# Colivia > Kolistymetyna · 2 000 000 j.m. · Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji ## Szczegóły leku - **Nazwa:** Colivia - **Nazwa powszechna:** Colistimethatum natricum - **Substancja czynna:** [Kolistymetyna](https://apteka.online/odpowiedniki/colistimethatum-natricum) - **Moc:** 2 000 000 j.m. - **Postać farmaceutyczna:** Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji - **Droga podania:** Podanie do komory mózgowej wziewna dooponowa dożylna - **Kategoria dostępności:** Rpz - **Kod ATC:** J01XB01 - **Liczba opakowań:** 3 - **Numer pozwolenia:** 29451 - **Podmiot odpowiedzialny:** Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne "Polfa" S.A. - **Producent:** Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne "Polfa" S.A., Polska - **Status RPL:** Produkt aktywny - **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbakteryjne-do-stosowania-ogolnego/colivia-prosz-wstrz-inf-2-000-000-j-m-tarchominskie - **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbakteryjne-do-stosowania-ogolnego/colivia-prosz-wstrz-inf-2-000-000-j-m-tarchominskie.md ## Dokumenty PDF - Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/47681/leaflet - ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/47681/characteristic ## Dostępne opakowania (3) | Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz | |---|---|---|---|---|---| | 1 fiol. 160 mg proszku | 5904016013557 | Rpz | — | Brak danych | — | | 10 fiol. 160 mg proszku | 5904016013540 | Rpz | — | Brak danych | — | | 20 fiol. 160 mg proszku | 5904016013533 | Rpz | — | Brak danych | — | ## Wskaźnik dostępności Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece. - Bardzo dobrze dostępny (5/5) - Dobrze dostępny (4/5) - Trudno dostępny (2/5) - Niedostępny (1/5) - Brak danych Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta. ## Ulotka dla pacjenta ### 1. Co to jest lek Colivia i w jakim celu się go stosuje? Lek Colivia zawiera jako substancję czynną kolistymetat sodowy (kolistynę), który należy do grupy antybiotyków polimiksynowych. Lek Colivia 1 000 000 j.m., 2 000 000 j.m. oraz 3 000 000 j.m. jest podawany we wstrzyknięciu dorosłym, dzieciom (w tym noworodkom) w leczeniu niektórych rodzajów ciężkich zakażeń wywołanych przez określone bakterie. Lek Colivia stosuje się, gdy inne antybiotyki nie są odpowiednie. Lek Colivia 1 000 000 j.m. oraz 2 000 000 j.m. jest podawany wziewnie dorosłym i dzieciom z mukowiscydozą w leczeniu przewlekłych zakażeń płuc. Lek Colivia jest stosowany, gdy te zakażenia są wywołane przez określone bakterie o nazwie Pseudomonas aeruginosa. Lek Colivia 1 000 000 j.m., 2 000 000 j.m. oraz 3 000 000 j.m. może być podawany dooponowo i do komory mózgowej w przypadku zakażeń ośrodkowego układu nerwowego. ### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Colivia Kiedy nie stosować leku Colivia: • jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na kolistymetat sodowy, kolistynę lub polimyksynę B. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Colivia należy omówić to z lekarzem, jeśli: ✓ pacjent ma bądź miał zaburzenia czynności nerek; ✓ pacjent choruje na miastenię; ✓ pacjent choruje na porfirię (rzadka, najczęściej dziedziczna choroba metaboliczna); ✓ pacjent choruje na astmę. 2 NR_01.12.2025 v17 Jeśli u pacjenta wystąpią skurcze mięśni, zmęczenie lub zwiększone wydalanie moczu, należy niezwłocznie powiadomić o tym lekarza, ponieważ zdarzenia te mogą być związane z chorobą znaną jako rzekomy zespół Barttera. Jeśli u pacjenta w czasie stosowania lub po stosowaniu kolistymetatu sodowego wystąpiła biegunka, należy wziąć pod uwagę wystąpienie choroby o nazwie rzekomobłoniaste zapalenie jelit. W takim przypadku należy powiadomić o tym lekarza, który rozważy przerwanie leczenia i podanie swoistego leczenia przeciwko Clostridioides difficile. Nie należy przyjmować leków hamujących perystaltykę/przeciwbiegunkowych. U niektórych pacjentów podczas stosowania leku Colivia w postaci nebulizacji może wystąpić uczucie ucisku w klatce piersiowej z powodu zwężenia dróg oddechowych. Lekarz może wówczas przepisać inne leki do nebulizacji do stosowania bezpośrednio przed użyciem lub po użyciu leku Colivia w celu profilaktyki lub leczenia tego objawu. U wcześniaków, noworodków i niemowląt należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku Colivia, ponieważ nerki nie są u nich jeszcze w pełni rozwinięte. Lek Colivia a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli pacjent stosuje którykolwiek z niżej wymienionych leków: - leki, które mogą mieć wpływ na czynność nerek, takie jak antybiotyki aminoglikozydowe (np. gentamycyna, amikacyna, tobramycyna, netylmycyna) i cefalosporyny. Przyjmowanie takich leków i leku Colivia w tym samym czasie, może zwiększać ryzyko uszkodzenia nerek. - leki, które mogą mieć wpływ na układ nerwowy, takie jak antybiotyki aminoglikozydowe (np. gentamycyna, amikacyna, tobramycyna, netylmycyna) i cefalosporyny. Przyjmowanie takich leków i leku Colivia w tym samym czasie, może zwiększać ryzyko działań niepożądanych dotyczących układu nerwowego. - leki nazywane lekami zwiotczającymi mięśnie, które są często podawane podczas znieczulenia ogólnego. Lek Colivia może nasilać działanie tych leków. Jeśli pacjent ma mieć znieczulenie ogólne, powinien powiedzieć anestezjologowi o tym, że przyjmuje lek Colivia. Stosowanie leku Colivia może nie być wskazane, jeśli pacjent stosuje którykolwiek z wyżej podanych leków. W niektórych przypadkach lekarz może zadecydować o przerwaniu ich stosowania (również tymczasowo) lub obniżeniu dawki leku Colivia lub może obserwować pacjenta w związku ze stosowaniem leku Colivia. Również w niektórych przypadkach może być konieczne kontrolowanie stężenia leku Colivia we krwi w celu sprawdzenia, czy jest podawana właściwa dawka. Jeśli pacjent choruje na miastenię i przyjmuje jednocześnie inne antybiotyki nazywane makrolidami (takie jak azytromycyna, klarytromycyna lub erytromycyna) lub antybiotyki nazywane fluorochinolonami (takie jak ofloksacyna, norfloksacyna i cyprofloksacyna), przyjmowanie leku Colivia zwiększa ryzyko osłabienia mięśni i wystąpienia trudności z oddychaniem. Jednoczesne przyjmowanie leku Colivia z innymi postaciami kolistymetatu sodowego, może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. 3 NR_01.12.2025 v17 Nie zaobserwowano, aby lek Colivia miał szkodliwy wpływ na nienarodzone dziecko, jednak podobnie jak w przypadku wszystkich leków, ciężarnej pacjentce zostanie podany tylko gdy w opinii lekarza będzie to bezwzględnie konieczne. Lek przenika do mleka ludzkiego. Lek zostanie podany kobiecie karmiącej piersią tylko wtedy, gdy w opinii lekarza będzie to bezwzględnie konieczne. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek Colivia podawany dożylnie może prowadzić do wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy, dezorientacja czy zaburzenia widzenia. W razie ich wystąpienia pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn (patrz punkt 4. „Możliwe działania niepożądane”). Colivia zawiera sód Lek Colivia zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. Lek Colivia zawiera około 63 mg sodu na dawkę 12 mln j.m. (dawka nasycająca w podaniu dożylnym), co odpowiada 3,15% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Należy wziąć to pod uwagę, u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie. ### 3. Jak stosować lek Colivia? Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Dawkę leku oraz czas trwania leczenia określi lekarz w zależności od ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustroju wywołującego zakażenie oraz stanu zdrowia, wieku i masy ciała pacjenta. Dawka jest wyrażana w jednostkach międzynarodowych [j.m.] kolistymetatu sodowego. Informacja przeznaczona wyłącznie dla fachowego personelu medycznego zawiera tabelę do przeliczania dawki, wyrażonej w [j.m.] kolistymetatu sodowego, na - wyrażone w [mg] - kolistymetat sodowy oraz aktywną formę kolistyny (ang. colistin base activity, CBA). Lek Colivia 1 000 000 j.m., 2 000 000 j.m. oraz 3 000 000 j.m. Podanie dożylne Dorośli i młodzież Zwykle stosowana dawka dobowa u dorosłych to 9 milionów j.m., podzielonych na dwie lub trzy dawki. U pacjentów w stanie krytycznym będzie podana jednorazowo na początku leczenia większa dawka wynosząca 9 milionów j.m.. W niektórych przypadkach lekarz może zdecydować o podaniu większej dawki dobowej do 12 milionów j.m. Noworodki, niemowlęta i dzieci o masie ciała 40 kg lub mniejszej Zwykle stosowana dawka dobowa u dzieci o masie ciała do 40 kg wynosi 75 000 do 150 000 j.m. na kilogram masy ciała, podzielonych na trzy dawki. W mukowiscydozie podawano niekiedy większe dawki. U dzieci o masie ciała większej niż 40 kg lekarz rozważy zastosowanie zaleceń dotyczących dawkowania jak u dorosłych. Szczególne grupy pacjentów U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, noworodków oraz pacjentów z mukowiscydozą lekarz zaleci częste kontrolowanie stężenia kolistyny we krwi. 4 NR_01.12.2025 v17 Dzieci i dorośli z zaburzeniami czynności nerek, w tym osoby poddawane dializie, zazwyczaj otrzymują mniejsze dawki. Lekarz będzie regularnie kontrolować czynność nerek podczas otrzymywania leku Colivia przez pacjenta. Należy zachować ostrożność podczas podawania kolistymetatu sodowego u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Sposób podania Lek Colivia jest podawany głównie w szpitalach, zwykle dożylnie we wstrzyknięciach lub w infuzji dożylnej przez 30-60 minut. Jeżeli pacjent leczy się sam w domu, lekarz lub pielęgniarka pouczy pacjenta o tym, jak rozpuścić proszek i wstrzykiwać właściwą dawkę roztworu. Czas trwania leczenia Czas trwania leczenia określa lekarz w zależności od ciężkości zakażenia. W przypadku zakażeń bakteryjnych ważne jest przyjęcie całego cyklu leczenia, tak by nie doszło do pogorszenia istniejącego zakażenia. Lek Colivia 1 000 000 j.m., 2 000 000 j.m. oraz 3 000 000 j.m. Podanie we wstrzyknięciu do płynu mózgowo-rdzeniowego (do komory mózgowej lub dooponowo-przestrzeni podpajęczynówkowej rdzenia kręgowego) Przedstawioną poniżej dawkę zaleca się dla dorosłych, na podstawie ograniczonych danych. Dawkowanie 125 000 j.m./dobę. W przypadku tej drogi podania, zwykle dawka jednorazowa odpowiada dawce dobowej. U dzieci nie można podać szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania w podaniu dooponowym i do komory mózgowej. Sposób podania Podanie dooponowe i do komory mózgowej Lek Colivia 1 000 000 j.m. oraz 2 000 000 j.m. Podanie wziewne Zwykle stosowana dawka dla dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku 2 lat lub starszych to 1-2 miliony j.m. dwa do trzech razy na dobę (maksymalnie 6 milionów j.m. na dobę). Zwykle stosowana dawka dla dzieci w wieku poniżej 2 lat to 0,5-1 milion j.m. dwa razy na dobę (maksymalnie 2 miliony j.m. na dobę). Lekarz może zdecydować o modyfikacji dawki, w zależności od stanu zdrowia pacjenta. Jeśli pacjent przyjmuje inne leki wziewne, lekarz poinformuje pacjenta, w jakiej kolejności należy je przyjmować. Sposób podawania Do podania wziewnego. Jeżeli pacjent leczy się samodzielnie, lekarz lub pielęgniarka poinstruują go na początku leczenia, jak stosować lek Colivia w nebulizatorze. Należy usiąść prosto i oddychać normalnie podczas nebulizacji. W celu sporządzenia roztworu do nebulizacji, lek Colivia w dawce 1 mln j.m. należy rozpuścić w 3 mL 0,9% roztworu chlorku sodu lub wody do wstrzykiwań, a lek Colivia w dawce 2 mln j.m. należy rozpuścić w 4 mL 0,9% roztworu chlorku sodu lub wody do wstrzykiwań. Aby zapobiec pienieniu, 5 NR_01.12.2025 v17 należy delikatnie potrząsać fiolką, aż cały proszek rozpuści się. Sporządzony roztwór należy wlać do nebulizatora. Lek Colivia jest przeznaczony do nebulizacji przy użyciu odpowiedniego nebulizatora (np. PARI LC Plus, PARI LC Sprint, eFlow rapid, Microlife NEB200). Przed rozpoczęciem leczenia ważne jest, aby nebulizator działał prawidłowo. Przeczytaj uważnie instrukcję obsługi nebulizatora, aby uzyskać więcej informacji na temat obsługi tego urządzenia. Otrzymany roztwór do nebulizacji powinien być klarowny i ostrożnie przelany do zbiornika na lek w nebulizatorze. W przypadku zauważenia widocznych cząstek w przygotowanym roztworze , nie należy stosować leku. Po przygotowaniu roztwór musi być natychmiast zużyty. Więcej informacji na temat warunków przechowywania roztworu znajduje się w sekcji: „Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego” Nebulizację należy przeprowadzić w dobrze wywietrzonym pomieszczeniu. Po nebulizacji leku Colivia, należy wyczyścić i zdezynfekować nebulizator zgodnie z instrukcją producenta. Leku Colivia nie należy jednocześnie mieszać z żadnym innym lekiem podawanym w nebulizatorze. Czas trwania leczenia O czasie trwania leczenia zadecyduje lekarz. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Colivia Jeśli pacjent uważa, że przyjął dawkę leku Colivia większą niż zalecana, powinien poinformować o tym lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę i zwrócić się do nich o radę, a w razie niemożności skontaktowania się z nimi, powinien skontaktować się z najbliższą izbą przyjęć. Przypadkowe przedawkowanie leku Colivia może mieć poważne działania niepożądane, takie jak problemy z nerkami, osłabienie mięśni i problemy z oddychaniem (włącznie z zatrzymaniem oddechu). Pacjenci leczeni w szpitalu lub w domu przez lekarza albo pielęgniarkę, którzy podejrzewają, że być może pominęli dawkę lub otrzymali zbyt dużą dawkę leku Colivia, powinni skonsultować się z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą. Pominięcie zastosowania leku Colivia Jeżeli pacjent leczy się samodzielnie i pominął dawkę leku, powinien przyjąć pominiętą dawkę niezwłocznie po uświadomieniu sobie tego faktu, a następnie odczekać 8 godzin do podania kolejnej dawki, jeśli przyjmuje lek Colivia trzy razy na dobę lub odczekać 12 godzin, jeśli przyjmuje lek Colivia dwa razy na dobę. Dalej należy postępować zgodnie z zaleceniami. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Przerwanie stosowania leku Colivia Nie należy przerywać leczenia, dopóki nie zadecyduje o tym lekarz. Czas trwania leczenia określa lekarz. W razie jakichkolwiek wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza. ### 4. Możliwe działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Reakcja alergiczna Niezależnie od tego, czy lek Colivia jest podawany dożylnie czy drogą wziewną, może wystąpić reakcja alergiczna. Poważne reakcje alergiczne mogą wystąpić już po podaniu pierwszej dawki leku i obejmują szybko rozwijające się wysypki, opuchliznę twarzy, języka i gardła, bezdech wskutek zwężenia dróg oddechowych oraz utratę świadomości. 6 NR_01.12.2025 v17 W razie wystąpienia reakcji alergicznej należy niezwłocznie przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem . Do mniej poważnych reakcji alergicznych należy wysypka skórna, która pojawia się w trakcie leczenia. Działania niepożądane mogące wystąpić po dożylnym podaniu leku Colivia we wstrzyknięciu Działania niepożądane na układ nerwowy występują z większym prawdopodobieństwem w razie podania zbyt wysokiej dawki leku Colivia u osób z niewydolnością nerek lub przyjmujących leki zwiotczające mięśnie lub inne leki o podobnym działaniu na funkcję nerwów. Do najpoważniejszych możliwych działań niepożądanych związanych z układem nerwowym należy bezdech wskutek paraliżu mięśni klatki piersiowej. Jeżeli pacjent zacznie odczuwać problemy z oddychaniem, powinien niezwłocznie przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem . Inne możliwe działania niepożądane obejmują zaburzenia czucia lub opuchliznę (zwłaszcza w okolicy twarzy), zawroty głowy, utratę równowagi, szybkie zmiany ciśnienia tętniczego lub przepływu krwi (w tym mdłości i zaczerwienienie skóry), niewyraźną mowę, problemy z widzeniem, dezorientację, problemy psychiczne (w tym utratę poczucia rzeczywistości). Mogą wystąpić reakcje w miejscu wkłucia, takie jak podrażnienia. Po podaniu dożylnym mogą wystąpić następujące objawy, które mogą być związane z chorobą znaną jako rzekomy zespół Barttera (częstość nieznana – częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) (patrz punkt 2): - skurcze mięśni - zwiększone wydalanie moczu - zmęczenie. Mogą wystąpić problemy z nerkami. Są to problemy, które z większym prawdopodobieństwem mogą wystąpić u pacjentów cierpiących na zaburzenia czynności nerek lub u pacjentów, którzy przyjmują lek Colivia wraz z innymi lekami mogącymi wywoływać podobne zaburzenia czynności nerek, lub u pacjentów, którzy przyjmują zbyt wysoką dawkę leku Colivia. Są to problemy, które zwykle ustępują po przerwaniu leczenia lub obniżeniu dawki leku Colivia. Działania niepożądane mogące wystąpić po podaniu wziewnym leku Colivia (nebulizator). Możliwe działania niepożądane obejmują kaszel, uczucie ucisku w klatce piersiowej wskutek zwężenia dróg oddechowych, ból gardła lub jamy ustnej, który może być spowodowany nadwrażliwością lub zakażeniem drożdżakami (Candida). Objawem nadwrażliwości może być również wysypka skórna. W razie jej wystąpienia należy przerwać leczenie. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301; Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. ### 5. Jak przechowywać lek Colivia? 7 NR_01.12.2025 v17 Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nieotwarta fiolka: Przechowywać w temperaturze poniżej 25˚C. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym i blistrze po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. ### 6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Colivia Substancją czynną leku jest kolistymetat sodowy (kolistyna). Jedna fiolka zawiera 1 000 0000 j.m. lub 2 000 000 j.m. lub 3 000 000 j.m. kolistymetatu sodowego. Jak wygląda lek Colivia i co zawiera opakowanie Sterylny, biały lub prawie biały proszek. Opakowanie: Lek Colivia jest zapakowany w fiolki o pojemności 20 mL, z bezbarwnego szkła typu III. Fiolki zamknięte są szarymi korkami z gumy chlorobutylowej i zabezpieczone wieczkami aluminiowymi . Fiolki pakowane są w tekturowe pudełko. Opakowanie zawiera 1 fiolkę, 10 fiolek lub 20 fiolek Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne „Polfa” Spółka Akcyjna ul. A. Fleminga 2 03-176 Warszawa Nr telefonu: 22 811-18-14 W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do podmiotu odpowiedzialnego. Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego W celu uzyskania dodatkowych informacji patrz Charakterystyka Produktu Leczniczego. Dawkowanie u pacjentów dorosłych z zaburzeniami czynności nerek Nie określono zaleceń dotyczących dawkowania u dzieci z zaburzeniami czynności nerek. W zaburzeniach czynności nerek u dorosłych konieczne jest dostosowanie dawki, ale dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności nerek są bardzo ograniczone. Następujący sposób dostosowywania dawki proponuje się jako wytyczną. U pacjentów z klirensem kreatyniny <50 mL/min zaleca się zmniejszenie dawki. 8 NR_01.12.2025 v17 Zaleca się podawanie dwa razy na dobę. Klirens kreatyniny [mL/min] Dawka dobowa <50-30 5,5 do 7,5 mln j.m. <30-10 4,5 do 5,5 mln j.m. <10 3,5 mln j.m. mln j.m. = milion j.m. Hemodializa i ciągła hemofiltracja lub hemodiafiltracja Wydaje się, że kolistyna podlega dializie przeprowadzanej za pomocą konwencjonalnej hemodializy i ciągłej dożylnej hemofiltracji lub hemodiafiltracji (ang. Continuous venovenous haemofiltration, CVVHF, ang. Continuous venovenous haemodiafiltration, CVVHDF). Dostępne dane pochodzące z badań populacyjnych farmakokinetyki z udziałem bardzo małej liczby pacjentów poddawanych leczeniu nerkozastępczemu, są skrajnie ograniczone. Nie można podać dokładnych zaleceń dotyczących dawkowania. Można rozważyć poniższe schematy. Hemodializa Dni bez HD: 2,25 mln j.m./dobę (2,2 do 2,3 mln j.m./dobę). Dni z HD: 3 mln j.m. w dniach z hemodializą, do podawania po sesji HD. Zalecane jest podawanie dwa razy na dobę. CVVHF lub CVVHDF Jak u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Zalecane jest podawanie trzy razy na dobę. Sposób podawania i sporządzania roztworów Roztwór można podać tylko wtedy, jeśli jest przezroczysty i jest praktycznie wolny od cząstek widocznych gołym okiem. Lek Colivia 1 000 000 j.m., 2 000 000 j.m. oraz 3 000 000 j.m. Podanie dożylne Roztwór do wstrzykiwań dożylnych Zawartość fiolki (1 mln j.m., 2 mln j.m. lub 3 mln j.m.) należy rozpuścić w nie więcej niż 10 mL wody do wstrzykiwań lub 0,9% chlorku sodu. Przygotowany roztwór podawać w powolnym wstrzyknięciu dożylnym (od 3 do 5 minut). Roztwór do infuzji Zawartość fiolki po rekonstytucji (1 mln j.m., 2 mln j.m. lub 3 mln j.m.) można rozcieńczyć, zwykle 50 mL 0,9% chlorku sodu. Roztwór sporządza się w worku/pojemniku poliolefinowym. Lek Colivia 1 000 000 j.m., 2 000 000 j.m. oraz 3 000 000 j.m. Podanie dooponowe i do komory mózgowej Objętość sporządzonego roztworu nie może przekraczać 1 mL, a stężenie po rozpuszczeniu nie może być wyższe niż 125 000 j.m./mL. Rozpuszczalnikiem odpowiednim do sporządzenia roztworu jest 0,9% roztwór chlorku sodu. 9 NR_01.12.2025 v17 Lek Colivia 1 000 000 j.m. oraz 2 000 000 j.m. Podanie wziewne Roztwór do nebulizacji Zawartość fiolki należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań lub w 0,9% roztworze chlorku sodu. Kolistymetat sodowy jest bardzo dobrze rozpuszczalny w podłożu do rekonstytucji. Zawartość fiolki 1 mln j.m. należy rozpuścić w 3 mL wody do wstrzykiwań lub 0,9% roztworze chlorku sodu. Zawartość fiolki 2 mln j.m. należy rozpuścić w 4 mL wody do wstrzykiwań lub 0,9% roztworze chlorku sodu. Podawać w nebulizatorze. Ze względu na możliwość pienienia się, należy unikać energicznego wstrząsania. Otrzymany roztwór do nebulizacji powinien być klarowny i ostrożnie przelany do zbiornika na lek w nebulizatorze. Nebulizację należy przeprowadzić w dobrze wywietrzonym pomieszczeniu. Tabela przeliczenia dawek W UE dawka kolistymetatu sodowego musi być przepisywana i podawana wyłącznie w jednostkach międzynarodowych (j.m.). Na oznakowaniu produktu podana jest liczba j.m. w fiolce. Z powodu różnych sposobów wyrażania dawki w odniesieniu do mocy, dochodziło do zamieszania i błędów w leczeniu. W Stanach Zjednoczonych i innych częściach świata dawka jest wyrażana w miligramach dotyczących aktywnej formy kolistyny (mg CBA). Zarówno j.m., jak i mg CBA, nie reprezentują ilości ani wagi kolistyny, lecz jej aktywność antybakteryjną mierzoną za pomocą metod mikrobiologicznych. Jednostkę aktywnej formy kolistyny definiuje się jako minimalne stężenie, które hamuje wzrost bakterii Escherichia coli 95 I.S.M.* w 1 mL bulionu o pH 7,2. Czystej kolistynie przypisano moc 1000 μg aktywności podstawowej/mg (30 000 j.m./mg). *(Mikroskopia In Situ (ISM) to optyczna, nieinwazyjna technika monitorowania komórek w procesach biologicznych w czasie rzeczywistym). Poniższa tabela przeliczeniowa jest przygotowana w celach informacyjnych, a wartości należy traktować tylko jako nominalne i przybliżone. Tabela przeliczenia kolistymetatu sodowego Moc ≈ masa kolistymetatu sodowego [mg]*j.m. ≈ mg CBA 12 500 0,4 1 150 000 5 12 1 000 000 34 80 4 500 000 150 360 9 000 000 300 720 * Nominalna moc substancji czynnej = 12 500 j.m./mg Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Okres ważności po sporządzeniu roztworu Hydroliza kolistymetatu znacznie wzrasta po rekonstytucji i rozcieńczeniu poniżej krytycznego stężenia miceli około 80 000 j.m. na mL. W przypadku roztworów do infuzji, które zostały rozcieńczone powyżej pierwotnej objętości fiolki i/lub o stężeniu < 80 000 IU/mL oraz do podawania dooponowego i do komory mózgowej, należy użyć od razu po sporządzeniu. Z perspektywy mikrobiologicznej roztwory należy zużyć od razu po sporządzeniu. Jeżeli roztwór nie zostanie zużyty od razu po sporządzeniu, za okres i warunki przechowywania po otwarciu odpowiada użytkownik i nie powinny być dłuższe niż 8 godzin w temperaturze 2-8°C, chyba że 10 NR_01.12.2025 v17 rekonstytucja/rozcieńczenie miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania produktu leczniczego Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Niezgodności farmaceutyczne Należy uważać, by infuzja, zastrzyk i roztwory do nebulizacji zawierające kolistymetat sodowy nie zmieszały się. ## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO ### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Colivia, 1 000 000 j.m., proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Colivia, 2 000 000 j.m., proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Colivia, 3 000 000 j.m., proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji ### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Colivia, 1 000 000 j.m. Jedna fiolka zawiera 1 000 000 j.m. (około 80 mg) kolistymetatu sodowego (Colistimethatum natricum). Colivia, 2 000 000 j.m. Jedna fiolka zawiera 2 000 000 j.m. (około 160 mg) kolistymetatu sodowego (Colistimethatum natricum). Colivia, 3 000 000 j.m. Jedna fiolka zawiera 3 000 000 j.m. (około 240 mg) kolistymetatu sodowego (Colistimethatum natricum). ### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Sterylny, biały lub prawie biały proszek. pH sporządzonego roztworu wynosi 6,5-8,5 lub 3-10 (roztwór do nebulizacji) ### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE #### 4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Colivia 1 000 000 j.m., 2 000 000 j.m. oraz 3 000 000j.m. w postaci roztworu do wstrzykiwań i infuzji jest wskazany do stosowania u dorosłych i dzieci, w tym u noworodków, w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych wybranymi tlenowymi drobnoustrojami chorobotwórczymi Gram-ujemnymi, u pacjentów z ograniczonymi opcjami leczenia (patrz punkty 4.2, 4.4, 4.8 i 5.1). Produkt leczniczy Colivia 1 000 000 j.m. oraz 2 000 000 j.m., w postaci roztworu do nebulizacji jest wskazany u dorosłych oraz dzieci i młodzieży z mukowiscydozą w leczeniu przewlekłych zakażeń płuc wywołanych przez Pseudomonas aeruginosa (patrz punkt 5.1). Produkt leczniczy Colivia 1 000 000 j.m., 2 000 000 j.m. oraz 3 000 000j.m. może być podawany dooponowo i do komory mózgowej w przypadku zakażeń ośrodkowego układu nerwowego. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych. #### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dobierając dawkę do podawania i czas trwania leczenia należy uwzględniać ciężkość zakażenia i odpowiedź kliniczną. Zaleca się, aby kolistymetat sodowy (CMS) był podawany pod nadzorem lekarzy posiadających odpowiednie doświadczenie w jego stosowaniu Należy przestrzegać wytycznych dotyczących leczenia. 2 NR_01.12.2025 v17 Dawka jest wyrażana w jednostkach międzynarodowych [j.m.] kolistymetatu sodowego. Na końcu tego punktu załączono tabelę do przeliczania dawki, wyrażonej w [j.m.] kolistymetatu sodowego, na - wyrażone w [mg] – kolistymetat sodowy oraz aktywną formę kolistyny (ang. colistin base activity, CBA). LECZENIE OGÓLNOUSTROJOWE Produkt leczniczy Colivia 1 000 000 j.m., 2 000 000 j.m. oraz 3 000 000 j.m. Podanie dożylne: Dawkowanie Poniższe zalecenia dotyczące dawkowania opracowano na podstawie ograniczonych populacyjnych danych farmakokinetycznych u pacjentów w stanie krytycznym (patrz punkt 4.4). Dorośli i młodzież Dawka podtrzymująca wynosi 9 mln j.m./dobę, w 2-3 dawkach podzielonych. U pacjentów w stanie krytycznym należy podać dawkę nasycającą 9 milionów j.m. Nie określono, jaki powinien być najwłaściwszy odstęp czasu do podania pierwszej dawki podtrzymującej. Modelowanie wskazuje, że w niektórych przypadkach, u pacjentów z dobrą czynnością nerek, może być konieczne podawanie dawki nasycającej i podtrzymującej do 12 mln j.m. Doświadczenie kliniczne z takimi dawkami jest jednak skrajnie ograniczone i nie określono bezpieczeństwa stosowania. Dawka nasycająca dotyczy pacjentów z prawidłową czynnością nerek i z zaburzeniami czynności nerek, w tym pacjentów poddawanych leczeniu nerkozastępczemu. Zaburzenia czynności nerek W zaburzeniach czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki, ale dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności nerek są bardzo ograniczone. Następujący sposób dostosowywania dawki proponuje się jako wytyczną. U pacjentów z klirensem kreatyniny <50 mL/min zaleca się zmniejszenie dawki. Zaleca się podawanie dwa razy na dobę. Klirens kreatyniny [mL/min] Dawka dobowa <50-30 5,5 do 7,5 mln j.m. <30-10 4,5 do 5,5 mln j.m. <10 3,5 mln j.m. mln j.m. = milion j.m. Hemodializa i ciągła hemofiltracja lub hemodiafiltracja Wydaje się, że kolistyna podlega dializie przeprowadzanej za pomocą konwencjonalnej hemodializy i ciągłej dożylnej hemofiltracji lub hemodiafiltracji (ang. Continuous venovenous haemofiltration, CVVHF, ang. Continuous venovenous haemodiafiltration, CVVHDF). Dostępne dane pochodzące z badań populacyjnych farmakokinetyki z udziałem bardzo małej liczby pacjentów poddawanych leczeniu nerkozastępczemu, są skrajnie ograniczone. Nie można podać dokładnych zaleceń dotyczących dawkowania. Można rozważyć poniższe schematy. Hemodializa Dni bez HD: 2,25 mln j.m./dobę (2,2 do 2,3 mln j.m./dobę). Dni z HD: 3 mln j.m. w dniach z hemodializą, do podawania po sesji HD. 3 NR_01.12.2025 v17 Zalecane jest podawanie dwa razy na dobę. CVVHF lub CVVHDF Jak u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Zalecane jest podawanie trzy razy na dobę. Zaburzenia czynności wątroby Brak danych dotyczących pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować ostrożność podczas podawania kolistymetatu sodowego u tych pacjentów. Osoby w podeszłym wieku Uważa się, że u pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek modyfikacja dawkowania nie jest konieczna. Dzieci i młodzież Dane potwierdzające dawkowanie u dzieci i młodzieży są bardzo ograniczone. Podczas doboru dawki należy uwzględnić dojrzałość nerek. Dawkę należy określić na podstawie beztłuszczowej masy ciała. Należy zachować ostrożność podczas podawania kolistymetatu sodowego dzieciom poniżej 1 roku życia, ponieważ czynność nerek w tej grupie wiekowej nie jest w pełni dojrzała. Ponadto nie jest znany wpływ niedojrzałej czynności nerek i metabolizmu na przekształcanie kolistymetatu sodowego w kolistynę. Noworodki, niemowlęta i dzieci o masie ciała ≤40 kg 75 000 do 150 000 j.m./kg mc./dobę, w 3 dawkach podzielonych. U dzieci o masie ciała większej niż 40 kg należy rozważyć zastosowanie zaleceń dotyczących dawkowania u dorosłych. Stosowanie dawek >150 000 j.m./kg mc./dobę zgłaszano u dzieci z mukowiscydozą. Brak danych dotyczących stosowania lub wielkości dawki nasycającej u dzieci w stanie krytycznym. Nie określono zaleceń dotyczących dawkowania u dzieci z zaburzeniami czynności nerek. Sposób podawania Podanie dożylne Produkt leczniczy Colivia w postaci roztworu do wstrzykiwań i infuzji można podawać dożylnie (we wstrzyknięciach lub w powolnej infuzji trwającej 30-60 minut). Sposób sporządzania roztworów - patrz punkt 6.6 Kolistymetat sodowy w roztworze wodnym ulega hydrolizie do substancji czynnej, kolistyny. W celu przygotowania dawki do podania, zwłaszcza jeśli jest konieczne połączenie wielu fiolek, rekonstytucja koniecznej dawki musi być wykonana z zastosowaniem techniki ściśle aseptycznej (patrz punkt 6.6). PODANIE MIEJSCOWE: Produkt leczniczy Colivia 1 000 000 j.m., 2 000 000 j.m. oraz 3 000 000 j.m. Podanie dooponowe i do komory mózgowej Przedstawioną poniżej dawkę zaleca się dla dorosłych, na podstawie ograniczonych danych. Dawkowanie 125 000 j.m./dobę. 4 NR_01.12.2025 v17 W przypadku tej drogi podania, zwykle dawka jednorazowa odpowiada dawce dobowej. Sposób podania Podanie dooponowe i do komory mózgowej U dzieci nie można podać szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania w podaniu dooponowym i do komory mózgowej. Produkt leczniczy Colivia 1 000 000 j.m. oraz 2 000 000 j.m. Podanie wziewne Zaleca się podawanie kolistymetatu sodowego w postaci roztworu do nebulizacji, pod nadzorem lekarzy z odpowiednim doświadczeniem w zakresie jego stosowania. Dawkowanie Dawkowanie w postaci nebulizacji należy dostosować w zależności od ciężkości choroby i odpowiedzi klinicznej. Poniżej przedstawiono zalecany zakres dawek: Dorośli, młodzież i dzieci w wieku ≥2 lat Od 1 do 2 mln j.m. dwa do trzech razy na dobę (maksymalnie 6 mln j.m./dobę). Dzieci w wieku <2 lat Od 0,5 do 1 mln j.m. dwa razy na dobę (maksymalnie 2 mln j.m./dobę). Należy przestrzegać odpowiednich wytycznych klinicznych dotyczących schematów leczenia, w tym czasu trwania leczenia, częstości i jednoczesnego podawania innych leków przeciwbakteryjnych. Osoby w podeszłym wieku Uważa się, że dostosowanie dawki nie jest konieczne. Zaburzenia czynności nerek Uważa się, że modyfikacja dawki nie jest konieczna, jednak zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.4 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Uważa się, że modyfikacja dawki nie jest konieczna. Sposób podania Do podania wziewnego. Produkt leczniczy Colivia w dawce 1 mln j.m. i 2 mln j.m. jest przeznaczony do podawania metodą nebulizacji przy użyciu odpowiednich nebulizatorów (np. PARI LC Plus, PARI LC Sprint, eFlow rapid, Microlife NEB200). Kolistymetat sodowy jest bardzo dobrze rozpuszczalny w podłożu do rekonstytucji. Zalecaną metodą rozpuszczenia produktu leczniczego jest dodanie 3 mL 0,9% roztworu chlorku sodu lub wody do wstrzykiwań do fiolki zawierającej produkt leczniczy Colivia w dawce 1 000 000 j.m. i 4 mL 0,9% roztworu chlorku sodu lub wody do wstrzykiwań do fiolki zawierającej produkt leczniczy Colivia w dawce 2 000 000 j.m.. Ze względu na możliwość pienienia się roztworu należy unikać energicznego wstrząsania. Otrzymany roztwór do nebulizacji powinien być klarowny. Należy go ostrożnie przenieść do zbiornika na lek w nebulizatorze. Podczas nebulizacji pacjent powinien siedzieć w pozycji wyprostowanej i oddychać normalnie. Nebulizacja powinna odbywać się bez przerywania normalnego oddychania. 5 NR_01.12.2025 v17 Po użyciu nebulizator należy wyczyścić i zdezynfekować w sposób opisany w instrukcji obsługi danego nebulizatora. Podczas użytkowania nebulizator należy przechowywać zgodnie z dołączoną instrukcją. Kolistymetat sodowy w roztworze wodnym ulega hydrolizie do substancji czynnej, kolistyny. Specjalne ostrzeżenia dotyczące przechowywania i postępowania z przygotowanymi roztworami, patrz punkt 6.6. Jeśli pacjent stosuje inne rodzaje leczenia, powinien je stosować w kolejności zalecanej przez lekarza. Tabela przeliczania dawek W UE dawka kolistymetatu sodowego musi być przepisywana i podawana wyłącznie w jednostkach międzynarodowych (j.m.). Na oznakowaniu produktu podana jest liczba j.m. w fiolce. Z powodu różnych sposobów wyrażania dawki w odniesieniu do mocy, dochodziło do zamieszania i błędów w leczeniu. W Stanach Zjednoczonych i innych częściach świata dawka jest wyrażana w miligramach dotyczących aktywnej formy kolistyny (mg CBA). Zarówno j.m., jak i mg CBA, nie reprezentują ilości ani wagi kolistyny, lecz jej aktywność antybakteryjną mierzoną za pomocą metod mikrobiologicznych. Jednostkę aktywnej formy kolistyny definiuje się jako minimalne stężenie, które hamuje wzrost bakterii Escherichia coli 95 I.S.M.* w 1 ml bulionu o pH 7,2. Czystej kolistynie przypisano moc 1000 μg aktywności podstawowej/mg (30 000 j.m./mg). *(Mikroskopia In Situ (ISM) to optyczna, nieinwazyjna technika monitorowania komórek w procesach biologicznych w czasie rzeczywistym). Poniższa tabela przeliczeniowa jest przygotowana w celach informacyjnych, a wartości należy traktować tylko jako nominalne i przybliżone. Tabela przeliczania kolistymetatu sodowego Moc ≈ masa kolistymetatu sodowego [mg]*j.m. ≈ mg CBA 12 500 0,4 1 150 000 5 12 1 000 000 34 80 4 500 000 150 360 9 000 000 300 720 * Nominalna moc substancji czynnej = 12 500 j.m./mg #### 4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na kolistymetat sodowy, kolistynę lub polimyksynę B. #### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy rozważyć podawanie dożylne kolistymetatu sodowego razem z innym lekiem przeciwbakteryjnym, gdy jest to możliwe, biorąc pod uwagę pozostałą wrażliwość drobnoustroju lub drobnoustrojów objętych leczeniem. Ze względu na to, że zgłaszano rozwój oporności na kolistynę podawaną dożylnie (w szczególności w przypadku monoterapii), aby zapobiec rozwojowi oporności należy rozważyć jednoczesne podawanie z innym lekiem przeciwbakteryjnym. 6 NR_01.12.2025 v17 Dane kliniczne dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania dożylnego kolistymetatu sodowego są ograniczone. Zalecane dawki we wszystkich podgrupach są w równym stopniu oparte na ograniczonych danych (dane kliniczne, farmakokinetyczne i farmakodynamiczne). W szczególności ograniczone są dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania dużych dawek (>6 mln j.m./dobę) oraz stosowania dawki nasycającej i dawek dla specjalnych populacji (pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i dzieci i młodzież). Kolistymetat sodowy należy stosować tylko wtedy, gdy inne, częściej przepisywane antybiotyki nie są skuteczne lub nie są właściwe. U każdego pacjenta należy kontrolować czynność nerek na początku leczenia i regularnie w czasie leczenia. Dawkę kolistymetatu sodowego należy dostosować zgodnie z klirensem kreatyniny (patrz punkt 4.2). Pacjenci z hipowolemią lub otrzymujący inne potencjalnie nefrotoksyczne leki, znajdują się w grupie zwiększonego ryzyka nefrotoksyczności spowodowanej kolistyną (patrz punkty 4.5 i 4.8). Nefrotoksyczność zgłaszano w niektórych badaniach jako powiązaną z dawką skumulowaną i czasem trwania leczenia. Należy rozważyć korzyści wynikające z przedłużonego czasu trwania leczenia wobec zwiększonego ryzyka toksyczności dla nerek. Należy zachować ostrożność podczas podawania kolistymetatu sodowego dzieciom poniżej 1 roku życia, ponieważ czynność nerek w tej grupie wiekowej nie jest w pełni dojrzała. Ponadto nie jest znany wpływ niedojrzałej czynności nerek i metabolizmu na przekształcanie kolistymetatu sodowego w kolistynę. Zgłoszono kilka przypadków rzekomego zespołu Barttera u dzieci i osób dorosłych po dożylnym podaniu kolistymetatu sodowego. W podejrzewanych przypadkach należy rozpocząć monitorowanie stężeń elektrolitów w surowicy i wdrożyć odpowiednie postępowanie, jednak normalizacja zaburzeń równowagi elektrolitowej może nie zostać osiągnięta bez przerwania podawania kolistymetatu sodowego. Jeśli wystąpi reakcja alergiczna, należy bezwzględnie przerwać leczenie kolistymetatem sodowym i wdrożyć odpowiednie działania. Zgłaszano, że duże stężenie kolistymetatu sodowego w surowicy, które może być spowodowane przedawkowaniem lub niezmniejszeniem dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, prowadziło do wystąpienia objawów działania neurotoksycznego, takich jak parestezje twarzy, osłabienie mięśni, zawroty głowy, niewyraźna mowa, niestabilność naczynioruchowa, zaburzenia widzenia, splątanie, psychoza i bezdech. Należy prowadzić obserwację w celu wykrycia parestezji okołoustnych i parestezji kończyn, będących oznakami przedawkowania (patrz punkt 4.9). Jak wiadomo, kolistymetat sodowy zmniejsza ilość acetylocholiny uwalnianej z presynaptycznych połączeń nerwowo-mięśniowych i u pacjentów z miastenią należy go stosować z zachowaniem największej ostrożności i tylko w razie wyraźnej konieczności. Zgłaszano zatrzymanie czynności oddechowej po podaniu domięśniowym kolistymetatu sodowego. Zaburzenia czynności nerek zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia bezdechu i blokady nerwowo-mięśniowej po podaniu kolistymetatu sodowego. U pacjentów z porfirią kolistymetat sodowy należy stosować ze skrajną ostrożnością. Zapalenie okrężnicy i rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy związane ze stosowaniem antybiotyków zgłaszano po zastosowaniu prawie każdego z leków przeciwbakteryjnych i może ono również wystąpić po zastosowaniu kolistymetatu sodowego. Ich nasilenie może być od umiarkowanego do zagrażającego życiu. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę takie rozpoznanie u pacjentów, u których w czasie stosowania lub po stosowaniu kolistymetatu sodowego występuje biegunka (patrz punkt 4.8). Należy rozważyć przerwanie leczenia i podanie swoistego leczenia przeciwko Clostridioides difficile. Nie należy podawać produktów leczniczych hamujących perystaltykę. Podawany dożylnie kolistymetat sodowy nie przenika przez barierę krew-mózg w stopniu istotnym klinicznie. Dooponowe lub do komory mózgowej podawanie kolistymetatu sodowego w leczeniu 7 NR_01.12.2025 v17 zapalenia opon mózgowych nie było systematycznie badane w badaniach klinicznych i jest wsparte tylko opisami przypadków. Dane potwierdzające stosowanie konkretnych dawek są bardzo ograniczone. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym podawania kolistymetatu sodowego było jałowe zapalenie opon mózgowych (patrz punkt 4.8). Wziewne podawanie antybiotyków może spowodować skurcz oskrzeli. W celu zapobiegania mu lub leczenia należy podać β2-agonistów. W razie wystąpienia problemów leczenie należy przerwać. Sód Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jedną fiolkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”. Produkt leczniczy Colivia zawiera około 63 mg sodu na dawkę 12 mln j.m. (dawka nasycająca w podaniu dożylnym), co odpowiada 3,15% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Należy wziąć to pod uwagę, u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie. #### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesne stosowanie dożylne kolistymetatu sodowego z innymi lekami, które mogą być nefrotoksyczne lub neurotoksyczne, należy przeprowadzać z zachowaniem dużej ostrożności. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z innymi postaciami kolistymetatu sodowego, ze względu na małe doświadczenie i prawdopodobieństwo sumarycznej toksyczności. Nie przeprowadzono badań in vivo dotyczących interakcji. Mechanizm przekształcania kolistymetatu sodowego w substancję czynną, kolistynę, nie jest opisany. Mechanizm klirensu kolistyny, w tym w nerkach, jest w równym stopniu nieznany. Kolistymetat sodowy ani kolistyna nie indukowały aktywności żadnego z badanych enzymów P 450 (CYP) (CYP1A2, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19 i 3A4/5) w badaniach in vitro w ludzkich hepatocytach. Należy brać pod uwagę możliwość występowania interakcji lekowych podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Colivia z lekami o znanym hamującym lub indukującym działaniu na enzymy metabolizujące leki lub z lekami, o których wiadomo, że są substratami nerkowych mechanizmów nośnikowych. Ze względu na wpływ kolistyny na uwalnianie acetylocholiny, u pacjentów otrzymujących kolistymetat sodowy, należy z zachowaniem ostrożności stosować niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie, ponieważ ich działanie może być wydłużone (patrz punkt 4.4). U pacjentów z miastenią należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kolistymetatu sodowego z makrolidami, takimi jak azytromycyna i klarytromycyna, lub fluorochinolonami, takimi jak norfloksacyna i cyprofloksacyna (patrz punkt 4.4). #### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Nie są dostępne odpowiednie dane dotyczące stosowania kolistymetatu sodowego u kobiet w ciąży. Badania dotyczące pojedynczej dawki u kobiet w ciąży wykazują, że kolistymetat sodowy przenika przez barierę łożyskową. Może wystąpić ryzyko toksycznego działania na płód, jeśli pacjentkom w ciąży podaje się wielokrotne dawki. Badania na zwierzętach są niewystarczające do oceny działania kolistymetatu na rozmnażanie i rozwój (patrz punkt 5.3). Kolistymetat sodowy powinien być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Kolistymetat sodowy przenika do mleka matki. Należy go podawać kobietom karmiącym piersią tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne. #### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn 8 NR_01.12.2025 v17 W trakcie leczenia pozajelitowego kolistymetatem sodowym mogą wystąpić objawy neurotoksyczności, w tym zawroty głowy, dezorientacja lub zaburzenia widzenia. Należy ostrzec pacjentów, aby nie prowadzili pojazdów i nie obsługiwali maszyn, jeśli wystąpią takie objawy. #### 4.8 Działania niepożądane Leczenie ogólnoustrojowe Prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzeń niepożądanych może być związane z wiekiem, czynnością nerek i stanem pacjenta. Po dożylnym podaniu kolistymetatu sodowego wystąpienie rzekomego zespołu Barttera zgłaszano z częstością nieznaną (patrz punkt 4.4). Aż u 27 % pacjentów z mukowiscydozą odnotowano zaburzenia neurologiczne. Na ogół są one łagodne i ustępują w trakcie lub krótko po leczeniu. Neurotoksyczność może być wynikiem przedawkowania, braku obniżenia dawki u pacjentów z niewydolnością nerek, przyjmowania jednocześnie leków blokujących przekaźnictwo nerwowomięśniowe lub innych leków o podobnym działaniu neurologicznym. Obniżenie dawki może złagodzić objawy. Do objawów mogą należeć bezdech, zaburzenia zmysłów (takie jak parestezje i zawroty głowy) oraz rzadziej niestabilność naczynioruchowa, niewyraźne mówienie, zaburzenia widzenia, dezorientacja czy psychoza. Zgłaszano działania niepożądane dotyczące czynności nerek u pacjentów stosujących wyższe niż zalecane dawki dla osób z prawidłową czynnością nerek lub w przypadku niezmniejszania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub podczas równoczesnego stosowania innych leków nefrotoksycznych. Te działania są zwykle odwracalne po przerwaniu leczenia. U pacjentów z mukowiscydozą leczonych w zalecanych granicach dawkowania, nefrotoksyczność występowała rzadko (mniej niż 1%). U ciężko chorych, hospitalizowanych pacjentów (niechorujących na mukowiscydozę), objawy nefrotoksyczności zgłaszano u około 20% przypadków. Podczas leczenia zgłaszano reakcje nadwrażliwości, w tym wysypkę skórną i gorączkę polekową. W przypadku wystąpienia tych objawów należy przerwać leczenie. W miejscu wstrzyknięcia może pojawić się miejscowe podrażnienie. Podanie w postaci nebulizacji Nebulizacja może wywołać kaszel lub skurcz oskrzeli. Zgłaszano ból gardła lub jamy ustnej, który może być spowodowany zakażeniem Candida albicans lub nadwrażliwością. Objawem nadwrażliwości może być również wysypka skórna. W razie jej wystąpienia należy przerwać leczenie. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C; 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 9 NR_01.12.2025 v17 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. #### 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do blokady nerwowo-mięśniowej, która może spowodować osłabienie mięśni, bezdech czy zatrzymanie czynności oddechowej. Ponadto przedawkowanie kolistymetatu sodowego może spowodować ostrą niewydolność nerek objawiającą się zmniejszeniem objętości oddawanego moczu, zwiększeniem stężenia azotu pozabiałkowego (BUN) i kreatyniny w surowicy krwi. Nie istnieje swoiste antidotum, zalecane jest leczenie podtrzymujące. Można podjąć próbę zwiększenia tempa eliminacji kolistyny, np. poprzez zastosowanie wymuszonej diurezy z podaniem mannitolu, długotrwałą hemodializę czy dializę otrzewnową, jednak ich skuteczność nie jest znana. ### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE #### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, inne leki przeciwbakteryjne, polimyksyny. Kod ATC: J01XB01 Mechanizm działania Kolistyna jest cyklicznym polipeptydowym lekiem przeciwbakteryjnym, należącym do grupy polimyksyn. Działanie polimyksyn polega na uszkadzaniu błony komórkowej, czego fizjologicznym następstwem jest śmierć bakterii. Polimyksyny działają wybiórczo na bakterie Gram-ujemne, które mają hydrofobową błonę zewnętrzną. Oporność Bakterie oporne charakteryzują się modyfikacją grup fosforanowych lipopolisacharydów, poprzez podstawienie etanoloaminą lub aminoarabinozą. W naturalnie opornych bakteriach Gram-ujemnych, takich jak Proteus mirabilis i Burkholderia cepacia, wszystkie lipidy fosforanowe są podstawione etanoloaminą lub aminoarabinozą. Między kolistyną (polimyksyną E), a polimyksyną B można spodziewać się występowania oporności krzyżowej. Ze względu na to, że mechanizm działania polimyksyn różni się od mechanizmu działania innych leków przeciwbakteryjnych, można spodziewać się, że oporność na kolistynę i polimyksyny nie spowoduje wystąpienia oporności na inne grupy leków. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne Zgłaszano, że polimyksyny mają zależne od stężenia działanie bakteriobójcze na bakterie wrażliwe. Uznaje się, że współczynnik fAUC/MIC jest powiązany ze skutecznością kliniczną. Wartości graniczne badania wrażliwości Kryteria interpretacyjne MIC (minimalnego stężenia hamującego) dla badania wrażliwości zostały ustanowione przez European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing (EUCAST) dla kolistymetatu sodowego. Są one wymienione tutaj: https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-mic breakpoints_en.xlsx Wrażliwość 10 NR_01.12.2025 v17 Występowanie nabytej oporności może różnić się w zależności od regionu geograficznego i czasu zbierania próbek. Uzyskanie informacji o oporności szczepów na danym obszarze jest pożądane, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. Wskazana jest porada eksperta, szczególnie wtedy, gdy lokalna częstość występowania oporności jest taka, że użyteczność leku − co najmniej w niektórych rodzajach zakażeń − jest wątpliwa. Gatunki zwykle wrażliwe Acinetobacter baumannii Haemophilus influenzae Klebsiella spp. Pseudomonas aeruginosa Gatunki, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej Stenotrophomonas maltophilia Achromobacter xylosoxidans (dawniej Alcaligenes xylosoxidans) Drobnoustroje o oporności naturalnej Burkholderia cepacia i gatunki pokrewne Proteus spp. Providencia spp. Serratia spp. #### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Informacje dotyczące właściwości farmakokinetycznych kolistymetatu sodowego i kolistyny są ograniczone. Istnieją przesłanki, że właściwości farmakokinetyczne u pacjentów w stanie krytycznym różnią się od właściwości farmakokinetycznych u pacjentów z mniej nasilonymi zaburzeniami fizjologicznymi, czy u zdrowych ochotników. Następujące dane są oparte na badaniach z zastosowaniem HPLC, w celu określenia stężenia CMS/kolistyny w osoczu. Po infuzji kolistymetatu sodowego, nieczynny prekursor ulega przekształceniu w czynną kolistynę. Wykazano, że maksymalne stężenie kolistyny w osoczu u pacjentów w stanie krytycznym występuje z opóźnieniem do 7 godzin po podaniu kolistymetatu sodowego. Wchłanianie U zdrowej osoby kolistymetat sodowy nie wchłania się z przewodu pokarmowego w znacznym stopniu. Po inhalacyjnym podaniu odnotowywano zmienne wchłanianie, najprawdopodobniej zależne od wielkości cząstek aerozolu, rodzaju nebulizatora i wydolności płuc. W badaniach z udziałem zdrowych ochotników i pacjentów z różnymi zakażeniami stężenie leku w surowicy było na poziomie od zera do potencjalnie terapeutycznego stężenia 4 mg/L lub wyższego. W związku z tym, przy podawaniu pacjentom kolistymetatu sodowego drogą inhalacyjną, należy zawsze brać pod uwagę możliwość wystąpienia wchłaniania ogólnoustrojowego. Dystrybucja Objętość dystrybucji kolistyny u zdrowych osób jest mała i odpowiada w przybliżeniu objętości płynu pozakomórkowego (ang. extracellular fluid, ECF). Objętość dystrybucji jest istotnie zwiększona u pacjentów w stanie krytycznym. Wiązanie z białkami jest umiarkowane i zmniejsza się przy większych stężeniach. Jeśli u pacjenta nie występuje zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego (PMR) jest minimalne, ale zwiększa się w zapaleniu opon. Zarówno kolistymetat sodowy, jak i kolistyna mają liniową farmakokinetykę w zakresie dawek istotnych klinicznie. 11 NR_01.12.2025 v17 Eliminacja Szacuje się, że około 30% kolistymetatu sodowego jest przekształcane w kolistynę u zdrowych osób, klirens zależy od klirensu kreatyniny, a gdy czynność nerek słabnie, większa część CMS jest przekształcana w kolistynę. U pacjentów z bardzo słabą czynnością nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min) stopień przekształcania może wynosić 60-70%. CMS jest wydalany głównie przez nerki poprzez przesączanie kłębuszkowe. U zdrowych osób 60-70% CMS jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem, w ciągu 24 godzin. Eliminacja czynnej kolistyny nie jest w pełni opisane. Kolistyna ulega rozległemu kanalikowemu wchłanianiu zwrotnemu w nerkach i może być wydalana inną drogą niż przez nerki lub podlega metabolizmowi nerkowemu z możliwą kumulacją w nerkach. Klirens kolistyny zmniejsza się w zaburzeniach czynności nerek, prawdopodobnie z powodu zwiększonego przekształcania CMS. Okres półtrwania kolistyny u zdrowych osób i u osób z mukowiscydozą wynosi odpowiednio około 3 godziny i 4 godziny, z klirensem całkowitym wynoszącym około 3 L/godzinę. U pacjentów w stanie krytycznym zgłaszano, że okres półtrwania jest wydłużony o około 9-18 godzin. #### 5.3 Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa Dane o potencjalnej genotoksyczności są ograniczone oraz brak jest danych dotyczących rakotwórczego działania kolistymetatu sodowego. W badaniach in vitro wykonanych na ludzkich limfocytach stwierdzono indukcję aberracji chromosomalnej. Działanie to prawdopodobnie zależy od indeksu mitotycznego, który również był obserwowany. Badania dotyczące toksycznego wpływu na reprodukcję wykonane na szczurach i myszach nie wykazały teratogennego działania kolistymetatu sodowego. Jednak po domięśniowym podaniu kolistymetatu sodowego królikom podczas organogenezy w dawkach 4,15 i 9,3 mg/kg doszło do wystąpienia stopy końsko-szpotawej odpowiednio u 2,6% i 2,9% zarodków. Były to dawki stanowiące 0,5 i 1,2-krotność maksymalnej dawki dobowej stosowanej u ludzi. Ponadto w przypadku dawki 9,3 mg/kg wystąpiła podwyższona resorpcja. ### 6. DANE FARMACEUTYCZNE #### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Nie zawiera. #### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Należy uważać, by infuzja, zastrzyk i roztwory do nebulizacji zawierające kolistymetat sodowy nie zmieszały się. #### 6.3 Okres ważności Przed otwarciem 2 lata Roztwory zrekonstytuowane Hydroliza kolistymetatu znacznie wzrasta po rekonstytucji i rozcieńczeniu poniżej krytycznego stężenia miceli około 80 000 j.m. na mL. W przypadku roztworów do infuzji, które zostały rozcieńczone powyżej pierwotnej objętości fiolki i(lub) o stężeniu < 80 000 IU/mL oraz do podawania dooponowego i do komory mózgowej, należy użyć od razu po sporządzeniu. 12 NR_01.12.2025 v17 Z perspektywy mikrobiologicznej roztwory należy zużyć od razu po sporządzeniu. Jeżeli roztwór nie zostanie zużyty od razu po sporządzeniu, za okres i warunki przechowywania po otwarciu odpowiada użytkownik i nie powinny być dłuższe niż 8 godzin w temperaturze 2-8°C, chyba że rekonstytucja/rozcieńczenie miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. #### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25˚C. Warunki przechowywania produktu leczniczego po sporządzeniu roztworu, patrz punkt 6.3. #### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Produkt leczniczy jest zapakowany w fiolki o pojemności 20 mL, z bezbarwnego szkła typu III. Fiolki zamknięte są szarymi korkami z gumy chlorobutylowej i zabezpieczone wieczkami aluminiowymi. Fiolki pakowane są w tekturowe pudełko. Opakowanie zawiera 1 fiolkę, 10 fiolek lub 20 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. #### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Roztwór można podać tylko wtedy, jeśli jest przezroczysty i jest praktycznie wolny od cząstek widocznych gołym okiem. Produkt leczniczy Colivia 1 000 000 j.m., 2 000 000 j.m. oraz 3 000 000 j.m. Podanie dożylne Roztwór do wstrzykiwań dożylnych Zawartość fiolki (1 mln j.m., 2 mln j.m. lub 3 mln j.m.) należy rozpuścić w nie więcej niż 10 ml wody do wstrzykiwań lub 0,9% chlorku sodu. Przygotowany roztwór podawać w powolnym wstrzyknięciu dożylnym (od 3 do 5 minut). Roztwór do infuzji Zawartość fiolki po rekonstytucji (1 mln j.m., 2 mln j.m. lub 3 mln j.m.) można rozcieńczyć, zwykle 50 ml 0,9% chlorku sodu. Roztwór sporządza się w worku/pojemniku poliolefinowym. Produkt leczniczy Colivia 1 000 000 j.m., 2 000 000 j.m. oraz 3 000 000 j.m. Podanie dooponowe i do komory mózgowej Objętość sporządzonego roztworu nie może przekraczać 1 ml, a stężenie po rozpuszczeniu nie może być wyższe niż 125 000 j.m./mL. Rozpuszczalnikiem odpowiednim do sporządzenia roztworu jest 0,9% roztwór chlorku sodu. 13 NR_01.12.2025 v17 Produkt leczniczy Colivia 1 000 000 j.m. oraz 2 000 000 j.m. Podanie wziewne Roztwór do nebulizacji Zawartość fiolki należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań lub w 0,9% roztworze chlorku sodu. Kolistymetat sodowy jest bardzo dobrze rozpuszczalny w podłożu do rekonstytucji. Zawartość fiolki 1 mln j.m. należy rozpuścić w 3 ml wody do wstrzykiwań lub 0,9% roztworze chlorku sodu. Zawartość fiolki 2 mln j.m. należy rozpuścić w 4 ml wody do wstrzykiwań lub 0,9% roztworze chlorku sodu. Podawać w nebulizatorze. Ze względu na możliwość pienienia się roztworu, należy unikać energicznego wstrząsania. Otrzymany roztwór do nebulizacji powinien być klarowny i ostrożnie przelany do zbiornika na lek w nebulizatorze. Nebulizację należy przeprowadzić w dobrze wywietrzonym pomieszczeniu. Roztwór jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użytku, a wszelkie pozostałości roztworu należy usunąć. ### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne „Polfa” Spółka Akcyjna ul. A. Fleminga 2 03-176 Warszawa ### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Colivia, 1 000 000 j.m.: Colivia, 2 000 000 j.m.: Colivia, 3 000 000 j.m.: ### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: ### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO --- > Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.