# Fromilid Uno

> Klarytromycyna · 500 mg · Tabletki o przedłużonym uwalnianiu

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Fromilid Uno
- **Nazwa powszechna:** Clarithromycinum
- **Substancja czynna:** [Klarytromycyna](https://apteka.online/odpowiedniki/clarithromycinum)
- **Moc:** 500 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki o przedłużonym uwalnianiu
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** J01FA09
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 141/24
- **Podmiot odpowiedzialny:** Delfarma Sp. z o.o.
- **Import równoległy:** Tak
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbakteryjne-do-stosowania-ogolnego/fromilid-uno-tabl-pu-500-mg-delfarma
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbakteryjne-do-stosowania-ogolnego/fromilid-uno-tabl-pu-500-mg-delfarma.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/49529/parallel-import-files/LEAFLET/public
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/13144/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 7 tabl. | 5909991536879 | Rp | — | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 14 tabl. | 5909991536862 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Fromilid Uno i w jakim celu się go stosuje?
Lek Fromilid Uno zawiera jako substancję czynną klarytromycynę, która jest antybiotykiem z grupy
makrolidów, działającym przeciwbakteryjnie poprzez hamowanie syntezy białka. Lek Fromilid Uno
działa na wiele gatunków bakterii tlenowych i beztlenowych, zarówno Gram-dodatnich, jak i
Gram-ujemnych.

Klarytromycyna w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest wskazana w leczeniu następujących
zakażeń, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na klarytromycynę:
- zakażenia górnych dróg oddechowych (np. zapalenie gardła, zapalenie zatok przynosowych),
- zapalenie ucha środkowego,
- zakażenia dolnych dróg oddechowych (np. zapalenie oskrzeli i zapalenie płuc),
- zakażenia skóry i tkanki podskórnej (np. zapalenie mieszków włosowych, zapalenie tkanki
łącznej i róża).

### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Fromilid Uno

Kiedy nie przyjmować leku Fromilid Uno
- jeśli pacjent ma uczulenie na klarytromycynę lub inne antybiotyki makrolidowe (takie, jak
azytromycyna, erytromycyna), lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
- jeśli u pacjenta stwierdzono ciężką niewydolność nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30
ml/min), ponieważ nie ma możliwości zmniejszenia dawki leku (tabletki nie można dzielić). U
tych pacjentów zaleca się stosowanie leku Fromilid w postaci o niezmodyfikowanym
uwalnianiu substancji czynnej;
- jeśli pacjent stosuje którykolwiek z następujących leków:
- leki mogące powodować ciężkie zaburzenia rytmu serca, w tym:
- astemizol lub terfenadyna (leki stosowane w alergii)
- cyzapryd (lek stosowany w zaburzeniach czynności przewodu pokarmowego)

- pimozyd (lek stosowany w zaburzeniach psychicznych)
- tikagrelor (lek hamujący agregację płytek krwi);
- ranolazyna (lek nasercowy);
- alkaloidy sporyszu, takie jak ergotamina lub dihydroergotamina (leki stosowane między innymi
w migrenie);
- lowastatyna, symwastatyna (leki z grupy statyn, stosowane w celu zmniejszenia stężenia
cholesterolu we krwi);
- jeśli pacjent przyjmuje lek zawierający lomitapid;
- midazolam podawany doustnie (lek stosowany w stanach lękowych i bezsenności);
- kolchicyna (lek stosowany w leczeniu dny moczanowej);
- jeśli u pacjenta występuje zbyt niskie stężenie potasu lub magnezu we krwi (hipokaliemia lub
hipomagnezemia);
- jeśli u pacjenta lub w jego rodzinie w przeszłości występowały zaburzenia rytmu serca
(komorowe zaburzenia rytmu, w tym torsade de pointes) lub nieprawidłowości w
elektrokardiogramie (EKG, rejestracja czynności elektrycznej serca) zwane „zespołem
wydłużonego odstępu QT”;
- jeśli u pacjenta stwierdzono ciężką niewydolność wątroby ze współistniejącą niewydolnością
nerek.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Fromilid Uno należy omówić to z lekarzem, jeśli pacjenta
dotyczą poniższe okoliczności:
- pacjentka jest w ciąży lub podejrzewa, że jest w ciąży,
- u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek lub wątroby,
- u pacjenta stwierdzono chorobę wieńcową, ciężką niewydolność serca, spowolnienie czynności
serca,
- pacjent stosuje którykolwiek z leków wymienionych w punkcie „Lek Fromilid Uno a inne leki”.

Jeśli podczas stosowania leku Fromilid Uno u pacjenta wystąpią opisane niżej sytuacje, należy
powiedzieć o tym lekarzowi:
- ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka plamisto-grudkowa, pokrzywka,
wybroczyny, obrzęk krtani, skurcz oskrzeli - należy natychmiast zgłosić się do lekarza, który
zastosuje odpowiednie leczenie;
- biegunka, zwłaszcza ostra lub przedłużająca się; należy jak najszybciej o tym powiedzieć
lekarzowi. Jeśli to będzie konieczne lekarz zaleci odpowiednie leczenie; nie należy stosować
leków przeciwbiegunkowych;
- objawy świadczące o zaburzeniach czynności wątroby, takie jak brak łaknienia, żółtaczka,
ciemna barwa moczu, świąd lub bolesność brzucha; należy przerwać leczenie i zgłosić się do
lekarza;
- nowe zakażenie (nadkażenie) bakteriami niewrażliwymi na klarytromycynę lub grzybami,
zwłaszcza podczas długotrwałego stosowania antybiotyku - lekarz zaleci odpowiednie leczenie.

Ponadto podczas stosowania leku Fromilid Uno może wystąpić:
- oporność krzyżowa bakterii (bakterie niewrażliwe na działanie klarytromycyny mogą
wykazywać również oporność na inne antybiotyki makrolidowe oraz linkomycynę i
klindamycynę).

Lek Fromilid Uno a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,
a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Należy koniecznie poinformować lekarza, jeśli pacjent stosuje jeden z poniżej wymienionych
leków, ponieważ ich stosowanie z lekiem Fromilid Uno jest przeciwwskazane:
- astemizol lub terfenadyna (leki stosowane w alergii);
- cyzapryd lub domperydon (leki stosowane w zaburzeniach czynności przewodu
pokarmowego);
- pimozyd (lek stosowany w zaburzeniach psychicznych);

- tikagrelor, ranolazyna (leki stosowane w chorobach serca i krążenia);
- alkaloidy sporyszu, takie jak ergotamina lub dihydroergotamina (leki stosowane między innymi
w migrenie);
- statyny - lowastatyna, symwastatyna (leki obniżające stężenie cholesterolu we krwi);
- midazolam podawany doustnie (lek stosowany w stanach lękowych i bezsenności);
- kolchicyna (lek stosowany w dnie moczanowej).

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent stosuje którykolwiek z wymienionych poniżej leków,
ponieważ konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania ich z lekiem
Fromilid Uno:
- ryfampicyna, ryfapentyna, ryfabutyna (antybiotyki stosowane w leczeniu gruźlicy);
- flukonazol, itrakonazol (leki przeciwgrzybicze);
- atazanawir, efawirenz, etrawiryna, newirapina, rytonawir, sakwinawir, zydowudyna (stosowane
w leczeniu zakażenia HIV);
- digoksyna, chinidyna, dyzopiramid, werapamil, amlodypina, diltiazem (stosowane w leczeniu
zaburzeń rytmu serca lub nadciśnienia tętniczego);
- alprazolam, triazolam, midazolam podawany dożylnie lub na błonę śluzową jamy ustnej (leki
stosowane w stanach lękowych lub bezsenności);
- warfaryna lub jakikolwiek inny lek przeciwzakrzepowy, np. dabigatran, rywaroksaban,
apiksaban (leki stosowane w celu rozrzedzenia krwi);
- kwetiapina lub inny atypowy lek przeciwpsychotyczny;
- karbamazepina, walproinian, fenytoina (leki przeciwpadaczkowe);
- atorwastatyna, rozuwastatyna (statyny – leki obniżające stężenie cholesterolu we krwi);
- metyloprednizolon (lek przeciwzapalny);
- omeprazol (lek zmniejszający wydzielanie soku żołądkowego);
- cylostazol (lek stosowany w chromaniu przestankowym, które objawia się bólem mięśni
kończyn dolnych występującym podczas wysiłku i ustępującym po krótkim odpoczynku);
- cyklosporyna, takrolimus, syrolimus (leki stosowane między innymi po przeszczepach);
- syldenafil, tadalafil, wardenafil (leki stosowane w zaburzeniach erekcji);
- ibrutynib lub winblastyna (leki stosowane w chemioterapii nowotworów);
- teofilina (lek stosowany w astmie oskrzelowej);
- tolterodyna (lek stosowany w nietrzymaniu moczu);
- fenobarbital (lek przeciwdrgawkowy);
- dziurawiec zwyczajny ([Hypericum perforatum] lek roślinny stosowany w lekkiej depresji);
- sulfonylomocznik, nateglinid, repaglinid, insulina (leki stosowane w cukrzycy);
- leki ototoksyczne (uszkadzające słuch), szczególnie antybiotyki aminoglikozydowe stosowane
w zakażeniach bakteryjnych.

Stosowanie leku Fromilid Uno z jedzeniem i piciem
Tabletkę należy połknąć w całości, popijając płynem. Nie należy jej rozgryzać ani dzielić. Lek Fromilid
Uno należy przyjmować w czasie posiłku.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania klarytromycyny w okresie ciąży i karmienia piersią. Lek
Fromilid Uno można stosować u kobiety w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść
dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.

Ponieważ klarytromycyna przenika do mleka ludzkiego, kobieta karmiąca piersią powinna zachować
szczególną ostrożność stosując lek Fromilid Uno.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Fromilid Uno może powodować zawroty głowy, stany splątania i dezorientację, co może mieć
wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjent nie powinien prowadzić
pojazdów ani obsługiwać maszyn jeśli wystąpią powyższe objawy.

Lek Fromilid Uno zawiera laktozę jednowodną i sód
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Każda tabletka zawiera 12,85 mg sodu. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to
znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Lek zawiera 25,7 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w maksymalnej dawce dobowej.
Odpowiada to 1,28% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych. Należy to
wziąć pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

### 3. Jak przyjmować lek Fromilid Uno?
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Tabletkę należy połknąć w całości popijając przynajmniej połową szklanki płynu. Tabletek nie należy
rozgryzać ani dzielić. Lek Fromilid Uno należy przyjmować w czasie posiłku.

Dawkowanie i czas trwania leczenia zależy od rodzaju i miejsca zakażenia, wieku pacjenta oraz jego
reakcji na leczenie.

Zalecana dawka

Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat
Zalecana dawka to 1 tabletka 500 mg, raz na dobę. W ciężkich zakażeniach lekarz może zwiększyć
dawkę do 1 g, raz na dobę (dwie tabletki po 500 mg).

Leczenie trwa zwykle 5 do 14 dni. Jedynie w zapaleniu płuc i zatok lek należy przyjmować przez 6 do
14 dni.

Pacjentowi z niewydolnością nerek lekarz może zalecić inne dawkowanie leku.

Dzieci w wieku poniżej 12 lat
Zaleca się podawanie klarytromycyny w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Fromilid Uno
W przypadku zażycia większej dawki leku niż zalecana, należy natychmiast skontaktować się z
lekarzem lub farmaceutą.
Przedawkowanie leku może spowodować zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności,
wymioty bóle brzucha). W razie przedawkowania lekarz zastosuje odpowiednie leczenie objawowe.

Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków makrolidowych, hemodializa ani dializa otrzewnowa
nie zmniejszają stężenia klarytromycyny w surowicy.

Pominięcie przyjęcia leku Fromilid Uno
W przypadku pominięcia zażycia dawki leku o określonym czasie, należy przyjąć ją jak najszybciej.
Jeżeli jednak zbliża się czas przyjęcia kolejnej dawki, należy opuścić zapomnianą i kontynuować
według zwykłego schematu przyjmowania.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie przyjmowania leku Fromilid Uno
Nie należy przerywać przyjmowania leku bez konsultacji z lekarzem. Zbyt wczesne przerwanie leczenia
może spowodować nawrót choroby.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli wystąpi u pacjenta, na dowolnym etapie przyjmowania leku, następujące działanie niepożądane,
należy przestać przyjmować lek Fromilid Uno i natychmiast skonsultować się z lekarzem:
- wstrząs - ostra zagrażająca życiu reakcja uczuleniowa, objawiająca się m.in. splątaniem,
bladością skóry, spadkiem ciśnienia krwi, poceniem się, wytwarzaniem małej ilości moczu,
przyspieszonym oddechem, osłabieniem i omdleniem
- reakcje uczuleniowe: wysypka (występująca często), świąd, pokrzywka (występujące niezbyt
często), obrzęk naczynioruchowy twarzy, języka, ust, oczu i gardła, trudności w oddychaniu
- ciężkie reakcje skórne:
- ostra uogólniona osutka krostkowa - czerwona, łuszcząca się wysypka z guzkami pod
skórą i pęcherzami
- pęcherzowy rumień wielopostaciowy (zespół Stevensa-Johnsona) objawiający się
nagle pojawiającą się gorączką i krostami, szybko i samoistnie ustępującymi po
odstawieniu leku; ciężka choroba objawiająca się pęcherzami i nadżerkami na skórze, w
obrębie jamy ustnej, oczu i narządów płciowych, gorączką i bólami stawowymi
- toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella) - ciężka gwałtownie przebiegająca
choroba objawiająca się pękającymi olbrzymimi pęcherzami podnaskórkowymi,
rozległymi nadżerkami na skórze, złuszczaniem dużych płatów naskórka oraz gorączką
- zespół DRESS - ciężka (zagrażająca życiu) wysypka polekowa przebiegająca ze
zwiększeniem liczby granulocytów kwasochłonnych i zajęciem narządów
wewnętrznych
- ciężka lub przedłużająca się biegunka, z możliwą domieszką krwi lub śluzu w stolcu
(rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy). Biegunka może wystąpić nawet po dwóch miesiącach
po zakończeniu leczenia klarytromycyną. W takim przypadku również należy skontaktować się
z lekarzem.
- zażółcenie skóry (żółtaczka), podrażnienie skóry, jasne zabarwienie stolca, ciemne zabarwienie
moczu, tkliwość dotykowa brzucha lub utrata apetytu. Mogą to być objawy niewydolności
wątroby.
- obrzęk mięśni, kurcze i ból mięśni mogące być objawami rabdomiolizy (zespół objawów
chorobowych wywołanych rozpadem tkanki mięśniowej).
W niektórych przypadkach rabdomiolizy klarytromycynę podawano jednocześnie z innymi
lekami, o których wiadomo, że mogą spowodować rabdomiolizę, takimi jak: leki stosowane w
leczeniu zaburzeń lipidowych, np. statyny, fibraty; leki stosowane w leczeniu dny moczanowej,
np. kolchicyna lub allopurynol.
Działania te występują z nieznaną częstością, o ile nie podano inaczej.

Pozostałe działania niepożądane:

W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu klarytromycyny zgłaszano następujące częste
działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 na 100 pacjentów):
- bezsenność;
- zaburzenia smaku, ból głowy;
- biegunka, wymioty, niestrawność, nudności, bóle brzucha;
- nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby;
- nadmierne pocenie się.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 na 1000 pacjentów):
- kandydoza (grzybica), zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, zakażenie pochwy;
- zmniejszenie liczby krwinek białych;
- nadwrażliwość;
- jadłowstręt, zmniejszenie apetytu;
- niepokój;

- zawroty głowy, senność, drżenia;
- zaburzenia równowagi, niedosłuch, szumy uszne;
- kołatanie serca, zmiany w zapisie EKG (wydłużenie odstępu QT);
- krwawienie z nosa;
- choroba refluksowa przełyku, zapalenie żołądka i jelit, ból odbytu, zapalenia jamy ustnej,
zapalenie języka, zaparcia, suchość w jamie ustnej, odbijanie, wzdęcia z oddawaniem gazów;
- zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych;
- ból mięśni;
- astenia (osłabienie, brak sił).

Poniżej wymieniono działania niepożądane o nieznanej częstości występowania (częstość nie może
być określona na podstawie dostępnych danych), zgłaszane po wprowadzeniu do obrotu
klarytromycyny w postaci tabletek i zawiesiny:
- róża;
- agranulocytoza (zmniejszenie liczby granulocytów we krwi), trombocytopenia (zmniejszenie
liczby płytek krwi);
- trądzik;
- zaburzenie psychotyczne, stan splątania, depersonalizacja, depresja, dezorientacja, omamy,
niezwykłe sny, mania;
- drgawki, brak smaku, węch opaczny, utrata węchu, parestezje (drętwienie, mrowienie);
- głuchota;
- zaburzenia rytmu serca, częstoskurcz komorowy, migotanie komór;
- krwotok;
- ostre zapalenie trzustki, przebarwienie języka, przebarwienie zębów;
- miopatia (choroba mięśni z osłabieniem siły mięśniowej), ból mięśni;
- niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek;
- zmiana wyników badań diagnostycznych (zwiększenie wartości międzynarodowego wskaźnika
znormalizowanego (INR), wydłużenie czasu protrombinowego, nieprawidłowa barwa moczu).

Pacjenci z obniżoną odpornością
Oprócz objawów wynikających z przebiegu choroby, u dorosłych pacjentów z obniżoną odpornością
obserwowano następujące działania niepożądane:
- nudności, wymioty, zmiany w odczuwaniu smaku, zaparcia, ból brzucha, biegunka, wzdęcia z
oddawaniem gazów, suchość w jamie ustnej;
- ból głowy, zaburzenia słuchu;
- wysypka;
- duszność, bezsenność;
- nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych: zwiększenie aktywności aminotransferazy
asparaginianowej (AspAT) i aminotransferazy alaninowej (AlAT), zwiększenie stężenia azotu
mocznikowego we krwi oraz zmniejszenie liczby płytek krwi i białych krwinek.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 (22) 49 21 301
faks: + 48 (22) 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Fromilid Uno?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C w oryginalnym opakowaniu.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których już się nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Fromilid Uno
- Substancją czynną leku jest klarytromycyna. Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu
zawiera 500 mg klarytromycyny.
- Pozostałe składniki tabletki to:
rdzeń: sodu alginian, sodowo-wapniowy alginian, laktoza jednowodna, powidon, polisorbat 80,
krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, talk;
otoczka: hypromeloza, talk, żelaza tlenek żółty (E 172), tytanu dwutlenek (E 171), glikol
propylenowy.

Jak wygląda lek Fromilid Uno i co zawiera opakowanie
Tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 500 mg są owalne, obustronnie wypukłe, barwy brązowożółtej z
napisem „U” na jednej stronie.
Opakowanie zawiera tabletki o przedłużonym uwalnianiu w blistrach z PVC-PVDC/Al, w tekturowym
pudełku.

Wielkości opakowań: 7 tabletek o przedłużonym uwalnianiu i 14 tabletek o przedłużonym uwalnianiu.

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do podmiotu
odpowiedzialnego lub importera równoległego.

Podmiot odpowiedzialny w Rumunii, kraju eksportu:
KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia

Wytwórca:
KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia

Importer równoległy:
Delfarma Sp. z o.o., ul. Św. Teresy od Dzieciątka Jezus 111, 91-222 Łódź

Przepakowano w:
Delfarma Sp. z o.o., ul. Św. Teresy od Dzieciątka Jezus 111, 91-222 Łódź

Nr pozwolenia w Rumunii, kraju eksportu: 9268/2016/02
9268/2016/03
Nr pozwolenia na import równoległy: 141/24

Data zatwierdzenia ulotki: 03.04.2024

[Informacja o zastrzeżonym znaku towarowym]

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Fromilid Uno, 500 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

1 tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 500 mg klarytromycyny (Clarithromycinum).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu
1 tabletka zawiera 213,75 mg laktozy jednowodnej i 12,85 mg sodu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu

Tabletki powlekane są owalne, obustronnie wypukłe, barwy brązowożółtej, z napisem U na jednej
stronie.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Klarytromycyna w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu jest wskazana w leczeniu
następujących zakażeń, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na klarytromycynę:

- zakażenia górnych dróg oddechowych (np. zapalenie gardła wywołane przez Streptococcus
pyogenes, zapalenie zatok przynosowych, wywołane przez wrażliwe drobnoustroje m.in.
Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis i Streptococcus pneumoniae);
- zapalenie ucha środkowego;
- zakażenia dolnych dróg oddechowych (np. zapalenie oskrzeli i zapalenie płuc, wywołane przez
wrażliwe drobnoustroje m.in. Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis i Streptococcus
pneumoniae);
- zakażenia skóry i tkanki podskórnej (np. zapalenie mieszków włosowych, zapalenie tkanki łącznej i
róża, wywołane przez Staphylococcus aureus lub Streptococcus pyogenes).

Należy uwzględnić oficjalne wytyczne, dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Fromilid Uno w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu przeznaczony jest dla osób dorosłych i
młodzieży w wieku powyżej 12 lat.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat
Zwykle zalecana dawka - jedna tabletka 500 mg, raz na dobę podczas posiłku. W ciężkich zakażeniach
dawkę można zwiększyć do 1 g, raz na dobę (dwie tabletki po 500 mg). Leczenie trwa zwykle 5 do 14
dni. Jedynie w zapaleniu płuc i zatok produkt należy podawać przez 6 do 14 dni.

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek
U pacjentów z niewydolnością nerek, u których klirens kreatyniny wynosi poniżej 0,5 ml/s (30 ml/min) lub
stężenie kreatyniny w surowicy przekracza 290 μmol/l (3,3 mg/100 ml), dawkę klarytromycyny należy
zmniejszyć o połowę, tj. do 250 mg raz na dobę lub, w leczeniu cięższych zakażeń, do 250 mg dwa razy na
dobę. U tych pacjentów leczenie nie powinno trwać dłużej niż 14 dni. W tej populacji pacjentów nie
należy stosować klarytromycyny w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, ze względu na brak
możliwości podziału tabletki i zmniejszenia dawki 500 mg na dobę (patrz punkt 4.3).

Dzieci w wieku poniżej 12 lat
W badaniach klinicznych z udziałem dzieci w wieku od 6 miesięcy do 12 lat stosowano
klarytromycynę w postaci zawiesiny. Dlatego u dzieci zaleca się stosowanie klarytromycyny w postaci
zawiesiny doustnej.

Sposób podawania
Tabletkę należy połknąć w całości, popijając płynem. Nie należy jej rozgryzać ani dzielić. Fromilid
Uno należy przyjmować w czasie posiłku.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na antybiotyki z grupy makrolidów lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1.

Przeciwwskazane jest jednoczesne leczenie klarytromycyną i którymkolwiek z następujących
produktów leczniczych: astemizol, cyzapryd, domperydon, pimozyd, terfenadyna, ponieważ może to
powodować wydłużenie odstępu QT i zaburzenia rytmu serca, w tym częstoskurcz komorowy,
migotanie komór i komorowe zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes (patrz punkty 4.4 i 4.5).

Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie klarytromycyny i alkaloidów sporyszu (np. ergotaminy
lub dihydroergotaminy), ponieważ może to wywołać objawy zatrucia sporyszem (patrz punkt 4.5).
Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie klarytromycyny i doustnych postaci midazolamu (patrz
punkt 4.5).

Nie należy stosować klarytromycyny u pacjentów, u których w przeszłości występowało wydłużenie
odstępu QT (wrodzone lub udokumentowane nabyte wydłużenie odstępu QT) lub komorowe zaburzenia
rytmu serca, w tym torsade de pointes (patrz punkty 4.4 i 4.5).

Nie należy podawać klarytromycyny pacjentom z zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemią lub
hipomagnezemią, ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT).

Nie należy stosować klarytromycyny u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby współistniejącą z
niewydolnością nerek.

Nie należy stosować klarytromycyny jednocześnie z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (statyny), które
są w znacznym stopniu metabolizowane przez CYP3A4 (lowastatyna lub symwastatyna), ze względu na
zwiększone ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy (patrz punkt 4.4).

Podobnie jak w przypadku innych silnych inhibitorów CYP3A4, klarytromycyny nie należy stosować u
pacjentów przyjmujących kolchicynę (patrz punkty 4.4 i 4.5).

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z tikagrelorem, iwabradyną lub ranolazyną.

Podawanie klarytromycyny równocześnie z lomitapidem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.5).

Stosowanie klarytromycyny w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu jest przeciwwskazane u
pacjentów z klirensem kreatyniny mniejszym niż 30 ml/min ze względu na brak możliwości
zmniejszenia dawki leku (tabletki nie można dzielić). U tych pacjentów należy stosować
klarytromycynę w postaci o natychmiastowym uwalnianiu.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Kobietom w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, lekarz nie powinien zalecać klarytromycyny bez
wnikliwej oceny, czy korzyść dla matki przeważa nad zagrożeniem dla płodu.

Długotrwałe stosowanie może, jak w przypadku innych antybiotyków, spowodować rozwój
niewrażliwych bakterii i grzybów. W razie wystąpienia nadkażenia należy rozpocząć odpowiednie
leczenie.

Klarytromycyna jest metabolizowana głównie w wątrobie. Należy zatem zachować szczególną
ostrożność podając ten antybiotyk pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby. Należy również
zachować szczególną ostrożność podczas stosowania klarytromycyny u pacjentów z umiarkowanym lub
ciężkim zaburzeniem czynności nerek.

Podczas stosowania klarytromycyny notowano zaburzenia czynności wątroby, w tym zwiększenie
aktywności enzymów wątrobowych oraz miąższowe i (lub) cholestatyczne zapalenie wątroby z
żółtaczką lub bez. Takie zaburzenie czynności wątroby może być ciężkie i jest na ogół przemijające. W
niektórych przypadkach notowano niewydolność wątroby prowadzącą do zgonu. Na ogół było to
związane z poważnymi chorobami podstawowymi i (lub) stosowanymi równocześnie lekami. Należy
poinformować pacjenta, aby natychmiast przerwać przyjmowanie leku i zgłosić się do lekarza, jeśli
wystąpią przedmiotowe lub podmiotowe objawy choroby wątroby, takie jak brak łaknienia, żółtaczka,
ciemna barwa moczu, świąd czy ból brzucha.

Powikłaniem wynikającym ze stosowania prawie każdego leku przeciwbakteryjnego, w tym
antybiotyków makrolidowych, może być rzekomobłoniaste zapalenie jelit o nasileniu od lekkiego do
zagrażającego życiu. Występowanie biegunki wywołanej przez Clostridium difficile (ang. Clostridium
difficile-associated diarrhea, CDAD) obserwowano w związku ze stosowaniem prawie każdego leku
przeciwbakteryjnego, w tym klarytromycyny. Powikłanie to może mieć różne nasilenie – od lekkiej
biegunki po prowadzące do zgonu zapalenie okrężnicy. Stosowanie leków przeciwbakteryjnych zmienia
prawidłową florę okrężnicy, co może prowadzić do nadmiernego namnażania C. difficile. Rozpoznanie
CDAD należy brać pod uwagę u każdego pacjenta z biegunką występującą po leczeniu antybiotykami.
Konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu, ponieważ o występowaniu CDAD informowano
nawet po ponad dwóch miesiącach od zakończenia podawania leków przeciwbakteryjnych.

Kolchicyna. Po wprowadzeniu do obrotu obserwowano nasilenie toksycznego działania kolchicyny,
kiedy stosowana była jednocześnie z klarytromycyną, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku i z
niewydolnością nerek. U niektórych z tych pacjentów działanie to prowadziło do zgonu (patrz punkt
4.5). Jednoczesne stosowanie klarytromycyny i kolchicyny jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania klarytromycyny i triazolowych
pochodnych benzodiazepiny, takich jak triazolam i midazolam w postaci do podawania dożylnego i na
błonę śluzową jamy ustnej (patrz punkt 4.5).

Zdarzenia sercowo-naczyniowe
U pacjentów leczonych makrolidami, w tym klarytromycyną, obserwowano wydłużenie odstępu QT,
mające wpływ na repolaryzację serca, niosące ze sobą ryzyko rozwoju zaburzeń rytmu serca i zaburzeń
typu torsade de pointes (patrz punkt 4.8). W związku ze zwiększeniem ryzyka wydłużenia odstępu QT i
ryzyka arytmii komorowych (w tym zaburzeń typu torsade de pointes) stosowanie klarytromycyny jest
przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących astemizol, cyzapryd, domperydon, pimozyd i
terfenadynę, u pacjentów z hipokaliemią, u pacjentów z wydłużeniem odstępu QT i arytmią komorową
w wywiadzie (patrz punkt 4.3).

Ponadto należy zachować ostrożność stosując klarytromycynę w niżej opisanych grupach pacjentów:
- pacjenci z chorobą tętnic wieńcowych, ciężką niewydolnością serca, zaburzeniami przewodzenia
serca lub klinicznie istotną bradykardią;
- pacjenci przyjmujący równocześnie inne produkty lecznicze wydłużające odstęp QT, inne niż te,
które są przeciwwskazane.

Wyniki badań oceniających ryzyko działania niepożądanego makrolidów na układ sercowo-naczyniowy
są zmienne. W niektórych badaniach obserwacyjnych stwierdzono rzadkie, krótkoterminowe ryzyko
zaburzeń rytmu serca, zawału mięśnia sercowego lub zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych,
związane ze stosowaniem makrolidów, w tym klarytromycyny. Przepisując klarytromycynę, należy brać
pod uwagę zarówno te obserwacje, jak i korzyści terapeutyczne z zastosowania leku.

Zapalenie płuc. Ze względu na rosnącą oporność Streptococcus pneumoniae na antybiotyki
makrolidowe, przed przepisaniem klarytromycyny w leczeniu pozaszpitalnego zapalenia płuc należy
wykonać badanie wrażliwości na antybiotyki. W leczeniu szpitalnego zapalenia płuc klarytromycynę
należy stosować w skojarzeniu z dodatkowymi odpowiednimi antybiotykami.

Zakażenia skóry i tkanek miękkich o nasileniu lekkim lub umiarkowanym. Zakażenia te są najczęściej
wywoływane przez bakterie Staphylococcus aureus i Streptococcus pyogenes, które mogą wykazywać
odporność na antybiotyki makrolidowe. Dlatego też ważne jest wykonanie badań
antybiotykowrażliwości. Jeśli nie można zastosować antybiotyków beta-laktamowych (np. z powodu
alergii), lekami z wyboru mogą być inne antybiotyki, np. klindamycyna. Uważa się obecnie, że
antybiotyki makrolidowe można stosować jedynie w leczeniu niektórych zakażeń skóry i tkanek
miękkich, np. wywołanych przez Corynebacterium minutissimum, trądziku pospolitego i róży oraz w
przypadkach, kiedy nie można zastosować penicyliny.

Jeśli wystąpią ciężkie, ostre reakcje nadwrażliwości, np. anafilaksja, ciężkie skórne działania
niepożądane (ang. severe cutaneous adverse reactions, SCAR) [np. ostra uogólniona osutka krostkowa
(ang. acute generalized exanthematous pustulosis, AGEP), zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczna
nekroliza naskórka (zespół Lyella) oraz polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang.
Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms, DRESS)], należy niezwłocznie przerwać
podawanie klarytromycyny i natychmiast wdrożyć odpowiednie leczenie.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania klarytromycyny jednocześnie z lekami indukującymi
układ enzymatyczny cytochromu CYP3A4 (patrz punkt 4.5).

Bakterie oporne na klarytromycynę mogą wykazywać również oporność na inne antybiotyki
makrolidowe, linkomycynę i klindamycynę (tzw. oporność krzyżowa).

Inhibitory reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A (HMG-CoA) - statyny. Stosowanie
klarytromycyny jednocześnie z lowastatyną lub symwastatyną jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Należy zachować ostrożność przepisując klarytromycynę z innymi lekami z grupy satyn. U pacjentów
stosujących klarytromycynę jednocześnie ze statynami notowano przypadki rabdomiolizy. Należy
obserwować, czy u pacjenta nie występują przedmiotowe lub podmiotowe objawy miopatii. Jeśli

jednoczesne stosowanie klarytromycyny i statyn jest konieczne, zaleca się przepisanie najmniejszej
dopuszczonej do obrotu dawki statyny. Można rozważyć zastosowanie takiej statyny, która nie jest
metabolizowana z udziałem izoenzymu CYP3A (np. fluwastatyna) (patrz punkt 4.5).

Doustne leki przeciwcukrzycowe i (lub) insulina. Jednoczesne stosowanie klarytromycyny oraz
doustnych leków przeciwcukrzycowych (takich jak pochodne sulfonylomocznika) i (lub) insuliny może
powodować istotną hipoglikemię. Zaleca się staranne kontrolowanie stężenia glukozy.

Doustne leki przeciwzakrzepowe. Podczas jednoczesnego stosowania klarytromycyny i warfaryny
istnieje ryzyko ciężkiego krwotoku, istotnego zwiększenia wartości współczynnika INR
(międzynarodowy współczynnik znormalizowany, ang. International Normalized Ratio) i wydłużenia
czasu protrombinowego. U pacjentów stosujących równocześnie klarytromycynę i doustne leki
przeciwzakrzepowe należy często kontrolować współczynnik INR i czas protrombinowy.

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania klarytromycyny i doustnych leków
przeciwzakrzepowych o działaniu bezpośrednim, takich jak dabigatran, rywaroksaban, apiksaban i
edoksaban, szczególnie u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka wystąpienia krwawienia (patrz punkt
4.5).

Ototoksyczność. Należy zachować ostrożność podczas stosowania klarytromycyny razem z innymi
lekami o działaniu ototoksycznym, zwłaszcza antybiotykami aminoglikozydowymi. Jeśli wystąpią
objawy świadczące o uszkodzeniu narządu słuchu lub błędnika, zaleca się wykonanie odpowiednich
badań kontrolnych po zakończeniu leczenia.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Produkt zawiera laktozę jednowodną. Fromilid Uno nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy.

Produkt zawiera sód. Każda tabletka zawiera 12,85 mg sodu. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1
mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
Produkt leczniczy zawiera 25,7 mg sodu w maksymalnej dawce dobowej, co odpowiada 1,28%
zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Należy wziąć to pod
uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkty lecznicze, których stosowanie z klarytromycyną jest bezwzględnie przeciwwskazane
ze względu na ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych w wyniku interakcji

Astemizol, cyzapryd, domperydon, pimozyd i terfenadyna
U pacjentów leczonych równocześnie klarytromycyną i cyzaprydem wykazano zwiększenie stężenia
cyzaprydu w surowicy. Może to spowodować zmiany w zapisie EKG - wydłużenie odstępu QT oraz
zaburzenia rytmu serca, w tym częstoskurcz komorowy, migotanie komór i zaburzenia rytmu serca typu
torsade de pointes. Podobne zaburzenia obserwowano u pacjentów stosujących równocześnie
klarytromycynę i pimozyd (patrz punkt 4.3).

Informowano o wpływie antybiotyków makrolidowych na metabolizm terfenadyny. Stwierdzano
również zwiększenie stężenia terfenadyny w surowicy, co sporadycznie wiązano z wystąpieniem
niemiarowości pracy serca z objawami, takimi jak wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG, częstoskurcz
komorowy, migotanie komór i zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes (patrz punkt 4.3). W
badaniu z udziałem 14 zdrowych ochotników jednoczesne podawanie klarytromycyny i terfenadyny
spowodowało 2-3 krotne zwiększenie stężenia kwaśnego metabolitu terfenadyny w surowicy oraz

wydłużenie odstępu QT, bez wykrywalnych objawów klinicznych. Podobne działania obserwowano
podczas skojarzonego podawania astemizolu i innych antybiotyków makrolidowych.

Alkaloidy sporyszu
Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano, że jednoczesne podawanie klarytromycyny i ergotaminy
lub dihydroergotaminy powodowało ostre zatrucie alkaloidami sporyszu, charakteryzujące się
skurczem naczyń oraz niedokrwieniem kończyn i innych tkanek, w tym także ośrodkowego układu
nerwowego. Jednoczesne stosowanie klarytromycyny i alkaloidów sporyszu jest przeciwwskazane
(patrz punkt 4.3).

Midazolam podawany doustnie
Gdy klarytromycynę w postaci tabletek (500 mg dwa razy na dobę) podawano równocześnie z
midazolamem w postaci doustnej, pole pod krzywą (AUC) midazolamu zwiększyło się 7-krotnie.
Jednoczesne doustne podawanie midazolamu i klarytromycyny jest przeciwwskazane (patrz punkt
4.3).

Inhibitory reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A (HMG-CoA) - statyny
Stosowanie klarytromycyny w skojarzeniu z lowastatyną lub symwastatyną jest przeciwwskazane
(patrz punkt 4.3), ponieważ statyny te w znacznym stopniu są metabolizowane przez CYP3A4 i
jednoczesne stosowanie ich z klarytromycyną zwiększa ich stężenie w osoczu, co zwiększa ryzyko
miopatii, w tym rabdomiolizy. Rabdomiolizę notowano u pacjentów przyjmujących klarytromycynę
jednocześnie z tymi statynami. Jeśli stosowanie klarytromycyny jest konieczne, należy w tym czasie
zaprzestać stosowania lowastatyny lub symwastatyny.

Należy zachować ostrożność przepisując klarytromycynę z innymi lekami z grupy satyn. Jeśli
jednoczesne stosowanie klarytromycyny i statyn jest konieczne, zaleca się zastosowanie najmniejszej
dopuszczalnej dawki statyny. Można rozważyć zastosowanie takiej statyny, która nie jest
metabolizowana z udziałem izoenzymu CYP3A (np. fluwastatyna). Należy obserwować, czy u
pacjenta nie występują przedmiotowe lub podmiotowe objawy miopatii.

Lomitapid
Podawanie klarytromycyny równocześnie z lomitapidem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko
znacznego zwiększenia aktywności aminotransferaz (patrz punkt 4.3).

Inne produkty lecznicze wpływające na klarytromycynę

Leki będące induktorami CYP3A (np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, ziele
dziurawca zwyczajnego [Hypericum perforatum]) mogą nasilać metabolizm klarytromycyny. Może to
prowadzić do osiągania stężeń subterapeutycznych klarytromycyny i zmniejszenia jej skuteczności.
Ponadto może zaistnieć konieczność kontrolowania stężenia induktora CYP3A w osoczu, które może
zwiększać się w wyniku hamowania CYP3A przez klarytromycynę (patrz również informacje
dotyczące stosowanego induktora CYP3A4). Jednoczesne stosowanie ryfabutyny i klarytromycyny
powodowało zwiększenie stężenia ryfabutyny oraz zmniejszenie stężenia klarytromycyny w surowicy
oraz zwiększenie ryzyka zapalenia błony naczyniowej oka.

Wiadomo lub przypuszcza się, że wymienione poniżej produkty lecznicze wpływają na stężenie
klarytromycyny we krwi. Dlatego może być konieczna odpowiednia modyfikacja dawkowania
klarytromycyny lub rozważenie zastosowania innego leczenia.

Efawirenz, newirapina, ryfampicyna, ryfabutyna i ryfapentyna
Silne induktory układu enzymatycznego cytochromu P-450, takie jak efawirenz, newirapina,
ryfampicyna, ryfabutyna i ryfapentyna, mogą przyspieszać przemiany metaboliczne klarytromycyny,
co obniża jej stężenie w osoczu, a zwiększa stężenie 14(R)-hydroksyklarytromycyny [14-OH-

klarytromycyny], metabolitu, który jest również mikrobiologicznie czynny. W związku z tym, że
działanie przeciwbakteryjne klarytromycyny i 14-OH-klarytromycyny jest różne dla różnych bakterii,
zamierzone działanie lecznicze może ulec osłabieniu podczas jednoczesnego stosowania
klarytromycyny oraz induktorów enzymów cytochromu P-450.

Etrawiryna
Etrawiryna zmniejszała całkowity wpływ klarytromycyny na organizm, jednak stężenie aktywnego
metabolitu, 14-OH-klarytromycyny, było zwiększone. Ponieważ 14-OH-klarytromycyna wykazuje
słabsze działanie na kompleks Mycobacterium avium (ang. Mycobacterium avium complex, MAC),
może zmienić się całkowite działanie produktu leczniczego na ten patogen. Z tego powodu w leczeniu
zakażenia wywołanego przez MAC należy rozważyć zastosowanie innego produktu leczniczego.

Flukonazol
Jednoczesne stosowanie flukonazolu w dawce 200 mg na dobę i klarytromycyny w dawce 500 mg
dwa razy na dobę u 21 zdrowych ochotników doprowadziło do zwiększenia średniej wartości
minimalnego stężenia klarytromycyny w stanie stacjonarnym (Cmin) oraz pola pod krzywą (AUC)
odpowiednio o 33% i 18%. Stężenie w stanie stacjonarnym czynnego metabolitu 14-OHklarytromycyny nie ulegało znaczącym zmianom pod wpływem jednoczesnego stosowania
flukonazolu. Nie ma konieczności zmiany dawki klarytromycyny.

Rytonawir
Badania farmakokinetyczne wykazały, że jednoczesne stosowanie rytonawiru w dawce 200 mg co 8
godzin oraz klarytromycyny w dawce 500 mg co 12 godzin powodowało hamowanie przemian
metabolicznych klarytromycyny. Podczas jednoczesnego podawania rytonawiru, Cmax klarytromycyny
wzrosło o 31%, Cmin wzrosło o 182%, a wartość AUC zwiększyła się o 77%. Odnotowano prawie
całkowite zahamowanie powstawania czynnego metabolitu - 14-OH-klarytromycyny. Ponieważ
przedział terapeutyczny klarytromycyny jest szeroki, nie jest konieczne zmniejszanie dawek u
pacjentów z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest jednak
zmiana dawki klarytromycyny: u pacjentów z klirensem kreatyniny 30 do 60 ml/min dawkę należy
zmniejszyć o 50%, tzn. do maksymalnie jednej tabletki klarytromycyny o zmodyfikowanym
uwalnianiu na dobę. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) nie
należy stosować klarytromycyny o zmodyfikowanym uwalnianiu, ponieważ nie jest możliwe
odpowiednie zmniejszenie dawki. U tych pacjentów zaleca się stosowanie leków zawierających
klarytromycynę w postaci o natychmiastowym uwalnianiu. Nie należy podawać jednocześnie z
rytonawirem dawek klarytromycyny większych niż 1 g na dobę.

Podobne zmiany dawki można rozważyć u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, kiedy rytonawir
stosuje się w celu wzmocnienia właściwości farmakokinetycznych innych inhibitorów proteazy HIV,
w tym atazanawiru i sakwinawiru (patrz punkt poniżej „Wzajemne oddziaływanie klarytromycyny i
innych leków”).

Wpływ klarytromycyny na inne produkty lecznicze

Leki przeciwarytmiczne
Po wprowadzeniu klarytromycyny do obrotu informowano o zaburzeniach rytmu serca typu torsade
de pointes, stwierdzanych podczas podawania tego leku z chinidyną lub dyzopiramidem. Podczas
podawania klarytromycyny z tymi lekami należy kontrolować, czy odstęp QT w zapisie EKG nie
wydłużył się. Jeśli chinidyna lub dyzopiramid stosowane są jednocześnie z klarytromycyną, należy
kontrolować ich stężenia w surowicy.

Po wprowadzeniu klarytromycyny do obrotu informowano o hipoglikemii występującej podczas
jednoczesnego stosowania klarytromycyny z dyzopiramidem. Dlatego podczas jednoczesnego
stosowania klarytromycyny z dyzopiramidem należy kontrolować stężenie glukozy we krwi.

Hydroksychlorochina i chlorochina
Należy zachować ostrożność podczas stosowania klarytromycyny u pacjentów przyjmujących te leki,
o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT, ze względu na możliwość wywoływania zaburzeń rytmu
serca i ciężkich zdarzeń niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego.

Doustne leki przeciwcukrzycowe i (lub) insulina
Podczas stosowania niektórych leków przeciwcukrzycowych, takich jak nateglinid i repaglinid, może
dojść do hamowania izoenzymu CYP3A przez podawaną jednocześnie klarytromycynę, co może
prowadzić do hipoglikemii. Zaleca się dokładne kontrolowanie stężenia glukozy.

Interakcje z udziałem izoenzymu CYP3A
Podawanie klarytromycyny, będącej inhibitorem CYP3A, w skojarzeniu z lekiem, który jest
metabolizowany głównie z udziałem tego izoenzymu, może powodować zwiększenie stężenia tego
leku w surowicy, co może prowadzić do nasilenia lub wydłużenia zarówno działania leczniczego, jak i
działań niepożądanych podawanego w skojarzeniu leku.
Stosowanie klarytromycyny jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących substraty izoenzymu
CYP3A - astemizol, cyzapryd, domperydon, pimozyd i terfenadynę, z powodu ryzyka wydłużenia
odstępu QT i zaburzeń rytmu serca, w tym tachykardii komorowej, migotania komór i zaburzeń typu
torsade de pointes (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Również przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny z alkaloidami sporyszu,
doustnym midazolem, inhibitorami reduktazy HMG-CoA metabolizowanymi głównie przez CYP3A4
(lowastatyna i symwastatyna), kolchicyną, tikagrelorem, iwabradyną i ranolazyną (patrz punkt 4.3).

Należy zachować ostrożność podczas stosowania klarytromycyny u pacjentów stosujących inne leki
będące substratami izoenzymu CYP3A, szczególnie jeśli substrat izoenzymu CYP3A ma wąski
przedział terapeutyczny (np. karbamazepina) i (lub) jeśli substrat jest w znacznym stopniu
metabolizowany przez ten enzym.

U pacjentów otrzymujących jednocześnie klarytromycynę należy rozważyć zmianę dawki oraz, jeśli to
możliwe, dokładnie kontrolować w surowicy stężenie leków metabolizowanych głównie z udziałem
izoenzymu CYP3A.

Wiadomo lub podejrzewa się, że następujące leki i grupy leków są metabolizowane przez izoenzym
CYP3A (choć nie jest to pełna lista): alprazolam, karbamazepina, cylostazol, cyklosporyna,
dyzopiramid, ibrutynib, metyloprednizolon, midazolam (dożylny), omeprazol, doustne leki
przeciwzakrzepowe (np. warfaryna, rywaroksaban, apiksaban), atypowe leki przeciwpsychotyczne
(np. kwetiapina), chinidyna, ryfabutyna, syldenafil, syrolimus, takrolimus, triazolam i winblastyna.
Podobny rodzaj interakcji, ale z udziałem innych izoenzymów cytochromu P-450, ma miejsce w
przypadku fenytoiny, teofiliny i walproinianu.

Omeprazol
Klarytromycynę (500 mg co 8 godzin) podawano zdrowym dorosłym w skojarzeniu z omeprazolem
(40 mg na dobę). Jednoczesne stosowanie klarytromycyny spowodowało zwiększenie stężenia
omeprazolu w osoczu w stanie stacjonarnym (wartości Cmax, AUC0-24 i t1/2 zwiększyły się odpowiednio
o 30%, 89% i 34%). Średnia dobowa wartość pH soku żołądkowego wynosiła 5,2, gdy omeprazol
stosowano w monoterapii i 5,7, gdy omeprazol podawano w skojarzeniu z klarytromycyną.

Syldenafil, tadalafil i wardenafil
Każdy z tych inhibitorów fosfodiesterazy jest metabolizowany, przynajmniej częściowo, z udziałem
izoenzymu CYP3A, a izoenzym CYP3A może być hamowany przez podawaną jednocześnie
klarytromycynę. Podawanie klarytromycyny w skojarzeniu z syldenafilem, tadalafilem i wardenafilem

prawdopodobnie spowoduje zwiększenie ekspozycji na inhibitor fosfodiesterazy. Należy rozważyć
zmniejszenie dawek syldenafilu, tadalafilu i wardenafilu, gdy leki te podawane są w skojarzeniu z
klarytromycyną.

Teofilina, karbamazepina
W czasie badań klinicznych obserwowano niewielkie, ale istotne statystycznie (p≤0,05) zwiększenie
stężenia teofiliny lub karbamazepiny we krwi, gdy któryś z tych leków podawany był jednocześnie z
klarytromycyną. Może być konieczne zmniejszenie dawki.

Tolterodyna
Tolterodyna jest metabolizowana głównie z udziałem izoenzymu 2D6 cytochromu P-450 (CYP2D6).
Jednak w części populacji, w której nie następuje ekspresja CYP2D6, stwierdzono, że metabolizm
przebiega z udziałem izoenzymu CYP3A. W tej części populacji hamowanie aktywności izoenzymu
CYP3A powoduje istotne zwiększenie stężeń tolterodyny w surowicy. Podczas jednoczesnego
stosowania inhibitorów CYP3A, takich jak klarytromycyna, konieczne może być zmniejszenie dawki
tolterodyny w populacji pacjentów o ograniczonym metabolizmie z udziałem izoenzymu CYP2D6.

Triazolobenzodiazepiny (np. alprazolam, midazolam, triazolam)
Gdy midazolam podawano w skojarzeniu z klarytromycyną w tabletkach (500 mg dwa razy na dobę),
wartość AUC midazolamu zwiększyła się 2,7-krotnie po dożylnym podaniu midazolamu. Jeśli
midazolam podawany dożylnie stosuje się w skojarzeniu z klarytromycyną, konieczne jest dokładne
monitorowanie pacjenta w celu ewentualnej modyfikacji dawki. Podawanie midazolamu na błonę
śluzową jamy ustnej może spowodować ominięcie metabolizmu pierwszego przejścia i będzie raczej
prowadzić do podobnej interakcji jak po podaniu dożylnym midazolamu niż jak po podaniu doustnym.
Te same środki ostrożności należy zastosować w przypadku innych pochodnych benzodiazepiny
metabolizowanych przez CYP3A, w tym triazolamu i alprazolamu. W przypadku pochodnych
benzodiazepiny, których eliminacja nie zależy od CYP3A (temazepam, nitrazepam, lorazepam),
klinicznie istotna interakcja z klarytromycyną nie jest prawdopodobna.

Podczas jednoczesnego stosowania klarytromycyny i triazolamu informowano o interakcjach leków i
działaniu na ośrodkowy układ nerwowy (np. senność i zaburzenia świadomości). Wskazane jest
kontrolowanie, czy u pacjenta nie występuje nasilone działanie farmakologiczne na OUN.

Kortykosteroidy
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania klarytromycyny z podawanymi
ogólnoustrojowo lub wziewnie kortykosteroidami, które są metabolizowane głównie przez CYP3A, ze
względu na możliwość zwiększonego ogólnoustrojowego narażenia na kortykosteroidy. Jeśli stosuje
się je jednocześnie, należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują ogólnoustrojowe
działania niepożądane kortykosteroidów.

Interakcje z innymi lekami

Kolchicyna
Kolchicyna jest substratem zarówno CYP3A, jak i glikoproteiny P (P-gp), która bierze udział w
transporcie na zewnątrz komórki. Klarytromycyna i inne antybiotyki makrolidowe są znanymi
inhibitorami CYP3A i P-gp. Kiedy klarytromycyna i kolchicyna są podawane jednocześnie,
hamowanie P-gp i (lub) CYP3A przez klarytromycynę może powodować zwiększenie narażenia na
kolchicynę (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Doustne leki przeciwzakrzepowe o działaniu bezpośrednim (DOAC)
Dabigatran i edoksaban, leki z grupy DOAC, są substratami białka transportującego pompy lekowej,
P-gp (glikoproteina P). Rywaroksaban i apiksaban są metabolizowane przez cytochrom CYP3A4 i
także stanowią substraty P-gp. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania

klarytromycyny i tych leków, szczególnie u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka wystąpienia
krwawienia (patrz punkt 4.4).

Digoksyna
Uważa się, że digoksyna jest substratem glikoproteiny P (P-gp). Wiadomo, że klarytromycyna działa
hamująco na P-gp. Gdy klarytromycyna podawana jest z digoksyną, hamowanie P-gp przez
klarytromycynę może doprowadzić do zwiększenia narażenia na digoksynę. Po wprowadzeniu
klarytromycyny do obrotu, u pacjentów otrzymujących jednocześnie klarytromycynę i digoksynę
stwierdzano również zwiększone stężenia digoksyny w surowicy. U niektórych pacjentów
występowały kliniczne objawy zatrucia digoksyną, w tym zaburzenia rytmu serca mogące zagrażać
życiu. Należy dokładnie monitorować stężenia digoksyny w surowicy, gdy pacjenci otrzymują
jednocześnie digoksynę i klarytromycynę.

Zydowudyna
Jednoczesne doustne podawanie klarytromycyny w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu i
zydowudyny dorosłym pacjentom zakażonym HIV może spowodować zmniejszenie stężenia
zydowudyny w stanie stacjonarnym. Ponieważ, jak się wydaje, klarytromycyna oddziałuje na
wchłanianie jednocześnie podanej doustnie zydowudyny, interakcji tej można w znacznym stopniu
uniknąć zachowując 4-godzinny odstęp między podaniem każdego z tych leków. Interakcja ta nie
występuje u dzieci zakażonych HIV, przyjmujących klarytromycynę w postaci zawiesiny oraz
zydowudynę lub dydanozynę. Nie badano interakcji między klarytromycyną w postaci o
zmodyfikowanym uwalnianiu a zydowudyną. Wystąpienie tej interakcji nie jest prawdopodobne przy
podawaniu klarytromycyny w infuzji dożylnej.

Fenytoina i walproinian
Istnieją spontaniczne oraz opublikowane raporty o interakcjach między lekami będącymi inhibitorami
CYP3A, w tym klarytromycyną, a lekami, które przypuszczalnie nie są metabolizowane z udziałem
izoenzymu CYP3A (np. fenytoina czy walproinian). Zaleca się oznaczanie w surowicy stężenia tych
leków, jeśli stosowane są jednocześnie z klarytromycyną. Notowano bowiem zwiększone ich stężenia
w surowicy.

Wzajemne oddziaływanie klarytromycyny i innych leków

Atazanawir
Zarówno klarytromycyna, jak i atazanawir są substratami oraz inhibitorami CYP3A i istnieją dowody
na wzajemną interakcję między tymi lekami. Podawanie w skojarzeniu klarytromycyny (500 mg dwa
razy na dobę) i atazanawiru (400 mg raz na dobę) powodowało dwukrotny wzrost narażenia na
klarytromycynę i zmniejszenie narażenia na 14-OH-klarytromycynę o 70% oraz zwiększenie AUC
atazanawiru o 28%. Ponieważ przedział terapeutyczny klarytromycyny jest szeroki, nie jest konieczne
zmniejszanie dawek u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów z umiarkowanie
nasilonymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml/min) dawkę klarytromycyny
należy zmniejszyć o 50%. U pacjentów z klirensem kreatyniny <30 ml/min dawkę należy zmniejszyć
o 75%, stosując odpowiednią postać klarytromycyny. W skojarzeniu z inhibitorami proteazy nie
należy podawać klarytromycyny w dawkach większych niż 1000 mg na dobę.

Antagoniści wapnia
Ze względu na ryzyko niedociśnienia zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego
stosowania klarytromycyny i antagonistów wapnia metabolizowanych przez izoenzym CYP3A4 (np.
werapamil, amlodypina, diltiazem). W wyniku wzajemnych interakcji może zwiększyć się w osoczu
stężenie zarówno klarytromycyny, jak i antagonistów wapnia. U pacjentów otrzymujących
jednocześnie klarytromycynę i werapamil obserwowano niedociśnienie tętnicze, bradyarytmię i
kwasicę mleczanową.

Itrakonazol
Zarówno klarytromycyna, jak i itrakonazol są substratami oraz inhibitorami CYP3A, co prowadzi do
wzajemnego oddziaływania między tymi lekami. Klarytromycyna może powodować zwiększenie
stężenia itrakonazolu w osoczu, a itrakonazol może powodować zwiększenie stężenia klarytromycyny
w osoczu. Należy uważnie obserwować, czy u pacjentów przyjmujących jednocześnie itrakonazol i
klarytromycynę nie występują przedmiotowe lub podmiotowe objawy nasilenia lub wydłużenia
działania farmakologicznego.

Sakwinawir
Zarówno klarytromycyna, jak i sakwinawir są substratami oraz inhibitorami CYP3A i istnieją dowody
na wzajemną interakcję między tymi lekami. Podczas jednoczesnego podawania 12 zdrowym
ochotnikom klarytromycyny (500 mg dwa razy na dobę) i sakwinawiru (kapsułki miękkie, 1200 mg
trzy razy na dobę), w stanie stacjonarnym wartości AUC i Cmax sakwinawiru były o 177% i 187%
większe niż wtedy, gdy podawano wyłącznie sakwinawir. Wartości AUC i Cmax klarytromycyny były
w przybliżeniu o 40% większe od obserwowanych, gdy podawano wyłącznie klarytromycynę. Nie jest
konieczna modyfikacja dawki, gdy obydwa leki są podawane w badanych dawkach oraz postaciach
farmaceutycznych przez ograniczony czas. Z obserwacji podczas badań wynika, że interakcje leków
występujące podczas stosowania kapsułek miękkich, mogą różnić się od interakcji podczas stosowania
sakwinawiru w postaci kapsułek twardych. Interakcje leków obserwowane podczas badań, w których
stosowano wyłącznie sakwinawir, mogą różnić się od interakcji występujących podczas leczenia
sakwinawirem z rytonawirem. Gdy sakwinawir podawany jest w skojarzeniu z rytonawirem, należy
brać pod uwagę możliwy wpływ rytonawiru na klarytromycynę (patrz powyżej – rytonawir).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Nie określono bezpieczeństwa stosowania klarytromycyny w okresie ciąży. Zmienne dane z badań na
zwierzętach oraz doświadczenie ze stosowania u ludzi wskazują, że nie można wykluczyć
niepożądanego wpływu klarytromycyny na rozwój zarodka i płodu. W niektórych badaniach
obserwacyjnych oceniających narażenie na klarytromycynę podczas pierwszego i drugiego trymestru
stwierdzono zwiększone ryzyko poronienia w porównaniu do niestosowania antybiotyków lub
stosowania innych antybiotyków w tym samym okresie. Dostępne badania epidemiologiczne dotyczące
ryzyka poważnych wad wrodzonych podczas stosowania makrolidów, w tym klarytromycyny, w
okresie ciąży dają sprzeczne wyniki. Dlatego nie zaleca się stosowania w okresie ciąży bez dokładnego
rozważenia stosunku korzyści do ryzyka.

Karmienie piersią
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania klarytromycyny w okresie karmienia piersią.
Klarytromycyna przenika w małych ilościach do mleka ludzkiego. Szacuje się, że niemowlę karmione
wyłącznie piersią otrzymałoby około 1,7% dawki klarytromycyny dostosowanej do masy ciała matki.

Płodność
W badaniach nad płodnością u szczurów nie wykazano szkodliwego działania (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Brak danych dotyczących wpływu klarytromycyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn. Przed podjęciem decyzji o prowadzeniu pojazdu lub obsługiwaniu maszyn, należy wziąć pod
uwagę, że produkt leczniczy może wywoływać zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego i
obwodowego, stany splątania i dezorientację.

#### 4.8 Działania niepożądane

Najczęstszymi i najbardziej powszechnymi działaniami niepożądanymi zgłaszanymi przez dorosłych i
dzieci związanymi ze stosowaniem klarytromycyny są: bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty i
zaburzenia smaku. Te działania niepożądane są zazwyczaj lekkie i zgodne ze znanym profilem
bezpieczeństwa antybiotyków makrolidowych.

Podczas badań klinicznych nie obserwowano znaczących różnic w częstości występowania działań
niepożądanych obejmujących przewód pokarmowy między pacjentami z wcześniejszymi zakażeniami
wywołanymi przez mykobakterie lub bez takich zakażeń.

Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych oraz po
wprowadzeniu do obrotu klarytromycyny w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu, granulatu
do sporządzania zawiesiny doustnej, proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań i tabletek o
zmodyfikowanym uwalnianiu.

Działania uznane za mające co najmniej możliwy związek ze stosowaniem klarytromycyny
przedstawiono według klasyfikacji układów i narządów, zgodnie z następującą częstością
występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
oraz częstość nieznana (działania niepożądane obserwowane po wprowadzeniu leku do obrotu; nie
można ocenić częstości na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej kategorii częstości,
działania niepożądane przedstawione są według malejącej ciężkości, jeśli ocena stopnia ciężkości była
możliwa.

Klasyfikacja
układów i
narządów

Bardzo
często Często Niezbyt często Częstość nieznana*

Zakażenia i
zarażenia
pasożytnicze

zapalenie tkanki łącznej1,
kandydoza, zapalenie błony
śluzowej żołądka i jelit2,
zakażenie3, zakażenie
pochwy

rzekomobłoniaste
zapalenie okrężnicy,
róża

Zaburzenia krwi i
układu chłonnego
leukopenia, neutropenia4,
trombocytoza3, eozynofilia4
agranulocytoza,
trombocytopenia
Zaburzenia układu
immunologiczneg
o

reakcja
rzekomoanafilaktyczna1,
nadwrażliwość

reakcja
anafilaktyczna, obrzęk
naczynioruchowy
Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania

jadłowstręt, zmniejszenie
łaknienia

Zaburzenia
psychiczne
bezsenność niepokój, nerwowość3 zaburzenia
psychotyczne, stan
splątania,
depersonalizacja,
depresja,
dezorientacja, omamy,
niezwykłe sny, mania
Zaburzenia układu
nerwowego
zaburzenia
smaku, ból
głowy

utrata świadomości1,
dyskineza1, zawroty głowy
pochodzenia ośrodkowego,
senność, drżenia

drgawki, brak smaku,
węch opaczny, utrata
węchu, parestezje

Zaburzenia ucha i
błędnika
zawroty głowy pochodzenia
obwodowego, niedosłuch,
szumy uszne

głuchota

Zaburzenia serca zatrzymanie akcji serca1, zaburzenia rytmu

migotanie przedsionków1,
wydłużenie odstępu QT w
zapisie EKG, skurcze
dodatkowe1, kołatanie serca

serca typu torsade de
pointes, tachykardia
komorowa, migotanie
komór
Zaburzenia
naczyniowe
rozszerzenie
naczyń1
krwotok

Zaburzenia układu
oddechowego,
klatki piersiowej i
śródpiersia

astma1, krwawienie z nosa2,
zator płuc1

Zaburzenia
żołądka i jelit
biegunka,
wymioty,
niestrawność,
nudności, bóle
brzucha

zapalenie przełyku1, choroba
refluksowa przełyku2,
zapalenie błony śluzowej
żołądka, ból odbytu2,
zapalenie błony śluzowej
jamy ustnej, zapalenie języka,
rozdęcie brzucha4, zaparcia,
suchość w jamie ustnej,
odbijanie, wzdęcia z
oddawaniem gazów

ostre zapalenie
trzustki, przebarwienie
języka, przebarwienie
zębów

Zaburzenia
wątroby i dróg
żółciowych

nieprawidłowe
wyniki prób
czynnościowyc
h wątroby

cholestaza4, zapalenie
wątroby4, zwiększenie
aktywności aminotransferazy
alaninowej, zwiększenie
aktywności aminotransferazy
asparaginianowej,
zwiększenie aktywności
gamma-glutamylotransferazy4

niewydolność
wątroby, żółtaczka
miąższowa

Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej
wysypka,
nadmierna
potliwość

pęcherzowe zapalenie skóry1,
świąd, pokrzywka, wysypka
plamisto-grudkowa3

ciężkie skórne
działania niepożądane
(ang. SCAR), np. ostra
uogólniona osutka
krostkowa (ang.
AGEP), pęcherzowy
rumień
wielopostaciowy
(zespół StevensaJohnsona), toksyczna
nekroliza naskórka
(zespół Lyella),
polekowa reakcja z
eozynofilią i
objawami ogólnymi
(DRESS), trądzik
Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe i
tkanki łącznej

skurcze mięśni3, sztywność
mięśniowo-szkieletowa1, ból
mięśni2

rabdomioliza2, **,
miopatia

Zaburzenia nerek i
dróg moczowych
zwiększenie stężenia
kreatyniny we krwi1,
zwiększenie stężenia
mocznika we krwi1

niewydolność nerek,
śródmiąższowe
zapalenie nerek

Zaburzenia ogólne zapalenie ból w miejscu uczucie rozbicia4, gorączka3,

i stany w miejscu
podania
żyły w
miejscu
wstrzyknięcia

wstrzyknięcia1,
zapalenie w
miejscu
wstrzyknięcia1

astenia, ból w klatce
piersiowej4, dreszcze4,
zmęczenie4

Badania
diagnostyczne
nieprawidłowa wartość
stosunku albumin do globulin
(współczynnik albuminowoglobulinowy)1, zwiększenie
aktywności fosfatazy
zasadowej we krwi4,
zwiększenie aktywności
dehydrogenazy mleczanowej
we krwi4

zwiększenie wartości
międzynarodowego
wskaźnika
znormalizowanego
(INR), wydłużenie
czasu
protrombinowego,
nieprawidłowa barwa
moczu
* Ponieważ działania te są zgłaszane dobrowolnie i pochodzą z populacji o nieokreślonej
wielkości, nie zawsze jest możliwe wiarygodne oszacowanie ich częstości czy ustalenie
związku przyczynowego z przyjmowaniem produktu. Szacuje się, że pacjentów przyjmujących
klarytromycynę każdego dnia jest więcej niż milion.
** W niektórych notowanych przypadkach rabdomiolizy klarytromycynę podawano jednocześnie z
innymi lekami, o których wiadomo, że mogą spowodować rabdomiolizę (takimi jak statyny,
fibraty, kolchicyna, allopurynol).
1 Działania niepożądane odnotowane wyłącznie po podaniu klarytromycyny w postaci do
wstrzykiwań dożylnych.
2 Działania niepożądane odnotowane wyłącznie po podaniu klarytromycyny w postaci tabletek o
zmodyfikowanym uwalnianiu.
3 Działania niepożądane odnotowane wyłącznie po podaniu klarytromycyny w postaci zawiesiny
doustnej.
4 Działania niepożądane odnotowane wyłącznie po podaniu klarytromycyny w postaci tabletek o
natychmiastowym uwalnianiu.

Uważa się, że częstość, rodzaj i nasilenie działań niepożądanych u dzieci będą takie same, jak u
pacjentów dorosłych.

Pacjenci z obniżoną odpornością
U pacjentów z zespołem nabytego niedoboru odporności (AIDS) oraz z innymi stanami obniżenia
odporności, leczonych przez długi okres dużymi dawkami klarytromycyny z powodu zakażeń
wywołanych przez Mycobacterium, często trudno było odróżnić ewentualne działania niepożądane
spowodowane przez lek od objawów zakażenia HIV lub chorób występujących w przebiegu tego
zakażenia.

U dorosłych pacjentów otrzymujących całkowite dawki dobowe klarytromycyny wynoszące 1000 mg,
najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: nudności, wymioty, zaburzenia smaku, bóle
brzucha, biegunka, wysypka, wzdęcia z oddawaniem gazów, ból głowy, zaparcia, zaburzenia słuchu,
zwiększenie w surowicy aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) i aminotransferazy
alaninowej (AlAT). Ponadto z mniejszą częstością obserwowano takie działania niepożądane, jak
duszność, bezsenność i suchość w jamie ustnej.

U pacjentów z obniżoną odpornością wyniki badań laboratoryjnych analizowano uwzględniając
wartości znacznie wykraczające poza prawidłowe dla danego testu (tj. skrajnie zwiększone lub skrajnie
zmniejszone). Uwzględniając te kryteria, u około 2% do 3% pacjentów otrzymujących klarytromycynę
w dawce 1000 mg na dobę, stwierdzono istotne zwiększenie stężenia AspAT i AlAT oraz
nieprawidłowo małą liczbę białych krwinek i płytek krwi. Znaczne zwiększenie stężenia azotu
mocznikowego we krwi obserwowano u mniejszego odsetka pacjentów w obu grupach otrzymujących
te dawki.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy
Przedawkowanie klarytromycyny może spowodować objawy ze strony przewodu pokarmowego.
U jednego pacjenta z chorobą dwubiegunową w wywiadzie, po przyjęciu 8 g klarytromycyny wystąpiły
zaburzenia psychiczne, zachowanie paranoidalne, hipokaliemia i hipoksemia.

Leczenie
W razie przedawkowania należy natychmiast usunąć z przewodu pokarmowego niewchłonięty lek i
zastosować odpowiednie leczenie objawowe. Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków
makrolidowych, hemodializa ani dializa otrzewnowa nie zmniejszają stężenia klarytromycyny w
surowicy.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, makrolidy, kod ATC:
J 01 FA 09.

Mechanizm działania
Klarytromycyna jest półsyntetyczną pochodną erytromycyny A. Działa przeciwbakteryjnie przyłączając
się do podjednostek 50S rybosomów w komórkach wrażliwych bakterii i hamując syntezę białka. In
vitro klarytromycyna działa zarówno na standardowe szczepy bakteryjne, jak i szczepy wyizolowane od
pacjentów. Klarytromycyna działa na wiele tlenowych i beztlenowych bakterii Gram-dodatnich i Gramujemnych. Minimalne stężenie hamujące (ang. minimum inhibitory concentration, MIC)
klarytromycyny jest około dwa razy mniejsze niż erytromycyny.

Badania in vitro wskazują również na bardzo silne działanie klarytromycyny na Legionella pneumophila
i Mycoplasma pneumoniae. W badaniach in vitro wykazano brak wrażliwości na klarytromycynę
drobnoustrojów z rodziny Enterobacteriaceae i rodzaju Pseudomonas oraz innych Gram-ujemnych
pałeczek niepowodujących fermentacji laktozy.

Poniżej wymieniono drobnoustroje wrażliwe na klarytromycynę in vitro i in vivo.

Tlenowe bakterie Gram-dodatnie
Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Listeria monocytogenes

Tlenowe bakterie Gram-ujemne
Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Moraxella catarrhalis, Neisseria gonorrhoeae,
Legionella pneumophila

Inne drobnoustroje
Mycoplasma pneumoniae, Chlamydia pneumoniae

Mykobakterie
Mycobacterium leprae, Mycobacterium kansasii, Mycobacterium chelonae, Mycobacterium fortuitum,
kompleks Mycobacterium avium (MAC), w którego skład wchodzi Mycobacterium avium i
Mycobacterium intracellulare

Wytwarzanie beta-laktamazy nie wpływa zwykle na aktywność klarytromycyny.

Uwaga. Większość szczepów gronkowców opornych na metycylinę i oksacylinę jest także oporna na
klarytromycynę.

Bakterie mikroaerofilne
Helicobacter pylori

Badania wykazały, że wymienione niżej drobnoustroje są wrażliwe na klarytromycynę in vitro, jednak
znaczenie kliniczne tych badań nie zostało potwierdzone właściwie udokumentowanymi badaniami
klinicznymi:

Tlenowe bakterie Gram-dodatnie
Streptococcus agalactiae, Streptococcus (grupa C, F, G), Streptococcus viridans

Tlenowe bakterie Gram-ujemne
Bordetella pertussis, Pasteurella multocida

Beztlenowe bakterie Gram-dodatnie
Clostridium perfringens, Peptococcus niger, Propionibacterium acnes

Beztlenowe bakterie Gram-ujemne
Bacteroides melaninogenicus

Inne bakterie
Borrelia burgdorferi, Treponema pallidum, Campylobacter jejuni

Mikrobiologicznie czynnym metabolitem klarytromycyny u człowieka jest 14-OH-klarytromycyna.
Metabolit ten działa z tą samą mocą lub do 2-krotnie słabiej niż związek macierzysty na większość
bakterii; jedynie na H. influenzae działa 2-krotnie silniej. Związek macierzysty i 14-OH-klarytromycyna
wykazują in vitro i in vivo działanie addycyjne lub synergiczne na H. influenzae w zależności od
rodzaju szczepu.

W kilku doświadczalnych zwierzęcych modelach zakażenia stwierdzono, że klarytromycyna działa
2-10-krotnie silniej niż erytromycyna. Na przykład u myszy, klarytromycyna okazała się bardziej
skuteczna od erytromycyny w zakażeniu ogólnoustrojowym, ropniu podskórnym oraz zakażeniach
układu oddechowego wywołanych przez S. pneumoniae, S. aureus, S. pyogenes i H. influenzae. U
świnek morskich zakażonych pałeczkami Legionella działanie to było silniej zaznaczone - podana drogą
dootrzewnową klarytromycyna w dawce 1,6 mg/kg mc./dobę była bardziej skuteczna niż erytromycyna
w dawce 50 mg/kg mc./dobę.

Mechanizm oporności
Nabyta oporność na makrolidy u S. pneumoniae, S. pyogenes i S. aureus powstaje głównie za
pośrednictwem jednego z dwóch mechanizmów (tzn. erm oraz mef lub msr). Wiązanie leku
przeciwbakteryjnego z rybosomami uniemożliwia metylacja rybosomu przez enzym (erm). Ewentualnie
mechanizm aktywnego transportu na zewnątrz komórki (mef lub msr) może przeszkadzać lekowi
przeciwbakteryjnemu w osiągnięciu celu, jakim jest rybosom, przez wypompowanie leku
przeciwbakteryjnego z komórki. Nie zidentyfikowano mechanizmów nabytej oporności u Moraxella lub
Haemophilus spp. Mechanizmy oporności na makrolidy są równie skuteczne przeciw makrolidom z 14-
i 15-węglowym pierścieniem laktonowym, takim jak erytromycyna, klarytromycyna, roksytromycyna i
azytromycyna. Mechanizmy oporności na penicylinę i oporności na makrolidy nie są ze sobą związane.

Należy zwrócić uwagę na oporność krzyżową rozwijającą się za pośrednictwem erm między
makrolidami, takimi jak klarytromycyna, a linkozamidami, takimi jak linkomycyna i klindamycyna.

Stężenia graniczne
Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości Drobnoustrojów (ang. European Committee for
Antimicrobial Susceptibility Testing, EUCAST) określił następujące stężenia graniczne
klarytromycyny, oddzielające drobnoustroje wrażliwe od opornych.

Stężenia graniczne – MIC (μg/ml)
Drobnoustrój Wrażliwy (≤) Oporny (>)
Streptococcus spp. 0,25 μg/ml 0,5 μg/ml
Staphylococcus spp. 1 μg/ml 2 μg/ml
Haemophilus spp. 1 μg/ml 32 μg/ml
Moraxella catarrhalis 0,25 μg/ml 0,5 μg/ml
Klarytromycyna jest stosowana w celu eradykacji H. pylori; minimalne stężenie hamujące wzrost bakterii
≤0,25 μg/ml zostało określone przez Instytut Standardów Klinicznych i Laboratoryjnych (ang. Clinical
and Laboratory Standards Institute, CLSI) jako stężenie graniczne wyznaczające lekowrażliwość.

Współczynniki występowania nabytej oporności wybranych gatunków mogą być różne w różnych
regionach geograficznych oraz w różnych okresach czasu i wskazane jest uzyskanie informacji o
oporności na danym terenie, szczególnie w przypadku leczenia ciężkich zakażeń. W razie potrzeby
należy zwrócić się do ekspertów, gdy występowanie oporności w danym regionie jest tak duże, że
użyteczność leku w co najmniej niektórych rodzajach zakażeń jest wątpliwa.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
U dorosłych badano kinetykę doustnie podawanej klarytromycyny w postaci o zmodyfikowanym
uwalnianiu i porównywano z kinetyką klarytromycyny w dawce 250 mg i 500 mg w postaci tabletek
powlekanych o natychmiastowym uwalnianiu. Stwierdzono ten sam stopień wchłaniania po podaniu
takich samych dobowych dawek leku. Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi około 50%. Nie
stwierdzono kumulacji leku lub była ona niewielka. Biorąc pod uwagę ten sam stopień wchłaniania,
następujące dane uzyskane w badaniach in vitro i in vivo dotyczą również postaci o zmodyfikowanym
uwalnianiu.

Dystrybucja, metabolizm, eliminacja
In vitro
W badaniach in vitro wykazano, że klarytromycyna wiąże się z białkami ludzkiego osocza w około
70%, gdy jej stężenie wynosi od 0,45 do 4,5 μg/ml. Zmniejszenie odsetka antybiotyku związanego z
białkami do 41% obserwowano, gdy jego stężenie wynosiło 45,0 μg/ml, co wskazuje, że
przypuszczalnie wszystkie miejsca wiązania leku zostają wysycone. Występuje to jednak tylko wtedy,

gdy stężenie antybiotyku jest znacznie większe od stężenia terapeutycznego.

In vivo
Wyniki badań na zwierzętach wykazały, że stężenie klarytromycyny we wszystkich tkankach z
wyjątkiem ośrodkowego układu nerwowego było kilkakrotnie wyższe od stężenia we krwi. Najwyższe
stężenia stwierdzano zazwyczaj w wątrobie i płucach, gdzie stosunek stężeń leku w tkance do stężeń w
osoczu wynosił od 10 do 20.

Osoby zdrowe
U pacjentów, którym po spożyciu posiłku podano raz na dobę 500 mg klarytromycyny w postaci
tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, w stanie stacjonarnym maksymalne stężenie klarytromycyny i
jej metabolitu 14-OH-klarytromycyny w osoczu wynosiło odpowiednio 1,3 μg/ml i 0,48 μg/ml. Okres
półtrwania związku macierzystego wynosił około 5,3 godziny, a metabolitu około 7,7 godziny. W
przypadku podawania klarytromycyny o zmodyfikowanym uwalnianiu w dawce 1 g (2 razy 500 mg) raz
na dobę, w stanie stacjonarnym maksymalne stężenie (Cmax) klarytromycyny i 14-hydroksymetabolitu
wynosiło odpowiednio 2,4 μg/ml i 0,67 μg/ml. Okres półtrwania klarytromycyny (dawka 1 g) i jej
metabolitu wynosił odpowiednio 5,8 godziny i 8,9 godziny. Po podaniu każdej z dawek, 500 mg i 1 g,
Tmax wynosiło około 6 godzin. Wykazano, że po osiągnięciu stanu stacjonarnego zwiększanie dawki nie
powoduje zwiększenia stężenia 14-OH-klarytromycyny, natomiast okres półtrwania klarytromycyny i
jej metabolitu wydłuża się. Te nieliniowe zmiany parametrów farmakokinetycznych klarytromycyny w
połączeniu z upośledzeniem tworzenia się produktów 14-hydroksylacji i N-demetylacji wskazują, że
nieliniowy przebieg metabolizmu leku jest wyraźniejszy po podaniu dużych dawek.

Z moczem wydalane jest około 40% podanej dawki, a z kałem około 30%.

Pacjenci
Klarytromycyna i jej metabolit - 14-OH-klarytromycyna, szybko przenikają do tkanek i płynów
ustrojowych. Ograniczone dane uzyskane od niewielkiej liczby pacjentów wskazują, że po podaniu
doustnym klarytromycyna nie osiąga istotnego stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym. (U pacjentów
z prawidłową barierą krew-płyn mózgowo-rdzeniowy, stężenie klarytromycyny w płynie mózgowordzeniowym wynosi zaledwie 1 do 2% stężenia występującego w surowicy). Stężenie w tkankach jest
zazwyczaj kilka razy większe niż w surowicy.

Niewydolność wątroby
W badaniu porównującym grupę zdrowych dorosłych z grupą pacjentów z niewydolnością wątroby,
podawano 250 mg klarytromycyny w postaci o natychmiastowym uwalnianiu dwa razy na dobę przez
dwa dni oraz pojedynczą dawkę 250 mg trzeciego dnia. Nie stwierdzono istotnych różnic między
stężeniem klarytromycyny w osoczu w stanie stacjonarnym oraz całkowitym klirensem leku w obydwu
grupach. Natomiast stężenia 14-hydroksymetabolitu w stanie stacjonarnym były znacznie niższe w
grupie pacjentów z niewydolnością wątroby. Zmniejszenie powstawania 14-OH-klarytromycyny w
wątrobie było częściowo rekompensowane przez zwiększenie klirensu nerkowego, dzięki czemu
stężenia leku w stanie stacjonarnym były porównywalne u pacjentów z niewydolnością wątroby i u osób
zdrowych. Z badania tego wynika, że nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z
umiarkowaną i ciężką niewydolnością wątroby, ale prawidłową czynnością nerek.

Niewydolność nerek
Porównywano parametry farmakokinetyczne klarytromycyny w postaci o natychmiastowym uwalnianiu
po wielokrotnym podaniu doustnym dawek 500 mg pacjentom z prawidłową czynnością nerek i
niewydolnością nerek. U pacjentów z niewydolnością nerek stwierdzono zwiększenie stężenia w
osoczu, okresu półtrwania, Cmax i Cmin oraz AUC klarytromycyny i jej 14-hydroksymetabolitu. Wartość
Kelim i wydalanie z moczem były zmniejszone. Różnica między tymi parametrami korelowała ze
stopniem niewydolności nerek, tzn. im cięższa niewydolność nerek, tym bardziej istotna różnica (patrz
punkty 4.2 i 4.3).

Pacjenci w podeszłym wieku
Przeprowadzono badania, których celem było porównanie bezpieczeństwa i profilu
farmakokinetycznego klarytromycyny o natychmiastowym uwalnianiu po wielokrotnym podaniu
doustnym dawek 500 mg zdrowym mężczyznom i kobietom w podeszłym wieku oraz zdrowym
młodym mężczyznom. W grupie osób w podeszłym wieku stężenia leku i jego metabolitu w osoczu
były wyższe, a wydalanie wolniejsze niż w grupie młodych. Nie było jednak różnic między obydwiema
grupami, gdy klirens nerkowy skorelowano z klirensem kreatyniny. Z badań wynika, że wszelkie
zmiany w przemianach metabolicznych klarytromycyny w organizmie zależą od czynności nerek, a nie
od wieku.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Badania toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej
Badania przeprowadzono na myszach, szczurach, psach i małpach. Zwierzęta otrzymywały
klarytromycynę doustnie, jednorazowo lub wielokrotnie, nawet przez 6 miesięcy.

W badaniach toksyczności ostrej na myszach i szczurach po podaniu pojedynczej dawki 5 g/kg mc.
sondą do żołądka padł jeden szczur i ani jedna mysz. Średnia dawka śmiertelna przekracza zatem 5 g/kg
mc., czyli największą możliwą do podawania per os dawkę.

U naczelnych narażonych na dawki 100 mg/kg mc./dobę przez 14 dni lub 35 mg/kg mc./dobę przez
jeden miesiąc nie obserwowano działań niepożądanych, które można by przypisać działaniu
klarytromycyny. Działań niepożądanych nie obserwowano również u szczurów narażonych na dawkę
75 mg/kg mc./dobę przez jeden miesiąc, 35 mg/kg mc./dobę przez 3 miesiące lub 8 mg/kg mc./dobę
przez sześć miesięcy. Psy były bardziej wrażliwe na klarytromycynę i tolerowały dawkę 50 mg/kg
mc./dobę przez 14 dni, 10 mg/kg mc./dobę przez 1 i 3 miesiące oraz 4 mg/kg mc./dobę przez 6
miesięcy; w tym czasie nie wystąpiły u nich objawy niepożądane.

U zwierząt po podaniu dawek toksycznych obserwowano: wymioty, osłabienie, zmniejszone spożycie
pokarmu, zmniejszenie przyrostu masy ciała, ślinotok, odwodnienie i nadmierną aktywność. Z 10 małp,
którym podawano klarytromycynę przez 28 dni w dawce 400 mg/kg mc./dobę, dwie padły 8. dnia
doświadczenia. W sporadycznych przypadkach u niektórych małp, które przeżyły obserwowano
oddawanie żółtego przebarwionego kału.

U wszystkich gatunków zwierząt po podaniu dawek toksycznych głównym narządem narażonym na
uszkodzenie jest wątroba. Wynikiem działania toksycznego klarytromycyny na wątrobę była
zwiększona aktywność fosfatazy alkalicznej, aminotransferazy alaninowej i asparaginianowej,
-glutamylotransferazy i (lub) dehydrogenazy mleczanowej. Zaprzestanie podawania leku powodowało
zazwyczaj normalizację tych parametrów.

W różnych badaniach rzadko stwierdzano zmiany chorobowe w żołądku, grasicy i innych tkankach
układu limfatycznego oraz nerkach. Zaczerwienienie spojówek i łzawienie, po podaniu dawek
zbliżonych do leczniczych, wystąpiło tylko u psów. Podczas podawania bardzo dużych dawek
(400 mg/kg mc./dobę) u niektórych psów i małp zaobserwowano zmętnienie i (lub) obrzęk rogówki.

Badania płodności, rozrodczości i teratogenności
Badania nad płodnością i rozrodczością prowadzone na samcach i samicach szczurów wykazały brak
wpływu klarytromycyny w dawce 150-160 mg/kg mc./dobę na cykl rujowy, płodność, poród oraz liczbę
potomstwa i jego zdolność do życia. Działania teratogennego klarytromycyny nie stwierdzono w
badaniach na szczurach szczepu Wistar (klarytromycyna podawana per os) i Sprague-Dawley
(klarytromycyna podawana per os i dożylnie), na białych królikach nowozelandzkich i małpach z
rodziny makakowatych. Tylko w jednym, dodatkowym badaniu na szczurach szczepu Sprague-Dawley,

w którym zastosowano podobne dawki i warunki doświadczenia, stwierdzono niewielki (6%),
statystycznie nieistotny wzrost występowania wrodzonych wad układu krążenia. Wady rozwojowe
przypisano spontanicznej ekspresji zmienionych genów wewnątrz populacji. W dwóch badaniach
przeprowadzonych na myszach otrzymano różny współczynnik częstości występowania rozszczepu
podniebienia (3-30%). Zastosowane w tych badaniach dawki przekraczały 70 razy maksymalne dobowe
dawki kliniczne stosowane u ludzi (500 mg 2 razy na dobę). Stwierdzone anomalie są wynikiem
działania toksycznego klarytromycyny na matkę i płód, a nie działania teratogennego.

U małp klarytromycyna w dawce około 10 razy większej od maksymalnej dobowej dawki stosowanej u
ludzi (500 mg 2 razy na dobę) podawana od 20. dnia ciąży powodowała wczesne poronienie. Działanie
to przypisywano toksycznemu działaniu klarytromycyny podawanej w dużych dawkach na matkę.
Dodatkowe badania na ciężarnych małpach, z zastosowaniem dawek 2,5-5 razy większych niż
maksymalna dawka dobowa stosowana u ludzi, nie wykazały szczególnych zagrożeń dla płodu.

W innym badaniu na myszach, którym podawano klarytromycynę w dawce 1 g/kg mc./dobę (dawka
około 70 razy większa niż stosowana u ludzi) nie stwierdzono działania mutagennego, a w badaniu na
szczurach samcach narażonych długotrwale na działanie bardzo dużych dawek klarytromycyny (do 500
mg/kg mc./dobę, czyli 35 razy więcej niż wynosi maksymalna dobowa dawka stosowana u ludzi) nie
wykazano czynnościowego zmniejszenia płodności.

Mutagenność
W badaniach mutagenności (test Amesa) nie wykazano potencjalnego działania mutagennego
klarytromycyny w stężeniu wynoszącym 25 μg na płytkę Petriego lub mniejszym. Stężenie leku
wynoszące 50 μg powodowało działanie toksyczne na wszystkie badane szczepy bakteryjne.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń
Sodu alginian
Sodowo-wapniowy alginian
Laktoza jednowodna
Powidon
Polisorbat 80
Krzemionka koloidalna bezwodna
Magnezu stearynian
Talk

Otoczka
Hypromeloza
Talk
Żelaza tlenek, żółty (E 172)
Tytanu dwutlenek (E 171)
Glikol propylenowy

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C, w oryginalnym opakowaniu.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium, w tekturowym pudełku.

Wielkości opakowań:
5 tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (1 blister po 5 szt.);
7 tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (1 blister po 7 szt.);
10 tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (2 blistry po 5 szt.);
14 tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (2 blistry po 7 szt.).

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Bez specjalnych wymagań.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr: 11098

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I
DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 19.04.2004 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 12.03.2014 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.