# Zahron

> Rosuwastatyna · 30 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Zahron
- **Nazwa powszechna:** Rosuvastatinum
- **Substancja czynna:** [Rosuwastatyna](https://apteka.online/odpowiedniki/rosuvastatinum)
- **Moc:** 30 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C10AA07
- **Liczba opakowań:** 11
- **Numer pozwolenia:** 24049
- **Podmiot odpowiedzialny:** Adamed Pharma S.A.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/zahron-tabl-powl-30-mg-adamed
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/zahron-tabl-powl-30-mg-adamed.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/36510/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/36510/characteristic

## Dostępne opakowania (11)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 28 tabl. | 5909991334062 | Rp | 24,22 zł (dopłata od 6,88 zł) | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 56 tabl. | 5909991334086 | Rp | 45,35 zł (dopłata od 12,25 zł) | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 7 tabl. | 5909991334031 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 tabl. | 5909991334048 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 14 tabl. | 5909991334055 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 tabl. | 5909991334079 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 60 tabl. | 5909991334093 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 84 tabl. | 5909991334109 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 90 tabl. | 5909991334116 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 98 tabl. | 5909991334123 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 100 tabl. | 5909991334130 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Leki refundowane

### 28 tabl. — EAN 5909991334062 · cena jedn. 0,87 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji | 30% | 24,22 zł | 6,88 zł | 17,34 zł | 23,68 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

### 56 tabl. — EAN 5909991334086 · cena jedn. 0,81 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji | 30% | 45,35 zł | 12,25 zł | 33,10 zł | 45,35 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Zahron i w jakim celu się go stosuje?
Lek Zahron należy do grupy leków nazywanych statynami.
Lek Zahron został przepisany pacjentowi, ponieważ:
• U pacjenta stwierdzono duże stężenie cholesterolu. Oznacza to ryzyko ataku serca lub udaru.
Zahron jest stosowany u dorosłych, u młodzieży oraz u dzieci w wieku 6 lat lub starszych w celu
leczenia wysokiego stężenia cholesterolu.
• Lekarz zalecił pacjentowi przyjmowanie statyny, ponieważ zmiana diety i zwiększenie ilości
ćwiczeń fizycznych okazały się niewystarczające do uzyskania prawidłowego stężenia
cholesterolu we krwi. Pacjent zażywający lek Zahron powinien jednocześnie stosować dietę
obniżającą poziom cholesterolu i ćwiczenia fizyczne.

lub

• Lek Zahron jest również zalecany, jeśli pacjent jest obarczony innymi czynnikami, które
zwiększają ryzyko wystąpienia ataku serca, udaru lub podobnych chorób.

Atak serca, udar i inne problemy mogą być spowodowane chorobą zwaną miażdżycą tętnic.
Miażdżyca tętnic jest wynikiem odkładania się złogów tłuszczu w naczyniach krwionośnych.

Dlaczego jest ważne stałe stosowanie leku Zahron
Lek Zahron jest stosowany w celu uzyskania prawidłowych wartości stężeń substancji
tłuszczowych we krwi zwanych lipidami. Najbardziej powszechną z nich jest cholesterol.
We krwi znajdują się różne rodzaje cholesterolu - tzw. „zły” cholesterol (LDL-C) i „dobry”
cholesterol (HDL-C).
• Lek Zahron może powodować zmniejszenie stężenia „złego” cholesterolu i zwiększenie stężenia
„dobrego” cholesterolu.
• Działanie leku Zahron polega na hamowaniu produkcji „złego” cholesterolu w organizmie.
Pomaga on także w usuwaniu „złego” cholesterolu z krwi.

2/8

U większości osób zwiększone stężenie cholesterolu nie zmienia samopoczucia, ponieważ nie
powoduje żadnych objawów. Jednak jeśli pacjent się nie leczy dochodzi do odkładania złogów
substancji tłuszczowych w ścianach naczyń krwionośnych i ich zwężenia.
Czasami może dojść do zablokowania zwężonego naczynia krwionośnego, odcięcia dopływu krwi
do serca lub mózgu i w konsekwencji do zawału serca lub udaru. Obniżenie poziomu cholesterolu
we krwi zmniejsza ryzyko zawału, udaru lub podobnych chorób.
Nawet jeśli po zastosowaniu leku Zahron stężenie cholesterolu będzie prawidłowe, należy nadal go
zażywać. Zapobiega to ponownemu zwiększeniu stężenia cholesterolu, które powoduje odkładanie
się substancji tłuszczowych. Należy jednak przerwać stosowanie leku, jeśli tak zaleci lekarz lub
jeśli pacjentka zajdzie w ciążę.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Zahron

Kiedy nie stosować leku Zahron
• Jeśli pacjent ma uczulenie na rozuwastatynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią. Jeśli kobieta stosująca lek Zahron zajdzie w
ciążę, powinna natychmiast przerwać jego stosowanie i poinformować lekarza. Kobiety
stosujące lek Zahron powinny unikać zajścia w ciążę stosując skuteczne metody zapobiegania
ciąży.
• Jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby.
• Jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek.
• Jeśli u pacjenta występują częste lub niewiadomego pochodzenia dolegliwości lub bóle mięśni.
• Jeśli pacjent przyjmuje skojarzenie sofosbuwiru/welpataswiru/woksylaprewiru (stosowane w
leczeniu wirusowego zakażenia wątroby zwanego zapaleniem wątroby typu C),
• Jeśli pacjent przyjmuje cyklosporynę (lek stosowany np. po przeszczepieniu narządów).
Jeśli którakolwiek z wymienionych wyżej sytuacji dotyczy pacjenta lub pacjent ma wątpliwości należy
ponownie skontaktować się z lekarzem.

Ponadto, nie należy stosować leku Zahron w dawce 30 mg lub 40 mg (największa dawka):
• Jeśli u pacjenta występuje umiarkowanie nasilona choroba nerek (w przypadku wątpliwości
należy zapytać lekarza).
• Jeśli u pacjenta występuje choroba tarczycy.
• Jeśli u pacjenta kiedykolwiek występowały częste lub niewiadomego pochodzenia
dolegliwości lub bóle mięśni, jeśli u pacjenta lub u kogoś z jego rodziny stwierdzono choroby
mięśni lub jeśli wcześniej, podczas stosowania leków zmniejszających stężenie cholesterolu,
występowały zaburzenia ze strony mięśni.
• Jeśli pacjent regularnie spożywa duże ilości alkoholu.
• Jeśli pacjent pochodzi z Azji (Japończycy, Chińczycy, Filipińczycy, Wietnamczycy,
Koreańczycy i Hindusi).
• Jeśli pacjent stosuje leki zwane fibratami w celu obniżenia stężenia cholesterolu.
Jeśli którakolwiek z wymienionych wyżej sytuacji dotyczy pacjenta (lub pacjent ma wątpliwości),
należy ponownie skontaktować się z lekarzem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Zahron należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty:
• Jeśli u pacjenta występują choroby nerek.
• Jeśli u pacjenta występują choroby wątroby.
• Jeśli u pacjenta kiedykolwiek występowały częste lub niewiadomego pochodzenia dolegliwości
lub bóle mięśni, jeśli u pacjenta lub u kogoś z jego rodziny stwierdzono choroby mięśni lub jeśli
wcześniej, podczas stosowania leków zmniejszających stężenie cholesterolu, występowały
zaburzenia ze strony mięśni. Pacjent powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli
wystąpią u niego dolegliwości lub bóle mięśni niewiadomego pochodzenia, szczególnie jeśli
towarzyszy temu ogólne złe samopoczucie lub gorączka. Należy również poinformować lekarza
lub farmaceutę, jeśli wystąpi utrzymujące się osłabienie mięśni.

3/8

• Jeśli u pacjenta występuje lub występowała miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie
mięśni, w tym w niektórych przypadkach mięśni biorących udział w oddychaniu) lub miastenia
oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oczu), ponieważ statyny mogą czasami nasilać
objawy choroby lub prowadzić do wystąpienia miastenii (patrz punkt 4).
• Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła wysypka skórna o ciężkim nasileniu lub łuszczenie się
skóry, pęcherze i (lub) owrzodzenia w jamie ustnej po przyjęciu leku Zahron lub innych leków
podobnych.
• Jeśli pacjent spożywa regularnie duże ilości alkoholu.
• Jeśli u pacjenta występują zaburzenia tarczycy.
• Jeśli pacjent stosuje leki zwane fibratami w celu obniżenia stężenia cholesterolu. Należy
przeczytać dokładnie tą ulotkę, nawet jeśli pacjent przyjmował wcześniej inne leki
zmniejszające stężenie cholesterolu.
• Jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV np. rytonawir z
lopinawirem i (lub) atazanawirem, patrz punkt: Lek Zahron a inne leki.
• Jeśli pacjent przyjmuje lub przyjmował w ciągu ostatnich 7 dni doustnie lub we wstrzyknięciach
lek zawierający kwas fusydowy (lek stosowany w zakażeniach bakteryjnych). Stosowanie kwasu
fusydowego jednocześnie z lekiem Zahron może prowadzić do ciężkich uszkodzeń mięśni
(rabdomiolizy); patrz punkt: Lek Zahron a inne leki.
• Jeśli pacjent ma powyżej 70 lat (ponieważ lekarz musi dobrać odpowiednią dawkę początkową
leku Zahron dla pacjenta).
• Jeśli u pacjenta występuje ciężka niewydolność układu oddechowego.
• Jeśli pacjent pochodzi z Azji (Japończycy, Chińczycy, Filipińczycy, Wietnamczycy,
Koreańczycy i Hindusi). U tych pacjentów lekarz musi ustalić właściwą dawkę początkową leku
Zahron.

Jeśli którakolwiek z wymienionych wyżej sytuacji dotyczy pacjenta (lub pacjent ma wątpliwości):
Nie należy przyjmować leku Zahron w dawce 30 mg lub 40 mg (największa dawka) a przed
przyjęciem leku Zahron w jakiejkolwiek innej dawce należy skontaktować się z lekarzem
lub farmaceutą.

W związku ze stosowaniem rozuwastatyny notowano występowanie ciężkich reakcji skórnych, w tym
zespół Stevensa-Johnsona i reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). Jeśli wystąpi
którykolwiek z objawów opisanych w punkcie 4, należy przerwać stosowanie leku Zahron i
niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

U niewielkiej grupy pacjentów leki z grupy statyn mogą wpływać na czynność wątroby. W celu
potwierdzenia takiego działania wykonuje się badanie krwi sprawdzające aktywność enzymów
wątrobowych. Zazwyczaj lekarz zaleca wykonanie badania aktywności enzymów wątrobowych we
krwi (próby wątrobowe) przed rozpoczęciem i podczas stosowania leku Zahron.

Osoby chore na cukrzycę lub te, u których istnieje ryzyko rozwoju cukrzycy, będą pod ścisłą kontrolą
lekarską podczas stosowania tego leku. Osoby, u których stwierdza się wysokie stężenie cukru i
tłuszczów we krwi, nadwagę oraz wysokie ciśnienie krwi, mogą być zagrożone ryzykiem rozwoju
cukrzycy.

Dzieci i młodzież
• Jeśli pacjent ma mniej niż 6 lat: leku Zahron nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 6 lat.
• Jeśli pacjent ma mniej niż 18 lat: lek Zahron w dawce 30 mg lub 40 mg nie jest odpowiedni do
stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Lek Zahron a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje:
• cyklosporynę (stosowaną np. po przeszczepieniu narządów),
• warfarynę, klopidogrel lub tikagrelor (lub jakikolwiek inny lek rozrzedzający krew),

4/8

• lek z grupy fibratów (taki jak gemfibrozyl, fenofibrat) lub jakikolwiek inny lek zmniejszający
stężenie cholesterolu we krwi (np. ezetymib),
• leki stosowane w przypadku niestrawności (stosowane w celu zobojętnienia kwasu solnego
w żołądku),
• erytromycynę (antybiotyk), kwas fusydowy (antybiotyk – patrz poniżej oraz punkt: Ostrzeżenia
i środki ostrożności),
• doustne środki antykoncepcyjne,
• regorafenib (stosowany w leczeniu raka),
• darolutamid (stosowany w leczeniu raka),
• kampatynib (stosowany w leczeniu raka),
• hormonalną terapię zastępczą,
• fostamatinib (stosowany w leczeniu obniżonej liczby płytek krwi),
• febuksostat (stosowany w leczeniu i zapobieganiu wysokich stężeń kwasu moczowego we krwi),
• teryflunomid (stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego),
• którykolwiek z następujących leków stosowanych w leczeniu zakażeń wirusowych, w tym
zakażenia HIV lub wirusem zapalenia wątroby typu C, podawany pojedynczo lub w
skojarzeniu z innymi lekami (patrz: Ostrzeżenia i środki ostrożności): rytonawir, lopinawir,
atazanawir, sofosbuwir, woksylaprewir, ombitaswir, parytaprewir, dazabuwir, welpataswir,
grazoprewir, elbaswir, glekaprewir, pibrentaswir,
• roksadustat (stosowany w leczeniu niedokrwistości u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek),
• tafamidis (stosowany w leczeniu choroby zwanej amyloidozą transtyretynową).

Lek Zahron może zmieniać działanie tych leków lub leki te mogą zmieniać działanie leku Zahron.

Jeśli w leczeniu infekcji bakteryjnej pacjent musi stosować kwas fusydowy w postaci doustnej, należy
tymczasowo odstawić lek Zahron. Lekarz poinformuje pacjenta kiedy będzie mógł ponownie zacząć
stosować lek Zahron w bezpieczny sposób. Stosowanie leku Zahron z kwasem fusydowym w rzadkich
przypadkach może prowadzić do osłabienia mięśni, tkliwości lub bólu (rabdomioliza). Więcej
informacji na temat rabdomiolizy znajduje się w punkcie 4.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Leku Zahron nie należy stosować w ciąży ani w okresie karmienia piersią. Jeśli podczas stosowania
leku Zahron pacjentka zajdzie w ciążę, należy niezwłocznie przerwać stosowanie leku Zahron
i skontaktować się z lekarzem. Kobiety stosujące lek Zahron powinny unikać zajścia w ciążę stosując
skuteczne metody zapobiegania ciąży.
Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Większość osób może prowadzić pojazdy i obsługiwać maszyny w trakcie stosowania leku Zahron –
nie zaburzy on ich zdolności. Jednak u części pacjentów występują zawroty głowy podczas stosowania
leku Zahron. Jeśli pacjent ma zawroty głowy, powinien skontaktować się z lekarzem zanim będzie
prowadził samochód lub obsługiwał maszyny.

Zahron zawiera laktozę.
Jeśli stwierdzono wcześniej nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z
lekarzem przed przyjęciem leku Zahron.

Zahron zawiera żółcień chinolinową, lak (E104).
Może powodować reakcje alergiczne.

Pełny wykaz substancji pomocniczych znajduje się w punkcie 6 „Zawartość opakowania i inne
informacje".

5/8

### 3. Jak stosować lek Zahron?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Zwykle stosowane dawki u dorosłych

Stosowanie leku Zahron w celu obniżenia stężenia cholesterolu:

Dawka początkowa
Stosowanie leku Zahron należy rozpoczynać od dawki 5 mg lub 10 mg, nawet jeśli pacjent stosował
wcześniej większe dawki innej statyny. Wielkość dawki początkowej zależy od:
• Stężenia cholesterolu.
• Stopnia ryzyka wystąpienia u pacjenta zawału serca lub udaru.
• Występowania u pacjenta czynników zwiększających podatność na działania
niepożądane. Należy zapytać lekarza lub farmaceutę, która dawka początkowa leku
Zahron jest najbardziej odpowiednia dla pacjenta.

Lekarz może zadecydować o zastosowaniu najniższej dawki (5 mg), jeśli:
• Pacjent pochodzi z Azji (Japonii, Chin, Filipin, Wietnamu, Korei lub Indii).
• Pacjent jest w wieku powyżej 70 lat.
• U pacjenta występują umiarkowanie ciężkie choroby nerek.
• Pacjent jest narażony na wystąpienie dolegliwości i bólów mięśni (miopatia).

Zwiększanie dawki i maksymalna dawka dobowa
Lekarz może zadecydować o zwiększeniu dawki, tak aby była ona odpowiednia dla potrzeb pacjenta.
Jeśli pacjent rozpoczął leczenie od dawki 5 mg, lekarz może zdecydować o zwiększeniu dawki
stopniowo, do dawki maksymalnej 40 mg raz na dobę, jeśli jest to konieczne. Jeśli pacjent rozpoczął
leczenie od dawki 10 mg, lekarz może zdecydować o zwiększeniu do 20 mg, a następnie do 40 mg,
jeśli jest to konieczne. Pomiędzy każdorazowym zwiększeniem dawki zachowany będzie odstęp 4
tygodni.

Maksymalna dawka dobowa leku Zahron to 40 mg. Jest ona stosowana wyłącznie u pacjentów z
wysokim stężeniem cholesterolu i dużym ryzykiem zawału lub udaru, u których stosowanie niższych
dawek było niewystarczające do zmniejszenia stężenia cholesterolu.

Stosowanie leku Zahron w celu zmniejszenia ryzyka zawału lub udaru lub podobnych problemów
zdrowotnych:
Zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg, jednak lekarz może zdecydować o jej zmniejszeniu, jeśli u
pacjenta występują czynniki opisane powyżej.

Stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat
Zakres dawki do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat wynosi od 5 do 20 mg raz na
dobę. Zwykle stosowana dawka początkowa wynosi 5 mg. Lekarz może zwiększyć dawkę tak, aby była
ona odpowiednia dla pacjenta. Maksymalna dawka dobowa leku Zahron u dzieci w wieku od 6 do 17 lat
to 10 mg lub 20 mg, zależnie od rodzaju leczonej choroby. Lek należy zażywać raz na dobę. Leku
Zahron w dawce 30 mg lub 40 mg nie należy stosować u dzieci.

Zażywanie leku
Każdą tabletkę należy połykać w całości, popijając wodą.
Lek Zahron należy zażywać raz na dobę. Lek można przyjmować o dowolnej porze dnia, niezależnie od
posiłków.
Należy starać się zażywać tabletkę o tej samej porze każdego dnia, aby łatwiej było o tym pamiętać.

Regularne badania kontrolne cholesterolu
Aby mieć pewność, że stężenie cholesterolu zmniejszyło się i jest prawidłowe należy regularnie

6/8

odbywać wizyty kontrolne i przeprowadzać badania krwi.
Lekarz może zdecydować o zwiększeniu dawki leku Zahron tak, aby była ona odpowiednia dla pacjenta.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Zahron
Należy skontaktować się z lekarzem lub zgłosić do najbliższego szpitala.
Jeśli pacjent znajduje się w szpitalu lub jest leczony z powodu innej choroby powinien
poinformować personel medyczny o stosowaniu leku Zahron.

Pominięcie przyjęcia leku Zahron
Bez obaw należy przyjąć kolejną dawkę o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu
uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Zahron

Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent chce przerwać stosowanie leku Zahron. Stężenie
cholesterolu może ponownie się zwiększyć, jeśli pacjent przerwie stosowanie leku Zahron.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jest ważne, aby pacjent wiedział, jakie działania niepożądane mogą wystąpić. Zazwyczaj są one
łagodne i ustępują krótko po rozpoczęciu leczenia.

Należy natychmiast przerwać stosowanie leku Zahron i zgłosić się po pomoc medyczną, jeśli
wystąpią następujące reakcje alergiczne:
• trudności w oddychaniu, którym może towarzyszyć obrzęk twarzy, ust, języka i (lub) gardła,
• obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, który może powodować trudności w połykaniu,
• bardzo nasilone swędzenie skóry (z grudkami),
• zaczerwienione płaskie, tarczowate lub okrągłe plamy na tułowiu, często z pęcherzami w środku,
łuszczenie się skóry, owrzodzenia w jamie ustnej, gardle, nosie, na narządach płciowych i w
obrębie oczu. Występowanie tego typu groźnych wysypek skórnych mogą poprzedzać gorączka i
objawy grypopodobne (zespół Stevensa-Johnsona),
• rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub
zespół nadwrażliwości na lek).

Należy zaprzestać stosowania leku Zahron i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli
wystąpią:
• bóle lub inne dolegliwości mięśni, które utrzymują się dłużej niż można się spodziewać.
Objawy ze strony mięśni pojawiają się częściej u dzieci i młodzieży niż u dorosłych. Tak jak w
przypadku innych statyn u bardzo małej liczby pacjentów stwierdzano niekorzystne
oddziaływanie na mięśnie. Rzadko u tych pacjentów dochodziło do potencjalnie groźnego dla
życia uszkodzenia mięśni (rabdomioliza);
• zerwanie mięśnia;
• objawy zespołu toczniopodobnego (takie jak wysypka, choroby stawów i zmiany
hematologiczne).

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 100, ale nie częściej niż u 1 na 10
pacjentów):
• Ból głowy, ból brzucha, zaparcie, nudności, ból mięśni, osłabienie, zawroty głowy.
• Zwiększenie ilości białka w moczu. Zazwyczaj objaw ten ustępuje samoistnie i nie
trzeba przerywać przyjmowania leku Zahron (dotyczy tylko dawki 40 mg).
• Cukrzyca. Prawdopodobieństwo wystąpienia cukrzycy jest większe, jeśli pacjent ma
wysokie stężenie cukru i tłuszczów we krwi, nadwagę i wysokie ciśnienie tętnicze. Lekarz

7/8

prowadzący będzie monitorował pacjentów z grupy ryzyka podczas przyjmowania tego
leku.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 1000, ale nie częściej
niż u 1 na 100 pacjentów):

• Wysypka, swędzenie lub inne reakcje skórne.
• Zwiększenie ilości białka w moczu. Zazwyczaj objaw ten ustępuje samoistnie i nie
trzeba przerywać przyjmowania leku Zahron (dotyczy tylko dawki 5 mg, 10 mg i 20
mg).

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 000, ale nie częściej niż u 1
na 1000 pacjentów):
• Ciężkie reakcje alergiczne – do objawów należy obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła,
trudności w połykaniu i oddychaniu, nasilone swędzenie skóry (z grudkami). Jeśli pacjent
podejrzewa, że wystąpiła reakcja alergiczna należy natychmiast przerwać stosowanie leku
Zahron i zgłosić się po pomoc medyczną.
• Uszkodzenie mięśni u dorosłych, należy zachować środki ostrożności tzn. zaprzestać stosowania
leku Zahron i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią bóle lub inne
dolegliwości mięśni, które utrzymują się dłużej niż można się spodziewać.
• Silne bóle brzucha (zapalenie trzustki).
• Większa niż zwykle skłonność do krwawień lub powstawania siniaków ze względu na niski
poziom płytek krwi
• Zwiększenie stężenia enzymów wątrobowych we krwi.
• Objawy zespołu toczniopodobnego (takie jak wysypka, choroby stawów i zmiany hematologiczne)

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów):
• Żółtaczka (zażółcenie skóry i oczu), zapalenie wątroby, obecność krwi w moczu, uszkodzenie
nerwów kończyn górnych i dolnych (odczuwane jako drętwienie), bóle stawów, utrata pamięci,
powiększenie piersi u mężczyzn (ginekomastia).

Do działań niepożądanych o nieznanej częstości należą:
• Biegunka (luźne stolce), kaszel, płytki oddech, obrzęk, zaburzenia snu (bezsenność i koszmary
senne), zaburzenie sprawności seksualnej, depresja, problemy z oddychaniem (utrzymujący się
kaszel i (lub) płytki oddech lub gorączka), uszkodzenia ścięgien, stałe osłabienie mięśni,
• Miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie mięśni, w tym w niektórych przypadkach mięśni
biorących udział w oddychaniu), miastenia oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oka).
Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje osłabienie rąk lub nóg, nasilające się po
okresach aktywności, podwójne widzenie lub opadanie powiek, trudności z połykaniem lub
duszności.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w
ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21
309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Zahron?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

8/8

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Nie stosować tego leku
po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i pudełku po EXP. Termin ważności
oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie stosować tego leku, jeśli zauważy się jakiekolwiek widoczne oznaki zepsucia.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Zahron
• Substancją czynną leku jest rozuwastatyna. Lek Zahron tabletki powlekane zawiera sól
wapniową rozuwastatyny w dawce odpowiadającej 15 mg lub 30 mg rozuwastatyny.
• Inne składniki leku to:

Rdzeń tabletki
o Celuloza mikrokrystaliczna, typ 102
o Laktoza jednowodna
o Krospowidon, typ A
o Magnezu stearynian

Otoczka tabletki
o Laktoza jednowodna
o Hypromeloza
o Tytanu dwutlenek (E 171)
o Triacetyna
o Żółcień chinolinowa, lak (E 104)

Jak wygląda lek Zahron i co zawiera opakowanie
Lek Zahron dostarczany jest w blistrach zawierających 7, 10, 14, 28, 30, 56, 60, 84, 90, 98 lub 100
tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Zahron15 mg tabletki powlekane: okrągłe, obustronnie wypukłe, tabletki koloru blado-żółtego,
o średnicy 8 mm, z wytłoczonym symbolem "15" na jednej stronie oraz ^ "15" na drugiej stronie.
Zahron 30 mg tabletki powlekane: okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki koloru blado-żółtego,
o średnicy 10 mm, z wytłoczonym symbolem "30" na jednej stronie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca:
Adamed Pharma S.A
Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A
05-152 Czosnów

Data ostatniej aktualizacji ulotki: styczeń 2025

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Zahron, 15 mg, tabletki powlekane
Zahron, 30 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Zahron, 15 mg, tabletki powlekane:
Każda tabletka zawiera 15 mg rozuwastatyny (w postaci rozuwastatyny wapniowej).
Każda tabletka zawiera 137,16 mg laktozy jednowodnej.

Zahron, 30 mg, tabletki powlekane:
Każda tabletka zawiera 30 mg rozuwastatyny (w postaci rozuwastatyny wapniowej).
Każda tabletka zawiera 274,32 mg laktozy jednowodnej.

Każda tabletka zawiera żółcień chinolinową, lak (E104).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.
Tabletki 15 mg: okrągłe, obustronnie wypukłe, tabletki koloru blado-żółtego, o średnicy 8 mm,
z wytłoczonym symbolem "15" na jednej stronie oraz

“
^
15 ” na drugiej stronie.
Tabletki 30 mg: okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki koloru blado-żółtego, o średnicy 10 mm,
z wytłoczonym symbolem "30" na jednej stronie.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Leczenie hipercholesterolemii

U dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku 6 lat i starszych z pierwotną hipercholesterolemią (typu IIa,
w tym z rodzinną heterozygotyczną hipercholesterolemią) lub mieszaną dyslipidemią (typu IIb), jako
uzupełnienie diety, gdy stosowanie diety i innych niefarmakologicznych sposobów leczenia (np.
ćwiczenia fizyczne, zmniejszenie masy ciała) jest niewystarczające. U dorosłych, młodzieży i dzieci w
wieku 6 lat i starszych z rodzinną homozygotyczną hipercholesterolemią, jako uzupełnienie diety i innych
sposobów leczenia zmniejszającego stężenie lipidów (np. afereza LDL), lub jeśli inne sposoby leczenia są
niewłaściwe.

Zapobieganie zdarzeniom sercowo-naczyniowym

Zapobieganie poważnym zdarzeniom sercowo-naczyniowym u pacjentów, u których ryzyko wystąpienia
takiego zdarzenia po raz pierwszy uznano za wysokie (patrz punkt 5.1), razem z działaniami mającymi na
celu ograniczenie pozostałych czynników ryzyka.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Przed rozpoczęciem i w czasie leczenia pacjent powinien stosować standardową dietę mającą na celu
zmniejszenie stężenia cholesterolu. Dawkę należy ustalać indywidualnie, zależnie od celu terapii oraz
reakcji pacjenta na leczenie, zgodnie z obowiązującymi zaleceniami.

Produkt Zahron może być podawany o każdej porze dnia, niezależnie od posiłków.
Dla dawek, które nie mogą być zastosowane z użyciem produktu o danej mocy farmaceutycznej, dostępne
są inne moce farmaceutyczne tego produktu leczniczego.

Leczenie hipercholesterolemii
Zalecana dawka początkowa to 5 lub 10 mg, doustnie, raz na dobę, zarówno u pacjentów, u których nie
stosowano wcześniej innych leków z grupy statyn, jak również u pacjentów stosujących dotychczas inne
inhibitory reduktazy HMG-CoA. Ustalając dawkę początkową, należy uwzględnić stężenie cholesterolu
oraz ryzyko wystąpienia w przyszłości chorób sercowo-naczyniowych u danego pacjenta, jak również
ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (patrz poniżej). Jeśli jest to konieczne, po 4 tygodniach dawkę
można zwiększyć o jeden poziom (patrz punkt 5.1).

Z powodu zwiększonej częstości występowania działań niepożądanych po podaniu dawki 40 mg w
porównaniu ze stosowaniem mniejszych dawek (patrz punkt 4.8) ostateczne zwiększenie dawki do 30 mg
lub do dawki maksymalnej 40 mg można rozważyć jedynie u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią,
należących do grupy wysokiego ryzyka wystąpienia chorób układu sercowo-naczyniowego (szczególnie
pacjenci z rodzinną hipercholesterolemią), u których nie uzyskano spodziewanego celu terapii po
zastosowaniu dawki 20 mg. i którzy pozostają pod rutynową kontrolą (patrz punkt 4.4). Zaleca się, aby
wprowadzanie dawki 30 mg lub 40 mg odbywało się pod kontrolą specjalisty.

Zapobieganie zdarzeniom sercowo-naczyniowym
W badaniach nad zmniejszeniem ryzyka wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych stosowano dawkę
20 mg na dobę (patrz punkt 5.1).

Dzieci i młodzież
Stosowanie leku u dzieci powinno być prowadzone przez specjalistę.

Dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat (w fazie < II-V wg skali Tannera)

Heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna
U dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną zwykle stosowana dawka
początkowa to 5 mg na dobę.
− U dzieci w wieku od 6 do 9 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną zwykle stosuję się
dawki w zakresie 5 – 10 mg doustnie raz na dobę. Nie przeprowadzono badań bezpieczeństwa
stosowania i skuteczności dawek większych niż 10 mg w tej grupie wiekowej.
− U dzieci w wieku od 10 do 17 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną zwykle stosuję
się dawki w zakresie 5–20 mg doustnie raz na dobę. Nie przeprowadzono badań bezpieczeństwa
stosowania i skuteczności dawek większych niż 20 mg w tej grupie wiekowej.
Zwiększanie dawki powinno odbywać się na podstawie indywidualnej odpowiedzi i tolerancji dzieci na
leczenie, zgodnie z zaleceniami dotyczącymi leczenia dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.4). Przed
rozpoczęciem i w czasie leczenia rozuwastatyną u dzieci i młodzieży należy stosować standardową dietę
mającą na celu zmniejszenie stężenia cholesterolu; stosowanie diety należy kontynuować podczas leczenia
rozuwastatyną.

Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna
U dzieci w wieku od 6 do 17 lat z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną zalecana maksymalna
dawka wynosi 20 mg raz na dobę.
Zalecana dawka początkowa wynosi 5 do 10 mg raz na dobę zależnie od wieku, masy ciała oraz
wcześniejszego stosowania statyn. Zwiększanie dawki do dawki maksymalnej 20 mg raz na dobę powinno
odbywać się na podstawie indywidualnej odpowiedzi i tolerancji dzieci na leczenie, jak zalecają
rekomendacje dotyczące leczenia dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.4). Przed rozpoczęciem leczenia
rozuwastatyną u dzieci i młodzieży należy zastosować standardową dietę obniżającą stężenie cholesterolu;
stosowanie diety należy kontynuować podczas leczenia rozuwastatyną.
Doświadczenie odnośnie stosowania innej dawki niż 20 mg jest ograniczone w tej grupie pacjentów.

Tabletki 40 mg nie są odpowiednie do stosowania u dzieci i młodzieży.

Dzieci w wieku poniżej 6 lat
Nie przeprowadzono badań bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Dlatego nie
zaleca się stosowania produktu leczniczego Zahron u dzieci w wieku poniżej 6 lat.

Stosowanie u osób w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku >70 lat zalecana dawka początkowa to 5 mg (patrz punkt 4.4). Nie ma konieczności
zmiany dawki u pacjentów z innych grup wiekowych.

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek
Nie ma konieczności zmiany dawki u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności
nerek. Zalecana dawka początkowa u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens
kreatyniny <60 ml/min), to 5 mg. Stosowanie dawek 30 mg i 40 mg jest przeciwwskazane u pacjentów z

umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Stosowanie produktu Zahron u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek jest przeciwwskazane, niezależnie od dawki. (Patrz punkty 4.3 i 5.2).

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby
Nie stwierdzono zwiększenia ekspozycji ogólnoustrojowej na rozuwastatynę u pacjentów z 7 punktami
lub mniejszą liczbą punktów w skali Child-Pugh. Natomiast zwiększoną ekspozycję ogólnoustrojową na
rozuwastatynę obserwowano u pacjentów z 8 lub 9 punktami w skali Child-Pugh (patrz punkt 5.2). U tych
pacjentów należy rozważyć przeprowadzenie oceny czynności nerek (patrz punkt 4.4). Brak danych
dotyczących stosowania produktu u pacjentów z grupy powyżej 9 punktów w skali Child-Pugh.
Stosowanie produktu Zahron jest przeciwwskazane u pacjentów z czynną chorobą wątroby (patrz punkt
4.3).

Pacjenci różnych ras
U pacjentów pochodzących z Azji stwierdzano zwiększoną ekspozycję ogólnoustrojową na rozuwastatynę
(patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2). U pacjentów pochodzących z Azji zalecana dawka początkowa to 5 mg.
Stosowanie dawek 30 mg i 40 mg jest przeciwwskazane u tych pacjentów.

Polimorfizm genetyczny
Znane są konkretne typy polimorfizmu genetycznego, które mogą prowadzić do zwiększonej ekspozycji
na rozuwastatynę (patrz punkt 5.2). U pacjentów, u których występuje tego typu polimorfizm zalecane jest
stosowanie mniejszej dawki dobowej rozuwastatyny.

Dawkowanie u pacjentów z czynnikami predysponującymi do miopatii
Zalecana dawka początkowa u pacjentów z czynnikami predysponującymi do miopatii to 5 mg (patrz
punkt 4.4).
Stosowanie dawek 30 mg i 40 mg jest przeciwwskazane u niektórych pacjentów z tej grupy (patrz punkt
4.3).

Terapia współistniejąca
Rozuwastatyna jest substratem dla różnych białek transportujących (np. OATP1B1 oraz BCRP). Ryzyko
miopatii (w tym rabdomiolizy) jest zwiększone, gdy rozuwastatyna jest podawana równocześnie z
pewnymi produktami leczniczymi, które mogą zwiększać stężenie rozuwastatyny w osoczu z powodu
interakcji z tymi białkami transportującymi (np. z cyklosporyną oraz niektórymi inhibitorami proteaz, w
tym kombinacjami rytonawiru z atazanawirem, lopinawirem i (lub) typranawirem; patrz punkty 4.4 i 4.5).

Gdy tylko jest to możliwe, należy rozważyć zastosowanie leków alternatywnych, a w razie konieczności,
należy rozważyć czasowe zaprzestanie stosowania rozuwastatyny. W sytuacjach, gdy nie da się uniknąć
stosowania tych produktów leczniczych równocześnie z rozuwastatyną, należy dokładnie rozważyć
korzyści i zagrożenia wynikające z terapii równoległej oraz dostosowanie dawkowania rozuwastatyny
(patrz punkt 4.5).

#### 4.3 Przeciwwskazania

Stosowanie produktu Zahron jest przeciwwskazane:

− u pacjentów z nadwrażliwością na rozuwastatynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą,
wymienioną w punkcie 6.1;
− u pacjentów z czynną chorobą wątroby, w tym z niewyjaśnioną, trwale zwiększoną aktywnością
aminotransferaz w surowicy lub zwiększeniem aktywności którejkolwiek z nich przekraczającym
3 krotnie górną granicę normy (GGN);
− u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min);
− u pacjentów z miopatią;
− u pacjentów otrzymujących jednocześnie połączenie sofosbuwiru/welpataswiru/ woksylaprewiru
(patrz punkt 4.5)
− u pacjentów jednocześnie leczonych cyklosporyną;
− w okresie ciąży i karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznych
metod zapobiegania ciąży;

Stosowanie produktu w dawkach 30 mg i 40 mg jest przeciwwskazane u pacjentów z czynnikami
predysponującymi do występowania miopatii lub rabdomiolizy. Należą do nich:
− umiarkowane zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min),
− niedoczynność tarczycy,
− genetycznie uwarunkowane choroby mięśni u pacjenta lub członków jego rodziny,
− wystąpienie objawów uszkodzenia mięśni po zastosowaniu innego inhibitora reduktazy HMGCoA lub leku z grupy fibratów,
− nadużywanie alkoholu,
− sytuacje, w których może dojść do zwiększenia stężenia produktu w osoczu,
− pochodzenie z Azji,
− jednoczesne stosowanie leków z grupy fibratów
(patrz punkty 4.4, 4.5 i 5.2).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Wpływ na nerki
U pacjentów leczonych dużymi dawkami rozuwastatyny, zwłaszcza dawką 40 mg, obserwowano
przemijające lub sporadyczne występowanie proteinurii, głównie pochodzenia kanalikowego, wykrywanej
testem paskowym. Nie wykazano, aby występowanie proteinurii poprzedzało wystąpienie ostrej lub
postępującej choroby nerek (patrz punkt 4.8). Częstość występowania ciężkich działań niepożądanych ze
strony nerek po dopuszczeniu leku do obrotu jest większa w przypadku stosowania dawki 40 mg. U
pacjentów otrzymujących dawkę 30 mg lub 40 mg należy rozważyć przeprowadzenie oceny czynności
nerek podczas rutynowej wizyty kontrolnej.

Wpływ na mięśnie szkieletowe
U pacjentów otrzymujących rozuwastatynę, zwłaszcza w dawkach >20 mg, zgłaszano efekty
oddziaływania na mięśnie szkieletowe, np. bóle mięśni, miopatia oraz rzadko rabdomioliza. Bardzo
rzadkie przypadki rabdomiolizy zgłaszano po zastosowaniu jednocześnie ezetymibu i inhibitora reduktazy
HMG-CoA. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania tych leków, ponieważ
nie można wykluczyć interakcji farmakodynamicznej (patrz punkt 4.5). Tak jak w przypadku innych
inhibitorów reduktazy HMG-CoA, częstość występowania rabdomiolizy związanej ze stosowaniem
rozuwastatyny po wprowadzeniu do obrotu jest większa w przypadku stosowania dawki 40 mg.

Pomiar aktywności kinazy kreatynowej
Nie należy badać aktywności kinazy kreatynowej (CK) po intensywnym wysiłku fizycznym lub, kiedy
występują inne czynniki mogące zwiększać aktywności CK, co może prowadzić do nieprawidłowej
interpretacji wyniku badania. Jeśli przed rozpoczęciem leczenia aktywność kinazy kreatynowej była
znacznie zwiększona (>5 x GGN), po 5-7 dniach należy wykonać badanie kontrolne. Nie należy
rozpoczynać leczenia, jeśli w badaniu kontrolnym CK>5 x GGN.

Przed rozpoczęciem leczenia
Produkt Zahron, tak jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, należy stosować ostrożnie u pacjentów z
czynnikami predysponującymi do wystąpienia miopatii lub rabdomiolizy. Do czynników tych zalicza się:
− zaburzenia czynności nerek,
− niedoczynność tarczycy,
− genetycznie uwarunkowane choroby mięśni u pacjenta lub członków jego rodziny,
− wystąpienie objawów uszkodzenia mięśni po zastosowaniu innego inhibitora reduktazy HMG-CoA
lub leków z grupy fibratów,
− nadużywanie alkoholu,
− wiek >70 lat,
− sytuacje, w których może dojść do zwiększenia stężenia substancji czynnej w surowicy (patrz
punkty 4.2, 4.5 i 5.2),
− jednoczesne stosowanie leków z grupy fibratów.

U takich pacjentów należy rozważyć ryzyko i możliwe korzyści leczenia, a w trakcie leczenia zaleca się
monitorowanie stanu klinicznego pacjenta. Jeśli u pacjenta w badaniu wykonanym przed leczeniem
stwierdza się znacznie zwiększoną aktywność kinazy kreatynowej (>5 x GGN), nie należy rozpoczynać
terapii.

W trakcie leczenia
Należy poinformować pacjenta, aby niezwłocznie powiadomił lekarza, jeśli wystąpią bóle mięśni z
nieznanych przyczyn, osłabienie siły mięśniowej lub skurcze mięśni, szczególnie jeśli towarzyszy im złe
samopoczucie lub gorączka. U tych pacjentów należy wykonać badanie aktywności kinazy kreatynowej.
Jeśli aktywność kinazy kreatynowej jest znacznie zwiększona (>5 x GGN) lub jeśli objawy ze strony
mięśni są nasilone i powodują dolegliwości podczas codziennych czynności (nawet wtedy, gdy CK <5 x
GGN), leczenie należy przerwać. Po ustąpieniu objawów klinicznych i zmniejszeniu aktywności kinazy
kreatynowej do wartości prawidłowych można rozważyć ponowne zastosowanie produktu Zahron lub
innego inhibitora reduktazy HMG-CoA w najmniejszej możliwej dawce z zachowaniem ścisłej kontroli
stanu pacjenta. Jeśli u pacjenta nie występują objawy kliniczne, nie jest konieczna rutynowa kontrola
aktywności kinazy kreatynowej. Podczas przyjmowania lub po zakończeniu przyjmowania statyn, w tym
rozuwastatyny, bardzo rzadko zgłaszano martwiczą miopatię o podłożu immunologicznym (IMNM -
immunozależna miopatia martwicza). Klinicznie IMNM charakteryzuje się osłabieniem mięśni
proksymalnych i zwiększeniem aktywności kinazy kreatynowej w surowicy, które to objawy utrzymują
się pomimo zaprzestania leczenia statynami.

W kilku przypadkach zaobserwowano, że statyny wywołują miastenię de novo lub nasilają już

występującą miastenię lub miastenię oczną (patrz punkt 4.8). Jeśli nastąpi nasilenie objawów, należy
przerwać stosowanie produktu Zahron. Odnotowano nawroty choroby po podaniu (ponownym podaniu)
tej samej lub innej statyny.

W badaniach klinicznych przeprowadzonych na małej grupie pacjentów otrzymujących rozuwastatynę
razem z innymi lekami, nie wykazano zwiększonego działania na mięśnie szkieletowe. Jednakże u
pacjentów leczonych jednocześnie innymi inhibitorami reduktazy HMG-CoA, pochodnymi kwasu
fibrynowego, w tym gemfibrozylem, cyklosporyną, kwasem nikotynowym, lekami przeciwgrzybiczymi z
grupy azoli, inhibitorami proteazy oraz antybiotykami makrolidowymi stwierdzono zwiększoną częstość
występowania zapalenia mięśni i miopatii. Gemfibrozyl stosowany jednocześnie z innymi inhibitorami
reduktazy HMG-CoA zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii. Dlatego nie zaleca się jednoczesnego
stosowania rozuwastatyny i gemfibrozylu. Należy dokładnie rozważyć korzyści wynikające ze zmiany
stężenia lipidów i ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem rozuwastatyny i leków z grupy fibratów
lub kwasu nikotynowego. Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny w dawkach 30 mg i 40 mg oraz leków z
grupy fibratów jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.5 i 4.8).

Produktu leczniczego Zahron nie wolno stosować jednocześnie z kwasem fusydowym podawanym
ogólnoustrojowo, a także w ciągu 7 dni od zakończenia leczenia kwasem fusydowym. U pacjentów, u
których ogólnoustrojowe stosowanie kwasu fusydowego jest konieczne, należy przerwać leczenie
statynami na cały okres leczenia kwasem fusydowym. Istnieją doniesienia o przypadkach rabdomiolizy (w
tym niektórych zakończonych zgonem) wśród pacjentów leczonych skojarzeniem kwasu fusydowego i
statyn (patrz punkt 4.5). Pacjentowi należy zalecić, aby w przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów
w postaci osłabienia, bólu lub tkliwości mięśni, natychmiast zgłosił się do lekarza.
Leczenie statyną można wznowić po upływie siedmiu dni od podania ostatniej dawki kwasu fusydowego.
W wyjątkowych okolicznościach, gdy konieczne jest długotrwałe podawanie ogólnoustrojowe kwasu
fusydowego, np. w przypadku leczenia ciężkich zakażeń, jednoczesne stosowanie produktu leczniczego
Zahron i kwasu fusydowego należy rozważyć dla każdego przypadku osobno i powinno ono przebiegać
pod ścisłym nadzorem lekarza.
Nie należy stosować produktu Zahron, jeśli u pacjenta występują ostre, ciężkie objawy mogące
wskazywać na miopatię lub czynniki predysponujące do wystąpienia wtórnej niewydolności nerek na
skutek rabdomiolizy (np. sepsa, niedociśnienie, rozległy zabieg chirurgiczny, uraz, ciężkie zaburzenia
metaboliczne, wewnątrzwydzielnicze i elektrolitowe lub niekontrolowana padaczka).

Daptomycyna
Zgłaszano przypadki miopatii i/lub rabdomiolizy w przypadku jednoczesnego podawania inhibitorów
reduktazy HMG-CoA z daptomycyną. Należy zachować ostrożność podczas przepisywania inhibitorów
reduktazy HMG-CoA z daptomycyną, ponieważ każdy z tych leków może powodować miopatię i/lub
rabdomiolizę, gdy jest podawany samodzielnie. Należy rozważyć tymczasowe wstrzymanie stosowania
leku Zahron u pacjentów przyjmujących daptomycynę, chyba że korzyści z jednoczesnego podawania
przewyższają ryzyko. Jeżeli nie da się uniknąć równoczesnego leczenia tymi produktami, należy oznaczać
aktywność CPK częściej niż raz w tygodniu, a pacjenci powinni być uważnie obserwowani w kierunku
objawów przedmiotowych i podmiotowych, które mogą świadczyć o wystąpieniu miopatii.

Ciężkie skórne reakcje niepożądane
Podczas stosowania rozuwastatyny występowały ciężkie skórne działania niepożądane w tym zespół

Stevensa-Johnsona (SJS ang. Stevens-Johnson syndrome) i reakcja polekowa z eozynofilią i objawami
ogólnymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms), mogące zagrażać życiu
lub zakończyć się zgonem. Przepisując lek, należy poinformować pacjenta o przedmiotowych i
podmiotowych objawach ciężkich reakcji skórnych oraz uważnie go obserwować w czasie leczenia. Jeśli
objawy przedmiotowe i podmiotowe wskazują na wystąpienie tych reakcji, należy natychmiast przerwać
stosowanie leku Zahron i rozważyć alternatywne leczenie.

Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka reakcja, taka jak SJS lub DRESS podczas stosowania leku Zahron, nie
należy nigdy ponownie stosować tego leku u tego pacjenta.

Wpływ na czynność wątroby
Produkt Zahron, tak jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, powinien być stosowany ostrożnie u
pacjentów nadużywających alkoholu i (lub) z chorobą wątroby w wywiadzie.
Zaleca się wykonanie badań czynności wątroby przed rozpoczęciem leczenia i 3 miesiące po jego
rozpoczęciu. Jeżeli aktywność aminotransferaz w surowicy jest ponad 3-krotnie większa niż górna granica
normy, leczenie należy przerwać lub zmniejszyć dawkę produktu Zahron. Częstość występowania
ciężkich działań niepożądanych ze strony wątroby (głównie zwiększenie aktywności aminotransferaz
wątrobowych) po wprowadzeniu leku do obrotu, jest większa w przypadku stosowania dawki 40 mg.
U pacjentów z wtórną hipercholesterolemią spowodowaną niedoczynnością tarczycy lub zespołem
nerczycowym, przed rozpoczęciem terapii produktem Zahron należy przeprowadzić odpowiednie leczenie
choroby podstawowej.

Rasa
W badaniach farmakokinetyki wykazano zwiększoną ekspozycję na lek u pacjentów pochodzących z Azji,
w porównaniu z rasą kaukaską (patrz punkty 4.2, 4.3 i 5.2).

Inhibitory proteazy
U pacjentów przyjmujących rozuwastatynę równolegle z różnymi inhibitorami proteaz w skojarzeniu z
rytonawirem obserwowano zwiększoną ekspozycję ogólnoustrojową na rozuwastatynę. Należy rozważyć
zarówno korzyść wynikającą ze zmniejszenia stężeń lipidów wskutek stosowania rozuwastatyny u
pacjentów z zakażeniem HIV przyjmujących inhibitory proteaz jak i możliwość zwiększenia stężenia
rozuwastatyny w osoczu podczas rozpoczynania leczenia i zwiększania dawki rozuwastatyny u pacjentów
leczonych inhibitorami proteaz. Równoczesne stosowanie z niektórymi inhibitorami proteaz nie jest
zalecane, o ile dawkowanie rozuwastatyny nie zostanie dostosowane (patrz punkty 4.2 oraz 4.5).

Śródmiąższowe zapalenie płuc
W wyjątkowych przypadkach donoszono o występowaniu śródmiąższowego zapalenia płuc podczas
stosowania niektórych statyn, szczególnie podczas długotrwałego leczenia (patrz punkt 4.8). Występujące
objawy mogą obejmować duszności, nieproduktywny kaszel i pogorszenie ogólnego stanu zdrowia
(zmęczenie, spadek masy ciała i gorączkę). Jeśli istnieje podejrzenie, że u pacjenta rozwinęło się
śródmiąższowe zapalenie płuc, należy przerwać leczenie statynami.

Cukrzyca
Niektóre dane sugerują, że wszystkie leki z grupy statyn zwiększają stężenie glukozy we krwi i u

niektórych pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia cukrzycy w przyszłości, mogą powodować
hiperglikemię o nasileniu wymagającym odpowiedniej opieki diabetologicznej. Nad tym ryzykiem
przeważa jednak korzyść w postaci zmniejszenia ryzyka rozwoju chorób naczyniowych, a zatem nie
powinno się z tego powodu przerywać leczenia statynami. Pacjentów z grupy ryzyka (pacjentów, u
których stężenie glukozy na czczo wynosi od 5,6 do 6,9 mmol/l, BMI > 30 kg/m2, ze zwiększonym
stężeniem trójglicerydów, z nadciśnieniem tętniczym) należy poddać kontroli klinicznej i biochemicznej,
zgodnie z lokalnymi wytycznymi.

W przeprowadzonym badaniu JUPITER, całkowita częstość zgłaszanych przypadków cukrzycy wyniosła
2,8% u pacjentów przyjmujących rozuwastatynę oraz 2,3% u pacjentów przyjmujących placebo, w
większości u pacjentów ze stężeniem glukozy na czczo od 5,6 do 6,9 mmol/l.

Dzieci i młodzież
Ocenę wzrostu, masy ciała, wskaźnika masy ciała BMI (body mass index) i stopnia rozwoju
drugorzędowych cech płciowych według skali Tannera u dzieci w wieku od 6 do 17 lat stosujących
rozuwastatynę przeprowadzono tylko dla 2-letniego okresu leczenia. Po dwóch latach stosowania leczenia
w ramach badań klinicznych, nie stwierdzono wpływu na wzrost, masę ciała, wskaźnik BMI ani na
dojrzałość płciową (patrz punkt 5.1).
W badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży przyjmującej rozuwastatynę przez 52 tygodnie, wzrost
aktywności kinazy kreatynowej >10 x GGN (górna granica normy) i objawy mięśniowe następujące po
ćwiczeniach lub zwiększonej aktywności fizycznej obserwowano częściej niż w badaniach klinicznych u
osób dorosłych (patrz punkt 4.8).

Substancje pomocnicze
Ten produkt zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą
dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Produkt zawiera żółcień chinolinowa, lak (E104).
Może powodować reakcje alergiczne.

#### 4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Wpływ jednocześnie stosowanych leków na rozuwastatynę

Inhibitory białek transportujących: Rozuwastatyna jest substratem dla niektórych białek
transportujących, w tym dla wątrobowego transportera wychwytującego OATP1B1 oraz dla transportera
wypływu odkomórkowego BCRP. Jednoczesne podawanie rozuwastatyny z produktami leczniczymi,
które są inhibitorami tych białek transportujących może powodować zwiększenie stężenia rozuwastatyny
w osoczu oraz zwiększenie ryzyka rozwoju miopatii (patrz punkty 4.2, 4.4 oraz 4.5 Tabela 1).

Cyklosporyna: W trakcie jednoczesnego stosowania rozuwastatyny i cyklosporyny, pole powierzchni
pod krzywą (AUC) rozuwastatyny było w przybliżeniu 7-krotne większe niż u zdrowych ochotników
(patrz Tabela 1). Stosowanie rozuwastatyny jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących
równocześnie cyklosporynę (patrz punkt 4.3). Jednoczesne stosowanie nie wpływało na stężenie
cyklosporyny w osoczu.

Inhibitory proteaz: Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i inhibitorów proteaz znacząco zwiększa
ekspozycję na rozuwastatynę (patrz Tabela 1). Dokładny mechanizm tej interakcji nie jest znany. Na
przykład, w przeprowadzonym badaniu farmakokinetycznym jednoczesne zastosowanie u zdrowych
ochotników rozuwastatyny w dawce 10 mg oraz produktu złożonego zawierającego dwa inhibitory
proteaz (300 mg atazanawiru i 100 mg rytonawiru), powodowało odpowiednio około trzykrotne i
siedmiokrotne zwiększenie AUC i Cmax dla rozuwastatyny. Równoczesne stosowanie rozuwastatyny oraz
niektórych kombinacji inhibitorów proteaz można rozważyć po uważnym przeanalizowaniu zmiany
dawkowania rozuwastatyny z uwzględnieniem spodziewanego zwiększenia ekspozycji na rozuwastatynę
(patrz punkty 4.2, 4.4 oraz 4.5 Tabela 1).

Gemfibrozyl i inne leki zmniejszające stężenie lipidów: Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i
gemfibrozylu powodowało 2-krotne zwiększenie maksymalnego stężenia rozuwastatyny Cmax oraz
powierzchni pola pod krzywą (AUC) (patrz punkt 4.4).
W oparciu o wyniki z przeprowadzonych specyficznych badań interakcji nie należy się spodziewać
wystąpienia istotnych farmakokinetycznych interakcji z fenofibratem, jednakże mogą wystąpić interakcje
farmakodynamiczne. Jednoczesne stosowanie inhibitorów reduktazy HMG-CoA oraz gemfibrozylu,
fenofibratu lub innych leków z grupy fibratów oraz niacyny (kwasu nikotynowego) w dawce
zmniejszającej stężenie lipidów (1 g na dobę lub większej) zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii,
prawdopodobnie dlatego, że leki te same mogą powodować miopatię. Jednoczesne stosowanie
rozuwastatyny w dawkach 30 mg i 40 mg oraz leków z grupy fibratów jest przeciwwskazane (patrz
punkty 4.3 i 4.4). Ponadto, u tych pacjentów leczenie należy rozpoczynać od dawki 5 mg.

Ezetymib: Jednoczesne stosowanie 10 mg rozuwastatyny i 10 mg ezetymibu powodowało
1,2-krotne zwiększenie AUC dla rozuwastatyny u pacjentów z hipercholesterolemią (Tabela 1). Nie
można jednak wykluczyć interakcji farmakodynamicznej między rozuwastatyną a ezetymibem pod
względem występowania działań niepożądanych (patrz punkt 4.4).

Daptomycyna: Ryzyko miopatii i/lub rabdomiolizy może być zwiększone w przypadku równoczesnego
podawania inhibitorów reduktazy HMG-CoA i daptomycyny. Należy rozważyć tymczasowe wstrzymanie
podawania leku Zahron u pacjentów przyjmujących daptomycynę, chyba że korzyści z równoczesnego
podawania przewyższają ryzyko. Jeśli nie można uniknąć równoczesnego leczenia tymi produktami,
należy oznaczać aktywność CPK częściej niż raz w tygodniu, pacjenci powinni być uważnie obserwowani
w kierunku objawów przedmiotowych i podmiotowych, które mogą świadczyć o wystąpieniu miopatii
(patrz punkt 4.4).

Leki zobojętniające sok żołądkowy: Jednoczesne podawanie rozuwastatyny i zawiesiny zobojętniającej
sok żołądkowy zawierającej wodorotlenek glinu i magnezu, powodowało zmniejszenie stężenia
rozuwastatyny w osoczu mniej więcej o 50%. Działanie to było słabsze, gdy leki zobojętniające sok
żołądkowy były przyjmowane 2 godziny po zastosowaniu rozuwastatyny. Nie przeprowadzono badań,
jakie jest znaczenie tej interakcji w praktyce klinicznej.

Erytromycyna: Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i erytromycyny powoduje zmniejszenie
powierzchni pola pod krzywą AUC rozuwastatyny o 20% i stężenia maksymalnego Cmax rozuwastatyny o

30%. Ta interakcja może być spowodowana nasileniem motoryki przewodu pokarmowego po
zastosowaniu erytromycyny.

Enzymy układu cytochromu P450: Z badań in vivo oraz in vitro wynika, że rozuwastatyna nie ma
działania hamującego ani indukującego izoenzymy układu cytochromu P450. Ponadto enzymy te
wykazują słabe powinowactwo do rozuwastatyny. Z tego względu nie wydaje się, aby występowały
interakcje międzylekowe wynikające z metabolizmu przy udziale cytochromu P450. Nie stwierdzono
występowania klinicznie istotnych interakcji z flukonazolem (inhibitor CYP 2C9 i CYP 3A4) ani
ketokonazolem (inhibitor CYP 2A6 i CYP 3A4).

Tikagrelor: Tikagrelor może wpływać na nerkowe wydalanie rozuwastatyny, zwiększając ryzyko
akumulacji rozuwastatyny. Chociaż właściwy mechanizm nie jest znany, w niektórych przypadkach,
równoczesne stosowanie tikagreloru i rozuwastatyny prowadziło do pogorszenia czynności nerek, wzrostu
aktywności CPK (kinaza fosfokreatynowa) i rabdomiolizy.

Interakcje wymagające dostosowania dawki rozuwastatyny (patrz także Tabela 1): Gdy konieczne
jest podawanie rozuwastatyny równolegle z innymi produktami leczniczymi, o których wiadomo, że
zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę, dawki rozuwastatyny powinny zostać dostosowane.
Należy rozpocząć od dawki rozuwastatyny 5 mg raz na dobę, jeżeli spodziewany wzrost ekspozycji
(AUC) jest około 2-krotny lub wyższy. Należy dostosować maksymalną dawkę dobową rozuwastatyny
tak, aby spodziewana ekspozycja na rozuwastatynę nie przekroczyła ekspozycji przy stosowaniu dawki
dobowej 40 mg rozuwastatyny przyjmowanej bez wchodzących w interakcje produktów leczniczych. Na
przykład dawka rozuwastatyny 20 mg z gemfibrozylem (1,9-krotny wzrost ekspozycji) oraz dawka
rozuwastatyny 10 mg przy jednoczesnym podawaniu atazanawiru/rytonawiru (3,1-krotny wzrost
ekspozycji).

Jeśli zaobserwuje się, że produkt leczniczy zwiększa AUC rozuwastatyny mniej niż 2-krotnie, nie ma
potrzeby zmniejszania dawki początkowej, należy jednak zachować ostrożność, podczas zwiększania
dawki leku Zahron powyżej 20 mg.

Tabela 1. Wpływ równolegle stosowanych produktów leczniczych na ekspozycję na rozuwastatynę
(AUC; w kolejności malejącego stopnia zwiększenia ekspozycji) na podstawie danych z
opublikowanych badań klinicznych

2-krotny lub większy niż 2-krotny wzrost AUC rozuwastatyny

Schemat dawkowania leku wchodzącego
w interakcję
Schemat dawkowania
rozuwastatyny
Zmiana AUC dla
rozuwastatyny*

Sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir (400
mg-100 mg- 100 mg) + woksylaprewir (100
mg) raz na dobę przez 15 dni
10 mg, dawka pojedyncza 7,4-krotne ↑

Cyklosporyna 75 mg dwa razy/dobę do 200
mg dwa razy/dobę, przez 6 miesięcy 10 mg raz/dobę, przez 10 dni 7,1-krotne ↑
Darolutamid 600 mg dwa razy/dobę, przez 5 5 mg, dawka pojedyncza 5,2-krotne ↑

dni
Regorafenib 160 mg, raz na dobę, 14 dni 5 mg, dawka pojedyncza 3,8-krotne ↑
Atazanawir 300 mg / rytonawir 100 mg
raz/dobę, przez 8 dni 10 mg, dawka pojedyncza 3,1-krotne ↑
Roksadustat 200 mg co drugi dzień 10 mg, dawka pojedyncza 2,9-krotne ↑
Welpataswir 100 mg raz na dobę 10 mg, dawka pojedyncza 2,7-krotne ↑
Ombitaswir 25 mg / parytaprewir 150 mg /
rytonawir 100 mg raz na dobę / dazabuwir
400 mg dwa razy na dobę, 14 dni

5 mg, dawka pojedyncza 2,6-krotne ↑

Teryflunomid Brak danych 2,5-krotne ↑
Grazoprewir 200 mg / elbaswir 50 mg raz na
dobę, 11 dni
10 mg, dawka pojedyncza 2,3-krotne ↑

Glekaprewir 400 mg / pibrentaswir 120 mg
raz na dobę, 7 dni
5 mg raz na dobę, 7 dni 2,2-krotne ↑

Lopinawir 400 mg / rytonawir 100 mg dwa
razy/dobę, przez 17 dni 20 mg raz/dobę, przez 7 dni 2,1-krotne ↑
Kampatynib 400 mg dwa razy/dobę 10 mg, dawka pojedyncza 2,1-krotne ↑
Klopidogrel 300 mg dawka nasycająca,
następnie 75 mg po 24 godzinach 20 mg, dawka pojedyncza 2-krotne ↑

Fostamatinib 100 mg dwa razy/dobę 20 mg, dawka pojedyncza 2,0-krotne ↑

Febuksostat 120 mg raz/dobę 10 mg, dawka pojedyncza 1,9-krotne ↑

Tafamidis 61 mg dwa razy/dobę w dniu 1 i
2, następnie raz/dobę w dniach od 3 do 9
10 mg, dawka pojedyncza 2,0-krotne ↑

Gemfibrozyl 600 mg dwa razy/dobę, przez 7
dni 80 mg, dawka pojedyncza 1,9-krotne ↑
Mniej niż 2-krotny wzrost AUC rozuwastatyny
Eltrombopag 75 mg raz/dobę, przez 5 dni 10 mg, dawka pojedyncza 1,6-krotne ↑
Darunawir 600 mg / rytonawir 100 mg dwa
razy/dobę, przez 7 dni 10 mg raz/dobę, 7 dni 1,5-krotne ↑
Typranawir 500 mg / rytonawir 200 mg dwa
razy/dobę, przez 11 dni 10 mg, dawka pojedyncza 1,4-krotne ↑
Dronedaron 400 mg dwa razy/dobę Niedostępny 1,4-krotne ↑
Itrakonazol 200 mg raz/dobę, przez 5 dni 10 mg, dawka pojedyncza 1,4-krotne ↑**
Ezetymib 10 mg raz/dobę, przez 14 dni 10 mg, raz/dobę, przez 14 dni 1,2-krotne ↑**
Zmniejszenie AUC rozuwastatyny
Erytromycyna 500 mg cztery razy/dobę,
przez 7 dni 80 mg, dawka pojedyncza 20% ↓
Baicalin 50 mg trzy razy/dobę, przez 14 dni 20 mg, dawka pojedyncza 47% ↓
*Dane podane jako krotność zmiany przedstawiają prostą proporcję między ekspozycją na
rozuwastatynę podczas równoczesnego stosowania z innymi lekami a ekspozycją podczas podawania
samej tylko rozuwastatyny. Dane podane jako zmiana względna wyrażona w % przedstawiają

procentową zmianę względem ekspozycji podczas stosowania samej tylko rozuwastatyny.
Zwiększenie zostało oznaczone symbolem “↑”, brak zmiany - symbolem “↔”, a zmniejszenie –
symbolem “↓”.
**Przeprowadzono szereg badań interakcji dla różnych dawek rozuwastatyny, w tabeli przedstawiono
najbardziej istotną proporcję.

AUC = pole pod krzywą;

Następujące produkty lecznicze/skojarzenia produktów leczniczych nie miały klinicznie istotnego wpływu
na współczynnik AUC rozuwastatyny podczas jednoczesnego podawania: Aleglitazar 0,3 mg przez 7 dni;
Fenofibrat 67 mg trzy razy/dobę, przez 7 dni; Flukonazol 200 mg raz/dobę, przez 11 dni; Fosamprenawir
700 mg/rytonawir 100 mg dwa razy/dobę, przez 8 dni; Ketokonazol 200 mg dwa razy/dobę, przez 7 dni;
Ryfampina 450 mg raz/dobę, przez 7 dni; Sylimaryna 140 mg trzy razy/dobę, przez 5 dni.

Wpływ rozuwastatyny na jednocześnie stosowane produkty lecznicze

Antagoniści witaminy K: Tak jak w przypadku stosowania innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA,
rozpoczęcie leczenia lub zwiększenie dawki rozuwastatyny u pacjentów leczonych jednocześnie
antagonistami witaminy K (np. warfaryną lub innymi lekami przeciwzakrzepowymi z grupy kumaryny)
może powodować zwiększenie międzynarodowego wskaźnika normalizowanego (INR). Zmniejszenie
dawki rozuwastatyny lub zaprzestanie jej podawania może powodować zmniejszenie INR. W takich
przypadkach należy odpowiednio kontrolować INR.

Doustne środki antykoncepcyjne lub hormonalna terapia zastępcza (HTZ): Jednoczesne stosowanie
rozuwastatyny i doustnych środków antykoncepcyjnych powodowało zwiększenie powierzchni pola pod
krzywą (AUC) etynyloestradiolu i norgestrelu odpowiednio o 26 i 34%. Zwiększone stężenie leku w
osoczu należy uwzględnić podczas ustalania dawki środka antykoncepcyjnego. Brak jest jakichkolwiek
danych farmakokinetycznych dotyczących jednoczesnego stosowania rozuwastatyny i HTZ, dlatego nie
można wykluczyć podobnego działania. Niemniej jednak takie połączenie leków było stosowane i dobrze
tolerowane przez wiele pacjentek biorących udział w badaniach klinicznych.

Inne produkty lecznicze:
Digoksyna: na podstawie przeprowadzonych odpowiednich badań dotyczących interakcji można
przypuszczać, że nie występują klinicznie istotne interakcje z digoksyną.

Kwas fusydowy: nie prowadzono badań dotyczących interakcji rozuwastatyny z kwasem fusydowym.
Ryzyko wystąpienia miopatii, w tym rabdomiolizy, może być zwiększone gdy podawany
ogólnoustrojowo kwas fusydowy jest stosowany jednocześnie ze statynami. Mechanizm tej interakcji
(niezależnie od tego, czy ma ona charakter farmakodynamiczny czy farmakokinetyczny, czy zarówno
farmakodynamiczny, jak i farmakokinetyczny) nie jest jeszcze znany. Istnieją doniesienia o przypadkach
rabdomiolizy (w tym kilku zakończonych zgonem) u pacjentów otrzymujących takie skojarzenie leków.
Jeśli podawanie kwasu fusydowego jest konieczne, stosowanie rozuwastatyny należy przerwać na cały
okres leczenia kwasem fusydowym. Patrz także punkt 4.4.

Dzieci i młodzież: Badania interakcji zostały przeprowadzone tylko u pacjentów dorosłych. Zakres i
stopień interakcji u dzieci i młodzieży nie są znane.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Stosowanie produktu Zahron w ciąży i w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Pacjentki w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody zapobiegania ciąży.

Ciąża:
Ze względu na to, że cholesterol oraz inne produkty jego przemiany są niezbędne do prawidłowego
rozwoju płodu, ryzyko wynikające ze stosowania inhibitorów reduktazy HMG-CoA przewyższa korzyści
wynikające z leczenia w okresie ciąży. Badania przeprowadzane na zwierzętach dostarczają nieliczne
dowody toksycznego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Jeśli podczas stosowania tego produktu
leczniczego pacjentka zajdzie w ciążę, należy niezwłocznie przerwać leczenie.

Karmienie piersią:
Ograniczone dane pochodzące z opublikowanych doniesień wskazują, że rozuwastatyna jest obecna w
mleku kobiet karmiących. Rozuwastatyna jest wydzielana z mlekiem karmiących samic szczura. Z uwagi
na mechanizm działania produktu leczniczego Zahron, istnieje potencjalne ryzyko wystąpienia działań
niepożądanych u niemowląt. Stosowanie rozuwastatyny jest przeciwwskazane w okresie laktacji.

Płodność:
Brak znanego wpływu na płodność po zastosowaniu rozuwastatyny.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań nad wpływem rozuwastatyny na zdolność prowadzenia pojazdów
mechanicznych i obsługiwania maszyn. Na podstawie właściwości farmakodynamicznych rozuwastatyny
wydaje się mało prawdopodobne, aby wywierała taki wpływ. W czasie leczenia mogą wystąpić zawroty
głowy, co należy wziąć pod uwagę podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania
maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Działania niepożądane występujące po zastosowaniu rozuwastatyny są najczęściej łagodne i przemijające.
W kontrolowanych badaniach klinicznych mniej niż 4% pacjentów otrzymujących rozuwastatynę
przerwało udział w badaniu ze względu na wystąpienie działań niepożądanych.

Lista działań niepożądanych leku przedstawiona w postaci tabelarycznej
Na podstawie danych pochodzących z badań klinicznych oraz bogatego doświadczenia stosowania leku
po wprowadzeniu do obrotu, w poniższej tabeli przedstawiono profil działań niepożądanych
rozuwastatyny. Działania niepożądane wymienione poniżej zostały uszeregowane według częstości ich
występowania oraz zgodnie z klasyfikacją układów i narządów.

Częstość występowania działań niepożądanych określono zgodnie z następującą konwencją:
Często (≥1/100 do <1/10);
Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100);
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000);
Bardzo rzadko (<1/10 000);
Częstość występowania nieznana (nie może zostać określona na podstawie dostępnych danych).

Tabela 2. Niepożądane działania leku na podstawie danych z badań klinicznych oraz po
wprowadzeniu leku do obrotu.
Systemowa
klasyfikacja
narządów
Często Niezbyt
często Rzadko Bardzo rzadko Częstość
nieznana

Zaburzenia krwi i
układu chłonnego
małopłytkowość

Zaburzenia układu
immunologicznego

reakcje
nadwrażliwości
włącznie z obrzękiem
naczynioruchowym
Zaburzenia
endokrynologiczne

cukrzyca1

Zaburzenia
psychiczne
depresja

Zaburzenia układu
nerwowego
ból głowy,
zawroty głowy
polineuropatia,
upośledzenie
pamięci

neuropatia
obwodowa,
zaburzenia snu
(w tym
bezsenność oraz
koszmary
senne),
miastenia
Zaburzenia oka miastenia oczna

Zaburzenia układu
oddechowego,
klatki piersiowej i
śródpiersia

kaszel, duszność

Zaburzenia
żołądka i jelit
zaparcia,
nudności, ból
brzucha

zapalenie trzustki biegunka

Zaburzenia
wątroby i dróg
żółciowych

zwiększone stężenie
aminotransferaz
wątrobowych

żółtaczka,
zapalenie
wątroby

Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej
świąd,
wysypka,
pokrzywka

Zespół StevensaJohnsona,
reakcja
polekowa z
eozynofilią i
objawami
ogólnymi
(DRESS)
Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe i
tkanki łącznej

ból mięśni miopatia (w tym
zapalenie mięśni),
rabdomioliza, zespół
toczniopodobny,
zerwanie mięśnia

bóle stawów immunozależna
miopatia
martwicza
choroby
ścięgien, czasem
powikłane
zerwaniem.
Zaburzenia nerek i
dróg moczowych
krwiomocz

Zaburzenia układu
rozrodczego i
piersi

ginekomastia

Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu
podania

osłabienie obrzęk

1 Częstość występowania będzie zależna od obecności czynników ryzyka (stężenie glukozy we krwi na
czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m2, podwyższone stężenie trójglicerydów we krwi, nadciśnienie tętnicze
w wywiadzie).

Wydaje się, że tak jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, częstość występowania
działań niepożądanych zależy od dawki.

Wpływ na nerki: U pacjentów leczonych rozuwastatyną obserwowano występowanie proteinurii,
głównie pochodzenia kanalikowego, stwierdzanej testem paskowym. Podczas leczenia dawkami 10 lub
20 mg u mniej niż 1% pacjentów a podczas leczenia dawką 40 mg u około 3% pacjentów stwierdzano
zmianę zawartości białka w moczu z „brak” lub „śladowa” na „++” lub więcej w teście paskowym. Po
zastosowaniu dawki 20 mg stwierdzano zmianę zawartości białka w moczu
z „brak” lub „śladowa” na „+”. W większości przypadków proteinuria zmniejsza się lub przemija w
trakcie kontynuacji leczenia. Dane z badań klinicznych i po wprowadzeniu leku do obrotu nie wykazały,
aby proteinuria poprzedzała wystąpienie ostrej lub postępującej choroby nerek.
U pacjentów leczonych rozuwastatyną obserwowano występowanie hematurii, jednak dane z badań
klinicznych wskazują, że jej częstość jest mała.

Wpływ na mięśnie szkieletowe: U pacjentów otrzymujących rozuwastatynę, zwłaszcza w dawkach
>20 mg, zgłaszano efekty oddziaływania na mięśnie szkieletowe, np. bóle mięśni, miopatia (w tym
zapalenie mięśni) oraz rzadko rabdomioliza z lub bez ostrej niewydolności nerek.

U pacjentów otrzymujących rozuwastatynę stwierdzono zależny od dawki wzrost aktywności kinazy
kreatynowej. W większości przypadków był on łagodny, bezobjawowy i przemijający. W przypadku
wzrostu aktywności kinazy kreatynowej (>5 x GGN) leczenie należy przerwać (patrz punkt 4.4).

Wpływ na wątrobę: U niewielkiej liczby pacjentów otrzymujących rozuwastatynę obserwowano,
podobnie jak po zastosowaniu innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, zależny od dawki wzrost
aktywności aminotransferaz. W większości przypadków był on łagodny, bezobjawowy
i przemijający.

Poniższe działania niepożądane obserwowano podczas stosowania niektórych statyn:
- Zaburzenia seksualne
- Pojedyncze przypadki śródmiąższowego zapalenia płuc, szczególnie podczas długotrwałego leczenia
(patrz punkt 4.4).
Częstość występowania rabdomiolizy, ciężkich działań niepożądanych ze strony nerek i wątroby (głównie
wzrost aktywności aminotransferaz) jest większa w przypadku stosowania dawki 40 mg.

Dzieci i młodzież: Wzrost stężenia kinazy kreatynowej >10 x GGN (górna granica normy) i objawy ze
strony mięśni występujące po ćwiczeniach lub zwiększonej aktywności fizycznej obserwowano częściej w
52-tygodniowym badaniu klinicznym przeprowadzonym wśród dzieci i młodzieży w porównaniu z
osobami dorosłymi (patrz punkt 4.4). Pod innymi względami, profil bezpieczeństwa rozuwastatyny u
dzieci i młodzieży był zbliżony do profilu bezpieczeństwa u dorosłych pacjentów.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, Strona
internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Nie ma ustalonego sposobu postępowania w razie przedawkowania. W przypadku przedawkowania
należy stosować leczenie objawowe, a w razie konieczności zastosować leczenie podtrzymujące. Należy
kontrolować czynność wątroby oraz aktywność kinazy kreatynowej. Wydaje się, że hemodializa nie ma
zastosowania w leczeniu przedawkowania.

5 WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: inhibitory reduktazy HMG-CoA
Kod ATC: C10AA07

Mechanizm działania
Rozuwastatyna jest wybiórczym i kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, enzymu
ograniczającego szybkość przemiany 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A do mewalonianu,
prekursora cholesterolu. Rozuwastatyna działa przede wszystkim w wątrobie, narządzie docelowym dla
leków zmniejszających stężenie cholesterolu.
Rozuwastatyna zwiększa ilość receptorów dla LDL na powierzchni komórek wątroby, co ułatwia
wychwytywanie i katabolizm LDL, hamuje wytwarzanie VLDL w wątrobie, i prowadzi do zmniejszenia
całkowitej ilości LDL i VLDL.

Działanie farmakodynamiczne
Rozuwastatyna zmniejsza podwyższone stężenie frakcji cholesterolu LDL, cholesterolu całkowitego i
trójglicerydów oraz zwiększa stężenie frakcji cholesterolu HDL. Rozuwastatyna zmniejsza również
stężenie lipoproteiny ApoB, frakcji non-HDL-C, VLDL-C, VLDL-TG i zwiększa stężenie lipoproteiny
ApoA-I (tabela 3). Rozuwastatyna zmniejsza również współczynniki LDL-C/HDL-C, całkowitego
C/HDL-C, nie-HDL-C/HDL-C oraz ApoB/ApoA-I.

Tabela 3. Reakcja na zastosowaną dawkę leku u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią typu IIa i
IIb (uśredniona zmiana procentowa w odniesieniu do wartości początkowych)

Dawka N LDL-C Całkowity-C HDL-C TG non-HDL-C ApoB ApoA-I
Placebo 13 -7 -5 3 -3 -7 -3 0
5 mg 17 -45 -33 13 -35 -44 -38 4
10 mg 17 -52 -36 14 -10 -48 -42 4
20 mg 17 -55 -40 8 -23 -51 -46 5
40 mg 18 -63 -46 10 -28 -60 -54 0

Działanie lecznicze jest osiągane w ciągu 1 tygodnia od rozpoczęcia leczenia, a 90% maksymalnej
odpowiedzi występuje w ciągu 2 tygodni. Pełna odpowiedź na leczenie występuje zazwyczaj w ciągu
4 tygodni i utrzymuje się po tym czasie.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo
Rozuwastatyna jest skuteczna u pacjentów z hipercholesterolemią, zarówno gdy towarzyszy jej
hipertriglicerydemia jak i bez hipertriglicerydemii, niezależnie od rasy, płci, wieku, występowania chorób
dodatkowych, takich jak cukrzyca, rodzinna hipercholesterolemia.
Dane połączone z badań klinicznych fazy III wykazały skuteczność rozuwastatyny w leczeniu większości
pacjentów z hipercholesterolemią typu IIa i IIb (średnie podstawowe stężenie LDL-C około 4,8 mmol/l)
zgodnie z zaleceniami Europejskiego Towarzystwa Arteriosklerozy (EAS, 1998). Około 80% pacjentów
leczonych dawką 10 mg osiągnęło zalecany w wytycznych EAS cel terapii dla stężenia LDL-C
(<3 mmol/l).
W dużym badaniu klinicznym, obejmującym 435 pacjentom z rodzinną heterozygotyczną

hipercholesterolemią, podawano od 20 do 80 mg rozuwastatyny, zwiększając dawkę w sposób
wymuszony. Wszystkie dawki wykazały korzystny wpływ na stężenie lipidów oraz osiągnięcie przez
pacjenta celu terapii. Po zwiększeniu dawki dobowej do 40 mg (w ciągu 12 tygodni leczenia) stwierdzono
zmniejszenie stężenia LDL-C o 53%. Stężenie LDL-C (<3 mmol/l), które jest celem terapii wg zaleceń
EAS, osiągnięto u 33% pacjentów.
W otwartym badaniu z zastosowaniem wymuszonego zwiększania dawki oceniano reakcję
42 pacjentów (w tym 8 pacjentów pediatrycznych) z rodzinną homozygotyczną hipercholesterolemią na
leczenie rozuwastatyną w dawce od 20 do 40 mg. W ogólnej populacji stężenie LDL-C zmniejszyło się
średnio o 22%.
W badaniach klinicznych z udziałem ograniczonej liczby pacjentów wykazano, że podawanie
rozuwastatyny jednocześnie z fenofibratem skuteczniej zmniejsza stężenie trójglicerydów oraz że
stosowanie jednocześnie z kwasem nikotynowym zwiększa stężenie HDL-C (patrz punkt 4.4).

W wieloośrodkowym badaniu klinicznym z podwójnie ślepą próbą i z placebo w grupie kontrolnej
(METEOR), 984 pacjentów w wieku od 45 do 70 lat, z małym ryzykiem choroby wieńcowej
(zdefiniowanym jako <10% przez okres 10 lat w skali Framingham), u których średnie stężenie LDL-C
wynosiło 4,0 mmol/l (154,5 mg/dl), z subkliniczną miażdżycą naczyń tętniczych (stwierdzoną za pomocą
pomiaru grubości ściany tętnicy szyjnej CIMT - ang. Carotid Intima Media Thickness), randomizowano
do grupy otrzymującej rozuwastatynę w dawce 40 mg na dobę lub placebo, przez okres 2 lat.
Rozuwastatyna znacznie zmniejszała szybkość progresji zmian maksymalnej CIMT mierzonej w 12
miejscach tętnicy szyjnej, w porównaniu do placebo (przedział ufności 95% -0,0196, -0,0093; p<0,0001).
Zmiana w stosunku do wartości początkowych wynosiła -0,0014 mm/rok (0,12%/rok – nieznamienna) dla
rozuwastatyny i progresja o +0,0131 mm/rok (1,12%/rok (p<0,0001)) dla placebo. Nie wykazano
bezpośredniego związku pomiędzy zmniejszeniem CIMT i redukcją ryzyka zdarzeń sercowonaczyniowych. Ryzyko choroby wieńcowej w grupie pacjentów biorących udział w badaniu METEOR
było małe. Nie była to reprezentatywna grupa do stosowania rozuwastatyny 40 mg. Dawka 40 mg
powinna być przepisywana tylko pacjentom z ciężką hipercholesterolemią i dużym ryzykiem powikłań
sercowo-naczyniowych (patrz punkt 4.2).

W badaniu Justification for the Use of Statins In Primary Prevention: An Intervention Trial Evaluating
Rosuvastatin (JUPITER), wpływ rozuwastatyny na występowanie dużych zdarzeń związanych z
chorobami sercowo-naczyniowymi o charakterze miażdżycowym został oceniony u 17802 mężczyzn
(≥50 lat) i kobiet (≥60 lat).
Uczestnicy badania byli losowo przypisani do grupy otrzymującej placebo (n=8901) lub do grupy
stosującej rozuwastatynę w dawce 20 mg raz na dobę (n=8901) a średni czas trwania badania wynosił 2
lata.
Stężenie cholesterolu LDL zmniejszyło się o 45% (p<0,001) w grupie otrzymującej rozuwastatynę, w
porównaniu z grupą placebo.

Analiza „post-hoc” podgrupy wysokiego ryzyka złożonej z osób z wyjściowym współczynnikiem ryzyka
według skali Framingham >20% (1558 pacjentów) wykazała statystycznie znaczącą redukcję (p=0,028)
złożonego punktu końcowego obejmującego zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, udar i zawał
mięśnia sercowego dla grupy otrzymującej rozuwastatynę w porównaniu z placebo. Bezwzględne
Zmniejszenie Ryzyka (ARR) na 1000 pacjento-lat wyniosło 8,8. Całkowita śmiertelność pozostała

niezmieniona w tej grupie pacjentów dużego ryzyka (p=0,193). Analiza „post-hoc” w podgrupie dużego
ryzyka (9302 pacjentów) z wyjściową wartością ryzyka wg SCORE≥5% (ekstrapolowana dla pacjentów
powyżej 65 lat) wykazała statystycznie znaczące (p=0,0003) zmniejszenie złożonego punktu końcowego
obejmującego zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, udar i zawał mięśnia sercowego dla
rozuwastatyny w porównaniu z placebo. Bezwzględne zmniejszenie ryzyka wyniosło 5,1 na
1000 pacjento-lat. Całkowita śmiertelność pozostała niezmieniona w tej grupie pacjentów dużego ryzyka
(p=0,076).

W badaniu JUPITER, 6,6% pacjentów otrzymujących rozuwastatynę i 6,2% otrzymujących placebo
przerwało badanie ze względu na wystąpienie działań niepożądanych. Najczęściej występującymi
działaniami niepożądanymi prowadzącymi do przerwania terapii były: ból mięśni (0,3% w grupie
otrzymującej rozuwastatynę, 0,2% w grupie placebo), ból brzucha (0,03% w grupie otrzymującej
rozuwastatynę, 0,02% w grupie placebo) i wysypka (0,02% w grupie otrzymującej rozuwastatynę, 0,03%
w grupie placebo). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi, występującymi z częstością
większą lub zbliżoną do tej obserwowanej w przypadku placebo były infekcje układu moczowego (8,7%
w grupie otrzymującej rozuwastatynę, 8,6% w grupie placebo), zapalenia jamy nosowej i gardła (7,6% w
przypadku rozuwastatyny, 7,2% w przypadku placebo), ból pleców (7,6% w grupie otrzymującej
rozuwastatynę, 6,9% w grupie placebo) i ból mięśni (7,6% w przypadku rozuwastatyny, 6,6% w grupie
placebo).

Dzieci i młodzież
W 12-tygodniowym, randomizowanym, wieloośrodkowym badaniu z podwójnie ślepą próbą i z placebo
w grupie kontrolnej (n=176, 97 chłopców i 79 dziewcząt) a następnie w 40-tygodniowej (n=173, 96
chłopców i 77 dziewcząt), otwartej fazie badania, polegającej na zwiększaniu dawki rozuwastatyny,
pacjentom w wieku 10-17 lat (II-V faza rozwoju płciowego według skali Tannera, dziewczęta, u których
minął co najmniej jeden rok od pierwszej miesiączki) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną,
podawano 5, 10 lub 20 mg rozuwastatyny lub placebo raz na dobę, przez 12 tygodni, a następnie wszyscy
przyjmowali rozuwastatynę codziennie przez 40 tygodni. Na początku badania około 30% pacjentów w
wieku 10-13 lat i około 17%, 18%, 40% i 25% było odpowiednio w II, III, IV lub V fazie rozwoju
płciowego według skali Tannera.
Stężenie cholesterolu LDL zmniejszyło się odpowiednio o 38,3%, 44,6% i 50,0% po stosowaniu
rozuwastatyny w dawkach 5, 10 i 20 mg, w porównaniu z 0,7% w grupie placebo.
Na koniec 40-tygodniowej, otwartej fazy badania, w której stopniowo zwiększano dawkę rozuwastatyny
maksymalnie do 20 mg raz na dobę, u 70 z 173 pacjentów (40,5%) osiągnięto cel terapeutyczny – stężenie
cholesterolu LDL poniżej 2,8 mmol/l.
Po 52 tygodniach leczenia w ramach badania nie stwierdzono wpływu na wzrost, masę ciała, wskaźnik
BMI lub dojrzałość płciową (patrz punkt 4.4). Badanie to (n=176) nie służyło do porównania rzadkich
działań niepożądanych produktu leczniczego.
Rozuwastatynę badano również w ramach 2-letniego otwartego badania klinicznego polegającego na
zwiększaniu dawki do dawki docelowej, przeprowadzonego u 198 dzieci z heterozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną w wieku od 6 do 17 lat (88 chłopców oraz 110 dziewcząt, stadium
rozwojowe <II-V wg skali Tannera). U wszystkich pacjentów dawka początkowa wynosiła 5 mg
rozuwastatyny raz na dobę. U pacjentów w wieku od 6 do 9 lat (n=64) dozwolone było zwiększenie dawki
maksymalnie do 10 mg raz na dobę, a u pacjentów w wieku od 10 do 17 lat (n=134) maksymalnie do

20 mg raz na dobę.
Po 24 miesiącach leczenia rozuwastatyną średnie procentowe zmniejszenie stężenia frakcji cholesterolu
LDL (LDL-C) względem wartości wyjściowych, obliczone metodą najmniejszych kwadratów (LS mean)
wynosiło -43% (wartość wyjściowa: 236 mg/dl; miesiąc 24: 133 mg/dl). W każdej grupie wiekowej
średnie procentowe zmniejszenie stężenia LDL-C względem wartości wyjściowych obliczone metodą
najmniejszych kwadratów (LS mean) wynosiło: -43% (wartość wyjściowa: 234 mg/dl; miesiąc 24:
124 mg/dl); -45% (wartość wyjściowa: 234 mg/dl, 124 mg/dl); oraz -35% (wartość wyjściowa: 241 mg/dl;
miesiąc 24: 153 mg/dl), odpowiednio w grupach wiekowych: od 6 do <10 lat; od 10 do <14 lat; oraz od 14
do <18 lat.
Stosując rozuwastatynę w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg osiągnięto również statystycznie istotne
średnie zmiany względem wartości wyjściowych następujących drugorzędowych zmiennych w postaci
lipidów i lipoprotein: HDL-C, TC, nie-HDL-C, LDL-C/HDL-C, TC/HDL- C, TG/HDL-C, nie-HDL
C/HDL-C, ApoB, ApoB/ApoA-1. Zmiana każdej z tych zmiennych prowadziła w kierunku
potwierdzającym polepszenie profilu lipidowego i utrzymywała się przez ponad 2 lata.
Po 24 miesiącach leczenia nie stwierdzono wpływu na wzrost, masę ciała, wskaźnik BMI lub dojrzałość
płciową (patrz punkt 4.4).

Rozuwastatyna była badana w randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo,
wieloośrodkowym badaniu klinicznym ze zmianą schematu leczenia w toku badania, w którym lek w 17
dawce 20 mg raz dziennie lub placebo były podawane 14 dzieciom i młodzieży (w wieku od 6 do 17 lat) z
homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. Badanie to obejmowało: 4-tygodniową czynną fazę
wprowadzenia dietetycznego, podczas której pacjenci byli leczeni rozuwastatyną w dawce 10 mg; fazę
cross-over (zmiany schematu leczenia), na którą składał się 6-tygodniowy okres leczenia rozuwastatyną w
dawce 20 mg z poprzedzającym go lub następującym po nim okresem podawania placebo; oraz 12-
tygodniową fazę leczenia podtrzymującego, w której wszyscy pacjenci byli leczeni rozuwastatyną w
dawce 20 mg. Pacjenci, którzy rozpoczęli udział w badaniu w trakcie terapii ezetymibem lub aferezą,
kontynuowali to leczenie przez cały okres udziału w badaniu.
Po 6 tygodniach leczenia rozuwastatyną w dawce 20 mg w porównaniu z placebo zaobserwowano
statystycznie istotne (p=0,005) zmniejszenie stężenia LDL-C (22,3%, 85,4 mg/dl lub 2,2 mmol/l).
Zaobserwowano również statystycznie istotne zmniejszenie stężeń cholesterolu całkowitego (20,1%,
p=0,003), cholesterolu nie-HDL (22,9%, p=0,003) oraz ApoB (17,1%, p=0,024). Stwierdzono także
redukcję TG, LDL-C/HDL-C, całkowitego-C/HDL-C, nie-HDL-C/HDL-C oraz ApoB/ApoA-1 po 6
tygodniach leczenia rozuwastatyną w dawce 20 mg w porównaniu z placebo. Zmniejszenie stężenia
cholesterolu LDL-C po 6 tygodniach leczenia rozuwastatyną w dawce 20 mg, które nastąpiło po 6
tygodniach stosowania placebo utrzymywało się przez 12 tygodni ciągłego leczenia. Po zwiększeniu
dawki do 40 mg u jednego pacjenta nastąpiło dalsze zmniejszenie stężenia LDL-C (8,0%), całkowitego
stężenia C (6,7%) i nie-HDL-C (7,4%) po 6 tygodniach leczenia.

Podczas rozszerzonego, otwartego leczenia u 9 z tych pacjentów leczonych rozuwastatyną w dawce 20 mg
przez okres do 90 tygodni, redukcja LDL-C utrzymywała się w zakresie od -12.1% do -21,3%.

U 7 pacjentów w grupie dzieci i młodzieży (w wieku od 8 do 17 lat) z homozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną, podlegających ocenie w otwartym badaniu z wymuszonym zwiększaniem
dawki (patrz wyżej), procentowe zmniejszenia stężenia LDL-C (21,0%), cholesterolu całkowitego
(19,2%) oraz cholesterolu nie-HDL (21,0%) względem wartości wyjściowych po 6 tygodniach leczenia
rozuwastatyną w dawce 20 mg były spójne z obserwowanymi w opisanym wcześniej badaniu u dzieci i
młodzieży z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną.

Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań rozuwastatyny we wszystkich
podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej,
mieszanej dyslipidemii pierwotnej oraz w zapobieganiu zdarzeń sercowo-naczyniowych (patrz punkt 4.2
Stosowanie u dzieci i młodzieży).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie: Po podaniu doustnym rozuwastatyna osiąga maksymalne stężenie w osoczu mniej więcej
po 5 godzinach. Bezwzględna biodostępność wynosi około 20%.

Dystrybucja: Rozuwastatyna jest w znacznym stopniu wychwytywana przez wątrobę, główne miejsce
powstawania cholesterolu i usuwania cholesterolu LDL. Objętość dystrybucji rozuwastatyny wynosi
około 134 l. Około 90% rozuwastatyny wiąże się z białkami osocza, głównie z albuminami.

Metabolizm: Rozuwastatyna jest metabolizowana w niewielkim stopniu (10%). W badaniach
metabolizmu przeprowadzonych in vitro z użyciem ludzkich hepatocytów wykazano, że rozuwastatyna
ma małe powinowactwo do enzymów układu cytochromu P450. Głównym izoenzymem biorącym udział
w metabolizmie rozuwastatyny jest CYP 2C9, w mniejszym stopniu, izoenzymy 2C19, 3A4 i 2D6.
Głównymi wykrytymi metabolitami są N-demetylowane i laktonowe pochodne. Metabolity
N-demetylowane są około 50% mniej aktywne niż rozuwastatyna, a metabolity w postaci laktonów uważa
się za nieaktywne klinicznie. Rozuwastatyna hamuje ponad 90% aktywności reduktazy HGM-CoA.

Eliminacja: Około 90% rozuwastatyny jest wydalane w postaci niezmienionej z kałem (zarówno dawka
wchłonięta, jak i nie wchłonięta). Pozostała część jest wydalana z moczem. Około 5% jest wydalane z
moczem w postaci niezmienionej. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 19 godzin. Okres
półtrwania w fazie eliminacji nie zwiększa się, gdy podaje się większe dawki. Średni klirens osoczowy
wynosi około 50 l/h (współczynnik odchylenia 21,7%). Tak jak w przypadku innych inhibitorów
reduktazy HMG-CoA, wychwytywanie rozuwastatyny przez komórki wątroby odbywa się przez OATP-C
- związek transportowy w błonie komórki wątroby. Jest to ważny związek w procesie eliminacji
rozuwastatyny w wątrobie.

Liniowość: Ekspozycja ustrojowa na rozuwastatynę zwiększa się proporcjonalnie do dawki. Parametry
farmakokinetyczne nie zmieniają się po wielokrotnym podaniu w ciągu doby.

Szczególne grupy pacjentów:

Wiek i płeć: Nie stwierdzono istotnego klinicznie wpływu wieku i płci dorosłych pacjentów na
właściwości farmakokinetyczne rozuwastatyny. Ekspozycja u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną wydaje się być podobna lub mniejsza niż obserwowana u dorosłych
pacjentów z dyslipidemią (patrz poniżej „Dzieci i młodzież”).

Rasa: U pacjentów rasy azjatyckiej (pochodzących z Japonii, Chin, Filipin, Wietnamu i Korei)
stwierdzono około 2-krotne zwiększenie mediany AUC oraz Cmax, w porównaniu z rasą zachodnio-

kaukaską. U Hindusów występuje około 1,3-krotne zwiększenie mediany AUC i Cmax. Badania
farmakokinetyczne nie wykazały istotnych klinicznie różnic pomiędzy rasą kaukaską a rasą czarną.

Niewydolność nerek: W badaniu z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o różnym
stopniu nasilenia stwierdzono, że łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności nerek nie wpływają na
stężenie rozuwastatyny lub N-demetylowanych metabolitów w osoczu. U pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek (CrCl<30 ml/min) stwierdzono 3-krotne zwiększenie stężenia w osoczu i 9-
krotne zwiększenie stężenia N-demetylowanych, metabolitów w porównaniu z wartościami u zdrowych
ochotników. U pacjentów dializowanych stężenie rozuwastatyny w stanie stacjonarnym było mniej więcej
o 50% większe niż u zdrowych ochotników.

Niewydolność wątroby: W badaniu z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o różnym
stopniu nasileniu nie stwierdzono zwiększonej ekspozycji na rozuwastatynę u pacjentów z grupy z
7 punktami lub mniejszą liczbą punktów w skali Child-Pugh. Jednakże u dwóch pacjentów z grupy z 8 i z
9 punktami w skali Child-Pugh stwierdzono co najmniej 2-krotne zwiększenie ekspozycji w porównaniu z
pacjentami z grup mających mniejszą liczbę punktów w skali Child-Pugh. Nie ma danych dotyczących
pacjentów z grupy mających powyżej 9 punktów w skali Child-Pugh.

Polimorfizm genetyczny: Rozmieszczenie inhibitorów reduktazy HMG-CoA, w tym rozuwastatyny,
związane jest z czynnością białek transportujących OATP1B1 oraz BCRP. U pacjentów z polimorfizmami
genetycznymi SLCO1B1 (OATP1B1) oraz/lub ABCG2 (BCRP) istnieje ryzyko wystąpienia zwiększonej
ekspozycji na rozuwastatynę. Indywidualne polimorfizmy SLCO1B1 c.521CC oraz ABCG2 c.421AA są
związane z większą ekspozycją (AUC) na rozuwastatynę w porównaniu z genotypami SLCO1B1 c.521TT
lub ABCG2 c.421CC. Takie konkretne genotypowanie nie jest wykonywane w praktyce klinicznej, lecz u
pacjentów, o których wiadomo, że mają tego typu polimorfizmy zalecane jest stosowanie mniejszej dawki
dobowej rozuwastatyny.

Dzieci i młodzież
Dwa badania farmakokinetyczne z zastosowaniem rozuwastatyny (podawanej w tabletkach) dzieciom i
młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, w wieku 10-17 lub 6-17 lat (łącznie
214 pacjentów) wykazały, że ekspozycja na lek u dzieci i młodzieży jest porównywalna lub mniejsza niż
ekspozycja u pacjentów dorosłych. Ponadto, ekspozycja na rozuwastatynę była przewidywalna w
odniesieniu do dawki oraz czasu w okresie 2-letnim.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane przedkliniczne, uwzględniające wyniki konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących
bezpieczeństwa stosowania, genotoksyczności, możliwego działania rakotwórczego, nie ujawniają
szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie prowadzono szczegółowych badań nad wpływem na hERG.
Działania niepożądane nieobserwowane w badaniach klinicznych, jednak stwierdzane u zwierząt przy
ekspozycji zbliżonej do uzyskiwanej ekspozycji w praktyce klinicznej to: zmiany histopatologiczne w
wątrobie, prawdopodobnie spowodowane działaniem farmakologicznym rozuwastatyny, obserwowane w
badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych u myszy, szczurów oraz w mniejszym stopniu
ze zmianami w pęcherzyku żółciowym u psów; zmiany te nie występowały u małp. Dodatkowo po

podaniu większych dawek obserwowano szkodliwy wpływ na jądra u małp i psów. U szczurów
obserwowano toksyczny wpływ na rozrodczość, w tym zmniejszenie wielkości, masy i przeżycia
nowonarodzonych szczurów po podaniu dawek toksycznych dla matki, kiedy ekspozycja ustrojowa była
kilkakrotnie większa niż po podaniu dawki terapeutycznej.

6 DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki
Celuloza mikrokrystaliczna, typ 102
Laktoza jednowodna
Krospowidon, typ A
Magnezu stearynian

Otoczka tabletki
Laktoza jednowodna
Hypromeloza
Tytanu dwutlenek (E 171)
Triacetyna
Żółcień chinolinowa (E 104), lak

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry PA/aluminium/PVC/Aluminiowa w tekturowym pudełku.
Wielkości opakowań: 7, 10, 14, 28, 30, 56, 60, 84, 90, 98 lub 100 tabletek.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do

stosowania

Bez specjalnych wymagań

7 PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

Adamed Pharma S.A.
Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A
05-152 Czosnów

8 NUMER(-Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Zahron 15 mg – 24048
Zahron 30 mg – 24049

9 DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU /
DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 09.06.2017 r.

10 DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

29.01.2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.