# Clindamycin hameln > Klindamycyna · 150 mg/ml · Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji ## Szczegóły leku - **Nazwa:** Clindamycin hameln - **Nazwa powszechna:** Clindamycinum - **Substancja czynna:** [Klindamycyna](https://apteka.online/odpowiedniki/clindamycinum) - **Moc:** 150 mg/ml - **Postać farmaceutyczna:** Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji - **Droga podania:** domięśniowa lub dożylna - **Kategoria dostępności:** Rp - **Kod ATC:** J01FF01 - **Liczba opakowań:** 6 - **Numer pozwolenia:** 26860 - **Podmiot odpowiedzialny:** hameln Pharma GmbH - **Status RPL:** Produkt aktywny - **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbakteryjne-do-stosowania-ogolnego/clindamycin-hameln-rozt-wi-150-mg-ml-hameln - **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbakteryjne-do-stosowania-ogolnego/clindamycin-hameln-rozt-wi-150-mg-ml-hameln.md ## Dokumenty PDF - Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/42092/leaflet - ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/42092/characteristic ## Dostępne opakowania (6) | Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz | |---|---|---|---|---|---| | 5 ampułek 2 ml | 5909991474225 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — | | 5 ampułek 4 ml | 5909991474249 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — | | 10 ampułek 2 ml | 4260016655014 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — | | 10 ampułek 4 ml | 4260016655021 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — | | 100 ampułek 2 ml | 5909991474232 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — | | 100 ampułek 4 ml | 5909991474256 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — | ## Wskaźnik dostępności Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece. - Bardzo dobrze dostępny (5/5) - Dobrze dostępny (4/5) - Trudno dostępny (2/5) - Niedostępny (1/5) - Brak danych Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta. ## Ulotka dla pacjenta ### 1. Co to jest lek Clindamycin hameln i w jakim celu się go stosuje? Lek Clindamycin hameln zawiera substancję czynną klindamycynę, która jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu następujących ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 4 tygodni: • Zakażenia kości i stawów • Przewlekłe zapalenia zatok • Zakażenia dolnych dróg oddechowych • Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej • Zakażenia w obrębie miednicy i żeńskich narządów płciowych • Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich ### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Clindamycin hameln Kiedy nie stosować leku Clindamycin hameln: • Jeśli pacjent ma uczulenie na klindamycynę, linkomycynę lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Clindamycin hameln należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki jeśli: • u pacjenta występowały wczesniej choroby układu żołądkowo-jelitowego (np. przebyte zapalenie jelita grubego); • u pacjenta wystepują zaburzenia czynności wątroby lub nerek. Należy zwrócić się o poradę do lekarza lub farmaceuty, jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby lub nerek, ponieważ lek Clindamycin hameln zawiera alkohol benzylowy, który może odkładać się organizmie i powodować działania niepożądane (zwane „kwasicą metaboliczną”); • u pacjenta występuje jakakolwiek postać alergii, np. uczulenie na penicylinę, ponieważ obserwowano pojedyncze przypadki wystąpienia reakcji alergicznych na klindamycynę u pacjentów uczulonych na penicylinę; • u pacjenta występują zaburzenia czynności mięśni np. miastenia gravis (długotrwały stan powodujący osłabienie mięsni) lub choroba Parkinsona (tzw. porażenie drżenne); • u pacjenta wystąpiła kiedykolwiek ciężka wysypka skórna lub łuszczenie się skóry, pęcherze i (lub) owrzodzenie jamy ustnej po przyjęciu klindamycyny lub innych antybiotyków. Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli którekolwiek z wymienionych powyżej ostrzeżeń i środków ostrożności dotyczą lub dotyczyły pacjenta w przeszłości. Ciężkie reakcje skórne U pacjentów stosujących klindamycynę obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym wysypkę polekową z eozynofilią i objawami uogólnionymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS), pęcherzowy rumień wielopostaciowy (zespół Stevensa-Johnsona, ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS), toksyczną nekrolizę naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN) oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (ang. acute generalized exanthematous pustulosis, AGEP). Jeśli wystąpi nadwrażliwość lub ciężka reakcja skórna, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. • SJS/TEN może początkowo objawiać się jako czerwonawe, podobne do tarczy plamy lub okrągłe łaty, często z centralnie położonymi pęcherzami na tułowiu. Może również wystąpić owrzodzenie jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu (czerwone, opuchnięte oczy). Te ciężkie wysypki skórne są często poprzedzone gorączką i (lub) objawami grypopodobnymi. Wysypki mogą przejść w rozległe złuszczanie się skóry i zagrażające życiu powikłania. • DRESS objawia się początkowo jako objawy grypopodobne i wysypka na twarzy, a następnie rozszerzająca się wysypka z wysoką temperaturą ciała, podwyższonym poziomem enzymów wątrobowych widocznym w badaniach krwi oraz wzrostem liczby białych krwinek (eozynofilia) i powiększonymi węzłami chłonnymi. • AGEP może objawiać się w postaci obszarów zaczerwienienia na skórze usianych małymi krostkami (małymi pęcherzami wypełnionymi biało-żółtym płynem). Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka wysypka lub którykolwiek z tych objawów skórnych, należy przerwać stosowanie klindamycyny i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zwrócić się o pomoc medyczną. Ciężkie reakcje uczuleniowe mogą wystąpić nawet po pierwszym podaniu. W takim przypadku lekarz natychmiast przerwie leczenie klindamycyną i wdroży standardowe postępowanie ratunkowe. W przypadku długotrwałego leczenia (powyżej 10 dni) lekarz może zlecić regularne monitorowanie morfologii krwi oraz czynności wątroby i nerek. Mogą wystąpić ostre zaburzenia czynności nerek. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych obecnie lekach i istniejących problemach z nerkami. W przypadku wystąpienia zmniejszonej ilości wydalanego moczu, zatrzymania płynów powodujących obrzęk nóg, kostek lub stóp, duszności lub nudności należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Długotrwałe i wielokrotne podawanie klindamycyny może powodować zakażenia skóry i błon śluzowych wywołane przez drobnoustroje niewrażliwe na klindamycynę. Może to prowadzić do wystąpienia zakażeń grzybiczych. Podczas leczenia klindamycyną może wystąpić ciężkie zakażenie jelita grubego (zapalenie okrężnicy). Dlatego należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli w trakcie leczenia lub do trzech tygodni po jego zakończeniu wystąpi ciężka i utrzymująca się biegunka, a zwłaszcza jeśli w kale pojawi się śluz lub krew. Dzieci Leku Clindamycin hameln nie należy podawać noworodkom (w wieku do 4 tygodni), chyba że jest to absolutnie konieczne, a szczególną ostrożność należy zachować podczas podawania dzieciom w wieku poniżej 3 lat, ponieważ ten lek zawiera alkohol benzylowy (patrz poniżej). U dzieci poniżej 1 roku życia lekarz może zlecić monitorowanie morfologii krwi oraz czynności wątroby i nerek. Lek Clindamycin hameln a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym o lekach dostępnych bez recepty. Niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Clindamycin hameln lub lek ten może zmniejszać skuteczność innych leków stosowanych w tym samym czasie. Należą do nich: • leki zwiotczające mięśnie stosowane podczas operacji. Klindamycyna może nasilać działanie leków zwiotczających mięśnie, co może prowadzić do nieoczekiwanych, zagrażających życiu zdarzeń podczas operacji; • warfaryna lub leki podobne - stosowane w celu rozrzedzenia krwi. Pacjent może być bardziej narażony na wystąpienie krwawienia. Lekarz może zlecić regularne badań krwi w celu sprawdzenia krzepliwości; • leki, które zwiększają aktywność metaboliczną enzymów wątrobowych (induktory CYP3A4 lub CYP3A5), takie jak ryfampicyna (antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy), ziele dziurawca (produkt ziołowy stosowany w leczeniu depresji) oraz karbamazepina, fenytoina, fenobarbital (leki stosowane w leczeniu padaczki), ponieważ może to spowodować utratę działania przeciwbakteryjnego klindamycyny; • leki spowalniające aktywność metaboliczną enzymów wątrobowych (inhibitory CYP3A4), takie jak: itrakonazol, worykonazol (stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych); klarytromycyna (antybiotyk); rytonawir i kobicystat (leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu HIV/AIDS), ponieważ może to spowodować zwiększenie stężenia klindamycyny w organizmie i może wywołać działania niepożądane; • erytromycyna, ponieważ możliwe jest wzajemne zmniejszenie skuteczności, gdy oba antybiotyki są podawane w tym samym czasie; • linkomycyna, ponieważ lek Clindamycin hameln nie powinien być podawany później. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Kobietom karmiącym piersią nie należy podawać leku Clindamycin hameln, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Ten lek może przenikać do mleka matki. U niemowląt karmionych piersią może wystąpić biegunka, zakażenia grzybicze (pleśniawki jamy ustnej) i reakcja alergiczna. Należy uważnie obserwować niemowlę, czy nie występują u niego objawy działań niepożądanych, zwłaszcza ślady krwi w kale lub biegunka (zapalenie okrężnicy). Lekarz zdecyduje, czy stosować lek Clindamycin hameln jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią. Patrz również punkt „Lek Clindamycin hameln zawiera alkohol benzylowy” poniżej. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Ten lek może powodować łagodne do umiarkowanych działania niepożądane, które mogą wpływać na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjent podczas przyjmowania tego leku może odczuwać zawroty głowy, zmęczenie lub bóle głowy. Jeśli wystapią takie objawy, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Lek Clindamycin hameln zawiera alkohol benzylowy Ten lek zawiera 9 mg alkoholu benzylowego w każdym mililitrze. • Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne. • Podawanie alkoholu benzylowego małym dzieciom wiąże się z ryzykiem ciężkich działań niepożądanych, w tym zaburzeń oddychania (tzw. gasping syndrome czyli zespół niewydolności oddechowej). Leku Clindamycin hameln nie podawać noworodkom (do 4. tygodnia życia) bez zalecenia lekarza. Nie podawać małym dzieciom (w wieku poniżej 3 lat) dłużej niż przez tydzień bez zalecenia lekarza. • Kobiety w ciąży lub karmiące piersią powinny skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem leku, gdyż duża ilość alkoholu benzylowego może gromadzić się w ich organizmie i powodować działania niepożądane (tzw. kwasicę metaboliczną). • Pacjenci z chorobami wątroby lub nerek powinni skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem leku, gdyż duża ilość alkoholu benzylowego może gromadzić się w ich organizmie i powodować działania niepożądane (tzw. kwasicę metaboliczną). Lek Clindamycin hameln zawiera sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w każdych 2 ml roztworu, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. Lek zawiera 34,4 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdych 4 ml roztworu. Odpowiada to 1,7% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych. ### 3. Jak stosować lek Clindamycin hameln? Lekarz poda lek w postaci wstrzyknięcia dożylnego lub zastrzyku domięśniowego. Jeśli lek podawany jest dożylnie, przed zastosowaniem jest rozcieńczany roztworem glukozy lub soli fizjologicznej i podawany za pomocą kroplówki. Wstrzyknięcie lub kroplówka trwa od 10 do 40 minut. Przed podaniem leku Clindamycin hameln, lekarz upewni się, że stężenie klindamycyny nie jest większe niż 18 mg na ml, a szybkość podawania nie jest większa niż 30 mg na minutę. Jeśli lek Clindamycin hameln zostanie podany zbyt szybko, może (rzadko) spowodować zawał serca. Zazwyczaj lek Clindamycin hameln jest podawany tylko pacjentom w szpitalu. Lekarz i pielęgniarka będą uważnie monitorować pacjenta podczas podawania leku. Dorośli, młodzież w wieku powyżej 12 lat oraz osoby w podeszłym wieku Zalecana dawka leku Clindamycin hameln zależy od nasilenia zakażenia. - Mniej ciężkie zakażenia: 1200 do 1800 mg klindamycyny na dobę (co odpowiada 8 do 12 ml leku Clindamycin hameln) w trzech lub czterech równych dawkach podzielonych. - Ciężkie zakażenia: 1800 do 2700 mg klindamycyny (co odpowiada 12 do 18 ml leku Clindamycin hameln) w dwóch do czterech równych dawkach podzielonych. Zazwyczaj, maksymalna dawka dobowa dla dorosłych, młodzieży od 12 lat i osób w podeszłym wieku wynosi 2700 mg klindamycyny (co odpowiada 18 ml leku Clindamycin hameln) w dwóch do czterech równych dawkach podzielonych. W zakażeniach zagrażających życiu można podawać dawki do 4800 mg na dobę. U pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby lub nerek, zazwyczaj nie jest konieczne dostosowanie dawki. Zalecana jest kontrola stężenia klindamycyny we krwi. Klindamycyna nie jest usuwana z organizmu podczas hemodializy (usuwanie produktów odpadowych z krwi za pomoca sztucznej filtracji, stosowane w leczeniu niewydolności nerek). Z tego względu nie ma konieczności podawania dializowanym pacjentom dodatkowych dawek leku przed ani po hemodializie. Stosowanie u dzieci (w wieku powyżej 1. miesiąca do 12 lat) Zalecana dawka u dzieci (powyżej 1. miesiąca życia) wynosi 20 do 40 mg klindamycyny na kg masy ciała na dobę w trzech lub czterech równych dawkach podzielonych. Czas trwania leczenia zależy od choroby i jej przebiegu. Lek należy dawkować w oparciu o całkowitą masę ciała, niezależnie od otyłości. Długotrwałe stosowanie leku Clindamycin hameln Jeśli stan pacjenta wymaga więcej niż jednego cyklu leczenia klindamycyną, lekarz może zlecić kontrolę wpływu klindamycyny na czynność nerek i wątroby u pacjenta. Długotrwałe stosowanie leku może również zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia innych zakażeń, które nie reagują na leczenie lekiem Clindamycin hameln. Leku Clindamycin hameln nie należy stosować dłużej niż tydzień u małych dzieci (w wieku poniżej 3 lat) bez zalecenia lekarza lub farmaceuty. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Clindamycin hameln Ponieważ lek ten jest podawany przez lekarza lub pielęgniarkę, jest bardzo mało prawdopodobne, aby doszło do przedawkowania. Jednakże, jeśli pacjent uważa, że otrzymał zbyt dużą dawkę leku Clindamycin hameln, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. W przypadku przedawkowania, lekarz będzie leczył wszelkie objawy, które wystąpią. Pominięcie zastosowania leku Clindamycin hameln Lek Clindamycin hameln jest podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. Jednak, jeśli pacjent uważa, że dawka leku została pominięta, należy o tym powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce. W razie jakichkolwiek dalszych pytań dotyczących stosowania tego leku należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. ### 4. Możliwe działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli u pacjenta wystapią: • ciężkie reakcje skórne - w tym zespół Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS) i toksyczna nekroliza naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN). Mogą one pojawić się początkowo jako czerwonawe plamy przypominające tarczę lub okrągłe plamy, często z centralnie położonymi pęcherzami na tułowiu. Mogą również wystąpić owrzodzenia jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu (czerwone i opuchnięte oczy). Te ciężkie wysypki skórne są często poprzedzone gorączką i (lub) objawami grypopodobnymi. Wysypki mogą przejść w rozległe złuszczanie się skóry i powikłania zagrażające życiu lub zakończone zgonem. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest rzadka (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób). - czerwona, łuszcząca się, rozległa wysypka z guzkami pod skórą i pęcherzami, której towarzyszy gorączka na początku leczenia (ang. acute generalized exanthematous pustulosis - AGEP). Częstość występowania tego działania niepożądanego nie jest znana (nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych). - objawy grypopodobne i wysypka na twarzy, następnie rozległa wysypka z wysoką temperaturą ciała, zwiększone stężenie enzymów wątrobowych widoczne w badaniach krwi i zwiększenie liczby białych krwinek (eozynofilia), powiększenie węzłów chłonnych i zajęcie innych narządów ciała (reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi - ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS, która jest również znana jako zespół nadwrażliwości na lek). Częstość występowania tego działania niepożądanego jest nieznana (nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych). - rozległa czerwona wysypka skórna z małymi pęcherzami zawierającymi ropę (złuszczające pęcherzowe zapalenie skóry). Częstość występowania tego działania niepożądanego jest rzadka (może dotyczyć do 1 na 1 000 osób). - zatrzymanie płynów powodujące obrzęki nóg, kostek lub stóp, duszność lub nudności. Jeśli u pacjenta wystąpią te działania niepożądane, należy przerwać stosowanie leku Clindamycin hameln i skontaktować się z lekarzem lub bezzwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną. Patrz również punkt 2. • objawy ciężkiego zapalenia jelita grubego (rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego), takie jak uporczywa lub krwawa biegunka z bólem brzucha lub gorączką. Jest to częste działanie niepożądane (może dotyczyć do 1 na 10 osób), które może wystąpić podczas lub po zakończeniu leczenia antybiotykami, mogące zagrażać życiu i wymagające podjęcia natychmiastowego odpowiedniego leczenia. • objawy ciężkiej reakcji uczuleniowej, takie, jak nagły świszczący oddech, trudności w oddychaniu, obrzęk powiek, twarzy lub warg, wysypka lub świąd (zwłaszcza obejmujące całe ciało). • zażółcenie skóry i białkówek oczu (żółtaczka). Częstość występowania tego działania niepożądanego jest nieznana (nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych). • częstsze zakażenia z gorączką, silnymi dreszczami, bólem gardła lub owrzodzeniem jamy ustnej (mogą one wskazywać na małą liczbę białych krwinek w organizmie). Częstość występowania tego działania niepożądanego jest nieznana (nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych). • zmniejszenie liczby płytek krwi, które może powodować powstawanie siniaków lub krwawienie (małopłytkowość). To częste działanie niepożądane (może dotyczyć do 1 na 10 osób). Pozostałe działania niepożądane, które mogą wystapić są wymienione według częstości występowania: Bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób) • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka, ból brzucha, wymioty, nudności. Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób) • Zaburzenia naczyń krwionośnych, takie jak zapalenie żyły (zakrzepowe zapalenie żył). • Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (zapalenie jamy ustnej). • Zaburzenia skóry, takie jak wysypka (rozległa wysypka z małymi guzkami), pokrzywka. • Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby. Niezbyt częste (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób) • Zmniejszenie liczby niektórych rodzajów białych krwinek (granulocytopenia). • Zaburzenia układu nerwowego, takie jak blok nerwowo-mięśniowy (blokowanie przekazywania impulsów między układem nerwowym a mięśniami) i zaburzenia smaku (dysgeusia). • Zaburzenia serca i naczyń krwionośnych, takie jak zatrzymanie krążenia i spadek ciśnienia tętniczego krwi (niedociśnienie). • Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania, takie jak ból i ropień (owrzodzenie) w miejscu wstrzyknięcia. Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób) • Gorączka polekowa, nadwrażliwość na jedną z substancji pomocniczych leku (alkohol benzylowy) lub „gasping syndrome” czyli zespół niewydolności oddechowej, który może występować u wcześniaków narażonych na działanie alkoholu benzylowego, stosowanego jako środek konserwujący w lekach podawanych we wstrzyknięciach. Zespół ten charakteryzuje się ciągłym zadyszanym oddechem i może obejmować „kwasicę metaboliczną”, pogorszenie czynności nerek i układu nerwowego, drgawki, krwawienie do mózgu oraz niewydolność serca i naczyń krwionośnych w utrzymaniu skutecznego dopływu krwi do mózgu. • Obrzęk, zwłaszcza twarzy i gardła, świszczący oddech i (lub) trudności w oddychaniu (obrzęk naczynioruchowy). • Swędzenie skóry (świąd). • Zapalenie pochwy (zapalenie błony śluzowej pochwy). Bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób) • Ciężka reakcja alergiczna (reakcja anafilaktyczna). • Przejściowe zapalenie wątroby z żółtaczką cholestatyczną. • Reakcje nadwrażliwości z wysypką i powstawaniem pęcherzy. • Zapalenie stawów (zapalenie wielostawowe). Częstość nieznana (nie może zostać określona na podstawie dostępnych danych) • Cięzkie zakażenie jelita grubego wywołane przez Clostridioides difficile (zapalenie jelita grubego). • Zakażenie pochwy. • Ciężkie ostre reakcje alergiczne, takie jak znaczny spadek ciśnienia krwi, bladość, słaby puls, lepka skóra, zmniejszenie świadomości (wstrząs anafilaktyczny), reakcja anafilaktoidalna, nadwrażliwość. • Senność. • Zawroty głowy. • Ból głowy. • Zmieniony zmysł węchu (parsomia) • Podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. ### 5. Jak przechowywać lek Clindamycin hameln? Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności (EXP) zamieszczonego na etykiecie i pudełku tekturowym. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Ten lek jest przeznaczony do jednorazowego użytku. Niewykorzystany roztwór należy wyrzucić. Okres przydatności do użycia po rozcieńczeniu – patrz: Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania poniżej. Nie należy stosować tego leku, jeśli zauważy się, jakąkolwiek zmianę koloru, wytrącanie się osadu lub obecność jakichkolwiek cząstek stałych. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. ### 6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Clindamycin hameln Substancją czynną jest klindamycyna. Każdy mililitr roztworu zawiera fosforan klindamycyny odpowiadający 150 mg klindamycyny. Substancje pomocnicze: alkohol benzylowy (E 1519), disodu edetynian, sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) i woda do wstrzykiwań. Jak wygląda lek Clindamycin hameln i co zawiera opakowanie Clindamycin hameln to przezroczysty, bezbarwny lub bladożółtawy roztwór bez widocznych cząstek stałych. Pakowany jest w pudełkach po: • 5, 10 lub 100 ampułek zawierających 2 mL roztworu • 5, 10 lub 100 ampułek zawierających 4 mL roztworu Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny hameln pharma gmbh Inselstraße 1 317 87 Hameln Niemcy Wytwórca Siegfried Hameln GmbH Langes Feld 13 317 89 Hameln Niemcy hameln rds s.r.o. Horná 36 900 01 Modra Słowacja Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego i w Zjednoczonym Królestwie (Irlandii Północnej) pod następującymi nazwami Austria Clindamycin hameln 150 mg/ml Injektions-/Infusionslösung Bułgaria Клиндамицин xамелн 150 mg/ml инжекционен/инфузионен разтвор Chorwacja Klindamicin hameln 150 mg/ml otopina za injekciju/infuziju Dania Clindamycin hameln Holandia Clindamycine hameln 150 mg/ml oplossing voor injectie/infusie Niemcy Clindamycin hameln 150 mg/ml Injektions-/Infusionslösung Polska Clindamycin hameln Republika Czeska Clindamycin hameln Republika Słowacka Clindamycin hameln 150 mg/ml injekčný/infúzny roztok Rumunia Clindamicină hameln 150 mg/ml soluţie injectabilă/perfuzabilă Słowenia Klindamicin hameln 150 mg/ml raztopina za injiciranje/infundiranje Szwecja Clindamycin hameln 150 mg/ml injektions-/infusionsvätska, lösning Węgry Clindamycin hameln 150 mg/ml oldatos injekció vagy infúzió Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna) Clindamycin 150 mg/ml solution for injection or infusion Data ostatniej aktualizacji ulotki: 21.08.2024 __________________________________________________________________________ Poniższe informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego: Clindamycin hameln, 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji W celu uzyskania pełnych informacji na temat stosowania leku należy zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego. Sposób podania Wstrzyknięcie domięśniowe Do stosowania we wstrzyknięciu domięśniowym, ten produkt leczniczy należy stosować w postaci nierozcieńczonej. Nie zaleca się stosowania pojedynczych dawek domięśniowych większych niż 600 mg klindamycyny. Infuzja dożylna Ten produkt leczniczy NIE MOŻE być podawany w postaci bolusa dożylnego, ponieważ szybkie dożylne wstrzyknięcie nierozcieńczonej klindamycyny może prowadzić do zatrzymania akcji serca. Rozcieńczanie W celu podania w infuzji dożylnej, ten produkt leczniczy trzeba rozcieńczyć 9 mg/ml (0,9%) roztworem chlorku sodu, 50 mg/ml (5%) roztworem glukozy lub roztworem Ringera z mleczanami. Stężenie klindamycyny nie powinno wynosić więcej niż 18 mg/ml, a szybkość infuzji nie powinna być większa niż 30 mg/min. Dawka Rozcieńczalnik Minimalny czas infuzji 300 mg 50 ml 10 minut 600 mg 50 ml 20 minut 900 mg 50-100 ml 30 minut 1200 mg 100 ml 40 minut Niezgodności farmaceutyczne Klindamycyny nie wolno podawać razem z ampicyliną, solą sodową fenytoiny, barbituranami, aminofiliną, glukonianem wapnia, solą sodową ceftriaksonu, cyprofloksacyną, difenylohydantoiną, chlorowodorkiem idarubicyny, siarczanem magnezu i chlorowodorkiem ranitydyny we wstrzyknięciu mieszanym. Niniejszy produkt leczniczy należy podawać oddzielnie. Roztwory soli klindamycyny mają niskie pH i można spodziewać się niezgodności z preparatami alkalicznymi lub z produktami leczniczymi niestabilnymi w niskim pH. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Tylko do jednorazowego użytku. Wszelkie niewykorzystane roztwory należy usunąć. Leku nie należy stosować jeśli zawiera jakiekolwiek cząstki lub w przypadku silnego zabarwienia roztworu. Przed użyciem, a także po rozcieńczeniu, roztwór należy obejrzeć. Należy stosować wyłącznie roztwory klarowne, wolne od widocznych cząstek. Otwarte ampułki: Produkt należy zużyć natychmiast po otwarciu pojemnika. Rozcieńczony roztwór: Potwierdzono chemiczną i fizyczną stabilność roztworu po rozcieńczeniu 9 mg/ml (0,9%) roztworem chlorku sodu, 50 mg/ml (5%) roztworem glukozy lub roztworem Ringera z mleczanami przez 48 godzin w temperaturze 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt leczniczy należy zużyć natychmiast po rozcieńczeniu. Jeżeli produkt leczniczy nie zostanie zużyty natychmiast, wówczas odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania produktu leczniczego przed użyciem ponosi użytkownik. Zwykle nie należy przechowywać roztworu dłużej niż 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że produkt leczniczy został rozcieńczony w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. ## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO ### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Clindamycin hameln, 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji ### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu zawiera fosforan klindamycyny co odpowiada 150 mg klindamycyny. Każda ampułka z 2 ml roztworu zawiera fosforan klindamycyny co odpowiada 300 mg klindamycyny. Każda ampułka z 4 ml roztworu zawiera fosforan klindamycyny co odpowiada 600 mg klindamycyny. Substancje pomocnicze o znanym działaniu 1 ml roztworu zawiera 9 mg alkoholu benzylowego – patrz punkt 4.4. 1 ml roztworu zawiera do 8,6 mg sodu – patrz punkt 4.4. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1 ### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań/do infuzji. Ten produkt leczniczy to przezroczysty, bezbarwny lub bladożółtawy roztwór bez widocznych cząstek stałych. pH 5,5 – 7,0 ### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE #### 4.1 Wskazania do stosowania Produkt Clindamycin hameln wskazany jest w leczeniu następujących ciężkich zakażeń spowodowanych przez drobnoustroje wrażliwe na klindamycynę (patrz punkt 5.1) u dorosłych i dzieci starszych niż 4 tygodnie: - Zakażenia kości i stawów - Przewlekłe zapalenia zatok - Zakażenia dolnych dróg oddechowych - Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej - Zakażenia w obrębie miednicy i żeńskich narządów płciowych - Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich Należy brać pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych. #### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat - W leczeniu ciężkich zakażeń: - 1800 mg do 2700 mg klindamycyny na dobę, co odpowiada 12 do 18 ml produktu leczniczego Clindamycin hameln podawanego w 2 do 4 równych dawkach podzielonych, zazwyczaj w skojarzeniu z antybiotykiem działającym na tlenowe bakterie Gram-ujemne, szczególnie w przypadku: • zakażeń w obrębie jamy brzusznej (jak zapalenie otrzewnej i ropień brzuszny) • zakażenia w obrębie miednicy i żeńskich narządów płciowych [jak zapalenie narządów miednicy mniejszej (ang. pelvic inflamatory disease, PID), zapalenie błony śluzowej macicy, zakażenia okołopochwowe, ropnie jajowodów i jajników, zapalenie jajowodów i zapalenie tkanki łącznej miednicy] • podejrzenia wielobakteryjnego zakażenia płuc (jak zachłystowe zapalenie płuc, ropień płuc, martwicze zapalenie płuc i ropniak) - W leczeniu mniej ciężkich zakażeń: - 1200 mg do 1800 mg klindamycyny na dobę, co odpowiada 8 do 12 ml produktu Clindamycin hameln podawanego w 3 lub 4 równych dawkach podzielonych. W przypadku zakażeń zagrażających życiu podawano dawki do 4800 mg/dobę. Nie zaleca się stosowania pojedynczych wstrzyknięć domięśniowych w dawce większej niż 600 mg klindamycyny, ani infuzji dożylnej w dawkach większych niż 1200 mg klindamycyny w ciągu jednej godzinnej infuzji. Alternatywnie, lek można również podawać w formie pojedynczej szybkiej infuzji pierwszej dawki, a następnie w postaci ciągłej infuzji dożylnej. Dzieci Produkt Clindamycin hameln zawiera alkohol benzylowy i dlatego nie powinien być stosowany u wcześniaków i noworodków, a u dzieci powyżej 4 tygodnia życia należy stosować go z zachowaniem ostrożności – patrz punkt 4.4. Dzieci w wieku od 1 miesiąca do 12 lat W zależności od stopnia ciężkości infekcji, zaleca się podawanie 20 -40 mg/kg mc. na dobę w trzech lub czterech równych dawkach podzielonych. Produkt leczniczy Clindamycin hameln należy podawać w przeliczeniu na całkowitą masę ciała, niezależnie od otyłości (patrz punkt 5.2). Pacjenci w podeszłym wieku Okres półtrwania, objętość dystrybucji i klirens oraz stopień wchłaniania po podaniu klindamycyny fosforanu nie zmieniają się wraz z wiekiem. Analiza danych pochodzących z badań klinicznych nie wykazała związanego z wiekiem, wzrostu toksyczności produktu leczniczego. Dlatego sam wiek nie powinien mieć wpływu na wymagania dotyczące dawkowania produktu leczniczego u pacjentów w podeszłym wieku. Inne czynniki, które należy wziąć pod uwagę, patrz punkt 4.4. Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, okres półtrwania klindamycyny jest wydłużony. Zmniejszenie dawki na ogół nie jest konieczne, jeśli produkt leczniczy podawana jest co 8 godzin. Należy jednak kontrolować stężenie klindamycyny w osoczu u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. W zależności od wyników, konieczne może być zmniejszenie dawki lub wydłużenie okresów między poszczególnymi dawkami. Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek okres półtrwania jest wydłużony, jednakże u pacjentów z lekkimi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności zmniejszenia dawki. Niemniej jednak, u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub z bezmoczem należy monitorować stężenie klindamycyny w osoczu. W zależności od wyników, niezbędne może być zmniejszenie dawki lub wydłużenie okresów pomiędzy podawaniem kolejnych dawek do 8 lub nawet do 12 godzin. Dawkowanie w przypadku pacjentów hemodializowanych Klindamycyna nie jest usuwana z organizmu w procesie hemodializy. Z tego względu nie ma konieczności podawania dodatkowej dawki przed rozpoczęciem hemodializy ani po jej zakończeniu. Czas trwania leczenia W przypadku rozpoznanych, a nawet podejrzewanych zakażeń paciorkowcami ß-hemolizującymi, leczenie klindamycyną należy kontynuować przez co najmniej 10 dni, aby uchronić pacjenta przed następową gorączką reumatyczną lub kłębuszkowym zapaleniem nerek. U dzieci w wieku poniżej 3 lat, produkt leczniczy Clindamycin hameln nie powinien być stosowany dłużej niż przez tydzień ze względu na zwiększone ryzyko kumulacji alkoholu benzylowego (patrz punkt 4.4). Sposób podawania Ten produkt leczniczy podaje się we wstrzyknięciu domięśniowym lub w infuzji dożylnej po rozcieńczeniu. Ten produkt leczniczy NIE MOŻE być podawany w postaci bolusa dożylnego, ponieważ szybkie dożylne wstrzyknięcie nierozcieńczonej klindamycyny może prowadzić do zatrzymania akcji serca (patrz punkt 4.4). Produkt leczniczy należy obejrzeć przed użyciem, a także po rozcieńczeniu. Produktu nie należy stosować, jeśli zawiera jakiekolwiek cząstki lub w przypadku silnego zabarwienia roztworu. Należy stosować wyłącznie klarowne roztwory, wolne od widocznych cząstek. Infuzja dożylna W celu podania w infuzji dożylnej ten produkt leczniczy trzeba rozcieńczyć. Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6. W pojedynczej infuzji nie należy podawać więcej niż 1200 mg klindamycyny w ciągu godziny. Stężenie klindamycyny nie powinno wynosić więcej niż 18 mg/ml, a szybkość infuzji nie powinna być większa niż 30 mg/min. Dawka Rozcieńczalnik Minimalny czas infuzji 300 mg 50 ml 10 minut 600 mg 50 ml 20 minut 900 mg 50-100 ml 30 minut 1200 mg 100 ml 40 minut Wstrzyknięcie domięśniowe Do podania we wstrzyknięciu domięśniowym, ten produkt leczniczy należy stosować w postaci nierozcieńczonej. Nie zaleca się stosowania pojedynczych dawek większych niż 600 mg klindamycyny. #### 4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na klindamycynę, linkomycynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. #### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ciężkie skórne działania niepożądane U pacjentów stosujących klindamycynę obserwowano ciężkie reakcje skórne (ang. severe cutaneous adverse reactions, SCAR) w tym w tym wysypkę polekową z eozynofilią i objawami uogólnionymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS), zespół Stevensa-Johnsona, (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS), toksyczną nekrolizę naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN, znane również jako zespół Lyella) oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (ang. acute generalized exanthematous pustulosis, AGEP), która może zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu. W momencie przepisywania produktu leczniczego pacjentom, należy poinformować ich o oznakach i objawach ciężkich reakcji skórnych oraz następnie uważnie ich monitorować. Jeśli wystąpią oznaki i objawy ciężkich reakcji skórnych, należy natychmiast przerwać stosowanie klindamycyny i rozważyć alternatywne leczenie. Jeśli u pacjenta podczas stosowania klindamycyny wystąpiła ciężka reakcja, taka jak DRESS, SJS, TEN lub AGEP, nie wolno ponownie rozpoczynać leczenia klindamycyną u tego pacjenta (patrz punkty 4.3 i 4.8). Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których występują: - zaburzenia czynności wątroby i nerek (patrz punkt 4.2); - zaburzenia przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego (miastenia, choroba Parkinsona, itp.); - zaburzenia żołądka i jelit w wywiadzie (np. wcześniejsze zapalenia jelita grubego); - choroby atopowe. Nadwrażliwość Ciężkie reakcje alergiczne mogą wystąpić nawet po pierwszym podaniu produktu leczniczego. W takim przypadku należy natychmiast przerwać leczenie produktem leczniczym Clindamycin hameln i zastosować standardowe procedury stosowane w nagłych przypadkach. Ostre uszkodzenie nerek Ostre uszkodzenie nerek, w tym ostra niewydolność nerek, były zgłaszane sporadycznie. U pacjentów z istniejącymi wcześniej zaburzeniami czynności nerek lub przyjmujących jednocześnie leki nefrotoksyczne należy rozważyć monitorowanie czynności nerek (patrz punkt 4.8). Zaburzenia żołądkowo-jelitowe Występowanie biegunki związanej z zakażeniem Clostridioides difficile (ang. Clostridioides difficile associated diarrhoea, CDAD) zgłaszano podczas stosowania prawie wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym klindamycyny. Powikłanie to może przebiegać od lekkiej biegunki do zapalenia jelita grubego zakończonego zgonem. Stosowanie leków przeciwbakteryjnych zmienia prawidłową florę jelita grubego, prowadząc do nadmiernego wzrostu Clostridioides difficile. Zgłaszano przypadki zapalenia jelita grubego podczas stosowania klindamycyny, a nawet dwa lub trzy tygodnie po podaniu klindamycyny. Choroba może mieć cięższy przebieg u pacjentów w podeszłym wieku lub pacjentów osłabionych. Bakterie Clostridioides difficile wytwarzają toksyny A i B, które przyczyniają się do rozwoju CDAD i są główną przyczyną zapalenia jelita grubego związanego z antybiotykoterapią. Hiperwirulentne szczepy Clostridioides difficile związane są ze zwiększoną zachorowalnością i śmiertelnością, ponieważ zakażenia tymi szczepami mogą być oporne na leczenie przeciwbakteryjne i może być konieczne wycięcie okrężnicy. W przypadku pacjentów, u których po zastosowaniu leków przeciwbakteryjnych wystąpiła biegunka należy rozważyć rozpoznanie CDAD. Może to prowadzić do zapalenia okrężnicy, włącznie z rzekomo-błoniastym zapaleniem jelit (patrz punkt 4.8), które może mieć przebieg od łagodnego do zakończonego zgonem. W takim przypadku konieczne jest dokładne zebranie wywiadu chorobowego, ponieważ CDAD może wystąpić nawet do dwóch miesięcy od antybiotykoterapii. Jeśli podejrzewa się lub stwierdzono biegunkę związaną z antybiotykoterapią lub zapalenie jelita grubego związanego z antybiotykoterapią, należy przerwać leczenie przeciwbakteryjne, w tym leczenie klindamycyną i natychmiast rozpocząć odpowiednie postępowanie lecznicze. Należy zachować ostrożność podczas przepisywania produktu leczniczego Clindamycin hameln pacjentom z chorobami żołądkowo-jelitowymi w wywiadzie, zwłaszcza z zapaleniem okrężnicy. Przeciwwskazane są wówczas leki hamujące perystaltykę jelit. Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Produkt leczniczy Clindamycin hameln nie jest odpowiedni do leczenia zapalenia opon mózgowordzeniowych, ponieważ stężenie antybiotyku uzyskane w płynie mózgowo-rdzeniowym jest niewystarczające. Monitorowanie Pacjentów poddawanych długotrwałej terapii (leczenie trwające dłużej niż 10 dni) należy regularnie kontrolować morfologię krwi oraz czynność wątroby i nerek. Nadkażenie i nadmierny rozrost Długotrwałe i wielokrotne podawanie produktu Clindamycin hameln może prowadzić do nadkażenia i (lub) kolonizacji skóry i błon śluzowych opornymi patogenami lub drożdżakami. Alergia krzyżowa W określonych warunkach, leczenie klindamycyną może stanowić alternatywę dla pacjentów uczulonych na penicylinę (nadwrażliwość na penicylinę). Nie ma doniesień o alergii krzyżowej pomiędzy klindamycyną a penicyliną, a biorąc pod uwagę różnice w budowie obu tych substancji, można się spodziewać, że taka alergia nie wystąpi. Jednakże notowano pojedyncze przypadki wystąpienia reakcji anafilaktycznej (nadwrażliwości) na klindamycynę u pacjentów ze stwierdzoną alergią na penicylinę. Należy to uwzględnić w trakcie leczenia klindamycyną u pacjentów uczulonych na penicylinę. Szybkie wstrzyknięcie dożylne może mieć poważny wpływ na serce (patrz punkt 4.8) i bezwzględnie należy go unikać. Alkohol benzylowy Ten produkt leczniczy zawiera alkohol benzylowy 9 mg/ml jako środek konserwujący. Dożylne podawanie alkoholu benzylowego było związane z poważnymi działaniami niepożądanymi i zgonem u dzieci, w tym noworodków, charakteryzującymi się depresją ośrodkowego układu nerwowego, kwasicą metaboliczną, dusznością, niewydolnością sercowo-naczyniową i nieprawidłowościami hematologicznymi (ang. gasping syndrome). Minimalna ilość alkoholu benzylowego, przy której może wystąpić działanie toksyczne, nie jest znana. Wcześniaki i noworodki o małej masie urodzeniowej mogą być bardziej narażone na wystąpienie działań niepożądanych. Dlatego produktu leczniczego nie należy podawać noworodkom (w wieku do 4 tygodni), chyba że jest to uważane za bezwzględnie konieczne. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne. Z uwagi na ryzyko kumulacji i wystąpienia działania toksycznego (kwasica metaboliczna) kwasu benzoesowego (metabolit alkoholu benzylowego), nie należy stosować tego produktu leczniczego u małych dzieci (w wieku poniżej 3 lat) dłużej niż przez tydzień. Duża ilość alkoholu benzylowego może gromadzić się w organizmie i może powodować działania niepożądane (tzw. kwasicę metaboliczną). Należy to wziąć pod uwagę u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Duże ilości należy stosować ostrożnie i tylko w razie konieczności, zwłaszcza u osób z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, ze względu na ryzyko kumulacji i toksyczności (tzw. kwasica metaboliczna). Sód Ten produkt leczniczy zawiera maksymalnie 8,6 mg sodu w 1 ml roztworu. 2 ml: Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na ampułkę 2 ml, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. 4 ml: Ten produkt leczniczy zawiera do 34,4 mg sodu na ampułkę 4 ml, co odpowiada 1,7% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. #### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Ze względu na swoje właściwości blokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, klindamycyna może nasilać działanie leków zwiotczających mięśnie. W związku z tym podczas zabiegu chirurgicznego może dojść do nieoczekiwanych zdarzeń zagrażających życiu. Dlatego produkt leczniczy Clidamycin hameln powinien być stosowany z zachowaniem ostrożności u pacjentów otrzymujących te leki. Antagoniści witaminy K U pacjentów przyjmujących klindamycynę razem z antagonistą witaminy K (np. warfaryną, acenokumarolem lub fluinidionem) notowano zwiększenie wartości parametrów krzepnięcia krwi (PT/INR) i (lub) czasu krwawienia. Dlatego u pacjentów leczonych antagonistami witaminy K należy regularnie kontrolować parametry krzepnięcia krwi. Antagonizm erytromycyny Wykazano antagonizm pomiędzy klindamycyną i erytromycyną in vitro. Ze względu na potencjalne kliniczne implikacje tego antagonistycznego działania, w miarę możliwości należy unikać jednoczesnego stosowania obu antybiotyków. Oporność krzyżowa (patrz punkt 5.1) Istnieje oporność krzyżowa pomiędzy klindamycyną i erytromycyną. Istnieje oporność krzyżowa patogenów na klindamycynę i linkomycynę. Induktory i inhibitory CYP3A4 i CYP3A5 Klindamycyna jest metabolizowana przede wszystkim przez CYP3A4 i, w mniejszym stopniu, przez CYP3A5, z wytworzeniem głównego metabolitu sulfotlenku klindamycyny oraz dodatkowo Ndemetyloklindamycyny. Dlatego inhibitory CYP3A4 i CYP3A5 mogą zwiększyć stężenie klindamycyny w osoczu. Niektóre przykłady silnych inhibitorów CYP3A4 to itrakonazol, worykonazol, klarytromycyna, rytonawir i kobicystat. Zaleca się zachować ostrożność, jeśli klidamycyna stosowana jest razem z silnymi inhibitorami CYP3A4. Induktory tych enzymów mogą zwiększać klirens klindamycyny powodując zmniejszenie jej stężenia w osoczu. W prospektywnym badaniu z doustnie przyjmowaną klindamycyną, minimalne stężenia klindamycyny w osoczu zmniejszały się o 80%, jeśli podawano ją jednocześnie z ryfampicyną, silnym induktorem CYP3A4. Pacjentów należy obserwować pod kątem zmniejszonej skuteczności leczenia, jeśli klindamycyna jest stosowana jednocześnie z silnymi induktorami CYP3A4, takimi jak ryfampicyna, dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum), karbamazepina, fenytoina lub fenobarbital. Badania in vitro wskazują, że klindamycyna nie hamuje CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2E1 ani CYP2D6. W związku z tym mało prawdopodobne jest wystąpienie klinicznie istotnych interakcji pomiędzy klindamycyną a podawanymi jednocześnie lekami metabolizowanymi przez te enzymy CYP. Na podstawie danych in vitro doustne podawanie klindamycyny może hamować jelitowy CYP3A4, ale jest mało prawdopodobne wystąpienie klinicznie istotnego wpływu pozajelitowo podawanej klindamycyny na jednocześnie podawane produkty lecznicze metabolizowane przez CYP3A4. #### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania toksycznego wpływu na reprodukcję u szczurów i królików po podaniu doustnym i podskórnym nie wykazały zaburzeń płodności ani szkodliwego działania klindamycyny na płód, z wyjątkiem dawek powodujących toksyczność dla matki (patrz punkt 5.3). Badania wpływu na reprodukcję prowadzone na zwierzętach nie zawsze pozwalają przewidzieć jaka reakcja wystąpi u ludzi. U ludzi klindamycyna przenika przez łożysko. Po podaniu wielu dawek, stężenie w płynie owodniowym wynosi około 30% stężenia we krwi matki. W badaniach klinicznych ogólnoustrojowe podawanie klindamycyny kobietom w ciąży w drugim i trzecim trymestrze nie było związane ze zwiększoną częstością występowania wad wrodzonych. Nie ma odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań u kobiet w ciąży w pierwszym trymestrze. Klindamycyna powinna być stosowana w ciąży tylko jeśli jest to niezbędne. Produkt leczniczy Clindamycin hameln zawiera alkohol benzylowy jako środek konserwujący. Alkohol benzylowy może przenikać przez łożysko (patrz punkt 4.4.). Karmienie piersią Klindamycyna przenika do mleka ludzkiego. Ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią w wyniku narażenia na klindamycynę poprzez mleko matki oraz dodatkowe ryzyko kumulacji alkoholu benzylowego i jego toksyczności (kwasica metaboliczna), produkt leczniczy Clidamycin hameln nie powinien być podawany kobietom karmiącym piersią, chyba że jest to bezwzględnie konieczne (patrz punkt 4.4). Klindamycyna może wpływać na florę przewodu pokarmowego niemowlęcia i powodować biegunkę, kolonizację drożdżakową błon śluzowych (kandydozę) lub, rzadko, obecność krwi w kale, co wskazuje na możliwe zapalenie jelita grubego związane z antybiotykiem lub może powodować uczulenie. Jeśli wymagane jest dożylne leczenie klindamycyną matki karmiącej piersią, należy rozważyć alternatywne leczenie zgodnie z lokalnymi zasadami dotyczącymi leków przeciwdrobnoustojowych. Jeśli leczenie klindamycyną jest konieczne, należy uważnie monitorować niemowlę ze względu na możliwość wystąpienia biegunki. Produkt leczniczy Clindamycin hameln zawiera alkohol benzylowy jako środek konserwujący (patrz punkt 4.4). Płodność Badania płodności na szczurach, którym podawano doustnie klindamycynę, nie wykazały zaburzeń płodności ani wpływu na zdolność rozrodu. Brak danych dotyczących wpływu klindamycyny na płodność u ludzi. #### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Klindamycyna nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zgłaszano jednak działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, senność oraz bóle głowy, które mogą ograniczyć zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. #### 4.8 Działania niepożądane W poniższej tabeli wymieniono działania niepożądane wynikające z doświadczenia z badań klinicznych oraz z nadzoru po wprowadzeniu produktu do obrotu według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. W obrębie każdej z grup częstości występowania, działania niepożądane zostały wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zakażenia rzekomobłoniaste zapalenie jelita i zarażenia pasożytnicze zapalenie jelit związane z antybiotykoterapią# grubego* wywołane przez Clostridio - ides difficile, zakażenie pochwy Zaburzenia krwi i układu chłonnego granulocyto -penia agranulocytoza*, neutropenia*, trombocytopenia*, leukopenia*, eozynofilia* Zaburzenia układu immunologicznego gorączka polekowa, reakcja alergiczna na alkohol benzylowy (tzw. gasping syndrome) reakcja anafilaktyczna*,# wstrząs anafilaktyczny*, reakcje anafilaktoidalne, nadwrażliwość* Zaburzenia układu nerwowego zaburzenia smaku, blokada nerwowomięśniowa. senność, zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia węchu Zaburzenia serca zatrzymanie krążeniowo - oddechowe$ Zaburzenia naczyniowe zakrzepowe zapalenie żył niedociśnienie tętnicze$ Zaburzenia żołądka i jelit biegunka, ból brzucha, wymioty, nudności zapalenie jamy ustnej Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Przemijające zapalenie wątroby z żółtaczką zastoinową Żółtaczka* Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej osutka plamkowogrudkowa, osutka odropodo- toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella, ang. toxic wysypka i tworzenie się pęcherzy (reakcja nadwrażliwości) wysypka polekowa z eozynofilią bna*, pokrzywka epidermal necrolysis, TEN*), pęcherzowy rumień wielopostaciowy (zespół Stevensa Johnsona, ang. Stevens Johnson syndrome, SJS*), obrzęk naczynioruchowy, złuszczające zapalenie skóry, pęcherzowe zapalenie skóry*, rumień wielopostaciowy, świąd, zapalenie pochwy i objawami uogólnionymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS*), ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. acute generalized exanthematous pustulosis, AGEP*) Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej zapalenie wielostawowe Zaburzenia nerek i dróg moczowych Ostre uszkodzenie nerek# Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ból, ropnie w miejscu wstrzyknięcia Podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia Badania diagnostyczne Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby * Działania niepożądane zidentyfikowane po wprowadzeniu do obrotu ## Patrz punkt 4.4 $ Rzadkie przypadki zgłaszano po zbyt szybkim podaniu dożylnym (patrz punkt 4.2) Działania niepożądane związane z alkoholem benzylowym Różne poważne działania niepożądane, takie jak problemy z oddychaniem (tj. gasping syndrome) ze skutkiem śmiertelnym u noworodków, ryzyko kumulacji i toksyczności z kwasicą metaboliczną u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią były związane z dożylnym podawaniem alkoholu benzylowego (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. #### 4.9 Przedawkowanie Dotychczas nie zaobserwowano żadnych objawów przedawkowania. Hemodializa oraz dializa otrzewnowa nie są skuteczne w usunięciu klindamycyny z surowicy. Nie ma żadnej specyficznej odtrutki. Klindamycynę podaje się domięśniowo lub dożylnie, zatem płukanie żołądka nie ma zastosowania. ### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE #### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, linkozamidy kod ATC: J01FF01 Mechanizm działania Choć w warunkach in vitro fosforan klindamycyny nie wykazuje aktywności, to wskutek szybkiej hydrolizy in vivo związek ten ulega przemianie do farmakologicznie czynnej klindamycyny. Klindamycyna wiąże się z podjednostką 50S rybosomu bakteryjnego podobnie jak makrolidy, takie jak erytromycyna, i hamuje syntezę białek. Działanie klindamycyny jest głównie bakteriostatyczne, chociaż wysokie stężenia mogą być powoli bakteriobójcze w stosunku do wrażliwych szczepów. Działanie farmakodynamiczne Skuteczność jest związana ze stosunkiem pola powierzchni krzywej stężenia niezwiązanego antybiotyku do wartości MIC (ang. minimum inhibitory concentration) dla patogenu (fAUC/MIC). Mechanizmy oporności Oporność na klindamycynę może rozwinąć się w wyniku poniższych mechanizmów: Oporność gronkowców i paciorkowców często polega na zwiększonym stopniu wiązania grup metylowych z podjednostką 23S rRNA (tzw. oporność naturalna typu MLSB), co powoduje znaczne zmniejszenie powinowactwa klindamycyny do rybosomu. Większość szczepów S. aureus opornych na metycylinę (MRSA) przejawia oporność naturalną typu MLSB, a co za tym idzie jest oporna na klindamycynę. W leczeniu zakażeń wywołanych przez gronkowce oporne na makrolidy nie należy stosować klindamycyny, nawet wtedy, gdy wykazano in vitro wrażliwość szczepu, ponieważ leczenie może doprowadzić do wyselekcjonowania drobnoustrojów o naturalnej oporności typu MLSB. Szczepy o oporności naturalnej typu MLSB wykazują całkowitą oporność krzyżową na działanie klindamycyny, linkomycyny, makrolidów (np. azytromycyny, klarytromycyny, erytromycyny, roksytromycyny, spiramycyny), a także streptograminy B. Wartości graniczne badania wrażliwości Kryteria interpretacyjne MIC (minimalnego stężenia hamującego) dla badania wrażliwości zostały ustanowione przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (EUCAST) dla klindamycyny. Są one wymienione tutaj: www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-mic-breakpoints_en.xlsx Częstość występowania oporności nabytej Występowanie nabytej oporności poszczególnych gatunków może różnić się pod względem położenia geograficznego oraz zmieniać się w czasie. Szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń należy korzystać z lokalnej informacji o oporności. Jeżeli jest to konieczne, należy zasięgnąć porady specjalisty w sytuacji, gdy lokalna oporność powoduje, że zasadność użycia danego środka w przynajmniej niektórych rodzajach zakażeń jest wątpliwa. Szczególnie w przypadku ciężkich zakażeń lub nieskuteczności leczenia, należy dokonać weryfikacji diagnozy mikrobiologicznej oraz wrażliwości drobnoustroju na klindamycynę. Częstość występowania oporności nabytej w Europie na podstawie danych z ostatnich 5 lat z krajowych niemieckich projektów i badań nadzoru nad opornością (Z.A.R.S. kwiecień 2023). Gatunki zwykle wrażliwe Drobnoustroje tlenowe Gram-dodatnie Actinomyces israelii° Gardnerella vaginalis ° Staphylococcus aureus (wrażliwy na metycylinę) Streptococcus pneumoniae Streptococcus pyogenes ≈ Streptococcus spp grupa viridans^ ° Drobnoustroje beztlenowe Bacteroides spp. (z wyjątkiem B. fragilis) Clostridium perfringens ° Fusobacterium necrophorum.° Peptoniphilus spp.° Peptostreptococcus spp.° Prevotella spp.° Cutibacterium acnes ° Veillonella spp.° Inne drobnoustroje Chlamydia trachomatis° Chlamydophila pneumoniae° Mycoplasma hominis° Gatunki, u których może wystąpić problem oporności nabytej Drobnoustroje tlenowe Gram-dodatnie Staphylococcus aureus Staphylococcus aureus (oporny na metycylinę) Staphylococcus epidermidis# Staphylococcus haemolyticus Staphylococcus hominis Streptococcus agalactiae Drobnoustroje beztlenowe Bacteroides fragilis Gatunki z wrodzoną odpornością Drobnoustroje tlenowe Gram-dodatnie Enterococcus spp. Listeria monocytogenes Drobnoustroje tlenowe Gram-ujemne Escherichia coli Haemophilus influenzae Klebsiella spp. Pseudomonas aeruginosa Drobnoustroje beztlenowe Clostridioides difficile Inne drobnoustroje Mycoplasma pneumoniae Ureaplasma urealyticum ° Brak uaktualnionych danych w momencie opublikowania tabel. Pierwotne publikacje, artykuły dotyczące standardów naukowych i wytyczne terapeutyczne zakładają wrażliwość patogenu. ^ Łączna nazwa obejmująca heterogenną grupę paciorkowców. Odsetek szczepów opornych może być różny w zależności od gatunku paciorkowców. ## Na oddziałach intensywnej terapii wskaźnik oporności wynosi ≥ 50 ≈ Co najmniej w jednym regionie stwierdza się odsetek szczepów opornych przekraczający 10%. #### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Klindamycyny fosforan jest rozpuszczalnym w wodzie estrem do stosowania pozajelitowego. Po podaniu pozajelitowym biologicznie nieaktywny ester fosforanu klindamycyny ulega hydrolizie do klindamycyny. Potem klindamycyna występuje w organizmie jako wolna zasada (postać czynna). Estry należy uważać za proleki. Po podaniu dożylnym 300 mg średnie stężenie w surowicy po jednej godzinie wynosi około 4 do 6 μg/ml. Po podaniu domięśniowym 300 mg, najwyższe stężenie w surowicy po 3 godzinach wynosi około 6 μg/ml. Dystrybucja Stopień wiązania klindamycyny z białkami osocza zależy od jej stężenia i osiąga w przedziale terapeutycznym wartość pomiędzy 40% a 94%. Klindamycyna łatwo przenika do tkanek, przez barierę krew-łożysko oraz do mleka matki. Stopień dyfuzji do przestrzeni podpajęczynówkowej jest niewystarczający nawet w przypadku zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Duże stężenia osiągane są w tkance kostnej, mazi stawowej, płynie otrzewnowym, płynie opłucnowym, plwocinach i ropie. Jednocześnie w surowicy notowano następujące stężenia substancji czynnej: w tkance kostnej 40% (20%-75%), mazi stawowej 50%, płynie otrzewnowym 50%, płynie opłucnowym 50%-90%, plwocinach 30%-75% i w ropie 30%. Metabolizm Metabolizm klindamycyny zachodzi głównie w wątrobie. Badania in vitro z zastosowaniem ludzkiej wątroby i mikrosomów jelitowych wykazały, że klindamycyna jest głównie utleniana przez CYP3A4, z niewielkim udziałem CYP3A5, z wytworzeniem klindamycyny sulfotlenku i drugorzędnego metabolitu, N-demetyloklindamycyny. Okres półtrwania klindamycyny w surowicy wynosi w przybliżeniu 3 godziny u dorosłych pacjentów i około 2 godziny u dzieci. Okres półtrwania wydłuża się u pacjentów z niewydolnością nerek oraz umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby. Niektóre metabolity wykazują działanie mikrobiologiczne (pochodna N-demetylowa i sulfotlenek). Produkty lecznicze nasilające działanie enzymów wątrobowych skracają średni czas utrzymywania się klindamycyny w organizmie. Eliminacja Z kałem wydalane jest 2/3, a z moczem 1/3 dawki klindamycyny. Mniej niż 10% dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Klindamycyna nie może być dializowana. Otyli pacjenci pediatryczni w wieku od 2 do 18 lat i otyli dorośli w wieku od 18 do 20 lat Analiza danych farmakokinetycznych u pacjentów pediatrycznych (w wieku od 2 do 18 lat) i młodych dorosłych (w wieku od 18 do 20 lat) wykazała, że klirens i objętość dystrybucji klindamycyny, po znormalizowaniu do całkowitej masy ciała, są porównywalne u pacjentów otyłych i nieotyłych. #### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne nie wykazują żadnego szczególnego zagrożenia dla ludzi. Dane te pochodzą z konwencjonalnych badań toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności oraz toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej. Nie przeprowadzono długoterminowych badań rakotwórczości na zwierzętach. ### 6. DANE FARMACEUTYCZNE #### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Alkohol benzylowy (E 1519) Disodu edetynian Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań #### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Klindamycyny nie wolno podawać razem z ampicyliną, solą sodową fenytoiny, barbituranami, aminofiliną, glukonianem wapnia, solą sodową ceftriaksonu, cyprofloksacyną, difenylohydantoiną, chlorowodorkiem idarubicyny, siarczanem magnezu i chlorowodorkiem ranitydyny we wstrzyknięciu mieszanym. Niniejszy produkt leczniczy należy podawać oddzielnie. Roztwory soli klindamycyny mają niskie pH i można spodziewać się niezgodności z preparatami alkalicznymi lub z produktami leczniczymi niestabilnymi w niskim pH. Tego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi, z wyjątkiem tych wymienionych w punkcie 6.6. #### 6.3 Okres ważności Nieotwarta ampułka: 2 lata Otwarta ampułka: Produkt należy podać natychmiast po otwarciu pojemnika. Po rozcieńczeniu: Potwierdzono chemiczną i fizyczną stabilność roztworu po rozcieńczeniu 9 mg/ml (0,9%) roztworem chlorku sodu, 50 mg/ml (5%) roztworem glukozy lub roztworem Ringera z mleczanami przez 48 godzin w temperaturze 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt leczniczy należy zużyć natychmiast po rozcieńczeniu. Jeżeli produkt leczniczy nie zostanie zużyty natychmiast, wówczas odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania produktu leczniczego przed użyciem ponosi użytkownik. Zwykle nie należy przechowywać roztworu dłużej niż 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że produkt leczniczy został rozcieńczony w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. #### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym otwarciu i rozcieńczeniu, patrz punkt #### 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułki z bezbarwnego szkła typu I o pojemności 2 mL lub 5 mL zawierające 2 mL lub 4 mL roztworu. Wielkości opakowań: 2 mL: 5, 10 lub 100 ampułek 4 mL: 5, 10 lub 100 ampułek Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. #### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Do podania w infuzji dożylnej, produkt leczniczy należy rozcieńczyć 9 mg/ml (0,9%) roztworem chlorku sodu, 50 mg/ml (5%) roztworem glukozy lub roztworem Ringera z mleczanami. Stężenie klindamycyny nie powinno wynosić więcej niż18 mg/ml. Roztwór należy obejrzeć przed użyciem, a także po rozcieńczeniu. Należy stosować jedynie przezroczysty roztwór, wolny od widocznych cząstek stałych. Wyłącznie do jednorazowego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. ### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU hameln pharma gmbh Inselstraße 1 31787 Hameln Niemcy ### 8. NUMER POZWOLENIANA DOPUSZCZENIE DO OBROTU ### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 2022-01-14 ### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO 21.08.2024 --- > Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.