# Colistin TZF

> Kolistymetyna · 1 000 000 j.m. · Liofilizat do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, infuzji i inhalacji

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Colistin TZF
- **Nazwa powszechna:** Colistimethatum natricum
- **Substancja czynna:** [Kolistymetyna](https://apteka.online/odpowiedniki/colistimethatum-natricum)
- **Moc:** 1 000 000 j.m.
- **Postać farmaceutyczna:** Liofilizat do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, infuzji i inhalacji
- **Droga podania:** wziewnie 
domięśniowo, dożylnie
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** J01XB01
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 03665
- **Podmiot odpowiedzialny:** Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne "Polfa" S.A.
- **Producent:** Lyocontract GmbH
Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne "Polfa" S.A., Niemcy
Polska
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbakteryjne-do-stosowania-ogolnego/colistin-tzf-liofilizat-do-sporzadzan-1-000-000-j-m-tarchominskie
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbakteryjne-do-stosowania-ogolnego/colistin-tzf-liofilizat-do-sporzadzan-1-000-000-j-m-tarchominskie.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/1541/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/1541/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 20 fiol. 1000000 j.m. | 5909990366514 | Rp | 483,56 zł (dopłata od 2,72 zł) | Dobrze dostępny (3/5) | — |
| 1 fiol. 1000000 j.m. | 5909990366521 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Leki refundowane

### 20 fiol. 1000000 j.m. — EAN 5909990366514

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Mukowiscydoza | ryczałt | 483,56 zł | 2,72 zł | 480,84 zł | 483,56 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest Colistin TZF i w jakim celu się go stosuje?
Lek Colistin TZF zawiera jako substancję czynną kolistymetat sodowy (kolistynę), który należy do
grupy antybiotyków polimiksynowych.

• Lek Colistin TZF jest podawany we wstrzyknięciu w leczeniu niektórych rodzajów ciężkich
zakażeń wywołanych przez określone bakterie. Lek Colistin TZF stosuje się, gdy inne antybiotyki
nie są odpowiednie.
• Lek Colistin TZF jest podawany wziewnie w leczeniu przewlekłych zakażeń płuc u pacjentów z
mukowiscydozą. Lek Colistin TZF jest stosowany, gdy te zakażenia są wywołane przez bakterie o
nazwie Pseudomonas aeruginosa (pałeczki ropy błękitnej).

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Colistin TZF

Kiedy nie stosować leku Colistin TZF
● Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na kolistymetat sodowy, kolistynę lub inne
polimyksyny lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Colistin TZF należy omówić to z lekarzem, jeśli:
✓ pacjent ma bądź miał zaburzenia czynności nerek – lekarz dostosuje dawkowanie leku
odpowiednio do stopnia niewydolności nerek;
✓ pacjent choruje na miastenię;
✓ pacjent choruje na porfirię (rzadka, najczęściej dziedziczna, choroba metaboliczna);
✓ pacjent choruje na astmę.

Jeśli u pacjenta wystąpią skurcze mięśni, zmęczenie lub zwiększone wydalanie moczu, należy

niezwłocznie powiadomić o tym lekarza, ponieważ zdarzenia te mogą być związane z chorobą znaną
jako rzekomy zespół Barttera.

Podczas stosowania leku Colistin TZF w postaci inhalacji - może wystąpić uczucie ucisku w klatce
piersiowej, zaburzenia oddychania. Lekarz zwykle zaleca kontrolowanie obrazu krwi oraz stężenia
azotu pozabiałkowego we krwi, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, mukowiscydozą,
noworodków i pacjentów otrzymujących duże dawki leku.

U wcześniaków i noworodków należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku
Colistin TZF, ponieważ nerki nie są u nich jeszcze w pełni rozwinięte.

Colistin TZF a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli pacjent stosuje którykolwiek z niżej
wymienionych leków.
- Leki, które mogą mieć wpływ na czynność nerek (np. antybiotyki aminoglikozydowe, jak
gentamycyna, amikacyna, tobramycyna). Przyjmowanie takich leków i leku Colistin TZF w tym
samym czasie, może zwiększać ryzyko uszkodzenia nerek.
- Leki, które mogą mieć wpływ na układ nerwowy. Przyjmowanie takich leków i leku Colistin TZF w
tym samym czasie może zwiększać ryzyko działań niepożądanych dotyczących układu nerwowego.
- Leki nazywane lekami zwiotczającymi mięśnie, często stosowane podczas znieczulenia ogólnego.
Lek Colistin TZF może nasilać działanie tych leków. Jeśli pacjent ma mieć znieczulenie ogólne,
powinien powiedzieć anestezjologowi, że przyjmuje lek Colistin TZF.

Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z tych leków, to w niektórych przypadkach lekarz może
zadecydować o przerwaniu jego stosowania na czas leczenia lekiem Colistin TZF, zmniejszyć dawkę
któregoś z leków lub zalecić częste kontrolowanie stężenia kolistyny we krwi.

Jeśli pacjent choruje na miastenię i przyjmuje również inne antybiotyki nazywane makrolidami (takie
jak azytromycyna, klarytromycyna lub erytromycyna) lub antybiotyki nazywane fluorochinolonami
(takie jak ofloksacyna, norfloksacyna i cyprofloksacyna), przyjmowanie leku Colistin TZF bardziej
zwiększa ryzyko osłabienia mięśni i trudności z oddychaniem.

Przyjmowanie leku Colistin TZF w infuzji w tym samym czasie co przyjmowanie leku Colistin TZF w
postaci inhalacji, może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Leku Colistin TZF nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że lekarz uzna zastosowanie leku
za bezwzględnie konieczne.

Lek wydziela się z mlekiem ludzkim. U kobiet karmiących piersią należy go stosować bardzo
ostrożnie, tylko w razie bezwzględnej konieczności.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Kolistyna może powodować osłabienie sprawności psychofizycznej. Jeśli u pacjenta pojawią się takie
objawy niepożądane, jak zawroty głowy lub zaburzenia widzenia, nie powinien on prowadzić
pojazdów ani obsługiwać maszyn (patrz punkt 4. „Możliwe działania niepożądane”).

### 3. Jak stosować Colistin TZF?
Dawkę leku oraz czas trwania leczenia lekarz określi w zależności od ciężkości zakażenia,
wrażliwości drobnoustroju wywołującego zakażenie, stanu zdrowia pacjenta, wieku i masy ciała.

Pacjent nie stosuje tego leku samodzielnie.
Lek poda pacjentowi osoba z fachowego personelu medycznego (lekarz lub pielęgniarka), zgodnie z
zaleceniami lekarza.

Leku Colistin TZF nie należy podawać dooponowo i dokomorowo.

Podanie dożylne oraz domięśniowe

Lek Colistin TZF jest podawany przez lekarza, zwykle dożylnie we wstrzyknięciach lub w infuzji.
Jeśli podanie dożylne jest niemożliwe, kolistymetat sodowy można podać domięśniowo.
Sposób podawania i sporządzania roztworów podano na końcu ulotki w części przeznaczonej
wyłącznie dla fachowego personelu medycznego.

Dawka jest wyrażana w jednostkach międzynarodowych (IU) kolistymetatu sodowego. Informacja
przeznaczona wyłącznie dla fachowego personelu medycznego zawiera tabelę do przeliczania dawki
kolistymetatu sodowego, wyrażonej w IU, na kolistymetat sodowy w mg oraz na mg aktywności
kolistyny zasady (ang. colistin base activity, CBA).

Dorośli i młodzież
Zwykle stosowana dawka dobowa u dorosłych to 9 milionów jednostek, podzielonych na dwie lub
trzy dawki. Jeśli pacjent czuje się bardzo źle (u pacjentów w stanie krytycznym), pacjentowi będzie
podana raz na początku leczenia większa dawka wynosząca 9 milionów jednostek.

W niektórych przypadkach lekarz może zdecydować o podaniu większej dawki dobowej do
12 milionów jednostek.

Stosowanie u dzieci
Zwykle stosowana dawka dobowa u dzieci o masie ciała do 40 kg wynosi 75 000 do 150 000
jednostek na kilogram masy ciała, podzielonych na trzy dawki.

W mukowiscydozie podawano niekiedy większe dawki.

U dzieci o masie ciała większej niż 40 kg lekarz rozważy zastosowanie zaleceń dotyczących
dawkowania u dorosłych.

Szczególne grupy pacjentów
U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, noworodków oraz pacjentów z mukowiscydozą lekarz zaleci
częste kontrolowanie stężenia kolistyny we krwi.

Dzieci i dorośli z zaburzeniami czynności nerek, w tym osoby poddawane dializie, zazwyczaj otrzymują
mniejsze dawki – zalecenia dotyczące dawkowania podano na końcu ulotki w części przeznaczonej
wyłącznie dla fachowego personelu medycznego.

Lekarz będzie regularnie kontrolować czynność nerek podczas otrzymywania leku Colistin TZF przez
pacjenta.

Należy zachować ostrożność podczas podawania kolistymetatu sodowego u pacjentów z zaburzeniami
czynności wątroby.

Podanie wziewne

Zwykle stosowana dawka dla dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku 2 lat lub starszych to 1 do
2 milionów jednostek dwa do trzech razy na dobę (maksymalnie 6 milionów jednostek na dobę).

Zwykle stosowana dawka dla dzieci w wieku poniżej 2 lat to 0,5 do 1 miliona jednostek dwa razy na
dobę (maksymalnie 2 miliony jednostek na dobę).

Lekarz może zdecydować o modyfikacji dawki, w zależności od stanu zdrowia pacjenta. Jeśli pacjent
przyjmuje inne leki wziewne, lekarz poinformuje pacjenta, w jakiej kolejności należy je przyjmować.

Sposób podawania i sporządzania roztworów
Szczegółowe informacje podano na końcu ulotki w części przeznaczonej dla personelu medycznego -
„Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego”.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Colistin TZF
Jeśli pacjent uważa, że przyjął dawkę większą niż zalecana, należy powiedzieć o tym lekarzowi,
farmaceucie lub pielęgniarce tak szybko jak jest to możliwe.
Przedawkowanie leku może doprowadzić do nasilenia działań niepożądanych i może być groźne dla
życia. Konieczne może być po zaprzestaniu przyjmowania leku zastosowanie odpowiedniego leczenia.

Pominięcie zastosowania leku Colistin TZF
Jeśli pominięto dawki, lek należy podać jak najszybciej, jeśli czas do podania kolejnej dawki jest
wystarczająco długi, lub kontynuować regularne podawanie leku.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Colistin TZF
Ważne jest, aby lek stosować zgodnie z zalecanym cyklem leczenia. Nie należy przerywać leczenia,
dlatego, że pacjent poczuł się lepiej. Jeśli cykl leczenia zostanie przerwany zbyt wcześnie, zakażenie
może powrócić.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Są to:
- przemijające zaburzenia czucia (objawiające się drętwieniem twarzy), zawroty głowy, zaburzenia
mowy, zaburzenia widzenia, uczucie dezorientacji, psychozy mogą pojawić się u pacjentów
otrzymujących duże dawki leku, u pacjentów z niewydolnością nerek, którym niewłaściwie
zmniejszono dawkę leku oraz u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki zwiotczające (typu
kurary) lub leki działające toksycznie na układ nerwowy; zmniejszenie dawki leku łagodzi
powyżej opisane zaburzenia;
- bezdech;
- alergiczne wysypki skórne; jeśli pojawi się wysypka, należy przerwać przyjmowanie leku
i powiedzieć o tym lekarzowi;
- zaburzenia pracy nerek; zaburzenia te zwykle ustępują po zaprzestaniu przyjmowania leku;
- podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia, gorączka.

Po podaniu dożylnym mogą wystąpić następujące objawy, które mogą być związane z chorobą znaną
jako rzekomy zespół Barttera (patrz punkt 2):
- skurcze mięśni
- zwiększone wydalanie moczu
- zmęczenie.

Działania niepożądane mogące wystąpić po podaniu wziewnym:
- skurcz oskrzeli;
- ból w gardle lub jamie ustnej, spowodowany nadwrażliwością lub zakażeniem drożdżakami;

- wysypki skórne spowodowane nadwrażliwością.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301; Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać Colistin TZF?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Chronić przed światłem.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności (EXP) zamieszczonego na opakowaniu. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Colistin TZF
Substancją czynną leku jest kolistymetat sodowy (kolistyna).
Jedna fiolka zawiera 1 000 000 IU (około 80 mg) kolistymetatu sodowego.
Produkt nie zawiera innych składników.

Jak wygląda Colistin TZF i co zawiera opakowanie
Liofilizat barwy białej lub kremowej, w postaci krążka lub jego fragmentów różnej wielkości.

Opakowanie: 1 fiolka lub 20 fiolek w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Podmiot odpowiedzialny
Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne „Polfa” Spółka Akcyjna
ul. A. Fleminga 2,
03-176 Warszawa
Numer telefonu: 22 811 18 14
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
podmiotu odpowiedzialnego.

Wytwórca
Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne „Polfa” Spółka Akcyjna
ul. A. Fleminga 2,

03-176 Warszawa

Wytwórca
LYOCONTRACT GmbH
Pulverwiese 1
38871 Ilsenburg
Niemcy

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego

W celu uzyskania dodatkowych informacji patrz Charakterystyka Produktu Leczniczego.

Dawkowanie u pacjentów dorosłych z zaburzeniami czynności nerek

Nie określono zaleceń dotyczących dawkowania u dzieci z zaburzeniami czynności nerek.

W zaburzeniach czynności nerek u dorosłych konieczne jest dostosowanie dawki, ale dostępne dane
farmakokinetyczne dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności nerek są bardzo ograniczone.

Następujący sposób dostosowywania dawki proponuje się jako wytyczną.

U pacjentów z klirensem kreatyniny <50 mL/min zaleca się zmniejszenie dawki.
Zaleca się podawanie dwa razy na dobę.

Klirens kreatyniny
[mL/min] Dawka dobowa
<50-30 5,5 do 7,5 mln IU
<30-10 4,5 do 5,5 mln IU
<10 3,5 mln IU
mln IU = milion IU

Hemodializa i ciągła hemofiltracja lub hemodiafiltracja
Wydaje się, że kolistyna podlega dializie przeprowadzanej za pomocą konwencjonalnej hemodializy i
ciągłej dożylnej hemofiltracji lub hemodiafiltracji (ang. Continuous venovenous haemofiltration,
CVVHF, ang. Continuous venovenous haemodiafiltration, CVVHDF). Dostępne dane pochodzące z
badań populacyjnych farmakokinetyki z udziałem bardzo małej liczby pacjentów poddawanych
leczeniu nerkozastępczemu, są skrajnie ograniczone. Nie można podać dokładnych zaleceń
dotyczących dawkowania. Można rozważyć poniższe schematy.

Hemodializa
Dni bez HD: 2,25 mln IU/dobę (2,2 do 2,3 mln IU/dobę).
Dni z HD: 3 mln IU w dniach z hemodializą, do podawania po sesji HD.
Zalecane jest podawanie dwa razy na dobę.

CVVHF lub CVVHDF
Jak u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Zalecane jest podawanie trzy razy na dobę.

Sposób podawania i sporządzania roztworów

Produktu Colistin TZF nie należy podawać dooponowo i dokomorowo

Podanie dożylne

Kolistymetat sodowy zwykle podaje się w infuzji dożylnej w 50 mL roztworu przez około 30 minut
lub we wstrzyknięciu dożylnym (dawkę do 2 mln IU) w 10 mL roztworu przez co najmniej 5 minut.

Roztwór do infuzji
Zawartość fiolki rozpuścić w około 2 mL wody do wstrzykiwań, delikatnie wstrząsając − nie dopuścić
do spienienia roztworu. Roztwór ten rozcieńczyć 0,9% roztworem chlorku sodu do około 50 mL do
100 mL i podawać w infuzji dożylnej.
Roztwór do wstrzykiwań dożylnych
Zawartość fiolki rozpuścić w około 2 mL wody do wstrzykiwań, delikatnie wstrząsając − nie dopuścić
do spienienia roztworu. Roztwór ten rozcieńczyć 0,9% roztworem chlorku sodu do około 10 mL i
podawać w powolnym wstrzyknięciu dożylnym.

Podanie domięśniowe
Jeśli podanie dożylne jest niemożliwe, kolistymetat sodowy można podać domięśniowo (wstrzykiwać
powoli w duże mięśnie).

Roztwór do wstrzykiwań domięśniowych
Zawartość fiolki rozpuścić w około 2 mL wody do wstrzykiwań, delikatnie wstrząsając − nie dopuścić
do spienienia roztworu. Roztwór ten rozcieńczyć wodą lub 0,9% roztworem chlorku sodu do około
5 mL.

Podanie wziewne
Roztwór do inhalacji należy sporządzać w odpowiednim inhalatorze (dostępny w aptekach).

Sporządzanie roztworu do inhalacji
Odpowiednią dawkę kolistymetatu sodowego rozpuścić w 2 do 4 mL wody do wstrzykiwań lub
0,9% roztworu chlorku sodu. Podawać w inhalatorze.

Tabela przeliczenia dawek
W UE dawka kolistymetatu sodowego musi być przepisywana i podawana wyłącznie w jednostkach
międzynarodowych (IU). Na oznakowaniu produktu podana jest liczba IU w fiolce.

Z powodu różnych sposobów wyrażania dawki w odniesieniu do mocy, dochodziło do zamieszania i
błędów w leczeniu. W Stanach Zjednoczonych i innych częściach świata dawka jest wyrażana w
miligramach aktywności kolistyny zasady (mg CBA).

Poniższa tabela przeliczeniowa jest przygotowana w celach informacyjnych, a wartości należy
traktować tylko jako nominalne i przybliżone.

Tabela przeliczenia kolistymetatu sodowego

Moc ≈ masa kolistymetatu
sodowego [mg]*IU ≈ mg CBA
12 500 0,4 1
150 000 5 12
1 000 000 34 80
4 500 000 150 360
9 000 000 300 720
* Nominalna moc substancji leczniczej = 12 500 IU/mg

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Zgodnie z zasadami poprawnego postępowania roztwór należy podawać bezpośrednio po
sporządzeniu.

Roztwór do wstrzykiwań sporządzony w sposób opisany powyżej zachowuje trwałość przez 24
godziny w temperaturze 2ºC do 8ºC (lodówka).

Sporządzony roztwór do infuzji należy zużyć w ciągu 24 godzin.

Sporządzony roztwór do inhalacji należy podawać bezpośrednio po przygotowaniu.

Roztwór można użyć tylko, jeśli jest przejrzysty i wolny od zanieczyszczeń.

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania produktu leczniczego
Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z
lokalnymi przepisami.

Niezgodności farmaceutyczne
Kolistymetat sodowy wykazuje niezgodności fizykochemiczne z erytromycyną, hydrokortyzonem,
karbenicyliną, cefalotyną, cefalorydyną, kanamycyną, chlorowodorkiem linkomycyny. Roztworów
kolistymetatu sodowego nie należy mieszać z innymi lekami.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Colistin TZF, 1 000 000 IU, liofilizat do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, infuzji i inhalacji

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Jedna fiolka zawiera 1 000 000 IU (około 80 mg) kolistymetatu sodowego (Colistimethatum
natricum).

W produkcie stosowany jest 5% nadmiar substancji czynnej z powodu zmniejszania się jej aktywności
w okresie ważności leku.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Liofilizat do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, infuzji i inhalacji.
Liofilizat barwy białej lub kremowej, w postaci krążka lub jego fragmentów różnej wielkości.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

• Colistin TZF w postaci roztworu do wstrzykiwań i infuzji jest wskazany do stosowania u
dorosłych i dzieci, w tym u noworodków, w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych wybranymi
tlenowymi drobnoustrojami chorobotwórczymi Gram-ujemnymi, u pacjentów z ograniczonymi
opcjami leczenia (patrz punkty 4.2, 4.4, 4.8 i 5.1).

• Colistin TZF w postaci roztworu do inhalacji jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz dzieci
i młodzieży z mukowiscydozą w leczeniu przewlekłych zakażeń płuc wywołanych przez
Pseudomonas aeruginosa (patrz punkt 5.1).

Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Roztwór do wstrzykiwań i infuzji

Dobierając dawkę do podawania i czas trwania leczenia należy uwzględniać ciężkość zakażenia
i odpowiedź kliniczną. Należy przestrzegać wytycznych dotyczących leczenia.

Dawka jest wyrażana w jednostkach międzynarodowych (IU) kolistymetatu sodowego. Na końcu tego
punktu załączono tabelę do przeliczania dawki kolistymetatu sodowego, wyrażonej w IU, na
kolistymetat sodowy w mg oraz na mg aktywności kolistyny zasady (ang. colistin base activity, CBA).

Dawkowanie

Poniższe zalecenia dotyczące dawkowania opracowano na podstawie ograniczonych populacyjnych
danych farmakokinetycznych u pacjentów w stanie krytycznym (patrz punkt 4.4).

PL_ztw21.03.2019 PRAC09.06.2023 v3

Dorośli i młodzież
Dawka podtrzymująca wynosi 9 mln IU/dobę, w 2-3 dawkach podzielonych.

U pacjentów w stanie krytycznym należy podać dawkę nasycającą 9 milionów IU.
Nie określono, jaki powinien być najwłaściwszy odstęp czasu do podania pierwszej dawki
podtrzymującej.

Modelowanie wskazuje, że w niektórych przypadkach, u pacjentów z dobrą czynnością nerek, może
być konieczne podawanie dawki nasycającej i podtrzymującej do 12 mln IU. Doświadczenie kliniczne
z takimi dawkami jest jednak skrajnie ograniczone i nie określono bezpieczeństwa stosowania.

Dawka nasycająca dotyczy pacjentów z prawidłową czynnością nerek i z zaburzeniami czynności
nerek, w tym pacjentów poddawanych leczeniu nerkozastępczemu.

Zaburzenia czynności nerek
W zaburzeniach czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki, ale dostępne dane
farmakokinetyczne dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności nerek są bardzo ograniczone.

Następujący sposób dostosowywania dawki proponuje się jako wytyczną.

U pacjentów z klirensem kreatyniny <50 mL/min zaleca się zmniejszenie dawki.
Zaleca się podawanie dwa razy na dobę.

Klirens kreatyniny
[mL/min] Dawka dobowa
<50-30 5,5 do 7,5 mln IU
<30-10 4,5 do 5,5 mln IU
<10 3,5 mln IU
mln IU = milion IU

Hemodializa i ciągła hemofiltracja lub hemodiafiltracja
Wydaje się, że kolistyna podlega dializie przeprowadzanej za pomocą konwencjonalnej hemodializy i
ciągłej dożylnej hemofiltracji lub hemodiafiltracji (ang. Continuous venovenous haemofiltration,
CVVHF, ang. Continuous venovenous haemodiafiltration, CVVHDF). Dostępne dane pochodzące z
badań populacyjnych farmakokinetyki z udziałem bardzo małej liczby pacjentów poddawanych
leczeniu nerkozastępczemu, są skrajnie ograniczone. Nie można podać dokładnych zaleceń
dotyczących dawkowania. Można rozważyć poniższe schematy.

Hemodializa
Dni bez HD: 2,25 mln IU/dobę (2,2 do 2,3 mln IU/dobę).
Dni z HD: 3 mln IU w dniach z hemodializą, do podawania po sesji HD.
Zalecane jest podawanie dwa razy na dobę.

CVVHF lub CVVHDF
Jak u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Zalecane jest podawanie trzy razy na dobę.

Zaburzenia czynności wątroby
Brak danych dotyczących pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować ostrożność
podczas podawania kolistymetatu sodowego u tych pacjentów.

Osoby w podeszłym wieku
Uważa się, że u pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek modyfikacja
dawkowania nie jest konieczna.

PL_ztw21.03.2019 PRAC09.06.2023 v3

Dzieci i młodzież
Dane potwierdzające schemat dawkowania u dzieci i młodzieży są bardzo ograniczone. Podczas
doboru dawki należy uwzględnić dojrzałość nerek. Dawkę należy określić na podstawie
beztłuszczowej masy ciała.

Dzieci o masie ciała ≤40 kg
75 000 do 150 000 IU/kg mc./dobę, w 3 dawkach podzielonych.

U dzieci o masie ciała większej niż 40 kg należy rozważyć zastosowanie zaleceń dotyczących
dawkowania u dorosłych.

Stosowanie dawek >150 000 IU/kg mc./dobę zgłaszano u dzieci z mukowiscydozą.

Brak danych dotyczących stosowania lub wielkości dawki nasycającej u dzieci w stanie krytycznym.

Nie określono zaleceń dotyczących dawkowania u dzieci z zaburzeniami czynności nerek.

Sposób podawania

Kolistymetat sodowy w postaci roztworu do wstrzykiwań i infuzji można podawać dożylnie (we
wstrzyknięciach lub w infuzji) lub domięśniowo.
Sposób sporządzania roztworów – patrz punkt 6.6.

Podanie dożylne
Kolistymetat sodowy zwykle podaje się w infuzji dożylnej w 50 mL roztworu przez około 30 minut
lub we wstrzyknięciu dożylnym (dawkę do 2 mln IU) w 10 mL roztworu przez co najmniej 5 minut.

Podanie domięśniowe
Jeśli podanie dożylne jest niemożliwe, kolistymetat sodowy można podać domięśniowo (wstrzykiwać
powoli w duże mięśnie).

Produktu COLISTIN TZF nie należy podawać dooponowo i dokomorowo.

Roztwór do inhalacji

Zaleca się podawanie kolistymetatu sodowego pod nadzorem lekarzy z odpowiednim doświadczeniem w
zakresie jego stosowania.

Dawkowanie

Dawkowanie należy dostosować w zależności od ciężkości choroby i odpowiedzi klinicznej.

Poniżej przedstawiono zalecany zakres dawek.

Podawanie w postaci inhalacji

Dorośli, młodzież i dzieci w wieku ≥2 lat
Od 1 do 2 mln IU dwa do trzech razy na dobę (maksymalnie 6 mln IU/dobę).

Dzieci w wieku <2 lat
Od 0,5 do 1 mln IU dwa razy na dobę (maksymalnie 2 mln IU/dobę).

PL_ztw21.03.2019 PRAC09.06.2023 v3

Należy przestrzegać odpowiednich wytycznych klinicznych dotyczących schematów leczenia, w tym
czasu trwania leczenia, częstości i jednoczesnego podawania innych leków przeciwbakteryjnych.

Osoby w podeszłym wieku
Uważa się, że dostosowanie dawki nie jest konieczne.

Zaburzenia czynności nerek
Uważa się, że modyfikacja dawki nie jest konieczna, jednak zaleca się zachowanie ostrożności u
pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.4 i 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby
Uważa się, że modyfikacja dawki nie jest konieczna.

Sposób podawania

Do podania wziewnego.
Roztwór do inhalacji należy sporządzać w odpowiednim inhalatorze (dostępny w aptekach).
Kolistymetat sodowy w roztworze wodnym ulega hydrolizie do substancji czynnej, kolistyny.
Specjalne ostrzeżenia dotyczące usuwania i postępowania z przygotowanymi roztworami, patrz
punkt 6.6.

Jeśli pacjent stosuje inne rodzaje leczenia, powinien je stosować w kolejności zalecanej przez
lekarza.

Tabela przeliczenia dawek

W UE dawka kolistymetatu sodowego musi być przepisywana i podawana wyłącznie w jednostkach
międzynarodowych (IU). Na oznakowaniu produktu podana jest liczba IU w fiolce.

Z powodu różnych sposobów wyrażania dawki w odniesieniu do mocy, dochodziło do zamieszania i
błędów w leczeniu. W Stanach Zjednoczonych i innych częściach świata dawka jest wyrażana w
miligramach aktywności kolistyny zasady (mg CBA).

Poniższa tabela przeliczeniowa jest przygotowana w celach informacyjnych, a wartości należy
traktować tylko jako nominalne i przybliżone.

Tabela przeliczenia kolistymetatu sodowego

Moc ≈ masa kolistymetatu
sodowego [mg]*IU ≈ mg CBA
12 500 0,4 1
150 000 5 12
1 000 000 34 80
4 500 000 150 360
9 000 000 300 720
* Nominalna moc substancji leczniczej = 12 500 IU/mg

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na kolistymetat sodowy lub inne polimyksyny, lub którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

PL_ztw21.03.2019 PRAC09.06.2023 v3

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Należy rozważyć podawanie dożylne kolistymetatu sodowego razem z innym lekiem
przeciwbakteryjnym, gdy jest to możliwe, biorąc pod uwagę pozostałą wrażliwość drobnoustroju lub
drobnoustrojów objętych leczeniem. Ze względu na to, że zgłaszano rozwój oporności na kolistynę
podawaną dożylnie, w szczególności w przypadku stosowania w monoterapii, aby zapobiec
rozwojowi oporności należy rozważyć jednoczesne podawanie z innym lekiem przeciwbakteryjnym.

Dane kliniczne dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania dożylnego kolistymetatu
sodowego są ograniczone. Zalecane dawki we wszystkich podgrupach są w równym stopniu oparte na
ograniczonych danych (dane kliniczne oraz farmakokinetyczne i farmakodynamiczne). W
szczególności ograniczone są dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania dużych dawek
(>6 mln IU/dobę) oraz stosowania dawki nasycającej i dawek dla specjalnych populacji (pacjenci z
zaburzeniami czynności nerek i dzieci i młodzież). Kolistymetat sodowy należy stosować tylko wtedy,
gdy inne, częściej przepisywane antybiotyki nie są skuteczne lub nie są właściwe.

U każdego pacjenta należy kontrolować czynność nerek na początku leczenia i regularnie w czasie
leczenia. Dawkę kolistymetatu sodowego należy dostosować zgodnie z klirensem kreatyniny (patrz
punkt 4.2). Pacjenci z hipowolemią lub otrzymujący inne potencjalnie nefrotoksyczne leki, znajdują
się w grupie zwiększonego ryzyka nefrotoksyczności spowodowanej kolistyną (patrz punkty 4.5 i
4.8). Nefrotoksyczność zgłaszano w niektórych badaniach jako powiązaną z dawką skumulowaną i
czasem trwania leczenia. Należy rozważyć korzyści wynikające z przedłużonego czasu trwania
leczenia wobec zwiększonego ryzyka toksyczności dla nerek.

Należy zachować ostrożność podczas podawania kolistymetatu sodowego niemowlętom w wieku
<1 roku życia, ponieważ czynność nerek w tej grupie wiekowej nie jest w pełni dojrzała. Ponadto nie
jest znany wpływ niedojrzałej czynności nerek i metabolizmu na przekształcanie kolistymetatu
sodowego w kolistynę.

Zgłoszono kilka przypadków rzekomego zespołu Barttera u dzieci i osób dorosłych po dożylnym
podaniu kolistymetatu sodowego. W podejrzewanych przypadkach należy rozpocząć monitorowanie
stężeń elektrolitów w surowicy i wdrożyć odpowiednie postępowanie, jednak normalizacja zaburzeń
równowagi elektrolitowej może nie zostać osiągnięta bez przerwania podawania kolistymetatu
sodowego.

Jeśli wystąpi reakcja alergiczna, należy bezwzględnie przerwać leczenie kolistymetatem sodowym i
wdrożyć odpowiednie działania.

Zgłaszano, że duże stężenie kolistymetatu sodowego w surowicy, które może być spowodowane
przedawkowaniem lub niezmniejszeniem dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek,
prowadziło do wystąpienia objawów działania neurotoksycznego, takich jak parestezje twarzy,
osłabienie mięśni, zawroty głowy, niewyraźna mowa, niestabilność naczynioruchowa, zaburzenia
widzenia, splątanie, psychoza i bezdech. Należy prowadzić obserwację w celu wykrycia parestezji
okołoustnych i parestezji kończyn, będących oznakami przedawkowania (patrz punkt 4.9).

Jak wiadomo, kolistymetat sodowy zmniejsza ilość acetylocholiny uwalnianej z presynaptycznych
połączeń nerwowo-mięśniowych i u pacjentów z miastenią należy go stosować z zachowaniem
największej ostrożności i tylko w razie wyraźnej konieczności.

Zgłaszano zatrzymanie czynności oddechowej po podaniu domięśniowym kolistymetatu sodowego.
Zaburzenia czynności nerek zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia bezdechu i blokady
nerwowo-mięśniowej po podaniu kolistymetatu sodowego.

U pacjentów z porfirią kolistymetat sodowy należy stosować ze skrajną ostrożnością.

PL_ztw21.03.2019 PRAC09.06.2023 v3

Zapalenie okrężnicy i rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy związane ze stosowaniem antybiotyków
zgłaszano po zastosowaniu prawie każdego z leków przeciwbakteryjnych i może ono również
wystąpić po zastosowaniu kolistymetatu sodowego. Ich nasilenie może być od umiarkowanego do
zagrażającego życiu. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę takie rozpoznanie u pacjentów, u których w
czasie stosowania lub po stosowaniu kolistymetatu sodowego występuje biegunka (patrz punkt 4.8).
Należy rozważyć przerwanie leczenia i podanie swoistego leczenia przeciwko Clostridioides difficile.
Nie należy podawać produktów leczniczych hamujących perystaltykę.

U pacjentów otrzymujących kolistymetat sodowy w postaci inhalacji może niekiedy wystąpić skurcz
oskrzeli. Zapobieganie wystąpieniu lub leczenie skurczu oskrzeli polega na podawaniu odpowiedniego
leku z grupy agonistów receptorów β2-adrenergicznych.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Należy zachować dużą ostrożność podczas jednoczesnego stosowania dożylnego kolistymetatu
sodowego z innymi lekami, które mogą być nefrotoksyczne lub neurotoksyczne.

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z innymi postaciami kolistymetatu
sodowego, ze względu na małe doświadczenie i prawdopodobieństwo sumarycznej toksyczności.

Nie przeprowadzono badań in vivo dotyczących interakcji. Mechanizm przekształcania kolistymetatu
sodowego w substancję czynną, kolistynę, nie jest opisany. Mechanizm klirensu kolistyny, w tym w
nerkach, jest w równym stopniu nieznany. Kolistymetat sodowy ani kolistyna nie indukowały
aktywności żadnego z badanych enzymów P 450 (CYP) (CYP1A2, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19 i 3A4/5) w
badaniach in vitro w ludzkich hepatocytach.

Należy brać pod uwagę możliwość występowania interakcji lekowych podczas jednoczesnego
podawania produktu leczniczego Colistin TZF z lekami o znanym hamującym lub indukującym
działaniu na enzymy metabolizujące leki lub z lekami, o których wiadomo, że są substratami
nerkowych mechanizmów nośnikowych.

Ze względu na wpływ kolistyny na uwalnianie acetylocholiny, u pacjentów otrzymujących
kolistymetat sodowy, należy z zachowaniem ostrożności stosować niedepolaryzujące leki
zwiotczające mięśnie, ponieważ ich działanie może być wydłużone (patrz punkt 4.4).

U pacjentów z miastenią należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego leczenia kolistymetatem
sodowym i makrolidami, takimi jak azytromycyna i klarytromycyna, lub fluorochinolonami, takimi
jak norfloksacyna i cyprofloksacyna (patrz punkt 4.4).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Z uwagi na wysoką toksyczność, przenikanie kolistymetatu sodowego przez łożysko oraz brak
odpowiednio liczebnych, dobrze kontrolowanych badań u ludzi, lek może być stosowany u kobiet w
ciąży jedynie wtedy, gdy w opinii lekarza korzyść terapeutyczna dla matki przeważa nad zagrożeniem
dla płodu.

Karmienie piersią
Kolistymetat sodowy przenika do mleka ludzkiego. U kobiet karmiących piersią należy go stosować
ostrożnie, tylko w razie bezwzględnej konieczności.

Płodność
Badania przeprowadzone na szczurach i myszach nie wykazały teratogennego działania kolistymetatu
sodowego.

PL_ztw21.03.2019 PRAC09.06.2023 v3

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Kolistymetat sodowy może powodować osłabienie sprawności psychofizycznej. Pacjenta należy
ostrzec, że w czasie leczenia mogą wystąpić takie objawy niepożądane, jak zawroty głowy, zaburzenia
widzenia. Pacjent nie powinien wówczas prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Po dożylnym podaniu kolistymetatu sodowego wystąpienie rzekomego zespołu Barttera zgłaszano
z częstością nieznaną (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia układu nerwowego
Przemijające zaburzenia czucia (parestezje w obrębie twarzy), zawroty głowy, zaburzenia mowy,
zaburzenia widzenia, stan splątania, psychozy mogą pojawić się u pacjentów otrzymujących duże
dawki leku, u pacjentów z niewydolnością nerek, którym niewłaściwie zmniejszono dawkę leku oraz u
pacjentów otrzymujących jednocześnie leki typu kurary lub leki o działaniu neurotoksycznym.
Zmniejszenie dawki leku łagodzi powyżej opisane zaburzenia.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bezdech.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Alergiczne wysypki skórne. Jeśli pojawi się wysypka, lek należy odstawić.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Zaburzenia czynności nerek − mogą wystąpić zarówno u pacjentów z prawidłową czynnością nerek,
jak i z niewydolnością nerek, otrzymujących większe niż zalecane dawki leku i (lub) przyjmujących
jednocześnie inne antybiotyki działające nefrotoksycznie. Zaburzenia te zwykle ustępują po
odstawieniu leku.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia, gorączka.

Działania niepożądane mogące wystąpić po podaniu w postaci inhalacji
Skurcz oskrzeli, ból w gardle lub jamie ustnej, spowodowany nadwrażliwością lub zakażeniem
drożdżakami Candida albicans, wysypki skórne spowodowane nadwrażliwością.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

PL_ztw21.03.2019 PRAC09.06.2023 v3

Przedawkowanie kolistymetatu sodowego może doprowadzić do porażenia przekaźnictwa nerwowomięśniowego, które może wywołać następujące objawy: stan splątania, zawroty głowy, ataksję,
oczopląs, zaburzenia mowy, letarg lub bezdech. W wyniku porażenia mięśni oddechowych może
dojść do zatrzymania oddychania, a w konsekwencji nawet i do śmierci.
Ponadto przedawkowanie kolistymetatu sodowego może spowodować ostrą niewydolność nerek
objawiającą się zmniejszeniem objętości oddawanego moczu, zwiększeniem stężenia azotu
pozabiałkowego i kreatyniny w surowicy krwi.

Jeśli pojawią się powyższe objawy, lek należy natychmiast odstawić, monitorować podstawowe
czynności życiowe (oddech, tętno, ciśnienie tętnicze) i w razie konieczności zastosować leczenie
objawowe.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, inne leki
przeciwbakteryjne, polimyksyny.
Kod ATC: J 01 XB 01

Mechanizm działania

Kolistyna jest cyklicznym polipeptydowym lekiem przeciwbakteryjnym, należącym do grupy
polimyksyn. Działanie polimyksyn polega na uszkadzaniu błony komórkowej, czego fizjologicznym
następstwem jest śmierć bakterii. Polimyksyny działają wybiórczo na bakterie Gram-ujemne, które
mają hydrofobową błonę zewnętrzną.

Oporność

Bakterie oporne charakteryzują się modyfikacją grup fosforanowych lipopolisacharydów, poprzez
podstawienie etanoloaminą lub aminoarabinozą. W naturalnie opornych bakteriach Gram-ujemnych,
takich jak Proteus mirabilis i Burkholderia cepacia, wszystkie lipidy fosforanowe są podstawione
etanoloaminą lub aminoarabinozą.

Między kolistyną (polimyksyną E) a polimyksyną B można spodziewać się występowania oporności
krzyżowej. Ze względu na to, że mechanizm działania polimyksyn różni się od mechanizmu działania
innych leków przeciwbakteryjnych, można się spodziewać, że oporność na kolistynę i polimyksyny
nie spowoduje wystąpienia oporności na inne grupy leków.

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne

Zgłaszano, że polimyksyny mają zależne od stężenia działanie bakteriobójcze na wrażliwe bakterie.
Uznaje się, że współczynnik fAUC/MIC jest powiązany ze skutecznością kliniczną.

Wartości graniczne wg EUCAST
Wrażliwość (S) Oporność (R) a
Acinetobacter S ≤2 R >2 mg/L
Enterobacteriaceae S ≤2 R >2 mg/L
Pseudomonas spp. S ≤4 R >4 mg/L
a Wartości graniczne dotyczą dawek 2-3 mln IU × 3. Może być konieczna dawka nasycająca
(9 mln IU).

PL_ztw21.03.2019 PRAC09.06.2023 v3

Wrażliwość

Występowanie nabytej oporności może różnić się w zależności od regionu geograficznego i czasu
zbierania próbek, a uzyskanie informacji o oporności szczepów na danym obszarze jest pożądane,
szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. Wskazana jest porada eksperta, szczególnie wtedy,
gdy lokalna częstość występowania oporności jest taka, że użyteczność leku − co najmniej w
niektórych rodzajach zakażeń − jest wątpliwa.

Gatunki zwykle wrażliwe
Acinetobacter baumannii
Haemophilus influenzae
Klebsiella spp.
Pseudomonas aeruginosa
Gatunki, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej
Stenotrophomonas maltophilia
Achromobacter xylosoxidans (dawniej Alcaligenes xylosoxidans)
Drobnoustroje o oporności naturalnej
Burkholderia cepacia i gatunki pokrewne
Proteus spp.
Providencia spp.
Serratia spp.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Informacje dotyczące właściwości farmakokinetycznych kolistymetatu sodowego i kolistyny są
ograniczone. Istnieją przesłanki, że właściwości farmakokinetyczne u pacjentów w stanie krytycznym
różnią się od właściwości farmakokinetycznych u pacjentów z mniej nasilonymi zaburzeniami
fizjologicznymi, czy u zdrowych ochotników. Następujące dane są oparte na badaniach z zastosowaniem
HPLC, w celu określenia stężenia kolistymetatu sodowego (kolistyny) w osoczu.

Po infuzji kolistymetatu sodowego, nieczynny prolek ulega przekształceniu w czynną kolistynę.
Wykazano, że maksymalne stężenie kolistyny w osoczu u pacjentów w stanie krytycznym występuje z
opóźnieniem do 7 godzin po podaniu kolistymetatu sodowego.

Dystrybucja

Objętość dystrybucji kolistyny u zdrowych osób jest mała i odpowiada w przybliżeniu objętości płynu
pozakomórkowego (ang. extracellular fluid, ECF). Objętość dystrybucji jest istotnie zwiększona u
pacjentów w stanie krytycznym. Wiązanie z białkami jest umiarkowane i zmniejsza się przy
większych stężeniach. Jeśli u pacjenta nie występuje zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych,
przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego (PMR) jest minimalne, ale zwiększa się w zapaleniu
opon.

Zarówno kolistymetat sodowy, jak i kolistyna mają liniową farmakokinetykę w zakresie dawek
istotnych klinicznie.

Po podaniu kolistymetatu sodowego pacjentom z mukowiscydozą w dawce 7,5 mg/kg mc. na dobę, w
dawkach podzielonych, w 30 minutowych infuzjach, maksymalne stężenie wynosiło 23 ± 6 mg/L, zaś
stężenie minimalne po 8 godzinach od podania wynosiło 4,5 ± 4 mg/L. Po podaniu kolistymetatu
sodowego pacjentom z podobnymi schorzeniami w dawce 2 mln IU co 8 godzin przez 12 dni,
maksymalne stężenie wynosiło 12,9 mg/L (5,7–29,6 mg/L), zaś stężenie minimalne wynosiło
2,76 mg/L (1,0–6,2 mg/L).
U zdrowych ochotników otrzymujących kolistymetat sodowy we wstrzyknięciu dożylnym w dawce
150 mg (tj. około 2 mln IU) stężenie maksymalne 18 mg/L obserwowano po 10 minutach.

PL_ztw21.03.2019 PRAC09.06.2023 v3

Antybiotyk przenika do wątroby, nerek, tkanki mózgowej, serca i mięśni. Objętość dystrybucji u
pacjentów z mukowiscydozą w jednym z badań określono na 0,09 L/kg.

Metabolizm

W warunkach in vivo kolistymetat sodowy jest przekształcany do zasady. Około 80% podanej dawki
wykrywane jest w moczu w postaci niezmienionej. Nie stwierdzono wydalania żółcią, co świadczy o
tym, że pozostała część leku jest unieczynniana w tkankach. Jednak mechanizm tych procesów jest
nieznany.

Eliminacja

Szacuje się, że około 30% kolistymetatu sodowego jest przekształcane do kolistyny u zdrowych osób,
klirens zależy od klirensu kreatyniny, a gdy czynność nerek słabnie, większa część kolistymetatu
sodowego jest przekształcana do kolistyny.

Kolistymetat sodowy jest wydalany przez nerki − około 40% podanej dawki w ciągu pierwszych
8 godzin, a około 80% po 24 godzinach.
U pacjentów z bardzo słabą czynnością nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min) stopień przekształcania
może wynosić 60-70%. Kolistymetat sodowy jest wydalany głównie przez nerki poprzez przesączanie
kłębuszkowe. U zdrowych osób 60%-70% kolistymetatu sodowego jest wydalane w postaci
niezmienionej z moczem, w ciągu 24 godzin.

Eliminacja czynnej kolistyny nie jest w pełni opisana. Kolistyna ulega rozległemu kanalikowemu
wchłanianiu zwrotnemu w nerkach i może być usunięta inną drogą niż przez nerki lub podlega
metabolizmowi nerkowemu z możliwą kumulacją w nerkach. Klirens kolistyny zmniejsza się w
zaburzeniach czynności nerek, prawdopodobnie z powodu zwiększonego przekształcania
kolistymetatu sodowego.

Okres półtrwania kolistyny u zdrowych osób i u osób z mukowiscydozą wynosi odpowiednio około
3 godziny i 4 godziny, z klirensem całkowitym wynoszącym około 3 L/godzinę. U pacjentów w stanie
krytycznym zgłaszano, że okres półtrwania jest wydłużony o około 9-18 godzin.

Wydalanie kolistymetatu sodowego po podaniu w inhalacji nie było badane. U pacjentów z
mukowiscydozą po podawaniu dawki 1 mln IU w postaci inhalacji dwa razy na dobę przez 3 miesiące
nie wykryto kolistymetatu sodowego w moczu.

Kinetyka kolistymetatu sodowego jest podobna u dzieci i dorosłych (w tym u osób w podeszłym
wieku) z prawidłową czynnością nerek. Z ograniczonych badań u noworodków wynika, że kinetyka
kolistymetatu sodowego jest podobna do kinetyki antybiotyku u dzieci i dorosłych. Jednak z uwagi na
możliwość osiągania większych stężeń maksymalnych i dłuższego okresu półtrwania, należy
regularnie kontrolować stężenie antybiotyku w surowicy.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Brak danych dotyczących kancerogennego działania kolistymetatu sodowego. W badaniach in vitro
wykonanych na ludzkich limfocytach stwierdzono indukcję aberracji chromosomalnej. Działanie to
prawdopodobnie zależy od indeksu mitotycznego, który również był obserwowany.

Badania dotyczące toksycznego wpływu na reprodukcję wykonane na szczurach i myszach nie
wykazały teratogennego działania kolistymetatu sodowego. Jednak u królików w okresie
organogenezy po domięśniowym podaniu kolistymetatu sodowego w dawkach 0,5- i 1,2-krotnie
większych od maksymalnych dobowych dawek stosowanych u ludzi, obserwowano w kilku
przypadkach (2,7%) wrodzone zniekształcenie stopy u płodu oraz zwiększenie liczby resorpcji.

PL_ztw21.03.2019 PRAC09.06.2023 v3

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Nie zawiera.

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Kolistymetat sodowy wykazuje niezgodności fizykochemiczne z erytromycyną, hydrokortyzonem,
karbenicyliną, cefalotyną, cefalorydyną, kanamycyną, chlorowodorkiem linkomycyny. Roztworów
kolistymetatu sodowego nie należy mieszać z innymi lekami.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

Po otwarciu fiolki i sporządzeniu roztworu
Zgodnie z zasadami poprawnego postępowania roztwór należy podawać bezpośrednio po
sporządzeniu.

Roztwór do wstrzykiwań sporządzony w sposób opisany poniżej (patrz punkt 6.6) zachowuje
trwałość przez 24 godziny w temperaturze 2ºC do 8ºC (lodówka).

Sporządzony roztwór do infuzji należy zużyć w ciągu 24 godzin.

Sporządzony roztwór do inhalacji należy podawać bezpośrednio po przygotowaniu.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Chronić przed światłem.
Warunki przechowywania produktu leczniczego po sporządzeniu roztworu, patrz punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Fiolki szklane o pojemności nominalnej 10 mL, produkowane z rurek szklanych I klasy
hydrolitycznej. Fiolki zamknięte są korkami z gumy bromobutylowej i kapslami aluminiowymi.
Opakowanie zawiera 1 fiolkę lub 20 fiolek.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Roztwór jest przeznaczony do jednorazowego użycia.
Niezużyty roztwór należy wyrzucić.
Sporządzony roztwór należy przed użyciem obejrzeć w celu sprawdzenia, czy jest przejrzysty i czy nie
znajdują się w nim nierozpuszczone cząstki. Roztwór można użyć tylko, jeśli jest przejrzysty i wolny
od zanieczyszczeń.
Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z
lokalnymi przepisami.

Podanie dożylne i domięśniowe

Roztwór do infuzji

PL_ztw21.03.2019 PRAC09.06.2023 v3

Zawartość fiolki rozpuścić w około 2 mL wody do wstrzykiwań, delikatnie wstrząsając − nie dopuścić
do spienienia roztworu. Roztwór ten rozcieńczyć 0,9% roztworem chlorku sodu do około 50 mL do
100 mL i podawać w infuzji dożylnej.

Roztwór do wstrzykiwań dożylnych
Zawartość fiolki rozpuścić w około 2 mL wody do wstrzykiwań, delikatnie wstrząsając − nie dopuścić
do spienienia roztworu. Roztwór ten rozcieńczyć 0,9% roztworem chlorku sodu do około 10 mL i
podawać w powolnym wstrzyknięciu dożylnym.

Roztwór do wstrzykiwań domięśniowych
Zawartość fiolki rozpuścić w około 2 mL wody do wstrzykiwań, delikatnie wstrząsając − nie dopuścić
do spienienia roztworu. Roztwór ten można jeszcze rozcieńczyć wodą lub 0,9% roztworem chlorku
sodu do około 5 mL.

Podanie wziewne

Roztwór do inhalacji
Odpowiednią dawkę kolistymetatu sodowego rozpuścić w 2 do 4 mL wody do wstrzykiwań lub
0,9% roztworu chlorku sodu. Podawać w inhalatorze.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne „Polfa” Spółka Akcyjna
ul. A. Fleminga 2
03-176 Warszawa

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr R/3665

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I
DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 25.11.1975 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 10.03.2014 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI
PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.