# Cefuroxim Kabi

> Cefuroksym · 750 mg · Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Cefuroxim Kabi
- **Nazwa powszechna:** Cefuroximum
- **Substancja czynna:** [Cefuroksym](https://apteka.online/odpowiedniki/cefuroximum)
- **Moc:** 750 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
- **Droga podania:** dożylna 
domięśniowa
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** J01DC02
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 18153
- **Podmiot odpowiedzialny:** Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
- **Producent:** Labesfal Laboratoiros Almiro S.A., Portugalia
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbakteryjne-do-stosowania-ogolnego/cefuroxim-kabi-prosz-wstrz-750-mg-fresenius
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbakteryjne-do-stosowania-ogolnego/cefuroxim-kabi-prosz-wstrz-750-mg-fresenius.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/24624/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/24624/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 fiol. 750 mg | 5909990863501 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 fiol. 750 mg | 5909990863525 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest Cefuroxim Kabi i w jakim celu się go stosuje?
Cefuroxim Kabi jest antybiotykiem stosowanym u pacjentów dorosłych i dzieci. Jego działanie polega
na zabijaniu bakterii wywołujących zakażenia. Należy on do grupy leków nazywanych
cefalosporynami.

Cefuroxim Kabi jest stosowany w leczeniu zakażeń:
płuc lub klatki piersiowej;
układu moczowego;
skóry i tkanek miękkich;
brzucha.

Cefuroxim Kabi jest również stosowany:
w celu zapobiegania zakażeniom podczas operacji.

Lekarz może zbadać, jaki rodzaj bakterii wywołał u pacjenta zakażenie, a także sprawdzać w trakcie
leczenia, czy bakterie są wrażliwe na Cefuroxim Kabi.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Cefuroxim Kabi

Kiedy nie stosować leku Cefuroxim Kabi:
jeśli pacjent ma uczulenie na którykolwiek z antybiotyków cefalosporynowych lub
którykolwiek z pozostałych składników leku Cefuroxim Kabi (wymienionych w punkcie 6);
jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła ciężka reakcja alergiczna (nadwrażliwość) na
jakikolwiek inny rodzaj antybiotyków beta-laktamowych (peniciliny, monobaktamy lub
karbapenemy).
jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła ciężka wysypka skórna lub łuszczenie się skóry,
pęcherze i (lub) owrzodzenia jamy ustnej po leczeniu cefuroksymem lub innymi antybiotykami
z grupy cefalosporyn.

NL/H/4762/001-002/IA/025

→ Jeśli pacjent sądzi, że dotyczą go powyższe okoliczności, powinien o tym powiedzieć
lekarzowi przed rozpoczęciem stosowania leku Cefuroxim Kabi. Pacjent nie może przyjmować
leku Cefuroxim Kabi.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Cefuroxim Kabi należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub
pielęgniarki. W trakcie leczenia lekiem Cefuroxim Kabi należy zwrócić uwagę, czy nie występują
takie dolegliwości, jak reakcje alergiczne, wysypki skórne, zaburzenia żołądka i jelit (np. biegunka)
lub infekcje grzybicze. Zmniejszy to ryzyko wystąpienia powikłań (patrz „Dolegliwości, na które
należy zwrócić uwagę” w punkcie 4). Jeżeli u pacjenta występowały jakiekolwiek reakcje alergiczne
na inne antybiotyki, takie jak penicylina, może być on uczulony również na Cefuroxim Kabi.

W związku z leczeniem cefuroksymem występowały ciężkie skórne działania niepożądane, takie jak:
zespół Stevensa Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz reakcja polekowa
z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic
symptoms). W razie zauważenia któregokolwiek z objawów związanych z ciężkimi reakcjami
skórnymi opisanymi w punkcie 4., należy natychmiast zasięgnąć porady lekarskiej.

Badania krwi i moczu
Cefuroxim Kabi może wpływać na wyniki badań wykrywających cukier w moczu lub we krwi oraz
badania krwi nazywanego testem Coombsa. Jeśli pacjent ma mieć przeprowadzone takie badania,
powinien:
→ powiedzieć osobie pobierającej próbki do badań, że przyjmuje Cefuroxim Kabi.

Cefuroxim Kabi a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Dotyczy to również leków, które wydawane
są bez recepty.

Niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Cefuroxim Kabi lub mogą zwiększać ryzyko
wystąpienia działań niepożądanych. Należą do nich:
antybiotyki z grupy zwanej aminoglikozydami;
tabletki moczopędne (diuretyki), np. furosemid;
probenecyd;
doustne leki przeciwzakrzepowe (antykoagulanty).
→ Jeśli dotyczy to pacjenta, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Podczas stosowania leku
Cefuroxim Kabi może być konieczne przeprowadzenie u pacjenta dodatkowej kontroli pracy
nerek.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Należy poinformować lekarza przed przyjęciem leku Cefuroxim Kabi:
jeżeli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko;
jeżeli pacjentka karmi piersią.

Lekarz oceni, czy korzyści dla pacjentki, wynikające ze stosowania leku Cefuroxim Kabi, przeważają
nad ryzykiem dla dziecka.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, jeżeli nie czuje się dobrze.

Cefuroxim Kabi zawiera sód.
Cefuroxim Kabi, 750 mg: ten lek zawiera 40,63 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej)
w każdej fiolce. Odpowiada to 2% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób
dorosłych.
Cefuroxim Kabi, 1500 mg: ten lek zawiera 81,26 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej)
w każdej fiolce. Odpowiada to 4,1% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób
dorosłych.

NL/H/4762/001-002/IA/025

### 3. Jak stosować Cefuroxim Kabi?
Cefuroxim Kabi jest zwykle podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. Może być podawany
w kroplówce (infuzja dożylna) lub jako wstrzyknięcie bezpośrednio do żyły lub domięśniowo.

Zwykle stosowana dawka
Lekarz zdecyduje o odpowiedniej dla pacjenta dawce leku Cefuroxim Kabi, biorąc pod uwagę
ciężkość i rodzaj zakażenia, przyjmowanie przez pacjenta wszelkich, innych antybiotyków, jego masę
ciała, wiek oraz prawidłowość pracy nerek.

Noworodki i niemowlęta (w wieku 0-3 tygodni)
Na każdy kilogram masy ciała niemowlęcia podaje się dawkę od 30 do 100 mg leku Cefuroxim
Kabi w ciągu doby, podzieloną na dwie lub trzy dawki.

Niemowlęta (w wieku powyżej 3 tygodni) i dzieci
Na każdy kilogram masy ciała niemowlęcia lub dziecka podaje się dawkę od 30 do 100 mg leku
Cefuroxim Kabi w ciągu doby, podzieloną na trzy lub cztery dawki.

Pacjenci dorośli i młodzież
Od 750 mg do 1,5 g leku Cefuroxim Kabi dwa, trzy lub cztery razy na dobę. Dawka maksymalna: 6 g
na dobę.

Pacjenci mający problemy z nerkami
Jeżeli pacjent ma chore nerki, lekarz może zmienić dawkowanie leku.
→ Jeśli dotyczy to pacjenta, należy powiedzieć o tym lekarzowi.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Dolegliwości, na które należy zwrócić uwagę
U niewielkiej liczby pacjentów przyjmujących Cefuroxim Kabi odnotowano reakcję alergiczną lub
potencjalnie ciężką reakcję skórną. Ich objawy mogą być następujące:
ciężka reakcja alergiczna. Objawy obejmują: wypukłą, swędzącą wysypkę, obrzęk, czasami
twarzy lub ust, mogący utrudniać oddychanie.
wysypka na skórze, mogąca przekształcać się w pęcherze i wyglądać jak małe pierścienie
(ciemna plamka w środku, otoczona jaśniejszą obwódką, z ciemnym pierścieniem wokół
krawędzi).
rozlane zmiany skórne, z pęcherzami i łuszczącym się naskórkiem (może być to objaw
zespołu Stevensa-Johnsona lub toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka).
rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS
lub zespół nadwrażliwości na lek).
ból w klatce piersiowej powiązany z reakcją alergiczną, mogący być objawem zawału serca
wywołanego alergią (zespół Kounisa).

Inne dolegliwości, na które należy zwrócić uwagę w trakcie przyjmowania leku Cefuroxim Kabi
Zakażenia grzybicze. Leki, takie jak Cefuroxim Kabi, mogą rzadko powodować nadmierny
wzrost drożdżaków (Candida) w organizmie, co może prowadzić do zakażenia grzybiczego
(np. pleśniawek). Ryzyko wystąpienia tego działania niepożądanego jest większe, jeśli
Cefuroxim Kabi stosuje się przez długi czas.
Ciężka biegunka (rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego). Leki, takie jak Cefuroxim
Kabi, mogą powodować zapalenie okrężnicy (jelita grubego), powodujące ciężką biegunkę,
zwykle z krwią i śluzem, bólem brzucha i gorączką.

NL/H/4762/001-002/IA/025

→ Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast skontaktować
się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

Często występujące działania niepożądane
Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów:
ból w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk i zaczerwienienie wzdłuż żyły.
→ Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z tych działań niepożądanych, należy powiedzieć o tym
lekarzowi.

Często występujące działania niepożądane mogące ujawnić się w wynikach badań krwi:
zwiększenie aktywności substancji (enzymów) wytwarzanych przez wątrobę;
zmiana liczby białych krwinek (neutropenia lub eozynofilia);
zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość).

Niezbyt często występujące działania niepożądane
Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów:
wysypka skórna, swędząca, wypukła wysypka (pokrzywka);
biegunka, nudności, ból brzucha.
→ Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z tych działań niepożądanych, należy powiedzieć o tym
lekarzowi.

Niezbyt często występujące działania niepożądane mogące ujawnić się w wynikach badań krwi:
zmniejszenie liczby krwinek białych (leukopenia);
zwiększenie stężenia bilirubiny (substancji wytwarzanej przez wątrobę);
dodatni wynik testu Coombsa.

Inne działania niepożądane

Inne działania niepożądane występują u bardzo małej liczby pacjentów, ale dokładna częstość ich
występowania jest nieznana:
zakażenie grzybicze;
wysoka temperatura (gorączka);
reakcje alergiczne;
zapalenie okrężnicy (jelita grubego), powodujące biegunkę, zwykle z krwią i śluzem, bóle
brzucha;
zapalenie nerek i naczyń krwionośnych;
zbyt szybki rozpad krwinek czerwonych (niedokrwistość hemolityczna);
wysypka skórna, mogąca przekształcać się w pęcherze i wyglądać jak małe pierścienie (ciemna
plamka w środku, otoczona jaśniejszą obwódką, z ciemnym pierścieniem wokół krawędzi)
(rumień wielopostaciowy).
→ Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z tych działań niepożądanych, należy powiedzieć o tym
lekarzowi.

Działania niepożądane mogące ujawnić się w wynikach badań krwi:
zmniejszenie liczby płytek krwi (komórek biorących udział w krzepnięciu krwi –
małopłytkowość);
zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny w surowicy krwi.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301

NL/H/4762/001-002/IA/025

faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać Cefuroxim Kabi?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać fiolkę w tekturowym pudełku
w celu ochrony przed światłem.

Zawiesinę lub roztwór do wstrzykiwań leku Cefuroxim Kabi należy użyć natychmiast po
sporządzeniu. Jeśli nie zostanie użyty natychmiast, sporządzoną zawiesinę lub roztwór należy
przechowywać w lodówce (w temperaturze od 2°C do 8°C) i użyć w ciągu 5 godzin.

Nie stosować tego leku, jeśli zauważy się widoczne oznaki zepsucia, takie jak cząstki stałe lub
przebarwienia. Należy wyrzucić niezużytą pozostałość zawiesiny lub roztworu.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Lekarz lub
pielęgniarka usuną leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Cefuroxim Kabi
Cefuroxim Kabi, 750 mg: substancją czynną leku jest cefuroksym. Każda fiolka zawiera 750 mg
cefuroksymu w postaci cefuroksymu sodowego (789 mg).
Cefuroxim Kabi, 1500 mg: substancją czynną leku jest cefuroksym. Każda fiolka zawiera 1500 mg
cefuroksymu w postaci cefuroksymu sodowego (1578 mg).

Jak wygląda Cefuroxim Kabi i co zawiera opakowanie
Cefuroxim Kabi jest proszkiem, który zwykle miesza się z wodą do wstrzykiwań, w celu uzyskania
przezroczystego roztworu do wstrzykiwań lub infuzji dożylnych lub uzyskania zawiesiny do
wstrzykiwań domięśniowych. Po sporządzeniu roztworu cefuroksymu lekarz może go zmieszać
z innymi odpowiednimi płynami infuzyjnymi. Roztwory i zawiesiny mogą mieć różną barwę: od
bezbarwnej do żółtej, w zależności od stężenia, użytego rozcieńczalnika i warunków przechowywania.

Cefuroxim Kabi, 750 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, dostępny jest
w opakowaniach zawierających 1 lub 10 szklanych fiolek z proszkiem, zamkniętych korkiem z gumy
bromobutylowej z aluminiowym uszczelnieniem i niebieską, plastikową nakładką typu „flip-off”.

Cefuroxim Kabi, 1500 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, dostępny
jest w opakowaniach zawierających 1 lub 10 szklanych fiolek z proszkiem, zamkniętych korkiem
z gumy bromobutylowej z aluminiowym uszczelnieniem i czerwoną, plastikową nakładką typu
„flip-off”.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
Al. Jerozolimskie 134

NL/H/4762/001-002/IA/025

02-305 Warszawa

Wytwórca
Labesfal – Laboratórios Almiro S.A.
Lagedo, 3465-157 Santiago de Besteiros
Portugalia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do podmiotu
odpowiedzialnego:
Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
Al. Jerozolimskie 134
02-305 Warszawa
tel.: +48 22 345 67 89

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Belgia

Cefuroxim Fresenius Kabi 750 mg, poeder voor oplossing voor injectie of infusie,
poudre pour solution injectable ou pour perfusion, Pulver zur Herstellung einer
Injektionslösung/Infusionslösung
Cefuroxim Fresenius Kabi 1500 mg poeder voor oplossing voor injectie of infusie,
poudre pour solution injectable ou pour perfusion, Pulver zur Herstellung einer
Injektionslösung/Infusionslösung
Czechy Cefuroxim Kabi 750 mg
Cefuroxim Kabi 1500 mg
Dania Cefuroxim Fresenius Kabi 750 mg
Cefuroxim Fresenius Kabi 1,5 g
Francja CEFUROXIME KABI 750 mg, poudre pour solution injectable ou pour perfusion

Grecja CefuroximeKabi , κόνις για παρασκευή διαλύματος για ένεση/έγχυση, 750 mg
Cefuroxime Kabi κόνις για παρασκευή διαλύματος για ένεση/έγχυση, 1500 mg
Holandia Cefuroxim Fresenius Kabi 750 mg poeder voor oplossing voor injectie/infusie
Cefuroxim Fresenius Kabi 1500 mg poeder voor oplossing voor injectie/infusie
Irlandia Cefuroxime 750 mg powder for solution for injection/infusion
Cefuroxime 1.5 g powder for solution for injection/infusion
Norwegia Cefuroxim Fresenius Kabi 750 mg
Cefuroxim Fresenius Kabi
Polska Cefuroxim Kabi

Słowacja Cefuroxim Kabi 750 mg
Cefuroxim Kabi 1500 mg
Szwecja Cefuroxim Fresenius Kabi 750 mg pulver till injektions-/infusionsvätska, lösning
Cefuroxim Fresenius Kabi 1500 mg pulver till injektions-/infusionsvätska, lösning
Węgry Cefuroxim Kabi 750 mg por oldatos injekcióhoz vagy infúzióhoz
Cefuroxim Kabi 1500 mg por oldatos injekcióhoz vagy infúzióhoz
Wielka Brytania Cefuroxime 750 mg powder for solution for injection/infusion
Cefuroxime 1.5 g powder for solution for injection/infusion

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 15.05.2023

NL/H/4762/001-002/IA/025

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Instrukcje dotyczące rekonstytucji

Objętości dodawanej wody i stężenia roztworu lub zawiesiny przydatne, gdy konieczne jest
stosowanie dawek cząstkowych
Objętości dodawanej wody i stężenia roztworu lub zawiesiny przydatne, gdy konieczne jest
stosowanie dawek cząstkowych
Zawartość
fiolki Droga podania Objętość wody
do dodania [mL]
Przybliżone stężenie
cefuroksymu
[mg/mL]**
Otrzymany
produkt

750 mg
domięśniowo 3 mL 216 zawiesina
wstrzyknięcie dożylne co najmniej 6 mL 116 roztwór
infuzja dożylna co najmniej 6 mL* 116 roztwór

1,5 g
domięśniowo 6 mL 216 zawiesina
wstrzyknięcie dożylne co najmniej 15 mL 94 roztwór
infuzja dożylna 15 mL* 94 roztwór
* Sporządzony roztwór należy dodać do 50 lub 100 mL zgodnego płynu do infuzji (informacje dotyczące
zgodności - patrz poniżej).
** Otrzymana objętość roztworu lub zawiesiny cefuroksymu w rozpuszczalniku zwiększa się z powodu
współczynnika przesuwu fazowego substancji czynnej, z czego wynikają przedstawione stężenia (mg/mL).

Tak jak w przypadku wszystkich leków podawanych pozajelitowo, sporządzony roztwór lub zawiesinę
należy przed podaniem obejrzeć, czy nie zawierają cząstek stałych lub przebarwień.

Wstrzyknięcie domięśniowe: po dodaniu odpowiedniej ilości rozpuszczalnika do wstrzykiwań
domięśniowych powstaje zawiesina.

Wstrzyknięcie dożylne (bolus) lub infuzja dożylna: roztwór można stosować jedynie wtedy, gdy jest
przezroczysty i nie zawiera stałych cząstek.

Roztwory i zawiesiny mogą mieć różną barwę: od bezbarwnej do żółtej, w zależności od stężenia,
użytego rozcieńczalnika i warunków przechowywania.

Sporządzanie roztworu do infuzji dożylnej
Cefuroxim Kabi należy sporządzić zgodnie z następującą instrukcją dotyczącą rozcieńczania roztworu
do wstrzykiwań dożylnych wodą do wstrzykiwań (patrz powyższa tabela).
Przed podaniem leku w infuzji dożylnej, otrzymany roztwór należy rozcieńczyć w 50-100 mL jednego
z wymienionych niżej, zgodnych płynów infuzyjnych.

Cefuroksym sodowy wykazuje zgodność z następującymi płynami infuzyjnymi. Jego działanie jest
zachowane do 5 godzin, w temperaturze od 2°C do 8°C:
− woda do wstrzykiwań;
− 0,9% roztwór sodu chlorku;
− 5% roztwór glukozy.

Cefuroksym we wstrzyknięciu dożylnym należy podawać w ciągu 3 do 5 minut.
Cefuroksym w infuzji dożylnej należy podawać w ciągu 30 do 60 minut.

Do jednorazowego użycia.

Wszelkie niewykorzystane resztki leku lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi
przepisami.

Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną, po rekonstytucji, podczas przechowywania przez 5 godzin
w temperaturze od 2°C do 8°C.

NL/H/4762/001-002/IA/025

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, lek należy zużyć natychmiast. Jeżeli roztwór nie zostanie
podany natychmiast po sporządzeniu, wówczas za czas i warunki jego przechowywania przed
zastosowaniem odpowiada użytkownik.

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.
Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Cefuroxim Kabi, 750 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji
Cefuroxim Kabi, 1500 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Cefuroxim Kabi, 750 mg
Każda fiolka zawiera 750 mg cefuroksymu (Cefuroximum) w postaci cefuroksymu sodowego
(789 mg).

Cefuroxim Kabi, 1500 mg
Każda fiolka zawiera 1500 mg cefuroksymu (Cefuroximum) w postaci cefuroksymu sodowego
(1578 mg).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:
Cefuroxim Kabi, 750 mg: każda fiolka zawiera 40,63 mg sodu.
Cefuroxim Kabi, 1500 mg: każda fiolka zawiera 81,26 mg sodu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji (proszek do wstrzykiwań lub infuzji)
Proszek o barwie od białej do kremowej

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Cefuroxim Kabi jest wskazany w leczeniu wymienionych poniżej zakażeń u pacjentów dorosłych
i dzieci, w tym u noworodków (od urodzenia) (patrz punkty 4.4 i 5.1).

Pozaszpitalne zapalenie płuc.
Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli.
Powikłane zakażenia dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek.
Zakażenia tkanek miękkich: zapalenie skóry i tkanki podskórnej, róża oraz zakażenia ran.
Zakażenia w obrębie jamy brzusznej (patrz punkt 4.4).
Zapobieganie zakażeniom po operacjach w obrębie przewodu pokarmowego (również
przełyku), ortopedycznych, układu sercowo-naczyniowego i ginekologicznych (również po
cesarskim cięciu).

W leczeniu i zapobieganiu zakażeniom, w których ryzyko wystąpienia bakterii beztlenowych jest
bardzo duże, cefuroksym należy podawać wraz z dodatkowymi, odpowiednimi lekami
przeciwbakteryjnymi.

Należy wziąć pod uwagę oficjalne zalecenia dotyczące właściwego stosowania leków
przeciwbakteryjnych.

NL/H/4762/001-002/IA/025

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Tabela 1. Pacjenci dorośli i dzieci ≥40 kg
Wskazanie Dawkowanie
Pozaszpitalne zapalenie płuc i zaostrzenie
przewlekłego zapalenia oskrzeli 750 mg co 8 godzin
(dożylnie lub domięśniowo)
Zakażenia tkanek miękkich: zapalenie skóry
i tkanki podskórnej, róża oraz zakażenia ran
Zakażenia w obrębie jamy brzusznej
Powikłane zakażenia dróg moczowych, w tym
odmiedniczkowe zapalenie nerek
1,5 g co 8 godzin
(dożylnie lub domięśniowo)
Ciężkie zakażenia 750 mg co 6 godzin (dożylnie)
1,5 g co 8 godzin (dożylnie)
Zapobiegawczo w chirurgii przewodu
pokarmowego, w operacjach ginekologicznych
(również w cesarskim cięciu) i ortopedycznych

1,5 g podczas wprowadzania do znieczulenia.
Dawkę można uzupełnić po 8 i 16 godzinach
dwiema dawkami 750 mg (domięśniowo).

Zapobiegawczo w chirurgii układu sercowonaczyniowego i przełyku
1,5 g podczas wprowadzania do znieczulenia,
następnie 750 mg (domięśniowo) co 8 godzin przez
następne 24 godziny

Tabela 2. Dzieci <40 kg
Niemowlęta w wieku
>3 tygodni i dzieci o masie
ciała <40 kg
Niemowlęta (od
urodzenia do 3 tygodni)

Pozaszpitalne zapalenie płuc
30 do 100 mg/kg mc. na dobę
(dożylnie) podane w 3 lub
4 dawkach podzielonych,
dawka 60 mg/kg mc. na dobę
jest wystarczająca w
większości zakażeń

30 do 100 mg/kg mc. na
dobę (dożylnie) podane
w 2 lub 3 dawkach
podzielonych (patrz punkt
5.2)

Powikłane zakażenia dróg
moczowych, w tym odmiedniczkowe
zapalenie nerek
Zakażenia tkanek miękkich:
zapalenie skóry i tkanki podskórnej,
róża oraz zakażenia ran
Zakażenia w obrębie jamy brzusznej

Zaburzenia czynności nerek
Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki. Dlatego, tak samo jak podczas leczenia innymi
podobnymi antybiotykami, u pacjentów ze znacznymi zaburzeniami czynności nerek zalecane jest
zmniejszenie dawki produktu leczniczego Cefuroxim Kabi, aby zrównoważyć jego wolniejsze
wydalanie.

Tabela 3. Zalecane dawki produktu leczniczego Cefuroxim Kabi u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek
Klirens kreatyniny T1/2 [godziny] Dawka [mg]
>20 mL/min/1,73 m2 1,7-2,6 nie jest konieczne zmniejszenie standardowej
dawki (750 mg do 1,5 g trzy razy na dobę)
10-20 mL/min/1,73 m2 4,3-6,5 750 mg dwa razy na dobę
<10 mL/min/1,73 m2 14,8-22,3 750 mg raz na dobę

Pacjenci hemodializowani 3,75

kolejną dawkę 750 mg należy podać dożylnie lub
domięśniowo po zakończeniu każdej dializy; jako
uzupełnienie podawania pozajelitowego,
cefuroksym sodowy może być dodany do płynu
do dializy otrzewnowej (zazwyczaj 250 mg na
każde 2 litry płynu do dializy)

NL/H/4762/001-002/IA/025

Pacjenci z niewydolnością
nerek poddawani ciągłej
tętniczo-żylnej hemodializie
(CAVH) lub
wysokoprzepływowej
hemofiltracji (HF) na
oddziałach intensywnej
terapii

7,9-12,6
(CAVH)
1,6 (HF)

750 mg dwa razy na dobę; w przypadku
niskoprzepływowej hemofiltracji należy stosować
dawkowanie zalecane w zaburzeniach czynności
nerek

Zaburzenia czynności wątroby
Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki. Dlatego uważa się, że występowanie zaburzeń
czynności wątroby nie ma wpływu na farmakokinetykę cefuroksymu.

Sposób podawania

Cefuroxim Kabi należy podawać we wstrzyknięciach dożylnych trwających od 3 do 5 minut,
bezpośrednio do żyły lub w kroplówce, lub w ciągłej infuzji, trwającej od 30 do 60 minut, albo
w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym.
Wstrzyknięcia domięśniowe należy wykonywać głęboko w stosunkowo duże mięśnie. Nie należy
wstrzykiwać w jedno miejsce więcej niż 750 mg. Dawki większe niż 1,5 g należy podawać dożylnie.
Instrukcja przygotowania produktu leczniczego przed podaniem - patrz punkt 6.6.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na cefuroksym lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
Stwierdzona wcześniej nadwrażliwość na antybiotyki cefalosporynowe.
Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna) na jakikolwiek inny antybiotyk beta-laktamowy
(penicyliny, monobaktamy i karbapenemy) w wywiadzie.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Reakcje nadwrażliwości

Podobnie jak w przypadku wszystkich antybiotyków beta-laktamowych, notowano występowanie
ciężkich reakcji nadwrażliwości, sporadycznie zakończonych zgonem. Donoszono o występowaniu
reakcji nadwrażliwości, która może doprowadzić do rozwinięcia się zespołu Kounisa (ostrego
alergicznego skurczu tętnic wieńcowych, mogącego spowodować zawał mięśnia sercowego, patrz
punkt 4.8). W razie wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości, należy natychmiast przerwać
leczenie cefuroksymem i podjąć odpowiednie działania ratunkowe.

Przed rozpoczęciem leczenia należy ustalić, czy u pacjenta nie występowały w przeszłości ciężkie
reakcje nadwrażliwości na cefuroksym, inne cefalosporyny lub jakikolwiek inny antybiotyk betalaktamowy. Należy zachować ostrożność, jeśli cefuroksym podaje się pacjentowi, u którego wcześniej
występowała lekka lub umiarkowana nadwrażliwość na inne antybiotyki beta-laktamowe.

Ciężkie skórne działania niepożądane (SCARS, ang. severe cutaneous adverse reactions)

W związku z leczeniem cefuroksymem notowano występowanie ciężkich skórnych działań
niepożądanych, takich jak: zespół Stevensa-Johnsona (SJS, ang. Stevens-Johnson syndrome),
toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN, ang. toxic epidermal necrolysis) oraz reakcja
polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and
systemic symptoms), które mogą zagrażać życiu bądź prowadzić do zgonu (patrz punkt 4.8).

Przepisując produkt leczniczy należy poinformować pacjenta o objawach przedmiotowych
i podmiotowych oraz uważnie obserwować reakcje skórne. Jeśli pojawią się objawy przedmiotowe
i podmiotowe wskazujące na wystąpienie tych reakcji, należy bezzwłocznie odstawić cefuroksym

NL/H/4762/001-002/IA/025

i rozważyć wdrożenie alternatywnego sposobu leczenia. Jeśli po zastosowaniu cefuroksymu
u pacjenta wystąpiła ciężka reakcja, taka jak SJS, TEN lub DRESS, nigdy u tego pacjenta nie należy
wznawiać leczenia cefuroksymem.

Jednoczesne stosowanie z silnymi lekami moczopędnymi lub antybiotykami aminoglikozydowymi

Należy zachować ostrożność stosując antybiotyki cefalosporynowe w dużych dawkach jednocześnie
z silnymi lekami moczopędnymi, takimi jak furosemid lub z antybiotykami aminoglikozydowymi.
Notowano zaburzenia czynności nerek podczas stosowania tych leków w skojarzeniu. U pacjentów
w podeszłym wieku, a także u pacjentów, u których w przeszłości występowały zaburzenia czynności
nerek, należy monitorować czynność nerek (patrz punkt 4.2).

Nadmierny wzrost drobnoustrojów niewrażliwych

Stosowanie cefuroksymu może powodować nadmierny wzrost Candida. Przedłużone stosowanie
cefuroksymu może również powodować nadmierny wzrost drobnoustrojów niewrażliwych
(np. Enterococcus i Clostridium difficile), na skutek czego może być konieczne przerwanie leczenia
(patrz punkt 4.8).

Podczas leczenia cefuroksymem odnotowano przypadki rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego,
związanego ze stosowaniem leków przeciwbakteryjnych. Może ono mieć przebieg od postaci lekkiej
do zagrażającej życiu. To rozpoznanie należy wziąć pod uwagę u pacjentów z biegunką, która
wystąpiła podczas lub po zakończeniu stosowania cefuroksymu (patrz pkt. 4.8). Należy rozważyć
przerwanie leczenia cefuroksymem oraz zastosowanie leczenia właściwego przeciwko Clostridium
difficile. Nie należy podawać produktów leczniczych hamujących perystaltykę jelit.

Zakażenia w obrębie jamy brzusznej

Ze względu na spektrum działania, nie należy stosować cefuroksymu w leczeniu zakażeń wywołanych
przez Gram-ujemne bakterie niefermentujące (patrz punkt 5.1).

Wpływ na testy diagnostyczne

Wystąpienie dodatniego wyniku testu Coombs’a, związanego ze stosowaniem cefuroksymu, może
zaburzać wyniki prób krzyżowych (patrz punkt 4.8).

Można zaobserwować nieznaczne oddziaływanie z metodami opartymi na redukcji związków miedzi
(Benedicta, Fehlinga, Clinitest). Jednakże, nie powinno to prowadzić do fałszywie dodatnich
wyników, jakie mogą występować podczas stosowania innych cefalosporyn.

Mogą występować fałszywie ujemne wyniki testu z cyjanożelazianami, dlatego do oznaczania
stężenia glukozy we krwi i (lub) osoczu u pacjentów leczonych cefuroksymem sodowym zaleca się
stosowanie metod z użyciem oksydazy glukozowej lub z użyciem heksokinazy.

Ważne informacje o substancjach pomocniczych

Cefuroxim Kabi, 750 mg: produkt leczniczy zawiera 40,63 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 2%
zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Cefuroxim Kabi, 1500 mg: produkt leczniczy zawiera 81,26 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 4,1%
zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Podanie do przedniej komory oka i zaburzenia oka

Cefuroxim Kabi nie jest przeznaczony do podania do przedniej komory oka. Pojedyncze przypadki
oraz grupy działań niepożądanych dotyczących oczu zgłaszano po niezgodnym z zatwierdzonymi
wskazaniami podaniu do przedniej komory oka cefuroksymu sodowego z fiolek zatwierdzonych do
podawania dożylnego lub domięśniowego. Działania te obejmowały obrzęk plamki żółtej, obrzęk

NL/H/4762/001-002/IA/025

siatkówki, odwarstwienie siatkówki, toksyczne uszkodzenie siatkówki, zaburzenie widzenia,
zmniejszoną ostrość widzenia, niewyraźne widzenie, zmętnienie rogówki oraz obrzęk rogówki.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Cefuroksym jest wydalany w procesie przesączania kłębuszkowego i wydzielania kanalikowego. Nie
jest zalecane jednoczesne stosowanie probenecydu. Jednoczesne zastosowanie probenecydu wydłuża
wydalanie antybiotyku i zwiększa maksymalne stężenie w surowicy.

Leki potencjalnie nefrotoksyczne i diuretyki pętlowe

Należy zachować ostrożność podczas leczenia dużymi dawkami cefalosporyn u pacjentów
przyjmujących silnie działające leki moczopędne (takie jak furosemid) albo leki potencjalnie
nefrotoksyczne (takie jak antybiotyki aminoglikozydowe), ponieważ nie można wykluczyć zaburzeń
czynności nerek w wyniku stosowania takich połączeń produktów leczniczych.

Inne interakcje

Określanie stężenia glukozy we krwi i (lub) osoczu: patrz punkt 4.4.
Jednoczesne stosowanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi może powodować zwiększenie
międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (ang. international normalised ratio – INR).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Dane o stosowaniu cefuroksymu u kobiet w okresie ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie
wykazały toksycznego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Cefuroxim Kabi można przepisać
kobiecie w okresie ciąży jedynie wtedy, gdy spodziewane korzyści przeważają ryzyko.

Wykazano, że cefuroksym przenika przez łożysko i uzyskuje terapeutyczne stężenia w płynie
owodniowym i we krwi pępowinowej po podaniu matce drogą domięśniową lub dożylną.

Karmienie piersią

Cefuroksym w niewielkich ilościach przenika do mleka ludzkiego. Nie jest spodziewane wystąpienie
działań niepożądanych podczas stosowania dawek terapeutycznych, jednak nie można wykluczyć
ryzyka biegunki i grzybiczego zakażenia błon śluzowych. W związku z tym należy podjąć decyzję czy
przerwać karmienie piersią, czy przerwać (wstrzymać) leczenie cefuroksymem, biorąc pod uwagę
korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki.

Płodność

Brak danych dotyczących wpływu cefuroksymu sodu na płodność u ludzi. Badania nad rozrodczością
u zwierząt wykazały brak wpływu na płodność.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań nad wpływem cefuroksymu na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn. Jednak biorąc pod uwagę znane działania niepożądane, jest mało
prawdopodobne, aby cefuroksym miał wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są neutropenia, eozynofilia, przemijające zwiększenie
aktywności enzymów wątrobowych lub zwiększenie stężenia bilirubiny, szczególnie u pacjentów

NL/H/4762/001-002/IA/025

z wcześniej zdiagnozowaną chorobą wątroby, jednak nie ma dowodów szkodliwego działania na
wątrobę ani reakcji w miejscu wstrzyknięcia.

Kategorie częstości przypisane do poniższych działań niepożądanych są przybliżone, ponieważ dla
większości działań niepożądanych nie są dostępne odpowiednie dane do wyliczenia częstości ich
występowania. Ponadto częstość występowania działań niepożądanych kojarzonych z cefuroksymem
sodowym może zmieniać się w zależności od wskazania do stosowania.

Dane z badań klinicznych zostały użyte do określenia częstości od bardzo często do rzadko
występujących działań niepożądanych. Częstości występowania wszystkich innych działań
niepożądanych (tj. tych, które występują rzadziej niż 1/10 000) zostały w większości określone na
podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu i odzwierciedlają
raczej częstość ich zgłaszania niż rzeczywistą częstość występowania.

Działania niepożądane związane z leczeniem, wszystkich kategorii, są wymienione poniżej według
klasyfikacji układów i narządów MedDRA, częstości oraz stopnia ciężkości. Zastosowano następujące
zasady przedstawiania częstości występowania: bardzo często ≥1/10; często ≥1/100 do <1/10; niezbyt
często ≥1/1 000 do <1/100; rzadko ≥1/10 000 do <1/1 000; bardzo rzadko <1/10 000 i częstość
nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja układów
i narządów
Często Niezbyt często Częstość nieznana

Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
nadmierny wzrost Candida,
nadmierny wzrost
Clostridium difficile
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
neutropenia,
eozynofilia,
zmniejszone stężenie
hemoglobiny

leukopenia,
dodatni wynik testu
Coombs’a

małopłytkowość,
niedokrwistość
hemolityczna

Zaburzenia układu
immunologicznego
gorączka polekowa,
śródmiąższowe zapalenie
nerek,
anafilaksja,
zapalenie naczyń skóry
Zaburzenia serca zespół Kounisa

Zaburzenia żołądka i jelit zaburzenia
żołądkowo-jelitowe
rzekomobłoniaste zapalenie
jelita grubego (patrz punkt
4.4)
Zaburzenia wątroby
i dróg żółciowych
przemijające
zwiększenie
aktywności enzymów
wątrobowych

przemijające
zwiększenie stężenia
bilirubiny

Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
wysypka skórna,
pokrzywka i świąd
rumień wielopostaciowy,
toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka
i zespół Stevensa-Johnsona,
obrzęk naczynioruchowy,
reakcja polekowa
z eozynofilią i objawami
ogólnymi (DRESS)
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
zwiększenie stężenia
kreatyniny w surowicy,
zwiększenie stężenia azotu
mocznikowego we krwi
i zmniejszenie klirensu
kreatyniny (patrz punkt 4.4)

NL/H/4762/001-002/IA/025

Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
reakcje w miejscu
wstrzyknięcia, w tym
ból i zakrzepowe
zapalenie żył
Opis wybranych działań niepożądanych
Cefalosporyny, jako grupa leków, wykazują skłonność do przylegania do powierzchni błon komórkowych
krwinek czerwonych i reagowania z przeciwciałami skierowanymi przeciwko lekowi, powodując
wystąpienie dodatniego wyniku testu Coombs’a (który może zaburzać próbę krzyżową krwi) i bardzo
rzadko niedokrwistość hemolityczną.
Zaobserwowano przemijające, zazwyczaj odwracalne, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
i stężenia bilirubiny.
Ból w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego jest bardziej prawdopodobny po podaniu większych dawek.
Jednak jest mało prawdopodobne, że leczenie będzie przerwane z tego powodu.

Dzieci i młodzież
Profil bezpieczeństwa stosowania cefuroksymu sodowego u dzieci jest zgodny z profilem u pacjentów
dorosłych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Przedawkowanie może prowadzić do następstw neurologicznych, w tym do encefalopatii, drgawek
i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, jeśli dawki nie są odpowiednio zmniejszone
u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4).

Stężenie cefuroksymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Właściwości ogólne
Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, cefalosporyny drugiej
generacji, kod ATC: J01DC02.

Mechanizm działania

Cefuroksym hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii, po połączeniu się z białkami wiążącymi
penicyliny (ang. penicillin binding proteins – PBP). Powoduje to przerwanie biosyntezy ściany
komórkowej (peptydoglikanu), co prowadzi do lizy komórki bakteryjnej i do jej obumarcia.

NL/H/4762/001-002/IA/025

Mechanizm oporności

Oporność bakterii na cefuroksym może wynikać z jednego lub kilku następujących mechanizmów:
hydroliza przez beta-laktamazy, w tym (ale nie wyłącznie) beta-laktamazy o rozszerzonym
spektrum substratowym (ESBL), oraz przez enzymy AmpC, które mogą być indukowane lub
podlegać trwałej derepresji u niektórych gatunków tlenowych bakterii Gram-ujemnych;
zmniejszone powinowactwo białek wiążących penicyliny (PBP) do cefuroksymu;
nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, która ogranicza dostęp cefuroksymu do białek
wiążących penicyliny u bakterii Gram-ujemnych;
bakteryjne pompy usuwające lek z komórki.

Oczekuje się, że bakterie, które uzyskały oporność na inne cefalosporyny do wstrzykiwań będą oporne
na cefuroksym. W zależności od mechanizmu oporności bakterie, które uzyskały oporność na
penicyliny, mogą wykazywać obniżoną wrażliwość lub oporność na cefuroksym.

Stężenia graniczne cefuroksymu sodowego

Wartości graniczne minimalnych stężeń hamujących (ang. minimum inhibitory concentration - MIC)
(2016-01-01, wersja 6.0) ustalone przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości
(ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing - EUCAST) są następujące:

Drobnoustrój Stężenia graniczne [mg/l]
Wrażliwy Oporny
Enterobacteriaceae1 ≤82 >82
Staphylococcus spp. -3 -3
Streptococcus A, B, C i G -4 -4
Streptococcus pneumoniae ≤0,5 >1
Streptococcus grupa viridans ≤0,5 >0,5
Haemophilus influenzae ≤1 >2
Moraxella catarrhalis ≤4 >8
Stężenia graniczne niezwiązane z gatunkiem ≤4 >8
1 Stężenia graniczne cefalosporyn dla Enterobacteriaceae uwzględniają wszystkie klinicznie istotne mechanizmy
oporności (w tym wytwarzanie ESBL i plazmidowej AmpC). Stosując powyższe kryteria, niektóre izolaty
wytwarzające beta-laktamazy można uznać za wrażliwe lub średniowrażliwe na cefalosporyny 3. i 4. generacji i tak
należy je określać, niezależnie od tego czy wytwarzają ESBL, czy nie. Wykrywanie i określanie ESBL zaleca się
w ramach nadzoru nad bezpieczeństwem zdrowia publicznego i zakażeń.
2 Stężenia graniczne oparte są na leczeniu dużymi dawkami 1,5 g trzy razy na dobę i odnoszą się tylko do E. coli,
Klebsiella spp. i P. mirabilis.
3 O wrażliwości gronkowców na cefalosporyny wnioskuje się na podstawie wrażliwości na cefoksytynę,
z wyjątkiem cefiksymu, ceftazydymu, ceftibutenu i ceftolozanu-tazobaktamu, dla których nie ustalono stężeń
granicznych i nie należy ich stosować w zakażeniach gronkowcami. Niektóre szczepy S. aureus oporne na
metycylinę są wrażliwe na ceftarolinę i ceftobiprol.
4 O wrażliwość paciorkowców grup A, B, C i G na cefalosporyny wnioskuje się na podstawie ich wrażliwości na
benzylopenicylinę.

Wrażliwość mikrobiologiczna

Częstość nabytej oporności wybranych gatunków może zmieniać się w zależności od lokalizacji
geograficznej i czasu. Wskazane jest uzyskanie miejscowej informacji dotyczącej oporności,
szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie konieczności należy zasięgnąć rady
specjalistów, szczególnie wtedy, gdy lokalna częstość występowania oporności jest taka, że
użyteczność produktu leczniczego jest wątpliwa co najmniej w niektórych rodzajach zakażeń.

NL/H/4762/001-002/IA/025

Cefuroksym in vitro działa zwykle na następujące drobnoustroje.

Gatunki zwykle wrażliwe
Bakterie tlenowe Gram-dodatnie
Staphylococcus aureus (wrażliwy na metycylinę)$
Streptococcus pyogenes
Streptococcus agalactiae
Bakterie tlenowe Gram-ujemne
Haemophilus parainfluenzae
Moraxella catarrhalis
Drobnoustroje, u których może wystąpić problem oporności nabytej
Bakterie tlenowe Gram-dodatnie
Streptococcus pneumoniae
Streptococcus mitis (grupa viridans)
Bakterie tlenowe Gram-ujemne
Citrobacter spp. (wyłączając C. freundii)
Enterobacter spp. (wyłączając E. aerogenes i E. cloacae)
Escherichia coli
Haemophilus influenzae
Klebsiella pneumoniae
Proteus mirabilis
Proteus spp. (wyłączając P. penneri i P. vulgaris)
Providencia spp.
Salmonella spp.
Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie
Peptostreptococcus spp.
Propionibacterium spp.
Bakterie beztlenowe Gram-ujemne:
Fusobacterium spp.
Bacteroides spp.
Drobnoustroje o oporności naturalnej
Bakterie tlenowe Gram-dodatnie
Enterococcus faecalis
Enterococcus faecium
Bakterie tlenowe Gram-ujemne
Acinetobacter spp.
Burkholderia cepacia
Campylobacter spp.
Citrobacter freundii
Enterobacter aerogenes
Enterobacter cloacae
Morganella morganii
Proteus penneri
Proteus vulgaris
Pseudomonas aeruginosa
Serratia marcescens
Stenotrophomonas maltophilia
Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie
Clostridium difficile
Bakterie beztlenowe Gram-ujemne
Bacteroides fragilis
Inne
Chlamydia spp.
Mycoplasma spp.
Legionella spp.
$ Wszystkie S. aureus oporne na metycylinę są oporne na cefuroksym.

NL/H/4762/001-002/IA/025

In vitro cefuroksym sodowy w skojarzeniu z antybiotykami aminoglikozydowymi wykazywał
co najmniej działanie sumaryczne, a czasami były dowody na działanie synergiczne.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Po podaniu domięśniowym cefuroksymu zdrowym ochotnikom średnie maksymalne stężenia
w surowicy wynosiły od 27 do 35 μg/mL po dawce 750 mg, a od 33 do 40 μg/mL po dawce 1000 mg
i występowały w ciągu 30 do 60 minut po podaniu. Po dożylnym podaniu dawek 750 i 1500 mg
stężenia w surowicy po 15 minutach wynosiły odpowiednio 50 i 100 μg/mL.
Wartości AUC i Cmax wzrastają liniowo wraz ze zwiększaniem dawki po pojedynczym podaniu od 250
do 1000 mg domięśniowo i dożylnie. Nie było dowodów na kumulowanie się cefuroksymu
w surowicy u zdrowych ochotników po wielokrotnym dożylnym podawaniu dawek 1500 mg co
8 godzin.

Dystrybucja

Wiązanie z białkami określono na 33 do 50%, w zależności od zastosowanej metodologii. Średnia
objętość dystrybucji wynosi od 9,3 do 15,8 l/1,73 m2 po domięśniowym lub dożylnym podaniu dawki
od 250 do 1000 mg. Stężenia cefuroksymu większe niż minimalne stężenia hamujące dla powszechnie
występujących bakterii mogą zostać osiągnięte w migdałkach, tkance zatok przynosowych, błonie
śluzowej oskrzeli, kościach, płynie opłucnowym, płynie stawowym, płynie maziowym, płynie
śródmiąższowym, żółci, plwocinie i ciele szklistym. Cefuroksym przenika przez barierę krew-mózg,
jeśli występuje stan zapalny opon mózgowych.

Metabolizm

Cefuroksym nie jest metabolizowany.

Eliminacja

Cefuroksym jest wydalany w postaci niezmienionej w procesie przesączania kłębuszkowego
i wydzielania kanalikowego. Okres półtrwania w surowicy po wstrzyknięciu domięśniowym lub
dożylnym wynosi w przybliżeniu 70 minut. Po 24 godzinach od podania dochodzi do niemal
całkowitego (85-90%) odzyskania niezmienionego cefuroksymu z moczu. Większość cefuroksymu
jest wydalana w ciągu pierwszych 6 godzin. Średni klirens nerkowy wynosi od 114 do
170 mL/min/1,73 m2 po podaniu domięśniowym lub dożylnym w zakresie dawek od 250 do 1000 mg.

Szczególne grupy pacjentów

Płeć

Nie zaobserwowano różnic w farmokokinetyce cefuroksymu u kobiet i mężczyzn po podaniu
dożylnym w pojedynczym szybkim wstrzyknięciu 1000 mg cefuroksymu sodowego.

Pacjenci w podeszłym wieku

Po podaniu domięśniowym lub dożylnym wchłanianie, dystrybucja i wydalanie cefuroksymu
u pacjentów w podeszłym wieku są podobne, jak u młodszych pacjentów ze zrównoważoną
wydolnością nerek. Z uwagi na to, że występowanie zmniejszonej wydolności nerek jest bardziej
prawdopodobne u pacjentów w podeszłym wieku, należy uważnie dobierać dawkę cefuroksymu i
może być przydatne kontrolowanie czynności nerek (patrz punkt 4.2).

Dzieci

NL/H/4762/001-002/IA/025

Wykazano, że okres półtrwania cefuroksymu w surowicy u noworodków był znacznie wydłużony,
w zależności od wieku ciążowego. Jednakże u starszych niemowląt (w wieku powyżej 3 tygodni)
i u dzieci okres półtrwania w surowicy wynosi od 60 do 90 minut i jest podobny do obserwowanego
u dorosłych.

Zaburzenia czynności nerek

Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki. Dlatego, tak samo jak w przypadku podobnych
antybiotyków, u pacjentów ze znacznymi zaburzeniami czynności nerek (tj. C1cr <20 mL/min)
zalecane jest zmniejszenie dawki cefuroksymu, aby zrównoważyć jego wolniejsze wydalanie (patrz
punkt 4.2). Cefuroksym jest skutecznie usuwany podczas hemodializy i dializy otrzewnowej.

Zaburzenia czynności wątroby

Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki i dlatego uważa się, że występowanie zaburzeń
czynności wątroby nie ma wpływu na farmakokinetykę cefuroksymu.

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD)

Dla cefalosporyn wykazano, że najważniejszym wskaźnikiem farmakokinetycznofarmakodynamicznym, powiązanym ze skutecznością in vivo, jest wyrażona procentowo część
odstępu między dawkami (%T), w której stężenie niezwiązanego produktu leczniczego pozostaje
powyżej minimalnego stężenia hamującego (ang. minimum inhibitory concentration - MIC)
cefuroksymu dla docelowego gatunku bakterii (tj. %T>MIC).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących
bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz toksycznego
wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka.
Nie wykonywano badań karcynogenności, jednak nie ma dowodów świadczących o potencjale
rakotwórczym.

Różne cefalosporyny hamują działanie gamma-glutamylotranspeptydazy w moczu szczurów, jednak
w przypadku cefuroksymu to hamowanie jest słabsze. Może to mieć znaczenie w zakłócaniu
klinicznych testów laboratoryjnych u ludzi.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Nie zawiera.

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać produktu leczniczego z antybiotykami aminoglikozydowymi.

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych
w punkcie 6.6.

W trakcie podawania dożylnego cefuroksymu nie należy mieszać z roztworami zawierającymi inne
substancje czynne.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

NL/H/4762/001-002/IA/025

Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną po rekonstytucji podczas przechowywania przez 5 godzin
w temperaturze od 2°C do 8°C.

Ze względów mikrobiologicznych produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeżeli roztwór nie
zostanie podany natychmiast po sporządzeniu, wówczas za czas i warunki jego przechowywania przed
zastosowaniem odpowiada użytkownik.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.
Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Warunki przechowywania po rekonstytucji, patrz punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Cefuroxim Kabi, 750 mg
Fiolki z bezbarwnego szkła (typu II) o pojemności 15 mL, zamknięte korkiem z gumy
bromobutylowej z aluminiowym uszczelnieniem i niebieską plastikową nakładką typu „flip-off”.

Cefuroxim Kabi, 1500 mg
Fiolki z bezbarwnego szkła (typu II) o pojemności 20 mL, zamknięte korkiem z gumy
bromobutylowej z aluminiowym uszczelnieniem i czerwoną, plastikową nakładką typu „flip-off”.

Wielkości opakowań: 1 fiolka lub 10 fiolek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego
do stosowania

Instrukcje dotyczące rekonstytucji

Tabela 4. Objętości dodawanej wody i stężenia roztworu lub zawiesiny, przydatne, gdy konieczne jest
stosowanie dawek cząstkowych
Objętości dodawanej wody i stężenia roztworu lub zawiesiny, przydatne, gdy konieczne jest
stosowanie dawek cząstkowych
Zawartość
fiolki Droga podania Objętość wody
do dodania [mL]
Przybliżone stężenie
cefuroksymu
[mg/mL]**
Otrzymany
produkt

750 mg
domięśniowo 3 mL 216 zawiesina
wstrzyknięcie dożylne co najmniej 6 mL 116 roztwór
infuzja dożylna co najmniej 6 mL* 116 roztwór

1,5 g
domięśniowo 6 mL 216 zawiesina
wstrzyknięcie dożylne co najmniej 15 mL 94 roztwór
infuzja dożylna 15 mL* 94 roztwór
* Sporządzony roztwór należy dodać do 50 lub 100 mL zgodnego płynu do infuzji (informacje dotyczące
zgodności - patrz poniżej).
** Otrzymana objętość roztworu lub zawiesiny cefuroksymu w rozpuszczalniku zwiększa się z powodu
współczynnika przesuwu fazowego substancji czynnej, z czego wynikają przedstawione stężenia (mg/mL).

Tak jak w przypadku wszystkich produktów leczniczych podawanych pozajelitowo, sporządzony
roztwór lub zawiesinę należy przed podaniem obejrzeć, czy nie zawierają widocznych cząstek stałych
lub przebarwień.

NL/H/4762/001-002/IA/025

Wstrzyknięcie domięśniowe: po dodaniu odpowiedniej ilości rozpuszczalnika do wstrzykiwań
domięśniowych powstaje zawiesina.
Wstrzyknięcie dożylne (bolus) lub infuzja dożylna: roztwór można stosować jedynie wtedy, gdy jest
przezroczysty i nie zawiera widocznych cząstek stałych.

Roztwory i zawiesiny mogą mieć różną barwę: od bezbarwnej do żółtej, w zależności od stężenia,
użytego rozcieńczalnika i warunków przechowywania.

Sporządzanie roztworu do infuzji dożylnej
Cefuroxim Kabi należy sporządzić zgodnie z następującą instrukcją dotyczącą rozcieńczania roztworu
do wstrzykiwań dożylnych wodą do wstrzykiwań (patrz powyższa Tabela 4).
Przed podaniem produktu leczniczego w infuzji dożylnej, otrzymany roztwór należy rozcieńczyć
w 50-100 mL jednego z wymienionych niżej, zgodnych płynów infuzyjnych.

Cefuroksym sodowy wykazuje zgodność z następującymi płynami infuzyjnymi. Jego działanie jest
zachowane do 5 godzin, w temperaturze od 2°C do 8°C:
− woda do wstrzykiwań;
− 0,9% roztwór sodu chlorku;
− 5% roztwór glukozy.

Do jednorazowego użycia.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
Al. Jerozolimskie 134
02-305 Warszawa

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Cefuroxim Kabi, 750 mg: pozwolenie nr 18153
Cefuroxim Kabi, 1500 mg: pozwolenie nr 18154

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 27 kwietnia 2011 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 25 lipca 2014 r.

### 10. DATA CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU
LECZNICZEGO

15.05.2023

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.