# Cefepime AptaPharma > Cefepim · 2 g · Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji ## Szczegóły leku - **Nazwa:** Cefepime AptaPharma - **Nazwa powszechna:** Cefepimum - **Substancja czynna:** [Cefepim](https://apteka.online/odpowiedniki/cefepimum) - **Moc:** 2 g - **Postać farmaceutyczna:** Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji - **Droga podania:** dożylna - **Kategoria dostępności:** Rp - **Kod ATC:** J01DE01 - **Liczba opakowań:** 1 - **Numer pozwolenia:** 28139 - **Podmiot odpowiedzialny:** Apta Medica Internacional d.o.o. - **Producent:** ACS Dobfar S.p.A, Włochy - **Status RPL:** Produkt aktywny - **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbakteryjne-do-stosowania-ogolnego/cefepime-aptapharma-prosz-wstrz-inf-2-g-apta - **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbakteryjne-do-stosowania-ogolnego/cefepime-aptapharma-prosz-wstrz-inf-2-g-apta.md ## Dokumenty PDF - Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/46017/leaflet - ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/46017/characteristic ## Dostępne opakowania (1) | Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz | |---|---|---|---|---|---| | 10 fiol. 2 g proszku | 9120088301354 | Rp | — | Brak danych | — | ## Wskaźnik dostępności Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece. - Bardzo dobrze dostępny (5/5) - Dobrze dostępny (4/5) - Trudno dostępny (2/5) - Niedostępny (1/5) - Brak danych Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta. ## Ulotka dla pacjenta ### 1. Co to jest lek Cefepime AptaPharma i w jakim celu sie go stosuje? Lek Cefepime AptaPharma jest antybiotykiem z grupy cefalosporyn należącej do antybiotyków betalaktamowych. Lek ten jest stosowany w leczeniu niektórych zakażeń bakteryjnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na cefepim. ### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Cefepime AptaPharma Kiedy nie stosować leku Cefepime AptaPharma • Jeśli pacjent ma uczulenie na cefepim, inne antybiotyki z grupy cefalosporyn lub inne antybiotyki beta-laktamowe (np. penicyliny, monobaktamy i karbapenemy) lub argininę (wymienione w punkcie 6). Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Cefepime AptaPharma należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Specjalne środki ostrożności • Encefalopatia (choroba mózgu) Stosowanie tego leku może wiązać się z ryzykiem wystąpienia encefalopatii (splątanie, zaburzenia świadomości, drgawki lub nieprawidłowe ruchy). Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast poinformować o tym lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę. Prawdopodobieństwo wystąpienia tych objawów jest większe w przypadku przedawkowania leku lub niewłaściwego dostosowania dawki leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 3 i 4). • Reakcje alergiczne Jeśli podczas leczenia wystąpi reakcja alergiczna, wszelkie objawy alergii (np. wysypka, swędzenie), należy niezwłocznie zgłosić to lekarzowi. Jeśli u pacjenta podczas wcześniejszego leczenia antybiotykami (cefalosporynami lub antybiotykami beta-laktamowymi) wystąpiły reakcje alergiczne, należy poinformować o tym lekarza. U pacjentów uczulonych na penicylinę występuje ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej (5% do 10% przypadków). Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent chorował na astmę lub ma skłonność do alergii. • Biegunka związana z zakażeniem Clostridioides difficile Wystąpienia biegunki w trakcie antybiotykoterapii lub do kilku tygodni po zakończeniu leczenia nie należy leczyć bez konsultacji lekarskiej. • Zaburzenia czynności nerek Jeśli u pacjenta występują problemy dotyczące nerek, należy poinformować lekarza, ponieważ należy dostosować leczenie. • Nadkażenia Leczenie cefepimem może skutkować wtórnymi zakażeniami wywołanymi przez inne drobnoustroje. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta rozwinęło się inne zakażenie niż to, które jest leczone. Ostrzeżenia Należy poinformować lekarza: • jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek, • jeśli u pacjenta wystąpiła reakcja alergiczna, w szczególności na antybiotyki, • jeśli u pacjenta kiedykolwiek rozpoznano astmę, • jeśli u pacjenta podczas leczenia wystąpi biegunka, • jeśli u pacjenta pojawi się zakażenie inne niż leczone. Lek ten może wpływać na fałszywie dodatnie wyniki niektórych badaniach laboratoryjnych (glukoza w moczu, test Coombsa). Lek Cefepime AptaPharma a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie, ostatnio lub o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym o lekach dostępnych bez recepty. Jest to istotne, ponieważ niektórych leków nie należy stosować z lekiem Cefepime AptaPharma. W szczególności należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent stosuje: • jakiekolwiek inne antybiotyki, zwłaszcza aminoglikozydy (takie jak gentamycyna) lub leki moczopędne (takie jak furosemid); w takich przypadkach konieczne jest kontrolowanie czynności nerek; • leki zapobiegające powstawaniu zakrzepów krwi (takie jak warfaryna); ich działanie może być nasilone; • niektóre rodzaje antybiotyków zapobiegające namnażaniu się bakterii, ponieważ mogą wpływać na działanie leku Cefepime AptaPharma. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Ciąża Brak danych dotyczących stosowania cefepimu u kobiet w okresie ciąży. Stosowanie tego leku w czasie ciąży jest dozwolone tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Karmienie piersią Niewielkie ilości tego leku mogą przenikać do mleka kobiecego. Lek może być stosowany podczas karmienia piersią, jednak należy zachować środki ostrożności. Jeśli u dziecka wystąpią objawy, takie jak biegunka, wysypka lub kandydoza (zakażenie mikroskopijnymi drożdżakami), należy przerwać karmienie piersią, ponieważ takie objawy u dziecka mogą być spowodowane tym lekiem. Płodność Brak danych dotyczących wpływu leku na płodność. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek ten może mieć znaczący wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn ze względu na niektóre z możliwych działań niepożądanych (zaburzenia świadomości, zawroty głowy, splątanie lub omamy). Przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy upewnić się, jak ten lek wpływa na pacjenta. ### 3. Jak stosować lek Cefepime AptaPharma? Lekarz lub pielęgniarka zadecydują, jaka dawka leku zostanie podana dorosłemu pacjentowi lub dziecku, w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia oraz wieku pacjenta. U niemowląt i dzieci dawkę oblicza się w zależności od masy ciała. Zalecana dawka: • Dorośli i dzieci w wieku powyżej 12 lat o masie ciała > 40 kg: od 1 g dwa razy na dobę do 2 g dwa do trzech razy na dobę. • Dzieci w wieku od 2 miesięcy do 12 lat o masie ciała ≤ 40 kg: 50 mg/kg mc. trzy razy na dobę. Dawkę należy dostosować w przypadku problemów dotyczących nerek. Cefepime AptaPharma, 1g: Lek ten podaje się dożylnie (podanie dożylne iv.) lub domięśniowo (im.). Cefepime AptaPharma, 2g: Lek ten podaje się dożylnie (podanie dożylne iv.). Podanie dożylne: Przed użyciem lek należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań lub innym zgodnym rozpuszczalniku. Objętość dodanego rozpuszczalnika i otrzymanego roztworu przed podaniem Fiolka Objętość dodanego rozpuszczalnika (mL) Przybliżona dostępna objętość (mL) Przybliżone stężenie (mg/mL) 1g iv. 10,0 11,4 90 2g iv. 10,0 12,8 160 Po rozpuszczeniu proszku otrzymany roztwór można podać bezpośrednio w powolnym wstrzyknięciu (3 do 5 minut) lub przez dren infuzyjny. Alternatywnie roztwór można dodać do zgodnego płynu infuzyjnego i podać dożylnie we wlewie kroplowym (przez 30 minut). Podanie domięśniowe: Lek (1 g cefepimu) rozpuszcza się w wodzie do wstrzykiwań lub w roztworze chlorowodorku lidokainy o stężeniu 5 mg/mL (0,5%) lub 10 mg/mL (1 %). Objętość dodanego rozpuszczalnika i otrzymanego roztworu przed podaniem Fiolka Objętość dodanego rozpuszczalnika (mL) Przybliżona dostępna objętość (mL) Przybliżone stężenie (mg/mL) 1g im. 3,0 4,4 230 Zgodność Ten lek jest zgodny z następującymi rozpuszczalnikami i roztworami: chlorek sodu 9 mg/mL (0,9%) (z glukozą lub bez glukozy 50 mg/mL (5%)), glukoza 50 mg/mL (5%) lub 100 mg/mL (10%) i roztwór mleczanu Ringera. Lek można podawać jednocześnie z innymi antybiotykami, jednak używanie tej samej strzykawki, tego samego wlewu lub tego samego miejsca wstrzyknięcia jest zabronione. Roztwór leku może zmienić kolor na żółtawo-bursztynowy, ale nadal można go stosować, ponieważ zmiana ta nie ma wpływu na skuteczność. Częstość podawania Lek podaje się 2 do 3 razy na dobę. Czas trwania leczenia Aby lek był skuteczny, należy go stosować regularnie w przepisanych dawkach przez cały zalecony przez lekarza okres leczenia. Ustąpienie gorączki lub innych objawów nie oznacza całkowitego wyleczenia. Jeśli pacjent czuje się zmęczony, nie jest to spowodowane leczeniem antybiotykami, ale raczej samym zakażeniem. Zmniejszenie dawki leku lub zaprzestanie leczenia nie będzie miało wpływu na ten objaw i opóźni powrót do zdrowia. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Cefepime AptaPharma Podobnie jak w przypadku wszystkich antybiotyków z tej grupy terapeutycznej, podanie tego leku, zwłaszcza w przypadku przedawkowania, może spowodować ryzyko wystąpienia encefalopatii, która może powodować splątanie, wahania poziomu świadomości, napady drgawkowe lub nieprawidłowe ruchy. W przypadku wystąpienia powyższych objawów należy niezwłocznie powiadomić lekarza lub farmaceutę (patrz punkt 2 i 4). Pominięcie zastosowania leku Cefepime AptaPharma Jeśli pacjent uważa, że nie otrzymał wstrzyknięcia lub wlewu, powinien powiedzieć o tym lekarzowi. Przerwanie stosowania leku Cefepime AptaPharma Ten lek należy stosować przez cały okres leczenia, nawet jeśli pacjent poczuje się lepiej po podaniu pierwszych kilku dawek. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. ### 4. Możliwe działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Dorośli pacjenci i dzieci zazwyczaj dobrze tolerują leczenie lekiem Cefepime AptaPharma. Działania niepożądane, które mogą wystąpić na skutek leczenia, wymieniono według częstości występowania: Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż 1 osoby na 10) - dodatni odczyn Coombsa (stosowany do badania przeciwciał przeciwko krwinkom czerwonym) Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób) - zmniejszenie liczby krwinek czerwonych i (lub) stężenia hemoglobiny (niedokrwistość) - zwiększenie liczby niektórych białych krwinek: leukocytów (eozynofilia) - biegunka - rozległa wysypka - reakcja w miejscu infuzji - zwiększenie aktywności fosfataz alkalicznych (enzymów) - zwiększenie aktywności aminotransferaz (enzymów wątrobowych) - zwiększone stężenie bilirubiny we krwi (bilirubinemia) - wydłużenie czasu krzepnięcia krwi (wydłużenie czasu protrombinowego i czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji) Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób) - zakażenie jamy ustnej wywołane przez niektóre mikroskopijne drożdżaki (kandydoza jamy ustnej) - zwiększenie liczby niektórych białych krwinek: leukocytów (leukopenia) - zwiększenie liczby niektórych białych krwinek: neutrofili (neutropenia) - nieprawidłowo mała liczba płytek krwi (małopłytkowość) - zapalenie spowodowane zakrzepem krwi blokującym żyłę po podaniu dożylnym (zapalenie żył i zakrzepowe zapalenie żył) - nudności, wymioty - swędzenie (świąd), pokrzywka, zaczerwienienie skóry (rumień), - stan zapalny w miejscu infuzji - ból i stan zapalny w miejscu wstrzyknięcia (podanie dożylne lub domięśniowe) - gorączka - zwiększenie wskaźników czynności nerek (stężenie mocznika i (lub) kreatyniny we krwi) Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób) - zakażenia wywołane przez niektóre mikroskopijne drożdżaki (kandydoza) - reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne) - zatrzymanie płynu pod skórą lub w błonach śluzowych (obrzęk naczynioruchowy) - ból głowy - uczucie mrowienia i kłucia (parestezje) - trudności w oddychaniu (duszność) - zaparcie - niewydolność nerek - świąd narządów płciowych - dreszcze Bardzo rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 osoby na 10 000) - zapalenie pochwy (zakażenia pochwy) - uogólniona ciężka reakcja alergiczna (silny dyskomfort ze spadkiem ciśnienia krwi) (wstrząs anafilaktyczny) - drgawki, zaburzenia odczuwania smaku (zaburzenia smaku), zawroty głowy - spadek ciśnienia krwi (niedociśnienie) - zwiększenie średnicy naczyń krwionośnych (rozszerzenie naczyń) - zapalenie jelit (zapalenie jelita grubego) - zapalenie jelit z biegunką i (lub) bólem brzucha (rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego) - ból brzucha - owrzodzenia jamy ustnej - zmniejszenie stężenia fosforu we krwi (zmniejszenie fosforemii) Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) - zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (niedokrwistość aplastyczna) - rozpad krwinek czerwonych (niedokrwistość hemolityczna) - znaczne zmniejszenie liczby niektórych białych krwinek: neutrofili (agranulocytoza) - ciężkie zaburzenia neurologiczne zwane encefalopatią ze splątaniem, zmianami świadomości i przytomności, napadami drgawkowymi, nieprawidłowymi ruchami, śpiączką lub omamami, szczególnie w przypadku stosowania dużych dawek i (lub) zaburzenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkty 2 i 3) - ryzyko krwawienia - ciężka choroba skóry zwana toksycznym martwiczym oddzielaniem się naskórka (powstawanie pęcherzy i łuszczenie się skóry) - zapalne zaczerwienienie skóry, któremu towarzyszą pęcherze i gorączka (zespół StevensaJohnsona) - zaczerwienienie zapalne skóry (rumień wielopostaciowy) - uszkodzenia nerek (nefropatia toksyczna) - fałszywie dodatnie wyniki dla glukozy w moczu (fałszywie dodatni cukromocz) Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. ### 5. Jak przechowywać lek Cefepime AptaPharma? Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i etykiecie po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku. Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Informacje dotyczące przechowywania i czasu w jakim trzeba użyć leku Cefepime AptaPharma po rozpuszczeniu i przygotowaniu do użycia zostały opisane w praktycznych informacjach dla fachowego personelu medycznego (na końcu tej ulotki). Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. ### 6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Cefepime AptaPharma - 1 g: substancją czynną jest 1,19 g cefepimu dichlorowodorku jednowodnego, co odpowiada 1,0 g cefepimu. - 2 g: substancją czynną jest 2,38 g cefepimu dichlorowodorku jednowodnego, co odpowiada 2,0 g cefepimu. - Pozostały składnik to arginina. Jak wygląda lek Cefepime AptaPharma i co zawiera opakowanie Cefepime AptaPharma to biały lub białawy krystaliczny proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji. Cefepime AptaPharma 1 g Fiolki o pojemności 20 mL z bezbarwnego szkła typu I, zamknięte szarym korkiem z gumy bromobutylowej o średnicy 20 mm i aluminiowym uszczelnieniem typu flip-off w kolorze łososiowym. Cefepime AptaPharma 2 g Fiolki o pojemności 20 mL z bezbarwnego szkła typu I, zamknięte szarym korkiem z gumy bromobutylowej o średnicy 20 mm i aluminiowym uszczelnieniem typu flip-off w kolorze brązowym. Lek ten jest dostępny w opakowaniach zawierających 1, 10 lub 25 fiolek w pudełku tekturowym. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Podmiot odpowiedzialny: Apta Medica Internacional d.o.o. Likozarjeva ulica 6 1000 Ljubljana Słowenia Tel.:00386 51 615 015 e-mail: info@apta-medica.com Wytwórca: ACS Dobfar S.p.A. Via Alessandro Fleming 2 37135 Verona Włochy Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Austria Cefepim AptaPharma 1 g Pulver zur Herstellung einer Injektions-/Infusionslösung Cefepim AptaPharma 2 g Pulver zur Herstellung einer Injektions-/Infusionslösung Bułgaria Цефепим АптаФарма 1 g прах за инжекционен / инфузионен разтвор Цефепим АптаФарма 2 g прах за инжекционен / инфузионен разтвор Chorwacja Cefepim AptaPharma 1 g prašak za otopinu za injekciju/infuziju Cefepim AptaPharma 2 g prašak za otopinu za injekciju/infuziju Cypr Cefepime AptaPharma 1g powder for solution for injection/infusion Cefepime AptaPharma 2g powder for solution for injection/infusion Czechy Cefepime AptaPharma Malta Cefepime AptaPharma 1g powder for solution for injection/infusion Cefepime AptaPharma 2g powder for solution for injection/infusion Polska Cefepime AptaPharma Rumunia Cefepima AptaPharma 1 g pulbere pentru soluție injectabilă/perfuzabilă Cefepima AptaPharma 2 g pulbere pentru soluție injectabilă/perfuzabilă Słowacja Cefepime AptaPharma 1 g prášok na injekčný/infúzny roztok Cefepime AptaPharma 2 g prášok na injekčný/infúzny roztok Słowenia Cefepim AptaPharma 1 g prašek za raztopino za injiciranje/infundiranje Cefepim AptaPharma 2 g prašek za raztopino za injiciranje/infundiranje Węgry Cefepim AptaPharma 1 g por oldatos injekcióhoz vagy infúzióhoz Cefepim AptaPharma 2 g por oldatos injekcióhoz vagy infúzióhoz Data ostatniej aktualizacji ulotki:. -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego: Dawkowanie Dorośli pacjenci z prawidłową czynnością nerek: Zazwyczaj zalecane dawki w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami są następujące: Rodzaj zakażenia Wielkość dawki pojedynczej, droga podania Częstość podania Pozaszpitalne zakażenia dróg oddechowych 1 g iv. lub im. 2 razy na dobę Niepowikłane odmiedniczkowe zapalenie nerek Ciężkie zakażenia: posocznica/bakteriemia, zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych, zakażenia dróg żółciowych. 2 g iv. 2 razy na dobę Stany gorączkowe u pacjentów z neutropenią* 2 g iv. 2 do 3 razy na dobę Ciężkie zakażenia Pseudomonas 2 g iv. 3 razy na dobę * Dawkę 2 g trzy razy na dobę stosowano wyłącznie w monoterapii Leczenie trwa zazwyczaj od 7 do 10 dni, jednak w cięższych zakażeniach może być dłuższe. Empiryczne leczenie epizodów gorączkowych u pacjentów z neutropenią trwa zazwyczaj 7 dni lub do czasu ustąpienia neutropenii. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Cefepim jest wydalany przez nerki wyłącznie na drodze filtracji kłębuszkowej. W związku z tym u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (przesączanie kłębuszkowe < 50 mL/min) należy dostosować dawkowanie, aby zrekompensować mniejszą szybkość wydalania przez nerki. W celu ustalenia dawki podtrzymującej należy ocenić filtrację kłębuszkową. Kryteria dostosowania dawkowania u osób z zaburzeniami czynności nerek opisano w poniższej tabeli: Klirens kreatyniny (mL/min) Dawka normalna 50 – 30 29 – 11 ≤ 10 Hemodializa 1 g, dwa razy na dobę 1 g, raz na dobę 500 mg, raz na dobę 250 mg, raz na dobę dawka nasycająca: 1 g następnie 500 mg raz na dobę* 2 g, dwa razy na dobę 2 g, raz na dobę 1 g, raz na dobę 500 mg, raz na dobę dawka nasycająca: 1 g następnie 500 mg raz na dobę* 2 g, trzy razy na dobę 1 g, trzy razy na dobę 1 g, dwa razy na dobę 1 g, raz na dobę dawka nasycająca: 1 g następnie 500 mg raz na dobę* 50 mg/kg mc. trzy razy na dobę 25 mg/kg mc. trzy razy na dobę 25 mg/kg mc. dwa razy na dobę 25 mg/kg mc. jeden raz na dobę * W dniach, w których odbywa się dializa, lek należy podawać po jej zakończeniu. Jeżeli dostępna jest tylko wartość stężenia kreatyniny w surowicy, do oszacowania klirensu kreatyniny można zastosować poniższy wzór Cockcrofta i Gaulta. Stężenie kreatyniny w surowicy powinno odpowiadać czynności nerek w stanie stacjonarnym: masa ciała (w kg) x (140 - wiek [w latach]) mężczyźni: CrCl = --------------------------------------------------------- 72 x stężenie kreatyniny w surowicy (w mg/dL) kobiety: CrCl = 0.85 x klirens kreatyniny obliczony u mężczyzn U pacjentów poddawanych hemodializie właściwości farmakokinetyczne cefepimu wskazują na konieczność zmniejszenia dawki. Pacjenci ci muszą otrzymać dawkę nasycającą 1 g w pierwszej dobie leczenia, a następnie 500 mg w kolejnych dniach. Około 68% całkowitej ilości cefepimu obecnego w organizmie zostaje wydalone w ciągu 3 godzin dializy. W dniach dializy cefepim należy podać po zakończeniu dializy. Jeśli to możliwe, cefepim należy podawać zawsze o tej samej porze dnia. Pacjentom poddawanym ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej cefepim można podawać w dawkach, zalecanych pacjentom z prawidłową czynnością nerek, ale co 48 godzin. Dzieci i młodzież Młodzież w wieku powyżej 12 lat o masie ciała > 40 kg Zalecane dawkowanie w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami zwykle jest takie samo jak dawkowanie u osób dorosłych. Zalecany czas trwania leczenia jest również taki sam jak u osób dorosłych. Dzieci w wieku od 2 miesięcy do 12 lat o masie ciała ≤ 40 kg: Dawka 50 mg/kg mc. podanie iv., 3 razy na dobę. Dostępne dane kliniczne dotyczące niemowląt i dzieci nie pozwalają na zalecenie stosowania cefepimu w monoterapii. Czas trwania leczenia jest taki sam jak u osób dorosłych i zwykle wynosi od 7 do 10 dni, chociaż w przypadku cięższych zakażeń może być konieczne dłuższe leczenie. W przypadku leczenia epizodów gorączkowych u pacjentów z neutropenią zwykle czas trwania leczenia nie powinien być krótszy niż 7 dni lub do ustąpienia neutropenii. Sposób podania Podanie dożylne: Cefepim należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań lub innym zgodnym rozpuszczalniku do sporządzania preparatu do wstrzykiwań (patrz akapit dotyczący zgodności poniżej). Objętość rekonstytucji przed podaniem Fiolka i droga podania Objętość dodanego rozpuszczalnika (mL) Przybliżona dostępna objętość (mL) Przybliżone stężenie (mg/mL) 1 g iv. 10,0 11,4 90 2 g iv. 10.0 12,8 160 Roztwory do podania dożylnego po rekonstytucji można podawać bezpośrednio w powolnym wstrzyknięciu iv. (3 do 5 minut) za pomocą strzykawki lub linii infuzyjnej lub dodać do zgodnego płynu infuzyjnego i podawać we wlewie trwającym 30 minut. Podanie domięśniowe: Rozpuścić 1 g cefepimu w wodzie do wstrzykiwań lub w 5 mg/mL (0,5%) lub 10 mg/mL (1%) roztworze chlorowodorku lidokainy. Objętość dodanego rozpuszczalnika i otrzymanego roztworu przed podaniem Fiolka Objętość dodanego rozpuszczalnika (mL) Przybliżona dostępna objętość (mL) Przybliżone stężenie (mg/mL) 1g im. 3,0 4,4 230 Zgodność: Cefepim jest zgodny z następującymi rozpuszczalnikami i roztworami: chlorek sodu 9 mg/mL (0,9%) (z glukozą lub bez glukozy 50 mg/mL (5%)), glukozą 50 mg/mL (5%) lub 100 mg/mL (10%) i roztworem mleczanu Ringera. Cefepim można podawać jednocześnie z innymi antybiotykami. Jednak używanie tej samej strzykawki, tego samego wlewu lub tego samego miejsca wstrzyknięcia jest zabronione. Kontrola wzrokowa Po rekonstytucji roztwór jest klarowny i nie zawiera widocznych cząstek. Leki do stosowania pozajelitowego należy obejrzeć przed podaniem, aby upewnić się, że nie zawierają cząstek stałych. Leku nie wolno stosować w przypadku wykrycia cząstek stałych. Podobnie jak w przypadku innych cefalosporyn, sporządzony roztwór może przybrać żółtawobursztynową barwę, co nie wskazuje na utratę skuteczności. Rekonstytuowany produkt jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użytku. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Okres ważności Do wstrzyknięć dożylnych, domięśniowych lub w postaci wlewu (po dodaniu do zgodnego płynu infuzyjnego). Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną po rekonstytucji przez 7 dni w przypadku przechowywania w temperaturze 2°C - 8°C (w lodówce) i przez 24 godziny w przypadku przechowywania w temperaturze poniżej 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeśli nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik. Czas przechowywania nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze 2°C - 8°C, chyba że rekonstytucja miała miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. ## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO ### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Cefepime AptaPharma, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji Cefepime AptaPharma, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji ### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Cefepime AptaPharma, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji Każda fiolka zawiera 1 g cefepimu w postaci cefepimu dichlorowodorku jednowodnego (1,19 g). Cefepime AptaPharma, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji Każda fiolka zawiera 2 g cefepimu w postaci cefepimu dichlorowodorku jednowodnego (2,38 g). ### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji. Krystaliczny proszek o barwie białej do białawej. Po rekonstytucji pH roztworu wynosi 4,2-5,2, a osmolalność 383 - 389 mOsmol/kg. ### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE #### 4.1 Wskazania do stosowania Cefepime AptaPharma jest wskazany do leczenia niżej wymienionych ciężkich zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na działanie cefepimu (patrz punkty 4.4 i 5.1). U dorosłych pacjentów i dzieci w wieku powyżej 12 lat o masie ciała > 40 kg: Leczenie pacjentów z bakteriemią, która występuje w związku z którymkolwiek z poniżej wymienionych zakażeń lub jest podejrzewana o taki związek: • pozaszpitalne zakażenia dolnych dróg oddechowych i ciężkie zapalenie płuc, • powikłane i niepowikłane zakażenia układu moczowego, • stany gorączkowe u pacjentów z neutropenią. W leczeniu empirycznym pacjentów z gorączką neutropeniczną: monoterapia cefepimem jest wskazana w leczeniu empirycznym pacjentów z gorączką neutropeniczną. U pacjentów narażonych na duże ryzyko ciężkiego zakażenia (np. pacjentów niedawno poddawanych przeszczepieniu szpiku kostnego, pacjentów z niedociśnieniem tętniczym, nowotworami układu krwiotwórczego lub z ciężką lub długotrwałą neutropenią) monoterapia antybiotykiem może nie być wskazana. Brak wystarczających danych potwierdzających skuteczność stosowania u tych pacjentów cefepimu w monoterapii. (Patrz punkt 5.1.). • zakażenie dróg żółciowych. U dzieci w wieku od 2 miesięcy do 12 lat o masie ciała ≤40 kg: • stany gorączkowe u pacjentów z neutropenią, gdy przewidywany czas trwania neutropenii jest krótki. Dostępne dane kliniczne dotyczące niemowląt i dzieci nie pozwalają na zalecenie stosowania cefepimu w monoterapii. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące prawidłowego stosowania antybiotyków. #### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli pacjenci z prawidłową czynnością nerek: Zazwyczaj zalecane dawki w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami są następujące: Rodzaj zakażenia Wielkość dawki pojedynczej, droga podania Częstość podania Pozaszpitalne zakażenia dróg oddechowych 1 g iv. lub im. 2 razy na dobę Niepowikłane odmiedniczkowe zapalenie nerek Ciężkie zakażenia: posocznica/bakteriemia, zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych, zakażenia dróg żółciowych. 2 g iv. 2 razy na dobę Stany gorączkowe u pacjentów z neutropenią* 2 g iv. 2 do 3 razy na dobę Ciężkie zakażenia Pseudomonas 2 g iv. 3 razy na dobę * Dawkę 2 g trzy razy na dobę stosowano wyłącznie w monoterapii Leczenie trwa zazwyczaj od 7 do 10 dni, jednak w cięższych zakażeniach może być dłuższe. Empiryczne leczenie epizodów gorączkowych u pacjentów z neutropenią trwa zazwyczaj 7 dni lub do czasu ustąpienia neutropenii. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Cefepim jest wydalany przez nerki wyłącznie na drodze filtracji kłębuszkowej. W związku z tym u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (przesączanie kłębuszkowe < 50 mL/min) należy dostosować dawkowanie, aby zrekompensować mniejszą szybkość wydalania przez nerki. W celu ustalenia dawki podtrzymującej należy ocenić filtrację kłębuszkową. Kryteria dostosowania dawkowania u osób z zaburzeniami czynności nerek opisano w poniższej tabeli: Klirens kreatyniny (mL/min) Dawka normalna 50 – 30 29 – 11 ≤ 10 Hemodializa 1 g, dwa razy na dobę 1 g, raz na dobę 500 mg, raz na dobę 250 mg, raz na dobę dawka nasycająca: 1 g następnie 500 mg raz na dobę* 2 g, dwa razy na dobę 2 g, raz na dobę 1g, raz na dobę 500 mg, raz na dobę dawka nasycająca: 1 g następnie 500 mg raz na dobę* 2 g, trzy razy na dobę 1 g, trzy razy na dobę 1 g, dwa razy na dobę 1 g, raz na dobę dawka nasycająca: 1 g następnie 500 mg raz na dobę* 50 mg/kg mc. trzy razy na dobę 25 mg/kg mc. trzy razy na dobę 25 mg/kg mc. dwa razy na dobę 25 mg/kg mc. jeden raz na dobę * W dniach, w których odbywa się dializa, lek należy podawać po jej zakończeniu. Jeżeli dostępna jest tylko wartość stężenia kreatyniny w surowicy, do oszacowania klirensu kreatyniny można zastosować poniższy wzór Cockcrofta i Gaulta. Stężenie kreatyniny w surowicy powinno odpowiadać czynności nerek w stanie stacjonarnym: masa ciała (w kg) x (140 - wiek [w latach]) mężczyźni: CrCl = --------------------------------------------------------- 72 x stężenie kreatyniny w surowicy (w mg/dL) kobiety: CrCl = 0.85 x klirens kreatyniny obliczony u mężczyzn U pacjentów poddawanych hemodializie właściwości farmakokinetyczne cefepimu wskazują na konieczność zmniejszenia dawki. Pacjenci ci muszą otrzymać dawkę nasycającą 1 g w pierwszej dobie leczenia, a następnie 500 mg w kolejnych dniach. Około 68% całkowitej ilości cefepimu obecnego w organizmie zostaje wydalone w ciągu 3 godzin dializy. W dniach dializy cefepim należy podać po zakończeniu dializy. Jeśli to możliwe, cefepim należy podawać zawsze o tej samej porze dnia. Pacjentom poddawanym ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej cefepim można podawać w dawkach zalecanych pacjentom z prawidłową czynnością nerek, ale co 48 godzin. Dzieci i młodzież Młodzież w wieku powyżej 12 lat o masie ciała > 40 kg Zalecane dawkowanie w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami zwykle jest takie samo jak dawkowanie u osób dorosłych. Zalecany czas trwania leczenia jest również taki sam jak u osób dorosłych. Dzieci w wieku od 2 miesięcy do 12 lat o masie ciała ≤ 40 kg: Dawka 50 mg/kg mc. podanie iv., 3 razy na dobę. Dostępne dane kliniczne dotyczące niemowląt i dzieci nie pozwalają na zalecenie stosowania cefepimu w monoterapii. Czas trwania leczenia jest taki sam jak u osób dorosłych i zwykle wynosi od 7 do 10 dni, chociaż w przypadku cięższych zakażeń może być konieczne dłuższe leczenie. W przypadku leczenia epizodów gorączkowych u pacjentów z neutropenią zwykle czas trwania leczenia nie powinien być krótszy niż 7 dni lub do ustąpienia neutropenii. Sposób podania Cefepime AptaPharma, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji można podawać dożylnie (iv.) w powolnym wstrzyknięciu dożylnym trwającym od 3 do 5 minut lub w infuzji trwającej 30 minut, lub w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym (im.). Cefepime AptaPharma, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji można podawać dożylnie (iv.) w powolnym wstrzyknięciu dożylnym trwającym od 3 do 5 minut lub w infuzji trwającej 30 minut (patrz punkt 6.6). Sporządzony roztwór Cefepime AptaPharma jest klarowny i praktycznie nie zawiera widocznych cząstek. #### 4.3 Przeciwwskazania Cefepim jest przeciwwskazany u pacjentów, u których wystąpiły w przeszłości: • reakcje nadwrażliwości na cefepim lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, • reakcje nadwrażliwości na inne cefalosporyny (patrz punkt 4.4) lub antybiotyki beta-laktamowe (np. penicyliny, monobaktamy i karbapenemy). #### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Encefalopatia Stosowanie antybiotyków beta-laktamowych wiąże się z ryzykiem wystąpienia encefalopatii (splątanie, zaburzenia świadomości, padaczka lub nieprawidłowe ruchy), zwłaszcza w przypadku przedawkowania i (lub) zaburzenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Reakcje nadwrażliwości W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów alergii należy przerwać leczenie. Tak jak w przypadku wszystkich antybiotyków beta-laktamowych, zgłaszano ciężkie i sporadycznie zakończone zgonem reakcje nadwrażliwości. Przed rozpoczęciem leczenia cefepimem należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący występowania w przeszłości u pacjenta reakcji nadwrażliwości na cefepim, beta-laktamy lub inne produkty lecznicze. Częstość występowania reakcji krzyżowych między penicyliną a cefalosporynami wynosi 5-10%. Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania cefepimu u pacjentów uczulonych na penicylinę. Podczas podawania pierwszej dawki należy uważnie obserwować stan pacjenta. Nie należy stosować cefalosporyn u pacjentów z natychmiastową reakcją alergiczną na cefalosporyny w wywiadzie. W razie wątpliwości podczas podawania pierwszej dawki musi być obecny lekarz w celu leczenia ewentualnej reakcji anafilaktycznej. Cefepime AptaPharma, należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą lub ze skłonnością do alergii. W przypadku ciężkich reakcji nadwrażliwości może być konieczne podanie epinefryny lub rozpoczęcie innego odpowiedniego postępowania terapeutycznego. Biegunka związana z zakażeniem Clostridioides difficile Podczas stosowania wielu antybiotyków, w tym cefepimu, zgłaszano występowanie biegunki związanej z zakażeniem Clostridioides difficile. Może być to biegunka o ciężkim nasileniu, takim jak rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, które może zagrażać życiu. Należy rozważyć możliwość wystąpienia zakażenia C. difficile u pacjentów, u których wystąpi biegunka w trakcie leczenia lub po leczeniu antybiotykami, gdyż przypadki zakażenia obserwowano do 2 miesięcy po zakończeniu leczenia. Takie zakażenie, rzadko występujące w przypadku stosowania cefalosporyn, wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i zastosowania odpowiedniej specyficznej antybiotykoterapii. W takim przypadku należy unikać podawania produktów sprzyjających zastojowi kału. Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤50 mL/min) lub z innymi stanami, które mogą zaburzać czynność nerek, dawkę cefepimu należy dostosować w celu skompensowania zmniejszonej szybkości eliminacji cefepimu oraz w celu zapobiegania reakcjom klinicznym spowodowanym wysokimi stężeniami antybiotyków w osoczu (patrz punkt 4.2). Dawkę należy dostosować do stopnia zaburzenia czynności nerek, ciężkości zakażenia oraz wrażliwości drobnoustrojów wywołujących zakażenie (patrz punkty 4.2 i 5.2). Nadkażenia Tak jak w przypadku innych antybiotyków, stosowanie cefepimu może prowadzić do nadmiernego wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów. W przypadku wystąpienia wtórnego zakażenia podczas leczenia należy wdrożyć odpowiednie postępowanie. Pacjenci w podeszłym wieku Z ponad 6400 dorosłych pacjentów włączonych do badań klinicznych 35% było w wieku powyżej 65 lat, a 16% w wieku powyżej 75 lat. Zbadano dystrybucję cefepimu u pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat). U pacjentów z prawidłową czynnością nerek nie ma konieczności dostosowania dawki. Ponieważ jednak czynność nerek pogarsza się wraz z wiekiem, dawkę należy dostosować do stanu czynności nerek pacjenta (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zaleca się monitorowanie czynności nerek podczas jednoczesnego stosowania cefepimu z innymi potencjalnie nefrotoksycznymi antybiotykami (zwłaszcza aminoglikozydami) lub z silnymi lekami moczopędnymi. Wpływ na wyniki testów diagnostycznych Opisywano dodatni odczyn Coombs’a bez hemolizy u pacjentów otrzymujących cefepim dwa razy na dobę. Zgłaszano fałszywie dodatnie wyniki testu redukcyjnego oznaczenia glukozy w moczu w testach z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi. Z tego powodu zaleca się stosowanie testów na glukozę opartych na enzymatycznych reakcjach oksydazy glukozowej. Zakres działania przeciwbakteryjnego Ze względu na ograniczony zakres działania przeciwbakteryjnego cefepim nie jest odpowiedni do leczenia niektórych rodzajów zakażeń, chyba że patogen jest już znany i wiadomo, że jest wrażliwy lub istnieje bardzo duże podejrzenie, że najbardziej prawdopodobny patogen będzie wrażliwy na działanie cefepimu (patrz punkt 5.1). #### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Antybiotyki bakteriostatyczne Jednoczesne stosowanie antybiotyków o działaniu bakteriostatycznym może wpływać na działanie antybiotyków beta-laktamowych. Specyficzne problemy związane z zaburzeniami równowagi INR (międzynarodowy współczynnik znormalizowany). Opisywano liczne przypadki zwiększonej aktywności doustnych leków przeciwzakrzepowych u pacjentów otrzymujących antybiotyki. Czynnik zakaźny lub zapalny, a także wiek i stan ogólny pacjenta wydają się być czynnikami ryzyka. W tych okolicznościach trudno jest odróżnić patologię zakaźną od jej leczenia ze względu na występowanie zaburzeń równowagi INR (ang. International Normalised Ratio). Jednak niektóre grupy antybiotyków są częściej zaangażowane, w szczególności fluorochinolony, makrolidy, cykliny, kotrimoksazol i niektóre cefalosporyny. #### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania na zwierzętach nie wskazały na to, że cefepim powoduje wady rozwojowe lub ma działanie fetotoksyczne. Ze względu na brak odpowiednich kontrolowanych badań klinicznych u kobiet w ciąży zaleca się stosowanie cefepimu u kobiet w ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne, a korzyść terapeutyczna przewyższa potencjalne ryzyko. Karmienie piersią Cefepim przenika do mleka kobiecego w bardzo małych ilościach, a przyjmowane ilości są znacznie mniejsze niż dawki terapeutyczne. Dlatego cefepim powinien być stosowany w okresie karmienia piersią wyłącznie po bardzo starannej ocenie spodziewanych korzyści i potencjalnego ryzyka. Jeśli u niemowlęcia wystąpi biegunka, kandydoza lub wysypka, należy przerwać karmienie piersią (lub przyjmowanie leku). Płodność Brak danych dotyczących wpływu cefepimu na płodność u ludzi. Badania przeprowadzone na szczurach nie wykazały wpływu na płodność. #### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ten lek może mieć znaczący wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, w szczególności ze względu na możliwość wystąpienia encefalopatii (patrz punkty 4.4, 4.8 i 4.9). #### 4.8 Działania niepożądane W poniższej tabeli wymieniono działania niepożądane według klasyfikacji układów i narządów (terminy MedDRA) i częstości, stosując następujące kategorie: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja układów i narządów Częstość Działanie niepożądane Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Niezbyt często kandydoza jamy ustnej Rzadko kandydoza Bardzo rzadko infekcje pochwy Zaburzenia krwi i układu chłonnego Często niedokrwistość, eozynofilia Niezbyt często małopłytkowość, leukopenia, neutropenia Częstość nieznana niedokrwistość aplastyczna*, niedokrwistość hemolityczna*, agranulocytoza Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko reakcja anafilaktyczna, obrzęk naczynioruchowy Bardzo rzadko wstrząs anafilaktyczny Zaburzenia psychiczne Częstość nieznana omamy**, dezorientacja** Zaburzenia układu nerwowego Rzadko ból głowy, parestezje Bardzo rzadko drgawki, zaburzenia smaku, zawroty głowy Częstość nieznana encefalopatia**, drgawki drgawkowe**, zaburzenia świadomości**, padaczka**, drgawki miokloniczne**, śpiączka** Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często zapalenie żył w miejscu wstrzyknięcia iv., zakrzepowe zapalenie żył w miejscu wstrzyknięcia iv. Bardzo rzadko niedociśnienie, rozszerzenie naczyń Częstość nieznana krwotok* Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko duszność Zaburzenia żołądka i jelit Często biegunka Niezbyt często nudności, wymioty Rzadko zaparcia Bardzo rzadko rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, zapalenie jelita grubego, ból brzucha, owrzodzenie jamy ustnej Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często wysypka Niezbyt często rumień, pokrzywka, świąd Częstość nieznana toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka*, zespół StevensaJohnsona*, rumień wielopostaciowy* Zaburzenia nerek i dróg moczowych Rzadko niewydolność nerek Częstość nieznana toksyczna nefropatia* Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Rzadko świąd narządów płciowych Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często reakcja w miejscu infuzji Niezbyt często zapalenie w miejscu wstrzyknięcia, ból i stan zapalny w miejscu wstrzyknięcia im. lub iv., gorączka Rzadko drżenie Badania diagnostyczne Bardzo często pozytywny test Coombsa Często zwiększenie aktywności fosfataz alkalicznych, AlAT, AspAT, bilirubinemia, wydłużony czas protrombinowy, wydłużony czas częściowej tromboplastyny po aktywacji Niezbyt często przejściowe zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenie stężenia kreatyniny Bardzo rzadko zmniejszenie fosforemii Częstość nieznana fałszywie dodatnia glikozuria* * Działania niepożądane ogólnie uznane za działanie przypisywane innym związkom tej klasy ** Przyjmowanie antybiotyków beta-laktamowych wiąże się z ryzykiem wystąpienia encefalopatii (splątanie, zaburzenia świadomości, padaczka lub nieprawidłowe ruchy), zwłaszcza w przypadku przedawkowania i (lub) zaburzeń czynności nerek, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.9). Objawy neurotoksyczności ustępują po przerwaniu leczenia i (lub) po hemodializie. Odnotowano kilka przypadków śmierci. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181 C 02 - 222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. #### 4.9 Przedawkowanie Przyjmowanie antybiotyków beta-laktamowych wiąże się z ryzykiem encefalopatii (splątanie, zaburzenia świadomości, padaczka lub nieprawidłowe ruchy), zwłaszcza w przypadku przedawkowania i (lub) zaburzenia czynności nerek. W przypadku ciężkiego przedawkowania, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, hemodializa może być pomocna w zmniejszeniu stężenia cefepimu w surowicy. Zastosowanie dializy otrzewnowej jest nieskuteczne. ### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE #### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: inne antybiotyki beta-laktamowe, cefalosporyny czwartej generacji; kod ATC: J01DE01 Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo Pacjenci z gorączką neutropeniczną: Bezpieczeństwo i skuteczność empirycznego leczenia gorączki neutropenicznej monoterapią cefepimem oceniono w dwóch wieloośrodkowych randomizowanych badaniach klinicznych porównujących monoterapię cefepimem (w dawce 2 g iv. co 8 godzin) z monoterapią ceftazydymem (w dawce 2 g iv. co 8 godzin). W badaniach uczestniczyło łącznie 317 pacjentów. Tabela 1: Charakterystyka włączonej do badania populacji pacjentów Dane demograficzne dotyczące pacjentów kwalifikujących się do oceny (tylko pierwszy epizod) Cefepim Ceftazydym Całkowity 164 153 Mediana wieku (lata) 56,0 (przedział, 18 – 82) 55,0 (przedział, 16 – 84) Mężczyzna 86 (52%) 85 (56%) Kobieta 78 (48%) 68 (44%) Białaczka 65 (40%) 52 (34%) Inne nowotwory hematologiczne 43 (26%) 36 (24%) Guzy lite 54 (33%) 56 (37%) Mediana bezwzględnej liczby neutrofili (nadir) (komórek/μL) 20,0 (przedział, 0 – 500) 20,0 (przedział, 0 – 500) Mediana czasu trwania neutropenii (dni) 6,0 (przedział, 0 – 39) 6,0 (przedział, 0 – 32) Cewnik założony na stałe 97 (59%) 86 (56%) Profilaktyczna antybiotykoterapia 62 (38%) 64 (42%) Przeszczep szpiku kostnego 9 (5%) 7 (5%) SBP < 90 mmHg po włączeniu 7 (4%) 2 (1%) SBP = Ciśnienie skurczowe Tabela 2: Zaobserwowany odsetek odpowiedzi klinicznych. Dla wszystkich ocenianych parametrów cefepim był terapeutycznie równoważny ceftazydymowi. Odpowiedzi w empirycznym leczeniu chorych z gorączką neutropeniczną % odpowiedzi Oceniane parametry Cefepime (n = 164) Ceftazidime (n = 153) Pierwotny epizod ustąpił bez modyfikacji leczenia, bez nowego epizodu gorączki lub zakażenia, a następnie doustna antybiotykoterapia w celu zakończenia leczenia. 51 55 Pierwotny epizod ustąpił bez modyfikacji leczenia, bez nowego epizodu gorączki lub infekcji oraz bez doustnej antybiotykoterapii po leczeniu. 34 39 Przeżycie, modyfikacje w leczeniu. 93 97 Pierwotny epizod ustąpił bez modyfikacji leczenia, a następnie zastosowano doustną antybiotykoterapię w celu zakończenia leczenia. 62 67 Pierwotny epizod ustąpił bez modyfikacji leczenia i bez doustnej antybiotykoterapii po zakończeniu leczenia. 46 51 Nie ma wystarczających danych potwierdzających skuteczność monoterapii cefepimem u pacjentów z dużym ryzykiem wystąpienia ciężkich zakażeń (w tym u pacjentów po niedawno przeprowadzonym przeszczepie szpiku kostnego, pacjentów z niedociśnieniem tętniczym, nowotworami układu krwiotwórczego lub ciężką lub przedłużającą się neutropenią). Brak danych dotyczących pacjentów ze wstrząsem septycznym. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne Skuteczność zależy przede wszystkim od długości okresu, podczas którego stężenie substancji czynnej znajduje się powyżej wartości minimalnego stężenia hamującego (MIC, ang. minimal inhibitory concentration) dla danego drobnoustroju chorobotwórczego. Mechanizmy oporności Cefepim wykazuje niewielkie powinowactwo do kodowanych chromosomowo beta-laktamaz i znaczną oporność na hydrolizę przez większość beta-laktamaz. Oporność bakterii na cefepim może wynikać z jednego lub kilku następujących mechanizmów: • zmniejszone powinowactwo cefepimu do białek wiążących penicyliny, • wytwarzanie beta-laktamaz, które są zdolne do skutecznej hydrolizy cefepimu (np. niektóre z beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum substratowym oraz modyfikowanych chromosomalnie), • nieprzepuszczalność zewnętrznej błony komórkowej, co ogranicza dostęp cefepimu do białek wiążących penicylinę u bakterii Gram-ujemnych, • usuwanie substancji czynnych z komórki poprzez pompę. Zaobserwowano występowanie mechanizmu częściowej lub całkowitej oporności krzyżowej pomiędzy cefepimem a innymi cefalosporynami i penicylinami. Badanie cefepimu przeprowadza się przy użyciu standardowej serii rozcieńczeń. Dla drobnoustrojów wrażliwych i opornych określono następujące minimalne stężenia hamujące: Wartości graniczne według Europejskiego Komitetu ds. Oznaczania Lekowrażliwości (EUCAST, ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing), wersja 12.0, 2022-01-01: Drobnoustroje Wrażliwe (mg/L) Oporne (mg/L) Enterobacterales ≤ 1 > 4 Pseudomonas spp. ≤ 0.001 > 8 Staphylococcus spp. przypis 1 przypis 1 Streptococcus grupy A, B, C i G przypis 2 przypis 2 Streptococcus pneumoniae ≤ 1 > 2 Grupa Streptococcus viridans ≤ 0.5 > 0.5 Haemophilus influenzae ≤ 0.25 > 0.25 Moraxella catarrhalis ≤ 4 > 4 Farmakokinetycznofarmakodynamiczne stężenia graniczne (niezwiązane z gatunkiem drobnoustroju) < 4 > 8 Aeromonas spp. ≤ 1 > 4 1 Wrażliwość gronkowców na cefalosporyny stosowane w zakażeniach gronkowcami wnioskuje się na podstawie ich wrażliwości na cefoksytynę. 2 Wrażliwość paciorkowców z grup A, B, C i G na cefalosporyny wnioskuje się na podstawie ich wrażliwości na penicylinę benzylową. Wrażliwość Częstość występowania oporności wybranych gatunków może się zmieniać z upływem czasu i być różna w różnych rejonach geograficznych. Należy odnieść się do lokalnych danych dotyczących oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie konieczności, gdy lokalna częstość występowania oporności jest taka, że przydatność leku jest wątpliwa, przynajmniej w niektórych rodzajach zakażeń, należy zasięgnąć specjalistycznej opinii. Gatunki zwykle wrażliwe Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Staphylococcus aureus (wrażliwe na metycylinę) Streptococcus pneumoniae (w tym szczepy oporne na penicylinę) º Streptococcus pyogenes º Tlenowe bakterie Gram-ujemne Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Haemophilus influenzae° Moraxella catarrhalis° Morganella morganii Proteus mirabilis% Proteus vulgaris º Serratia liquefaciens º Serratia marcescens Gatunki, wśród których może występować problem oporności nabytej Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Staphylococcus aureus 3 Staphylococcus epidermidis + Staphylococcus haemolyticus + Staphylococcus hominis + Tlenowe bakterie Gram-ujemne Acinetobacter baumannii Enterobacter cloacae Escherichia coli % Klebsiella oxytoca % Klebsiella pneumoniae % Pseudomonas aeruginosa Gatunki z wrodzoną opornością Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Enterococcus spp. Listeria monocytogenes Staphylococcus aureus (oporne na metycylinę) Tlenowe bakterie Gram-ujemne Stenotrophomonas maltophilia Bakterie beztlenowe Bacteroides fragilis Clostridioides difficile Inne drobnoustroje Chlamydia spp. Chlamydophila spp. Legionella spp. Mycoplasma spp. ° Brak dostępności aktualnych danych w momencie publikowania tabeli. Przyjmuje się wrażliwość według podstawowej literatury, typowych opracowań i zaleceń terapeutycznych. + Wskaźnik oporności większy niż 50% przynajmniej w jednym regionie. % Szczepy wytwarzające beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym (ESBL) są zawsze oporne. 3 W warunkach ambulatoryjnych wskaźnik oporności wynosi <10%. #### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Właściwości farmakokinetyczne cefepimu mają przebieg liniowy w zakresie dawek od 250 mg do 2 g w podaniu iv. i od 500 mg do 2 g w podaniu im. Nie ulegają one zmianie w trakcie leczenia. Wchłanianie Po podaniu im. cefepim jest szybko i całkowicie wchłaniany. Dystrybucja W tabeli poniżej podano średnie stężenia cefepimu w osoczu u dorosłych mężczyzn po pojedynczym 30-minutowym wlewie iv. w dawkach 250 mg, 500 mg, 1 g i 2 g i po pojedynczym wstrzyknięciu im. dawki 500 mg, 1 g i 2 g: Średnie stężenia cefepimu w osoczu (μg/ml) Dawka cefepimu 0,5 godz. 1,0 godz. 2,0 godz. 4,0 godz. 8,0 godz. 12,0 godz. 250 mg iv. 20,1 10,9 5,9 2,6 0,5 0,1 500 mg iv. 38,2 21,6 11,6 5 1,4 0,2 1 g iv. 78,7 44,5 24,3 10,5 2,4 0,6 2 g iv. 163,1 85,8 44,8 19,2 3,9 1,1 500 mg im. 8,2 12,5 12 6,9 1,9 0,7 1 g im. 14,8 25,9 26,3 16 4,5 1,4 2 g im. 36,1 49,9 51,3 31,5 8,7 2,3 Stężenia cefepimu w tkankach i płynach ustrojowych przedstawiono w poniższej tabeli: Średnie stężenie cefepimu w tkankach i płynach ustrojowych Tkanka lub płyn ustrojowy Dawka/ droga podania Próbkowanie: średni przedział czasu (godz.) Średnie stężenie w tkankach (μg/g) i płynach ustrojowych (μg/mL) Średnie stężenie w osoczu (μg/mL) Mocz 500 mg iv. 0 – 4* 292 4.,9** 1 g iv. 0 – 4* 926 10.,5** 2 g iv. 0 – 4* 3,120 20,1** Żółć 2 g iv. 9 11,2 9,2 Płyn otrzewnowy 2 g iv. 4,4 18,3 24,8 Płyn śródmiąższowy 2 g iv. 1,5 81.4 72,5 Śluz oskrzelowy 2 g iv. 4,8 24,1 40,4 Załącznik 2 g iv. 5,7 5,2 17,8 Pęcherzyk żółciowy 2 g iv. 9,6 8,1 8,5 * Próbka moczu pobrana w ciągu 0-4 godz. po podaniu leku ** Próbka osocza pobrana 4 godziny po wstrzyknięciu W zakresie dawek od 250 mg do 2 g stopień dystrybucji cefepimu do tkanek nie ulega zmianie w zależności od podanej dawki. Średnia objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi 18 L. Nie zaobserwowano kumulacji leku w organizmie zdrowych pacjentów, którym podawano dożylnie dawki do 2 g leku w odstępach 8-godzinnych przez okres 9 dni. Wiązanie cefepimu z białkami osocza wynosi < 19% i nie zależy od stężenia cefepimu w surowicy. Przeciętny okres półtrwania cefepimu w fazie eliminacji wynosi około 2 godzin. Okres półtrwania w fazie eliminacji jest wydłużony w niewydolności nerek. Metabolizm Cefepim jest metabolizowany w niewielkim stopniu. Podstawowym produktem przemiany materii w moczu jest N-tlenek N-metylopirolidyny wydalany w ilości odpowiadającej około 7% przyjętej dawki. Eliminacja Średni klirens całkowity wynosi 120 mL/min. Średni klirens nerkowy wynosi 110 mL/min. Powyższe wskaźniki pokazują, że cefepim jest niemal w całości wydalany przez nerki, głównie w procesie przesączania kłębuszkowego. W moczu wykrywane jest 85% podanej dawki w postaci niezmienionej. Po dożylnym podaniu cefepimu w ilości 500 mg nie był on wykrywalny w osoczu po upływie 12 godzin, a w moczu po upływie 16 godzin. Średnie stężenie w moczu po upływie 12–16 godzin po wstrzyknięciu wynosi 17,8 μg/mL. Po podaniu iv. 1 lub 2 g średnie stężenie w moczu wynosi odpowiednio 26,5 i 28,8 μg/mL w odstępie 12-24 godzin. Cefepim nie jest wykrywalny w osoczu po upływie 24 godzin. Pacjenci w podeszłym wieku Badano dystrybucję cefepimu u pacjentów w podeszłym wieku (> 65 lat). U pacjentów z prawidłową czynnością nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki. U osób z zaburzeniami czynności nerek (przesączanie kłębuszkowe < 50 mL/min) dawkę należy dostosować tak, aby skompensować mniejszą szybkość wydalania przez nerki (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zgłaszano przypadki odwracalnej encefalopatii, z których większość występowała u osób z zaburzeniami czynności nerek otrzymujących dawki większe niż zalecane, w szczególności u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkty 4.8 i 4.9). Dzieci w wieku od 2 miesięcy do 12 lat Kinetyka cefepimu nie zmienia się u dzieci w wieku od 2 miesięcy do 12 lat. Zaburzenia czynności wątroby Podanie cefepimu w pojedynczej dawce 1 g nie wpływało na parametry farmakokinetyczne u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie ma zatem konieczności modyfikacji podawanej dawki. Zaburzenia czynności nerek Badania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o różnym nasileniu wykazały istotne wydłużenie okresu półtrwania cefepimu w fazie eliminacji. Istnieje liniowa zależność między indywidualnym całkowitym klirensem a klirensem kreatyniny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2). Okres półtrwania w fazie eliminacji u pacjentów dializowanych (hemodializa lub ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa) wynosi 13-17 godzin. #### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach dotyczących oceny ryzyka rakotwórczości. Wyniki badań in vitro i in vivo wskazują, że cefepim nie jest genotoksyczny. Nie wykazano, aby cefepim wpływał na płodność u szczurów. ### 6. DANE FARMACEUTYCZNE #### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Arginina (do ustalenia pH) Produkt leczniczy Cefepime AptaPharma to jałowa mieszanina cefepimu dichlorowodorku jednowodnego i argininy. W celu utrzymania pH rekonstytuowanego roztworu między 4,0 a 6,0 należy dodać argininę w stężeniu około 721 mg/g cefepimu. #### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Leku Cefepime AptaPharma nie wolno mieszać z innymi lekami w tej samej strzykawce lub butelce infuzyjnej. #### 6.3 Okres ważności Przed otwarciem fiolki 2 lata Po rekonstytucji Do wstrzyknięć dożylnych, domięśniowych lub w postaci wlewu (po dodaniu do zgodnego płynu infuzyjnego). Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną po rekonstytucji przez 7 dni w przypadku przechowywania w temperaturze 2°C - 8°C (w lodówce) i przez 24 godziny w przypadku przechowywania w temperaturze poniżej 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeśli nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik. Czas przechowywania nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze 2°C - 8°C, chyba że rekonstytucja miała miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. #### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego. Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3. #### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Cefepime AptaPharma, 1 g Fiolki o pojemności 20 mL z bezbarwnego szkła typu I, zamknięte szarym korkiem z gumy bromobutylowej o średnicy 20 mm i aluminiowym uszczelnieniem typu flip-off w kolorze łososiowym. Cefepime AptaPharma,2 g Fiolki o pojemności 20 mL z bezbarwnego szkła typu I, zamknięte szarym korkiem z gumy bromobutylowej o średnicy 20 mm i aluminiowym uszczelnieniem typu flip-off w kolorze brązowym. Wielkości opakowania: 1, 10 lub 25 fiolek w tekturowym pudełku. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. #### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Podanie dożylne: Cefepim należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań lub innym zgodnym rozpuszczalniku do sporządzania preparatu do wstrzykiwań (patrz akapit dotyczący zgodności poniżej). Objętość rekonstytucji przed podaniem Fiolka i droga podania Objętość dodanego rozpuszczalnika (mL) Przybliżona dostępna objętość (mL) Przybliżone stężenie (mg/mL) 1 g iv. 10,0 11,4 90 2 g iv. 10.0 12,8 160 Roztwory do podania dożylnego po rekonstytucji można podawać bezpośrednio w powolnym wstrzyknięciu iv. (3 do 5 minut) za pomocą strzykawki lub linii infuzyjnej lub dodać do zgodnego płynu infuzyjnego i podawać we wlewie trwającym 30 minut. Podanie domięśniowe: Rozpuścić 1 g cefepimu w wodzie do wstrzykiwań lub w 5 mg/mL (0,5%) lub 10 mg/mL (1%) roztworze chlorowodorku lidokainy. Objętość rekonstytucji przed podaniem Fiolka Objętość dodanego rozpuszczalnika (mL) Przybliżona dostępna objętość (mL) Przybliżone stężenie (mg/mL) 1 g im. 3,0 4,4 230 Zgodność: Cefepim jest zgodny z następującymi rozpuszczalnikami i roztworami: chlorek sodu 9 mg/mL (0,9%) (z glukozą lub bez glukozy 50 mg/mL (5%)), glukozą 50 mg/mL (5%) lub 100 mg/mL (10%) i roztworem mleczanu Ringera. Cefepim można podawać jednocześnie z innymi antybiotykami. Jednak używanie tej samej strzykawki, tego samego wlewu lub tego samego miejsca wstrzyknięcia jest zabronione. Kontrola wzrokowa Po rekonstytucji roztwór jest klarowny i nie zawiera widocznych cząstek. Leki do stosowania pozajelitowego należy obejrzeć przed podaniem, aby upewnić się, że nie zawierają cząstek stałych. Leku nie wolno stosować w przypadku wykrycia cząstek stałych. Podobnie jak w przypadku innych cefalosporyn, sporządzony roztwór może przybrać żółtawobursztynową barwę, co nie wskazuje na utratę skuteczności. Rekonstytuowany produkt jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użytku. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. ### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Apta Medica Internacional d.o.o. Likozarjeva ulica 6 1000 Ljubljana Słowenia ### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Cefepime AptaPharma, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji Pozwolenie nr Cefepime AptaPharma, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji Pozwolenie nr ### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: ### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO --- > Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.