# Sortis 40

> Atorwastatyna · 40 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Sortis 40
- **Nazwa powszechna:** Atorvastatinum
- **Substancja czynna:** [Atorwastatyna](https://apteka.online/odpowiedniki/atorvastatinum)
- **Moc:** 40 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C10AA05
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 208/21
- **Podmiot odpowiedzialny:** InPharm Sp. z o.o.
- **Import równoległy:** Tak
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/sortis-40-tabl-powl-40-mg-inpharm-208-21
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/sortis-40-tabl-powl-40-mg-inpharm-208-21.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/45343/parallel-import-files/LEAFLET/public
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/8280/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 28 tabl. | 5909991456115 | Rp | — | Trudno dostępny (2/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Sortis 40 i w jakim celu się go stosuje?
Sortis 40 należy do grupy leków nazywanych statynami, które regulują przemiany lipidów (tłuszczów)
w organizmie.

Lek Sortis 40 jest stosowany do zmniejszenia stężenia lipidów określanych jako cholesterol i
triglicerydy we krwi, gdy sama dieta ubogotłuszczowa i zmiany trybu życia nie są skuteczne. Lek
Sortis 40 może także być stosowany w celu zredukowania ryzyka chorób serca, nawet wówczas, gdy
stężenie cholesterolu jest prawidłowe. Podczas leczenia należy kontynuować standardową dietę o
zmniejszonej zawartości cholesterolu.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Sortis 40

Kiedy nie stosować leku Sortis 40:
- jeśli pacjent ma uczulenie na atorwastatynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
- jeśli u pacjenta występują lub w przeszłości występowały choroby wątroby,
- jeśli u pacjenta stwierdzono niewyjaśnione, nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych
wątroby,
- u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznych metod zapobiegania ciąży,
- u kobiet w ciąży lub zamierzających zajść w ciążę,
- u kobiet karmiących piersią,
- jeśli pacjent jednocześnie stosuje glekaprewir z pibrentaswirem w leczeniu wirusowego zapalenia
wątroby typu C.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Sortis 40, należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
pielęgniarką:

- jeśli u pacjenta występuje ciężka niewydolność oddechowa,
- jeśli pacjent przyjmuje lub przyjmował w ciągu ostatnich 7 dni kwas fusydowy (lek stosowany w
leczeniu zakażeń bakteryjnych) doustnie lub we wstrzyknięciu. Jednoczesne stosowanie kwasu
fusydowego z lekiem Sortis 40 może prowadzić do poważnych problemów z mięśniami
(rabdomiolizy),
- w przypadku wystąpienia udaru z krwawieniem do mózgu, lub gdy w mózgu znajduje się
niewielka ilość płynu z poprzedniego udaru,
- w przypadku problemów z nerkami,
- w przypadku niedoczynności tarczycy,
- w przypadku powtarzających się lub niewyjaśnionych bólów mięśni, bądź problemów z
mięśniami w przeszłości, lub podobnych problemów u osób spokrewnionych,
- w przypadku problemów z mięśniami podczas stosowanego w przeszłości leczenia innymi lekami
obniżającymi stężenie lipidów (np. innymi statynami lub fibratami),
- w przypadku regularnego spożywania alkoholu w dużych ilościach,
- w przypadku występowania chorób wątroby w przeszłości,
- u pacjentów w wieku powyżej 70 lat.

U pacjentów, których dotyczą którekolwiek z powyższych sytuacji, lekarz zleci wykonanie badania
krwi przed rozpoczęciem leczenia lekiem Sortis 40 oraz w miarę możliwości podczas leczenia w celu
monitorowania ryzyka działań niepożądanych dotyczących mięśni. Wiadomo, że ryzyko wystąpienia
działań niepożądanych dotyczących mięśni np. rabdomiolizy jest większe, gdy jednocześnie
stosowane są pewne leki (patrz punkt 2 „Lek Sortis 40 a inne leki”).

Lekarza lub farmaceutę należy powiadomić także wtedy, gdy osłabienie mięśni utrzymuje się. W celu
rozpoznania i leczenia tej dolegliwości konieczne może być wykonanie dodatkowych badań i
przyjmowanie dodatkowych leków.

W trakcie stosowania leku lekarz będzie dokładnie obserwował pacjenta pod kątem wystąpienia
cukrzycy lub ryzyka wystąpienia cukrzycy. Pacjenci z wysokim stężeniem cukrów i tłuszczów we
krwi, pacjenci z nadwagą oraz wysokim ciśnieniem tętniczym mogą być podatni na ryzyko
wystąpienia cukrzycy.

Lek Sortis 40 a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Niektóre leki mogą zmieniać
działanie leku Sortis 40 lub wpływ tych leków na organizm może być zmieniony przez lek Sortis 40.
Ten typ interakcji może powodować mniejszą skuteczność jednego lub obu leków. Jednocześnie może
on zwiększać ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, w tym poważne uszkodzenia
mięśni znane jako rabdomioliza, opisane w punkcie 4:
- leki modyfikujące działanie układu odpornościowego, np. cyklosporyna,
- niektóre antybiotyki lub leki przeciwgrzybicze, np. erytromycyna, klarytromycyna,
telitromycyna, ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, flukonazol, pozakonazol, ryfampicyna,
kwas fusydowy,
- inne leki regulujące stężenie lipidów, np. gemfibrozyl, inne fibraty, kolestypol,
- niektóre blokery kanału wapniowego stosowane w dławicy piersiowej lub nadciśnieniu
tętniczym, np. amlodypina, diltiazem; a także leki regulujące rytm serca, np. digoksyna,
werapamil, amiodaron,
- letermowir, lek stosowany w celu zapobiegania chorobie powodowanej przez wirus cytomegalii,
- leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV, np. rytonawir, lopinawir, atazanawir,
indynawir, darunawir, typranawir w skojarzeniu z rytonawirem itd.,
- niektóre leki stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C, np. telaprewir,
boceprewir oraz lek złożony zawierający elbaswir z grazoprewirem, ledypaswir z sofosbuwirem
- do innych leków, o których wiadomo, że wykazują interakcje z lekiem Sortis 40, należy ezetymib
(który zmniejsza stężenie cholesterolu), warfaryna (która zmniejsza krzepliwość krwi), doustne
środki antykoncepcyjne, styrypentol (lek przeciwdrgawkowy stosowany w leczeniu padaczki),
cymetydyna (stosowana w leczeniu zgagi i wrzodów żołądka), fenazon (lek przeciwbólowy),

kolchicyna (lek stosowany w leczeniu dny moczanowej) oraz leki zobojętniające kwas
żołądkowy (leki stosowane w niestrawności, zawierające glin lub magnez),
- leki dostępne bez recepty: ziele dziurawca,
- jeśli w leczeniu infekcji bakteryjnej pacjent musi stosować kwas fusydowy w postaci doustnej w
celu leczenia zakażenia bakteryjnego, należy tymczasowo wstrzymać stosowanie niniejszego
leku. Lekarz poinformuje pacjenta, kiedy można bezpiecznie ponownie rozpocząć leczenie
lekiem Sortis 40. Przyjmowanie leku Sortis 40 w połączeniu z kwasem fusydowym może w
rzadkich przypadkach prowadzić do osłabienia, tkliwości lub bólu mięśni (rabdomiolizy). Więcej
informacji na temat rabdomiolizy znajduje się w punkcie 4.

Lek Sortis 40 z jedzeniem, piciem i alkoholem
Informacja na temat stosowania leku Sortis 40 znajduje się w punkcie 3. Należy jednak zwrócić uwagę
na poniższe informacje:

Sok grejpfrutowy
Nie należy spożywać więcej niż jedną lub dwie małe szklanki soku grejpfrutowego dziennie, gdyż
większe ilości soku grejpfrutowego mogą zmieniać działanie leku Sortis 40.

Alkohol
Podczas przyjmowania opisywanego leku należy unikać spożywania nadmiernej ilości alkoholu.
Szczegółowe informacje na ten temat przedstawiono w punkcie 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Ciąża i karmienie piersią
Stosowanie leku Sortis 40 przez kobiety, które są w ciąży lub zamierzają zajść w ciążę, jest
przeciwwskazane.
Stosowanie leku Sortis 40 przez kobiety w wieku rozrodczym jest przeciwwskazane, jeśli nie stosują
one skutecznych metod zapobiegania ciąży.
Stosowanie leku Sortis 40 podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane.
Bezpieczeństwo stosowania leku Sortis 40 w czasie ciąży i w okresie karmienia piersią nie zostało
udowodnione.
Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Zwykle lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak pacjent nie
powinien prowadzić pojazdów, jeśli lek wpływa na jego zdolność ich prowadzenia. Nie należy
używać żadnych narzędzi oraz maszyn, jeżeli stosowanie leku wpływa na zdolność ich obsługiwania.

Lek Sortis 40 zawiera laktozę jednowodną
Pacjenci, których lekarz poinformował o nietolerancji niektórych cukrów, powinni skontaktować się z
lekarzem przed przyjęciem opisywanego leku.

Lek Sortis 40 zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

Lek Sortis 40 zawiera kwas benzoesowy
Ten lek zawiera 0,00016 mg kwasu benzoesowego na każdą tabletkę.

### 3. Jak stosować lek Sortis 40?
Przed rozpoczęciem leczenia lekarz zaleci stosowanie diety o niskiej zawartości cholesterolu; dietę tę
należy kontynuować podczas leczenia lekiem Sortis 40.

W obrocie dostępne są: lek Sortis 10 (10 mg), lek Sortis 20 (20 mg), lek Sortis 40 (40 mg),
lek Sortis 80 (80 mg).

Zazwyczaj stosowana początkowa dawka leku Sortis u dorosłych i dzieci w wieku 10 lat lub starszych
to 10 mg na dobę. Dawka ta w razie potrzeby może być zwiększana przez lekarza, aż do dawki
odpowiedniej dla pacjenta. Lekarz dostosowuje dawkę leku w odstępach co najmniej 4 -
tygodniowych. Maksymalna dawka leku Sortis to 80 mg raz na dobę.

Tabletki leku Sortis 40 należy połykać w całości, popijając je wodą; mogą one być przyjmowane o
dowolnej porze dnia, podczas posiłków lub niezależnie od posiłków. Należy jednak starać się
przyjmować tabletkę o tej samej porze każdego dnia.

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Czas trwania leczenia lekiem Sortis 40 jest określany przez lekarza.
W przypadku wrażenia, że działanie leku Sortis 40 jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do
lekarza.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Sortis 40
W razie przypadkowego przyjęcia zbyt wielu tabletek leku Sortis 40 (więcej niż typowa dawka
dobowa), należy skontaktować się z lekarzem lub najbliższym szpitalem w celu uzyskania porady.

Pominięcie zastosowania leku Sortis 40
W przypadku zapomnienia o przyjęciu leku, należy po prostu przyjąć kolejną dawkę w przewidzianym
czasie. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Sortis 40
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z ciężkich działań niepożądanych lub objawów, powinien
on przerwać stosowanie leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do
oddziału ratunkowego w najbliższym szpitalu.

Rzadko: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób
− Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy, języka i gardła, który może powodować
duże trudności z oddychaniem.
− Ciężka choroba objawiająca się łuszczeniem i obrzękiem skóry, pęcherzami skóry, ust, oczu,
genitaliów oraz gorączką. Wysypka skórna z różowo-czerwonymi plamami szczególnie na
dłoniach lub stopach z możliwymi pęcherzami.
- Osłabienie, tkliwość, ból mięśniowy lub zerwanie mięśnia lub czerwono-brązowe zabarwienie
moczu. Jeśli jednocześnie występuje złe samopoczucie lub wysoka gorączka, może to być
spowodowane przez rozpad mięśni prążkowanych (rabdomiolizę). Rozpad mięśni prążkowanych
nie zawsze ustępuje, nawet jeśli pacjent zaprzestanie stosowania atorwastatyny, może on również
zagrażać życiu i powodować problemy z nerkami.

Bardzo rzadko: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 osób
− Jeśli u pacjenta wystąpi niespodziewane lub nietypowe krwawienie lub zasinienie, może to
wskazywać na nieprawidłowości ze strony wątroby. Należy jak najszybciej skonsultować się z
lekarzem.
- Zespół toczniopodobny (w tym wysypka, zaburzenia w obrębie stawów i wpływ na komórki
krwi).

Inne możliwe działania niepożądane leku Sortis 40:

Często: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób
- zapalenie przewodów nosowych, ból gardła, krwawienie z nosa
- reakcje alergiczne
- zwiększenie stężenia glukozy we krwi (u pacjentów z cukrzycą należy nadal uważnie
monitorować stężenie glukozy we krwi), zwiększenie stężenia kinazy kreatynowej we krwi
- bóle głowy
- nudności, zaparcia, wzdęcia, niestrawność, biegunka
- bóle stawów, bóle mięśni i ból pleców
- wyniki badań krwi wskazujące na nieprawidłową czynność wątroby.

Niezbyt często: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób
- anoreksja (utrata apetytu), przyrost masy ciała, zmniejszenie stężenia glukozy we krwi (u
pacjentów z cukrzycą należy nadal uważnie monitorować stężenie glukozy we krwi)
- koszmary senne, bezsenność
- zawroty głowy, drętwienie lub mrowienie palców rąk i stóp, zmniejszenie wrażliwości na ból i
dotyk, zmiana smaku, utrata pamięci
- nieostre widzenie
- dzwonienie w uszach i (lub) w głowie
- wymioty, odbijanie się, ból w górnej i dolnej części brzucha, zapalenie trzustki (powodujące ból
brzucha)
- zapalenie wątroby
- wysypka, wysypka skórna i swędzenie, pokrzywka, wypadanie włosów
- ból szyi, zmęczenie mięśni
- zmęczenie, złe samopoczucie, osłabienie, ból w klatce piersiowej, obrzęk zwłaszcza kostek,
podwyższona temperatura
- obecność białych krwinek w badaniu moczu.

Rzadko: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób
- zaburzenia widzenia
- nieoczekiwane krwawienie lub zasinienia (siniaki)
- cholestaza (zażółcenie skóry i białek oczu)
- zerwanie ścięgna.

Bardzo rzadko: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 osób
- reakcje alergiczne - objawy mogą obejmować nagłe sapanie i ból w klatce piersiowej lub ucisk,
obrzęk powiek, twarzy, ust, jamy ustnej, języka lub gardła, trudności w oddychaniu, zapaść
- utrata słuchu
- ginekomastia (nadmierny rozrost tkanki gruczołowej piersi u mężczyzn)

Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
- utrzymujące się osłabienie mięśni.

Inne możliwe działania niepożądane zgłaszane w trakcie leczenia niektórymi statynami (leki tego
samego typu):
- zaburzenia seksualne
- depresja
- problemy z oddychaniem, w tym uporczywy kaszel i (lub) spłycenie oddechu lub gorączka
- cukrzyca; prawdopodobieństwo wystąpienia tej choroby jest większe u pacjentów z wysokim
stężeniem cukrów i tłuszczów we krwi, pacjentów z nadwagą oraz wysokim ciśnieniem
tętniczym. Podczas stosowania tego leku lekarz wykona odpowiednie badania u pacjenta.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania

niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301,
faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Sortis 40?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Sortis 40
- Substancją czynną leku jest atorwastatyna.
Każda tabletka powlekana zawiera 40 mg atorwastatyny (w postaci atorwastatyny wapniowej
trójwodnej).
- Pozostałe składniki to: wapnia węglan, celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna,
kroskarmeloza sodowa, polisorbat 80, hydroksypropyloceluloza i magnezu stearynian.

Otoczka leku Sortis 40 zawiera: hypromelozę, makrogol 8000, tytanu dwutlenek (E 171), talk,
symetykonu emulsję zawierającą symetykon, emulgatory stearynianowe (polisorbat 65, makrogolu
400 stearynian, glicerolu monostearynian 40-55), środki zagęszczające (metyloceluloza, guma
ksantan), kwas benzoesowy (E 210), kwas sorbinowy i kwas siarkowy.

Jak wygląda lek Sortis 40 i co zawiera opakowanie
Białe, okrągłe tabletki powlekane o średnicy 9,5 mm, z wytłoczeniem „40” po jednej stronie i „ATV”
po drugiej stronie.

Lek Sortis 40 dostępny jest w blistrach z folii PA/Al/PVC//Al/winyl w tekturowym pudełku.
Opakowanie zawiera 28 tabletek powlekanych.

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do podmiotu
odpowiedzialnego lub importera równoległego.

Podmiot odpowiedzialny w Irlandii, kraju eksportu:
Upjohn EESV
Rivium Westlaan 142
2909 LD Capelle aan den IJssel
Holandia

Wytwórca:
Pfizer Manufacturing Deutschland GmbH
Betriebsstätte Freiburg
Mooswaldallee 1, 79090 Freiburg

Niemcy

Mylan Hungary Kft.
Mylan utca 1, Komárom 2900, Węgry

Importer równoległy:
InPharm Sp. z o.o.
ul. Strumykowa 28/11
03-138 Warszawa

Przepakowano w:
InPharm Sp. z o.o. Services sp. k.
ul. Chełmżyńska 249
04-458 Warszawa

Numer pozwolenia w Irlandii, kraju eksportu: PA 23055/017/003
Numer pozwolenia na import równoległy: 208/21

Tłumaczenie skrótów dni tygodnia znajdujących się przy każdej tabletce na opakowaniu
bezpośrednim:
MON – poniedziałek, TUE – wtorek, WED – środa, THUR – czwartek, FRI – piątek,
SAT – sobota, SUN – niedziela.

Data zatwierdzenia ulotki: 07.08.2023

[Informacja o zastrzeżonym znaku towarowym]

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

SORTIS 10, 10 mg, tabletki powlekane
SORTIS 20, 20 mg, tabletki powlekane
SORTIS 40, 40 mg, tabletki powlekane
SORTIS 80, 80 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

SORTIS 10: Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg atorwastatyny (w postaci trójwodnej soli
wapniowej).
SORTIS 20: Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg atorwastatyny (w postaci trójwodnej soli
wapniowej).
SORTIS 40: Każda tabletka powlekana zawiera 40 mg atorwastatyny (w postaci trójwodnej soli
wapniowej).
SORTIS 80: Każda tabletka powlekana zawiera 80 mg atorwastatyny (w postaci trójwodnej soli
wapniowej).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Każda tabletka powlekana produktu SORTIS 10 mg zawiera 27,25 mg laktozy jednowodnej oraz
0,00004 mg kwasu benzoesowego.
Każda tabletka powlekana produktu SORTIS 20 mg zawiera 54,50 mg laktozy jednowodnej oraz
0,00008 mg kwasu benzoesowego.
Każda tabletka powlekana produktu SORTIS 40 mg zawiera 109,00 mg laktozy jednowodnej oraz
0,00016 mg kwasu benzoesowego.
Każda tabletka powlekana produktu SORTIS 80 mg zawiera 218,00 mg laktozy jednowodnej oraz
0,00032 mg kwasu benzoesowego.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.

SORTIS 10: Białe, okrągłe tabletki powlekane o średnicy 5,6 mm, z wytłoczeniem „10” po jednej
stronie i „ATV” po drugiej stronie.
SORTIS 20: Białe, okrągłe tabletki powlekane o średnicy 7,1 mm, z wytłoczeniem „20” po jednej
stronie i „ATV” po drugiej stronie.
SORTIS 40: Białe, okrągłe tabletki powlekane o średnicy 9,5 mm, z wytłoczeniem „40” po jednej
stronie i „ATV” po drugiej stronie.
SORTIS 80: Białe, okrągłe tabletki powlekane o średnicy 11,9 mm, z wytłoczeniem „80” po jednej
stronie i „ATV” po drugiej stronie.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Hipercholesterolemia

SORTIS jest stosowany jako uzupełnienie leczenia dietetycznego w celu obniżenia podwyższonego
stężenia całkowitego cholesterolu, cholesterolu LDL, apolipoproteiny B i triglicerydów u dorosłych,
młodzieży oraz dzieci w wieku 10 lat lub starszych z hipercholesterolemią pierwotną, w tym
heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, lub z hiperlipidemią złożoną (mieszaną)
(odpowiadającą hiperlipidemii typu IIa i IIb wg klasyfikacji Fredrickson’a) w przypadku
niewystarczającej odpowiedzi na stosowanie diety i innych niefarmakologicznych metod leczenia.

SORTIS jest również stosowany w celu obniżenia stężenia cholesterolu całkowitego i cholesteroluLDL u dorosłych z homozygotyczną postacią rodzinnej hipercholesterolemii jako terapia dodana do
innych sposobów terapii hipolipemizującej (np. afereza cholesterolu-LDL) lub wtedy, gdy taka terapia
jest niedostępna.

Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym

Zapobieganie zdarzeniom sercowo-naczyniowym u dorosłych, u których ryzyko pierwszego zdarzenia
sercowo-naczyniowego oceniane jest jako duże, wraz z działaniami mającymi na celu redukcję innych
czynników ryzyka (patrz punkt 5.1).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Przed rozpoczęciem leczenia produktem SORTIS pacjent powinien stosować standardową dietę
ubogocholesterolową, którą należy utrzymywać podczas leczenia produktem SORTIS.

Dawki należy dostosowywać indywidualnie w zależności od stężenia cholesterolu-LDL (LDL-C)
przed rozpoczęciem leczenia oraz założonego celu terapeutycznego i reakcji pacjenta na leczenie.

Zwykle stosowana dawka początkowa to 10 mg raz na dobę. Modyfikacji dawek należy dokonywać,
co 4 tygodnie lub rzadziej. Dawka maksymalna wynosi 80 mg raz na dobę.

Pierwotna hipercholesterolemia i mieszana hiperlipidemia

U większości pacjentów wystarcza dawka 10 mg produktu SORTIS raz na dobę. Skuteczność
terapeutyczną obserwuje się w ciągu 2 tygodni, a maksymalną odpowiedź osiąga się zazwyczaj
w ciągu 4 tygodni. Utrzymuje się ona podczas długotrwałego leczenia.

Heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna

Zalecana początkowa dawka produktu SORTIS wynosi 10 mg na dobę. Dawki należy ustalać
indywidualnie, a zmiany dawki należy dokonywać co 4 tygodnie, do osiągnięcia dawki 40 mg na
dobę. Następnie można albo zwiększyć dawkę do maksymalnej dawki 80 mg na dobę albo podawać
atorwastatynę w dawce 40 mg na dobę w skojarzeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe.

Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna

Dostępne są tylko ograniczone dane (patrz punkt 5.1).

Dawka atorwastatyny u pacjentów z homozygotyczną postacią hipercholesterolemii rodzinnej wynosi
od 10 mg do 80 mg na dobę (patrz punkt 5.1). Atorwastatynę należy stosować u tych pacjentów jako

leczenie wspomagające inne sposoby terapii hipolipemizującej (np. aferezę LDL-C) lub wtedy, gdy
takie sposoby leczenia są niedostępne.

Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym

W badaniach nad prewencją pierwotną dawka podawanej atorwastatyny wynosiła 10 mg/dobę. Aby
uzyskać stężenie LDL-C, odpowiadające aktualnym wytycznym konieczne może być stosowanie
większych dawek produktu leczniczego.

Upośledzenie czynności nerek

Nie ma konieczności dostosowywania dawki (patrz punkt 4.4).

Upośledzenie czynności wątroby

SORTIS należy stosować ostrożnie u pacjentów z upośledzeniem czynności wątroby (patrz punkty 4.4
i 5.2). Stosowanie produktu SORTIS jest przeciwwskazane u pacjentów z czynną chorobą wątroby
(patrz punkt 4.3).

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami

U pacjentów przyjmujących w skojarzeniu z atorwastatyną leki przeciwwirusowe stosowane
w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C, zawierające elbaswir z grazoprewirem lub
letermowir stosowany w profilaktyce zakażeń wirusem cytomegalii, nie należy podawać dawki
atorwastatyny większej niż 20 mg/dobę (patrz punkty 4.4 i 4.5).

Nie zaleca się stosowania atorwastatyny u pacjentów przyjmujących letermowir jednocześnie
z cyklosporyną (patrz punkty 4.4 i 4.5).

Osoby w podeszłym wieku

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność zalecanych dawek u pacjentów powyżej 70 lat są podobne
do występujących w populacji ogólnej.

Dzieci i młodzież

Hipercholesterolemia

Stosowanie produktu u dzieci powinno odbywać się pod kontrolą lekarzy specjalistów
doświadczonych w leczeniu hiperlipidemii u dzieci. Należy regularnie dokonywać oceny stanu
zdrowia pacjentów pod kątem skuteczności leczenia.

W populacji pacjentów z heterozygotyczną postacią hipercholesterolemii rodzinnej w wieku 10 lat lub
starszych, zalecana dawka początkowa atorwastatyny wynosi 10 mg na dobę (patrz punkt 5.1). Dawka
może być zwiększona do 80 mg na dobę w zależności od reakcji na leczenie i tolerancji leku. Dawki
należy dostosowywać indywidualnie w zależności od zalecanego celu leczenia w odstępach 4 tygodni
lub dłuższych. Zwiększenie dawki do 80 mg na dobę zostało poparte danymi pochodzącymi z badań
klinicznych z udziałem dorosłych pacjentów oraz ograniczoną ilością danych pochodzących z badań
klinicznych z udziałem dzieci z heterozygotyczną postacią hipercholesterolemii rodzinnej (patrz
punkty 4.8 i 5.1). Dane pochodzące z otwartych badań dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności
stosowania u dzieci z heterozygotyczną postacią hipercholesterolemii rodzinnej w wieku od 6 do
10 lat są dość ograniczone. Atorwastatyna nie jest wskazana w leczeniu pacjentów w wieku poniżej
10 lat. Aktualnie dostępne dane przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2, jednak na ich podstawie nie
można wydać zaleceń dotyczących dawkowania.

Stosowanie innych postaci farmaceutycznych/mocy tego produktu leczniczego może być bardziej
odpowiednie w tej grupie pacjentów.

Sposób podawania

SORTIS podawany jest doustnie. Każdą dawkę dobową atorwastatyny podaje się w całości
jednorazowo. Tabletki Sortis można przyjmować o każdej porze dnia, niezależnie od posiłków.

#### 4.3 Przeciwwskazania

SORTIS jest przeciwwskazany u pacjentów:
- z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1,
- z czynną chorobą wątroby lub niewyjaśnioną, trwale zwiększoną aktywnością aminotransferaz
w surowicy przekraczającą 3-krotnie górną granicę normy,
- w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących
skutecznych metod zapobiegania ciąży (patrz punkt 4.6),
- otrzymujących leki przeciwwirusowe, stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby
typu C, zawierające glekaprewir z pibrentaswirem.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Zaburzenia czynności wątroby

Przed rozpoczęciem leczenia, jak również okresowo podczas podawania produktu leczniczego, należy
wykonać okresowe badanie kontrolne czynności wątroby. Pacjenci, u których wystąpią objawy
przedmiotowe i podmiotowe sugerujące uszkodzenia wątroby powinni być poddani badaniom
czynności wątroby. Pacjenci, u których stwierdzono zwiększenie aktywności aminotransferaz powinni
być monitorowani, aż do ustąpienia zaburzeń. W przypadku utrzymującego się zwiększenia
aktywności aminotransferaz, większego niż trzykrotna wartość GGN zalecane jest zmniejszenie dawki
lub odstawienie produktu SORTIS (patrz punkt 4.8).

Należy zachować ostrożność podczas podawania produktu SORTIS pacjentom spożywającym
znaczne ilości alkoholu i (lub) z chorobami wątroby w wywiadzie.

Zapobieganie Udarom Poprzez Agresywne Obniżenie Stężenia Cholesterolu (Stroke Prevention by
Agressive Reduction in Cholesterol Levels - SPARCL)

W dokonanej analizie post-hoc typów udarów u pacjentów bez choroby niedokrwiennej serca
w wywiadzie, którzy w ostatnim czasie przebyli udar mózgowy lub epizod TIA (przejściowy atak
niedokrwienny), stwierdzono częstsze występowanie udarów krwotocznych w grupie pacjentów
leczonych atorwastatyną w dawce 80 mg w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. Wzrost ryzyka
był szczególnie zauważalny u pacjentów, którzy w momencie rozpoczęcia badania mieli w wywiadzie
wcześniejszy udar krwotoczny bądź zawał lakunarny. W przypadku pacjentów z wcześniejszym
udarem krwotocznym lub zawałem lakunarnym w wywiadzie stosunek ryzyka i korzyści dla
stosowania atorwastatyny w dawce 80 mg nie jest jednoznaczny; w takich przypadkach przed
rozpoczęciem leczenia należy wnikliwie rozważyć potencjalne ryzyko wystąpienia udaru
krwotocznego (patrz punkt 5.1).

Wpływ na mięśnie szkieletowe

Atorwastatyna, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, może w rzadkich przypadkach
wpływać na mięśnie szkieletowe i powodować bóle mięśniowe, zapalenie mięśni i miopatię, która
może prowadzić do rabdomiolizy, stanu potencjalnie zagrażającego życiu. Charakteryzuje się on
znacznym zwiększeniem aktywności kinazy kreatynowej (> 10 razy GGN), mioglobinemią
i mioglobinurią, które mogą prowadzić do niewydolności nerek.

Bardzo rzadkie przypadki wystąpienia immunozależnej miopatii martwiczej (ang. immune-mediated
necrotizing myopathy, IMNM) zgłaszano w trakcie leczenia niektórymi statynami lub po jego

zakończeniu. Cechy kliniczne IMNM to utrzymujące się osłabienie mięśni proksymalnych oraz
zwiększona aktywność kinazy kreatynowej w surowicy utrzymująca się pomimo przerwania leczenia
statynami, obecność przeciwciał przeciwko reduktazie HMG-CoA i poprawa po zastosowaniu leków
immunosupresyjnych.

Przed leczeniem

Atorwastatyna powinna być przepisywana z ostrożnością pacjentom, u których występują czynniki
predysponujące do rabdomiolizy. Przed włączeniem leczenia statynami należy zbadać aktywność
kinazy kreatynowej (CK) w następujących przypadkach:
- zaburzenia czynności nerek
- niedoczynność tarczycy
- choroby mięśni lub występowanie dziedzicznych chorób mięśni w wywiadzie rodzinnym
- wcześniejsze wystąpienie działania uszkadzającego mięśnie po stosowaniu statyn lub fibratów
- choroby wątroby w wywiadzie i (lub) spożywanie dużych ilości alkoholu
- u osób w podeszłym wieku (powyżej 70 lat) konieczność wykonania takich badań powinna być
rozpatrywana w kontekście innych czynników ryzyka predysponujących do wystąpienia
rabdomiolizy
- w sytuacjach, w których stężenie w osoczu może być zwiększone, np. interakcje (patrz punkt 4.5)
oraz specjalne grupy pacjentów, w tym podgrupy genetyczne (patrz punkt 5.2).

W takich sytuacjach należy rozważyć ryzyko rozpoczęcia leczenia względem możliwych korzyści,
zaleca się także kontrolowanie objawów klinicznych.
Jeśli aktywność CK jest w oznaczeniu początkowym istotnie podwyższona (> 5 razy GGN) nie należy
rozpoczynać leczenia.

Pomiar aktywności kinazy kreatynowej

Aktywności kinazy kreatynowej (CK) nie należy oznaczać po ciężkim wysiłku fizycznym oraz
w przypadku występowania innych przyczyn zwiększających jej aktywność, ponieważ wówczas
właściwa interpretacja wyników jest bardzo trudna. Jeśli podczas pierwszego oznaczania aktywność
CK jest istotnie podwyższona (> 5 razy GGN), pomiaru należy dokonać ponownie po 5-7 dniach
w celu potwierdzenia wyników.

Podczas leczenia

- Należy nakazać pacjentowi niezwłoczne zgłaszanie wystąpienia bólów mięśniowych, kurczów lub
osłabienia mięśni zwłaszcza, jeśli towarzyszy temu ogólne złe samopoczucie lub gorączka.
- Jeśli objawy te wystąpią u pacjenta przyjmującego atorwastatynę, należy oznaczyć aktywność CK.
Jeśli jest ona istotnie podwyższona (> 5 razy GGN), produkt należy odstawić.
- Jeśli objawy ze strony mięśni są znacznie nasilone i na co dzień wywołują dyskomfort u pacjenta,
to wówczas nawet gdy aktywność CK jest ≤ 5 razy GGN, należy rozważyć przerwanie terapii.
- Jeśli objawy kliniczne ustąpią, a aktywność CK powróci do normy, można rozważyć ponowne
włączenie atorwastatyny lub innej statyny w najmniejszej dawce i przy ścisłej kontroli klinicznej.
- Leczenie atorwastatyną musi być przerwane, jeśli wystąpi istotne podwyższenie aktywności CK
(> 10 razy GGN) lub gdy wystąpi, bądź podejrzewa się wystąpienie rabdomiolizy.

Jednoczesne leczenie innymi produktami leczniczymi

Ryzyko rabdomiolizy zwiększa się podczas stosowania atorwastatyny jednocześnie z niektórymi
produktami leczniczymi, które mogą zwiększać stężenie atorwastatyny w osoczu, takimi jak silne
inhibitory CYP3A4 lub białek transportujących (np. cyklosporyna, telitromycyna, klarytromycyna,
delawirdyna, styrypentol, ketokonazol, worykonazol, itrakonazol, pozakonazol, letermowir oraz
inhibitory proteazy HIV, w tym rytonawir, lopinawir, atazanawir, indynawir, darunawir, typranawir
z rytonawirem itp.). Ryzyko miopatii może się również zwiększać podczas jednoczesnego stosowania
gemfibrozylu i innych pochodnych kwasu fibrynowego, leków przeciwwirusowych stosowanych
w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C (HCV) (np. boceprewir, telaprewir, elbaswir

z grazoprewirem, ledypaswir z sofosbuwirem), erytromycyny, niacyny lub ezetymibu. W miarę
możliwości należy rozważyć zastosowanie alternatywnych leków (niewchodzących w interakcje)
zamiast wymienionych powyżej.

W przypadkach konieczności jednoczesnego stosowania wymienionych leków z atorwastatyną należy
starannie rozważyć korzyści i ryzyko związane z jednoczesnym leczeniem. Jeśli pacjent otrzymuje
leki zwiększające stężenie atorwastatyny w osoczu, zaleca się zastosowanie mniejszej dawki
maksymalnej atorwastatyny. W przypadku silnych inhibitorów CYP3A4 należy rozważyć
zastosowanie mniejszej dawki początkowej atorwastatyny i zaleca się odpowiednią obserwację
kliniczną pacjenta (patrz punkt 4.5).

Ryzyko miopatii i (lub) rabdomiolizy może się zwiększyć podczas jednoczesnego podawania
inhibitorów reduktazy HMG-CoA (np. atorwastatyny) i daptomycyny (patrz punkt 4.5). Należy
rozważyć tymczasowe wstrzymanie stosowania produktu leczniczego SORTIS u pacjentów
przyjmujących daptomycynę, chyba że korzyści z jednoczesnego podawania przewyższają ryzyko.
Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego podawania, aktywność CK należy mierzyć 2–3 razy w
tygodniu i uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują jakiekolwiek przedmiotowe lub
podmiotowe objawy mogące świadczyć o miopatii.

Atorwastatyny nie wolno podawać jednocześnie z produktami leczniczymi zawierającymi kwas
fusydowy działającymi ogólnoustrojowo ani w okresie 7 dni od zakończenia leczenia kwasem
fusydowym. U pacjentów, u których podawanie ogólnoustrojowo kwasu fusydowego uważa się za
konieczne, leczenie statynami należy przerwać na okres terapii kwasem fusydowym. Istnieją
doniesienia o przypadkach rabdomiolizy (w tym niektórych zakończonych zgonem) wśród pacjentów
leczonych kwasem fusydowym w skojarzeniu ze statynami (patrz punkt 4.5). Pacjentowi należy
zalecić, aby w razie wystąpienia jakichkolwiek objawów w postaci osłabienia, bólu lub tkliwości
mięśni niezwłocznie zgłosił się do lekarza.

Leczenie statynami można wznowić po upływie siedmiu dni, licząc od daty podania ostatniej dawki
kwasu fusydowego.

W wyjątkowych okolicznościach, gdy konieczne jest długotrwałe podawanie ogólnoustrojowe kwasu
fusydowego, np. w ramach leczenia ciężkich zakażeń, potrzebę jednoczesnego stosowania produktu
leczniczego SORTIS i kwasu fusydowego można rozważać wyłącznie po szczegółowej analizie
indywidualnego przypadku i pod ścisłym nadzorem lekarza.

Dzieci i młodzież

Nie stwierdzono istotnego klinicznie wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe w badaniu klinicznym,
trwającym przez okres trzech lat, opartym na ogólnej ocenie dojrzewania i rozwoju, ocenie na
podstawie skali Tannera oraz pomiarze wzrostu i wagi (patrz punkt 4.8).

Śródmiąższowa choroba płuc

Zgłaszano pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc w trakcie leczenia niektórymi
statynami, szczególnie w terapii długoterminowej (patrz punkt 4.8). Objawy mogą obejmować
duszność, nieproduktywny kaszel i ogólne pogorszenie stanu zdrowia (zmęczenie, utratę masy ciała
i gorączkę). W razie podejrzenia śródmiąższowej choroby płuc u pacjenta należy przerwać leczenie
statynami.

Cukrzyca

Niektóre dane wskazują, że wszystkie leki z grupy statyn zwiększają stężenie glukozy we krwi
i u niektórych pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia cukrzycy w przyszłości, mogą powodować
hiperglikemię o nasileniu wymagającym odpowiedniej opieki diabetologicznej. Nad tym ryzykiem
przeważa jednak korzyść w postaci zmniejszenia ryzyka rozwoju chorób naczyniowych, a zatem nie
powinno się z tego powodu przerywać leczenia statynami. Pacjentów z grupy ryzyka (pacjentów,

u których stężenie glukozy na czczo wynosi od 5,6 do 6,9 mmol/l, BMI > 30 kg/m2, ze zwiększonym
stężeniem trójglicerydów, z nadciśnieniem tętniczym) należy poddać kontroli klinicznej
i biochemicznej zgodnie z wytycznymi.

Miastenia

W kilku przypadkach zaobserwowano, że statyny wywołują miastenię de novo lub nasilają już
występującą miastenię lub miastenię oczną (patrz punkt 4.8). Jeśli nastąpi nasilenie objawów, należy
przerwać stosowanie produktu SORTIS. Odnotowano nawroty choroby po podaniu (ponownym
podaniu) tej samej lub innej statyny.

Substancje pomocnicze

SORTIS zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą
dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozygalaktozy.

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.

10 mg, tabletka powlekana
Ten produkt leczniczy zawiera 0,00004 mg kwasu benzoesowego na każdą tabletkę.

20 mg, tabletka powlekana
Ten produkt leczniczy zawiera 0,00008 mg kwasu benzoesowego na każdą tabletkę.

40 mg, tabletka powlekana
Ten produkt leczniczy zawiera 0,00016 mg kwasu benzoesowego na każdą tabletkę.

80 mg, tabletka powlekana
Ten produkt leczniczy zawiera 0,00032 mg kwasu benzoesowego na każdą tabletkę.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wpływ na atorwastatynę produktów leczniczych stosowanych jednocześnie

Atorwastatyna jest metabolizowana przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4) i jest substratem nośników
wątrobowych – polipeptydów 1B1 (OATP1B1) i 1B3 (OATP1B3) transportujących aniony
organiczne. Metabolity atorwastatyny są substratami OATP1B1. Atorwastatyna jest również
zidentyfikowanym substratem pomp efluksowych – P-glikoproteiny (P-gp)i białka oporności raka
piersi (BCRP), co może ograniczać wchłanianie jelitowe i klirens żółciowy atorwastatyny (patrz punkt
5.2). Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych, które są inhibitorami CYP3A4 lub białek
transportujących może prowadzić do zwiększenia stężenia atorwastatyny w osoczu i zwiększyć ryzyko
miopatii. Ryzyko to może się również zwiększać podczas jednoczesnego stosowania atorwastatyny
z innymi produktami leczniczymi, które mogą powodować miopatię, np. pochodne kwasu
fibrynowego i ezetymib (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Inhibitory CYP3A4

Wykazano, że stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 prowadzi do znacznego podwyższenia
stężenia atorwastatyny (patrz Tabela 1 i szczegółowe informacje poniżej). O ile to możliwe, należy
unikać jednoczesnego podawania silnych inhibitorów CYP3A4 [np. cyklosporyny, telitromycyny,
klarytromycyny, delawirdyny, styrypentolu, ketokonazolu, worykonazolu, itrakonazolu,
pozakonazolu, niektórych leków przeciwwirusowych stosowanych w leczeniu HCV (np. elbaswir
z grazoprewirem) i inhibitorów proteazy HIV, w tym rytonawiru, lopinawiru, atazanawiru,
indynawiru, darunawiru, itp.]. Jeśli nie można uniknąć podawania powyższych produktów leczniczych

jednocześnie z atorwastatyną, należy rozważyć użycie mniejszej początkowej i maksymalnej dawki
atorwastatyny oraz zaleca się odpowiednie monitorowanie stanu klinicznego pacjenta (patrz Tabela 1).

Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. erytromycyna, diltiazem, werapamil i flukonazol) mogą
podwyższać stężenie atorwastatyny w osoczu (patrz Tabela 1). Zwiększone ryzyko miopatii
zaobserwowano w przypadku równoczesnego stosowania erytromycyny i statyn. Nie zostały
przeprowadzone badania interakcji lekowych oceniające wpływ amiodaronu lub werapamilu na
atorwastatynę. Zarówno amiodaron, jak i werapamil są znanymi inhibitorami aktywności CYP3A4
i ich równoczesne podawanie z atorwastatyną może doprowadzać do zwiększonej ekspozycji na
atorwastatynę. Dlatego też powinno się rozważyć stosowanie niższej maksymalnej dawki
atorwastatyny i zaleca się odpowiednie kliniczne monitorowanie pacjenta w przypadku jednoczesnego
stosowania umiarkowanych inhibitorów CYP3A4. Odpowiednie monitorowanie kliniczne jest
zalecane po rozpoczęciu leczenia lub po dostosowaniu dawki inhibitora.

Induktory CYP3A4

Jednoczesne stosowanie atorwastatyny i induktorów cytochromu P450 3A (np. efawirenz,
ryfampicyna, ziele dziurawca) może prowadzić w zmiennym stopniu do zmniejszenia stężenia
atorwastatyny w osoczu. Ze względu na podwójny mechanizm interakcji wykazywany przez
ryfampicynę (indukcja cytochromu P450 3A i zahamowanie aktywności transportera OATP1B1
w hepatocytach) zaleca się jednoczesne podawanie atorwastatyny z ryfampicyną, ponieważ opóźnione
podawanie atorwastatyny po podaniu ryfampicyny wiązało się z istotnym zmniejszeniem stężenia
atorwastatyny w osoczu. Wpływ ryfampicyny na stężenie atorwastatyny w hepatocytach jest jednak
nieznany i w przypadku, gdy jednoczesne stosowanie jest konieczne, należy uważnie kontrolować
skuteczność działania tych produktów u pacjenta.

Inhibitory transporterów

Inhibitory białek transportujących mogą wzmagać ekspozycję ogólnoustrojową na atorwastatynę.
Cyklosporyna i letermowir są inhibitorami transporterów biorących udział w procesie rozkładu
atorwastatyny, tzn. OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP prowadząc do zwiększonej ogólnoustrojowej
ekspozycji na atorwastatynę (patrz Tabela 1). Nie jest znany wpływ hamowania transporterów
wychwytu wątrobowego na ekspozycję na atorwastatynę w hepatocytach. W przypadku, gdy nie
można uniknąć jednoczesnego stosowania, zaleca się zmniejszenie dawki i właściwe monitorowanie
kliniczne pod kątem skuteczności (patrz Tabela 1).

Nie zaleca się stosowania atorwastatyny u pacjentów przyjmujących letermowir jednocześnie
z cyklosporyną (patrz punkt 4.4).

Gemfibrozyl/pochodne kwasu fibrynowego

Stosowanie fibratów w monoterapii może być związane w wystąpieniem działań niepożądanych ze
strony mięśni, w tym rabdomiolizy. Ryzyko to może być zwiększone podczas jednoczesnego
stosowania pochodnych kwasu fibrynowego i atorwastatyny. W przypadku, gdy jednoczesne
stosowanie jest konieczne, należy stosować najniższe dawki atorwastatyny w celu osiągnięcia efektu
terapeutycznego oraz kontrolować stan pacjenta (patrz punkt 4.4).

Ezetymib

Stosowanie ezetymibu w monoterapii wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych ze
strony mięśni, w tym z rabdomiolizą. Ryzyko to może być zwiększone podczas jednoczesnego
stosowania ezetymibu i atorwastatyny. Pacjenci przyjmujący ezetymib i atorwastatynę powinni być
właściwie monitorowani.

Kolestypol

Stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu było mniejsze (proporcja stężenia
atorwastatyny: 0,74), gdy kolestypol był podawany jednocześnie z produktem SORTIS. Jednakże
wpływ na lipidy był większy, kiedy produkt SORTIS i kolestypol podawane były w skojarzeniu, niż
kiedy stosowano tylko jeden lek.

Kwas fusydowy

Ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy, może być zwiększone podczas jednoczesnego podawania
ogólnoustrojowego kwasu fusydowego ze statynami. Mechanizm leżący u podłoża tej interakcji
(niezależnie od tego, czy ma ona charakter farmakodynamiczny, farmakokinetyczny, czy zarówno
farmakodynamiczny jak i farmakokinetyczny) jest jeszcze nieznany. Istnieją doniesienia
o przypadkach rabdomiolizy (także śmiertelnych) wśród pacjentów leczonych takim skojarzeniem.

U pacjentów, u których podawanie kwasu fusydowego ogólnoustrojowo uważa się za konieczne,
leczenie atorwastatyną należy przerwać na czas kuracji kwasem fusydowym (patrz punkt 4.4).

Kolchicyna

Pomimo, iż nie przeprowadzono badań interakcji między atorwastatyną i kolchicyną, podczas
jednoczesnego stosowania tych dwóch produktów odnotowano przypadki wystąpienia miopatii. Z tego
względu podczas stosowania atorwastatyny w skojarzeniu z kolchicyną należy zachować ostrożność.

Daptomycyna

Zgłaszano przypadki miopatii i (lub) rabdomiolizy podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów
reduktazy HMG-CoA (np. atorwastatyny) z daptomycyną. Jeżeli nie można uniknąć jednoczesnego
podawania, zaleca się odpowiednią kontrolę kliniczną (patrz punkt 4.4).

Wpływ atorwastatyny na inne produkty lecznicze stosowane jednocześnie

Digoksyna

Podczas jednoczesnego podawania wielokrotnych dawek digoksyny i 10 mg atorwastatyny, stężenie
digoksyny w osoczu w stanie stacjonarnym nieznacznie zwiększyło się. Pacjenci przyjmujący
digoksynę powinni być właściwie monitorowani.

Doustne środki antykoncepcyjne

Jednoczesne podawanie produktu SORTIS i doustnych środków antykoncepcyjnych zwiększa stężenie
noretysteronu i etynyloestradiolu w osoczu.

Warfaryna

W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów otrzymujących przewlekłą terapię warfaryną
jednoczesne podawanie atorwastatyny w dawce 80 mg na dobę i warfaryny, powodowało niewielkie
skrócenie czasu protrombinowego o około 1,7 sekund podczas pierwszych 4 dni przyjmowania obu
tych leków. Czas ten powrócił do wartości wyjściowej w ciągu 15 dni stosowania atorwastatyny.
Chociaż odnotowano tylko bardzo rzadkie przypadki klinicznie znaczących interakcji z lekami
przeciwzakrzepowymi, czas protrombinowy należy oznaczyć przed zastosowaniem atorwastatyny
u pacjentów stosujących kumarynę i odpowiednio często podczas leczenia początkowego, aby
upewnić się, że czas protrombinowy nie ulegnie znaczącej zmianie. Kiedy czas protrombinowy
zostanie ustabilizowany, może on być kontrolowany w odstępach czasowych zazwyczaj zalecanych
pacjentom stosującym kumarynę. Jeśli dawkowanie atorwastatyny zostanie zmienione lub całkowicie
przerwane, należy zastosować taką samą procedurę. Stosowanie atorwastatyny u pacjentów

nieprzyjmujących leków przeciwzakrzepowych nie jest związane z wystąpieniem krwotoków lub ze
zmianą czasu protrombinowego.

Dzieci i młodzież

Badania interakcji lekowych zostały przeprowadzone tylko u pacjentów dorosłych. Zakres interakcji
u dzieci jest nieznany. W przypadku stosowania produktu u dzieci należy uwzględnić powyższe
interakcje występujące u pacjentów dorosłych oraz ostrzeżenia podane w punkcie 4.4.

Interakcje leków

Tabela 1: Wpływ jednoczesnego stosowania produktów leczniczych na farmakokinetykę
atorwastatyny

Produkt leczniczy
stosowany jednocześnie
i schemat dawkowania

Atorwastatyna
Dawka (mg) Stosunek AUC& Zalecenia kliniczne#
Glekaprewir 400 mg raz
na dobę + pibrentaswir
120 mg raz na dobę, 7 dni

10 mg raz na dobę
przez 7 dni
8,3 Przeciwwskazane jest
jednoczesne stosowanie
z produktami
leczniczymi
zawierającymi
glekaprewir lub
pibrentaswir (patrz punkt
4.3).
Typranawir 500 mg BID/
Rytonawir 200 mg BID,
8 dni (od 14. do 21. dnia)
40 mg w dniu 1,
10 mg w dniu 20. 9,4
W przypadku, gdy
równoczesne stosowanie
atorwastatyny jest
niezbędne, nie należy
przekraczać 10 mg
atorwastatyny na dobę.
Zaleca się kliniczne
monitorowanie takich
pacjentów.

Telaprewir 750 mg co 8h,
10 dni 20 mg, SD 7,9
Cyklosporyna 5,2
mg/kg/dzień, stabilna
dawka
10 mg OD przez 28
dni 8,7

Lopinawir 400 mg BID/
Rytonawir 100 mg BID,
14 dni
20 mg OD przez 4 dni 5,9
W przypadku, gdy
równoczesne stosowanie
atorwastatyny jest
niezbędne, zaleca się
stosowanie jej
mniejszych dawek
podtrzymujących.
W przypadku dawek
atorwastatyny
przekraczających 20 mg,
zaleca się monitorowanie
kliniczne pacjentów.

Klarytromycyna 500 mg
BID, 9 dni

80 mg OD przez 8 dni 4,5

Sakwinawir 400 mg BID/
Rytonawir (300 mg BID
od 5.-7. dnia, zwiększone
do 400 mg BID 8. dnia),
w dniach 4.-18., 30 min
po podaniu atorwastatyny

40 mg OD przez 4 dni 3,9

W przypadku, gdy
równoczesne stosowanie
atorwastatyny jest
niezbędne, zaleca się
stosowanie jej
mniejszych dawek
podtrzymujących.
W przypadku dawek
atorwastatyny
przekraczających 40 mg,

Darunawir 300 mg BID/
Rytonawir 100 mg BID,
9 dni
10 mg OD przez 4 dni 3,4

Itrakonazol 200 mg OD,
4 dni 40 mg SD 3,3

Fosamprenawir 700 mg
BID/ Rytonawir 100 mg
BID, 14 dni
10 mg OD przez 4 dni 2,5
zaleca się monitorowanie
kliniczne pacjentów.

Fosamprenawir 1400 mg
BID, 14 dni 10 mg OD przez 4 dni 2,3
Elbaswir 50 mg OD +
grazoprewir 200 mg OD,
13 dni

10 mg SD 1,95 Podczas jednoczesnego
stosowania z produktami
zawierającymi elbaswir
lub grazoprewir nie
należy podawać dawki
atorwastatyny większej
niż 20 mg na dobę.
Letermowir 480 mg OD,
10 dni
20 mg SD 3,29 Podczas jednoczesnego
stosowania z produktami
zawierającymi
letermowir nie należy
podawać dawki
atorwastatyny większej
niż 20 mg na dobę.
Nelfinawir 1250 mg BID,
14 dni
10 mg OD przez
28 dni 1,74 Brak specjalnych zaleceń
Sok grejpfrutowy, 240
mL OD*
40 mg, SD 1,37

Jednoczesne spożywanie
dużych ilości soku
grejpfrutowego
i przyjmowanie
atorwastatyny nie jest
zalecane.
Diltiazem 240 mg OD,
28 dni

40 mg, SD 1,51

Po włączeniu leczenia
diltiazemem lub
dostosowaniu jego dawki
zalecane jest
odpowiednie
monitorowanie kliniczne
pacjenta.
Erytromycyna 500 mg
QID, 7 dni 10 mg, SD 1,33
Zalecana jest mniejsza
dawka maksymalna
i monitorowanie
kliniczne pacjentów.
Amlodypina 10 mg,
pojedyncza dawka 80 mg, SD 1,18 Brak specjalnych zaleceń
Cymetydyna 300 mg
QID, 2 tygodnie
10 mg OD przez 2
tygodnie 1,00 Brak specjalnych zaleceń
Kolestypol 10 g BID,
24 tygodnie
40 mg OD przez 8
tygodni
0,74** Brak specjalnych zaleceń

Zobojętniająca kwas
zawiesina wodorotlenków
magnezu i glinu, 30 ml
QID, 17 dni

10 mg OD przez 15
dni 0,66 Brak specjalnych zaleceń

Efawirenz 600 mg OD,
14 dni 10 mg przez 3 dni 0,59 Brak specjalnych zaleceń
Ryfampicyna 600 mg
OD, 7 dni (równoczesne
podawanie)
40 mg SD 1,12
W przypadku, gdy nie
można uniknąć
skojarzonego stosowania

Ryfampicyna 600 mg
OD, 5 dni (rozdzielone
dawki) 40 mg SD 0,20

atorwastatyny
i ryfampicyny, zaleca się
podawanie tych leków
z jednoczesnym
monitorowaniem
klinicznym.
Gemfibrozyl 600 mg
BID, 7 dni 40 mg SD 1,35
Zalecana jest mniejsza
początkowa dawka
i monitorowanie
kliniczne pacjentów.
Fenofibrat 160 mg OD,
7 dni 40 mg SD 1,03
Zalecana jest mniejsza
początkowa dawka
i monitorowanie
kliniczne pacjentów.
Boceprewir 800 mg TID,
7 dni

40 mg SD 2,3

Zalecana jest mniejsza
początkowa dawka
i monitorowanie
kliniczne pacjentów.
Podczas jednoczesnego
stosowania
z boceprewirem, dawka
atorwastatyny nie
powinna przekraczać
20 mg na dobę.
& Oznacza stosunek leków (jednoczesnego podawania danego leku i atorwastatyny w stosunku do atorwastatyny
podawanej w monoterapii).
## Znaczenie kliniczne - patrz punkty 4.4 i 4.5.
* Zawiera jeden lub więcej składników, które hamują CYP3A4 i mogą zwiększać osoczowe stężenia produktów
leczniczych metabolizowanych przez CYP3A4. Spożywanie jednej 240 ml szklanki soku grejpfrutowego także
powodowało obniżenie AUC aktywnego ortohydroksylowego metabolitu o 20,4%. Duże ilości soku grejpfrutowego
(ponad 1,2 l dziennie przez 5 dni) zwiększały 2,5-krotnie AUC dla atorwastatyny oraz 1,3-krotnie AUC dla aktywnych
inhibitorów reduktazy HMG-CoA (atorwastatyny i metabolitów).
** Stosunek określony na podstawie pojedynczej próbki pobranej 8–16 godz. po podaniu dawki.
OD = raz na dobę; SD = dawka jednorazowa; BID = dwa razy na dobę; TID = trzy razy na dobę; QID = cztery razy na dobę

Tabela 2: Wpływ atorwastatyny na farmakokinetykę produktów leczniczych podawanych
równocześnie
Atorwastatyna
i sposób
dawkowania

Produkt leczniczy podawany równocześnie
Produkt leczniczy/Dawka (mg) Stosunek
AUC&
Zalecenia kliniczne

80 mg OD przez
10 dni
Digoksyna 0,25 mg OD, 20 dni 1,15 Pacjenci otrzymujący
digoksynę powinni być
odpowiednio monitorowani.
40 mg OD przez
22 dni
Doustna antykoncepcja OD,
2 miesiące
- noretyndron 1 mg
- etynyloestradiol 35 μg

1,28
1,19
Brak specjalnych zaleceń.

80 mg OD przez
15 dni
* Fenazon, 600 mg SD 1,03 Brak specjalnych zaleceń.

10 mg, SD Typranawir 500 mg
BID/rytonawir 200 mg BID,
7 dni

1,08 Brak specjalnych zaleceń.

10 mg, OD
przez 4 dni
Fosamprenawir 1400 mg BID,
14 dni
0,73 Brak specjalnych zaleceń.

10 mg OD przez
4 dni
Fosamprenawir 700 mg
BID/rytonawir 100 mg BID,
14 dni

0,99 Brak specjalnych zaleceń.

& Oznacza stosunek leków (jednoczesnego podawania danego leku i atorwastatyny w stosunku do atorwastatyny
podawanej w monoterapii).
* Jednoczesne podawanie wielokrotnych dawek atorwastatyny i fenazonu wpływało w stopniu niewielkim lub żadnym na
klirens fenazonu.
OD = raz na dobę; SD = dawka jednorazowa; BID = dwa razy na dobę

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym

Kobiety w wieku rozrodczym podczas leczenia powinny stosować skuteczne metody zapobiegania
ciąży (patrz punkt 4.3).

Ciąża

SORTIS jest przeciwwskazany w trakcie ciąży (patrz punkt 4.3). Nie ustalono bezpieczeństwa
stosowania u kobiet w ciąży. Nie przeprowadzono kontrolowanych badań klinicznych nad
atorwastatyną z udziałem kobiet w ciąży. Odnotowano rzadkie przypadki wad wrodzonych po
wewnątrzmacicznym narażeniu na kontakt z inhibitorami reduktazy HMG-CoA. Badania na
zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

Leczenie kobiet ciężarnych atorwastatyną może zredukować u płodu poziom mewalonianu, który jest
prekursorem biosyntezy cholesterolu. Miażdżyca jest procesem przewlekłym i zwykłe zaprzestanie
stosowania w trakcie ciąży produktów leczniczych obniżających stężenie lipidów powinno mieć
niewielki wpływ na długoterminowe ryzyko związane z pierwotną hipercholesterolemią.

Dlatego też produkt SORTIS nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży i kobiet, które próbują
zajść w ciążę lub podejrzewają, że są w ciąży. Leczenie produktem SORTIS powinno zostać
przerwane na czas trwania ciąży lub do momentu ustalenia, że pacjentka nie jest w ciąży (patrz
punkt 4.3).

Karmienie piersią

Nie wiadomo czy atorwastatyna lub jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. U szczurów,
stężenia atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu są podobne do tych w mleku (patrz
punkt 5.3). Ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, kobiety stosujące
SORTIS nie powinny karmić niemowląt piersią (patrz punkt 4.3). Atorwastatyna jest
przeciwwskazana podczas karmienia piersią (patrz punkt 4.3).

Płodność

W badaniach na zwierzętach nie wykazano wpływu atorwastatyny na płodność samców i samic (patrz
punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

SORTIS nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

W bazie danych kontrolowanych placebo badań klinicznych dotyczących atorwastatyny spośród
16 066 pacjentów leczonych przez średnio 53 tygodnie (8755 SORTIS vs. 7311 placebo), 5,2%
pacjentów w grupie leczonej atorwastatyną w porównaniu do 4,0% w grupie otrzymującej placebo
przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych.

W oparciu o dane z badań klinicznych i licznych doświadczeń po wprowadzeniu produktu leczniczego
na rynek poniżej przedstawiono profil działań niepożądanych produktu SORTIS.

Częstość występowania działań niepożądanych ustalono zgodnie z następującą zasadą:
często (≥1/100, <1/10); niezbyt często (≥1/1000, <1/100); rzadko (≥1/10000, <1/1000); bardzo rzadko
(<1/10000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Często: zapalenie błony śluzowej nosa i gardła.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadko: małopłytkowość.

Zaburzenia układu immunologicznego
Często: reakcje alergiczne.
Bardzo rzadko: anafilaksja.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: hiperglikemia.
Niezbyt często: hipoglikemia, zwiększenie masy ciała, anoreksja.

Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często: koszmary senne, bezsenność.

Zaburzenia układu nerwowego
Często: ból głowy.
Niezbyt często: zawroty głowy, parestezje, niedoczulica, zaburzenia smaku, amnezja.
Rzadko: neuropatia obwodowa.
Częstość nieznana: miastenia.

Zaburzenia oka
Niezbyt często: nieostre widzenie.
Rzadko: zaburzenia widzenia.
Częstość nieznana: miastenia oczna.

Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często: szumy uszne.
Bardzo rzadko: utrata słuchu.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: bóle gardła i krtani, krwawienie z nosa.

Zaburzenia żołądka i jelit
Często: zaparcia, wzdęcia, niestrawność, nudności, biegunka.
Niezbyt często: wymioty, ból w górnej i dolnej części brzucha, odbijanie się ze zwracaniem treści
żołądkowej, zapalenie trzustki.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Niezbyt często: zapalenie wątroby.
Rzadko: cholestaza.
Bardzo rzadko: niewydolność wątroby.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często: pokrzywka, wysypka, świąd, łysienie.
Rzadko: obrzęk naczynioruchowy, wysypka pęcherzowa, w tym rumień wielopostaciowy, zespół
Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka oraz liszajowata reakcja polekowa.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często: bóle mięśni, bóle stawów, bóle kończyn, skurcze mięśni, obrzęk stawów, ból pleców.
Niezbyt często: ból szyi, zmęczenie mięśni.

Rzadko: miopatia, zapalenie mięśni, rabdomioliza, zerwanie mięśnia, problemy dotyczące ścięgien
czasami powikłane zerwaniem ścięgna.
Bardzo rzadko: zespół toczniopodobny.
Częstość nieznana: immunozależna miopatia martwicza (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Bardzo rzadko: ginekomastia.

Zaburzenia naczyniowe
Rzadko: zapalenie naczyń krwionośnych.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często: złe samopoczucie, osłabienie, bóle w klatce piersiowej, obrzęki obwodowe,
zmęczenie, gorączka.

Badania diagnostyczne
Często: nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zwiększenie stężenia kinazy kreatynowej we
krwi.
Niezbyt często: obecność białych krwinek w moczu.

Tak jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA w trakcie stosowania produktu
SORTIS obserwowano podwyższenie aktywności aminotransferaz w surowicy. Zmiany te były
przeważnie miernie nasilone, przemijające i niewymagające przerwania terapii. Istotne klinicznie
(> 3 razy GGN) zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy wystąpiło u 0,8% pacjentów
przyjmujących produkt SORTIS. Było ono zależne od wielkości dawki produktu i odwracalne
u wszystkich pacjentów.

Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) w surowicy (> 3 razy GGN) zanotowano u 2,5%
pacjentów przyjmujących produkt SORTIS. Wyniki te są podobne do otrzymanych w badaniach
klinicznych dla innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Zwiększenie aktywności CK (> 10 razy
GGN) wystąpiło u 0,4% pacjentów otrzymujących produkt SORTIS (patrz punkt 4.4).

Dzieci i młodzież

Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 17 lat leczonych atorwastatyną
był na ogół podobny do profilu pacjentów, którzy otrzymywali placebo. Najczęściej występującymi
działaniami niepożądanymi odnotowanymi w obydwu grupach, niezależnie od oceny związku
przyczynowego, były zakażenia. Nie stwierdzono istotnego klinicznie wpływu na wzrost
i dojrzewanie płciowe w badaniu klinicznym, trwającym przez okres trzech lat, opartym na ogólnej
ocenie dojrzewania i rozwoju, ocenie na podstawie skali Tannera oraz pomiarze wzrostu i wagi. Profil
bezpieczeństwa i tolerancji u dzieci i młodzieży był podobny do znanego profilu bezpieczeństwa
stosowania atorwastatyny u pacjentów dorosłych.

Baza danych bezpieczeństwa klinicznego zawiera dane dotyczące 520 dzieci leczonych atorwastatyną,
spośród których 7 pacjentów było w wieku < 6 lat, 121 pacjentów w wieku 6–9 lat, a 392 pacjentów
w wieku 10–17 lat. Na podstawie dostępnych danych częstość, rodzaj i nasilenie działań
niepożądanych u dzieci są podobne jak u pacjentów dorosłych.

W trakcie leczenia niektórymi statynami zgłaszano następujące działania niepożądane:

• Zaburzenia seksualne.
• Depresja.
• Pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc, szczególnie w trakcie długotrwałego
leczenia (patrz punkt 4.4).
• Cukrzyca: Częstość zależna od obecności lub braku czynników ryzyka (stężenie glukozy na
czczo ≥ 5,6 mmol/l, BMI>30 kg/m², zwiększone stężenie triglicerydów, nadciśnienie tętnicze
w wywiadzie).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
podmiotu odpowiedzialnego.

#### 4.9 Przedawkowanie

Nie jest określone specyficzne leczenie w przypadku przedawkowania produktu SORTIS.
W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe, i jeśli zachodzi konieczność,
zastosować środki podtrzymujące czynności życiowe. Należy monitorować czynność wątroby
i aktywność kinazy kreatynowej (CK). Hemodializa nie zwiększy w znaczącym stopniu klirensu
atorwastatyny, gdyż lek wiąże się w dużym stopniu z białkami osocza.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki modyfikujące stężenie lipidów, inhibitory reduktazy HMG-CoA
kod ATC C10AA05.

Atorwastatyna jest selektywnym, kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA – enzymu
ograniczającego szybkość syntezy cholesterolu, katalizującego przemianę 3-hydroksy-3-
metyloglutarylokoenzymu A do mewalonianu będącego prekursorem steroli, w tym cholesterolu.
W wątrobie triglicerydy i cholesterol są wbudowywane w lipoproteiny bardzo niskiej gęstości (VLDL)
i przenoszone w osoczu do tkanek obwodowych. Powstające z VLDL lipoproteiny niskiej gęstości
(LDL), są katabolizowane głównie za pośrednictwem receptorów o wysokim powinowactwie do LDL
(receptorów LDL).

Atorwastatyna zmniejsza stężenie cholesterolu w osoczu i lipoprotein w surowicy poprzez hamowanie
reduktazy HMG-CoA, co w efekcie hamuje biosyntezę cholesterolu w wątrobie i prowadzi do
zwiększenia liczby receptorów LDL na powierzchni błony komórkowej hepatocytów, nasilając w ten
sposób wychwyt i katabolizm LDL.

Atorwastatyna zmniejsza wytwarzanie LDL oraz ilość cząsteczek LDL. Atorwastatyna prowadzi do
nasilonego i utrzymującego się wzrostu aktywności receptora LDL i jednocześnie do korzystnych
zmian jakościowych krążących cząsteczek LDL. Atorwastatyna skutecznie zmniejsza LDL-C
u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, którzy zazwyczaj nie reagują na
leczenie zmniejszające stężenie lipidów we krwi.

W badaniu nad zależnością odpowiedzi od wielkości dawki wykazano, że atorwastatyna zmniejsza
stężenie całkowitego cholesterolu (30-46%), LDL-C (41-61%), apolipoproteiny B (34-50%)
i triglicerydów (14-33%). Powoduje też różnie nasilone zwiększenie stężenia HDL-C
i apolipoproteiny A1. Wyniki te potwierdzają się w przypadku pacjentów z heterozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną, postaciami hipercholesterolemii innymi niż rodzinna oraz
hiperlipidemiami mieszanymi, w tym u pacjentów z cukrzycą insulinoniezależną.

Udowodniono, że obniżenie stężenia całkowitego cholesterolu, LDL-C i apolipoproteiny B zmniejsza
ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych i śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych.

Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna

Do wieloośrodkowego, 8-tygodniowego otwartego badania prowadzonego z wykorzystaniem
procedury „compassionate use”, z opcjonalną fazą dodatkową o zmiennej długości, włączono
335 pacjentów, z których 89 zidentyfikowano jako osoby z homozygotyczną hipercholesterolemią
rodzinną. U tych 89 pacjentów średnia procentowa redukcja poziomu LDL-C wyniosła około 20%.
Atorwastatynę podawano w dawkach do 80 mg/dobę.

Miażdżyca

W badaniu REVERSAL (ang. Reversing Atherosclerosis with Aggressive Lipid-Lowering Study)
wpływ intensywnego leczenia hipolipemizującego atorwastatyną w dawce 80 mg w porównaniu ze
standardowym leczeniem hipolipemizującym prawastatyną w dawce 40 mg na miażdżycę tętnic
wieńcowych oceniano za pomocą ultrasonografii wewnątrznaczyniowej (IVUS), u pacjentów
z chorobą wieńcową podczas angiografii. W tym randomizowanym, wieloośrodkowym badaniu
kontrolowanym z zastosowaniem podwójnie ślepej próby, IVUS wykonywano podczas pierwszej
wizyty oraz po 18 miesiącach leczenia u 502 pacjentów. W grupie leczonej atorwastatyną (n=253) nie
stwierdzono progresji miażdżycy.

Mediana procentowej zmiany całkowitej objętości blaszek miażdżycowych w stosunku do wartości
wyjściowych (główny punkt końcowy badania) wynosiła 0,4% (p=0,98) w grupie leczonej
atorwastatyną i 2,7% (p=0,001) w grupie leczonej prawastatyną (n=249). Kiedy skuteczność
atorwastatyny porównano do skuteczności prawastatyny, różnica okazała się statystycznie znamienna
(p=0,02). W tym badaniu nie analizowano wpływu intensywnego leczenia hipolipemizującego na
krążeniowe punkty końcowe (takie jak konieczność przeprowadzenia rewaskularyzacji, zawał mięśnia
sercowego niezakończony zgonem, zgon wieńcowy).

W grupie leczonej atorwastatyną stężenie LDL-C uległo zmniejszeniu z wartości wyjściowej
wynoszącej średnio 3,89 ± 0,7 mmol/l (150 ± 28 mg/dl) do wartości wynoszącej średnio
2,04 ± 0,8 mmol/l (78,9 ± 30 mg/dl), a w grupie leczonej prawastatyną – z wartości wyjściowej
wynoszącej średnio 3,89 ± 0,7 mmol/l (150 ± 26 mg/dl) do wartości wynoszącej średnio
2,85 ± 0,7 mmol/l (110 ± 26 mg/dl) (p<0,0001). Atorwastatyna powodowała też znamienne
zmniejszenie średniego stężenia całkowitego cholesterolu o 34,1% (prawastatyna o 18,4%, p<0,0001),
średniego stężenia TG o 20% (prawastatyna o 6,8%, p<0,0009) i średniego stężenia apolipoproteiny B
o 39,1% (prawastatyna o 22,0%, p<0,0001). Stosowanie atorwastatyny prowadziło do zwiększenia
średniego stężenia HDL-C o 2,9% (po prawastatynie o 5,6%, wartość p nieznamienna statystycznie).
W grupie leczonej atorwastatyną stwierdzono ponadto zmniejszenie stężenia CRP średnio o 36,4%,
podczas gdy w grupie leczonej prawastatyną spadek ten wynosił średnio 5,2% (p<0,0001).

Ponieważ opisane wyniki uzyskano po dawce 80 mg, nie można ich ekstrapolować na mniejsze dawki.

Profile bezpieczeństwa i tolerancji obu produktów były porównywalne.

W tym badaniu nie analizowano wpływu intensywnego leczenia hipolipemizującego na główne
krążeniowe punkty końcowe. Dlatego też, znaczenie kliniczne tych wyników z uwzględnieniem
pierwotnej oraz wtórnej prewencji epizodów sercowo-naczyniowych nie jest znane.

Ostry zespół wieńcowy

W badaniu MIRACL poddano ocenie stosowanie atorwastatyny w dawce 80 mg u 3086 pacjentów
(atorwastatyna: n=1538; placebo: n=1548) z ostrym zespołem wieńcowym (zawał mięśnia sercowego
bez załamka Q, niestabilna dławica piersiowa). Leczenie rozpoczynano w fazie ostrej po przyjęciu do
szpitala i prowadzono przez okres 16 tygodni. Podawanie atorwastatyny w dawce 80 mg/dobę

wydłużało czas do osiągnięcia złożonego głównego punktu końcowego, na który składały się: zgon
bez względu na przyczynę, zawał mięśnia sercowego niezakończony zgonem, zatrzymanie akcji serca
zakończone udaną resuscytacją lub dławica piersiowa z towarzyszącymi cechami niedokrwienia
mięśnia sercowego wymagająca hospitalizacji, co wskazywało na redukcję ryzyka rzędu 16%
(p=0,048). Do tego działania najbardziej przyczyniło się zmniejszenie o 26% częstości ponownych
hospitalizacji z powodu dławicy piersiowej z cechami niedokrwienia mięśnia sercowego (p=0,018).
W przypadku żadnego z pozostałych drugorzędowych punktów końcowych nie osiągnięto poziomu
znamienności statystycznej (łącznie – placebo: 22,2%, atorwastatyna: 22,4%).

Profil bezpieczeństwa stosowania atorwastatyny w badaniu MIRACL pokrywał się z profilem
opisanym w punkcie 4.8.

Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym

Wpływ atorwastatyny na zakończoną zgonem i niezakończoną zgonem chorobę wieńcową oceniano
w randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu z zastosowaniem podwójnie ślepej próby
ASCOT-LLA (ang. Anglo-Scandinavian Cardiac Outcomes Trial Lipid Lowering Arm). W badaniu
uczestniczyli pacjenci z nadciśnieniem tętniczym, w wieku 40 - 79 lat, z ujemnym wywiadem w
kierunku zawału mięśnia sercowego oraz leczenia dławicy piersiowej, oraz ze stężeniem cholesterolu
całkowitego wynoszącym ≤ 6,5 mmol/l (251 mg/dl). U wszystkich pacjentów stwierdzono
przynajmniej 3 spośród wcześniej ustalonych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego: płeć męską,
wiek ≥ 55 lat, palenie tytoniu, cukrzycę, dodatni wywiad w kierunku występowania choroby
wieńcowej u krewnego pierwszego stopnia, TC: HDL-C > 6, chorobę naczyń obwodowych, przerost
lewej komory, przebyty incydent mózgowo-naczyniowy, swoiste zmiany w EKG, białkomocz lub
albuminurię. Nie u wszystkich pacjentów włączonych do badania ryzyko pierwszego zdarzenia
sercowo-naczyniowego oceniano jako wysokie.

Pacjenci otrzymywali leki przeciwnadciśnieniowe (w schemacie opartym albo na amlodypinie, albo na
atenololu) i atorwastatynę w dawce 10 mg na dobę (n=5168) lub placebo (n=5137).

Stopień redukcji ryzyka bezwzględnego i względnego w wyniku stosowania atorwastatyny
przedstawiał się następująco:

Zdarzenie Redukcja
względnego
ryzyka (%)

Liczba zdarzeń
(atorwastatyna
vs placebo)

Redukcja
bezwzględnego
ryzyka1 (%)

Wartość p

Zakończona zgonem choroba
wieńcowa i zawał mięśnia
sercowego niezakończony zgonem

36% 100 vs 154 1,1% 0,0005

Zdarzenia sercowo-naczyniowe
i zabiegi rewaskularyzacji łącznie
20% 389 vs 483 1,9% 0,0008

Zdarzenia wieńcowe łącznie 29% 178 vs 247 1,4% 0,0006
1 W oparciu o różnicę w zakresie częstości poszczególnych zdarzeń mających miejsce w okresie obserwacyjnym,
którego mediana czasu trwania wynosiła 3,3 roku.

Śmiertelność całkowita oraz śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych nie uległy znamiennemu
zmniejszeniu (śmiertelność całkowita: 185 zgonów w grupie leczonej atorwastatyną i 212 w grupie
placebo, p=0,17; śmiertelność z przyczyn krążeniowych: 74 zgony w grupie leczonej atorwastatyną
i 82 w grupie placebo, p=0,51). W analizie w podgrupach wydzielonych ze względu na płeć (81%
mężczyzn, 19% kobiet) stwierdzono korzystne działanie atorwastatyny u mężczyzn, lecz nie u kobiet
– prawdopodobnie ze względu na niską częstość incydentów w podgrupie kobiet. Choć śmiertelność
całkowita i śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych były liczbowo wyższe u kobiet
(śmiertelność całkowita: 38 zgonów w grupie leczonej atorwastatyną i 30 w grupie placebo;
śmiertelność z przyczyn krążeniowych: 17 zgonów w grupie leczonej atorwastatyną i 12 w grupie
placebo), różnice nie były statystycznie znamienne. Stwierdzono natomiast znamienną zależność

skuteczności leczenia od stosowanego leku przeciwnadciśnieniowego. Ryzyko wystąpienia głównego
punktu końcowego (zakończona zgonem choroba wieńcowa i zawał mięśnia sercowego
niezakończony zgonem) uległo bowiem znamiennej redukcji w wyniku stosowania atorwastatyny
u pacjentów leczonych amlodypiną [HR 0,47 (0,32-0,69), p=0,00008], czego nie obserwowano
w przypadku pacjentów leczonych atenololem [HR 0,83 (0,59-1,17), p=0,287].

Wpływ atorwastatyny na zakończoną zgonem i niezakończoną zgonem chorobę układu sercowonaczyniowego oceniano też w badaniu CARDS (ang. Collaborative Atorvastatin Diabetes Study),
które było randomizowanym, wieloośrodkowym, kontrolowanym placebo badaniem prowadzonym
w warunkach podwójnie ślepej próby u pacjentów z cukrzycą typu 2., w wieku od 40 do 75 lat,
z ujemnym wywiadem w kierunku chorób układu krążenia oraz stężeniem LDL-C wynoszącym
≤ 4,14 mmol/l (≤ 160 mg/dl) i stężeniem TG wynoszącym ≤ 6,78 mmol/l (≤ 600 mg/dl). U wszystkich
pacjentów stwierdzano przynajmniej jeden z następujących czynników ryzyka: nadciśnienie tętnicze,
aktualne palenie tytoniu, retinopatię, mikroalbuminurię lub makroalbuminurię.

Pacjenci otrzymywali atorwastatynę w dawce 10 mg na dobę (n=1428) albo placebo (n=1410) przez
okres obserwacyjny, którego mediana czasu trwania wynosiła 3,9 lat.

Stopień redukcji ryzyka bezwzględnego i względnego w wyniku stosowania atorwastatyny
przedstawiał się następująco:

Zdarzenie Redukcja
względnego
ryzyka (%)

Liczba zdarzeń
(atorwastatyna
vs placebo)

Redukcja
bezwzględnego
ryzyka1 (%)

Wartość p

Duże zdarzenia sercowonaczyniowe (zakończony lub
niezakończony zgonem ostry zawał
mięśnia sercowego, niemy zawał
mięśnia sercowego, zgon z powodu
ostrej postaci choroby wieńcowej,
niestabilna dławica piersiowa,
CABG, PTCA, rewaskularyzacja,
udar mózgu)

37% 83 vs 127 3,2% 0,0010

Zawał mięśnia sercowego
(zakończony lub niezakończony
zgonem ostry zawał mięśnia
sercowego, niemy zawał mięśnia
sercowego)

42% 38 vs 64 1,9% 0,0070

Udary mózgu (zakończone
i niezakończone zgonem)
48% 21 vs 39 1,3% 0,0163

1 W oparciu o różnicę w zakresie częstości poszczególnych zdarzeń mających miejsce w okresie obserwacyjnym,
którego mediana czasu trwania wynosiła 3,9 lat.
CABG = pomostowanie aortalno-wieńcowe, PTCA = przezskórna angioplastyka wieńcowa.

Nie stwierdzono żadnych różnic w skuteczności leczenia w zależności od płci, wieku ani wyjściowego
stężenia LDL-C. Stwierdzono korzystną tendencję, jeżeli chodzi o wskaźnik śmiertelności (82 zgony
w grupie placebo i 61 zgonów w grupie leczonej atorwastatyną, p=0,0592).

Ponowny udar mózgu

W badaniu Stroke Prevention by Aggressive Reduction in Cholesterol Levels (SPARCL) oceniano
wpływ podawania atorwastatyny w dawce 80 mg na dobę lub placebo na występowanie udarów
mózgu u 4731 pacjentów z udarem mózgu lub przemijającym napadem niedokrwiennym (TIA)
przebytymi w ciągu ostatnich 6 miesięcy, bez choroby niedokrwiennej serca (CHD) w wywiadzie.
Pacjenci byli w 60% płci męskiej, w wieku 21-92 lata (średni wiek: 63 lata). Średnie wyjściowe
stężenie LDL wynosiło u nich 133 mg/dl (3,4 mmol/l). Średnie stężenie LDL-C wynosiło 73 mg/dl

(1,9 mmol/l) w trakcie leczenia atorwastatyną i 129 mg/dl (3,3 mmol/l) w trakcie stosowania placebo.
Mediana okresu obserwacji wynosiła 4,9 roku.

Podawanie atorwastatyny w dawce 80 mg prowadziło do zmniejszenia ryzyka wystąpienia
pierwszorzędowego punktu końcowego w postaci udaru mózgu prowadzącego lub nieprowadzącego
do zgonu o 15% (HR 0,85; 95% CI, 0,72-1,00; p=0,05 lub 0,84; 95% CI, 0,71-0,99; p=0,03 po
korekcie uwzględniającej czynniki wyjściowe) w porównaniu do placebo. Umieralność ogólna
wyniosła 9,1% (216/2365) w grupie leczonej atorwastatyną w porównaniu do 8,9% (211/2366)
w grupie otrzymującej placebo.

Analiza post hoc wykazała, że stosowanie atorwastatyny w dawce 80 mg prowadziło do zmniejszenia
częstości występowania udarów niedokrwiennych (218/2365, 9,2% wobec 274/2366, 11,6%, p=0,01)
i do zwiększenia częstości występowania udarów krwotocznych (55/2365, 2,3% wobec 33/2366,
1,4%, p=0,02) w porównaniu do placebo.

• Stwierdzono zwiększenie ryzyka udaru krwotocznego wśród pacjentów z przebytym udarem
tego typu w momencie włączenia do badania (7/45 w grupie leczonej atorwastatyną wobec
2/48 w grupie otrzymującej placebo; HR 4,06; 95% CI, 0,84-19,57), przy czym w obu
grupach obserwowano podobne ryzyko udaru niedokrwiennego (3/45 w grupie leczonej
atorwastatyną wobec 2/48 w grupie otrzymującej placebo; HR 1,64; 95% CI, 0,27-9,82).

• Stwierdzono zwiększenie ryzyka udaru krwotocznego wśród pacjentów z przebytym udarem
lakunarnym w momencie włączenia do badania (20/708 w grupie leczonej atorwastatyną
wobec 4/701 w grupie otrzymującej placebo; HR 4,99; 95% CI, 1,71-14,61), jednak
równocześnie u osób tych obserwowano obniżenie ryzyka udaru niedokrwiennego (79/708
w grupie leczonej atorwastatyną wobec 102/701 w grupie otrzymującej placebo; HR 0,76;
95% CI, 0,57-1,02). Możliwe, że u pacjentów z przebytym udarem lakunarnym, którzy
otrzymują atorwastatynę w dawce 80 mg/dobę, stwierdza się zwiększenie ryzyka udaru
„netto”.

W podgrupie pacjentów z przebytym udarem krwotocznym umieralność ogólna wynosiła 15,6%
(7/45) w populacji leczonej atorwastatyną wobec 10,4% (5/48) w populacji placebo. W podgrupie
pacjentów z przebytym udarem lakunarnym umieralność ogólna wynosiła 10,9% (77/708) po leczeniu
atorwastatyną wobec 9,1% (64/701) po zastosowaniu placebo.

Dzieci i młodzież

Heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna u dzieci w wieku 6-17 lat

W 8-tygodniowym, otwartym badaniu dokonano oceny właściwości farmakokinetycznych,
farmakodynamicznych oraz profilu bezpieczeństwa i tolerancji atorwastatyny u dzieci i młodzieży,
z genetycznie potwierdzoną heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, i początkowym
stężeniem LDL-C ≥4 mmol/l. Do badania włączono w sumie 39 dzieci i młodzieży w wieku od 6 do
17 lat. Kohorta A liczyła 15 dzieci w wieku 6–12 lat w stadium 1 w skali Tannera. Kohorta B liczyła
24 dzieci w wieku 10 –17 lat w stadium ≥2 w skali Tannera.

Początkowa dawka atorwastatyny w Kohorcie A wynosiła 5 mg na dobę w postaci tabletki do
rozgryzania i żucia, a w Kohorcie B 10 mg na dobę w postaci tabletki. Dawka atorwastatyny była
podwajana, jeśli u pacjenta nie osiągnięto docelowego stężenia LDL-C <3,35 mmol/l w tygodniu 4.
oraz jeśli produkt był dobrze tolerowany.

W tygodniu 2. u wszystkich pacjentów zaobserwowano zmniejszenie średnich wartości LDL-C, TC,
VLDL-C i Apo B. U pacjentów, którym podawano dawkę podwójną, obserwowano dodatkowe
zmniejszenie już po 2 tygodniach, podczas pierwszej oceny po zwiększeniu dawki. Średnie
procentowe zmniejszenie wartości parametrów lipidów było podobne w obu kohortach, niezależnie od
tego czy pacjenci przyjmowali dawkę początkową czy dawkę podwójną. W tygodniu 8. średnia

procentowa zmiana w stosunku do początkowego stężenia LDL-C i TC wynosiła odpowiednio około
40% i 30% w całym zakresie dawkowania.

W drugim otwartym badaniu klinicznym prowadzonym u jednej grupy pacjentów wzięło udział 271
dzieci i młodzieży, zarówno płci męskiej, jak i żeńskiej w wieku od 6 do 15 lat z heterozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną. Uczestnicy badania byli leczeni atorwastatyną przez okres do trzech
lat. Warunkiem włączenia do badania było występowanie potwierdzonej heterozygotycznej
hipercholesterolemii rodzinnej i początkowe stężenie LDL-C ≥ 4 mmol/l (około 152 mg/dl). W
badaniu wzięło udział 139 dzieci w stadium rozwojowym 1 w skali Tannera (w wieku od 6 do 10 lat).
Początkowa dawka atorwastatyny u dzieci poniżej 10 lat wynosiła 5 mg (raz na dobę w postaci
tabletki do rozgryzania i żucia). Początkowa dawka atorwastatyny u dzieci w wieku 10 lat i starszych
wynosiła 10 mg (raz na dobę). U wszystkich dzieci istniała możliwość zwiększenia dawki do
osiągnięcia docelowego stężenia LDL-C < 3,35 mmol/l. Średnia ważona dawka u dzieci w wieku od 6
do 9 lat wynosiła 19,6 mg, natomiast średnia ważona dawka u dzieci w wieku 10 lat i starszych
wynosiła 23,9 mg.

Średnia (+/- SD) wyjściowa wartość LDL-C wynosiła 6,12 (1,26) mmol/l, co w przybliżeniu równe
było 233 (48) mg/dl. Ostateczne wyniki przedstawia tabela 3.

Uzyskane dane potwierdziły brak wpływu produktu leczniczego na którykolwiek z parametrów
wzrostu i rozwoju (tj. wzrost, wagę, wskaźnik BMI, stadium rozwoju według skali Tannera, ocenę
ogólnego rozwoju i dojrzewania) u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią
rodzinną leczonych atorwastatyną przez okres trwania badania obejmujący 3 lata. Nie odnotowano
wpływu produktu leczniczego na wzrost, wagę ani BMI u pacjentów podzielonych według wieku, płci
i wizyt.

TABELA 3 Działanie atorwastatyny obniżające stężenie lipidów u dorastających chłopców
i dziewcząt z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (mmol/l)

Punkt
czasowy
N TC (SD) LDL-C (SD) HDL-C (SD) TG (SD) Apo B (SD)#

Początek
badania
271 7,86 (1,30) 6,12 (1,26) 1,314 (0,2663) 0,93 (0,47) 1,42 (0,28)**

Miesiąc 30 206 4,95 (0,77)* 3,25 (0,67) 1,327 (0,2796) 0,79 (0,38)* 0,90 (0,17)*

Miesiąc
36/ET
240 5,12 (0,86) 3,45 (0,81) 1,308 (0,2739) 0,78 (0,41) 0,93 (0,20)***

TC = cholesterol całkowity; LDL-C = lipoproteina o niskiej gęstości C; HDL-C = lipoproteina o wysokiej gęstości C; TG =
trójglicerydy; Apo B = apolipoproteina B; „Miesiąc 36/ET” obejmował dane z ostatniej wizyty w przypadku pacjentów, którzy
zakończyli swój udział w badaniu przed ustalonym punktem czasowym 36 miesięcy, jak również pełne dane z 36 miesięcy w
przypadku pacjentów, którzy uczestniczyli w badaniu przez 36 miesięcy; „*”= Miesiąc 30 N dla tego parametru wyniosła 207;
„**”= Początek badania N dla tego parametru wyniosła 270; „***” = Miesiąc 36/ET N dla tego parametru wyniosła 243; „#” = g/l
dla Apo B.

Heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna u dzieci w wieku 10–17 lat

W podwójnie ślepym badaniu kontrolowanym placebo, po którym nastąpiła otwarta faza obserwacji,
wzięło udział 187 chłopców i miesiączkujących dziewcząt w wieku 10–17 lat (średni wiek 14,1 lat)
z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (FH) lub ciężką hipercholesterolemią. Uczestników
przydzielono losowo do grupy przyjmującej atorwastatynę (n=140) lub placebo (n=47) przez okres
26 tygodni. Przez kolejne 26 tygodni wszyscy uczestnicy przyjmowali atorwastatynę. Przez pierwsze
4 tygodnie podawano dawkę 10 mg atorwastatyny raz na dobę. Jeśli stężenie LDL-C wynosiło
>3,36 mmol/l, dawkę zwiększano do 20 mg. Podczas trwającej 26 tygodni podwójnie ślepej fazy
badania atorwastatyna znacząco zmniejszyła całkowite stężenie cholesterolu, cholesterolu LDL,

triglicerydów i apolipoproteiny B w osoczu. Średnia uzyskana wartość cholesterolu LDL wynosiła
3,38 mmol/l (zakres: 1,81 – 6,26 mmol/l) w grupie przyjmującej atorwastatynę, w porównaniu do
5,91 mmol/l (zakres: 3,93-9,96 mmol/l) w grupie placebo podczas 26-tygodniowej podwójnie ślepej
fazy badania.

W dodatkowym badaniu atorwastatyny i kolestypolu u pacjentów w wieku 10–18 lat
z hipercholesterolemią wykazano, że atorwastatyna (N=25) powodowała znaczne zmniejszenie
stężenia LDL-C w 26. tygodniu (p<0,05) w porównaniu do kolestypolu (N=31).

W badaniu dotyczącym stosowania produktu leczniczego w wyjątkowych przypadkach (ang.
compassionate use) u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią (w tym hipercholesterolemią
homozygotyczną) wzięło udział 46 dzieci leczonych atorwastatyną w dawce zależnej od reakcji na
produkt leczniczy (niektórzy pacjenci otrzymywali 80 mg atorwastatyny na dobę). Badanie było
prowadzone przez 3 lata: stężenie cholesterolu LDL zmniejszyło się o 36%.

Nie ustalono długoterminowej skuteczności leczenia atorwastatyną w okresie dziecięcym, skutkującej
zmniejszeniem zachorowalności i śmiertelności u dorosłych.

Europejska Agencja Leków zniosła obowiązek zgłaszania wyników badań nad atorwastatyną u dzieci
w wieku od 0 do poniżej 6 lat w leczeniu heterozygotycznej hipercholesterolemii i u dzieci w wieku
od 0 do poniżej 18 lat w leczeniu homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej,
hipercholesterolemii mieszanej, hipercholesterolemii pierwotnej oraz prewencji zdarzeń sercowonaczyniowych (patrz punkt 4.2 Dzieci i młodzież).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Atorwastatyna po podaniu doustnym wchłania się szybko, osiągając największe stężenie w osoczu
(C max) w czasie od 1 do 2 godzin. Stopień wchłaniania zwiększa się proporcjonalnie do wielkości
dawki atorwastatyny. Biodostępność atorwastatyny w postaci podawanych doustnie tabletek
powlekanych wynosi 95% do 99% biodostępności atorwastatyny podanej w postaci roztworu do
podawania doustnego. Całkowita biodostępność atorwastatyny wynosi około 12%, a ogólnoustrojowa
aktywność hamująca reduktazę HMG-CoA wynosi około 30%. Mała ogólnoustrojowa dostępność jest
przypisywana usuwaniu produktu leczniczego przez komórki błony śluzowej żołądka i jelit, zanim
dostanie się on do krążenia i (lub) szybkiemu metabolizmowi w wątrobie (efekt pierwszego przejścia).

Dystrybucja

Średnia objętość dystrybucji atorwastatyny wynosi około 381 l. Atorwastatyna wiąże się z białkami
osocza ≥ 98%.

Metabolizm

Atorwastatyna jest metabolizowana przez cytochrom P-450 3A4 do orto- i parahydroksylowych
pochodnych i różnych produktów beta-oksydacji. Niezależnie od istnienia innych szlaków
metabolicznych produkty te są dalej metabolizowane na drodze glukuronidacji. W badaniach in vitro
hamowanie reduktazy HMG-CoA przez orto- i parahydroksylowe metabolity jest równoważne z tym
obserwowanym w przypadku atorwastatyny. W przybliżeniu 70% stwierdzanej w krwi krążącej
aktywności hamującej reduktazę HMG-CoA przypisuje się aktywnym metabolitom.

Eliminacja

Atorwastatyna jest metabolizowana w wątrobie i (lub) poza nią, natomiast wydalana jest głównie
z żółcią. Produkt leczniczy nie podlega w sposób istotny wątrobowo-jelitowej recyrkulacji. Średni
okres półtrwania atorwastatyny u ludzi wynosi około 14 godzin. Okres półtrwania działania

hamującego reduktazę HMG-CoA wynosi około 20 do 30 godzin ze względu na wpływ aktywnych
metabolitów.

Atorwastatyna jest substratem transporterów wątrobowych – polipeptydów transportujących aniony
organiczne 1B1 (OATP1B1) i 1B3 (OATP1B3). Metabolity atorwastatyny są substratami OATP1B1.
Atorwastatyna jest także zidentyfikowanym substratem pomp efluksowych – P-glikoproteiny (P-gp)
i białka oporności raka piersi (BCRP) – co może ograniczać wchłanianie jelitowe i klirens żółciowy
atorwastatyny.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

Stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu jest większe u zdrowych osób
w podeszłym wieku niż u młodych dorosłych, zaś działanie zmniejszające stężenie lipidów było
porównywalne w obu grupach.

Dzieci i młodzież

W otwartym, 8-tygodniowym badaniu z udziałem dzieci (w wieku 6–17 lat) w stadium 1 w skali
Tannera (N=15) i stadium ≥2 w skali Tannera (N=24) z heterozygotyczną hipercholesterolemią
rodzinną i początkowym stężeniem LDL-C ≥4 mmol/l, podawano odpowiednio 5 lub 10 mg
atorwastatyny w tabletkach do rozgryzania i żucia albo 10 lub 20 mg atorwastatyny w tabletkach
powlekanych raz na dobę. Jedyną istotną współzmienną w populacyjnej analizie farmakokinetycznej
atorwastatyny była masa ciała. Klirens atorwastatyny podawanej doustnie u dzieci był podobny do
obserwowanego u pacjentów dorosłych po wykonaniu skalowania allometrycznego z uwzględnieniem
masy ciała. Obserwowano spójne spadki stężenia LDL-C i TC w całym zakresie dawek atorwastatyny
i o-hydroksyatorwastatyny.

Płeć

Stężenia atorwastatyny i jej czynnych metabolitów różnią się u kobiet i u mężczyzn (u kobiet Cmax jest
około 20% większe niż u mężczyzn, natomiast AUC jest o 10% mniejsze niż u mężczyzn). Różnice te
nie miały istotnego znaczenia klinicznego, nie wystąpiły znaczące klinicznie różnice we wpływie na
stężenie lipidów u kobiet i mężczyzn.

Zaburzenia czynności nerek

Niewydolność nerek nie wpływa na stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu ani
na jej skuteczność działania na gospodarkę lipidową.

Zaburzenia czynności wątroby

Stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu jest znacznie zwiększone (Cmax około
16 razy i AUC około 11 razy) u pacjentów z przewlekłym poalkoholowym uszkodzeniem wątroby
(Child-Pugh B).

Polimorfizm SLOC1B1

W wychwytywaniu przez wątrobę wszystkich inhibitorów reduktazy HMG-CoA, w tym
atorwastatyny, bierze udział transporter OATP1B1. U pacjentów z polimorfizmem SLCO1B1
występuje ryzyko zwiększonej ekspozycji na atorwastatynę, co może prowadzić do podwyższonego
ryzyka rabdomiolizy (patrz punkt 4.4). Polimorfizm w genie kodującym OATP1B1 (SLCO1B1
c.521CC) jest związany z 2,4-krotnie wyższą ekspozycją na atorwastatynę (AUC) niż u osób
niebędących nosicielami tego wariantu genotypu (c.521TT). U takich pacjentów możliwe jest także

wystąpienie genetycznie upośledzonego wychwytu atorwastatyny przez wątrobę. Możliwy wpływ na
skuteczność produktu leczniczego jest nieznany.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Nie wykazano potencjału mutagennego ani klastogennego atorwastatyny w serii 4 testów in vitro i 1
badaniu in vivo. Nie stwierdzono działania karcinogennego atorwastatyny u szczurów, jednakże
w przypadku stosowania wyższych dawek u myszy (uzyskano AUC 0-24h 6-11 razy wyższe niż
u ludzi przy zastosowaniu najwyższej zalecanej dawki) stwierdzono występowanie gruczolaków
wątrobowokomórkowych u samców i raków wątrobowokomórkowych u samic.

Dowody uzyskane z badań na zwierzętach wskazują, że inhibitory reduktazy HMG-CoA mogą
wpływać na rozwój zarodków i płodu. U szczurów, królików i psów atorwastatyna nie wpływała na
płodność i nie była teratogenna, jednak w przypadku stosowania toksycznych dawek u samic
ciężarnych, u szczurów i królików zaobserwowano toksyczność dla płodu. W przypadku zastosowania
u ciężarnych samic wysokich dawek atorwastatyny odnotowano opóźniony rozwój potomstwa
szczurów oraz obniżoną przeżywalność poporodową. U szczurów istnieją dowody na przenikanie
produktu leczniczego przez łożysko. Osoczowe stężenia atorwastatyny u szczurów są zbliżone do tych
w mleku. Nie wiadomo jednak, czy atorwastatyna lub jej metabolity są wydzielane do mleka
ludzkiego.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki

Wapnia węglan
Celuloza mikrokrystaliczna
Laktoza jednowodna
Kroskarmeloza sodowa
Polisorbat 80
Hydroksypropyloceluloza
Magnezu stearynian

Otoczka tabletki

Hypromeloza
Makrogol 8000
Tytanu dwutlenek (E 171)
Talk

Symetykon emulsja:
Symetykon
Emulgatory stearynianowe (polisorbat 65, stearynian makrogolu 400, monostearynian glicerolu 40-50)
Środki zagęszczające (metyloceluloza, guma ksantan)
Kwas benzoesowy (E 210)
Kwas sorbinowy
Kwas siarkowy

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry składają się z folii kształtującej z poliamidu/folii aluminium/polichlorku winylu i tylnego listka
wykonanego z termozgrzewalnej warstwy z folii aluminiowej/winylu.

Butelka jest wykonana z HDPE, zawiera środek osuszający i wyposażona jest w nakrętkę typu
„naciśnij i przekręć” zabezpieczającą przed otwarciem przez dzieci.

Blistry zawierające 4, 7,10, 14, 20, 28, 30, 50, 56, 60, 84, 90, 98 oraz 100 tabletek powlekanych.
Opakowania szpitalne zawierające 50, 84, 100, 200 (10 x 20) lub 500 tabletek powlekanych.
Butelki HDPE zawierające 90 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Bez specjalnych wymagań.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Viatris Healthcare Limited
Damastown Industrial Park
Mulhuddart
Dublin 15
DUBLIN
Irlandia

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

SORTIS 10: 7846
SORTIS 20: 7847
SORTIS 40: 7848
SORTIS 80: 10188

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 14.09.1998
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 30.10.2015

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.