# Tulip

> Atorwastatyna · 20 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Tulip
- **Nazwa powszechna:** Atorvastatinum
- **Substancja czynna:** [Atorwastatyna](https://apteka.online/odpowiedniki/atorvastatinum)
- **Moc:** 20 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C10AA05
- **Liczba opakowań:** 4
- **Numer pozwolenia:** 09989
- **Podmiot odpowiedzialny:** Sandoz GmbH
- **Producent:** LEK S.A., Polska
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/tulip-tabl-powl-20-mg-sandoz
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/tulip-tabl-powl-20-mg-sandoz.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/11412/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/11412/characteristic

## Dostępne opakowania (4)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 30 tabl. | 5909990998913 | Rp | 15,52 zł (dopłata od 8,64 zł) | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 60 tabl. | 5909990998920 | Rp | 28,53 zł (dopłata od 15,02 zł) | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 90 tabl. | 5909990998937 | Rp | 41,90 zł (dopłata od 21,73 zł) | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 100 tabl. | 5909990730193 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Leki refundowane

### 30 tabl. — EAN 5909990998913 · cena jedn. 0,52 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji | 30% | 15,52 zł | 8,64 zł | 6,88 zł | 8,46 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

### 60 tabl. — EAN 5909990998920 · cena jedn. 0,48 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji | 30% | 28,53 zł | 15,02 zł | 13,51 zł | 16,91 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

### 90 tabl. — EAN 5909990998937 · cena jedn. 0,47 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji | 30% | 41,90 zł | 21,73 zł | 20,17 zł | 25,37 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest Tulip i w jakim celu się go stosuje?
Tulip należy do grupy leków nazywanych statynami, które regulują przemiany lipidów (tłuszczów)
w organizmie.

Tulip jest stosowany w celu zmniejszenia stężenia lipidów - cholesterolu i triglicerydów we krwi, gdy
sama dieta ubogotłuszczowa i zmiany trybu życia nie są skuteczne. Tulip może również zmniejszyć
ryzyko rozwoju chorób serca nawet wtedy, gdy stężenie cholesterolu we krwi pacjenta jest
prawidłowe. Podczas leczenia należy kontynuować standardową dietę o zmniejszonej zawartości
cholesterolu.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Tulip

Kiedy nie stosować leku Tulip
▪ jeśli pacjent ma nadwrażliwość (uczulenie) na atorwastatynę, na jakikolwiek inny podobny lek
stosowany w celu zmniejszenia stężenia lipidów we krwi lub na którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
▪ jeśli u pacjenta występują lub w przeszłości występowały choroby wątroby;
▪ jeśli u pacjenta stwierdzono niewyjaśnione, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby;
▪ jeśli pacjent jednocześnie stosuje glekaprewir z pibrentaswirem w leczeniu wirusowego zapalenia
wątroby typu C;
▪ u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznych metod zapobiegania ciąży;
▪ u kobiet w ciąży lub planujących ciążę;
▪ u kobiet karmiących piersią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Tulip należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Niżej wymieniono przyczyny, dla których Tulip może nie być odpowiednim lekiem dla pacjenta:

2 PSUSA/00010347/202310

▪ występujący w przeszłości udar z krwawieniem do mózgu lub obecność w mózgu niewielkiej ilości
płynu z poprzedniego udaru;
▪ zaburzenia czynności nerek;
▪ niedoczynność tarczycy;
▪ powtarzające się lub niewyjaśnione bóle mięśni, problemy z mięśniami występujące w przeszłości
u pacjenta lub jego krewnych;
▪ problemy z mięśniami podczas stosowania w przeszłości innych leków obniżających stężenie
lipidów (np. innych statyn lub fibratów);
▪ regularne spożywanie dużych ilości alkoholu;
▪ występująca w przeszłości choroba wątroby;
▪ wiek powyżej 70 lat.

Przed zastosowaniem leku Tulip należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli
▪ u pacjenta stwierdzono ciężką niewydolność oddechową
▪ jeśli pacjent przyjmuje lub przyjmował w ciągu ostatnich 7 dni doustnie lub we wstrzyknięciu
lek zawierający kwas fusydowy (lek stosowany w zakażeniach bakteryjnych). Stosowanie kwasu
fusydowego jednocześnie z lekiem Tulip może prowadzić do ciężkich uszkodzeń mięśni
(rabdomiolizy).
• jeśli u pacjenta występuje lub występowała miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie
mięśni, w tym w niektórych przypadkach mięśni biorących udział w oddychaniu) lub miastenia
oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oczu), ponieważ statyny mogą czasami nasilać
objawy choroby lub prowadzić do wystąpienia miastenii (patrz punkt 4)

Należy również powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie, jeśli w trakcie stosowania leku wystąpi
u pacjenta osłabienie mięśni, które nie przemija. Może być konieczne przeprowadzenie dodatkowych
badań i zastosowanie odpowiednich leków.

U pacjentów, których dotyczą którekolwiek z powyższych sytuacji, lekarz zleci wykonanie badania
krwi przed rozpoczęciem leczenia lekiem Tulip oraz, w miarę możliwości, podczas leczenia w celu
monitorowania ryzyka działań niepożądanych dotyczących mięśni. Wiadomo, że ryzyko takich
działań (np. rabdomiolizy) zwiększa się podczas stosowania w tym samym czasie niektórych innych
leków (patrz niżej „Tulip a inne leki”).

Osoby chore na cukrzycę lub te, u których istnieje ryzyko rozwoju cukrzycy, będą pod ścisłą kontrolą
lekarską podczas stosowania tego leku. Osoby, u których stwierdza się duże stężenie cukru i tłuszczów
we krwi, nadwagę oraz wysokie ciśnienie krwi, mogą być zagrożone ryzykiem rozwoju cukrzycy.

Tulip a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, również tych, które wydawane
są bez recepty.

Niektóre leki i Tulip mogą wzajemnie wpływać na swoje działanie. Taki rodzaj interakcji może być
przyczyną mniejszej skuteczności jednego lub obu leków. Może również zwiększyć ryzyko
wystąpienia lub nasilenia działań niepożądanych, w tym bardzo poważnego uszkodzenia mięśni, tzw.
rabdomiolizy, opisanej w punkcie 4:
▪ leki stosowane w celu modyfikacji działania układu odpornościowego, np. cyklosporyna;
▪ niektóre antybiotyki lub leki przeciwgrzybicze, np. erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna,
ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, flukonazol, pozakonazol, ryfampicyna, kwas fusydowy;
▪ inne leki regulujące stężenie lipidów, np. gemfibrozyl, inne fibraty, kolestypol;
▪ niektóre leki blokujące kanał wapniowy stosowane w dławicy piersiowej lub nadciśnieniu
tętniczym, np. amlodypina, diltiazem, a także leki regulujące rytm serca, np. digoksyna, werapamil,
amiodaron;
▪ letermowir, lek stosowany w celu zapobiegania chorobie powodowanej przez wirus cytomegalii;
▪ leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV, np. rytonawir, lopinawir, atazanawir, indynawir,
darunawir, połączenie typranawiru z rytonawirem itp.;

3 PSUSA/00010347/202310

▪ niektóre leki stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C, np. telaprewir,
boceprewir oraz lek złożony zawierający elbaswir z grazoprewirem, ledypaswir z sofosbuwirem;
▪ inne leki, które wykazują interakcje z lekiem Tulip, m.in. ezetymib (zmniejszający stężenie
cholesterolu), warfaryna (lek zmniejszający krzepliwość krwi), doustne środki antykoncepcyjne,
styrypentol (lek przeciwdrgawkowy stosowany w leczeniu padaczki), cymetydyna (stosowana
w leczeniu zgagi i choroby wrzodowej), fenazon (lek przeciwbólowy), kolchicyna (stosowana
w leczeniu dny moczanowej) oraz leki zobojętniające kwas żołądkowy (leki stosowane
w niestrawności, zawierające glin lub magnez);
▪ leki dostępne bez recepty: ziele dziurawca.
▪ daptomycyna (lek stosowany w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i jej tkanek oraz
spowodowanych bakteriami znajdującymi się we krwi).

Jeśli w leczeniu zakażenia bakteryjnego pacjent musi stosować kwas fusydowy w postaci doustnej,
należy tymczasowo odstawić Tulip. Lekarz poinformuje pacjenta, kiedy będzie mógł ponownie zacząć
stosować Tulip w bezpieczny sposób. Stosowanie leku Tulip z kwasem fusydowym może w rzadkich
przypadkach prowadzić do osłabienia mięśni, ich tkliwości lub bólu (rabdomioliza). Więcej informacji
na temat rabdomiolizy znajduje się w punkcie 4.

Tulip z jedzeniem, piciem i alkoholem
Sposób stosowania leku Tulip opisano w punkcie 3. Należy zwrócić uwagę na następujące informacje:

Sok grejpfrutowy
W trakcie leczenia nie należy spożywać więcej niż jedną lub dwie małe szklanki soku grejpfrutowego
dziennie, gdyż większe jego ilości mogą zmieniać działanie leku Tulip.

Alkohol
Podczas przyjmowania leku Tulip należy unikać spożywania nadmiernej ilości alkoholu (patrz
punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie dowiedziono bezpieczeństwa stosowania leku Tulip w czasie ciąży i karmienia piersią.

Kobiety w ciąży lub planujące ciążę nie mogą stosować leku Tulip.

Kobiety w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznych metod zapobiegania ciąży, nie mogą
stosować leku Tulip.

Kobiety karmiące piersią nie mogą stosować leku Tulip.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek nie wpływa zazwyczaj na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Jednak
w razie takiego działania nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać żadnych narzędzi ani maszyn.

Tulip zawiera laktozę
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Tulip zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

Tulip zawiera sorbitol
Lek zawiera śladowe ilości sorbitolu.

4 PSUSA/00010347/202310

### 3. Jak stosować Tulip?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Przed rozpoczęciem leczenia lekarz zaleci stosowanie diety o małej zawartości cholesterolu. Dietę tę
należy kontynuować podczas stosowania leku Tulip.

U dorosłych i dzieci w wieku 10 lat lub starszych zwykle stosowaną dawką początkową leku Tulip
jest 10 mg raz na dobę. W razie konieczności lekarz może zwiększyć tę dawkę aż do uzyskania dawki,
jakiej potrzebuje pacjent. Lekarz dostosowuje dawkę leku w odstępach co najmniej 4-tygodniowych.
Maksymalna dawka leku Tulip u dorosłych wynosi 80 mg raz na dobę, a u dzieci 20 mg raz na dobę.

Tabletki leku Tulip należy połykać popijając wodą. Lek można przyjmować o dowolnej porze dnia,
podczas posiłków lub niezależnie od posiłków. Należy jednak starać się przyjmować tabletkę o tej
samej porze każdego dnia.

Czas trwania leczenia lekiem Tulip jest określany przez lekarza.

W przypadku wrażenia, że działanie leku Tulip jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do
lekarza.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Tulip
W razie przypadkowego przyjęcia zbyt wielu tabletek leku Tulip (więcej niż zalecana dawka dobowa),
należy skontaktować się z lekarzem lub najbliższym szpitalem w celu uzyskania porady.

Pominięcie przyjęcia leku Tulip
W przypadku zapomnienia o przyjęciu leku, należy po prostu przyjąć kolejną dawkę w przewidzianym
czasie. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Tulip
Jeśli pacjent ma jakiekolwiek dalsze wątpliwości związane ze stosowaniem tego leku lub zamierza
przerwać leczenie, powinien zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z wymienionych ciężkich działań niepożądanych lub
objawów, powinien on przerwać stosowanie leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub
zgłosić się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala.

Rzadko (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób)
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy, języka i gardła, który może być przyczyną
dużych trudności w oddychaniu.
- Ciężka choroba przebiegająca ze znacznym łuszczeniem się i obrzękiem skóry, powstawaniem
pęcherzy na skórze, w obrębie jamy ustnej, oczu, narządów płciowych i z gorączką. Wysypka
skórna z różowo-czerwonymi plamami, zwłaszcza na dłoniach lub podeszwach stóp z możliwością
powstania pęcherzy.
- Osłabienie, tkliwość, ból lub zerwanie mięśni lub czerwonobrunatne zabarwienie moczu. Jeśli
występują jednocześnie ze złym samopoczuciem lub wysoką gorączką, mogą być spowodowane
patologicznym rozpadem mięśni (rabdomioliza) – stanem, który nie zawsze ustępuje nawet po
odstawieniu atorwastatyny, może zagrażać życiu i prowadzić do problemów z nerkami.

5 PSUSA/00010347/202310

Bardzo rzadko (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób)
- Jeśli u pacjenta wystąpi niespodziewane lub nietypowe krwawienie lub powstaną siniaki, może to
wskazywać na zaburzenia czynności wątroby. Należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem.
- Zespół toczniopodobny (w tym wysypka, zaburzenia dotyczące stawów i działanie na komórki
krwi).

Inne możliwe działania niepożądane leku Tulip:

Częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób):
▪ zapalenie błony śluzowej nosa, ból gardła, krwawienie z nosa
▪ reakcje alergiczne
▪ zwiększenie stężenia cukru we krwi (pacjenci z cukrzycą powinni w dalszym ciągu uważnie
kontrolować stężenie cukru we krwi), zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi
▪ ból głowy
▪ nudności, zaparcie, gazy, niestrawność, biegunka
▪ ból stawów, ból mięśni i ból pleców
▪ wyniki badań, które wskazują na możliwość nieprawidłowej czynności wątroby

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób):
▪ jadłowstręt (utrata apetytu), zwiększenie masy ciała, zmniejszenie stężenia cukru we krwi (pacjenci
z cukrzycą powinni w dalszym ciągu uważnie kontrolować stężenie cukru we krwi)
▪ koszmary senne, bezsenność
▪ zawroty głowy, drętwienie lub mrowienie palców (rąk i nóg), osłabienie odczuwania bólu lub
dotyku, zaburzenia smaku, utrata pamięci
▪ niewyraźne widzenie
▪ dzwonienie w uszach i (lub) głowie
▪ wymioty, wzdęcie, ból w nadbrzuszu i podbrzuszu, zapalenie trzustki (prowadzące do bólu
żołądka)
▪ zapalenie wątroby
▪ wysypka, wysypka skórna i świąd, pokrzywka, wypadanie włosów
▪ ból szyi, zmęczenie mięśni
▪ uczucie zmęczenia, złe samopoczucie, osłabienie, ból w klatce piersiowej, obrzęk (zwłaszcza
okolic kostek), podwyższona temperatura
▪ obecność białych krwinek w moczu

Rzadkie działania niepożądane (mogą występować u 1 do 10 na 10 000 osób):
▪ zaburzenia widzenia
▪ nieoczekiwane krwawienie i powstawanie siniaków
▪ zastój żółci (zażółcenie skóry i białkówek oczu)
▪ uszkodzenie ścięgna
▪ wysypka, która może wystąpić na skórze, lub owrzodzenia w jamie ustnej (liszajowata reakcja
polekowa)
▪ fioletowe zmiany skórne (objawy zapalenia naczyń krwionośnych)

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
▪ reakcja alergiczna (objawami mogą być: nagły świszczący oddech i ból lub ucisk w klatce
piersiowej, obrzęk powiek, twarzy, warg, jamy ustnej, języka lub gardła, trudności w oddychaniu,
omdlenie)
▪ utrata słuchu
▪ ginekomastia (powiększenie piersi u kobiet i mężczyzn)

Działania niepożądane występujące z nieznaną częstością (której nie można określić na podstawie
dostępnych danych):
▪ martwicza miopatia o podłożu immunologicznym (objawami mogą być: utrzymujące się osłabienie
mięśni i zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi).
• miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie mięśni, w tym w niektórych przypadkach mięśni
biorących udział w oddychaniu).

6 PSUSA/00010347/202310

• miastenia oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oka).

Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje osłabienie rąk lub nóg, nasilające się po
okresach aktywności, podwójne widzenie lub opadanie powiek, trudności z połykaniem lub duszności.

Działania niepożądane, które notowano podczas stosowania niektórych statyn (leków tego samego
rodzaju, co Tulip):
▪ zaburzenia seksualne
▪ depresja
▪ problemy z oddychaniem, w tym uporczywy kaszel i (lub) spłycenie oddechu lub gorączka
▪ cukrzyca. Większe prawdopodobieństwo rozwoju cukrzycy istnieje u osób, u których stwierdza się
duże stężenie cukru i tłuszczów we krwi, nadwagę oraz wysokie ciśnienie krwi. Lekarz będzie
kontrolował stan pacjenta podczas stosowania tego leku.
▪ utrata pamięci.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301/faks: + 48 22 49 21 309;
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać Tulip?
• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po
EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
• Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w
celu ochrony przed wilgocią.
• Nie stosować leku Tulip, jeśli zauważy się widoczne oznaki zepsucia.
• Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Tulip
- Substancją czynną leku jest atorwastatyna. Jedna tabletka powlekana zawiera 10 mg lub 20 mg
atorwastatyny w postaci trójwodnej soli wapniowej.
- Pozostałe składniki to: celuloza mikrokrystaliczna, wapnia węglan, laktoza jednowodna,
kroskarmeloza sodowa, hydroksypropyloceluloza, polisorbat 80 [zawiera sorbitol [E420]),
magnezu stearynian.
Otoczka: hypromeloza, tytanu dwutlenek, makrogol 6000.

Jak wygląda Tulip i co zawiera opakowanie
Tabletki 10 mg są białe lub białawe, okrągłe, obustronnie wypukłe, oznakowane po jednej stronie
„A 10”, gładkie po drugiej stronie.
Tabletki powlekane 20 mg są białe lub białawe, okrągłe, obustronnie wypukłe, oznakowane po jednej
stronie „A 20”, z linią podziału po drugiej stronie. Tabletki pakowane są w blistry z folii
OPA/Aluminium/PVC/Aluminium lub PVC/LDPE/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku.

7 PSUSA/00010347/202310

Opakowania zawierają:
Tulip 10 mg: 30, 60 lub 90 tabletek powlekanych.
Tulip 20 mg: 30, 60, 90 lub 100 tabletek powlekanych.

Podmiot odpowiedzialny
Sandoz GmbH
Biochemiestrasse 10
A-6250 Kundl, Austria

Wytwórca
Lek S.A.
ul. Podlipie 16
95-010 Stryków

Lek Pharmaceuticals d.d.
Verovškova 57
1526 Ljubljana, Słowenia

W celu uzyskania szczegółowych informacji należy zwrócić się do:
Sandoz Polska Sp. z o.o.
ul. Domaniewska 50 C
02-672 Warszawa
tel. 22 209 70 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 10/2024
Logo Sandoz

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

1 PSUSA/00010347/202310

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Tulip, 10 mg, tabletki powlekane
Tulip, 20 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Tulip, 10 mg
Jedna tabletka powlekana zawiera 10 mg atorwastatyny (Atorvastatinum) w postaci 10,825 mg
trójwodnej soli wapniowej atorwastatyny.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu
1 tabletka powlekana zawiera 25,87 mg laktozy w postaci laktozy jednowodnej (27,25 mg).
1 tabletka powlekana zawiera 0,3 mg (0,01 mmol) sodu.

Tulip, 20 mg
Jedna tabletka powlekana zawiera 20 mg atorwastatyny (Atorvastatinum) w postaci 21,65 mg
trójwodnej soli wapniowej atorwastatyny.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu
1 tabletka powlekana zawiera 51,78 mg laktozy w postaci laktozy jednowodnej (54,5 mg).
1 tabletka powlekana zawiera 0,5 mg (0,02 mmol) sodu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.

Tulip, 10 mg
Białe lub prawie białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, oznakowane po jednej
stronie „A 10”, gładkie po drugiej stronie.

Tulip, 20 mg
Białe lub prawie białe , okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, oznakowane po jednej
stronie „A 20”, z linią podziału po drugiej stronie.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Hipercholesterolemia
Tulip jest wskazany jako uzupełnienie diety w celu zmniejszenia podwyższonego stężenia
cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL (LDL-C), apolipoproteiny B i triglicerydów u dorosłych,
młodzieży i dzieci w wieku 10 lat lub starszych z hipercholesterolemią pierwotną, w tym
z hipercholesterolemią rodzinną (wariant heterozygotyczny) lub hiperlipidemią złożoną (mieszaną)
(odpowiadającą typom IIa i IIb według klasyfikacji Fredricksona), gdy odpowiedź na stosowanie diety
i inne niefarmakologiczne metody leczenia jest niewystarczająca.

Tulip jest również wskazany w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu całkowitego i LDL-C

2 PSUSA/00010347/202310

u pacjentów z rodzinną hipercholesterolemią homozygotyczną, jako uzupełnienie innych metod
leczenia hipolipemizującego (np. aferezy LDL) lub jeśli takie metody leczenia nie są dostępne.

Zapobieganie chorobom układu krążenia
Zapobieganie zdarzeniom sercowo-naczyniowym u pacjentów, u których ryzyko pierwszego zdarzenia
sercowo-naczyniowego jest oceniane jako duże (patrz punkt 5.1), jako uzupełnienie korygowania
innych czynników ryzyka.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Przed rozpoczęciem stosowania produktu Tulip pacjent powinien stosować standardową dietę
zmniejszającą stężenie cholesterolu i pozostawać na tej diecie w trakcie leczenia.
Dawkowanie należy ustalać indywidualnie w zależności od początkowych stężeń LDL-C, celu
terapeutycznego i odpowiedzi pacjenta.
Zwykle stosowana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę. Dawkę należy dostosowywać
w odstępach 4-tygodniowych lub dłuższych. Dawka maksymalna wynosi 80 mg raz na dobę.

Hipercholesterolemia pierwotna i hiperlipidemia złożona (mieszana)
U większości pacjentów kontrolę choroby uzyskuje się stosując produkt Tulip w dawce 10 mg raz na
dobę. Odpowiedź terapeutyczna staje się widoczna w ciągu 2 tygodni, a maksymalną odpowiedź
terapeutyczną osiąga się zwykle w ciągu 4 tygodni. Odpowiedź ta utrzymuje się podczas
długotrwałego leczenia.

Rodzinna hipercholesterolemia heterozygotyczna
Dawka początkowa produktu Tulip wynosi 10 mg na dobę. Dawki należy ustalać indywidualnie
i zwiększać co 4 tygodnie do dawki 40 mg na dobę. Następnie dawkę można albo zwiększyć do
maksimum 80 mg na dobę, albo zastosować lek wiążący kwasy żółciowe w skojarzeniu
z atorwastatyną w dawce 40 mg raz na dobę.

Rodzinna hipercholesterolemia homozygotyczna
Ilość dostępnych danych jest ograniczona (patrz punkt 5.1).
Dawka atorwastatyny u pacjentów z rodzinną hipercholesterolemią homozygotyczną wynosi od 10 do
80 mg na dobę (patrz punkt 5.1). Atorwastatynę należy stosować u tych pacjentów jako uzupełnienie
innych metod leczenia hipolipemizującego (np. aferezy LDL) lub w przypadku, gdy takie metody
leczenia nie są dostępne.

Zapobieganie chorobom układu krążenia
W badaniach profilaktyki pierwotnej stosowano dawkę 10 mg/dobę. W celu osiągnięcia stężeń
cholesterolu LDL zgodnych z aktualnymi wytycznymi może być konieczne podawanie większych
dawek.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
Dostosowanie dawki nie jest konieczne (patrz punkt 4.4).

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
Tulip należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty
#### 4.4 i 5.2). Stosowanie produktu Tulip u pacjentów z czynną chorobą wątroby jest przeciwwskazane
(patrz punkt 4.3).

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami
U pacjentów przyjmujących w skojarzeniu z atorwastatyną leki przeciwwirusowe stosowane
w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C, zawierające elbaswir z grazoprewirem lub
letermowir stosowany w profilaktyce zakażeń wirusem cytomegalii, nie należy podawać dawki
atorwastatyny większej niż 20 mg/dobę (patrz punkty 4.4 i 4.5).

Nie zaleca się stosowania atorwastatyny u pacjentów przyjmujących letermowir jednocześnie z

3 PSUSA/00010347/202310

cyklosporyną (patrz punkty 4.4 i 4.5).

Stosowanie u osób w podeszłym wieku
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania u pacjentów w wieku powyżej 70 lat, przyjmujących
produkt leczniczy w zalecanych dawkach, są podobne do obserwowanych w populacji ogólnej.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Hipercholesterolemia:
Stosowanie produktu leczniczego w populacji pediatrycznej powinno być prowadzone tylko przez
lekarzy z doświadczeniem w leczeniu hiperlipidemii u dzieci i młodzieży. Stan pacjentów należy
poddawać systematycznej weryfikacji w celu oceny postępów leczenia.

U pacjentów w wieku 10 lat i starszych zalecana dawka początkowa atorwastatyny wynosi 10 mg na
dobę i może być zwiększona do 20 mg na dobę. Dawkę należy zwiększać, biorąc pod uwagę
indywidualną reakcję pacjenta na leczenie i tolerancję. Informacje dotyczące bezpieczeństwa
stosowania u dzieci i młodzieży dawek większych niż 20 mg (co odpowiada około 0,5 mg/kg mc.) są
ograniczone.

Ograniczone jest również doświadczenie dotyczące dzieci w wieku od 6 do 10 lat (patrz punkt 5.1).
Stosowanie atorwastatyny u pacjentów w wieku poniżej 10 lat nie jest wskazane.

Dla pacjentów z tej grupy wiekowej bardziej odpowiednie mogą być produkty lecznicze w innej
postaci farmaceutycznej i (lub) w innej mocy.

Sposób stosowania
Tulip przeznaczony jest do podawania doustnego. Dawkę dobową atorwastatyny podaje się jeden raz
na dobę; można ją podawać o dowolnej porze dnia, niezależnie od posiłków.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Stosowanie produktu Tulip jest przeciwwskazane u pacjentów:
• z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą produktu
wymienioną w punkcie 6.1,
• z czynną chorobą wątroby lub z utrzymującym się, niewyjaśnionym zwiększeniem aktywności
aminotransferaz w surowicy (3 razy przekraczającym górną granicę wartości uznanych za
prawidłowe - GGN),
• otrzymujących leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C,
zawierające glekaprewir z pibrentaswirem,
• w okresie ciąży, karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują
skutecznych metod zapobiegania ciąży (patrz punkt 4.6).

#### 4.4 Ostrzeżenia specjalne i specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania

Zaburzenia czynności wątroby
Przed rozpoczęciem leczenia, jak również okresowo podczas stosowania produktu leczniczego należy
wykonać próby czynnościowe wątroby. Czynność wątroby należy badać u pacjentów, u których
wystąpią objawy przedmiotowe i podmiotowe wskazujące na uszkodzenie wątroby. Pacjentów,
u których zwiększy się aktywność aminotransferaz, należy obserwować do czasu ustąpienia tych
nieprawidłowości. Gdyby zwiększenie aktywności aminotransferaz było większe niż 3-krotność
górnej granicy normy i utrzymywało się, zaleca się zmniejszenie dawki lub odstawienie produktu
Tulip (patrz punkt 4.8).

Tulip należy stosować ostrożnie u pacjentów, którzy spożywają znaczne ilości alkoholu i (lub)
u pacjentów z chorobą wątroby w wywiadzie.

4 PSUSA/00010347/202310

Zapobieganie udarom mózgu przez agresywne obniżanie stężenia cholesterolu - badanie SPARCL
(Stroke Prevention by Aggressive Reduction of Cholesterol Levels)
Analiza post hoc podtypów udaru mózgu u pacjentów bez choroby niedokrwiennej serca, którzy
przebyli niedawno udar mózgu lub przemijające zaburzenia krążenia mózgowego, wykazała częstsze
występowanie udaru krwotocznego w grupie, która rozpoczęła przyjmowanie atorwastatyny w dawce
80 mg/dobę niż w grupie placebo. Zwiększone ryzyko notowano zwłaszcza u pacjentów z przebytym
udarem krwotocznym lub zawałem lakunarnym w wywiadzie. U pacjentów z uprzednim udarem
krwotocznym lub zawałem lakunarnym stosunek ryzyka do korzyści ze stosowania atorwastatyny
w dawce 80 mg/dobę nie jest określony, dlatego przed rozpoczęciem leczenia należy starannie
rozważyć potencjalne ryzyko udaru krwotocznego (patrz punkt 5.1).

Wpływ na mięśnie szkieletowe
Atorwastatyna, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, może w rzadkich przypadkach
wpływać na mięśnie szkieletowe i powodować bóle mięśniowe, zapalenie mięśni i miopatię, która
może prowadzić do rabdomiolizy, stanu potencjalnie zagrażającego życiu. Charakteryzuje się on
znacznym zwiększeniem aktywności kinazy kreatynowej (>10 razy GGN), mioglobinemią
i mioglobinurią, które mogą prowadzić do niewydolności nerek.

Istnieją doniesienia o bardzo rzadkich przypadkach martwiczej miopatii o podłożu immunologicznym
(ang. immune-mediated necrotising myopathy (IMNM), występującej podczas lub po zakończeniu
leczenia statynami, w tym atorwastatyną. Jej klinicznymi objawami są: osłabienie mięśni
proksymalnych i zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej w surowicy, utrzymujące się mimo
zaprzestania stosowania statyny, obecność przeciwciał przeciwko reduktazie HMG-CoA i poprawa po
zastosowaniu leków immunosupresyjnych.

W kilku przypadkach zaobserwowano, że statyny wywołują miastenię de novo lub nasilają już
występującą miastenię lub miastenię oczną (patrz punkt 4.8). Jeśli nastąpi nasilenie objawów, należy
przerwać stosowanie produktu Tulip. Odnotowano nawroty choroby po podaniu (ponownym podaniu) tej
samej lub innej statyny.

Przed leczeniem
Atorwastatynę należy przepisywać ostrożnie pacjentom z czynnikami predysponującymi do
rabdomiolizy. Aktywność kinazy kreatynowej (CK) należy oznaczyć przed rozpoczęciem leczenia
statynami w takich sytuacjach, jak:
▪ zaburzenia czynności nerek
▪ niedoczynność tarczycy
▪ choroby mięśni lub dziedziczne choroby mięśni w wywiadzie rodzinnym
▪ wcześniejsze wystąpienie działania uszkadzającego mięśnie po stosowaniu statyn lub fibratów
▪ choroby wątroby w wywiadzie i (lub) spożywanie dużych ilości alkoholu
▪ podeszły wiek (powyżej 70 lat); konieczność pomiaru aktywności CK należy rozważyć
w zależności od występowania innych czynników ryzyka predysponujących do wystąpienia
rabdomiolizy
▪ sytuacje, w których istnieje możliwość zwiększenia stężenia atorwastatyny w osoczu, takie jak
interakcje (patrz punkt 4.5) oraz stosowanie w szczególnych grupach pacjentów, w tym
w podgrupach genetycznych (patrz punkt 5.2).

W takich sytuacjach należy rozważyć ryzyko związane z leczeniem wobec możliwych korzyści.
Zalecana jest także kontrola stanu klinicznego.

Jeśli początkowa aktywność CK jest istotnie zwiększona (>5 x GGN), nie należy rozpoczynać
leczenia.

Pomiar aktywności kinazy kreatynowej
Aktywności kinazy kreatynowej (CK) nie należy oznaczać po intensywnym wysiłku fizycznym lub
jeśli występuje jakakolwiek wiarygodna alternatywna przyczyna zwiększonej aktywności CK, gdyż
interpretacja wyników jest wówczas utrudniona. Jeśli początkowa aktywność CK jest znacząco
zwiększona (>5 x GGN), pomiar należy powtórzyć w ciągu 5 do 7 dni w celu potwierdzenia wyników.

5 PSUSA/00010347/202310

Podczas leczenia
▪ Pacjentów należy pouczyć o konieczności niezwłocznego zgłaszania bólu mięśni, kurczy lub
osłabienia siły mięśniowej, zwłaszcza jeśli towarzyszy im złe samopoczucie lub gorączka.
▪ Jeśli objawy te występują podczas leczenia atorwastatyną, należy oznaczyć aktywność CK. Jeśli
aktywność ta jest istotnie zwiększona (>5 x GGN), leczenie należy przerwać.
▪ Jeśli objawy mięśniowe są ciężkie i powodują dyskomfort w życiu codziennym, należy rozważyć
przerwanie leczenia, nawet jeśli zwiększenie aktywności CK wynosi ≤5 x GGN.
▪ Jeśli objawy ustąpią i aktywność CK powróci do normy, można rozważyć ponowne wprowadzenie
atorwastatyny lub innej statyny w najmniejszej dawce i pod ścisłą kontrolą.
▪ Leczenie atorwastatyną trzeba przerwać, jeśli aktywność CK zwiększy się znacząco klinicznie
(>10 x GGN) lub w razie rozpoznania lub podejrzenia rabdomiolizy.

Jednoczesne stosowanie z innymi produktami leczniczymi
Ryzyko rabdomiolizy zwiększa się, gdy atorwastatyna stosowana jest jednocześnie z niektórymi
produktami leczniczymi, które mogą zwiększyć jej stężenie w osoczu, takimi jak silne inhibitory
izoenzymu CYP3A4 lub białek transportujących (np. cyklosporyna, telitromycyna, klarytromycyna,
delawirdyna, styrypentol, ketokonazol, worykonazol, itrakonazol, pozakonazol, letermowir oraz
inhibitory proteazy HIV (w tym rytonawir, lopinawir, atazanawir, indynawir, darunawir, typranawir
z rytonawirem itp.). Ryzyko miopatii może się również zwiększać podczas jednoczesnego stosowania
gemfibrozylu i innych pochodnych kwasu fibrynowego, leków przeciwwirusowych stosowanych
w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C (HCV) (np. boceprewir, telaprewir, elbaswir
z grazoprewirem, ledypaswir z sofosbuwirem), erytromycyny, niacyny lub ezetymibu. Jeśli to
możliwe, należy rozważyć zastosowanie alternatywnych leków (niewchodzących w interakcje)
zamiast wymienionych wyżej.

W przypadkach, gdy jednoczesne podawanie wymienionych leków z atorwastatyną jest konieczne,
należy ostrożnie rozważyć korzyść i ryzyko skojarzonego leczenia. U pacjentów, którzy otrzymują
inne produkty lecznicze, które zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, zaleca się zastosowanie
mniejszej maksymalnej dawki atorwastatyny. Ponadto w razie stosowania silnych inhibitorów
CYP3A4 należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej atorwastatyny i odpowiednie
monitorowanie stanu klinicznego pacjentów (patrz punkt 4.5).

Produktu leczniczego Tulip nie wolno stosować jednocześnie z kwasem fusydowym podawanym
ogólnoustrojowo, a także w ciągu 7 dni od zakończenia leczenia kwasem fusydowym. U pacjentów,
u których ogólnoustrojowe podawanie kwasu fusydowego jest konieczne, należy odstawić statyny na
cały okres terapii kwasem fusydowym. Istnieją doniesienia o przypadkach rabdomiolizy (w tym
zakończonych zgonem) wśród pacjentów otrzymujących jednocześnie kwas fusydowy i statyny (patrz
punkt 4.5). Pacjentowi trzeba zalecić, aby natychmiast zgłosił się do lekarza w przypadku wystąpienia
jakichkolwiek objawów w postaci osłabienia, bólu lub tkliwości mięśni. Leczenie statyną można
wznowić po siedmiu dniach od podania ostatniej dawki kwasu fusydowego. Wyjątkowo, gdy
konieczne jest długotrwałe podawanie ogólnoustrojowe kwasu fusydowego (np. w leczeniu ciężkich
zakażeń), jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Tulip i kwasu fusydowego można rozważyć
wyłącznie w przypadkach indywidualnych oraz pod ścisłym nadzorem lekarza.

Ryzyko miopatii i (lub) rabdomiolizy może się zwiększyć podczas jednoczesnego podawania
inhibitorów reduktazy HMG-CoA (np. atorwastatyny) i daptomycyny (patrz punkt 4.5). Należy
rozważyć tymczasowe wstrzymanie stosowania produktu leczniczego Tulip u pacjentów
przyjmujących daptomycynę, chyba że korzyści z jednoczesnego podawania przewyższają ryzyko.
Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego podawania, aktywność CK należy mierzyć 2–3 razy w
tygodniu i uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują jakiekolwiek przedmiotowe lub
podmiotowe objawy mogące świadczyć o miopatii.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Podczas 3-letniego badania oceniającego ogólne dojrzewanie i rozwój, dojrzewanie płciowe wg skali
Tannera i pomiary wzrostu oraz masy ciała nie stwierdzono znaczącego klinicznie wpływu
atorwastatyny na wzrastanie i dojrzewanie płciowe (patrz punkt 4.8).

6 PSUSA/00010347/202310

Choroba śródmiąższowa płuc
Podczas stosowania, zwłaszcza długotrwałego, niektórych statyn opisywano wyjątkowe przypadki
choroby śródmiąższowej płuc (patrz punkt 4.8). Objawami choroby mogą być duszność, suchy kaszel
i pogorszenie ogólnego stanu zdrowia (uczucie zmęczenia, zmniejszenie masy ciała i gorączka). Jeśli
istnieje podejrzenie, że u pacjenta rozwinęła się choroba śródmiąższowa płuc, leczenie statynami
należy przerwać.

Cukrzyca
Niektóre dane wskazują, że wszystkie leki z grupy statyn zwiększają stężenie glukozy we krwi
i u niektórych pacjentów z dużym ryzykiem rozwoju cukrzycy w przyszłości mogą powodować
hiperglikemię o nasileniu wymagającym odpowiedniej opieki diabetologicznej. Nad tym ryzykiem
przeważa jednak korzyść w postaci zmniejszenia ryzyka rozwoju chorób naczyniowych, a zatem nie
powinno się z tego powodu przerywać leczenia statynami. Pacjentów z grupy ryzyka (pacjentów,
u których stężenie glukozy na czczo wynosi od 5,6 do 6,9 mmol/l, BMI > 30 kg/m2, ze zwiększonym
stężeniem trójglicerydów, z nadciśnieniem tętniczym) należy poddać kontroli klinicznej
i biochemicznej zgodnie z wytycznymi krajowymi.

Substancje pomocnicze
Produkt leczniczy zawiera laktozę. Nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy.

Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, to znaczy
uznaje się go za „wolny od sodu”.

Produkt leczniczy zawiera śladowe ilości sorbitolu. Należy wziąć pod uwagę addytywne działanie
podawanych jednocześnie produktów zawierających fruktozę (lub sorbitol) oraz pokarmu
zawierającego fruktozę (lub sorbitol). Sorbitol zawarty w produkcie leczniczym może wpływać na
biodostępność innych, podawanych równocześnie drogą doustną, produktów leczniczych.

#### 4.5 Interakcje z innymi i produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wpływ jednocześnie stosowanych produktów leczniczych na atorwastatynę

Atorwastatyna jest metabolizowana przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4) i jest substratem nośników
wątrobowych – polipeptydów 1B1 (OATP1B1) i 1B3 (OATP1B3) transportujących aniony
organiczne. Metabolity atorwastatyny są substratami OATP1B1. Atorwastatyna jest również
zidentyfikowanym substratem pomp efluksowych – P-glikoproteiny (P-gp) i białka oporności raka
piersi (BCRP), co może ograniczać wchłanianie jelitowe i klirens żółciowy atorwastatyny (patrz punkt
5.2). Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych, które są inhibitorami CYP3A4 lub białek
transportujących może prowadzić do zwiększenia stężenia atorwastatyny w osoczu i zwiększyć ryzyko
miopatii. Ryzyko to może się również zwiększać podczas jednoczesnego stosowania atorwastatyny i
innych produktów leczniczych, które mogą powodować miopatię, np. pochodne kwasu fibrynowego i
ezetymib (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Inhibitory CYP3A4
Wykazano, że silne inhibitory CYP3A4 powodują znaczące zwiększenie stężenia atorwastatyny (patrz
tabela 1 i szczegółowe informacje niżej). Jeśli to możliwe, należy unikać jednoczesnego stosowania
silnych inhibitorów CYP3A4 (np. cyklosporyny, telitromycyny, klarytromycyny, delawirdyny,
styrypentolu, ketokonazolu, worykonazolu, itrakonazolu, pozakonazolu, niektórych leków
przeciwwirusowych stosowanych w leczeniu HCV (np. elbaswir z grazoprewirem) i inhibitorów
proteazy HIV, w tym rytonawiru, lopinawiru, atazanawiru, indynawiru, darunawiru itp.). Jeśli leczenie
skojarzone atorwastatyną i wymienionymi produktami leczniczymi jest konieczne, należy rozważyć
zastosowanie mniejszej początkowej i maksymalnej dawki atorwastatyny oraz odpowiednio
monitorować stan kliniczny pacjenta (patrz tabela 1).

7 PSUSA/00010347/202310

Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. erytromycyna, diltiazem, werapamil i flukonazol) mogą
zwiększać stężenie atorwastatyny w osoczu (patrz tabela 1). Podczas stosowania erytromycyny
w skojarzeniu ze statynami obserwowano zwiększone ryzyko miopatii. Nie przeprowadzono badań
oceniających interakcję amiodaronu lub werapamilu z atorwastatyną. Wiadomo, że amiodaron
i werapamil hamują aktywność CYP3A4, a jednoczesne stosowanie z atorwastatyną może
spowodować zwiększenie ekspozycji na atorwastatynę. Z tego względu podczas jednoczesnego
stosowania z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 należy rozważyć stosowanie mniejszej
maksymalnej dawki atorwastatyny i odpowiednio monitorować stan kliniczny pacjenta. Obserwacja
stanu klinicznego pacjenta zalecana jest po rozpoczęciu leczenia i po każdej modyfikacji dawki
inhibitora.

Induktory CYP3A4
Jednoczesne stosowanie atorwastatyny z induktorami cytochromu P450 3A (tj. efawirenz,
ryfampicyna, ziele dziurawca) może prowadzić do różnego stopnia zmniejszenia stężenia
atorwastatyny w osoczu. Na skutek podwójnego mechanizmu interakcji z ryfampicyną (indukcja
cytochromu P450 3A i hamowanie aktywności transportera OATP1B1 w hepatocytach), zaleca się
jednoczesne stosowanie atorwastatyny i ryfampicyny, gdyż opóźnione podanie atorwastatyny po
zastosowaniu ryfampicyny wiązało się ze znacznym zmniejszeniem stężenia atorwastatyny w osoczu.
Wpływ ryfampicyny na stężenie atorwastatyny w hepatocytach nie jest znany, więc jeśli nie można
uniknąć jednoczesnego stosowania obu leków, należy u pacjentów uważnie monitorować skuteczność
leczenia.

Inhibitory transporterów

Inhibitory białek transportujących mogą nasilać ekspozycję ogólnoustrojową na atorwastatynę.
Cyklosporyna i letermowir są inhibitorami transporterów biorących udział w procesach przemian
atorwastatyny, tzn. OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP prowadząc do zwiększonej ogólnoustrojowej
ekspozycji na atorwastatynę (patrz Tabela 1). Nie jest znany wpływ hamowania transporterów
wychwytu wątrobowego na ekspozycję na atorwastatynę w hepatocytach. W przypadku, gdy nie
można uniknąć jednoczesnego stosowania, zaleca się zmniejszenie dawki i właściwe monitorowanie
kliniczne pod kątem skuteczności leczenia (patrz Tabela 1).
Nie zaleca się stosowania atorwastatyny u pacjentów przyjmujących letermowir jednocześnie z
cyklosporyną (patrz punkt 4.4).

Gemfibrozyl/pochodne kwasu fibrynowego
Stosowanie fibratów w monoterapii sporadycznie wiąże się z wystąpieniem miopatii, w tym
rabdomiolizy. Ryzyko takich zdarzeń może się zwiększyć podczas jednoczesnego stosowania
pochodnych kwasu fibrynowego i atorwastatyny. Jeśli nie można uniknąć skojarzonego leczenia,
należy zastosować najmniejszą dawkę atorwastatyny konieczną do osiągnięcia celu leczniczego
i odpowiednio monitorować stan pacjenta (patrz punkt 4.4).

Ezetymib
Stosowanie ezetymibu w monoterapii wiąże się z wystąpieniem miopatii, w tym rabdomiolizy.
Ryzyko tych zdarzeń może się zatem zwiększyć podczas jednoczesnego stosowania ezetymibu
i atorwastatyny. Zaleca się odpowiednie monitorowanie stanu pacjentów.

Kolestypol
Stężenie atorwastatyny i jej czynnych metabolitów w osoczu było mniejsze (współczynnik stężenia
atorwastatyny: 0,74), gdy kolestypol był podawany jednocześnie z atorwastatyną. Jednak wpływ
hipolipemizujący był większy, gdy oba leki stosowano jednocześnie, niż gdy podawano każdy z nich
osobno.

Kwas fusydowy
Ryzyko wystąpienia miopatii, w tym rabdomiolizy, może być zwiększone, gdy podawany
ogólnoustrojowo kwas fusydowy jest stosowany jednocześnie ze statynami. Mechanizm tej interakcji
(niezależnie od tego, czy ma ona charakter farmakodynamiczny, farmakokinetyczny, czy zarówno

8 PSUSA/00010347/202310

farmakodynamiczny, jak i farmakokinetyczny) nie jest jeszcze znany. Istnieją doniesienia
o przypadkach rabdomiolizy (w tym kilku zakończonych zgonem) u pacjentów otrzymujących to
skojarzenie leków.
Jeśli podawanie kwasu fusydowego jest konieczne, leczenie atorwastatyną należy przerwać na cały
okres przyjmowania kwasu fusydowego. Patrz także punkt 4.4.

Kolchicyna
Wprawdzie nie przeprowadzono badań interakcji atorwastatyny z kolchicyną, ale notowano przypadki
miopatii po jednoczesnym zastosowaniu obu produktów leczniczych. Należy zachować ostrożność,
przepisując atorwastatynę z kolchicyną.

Daptomycyna
Zgłaszano przypadki miopatii i (lub) rabdomiolizy podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów
reduktazy HMG-CoA (np. atorwastatyny) z daptomycyną. Jeżeli nie można uniknąć jednoczesnego
podawania, zaleca się odpowiednią kontrolę kliniczną (patrz punkt 4.4).

Wpływ atorwastatyny na jednocześnie stosowane produkty lecznicze (patrz tabela 2)

Digoksyna
Podczas jednoczesnego podawania wielokrotnych dawek digoksyny i 10 mg atorwastatyny, stężenie
digoksyny w osoczu w stanie stacjonarnym zwiększało się nieznacznie. Pacjentów przyjmujących
digoksynę należy właściwie monitorować.

Doustne środki antykoncepcyjne
Jednoczesne podawanie produktu Tulip i doustnych środków antykoncepcyjnych powoduje
zwiększenie stężenia noretyndronu i etynyloestradiolu w osoczu.

Warfaryna
W badaniu klinicznym u pacjentów leczonych przewlekle warfaryną, jednoczesne podawanie
atorwastatyny w dawce 80 mg/dobę powodowało niewielkie skrócenie (o około 1,7 sekundy) czasu
protrombinowego podczas pierwszych 4 dni przyjmowania obu tych leków. Czas ten powracał do
wartości wyjściowej w ciągu 15 dni leczenia atorwastatyną. Wprawdzie istotne klinicznie interakcje
z lekami przeciwzakrzepowymi notowano bardzo rzadko, jednak u pacjentów otrzymujących
pochodne kumaryny należy oznaczać czas protrombinowy przed rozpoczęciem leczenia
atorwastatyną, a następnie wystarczająco często na początku leczenia w celu upewnienia się, że nie
ma znaczących zmian wartości tego wskaźnika. Po potwierdzeniu ustabilizowania wartości czasu
protrombinowego, pomiary można przeprowadzać w odstępach zwykle stosowanych u pacjentów
otrzymujących pochodne kumaryny. Jeśli dawka atorwastatyny zostanie zmieniona lub jej stosowanie
przerwane, całą procedurę należy powtórzyć. U pacjentów, którzy nie stosują leków
przeciwzakrzepowych, leczenie atorwastatyną nie wiąże się z krwawieniami lub zmianą czasu
protrombinowego.

Dzieci i młodzież
Badania interakcji lekowych przeprowadzono tylko u dorosłych. Nieznany jest zakres interakcji
u dzieci i młodzieży. Podczas stosowania produktu leczniczego w tej grupie pacjentów należy brać
pod uwagę wymienione wyżej interakcje u dorosłych oraz ostrzeżenia zawarte w punkcie 4.4.

Tabela 1: Wpływ jednoczesnego stosowania produktów leczniczych na farmakokinetykę
atorwastatyny

Jednocześnie stosowany
produkt leczniczy i schemat
dawkowania

Atorwastatyna
Dawka (mg) Stosunek
AUC&
Zalecenia kliniczne#

Typranawir 500 mg BID/
Rytonawir 200 mg BID, 8 dni
(od dnia 14. do 21.)

40 mg w dniu 1.,
10 mg w dniu 20.
9,4 Jeśli jednoczesne
stosowanie z atorwastatyną
jest konieczne, nie należy
przekraczać dawki 10 mgTelaprewir 750 mg co 20 mg SD 7,9

9 PSUSA/00010347/202310

8 godzin, 10 dni atorwastatyny na dobę.
Zaleca się monitorowanie
stanu klinicznego
pacjentów.

Cyklosporyna 5,2 mg/kg mc.
na dobę, stabilna dawka
10 mg OD przez
28 dni
8,7

Lopinawir 400 mg BID/
Rytonawir 100 mg BID, 14
dni

20 mg OD przez
4 dni
5,9 Jeśli jednoczesne
stosowanie z atorwastatyną
jest konieczne, zalecane są
mniejsze dawki
podtrzymujące
atorwastatyny. Jeśli jej
dawki przekraczają 20 mg,
zaleca się monitorowanie
stanu klinicznego
pacjentów.

Klarytromycyna 500 mg BID,
9 dni
80 mg OD przez
8 dni
4,5

Sakwinawir 400 mg BID/
Rytonawir (300 mg BID od 5.
do 7. dnia, zwiększona do
400 mg BID w dniu 8.), w
dniach 4-18 podane 30 min
po podaniu atorwastatyny

40 mg OD przez
4 dni
3,9 Jeśli jednoczesne
stosowanie z atorwastatyną
jest konieczne, zalecane są
mniejsze dawki
podtrzymujące
atorwastatyny. Jeśli jej
dawki przekraczają 40 mg,
zaleca się monitorowanie
stanu klinicznego
pacjentów.

Darunawir 300 mg BID/
Rytonawir 100 mg BID, 9 dni
10 mg OD przez
4 dni
3,4

Itrakonazol 200 mg OD, 4 dni 40 mg SD 3,3
Fosamprenawir 700 mg BID/
Rytonawir 100 mg BID, 14
dni

10 mg OD przez
4 dni
2,5

Fosamprenawir 1400 mg
BID,
14 dni

10 mg OD przez
4 dni
2,3

Nelfinawir 1250 mg BID,
14 dni
10 mg OD przez
28 dni
1,74 Bez specjalnych zaleceń

Sok grejpfrutowy, 240 ml
OD*
40 mg SD 1,37 Nie zaleca się spożywania
dużych ilości soku
grejpfrutowego podczas
stosowania atorwastatyny.
Diltiazem 240 mg OD, 28 dni 40 mg SD 1,51 Zaleca się monitorowanie
stanu klinicznego
pacjentów po rozpoczęciu
stosowania lub po
zmianach dawek
diltiazemu.
Erytromycyna 500 mg QID,
7 dni
10 mg SD 1,33 Zaleca się mniejszą dawkę
maksymalną i
monitorowanie stanu
klinicznego pacjentów.
Amlodypina 10 mg,
pojedyncza dawka
80 mg SD 1,18 Bez specjalnych zaleceń

Cymetydyna 300 mg QID,
2 tygodnie
10 mg OD przez
2 tygodnie
1,00 Bez specjalnych zaleceń

Kolestypol 10 g BID,
28 tygodni
40 mg OD przez 28
tygodni
0,74** Bez specjalnych zaleceń

Lek zobojętniający w
zawiesinie, zawierający
wodorotlenki magnezu i
glinu, 30 ml QID, 17 dni

10 mg OD przez 15
dni
0,66 Bez specjalnych zaleceń

Efawirenz 600 mg OD, 14 dni 10 mg przez 3 dni 0,59 Bez specjalnych zaleceń

10 PSUSA/00010347/202310

Ryfampicyna 600 mg OD, 7
dni (jednoczesne stosowanie)
40 mg SD 1,12 Jeśli skojarzone leczenie
jest konieczne, zaleca się
jednoczesne podawanie
atorwastatyny i
ryfampicyny i
monitorowanie stanu
klinicznego pacjentów.
Ryfampicyna 600 mg OD, 5
dni (dawki rozdzielone)
40 mg SD 0,20

Gemfibrozyl 600 mg BID, 7
dni
40 mg SD 1,35 Zalecana jest mniejsza
dawka początkowa i
monitorowanie stanu
klinicznego pacjentów.
Fenofibrat 160 mg OD, 7 dni 40 mg SD 1,03 Zalecana jest mniejsza
dawka początkowa i
monitorowanie stanu
klinicznego pacjentów.
Boceprewir 800 mg TID, 7
dni
40 mg SD 2,3 Zalecana jest mniejsza
dawka początkowa i
monitorowanie stanu
klinicznego pacjentów.
Dawka dobowa
atorwastatyny podczas
jednoczesnego stosowania
z boceprewirem nie
powinna przekraczać
20 mg.
Glekaprewir 400 mg OD +
pibrentaswir 120 mg OD, 7
dni

10 mg OD przez 7
dni
8,3 Przeciwwskazane jest
jednoczesne stosowanie
z produktami leczniczymi
zawierającym glekaprewir
lub pibrentaswir (patrz
punkt 4.3).
Elbaswir 50 mg OD +
grazoprewir 200 mg OD,
13 dni

10 mg w dawce
jednorazowej
1,95 Podczas jednoczesnego
stosowania z produktami
zawierającymi elbaswir lub
grazoprewir nie należy
podawać dawki
atorwastatyny większej niż
20 mg na dobę.
Letermowir 480 mg raz na
dobę, 10 dni
20 mg SD 3,29 Podczas jednoczesnego
stosowania z produktami
zawierającymi letermowir
nie należy podawać dawki
atorwastatyny większej niż
20 mg na dobę.

& Przedstawia współczynnik terapii (jednocześnie podawany produkt leczniczy plus atorwastatyna
wobec samej atorwastatyny).
##
Znaczenie kliniczne - patrz punkty 4.4 i 4.5.
* Zawiera jeden lub więcej składników, które hamują aktywność CYP3A4 i mogą zwiększać
stężenia w osoczu produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP3A4. Spożycie jednej
240 ml szklanki soku grejpfrutowego także powodowało zmniejszenie wartości AUC aktywnego
ortohydroksylowego metabolitu o 20,4%. Duże ilości soku grejpfrutowego (ponad 1,2 l dziennie
przez 5 dni) zwiększały 2,5-krotnie wartość AUC dla atorwastatyny i 1,3-krotnie AUC dla
aktywnych (atorwastatyna i metabolity) inhibitorów reduktazy HMG-CoA.

11 PSUSA/00010347/202310

** Współczynnik na podstawie pojedynczej próbki pobranej po 8-16 godzinach od podania dawki.

OD = raz na dobę; SD = dawka jednorazowa; BID = dwa razy na dobę; TID = trzy razy na dobę;
QID = cztery razy na dobę

Tabela 2: Wpływ atorwastatyny na farmakokinetykę jednocześnie stosowanych produktów
leczniczych

Atorwastatyna
i schemat
dawkowania

Jednocześnie stosowany produkt leczniczy
Produkt leczniczy/Dawka
(mg)
Współczynnik
AUC&
Zalecenia kliniczne

80 mg OD przez
10 dni
Digoksyna 0,25 mg OD,
20 dni
↑ 1,15 Pacjentów przyjmujących
digoksynę należy
odpowiednio
monitorować.
40 mg OD przez
22 dni
Doustne środki
antykoncepcyjne OD,
2 miesiące
- noretyndron 1 mg
- etynyloestradiol 35 μg
1,28
1,19

Bez specjalnych zaleceń.

80 mg OD przez
15 dni
* Fenazon, 600 mg SD 1,03 Bez specjalnych zaleceń.

10 mg SD Typranawir 500 mg BID/
Rytonawir 200 mg BID, 7 dni
1,08 Bez specjalnych zaleceń.

10 mg, OD, 4 dni Fosamprenawir 1400 mg BID,
14 dni
0,73 Bez specjalnych zaleceń.

10 mg OD, 4 dni Fosamprenawir 700 mg BID/
Rytonawir 100 mg BID,
14 dni

0,99 Bez specjalnych zaleceń.

& Przedstawia współczynnik terapii (jednocześnie podawany produkt leczniczy plus atorwastatyna
wobec samej atorwastatyny).
* Jednoczesne podawanie wielokrotnych dawek atorwastatyny i fenazonu nie wpływało lub
wpływało nieznacznie na klirens fenazonu.

OD = raz dziennie; SD = dawka jednorazowa; BID = dwa razy na dobę

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym
Podczas leczenia kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody zapobiegania
ciąży (patrz punkt 4.3).

Ciąża
Stosowanie produktu Tulip w czasie ciąży jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Nie ustalono
bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i nie przeprowadzono kontrolowanych badań klinicznych
atorwastatyny z udziałem kobiet w ciąży. Notowano rzadkie przypadki rozwoju wad wrodzonych po
wewnątrzmacicznej ekspozycji na inhibitory reduktazy HMG-CoA. Badania na zwierzętach wykazały
szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
Stosowanie atorwastatyny u kobiety w ciąży może zmniejszyć u płodu stężenie mewalonianu, który
jest prekursorem biosyntezy cholesterolu. Miażdżyca jest procesem przewlekłym i przerwanie
stosowania produktów leczniczych zmniejszających stężenie lipidów na czas ciąży powinno mieć
niewielki wpływ na długoterminowe ryzyko związane z pierwotną hipercholesterolemią.

Dlatego produktu Tulip nie należy stosować u kobiet w ciąży, próbujących zajść w ciążę lub
podejrzewających, że są w ciąży. Leczenie produktem Tulip należy wstrzymać na czas trwania ciąży

12 PSUSA/00010347/202310

lub do momentu wykluczenia ciąży (patrz punkt 4.3.)

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy atorwastatyna lub jej metabolity przenikają do mleka kobiecego. U szczurów
stężenie atorwastatyny i jej metabolitów w osoczu i w mleku jest zbliżone (patrz punkt 5.3). Ze
względu na możliwość ciężkich działań niepożądanych, kobiety przyjmujące Tulip nie powinny
karmić piersią (patrz punkt 4.3). Stosowanie atorwastatyny w czasie karmienia piersią jest
przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Płodność
W badaniach na zwierzętach atorwastatyna nie miała wpływu na płodność mężczyzn i kobiet (patrz
punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt Tulip nie wpływa znacząco na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

W bazie danych z kontrolowanych placebo badań klinicznych atorwastatyny obejmujących
16 066 pacjentów leczonych przez średnio 53 tygodnie (8755 otrzymujących atorwastatynę wobec
7311 pacjentów otrzymujących placebo), 5,2% pacjentów w grupie leczonej atorwastatyną przerwało
leczenie z powodu działań niepożądanych w porównaniu z 4,0% w grupie otrzymującej placebo.

Na podstawie danych z badań klinicznych i licznych doświadczeń po wprowadzeniu produktu na
rynek niżej przedstawiono profil działań niepożądanych produktu Tulip.

Częstość działań niepożądanych określono następująco: często (≥1/100, <1/10); niezbyt często
(≥1/1000, <1/100); rzadko (≥1/10 000, <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie
może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Często: zapalenie nosa i gardła

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadko: małopłytkowość

Zaburzenia układu immunologicznego
Często: reakcje alergiczne
Bardzo rzadko: anafilaksja

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: hiperglikemia
Niezbyt często: hipoglikemia, zwiększenie masy ciała, jadłowstręt

Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często: koszmary senne, bezsenność

Zaburzenia układu nerwowego
Często: ból głowy
Niezbyt często: zawroty głowy, parestezje, niedoczulica, zaburzenia smaku, niepamięć
Rzadko: neuropatia obwodowa
Częstość nieznana: miastenia

Zaburzenia oka
Niezbyt często: niewyraźne widzenie
Rzadko: zaburzenia widzenia

13 PSUSA/00010347/202310

Częstość nieznana: miastenia oczna

Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często: szumy uszne
Bardzo rzadko: utrata słuchu

Zaburzenia naczyniowe
Rzadko: zapalenie naczyń krwionośnych

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: ból gardła i krtani, krwawienie z nosa

Zaburzenia żołądka i jelit
Często: zaparcie, wzdęcie, niestrawność, nudności, biegunka
Niezbyt często: wymioty, ból w nadbrzuszu i podbrzuszu, odbijanie się, zapalenie trzustki

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Niebyt często: zapalenie wątroby
Rzadko: zastój żółci
Bardzo rzadko: niewydolność wątroby

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często: pokrzywka, wysypka, świąd, łysienie
Rzadko: obrzęk naczynioruchowy, wysypka pęcherzowa (w tym rumień wielopostaciowy, zespół
Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), liszajowata reakcja polekowa

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często: bóle mięśni, bóle stawów, ból kończyn, skurcze mięśni, obrzęk stawów, ból pleców
Niezbyt często: ból szyi, zmęczenie mięśni
Rzadko: miopatia, zapalenie mięśni, rabdomioliza, zerwanie mięśnia, zaburzenia ścięgna, czasami
powikłane zerwaniem ścięgna
Bardzo rzadko: zespół toczniopodobny
Częstość nieznana: martwicza miopatia o podłożu immunologicznym (patrz punkt 4.4)

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Bardzo rzadko: ginekomastia

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często: złe samopoczucie, astenia, ból w klatce piersiowej, obrzęki obwodowe, uczucie
zmęczenia, gorączka

Badania diagnostyczne
Często: nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej
we krwi
Niezbyt często: obecność leukocytów w moczu

Tak jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, u pacjentów otrzymujących produkt
Tulip notowano zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy. Zmiany te były przeważnie
niewielkie, przemijające i nie wymagały przerwania leczenia. Istotne klinicznie (>3 razy GGN)
zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy wystąpiło u 0,8% pacjentów przyjmujących
Tulip. Było ono zależne od wielkości dawki leku i odwracalne u wszystkich pacjentów.

Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) w surowicy (>3 razy GGN) notowano u 2,5%
pacjentów otrzymujących Tulip. Wyniki te są podobne do otrzymanych w badaniach klinicznych
innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Zwiększenie aktywności CK >10 razy GGN wystąpiło
u 0,4% pacjentów otrzymujących Tulip (patrz punkt 4.4).

14 PSUSA/00010347/202310

Dzieci i młodzież

Profil działań niepożądanych u leczonych atorwastatyną dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 17 lat
był zasadniczo zbliżony do obserwowanego u pacjentów otrzymujących placebo, a działaniem
niepożądanym najczęściej obserwowanym w obu grupach (niezależnie od oceny przyczyn) były
zakażenia. Jak wskazują dane z 3-letniego badania oceniającego ogólne dojrzewanie i rozwój,
dojrzewanie płciowe wg skali Tannera i wzrost oraz masę ciała, nie stwierdza się znaczącego
klinicznie wpływu atorwastatyny na wzrastanie i dojrzewanie płciowe. Bezpieczeństwo stosowania
i tolerancja terapii u dzieci i młodzieży odpowiadała znanemu profilowi bezpieczeństwa atorwastatyny
u dorosłych pacjentów.

Baza danych dotyczących klinicznego bezpieczeństwa stosowania atorwastatyny obejmuje dane
uzyskane od 520 pacjentów pediatrycznych, z których 7 miało mniej niż 6 lat, 121 było w wieku od
6 do 9 lat, a wiek 392 mieścił się w zakresie do 10 do 17 lat.

Na podstawie dostępnych danych można przewidywać, że częstość, rodzaj i nasilenie działań
niepożądanych u dzieci są podobne do obserwowanych u dorosłych.

Podczas stosowania niektórych statyn notowano następujące działania niepożądane:
▪ zaburzenia seksualne
▪ depresja
▪ wyjątkowe przypadki śródmiąższowej choroby płuc, zwłaszcza podczas długotrwałego leczenia
(patrz punkt 4.4)
▪ cukrzyca: częstość zależy od obecności lub braku czynników ryzyka (stężenie glukozy na czczo
≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m2, zwiększone stężenie triglicerydów, nadciśnienie tętnicze
w wywiadzie).
▪ utrata pamięci.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301/faks: + 48 22 49 21 309/strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Nie jest określone szczególne leczenie przedawkowania produktu Tulip. W razie przedawkowania
należy zastosować leczenie objawowe i, jeśli to konieczne, zastosować środki podtrzymujące
czynności życiowe. Należy zbadać czynność wątroby i kontrolować aktywność kinazy kreatynowej
(CK) w surowicy. Hemodializa nie zwiększy w znaczącym stopniu klirensu atorwastatyny, gdyż lek
wiąże się w dużym stopniu z białkami osocza.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki zmniejszające stężenie lipidów, inhibitory reduktazy HMG-CoA.
Kod ATC: C10AA05

Atorwastatyna jest wybiórczym, kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA - enzymu
ograniczającego szybkość syntezy cholesterolu, odpowiedzialnego za przemianę 3-hydroksy-3-

15 PSUSA/00010347/202310

metyloglutarylokoenzymu A do mewalonianu, będącego prekursorem steroli, w tym cholesterolu.
W wątrobie triglicerydy i cholesterol są wbudowywane w lipoproteiny o bardzo małej gęstości
(VLDL) i przenoszone w osoczu do tkanek obwodowych. Powstające z VLDL lipoproteiny o małej
gęstości (LDL) są katabolizowane głównie za pośrednictwem receptorów o dużym powinowactwie do
LDL (receptorów LDL).

Atorwastatyna zmniejsza stężenie cholesterolu i lipoprotein w surowicy przez hamowanie reduktazy
HMG-CoA, co w efekcie hamuje biosyntezę cholesterolu w wątrobie i zwiększa liczbę receptorów
LDL na powierzchni błony komórkowej hepatocytów, nasilając w ten sposób wychwyt i katabolizm
LDL.

Atorwastatyna zmniejsza wytwarzanie LDL oraz ilość cząsteczek LDL. Atorwastatyna powoduje
nasilony i utrzymujący się wzrost aktywności receptora LDL i korzystne zmiany jakościowe
krążących cząsteczek LDL. Atorwastatyna skutecznie zmniejsza stężenie cholesterolu LDL
u pacjentów z rodzinną hipercholesterolemią homozygotyczną, którzy zazwyczaj nie reagują na
leczenie zmniejszające stężenie lipidów we krwi.

W badaniu zależności odpowiedzi od wielkości dawki wykazano, że atorwastatyna zmniejsza stężenie
cholesterolu całkowitego (30-46%), cholesterolu LDL (41-61%), apolipoproteiny B (34-50%)
i triglicerydów (14-33%). Powoduje też różnie nasilone zwiększenie stężenia cholesterolu HDL
i apolipoproteiny Al. Wyniki te potwierdzają się u pacjentów z rodzinną hipercholesterolemią
heterozygotyczną, postaciami hipercholesterolemii innymi niż rodzinna oraz hiperlipidemiami
mieszanymi, w tym u pacjentów z cukrzycą insulinoniezależną.

Udowodniono, że zmniejszenie stężenia cholesterolu całkowitego, LDL-C i apolipoproteiny B
zmniejsza ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych i śmiertelność z przyczyn sercowonaczyniowych.

Rodzinna hipercholesterolemia homozygotyczna

Do wieloośrodkowego, 8-tygodniowego otwartego badania prowadzonego z wykorzystaniem
procedury „compassionate use”, z opcjonalną fazą dodatkową o zmiennej długości, włączono
335 pacjentów, z których u 89 rozpoznano rodzinną hipercholesterolemię homozygotyczną. U tych
89 pacjentów średnie procentowe zmniejszenie stężenia LDL-C wyniosło około 20%. Atorwastatynę
podawano w dawkach do 80 mg/dobę.

Miażdżyca
W badaniu REVERSAL (ang. Reversing Atherosclerosis with Aggressive Lipid-Lowering Study)
wpływ intensywnego leczenia hipolipemizującego atorwastatyną w dawce 80 mg w porównaniu ze
standardowym leczeniem hipolipemizującym prawastatyną w dawce 40 mg na miażdżycę tętnic
wieńcowych oceniano metodą ultrasonografii wewnątrznaczyniowej (IVUS) podczas angiografii
u pacjentów z chorobą wieńcową. W tym randomizowanym, wieloośrodkowym, kontrolowanym
badaniu z podwójnie ślepą próbą IVUS wykonywano podczas pierwszej wizyty oraz po 18 miesiącach
leczenia u 502 pacjentów. W grupie leczonej atorwastatyną (n=253) nie stwierdzono progresji
miażdżycy.

Mediana procentowej zmiany całkowitej objętości blaszek miażdżycowych w stosunku do wartości
wyjściowych (główny punkt końcowy badania) wynosiła 0,4% (p=0,98) w grupie leczonej
atorwastatyną i 2,7% (p=0,001) w grupie leczonej prawastatyną (n=249). Jeśli skuteczność
atorwastatyny porównano ze skutecznością prawastatyny, różnica okazała się statystycznie znamienna
(p=0,02). W tym badaniu nie analizowano wpływu intensywnego leczenia hipolipemizującego na
krążeniowe punkty końcowe (tj. konieczność rewaskularyzacji, zawał mięśnia sercowego
niezakończony zgonem, zgon wieńcowy).

W grupie leczonej atorwastatyną stężenie LDL-C zmniejszało się z wartości wyjściowej wynoszącej
średnio 3,89±0,7 mmol/1 (150±28 mg/dl) do średnio 2,04±0,8 mmol/1 (78,9±30 mg/dl), a w grupie
leczonej prawastatyną z wartości wyjściowej wynoszącej średnio 3,89±0,7 mmol/1 (150±26 mg/dl) do

16 PSUSA/00010347/202310

średnio 2,85±0,7 mmol/1 (110±26 mg/dl) (p<0,0001). Atorwastatyna powodowała też znamienne
zmniejszenie średniego stężenia cholesterolu całkowitego o 34,1% (prawastatyna o 18,4%, p<0,0001),
średniego stężenia TG o 20% (prawastatyna o 6,8%, p<0,0009) i średniego stężenia apolipoproteiny B
o 39,1% (prawastatyna o 22,0%, p<0,0001). Stosowanie atorwastatyny zwiększało średnie stężenie
HDL-C o 2,9% (prawastatyna o 5,6%, wartość p nieznamienna statystycznie). W grupie leczonej
atorwastatyną stwierdzono ponadto zmniejszenie stężenia CRP średnio o 36,4%, podczas gdy
w grupie leczonej prawastatyną zmniejszenie to wynosiło średnio 5,2% (p<0,0001).

Opisane wyniki uzyskano po zastosowaniu dawki 80 mg, dlatego nie można ich ekstrapolować na
mniejsze dawki.

Profile bezpieczeństwa i tolerancji obu leków były porównywalne.

W tym badaniu nie oceniano wpływu intensywnego leczenia hipolipemizującego na główne
krążeniowe punkty końcowe. Dlatego znaczenie kliniczne tych wyników w odniesieniu do pierwotnej
i wtórnej prewencji epizodów sercowo-naczyniowych nie jest znane.

Ostry zespół wieńcowy
W badaniu MIRACL poddano ocenie stosowanie atorwastatyny w dawce 80 mg u 3086 pacjentów
(atorwastatyna: n=1538; placebo: n=1548) z ostrym zespołem wieńcowym (zawał mięśnia sercowego
bez załamka Q, niestabilna dławica piersiowa). Leczenie rozpoczynano w fazie ostrej po przyjęciu do
szpitala i prowadzono przez 16 tygodni. Podawanie atorwastatyny w dawce 80 mg/dobę wydłużało
czas do osiągnięcia złożonego głównego punktu końcowego, na który składały się: zgon bez względu
na przyczynę, zawał mięśnia sercowego niezakończony zgonem, zatrzymanie akcji serca zakończone
udaną resuscytacją lub dławica piersiowa z cechami niedokrwienia mięśnia sercowego wymagająca
hospitalizacji, co wskazywało na redukcję ryzyka rzędu 16% (p=0,048). Do tego działania najbardziej
przyczyniło się zmniejszenie o 26% częstości ponownych hospitalizacji z powodu dławicy piersiowej
z cechami niedokrwienia mięśnia sercowego (p=0,018). W przypadku żadnego z pozostałych
drugorzędowych punktów końcowych nie osiągnięto poziomu znamienności statystycznej (łącznie:
placebo 22,2%, atorwastatyna 22,4%).

Profil bezpieczeństwa stosowania atorwastatyny w badaniu MIRACL pokrywał się z profilem
opisanym w punkcie 4.8 (Działania niepożądane).

Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym
Wpływ atorwastatyny na zakończoną zgonem i niezakończoną zgonem chorobę wieńcową oceniano
w randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu z podwójnie ślepą próbą ASCOT-LLA (ang.
Anglo-Scandinavian Cardiac Outcomes Trial Lipid Lowering Arm). W badaniu uczestniczyli pacjenci
w wieku 40-79 lat z nadciśnieniem tętniczym, z ujemnym wywiadem w kierunku zawału mięśnia
sercowego oraz leczenia dławicy piersiowej oraz ze stężeniem cholesterolu całkowitego <6,5 mmol/1
(251 mg/dl). U wszystkich pacjentów stwierdzono przynajmniej 3 wcześniej ustalone czynniki ryzyka
sercowo-naczyniowego: płeć męska, wiek ≥55 lat, palenie tytoniu, cukrzyca, dodatni wywiad
w kierunku występowania choroby wieńcowej u krewnego pierwszego stopnia, TC:HDL-C >6,
choroba naczyń obwodowych, przerost lewej komory serca, przebyty incydent mózgowo-naczyniowy,
swoiste zmiany w EKG, białkomocz lub albuminuria. Nie u wszystkich pacjentów włączonych do
badania ryzyko pierwszego zdarzenia sercowo-naczyniowego oceniano jako duże.

Pacjenci otrzymywali leki przeciwnadciśnieniowe (w schemacie opartym albo na amlodypinie, albo na
atenololu) i atorwastatynę w dawce 10 mg na dobę (n=5168) lub placebo (n=5137).

Wpływ atorwastatyny na redukcję ryzyka bezwzględnego i względnego przedstawiał się następująco:

Zdarzenie Redukcja
względnego
ryzyka (%)

Liczba zdarzeń
(atorwastatyna
vs. placebo)

Redukcja
bezwzględnego
ryzyka1 (%)

Wartość p

Zakończona zgonem choroba
wieńcowa i zawał mięśnia 36% 100 vs. 154 1,1% 0,0005

17 PSUSA/00010347/202310

sercowego niezakończony
zgonem
Zdarzenia sercowo-naczyniowe
i zabiegi rewaskularyzacji łącznie 20% 389 vs. 483 1,9% 0,0008
Zdarzenia wieńcowe łącznie 29% 178 vs. 247 1,4% 0,0006

1 Na podstawie różnicy w zakresie częstości poszczególnych zdarzeń mających miejsce w okresie
obserwacyjnym, którego mediana wynosiła 3,3 roku.

Śmiertelność całkowita oraz śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych zmniejszyły się
znamiennie (śmiertelność całkowita: 185 zgonów w grupie leczonej atorwastatyną i 212 w grupie
placebo, p=0,17; śmiertelność z przyczyn krążeniowych: 74 zgony w grupie leczonej atorwastatyną
i 82 w grupie placebo, p=0,51). W analizie w podgrupach wydzielonych ze względu na płeć (81%
mężczyzn, 19% kobiet) stwierdzono korzystne działanie atorwastatyny u mężczyzn, lecz nie u kobiet,
prawdopodobnie ze względu na małą częstość incydentów w podgrupie kobiet. Choć śmiertelność
całkowita i śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych były liczbowo wyższe u kobiet
(śmiertelność całkowita: 38 zgonów w grupie leczonej atorwastatyną i 30 w grupie placebo;
śmiertelność z przyczyn krążeniowych: 17 zgonów w grupie leczonej atorwastatyną i 12 w grupie
placebo), różnice nie były statystycznie znamienne. Stwierdzono natomiast znamienną zależność
skuteczności leczenia od stosowanego leku przeciwnadciśnieniowego.
Ryzyko wystąpienia głównego punktu końcowego (zakończona zgonem choroba wieńcowa i zawał
mięśnia sercowego niezakończony zgonem) uległo bowiem znamiennej redukcji w wyniku stosowania
atorwastatyny u pacjentów leczonych amlodypiną [HR 0,47 (0,32-0,69), p=0,00008], czego nie
obserwowano w przypadku pacjentów leczonych atenololem [HR 0,83 (0,59-1,17), p=0,287].

Wpływ atorwastatyny na zakończoną zgonem i niezakończoną zgonem chorobę układu sercowonaczyniowego oceniano też w badaniu CARDS (ang. Collaborative Atorvastatin Diabetes Study),
które było randomizowanym, wieloośrodkowym, kontrolowanym placebo badaniem z podwójnie
ślepą próbą u pacjentów z cukrzycą typu 2 w wieku od 40 do 75 lat, z ujemnym wywiadem
w kierunku chorób układu krążenia oraz stężeniem LDL-C <4,14 mmol/l (<160 mg/dl) i stężeniem TG
<6,78 mmol/l (<600 mg/dl). U wszystkich pacjentów stwierdzano co najmniej jeden z następujących
czynników ryzyka: nadciśnienie tętnicze, aktualne palenie tytoniu, retinopatia, mikroalbuminuria lub
makroalbuminuria.

Pacjenci otrzymywali atorwastatynę w dawce 10 mg na dobę (n=1428) albo placebo (n= 1410) przez
okres obserwacyjny, którego mediana wynosiła 3,9 roku.

Wpływ atorwastatyny na redukcję ryzyka bezwzględnego i względnego przedstawiał się następująco:

Zdarzenie Redukcja
względnego
ryzyka (%)

Liczba zdarzeń
(atorwastatyna
vs placebo)

Redukcja
bezwzględnego
ryzyka1 (%)

Wartość p

Duże zdarzenia sercowonaczyniowe (zakończony lub
niezakończony zgonem ostry
zawał mięśnia sercowego,
niemy zawał mięśnia
sercowego, zgon z powodu
ostrej postaci choroby
wieńcowej, niestabilna dławica
piersiowa, CABG, PTCA,
rewaskularyzacja, udar mózgu)

37% 83 vs 127 3,2% 0,0010

Zawał mięśnia sercowego
(zakończony lub niezakończony
zgonem ostry zawał mięśnia
sercowego, niemy zawał
mięśnia sercowego)

42% 38 vs 64 1,9% 0,0070

18 PSUSA/00010347/202310

Udary mózgu (zakończone
i niezakończone zgonem) 48% 21vs39 1,3% 0,0163

1 Na podstawie różnicy w zakresie częstości poszczególnych zdarzeń mających miejsce w okresie
obserwacyjnym, którego mediana wynosiła 3,9 roku.

CABG = pomostowanie aortalno-wieńcowe, PTCA = przezskórna angioplastyka wieńcowa.
Nie stwierdzono żadnych różnic w skuteczności leczenia w zależności od płci, wieku ani wyjściowego
stężenia LDL-C. Stwierdzono korzystną tendencję w odniesieniu do wskaźnika śmiertelności (82
zgony w grupie placebo i 61 zgonów w grupie leczonej atorwastatyną, p=0,0592).

Ponowny udar mózgu

W badaniu SPARCL - Zapobieganie udarom mózgu przez agresywne obniżanie stężenia cholesterolu
(ang. Stroke Prevention by Aggressive Reduction in Cholesterol Levels) oceniano wpływ
atorwastatyny w dawce 80 mg/dobę lub placebo na występowanie udarów mózgu u 4731 pacjentów,
którzy przebyli udar mózgu lub przemijający napad niedokrwienia (TIA) w ciągu ostatnich 6 miesięcy
i bez choroby niedokrwiennej serca (CHD) w wywiadzie. 60% pacjentów było płci męskiej, w wieku
od 21 do 92 lat (średnio 63 lata). Średnie wyjściowe stężenie LDL wynosiło u nich 133 mg/dl
(3,4 mmol/l). Średnie stężenie LDL-C wynosiło 73 mg/dl (1,9 mmol/l) w trakcie leczenia
atorwastatyną i 129 mg/dl (3,3 mmol/l) w trakcie stosowania placebo. Mediana okresu obserwacji
wynosiła 4,9 roku.

Atorwastatyna w dawce 80 mg zmniejszała ryzyko wystąpienia podstawowego punktu końcowego
w postaci udaru mózgu prowadzącego lub nieprowadzącego do zgonu o 15% (HR 0,85; 95% CI,
0,72-1,00; p=0,05 lub 0,84; 95% CI, 0,71-0,99; p=0,03 po korekcie uwzględniającej czynniki
wyjściowe) w porównaniu z placebo. Umieralność ze wszystkich przyczyn wyniosła 9,1% (216/2365)
w grupie leczonej atorwastatyną w porównaniu z 8,9% (211/2366) w grupie otrzymującej placebo.

Analiza post hoc wykazała, że atorwastatyna w dawce 80 mg zmniejszała częstość udarów
niedokrwiennych (218/2365, 9,2% wobec 274/2366, 11,6%, p=0,01) i zwiększała częstość udarów
krwotocznych (55/2365, 2,3% wobec 33/2366, 1,4%, p=0,02) w porównaniu z placebo.
▪ Ryzyko udaru krwotocznego było zwiększone u pacjentów z przebytym udarem tego typu
w momencie włączenia do badania (7/45 w grupie leczonej atorwastatyną wobec 2/48 w grupie
otrzymującej placebo; HR 4,06; 95% CI, 0,84-19,57), przy czym ryzyko udaru niedokrwiennego
było podobne w obu grupach (3/45 dla atorwastatyny wobec 2/48 dla placebo; HR 1,64; 95% CI,
0,27-9,82).
▪ Ryzyko udaru krwotocznego było zwiększone u pacjentów z przebytym zawałem lakunarnym
(20/708 dla atorwastatyny wobec 4/701 dla placebo; HR 4,99; 95% CI, 1,71-14,61), ale ryzyko
udaru niedokrwiennego było również zmniejszone u tych pacjentów (79/708 dla atorwastatyny
wobec 102/701 dla placebo; HR 0,76; 95% CI, 0,57-1,02). Możliwe, że u pacjentów z przebytym
zawałem lakunarnym, którzy otrzymują atorwastatynę w dawce 80 mg/dobę, stwierdza się
zwiększenie ryzyka netto udaru.

W podgrupie pacjentów z przebytym udarem krwotocznym umieralność ogólna wynosiła 15,6%
(7/45) w grupie leczonej atorwastatyną wobec 10,4% (5/48) w grupie placebo. W podgrupie
pacjentów z przebytym zawałem lakunarnym umieralność ze wszystkich przyczyn wynosiła 10,9%
(77/708) po leczeniu atorwastatyną wobec 9,1% (64/701) po zastosowaniu placebo.

Dzieci i młodzież

Rodzinna hipercholesterolemia heterozygotyczna u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat

Trwające 8 tygodni otwarte badanie oceniające farmakokinetykę, farmakodynamikę oraz
bezpieczeństwo i tolerancję atorwastatyny przeprowadzono u dzieci i młodzieży z genetycznie
potwierdzoną rodzinną hipercholesterolemią heterozygotyczną i wyjściowym stężeniem LDL-C
≥4 mmol/l. Do badania włączono 39 pacjentów w wieku od 6 do 17 lat. Do grupy A należało 15 dzieci

19 PSUSA/00010347/202310

w wieku od 6 do 12 lat, w 1. fazie rozwoju wg skali Tannera. W grupie B znajdowało się 24 dzieci w
wieku od 10 do 17 lat, w ≥2. fazie rozwoju wg skali Tannera.

Grupa A otrzymywała atorwastatynę w postaci tabletek do żucia w początkowej dawce dobowej 5 mg,
a grupa B w postaci tabletek w dawce dobowej 10 mg. Dawkę atorwastatyny można było podwoić,
jeśli w ciągu 4 tygodni badania u pacjenta nie uzyskano docelowego stężenia LDL-C wynoszącego
<3,35 mmol/l i jeśli atorwastatyna była dobrze tolerowana.

U wszystkich pacjentów średnie wartości LDL-C, cholesterolu całkowitego, VLDL-C oraz
apolipoproteiny B zmniejszyły się przed upływem 2. tygodnia. U pacjentów, u których podwojono
dawkę, obserwowano dodatkowe zmniejszenie oznaczanych wartości już po 2 tygodniach od
zwiększenia dawki. Średnie procentowe zmniejszenie stężeń wskaźników lipidowych było podobne
w obu grupach, niezależnie od tego, czy pacjenci otrzymywali początkową dawkę, czy początkowa
dawka została podwojona. Średnio po 8 tygodniach procentowe odchylenie LDL-C i cholesterolu
całkowitego od wartości wyjściowych wynosiło, odpowiednio, około 40% i 30%, w całym zakresie
ekspozycji.

W drugim otwartym badaniu klinicznym prowadzonym u jednej grupy pacjentów wzięło udział 271
dzieci i młodzieży, zarówno płci męskiej, jak i żeńskiej w wieku od 6 do 15 lat z heterozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną. Uczestnicy badania byli leczeni atorwastatyną przez okres do trzech
lat. Warunkiem włączenia do badania było występowanie potwierdzonej heterozygotycznej
hipercholesterolemii rodzinnej i początkowe stężenie LDL-C ≥ 4 mmol/l (około 152 mg/dl). W
badaniu wzięło udział 139 dzieci w stadium rozwojowym 1 w skali Tannera (w wieku od 6 do 10 lat).
Początkowa dawka atorwastatyny u dzieci poniżej 10 lat wynosiła 5 mg (raz na dobę w postaci
tabletki do rozgryzania i żucia). Początkowa dawka atorwastatyny u dzieci w wieku 10 lat i starszych
wynosiła 10 mg (raz na dobę). U wszystkich dzieci istniała możliwość zwiększenia dawki do
osiągnięcia docelowego stężenia LDL-C < 3,35 mmol/l. Średnia ważona dawka u dzieci w wieku od 6
do 9 lat wynosiła 19,6 mg, natomiast średnia ważona dawka u dzieci w wieku 10 lat i starszych
wynosiła 23,9 mg.

Średnia (+/- SD) wyjściowa wartość LDL-C wynosiła 6,12 (1,26) mmol/l, co w przybliżeniu równe
było 233 (48) mg/dl. Ostateczne wyniki przedstawia tabela 3.

Uzyskane dane potwierdziły brak wpływu produktu leczniczego na którykolwiek z parametrów
wzrostu i rozwoju (tj. wzrost, wagę, wskaźnik BMI, stadium rozwoju według skali Tannera, ocenę
ogólnego rozwoju i dojrzewania) u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią
rodzinną leczonych atorwastatyną przez okres trwania badania obejmujący 3 lata. Nie odnotowano
wpływu produktu leczniczego na wzrost, wagę ani BMI u pacjentów podzielonych według wieku, płci
i wizyt

Tabela 3 Działanie atorwastatyny obniżające stężenie lipidów u dorastających chłopców i
dziewcząt z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (mmol/l)

Punkt czasowy N TC (SD) LDL-C
(SD)
HDL-C
(SD)
TG
(SD)
Apo-B
(SD) #
Przed rozpoczęciem
badania
271 7,86
(1,30)
6,12
(1,26)
1,314
(0,2663)
0,93
(0,47)
1,42
(0,28)**
Po 30 miesiącach 206 4,95
(0,77)*
3,25
(0,67)
1,327
(0,2796)
0,79
(0,38)*
0,90
(0,17)*
Miesiąc 36./ET 240 5,12
(0,86)
3,45
(0,81)
1,308
(0,2739)
0,78
(0,41)
0,93
(0,20)***

20 PSUSA/00010347/202310

TC = cholesterol całkowity; LDL-C = cholesterol frakcji lipoprotein o małej gęstości; HDL-C =
cholesterol frakcji lipoprotein o dużej gęstości; TG = trójglicerydy; Apo B = apolipoproteina B;
“Miesiąc 36/ET”- obejmował dane z ostatniej wizyty w przypadku pacjentów, którzy zakończyli swój
udział w badaniu przed ustalonym punktem czasowym 36 miesięcy, jak również pełne dane z 36
miesięcy w przypadku pacjentów, którzy uczestniczyli w badaniu przez 36 miesięcy; “*” = Miesiąc
30 N dla tego parametru wyniosła 207; “**”= Początek badania N dla tego parametru wyniosła 270; “***”
= Miesiąc 36/ET N dla tego parametru wyniosła 243; “#” = g/l dla Apo B.

Rodzinna hipercholesterolemia heterozygotyczna u dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 17 lat

W kontrolowanym placebo badaniu z podwójnie ślepą próbą, po którym następowała otwarta faza
badania, 187 chłopców i dziewcząt po okresie pokwitania (w wieku od 10 do 17 lat, średnio 14,1 roku)
z rodzinną hipercholesterolemią heterozygotyczną (FH) lub ciężką hipercholesterolemią przydzielono
losowo do grupy otrzymującej przez 26 tygodni atorwastatynę (n=140) lub placebo (n=47). Po tym
czasie przez kolejnych 26 tygodni wszyscy pacjenci otrzymywali atorwastatynę. Dawka atorwastatyny
(raz na dobę) wynosiła 10 mg przez pierwsze 4 tygodnie, a następnie była zwiększona do 20 mg, jeśli
stężenie LDL-C wynosiło 3,36 mmol/l. Atorwastatyna znacząco zmniejszała stężenie w osoczu
cholesterolu całkowitego, LDL-C, triglicerydów i apolipoproteiny B podczas 26-tygodniowej fazy z
podwójnie ślepą próbą. W grupie otrzymującej atorwastatynę średnie stężenie LDL-C wyniosło w tym
czasie 3,38 mmol/l (zakres od 1,81 do 6,26 mmol/l) w porównaniu z 5,91 mmol/l (zakres od 3,93 do
9,96 mmol/l) w grupie placebo.

Dodatkowe badanie porównujące atorwastatynę i kolestypol u dzieci i młodzieży w wieku od 10 do
18 lat z hipercholesterolemią wykazało, że atorwastatyna (n=25) znacząco zmniejszała stężenie
LDL-C po 26 tygodniach (p<0,05) w porównaniu z kolestypolem (n=31).

Badania prowadzone z wykorzystaniem procedury „compassionate use” u pacjentów z ciężką
hipercholesterolemią (w tym z hipercholesterolemią homozygotyczną) obejmowały 46 pacjentów
pediatrycznych leczonych atorwastatyną, której dawkę zwiększano w zależności od uzyskanej
odpowiedzi (niektórzy pacjenci otrzymywali 80 mg na dobę). Badanie trwało 3 lata, a stężenie
cholesterolu LDL zmniejszyło się o 36%.

Nie ustalono długotrwałej skuteczności leczenia atorwastatyną w dzieciństwie w odniesieniu do
zmniejszenia zachorowalności i śmiertelności w wieku dorosłym.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Atorwastatyna szybko wchłania się po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu
(Cmax) w ciągu od 1 do 2 godzin. Stopień wchłaniania zwiększa się proporcjonalnie do dawki
atorwastatyny. Biodostępność atorwastatyny w postaci podawanych doustnie tabletek powlekanych
stanowi 95% do 99% biodostępności atorwastatyny w postaci roztworu doustnego. Całkowita
biodostępność atorwastatyny wynosi około 12%, a ogólnoustrojowa aktywność hamująca reduktazę
HMG-CoA wynosi około 30%. Małą dostępność ogólnoustrojową przypisuje się usuwaniu leku przez
komórki błony śluzowej żołądka i jelit zanim dostanie się on do krążenia i (lub) szybkiemu
metabolizmowi w wątrobie (efekt pierwszego przejścia).

Dystrybucja
Średnia objętość dystrybucji atorwastatyny wynosi około 381 l. Atorwastatyna wiąże się z białkami
osocza ≥98%.

Metabolizm
Atorwastatyna jest metabolizowana przez cytochrom P450 3A4 do pochodnych ortoi parahydroksylowych oraz różnych produktów beta-oksydacji. Niezależnie od istnienia innych
szlaków metabolicznych, produkty te są dalej metabolizowane na drodze glukuronidacji. In vitro

21 PSUSA/00010347/202310

hamowanie reduktazy HMG-CoA przez orto- i parahydroksylowe metabolity jest równoważne
z hamowaniem przez atorwastatynę. Około 70% aktywności hamującej reduktazę HMG-CoA
przypisuje się aktywnym metabolitom.

Eliminacja/wydalanie
Atorwastatyna jest substratem transporterów wątrobowych – polipeptydów transportujących aniony
organiczne 1B1 (OATP1B1) i 1B3 (OATP1B3). Metabolity atorwastatyny są substratami OATP1B1.
Atorwastatyna jest także zidentyfikowanym substratem pomp efluksowych – - P-glikoproteiny (P-gp)
i białka oporności raka piersi (BCRP) – co może ograniczać wchłanianie jelitowe i klirens żółciowy
atorwastatyny.

Atorwastatyna metabolizowana w wątrobie i (lub) poza nią wydalana jest głównie z żółcią. Wydaje
się, że nie podlega znaczącemu krążeniu wątrobowo-jelitowemu. Średni okres półtrwania
atorwastatyny w fazie eliminacji wynosi u ludzi około 14 godzin. Okres półtrwania działania
hamującego reduktazę HMG-CoA wynosi około 20 do 30 godzin dzięki udziałowi aktywnych
metabolitów.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku: Stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu jest większe
u zdrowych osób w podeszłym wieku niż u młodych dorosłych, zaś działanie zmniejszające stężenie
lipidów było porównywalne w obu grupach.

Dzieci i młodzież: W otwartym, trwającym 8 tygodni badaniu, pacjenci pediatryczni (w wieku od 6 do
17 lat) w 1. fazie rozwoju wg skali Tannera (n=15) i ≥2 (n=24), z rodzinną hipercholesterolemią
heterozygotyczną i wyjściowym stężeniem LDL-C ≥4 mmol/l otrzymywali raz na dobę atorwastatynę,
odpowiednio, w postaci tabletek do żucia w dawce 5 mg lub 10 mg bądź w postaci tabletek
powlekanych w dawce 10 mg lub 20 mg. W populacyjnym modelu PK atorwastatyny masa ciała była
jedyną istotną zmienną. Wydaje się, że pozorny klirens po podaniu doustnym atorwastatyny u dzieci
i młodzieży jest zbliżony do uzyskanego u dorosłych po uwzględnieniu różnic w masie ciała wg skali
allometrycznej. W całym zakresie stężeń atorwastatyny i O-hydroksyatorwastatyny obserwowano
stałe zmniejszenie stężenia LDL-C i cholesterolu całkowitego.

Płeć: stężenia atorwastatyny i jej czynnych metabolitów różnią się u kobiet i u mężczyzn (u kobiet
Cmax jest około 20% większe niż u mężczyzn, natomiast wartość AUC jest o 10% mniejsza niż
u mężczyzn). Różnice te nie miały istotnego znaczenia klinicznego, nie wystąpiły znaczące klinicznie
różnice we wpływie na stężenie lipidów u kobiet i mężczyzn.

Niewydolność nerek: choroba nerek nie wpływa na stężenie w osoczu ani na skuteczność działania na
gospodarkę lipidową atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów.

Niewydolność wątroby: stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu jest znacznie
zwiększone (Cmax około 16 razy, a AUC około 11 razy) u pacjentów z przewlekłym poalkoholowym
uszkodzeniem wątroby (klasa B wg Childa-Pugha).

Polimorfizm SLOC1B1: W wychwycie wątrobowym wszystkich inhibitorów reduktazy HMG-CoA,
w tym atorwastatyny, bierze udział transporter OATP1B1. U pacjentów z polimorfizmem SLCO1B1
występuje ryzyko zwiększonej ekspozycji na atorwastatynę, co może prowadzić do większego ryzyka
rabdomiolizy (patrz punkt 4.4). Polimorfizm genu kodującego OATP1B1 (SLCO1B1 c.521CC) jest
związany z 2,4-krotnie większą ekspozycją na atorwastatynę (AUC) niż u osób niebędących
nosicielami tego wariantu genotypu (c.521TT). U takich pacjentów możliwe jest także wystąpienie
genetycznie upośledzonego wychwytu atorwastatyny przez wątrobę. Możliwy wpływ na skuteczność
leku jest nieznany.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Nie wykazano potencjału mutagennego ani klastogennego atorwastatyny w serii 4 testów in vitro

22 PSUSA/00010347/202310

i w 1 badaniu in vivo. Nie stwierdzono rakotwórczego działania atorwastatyny u szczurów, jednak
większe dawki stosowane u myszy (powodujące 6 do 11 razy większą wartość AUC0-24h niż u ludzi
przy zastosowaniu największej zalecanej dawki) powodowały występowanie gruczolaków
wątrobowokomórkowych u samców i raków wątrobowokomórkowych u samic.

Badania na zwierzętach dowiodły, że inhibitory reduktazy HMG-CoA mogą wpływać na rozwój
zarodków lub płodów. U szczurów, królików i psów atorwastatyna nie wpływała na płodność i nie
działała teratogennie, jednak u szczurów i królików po zastosowaniu dawek toksycznych dla
ciężarnych samic obserwowano toksyczność dla płodów. Zastosowanie u ciężarnych samic dużych
dawek atorwastatyny powodowało opóźniony rozwój potomstwa szczurów oraz zmniejszoną
przeżywalność poporodową. U szczurów istnieją dowody na przenikanie leku przez łożysko. Stężenie
atorwastatyny w osoczu szczurów jest zbliżone do stężenia w mleku. Nie wiadomo, czy atorwastatyna
lub jej metabolity przenikają do mleka kobiecego.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Celuloza mikrokrystaliczna
Wapnia węglan
Laktoza jednowodna
Kroskarmeloza sodowa
Hydroksypropyloceluloza
Polisorbat 80 [zawiera sorbitol (E 420)]
Magnezu stearynian

Otoczka tabletki
Hypromeloza
Tytanu dwutlenek
Makrogol 6000

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu
ochrony przed wilgocią.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium lub PVC/LDPE/PVDC/Aluminium w tekturowym
pudełku, zawierające 30, 60, 90 lub 100 tabletek powlekanych.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania produktu leczniczego

Bez szczególnych zaleceń.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

23 PSUSA/00010347/202310

Sandoz GmbH
Biochemiestrasse 10
A-6250 Kundl, Austria

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Tabletki 10 mg Pozwolenie nr 9988
Tabletki 20 mg Pozwolenie nr 9989

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 16.03.2004 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 5.08.2013 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 08.10.2024 r.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.