# Ciprinol

> Cyprofloksacyna · 10 mg/ml · Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Ciprinol
- **Nazwa powszechna:** Ciprofloxacinum
- **Substancja czynna:** [Cyprofloksacyna](https://apteka.online/odpowiedniki/ciprofloxacinum)
- **Moc:** 10 mg/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
- **Droga podania:** dożylna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** J01MA02
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 00663
- **Podmiot odpowiedzialny:** Krka, d.d., Novo mesto
- **Producent:** Krka, d.d., Novo mesto, Słowenia
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbakteryjne-do-stosowania-ogolnego/ciprinol-konc-inf-10-mg-ml-krka
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbakteryjne-do-stosowania-ogolnego/ciprinol-konc-inf-10-mg-ml-krka.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/1447/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/1447/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 5 amp. 10 ml | 5909990066315 | Rp | — | Trudno dostępny (2/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Ciprinol i w jakim celu się go stosuje?
Ciprinol zawiera substancję czynną - cyprofloksacynę. Cyprofloksacyna jest antybiotykiem z grupy
fluorochinolonów. Cyprofloksacyna zabija bakterie powodujące zakażenia. Działa tylko na określone
szczepy bakterii.

Dorośli

Ciprinol jest stosowany u osób dorosłych:
- w leczeniu niektórych zakażeń bakteryjnych:
- zakażenia układu oddechowego
- długotrwałe lub nawracające zakażenia ucha lub zatok
- zakażenia układu moczowego
- zakażenia układu moczowo-płciowego u kobiet i mężczyzn
- rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej lub szyjki macicy, wywołane przez
wrażliwe szczepy Neisseria gonorrhoeae
- zapalenie jądra i najądrza, w tym wywołane przez wrażliwe szczepy Neisseria
gonorrhoeae
- zapalenie narządów miednicy mniejszej, w tym wywołane przez wrażliwe szczepy
Neisseria gonorrhoeae.
Jeżeli lekarz podejrzewa lub rozpozna, że wyżej wymienione zakażenia układu płciowego
wywołane są przez Neisseria gonorrhoeae, to szczególnie istotne jest uzyskanie
lokalnych przez lekarza danych na temat rozpowszechnienia oporności na
cyprofloksacynę oraz potwierdzenie wrażliwości na podstawie odpowiednich badań
laboratoryjnych.
- zakażenia układu pokarmowego oraz zakażenia wewnątrz jamy brzusznej
- zakażenia skóry i tkanek miękkich
- zakażenia kości i stawów
- w leczeniu płucnej postaci wąglika i zapobieganiu zakażeniu po narażeniu na wdychanie
pałeczek wąglika.

Cyprofloksacynę można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią (mała liczba białych krwinek) z
gorączką, która przypuszczalnie jest skutkiem zakażenia bakteryjnego.

Jeśli zakażenie jest ciężkie lub wywołane przez więcej niż jeden rodzaj bakterii, lekarz może zalecić
dodatkowy antybiotyk, do zastosowania razem z lekiem Ciprinol.

Dzieci i młodzież

Ciprinol jest stosowany u dzieci i młodzieży, pod specjalistyczną kontrolą lekarską, w następujących
zakażeniach bakteryjnych:
- Zakażenia płuc i oskrzeli wywołane przez Pseudomonas aeruginosa u dzieci i młodzieży z
mukowiscydozą
- Powikłane zakażenia układu moczowego i ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek
- Płucna postać wąglika (zapobieganie zakażeniom po kontakcie z bakteriami i leczenie)

Ciprinol może również być zastosowany do leczenia innych ciężkich zakażeń u dzieci i młodzieży,
jeśli lekarz uzna to za konieczne.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ciprinol

Kiedy nie stosować leku Ciprinol
- jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną, inne leki z grupy chinolonów lub którykolwiek
z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
- u pacjentów przyjmujących jednocześnie tyzanidynę (patrz punkt 2 „Ciprinol a inne leki”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Ciprinol należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
pielęgniarką.

Przed zastosowaniem leku Ciprinol
Nie należy przyjmować leków przeciwbakteryjnych zawierających fluorochinolony lub chinolony, w
tym leku Ciprinol, jeśli u pacjenta wystąpiło w przeszłości jakiekolwiek ciężkie działanie niepożądane
podczas przyjmowania chinolonu lub fluorochinolonu. W takiej sytuacji należy jak najszybciej
poinformować lekarza.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Ciprinol należy omówić to z lekarzem, jeśli:
- u pacjenta występowały kiedykolwiek problemy z nerkami, ponieważ może być konieczna
zmiana dawki leku,
- pacjent choruje na padaczkę lub ma inne zaburzenia neurologiczne,
- u pacjenta występowały w przeszłości problemy ze ścięgnami podczas leczenia takimi
antybiotykami, jak lek Ciprinol,
- pacjent choruje na cukrzycę, ponieważ w przypadku stosowania cyprofloksacyny może
wystąpić ryzyko hipoglikemii,
- u pacjenta stwierdzono miastenię (rodzaj osłabienia mięśni),
- u pacjenta stwierdzono poszerzenie dużego naczynia krwionośnego (tętniak aorty lub dużej
tętnicy obwodowej),
- w przeszłości wystąpiło u pacjenta rozwarstwienie aorty (rozdarcie ściany aorty),
- u pacjenta stwierdzono niedomykalność zastawek serca,
- w rodzinie występowały przypadki tętniaka aorty lub rozwarstwienia aorty albo wrodzonej
choroby zastawki serca, czy też inne czynniki ryzyka lub stany predysponujące (np. choroby
tkanki łącznej takie jak zespół Marfana lub postać naczyniowa zespołu Ehlersa-Danlosa, zespół
Turnera, zespół Sjögrena [choroba zapalna o podłożu autoimmunologicznym] lub choroby
naczyń krwionośnych takie jak zapalenie tętnic Takayasu, olbrzymiokomórkowe zapalenie
tętnic, choroba Behceta, nadciśnienie tętnicze lub potwierdzona miażdżyca tętnic,
reumatoidalne zapalenie stawów [choroba stawów] lub zapalenie wsierdzia [zakażenie serca]),

- u pacjenta lub w jego rodzinie występuje niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej
(G6PD), należy poinformować o tym lekarza - po zastosowaniu cyprofloksacyny może
wystąpić niedokrwistość (anemia).

W leczeniu niektórych zakażeń układu moczowo-płciowego lekarz może dodatkowo, oprócz
cyprofloksacyny, przepisać inny antybiotyk. Jeśli u pacjenta nie nastąpi poprawa stanu zdrowia po
trzech dniach leczenia, należy zwrócić się do lekarza.

Zaburzenia dotyczące serca
Należy zachować ostrożność podczas stosowania tego typu leków, jeśli:
- u pacjenta stwierdzono wrodzone lub występujące w rodzinie wydłużenie odstępu QT
(widoczne w zapisie EKG - badaniu aktywności elektrycznej serca),
- u pacjenta stwierdzono zaburzenia równowagi elektrolitowej we krwi (zwłaszcza małe stężenie
potasu i magnezu we krwi),
- pacjent ma bardzo wolny rytm serca (zwany bradykardią),
- pacjent ma słabą pracę serca (niewydolność serca),
- pacjent przebył zawał mięśnia sercowego,
- pacjent jest kobietą lub osobą w podeszłym wieku,
- pacjent stosuje inne leki mogące powodować zmiany w zapisie EKG (patrz punkt 2 „Ciprinol a
inne leki”).

Podczas stosowania leku Ciprinol
Jeżeli podczas stosowania leku Ciprinol wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy
natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi. Lekarz zadecyduje, czy trzeba przerwać stosowanie leku
Ciprinol:

- Ciężka, nagła reakcja alergiczna (reakcja anafilaktyczna lub wstrząs, obrzęk
naczynioruchowy). Istnieją rzadkie przypadki, że nawet po przyjęciu pierwszej dawki może
wystąpić ciężka reakcja alergiczna, z następującymi objawami: ucisk w klatce piersiowej,
zawroty głowy, złe samopoczucie lub omdlenia lub zawroty głowy podczas wstawania. Jeżeli
tak się stanie, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi, gdyż konieczne jest
przerwanie podawania leku Ciprinol.

- Długotrwałe, zaburzające sprawność i potencjalnie nieodwracalne ciężkie działania
niepożądane.
Leki przeciwbakteryjne zawierające fluorochinolony lub chinolony, w tym lek Ciprinol, były
związane z bardzo rzadkimi, ale ciężkimi działaniami niepożądanymi (utrzymującymi się przez
miesiące lub lata), powodującymi upośledzenie lub potencjalnie nieodwracalne. Należą do nich:
bóle ścięgien, mięśni i stawów kończyn górnych i dolnych, trudności w chodzeniu,
nieprawidłowe odczucia, takie jak kłucie, mrowienie, łaskotanie, drętwienie lub pieczenie
(parestezje), zaburzenia zmysłów, w tym zaburzenia wzroku, smaku i węchu oraz słuchu,
depresja, zaburzenia pamięci, silne zmęczenie i ciężkie zaburzenia snu.
Jeśli po przyjęciu leku Ciprinol wystąpi którekolwiek z tych działań niepożądanych, należy
natychmiast skontaktować się z lekarzem przed kontynuacją leczenia. Pacjent i lekarz
zdecydują, czy kontynuować leczenie, biorąc również pod uwagę antybiotyki z innej grupy.

- Rzadko może wystąpić ból i obrzęk stawów oraz stan zapalny lub zerwanie ścięgien.
Ryzyko jest zwiększone u osób w podeszłym wieku (powyżej 60 lat), po przeszczepie narządu,
w przypadku występowania problemów z nerkami lub leczenia kortykosteroidami. Stan zapalny
i zerwania ścięgien mogą wystąpić w ciągu pierwszych 48 godzin leczenia, a nawet do kilku
miesięcy po przerwaniu leczenia lekiem Ciprinol. Po wystąpieniu pierwszych objawów bólu lub
stanu zapalnego ścięgna (na przykład w stawie skokowym, nadgarstku, łokciu, barku lub
kolanie) należy przerwać przyjmowanie leku Ciprinol, skontaktować się z lekarzem i odciążyć
bolący obszar. Należy unikać nadmiernego wysiłku, ponieważ może to zwiększyć ryzyko
zerwania ścięgna.

- W przypadku wystąpienia nagłego silnego bólu brzucha, pleców lub w klatce piersiowej,
który może być objawem tętniaka i rozwarstwienia aorty, należy się natychmiast zgłosić do
oddziału ratunkowego. Ryzyko wystąpienia tych zmian może być wyższe w przypadku leczenia
układowymi kortykosteroidami.

- W przypadku wystąpienia nagłych duszności, zwłaszcza po położeniu się do łóżka, lub
zaobserwowania obrzęku kostek, stóp lub brzucha albo pojawienia się kołatania serca
(uczucia przyspieszonego lub nieregularnego bicia serca) należy niezwłocznie zwrócić się do
lekarza.

- Jeśli pacjent choruje na padaczkę lub ma inne schorzenia neurologiczne, takie jak:
niedokrwienie mózgu lub udar, mogą wystąpić objawy niepożądane ze strony ośrodkowego
układu nerwowego. Jeśli taki atak nastąpi, należy przerwać stosowanie leku Ciprinol i
natychmiast skontaktować się z lekarzem.

- U pacjenta mogą rzadko wystąpić objawy uszkodzenia nerwów (neuropatii), takie jak ból,
pieczenie, mrowienie, drętwienie i (lub) osłabienie, zwłaszcza stóp i nóg oraz dłoni i rąk. W
takim przypadku należy przerwać przyjmowanie leku Ciprinol i natychmiast poinformować
lekarza, aby zapobiec rozwojowi potencjalnie nieodwracalnej choroby.

- Po pierwszym przyjęciu leku Ciprinol mogą wystąpić reakcje psychotyczne. Jeśli u pacjenta
występuje depresja lub psychoza, objawy tych chorób mogą się nasilać podczas stosowania
leku Ciprinol. Rzadko depresja lub psychoza mogą rozwinąć się do stadium myśli
samobójczych, mogących prowadzić do prób samobójczych lub samobójstwa (patrz punkt 4
„Możliwe działania niepożądane”). W przypadku wystąpienia depresji, psychozy, myśli lub
zachowań samobójczych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

- Antybiotyki chinolonowe mogą powodować zwiększenie stężenia cukru we krwi powyżej
normy (hiperglikemię) lub zmniejszenie stężenia cukru we krwi poniżej normy mogące w
ciężkich przypadkach prowadzić do utraty przytomności (śpiączki hipoglikemicznej) (patrz
punkt 4). Jest to ważne dla pacjentów chorych na cukrzycę. U chorych na cukrzycę zaleca
się uważne kontrolowanie stężenia cukru we krwi.

- Podczas przyjmowania antybiotyków, w tym leku Ciprinol, lub nawet przez kilka tygodni po
zakończeniu leczenia może pojawić się biegunka. Jeżeli będzie ona ciężka lub uporczywa albo
pacjent zauważy krew lub śluz w stolcu, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi.
Podawanie leku Ciprinol będzie natychmiast przerwane, ponieważ może zagrażać życiu. Nie
należy przyjmować leków, które hamują lub spowalniają ruchy jelit i skontaktować się
z lekarzem.

- Zaburzenia widzenia lub inne dolegliwości dotyczące oczu należy natychmiast zgłosić
lekarzowi okuliście.

- Podczas przyjmowania leku Ciprinol skóra staje się bardziej wrażliwa na światło słoneczne i
promieniowanie ultrafioletowe (UV). Należy unikać narażenia na silne światło słoneczne lub
sztuczne promienie UV (np. w solarium).

- Jeżeli pacjent oddaje próbkę krwi lub moczu do analizy, należy poinformować lekarza lub
personel laboratorium o stosowaniu leku Ciprinol.

- Jeśli pacjent ma problemy z nerkami, powinien powiedzieć o tym lekarzowi, ponieważ może
być konieczna modyfikacja dawki leku.

- Ciprinol może spowodować uszkodzenie wątroby. Jeśli u pacjenta wystąpią następujące
objawy: utrata apetytu, żółtaczka (zażółcenie skóry), ciemny mocz, swędzenie skóry lub
drażliwość żołądka, należy powiedzieć o tym lekarzowi, który zaleci przerwanie podawania
leku Ciprinol.

- Ciprinol może zmniejszać liczbę białych krwinek, co może powodować zmniejszenie
odporności na zakażenia. Jeżeli podczas zakażenia wystąpią takie objawy, jak: gorączka i
silne pogorszenie stanu ogólnego lub gorączka z miejscowymi objawami zakażenia, takimi jak:
ból gardła, krtani, jamy ustnej i problemy z układem moczowym, należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem. Będzie zlecone badanie krwi, żeby sprawdzić, czy nie doszło do
zmniejszenia liczby białych krwinek (agranulocytoza). Należy pamiętać, żeby poinformować
lekarza o przyjmowaniu tego leku.

Ciprinol a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Nie stosować leku Ciprinol jednocześnie z tyzanidyną, ponieważ może to powodować objawy
niepożądane, takie jak niskie ciśnienie krwi i senność (patrz punkt 2 „Kiedy nie stosować leku
Ciprinol”).
Następujące leki będą w organizmie człowieka wchodzić w interakcje z lekiem Ciprinol.
Przyjmowanie leku Ciprinol jednocześnie z tymi lekami może wpływać na ich działanie lecznicze.
Może to również zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych.

Jeśli pacjent stosuje którykolwiek z poniższych leków, należy powiedzieć o tym lekarzowi:
- antagoniści witaminy K (np. warfaryna, acenokumarol, fenprokumon, fluindion) lub inny
- doustny lek przeciwzakrzepowy („rozrzedzający” krew),
- probenecyd (lek stosowany w dnie moczanowej),
- metoklopramid (lek przeciwwymiotny),
- metotreksat (lek stosowany w niektórych rodzajach raka, w łuszczycy, w reumatoidalnym
zapaleniu stawów),
- teofilina (lek stosowany w zaburzeniach oddechowych),
- tyzanidyna (lek zmniejszający nadmierne napięcie mięśni w stwardnieniu rozsianym),
- klozapina (lek przeciwpsychotyczny),
- olanzapina (lek przeciwpsychotyczny),
- ropinirol (lek stosowany w chorobie Parkinsona),
- fenytoina (lek stosowany w padaczce),
- cyklosporyna (lek stosowany w schorzeniach skórnych, reumatoidalnym zapaleniu stawów i
przeszczepach narządów),
- inne leki, które mogą wpływać na rytm serca:
- leki z grupy leków przeciwarytmicznych (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid,
amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid),
- trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne,
- niektóre leki przeciwbakteryjne (należące do grupy makrolidów),
- niektóre leki przeciwpsychotyczne,
- zolpidem (lek stosowany w bezsenności).

Ciprinol może zwiększać stężenie następujących leków we krwi:
- pentoksyfilina (lek stosowany w zaburzeniach krążenia),
- kofeina,
- duloksetyna (lek stosowany w depresji, neuropatii cukrzycowej oraz nietrzymaniu moczu),
- lidokaina (lek stosowany w schorzeniach serca oraz zastosowaniach anestezjologicznych),
- syldenafil (lek stosowany, np. w zaburzeniach erekcji),
- agomelatyna (lek stosowany w depresji),

Stosowanie leku Ciprinol z jedzeniem i piciem
Jedzenie i picie nie ma wpływu na stosowanie leku Ciprinol.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Nie zaleca się stosowania leku Ciprinol w okresie ciąży. Jeżeli pacjentka planuje zajść w ciążę,
powinna poinformować o tym lekarza.

Karmienie piersią
Nie należy przyjmować leku Ciprinol w okresie karmienia piersią, ponieważ cyprofloksacyna przenika
do mleka ludzkiego i może być szkodliwa dla dziecka.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Ciprinol może spowodować osłabienie koncentracji. Mogą pojawić się pewne neurologiczne
działania niepożądane. Zanim pacjent rozpocznie prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn,
powinien sprawdzić, jakie reakcje występują u niego po zastosowaniu leku Ciprinol. W przypadku
wystąpienia niepożądanych reakcji neurologicznych lub gdy pacjent nie czuje się dobrze, nie należy
prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. W razie wątpliwości należy skonsultować się z
lekarzem.

Ciprinol zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

### 3. Jak stosować lek Ciprinol?
Lekarz wyjaśni dokładnie, jaka dawka leku Ciprinol będzie stosowana, jak często i jak długo. Będzie
to zależało od rodzaju zakażenia i jego ciężkości.

Jeśli u pacjenta występują problemy z nerkami, należy powiedzieć o tym lekarzowi, ponieważ może
być konieczna zmiana dawki.

Leczenie trwa zwykle od 5 do 21 dni, ale w ciężkich zakażeniach może być dłuższe.

Lekarz będzie podawał każdą z dawek w powolnej infuzji (kroplówce) dożylnej do krwi. Czas trwania
infuzji u dzieci wynosi 60 minut. U pacjentów dorosłych czas podawania w infuzji dawki 400 mg
wynosi 60 minut, a dawki 200 mg – 30 minut. Dzięki powolnemu podawaniu infuzji można uniknąć
wystąpienia nagłych działań niepożądanych.

Należy pamiętać, aby podczas stosowania leku Ciprinol pić dużo płynów.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Ciprinol
Jeśli pacjent uważa, że otrzymał za dużo leku Ciprinol powinien natychmiast poinformować lekarza
lub pielęgniarkę.

Pominięcie przyjęcia leku Ciprinol
Jeśli pacjent uważa, że pominięto podanie dawki leku Ciprinol, należy natychmiast poinformować
lekarza lub pielęgniarkę.

Przerwanie stosowania leku Ciprinol
Ważne jest, aby nie przerywać leczenia, nawet jeśli pacjent poczuje się lepiej po kilku dniach
stosowania leku. Jeśli pacjent zbyt wcześnie przerwie stosowanie leku, zakażenie może zostać
niedoleczone i objawy zakażenia mogą powrócić lub nasilić się. Może się również wytworzyć
oporność bakterii na antybiotyk.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Poniżej przedstawiono ciężkie działania niepożądane, które mogą wystąpić podczas stosowania tego
leku.

Należy przerwać stosowanie leku Ciprinol i natychmiast skontaktować się z lekarzem, który
może rozważyć zastosowanie innego antybiotyku, jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z
następujących ciężkich działań niepożądanych.

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 pacjentów):
- zapalenie jelita (okrężnicy) związane ze stosowaniem antybiotyków (bardzo rzadko może być
śmiertelne) (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”),
- reakcje alergiczne, obrzęk (opuchlizna) na tle alergicznym lub szybkie puchnięcie skóry i błon
śluzowych (obrzęk naczynioruchowy), (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”),
- drgawki (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):
- ciężkie, reakcje alergiczne z objawami, takimi jak ucisk w klatce piersiowej, zawroty głowy,
nudności lub omdlenie, lub występowanie zawrotów głowy podczas wstawania (reakcja
anafilaktyczna, wstrząs anafilaktyczny) (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”),
- osłabienie mięśni, zapalenie ścięgna, zerwanie ścięgna - zwłaszcza dużego ścięgna z tyłu kostki
(ścięgna Achillesa) (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”),
- ciężka, zagrażająca życiu wysypka skórna, zwykle w postaci pęcherzy lub owrzodzeń jamy
ustnej, gardła, nosa, oczu i innych błon śluzowych, takich jak narządy płciowe, która może
rozwinąć się do olbrzymich pęcherzy i spełzania płatów skóry (zespół Stevensa-Johnsona,
toksyczna nekroliza naskórka).

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- zaburzenia dotyczące układu nerwowego: nietypowe odczuwanie bólu, uczucie pieczenia,
mrowienie, drętwienie lub osłabienie mięśni w kończynach (neuropatia obwodowa i
polineuropatia) (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”)
- reakcja na lek, która może przebiegać z wysypką, gorączką, zapaleniem narządów
wewnętrznych, nieprawidłowościami w wynikach badań krwi oraz ogólnym złym
samopoczuciem (ang. DRESS - Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms; ang.
AGEP - Acute Generalised Exanthematous Pustulosis)

Podawanie antybiotyków chinolonowych i fluorochinolonowych, w niektórych przypadkach
niezależnie od istniejących wcześniej czynników ryzyka, bardzo rzadko powodowało długotrwałe
(utrzymujące się przez miesiące lub lata) lub trwałe działania niepożądane leku, takie jak zapalenie
ścięgien, zerwanie ścięgna, ból stawów, ból kończyn, trudności w chodzeniu, nieprawidłowe odczucia,
takie jak kłucie, mrowienie, łaskotanie, pieczenie, drętwienie lub ból (neuropatia), zmęczenie, objawy
psychiatryczne (w tym zaburzenia snu, lęk, ataki paniki, depresja i myśli samobójcze), zaburzenia
pamięci i koncentracji, zaburzenia słuchu, wzroku, smaku i węchu.

Inne działania niepożądane:

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
- nudności (mdłości), biegunka, wymioty,
- bóle i stany zapalne stawów u dzieci,
- odczyn w miejscu wstrzyknięcia, wysypka.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów):
- bóle stawów u dorosłych,
- nadkażenia grzybicze,
- duże stężenie eozynofili, rodzaju białych krwinek,

- zmniejszenie łaknienia,
- nadmierna aktywność lub pobudzenie,
- ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia snu, zaburzenia smaku,
- wymioty, ból brzucha, zaburzenia trawienia, takie jak rozstrój żołądka (niestrawność, zgaga) lub
wiatry,
- zwiększone stężenie niektórych substancji we krwi [aminotransferazy i (lub) bilirubina],
- wysypka, świąd, pokrzywka,
- osłabienie czynności nerek,
- bóle mięśni i kości, złe samopoczucie (osłabienie), gorączka,
- zwiększona aktywność fosfatazy zasadowej we krwi (szczególna substancja we krwi).

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 pacjentów):
- ból mięśni, zapalenie stawów, zwiększone napięcie mięśni lub skurcze mięśni (patrz punkt 2
„Ostrzeżenia i środki ostrożności”),
- zmiana liczby krwinek (leukopenia, leukocytoza, neutropenia, niedokrwistość, zwiększona lub
zmniejszona liczba płytek krwi (czynnik krzepnięcia)),
- podwyższone stężenie cukru we krwi (hiperglikemia) (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki
ostrożności”),
- zmniejszone stężenie cukru we krwi (hipoglikemia), co może prowadzić w ciężkich
przypadkach do śpiączki cukrzycowej. Jest to ważne dla osób z cukrzycą (patrz punkt 2
„Ostrzeżenia i środki ostrożności”),
- splątanie, dezorientacja, reakcje lękowe, niezwykłe sny, depresja (mogąca prowadzić do myśli
samobójczych albo myśli lub prób samobójczych i samobójstwa) (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i
środki ostrożności”), halucynacje,
- uczucie mrowienia, nadmierna wrażliwość na bodźce czuciowe, zmniejszenie wrażliwości
skóry, drżenie lub zawroty głowy pochodzenia błędnikowego (uczucie wirowania),
- problemy ze wzrokiem, w tym podwójne widzenie (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki
ostrożności”),
- szumy uszne, utrata słuchu, zaburzenia słuchu,
- przyspieszone bicie serca (tachykardia),
- rozwój naczyń krwionośnych (rozszerzenie naczyń), niskie ciśnienie krwi,
- omdlenia,
- płytki oddech, w tym objawy astmy,
- zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka (z zastojem żółci) lub zapalenie wątroby,
- nadwrażliwość na światło (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”),
- niewydolność nerek, krew lub kryształy w moczu (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki
ostrożności”), zapalenie układu moczowego,
- zatrzymanie płynu lub nadmierne pocenie się,
- zwiększona aktywność enzymu o nazwie amylaza.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):
- szczególny rodzaj zmniejszonej liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość hemolityczna)
(patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”); niebezpieczne zmniejszenie liczby białych
krwinek (agranulocytoza) (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”); zmniejszenie
liczby czerwonych i białych krwinek oraz płytek (pancytopenia), mogące stanowić zagrożenie
dla życia, zahamowanie czynności szpiku, mogące również stanowić zagrożenie dla życia (patrz
punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”),
- zaburzenia psychiczne [reakcje psychotyczne mogące prowadzić do myśli samobójczych, prób
samobójczych lub samobójstwa (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”)],
- reakcja alergiczna nazywana zespołem choroby posurowiczej (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i
środki ostrożności”),
- migrena, zaburzenia koordynacji, niestabilny chód (zaburzenia chodu), zaburzenia węchu, ucisk
na mózg (zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe i guz rzekomy mózgu),
- zaburzone widzenie kolorów,
- zapalenie ściany naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń),
- zapalenie trzustki,

- obumieranie komórek wątroby (martwica wątroby) bardzo rzadko prowadzące do
niewydolności wątroby zagrażającej życiu (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”),
- niewielkie ciemne kropki widoczne pod skórą (wybroczyny), różne wykwity lub wysypki na
skórze,
- nasilenie objawów miastenii (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- zespół chorobowy, związany z zaburzeniem wydalania wody z organizmu i zmniejszeniem
stężenia sodu we krwi (SIADH, ang. syndrome of inappropriate secretion of antidiuretic
hormone),
- uczucie niezwykłego podekscytowania (mania) lub odczuwanie niezwykle dobrego humoru i
nadaktywności (hipomania),
- zaburzony szybki rytm serca: zagrażające życiu nieregularne bicie serca, przyspieszone bicie
serca (zwane „wydłużeniem odcinka QT”, widoczne w EKG – elektrokardiogramie),
- zwiększone ryzyko krwawienia (u pacjentów leczonych antagonistami witaminy K),
- utrata przytomności spowodowana znaczącym obniżeniem stężenia cukru we krwi (śpiączka
hipoglikemiczna) (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

U pacjentów otrzymujących fluorochinolony zgłaszano przypadki poszerzenia i osłabienia ściany
tętnicy lub rozerwania ściany tętnicy (tętniaka i rozwarstwienia), które mogą zakończyć się
pęknięciem i doprowadzić do zgonu, a także przypadki niedomykalności zastawek serca. Patrz też
punkt 2.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Ciprinol?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Chronić przed światłem.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Ciprinol
- Substancją czynną leku jest cyprofloksacyna. 10 ml koncentratu do sporządzania roztworu do

infuzji (1 ampułka) zawiera 100 mg cyprofloksacyny. 1 ml koncentratu do sporządzania
roztworu do infuzji zawiera 10 mg cyprofloksacyny.
- Pozostałe składniki to: kwas mlekowy, kwas solny stężony, disodu edetynian, woda do
wstrzykiwań. Patrz punkt 2 „Ciprinol zawiera sód”.

Jak wygląda lek Ciprinol i co zawiera opakowanie
Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji ma barwę żółtozieloną.

Opakowania: 5 ampułek po 10 ml koncentratu

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
KRKA-POLSKA Sp. z o.o.
ul. Równoległa 5
02-235 Warszawa
Polska
tel.: (22) 57 37 500

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 28.02.2025

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Roztwór do infuzji należy sporządzić bezpośrednio przed podaniem.
Lek Ciprinol w infuzji dożylnej należy podawać przez 60 minut. Powolna infuzja do dużych żył
zmniejsza ryzyko uszkodzenia żył mniejszych, a pacjent ma większy komfort podczas zabiegu.

Zgodność
Roztwór do infuzji jest zgodny z 0,9% (fizjologicznym) roztworem NaCl, roztworem Ringera,
roztworem Hartmanna (roztwór Ringera z mleczanem), 5% lub 10% roztworem glukozy, 10%
roztworem fruktozy, 5% roztworem glukozy z 0,225% NaCl lub 0,45% NaCl.

Niezgodności
Roztwór do infuzji można podawać jednocześnie z roztworami, których zgodność została określona.
Jeśli zgodność z innymi roztworami (lekami) nie została potwierdzona, roztwór do infuzji musi być
zawsze podawany oddzielnie. Widocznymi objawami niezgodności są, np. osad, zmętnienie i
odbarwienie. Niestabilność pojawia się w przypadku wszystkich roztworów do infuzji (leków), które
są nietrwałe fizycznie lub chemicznie przy wartości pH tych roztworów (np. penicyliny, roztwory
heparyny), zwłaszcza w połączeniu z roztworami dostosowanymi do alkalicznego pH (pH roztworów
cyprofloksacyny: 3,9-4,5).

Przygotowanie roztworu do infuzji z koncentratu
Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji należy przed użyciem rozcieńczyć zgodnym płynem
infuzyjnym. Najmniejsza objętość wynosi 50 ml.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Ciprinol, 10 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

10 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji (1 ampułka) zawiera 100 mg cyprofloksacyny
(Ciprofloxacinum).
1 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 10 mg cyprofloksacyny.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji ma barwę żółtozieloną.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Ciprinol jest wskazany do leczenia następujących zakażeń (patrz punkty 4.4 i 5.1).
Przed rozpoczęciem terapii należy zwrócić szczególną uwagę na dostępne informacje dotyczące
oporności na cyprofloksacynę.

Dorośli
Zakażenia dolnych dróg oddechowych wywołane przez bakterie Gram ujemne:
zaostrzenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
W zaostrzeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc produkt Ciprinol należy stosować tylko
wtedy, gdy użycie innych leków przeciwbakteryjnych powszechnie zalecanych do leczenia tych
zakażeń uzna się za niewłaściwe.
zakażenia płucno oskrzelowe w przebiegu mukowiscydozy lub rozstrzenie oskrzeli
pozaszpitalne zapalenie płuc.
Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego.
Zaostrzenie przewlekłego zapalenia zatok, szczególnie spowodowane przez bakterie Gram
ujemne.
Niepowikłane ostre zapalenie pęcherza moczowego.
W niepowikłanym ostrym zapaleniu pęcherza moczowego produkt Ciprinol należy stosować
tylko wtedy, gdy użycie innych leków przeciwbakteryjnych powszechnie zalecanych do
leczenia tych zakażeń uzna się za niewłaściwe.
Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek.
Powikłane zakażenia układu moczowego.
Bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego.
Zakażenia układu moczowo płciowego:
rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej lub szyjki macicy, wywołane przez wrażliwe
szczepy Neisseria gonorrhoeae
zapalenie jądra i najądrza, w tym wywołane przez wrażliwe szczepy Neisseria
gonorrhoeae
zapalenie narządów miednicy mniejszej, w tym wywołane przez wrażliwe szczepy
Neisseria gonorrhoeae.

W przypadku podejrzenia lub rozpoznania etiologii rzeżączkowej wyżej wymienionych zakażeń
układu moczowo płciowego, należy uzyskać informację dotyczącą lokalnego
rozpowszechnienia oporności Neisseria gonorrhoeae na cyprofloksacynę oraz potwierdzić
wrażliwość odpowiednimi badaniami laboratoryjnymi.
Zakażenia układu pokarmowego (np. biegunka podróżnych).
Zakażenia w obrębie jamy brzusznej.
Zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez bakterie Gram ujemne.
Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego.
Zakażenia kości i stawów.
Płucna postać wąglika (zapobieganie zakażeniom po kontakcie z bakteriami i leczenie).

Cyprofloksacynę można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią z gorączką, która
przypuszczalnie jest skutkiem zakażenia bakteryjnego.

Dzieci i młodzież
Zakażenia płucno oskrzelowe wywołane przez Pseudomonas aeruginosa u pacjentów z
mukowiscydozą.
Powikłane zakażenia układu moczowego i ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek.
Płucna postać wąglika (zapobieganie zakażeniom po kontakcie z bakteriami i leczenie).

Cyprofloksacynę można także zastosować do leczenia ciężkich zakażeń u dzieci i młodzieży, jeżeli
uzna się to za konieczne.

Leczenie powinni zalecać wyłącznie lekarze, którzy mają doświadczenie w leczeniu mukowiscydozy
i (lub) ciężkich zakażeń u dzieci i młodzieży (patrz punkty 4.4 i 5.1).

Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków
przeciwbakteryjnych.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dawka zależy od wskazania, ciężkości i miejsca zakażenia, wrażliwości na cyprofloksacynę
drobnoustrojów wywołujących zakażenia, czynności nerek pacjenta oraz u dzieci i młodzieży
od masy ciała.

Czas trwania leczenia zależy od ciężkości choroby oraz od jej przebiegu klinicznego
i bakteriologicznego.

Po wstępnym leczeniu dożylnym można zmienić leczenie na doustne, tabletkami, jeżeli lekarz uzna to
za wskazane ze względów klinicznych. Należy jak najszybciej zmienić drogę podania z dożylnej na
doustną.
W przypadkach ciężkich zakażeń lub jeśli pacjent nie może przyjąć tabletki doustnie (np. pacjenci
żywieni pozajelitowo) zaleca się rozpoczęcie leczenia podaniem cyprofloksacyny dożylnie, aż do
czasu, gdy będzie można rozpocząć leczenie doustne.

Podczas leczenia zakażeń wywołanych przez niektóre bakterie (np. Pseudomonas aeruginosa,
Acinetobacter lub Staphylococcus spp.) może być konieczne podawanie większych dawek
cyprofloksacyny oraz stosowanie w skojarzeniu z innymi odpowiednimi lekami przeciwbakteryjnymi.

W zależności od drobnoustroju wywołującego zakażenie, podczas leczenia niektórych zakażeń (np.
zapalenie narządów miednicy mniejszej, zakażenia w obrębie jamy brzusznej, zakażenia u pacjentów z
neutropenią i zakażenia kości i stawów) może być konieczne zastosowanie w skojarzeniu z innym
odpowiednim lekiem przeciwbakteryjnym.

Dorośli

Wskazania Dawkowanie
Całkowity czas trwania
leczenia (w tym zmiana
na leczenie doustne)

Zakażenia dolnych dróg oddechowych
400 mg 2 razy na
dobę do 400 mg
3 razy na dobę
7 do 14 dni

Zakażenia górnych
dróg oddechowych

Zaostrzenie
przewlekłego
zapalenia zatok,
szczególnie
spowodowane przez
bakterie Gram ujemne

400 mg 2 razy na
dobę do 400 mg
3 razy na dobę
7 do 14 dni

Przewlekłe ropne
zapalenie ucha
środkowego

400 mg 2 razy na
dobę do 400 mg 3
razy na dobę
7 do 14 dni

Złośliwe zapalenie
ucha zewnętrznego
400 mg 3 razy na
dobę od 28 dni do 3 miesięcy

Zakażenia układu
moczowego (patrz
punkt 4.4)

Powikłane zakażenia
układu moczowego i
ostre odmiedniczkowe
zapalenie nerek

400 mg 2 razy na
dobę do 400 mg
3 razy na dobę

7 do 21 dni, w
szczególnych przypadkach
(np. ropień) może być
kontynuowane powyżej 21
dni
Bakteryjne zapalenie
gruczołu krokowego
400 mg 2 razy na
dobę do 400 mg
3 razy na dobę
2 do 4 tygodni (ostre)

Zakażenia
narządów
płciowych

Zapalenie jądra
i najądrza, zapalenie
narządów miednicy
mniejszej, w tym
przypadki wywołane
przez Neisseria
gonorrheae

400 mg 2 razy na
dobę do 400 mg
3 razy na dobę
co najmniej 14 dni

Zakażenia układu
pokarmowego
i zakażenia w
obrębie jamy
brzusznej

Biegunka wywołana
przez bakterie, w tym
przez Shigella spp.
inne niż Shigella
dysenteriae typu 1,
oraz leczenie
empiryczne ciężkiej
biegunki podróżnych

400 mg 2 razy na
dobę 1 dzień

Biegunka wywołana
przez Shigella
dysenteriae typu 1
400 mg 2 razy na
dobę 5 dni
Biegunka wywołana
przez Vibrio cholerae
400 mg 2 razy na
dobę 3 dni
Dur brzuszny 400 mg 2 razy na
dobę 7 dni
Zakażenia w obrębie
jamy brzusznej
wywołane przez
bakterie Gram ujemne

400 mg 2 razy na
dobę do 400 mg
3 razy na dobę
5 do 14 dni

Zakażenia skóry i tkanek miękkich
wywołane przez bakterie Gram ujemne
400 mg 2 razy na
dobę do 400 mg
3 razy na dobę
7 do 14 dni

Zakażenia kości i stawów
400 mg 2 razy na
dobę do 400 mg
3 razy na dobę
maksymalnie 3 miesiące

Pacjenci z neutropenią z gorączką o
prawdopodobnej etiologii bakteryjnej.
Cyprofloksacynę należy podawać w
skojarzeniu z odpowiednimi lekami
przeciwbakteryjnymi, zgodnie z
obowiązującymi wytycznymi

400 mg 2 razy na
dobę do 400 mg
3 razy na dobę

leczenie należy
kontynuować przez cały
okres trwania neutropenii

Płucna postać wąglika (zapobieganie
zakażeniom po kontakcie z bakteriami i
leczenie) u pacjentów, u których konieczne
jest leczenie pozajelitowe; jeśli podejrzewa
się lub potwierdzi kontakt z laseczką
wąglika, należy jak najszybciej rozpocząć
podawanie leku

400 mg 2 razy na
dobę
60 dni od potwierdzenia
kontaktu z Bacillus
anthracis

Dzieci i młodzież

Wskazania Dawkowanie
Całkowity czas trwania
leczenia (w tym jak
najszybsza zmiana na
leczenie doustne)
Zakażenia płucno oskrzelowe
wywołane przez Pseudomonas
aeruginosa u pacjentów z
mukowiscydozą

10 mg/kg masy ciała 3 razy na
dobę, maksymalnie 400 mg na
jedną dawkę
10 do 14 dni

Powikłane zakażenia układu
moczowego i ostre
odmiedniczkowe zapalenie nerek

6 mg/kg masy ciała 3 razy na
dobę do 10 mg/kg masy ciała 3
razy na dobę, maksymalnie 400
mg na jedną dawkę
10 do 21 dni

Płucna postać wąglika
(zapobieganie zakażeniom po
kontakcie z bakteriami i leczenie)
u pacjentów, u których konieczne
jest leczenie pozajelitowe; jeśli
podejrzewa się lub potwierdzi
kontakt z laseczką wąglika, należy
jak najszybciej rozpocząć
podawanie leku

10 mg/kg masy ciała 2 razy na
dobę do 15 mg/kg masy ciała 2
razy na dobę, maksymalnie 400
mg na jedną dawkę

60 dni od potwierdzenia
kontaktu z Bacillus
anthracis

Inne ciężkie zakażenia
10 mg/kg masy ciała 3 razy na
dobę, maksymalnie 400 mg na
jedną dawkę
zależnie od rodzaju
zakażenia

Pacjenci w podeszłym wieku
Pacjentom w podeszłym wieku należy podawać dawkę dobraną do ciężkości zakażenia i klirensu
kreatyniny.

Zaburzenia czynności nerek i wątroby
Zalecana dawka początkowa i podtrzymująca u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek:

Klirens kreatyniny
[ml/min/1,73 m2]
Stężenie kreatyniny
w surowicy
[μmol/l]
Dawka dożylna

>60 <124 Patrz typowe dawkowanie
30 60 124 168 200 400 mg co 12 h
<30 >169 200 400 mg co 24 h

Pacjenci poddawani hemodializie >169 200 400 mg co 24 h (po dializie)
Pacjenci poddawani dializie otrzewnowej >169 200 400 mg co 24 h

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby modyfikacja dawki nie jest konieczna.

Nie przeprowadzono badań dotyczących dawkowania u dzieci z zaburzeniem czynności nerek i (lub)
wątroby.

Sposób podawania

Podanie dożylne
Przed użyciem należy obejrzeć produkt leczniczy Ciprinol. Nie podawać w przypadku stwierdzenia
zmętnienia.

Cyprofloksacynę należy podawać w infuzji dożylnej.
Czas trwania infuzji u dzieci wynosi 60 minut.
Pacjentom dorosłym cyprofloksacynę w dawce 400 mg podaje się w infuzji trwającej 60 minut, a
cyprofloksacynę w dawce 200 mg w infuzji trwającej 30 minut. Powolna infuzja do dużego naczynia
żylnego zminimalizuje dyskomfort pacjenta i zmniejszy ryzyko podrażnienia żył.
Roztwór do infuzji można podawać bezpośrednio lub po zmieszaniu z innymi zgodnymi roztworami
do infuzji (patrz punkt 6.2).

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną, inne chinolony lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Jednoczesne podawanie cyprofloksacyny i tyzanidyny (patrz punkt 4.5).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Należy unikać stosowania cyprofloksacyny u pacjentów, u których w przeszłości podczas stosowania
produktów zawierających chinolony lub fluorochinolony występowały ciężkie działania niepożądane
(patrz punkt 4.8). Leczenie tych pacjentów cyprofloksacyną należy rozpoczynać tylko w przypadku
braku alternatywnych metod leczenia i po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka (patrz
również punkt 4.3).

Ciężkie zakażenia i zakażenia o etiologii mieszanej z drobnoustrojami Gram dodatnimi
i beztlenowymi
Monoterapia cyprofloksacyną nie jest przeznaczona do leczenia ciężkich zakażeń ani żadnych
zakażeń, które mogą być wywołane przez bakterie Gram dodatnie i beztlenowe. W takich zakażeniach
cyprofloksacynę należy podawać w skojarzeniu z innymi odpowiednimi lekami przeciwbakteryjnymi.

Zakażenia paciorkowcami (w tym Streptococcus pneumoniae)
Cyprofloksacyna nie jest zalecana do leczenia zakażeń układu oddechowego, wywołanych przez
paciorkowce, ze względu na niewystarczającą skuteczność.

Zakażenia układu płciowego
Rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej, zapalenie szyjki macicy, zapalenie jądra i najądrza oraz
zapalenie narządów miednicy mniejszej może być wywoływane przez oporny na fluorochinolony
szczep Neisseria gonorrhoeae. Z tego też powodu należy stosować cyprofloksacynę w leczeniu
rzeżączkowego zapalenia cewki moczowej lub szyjki macicy dopiero po upewnieniu się, że nie
zostało ono wywołane przez oporne na cyprofloksacynę szczepy Neisseria gonorrhoeae.

W przypadku zapalenia najądrza i jądra, a także zapalenia narządów miednicy mniejszej, empiryczne
stosowanie cyprofloksacyny należy rozważać jedynie w połączeniu z innym lekiem
przeciwbakteryjnym (np. cefalosporyną), chyba że pewne jest, iż nie zostało ono wywołane przez

oporne na cyprofloksacynę szczepy Neisseria gonorrhoeae. W przypadku nieuzyskania poprawy
klinicznej po trzech dniach terapii należy rozważyć inne sposoby leczenia.

Zakażenia układu moczowego
Oporność Eschericha coli najczęstszego patogenu zakażeń układu moczowego na fluorochinolony
jest zmienna w Unii Europejskiej. Zaleca się uwzględnienie lokalnego profilu oporności Escherichia
coli na fluorochinolony.

Należy się spodziewać, że pojedyncza dawka cyprofloksacyny, jaką można stosować w leczeniu
niepowikłanego zapalenia pęcherza moczowego u kobiet przed menopauzą, będzie mniej skuteczna
niż dłużej trwające leczenie. Wszystko to należy szczególnie wziąć pod uwagę, w związku z
narastającą opornością Escherichia coli na chinolony.

Zakażenia w obrębie jamy brzusznej
Dane dotyczące skuteczności cyprofloksacyny w leczeniu zakażeń pooperacyjnych w obrębie jamy
brzusznej są ograniczone.

Biegunka podróżnych
Wybierając cyprofloksacynę należy wziąć pod uwagę informacje dotyczące oporności na
cyprofloksacynę drobnoustrojów występujących w odwiedzanych krajach.

Zakażenia kości i stawów
Cyprofloksacynę należy stosować w leczeniu skojarzonym z innymi lekami przeciwbakteryjnymi
zgodnie z wynikami badań mikrobiologicznych.

Płucna postać wąglika
Stosowanie u ludzi ustalono na podstawie danych dotyczących wrażliwości in vitro oraz danych
z badań przeprowadzonych na zwierzętach i ograniczonych danych z badań z udziałem ludzi. Podczas
leczenia tych zakażeń lekarze powinni kierować się narodowymi i (lub) międzynarodowymi
zaleceniami dotyczącymi leczenia wąglika.

Dzieci i młodzież
Cyprofloksacynę u dzieci i młodzieży należy stosować zgodnie z dostępnymi oficjalnymi
wytycznymi.
Leczenie cyprofloksacyną powinni zalecać wyłącznie lekarze, którzy mają doświadczenie w leczeniu
mukowiscydozy i (lub) ciężkich zakażeń u dzieci i młodzieży.
Udowodniono, że cyprofloksacyna powoduje artropatię obciążonych stawów u niedojrzałych zwierząt.
Dane dotyczące bezpieczeństwa, pochodzące z zawierającego podwójnie ślepą próbę,
randomizowanego badania, w którym oceniano zastosowanie cyprofloksacyny u dzieci
(cyprofloksacyna: n = 335, średni wiek = 6,3 roku; leki porównawcze: n = 349, średni wiek = 6,2
roku; przedział wieku = 1 do 17 lat), wskazały na następującą częstość występowania artropatii
przypuszczalnie związanej ze stosowaniem leku (w odróżnieniu od objawów przedmiotowych i
podmiotowych związanych ze stawami) do 42. dnia od rozpoczęcia stosowania: 7,2% i 4,6%.
Częstość występowania artropatii związanej z lekiem w ciągu rocznej obserwacji wynosiła,
odpowiednio, 9,0% i 5,7%. Zwiększenie, wraz z upływem czasu, częstości występowania artropatii o
przypuszczalnym związku z lekiem nie było istotne statystycznie pomiędzy grupami. Leczenie można
rozpocząć wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka ze względu na możliwe
działania niepożądane związane ze stawami i (lub) otaczającymi tkankami (patrz punkt 4.8).

Zakażenia płucno oskrzelowe w przebiegu mukowiscydozy
Badania kliniczne obejmowały dzieci i młodzież w wieku od 5 do 17 lat. Doświadczenie w leczeniu
dzieci w wieku od roku do 5 lat jest ograniczone.

Powikłane zakażenia układu moczowego oraz odmiedniczkowe zapalenie nerek
W zakażeniach układu moczowego należy rozważyć leczenie cyprofloksacyną, jeżeli nie można
zastosować innych metod leczenia i decyzje należy oprzeć na wynikach dokumentacji
mikrobiologicznej.

Badania kliniczne obejmowały dzieci i młodzież w wieku od roku do 17 lat.

Inne szczególnie ciężkie zakażenia
W innych ciężkich zakażeniach stosuje się zgodnie z oficjalnymi wytycznymi lub po dokładnej ocenie
stosunku korzyści do ryzyka, jeśli nie można zastosować innego leczenia lub w przypadku
niepowodzenia terapii konwencjonalnej oraz kiedy dokumentacja mikrobiologiczna uzasadnia użycie
cyprofloksacyny.
Nie prowadzono badań klinicznych dotyczących zastosowania cyprofloksacyny w szczególnie
ciężkich zakażeniach innych niż wymienione powyżej, więc doświadczenie kliniczne jest ograniczone.
Z tego względu zaleca się ostrożność w leczeniu pacjentów z takimi zakażeniami.

Nadwrażliwość
Po podaniu pojedynczej dawki może wystąpić nadwrażliwość i reakcje alergiczne, w tym anafilaksja
i reakcje anafilaktoidalne, mogące stanowić zagrożenie życia (patrz punkt 4.8). Jeśli wystąpią takie
reakcje, należy przerwać stosowanie cyprofloksacyny i rozpocząć odpowiednie leczenie.

Długotrwałe, zaburzające sprawność i potencjalnie nieodwracalne ciężkie działania niepożądane
U pacjentów otrzymujących chinolony i fluorochinolony, niezależnie od ich wieku i istniejących
wcześniej czynników ryzyka, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (utrzymujących się
przez miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań
niepożądanych leku, wpływających na różne, czasami liczne układy organizmu (mięśniowo
szkieletowy, nerwowy, psychiczny i zmysły). Po wystąpieniu pierwszych objawów przedmiotowych
lub podmiotowych jakiegokolwiek ciężkiego działania niepożądanego należy niezwłocznie przerwać
stosowanie cyprofloksacyny, a pacjentom należy zalecić skontaktowanie się z lekarzem prowadzącym
w celu uzyskania porady.

Układ mięśniowo szkieletowy
Cyprofloksacyny zwykle nie należy stosować u pacjentów z chorobami (zaburzeniami) ścięgien,
związanymi z wcześniejszym leczeniem chinolonami. Tym niemniej bardzo rzadko po
mikrobiologicznym potwierdzeniu czynnika wywołującego zakażenie i ocenie stosunku korzyści do
ryzyka można zalecić tym pacjentom cyprofloksacynę do leczenia niektórych ciężkich zakażeń,
szczególnie jeśli standardowe leczenie było nieskuteczne lub występuje oporność bakterii, a dane
mikrobiologiczne mogą uzasadniać zastosowanie cyprofloksacyny.

Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna
Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna (zwłaszcza, ale nie tylko, ścięgna Achillesa), czasami
obustronne, może wystąpić już w ciągu 48 godzin po rozpoczęciu leczenia chinolonami i
fluorochinolonami, a ich występowanie zgłaszano nawet do kilku miesięcy po zakończeniu leczenia
(patrz punkt 4.8). Ryzyko zapalenia ścięgna i zerwania ścięgna jest większe u starszych pacjentów,
pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, pacjentów po przeszczepie narządu miąższowego oraz
pacjentów leczonych jednocześnie kortykosteroidami. Z tego powodu należy unikać jednoczesnego
stosowania kortykosteroidów.
Po wystąpieniu pierwszych objawów zapalenia ścięgna (np. bolesny obrzęk, stan zapalny) należy
przerwać leczenie cyprofloksacyną i rozważyć alternatywne leczenie. Chorą kończynę (chore
kończyny) należy odpowiednio leczyć (np. unieruchomienie). Jeśli wystąpią objawy choroby ścięgien,
nie należy stosować kortykosteroidów.

Pacjenci z miastenią
Cyprofloksacynę należy stosować ostrożnie u pacjentów z miastenią z powodu możliwości nasilenia
się objawów (patrz punkt 4.8).

Rozwarstwienie aorty i tętniak oraz niedomykalność zastawki serca
Badania epidemiologiczne wskazują, że stosowanie fluorochinolonów może zwiększać ryzyko
wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty, zwłaszcza u osób starszych, oraz niedomykalności
zastawki aortalnej i mitralnej. U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki
tętniaka i rozwarstwienia aorty, często powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także
przypadki niedomykalności zastawek serca (patrz punkt 4.8).

Dlatego fluorochinolony należy stosować wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka
oraz po rozważeniu innych opcji terapeutycznych u pacjentów z dodatnim wywiadem rodzinnym w
kierunku tętniaka albo wrodzonej choroby zastawki serca lub u pacjentów z wcześniej
zdiagnozowanym tętniakiem aorty i (lub) rozwarstwieniem aorty albo chorobą zastawki serca lub w
przypadku:
występowania innych czynników predysponujących do wystąpienia zarówno tętniaka i
rozwarstwienia aorty, jak i niedomykalności zastawki serca oraz narażonych na ich wystąpienie
(np. zaburzenia tkanki łącznej, takie jak zespół Marfana lub zespół Ehlersa Danlosa, zespół
Turnera, choroba Behceta, nadciśnienie tętnicze, reumatoidalne zapalenie stawów) lub
dodatkowo
występowania innych czynników ryzyka lub stanów predysponujących do wystąpienia tętniaka
i rozwarstwienia aorty (np. zapalenie tętnic Takayasu lub olbrzymiokomórkowe zapalenie
tętnic, rozpoznana miażdżyca czy zespół Sjögrena), lub dodatkowo
występowania innych czynników ryzyka lub stanów predysponujących do wystąpienia
niedomykalności zastawki serca (np. infekcyjne zapalenie wsierdzia).

Ryzyko wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty oraz ich pęknięcia może być także wyższe u
pacjentów leczonych jednocześnie układowymi kortykosteroidami.

Pacjentów należy poinformować o konieczności niezwłocznego skontaktowania się z lekarzem na
oddziale ratunkowym w przypadku nagłego wystąpienia bólu brzucha, klatki piersiowej lub pleców.

Pacjentów należy poinformować o konieczności niezwłocznego zwrócenia się po pomoc medyczną w
przypadku ostrych duszności, pojawienia się kołatania serca lub obrzęku jamy brzusznej czy kończyn
dolnych.

Nadwrażliwość na światło
Wykazano, że cyprofloksacyna wywołuje reakcje nadwrażliwości na światło. Pacjentom
przyjmującym cyprofloksacynę należy zalecić, aby podczas leczenia unikali bezpośredniego narażenia
na intensywne światło słoneczne lub promieniowanie UV (patrz punkt 4.8).

Zaburzenia widzenia
Należy poinformować pacjenta, aby niezwłocznie skontaktował się z okulistą w razie wystąpienia
zaburzeń widzenia lub jakichkolwiek zaburzeń związanych z oczami.

Ośrodkowy układ nerwowy
Wiadomo, że cyprofloksacyna, podobnie jak inne chinolony, może wywoływać drgawki lub obniżać
próg drgawkowy. Notowano przypadki stanu padaczkowego. Cyprofloksacynę należy stosować
ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego mogącymi predysponować do
wystąpienia drgawek. Jeśli drgawki wystąpią, należy odstawić cyprofloksacynę (patrz punkt 4.8).

Reakcje psychotyczne
Nawet po pierwszym podaniu cyprofloksacyny mogą wystąpić reakcje psychotyczne. Rzadko depresja
lub psychoza mogą rozwinąć się do stadium myśli samobójczych, mogących prowadzić do prób
samobójczych lub samobójstwa. W przypadku wystąpienia depresji, reakcji psychotycznych, myśli
lub zachowań samobójczych należy przerwać stosowanie cyprofloksacyny.

Neuropatia obwodowa
U pacjentów otrzymujących chinolony i fluorochinolony zgłaszano przypadki polineuropatii
czuciowej i czuciowo ruchowej, powodującej parestezje, niedoczulicę, zaburzenia czucia lub
osłabienie. Pacjentom leczonym cyprofloksacyną należy doradzić, aby przed kontynuacją leczenia
poinformowali lekarza, jeżeli pojawią się u nich objawy neuropatii, takie jak: ból, pieczenie,
mrowienie, zdrętwienie lub osłabienie, aby zapobiec rozwojowi potencjalnie nieodwracalnej choroby
(patrz punkt 4.8).

Zaburzenia serca

Fluorochinolony, w tym cyprofloksacynę, należy stosować ostrożnie u pacjentów z czynnikami ryzyka
wydłużenia odstępu QT, takimi jak:
- wrodzony zespół długiego odstępu QT,
- jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i
III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, makrolidy, leki przeciwpsychotyczne),
- niewyrównane zaburzenia elektrolitowe (np. hipokaliemia, hipomagnezemia),
- choroba serca (np. niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, bradykardia).
Pacjenci w podeszłym wieku oraz kobiety mogą być bardziej wrażliwi na leki wydłużające odstęp QT.
W związku z tym należy zachować ostrożność stosując fluorochinolony, w tym cyprofloksacynę, w tej
grupie pacjentów (patrz punkt 4.2 ,,Pacjenci w podeszłym wieku” oraz punkty 4.5, 4.8 i 4.9).

Dysglikemia
Jak podczas stosowania wszystkich chinolonów, opisywano zaburzenia stężenia glukozy we krwi, w
tym zarówno hipoglikemię, jak i hiperglikemię (patrz punkt 4.8), zwykle u pacjentów w podeszłym
wieku chorych na cukrzycę poddawanych jednocześnie leczeniu doustnym lekiem
hipoglikemizującym (np. glibenklamidem) albo insuliną. Opisywano przypadki śpiączki
hipoglikemicznej. U chorych na cukrzycę zaleca się uważne monitorowanie stężenia glukozy we krwi.

Układ pokarmowy
Wystąpienie ciężkiej i uporczywej biegunki w trakcie lub po zakończeniu leczenia (w tym kilka
tygodni po leczeniu) może wskazywać na związane ze stosowaniem antybiotyków zapalenie
okrężnicy (zagrażające życiu, z możliwym skutkiem śmiertelnym), wymagające natychmiastowego
leczenia (patrz punkt 4.8). W takich przypadkach należy natychmiast przerwać stosowanie
cyprofloksacyny i rozpocząć odpowiednie leczenie. Przeciwwskazane są wówczas leki hamujące
perystaltykę jelit.

Nerki i układ moczowy
W związku ze stosowaniem cyprofloksacyny stwierdzano występowanie kryształów w moczu (patrz
punkt 4.8). Pacjentów przyjmujących cyprofloksacynę należy dobrze nawodnić i unikać nadmiernej
zasadowości moczu.

Zaburzenia czynności nerek
Ponieważ cyprofloksacyna jest w znacznym stopniu wydalana w postaci niezmienionej przez nerki,
u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczna jest modyfikacja dawki, jak opisano w
punkcie 4.2, w celu uniknięcia działań niepożądanych związanych z kumulacją cyprofloksacyny.

Wątroba i drogi żółciowe
W związku ze stosowaniem cyprofloksacyny występowała martwica wątroby i zagrażająca życiu
niewydolność wątroby (patrz punkt 4.8). W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów choroby
wątroby (takich jak: brak łaknienia, żółtaczka, ciemna barwa moczu, świąd lub tkliwość brzucha)
leczenie należy przerwać.

Niedobór dehydrogenazy glukozo 6 fosforanowej
U pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo 6 fosforanowej podczas leczenia cyprofloksacyną
występowały reakcje hemolityczne. Należy unikać stosowania cyprofloksacyny u tych pacjentów,
chyba że uzna się, że potencjalna korzyść przeważa nad ryzykiem. Wówczas należy obserwować, czy
u pacjenta nie wystąpi hemoliza.

Oporność
W trakcie lub po zakończeniu leczenia cyprofloksacyną może być wyizolowany szczep bakteryjny
oporny na cyprofloksacynę, mogący nie powodować objawów nadkażenia. W wyniku długotrwałego
leczenia lub leczenia zakażeń szpitalnych i (lub) zakażeń wywołanych przez gatunki Staphylococcus
i Pseudomonas ryzyko wyselekcjonowania opornych szczepów bakteryjnych może być większe.

Cytochrom P450
Cyprofloksacyna hamuje CYP1A2, może więc spowodować zwiększenie stężenia w osoczu
równocześnie przyjmowanych substancji metabolizowanych przez ten enzym (np. teofilina, klozapina,

olanzapina, ropinirol, tyzanidyna, duloksetyna, agomelatyna). Dlatego też należy uważnie
obserwować, czy u pacjentów przyjmujących te substancje równocześnie z cyprofloksacyną nie
występują objawy kliniczne przedawkowania; może też być konieczne oznaczenie stężenia tych
substancji (np. teofiliny) w osoczu (patrz punkt 4.5). Jednoczesne podawanie cyprofloksacyny
i tyzanidyny jest przeciwwskazane.

Metotreksat
Nie zaleca się podawania cyprofloksacyny równocześnie z metotreksatem (patrz punkt 4.5).

Interakcje z badaniami
Występująca in vitro aktywność cyprofloksacyny przeciw Mycobacterium tuberculosis może
powodować fałszywie ujemne wyniki testów bakteriologicznych w próbkach pobranych od pacjentów
leczonych aktualnie cyprofloksacyną.

Odczyn w miejscu wstrzyknięcia
Odnotowano przypadki występowania miejscowych odczynów w miejscu wstrzyknięcia dożylnego
podczas dożylnego podawania cyprofloksacyny. Reakcje te są częstsze, jeżeli infuzja trwa 30 minut
lub krócej. Mogą się pojawiać jako miejscowy odczyn na skórze, który ustępuje wkrótce po
zakończeniu infuzji. Nie ma przeciwwskazań do kolejnego podawania dożylnego, o ile odczyn nie
nawraca lub nie nasila się.

Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt uznaje się
za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wpływ innych leków na cyprofloksacynę

Leki wydłużające odstęp QT
Cyprofloksacynę, podobnie jak inne fluorochinolony, należy stosować ostrożnie u pacjentów
przyjmujących leki wydłużające odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III,
trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, makrolidy, leki przeciwpsychotyczne) (patrz punkt 4.4).

Probenecyd
Probenecyd zakłóca wydzielanie cyprofloksacyny przez nerki. Równoczesne podawanie probenecydu
i cyprofloksacyny powoduje zwiększenie stężenia cyprofloksacyny w osoczu.

Metoklopramid
Metoklopramid przyspiesza wchłanianie cyprofloksacyny podawanej doustnie, co powoduje szybsze
osiągnięcie jej maksymalnego stężenia w osoczu. Nie zaobserwowano wpływu na biodostępność
cyprofloksacyny.

Omeprazol
Przyjmowanie cyprofloksacyny razem z omeprazolem powoduje nieznaczne zmniejszenie wartości
Cmax i AUC cyprofloksacyny.

Wpływ cyprofloksacyny na inne leki

Tyzanidyna
Nie podawać tyzanidyny razem z cyprofloksacyną (patrz punkt 4.3). W badaniu klinicznym
z udziałem zdrowych osób zaobserwowano zwiększenie stężenia tyzanidyny (7 krotne zwiększenie
wartości Cmax, zakres: od 4 do 21 krotnego; 10 krotne zwiększenie AUC, zakres: od 6 do 24
krotnego), kiedy podawano ją jednocześnie z cyprofloksacyną. Zwiększone stężenie tyzanidyny wiąże
się z nasileniem działania obniżającego ciśnienie i uspokajającego.

Metotreksat

Równoczesne stosowanie z cyprofloksacyną może hamować transport metotreksatu przez kanaliki
nerkowe, co może prowadzić do zwiększenia stężenia metotreksatu w osoczu i zwiększenia ryzyka
toksyczności metotreksatu. Nie zaleca się równoczesnego stosowania (patrz punkt 4.4).

Teofilina
Równoczesne podawanie cyprofloksacyny i teofiliny może prowadzić do niepożądanego zwiększenia
stężenia teofiliny w osoczu i wystąpienia jej działań niepożądanych, które bardzo rzadko mogą
zagrażać życiu lub powodować zgon. Stosując jednocześnie oba leki, należy kontrolować stężenie
teofiliny w osoczu i odpowiednio zmniejszać jej dawkę (patrz punkt 4.4).

Inne pochodne ksantyn
Po jednoczesnym podaniu cyprofloksacyny oraz kofeiny lub pentoksyfiliny (oksypentyfiliny)
stwierdzano podwyższone stężenia tych pochodnych ksantyn w osoczu.

Fenytoina
Jednoczesne podawanie cyprofloksacyny i fenytoiny może powodować zwiększone lub zmniejszone
stężenie fenytoiny w osoczu, tak więc zaleca się monitorowanie stężenia leku.

Cyklosporyna
Podczas jednoczesnego podawania cyprofloksacyny i cyklosporyny obserwowano przemijające
zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy. U tych pacjentów konieczne jest zatem częste (dwa razy
w tygodniu) oznaczanie stężenia kreatyniny w surowicy.

Antagoniści witaminy K
Równoczesne podawanie cyprofloksacyny z antagonistami witaminy K może nasilać ich działanie
przeciwzakrzepowe. Ryzyko może się zmieniać w zależności od istniejącego zakażenia, wieku
i ogólnego stanu pacjenta, więc trudno jest ocenić, w jakim stopniu zastosowanie cyprofloksacyny
wpłynie na wartość INR (międzynarodowy współczynnik znormalizowany). Podczas i przez krótki
czas po zakończeniu leczenia cyprofloksacyną, podawaną jednocześnie z antagonistą witaminy K
(np. warfaryna, acenokumarol, fenprokumon lub fluindion), zaleca się częste kontrole wartości INR.

Duloksetyna
W badaniach klinicznych wykazano, że jednoczesne stosowanie duloksetyny wraz z silnymi
inhibitorami izoenzymu CYP450 1A2, takimi jak fluwoksamina, może powodować zwiększenie AUC
oraz Cmax duloksetyny. Pomimo, że brak danych na temat możliwych interakcji tego leku
z cyprofloksacyną, jednak podczas jednoczesnego stosowania można się spodziewać podobnego
działania, jak opisane powyżej.

Ropinirol
W badaniu klinicznym wykazano, że jednoczesne stosowanie ropinirolu i cyprofloksacyny,
umiarkowanego inhibitora izoenzymu CYP450 1A2, powoduje zwiększenie wartości Cmax i AUC
ropinirolu, odpowiednio, o 60% i 84%. Zaleca się obserwację działań niepożądanych związanych
z ropinirolem i odpowiednie dostosowanie dawki ropinirolu podczas i wkrótce po zakończeniu
leczenia skojarzonego z cyprofloksacyną (patrz punkt 4.4).

Lidokaina
U zdrowych ochotników wykazano, że jednoczesne podanie lidokainy z cyprofloksacyną,
umiarkowanym inhibitorem izoenzymu CYP450 1A2, zmniejsza o 22% klirens lidokainy podawanej
dożylnie. Chociaż lidokaina była dobrze tolerowana, podczas jednoczesnego podawania z
cyprofloksacyną mogą wystąpić interakcje związane z działaniami niepożądanymi.

Klozapina
Po jednoczesnym podawaniu przez 7 dni 250 mg cyprofloksacyny z klozapiną, zwiększały się stężenia
klozapiny i N demetyloklozapiny w osoczu, odpowiednio, o 29% i 31%. Zaleca się obserwację
kliniczną i odpowiednie korygowanie dawki klozapiny podczas i wkrótce po zakończeniu leczenia
skojarzonego z cyprofloksacyną (patrz punkt 4.4).

Syldenafil
U zdrowych ochotników po doustnym podaniu 50 mg syldenafilu i 500 mg cyprofloksacyny nastąpiło
około dwukrotne zwiększenie wartości Cmax i AUC syldenafilu. Dlatego należy zachować ostrożność
przepisując cyprofloksacynę jednocześnie z syldenafilem i wziąć pod uwagę ryzyko i korzyści.

Agomelatyna
Badania kliniczne wykazały, że fluwoksamina, będąca silnym inhibitorem izoenzymu CYP450 1A2,
znacząco hamuje metabolizm agomelatyny powodując 60 krotne zwiększenie narażenia na
agomelatynę. Mimo, że brak danych klinicznych wskazujących na interakcję cyprofloksacyny,
będącej umiarkowanym inhibitorem CYP450 1A2, można spodziewać się podobnego działania
podczas jednoczesnego podawania z cyprofloksacyną (patrz punkt 4.4 ,,Cytochrom P450”).

Zolpidem
Jednoczesne podawanie z cyprofloksacyną może zwiększać stężenie zolpidemu we krwi; nie zaleca się
jednoczesnego stosowania.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Dostępne dane dotyczące podawania cyprofloksacyny kobietom w ciąży nie wskazują, aby
wywoływała ona wady rozwojowe lub działała toksycznie na płód i noworodka. Badania na
zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję.
U zwierząt młodych i tuż przed urodzeniem chinolony powodują uszkodzenie niedojrzałych chrząstek
stawów. Dlatego też nie można wykluczyć, że produkt leczniczy może powodować uszkodzenie
chrząstki stawowej u niedojrzałego organizmu ludzkiego lub płodu (patrz punkt 5.3).
Z ostrożności lepiej jest unikać stosowania cyprofloksacyny w czasie ciąży.

Karmienie piersią
Cyprofloksacyna przenika do mleka ludzkiego. W związku z ryzykiem uszkodzenia chrząstek stawów
nie należy stosować cyprofloksacyny w okresie karmienia piersią.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Ze względu na swoje działania neurologiczne, cyprofloksacyna może wpływać na czas reakcji. Z tego
względu zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być zaburzona.

#### 4.8 Działania niepożądane

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są nudności i biegunka, przemijające
zwiększenie aktywności aminotransferaz, wysypka oraz odczyn w miejscu wstrzyknięcia lub infuzji.

Poniżej przedstawiono działania niepożądane, pochodzące z badań klinicznych i obserwacji po
wprowadzeniu cyprofloksacyny do obrotu (leczenie doustne, dożylne i sekwencyjne), uporządkowane
według częstości występowania. Analizę częstości przeprowadzono łącznie dla postaci doustnych
i dożylnych cyprofloksacyny.

Klasyfikacja
układów
i narządów

Często
≥1/100
do
<1/10

Niezbyt
często
≥1/1 000
do <1/100

Rzadko
≥1/10 000
do <1/1 000

Bardzo
rzadko
<1/10 000

Częstość
nieznana
(nie może być
określona na
podstawie
dostępnych
danych)
Zakażenia
i zarażenia
pasożytnicze

Nadkażenia
grzybicze

Zaburzenia
krwi i układu
chłonnego

Eozynofilia Leukopenia
Niedokrwistość
Neutropenia
Leukocytoza
Małopłytkowość
Trombocytemia

Niedokrwistość
hemolityczna
Agranulocytoza
Pancytopenia
(zagrażająca
życiu)
Hamowanie
czynności
szpiku
kostnego
(zagrażające
życiu)
Zaburzenia
układu
immunologicznego

Reakcje
alergiczne
Obrzęk
alergiczny lub
naczyniorucho
wy

Reakcje
anafilaktyczne
Wstrząs
anafilaktyczny
(zagrażający
życiu – patrz
punkt 4.4)
Zespół choroby
posurowiczej
Zaburzenia
metabolizmu
i odżywiania

Zmniejszenie
łaknienia
Hiperglikemia
Hipoglikemia
(patrz
punkt 4.4)

Śpiączka
hipoglike
miczna (patrz
punkt 4.4)
Zaburzenia
endokrynologiczne

Zespół
nieadekwat
nego
wydzielania
hormonu
antydiuretycz
nego (SIADH,
ang. syndrome
of inappropriate
secretion
of antidiuretic
hormone)
Zaburzenia
psychiczne*
Nadmierna
aktywność
psychomoto
ryczna
Pobudzenie

Splątanie
i dezorientacja
Stany lękowe
Niezwykłe sny
Depresja
(mogąca
prowadzić
do myśli
samobójczych
albo myśli
lub prób
samobójczych
i samobójstwa,
patrz punkt 4.4)
Omamy

Reakcje
psychotyczne
(mogące
prowadzić
do myśli
samobójczych
albo myśli
lub prób
samobójczych
i
samobójstwa,
patrz
punkt 4.4)

Mania, hipom
ania

Zaburzenia
układu
nerwowego*

Ból głowy
Zawroty
głowy
Zaburzenia
snu

Parestezje
Dyzestezje
Niedoczulica
Drżenie

Migrena
Zaburzenia
koordynacji
Zaburzenia
chodu

Neuropatia
obwodowa
i olineuropatia
(patrz
punkt 4.4)

Zaburzenia
smaku
Drgawki
(w tym stan
padaczkowy,
patrz punkt 4.4)
Zawroty głowy

Zaburzenia
węchu
Nadciśnienie
wewnątrz
czaszkowe
i guz rzekomy
mózgu
Zaburzenia
oka*
Zaburzenia
widzenia
(np. podwójne
widzenie)

Zaburzenia
widzenia barw

Zaburzenia
ucha
i błędnika*

Szumy uszne
Utrata słuchu
lub zaburzenia
słuchu
Zaburzenia
serca**
Tachykardia Komorowe
zaburzenia
rytmu
i zaburzenia
typu torsade
de pointes
(notowane
przeważnie
u pacjentów
z czynnikami
ryzyka
wydłużenia
odstępu QT),
wydłużenie
odstępu QT
w zapisie
EKG (patrz
punkty 4.4
i 4.9)
Zaburzenia
naczyniowe**
Rozszerzenie
naczyń
Niedociśnienie
Omdlenia

Zapalenie
naczyń

Zaburzenia
oddechowe,
klatki
piersiowej
i śródpiersia

Duszność
(w tym stan
astmatyczny)

Zaburzenia
żołądka i jelit
Nudności
Biegunka
Wymioty
Bóle
żołądka
i jelit oraz
bóle brzucha
Niestrawność
Wzdęcia

Zapalenie
okrężnicy
związane ze
stosowaniem
antybiotyków
(bardzo rzadko
ze skutkiem
śmiertelnym)
(patrz
punkt 4.4)

Zapalenie
trzustki

Zaburzenia
wątroby
i dróg
żółciowych

Zwiększenie
aktywności
aminotrans
feraz

Zaburzenia
czynności
wątroby

Martwica
wątroby
(bardzo
rzadko

Zwiększenie
stężenia
bilirubiny

Żółtaczka
cholestatyczna
Zapalenie
wątroby

prowadząca
do
zagrażającej
życiu
niewydolności
wątroby, patrz
punkt 4.4)
Zaburzenia
skóry
i tkanki
podskórnej

Wysypka
Świąd
Pokrzywka

Reakcje
nadwrażliwości
na światło
(patrz
punkt 4.4)

Wybroczyny
Rumień
wieloposta
ciowy
Rumień
guzowaty
Zespół
Stevensa
Johnsona
(mogący
zagrażać
życiu)
Toksyczne
martwicze
oddzielanie
się naskórka
(mogące
zagrażać
życiu)

Ostra
uogólniona
osutka
krostkowa
(AGEP,
ang. Acute
Generalised
Exanthematous
Pustulosis)
Osutka
polekowa
z eozynofilią
i objawami
układowymi
(DRESS,
ang. Drug
Reaction with
Eosinophilia
and Systemic
Symptoms)
Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe
i tkanki
łącznej*

Bóle
mięśniowo
szkieletowe
(np. ból
kończyn,
pleców,
klatki
piersiowej)
Bóle stawów

Bóle mięśni
Zapalenie
stawów
Zwiększone
napięcie
mięśniowe
i kurcze mięśni

Osłabienie
siły mięśni
Zapalenie
ścięgna
Zerwanie
ścięgna
(głównie
ścięgna
Achillesa)
(patrz
punkt 4.4)
Zaostrzenie
objawów
miastenii
(patrz
punkt 4.4)
Zaburzenia
nerek i dróg
moczowych

Zaburzenia
czynności
nerek

Niewydolność
nerek
Krwiomocz
Krystaluria
(patrz
punkt 4.4)
Kanalikowo
śródmiąższowe
zapalenie nerek
Zaburzenia
ogólne i stany
w miejscu
podania*

Odczyn
miejscowy
na wkłucie
i infuzję
(tylko przy

Osłabienie
Gorączka
Obrzęk
Potliwość
(nadmierna
potliwość)

podaniu
dożylnym)
Badania
diagnostyczne
Zwiększenie
aktywności
fosfatazy
zasadowej

Zwiększenie
aktywności
amylazy

Zwiększenie
wartości INR
(u pacjentów
leczonych
antagonistami
witaminy K)

* W związku ze stosowaniem chinolonów i fluorochinolonów, w niektórych przypadkach niezależnie
od istniejących wcześniej czynników ryzyka, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych
(utrzymujących się przez miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych
ciężkich działań niepożądanych leku, wpływających na różne, czasami liczne układy i narządy oraz
zmysły (w tym takie działania, jak zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgna, ból stawów, ból kończyn,
zaburzenia chodu, neuropatie związane z parestezjami i nerwobólami, zmęczenie, objawy
psychiatryczne (w tym zaburzenia snu, lek, ataki paniki, depresja i myśli samobójcze), zaburzenia
pamięci i koncentracji, zaburzenia słuchu, wzroku, smaku i węchu) (patrz punkt 4.4).

** U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty,
często powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także przypadki niedomykalności
zastawek serca (patrz punkt 4.4).

Poniższe działania niepożądane występują z większą częstością w podgrupach pacjentów
otrzymujących leczenie dożylne lub sekwencyjne (dożylne, a następnie doustne):

Często wymioty, przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz, wysypka
Niezbyt często trombocytopenia, trombocytemia, splątanie i dezorientacja, omamy,
parestezje i dyzestezje, napady padaczkowe, zawroty głowy pochodzenia
błędnikowego, zaburzenia widzenia, utrata słuchu, tachykardia,
rozszerzenie naczyń, niedociśnienie, przemijające zaburzenia czynności
wątroby, żółtaczka zastoinowa, niewydolność nerek, obrzęk
Rzadko pancytopenia, hamowanie czynności szpiku kostnego, wstrząs
anafilaktyczny, reakcje psychotyczne, migrena, zaburzenia węchu,
zaburzenia słuchu, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, martwica wątroby,
wybroczyny, zerwanie ścięgna

Dzieci i młodzież
Występowanie wymienionej powyżej artropatii (artralgii, artretyzmu) odnosi się do danych
zgromadzonych w badaniach u osób dorosłych. U dzieci artropatia występowała często (patrz
punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Przedawkowanie po przyjęciu 12 g prowadzi do wystąpienia lekkich objawów toksyczności. Ostre

przedawkowanie po przyjęciu 16 g wywoływało ostrą niewydolność nerek.

Objawy przedawkowania to: zawroty głowy, drżenie, ból głowy, zmęczenie, drgawki, omamy,
splątanie, dyskomfort w jamie brzusznej, zaburzenia czynności nerek i wątroby oraz występowanie
kryształów w moczu i krwiomocz. Notowano przemijające działanie toksyczne na nerki.

Oprócz rutynowych działań ratunkowych, jak płukanie żołądka, a następnie podanie węgla
aktywnego, zaleca się monitorowanie czynności nerek, w tym pH moczu i w razie konieczności
zakwaszanie moczu, aby zapobiec powstawaniu kryształów w moczu. Pacjenta należy dobrze
nawodnić. Leki zobojętniające sok żołądkowy zawierające wapń i magnez mogą teoretycznie
zmniejszać wchłanianie cyprofloksacyny po przedawkowaniu.

Tylko niewielka ilość cyprofloksacyny (<10%) jest eliminowana podczas hemodializy lub dializy
otrzewnowej.

W razie przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe. Ze względu na możliwe wydłużenie
odstępu QT pacjenta należy monitorować za pomocą EKG.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: fluorochinolony, kod ATC: J01MA02.

Mechanizm działania
Działanie bakteriobójcze cyprofloksacyny, jako fluorochinolonowego leku przeciwbakteryjnego,
wynika z hamowania zarówno topoizomerazy typu II (gyrazy DNA), jak i topoizomerazy IV,
koniecznych do replikacji, transkrypcji, naprawy i rekombinacji DNA bakterii.

Zależności farmakokinetyczno farmakodynamiczne
Skuteczność zależy głównie od zależności między maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax)
i minimalnym stężeniem cyprofloksacyny hamującym wzrost danego drobnoustroju (MIC)
oraz od zależności między polem pod krzywą (AUC) i MIC.

Mechanizm oporności
W warunkach in vitro oporność na cyprofloksacynę może rozwinąć się w wyniku wielostopniowych
mutacji w genach kodujących docelowe miejsca działania: gyrazę DNA i topoizomerazę IV. Stopień
oporności krzyżowej pomiędzy cyprofloksacyną a innymi fluorochinolonami wykazuje dużą
zmienność. Pojedyncze mutacje nie muszą prowadzić do wystąpienia oporności klinicznej, ale
wielokrotne mutacje zwykle powodują oporność kliniczną na wiele substancji czynnych z danej grupy
lub na wszystkie z nich.

Mechanizmy oporności polegające na zaburzeniu barier przepuszczalności i (lub) czynnym usuwaniu
substancji czynnej z wnętrza komórki, mogą mieć zmienny wpływ na wrażliwość na fluorochinolony,
co zależy od właściwości fizykochemicznych poszczególnych substancji czynnych z danej grupy
i powinowactwa do każdej z substancji czynnych układów transportujących. Wszystkie mechanizmy
oporności in vitro występują powszechnie w wyodrębnionych szczepach klinicznych. Na wrażliwość
bakterii na cyprofloksacynę mogą wpływać mechanizmy oporności, inaktywujące inne antybiotyki,
takie jak zaburzenia barier przepuszczalności (bardzo częste, np. u Pseudomonas aeruginosa) oraz
czynne usuwanie z komórki.
Występowała oporność plazmidowa kodowana przez geny qnr.

Zakres działania przeciwbakteryjnego
Wartości graniczne oddzielają szczepy wrażliwe od szczepów o średniej wrażliwości i od szczepów
opornych.

Zalecenia EUCAST (wersja 14.0, obowiązująca od 01.01.2024)

Drobnoustroje Wrażliwe Oporne
Enterobacteriaceae spp. S ≤ 0,25 mg/l R > 0,5 mg/l
Salmonella spp. S ≤ 0,06 mg/l R > 0,06 mg/l
Pseudomonas spp. S ≤ 0,5 mg/l R > 0,5 mg/l
Acinetobacter spp. S ≤ 1 mg/l R > 1 mg/l
Staphylococcus spp.1 S ≤ 1 mg/l R > 1 mg/l
Haemophilus influenzae S ≤ 0,06 mg/l R > 0,06 mg/l
Moraxella catarrhalis S ≤ 0,125 mg/l R > 0,125 mg/l
Neisseria gonorrhoeae S ≤ 0,03 mg/l R > 0,06 mg/l
Neisseria meningitidis S ≤ 0,03 mg/l R > 0,03 mg/l
Wartości graniczne niezwiązane
z określonym gatunkiem*
S ≤ 0,25 mg/l R > 0,5 mg/l

Staphylococcus spp. wartości graniczne dla cyprofloksacyny dotyczą leczenia dużymi dawkami.
* Wartości graniczne niezwiązane z gatunkiem wyznaczono głównie na podstawie danych
farmakokinetycznych i farmakodynamicznych; są one niezależne od rozkładu MIC dla
poszczególnych gatunków. Mają one zastosowanie tylko dla gatunków, dla których nie podano
wartości granicznych specyficznych dla danego gatunku, a nie dla tych gatunków, dla których nie
zaleca się badania wrażliwości.

Częstość występowania nabytej oporności niektórych gatunków drobnoustrojów może być różna
w zależności od rejonu geograficznego i czasu wyizolowania danego drobnoustroju. Dlatego też,
zwłaszcza w przypadku leczenia ciężkich zakażeń, należy brać pod uwagę lokalne dane dotyczące
oporności. W razie konieczności należy zwrócić się do eksperta, szczególnie wtedy, gdy ze względu
na lokalną lekooporność przydatność tego leku w niektórych zakażeniach może budzić wątpliwość.

Podział poszczególnych gatunków na grupy według wrażliwości na cyprofloksacynę (dla gatunków
Streptococcus, patrz punkt 4.4).

GATUNKI ZWYKLE WRAŻLIWE
Tlenowe bakterie Gram-dodatnie
Bacillus anthracis (1)
Tlenowe bakterie Gram-ujemne
Aeromonas spp.
Brucella spp.
Citrobacter koseri
Francisella tularensis
Haemophilus ducreyi
Haemophilus influenzae*
Legionella spp.
Moraxella catarrhalis*
Neisseria meningitidis
Pasteurella spp.
Salmonella spp.*
Shigella spp.*
Vibrio spp.
Yersinia pestis
Bakterie beztlenowe
Mobiluncus
Inne bakterie
Chlamydia trachomatis ($)
Chlamydia pneumoniae ($)
Mycoplasma hominis ($)
Mycoplasma pneumoniae ($)
GATUNKI, WŚRÓD KTÓRYCH MOŻE WYSTĄPIĆ PROBLEM OPORNOŚCI NABYTEJ

Tlenowe bakterie Gram-dodatnie
Enterococcus faecalis ($)
Staphylococcus spp.* (2)
Tlenowe bakterie Gram-ujemne
Acinetobacter baumannii+
Burkholderia cepacia+*
Campylobacter spp.+*
Citrobacter freundii*
Enterobacter aerogenes
Enterobacter cloacae*
Escherichia coli*
Klebsiella oxytoca
Klebsiella pneumoniae*
Morganella morganii*
Neisseria gonorrhoeae*
Proteus mirabilis*
Proteus vulgaris*
Providencia spp.
Pseudomonas aeruginosa*
Pseudomonas fluorescens
Serratia marcescens*
Bakterie beztlenowe
Peptostreptococcus spp.
Propionibacterium acnes
GATUNKI OPORNE
Tlenowe bakterie Gram-dodatnie
Actinomyces
Enteroccus faecium
Listeria monocytogenes
Tlenowe bakterie Gram-ujemne
Stenotrophomonas maltophilia
Bakterie beztlenowe
Z wyjątkiem wymienionych powyżej
Inne bakterie
Mycoplasma genitalium
Ureaplasma urealyticum
* Wykazano skuteczność kliniczną wrażliwych szczepów w zatwierdzonych wskazaniach do
stosowania.
+ Współczynnik oporności ≥50% w jednym lub więcej krajów UE.
($) Naturalna średnia wrażliwość bakterii bez nabytych mechanizmów oporności.
(1) Przeprowadzono badania na zwierzętach doświadczalnych, u których wywołano zakażenie
podając drogą wziewną przetrwalniki Bacillus anthracis; badania te wykazały, że rozpoczęcie
antybiotykoterapii wkrótce po kontakcie chroni przed wystąpieniem choroby, jeżeli leczenie
trwa do czasu zmniejszenia się liczby przetrwalników w organizmie poniżej dawki zakażającej.
Zalecenia dotyczące stosowania u ludzi przygotowano głównie na podstawie danych wrażliwości
in vitro oraz danych z badań na zwierzętach w połączeniu z ograniczoną liczbą danych ze
stosowania u ludzi. Uważa się, że dwumiesięczne podawanie osobom dorosłym cyprofloksacyny
w dawce 500 mg dwa razy na dobę skutecznie zapobiega zakażeniu wąglikiem u ludzi. Lekarz
prowadzący leczenie powinien brać pod uwagę krajowe i (lub) międzynarodowe dokumenty
określające wspólne stanowisko na temat leczenia wąglika.
(2) Metycylinooporne szczepy S. aureus są bardzo często oporne na fluorochinolony. Współczynnik
występowania oporności na metycylinę u wszystkich gatunków gronkowca wynosi około 20 do
50% i jest zwykle większy u szczepów wyizolowanych z zakażeń szpitalnych.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Po dożylnej infuzji cyprofloksacyny średnie maksymalne stężenie w surowicy występowało pod
koniec infuzji. Farmakokinetyka cyprofloksacyny była liniowa w zakresie dawek do 400 mg,
podawanych dożylnie.
Porównanie parametrów farmakokinetycznych w schemacie dawkowania dożylnie dwa razy na dobę
i trzy razy na dobę nie wykazało kumulacji cyprofloksacyny ani jej metabolitów.

Po 60 minutowej infuzji 200 mg cyprofloksacyny lub po podawaniu doustnym 250 mg
cyprofloksacyny co 12 godzin pola pod krzywą stężenia w surowicy w funkcji czasu (AUC) były
porównywalne.
60 minutowa infuzja 400 mg cyprofloksacyny co 12 godzin była równoważna pod względem wartości
AUC dawce doustnej wynoszącej 500 mg co 12 godzin.

Po 60 minutowej infuzji dożylnej 400 mg, podawanej co 12 godzin, uzyskano wartość Cmax zbliżoną
do wartości dla dawki doustnej wynoszącej 750 mg.

60 minutowa infuzja 400 mg cyprofloksacyny co 8 godzin była pod względem wartości AUC
równoważna dawce doustnej wynoszącej 750 mg, podawanej co 12 godzin.

Dystrybucja
Cyprofloksacyna w niewielkim (20 30%) stopniu wiąże się z białkami. Cyprofloksacyna występuje w
osoczu głównie w postaci niezjonizowanej i charakteryzuje ją duża objętość dystrybucji w stanie
równowagi, wynosząca 2 3 l/kg masy ciała. Cyprofloksacyna osiąga wysokie stężenia w różnych
tkankach, takich jak: płuca (płyn nabłonkowy, makrofagi pęcherzykowe, tkanka biopsyjna), zatoki,
zmiany zapalne (płyn w pęcherzach indukowanych kantarydyną) i układ moczowo płciowy (mocz,
gruczoł krokowy, endometrium), w których całkowite stężenia przekraczają stężenia w osoczu.

Metabolizm
Stwierdzono małe stężenia czterech metabolitów, które zidentyfikowano jako:
deetylenocyprofloksacyna (M1), sulfocyprofloksacyna (M2), oksocyprofloksacyna (M3)
i formylocyprofloksacyna (M4). Metabolity te wykazują działanie przeciwbakteryjne in vitro,
ale w mniejszym stopniu niż związek macierzysty. Cyprofloksacyna umiarkowanie hamuje izoenzymy
CYP450 1A2.

Eliminacja
Cyprofloksacyna jest wydalana głównie w postaci niezmienionej, zarówno przez nerki, jak i, w
mniejszym stopniu, z kałem. Okres półtrwania w fazie eliminacji u pacjentów z prawidłową
czynnością nerek wynosi około od 4 do 7 godzin.

Wydalanie cyprofloksacyny (% dawki)
Podanie dożylne
Mocz Kał
Cyprofloksacyna 61,6 15,2
Metabolity (M1 M4) 9,5 2,6

Klirens nerkowy wynosi od 180 do 300 ml/kg/h, a całkowity klirens wynosi od 480 do 600 ml/kg/h.
Cyprofloksacyna podlega zarówno przesączaniu kłębuszkowemu, jak i wydzielaniu kanalikowemu.
Ciężkie zaburzenie czynności nerek prowadzi do wydłużenia okresu półtrwania cyprofloksacyny do
12 godzin.

Klirens pozanerkowy cyprofloksacyny jest głównie wynikiem aktywnego wydzielania jelitowego
i przemian metabolicznych. 1% dawki jest wydzielane drogą żółciową. Cyprofloksacyna występuje
w dużych stężeniach w żółci.

Dzieci i młodzież
Dane farmakokinetyczne pochodzące od pacjentów z populacji dzieci i młodzieży są ograniczone.
W badaniu z udziałem dzieci wartości Cmax i AUC nie były zależne od wieku (w wieku powyżej

jednego roku). Nie obserwowano zauważalnego zwiększenia wartości Cmax i AUC po podaniu
wielokrotnym (10 mg/kg mc. trzy razy na dobę).

U 10 dzieci z ciężką posocznicą, wartość Cmax wynosiła 6,1 mg/l (przedział 4,6 8,3 mg/l) po
1 godzinnej infuzji dożylnej w dawce 10 mg/kg mc. u dzieci w wieku poniżej 1 roku życia, a u dzieci
w wieku od 1 do 5 lat wynosiła 7,2 mg/l (przedział 4,7 11,8 mg/l). Wartości AUC w danych grupach
wiekowych wynosiły, odpowiednio, 17,4 mg·h/l (przedział 11,8 32,0 mg·h/l) i 16,5 mg·h/l (przedział
11,0 23,8 mg·h/l).

Wartości te mieszczą się w zakresie opisywanym dla osób dorosłych podczas podawania leku
w dawkach terapeutycznych. W oparciu o populacyjną analizę farmakokinetyczną u pacjentów
z populacji dziecięcej z różnymi zakażeniami, przewidywany średni okres półtrwania u dzieci wynosi
około 4 5 godzin, a dostępność biologiczna zawiesiny doustnej mieści się w zakresie od 50 do 80%.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań toksyczności po podaniu
pojedynczej dawki, toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjalnego działania rakotwórczego i
toksycznego wpływu na reprodukcję, nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla
człowieka.

Podobnie jak wiele innych chinolonów, cyprofloksacyna działa fototoksycznie u zwierząt, jeśli stopień
narażenia na jej działanie ma znaczenie kliniczne. Dane dotyczące fotomutagenności
i fotorakotwórczości wskazują na niewielkie działanie fotomutagenne i fotorakotwórcze
cyprofloksacyny in vitro oraz w badaniach na zwierzętach. Działanie to było porównywalne
z działaniem innych inhibitorów gyrazy.

Badania tolerancji dotyczące wpływu na stawy
Tak jak inne inhibitory gyrazy, cyprofloksacyna powoduje uszkodzenie obciążonych stawów
u niedojrzałych zwierząt. Zakres uszkodzenia chrząstki stawowej waha się w zależności od wieku,
gatunku i dawki; uszkodzenie można zmniejszyć przez odciążenie stawów. Badania u dojrzałych
zwierząt (szczur, pies) nie wykazały zmian w chrząstce stawowej. W badaniu na młodych psach rasy
beagle cyprofloksacyna w dawkach terapeutycznych powodowała po dwóch tygodniach stosowania
ciężkie zmiany stawowe, które utrzymywały się jeszcze po upływie 5 miesięcy.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Kwas mlekowy
Kwas solny stężony
Disodu edetynian
Woda do wstrzykiwań

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w
punkcie 6.6.

Jeśli zgodność z innymi roztworami (lekami) nie została potwierdzona, roztwór do infuzji musi być
zawsze podawany oddzielnie. Widocznymi objawami niezgodności są, np. osad, zmętnienie i
odbarwienie.

Niestabilność pojawia się w przypadku wszystkich roztworów do infuzji (leków), które są nietrwałe
fizycznie lub chemicznie przy wartości pH tych roztworów (np. penicyliny, roztwory heparyny),

zwłaszcza w połączeniu z roztworami dostosowanymi do alkalicznego pH (pH roztworów
cyprofloksacyny: 3,9 4,5).

#### 6.3 Okres ważności

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji: 5 lat

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Chronić przed światłem.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Ampułki szklane zawierające po 10 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji o mocy
10 mg/ml.
Tekturowe pudełko zawiera 5 ampułek z koncentratem, zawierającym 100 mg cyprofloksacyny
w 10 ml.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Roztwór do infuzji należy sporządzić bezpośrednio przed podaniem.
Roztwór do infuzji jest zgodny z 0,9% (fizjologicznym) roztworem NaCl, roztworem Ringera,
roztworem Hartmanna (roztwór Ringera z mleczanem), 5% lub 10% roztworem glukozy, 10%
roztworem fruktozy, 5% roztworem glukozy z 0,225% NaCl lub 0,45% NaCl.
Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji należy przed użyciem rozcieńczyć odpowiednim
płynem infuzyjnym. Minimalna objętość wynosi 50 ml.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr R/0663

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 15 lutego 1993 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 25 lutego 2014 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

28.02.2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.