# Clindamycin Noridem > Klindamycyna · 150 mg/ml · Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji ## Szczegóły leku - **Nazwa:** Clindamycin Noridem - **Nazwa powszechna:** Clindamycinum - **Substancja czynna:** [Klindamycyna](https://apteka.online/odpowiedniki/clindamycinum) - **Moc:** 150 mg/ml - **Postać farmaceutyczna:** Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji - **Droga podania:** domięśniowa dożylna - **Kategoria dostępności:** Rp - **Kod ATC:** J01FF01 - **Liczba opakowań:** 12 - **Numer pozwolenia:** 28172 - **Podmiot odpowiedzialny:** Noridem Enterprises Ltd. - **Status RPL:** Produkt aktywny - **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbakteryjne-do-stosowania-ogolnego/clindamycin-noridem-rozt-wi-150-mg-ml-noridem - **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbakteryjne-do-stosowania-ogolnego/clindamycin-noridem-rozt-wi-150-mg-ml-noridem.md ## Dokumenty PDF - Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/45988/leaflet - ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/45988/characteristic ## Dostępne opakowania (12) | Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz | |---|---|---|---|---|---| | 1 amp. 2 ml | 5208063004903 | Rp | — | Brak danych | — | | 1 amp. 4 ml | 5208063004941 | Rp | — | Brak danych | — | | 5 amp. 2 ml | 5208063004910 | Rp | — | Brak danych | — | | 5 amp. 4 ml | 5208063004958 | Rp | — | Brak danych | — | | 1 amp. 6 ml | 5208063004989 | Rp | — | Brak danych | — | | 5 amp. 6 ml | 5208063004996 | Rp | — | Brak danych | — | | 10 amp. 2 ml | 5208063004927 | Rp | — | Brak danych | — | | 10 amp. 4 ml | 5208063004965 | Rp | — | Brak danych | — | | 10 amp. 6 ml | 5208063005009 | Rp | — | Brak danych | — | | 25 amp. 2 ml | 5208063004934 | Rp | — | Brak danych | — | | 25 amp. 4 ml | 5208063004972 | Rp | — | Brak danych | — | | 25 amp. 6 ml | 5208063005016 | Rp | — | Brak danych | — | ## Wskaźnik dostępności Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece. - Bardzo dobrze dostępny (5/5) - Dobrze dostępny (4/5) - Trudno dostępny (2/5) - Niedostępny (1/5) - Brak danych Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta. ## Ulotka dla pacjenta ### 1. Co to jest lek Clindamycin Noridem i w jakim celu się go stosuje? Lek Clindamycin Noridem zawiera substancję czynną o nazwie klindamycyna. Klindamycyna jest antybiotykiem. Służy do leczenia zakażeń u dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 1 miesiąca życia. Clindamycin Noridem służy do leczenia ciężkich zakażeń, w szczególności gdy terapia innymi antybiotykami nie umożliwiła wyeliminowania zakażenia, oraz pod warunkiem, że bakterie je wywołujące są wrażliwe na klindamycynę. Clindamycin Noridem służy do leczenia: - zakażeń kości i stawów, - przewlekłych zakażeń zatok przynosowych, - zakażeń dolnych dróg oddechowych, - zakażeń w obrębie jamy brzusznej (zapalenia otrzewnej), - zakażeń żeńskich narządów rozrodczych, - zakażeń skóry i tkanek miękkich, - zakażeń zębopochodnych, - bakteriemii, o której wiadomo lub podejrzewa się, że jest związana z którymkolwiek z zakażeń wymienionych powyżej oraz - zakażeń wywołanych przez Toxoplasma gondii lub Pneumocystis jirovecii u dorosłych pacjentów z obniżoną odpornością. ### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Clindamycin Noridem Kiedy nie przyjmować leku Clindamycin Noridem: - jeśli pacjent ma uczulenie na klindamycynę, linkomycynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Clindamycin Noridem należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką w przypadku: - upośledzenia czynności wątroby lub nerek, - zaburzeń czynności mięśni spowodowanych np. miastenią (patologicznym osłabieniem mięśni) lub chorobą Parkinsona, - aktualnie występującej biegunki lub występowania biegunek podczas stosowania antybiotyków albo wcześniejszych chorób przewodu pokarmowego (np. zapalenia jelita grubego), - jakichkolwiek alergii, np. nadwrażliwości na penicylinę, jako że istnieją doniesienia o pojedynczych przypadkach, w których u osób ze znaną nadwrażliwością na penicylinę wystąpiła nadwrażliwość na klindamycynę, - astmy, atopowego zapalenia skóry lub kataru siennego. Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli którekolwiek z tych ostrzeżeń i wymaganych środków ostrożności dotyczą pacjenta obecnie lub dotyczyły w przeszłości. Niektórzy pacjenci leczeni klindamycyną doświadczali ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym ciężkich reakcji skórnych, takich jak osutka polekowa z podwyższoną liczbą eozynofili (rodzaj komórek krwi) i objawami ze strony całego organizmu (zespół DRESS), zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna nekroliza naskórka (TEN) oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów nadwrażliwości lub ciężkiej reakcji skórnej podczas przyjmowania leku Clindamycin Noridem należy niezwłocznie powiadomić lekarza. Ciężkie reakcje skórne mogą wystąpić już po pierwszym zastosowaniu. W takim przypadku lekarz zadecyduje o niezwłocznym odstawieniu leku Clindamycin Noridem i wdrożeniu standardowych metod leczenia ratunkowego. Szybkie infuzje dożylne powodują działania niepożądane i należy ich unikać. Lekarz rozcieńczy lek przed podaniem dożylnym i ustawi czas infuzji na co najmniej 10-60 minut. W przypadku długotrwałego przyjmowania leku Clindamycin Noridem (ponad 10 dni) lekarz będzie regularnie monitorował wyniki badań morfologii krwi oraz czynności wątroby i nerek. Może dojść do ostrych zaburzeń czynności nerek. Należy poinformować lekarza, jeśli aktualnie przyjmuje się jakieś inne leki lub ma jakiekolwiek problemy z nerkami. W przypadku obniżonej ilości wydalanego moczu, retencji płynów objawiającej się obrzękiem kończyn dolnych, kostek lub stóp, duszności lub nudności należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Długotrwałe i powtarzalne stosowanie leku Clindamycin Noridem może spowodować zakażenie skóry i błon śluzowych patogenami niewrażliwymi na klindamycynę. Może też doprowadzić do rozwoju zakażenia grzybiczego. Podczas leczenia klindamycyną może wystąpić ciężkie zakażenie jelita grubego. Z tego powodu należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeśli podczas leczenia lub do dwóch miesięcy od jego zakończenia wystąpi ciężka i utrzymująca się biegunka, w szczególności w przypadku obecności śluzu lub krwi w stolcu. Dzieci i młodzież Nie należy podawać tego leku dzieciom w wieku poniżej 1 miesiąca życia, ponieważ nie potwierdzono bezpieczeństwa jego stosowania. Lek Clindamycin Noridem a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Należy w szczególności poinformować lekarza o przyjmowaniu leków wymienionych poniżej. - Warfaryna lub podobne leki, stosowane do rozrzedzenia krwi, zwiększają ryzyko krwawienia. Lekarz może zlecić regularne badania krwi, aby określić zdolność krwi do krzepnięcia. - Erytromycyna. Nie należy stosować leku Clindamycin Noridem jednocześnie z produktami leczniczymi zawierającymi erytromycynę, ponieważ nie da się wykluczyć wzajemnego obniżenia skuteczności tych leków. - Linkomycyna. Nie należy stosować leku Clindamycin Noridem po terapii linkomycyną z powodu oporności krzyżowej. - Leki obniżające napięcie mięśniowe. Clindamycin Noridem może zwiększyć skuteczność leków zwiotczających mięśnie, co może prowadzić do nieoczekiwanych, stanowiących zagrożenie życia zdarzeń podczas zabiegów chirurgicznych. - Środki indukujące CYP3A4, jak ryfampicyna (antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy), mogą obniżyć skuteczność leku Clindamycin Noridem. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Należy powiedzieć lekarzowi: - o ciąży lub podejrzewanej ciąży. Lekarz zadecyduje o możliwości zastosowania leku Clindamycin Noridem na podstawie porównania korzyści i ryzyka związanych ze stosowaniem klindamycyny; - o karmieniu piersią. Ten lek może przenikać do mleka ludzkiego, dlatego nie należy go stosować podczas karmienia piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Podczas stosowania tego leku można odczuwać zawroty głowy, zmęczenie lub bóle głowy. W takim przypadku nie wolno prowadzić pojazdów ani stosować narzędzi lub maszyn. Lek Clindamycin Noridem zawiera sód Każdy mL tego leku zawiera 7,72 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej). Odpowiada to 0,39% zalecanego maksymalnego dziennego spożycia sodu dla osoby dorosłej. ### 3. Jak stosować lek Clindamycin Noridem? Lek Clindamycin Noridem podaje się we wstrzyknięciach domięśniowych w postaci nierozcieńczonego roztworu lub w infuzjach dożylnych (kroplówce) w postaci rozcieńczonego roztworu. Lek zazwyczaj podaje lekarz lub pielęgniarka. Lekarz dobierze odpowiednią dawkę klindamycyny dla danego pacjenta. Dawkowanie u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat - w leczeniu łagodniejszych zakażeń: od 1200 do 1800 mg klindamycyny na dobę, - w leczeniu ciężkich zakażeń: od 1800 do 2700 mg klindamycyny na dobę, w dwóch równych dawkach. Zwykle maksymalna dobowa dawka u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 2700 mg leku Clindamycin Noridem w dwóch równych dawkach. W zagrażających życiu zakażeniach można stosować dawki do 4800 mg na dobę. Zaburzenia czynności wątroby i nerek U pacjentów z chorobami wątroby lub nerek dochodzi do spowolnienia metabolizmu klindamycyny. W większości przypadków nie ma jednak konieczności dostosowania dawki. Zaleca się monitorowanie poziomu klindamycyny we krwi. Klindamycyna nie ulega hemodializie (usuwaniu produktów przemiany materii z krwi poprzez sztuczną filtrację, prowadzonemu u pacjentów z upośledzeniem czynności nerek). Nie ma więc potrzeby stosowania dodatkowych dawek przed hemodializą lub po niej. Stosowanie u dzieci W zależności od ciężkości i miejsca występowania zakażenia u dzieci starszych niż 4 tygodnie i młodszych niż 12 lat podaje się 15–40 mg klindamycyny na kg masy ciała w trzech lub czterech równych dawkach. Dawkowanie klindamycyny powinno być uzależnione od całkowitej masy ciała, również w przypadkach otyłości. Czas leczenia zależy od choroby i jej przebiegu. Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Clindamycin Noridem Ten lek będzie zawsze podawany w ściśle kontrolowanych warunkach. Należy niezwłocznie poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeśli odnosi się wrażenie, że stosowana dawka leku Clindamycin Noridem jest zbyt wysoka. Pominięcie zastosowania leku Clindamycin Noridem Lek Clindamycin Noridem podawany jest przez lekarza lub pielęgniarkę. Jeśli jednak ma się wrażenie, że pominięto dawkę, należy o tym poinformować lekarza lub pielęgniarkę. Przerwanie stosowania leku Clindamycin Noridem Nie wolno przerywać stosowania leku Clindamycin Noridem bez polecenia lekarza. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty, pielęgniarki lub pracownika opieki zdrowotnej. ### 4. Możliwe działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy niezwłocznie poinformować lekarza jeśli u pacjenta wystąpią: - objawy ciężkiej reakcji alergicznej, takie jak nagłe pojawienie się świszczącego oddechu, trudności w oddychaniu, zawrotów głowy, obrzęku powiek, twarzy, warg, gardła lub języka, wysypki lub świądu (zwłaszcza jeśli dotyczy całego ciała); - ciężka, utrzymująca się, krwista biegunka (której może towarzyszyć ból brzucha lub gorączka). Może wystąpić podczas stosowania niektórych antybiotyków i może stanowić objaw ciężkiego zapalenia jelit; - objawy ciężkiej i potencjalnie zagrażającej życiu reakcji skórnej, takie jak pęcherze i łuszczenie się skóry na dużej powierzchni, gorączka, kaszel, złe samopoczucie oraz obrzęk dziąseł, języka lub warg; - zażółcenie skóry i białek oczu (żółtaczka); - retencja wody, powodująca obrzęk kończyn dolnych, stóp lub kostek, duszność lub nudności; - spadek ciśnienia tętniczego (senność, zawroty głowy, omdlenia) w przypadku zbyt szybkiego wstrzyknięcia oraz, w rzadkich przypadkach, zatrzymanie akcji serca; - zwiększenie częstości zakażeń, objawiających się gorączką, silnymi dreszczami, bólem gardła lub owrzodzeniem błony śluzowej jamy ustnej (zakażenia mogą wynikać ze zmniejszenia liczby białych krwinek). Inne możliwe działania niepożądane: bardzo częste: mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów - biegunka, ból brzucha, nudności, wymioty; częste: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów - zaburzenia naczyń krwionośnych, takie jak zapalenie żył; - zaburzenia skóry, takie jak osutka polekowa (objawiająca się wysypką z małymi grudkami występującą na dużej powierzchni) lub pokrzywka; - zmiany wyników testów czynnościowych wątroby; niezbyt częste: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów - zaburzenia układu nerwowego, takie jak efekt blokady nerwowo-mięśniowej (zablokowanie przewodzenia impulsów nerwowych do mięśni) oraz zaburzenia smaku (dysgeuzja); - zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania, takie jak ból lub ropień w miejscu wstrzyknięcia; rzadkie: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów - świąd; - zapalenie błony śluzowej pochwy; bardzo rzadkie: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów - zapalenie stawów (zapalenie wielostawowe); nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych - zakażenie pochwy; - senność; - zawroty głowy; - ból głowy; - żółtaczka; - podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie, pielęgniarce lub fachowemu personelowi medycznemu. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych, Działań Produktów Leczniczych Urzędu, Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C PL-02 222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. ### 5. Jak przechowywać lek Clindamycin Noridem? Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i etykiecie ampułki po: „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Długość przechowywania po rozcieńczeniu Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną produktu przez 24 godziny w temperaturze 25°C oraz w temperaturze 2-8°C w roztworze chlorku sodu 9 mg/mL (0,9%) oraz glukozy 50 mg/mL (5%), w stężeniach klindamycyny wynoszących 6 albo 18 mg/mL w polipropylenowym worku infuzyjnym. Z perspektywy mikrobiologicznej produkt należy zastosować niezwłocznie, chyba że proces rozcieńczania wyklucza ryzyko zakażenia mikrobiologicznego. Jeśli gotowy roztwór nie zostanie natychmiast wykorzystany, za czas i warunki jego przechowywania odpowiada użytkownik. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. ### 6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Clindamycin Noridem - Substancją czynną jest klindamycyna. Każdy mL roztworu do wstrzykiwań/do infuzji zawiera 150 mg klindamycyny (w postaci fosforanu). Każda ampułka 2 mL zawiera 300 mg klindamycyny (w postaci fosforanu). Każda ampułka 4 mL zawiera 600 mg klindamycyny (w postaci fosforanu). Każda ampułka 6 mL zawiera 900 mg klindamycyny (w postaci fosforanu). - Inne składniki to: disodu edetynian, sodu wodorotlenek 5N (do ustalenia pH), kwas solny 5N (do ustalenia pH) i woda do wstrzykiwań. Jak wygląda lek Clindamycin Noridem i co zawiera opakowanie Lek Clindamycin Noridem jest przezroczystym, bezbarwnym lub prawie bezbarwnym roztworem do wstrzykiwań/do infuzji, niezawierającym widocznych cząstek, dostarczanym w szklanych ampułkach zawierających 2 mL, 4 mL lub 6 mL roztworu. Lek Clindamycin Noridem jest dostępny w opakowaniach zawierających 1, 5, 10 lub 25 ampułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny Noridem Enterprises Limited, Evagorou & Makariou, Mitsi Building 3, Office 115, 1065 Nicosia, Cypr Wytwórca DEMO S.A. PHARMACEUTICAL INDUSTRY, 21st km National Road Athens-Lamia, 14568 Krioneri, Attiki, Grecja, T: +30 210 8161802, F: +30 2108161587. Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Niemcy Clindamycin Noridem 150 mg/ml Injektions-/Infusionslösung Grecja Clindamycin/DEMO Szwecja Clindamycin Noridem 150 mg/ml Injektions-/infusionsvätska, lösning Norwegia Clindamycin Noridem Finlandia Clindamycin Noridem 150 mg/ml Injektio-/infuusioneste, liuos Czechy Clindamycin Noridem Słowacja Clindamycin Noridem 150 mg/ml Injekčný/infúzny roztok Węgry Klindamicin Noridem 150 mg/ml, Oldatos injekció/infúzió Rumunia Clindamicină Noridem 150 mg/ml Soluţie injectabilă/perfuzabilă Polska Clindamycin Noridem Irlandia Clindamycin 150 mg/ml Solution for injection/infusion Data ostatniej aktualizacji ulotki: <{MM/RRRR}>. <------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------> Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego: Niezgodności farmaceutyczne Występuje fizyczna niezgodność między klindamycyną a następującymi substancjami czynnymi: ampicyliną, aminofiliną, barbituranami, glukonianem wapnia, ceftriaksonem sodowym, cyprofloksacyną, difenylohydantoiną, chlorowodorkiem idarubicyny, siarczanem magnezu, fenytoiną sodową i chlorowodorkiem ranitydyny. Roztwory soli klindamycyny mają niskie pH i można z dużym prawdopodobieństwem oczekiwać niezgodności z preparatami alkalicznymi oraz produktami leczniczymi, które są niestabilne w niskim pH. Dawkowanie Dorośli i młodzież powyżej 12 lat • w leczeniu ciężkich zakażeń: od 1800 do 2700 mg klindamycyny na dobę w dwóch do czterech równych dawkach, typowo w połączeniu z antybiotykiem o dobrej skuteczności wobec tlenowych bakterii Gram-ujemnych. • lub w leczeniu łagodniejszych zakażeń: od 1200 do 1800 mg klindamycyny na dobę w trzech lub czterech równych dawkach. Zwykle maksymalna dobowa dawka dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 2700 mg klindamycyny w dwóch do czterech równych dawkach. W zagrażających życiu zakażeniach stosowano dawki do 4800 mg na dobę. Dzieci i młodzież Dzieci (w wieku od 1 miesiąca do 12 lat): Poważne zakażenia: 15-25 mg/kg/dobę w trzech lub czterech równych dawkach. Bardzo ciężkie zakażenia: 25-40 mg/kg/dobę w trzech lub czterech równych dawkach. W bardzo ciężkich zakażeniach zaleca się podawać dzieciom nie mniej niż 300 mg/dobę niezależnie od masy ciała. Dawkowanie klindamycyny powinno być uzależnione od całkowitej masy ciała, również w przypadkach otyłości. Maksymalna dawka dobowa nie może przekraczać dawki dla dorosłych. Pacjenci w podeszłym wieku: Okres półtrwania, objętość dystrybucji i klirens oraz stopnień wchłaniania po podaniu fosforanu klindamycyny nie ulegają zmianie wraz z wiekiem. Analiza danych z badań klinicznych nie ujawniła związanego z wiekiem zwiększenia toksyczności. W związku z tym nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku, o ile czynności wątroby i nerek są u nich prawidłowe (zgodne z normami dla wieku). Pacjenci z upośledzeniem czynności wątroby U pacjentów z chorobami wątroby o stopniu umiarkowanym do ciężkiego okres półtrwania klindamycyny w fazie eliminacji jest wydłużony. Obniżenie dawki przeważnie nie jest konieczne, jeśli klindamycyna jest podawana co 8 godzin. Należy natomiast monitorować stężenie klindamycyny u pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności wątroby. W zależności od wyników może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między podawaniem leku. Pacjenci z upośledzeniem czynności nerek W chorobach nerek okres półtrwania klindamycyny w fazie eliminacji jest wydłużony, nie ma jednak konieczności zmniejszania dawki, jeśli upośledzenie czynności nerek jest łagodne do umiarkowanego. Należy natomiast monitorować stężenie klindamycyny u pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności nerek oraz bezmoczem. W zależności od wyników może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między podawaniem leku o 8, a nawet 12 godzin. Dawkowanie u pacjentów hemodializowanych Klindamycyna nie jest usuwana z organizmu podczas hemodializy. Nie ma więc potrzeby stosowania dodatkowych dawek przed hemodializą lub po niej. Czas trwania leczenia W przypadku potwierdzonego lub podejrzewanego zakażenia ß-hemolizującymi paciorkowcami leczenie klindamycyną należy kontynuować przez co najmniej 10 dni, aby zapobiec gorączce reumatycznej i kłębuszkowemu zapaleniu nerek. Sposób podawania Lek Clindamycin Noridem jest podawany we wstrzyknięciach domięśniowych lub infuzjach dożylnych. Należy rozcieńczyć lek Clindamycin Noridem przed podaniem dożylnym, a infuzja powinna trwać co najmniej 10-60 minut. Stężenie nie powinno przekraczać 18 mg klindamycyny na mL roztworu. Nie należy rozcieńczać produktu leczniczego Clindamycin Noridem przed podaniem domięśniowym. Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt Instrukcja użycia. Nie zaleca się podawania większej dawki niż 600 mg we wstrzyknięciu domięśniowym (i.m.) ani podawania większej dawki niż 1,2 g w pojedynczej, godzinnej infuzji. Można też podać ten produkt leczniczy w postaci pojedynczej, szybkiej infuzji pierwszej dawki, a następnie ciągłej infuzji dożylnej (i.v.). Usuwanie Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Przedawkowanie Nie zaobserwowano do tej pory żadnych objawów przedawkowania. Hemodializa i dializa otrzewnowa nie stanowią skutecznej metody usuwania substancji z organizmu. Nie ma znanego, swoistego antidotum. Lek Clindamycin Noridem jest podawany drogą i.m. lub i.v., przez co płukanie żołądka nie ma zastosowania. Instrukcja użycia Należy rozcieńczyć lek Clindamycin Noridem przed podaniem dożylnym (nie przekraczać 18 mg klindamycyny na mL), a infuzja powinna trwać co najmniej 10-60 minut (nie przekraczać 30 mg/min). Nie wolno wstrzykiwać leku w postaci bolusa dożylnego. Dawka klindamycyny Ilość rozcieńczalnika Minimalny czas infuzji 300 mg 50 mL 10 minut 600 mg 50 mL 20 minut 900 mg 50-100 mL 30 minut 1200 mg 100 mL 60 minut Można rozcieńczać lek Clindamycin Noridem roztworem chlorku sodu 9 mg/mL (0,9%) lub glukozy 50 mg/mL (5%). Po rozcieńczeniu: Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 5 powyżej ulotki dołączonej do opakowania. Podanie domięśniowe jest wskazane, gdy infuzja dożylna jest niemożliwa z dowolnej przyczyny. Wyłącznie do użytku jednorazowego. Należy skontrolować produkt leczniczy wzrokowo przed zastosowaniem, również po rozcieńczeniu. Można stosować wyłącznie klarowne roztwory, niezawierające widocznych cząstek. ## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO ### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Clindamycin Noridem, 150 mg/mL, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji ### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy mL roztworu zawiera 150 mg klindamycyny (w postaci fosforanu). Każda ampułka 2 mL zawiera 300 mg klindamycyny (w postaci fosforanu). Każda ampułka 4 mL zawiera 600 mg klindamycyny (w postaci fosforanu). Każda ampułka 6 mL zawiera 900 mg klindamycyny (w postaci fosforanu). Substancje pomocnicze o znanym działaniu Każdy mL roztworu zawiera do 7,72 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. ### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań/do infuzji Przezroczysty, bezbarwny lub prawie bezbarwny roztwór. pH: 5,50–7,00 Osmolalność: 760-900 mOsm/kg ### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE #### 4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Clindamycin Noridem jest wskazany do leczenia wymienionych poniżej ciężkich zakażeń bakteriami wrażliwymi na klindamycynę u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku ≥ 1 miesiąca (patrz punkty 4.2 i 5.1): • zakażeń kości i stawów, • przewlekłego zapalenia zatok przynosowych, • zakażeń dolnych dróg oddechowych, • zakażeń w obrębie jamy brzusznej, • zakażeń w obrębie miednicy mniejszej i zakażeń żeńskich narządów rozrodczych, • zakażeń skóry i tkanek miękkich, • zakażeń zębopochodnych, • bakteriemii, o której wiadomo lub podejrzewa się, że jest związana z którymkolwiek z zakażeń wymienionych powyżej oraz • zakażeń oportunistycznych wywołanych przez Toxoplasma gondii lub Pneumocystis jirovecii u dorosłych pacjentów z upośledzeniem odporności. W zakażeniach bakteriami tlenowymi klindamycyna stanowi leczenie zamienne w przypadku gdy inne antybiotyki są nieskuteczne lub przeciwwskazane (np. alergii na penicyliny). W zakażeniach bakteriami beztlenowymi klindamycynę można traktować jako leczenie z wyboru. W zakażeniach wielobakteryjnych należy rozważyć stosowanie skojarzenia z innym lekiem aktywnym wobec bakterii Gram-ujemnych. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące odpowiedniego stosowania środków przeciwbakteryjnych. #### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli i młodzież powyżej 12 lat • w leczeniu ciężkich zakażeń: od 1800 do 2700 mg klindamycyny na dobę w dwóch do czterech równych dawkach, typowo w połączeniu z antybiotykiem o dobrej skuteczności wobec tlenowych bakterii Gram-ujemnych. • lub w leczeniu łagodniejszych zakażeń: od 1200 do 1800 mg klindamycyny na dobę w trzech lub czterech równych dawkach. Zwykle maksymalna dobowa dawka dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 2700 mg klindamycyny w dwóch do czterech równych dawkach. W zagrażających życiu zakażeniach stosowano dawki do 4800 mg na dobę. Dzieci i młodzież Dzieci (w wieku od 1 miesiąca do 12 lat): Poważne zakażenia: 15-25 mg/kg/dobę w trzech lub czterech równych dawkach. Bardzo ciężkie zakażenia: 25-40 mg/kg/dobę w trzech lub czterech równych dawkach. W bardzo ciężkich zakażeniach zaleca się podawać dzieciom nie mniej niż 300 mg/dobę niezależnie od masy ciała. Dawkowanie klindamycyny powinno być uzależnione od całkowitej masy ciała, również w przypadkach otyłości. Maksymalna dawka dobowa nie może przekraczać dawki dla dorosłych. Pacjenci w podeszłym wieku: Okres półtrwania, objętość dystrybucji i klirens oraz stopnień wchłaniania po podaniu fosforanu klindamycyny nie ulegają zmianie wraz z wiekiem. Analiza danych z badań klinicznych nie ujawniła związanego z wiekiem zwiększenia toksyczności. W związku z tym nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku, o ile ich czynności wątroby i nerek są prawidłowe (zgodne z normami dla wieku). Inne czynniki, które należy wziąć pod uwagę, podano w punkcie 4.4. Pacjenci z upośledzeniem czynności wątroby U pacjentów z chorobami wątroby o stopniu umiarkowanym do ciężkiego okres półtrwania klindamycyny w fazie eliminacji jest wydłużony. Obniżenie dawki przeważnie nie jest konieczne, jeśli klindamycyna jest podawana co 8 godzin. Należy natomiast monitorować stężenie klindamycyny u pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności wątroby. W zależności od wyników może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między podawaniem leku. Pacjenci z upośledzeniem czynności nerek W chorobach nerek okres półtrwania klindamycyny w fazie eliminacji jest wydłużony, nie ma jednak konieczności zmniejszania dawki, jeśli upośledzenie czynności nerek jest łagodne do umiarkowanego. Należy natomiast monitorować stężenie klindamycyny u pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności nerek oraz bezmoczem. W zależności od wyników może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między podawaniem leku o 8, a nawet 12 godzin. Dawkowanie u pacjentów hemodializowanych Klindamycyna nie jest usuwana z organizmu podczas hemodializy. Nie ma więc potrzeby stosowania dodatkowych dawek przed hemodializą lub po niej. Czas trwania leczenia W przypadku potwierdzonego lub podejrzewanego zakażenia ß-hemolizującymi paciorkowcami leczenie klindamycyną należy kontynuować przez co najmniej 10 dni, aby zapobiec gorączce reumatycznej i kłębuszkowemu zapaleniu nerek. Sposób podawania Produkt leczniczy Clindamycin Noridem jest podawany we wstrzyknięciach domięśniowych lub infuzjach dożylnych. Należy rozcieńczyć produkt leczniczy Clindamycin Noridem przed podaniem dożylnym, a infuzja powinna trwać co najmniej 10-60 minut. Stężenie nie powinno przekraczać 18 mg klindamycyny na mL roztworu. Nie należy rozcieńczać produktu leczniczego Clindamycin Noridem przed podaniem domięśniowym. Nie zaleca się podawania większej dawki niż 600 mg we wstrzyknięciu domięśniowym (i.m.) ani podawania większej dawki niż 1,2 g w pojedynczej, godzinnej infuzji. Można też podać ten produkt leczniczy w postaci pojedynczej, szybkiej infuzji pierwszej dawki, a następnie ciągłej infuzji dożylnej (i.v.). Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6. #### 4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, linkomycynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. #### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nadwrażliwość Istnieją doniesienia o ciężkich reakcjach nadwrażliwości u pacjentów leczonych klindamycyną, w tym ciężkich reakcjach skórnych, takich jak osutka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS), zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna nekroliza naskórka (TEN) oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). W przypadku reakcji nadwrażliwości lub ciężkiej reakcji skórnej należy odstawić klindamycynę i włączyć odpowiednie leczenie (patrz punkty 4.3 i 4.8). Alergia Ciężkie reakcje skórne mogą wystąpić już po pierwszym zastosowaniu. W takim przypadku należy niezwłocznie odstawić klindamycynę i zastosować standardowe metody leczenia ratunkowego. W niektórych okolicznościach klindamycyna może stanowić leczenie zamienne u pacjentów z alergią na penicylinę (nadwrażliwością na penicylinę). Nie ma doniesień na temat alergii krzyżowej pomiędzy klindamycyną i penicyliną, i nie jest ona prawdopodobna, sądząc na podstawie różnic strukturalnych między tymi substancjami. Jednakże istnieją doniesienia o pojedynczych przypadkach reakcji anafilaktycznej (nadwrażliwości) na klindamycynę u osób z alergią na penicylinę. Należy brać to pod uwagę podczas leczenia klindamycyną pacjenta, u którego występuje alergia na penicylinę. Zapalenie jelita Klindamycynę należy stosować wyłącznie w leczeniu poważnych zakażeń. Podczas rozpatrywania użycia klindamycyny lekarz powinien uwzględnić rodzaj zakażenia i potencjalne ryzyko biegunki, ponieważ istnieją doniesienia o przypadkach zapalenia jelita w trakcie stosowania klindamycyny, a nawet po dwóch lub trzech tygodniach po jej podawaniu. Choroba prawdopodobnie będzie mieć cięższy przebieg u pacjentów w podeszłym wieku lub w stanie wyniszczenia organizmu. Istnieją doniesienia o biegunce związanej z Clostridioides difficile (CDAD) przy stosowaniu niemal każdego środka przeciwbakteryjnego, w tym klindamycyny. Ma ona postać od łagodnej biegunki do prowadzącego do zgonu zapalenia jelita. Leczenia środkami przeciwbakteryjnymi zaburza prawidłową mikroflorę jelita, prowadząc do nadmiernego wzrostu C. difficile. C. difficile wytwarza toksyny A i B, które przyczyniają się do występowania CDAD i stanowią główną przyczynę biegunki związanej z antybiotykoterapią. Hiperwirulentne szczepy C. difficile powiązano z większą chorobowością i śmiertelnością, jako że takie infekcje mogą być antybiotykooporne i wymagać przeprowadzenia kolektomii. U pacjentów z biegunką po zastosowaniu antybiotykoterapii należy koniecznie uwzględnić rozpoznanie CDAD. Konieczne jest uważne prowadzenie wywiadu, ponieważ CDAD może wystąpić nawet do dwóch miesięcy od antybiotykoterapii. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia rozpoznania biegunki związanej z antybiotykoterapią lub związanego z antybiotykoterapią zapalenia jelita należy odstawić bieżące leczenie środkiem przeciwbakteryjnym, w tym klindamycyną, i natychmiast włączyć odpowiednie środki terapeutyczne. W takiej sytuacji przeciwwskazane są również środki hamujące perystaltykę jelit. Środki ostrożności Należy zachować ostrożność w następujących przypadkach: • upośledzenie czynności wątroby i/lub nerek (patrz punkt 4.2), • zaburzenia przewodzenia impulsów nerwowych do mięśni (miastenia, choroba Parkinsona itp.), • choroby przewodu pokarmowego w wywiadzie (np. wcześniejsze zapalenia jelita grubego), • atopia. Podawanie w postaci bolusa Szybkie wstrzyknięcie dożylne może mieć silnie szkodliwy wpływ na serce (patrz punkt 4.8) i nie należy go wykonywać. Badania laboratoryjne podczas terapii U niemowląt które nie ukończyły pierwszego roku życia i w przypadku terapii długotrwałej (powyżej 10 dni) należy regularnie monitorować wyniki morfologii krwi oraz czynności nerek i wątroby. Ostre uszkodzenie nerek Istnieją rzadkie doniesienia o ostrym uszkodzeniu nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. U pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami nerek lub jednocześnie przyjmujących leki toksycznie działające na nerki należy rozważyć monitorowanie czynności nerek (patrz punkt 4.8). Zakażenia niewrażliwymi patogenami Długotrwałe i powtarzane podawanie klindamycyny może prowadzić do nadkażenia i/lub kolonizacji skóry lub błon śluzowych opornymi patogenami lub drożdżakami. Nie należy stosować klindamycyny w ostrych zakażeniach dróg oddechowych o etiologii wirusowej. Klindamycyna nie jest odpowiednia do leczenia zapalenia opon mózgowych, ponieważ stężenie antybiotyku w płynie mózgowo-rdzeniowym jest niewystarczające. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania i odpowiedniego dawkowania u noworodków w pierwszym miesiącu życia. Substancje pomocnicze Produkt leczniczy zawiera maksymalnie 7,72 mg sodu na mL, co odpowiada 0,39% maksymalnej dobowej dawki sodu u osób dorosłych, wynoszącej 2 g. #### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Antagoniści witaminy K Istnieją doniesienia o podwyższonych wartościach wskaźników krzepnięcia krwi (PT/INR) i/lub krwawieniach u pacjentów leczonych klindamycyną w skojarzeniu z antagonistami witaminy K (np. warfaryną, acenokumarolem i fluindionem). W związku z tym należy często kontrolować parametry krzepnięcia u pacjentów leczonych antagonistami witaminy K. Erytromycyna O ile to możliwe, należy unikać łączenia klindamycyny z erytromycyną, ponieważ w badaniach in vitro zaobserwowano, że klindamycyna ma działanie antagonistyczne wobec erytromycyny. Linkomycyna Patogeny wykazują oporność krzyżową między klindamycyną a linkomycyną. Leki blokujące przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe Jako że klindamycyna ma działanie hamujące przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, może nasilać działanie leków zwiotczających mięśnie. Może to prowadzić do nieoczekiwanych, stanowiących zagrożenie życia zdarzeń podczas zabiegów chirurgicznych. Klindamycyna jest głównie metabolizowana z udziałem CYP3A4 i w mniejszym stopniu z udziałem CYP3A5, przy czym jej głównym metabolitem jest sulfotlenek klindamycyny, a metabolitem pobocznym N-dimetyloklindamycyna. W związku z tym inhibitory CYP3A4 i CYP3A5 mogą zwiększać stężenie klindamycyny w osoczu. Do silnych inhibitorów CYP3A4 należy na przykład itrakonazol, worykonazol, klarytromycyna, telitromycyna, rytonawir i kobicystat. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu klindamycyny i silnych inhibitorów CYP3A4. Induktory tych enzymów mogą zwiększyć klirens klindamycyny, prowadząc do zmniejszenia stężenia klindamycyny w osoczu. W prospektywnym badaniu podawanej doustnie klindamycyny stężenie minimalne klindamycyny obniżało się o 80% przy jednoczesnym podawaniu z ryfampicyną, silnym induktorem CYP3A4. Należy obserwować pacjentów w kierunku obniżonej skuteczności leczenia, jeśli klindamycyna jest podawana z silnym induktorem CYP3A4, takim jak ryfampicyna, dziurawiec (Hypericum perforatum), karbamazepina, fenytoina lub fenobarbital. Badania in vitro wskazują, że klindamycyna nie jest inhibitorem CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2E1 ani CYP2D6. Dlatego też istotne klinicznie interakcje pomiędzy klindamycyną a podawanymi jednocześnie produktami leczniczymi metabolizowanymi przez te enzymy CYP są mało prawdopodobne. Na podstawie danych in vitro zakłada się, że podawana doustnie klindamycyna może hamować CYP3A4, lecz istotny klinicznie wpływ podawanej pozajelitowo klindamycyny na stosowane w skojarzeniu produkty lecznicze metabolizowane z udziałem CYP3A4 jest mało prawdopodobny. #### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża W dużym badaniu z udziałem ciężarnych kobiet, w którym badano około 650 noworodków narażonych w pierwszym trymestrze ciąży, nie stwierdzono zwiększenia częstości wad wrodzonych. Ilość danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania klindamycyny podczas ciąży jest jednak niewystarczająca. W badaniach klinicznych z udziałem ciężarnych kobiet podawanie układowe klindamycyny podczas drugiego i trzeciego trymestru nie wiązało się ze zwiększoną częstością nieprawidłowości wrodzonych. Nie są dostępne dobrze zaprojektowane i kontrolowane badania z udziałem kobiet w pierwszym trymestrze ciąży. Klindamycyna przenika przez łożysko. Zakłada się, że stężenie w tkankach płodu może osiągnąć poziom terapeutyczny. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na ciążę, rozwój zarodka/płodu, poród i rozwój poporodowy (patrz punkt 5.3). Powinno się stosować produkt leczniczy Clindamycin Noridem wyłącznie, gdy inne opcje leczenia są niedostępne. Karmienie piersią Klindamycyna jest wydzielana z ludzkim mlekiem, istnieje więc ryzyko oddziaływania na noworodki/niemowlęta karmione mlekiem leczonych kobiet. Te działania obejmują ryzyko uczulenia, wysypki skórnej, biegunki, krwi w stolcu i kolonizacji drożdżakami. Nie należy stosować leku Clindamycin Noridem podczas karmienia piersią. Wpływ na płodność Badania na zwierzętach nie ujawniły wpływu na płodność. Nie ma danych dotyczących wpływu klindamycyny na płodność u ludzi. #### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Clindamycin Noridem wywiera niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Działania niepożądane, jak zawroty głowy, senność i ból głowy mogą ograniczać zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W pojedynczych przypadkach obserwowano działania niepożądane (np. wstrząs anafilaktyczny, patrz punkt 4.8), z powodu których pacjenci nie byli w stanie czynnie uczestniczyć w ruchu drogowym lub obsługiwać maszyn, czy też pracować bez odpowiednich środków ostrożności z powodu zaburzeń koordynacji. #### 4.8 Działania niepożądane a) Tabelaryczne podsumowanie działań niepożądanych W tabeli poniżej przedstawiono listę działań niepożądanych obserwowanych podczas badań klinicznych i obserwacji po wprowadzeniu leku do obrotu, według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. Przyjęto następującą konwencję dotyczącą częstości: Bardzo często (≥ 1/10) Często (≥ 1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥ 1/1000 do <1/100) Rzadko (≥ 1/10 000 to < 1/1000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) W każdej grupie częstości wymieniono działania niepożądane według malejącej ciężkości. Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Częstość nieznana Zakażenia i zarażenia pasożytnicze rzekomobłoni aste zapalenie jelit*# zapalenie jelit wywołane Clostridioid es difficile*, zakażenie pochwy* Zaburzenia krwi i układu chłonnego agranulocytoz a*, neutropenia*, trombocytope nia*, leukopenia*, eozynofilia Zaburzenia układu immunologiczne go gorączk a polekow a reakcja anafilaktycz na*,# wstrząs anafilaktycz ny*, reakcja anafilaktoid alna*, nadwrażliwo ść* Zaburzenia układu nerwowego zaburzenia smaku, efekt blokady nerwowomięśniowej ból głowy, senność, zawroty głowy Zaburzenia serca zatrzymanie krążenia§ Zaburzenia naczyniowe zakrzepowe zapalenie żył niedociśnienie§ Zaburzenia żołądka i jelit biegunka , ból brzucha, nudności , wymioty ; Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych przejściowe zapalenie wątroby z żółtaczką cholestatycz ną żółtaczka* Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wysypka grudkowoplamkowa, wysypka odropodobna*, pokrzywka toksycz na nekroliz a naskórk a (TEN)*, zespół Stevens aJohnson a (SJS)*, zespół Lyella, obrzęk naczyni oruchow y*, złuszcza wysypka i tworzenie się pęcherzy (reakcja nadwrażliwo ści) osutka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS)*, ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP)* jące zapaleni e skóry*, pęcherz owe zapaleni e skóry*, rumień wielopo staciow y*, świąd, zapaleni e pochwy Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej zapalenie wielostawo we Zaburzenia nerek i dróg moczowych ostre uszkodzenie nerek# Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ból, ropień w miejscu podania podrażnienie w miejscu podania* Badania diagnostyczne nieprawidłow ości wyników prób wątrobowych *Działania niepożądane zaobserwowane po wprowadzeniu leku do obrotu #Patrz punkt 4.4. §Rzadkie przypadki zgłaszane po zbyt szybkim podaniu dożylnym (patrz punkt 4.2). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301; Faks: + 48 22 49 21 309; Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. #### 4.9 Przedawkowanie Nie zaobserwowano do tej pory żadnych objawów przedawkowania. Hemodializa i dializa otrzewnowa nie stanowią skutecznej metody usuwania substancji z organizmu. Nie ma znanego, swoistego antidotum. Produkt leczniczy Clindamycin Noridem jest podawany domięśniowo lub dożylnie, przez co płukanie żołądka nie ma zastosowania. ### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE #### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwbakteryjne do stosowania wewnętrznego; linkozamidy, kod ATC: J01FF01 Mechanizm działania Klindamycyna wiąże podjednostkę 50S rybosomu bakteryjnego i hamuje syntezę białek. Klindamycyna wykazuje głównie działanie bakteriostatyczne. Właściwości farmakodynamiczne Skuteczność zależy przede wszystkim od okresu, w którym stężenie leku przekracza minimalne stężenie hamujące (MIC) patogen. Mechanizm(y) oporności Poniżej wymieniono możliwe mechanizmy oporności na klindamycynę. Oporność na gronkowce i paciorkowce często wynika ze zwiększonego wiązania grup metylowych do 23S rRNA (tzw. oporność konstytutywna typu MLSB), co znacząco zmniejsza powinowactwo wiązania klindamycyny do rybosomów. Większość metycylinoopornych szczepów S. aureus (MRSA) wykazuje oporność konstytutywną typu MLSB i jest tym samym oporna na klindamycynę. Nie należy stosować klindamycyny w zakażeniach gronkowcami opornymi na makrolidy, nawet po potwierdzeniu wrażliwości w teście in vitro, ponieważ takie leczenie może doprowadzić do selekcji mutantów o konstytutywnej oporności typu MLSB. Szczepy o konstytutywnej oporności typu MLSB wykazują pełną oporność krzyżową na klindamycynę, wraz z linkomycyną, makrolidami (np. azytromycyną, klarytromycyną, erytromycyną, roksytromycyną, spiramycyną), jak również streptograminą B. Wartości graniczne Podczas badań klindamycyny stosowano serie typowych rozcieńczeń. Stwierdzone wartości minimalnego stężenia hamującego wzrost wrażliwych i opornych bakterii podano poniżej. EUCAST (wersja 13.0, obowiązująca od 01.01.2023) Kliniczne wartości graniczne Patogen Wrażliwość Oporność Staphylococcus spp.1 ≤ 0,25 mg/l > 0,25 mg/l Streptococcus (grupy A, B, C, G)1, 2 ≤ 0,5 mg/l > 0,5 mg/l Streptococcus pneumoniae3 ≤ 0,5 mg/l > 0,5 mg/l Streptococci z grupy viridans4 ≤ 0,5 mg/l > 0,5 mg/l Bacteroides spp. (≤ 4 mg/l) (> 4 mg/l) Prevotella spp. ≤ 0,25 mg/l > 0,25 mg/l Fusobacterium necrophorum ≤ 0,25 mg/l > 0,25 mg/l Clostridium perfringens ≤ 0,25 mg/l > 0,25 mg/l Cutibacterium acnes ≤ 0,25 mg/l > 0,25 mg/l Corynebacterium spp.5 ≤ 0,5 mg/l > 0,5 mg/l 1Indukcyjny mechanizm oporności na klindamycynę można wykryć na podstawie antagonizmu aktywności klindamycyny wobec leku z grupy makrolidów. Jeśli nie zostanie wykryta, zgłosić wrażliwość. Jeśli zostanie wykryta, zgłosić oporność i rozważyć dodanie do raportu następującego komentarza: „Można mimo to zastosować klindamycynę w krótkotrwałej terapii mniej poważnych zakażeń skóry i tkanek miękkich, jako że istnieje niewielkie ryzyko wytworzenia się oporności konstytutywnej podczas takiego leczenia.” 2Istotność kliniczna indukcyjnego mechanizmu oporności na klindamycynę w skojarzonym leczeniu ciężkich zakażeń S. pyogenes jest nieznana. 3Indukcyjny mechanizm oporności na klindamycynę można wykryć na podstawie antagonizmu aktywności klindamycyny wobec leku z grupy makrolidów. Jeśli nie zostanie wykryta, zgłosić wrażliwość. Jeśli zostanie wykryta, zgłosić oporność. 4Indukcyjny mechanizm oporności na klindamycynę można wykryć na podstawie antagonizmu aktywności klindamycyny wobec leku z grupy makrolidów. Jeśli nie zostanie wykryta, zgłosić oznaczenie na podstawie klinicznych wartości granicznych. Jeśli zostanie wykryta, zgłosić oporność. 5U Corynebacteria może wystąpić indukcyjny mechanizm oporności na klindamycynę. Można ją wykryć na podstawie antagonizmu aktywności klindamycyny wobec leku z grupy makrolidów. Istotność kliniczna jest nieznana. Nie ma obecnie rekomendacji dotyczących oznaczeń. Częstość występowania nabytej oporności Częstość występowania nabytej oporności u poszczególnych gatunków zależy od położenia geograficznego i jest zmienna w czasie, dlatego należy korzystać z lokalnych informacji o oporności, zwłaszcza podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie konieczności należy zasięgnąć porady specjalisty, jeśli oporność na danym obszarze powoduje, że zasadność użycia danego środka, przynajmniej w niektórych rodzajach zakażeń, jest wątpliwa. Zaleca się zweryfikowanie rozpoznania mikrobiologicznego oraz wrażliwości drobnoustroju szczególnie w ciężkich zakażeniach oraz przy nieskuteczności leczenia. Gatunki typowo wrażliwe Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Staphylococcus aureus (wrażliwy na metycylinę) Streptococcus pneumoniae Streptococcus pyogenes Streptococci z grupy „viridans”^ Bakterie beztlenowe Actinomyces israelii° Bacteroides spp.° (oprócz B. fragilis) Clostridium perfringens° Fusobacterium spp.° Peptoniphilus spp.° Peptostreptococcus spp.° Prevotella spp. Propionibacterium spp.° Veillonella spp.° Inne mikroorganizmy Chlamydia trachomatis° Chlamydia pneumoniae° Gardnerella vaginalis° Mycoplasma hominis° Pneumocystis jirovecii Toxoplasma gondii Gatunki, u których może występować problem nabytej oporności Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Staphylococcus aureus Staphylococcus aureus (metycylinooporny)+ Staphylococcus epidermidis+ Staphylococcus haemolyticus Staphylococcus hominis Streptococcus agalactiae Tlenowe bakterie Gram-ujemne Moraxella catarrhalis$ Bakterie beztlenowe Bacteroides fragilis Mikroorganizmy pierwotnie oporne Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Enterococcus spp. Listeria monocytogenes Tlenowe bakterie Gram-ujemne Escherichia coli Haemophilus influenzae Klebsiella spp. Pseudomonas aeruginosa Bakterie beztlenowe Clostridioides difficile Inne mikroorganizmy Mycoplasma pneumoniae Ureaplasma urealyticum °W momencie wydania tabeli nie były dostępne żadne aktualizacje danych. Powiązana literatura, literatura dotycząca standardów naukowych i wytyczne dotyczące terapii zakładają wrażliwość. $Większość izolatów naturalnie wrażliwych wykazuje umiarkowaną oporność. +Co najmniej w jednym regionie stwierdza się ponad 50% szczepów opornych. ^Łączna nazwa obejmująca heterogenną grupę paciorkowców. Odsetek szczepów opornych zależy od gatunku paciorkowca. #### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Różnice między pochodnymi klindamycyny występują tylko do wchłonięcia produktu i rozpadu wiązań estrowych. Następnie klindamycyna występuje w organizmie jako wolna zasada (postać czynna). Estry należy traktować jako proleki. Fosforan klindamycyny jest rozpuszczalnym w wodzie estrem do podawania drogą pozajelitową. Po wstrzyknięciu dawki 300 mg domięśniowo maksymalne stężenie w surowicy wynosi około 6 μg/mL i jest osiągane po 3 godzinach, natomiast po podaniu dawki 300 mg dożylnie średnie stężenie klindamycyny w surowicy po jednej godzinie wynosi około 4 do 6 μg/mL. Dystrybucja Stopień wiązania klindamycyny z białkami osocza zależy od jej stężenia i w przedziale terapeutycznym wynosi od 40% do 94%. Klindamycyna łatwo przenika do tkanek, przechodzi przez barierę krew-łożysko oraz jest wydzielana z mlekiem matki. Stopień dyfuzji do przestrzeni podpajęczynówkowej jest niedostateczny nawet w przypadku zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Duże stężenia obserwowano w tkance kostnej, mazi stawowej, płynie otrzewnowym, płynie opłucnowym, plwocinie i ropie. Stwierdzono następujące stężenia substancji czynnej względem stężenia w surowicy: w tkance kostnej 40% (20%-75%), mazi stawowej 50%, płynie otrzewnowym 50%, płynie opłucnowym 50%-90%, plwocinie 30%-75% i w ropie 30%. Metabolizm Klindamycyna jest metabolizowana głównie w wątrobie. Badania in vitro na ludzkiej wątrobie i mikrosomach jelitowych wykazały, że klindamycyna ulega utlenianiu głównie z udziałem CYP3A4 i w niewielkim stopniu z udziałem CYP3A5, tworząc sulfotlenek klindamycyny i pomniejszy metabolit, N-demetyloklindamycynę. Okres półtrwania klindamycyny w surowicy wynosi około 3 godzin u dorosłych i około 2 godzin u dzieci. U pacjentów z niewydolnością nerek oraz umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby okres półtrwania jest dłuższy. Niektóre metabolity są aktywne mikrobiologicznie (pochodna N-demetylowa i sulfotlenek). Produkty lecznicze będące induktorami enzymów wątrobowych skracają średni czas utrzymywania się klindamycyny w organizmie. Eliminacja Dawka klindamycyny jest wydalana w 2/3 z kałem i w 1/3 z moczem. Mniej niż 10% dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Klindamycyna nie może zostać usunięta z organizmu podczas hemodializy. Pacjenci otyli – dzieci od 2 do 18 lat wyłącznie i dorośli od 18 do 20 lat: Analiza danych farmakokinetycznych u pacjentów otyłych – dzieci w wieku od 2 do poniżej18 lat i dorosłych w wieku od 18 do 20 lat – wykazała, że klirens klindamycyny oraz objętość dystrybucji znormalizowana względem całkowitej masy ciała były porównywalne z osobami o prawidłowej masie ciała. #### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Objawami zatrucia u zwierząt była zmniejszona aktywność oraz drgawki. Po wielokrotnym podaniu domięśniowym (i.m.) klindamycyny psom obserwowano zwiększenie wartości wyników oznaczeń enzymów AspAT i AlAT oraz nieznaczne zwiększenie masy wątroby bez udokumentowanych zmian morfologicznych. Długotrwałe podawanie klindamycyny psom powodowało uszkodzenia błony śluzowej żołądka oraz pęcherzyka żółciowego. Po podaniu domięśniowym i podskórnym obserwowano lokalny odczyn w miejscu wstrzyknięcia (stan zapalny, wylew podskórny oraz uszkodzenie tkanki), jednak stężenie podawanego roztworu było znacznie wyższe niż maksymalne stężenie terapeutyczne. Rakotwórczość Nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach w celu oceny rakotwórczości klindamycyny. Genotoksyczność Przeprowadzone badania genotoksyczności objęły test mikrojądrowy na szczurach i test Amesa na pałeczkach Salmonelli. W obu przypadkach wyniki były ujemne. Toksyczny wpływ na rozród Podczas badań nad rozwojem zarodka i płodu u szczurów po podaniu doustnym klindamycyny oraz u szczurów i królików po podaniu podskórnym klindamycyny toksyczny wpływ na rozwój obserwowano wyłącznie w dawkach, które były toksyczne dla matki. Przeprowadzone na szczurach i królikach badania nad podawaną doustnie (tylko szczury) i podskórnie klindamycyną nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność ani uszkodzeń zarodka lub płodu, chyba że dawka była toksyczna dla matki. ### 6. DANE FARMACEUTYCZNE #### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Disodu edetynian Sodu wodorotlenek 5N (do ustalenia pH) Kwas solny 5N (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań #### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Następujące substancje czynne wykazują niezgodność fizyczną z klindamycyną: ampicylina, aminofilina, barbiturany, glukonian wapnia, ceftriakson sodowy, cyprofloksacyna, difenylohydantoina, chlorowodorek idarubicyny, siarczan magnezu, fenytoina sodowa i chlorowodorek ranitydyny. Roztwory soli klindamycyny mają niskie pH i można z dużym prawdopodobieństwem oczekiwać niezgodności z preparatami alkalicznymi oraz produktami leczniczymi, które są niestabilne w niskim pH. Nie można mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi z wyjątkiem tych wymienionych w punkcie 6.6. #### 6.3 Okres ważności 2 lata Po rozcieńczeniu: Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną produktu przez 24 godziny w temperaturze 25°C oraz w temperaturze 2-8°C w roztworze chlorku sodu 9 mg/mL (0,9%) oraz glukozy 50 mg/mL (5%), w stężeniach klindamycyny wynoszących 6 albo 18 mg/mL w polipropylenowym worku infuzyjnym. Z perspektywy mikrobiologicznej produkt należy zastosować niezwłocznie, chyba że proces rozcieńczania wyklucza ryzyko zakażenia mikrobiologicznego. Jeśli gotowy roztwór nie zostanie natychmiast wykorzystany, za czas i warunki jego przechowywania odpowiada użytkownik. #### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. #### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułki z bezbarwnego szkła typu I zawierające 2 mL, 4 mL lub 6 mL roztworu, w tekturowych pudełkach zawierających 1, 5, 10 lub 25 ampułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. #### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Należy rozcieńczyć produkt leczniczy Clindamycin Noridem przed podaniem dożylnym (nie przekraczać 18 mg klindamycyny na mL), a infuzja powinna trwać co najmniej 10-60 minut (nie przekraczać 30 mg/min). Nie wolno wstrzykiwać leku w postaci bolusa dożylnego. Dawka klindamycyny Ilość rozcieńczalnika Minimalny czas infuzji 300 mg 50 mL 10 minut 600 mg 50 mL 20 minut 900 mg 50-100 mL 30 minut 1200 mg 100 mL 60 minut Można rozcieńczać produkt leczniczy Clindamycin Noridem roztworem chlorku sodu 9 mg/mL (0,9%) lub glukozy 50 mg/mL (5%). Podanie domięśniowe jest wskazane, gdy infuzja dożylna jest niemożliwa z dowolnej przyczyny. Wyłącznie do użytku jednorazowego. Należy skontrolować produkt leczniczy wzrokowo przed zastosowaniem, również po rozcieńczeniu. Można stosować wyłącznie klarowne roztwory, niezawierające widocznych cząstek. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. ### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Noridem Enterprises Limited, Evagorou & Makariou, Mitsi Building 3, Office 115, 1065 Nicosia, Cypr ### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Pozwolenie nr: 28172 ### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 28/12/2023 ### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO 26/04/2024 --- > Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.