# Levocin

> Lewofloksacyna · 500 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Levocin
- **Nazwa powszechna:** Levofloxacinum
- **Substancja czynna:** [Lewofloksacyna](https://apteka.online/odpowiedniki/levofloxacinum)
- **Moc:** 500 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** J01MA12
- **Liczba opakowań:** 3
- **Numer pozwolenia:** 28567
- **Podmiot odpowiedzialny:** Solinea Sp. z o. o.
- **Producent:** Mako Pharma Sp. z o.o., Polska
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbakteryjne-do-stosowania-ogolnego/levocin-tabl-powl-500-mg-solinea
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbakteryjne-do-stosowania-ogolnego/levocin-tabl-powl-500-mg-solinea.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/41800/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/41800/characteristic

## Dostępne opakowania (3)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 7 tabl. | 5909991529178 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 tabl. | 5909991529185 | Rp | — | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 14 tabl. | 5909991529819 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Levocin i w jakim celu się go stosuje?
Tabletki powlekane Levocin zawierają substancję czynną –lewofloksacynę, która jest antybiotykiem
„chinolonowym”. Działa bakteriobójczo na wrażliwe na levofloksacynę bakterie wywołujące
zakażenia w organizmie.

Levocin może być stosowany u dorosłych w leczeniu następujących zakażeń bakteryjnych:

• odmiedniczkowego zapalenia nerek
• powikłanego zakażenia układu moczowego
• zapalenia gruczołu krokowego, w przypadku długotrwałego zakażenia

Dla zakażeń wymienionych poniżej, produkt leczniczy Levocin w postaci tabletek
powlekanych powinien być stosowany tylko wówczas, gdy użycie leków przeciwbakteryjnych, które
są powszechnie zalecane do leczenia początkowego tych zakażeń lekarz uzna za niewłaściwe.

• ostrego zapalenia zatok
• zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli
• pozaszpitalnego zapalenia płuc
• skóry i tkanki podskórnej, w tym mięśni. Czasami nazywa się je „tkankami miękkimi”.
• niepowikłanego zapalenia pęcherza moczowego

W niektórych sytuacjach lek Levocin może być stosowany w zapobieganiu chorobie płuc zwanej
wąglikiem lub nasileniu choroby, która może wystąpić po kontakcie z bakteriami wywołującymi
wąglika.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Levocin

Kiedy nie stosować leku Levocin i poinformować lekarza:
- jeśli pacjent ma uczulenie na lewofloksacynę, jakikolwiek inny antybiotyk chinolonowy, taki jak:
moksyfloksacyna, cyprofloksacyna lub ofloksacyna lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku wymienionych w punkcie 6. Objawy reakcji alergicznej obejmują: wysypkę, trudności w
połykaniu lub oddychaniu, obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka
- jeśli pacjent miał kiedykolwiek w przeszłości padaczkę
- jeśli pacjent miał kiedykolwiek problem ze ścięgnami, taki jak zapalenie ścięgna, które było
związane z leczeniem chinolonami. Ścięgno jest pasmem łączącym mięśnie ze szkieletem
- nie stosować leku u dzieci i młodzieży
- jeśli pacjentka jest w ciąży, może zajść w ciążę lub przypuszcza, że jest w ciąży
- jeśli pacjentka karmi piersią

Nie należy stosować tego leku, jeżeli którekolwiek z powyższych dotyczy pacjenta. W przypadku
wątpliwości, należy przed rozpoczęciem stosowania leku Levocin porozmawiać z lekarzem lub
farmaceutą.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania tego leku należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:
- pacjent ma 60 lat lub więcej
- pacjent stosuje kortykosteroidy, nazywane czasami sterydami (patrz punkt „Levocin a inne leki”)
- pacjent otrzymał przeszczep
- pacjent miał kiedykolwiek w przeszłości drgawki (napad padaczkowy)
- pacjent miał w przeszłości uszkodzenie mózgu spowodowane udarem mózgu lub innym urazem
mózgu
- pacjent ma problemy z nerkami
- pacjent ma zaburzenie nazywane „niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej”; pacjent
może być wówczas bardziej podatny na wystąpienie poważnych zaburzeń krwi podczas
stosowania tego leku
- pacjent miał kiedykolwiek problemy ze zdrowiem psychicznym
- pacjent miał kiedykolwiek problemy z sercem: należy zachować ostrożność podczas stosowania
tego leku, jeśli u pacjenta od urodzenia występuje lub w jego rodzinie stwierdzono wydłużenie
odstępu QT (widoczne w badaniu EKG - badaniu aktywności elektrycznej serca), u pacjenta
występują zaburzenia elektrolitów we krwi (zwłaszcza małe stężenie potasu lub magnezu
we krwi), pacjent ma spowolniony rytm serca (nazywany „bradykardią”), praca serca pacjenta
jest osłabiona (niewydolność serca), u pacjenta wystąpił w przeszłości zawał serca (zawał
mięśnia sercowego), pacjent jest kobietą lub osobą w podeszłym wieku, lub przyjmuje inne leki,
które powodują nietypowe zmiany w zapisie EKG, lub przyjmuje leki nazywane antagonistami
witaminy K (np. warfaryna), ze względu na możliwy wzrost wartości parametrów krzepnięcia
krwi i (lub) krwawienia (patrz punkt „Levocin a inne leki”)
- pacjent choruje na cukrzycę
- u pacjenta kiedykolwiek wcześniej wystąpiła biegunka, zwłaszcza o ciężkim przebiegu,
utrzymująca się i (lub) krwawa, występująca podczas lub po zakończeniu stosowania
lewofloksacyny (także kilka tygodni po zakończeniu leczenia), która może być objawem choroby
związanej z Clostridioides difficile (CDAD, ang. Clostridioides difficile associated disease).
- pacjent ma lub miał problemy ze ścięgnami: rzadko może wystąpić zapalenie ścięgna. Najczęściej
obejmuje ono ścięgno Achillesa i może prowadzić do jego zerwania. Zapalenie ścięgna i zerwanie
ścięgna, czasami obustronne, może wystąpić w ciągu 48 h po rozpoczęciu leczenia
lewofloksacyną i donoszono o jego występowaniu nawet do kilku miesięcy po zakończeniu
leczenia. Każdy pacjent, u którego wystąpią objawy zapalenia ścięgna, powinien niezwłocznie
zgłosić się do lekarza. Jeśli podejrzewa się zapalenie ścięgna, stosowanie lewofloksacyny musi
być natychmiast przerwane i odpowiednie leczenie (np. unieruchomienie) chorego ścięgna musi
zostać rozpoczęte.

- pacjent miał kiedykolwiek problemy z wątrobą (jeśli wystąpią u pacjenta przedmiotowe i
podmiotowe objawy choroby wątroby, takie jak: jadłowstręt, żółtaczka, ciemna barwa moczu,
świąd lub tkliwy brzuch, konieczne jest przerwanie leczenia i skontaktowanie się z lekarzem)
- pacjent choruje na miastenię (schorzenie wynikające z zaburzeń przewodnictwa nerwowomięśniowego, charakteryzujące się nadmierną męczliwością (nużliwością) i osłabieniem siły
mięśni)
- u pacjenta stwierdzono poszerzenie dużego naczynia krwionośnego (tętniak aorty lub dużej tętnicy
obwodowej)
- w przeszłości wystąpiło u pacjenta rozwarstwienie aorty (rozdarcie ściany aorty)
- u pacjenta stwierdzono niedomykalność zastawek serca
- w rodzinie występowały przypadki tętniaka aorty lub rozwarstwienia aorty albo wrodzonej
choroby zastawki serca, czy też inne czynniki ryzyka lub stany predysponujące (np. choroby
tkanki łącznej takie jak zespół Marfana lub postać naczyniowa zespołu Ehlersa-Danlosa, zespół
Turnera, zespół Sjögrena [choroba zapalna o podłożu autoimmunologicznym] lub choroby naczyń
krwionośnych takie jak zapalenie tętnic Takayasu, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, choroba
Behceta, nadciśnienie tętnicze lub potwierdzona miażdżyca tętnic, reumatoidalne zapalenie
stawów [choroba stawów] lub zapalenie wsierdzia [zakażenie serca])
- jeśli u pacjenta wystąpią zaburzenia widzenia lub jakiekolwiek zmiany dotyczące oczu, należy
niezwłocznie skonsultować się z okulistą
- u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła ciężka wysypka skórna lub złuszczanie skóry, powstawanie
pęcherzy i (lub) owrzodzenia jamy ustnej po zastosowaniu lewofloksacyny
- stosowanie lewofloksacyny, zwłaszcza długotrwałe, może prowadzić do nadmiernego wzrostu
niewrażliwych drobnoustrojów. Jeśli podczas leczenia wystąpi nadkażenie (nadmierny wzrost
niewrażliwych drobnoustrojów), należy skontaktować się z lekarzem.

Jeśli pacjent nie jest pewny, czy którekolwiek z powyższych stwierdzeń dotyczy pacjenta, powinien
porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania leku Levocin.

Nie należy przyjmować leków przeciwbakteryjnych zawierających fluorochinolony lub chinolony, w
tym leku Levocin, jeśli u pacjenta wystąpiło w przeszłości jakiekolwiek ciężkie działanie niepożądane
podczas przyjmowania chinolonów lub fluorochinolonów. W takiej sytuacji należy jak najszybciej
poinformować lekarza.

Należy skonsultować się z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą, jeśli pacjent otrzyma lek Levocin:
- W przypadku wystąpienia nagłego silnego bólu brzucha, klatki piersiowej lub pleców, który
może być objawem tętniaka i rozwarstwienia aorty, należy się natychmiast zgłosić do oddziału
ratunkowego. Ryzyko wystąpienia tych zmian może być wyższe w przypadku leczenia
układowymi kortykosteroidami.
- W przypadku wystąpienia nagłych duszności, zwłaszcza po położeniu się do łóżka, lub
zaobserwowania obrzęku kostek, stóp lub brzucha albo pojawienia się kołatania serca (uczucia
przyspieszonego lub nieregularnego bicia serca) należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza.
- Rzadko może wystąpić ból i obrzęk stawów oraz stan zapalny lub zerwanie ścięgien. Ryzyko
jest zwiększone u osób w podeszłym wieku (powyżej 60 lat), po przeszczepie narządu, w
przypadku występowania problemów z nerkami lub leczenia kortykosteroidami. Stan zapalny i
zerwania ścięgien mogą wystąpić w ciągu pierwszych 48 godzin leczenia, a nawet do kilku
miesięcy po przerwaniu leczenia lekiem Levocin. Po wystąpieniu pierwszych objawów bólu lub
stanu zapalnego ścięgna (na przykład w stawie skokowym, nadgarstku, łokciu, barku lub
kolanie) należy przerwać przyjmowanie leku Levocin, skontaktować się z lekarzem i odciążyć
bolący obszar. Należy unikać nadmiernego wysiłku, ponieważ może to zwiększyć ryzyko
zerwania ścięgna.
- U pacjenta mogą rzadko wystąpić objawy uszkodzenia nerwów (neuropatii), takie jak ból,
pieczenie, mrowienie, drętwienie i (lub) osłabienie, zwłaszcza stóp i nóg lub dłoni i rąk. W
takim przypadku należy przerwać przyjmowanie leku Levocin i natychmiast poinformować
lekarza, aby zapobiec rozwojowi potencjalnie nieodwracalnej choroby.
- Jeśli wystąpią: nagłe, mimowolne szarpnięcia, drgania mięśni lub skurcze mięśni, należy

natychmiast zgłosić się do lekarza, ponieważ mogą to być objawy mioklonii. Lekarz może
zdecydować o przerwaniu stosowania lewofloksacyny i rozpoczęciu odpowiedniego leczenia.
- Jeśli wystąpią: zmęczenie, bladość skóry, siniaczenie, niekontrolowane krwawienia, gorączka,
ból gardła i istotne pogorszenie stanu zdrowia lub poczucie zmniejszonej odporności na
zakażenia – należy natychmiast zgłosić się do lekarza, ponieważ mogą to być objawy zaburzeń
krwi. Lekarz powinien kontrolować obraz krwi pacjenta za pomocą badania morfologii. Jeśli
wystąpią nieprawidłowości w morfologii krwi, lekarz może zadecydować o przerwaniu
leczenia.
- Jeśli u pacjenta wzrok ulegnie pogorszeniu lub jeśli w inny sposób zostanie zaburzone działanie
układu wzrokowego, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem specjalistą chorób oczu
(patrz punkt „Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn” oraz punkt 4).
- Antybiotyki chinolonowe mogą powodować zwiększenie stężenia cukru we krwi powyżej
normy (hiperglikemię) lub zmniejszenie stężenia cukru we krwi poniżej normy mogące w
ciężkich przypadkach prowadzić do utraty przytomności (śpiączki hipoglikemicznej) (patrz
punkt 4). Jest to ważne dla pacjentów chorych na cukrzycę. U chorych na cukrzycę zaleca się
uważne kontrolowanie stężenia cukru we krwi.

Ciężkie reakcje skórne
Podczas stosowania lewofloksacyny notowano ciężkie reakcje skórne, w tym zespół StevensaJohnsona (SJS), toksyczna nekroliza (TEN) oraz polekową reakcję z eozynofilią i objawami ogólnymi
(DRESS).
- SJS lub TEN mogą początkowo pojawiać się jako czerwonawe, podobne do tarczy, lub okrągłe
plamy, często z pęcherzami pośrodku na tułowiu. Mogą również wystąpić owrzodzenia jamy
ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych oraz oczu (czerwone i obrzęknięte oczy). Te ciężkie
wysypki skórne są często poprzedzone gorączką i (lub) objawami grypopodobnymi. Wysypki te
mogą prowadzić do rozległego łuszczenia się skóry, które mogą stanowić zagrożenie dla życia
lub powodować zgon.
- W zespole DRESS początkowo występują objawy grypopodobne i wysypka na twarzy, a
następnie rozległa wysypka z wysoką temperaturą ciała, w badaniach krwi widoczna jest
zwiększona aktywność enzymów wątrobowych i zwiększona liczba białych krwinek
(eozynofilia) oraz powiększone węzły chłonne.

Jeśli wystąpi ciężka wysypka lub inny z tych objawów skórnych, należy przerwać przyjmowanie
lewofloksacyny i zgłosić się do lekarza lub niezwłocznie zasięgnąć pomocy medycznej.

Długotrwałe, zaburzające sprawność i potencjalnie nieodwracalne ciężkie działania niepożądane
Leki przeciwbakteryjne zawierające fluorochinolony lub chinolony, w tym lek Levocin, były związane
z bardzo rzadkimi, ale ciężkimi działaniami niepożądanymi. Niektóre z nich były długotrwałe
(utrzymujące się przez miesiące lub lata), zaburzające sprawność lub potencjalnie nieodwracalne.
Należą do nich: bóle ścięgien, mięśni i stawów kończyn górnych i dolnych, trudności w chodzeniu,
nieprawidłowe odczucia, takie jak kłucie, mrowienie, łaskotanie, drętwienie lub pieczenie (parestezje),
zaburzenia zmysłów, w tym zaburzenia wzroku, smaku i węchu oraz słuchu, depresja, zaburzenia
pamięci, silne zmęczenie i ciężkie zaburzenia snu.
Jeśli po przyjęciu leku Levocin wystąpi którekolwiek z tych działań niepożądanych, należy
natychmiast skontaktować się z lekarzem przed kontynuacją leczenia. Pacjent i lekarz zdecydują, czy
należy kontynuować leczenie, biorąc również pod uwagę antybiotyk z innej grupy.

Dzieci i młodzież
Leku Levocin nie wolno stosować u dzieci i młodzieży.

Levocin a a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lek Levocin może wpływać
na działanie innych leków. Także inne leki mogą wpływać na działanie leku Levocin.

W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek
z następujących leków. Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych u pacjenta może się
zwiększyć podczas stosowania z lekiem Levocin wymienionych poniżej leków:
• kortykosteroidy, nazywane czasami sterydami – stosowane w stanach zapalnych. Pacjent może
być bardziej podatny na wystąpienie zapalenia i (lub) uszkodzenia ścięgien
• warfaryna – stosowana w celu rozrzedzenia krwi. Pacjent może być bardziej podatny
na wystąpienie krwawienia. Lekarz może zlecić wykonywanie regularnych badań krwi w celu
sprawdzenia krzepliwości krwi
• teofilina – stosowana w problemach z oddychaniem. Pacjent może być bardziej podatny
na wystąpienie drgawek (napadu padaczkowego), jeśli przyjmuje lek Levocin
• niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – stosowane w bólach i stanach zapalnych, takie jak:
kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, fenbufen, ketoprofen i indometacyna. Pacjent może być
bardziej podatny na wystąpienie napadu drgawek (napadu padaczkowego), jeśli przyjmuje lek
Levocin
• cyklosporyna – stosowana po przeszczepieniu narządu. Pacjent może być bardziej podatny
na wystąpienie działań niepożądanych cyklosporyny
• leki wpływające na rytm serca. Dotyczy to leków stosowanych w nieprawidłowym rytmie serca
(leki antyarytmiczne, takie jak: chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid, sotalol, dofetylid,
ibutylid i amiodaron), w depresji (trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, takie jak: amitryptylina
i imipramina), zaburzeniach psychicznych (leki przeciwpsychotyczne) i w zakażeniach
bakteryjnych (antybiotyki makrolidowe, takie jak: erytromycyna, azytromycyna i
klarytromycyna).
• probenecyd – stosowany w dnie moczanowej i cymetydyna – stosowana w leczeniu choroby
wrzodowej i zgagi. Należy zachować szczególną ostrożność stosując którykolwiek z tych leków
z lekiem Levocin. Jeśli pacjent ma problemy z nerkami, lekarz może zalecić przyjmowanie
mniejszej dawki.

Nie należy przyjmować leku Levocin jednocześnie z wymienionymi niżej lekami. Leki te mogą
wpływać na działanie leku Levocin:

• tabletki zawierające żelazo (stosowane w niedokrwistości), leki uzupełniające cynk, leki
zobojętniające kwas żołądkowy zawierające magnez lub glin (stosowane w nadkwaśności
lub zgadze), dydanozyna (lek przeciwwirusowy stosowany w zakażeniach HIV) lub sukralfat
(stosowany we wrzodach żołądka). Patrz punkt 3 poniżej „Jeśli pacjent stosuje już tabletki zawierające
żelazo, preparaty cynku, leki zobojętniające kwas żołądkowy, dydanozynę lub sukralfat”.

Testy wykrywające opioidy w moczu
Wyniki testów wykrywających w moczu silne leki przeciwbólowe zwane opioidami mogą być
fałszywie dodatnie u pacjentów przyjmujących lek Levocin. Jeżeli lekarz zalecił wykonanie badania
moczu, pacjent powinien poinformować lekarza, że przyjmuje lek Levocin.

Lek Levocin z jedzeniem i piciem
Lek Levocin może być stosowany podczas jedzenia i pomiędzy posiłkami. Podczas stosowania leku
Levocin nie należy spożywać alkoholu.

Testy wykrywające gruźlicę
Ten lek może dawać fałszywie ujemne wyniki niektórych testów wykorzystywanych przez laboratoria
do wykrywania bakterii wywołujących gruźlicę. Jeżeli lekarz zalecił wykonanie testu, pacjent
powinien poinformować lekarza, że przyjmuje lek Levocin.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność:
Lek Levocin nie może być stosowany, jeśli pacjentka:
• jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko
• karmi piersią lub planuje karmić piersią.

Wpływ na płodność:
Lewofloksacyna nie powodowała zaburzeń płodności ani zdolności rozrodczych u szczurów.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Po zastosowaniu tego leku u pacjenta mogą wystąpić działania niepożądane, w tym zawroty głowy,
senność, uczucie wirowania (zawroty głowy) lub zaburzenia widzenia. Niektóre z tych działań
niepożądanych mogą osłabiać zdolność koncentracji i szybkość reakcji. W takim przypadku pacjent
nie powinien prowadzić pojazdów ani wykonywać żadnej pracy, która wymaga koncentracji uwagi.

Lek Levocin zawiera: tartrazynę (E 102) i żółcień pomarańczową (E 110), które mogą powodować
reakcje alergiczne.
Lek Levocin zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny
od sodu”.

### 3. Jak stosować lek Levocin?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Lekarz może przepisać inny lek z tą samą substancją
czynną w mniejszej dawce z uwagi na brak dostępności leku Levocin w dawce innej niż 500 mg.

Przyjmowanie tego leku
• lek należy przyjmować doustnie
• tabletki należy połknąć w całości bez rozgryzania popijając wodą
• tabletki można przyjmować podczas posiłku lub między posiłkami.

Jeśli pacjent stosuje już tabletki zawierające żelazo, preparaty cynku, leki zobojętniające kwas
żołądkowy, dydanozynę lub sukralfat

• Nie powinien przyjmować tych leków w tym samym czasie, co lek Levocin. Należy przyjąć
przepisaną dawkę przynajmniej 2 godziny przed przyjęciem lub 2 godziny po przyjęciu tabletek
powlekanych leku Levocin.

Ochrona skóry przed promieniowaniem słonecznym
Podczas stosowania tego leku i przez 2 dni po zakończeniu jego stosowania należy unikać
bezpośredniego promieniowania słonecznego. To dlatego, że skóra pacjenta stanie się bardziej
wrażliwa na słońce, co może doprowadzić do oparzenia, uczucia mrowienia i pojawienia się dużych
pęcherzy na skórze, jeśli pacjent nie zachowa następujących środków ostrożności:
• stosować kremy z wysokim filtrem UV
• zawsze należy nosić nakrycie głowy i ubranie zakrywające ręce i nogi
• unikać opalania, w tym w solariach.

Jaką dawkę należy stosować
• Lekarz zdecyduje ile tabletek powlekanych leku Levocin pacjent powinien przyjmować.
• Dawka zależy od rodzaju i miejsca zakażenia.
• Długość leczenia zależy od ciężkości zakażenia.
• Jeśli pacjent czuje, że działanie leku jest za słabe lub zbyt mocne, nie powinien samodzielnie
zmieniać dawki, ale poradzić się z lekarza.

Dorośli i pacjenci w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek
Lekarz może przepisać inny produkt leczniczy z tą samą substancją czynną w mniejszej dawce z
uwagi na brak dostępności produktu Levocin w dawce innej niż 500 mg.

Ostre bakteryjne zapalenie zatok
• jedna tabletka powlekana leku Levocin, 500 mg raz na dobę.

Zaostrzenie przewlekłego bakteryjnego zapalenia oskrzeli
• zalecana dawka levofloksacyny 250 mg raz na dobę lub
jedna tabletka powlekana leku Levocin, 500 mg raz na dobę.

Pozaszpitalne zapalenie płuc
• jedna tabletka powlekana leku Levocin, 500 mg raz lub dwa razy na dobę.

Odmiedniczkowe zapalenie nerek
• jedna tabletka powlekana leku Levocin, 500 mg raz na dobę.

Powikłane zakażenia układu moczowego
• jedna tabletka powlekana leku Levocin, 500 mg raz na dobę.

Przewlekłe bakteryjne zakażenia gruczołu krokowego
• jedna tabletka powlekana leku Levocin, 500 mg raz na dobę.

Niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego
• zalecana dawka levofloksacyny 250 mg raz na dobę.

Zakażenia skóry i tkanki podskórnej, w tym mięśni
• zalecana dawka levofloksacyny 250 mg raz lub dwa razy na dobę
lub jedna tabletka powlekana leku Levocin, 500 mg raz lub dwa razy na dobę.

Kontakt z bakteriami wywołującymi płucną postać wąglika
• jedna tabletka powlekana leku Levocin, 500 mg raz na dobę.

Dorośli i pacjenci w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek
Lekarz może zalecić stosowanie mniejszej dawki. Lekarz może przepisać inny produkt leczniczy z tą
samą substancją czynną w mniejszej dawce z uwagi na brak dostępności produktu Levocin w dawce
innej niż 500 mg.

Dzieci i młodzież
Tego leku nie wolno stosować u dzieci i młodzieży.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Levocin
W razie przypadkowego przyjęcia większej niż zalecana liczby tabletek, należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala z oddziałem ratunkowym. Należy
zabrać ze sobą opakowanie leku, aby lekarz wiedział, jaki lek został przyjęty. Mogą wystąpić
następujące objawy: drgawki (napad padaczkowy), uczucie splątania, zawroty głowy, zaburzenia
świadomości, drżenia mięśniowe i zaburzenia serca prowadzące do nierównej pracy serca, jak również
nudności i zgaga.

Pominięcie zastosowania leku Levocin
W razie pominięcia dawki leku, należy ją przyjąć niezwłocznie po przypomnieniu sobie o tym, chyba
że zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia
pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Levocin
Nie należy przerywać przyjmowania leku Levocin tylko dlatego, że pacjent czuje się lepiej. Ważne
jest, aby przyjąć wszystkie tabletki, które zalecił lekarz. Jeśli pacjent zbyt wcześnie przerwie
przyjmowanie tabletek, zakażenie może powrócić, stan pacjenta może się pogorszyć lub bakterie
mogą stać się oporne na lek.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli u pacjenta wystąpią następujące działania niepożądane, należy przerwać stosowanie leku
Levocin i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala:

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
• reakcja alergiczna. Objawy mogą obejmować: wysypkę, trudności w połykaniulub oddychaniu,
obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka.
• ryzyko wystąpienia myśli lub prób samobójczych.

Należy przerwać stosowanie leku Levocin i natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli
u pacjenta wystąpią którekolwiek z poniższych działań niepożądanych - może być konieczne
podjęcie natychmiastowego leczenia:

Rzadko (może dotyczyć mniej niż 1 na 1 000 pacjentów)
• drgawki (napady padaczkowe).
• wodnista biegunka, która może zawierać krew, możliwie ze skurczami żołądka i wysoką
temperaturą. Mogą to być objawy poważnych problemów z jelitami.
• ból i zapalenie ścięgien, więzadeł lub mięśni, mogące prowadzić do zerwania. Najczęściej
dotyczy to ścięgna Achillesa.

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
• ciężkie wysypki skórne, w tym z tworzeniem się pęcherzy lub złuszczaniem naskórka wokół
warg, oczu, ust, nosa i narządów płciowych.
• utrata apetytu, zażółcenie skóry i białek oczu, ciemne zabarwienie moczu, świąd lub tkliwość
żołądka (brzucha). Mogą to być objawy zaburzenia czynności wątroby, obejmując w tym
śmiertelne uszkodzenie wątroby.
• pieczenie, mrowienie, ból lub drętwienie. Mogą to być objawy „neuropatii”.

Jeśli u pacjenta wystąpi pogorszenie widzenia lub jakiekolwiek inne zaburzenia wzroku podczas
przyjmowania leku Levocin, należy niezwłocznie skontaktować się lekarzem okulistą.

Należy poinformować lekarza, jeśli nasilą się lub utrzymują się dłużej niż kilka dni którekolwiek
z poniższych działań niepożądanych:

Częste (wystepują rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów)
• problemy ze snem
• ból głowy, zawroty głowy
• nudności, wymioty, biegunka
• podwyższony poziom niektórych enzymów wątrobowych we krwi.

Niezbyt częste (wystepują rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów)
• zmiany w liczbie innych bakterii lub grzybów, zakażenie grzybami z rodzaju Candida, co może
powodować konieczność leczenia
• zmiany liczby białych krwinek, widoczne w wynikach niektórych badań krwi (leukopenia,
eozynofilia)
• niepokój, splątanie, nerwowość, senność, drżenie, uczucie wirowania (zawroty głowy
pochodzenia błędnikowego)
• skrócenie oddechu (duszność)
• zmiany w odczuwaniu smaku, utrata apetytu, rozstrój żołądka lub niestrawność, ból w okolicy
żołądka, wzdęcia z oddawaniem wiatrów lub zaparcie
• świąd i wysypka skórna, ciężki świąd lub pokrzywka, nadmierna potliwość (hiperhydroza)

• ból stawów lub mięśni
• nieprawidłowe wyniki badań krwi spowodowane zaburzeniami czynności wątroby (zwiększenie
stężenia bilirubiny) lub nerek (zwiększenie stężenia kreatyniny)
• ogólne osłabienie.

Rzadkie (występują rzadziej niż u 1 na 1 000 pacjentów)
• obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka (obrzęk naczynioruchowy)
• zwiększona skłonność do powstawania siniaków i krwawień z powodu zmniejszenia liczby
płytek krwi (trombocytopenia)
• mała liczba białych krwinek (neutropenia)
• przesadna odpowiedź immunologiczna (nadwrażliwość)
• spadek poziomu cukru we krwi (hipoglikemia); jest to istotne w przypadku pacjentów, którzy
chorują na cukrzycę
• widzenie lub słyszenie rzeczy, które nie istnieją (omamy, paranoja), zmiany opinii i myśli
(reakcje psychotyczne)
• uczucie przygnębienia, niepokój (pobudzenie), dziwne sny lub koszmary
• uczucie mrowienia w rękach i stopach (parestezje)
• problemy ze słuchem (szum uszny) lub wzrokiem (niewyraźne widzenie)
• nietypowe szybkie bicie serca (tachykardia), kołatanie serca (palpitacje) lub niskie ciśnienie
tętnicze krwi (niedociśnienie)
• osłabienie siły mięśni; jest to istotne u pacjentów z miastenią (rzadka choroba układu
nerwowego)
• zmiany w czynności nerek i czasami niewydolność nerek, co może być spowodowane reakcją
alergiczną w nerkach nazywaną śródmiąższowym zapaleniem nerek.
• gorączka.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
• zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (niedokrwistość): może to spowodować bladość
lub zażółcenie skóry spowodowane uszkodzeniem krwinek czerwonych; zmniejszenie liczby
wszystkich rodzajów krwinek (pancytopenia)
• zaprzestanie wytwarzania nowych komórek krwi przez szpik kostny, co może spowodować
zmęczenie, zmniejszoną zdolność do zwalczania zakażeń i niekontrolowane krwawienia
(niewydolność szpiku kostnego).
• gorączka, ból gardła i ogólne złe samopoczucie, które nie przemija; może to być spowodowane
obniżeniem liczby białych krwinek (agranulocytoza)
• zatrzymanie krążenia (wstrząs podobny do anafilaktycznego)
• zwiększone stężenie cukru we krwi (hiperglikemia) lub spadek stężenia cukru we krwi
prowadzące do śpiączki (śpiączka hipoglikemiczna); jest to istotne w przypadku pacjentów
z cukrzycą
• zmiany w odczuwaniu zapachów, utrata węchu lub smaku (omamy węchowe, brak węchu, brak
smaku)
• uczucie silnego podekscytowania, podniecenia, pobudzenia lub entuzjazmu (mania).
• problemy z poruszaniem się i chodzeniem (dyskineza, zaburzenia pozapiramidowe)
• przemijająca utrata przytomności lub zasłabnięcie (omdlenie)
• przemijająca utrata widzenia
• zaburzenia lub utrata słuchu
• nieprawidłowy szybki rytm serca, zagrażające życiu nieregularne bicie serca, w tym
zatrzymanie pracy serca, zaburzenia rytmu serca (tzw. „wydłużenie odstępu QT" widoczne w
zapisie EKG - badaniu aktywności elektrycznej serca)
• trudności z oddychaniem lub świszczący oddech (skurcz oskrzeli)
• reakcje alergiczne płuc
• zapalenie trzustki
• zapalenie wątroby
• zwiększona wrażliwość skóry na światło słoneczne i promieniowanie ultrafioletowe (uczulenie
na światło), przebarwienia (hiperpigmentacja skóry)

• zapalenie naczyń krwionośnych, które dostarczają do organizmu krew, na skutek reakcji
alergicznej
• zapalenie błony wyściełającej jamę ustną (zapalenie błony śluzowej jamy ustnej)
• uszkodzenie i rozpad mięśni (rabdomioliza)
• zaczerwienienie i obrzęk stawów (zapalenie stawów)
• ból, w tym ból pleców, klatki piersiowej i kończyn
• nagłe, mimowolne szarpnięcia, drgania mięśni i skurcze mięśni (mioklonie)
• napady porfirii u pacjentów z porfirią (bardzo rzadka choroba metaboliczna)
• utrzymujący się ból głowy z lub bez nieostrym widzeniem (łagodne nadciśnienie
wewnątrzczaszkowe).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
faks: +48 22 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Levocin?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Brak specjanych zaleceń dotyczących przechowywania leku.Nie stosować tego leku po upływie
terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym i blistrze po: EXP. Termin ważności
oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Levocin
Substancją czynną leku jest lewofloksacyna. Każda tabletka powlekana zawiera 500 mg
lewofloksacyny w postaci lewofloksacyny półwodnej.

Pozostałe składniki leku to:
Rdzeń tabletki:
celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza 2910, krospowidon typ A, celuloza mikrokrystaliczna
krzemowana (zawiera 98% celulozy mikrokrystalicznej i 2% koloidalnego dwutlenku krzemu), sodu
stearylofumaran, krzemionka koloidalna bezwodna.
Otoczka:
Opadry® II Orange 85G33255 (alkohol poliwinylowy, talk, makrogol 4000, tytanu dwutlenek (E 171),
żółcień pomarańczowa (E110), tartrazyna (E102), lecytyna sojowa).

Jak wygląda lek Levocin i co zawiera opakowanie

Levocin, 500 mg, tabletka powlekana

Okrągła, obustronnie wypukła tabletka powlekana, barwy pomarańczowej, o
średnicy 13 mm.

Wielkości opakowań:
7, 10, 14 sztuk tabletek.
Blister PVC/PVDC/Aluminium, w tekturowym pudełku, zawierający 7 lub 10 lub 14 tabletek
powlekanych. Każde tekturowe pudełko zawiera 1 lub 2 blistry po 7 tabletek powlekanych lub 1
blister po 10 tabletek powlekanych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w
obrocie.

Podmiot odpowiedzialny:
Solinea Sp. z o.o.
Elizówka, ul. Szafranowa 6
21-003 Ciecierzyn
Polska
Tel. 81 463-48-82

Wytwórca:
Mako Pharma Sp. z o.o.
ul. Władysława Reymonta 2
05-092 Dziekanów Leśny
Polska

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 05.2025

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Levocin, 500 mg, tabletki powlekane.

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 500 mg lewofloksacyny (Levofloxacinum), w postaci
lewofloksacyny półwodnej.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:
Produkt leczniczy Levocin zawiera tartrazynę (E 102) i żółcień pomarańczową (E 110).
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.
Okrągła, obustronnie wypukła tabletka powlekana, barwy pomarańczowej, o średnicy 13 mm.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Lewofloksacyna jest lekiem przeciwbakteryjnym szerokiego spektrum grupy fluorochinolonów.
Produkt leczniczy Levocin, tabletki powlekane jest wskazany do stosowania u dorosłych w leczeniu
niżej wymienionych zakażeń (patrz punkty 4.4 i 5.1):

• odmiedniczkowe zapalenie nerek i powikłane zakażenia układu moczowego (patrz punkt 4.4)
• przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego
• płucna postać wąglika: zapobieganie zakażeniom po kontakcie z bakteriami i leczenie
(patrz punkt 4.4).

Dla zakażeń wymienionych poniżej, produkt leczniczy Levocin w postaci tabletek powlekanych
powinien być stosowany tylko wówczas, gdy użycie leków przeciwbakteryjnych, które są
powszechnie zalecane do leczenia początkowego tych zakażeń uzna się za niewłaściwe:

• ostre bakteryjne zapalenie zatok
• zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli
• pozaszpitalne zapalenie płuc
• powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich
• niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego (patrz punkt 4.4)

Tabletki powlekane produktu leczniczego Levocin mogą być także stosowane w celu ukończenia
leczenia u pacjentów, u których nastąpiła poprawa po początkowym leczeniu lewofloksacyną w
postaci dożylnej.

Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków
przeciwbakteryjnych.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Podanie doustne.
Tabletki powlekane produktu leczniczego Levocin podaje się raz lub dwa razy na dobę. Dawkowanie

zależy od rodzaju i stopnia ciężkości zakażenia a także wrażliwości przewidywanego drobnoustroju
wywołującego zakażenie na lewofloksacynę.
Tabletki powlekane produktu leczniczego Levocin mogą być także stosowane w celu ukończenia
leczenia u pacjentów, u których nastąpiła poprawa po początkowym leczeniu lewofloksacyną w
postaci dożylnej; ze względu na biorównoważność postaci parenteralnej i doustnej, można zastosować
takie same dawki (patrz punkt 5.2)

Czas trwania leczenia
Czas trwania leczenia jest uzależniony od przebiegu choroby. Podobnie jak w przypadku każdej
antybiotykoterpii podawania lewofloksacyny trwa minimalnie od 48 do 72 godzin po eradykacji
zakażenia bakteryjnego lub ustąpieniu gorączki.

Dawkowanie
Lekarz może przepisać inny produkt leczniczy z tą samą substancją czynną w mniejszej dawce z
uwagi na brak dostępności produktu Levocin w dawce innej niż 500 mg.

Poniżej zamieszczono zalecenia dotyczące dawkowania produktu leczniczego Levocin.

Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny >50 mL/min)

Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤50 mL/min)
Schemat dawkowania
250 mg/24h 500 mg/24h 500 mg/12h
Klirens kreatyniny pierwsza dawka:
250 mg
pierwsza dawka:
500 mg
pierwsza dawka:
500 mg
50-20 mL/min następnie: 125 mg/24h następnie: 250 mg/24h następnie: 250 mg/12h
19-10 mL/min następnie: 125 mg/48h następnie: 125 mg/24h następnie: 125 mg/12h
< 10 mL/min (w tym u
osób poddanych
hemodializie i CADO) 1

następnie: 125 mg/48h następnie: 125 mg/24h następnie: 125 mg/24h

Wskazanie Dawkowanie w ciągu doby
(zależnie od ciężkości zakażenia)
Czas trwania leczenia

Ostre bakteryjne zapalenie zatok 500 mg raz na dobę 10 do 14 dni
Zaostrzenie przewlekłego
bakteryjnego zapalenia oskrzeli
250 mg - 500 mg raz na dobę 7 do 10 dni

Pozaszpitalne zapalenie płuc 500 mg raz lub dwa razy na dobę 7 do 14 dni

Odmiedniczkowe zapalenie nerek 500 mg raz na dobę 7 do 10 dni
Powikłane zakażenia układu
moczowego
500 mg raz na dobę 7 do 10 dni

Przewlekłe bakteryjne zapalenie
gruczołu krokowego
500 mg raz na dobę 28 dni

Niepowikłane zapalenie pęcherza
moczowego
250 mg raz na dobę 3 dni

Powikłane zakażenia skóry i
tkanek miękkich
250 mg do 500 mg raz lub dwa
razy na dobę
7 do 14 dni

Płucna postać wąglika 500 mg raz na dobę 8 tygodni

1 Nie ma konieczności podawania dodatkowych dawek po hemodializie lub ciągłej ambulatoryjnej
dializie otrzewnowej (CADO).

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Nie jest konieczne dostosowanie dawki, ponieważ lewofloksacyna nie jest metabolizowana w
istotnym stopniu w wątrobie i wydalana jest głównie przez nerki.

Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki z innych przyczyn niż
zaburzenia czynności nerek (patrz punkt 4.4 „Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna” oraz „Wydłużenie
odstępu QT”).

Dzieci i młodzież
Produkt leczniczy Levocin jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci i młodzieży.(patrz punkt 4.3).

Sposób podawania
Tabletki powlekane produktu leczniczego Levocin należy połykać bez rozgryzania i popijać
odpowiednią ilością płynu. Tabletki można przyjmować w trakcie posiłku lub między posiłkami.
Tabletki powlekane produktu leczniczego Levocin należy przyjmować co najmniej dwie godziny
przed lub dwie godziny po przyjęciu soli żelaza, soli cynku, leków zobojętniających sok żołądkowy
zawierających magnez lub glin, lub dydanozyny (tylko preparaty dydanozyny z glinem i magnezem
zawierające środki buforujące) i sukralfatu, ponieważ mogą one zmniejszać wchłanianie antybiotyku
(patrz punkt 4.5).

#### 4.3 Przeciwwskazania

Lewofloksacyny w postaci tabletek powlekanych nie wolno stosować:
• u pacjentów z nadwrażliwością na lewofloksacynę lub inne chinolony, lub na którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1
• u pacjentów z padaczką
• u pacjentów z zapaleniem ścięgna w wywiadzie, które związane było ze stosowaniem
fluorochinolonów
• u dzieci i młodzieży
• u pacjentek w ciąży
• u kobiet karmiących piersią.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Należy unikać stosowania lewofloksacyny u pacjentów, u których w przeszłości podczas stosowania
produktów zawierających chinolony lub fluorochinolony występowały ciężkie działania niepożądane
(patrz punkt 4.8). Leczenie tych pacjentów lewofloksacyną należy rozpoczynać tylko w przypadku
braku alternatywnych metod leczenia i po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka (patrz
również punkt 4.3).

W ciężkich przypadkach zakażeń szpitalnych wywołanych P. aeruginosa może być konieczne
leczenie skojarzone.

Ryzyko oporności
Jest bardzo prawdopodobne, że metycylinooporne szczepy Staphylococcus aureus (MRSA, ang.
Methicillin-resistant S. aureus) są także oporne na fluorochinolony, w tym lewofloksacynę. Dlatego
nie zaleca się stosowania lewofloksacyny w leczeniu zakażeń wywołanych lub prawdopodobnie
wywołanych przez MRSA, chyba że wyniki badań laboratoryjnych potwierdziły wrażliwość
drobnoustrojów na lewofloksacynę (i zwykle stosowane leki przeciwbakteryjne w leczeniu zakażeń
MRSA są uważane za niewłaściwe).

Lewofloksacynę można stosować w leczeniu ostrego bakteryjnego zapalenia zatok i ostrego
zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, jeśli zakażenia te zostały właściwie zdiagnozowane.

Oporność na fluorochinolony E. coli – drobnoustroju, który najczęściej wywołuje zakażenia dróg
moczowych – jest różna w poszczególnych krajach Unii Europejskiej. Lekarze powinni brać pod
uwagę lokalne występowanie oporności E. coli na fluorochinolony.

Płucna postać wąglika: Stosowanie u ludzi opiera się na wynikach badań in vitro wrażliwości Bacillus
anthracis oraz na wynikach badań na zwierzętach wraz z ograniczonymi danymi dotyczącym
stosowania u ludzi. Lekarze powinni się odnieść do krajowych i (lub) międzynarodowych wytycznych
dotyczących leczenia wąglika.

Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna
Rzadko może wystąpić zapalenie ścięgna. Najczęściej obejmuje ono ścięgno Achillesa i może
prowadzić do jego zerwania. Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna, czasami obustronne, może
wystąpić w ciągu 48 h po rozpoczęciu leczenia lewofloksacyną i donoszono o jego występowaniu
nawet do kilku miesięcy po zakończeniu leczenia. Ryzyko zapalenia ścięgna i zerwania ścięgna jest
większe u pacjentów w wieku powyżej 60 lat, u pacjentów otrzymujących dawki dobowe
lewofloksacyny 1000 mg i u pacjentów stosujących kortykosteroidy. U pacjentów w podeszłym wieku
należy dostosować dawkę dobową w oparciu o klirens kreatyniny (patrz punkt 4.2). Dlatego konieczna
jest uważna obserwacja tych pacjentów, jeśli przyjmują lewofloksacynę. Każdy pacjent, u którego
wystąpią objawy zapalenia ścięgna, powinien niezwłocznie zgłosić się do lekarza. Jeśli podejrzewa się
zapalenie ścięgna, stosowanie lewofloksacyny musi być natychmiast przerwane i odpowiednie
leczenie (np. unieruchomienie) chorego ścięgna musi zostać rozpoczęte (patrz punkty 4.3 i 4.8).

Choroba związana z Clostridioides difficile
Biegunka, zwłaszcza o ciężkim przebiegu, utrzymująca się i (lub) krwawa, występująca podczas lub
po zakończeniu stosowania lewofloksacyny (także kilka tygodni po zakończeniu leczenia), może być
objawem choroby związanej z Clostridioides difficile (CDAD, ang. Clostridioides difficile -associated
disease). CDAD może mieć różne nasilenie, od lekkiego do zagrażającego życiu, a najcięższą jej
postacią jest rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.8). Dlatego ważne jest, aby
rozważyć tę diagnozę u pacjentów, u których wystąpiła ciężka biegunka w trakcie lub po zakończeniu
leczenia lewofloksacyną. Jeśli podejrzewa się lub potwierdzono CDAD, należy natychmiast przerwać
stosowanie lewofloksacyny i niezwłocznie rozpocząć odpowiednie leczenie. W tej sytuacji klinicznej
produkty lecznicze hamujące perystaltykę są przeciwwskazane.

Pacjenci ze skłonnością do napadów padaczkowych
Chinolony mogą obniżać próg drgawkowy i wywołać drgawki. Lewofloksacyna jest przeciwwskazana
u pacjentów z padaczką w wywiadzie (patrz punkt 4.3) i, podobnie tak jak w przypadku innych
chinolonów, należy ją stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów ze skłonnością do napadów
padaczkowych lub stosujących jednocześnie substancje czynne obniżające próg drgawkowy, takie jak
teofilina (patrz punkt 4.5). W przypadku wystąpienia napadu drgawkowego (patrz punkt 4.8), należy
przerwać leczenie lewofloksacyną.

Pacjenci z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej
Pacjenci z utajonym lub jawnym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej mogą być
podatni na wystąpienie reakcji hemolitycznej w trakcie leczenia przeciwbakteryjnymi pochodnymi
chinolowymi. Dlatego też, jeśli zastosowanie lewofloksacyny u tych pacjentów jest wskazane, należy
obserwować pacjentów pod kątem potencjalnego wystąpienia hemolizy.

Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek
Ponieważ lewofloksacyna jest wydalana głównie przez nerki, u pacjentów z zaburzoną czynnością
nerek należy zmodyfikować dawkę produktu leczniczego Levocin (patrz punkt 4.2). Lekarz może

przepisać inny produkt leczniczy z tą samą substancją czynną w mniejszej dawce z uwagi na brak
dostępności produktu Levocin w dawce innej niż 500 mg.

Reakcje nadwrażliwości
Lewofloksacyna może powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości, mogące zakończyć się śmiercią
(np. obrzęk naczynioruchowy aż do wstrząsu anafilaktycznego), niekiedy po podaniu pierwszej dawki
(patrz punkt 4.8). Jeśli wystąpią takie reakcje, pacjent powinien natychmiast przerwać leczenie i
skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub lekarzem medycyny ratunkowej, który rozpocznie
odpowiednie działania ratujące życie.

Ciężkie reakcje pęcherzowe
Podczas leczenia lewofloksacyną zgłaszano przypadki ciężkich pęcherzowych reakcji skórnych, takich
jak zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczna nekroliza naskórka (patrz punkt 4.8). Należy
poinformować pacjentów o konieczności niezwłocznego skontaktowania się z lekarzem
prowadzącym, przed kontynuacją leczenia, jeśli wystąpią u pacjenta reakcje obejmujące skórę i (lub)
błony śluzowe.

Dysglikemia
Podobnie jak w przypadku wszystkich chinolonów, obserwowano zaburzenia stężenia glukozy we
krwi, w tym hipoglikemię i hiperglikemię, które występują zwykle u pacjentów z cukrzycą
otrzymujących jednocześnie doustne produkty lecznicze o działaniu hipoglikemizującym (np.
glibenklamid) lub insulinę. Odnotowano przypadki śpiączki hipoglikemicznej. U pacjentów z
cukrzycą zaleca się dokładne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi (patrz punkt 4.8).

Zapobieganie nadwrażliwości na światło
W trakcie leczenia lewofloksacyną obserwowano przypadki nadwrażliwości na światło (patrz punkt
4.8). W celu uniknięcia wystąpieniu objawów nadwrażliwości na światło zaleca się, aby pacjent bez
potrzeby nie narażał się na działanie silnego światła słonecznego lub sztucznego promieniowania UV
(np. lampy słoneczne, solarium) podczas leczenia i przez 48 godzin po zakończeniu leczenia
lewofloksacyną.

Pacjenci leczeni antagonistami witaminy K
Z powodu możliwości zwiększenia wartości wyników badań krzepliwości krwi (PT/INR) i (lub)
nasilenia krwawień u pacjentów leczonych lewofloksacyną oraz antagonistami witaminy K (np.
warfaryna), badania krzepliwości krwi należy wykonywać regularnie w trakcie jednoczesnego
stosowania tych produktów leczniczych (patrz punkt 4.5).

Reakcje psychotyczne
Obserwowano reakcje psychotyczne u pacjentów przyjmujących chinolony, w tym lewofloksacynę. W
bardzo rzadkich przypadkach prowadziły one do myśli samobójczych i zachowań niebezpiecznych dla
pacjenta – czasami nawet po pojedynczej dawce lewofloksacyny (patrz punkt 4.8). W przypadku
wystąpienia tych reakcji u pacjenta, należy niezwłocznie przerwać stosowanie lewofloksacyny i
zastosować odpowiednie postępowanie. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas stosowania
lewofloksacyny u pacjentów z psychozą lub z chorobą psychiczną w wywiadzie.

Wydłużenie odstępu QT
Należy zachować ostrożność stosując fluorochinolony, w tym lewofloksacynę, u pacjentów ze
znanymi czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, takimi jak np:
˗ wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT
˗ jednoczesne stosowanie produktów leczniczych, które wydłużają odstęp QT (np. leki
przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, antybiotyki makrolidowe,
leki przeciwpsychotyczne)
˗ nieskorygowane zaburzenia elektrolitowe (np. hipokaliemia, hipomagnezemia)
˗ choroba serca (np. niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, bradykardia).

Pacjenci w podeszłym wieku i kobiety mogą być bardziej wrażliwi na działanie produktów
leczniczych wydłużających odstęp QT. Dlatego należy zachować ostrożność stosując u tych pacjentów
fluorochinolony, w tym lewofloksacynę.
(Patrz również punkty 4.2 „Pacjenci w podeszłym wieku”, 4.5, 4.8 i 4.9).

Neuropatia obwodowa
U pacjentów otrzymujących fluorochinolony, w tym lewofloksacynę, odnotowano występowanie
obwodowej neuropatii czuciowej lub czuciowo-ruchowej, której początek może mieć gwałtowny
przebieg (patrz punkt 4.8). Należy przerwać stosowanie lewofloksacyny, jeśli u pacjenta wystąpią
objawy neuropatii, aby zapobiec rozwojowi nieodwracalnych zmian.

Mioklonie
U pacjentów otrzymujących lewofloksacynę notowano przypadki mioklonii (patrz punkt 4.8).
Ryzyko wystąpienia mioklonii jest zwiększone u pacjentów w podeszłym wieku oraz u
pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, jeśli dawka lewofloksacyny nie zostanie
dostosowana w zależności od klirensu kreatyniny. Po pierwszym wystąpieniu mioklonii należy
natychmiast przerwać stosowanie lewofloksacyny i rozpocząć odpowiednie leczenie.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Podczas stosowania lewofloksacyny odnotowano przypadki martwicy wątroby, aż do zakończonej
zgonem niewydolności wątroby, głównie u pacjentów z ciężką chorobą zasadniczą, np. posocznicą
(patrz punkt 4.8). Pacjenta należy poinformować, że jeśli wystąpią u niego przedmiotowe i
podmiotowe objawy choroby wątroby, takie jak: jadłowstręt, żółtaczka, ciemna barwa moczu, świąd
lub tkliwy brzuch, konieczne jest przerwanie leczenia i skontaktowanie się z lekarzem.

Zaostrzenie miastenii
Fluorochinolony, w tym lewofloksacyna, blokują przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i mogą nasilać
osłabienie mięśni u pacjentów z miastenią. Po wprowadzeniu produktu do obrotu obserwowano
ciężkie działania niepożądane, w tym śmiertelne i powodujące konieczność zastosowania oddychania
wspomaganego, które były związane ze stosowaniem fluorochinolonów u pacjentów z miastenią. Nie
zaleca się stosowania lewofloksacyny u pacjentów z miastenią w wywiadzie.

Zaburzenia widzenia
Jeśli u pacjenta wystąpią zaburzenia widzenia lub jakiekolwiek zmiany dotyczące oczu, należy
niezwłocznie skonsultować się z lekarzem okulistą (patrz punkty 4.7 i 4.8).

Nadkażenie
Stosowanie lewofloksacyny, zwłaszcza długotrwałe, może prowadzić do nadmiernego wzrostu
niewrażliwych drobnoustrojów. Jeśli podczas leczenia wystąpi nadkażenie, należy podjąć
odpowiednie środki.

Rozwarstwienie aorty i tętniak aorty oraz niedomykalność zastawki serca
Badania epidemiologiczne wskazują, że stosowanie fluorochinolonów może zwiększać ryzyko
wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty, zwłaszcza u osób starszych, oraz niedomykalności
zastawki aortalnej i mitralnej. U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki
tętniaka i rozwarstwienia aorty, często powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także
przypadki niedomykalności zastawek serca (patrz punkt 4.8).
Dlatego fluorochinolony należy stosować wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka
oraz po rozważeniu innych opcji terapeutycznych u pacjentów z dodatnim wywiadem rodzinnym w
kierunku tętniaka albo wrodzonej choroby zastawki serca lub u pacjentów z wcześniej
zdiagnozowanym tętniakiem aorty i (lub) rozwarstwieniem aorty albo chorobą zastawki serca lub w
przypadku
- występowania innych czynników predysponujących do wystąpienia zarówno tętniaka i
rozwarstwienia aorty, jak i niedomykalności zastawki serca oraz narażonych na ich
wystąpienie (np. zaburzenia tkanki łącznej, takie jak zespół Marfana lub zespół Ehlersa-

Danlosa, zespół Turnera, choroba Behçeta, nadciśnienie tętnicze, reumatoidalne zapalenie
stawów) lub dodatkowo
- występowania innych czynników ryzyka lub stanów predysponujących do wystąpienia
tętniaka i rozwarstwienia aorty (np. zapalenie tętnic Takayasu lub olbrzymiokomórkowe
zapalenie tętnic, rozpoznana miażdżyca czy zespół Sjögrena), lub dodatkowo
- występowania innych czynników ryzyka lub stanów predysponujących do wystąpienia
niedomykalności zastawki serca (np. infekcyjne zapalenie wsierdzia).
Ryzyko wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty oraz ich pęknięcia może być także wyższe u
pacjentów leczonych jednocześnie układowymi kortykosteroidami.
Pacjentów należy poinformować o konieczności niezwłocznego skontaktowania się z lekarzem na
oddziale ratunkowym w przypadku nagłego wystąpienia bólu brzucha, klatki piersiowej lub pleców.
Pacjentów należy poinformować o konieczności niezwłocznego zwrócenia się po pomoc medyczną w
przypadku ostrych duszności, pojawienia się kołatania serca lub obrzęku jamy brzusznej czy kończyn
dolnych.

Zaburzenia krwi
Podczas leczenia lewofloksacyną może rozwinąć się niewydolność szpiku kostnego, w tym
leukopenia, neutropenia, pancytopenia, niedokrwistość hemolityczna, trombocytopenia,
niedokrwistość aplastyczna lub agranulocytoza (patrz punkt 4.8). Jeśli podejrzewa się
występowanie któregokolwiek z tych zaburzeń krwi, należy kontrolować morfologię krwi. Jeśli
wyniki będą nieprawidłowe, należy rozważyć przerwanie leczenia lewofloksacyną.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
U pacjentów leczonych lewofloksacyną wynik testu wykrywającego opioidy w moczu może być
fałszywie dodatni. Konieczne może być potwierdzenie dodatniego wyniku za pomocą bardziej
swoistej metody.
Lewofloksacyna może hamować wzrost Mycobacterium tuberculosis, dlatego też może wystąpić
fałszywie ujemny wynik w diagnostyce bakteriologicznej gruźlicy.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:
Produkt leczniczy Levocin zawiera tartrazynę (E 102) i żółcień pomarańczową (E 110), które mogą
powodować reakcje alergiczne.
Produkt leczniczy Levocin zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt
leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wpływ innych produktów leczniczych na produkt Levocin

Sole żelaza, sole cynku, leki zobojętniające kwas żołądkowy zawierające magnez lub glin, dydanozyna
Wchłanianie lewofloksacyny jest znacząco zmniejszone podczas jednoczesnego stosowania produktu
leczniczego Levocin z solami żelaza lub lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy, zawierającymi
sole magnezu lub glinu, lub z dydanozyną (tylko preparaty dydanozyny z glinem i magnezem
zawierające środki buforujące). Jednoczesne stosowanie fluorochinolonów i multiwitamin
zawierających cynk, wydaje się zmniejszać ich wchłanianie po podaniu doustnym. Zaleca się, aby nie
przyjmować produktów zawierających kationy dwu- lub trójwartościowe, takie jak: sole żelaza, sole
cynku, leki zobojętniające kwas żołądkowy zawierające magnez lub glin, czy dydanozynę (tylko
preparaty dydanozyny z glinem i magnezem zawierające środki buforujące) w ciągu 2 godzin przed
przyjęciem lub po przyjęciu produktu leczniczego Levocin (patrz punkt 4.2). Sole wapnia mają
minimalny wpływ na wchłanianie lewofloksacyny po podaniu doustnym.

Sukralfat
Jednoczesne przyjmowanie sukralfatu znacząco zmniejsza biodostępność produktu leczniczego
Levocin. Jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie sukralfat i produkt leczniczy Levocin, zaleca się

przyjmowanie sukralfatu 2 godziny po podaniu produktu leczniczego Levocin w postaci tabletek
powlekanych (patrz punkt 4.2).

Teofilina, fenbufen lub podobne niesteroidowe leki przeciwzapalne
W badaniu klinicznym nie stwierdzono żadnych interakcji farmakokinetycznych pomiędzy
lewofloksacyną i teofiliną. Jednakże podczas jednoczesnego stosowania chinolonów z teofiliną,
niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi lub innymi produktami leczniczymi obniżającymi próg
drgawkowy, może dojść do znacznego obniżenia progu drgawkowego.
Stężenie lewofloksacyny podczas stosowania razem z fenbufenem było o około 13% większe, niż
podczas podawania samej lewofloksacyny.

Probenecyd i cymetydyna
Probenecyd i cymetydyna miały statystycznie istotny wpływ na eliminację lewofloksacyny. Klirens
nerkowy lewofloksacyny był zmniejszony przez cymetydynę (o 24%) i probenecyd (o 34%).
Przyczyną tego jest zdolność blokowania przez oba leki wydzielania lewofloksacyny do światła
kanalików nerkowych. Jednak, podczas stosowania dawek ocenianych w tym badaniu, statystycznie
znamienne różnice w kinetyce nie mają prawdopodobnie znaczenia klinicznego.
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania lewofloksacyny z lekami
wpływającymi na wydzielanie do kanalików nerkowych, takimi jak probenecyd i cymetydyna,
zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Kortykosteroidy
U pacjentów stosujących kortykosteroidy wzrasta ryzyko wystąpienia zapalenia oraz zerwania
ścięgien.

Inne istotne informacje
Kliniczne badania farmakologiczne wykazały, że farmakokinetyka lewofloksacyny nie ulega istotnym
klinicznie zmianom podczas podawania lewofloksacyny razem z następującymi lekami: węglan
wapnia, digoksyna, glibenklamid, ranitydyna.

Wpływ produktu Levocin na inne produkty lecznicze

Cyklosporyna
Okres półtrwania cyklosporyny zwiększył się o 33% podczas jednoczesnego stosowania z
lewofloksacyną.

Antagoniści witaminy K
Notowano wzrost wartości parametrów krzepnięcia krwi (PT/INR) i (lub) krwawienia, które może być
niekiedy ciężkie, u pacjentów przyjmujących lewofloksacynę jednocześnie z antagonistą witaminy K
(np. warfaryną). Dlatego, u pacjentów leczonych antagonistami witaminy K, należy kontrolować
parametry krzepnięcia krwi (patrz punkt 4.4).

Produkty lecznicze wydłużające odstęp QT
Lewofloksacynę, tak jak inne fluorochinolony, należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących
produkty lecznicze wydłużające odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III,
trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, makrolidy, leki przeciwpsychotyczne) (patrz punkt 4.4
„Wydłużenie odstępu QT”), lewofloksacynę, tak jak i inne fluorochinolony należy stosować z
zachowaniem ostrożności.

Inne istotne informacje
W badaniu interakcji farmakokinetycznych, lewofloksacyna nie wpływała na farmakokinetykę
teofiliny (która jest wskaźnikowym substratem CYP1A2), co świadczy o tym, że lewofloksacyna nie
jest inhibitorem CYP1A2.

Inne rodzaje interakcji

Pokarm
Nie występuje klinicznie istotna interakcja z pokarmem. Dlatego tabletki powlekane produktu
leczniczego Levocin można przyjmować niezależnie od spożywanych posiłków.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Produkt Levocin jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży.
Dane dotyczące stosowania lewofloksacyny u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach
nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
Z powodu braku danych dotyczących stosowania u ludzi oraz ze względu na dane doświadczalne,
świadczące o ryzyku uszkadzania przez fluorochinolony obciążonych chrząstek organizmów w
okresie wzrostu, stosowanie lewofloksacyny u kobiet w okresie ciąży jest przeciwwskazane (patrz
punkty 4.3 i 5.3).

Karmienie piersią
Stosowanie tabletek powlekanych produktu leczniczego Levocin jest przeciwwskazane u kobiet
karmiących piersią. Dane dotyczące przenikania lewofloksacyny do mleka ludzkiego są
niewystarczające; jednak inne fluorochinolony przenikają do mleka ludzkiego. Z powodu braku
danych dotyczących stosowania u ludzi oraz ze względu na dane doświadczalne, świadczące o ryzyku
uszkadzania przez fluorochinolony obciążonych chrząstek organizmów w okresie wzrostu, nie wolno
stosować lewofloksacyny u kobiet karmiących piersią (patrz punkt 4.3 i 5.3).

Płodność
Lewofloksacyna nie powodowała zaburzeń płodności ani zdolności rozrodczych u szczurów.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Levocin wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn.

Niektóre działania niepożądane (np. zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego lub błędnikowego,
senność, zaburzenia widzenia) mogą zaburzać zdolność koncentracji i szybkość reakcji pacjenta,
dlatego mogą stanowić ryzyko w sytuacjach, w których te zdolności są szczególnie ważne (np.
prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn).

#### 4.8 Działania niepożądane

Poniżej podane informacje pochodzą z danych z badań klinicznych z udziałem ponad 8 300
pacjentów i szerokich doświadczeń z obserwacji po wprowadzeniu do obrotu.

Częstość występowania działań niepożądanych została zdefiniowana następująco: bardzo często
(≥1/10), często (≥1/100, <1/10), niebyt często (≥1/1 000, <1/100), rzadko (≥1/10 000, <1/1 000),
bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych
danych).
W obrębie każdej grupy częstości, działania niepożądane zostały przedstawione według
zmniejszającej się ciężkości. dostępnych danych).

Zaburzenia serca
Rzadko: tachykardia, kołatanie serca.
Częstość nieznana: częstoskurcz komorowy, który może prowadzić do zatrzymania akcji serca,
arytmia komorowa i zaburzenia typu torsade de pointes (zgłaszane głównie u pacjentów z czynnikami
ryzyka wydłużenia odstępu QT), wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG (patrz punkt 4.4 i 4.9)

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niezbyt często: leukopenia; eozynofilia
Rzadko: trombocytopenia; neutropenia
Częstość nieznana: niewydolność szpiku kostnego, w tym niedokrwistość aplastyczna; pancytopenia;
agranulocytoza; niedokrwistość hemolityczna

Zaburzenia układu nerwowego
Często: ból głowy; zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego
Niezbyt często: senność; drżenia mięśniowe; zaburzenia smaku
Rzadko: drgawki (punkt 4.3 i 4.4), parestezja
Częstość nieznana: obwodowa neuropatia czuciowa (patrz punkt 4.4); mioklonie; obwodowa
neuropatia czuciowo-ruchowa (patrz punkt 4.4); zaburzenia węchu, w tym utrata węchu; dyskineza;
zaburzenia pozapiramidowe; brak smaku; omdlenie; łagodne nadciśnienie śródczaszkowe

Zaburzenia oka
Rzadko: zaburzenia widzenia, takie jak nieostre widzenie (patrz punkt 4.4)
Częstość nieznana: przemijająca utrata widzenia (patrz punkt 4.4)

Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często: zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Rzadko: szumy uszne
Częstość nieznana: utrata słuchu; zaburzenia słuchu

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Rzadko: duszność
Częstość nieznana: skurcz oskrzeli, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych

Zaburzenia żołądka i jelit
Często: biegunka, wymioty, nudności
Niezbyt często: ból brzucha, niestrawność, wzdęcia, zaparcia
Częstość nieznana: biegunka - krwawa, rzadko może być objawem zapalenia
jelit, w tym rzekomobłoniastego zapalenia jelit (patrz punkt 4.4), zapalenie trzustki

Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często: zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi
Częstość nieznana: ostra niewydolność nerek (np. z powodu śródmiąższowego zapalenia nerek)

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej1
Niezbyt często: wysypka, świąd, pokrzywka, nadmierna potliwość
Częstość nieznana: toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevens-Johnsona, rumień
wielopostaciowy, reakcje nadwrażliwości na światło (patrz punkt 4.4), leukocytoklastyczne zapalenie
naczyń, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej; hiperpigmentacja skóry;
1 Reakcje dotyczące błon śluzowych i skóry mogą niekiedy wystąpić już po podaniu pierwszej dawki.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często: ból stawów, ból mięśni
Rzadko: zaburzenia dotyczące ścięgna (patrz punkty 4.3 i 4.4), w tym zapalenie ścięgna (np. ścięgna
Achillesa); osłabienie siły mięśni, co może być szczególne ważne u pacjentów z miastenią (patrz
punkt 4.4)
Częstość nieznana: rabdomioliza; zerwanie ścięgna (np. ścięgna Achillesa) (patrz punkty 4.3 i 4.4)
zerwanie więzadła, zerwanie mięśnia, zapalenie stawów.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często: jadłowstręt.

Bardzo rzadko: hipoglikemia zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą (patrz punkt 4.4).
Częstość nieznana: hiperglikemia, śpiączka hipoglikemiczna (patrz punkt 4.4).

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często: zakażenia grzybicze, w tym zakażenia Candida, oporność drobnoustrojów.

Zaburzenia naczyniowe**
Często: Odnosi się tylko do postaci dożylnej: zapalenie żył.
Rzadko: niedociśnienie.
** U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty,
często powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także przypadki niedomykalności
zastawek serca (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko: obrzęk naczynioruchowy; nadwrażliwość (patrz punkt 4.4).
Częstość nieznana: wstrząs anafilaktyczny2, wstrząs rzekomoanafilaktyczny2 (patrz punkt 4.4).
2 Reakcje dotyczące błon śluzowych i skóry mogą niekiedy wystąpić już po podaniu pierwszej dawki.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfatazy zasadowej, GGT).
Niezbyt często: zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi.
Częstość nieznana: żółtaczka i ciężkie uszkodzenie wątroby, włączając przypadki zakończone zgonem
z ostrą niewydolnością wątroby, głównie u pacjentów z ciężkimi chorobami zasadniczymi (patrz punkt
4.4), zapalenie wątroby.

Zaburzenia psychiczne
Często: bezsenność.
Niezbyt często: niepokój, stan splątania, nerwowość.
Rzadko: reakcje psychotyczne (z np. omamami, paranoją), depresja, pobudzenie, niezwykłe sny,
koszmary senne.
Częstość nieznana: mania; zaburzenia psychotyczne z zachowaniami zagrażającymi bezpieczeństwu
pacjenta, w tym myśli lub próby samobójcze (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: odnosi się tylko do postaci dożylnej: reakcje w miejscu wkłucia (ból, zaczerwienienie).
Niezbyt często: osłabienie.
Rzadko: gorączka.
Częstość nieznana: ból (w tym ból pleców, ból w klatce piersiowej i kończynach).

W związku ze stosowaniem chinolonów i fluorochinolonów, w niektórych przypadkach niezależnie od
istniejących wcześniej czynników ryzyka, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych
(utrzymujących się przez miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych
ciężkich działań niepożądanych leku, wpływających na różne, czasami liczne układy i narządy oraz
zmysły (w tym takie działania, jak zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgna, ból stawów, ból kończyn,
zaburzenia chodu, neuropatie związane z parestezjami, depresja, zmęczenie, zaburzenia pamięci,
zaburzenia snu i zaburzenia słuchu, wzroku, smaku i węchu) (patrz punkt 4.4).

Inne działania niepożądane związane ze stosowaniem fluorochinolonów obejmują:
• napady porfirii u pacjentów z porfirią. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania

Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: +48 22 49 21 301,
faks: +48 22 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Na podstawie badań toksyczności na zwierzętach lub klinicznych badań farmakologicznych z
zastosowaniem dawek większych niż lecznicze, najważniejszymi objawami przedmiotowymi, których
można się spodziewać w następstwie ostrego przedawkowania produktu leczniczego Levocin w
postaci tabletek powlekanych, są objawy dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, takie jak:
splątanie, zawroty głowy, zaburzenia świadomości, napady drgawkowe, wydłużenie odstępu QT oraz
objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i nadżerki błon śluzowych.
Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu obserwowano objawy dotyczące ośrodkowego
układu nerwowego, w tym stan splątania, drgawki, mioklonie, omamy i drżenie.
W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe. Z powodu możliwości
wydłużenia odstępu QT należy monitorować zapis EKG u pacjenta. Można zastosować preparaty
zobojętniające kwas żołądkowy, aby chronić błonę śluzową żołądka. Hemodializa, w tym dializa
otrzewnowa i ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa nie są skuteczne w usuwaniu lewofloksacyny z
organizmu.
Nie istnieje specyficzna odtrutka.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: chinolony przeciwbakteryjne, fluorochinolony
kod ATC: J01MA12
Lewofloksacyna jest syntetycznym lekiem przeciwbakteryjnym z grupy fluorochinolonów i Senancjomerem racemicznej substancji czynnej - ofloksacyny.

Mechanizm działania
Tak jak leki przeciwbakteryjne z grupy fluorochinolonów, lewofloksacyna działa na kompleks DNAgyraza DNA oraz na topoizomerazę IV.

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne
Siła działania przeciwbakteryjnego lewofloksacyny zależy od stosunku maksymalnego stężenia w
surowicy (Cmax) lub pola powierzchni pod krzywą (AUC) do minimalnego stężenia hamującego
(MIC).

Mechanizm oporności
Oporność na lewofloksacynę jest nabywana poprzez wielostopniowy proces celowanej mutacji miejsc
w obu typach topoizomerazy II, gyrazy DNA i topoizomerazy IV. Inne mechanizmy oporności, takie
jak bariery przepuszczalności (powszechne u Pseudomonas aeruginosa) oraz mechanizm aktywnego
usuwania z komórki mogą również wpływać na wrażliwość na lewofloksacynę.

Drobnoustroje oporne na lewofloksacynę wykazują oporność również na inne fluorochinolony
(oporność krzyżowa). W związku z mechanizmem działania, w zasadzie nie występuje oporność
krzyżowa między lewofloksacyną a lekami przeciwbakteryjnymi z innych grup.

Wartości graniczne

Zalecane przez EUCAST wartości graniczne MIC dla lewofloksacyny, odróżniające drobnoustroje
wrażliwe od średnio wrażliwych i średnio wrażliwe od opornych, zamieszczono w poniższej tabeli
zawierającej wyniki badań MIC (mg/L).

Zalecane przez EUCAST kliniczne wartości graniczne MIC dla lewofloksacyny (wersja 2.0,
01.01.2012):

Drobnoustrój Wrażliwy Oporny
Enterobacteriaceae ≤1 mg/L >2 mg/L
Pseudomonas spp. ≤1 mg/L >2 mg/L
Acinetobacter spp. ≤1 mg/L >2 mg/L
Staphylococcus spp. ≤1 mg/L >2 mg/L
S. pneumoniae1 ≤2 mg/L >2 mg/L
Streptococcus A, B, C, G ≤1 mg/L >2 mg/L
H. influenzae2,3 ≤1 mg/L >1 mg/L
M. catarrhalis3 ≤1 mg/L >1 mg/L
Wartości graniczne niezwiązane z konkretnym gatunkiem4 ≤1 mg/L >2 mg/L

1 Stężenia graniczne lewofloksacyny dotyczą leczenia dużymi dawkami.
2 Niski poziom oporności na fluorochinolony (MIC cyprofloksacyny wynosi 0,12-0,5 mg/L) może
wystąpić, ale nie ma dowodów, że ta oporność ma znaczenie kliniczne w zakażeniach układu
oddechowego wywołanych przez H. influenzae.
3 Szczepy, dla których MIC są większe od wartości granicznych, występują bardzo rzadko lub nie
były obserwowane. Identyfikacje i test wrażliwości każdego takiego wyodrębnionego szczepu należy
powtórzyć, a w razie potwierdzenia wyniku – przesłać ten szczep do laboratorium referencyjnego.
Dopóki nie będzie dowodów dotyczących odpowiedzi klinicznej dla potwierdzonych wyodrębnionych
szczepów, z wartościami MIC większymi od aktualnych wartości granicznych świadczących o
oporności, szczepy te należy zgłaszać jako oporne.
4 Wartości graniczne odnoszą się do dawki doustnej 500 mg × 1 do 500 mg × 2 oraz dawki dożylnej
500 mg × 1 do 500 mg × 2.

Występowanie oporności wybranych gatunków może różnić się w zależności od rejonu
geograficznego oraz od czasu, dlatego konieczna jest informacja o lokalnym występowaniu
oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie konieczności, jeżeli lokalne
występowanie oporności jest takie, że zastosowanie produktu w leczeniu co najmniej niektórych
zakażeń jest wątpliwe, należy zasięgnąć porady eksperta.

Gatunki zwykle wrażliwe

Tlenowe bakterie Gram-dodatnie
Bacillus anthracis
Staphylococcus aureus wrażliwy na metycylinę
Staphylococcus saprophyticus
Paciorkowce grupy C i G
Streptococcus agalactiae
Streptococcus pneumoniae
Streptococcus pyogenes

Tlenowe bakterie Gram-ujemne
Eikenella corrodens
Haemophilus influenzae
Haemophilus parainfluenzae
Klebsiella oxytoca

Moraxella catarrhalis
Pasteurella multocida
Proteus vulgaris
Providencia rettgeri

Bakterie beztlenowe
Peptostreptococcus

Inne
Chlamydophila pneumoniae
Chlamydophila psittaci
Chlamydia trachomatis

Legionella pneumophila

Mycoplasma pneumoniae
Mycoplasma hominis
Ureaplasma urealyticum

Gatunki, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej

Tlenowe bakterie Gram-dodatnie
Enterococcus faecalis*
Staphylococcus aureus oporny na metycylinę*
Staphylococcus spp. koagulazo-ujemne

Tlenowe bakterie Gram-ujemne
Acinetobacter baumannii
Citrobacter freundii
Enterobacter aerogenes
Enterobacter cloacae
Escherichia coli
Klebsiella pneumoniae
Morganella morganii
Proteus mirabilis
Providencia stuartii
Pseudomonas aeruginosa
Serratia marcescens

Bakterie beztlenowe
Bacteroides fragilis

Gatunki o oporności wrodzonej

Tlenowe bakterie Gram-dodatnie
Enterococcus faecium

* Staphylococcus aureus oporny na metycylinę prawdopodobnie jest także oporny na fluorochinolony,
w tym lewofloksacynę.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Lewofloksacyna podana doustnie wchłania się szybko i niemal całkowicie, a maksymalne stężenie
w osoczu jest osiągane w ciągu 1-2 godzin. Całkowita biodostępność wynosi 99-100%.

Pokarm wywiera niewielki wpływ na wchłanianie lewofloksacyny.
Stan równowagi jest osiągany w ciągu 48 godzin w schemacie dawkowania 500 mg raz lub dwa razy
na dobę.

Dystrybucja
Około 30-40% lewofloksacyny wiąże się z białkami osocza.
Średnia objętość dystrybucji lewofloksacyny wynosi około 100 L po pojedynczym i wielokrotnym
podawaniu dawek 500 mg, co wskazuje na szeroką dystrybucję do tkanek.

Wielokrotne podawanie 500 mg lewofloksacyny raz na dobę wykazało niewielką kumulację. Po
podaniu dawek 500 mg lewofloksacyny dwa razy na dobę ustalono ograniczoną, ale przewidywalną
kumulację. Stan stacjonarny osiąga się w ciągu 3 dni. Stan równowagi zostaje osiągnięty w ciągu 3
dni.

Przenikanie do tkanek i płynów ustrojowych
Wykazano, że lewofloksacyna przenika do błony śluzowej oskrzeli, płynu wyściełającego nabłonek
dróg oddechowych, makrofagów w pęcherzykach płucnych, tkanki płuc, skóry (płynu surowiczego w
pęcherzach), tkanki gruczołu krokowego i moczu. Jednak lewofloksacyna słabo przenika do płynu
mózgowo-rdzeniowego.

Metabolizm
Lewofloksacyna jest metabolizowana w bardzo małym stopniu, metabolitami są
demetylolewofloksacyna i N-tlenek lewofloksacyny. Metabolity te stanowią poniżej 5% dawki i są
wydalane z moczem. Lewofloksacyna jest stabilna stereochemicznie i nie ulega inwersji chiralnej.

Eliminacja
Po podaniu doustnym i dożylnym, lewofloksacyna jest usuwana z osocza dość powoli (t1/2: 6-8 godz.).
Wydalanie odbywa się głównie przez nerki (>85% podanej dawki leku).

Średni pozorny całkowity klirens lewofloksacyny po podaniu pojedynczej dawki 500mg wynosił
175 ±29,2 mL/min.

Nie ma istotnych różnic w farmakokinetyce lewofloksacyny podanej dożylnie i doustnie, co świadczy
o tym, że obie drogi podania mogą być stosowane zamiennie.

Liniowość
Lewofloksacyna wykazuje farmakokinetykę liniową w zakresie od 50 do 1000 mg.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z niewydolnością nerek
Na farmakokinetykę lewofloksacyny wpływa niewydolność nerek. Wraz z pogarszaniem się
czynności nerek zmniejsza się wydalanie nerkowe i klirens, a okres półtrwania zwiększa się, jak
podano w tabeli poniżej.
Farmakokinetyka w niewydolności nerek po podaniu doustnym pojedynczej dawki 500 mg

Pacjenci w podeszłym wieku
Brak istotnych różnic w farmakokinetyce lewofloksacyny u osób młodych i w podeszłym wieku,
z wyjątkiem różnic związanych z klirensem kreatyniny.

Różnice związane z płcią

ClCR [mL/min] <20 20-49 50-80
ClR 13 26 57
T1/2 35 27 9

Analizy obejmujące osobno mężczyzn i kobiety wykazały małe lub bardzo małe zależne od płci
różnice w farmakokinetyce lewofloksacyny. Nie ma dowodów wskazujących na znaczenie klinicznie
tych różnic związanych z płcią.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących
toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, potencjalnego działania rakotwórczego oraz
toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia
dla człowieka.

Toksyczność ostra
Średnia dawka śmiertelnej (LD50) u myszy i szczurów po doustnym podaniu lewofloksacyny
mieszczą się w zakresie 1500-2000 mg / kg.
Doustne podawanie 500 mg/kg u małp nie spowodowało żadnych działań oprócz wymiotów.

Toksycznośc przewlekła
Przeprowadzono badania trwające jeden miesiąc poczas których podawono lewofloksacynę dożylnie u
szczurów (w dawkach 20, 60, 180 mg/kg/dobę) i małp (10, 25, 63 mg/kg /dobę) oraz 3-miesięczne
badanie na szczurach dawki 10, 30, 90 mg/ kg/dobę. W badaniu trwającym miesiąc i badaniu 3-
miesięcznym u szczurów przy dawkach odpowiednio 20 i 30 mg/kg/dobę nie zaobserwowano
żadnych zdarzeń niepożądanych. W obu badaniach ustalono osadzanie się kryształów w moczu w
dawkach większych niż 20 mg/kg/dobę. Przy podawaniu wysokiej dawki (180 mg/kg/dobę przez 1
miesiąc lub 30 mg/kg/dziennie i wyższe przez 3 miesiące) zaobserwowano zmniejszenie spożycia
pokarmów i przyrost masy ciała. Badanie parametrów krwi wykazało zmniejszoną liczbę erytrocytów
oraz zwiększoną liczbę leukocytów i retikulocytów pod koniec pierwszego miesiąca, w badaniu 3-
miesięcznym nie zaobserwowano tej zależności. U małp przy podawaniu 63,3 mg/kg/dobę nie
obserwowano żadnych zdarzeń niepożądnych poza niewielką utratą apetytu i mniejsze odczuwanie
pragnienia.

Toksyczność rozrodcza

Lewofloksacyna nie powodowała zaburzeń płodności ani zdolności rozrodczych u szczurów i nie ma
działania teratogennego u szczurów i królików.

Lewofloksacyna nie powodowała zaburzeń płodności ani zdolności rozrodczych u szczurów a jedynie
opóźniała dojrzewanie płodu w wyniku toksycznego wpływu lewofloksacyny na organizm matki.

Genotoksyczność

Lewofloksacyna nie wywoływała mutacji genowych w hodowlach komórek bakterii lub ssaków, ale
wywoływała aberracje chromosomalne w hodowli in vitro komórek płucnych chomika chińskiego.
Działanie to można przypisać hamowaniu topoizomerazy II. Badania in vivo (test mikrojąderkowy,
wymiana siostrzanych chromatyd, synteza „nieprogramowanego” DNA, test dominacji letalnej) nie
wykazały żadnego działania genotoksycznego.

Badania na myszach wykazały, że lewofloksacyna działa fototoksycznie tylko w bardzo dużych
dawkach. Lewofloksacyna nie wykazała wpływu genotoksycznego w testach fotomutagenności,
a badania fotokarcinogenności wykazały działanie zmniejszające rozwój komórek guza.

Szkodliwy wpływ na stawy
Podobnie jak inne fluorochinolony, lewofloksacyna wykazała wpływ na chrząstki stawowe
(tworzenie odwarstwień i jam) u szczurów i psów. Wyniki te były bardziej wyraźne u młodych
zwierząt.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń:
Celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza 2910, krospowidon typ A, celuloza mikrokrystaliczna
krzemowana (zawiera 98% celulozy mikrokrystalicznej i 2% koloidalnego dwutlenku krzemu), sodu
stearylofumaran, krzemionka koloidalna bezwodna.

Otoczka Opadry II Orange 85G33255 o składzie:
Alkohol poliwinylowy, talk, makrogol 4000, tytanu dwutlenek (E 171), żółcień pomarańczowa
(E 110), tartrazyna (E 102), lecytyna sojowa.

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjanych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

7, 10, 14 sztuk tabletek.
Blister PVC/PVDC/Aluminium, w tekturowym pudełku, zawierający 7, 10 lub 14 tabletek
powlekanych.
Każde tekturowe pudełko zawiera 1 lub 2 blistry po 7 tabletek powlekanych lub 1 blister po 10
tabletek powlekanych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Solinea Sp. z o.o.
Elizówka, Szafranowa 6
21-003 Ciecierzyn
Polska

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr: 28567

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 16.08.2024

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

09.2024

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.