# Cefepim MIP Pharma

> Cefepim · 2 g · Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Cefepim MIP Pharma
- **Nazwa powszechna:** Cefepimum
- **Substancja czynna:** [Cefepim](https://apteka.online/odpowiedniki/cefepimum)
- **Moc:** 2 g
- **Postać farmaceutyczna:** Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji
- **Droga podania:** dożylna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** J01DE01
- **Liczba opakowań:** 3
- **Numer pozwolenia:** 22742
- **Podmiot odpowiedzialny:** MIP Pharma GmbH
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbakteryjne-do-stosowania-ogolnego/cefepim-mip-pharma-proszek-do-sporzadzania-2-g-mip
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbakteryjne-do-stosowania-ogolnego/cefepim-mip-pharma-proszek-do-sporzadzania-2-g-mip.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/33274/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/33274/characteristic

## Dostępne opakowania (3)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 fiol. 2 g | 5909991243142 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 5 fiol. 2 g | 5909991243159 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 fiol. 2 g | 5909991243166 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest Cefepim MIP Pharma i w jakim celu się go stosuje?
Cefepim MIP Pharma jest antybiotykiem stosowanym u dorosłych i dzieci. Jego działanie polega na
zabijaniu bakterii powodujących zakażenia. Należy do grupy antybiotyków zwanych cefalosporynami
czwartej generacji.

Cefepim MIP Pharma jest stosowany w leczeniu następujących zakażeń:

U dorosłych i dzieci powyżej 12 lat, włączając:
• zakażenia płuc (zapalenia płuc)
• powikłane (ciężkie) zakażenia dróg moczowych
• powikłane (ciężkie) zakażenia w obrębie jamy brzusznej
• zapalenia wyściółki jamy brzusznej (zapalenia otrzewnej) związane z dializami u pacjentów
poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD)

U dorosłych:
• ostre zakażenia pęcherzyka żółciowego

U dzieci w wieku od 2 miesięcy do 12 lat o masie ciała mniejszej niż 40 kg, w tym:
• powikłane (ciężkie) zakażenia dróg moczowych
• zakażenia płuc (zapalenie płuc)
• bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych

Cefepim jest również stosowany u dorosłych i dzieci powyżej 2 miesiąca życia:
• w leczeniu ataków gorączki występującej z nieznanego powodu u pacjentów ze zmniejszoną odpornością
(jeśli podejrzewa się, że gorączka została wywołana zakażeniem bakteryjnym u pacjentów z neutropenią
o nasileniu średnio-ciężkim do ciężkiego); w razie konieczności należy dołączyć do leczenia inny
antybiotyk,
• w leczeniu zakażenia krwi bakteriami (bakteriemia).

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Cefepim MIP Pharma
Kiedy nie stosować leku Cefepim MIP Pharma:
• jeśli pacjent ma alergię (nadwrażliwość) na jakikolwiek antybiotyk cefalosporynowy lub na
którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6)
• jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła silna reakcja alergiczna (reakcja nadwrażliwości) na antybiotyk
beta-laktamowy innego typu (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy)
• jeśli pacjent ma zwiększoną kwasowość krwi (kwasica)

→ Należy poinformować lekarza przed rozpoczęciem przyjmowania Cefepim MIP Pharma, jeśli pacjent
sądzi, że powyższa informacja go dotyczy. W takiej sytuacji nie wolno pacjentowi podawać leku
Cefepim MIP Pharma.

Zachowaj szczególną ostrożność stosując Cefepim MIP Pharma
Należy poinformować lekarza:
• jeśli u pacjenta wystąpiła kiedykolwiek reakcja alergiczna na cefepim lub jakikolwiek inny antybiotyk
z grupy beta-laktamów, lub na jakikolwiek inny lek; jeśli podczas leczenia cefepimem wystąpi reakcja
alergiczna, należy natychmiast zgłosić się do lekarza, ponieważ reakcja ta może być ciężka; w takiej
sytuacji lekarz natychmiast przerwie stosowanie leku,
• jeśli u pacjenta kiedykolwiek rozpoznano astmę lub skłonność do alergii,
• jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek; być może będzie wówczas konieczne
zmodyfikowanie dawki cefepimu,
• jeśli podczas leczenia wystąpi ciężka i uporczywa biegunka; może być to objaw zapalenia jelita
grubego i konieczne może być uzyskanie szybkiej pomocy medycznej,
• jeśli pacjent podejrzewa, że rozwinęło się u niego nowe zakażenie w trakcie długotrwałego stosowania
leku Cefepim MIP Pharma; może to być zakażenie wywołane przez drobnoustroje niewrażliwe na
cefepim i może być konieczne przerwanie stosowania leku,
• jeśli lekarz zleci pacjentowi wykonanie badań krwi lub moczu, pacjent powinien powiedzieć
lekarzowi, że przyjmuje lek Cefepim MIP Pharma, ponieważ lek ten może wpływać na wyniki
niektórych badań.

Cefepim MIP Pharma a inne leki
Jeśli pacjent zażywa inne leki oprócz leku Cefepim MIP Pharma lub zdarzyło się to niedawno albo jest
możliwe, że pacjent będzie używał innych leków w najbliższej przyszłości, powinien poinformować o tym
swojego lekarza lub farmaceutę. Jest to ważne, ponieważ niektórych leków nie można zażywać razem z
lekiem Cefepim.

Należy poinformować lekarza zwłaszcza o następujących lekach:
• o innych antybiotykach, szczególnie aminoglikozydach (takich jak gentamycyna) lub „tabletkach
odwadniających” (leki moczopędne, takie jak Furosemid) — w takich przypadkach należy monitorować
pracę nerek;
• o lekach zapobiegających krzepnięciu krwi (leki przecwzakrzepowe pochodne kumaryny, jak np.
warfaryna) — ich działanie może zostać nasilone;
• niektóre rodzaje antybiotyków (antybiotyki bakteriostatyczne) — mogą wpłynąć na działanie leku
Cefepim.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Brak danych dotyczących stosowania cefepimu u kobiet w ciąży, zaleca się unikanie stosowania cefepimu w
trakcie ciąży.
Niewielkie ilości leku mogą przenikać do mleka kobiecego. Cefepim może być stosowany u kobiet
karmiących piersią, jednakże należy uważnie obserwować, czy u dziecka nie występują działania
niepożądane.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Cefepim MIP Pharma nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn lub wpływ ten
jest nieistotny. W czasie stosowania leku mogą wystąpić bóle głowy, zawroty głowy lub zaburzenia
widzenia. W razie wystąpienia takich objawów nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

### 3. Jak stosować Cefepim MIP Pharma?
Sposób podawania:
Cefepim MIP Pharma jest zwykle podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. Podaje się go w formie
kroplówki (infuzja dożylna) lub poprzez wstrzyknięcie bezpośrednio do żyły.

Zalecana dawka:
Dawka leku Cefepim MIP Pharma zostanie dobrana przez lekarza i zależy od: ciężkości i rodzaju zakażenia,
jednoczesnego przyjmowania przez pacjenta innego antybiotyku, masy ciała i wieku, czynności nerek
pacjenta. Czas trwania leczenia to zazwyczaj 7 do 10 dni.

Dorośli i młodzież o masie ciała powyżej 40 kg (w przybliżeniu w wieku powyżej 12 lat)
Zwykle stosowana dawka u dorosłych wynosi 4 g na dobę w podziale na dwie dawki (2 g co 12 godzin). W
przypadku bardzo ciężkich zakażeń dawka może zostać zwiększona do 6 g na dobę (2 g co 8 godzin).

Niemowlęta (powyżej 2 miesięcy) oraz dzieci o masie ciała do 40 kg (w przybliżeniu w wieku do 12 lat)
Stosuje się dawkę 50 mg cefepimu na każdy kilogram masy ciała dziecka, podawaną co 12 godzin. W
przypadku bardzo ciężkich zakażeń lub np. bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych ta sama
dawka może być podawana co 8 godzin.

Niemowlęta w wieku od 1 do 2 miesięcy
Stosuje się dawkę 30 mg cefepimu na każdy kilogram masy ciała niemowlęcia, podawaną co 12 godzin
(lub co 8 godzin w przypadku bardzo ciężkich zakażeń).

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Jeżeli pacjent ma zaburzenia czynności nerek, dawka leku może zostać zmniejszona przez lekarza.
→ Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent uważa, że powyższa informacja go dotyczy.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do
lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Cefepim MIP Pharma może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
wystąpią.

Sytuacje, na które należy zwracać uwagę
Niewielka liczba osób stosujących Cefepim MIP Pharma wykazuje reakcję alergiczną lub reakcję skórną,
która może być ciężka. Objawami takich reakcji są:
• ciężka reakcja alergiczna – oznaki obejmują uwypuklającą się i swędzącą wysypkę, obrzęk, czasami
również twarzy lub ust, co może powodować trudności w oddychaniu,
• wysypka skórna, której mogą towarzyszyć pęcherze, wyglądające jak niewielkie tarcze (ciemne punkty
umiejscowione centralnie, otoczone jaśniejszym obszarem oraz ciemną obwódką wzdłuż krawędzi),
• rozległa wysypka z pęcherzami oraz łuszczeniem skóry (mogą to być objawy zespołu StevensaJohnsona lub martwicy toksyczno-rozpływnej naskórka),
• zakażenia grzybicze: w rzadko występujących przypadkach przyjmowanie leków takich jak Cefepim
MIP Pharma może sprzyjać występowaniu drożdży (Candida) w organizmie, co może prowadzić do
zakażeń grzybiczych (takich jak pleśniawki); prawdopodobieństwo wystąpienia tego działania
niepożądanego jest większe w przypadku przyjmowania leku Cefepim MIP Pharma przez długi okres
czasu.

→ Jeśli u pacjenta wystąpią którekolwiek z tych objawów, powinien natychmiast skontaktować się z
lekarzem lub pielęgniarką.

Bardzo częste działania niepożądane obserwowane w wynikach badań krwi:
Mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób:
• dodatni odczyn Coombsa

Częste działania niepożądane
Mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób:
• ból, obrzęk lub zaczerwienienie wzdłuż żyły w miejscu wstrzyknięcia leku
• biegunka
• wysypka
→ Należy powiadomić lekarza, jeśli którakolwiek z powyższych dolegliwości dotyczy pacjenta.

Częste działania niepożądane obserwowane w wynikach badań krwi:
• zwiększenie aktywności substancji (enzymów) wytwarzanych przez wątrobę
• podwyższony poziom bilirubiny (substancja wytwarzana przez wątrobę)
• zmiana ilości krwinek białych (eozynofilia)
• zmniejszona ilość krwinek czerwonych (niedokrwistość)

Niezbyt częste działania niepożądane
Mogą wystąpić w przypadku nie więcej niż 1 na 100 osób:
• zapalenie okrężnicy (jelita grubego) powodujące biegunkę, zazwyczaj z obecnością krwi i śluzu, ból
brzucha
• grzybica jamy ustnej, zakażenia pochwy
• podwyższona temperatura ciała (gorączka)
• zaczerwienienie skóry, pokrzywka, świąd
• nudności, wymioty
• ból głowy
→ Należy powiadomić lekarza, jeśli pacjent zaobserwuje którąkolwiek z powyższych dolegliwości.

Niezbyt częste działania niepożądane obserwowane w wynikach badania krwi:
• zmniejszona liczba niektórych rodzajów krwinek (leukopenia, neutropenia, małopłytkowość)
• zwiększone stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi.

Rzadko występujące działania niepożądane
Mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób:
• reakcje alergiczne
• zakażenia grzybicze (kandydoza)
• napady drgawek, zawroty głowy, zaburzenia smaku, uczucie kłucia i mrowienia na skórze
• duszność
• ból brzucha, zaparcie
• dreszcze
• obrzęk głębszych warstw skóry

Inne działania niepożądane o nieznanej częstości występowania (również pojedyncze przypadki)
• ostre reakcje alergiczne
• śpiączka, zaburzenia świadomości lub trudności w myśleniu, splątanie i omamy
• fałszywie dodatni wynik testu na obecność glukozy w moczu
• problemy z trawieniem
• zaburzenia czynności nerek
• krwawienie

Działania niepożądane obserwowane w wynikach badań krwi:
• zmiana ilości krwinek (agranulocytoza)
• zbyt szybki rozpad krwinek czerwonych (niedokrwistość hemolityczna)

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w
ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie
181C, 02-222 Warszawa
Tel: + 48 22 49 21 301
Fax: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać Cefepim MIP Pharma?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i pudełku po: ‘Termin
ważności’. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. Przechowywać fiolki w zewnętrznym opakowaniu w celu
ochrony przed światłem.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera Cefepim MIP Pharma
• Substancją czynną leku jest cefepim. Każda fiolka zawiera odpowiednio 1 g lub 2 g cefepimu (w postaci
cefepimu dichlorowodorku jednowodnego).
• Pozostały składnik to L-arginina.

Jak wygląda Cefepim MIP Pharma i co zawiera opakowanie
Cefepim MIP Pharma, 1 g jest dostępny w 15 ml fiolkach z bezbarwnego szkła (typu I), z korkiem z gumy
bromobutylowej, z aluminiowym uszczelnieniem typu „flip-off”, w tekturowym pudełku
Cefepim MIP Pharma, 2 g jest dostępny w 50 ml fiolkach z bezbarwnego szkła (typu I), z korkiem z gumy
bromobutylowej, z aluminiowym uszczelnieniem typu „flip-off”, w tekturowym pudełku
Wielkość opakowań: Pudełka zawierające 1, 5 lub 10 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą
znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca/importer
MIP Pharma GmbH
Kirkeler Str. 41
66440 Blieskastel, Germany
tel 0049 (0) 6842 9609 0
fax 0049 (0) 6842 9609 355

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 09.05.2019

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Przygotowanie roztworu do bezpośredniego wstrzyknięcia dożylnego
Zawartość fioki należy rozpuścić w 10 ml rozpuszczalnika, zgodnie ze wskazaniami z poniższej tabeli.
Sporządzony roztwór podaje się powoli w ciągu 3 do 5 minut – albo bezpośrednio do żyły, albo poprzez
zestaw do infuzji w sytuacji, gdy pacjent otrzymuje jednocześnie w infuzji dożylnej inny zgodny roztwór.

Przygotowanie roztworu do infuzji dożylnej
W celu podania infuzji dożylnej należy przygotować roztwór cefepimu 1 g lub 2 g w taki sam sposób, jak
opisano powyżej dla bezpośredniego wstrzyknięcia dożylnego. Odpowiednią ilość sporządzonego roztworu
należy dodać do pojemnika infuzyjnego zawierającego zgodny płyn infuzyjny (zalecana końcowa objętość:
około 40 do 50 ml). Czas trwania infuzji dożylnej powinien wynosić około 30 minut.

Poniższa tabela zawiera instrukcje dotyczące sporządzania roztworu:
Dawka i droga
podania
Objętość dodawanego
rozpuszczalnika [ml]
Objętość gotowego
roztworu [ml]
Przybliżone stężenie
(mg/ml)
1 g dożylnie 10,0 11,4 90
2 g dożylnie 10,0 12,8 160

Zgodność z płynami dożylnymi
Poniższe rozpuszczalniki mogą być stosowane do sporządzenia roztworu:
• woda do wstrzykiwań,
• roztwór glukozy 50 mg/ml (5%),
• roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%).

Przygotowanie roztworu powinno się odbywać w warunkach aseptycznych. Należy dodać zalecaną objętość
rozpuszczalnika i delikatnie wstrząsnąć fiolką do momentu całkowitego rozpuszczenia jej zawartości.
Roztwory cefepimu, podobnie jak innych cefalosporyn, mogą nabrać żółtego do bursztynowego zabarwienia,
w zależności od warunków przechowywania. Nie ma to jednak ujemnego wpływu na działanie produktu
leczniczego.
Należy skontrolować fiolkę przed użyciem produktu. Produkt może być użyty jedynie wówczas, gdy roztwór
nie zawiera widocznych cząstek stałych. Stosować wyłącznie przejrzyste roztwory.

Wyłącznie do jednorazowego użytku. Jakiekolwiek pozostałości roztworu po użyciu należy wyrzucić.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Przechowywanie produktu po rekonstytucji
Okres ważności sporządzonego roztworu
Przygotowany roztwór wykazuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 2 godziny w temperaturze 25°C i
przez 24 godziny w temperaturze 2 do 8°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia przygotowany roztwór
należy zużyć bezpośrednio po przygotowaniu. Jeśli roztwór nie zostanie zużyty natychmiast, to za czas i
warunki przechowywania po otwarciu odpowiada osoba podająca lek.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek:

Dorośli i młodzież o masie ciała większej niż 40 kg:
Zalecana dawka początkowa u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek jest taka sama, jak w przypadku
pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Poniższa tabela przedstawia zasady dawkowania
podtrzymującego:
Klirens kreatyniny [ml/min] Zalecane dawkowanie podtrzymujące:
wielkość pojedynczej dawki i przerwy pomiędzy dawkami
Ciężkie zakażenia: bakteriemia,
zapalenie płuc, zakażenia dróg
moczowych, ostre zakażenia dróg
żółciowych

Bardzo ciężkie zakażenia:
powikłane zakażenia w
obrębie jamy brzusznej,
leczenie empiryczne pacjentów
z gorączką neutropeniczną
> 50 (zwykła dawka, brak
konieczności modyfikacji)
2 g co 12 godz. 2 g co 8 godz.

30-50 2 g co 24 godz. 2 g co 12 godz.
11-29 1 g co 24 godz. 2 g co 24 godz.
≤ 10 0,5 g co 24 godz. 1 g co 24 godz.

Pacjenci poddawani dializie:
Jedna dawka nasycająca 1 g w pierwszej dobie terapii cefepimem, następnie 500 mg na dobę w kolejnych
dniach, z wyjątkiem pacjentów z gorączką neutropeniczną, u których zaleca się kontynuowanie dawki 1 g na
dobę.
W dni dializ cefepim należy podawać po zabiegu hemodializy, w miarę możliwości o tej samej porze
każdego dnia.
U pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD) zaleca się następujące
dawkowanie: 1 g co 48 godzin w przypadku ciężkich zakażeń lub 2 g co 48 godzin w przypadku bardzo
ciężkich zakażeń.

Zaburzenia czynności nerek u dzieci:
Zalecana jest dawka początkowa 30 mg/kg mc. u niemowląt w wieku 1 do 2 miesięcy lub 50 mg/kg mc. u
dzieci w wieku od 2 miesięcy do 12 lat. Poniższa tabela przedstawia zasady dawkowania podtrzymującego:
Wielkość pojedynczej dawki (mg/kg masy ciała) i przerwy pomiędzy dawkami
Klirens kreatyniny
[ml/min]
Ciężkie zakażenia: zapalenie płuc,
powikłane zakażenia dróg moczowych
Bardzo ciężkie zakażenia: bakteriemia,
bakteryjne zapalenie opon mózgowordzeniowych, leczenie empiryczne
pacjentów z gorączką neutropeniczną
Niemowlęta w
wieku 1 do 2
miesięcy

Dzieci w wieku od
2 miesięcy do 12
lat

Niemowlęta w
wieku 1 do 2
miesięcy

Dzieci w wieku od
2 miesięcy do 12
lat
> 50 (zwykła dawka,
brak konieczności
modyfikacji)

30 mg/kg / 12
godz.
50 mg/kg / 12 godz. 30 mg/kg / 8 godz. 50 mg/kg / 8 godz.

30-50 30 mg/kg / 24
godz.
50 mg/kg / 24 godz. 30 mg/kg / 12
godz.
50 mg/kg / 12
godz.
11-29 15 mg/kg / 24
godz.
25 mg/kg / 24 godz. 30 mg/kg / 24
godz.
50 mg/kg / 24
godz.
≤ 10 7,5 mg/kg / 24
godz.
12,5 mg/kg / 24
godz.
15 mg/kg / 24
godz.
25 mg/kg / 24
godz.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Cefepim MIP Pharma, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji
Cefepim MIP Pharma, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Cefepim MIP Pharma, 1 g proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji:
Każda fiolka zawiera 1 g cefepimu w postaci cefepimu dichlorowodorku jednowodnego.

Cefepim MIP Pharma, 2 g proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji:
Każda fiolka zawiera 2 g cefepimu w postaci cefepimu dichlorowodorku jednowodnego.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji.
Proszek barwy białej do jasnożółtej.
pH roztworu po sporządzeniu wynosi 4,0–7,0.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
#### 4.1 Wskazania do stosowania

Cefepim MIP Pharma jest wskazany w leczeniu ciężkich zakażeń wymienionych poniżej, wywołanych przez
drobnoustroje wrażliwe na działanie cefepimu (patrz punkty 4.4 oraz 5.1).

U dorosłych i dzieci w wieku powyżej 12 lat o masie ciała > 40 kg:
• zapalenie płuc
• powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek)
• powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej
• zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie
otrzewnowej (CAPD)

U dorosłych:
• ostre zakażenia dróg żółciowych

U dzieci w wieku od 2 miesięcy do 12 lat o masie ciała ≤ 40 kg:
• zapalenie płuc
• powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek)
• bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (patrz punkt 4.4)

Cefepim MIP Pharma wskazany jest w leczeniu pacjentów z bakteriemią, która występuje lub istnieje
podejrzenie, że występuje w związku z którymkolwiek wymienionym powyżej zakażeniem.

Cefepim może być stosowany w empirycznym leczeniu dorosłych, młodzieży oraz dzieci w wieku od 2
miesięcy do 12 lat z gorączką neutropeniczną podejrzewaną o wystąpienie w wyniku zakażenia
bakteryjnego. U pacjentów z dużym ryzykiem ciężkich zakażeń (np. u pacjentów, którzy przebyli ostatnio
zabieg przeszczepienia szpiku kostnego, chorują na niedociśnienie lub nowotwory układu krwiotwórczego,
lub mają ciężką długotrwałą neutropenię) stosowanie antybiotyku w monoterapii może nie być właściwe.
Brak wystarczających danych potwierdzających skuteczność stosowania u tych pacjentów cefepimu w

monoterapii. Może być zalecana terapia łączona z zastosowaniem antybiotyku aminoglikozydowego lub
glikopeptydowego, przy uwzględnieniu indywidualnego profilu ryzyka pacjenta.

W przypadku zakażenia z możliwym udziałem bakterii nie mieszczących się w zakresie działania cefepimu,
powinien on być stosowany razem z innymi lekami przeciwbakteryjnymi.

Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące prawidłowego stosowania leków
przeciwbakteryjnych.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Po rekonstytucji cefepim może być podawany poprzez powolne wstrzyknięcie dożylne trwające od 3 do 5
minut lub poprzez krótkotrwały wlew dożylny trwający około 30 min.
Dawkowanie i sposób podawania zależą od rodzaju i ciężkości zakażenia, wrażliwości patogenu, wydolności
nerek oraz ogólnego stanu pacjenta.

Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek:

Dorośli i młodzież o masie ciała powyżej 40 kg (w przybliżeniu w wieku powyżej 12 lat):
Wielkość pojedynczej dawki i przerwy pomiędzy dawkami
Ciężkie zakażenia:
• bakteriemia
• zapalenie płuc
• powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym
odmiedniczkowe zapalenie nerek)
• ostre zakażenia dróg żółciowych

Bardzo ciężkie zakażenia:
• powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej
• leczenie empiryczne pacjentów z gorączką
neutropeniczną

2 g co 12 godzin 2 g co 8 godzin

Niemowlęta i dzieci w wieku od 1 miesiąca do 12 lat i (lub) o masie ciała ≤ 40 kg, z prawidłową czynnością
nerek
Wielkość pojedynczej dawki (mg/kg masy ciała), przerwy pomiędzy dawkami i czas trwania leczenia
Ciężkie zakażenia:
• zapalenie płuc
• powikłane zakażenia dróg
moczowych (w tym
odmiedniczkowe zapalenie
nerek)

Bardzo ciężkie zakażenia:
• bakteriemia
• bakteryjne zapalenie opon
mózgowo-rdzeniowych
• leczenie empiryczne pacjentów
z gorączką neutropeniczną

Dzieci powyżej 2. miesiąca życia,
o masie ciała ≤ 40 kg:
50 mg/kg co 12 godzin
Cięższe zakażenia:
50 mg/kg co 8 godzin przez 10
dni

50 mg/kg co 8 godzin przez
7do10 dni

Niemowlęta w wieku 1-2
miesięcy:
30 mg/kg co 12 godzin
Cięższe zakażenia:
30 mg/kg co 8 godzin przez 10
dni

30 mg/kg co 8 godzin przez 7do
10 dni

Doświadczenie dotyczące podawania cefepimu dzieciom w wieku poniżej 2 miesięcy jest ograniczone. Na
podstawie danych farmakokinetycznych uzyskanych u dzieci z grupy wiekowej powyżej 2 miesięcy zaleca
się, aby dzieci w wieku od 1 do 2 miesięcy otrzymywały dawkę 30 mg/kg mc. co 12 lub co 8 godzin.

U dzieci o masie ciała > 40 kg należy uwzględnić zalecenia dotyczące dawkowania u dorosłych.
U pacjentów w wieku powyżej 12 lat o masie ciała < 40 kg należy uwzględnić zalecenia dotyczące
dawkowania u młodszych pacjentów o masie ciała < 40 kg.
Nie należy podawać dawki większej niż maksymalna zalecana dobowa dawka 2 g co 8 godzin, podobnie jak
u dorosłych.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek:
U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek dawkę cefepimu należy zmodyfikować w celu skompensowania
zmniejszonego wydalania.

Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat i o masie ciała powyżej 40 kg:
U pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek zalecana jest dawka początkowa
2 g cefepimu.

Poniższa tabela przedstawia zasady dawkowania podtrzymującego:
Klirens kreatyniny [ml/min] Zalecane dawkowanie podtrzymujące:
wielkość pojedynczej dawki i przerwy pomiędzy dawkami
Ciężkie zakażenia:
• bakteriemia
• zapalenie płuc
• powikłane zakażenia dróg
moczowych (w tym
odmiedniczkowe zapalenie
nerek)
• ostre zakażenia dróg żółciowych

Bardzo ciężkie zakażenia:
• powikłane zakażenia w
obrębie jamy brzusznej
• leczenie empiryczne
pacjentów z gorączką
neutropeniczną

> 50 (zwykła dawka, brak
konieczności modyfikacji)
2 g co 12 godz. 2 g co 8 godz.

30 do 50 2 g co 24 godz. 2 g co 12 godz.
11 do 29 1 g co 24 godz. 2 g co 24 godz.
≤ 10 0,5 g co 24 godz. 1 g co 24 godz.

Pacjenci poddawani dializie:
U pacjentów hemodializowanych, w czasie 3-godzinnej dializy zostaje usunięte około 68% całkowitej ilości
cefepimu znajdującego się w organizmie na początku dializy. Z danych farmakokinetycznych wynika, że
konieczne jest zmniejszenie dawek w tej grupie pacjentów. Zalecane jest stosowanie następujących dawek
cefepimu:
Dawka nasycająca 1 g w pierwszej dobie terapii, następnie 500 mg na dobę w kolejnych dniach, z wyjątkiem
pacjentów z gorączką neutropeniczną, u których zaleca się kontynuowanie podawania dawki 1 g na dobę.

W dniach dializ cefepim należy podawać po zabiegu hemodializy, w miarę możliwości o tej samej porze
każdego dnia.

U pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD) zaleca się następujące
dawkowanie:
• 1 g cefepimu co 48 godzin w przypadku ciężkich zakażeń: bakteriemia, zapalenie płuc, powikłane
zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek), ostre zakażenia dróg żółciowych
• 2 g cefepimu co 48 godzin w przypadku bardzo ciężkich zakażeń: zakażenia w obrębie jamy brzusznej,
zapalenie otrzewnej, leczenie empiryczne pacjentów z gorączką neutropeniczną

Niemowlęta i dzieci w wieku od 1 miesiąca do 12 lat o masie ciała ≤ 40 kg

Dawka 50 mg/kg mc. (u dzieci w wieku od 2 miesięcy do 12 lat) (patrz punkt 5.2) i dawka 30 mg/kg mc. (u
niemowląt w wieku od 1 do 2 miesięcy) są porównywalne z dawką 2 g u dorosłych, z uwzględnieniem takich
samych zasad wydłużania odstępów pomiędzy dawkami, jakie przedstawiono w tabelach poniżej.

Dzieci o masie ciała ≤ 40 kg (w wieku od 2 miesięcy do ok. 12 lat)
Wielkość pojedynczej dawki (mg/kg masy ciała) i przerwy pomiędzy dawkami
Klirens kreatyniny [ml/min] Ciężkie zakażenia:
• zapalenie płuc
• powikłane zakażenia dróg
moczowych (w tym
odmiedniczkowe zapalenie
nerek)

Bardzo ciężkie zakażenia:
• bakteriemia
• bakteryjne zapalenie opon
mózgowo-rdzeniowych
• leczenie empiryczne pacjentów
z gorączką neutropeniczną
> 50 (zwykła dawka, brak
konieczności modyfikacji)
50 mg/kg co 12 godz. 50 mg/kg co 8 godz.

30 do 50 50 mg/kg co 24 godz. 50 mg/kg co 12 godz.
11 do 29 25 mg/kg co 24 godz. 50 mg/kg co 24 godz.
≤ 10 12.5 mg/kg co 24 godz. 25 mg/kg co 24 godz.

Niemowlęta w wieku 1 do 2 miesięcy
Wielkość pojedynczej dawki (mg/kg masy ciała) i przerwy pomiędzy dawkami
Klirens kreatyniny [ml/min] Ciężkie zakażenia:
• zapalenie płuc
• powikłane zakażenia dróg
moczowych (w tym
odmiedniczkowe zapalenie
nerek)

Bardzo ciężkie zakażenia:
• bakteriemia
• bakteryjne zapalenie opon
mózgowo-rdzeniowych
• leczenie empiryczne pacjentów
z gorączką neutropeniczną
> 50 (zwykła dawka, brak
konieczności modyfikacji)
30 mg/kg co 12 godz. 30 mg/kg co 8 godz.

30 do 50 30 mg/kg co 24 godz. 30 mg/kg co 12 godz.
11 do 29 15 mg/kg co 24 godz. 30 mg/kg co 24 godz.
≤ 10 7.5 mg/kg co 24 godz. 15 mg/kg co 24 godz.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby:
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby modyfikacja dawki nie jest konieczna (patrz punkt 5.2).

Pacjenci w podeszłym wieku:
Ze względu na zwiększone ryzyko zaburzenia czynności nerek, u pacjentów w podeszłym wieku należy
zachować ostrożność podczas dobierania dawki i monitorować czynność nerek. Jeśli występują zaburzenia
czynności nerek, zaleca się modyfikację dawki (patrz punkt 4.4).

Czas trwania leczenia:
Leczenie trwa zazwyczaj 7 do 10 dni. Co do zasady, leczenie z zastosowaniem cefepimu powinno trwać nie
krócej niż 7 dni i nie dłużej niż 14 dni. Empiryczne leczenie gorączki neutropenicznej trwa zazwyczaj 7 dni
lub do czasu ustąpienia neutropenii.

Sposób podawania:
Po odpowiednim przygotowaniu roztworu, cefepim można podawać poprzez bezpośrednie wstrzyknięcie
dożylne trwające od 3 do 5 minut lub poprzez zestaw do infuzji w sytuacji, gdy pacjent otrzymuje
jednocześnie w infuzji dożylnej inny zgodny roztwór, albo poprzez infuzję dożylną trwającą około 30 minut.
Uwagi dotyczące niezgodności oraz instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed
podaniem – patrz punkt 6.2 i 6.6.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Cefepim MIP Pharma jest przeciwwskazany u pacjentów, u których
wystąpiły w przeszłości reakcje nadwrażliwości na cefepim, którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1, inne cefalosporyny lub jakikolwiek inny antybiotyk beta-laktamowy (np.
penicyliny, monobaktamy i karbapenemy).

Ze względu na zawartość L-argininy, produkt ten jest ponadto przeciwwskazany u pacjentów z
nadwrażliwością na L-argininę oraz pacjentów z kwasicą. W związku z tym zalecana jest ostrożność w
przypadku hiperkaliemii.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ostrzeżenia
Reakcje nadwrażliwości
Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków beta-laktamowych, podczas stosowania cefepimu
obserwowano ciężkie i czasami zakończone zgonem reakcje nadwrażliwości. W przypadku wystąpienia
silnej reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać leczenie cefepimem i rozpocząć odpowiednią
terapię.
Przed rozpoczęciem leczenia cefepimem należy przeprowadzić dokładny wywiad w celu ustalenia, czy u
pacjenta występowały w przeszłości reakcje nadwrażliwości na cefepim, beta-laktamy lub inne leki. W 10%
przypadków występuje zjawisko krzyżowej nadwrażliwości na penicylinę i cefalosporyny.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania cefepimu u pacjentów, u których kiedykolwiek rozpoznano
astmę lub skłonność do alergii. Po podaniu pierwszej dawki należy uważnie obserwować stan pacjenta.
Jeśli wystąpi reakcja alergiczna, należy natychmiast przerwać leczenie. W leczeniu ciężkich reakcji
nadwrażliwości należy stosować epinefrynę lub inne metody ratunkowe.

Zakres działania przeciwbakteryjnego
Ze względu na ograniczony zakres działania przeciwbakteryjnego, cefepim nie jest odpowiedni do leczenia
niektórych rodzajów zakażeń, chyba że wrażliwość na cefepim bakterii, które wywołały zakażenie jest
potwierdzona lub bardzo prawdopodobna (patrz punkt 5.1).

Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 50 ml/min) lub innymi stanami, które mogą
osłabiać czynność nerek, dawkowanie cefepimu należy odpowiednio zmodyfikować w celu wyrównania
wolniejszego tempa wydalania przez nerki. W tej grupie pacjentów dawki podtrzymujące cefepimu powinny
być zmniejszone, ponieważ po podaniu zwykle stosowanych dawek mogą występować wysokie stężenia
antybiotyku w surowicy, a czas ich utrzymywania się może być wydłużony. Dalsze dawkowanie należy
określić w zależności od stopnia wydolności nerek, nasilenia zakażenia i wrażliwości drobnoustrojów (patrz
punkt 4.2 oraz 5.2). Po wprowadzeniu produktu do obrotu opisywano przypadki ciężkich działań
niepożądanych: przemijającą encefalopatię (zaburzenia świadomości, w tym dezorientacja, omamy, stupor i
śpiączka), mioklonie, drgawki (w tym bezdrgawkowy stan padaczkowy) i (lub) niewydolność nerek (patrz
punkt 4.8). W większości przypadków działania te występowały u pacjentów z zaburzeniami czynności
nerek, którzy otrzymywali cefepim w dawkach większych niż zalecane.
Objawy toksycznego działania na układ nerwowy ustępowały na ogół po przerwaniu leczenia i (lub) po
hemodializie, jednak zdarzały się również przypadki zakończone zgonem.

W przypadku stosowania cefepimu jednocześnie z innymi lekami mogącymi działać nefrotoksycznie, np.
antybiotykami aminoglikozydowymi lub silnie działającymi lekami moczopędnymi, należy uważnie
kontrolować czynność nerek.

Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania
Podczas stosowania niemal wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym cefepimu, obserwowano
biegunkę związaną z zakażeniem Clostridium difficile (ang. Clostridium difficile associated diarrhoea –
CDAD) o różnym nasileniu – od łagodnej biegunki po zagrażające życiu zapalenie okrężnicy. Możliwość
CDAD należy rozważyć u wszystkich pacjentów, u których po leczeniu antybiotykiem wystąpi biegunka.
Niezbędny jest staranny wywiad medyczny, gdyż opisywano przypadki wystąpienia CDAD ponad 2
miesiące po podaniu leków przeciwbakteryjnych. W razie podejrzenia lub potwierdzenia wystąpienia CDAD
może być konieczne przerwanie antybiotykoterapii, która nie jest skierowana przeciwko C. difficile.

Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków, stosowanie cefepimu może wywołać nasilony wzrost
niewrażliwych drobnoustrojów. Jeśli w trakcie leczenia rozwinie się dodatkowe zakażenie, należy wdrożyć
odpowiednie postępowanie.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
Z ponad 6400 dorosłych pacjentów leczonych cefepimem w badaniach klinicznych, 35% miało więcej niż
65 lat, a 16% - 75 lat. W badaniach klinicznych skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania cefepimu
u pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową wydolnością nerek, otrzymujących dawki zalecane dla
dorosłych, były porównywalne do skuteczności i bezpieczeństwa stosowania tego antybiotyku u dorosłych z
pozostałych grup wiekowych. U pacjentów w podeszłym wieku obserwowano umiarkowane wydłużenie
okresu półtrwania i mniejszy klirens nerkowy niż u młodszych osób. W przypadku zaburzenia czynności
nerek zalecane jest dostosowanie dawkowania (patrz punkt 4.2 – Dawkowanie i sposób podawania oraz 5.2 –
Właściwości farmakokinetyczne).
Cefepim jest wydalany przede wszystkim przez nerki, dlatego ryzyko wystąpienia toksyczności tego leku
jest większe u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek. Jako że u pacjentów w podeszłym wieku częściej
obserwuje się osłabioną czynność nerek, należy zachować ostrożność w doborze dawek oraz kontrolować
czynność nerek (patrz punkt 4.8 – Działania niepożądane oraz 5.2 – Właściwości farmakokinetyczne).
Ciężkie objawy niepożądane, w tym przemijająca encefalopatia (zaburzenia świadomości, w tym
dezorientacja, omamy, stupor i śpiączka), mioklonie, drgawki (w tym bezdrgawkowy stan padaczkowy) i
(lub) niewydolność nerek, występowały u pacjentów w podeszłym wieku z niewydolnością nerek,
otrzymujących zwykle stosowane dawki cefepimu (patrz punkt 4.8 – Działania niepożądane).

Wpływ na wyniki testów diagnostycznych
Opisywano dodatni odczyn Coombs’a bez hemolizy u pacjentów otrzymujących cefepim dwa razy na dobę.
Antybiotyki z grupy cefalosporyn mogą powodować fałszywie dodatni wynik testu redukcyjnego oznaczania
glukozy w moczu z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest), ale
nie wpływają na wyniki testów metodą enzymatyczną (oksydazową). Z tego powodu zaleca się stosowanie
enzymatycznej metody oznaczania glukozy w moczu.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.
U pacjentów otrzymujących cefepim dwa razy na dobę opisywano występowanie dodatnich wyników
odczynu Coombsa, bez hemolizy (patrz punkt 4.8).
Wyniki oznaczania glukozy w moczu mogą być fałszywie dodatnie, dlatego zaleca się stosowanie
enzymatycznej metody oznaczania glukozy w moczu z wykorzystaniem oksydazy glukozowej.
Jednoczesne stosowanie antybiotyków o działaniu bakteriostatycznym może wpływać na działanie
antybiotyków beta-laktamowych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Płodność
U szczurów cefepim nie wpływał na płodność. Brak danych dotyczących wpływu cefepimu na płodność u
ludzi.

Ciąża
Badania wpływu cefepimu na rozrodczość prowadzone na myszach, szczurach i królikach nie wykazały
żadnych dowodów szkodliwego oddziaływania na płód, nie przeprowadzono jednak odpowiednich i dobrze
kontrolowanych badań klinicznych w tym zakresie u kobiet ciężarnych. Jako że badania rozrodczości
prowadzone na zwierzętach nie zawsze mają przełożenie na reakcje organizmów ludzkich, produkt ten może
być stosowany w czasie ciąży tylko w przypadku zdecydowanej konieczności.

Karmienie piersią
Cefepim przenika do mleka matek w bardzo małych stężeniach. Należy zachować ostrożność podczas
stosowania cefepimu u kobiet karmiących, zaś stan karmionych niemowląt powinien być ściśle
kontrolowany.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Wpływ produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn nie został zbadany.
Jednakże możliwe szkodliwe działania uboczne, takie jak zaburzenia stanu świadomości, zawroty głowy,
stan splątania lub omamy, mogą negatywnie wpłynąć na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn (parz punkt 4.4, 4.8 oraz 4.9).

#### 4.8 Działania niepożądane

Działania niepożądane pogrupowano według poniższych kategorii, zgodnie z klasyfikacją układów i
narządów, terminologią MedDRA oraz określeniami częstości MedDRA: bardzo często (≥1/10), często
(≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko
( 1/10 000) i częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie
ze zmniejszającą się ciężkością.

Tabela: Działania niepożądane zgłaszane w trakcie badań klinicznych oraz po wprowadzeniu
produktu do obrotu

Klasyfikacja układów i
narządów
Częstość Określenie wg MedDRA

Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Niezbyt często Kandydoza jamy ustnej, zapalenie
pochwy

Rzadko Kandydoza
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Bardzo często Dodatni odczyn Coombsa
Często Wydłużony czas protrombinowy,
wydłużony czas tromboplastyny
częściowej, niedokrwistość,
eozynofilia
Niezbyt często Małopłytkowość, leukopenia,
neutropenia
Częstość
nieznana
Niedokrwistość aplastyczna a,
niedokrwistość hemolitycznaa,
agranulocytoza
Zaburzenia układu
immunologicznego
Rzadko Reakcja anafilaktyczna, obrzęk
naczynioruchowy
Częstość
nieznana
Wstrząs anafilaktyczny

Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Częstość
nieznana
Fałszywie dodatni wynik testu na
obecność glukozy w moczu
Zaburzenia psychiczne Częstość
nieznana
Splątanie, omamy

Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często Ból głowy
Rzadko Drgawki, parestezje, zaburzenia smaku,
zawroty głowy
Częstość
nieznana
Śpiączka, stupor, encefalopatia,
zaburzenia świadomości, mioklonie
Zaburzenia naczyniowe Często Zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia
Rzadko Rozszerzenie naczyń krwionośnych
Częstość
nieznana
Krwotoka

Zaburzenia układu oddechowego,
klatki piersiowej i śródpiersia
Rzadko Duszność

Zaburzenia żołądka i jelit Często Biegunka
Niezbyt często Zapalenie okrężnicy (w tym
rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy),
nudności, wymioty
Rzadko Ból brzucha, zaparcia
Częstość
nieznana
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Często Zwiększona aktywność aminotransferazy
alaninowej, zwiększona aktywność
aminotransferazy asparaginianowej,
zwiększone stężenie bilirubiny we krwi

Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Często Wysypka
Niezbyt często Rumień, pokrzywka, świąd
Częstość
nieznana
Zespół Lyella (martwica toksycznorozpływna naskórka)a ,
zespół Stevensa-Johnsonaa,
rumień wielopostaciowya
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Niezbyt często Zwiększone stężenie mocznika w
surowicy, zwiększone stężenie kreatyniny
w surowicy
Częstość
nieznana
Niewydolność nerek, toksyczna
nefropatiaa
Zaburzenia układu rozrodczego i
piersi
Rzadko Świąd narządów płciowych

Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Często Reakcje w miejscu infuzji, ból w miejscu
wstrzyknięcia, stan zapalny w miejscu
wstrzyknięcia
Niezbyt często Gorączka, stan zapalny w miejscu infuzji
Rzadko Dreszcze
Badania diagnostyczne Często Zwiększona aktywność fosfatazy
alkalicznej
a Działania niepożądane ogólnie uznane za działania związane z całą klasą leków.

Pediatria
Profil bezpieczeństwa cefepimu u niemowląt i dzieci jest podobny do obserwowanego u dorosłych. W
badaniach klinicznych najczęściej występującą reakcją niepożądaną podejrzewaną o związek przyczynowy
ze stosowaniem cefepimu była wysypka.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel: + 48 22 49 21 301
Fax: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl.

#### 4.9 Przedawkowanie
W przypadkach ciężkiego przedawkowania, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek,
hemodializa może być pomocna w usunięciu cefepimu z organizmu. Zastosowanie dializy otrzewnowej nie
przynosi korzyści. Niezamierzone przedawkowanie występowało, gdy pacjentom z zaburzeniami czynności
nerek podawano produkt w dużych dawkach (patrz punkt 4.2 – Dawkowanie i sposób podawania oraz 4.4 –
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania). Objawy przedawkowania obejmują
encefalopatię (zaburzenia świadomości, w tym dezorientacja, omamy, stupor i śpiączka), mioklonie oraz
drgawki (patrz punkt 4.8).

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: cefalosporyny czwartej generacji, kod ATC: J01DE01

Mechanizm działania
Mechanizm działania cefepimu opiera się na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii (w fazie
wzrostu) poprzez inhibicję białek wiążących penicylinę (PBP), takich jak np. transpeptydazy, co skutkuje
działaniem bakteriobójczym.

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne
Skuteczność jest w dużej mierze uzależniona od długości okresu czasu, w którym stężenie leku przewyższa
wartość minimalnego stężenia hamującego określonego dla danego czynnika chorobotwórczego.

Mechanizmy oporności
Cefepim wykazuje niewielkie powinowactwo do kodowanych chromosomowo beta-laktamaz i znaczną
oporność na hydrolizę przez większość beta-laktamaz.
Oporność bakterii na cefepim może rozwinąć się w wyniku jednego lub kilku z poniższych mechanizmów:
• zmniejszone powinowactwo białek wiążących penicylinę do cefepimu,
• wytwarzanie beta-laktamaz, które są zdolne do skutecznej hydrolizy cefepimu (np. niektóre z
modyfikowanych chromosomalnie beta-laktamaz o rozszerzonym zakresie substratowym),
• nieprzepuszczalność zewnętrznej błony komórkowej ograniczająca dostęp cefepimu do białek wiążących
penicylinę w przypadku bakterii Gram-ujemnych,
• usuwanie substancji czynnych z komórki poprzez tzw. pompę błonową.

Zaobserwowano występowanie mechanizmu częściowej lub całkowitej oporności krzyżowej pomiędzy
cefepimem a innymi cefalosporynami i penicylinami.

Testowanie cefepimu odbywa się z wykorzystaniem standaryzowanej metody seryjnych rozcieńczeń. Dla
wrażliwych i opornych drobnoustrojów zostały ustalone poniższe wartości minimalnych stężeń hamujących
(ang. minimum inhibitory concentration - MIC):
Stężenia graniczne według Europejskiego Komitetu ds. Oznaczania Lekowrażliwości (ang. European
Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing – EUCAST) – 2014-01-01
Drobnoustroje Wrażliwe Oporne
Enterobacteriaceae ≤ 1 mg/l > 4 mg/l
Pseudomonas spp. ≤ 8 mg/l 1 > 8 mg/l
Staphylococcus spp. przypis 2 przypis 2
Streptococcus grupy A, B, C i G przypis 3 przypis 3
Streptococcus pneumoniae ≤ 1 mg/l 4 > 2 mg/l
Grupa Streptococcus viridans ≤ 0.5 mg/l > 0.5 mg/l
Haemophilus influenzae ≤ 0.25 mg/l 4 > 0.25 mg/l
Moraxella catarrhalis ≤ 4 mg/l > 4 mg/l
Farmakokinetyczno-farmakodynamiczne stężenia graniczne
(niezwiązane z gatunkiem drobnoustroju) 5
≤ 4 mg/l > 8 mg/l

1 Stężenia graniczne mają zastosowanie w przypadku dużych dawek.
2 Wrażliwość gronkowców na cefalosporyny (za wyjątkiem ceftazydymu, cefiksymu oraz cefibutenu)
wnioskuje się na podstawie ich wrażliwości na cefoksytynę, dla której nie określono stężeń granicznych i
nie powinno się jej stosować w zakażeniach gronkowcami.
3 Wrażliwość paciorkowców z grup A, B, C i G na cefalosporyny wnioskuje się na podstawie ich
wrażliwości na penicylinę benzylową.
4 Wyizolowane szczepy, dla których wartość MIC jest większa niż stężenie graniczne charakterystyczne
dla drobnoustrojów wrażliwych na lek, występują bardzo rzadko lub są do tej pory nienotowane.
Identyfikację i testy wrażliwości na antybiotyk w przypadku każdego takiego wyizolowanego szczepu
trzeba powtórzyć i w razie potwierdzenia wyniku, przesłać ten szczep do laboratorium referencyjnego.
Do czasu uzyskania dowodu dotyczącego odpowiedzi klinicznej dla potwierdzonych szczepów, których
wartość MIC przekracza aktualną wartość graniczną oporności, należy je zgłaszać jako oporne.
5 Stężenia graniczne mają zastosowanie w przypadku dobowej dawki dożylnej 2 g x 2 oraz dużych dawek:
co najmniej 2 g x 3.

Wrażliwość
Rozpowszechnienie oporności wybranego gatunku drobnoustroju może różnić się w zależności od lokalizacji
geograficznej i czasu. Do oceny oporności konieczne są dane lokalne przed rozpoczęciem leczenia.
Cefepim działa na większość szczepów drobnoustrojów wymienionych poniżej (stan na grudzień 2012).

Gatunki zwykle wrażliwe
Tlenowe bakterie Gram-dodatnie
Staphylococcus aureus (wrażliwe na metycylinę)
Streptococcus pneumoniae (w tym szczepy oporne na penicylinę) °
Streptococcus pyogenes °
Tlenowe bakterie Gram-ujemne
Citrobacter freundii
Enterobacter aerogenes
Haemophilus influenzae
Moraxella catarrhalis °
Morganella morganii
Proteus mirabilis %
Proteus vulgaris °
Serratia liquefaciens °
Serratia marcescens
Gatunki, wśród których może występować problem oporności nabytej
Tlenowe bakterie Gram-dodatnie
Staphylococcus aureus 3
Staphylococcus epidermidis +
Staphylococcus haemolyticus +
Staphylococcus hominis +
Tlenowe bakterie Gram-ujemne
Acinetobacter baumannii
Enterobacter cloacae
Escherichia coli %
Klebsiella oxytoca %
Klebsiella pneumoniae %
Pseudomonas aeruginosa
Gatunki z wrodzoną opornością
Tlenowe bakterie Gram-dodatnie
Enterococcus spp.
Listeria monocytogenes
Staphylococcus aureus (oporne na metycylinę)
Tlenowe bakterie Gram-ujemne
Stenotrophomonas maltophilia
Bakterie beztlenowe
Bacteroides fragilis
Clostridium difficile
Inne drobnoustroje
Chlamydia spp.
Chlamydophila spp.
Legionella spp.
Mycoplasma spp.
° Brak dostępności aktualnych danych w momencie publikowania tabeli. Przyjmuje się wrażliwość według
podstawowej literatury, typowych opracowań i zaleceń terapeutycznych.
+ Wskaźnik oporności większy niż 50% przynajmniej w jednym regionie.
% Szczepy wytwarzające beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym są zawsze oporne.
3 W warunkach ambulatoryjnych wskaźnik oporności wynosi <10%.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Właściwości farmakokinetyczne cefepimu mają przebieg liniowy w zakresie dawek od 250 mg do 2 g
(podanie dożylne). Nie ulegają one zmianie w trakcie leczenia.

Wchłanianie
Po dożylnym podaniu zdrowym ochotnikom 2 g cefepimu w czasie 30 minut, szczytowe stężenia w osoczu
(Cmax) wynosiły 126 do 193 μg/ml.

Dystrybucja
Cefepim jest dobrze dystrybuowany do płynów ustrojowych i tkanek. W zakresie dawek od 250 mg do 2 g
stopień dystrybucji cefepimu do tkanek nie ulega zmianie. Średnia objętość dystrybucji w stanie
stacjonarnym wynosi 18 l. Nie zaobserwowano przypadków kumulacji leku w organizmie u zdrowych
pacjentów, którym podawano dożylnie dawki do 2 g leku w odstępach 8-godzinnych przez okres 9 dni.
Wiązanie cefepimu z białkami osocza wynosi < 19% i nie zależy od stężenia cefepimu w surowicy.
Przeciętny okres półtrwania cefepimu w fazie eliminacji wynosi około 2 godzin.

Metabolizm
Cefepim jest metabolizowany w niewielkim stopniu. Podstawowym produktem przemiany materii w moczu
jest N-tlenek N-metylopirolidyny, amina trzeciorzędowa, wydalana w ilości odpowiadającej około 7%
przyjętej dawki.

Eliminacja
Średni klirens całkowity wynosi 120 ml/min. Średni klirens nerkowy wynosi 110 ml/min. Powyższe
wskaźniki pokazują, że cefepim jest niemal w całości wydalany przez nerki, głównie w procesie
przesączania kłębuszkowego. Odzysk niezmienionego leku z moczu wynosi około 85% przyjętej dawki, co
skutkuje dużymi stężeniami cefepimu w moczu. Po upływie 12 godzin od momentu dożylnego podania
cefepimu w ilości 500 mg nie był on wykrywalny w osoczu, a po upływie 16 godzin również w moczu.

Pacjenci w podeszłym wieku:
Przebadano mechanizm dystrybucji cefepimu u pacjentów w podeszłym wieku płci męskiej i żeńskiej (>65
lat). Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność kliniczna w tej grupie pacjentów są porównywalne do grupy
młodszych dorosłych, natomiast u pacjentów w podeszłym wieku obserwowano umiarkowane wydłużenie
okresu półtrwania i niższe wartości klirensu nerkowego. W przypadku zaburzenia czynności nerek
wymagane jest dostosowanie dawkowania (patrz punkt 4.2 – Dawkowanie i sposób podawania
„Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek” oraz 4.4 – Specjalne ostrzeżenia i środki
ostrożności dotyczące stosowania „Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku”).

Dzieci i młodzież:
Farmakokinetykę cefepimu, podawanego w infuzji dożylnej w pojedynczych i wielokrotnych dawkach
wynoszących 50 mg/kg mc., badano u pacjentów w wieku od 2 miesięcy do 16 lat. Dawki wielokrotne
podawano w odstępach 8- lub 12-godzinnych przez okres co najmniej 48 godzin.
Średnie stężenia cefepimu w osoczu po podaniu dawki początkowej były zbliżone do stężeń w stanie
stacjonarnym, zaś nieznaczną kumulację leku obserwowano po podaniu dodatkowych dawek.
Wartości innych parametrów farmakokinetycznych u niemowląt i dzieci po podaniu dawki początkowej i po
uzyskaniu stanu stacjonarnego były takie same, niezależnie od schematu dawkowania (co 12 godzin lub co 8
godzin). Nie stwierdzono różnic w wartościach parametrów farmakokinetycznych w zależności od wieku ani
od płci pacjentów.
Po jednorazowym podaniu dożylnym średni klirens całkowity cefepimu wynosił 3,3 ml/min/kg, a objętość
dystrybucji wynosiła 0,3 l/kg. Całkowity średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynosił 1,7 godziny. Z
moczem wydalane jest w postaci niezmienionej 60,4% podanej dawki cefepimu. Cefepim wydalany jest
głównie przez nerki, średni klirens nerkowy wynosi 2,0 ml/min/kg.

Zaburzenia czynności nerek:
Badania u pacjentów z niewydolnością nerek o różnym nasileniu wykazały istotne wydłużenie okresu
półtrwania w fazie eliminacji. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek istnieje liniowa zależność
pomiędzy klirensem całkowitym a klirensem kreatyniny.
Średni okres półtrwania w fazie eliminacji u pacjentów poddawanych hemodializie wynosi 13 godzin, a u
pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej – 19 godzin.

Zaburzenia czynności wątroby
Podanie cefepimu w pojedynczej dawce 1 g nie wpływało na parametry farmakokinetyczne u pacjentów z
mukowiscydozą oraz zaburzeniami czynności wątroby. Nie ma zatem konieczności modyfikacji podawanej
dawki.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nie przeprowadzono długotrwałych badań na zwierzętach, ukierunkowanych na ocenę ryzyka
rakotwórczego działania cefepimu, jednak wyniki badań in vitro i in vivo wskazują, że cefepim nie jest
genotoksyczny.
Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały, że podawanie dobowych dawek o wielkości nawet 10-
krotnie większych niż dawka zalecana dla ludzi, nie wywoływało żadnych bezpośrednich lub pośrednich
szkodliwych skutków wpływających na zdolność do rozmnażania się, rozwój embrionalny i płodowy,
długość ciąży lub rozwój okołoporodowy i poporodowy.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE
#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych
L-Arginina

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Ze względu na możliwość wystąpienia fizycznych lub chemicznych niezgodności, roztworów produktu
Cefepim MIP Pharma nie mieszać z następującymi antybiotykami: metronidazolem, wankomycyną,
gentamycyną, tobramycyną oraz netylmycyną w postaci siarczanu. Jeśli wskazane jest leczenie skojarzone,
produkty te trzeba podawać osobno.
Wszelkie roztwory produktów leczniczych podawane drogą pozajelitową powinny uprzednio skontrolowane
wizualnie, czy nie zawierają cząstek stałych.
Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.

#### 6.3 Okres ważności
27 miesięcy

Okres ważności sporządzonego roztworu
Przygotowany roztwór wykazuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 2 godzin w temperaturze 25°C i
przez 24 godziny w temperaturze 2 do 8°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia przygotowany roztwór
należy zużyć bezpośrednio po przygotowaniu. Jeśli roztwór nie zostanie zużyty natychmiast, to za czas i
warunki przechowywania po otwarciu odpowiada osoba podająca lek.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. Przechowywać fiolki w opakowaniu zewnętrznym w celu
ochrony przed światłem.
Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
Cefepim MIP Pharma, 1 g jest dostarczany w 15 ml fiolkach z bezbarwnego szkła typu I, z korkiem z gumy
bromobutylowej, z aluminiowym uszczelnieniem typu „flip-off”, zawierających proszek barwy białej do
jasnożółtej.
Cefepim MIP Pharma, 2 g jest dostarczany w 50 ml fiolkach z bezbarwnego szkła typu II, z korkiem z gumy
bromobutylowej, z aluminiowym uszczelnieniem typu „flip-off”.

Wielkość opakowań: pudełka zawierające 1, 5 lub 10 fiolek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania
Przygotowanie roztworu do bezpośredniego wstrzyknięcia dożylnego

Zawartość fioki należy rozpuścić w 10 ml rozpuszczalnika, zgodnie ze wskazaniami z poniższej tabeli.
Sporządzony roztwór podaje się powoli w ciągu 3 do 5 minut – albo bezpośrednio do żyły, albo poprzez
zestaw do infuzji w sytuacji, gdy pacjent otrzymuje jednocześnie w infuzji dożylnej inny zgodny roztwór.

Przygotowanie roztworu do infuzji dożylnej
W celu podania infuzji dożylnej należy przygotować roztwór cefepimu 1 g lub 2 g w taki sam sposób, jak
opisano powyżej dla bezpośredniego wstrzyknięcia dożylnego. Odpowiednią ilość sporządzonego roztworu
należy dodać do pojemnika infuzyjnego zawierającego zgodny płyn infuzyjny (zalecana końcowa objętość:
około 40-50 ml). Czas trwania infuzji dożylnej powinien wynosić około 30 minut.

Poniższa tabela zawiera instrukcje dotyczące sporządzania roztworu:
Dawka i droga
podania
Objętość dodawanego
rozpuszczalnika [ml]
Objętość gotowego
roztworu [ml]
Przybliżone stężenie
(mg/ml)
1 g dożylnie 10,0 11,4 90
2 g dożylnie 10,0 12,8 160

Zgodność z płynami dożylnymi
Poniższe rozpuszczalniki mogą być stosowane do sporządzenia roztworu:
• woda do wstrzykiwań
• roztwór glukozy 50 mg/ml (5%)
• roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0.9%).

Przygotowanie roztworu powinno się odbywać w warunkach aseptycznych. Należy dodać zalecaną objętość
rozpuszczalnika i delikatnie wstrząsnąć fiolką do momentu całkowitego rozpuszczenia jej zawartości.
Wyłącznie do jednorazowego użytku. Jakiekolwiek pozostałości roztworu po użyciu należy wyrzucić.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Niezgodności – patrz punkt 6.2.
Należy skontrolować fiolkę przed użyciem produktu. Produkt może być użyty jedynie wówczas, gdy roztwór
nie zawiera widocznych cząstek stałych.
Stosować wyłącznie przejrzyste roztwory.
Roztwory cefepimu, podobnie jak innych cefalosporyn, mogą nabrać żółtego do bursztynowego zabarwienia,
w zależności od warunków przechowywania. Nie ma to jednak ujemnego wpływu na działanie produktu
leczniczego.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU
MIP Pharma GmbH
Kirkeler Str. 41
66440 Blieskastel
Germany
Phone: 0049 (0) 6842 9609 0
Fax: 0049 (0) 6842 9609 355

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
22741, 22742

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 15.10.2015

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI
PRODUKTU LECZNICZEGO
21.01.2019

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.