# Metronidazole B. Braun

> Metronidazol · 5 mg/ml · Roztwór do infuzji

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Metronidazole B. Braun
- **Nazwa powszechna:** Metronidazolum
- **Substancja czynna:** [Metronidazol](https://apteka.online/odpowiedniki/metronidazolum)
- **Moc:** 5 mg/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Roztwór do infuzji
- **Droga podania:** dożylna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** J01XD01
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 15655
- **Podmiot odpowiedzialny:** B. Braun Melsungen AG
- **Producent:** B. Braun Medical S.A.
B. Braun Melsungen AG, Hiszpania
Niemcy
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbakteryjne-do-stosowania-ogolnego/metronidazole-b-braun-rozt-inf-5-mg-ml-braun
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbakteryjne-do-stosowania-ogolnego/metronidazole-b-braun-rozt-inf-5-mg-ml-braun.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/21267/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/21267/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 10 poj. 100 ml | 5909990715183 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 20 poj. 100 ml | 5909990715190 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Metronidazole B. Braun i w jakim celu się go stosuje?
Lek Metronidazole B. Braun jest antybiotykiem stosowanym do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych,
wywołanych przez bakterie wrażliwe na substancję czynną leku – metronidazol.

Lek Metronidazole B. Braun stosuje się w leczeniu następujących chorób:
• zakażenia ośrodkowego układu nerwowego, takie jak ropnie mózgu (miejscowe zakażenie z ropą),
zapalenie opon mózgowych (błon wyścielających mózg);
• zakażenie płuc i nabłonka płuc, takie jak zapalenie płuc z jednoczesnym uszkodzeniem tkanek,
zachłystowe zapalenie płuc w następstwie przedostania się treści żołądka do płuc, ropnie płuc;
• zakażenia przewodu pokarmowego, takie jak zapalenie otrzewnej, ropnie wątroby, zakażenia po
zabiegach chirurgicznych okrężnicy lub odbytnicy, ropne zakażenia w obrębie jamy brzusznej
i miednicy;
• zakażenia narządów płciowych u kobiet, takie jak zapalenie błony śluzowej macicy, stany po
usunięciu macicy lub cesarskim cięciu, poronienie septyczne z zakażeniem krwi (posocznica),
gorączka połogowa;
• zakażenia uszu, nosa, gardła, zębów, szczęki, jamy ustnej, np. wrzodziejące zapalenie jamy ustnej;
• zapalenie wsierdzia;
• zapalenie kości i stawów, takie jak zapalenie szpiku;
• zgorzel gazowa;
• posocznica z zakrzepowym zapaleniem żył.

W razie konieczności można zastosować inne odpowiednie antybiotyki.

Lek Metronidazole B. Braun można stosować zapobiegawczo, przed zabiegami o wysokim ryzyku zakażenia
bakteriami beztlenowymi (głównie zabiegi ginekologiczne, operacje żołądka i jelit).

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Metronidazole B. Braun

Kiedy nie stosować leku Metronidazole B. Braun
- jeśli pacjent ma uczulenie na metronidazol lub inne podobne substancje lub którykolwiek
z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Metronidazole B. Braun należy omówić to z lekarzem.

Zachować szczególną ostrożność, stosując lek Metronidazole B. Braun, jeśli u pacjenta stwierdzono:
• ciężkie uszkodzenia wątroby;
• zaburzenia powstawania krwinek;
• chorobę mózgu, rdzenia kręgowego lub nerwów.
W takich przypadkach lekarz prowadzący podejmie decyzje o ewentualnym zastosowaniu leku
Metronidazole B. Braun.

Jeśli w trakcie leczenia wystąpią napady drgawek lub inne reakcje dotyczące nerwów, takie jak drętwienie
kończyn, lekarz natychmiast skoryguje dalsze leczenie.

Zazwyczaj leku Metronidazole B. Braun nie należy stosować dłużej niż 10 dni. Czas leczenia może być
dłuższy tylko w wyjątkowych przypadkach, gdy jest to absolutnie konieczne. Leczenie metronidazolem
można będzie powtórzyć tylko wtedy, kiedy jest to absolutnie konieczne. W takich przypadkach lekarz
zaleci dokładną kontrolę stanu pacjenta.

Szczególnie w przypadku długotrwałego leczenia metronidazolem lub w przypadku występowania
u pacjenta obniżonej odporności może dojść do zaburzenia równowagi flory jelitowej.

Należy natychmiast zaprzestać terapii lub ją zweryfikować, jeżeli u pacjenta wystąpi ciężka biegunka, która
może być spowodowana ciężką chorobą jelita grubego o nazwie rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego
(patrz także punkt 4).

Podczas stosowania leków zawierających metronidazol u pacjentów z zespołem Cockayne'a, odnotowano
przypadki ciężkiej hepatotoksyczności/ostrej niewydolności wątroby, w tym przypadki zakończone zgonem.

U pacjentów z zespołem Cockayne'a lekarz powinien w trakcie leczenia metronidazolem oraz po jego
zakończeniu kontrolować czynność wątroby.

Jeśli u pacjenta wystąpią niżej wymienione objawy, należy natychmiast poinformować o tym lekarza
i przerwać przyjmowanie metronidazolu:
• ból brzucha, jadłowstręt, nudności, wymioty, gorączka, złe samopoczucie, uczucie zmęczenia,
żółtaczka, ciemna barwa moczu, kleiste lub rzadkie stolce lub świąd skóry;
• ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa i Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome,
SJS), toksyczna nekroliza naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), reakcja polekowa
z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic
symptoms, DRESS), ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. acute generalized
exanthematous pustulosis AGEP) były zgłaszane w związku ze stosowaniem leku
Metronidazole B. Braun 5 mg/ml. Należy przerwać stosowanie leku Metronidazole B. Braun
5 mg/ml i natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z objawów
związanych z tymi ciężkimi reakcjami skórnymi opisanymi w punkcie 4.

Wydłużony czas leczenia metronidazolem może zakłócać proces tworzenia komórek krwi (patrz punkt
„Możliwe działania niepożądane”), dlatego lekarz zaleci kontrolowanie liczby krwinek w trakcie leczenia.

Lek Metronidazole B. Braun a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Leki, które mogą powodować zaburzenia rytmu serca
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje leki, które mogą powodować zaburzenia rytmu serca
(tzw. wydłużenie odstępu QT, które jest widoczne w EKG), takie jak niektóre leki przeciwarytmiczne (leki
stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca, np. amiodaron), niektóre antybiotyki (np. cyprofloksacyna).

W trakcie przyjmowania tych leków należy monitorować czynność serca. Należy skontaktować się
z lekarzem, jeśli wystąpią jakiekolwiek zaburzenia czynności serca, zawroty głowy lub omdlenia.

Barbiturany (substancja czynna leków nasennych)
Fenobarbital zmniejsza czas działania metronidazolu; dlatego może być konieczne zwiększenie dawki
metronidazolu.

Busulfan
Nie należy stosować jednocześnie metronidazolu i busulfanu, gdyż może to zwiększać prawdopodobieństwo
wystąpienia objawów toksyczności.

Karbamazepina (lek stosowany w leczeniu padaczki)
Podczas jednoczesnego stosowania konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności, gdyż metronidazol
może wydłużać czas działania karbamazepiny.

Cymetydyna (lek stosowany w leczeniu zaburzeń żołądka)
W odosobnionych przypadkach cymetydyna może zmniejszać wydalanie metronidazolu i prowadzić do
zwiększonego stężenia metronidazolu w surowicy.

Pochodne kumaryny (leki hamujące krzepliwość krwi)
Metronidazol może wzmagać działanie przeciwkrzepliwe leków z grupy kumaryn. Dlatego, jeżeli pacjent
przyjmuje lek hamujący krzepnięcie krwi (np. warfarynę), lekarz może zalecić zmniejszenie dawki takiego
leku w trakcie jednoczesnego podawania metronidazolu.

Cyklosporyna (lek stosowany w hamowaniu niepożądanych reakcji immunologicznych)
Podczas równoczesnego leczenia cyklosporyną i metronidazolem może zwiększyć się stężenie cyklosporyny
we krwi; w związku z tym lekarz dostosuje dawkę cyklosporyny.

Disulfiram (stosowany u alkoholików w terapii odwykowej)
W przypadku podawania disulfiramu nie należy przyjmować metronidazolu lub należy zaprzestać
przyjmowania disulfiramu. Równoczesne podanie tych leków może powodować stany dezorientacji lub
poważne zaburzenia psychiczne (psychoza).

Fluorouracyl (lek przeciwnowotworowy)
Konieczne może być zmniejszenie dawki dobowej fluorouracylu w razie stosowania jednocześnie
z metronidazolem, ponieważ metronidazol może zwiększyć stężenie fluorouracylu we krwi.

Lit (stosowany w leczeniu chorób psychicznych)
Podczas stosowania metronidazolu równocześnie z solami litu konieczna jest szczególnie dokładna
obserwacja pacjenta, gdyż może być konieczne ponowne dostosowanie dawek litu.

Mykofenolan mofetylu (stosowany w celu zapobiegania odrzucenia narządów po transplantacji)
Metronidazol może osłabiać działanie tego leku, dlatego zaleca się dokładnie kontrolować działanie
mykofenolanu mofetylu.

Fenytoina (lek stosowany w leczeniu padaczki)
Jeśli pacjent przyjmuje fenytoinę, lekarz zaleci leczenie metronidazolem z zachowaniem ostrożności.
Metronidazol może wydłużać czas działania fenytoiny, a z drugiej strony fenytoina może osłabiać działanie
metronidazolu.

Takrolimus (stosowany w celu tłumienia niepożądanych reakcji immunologicznych)
Rozpoczynając i kończąc leczenie metronidazolem, należy skontrolować stężenie takrolimusu we krwi oraz
czynność nerek.

Metronidazole B. Braun z alkoholem

Alkohol
Podczas leczenia metronidazolem nie należy pić żadnych napojów alkoholowych, ponieważ może to
powodować reakcje nietolerancji, takie jak wymioty lub zawroty głowy.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Jeśli pacjentka jest w ciąży, lekarz zaleci podawanie metronidazolu tylko wtedy, jeśli jest to bezwzględnie
konieczne.

Karmienie piersią
Nie należy karmić piersią w trakcie leczenia metronidazolem. Nie należy wznawiać karmienia piersią przed
upływem 2 do 3 dni po zakończeniu leczenia metronidazolem, ponieważ metronidazol przenika do mleka
matki.

Płodność
Badania na zwierzętach wskazują tylko na potencjalny negatywny wpływ metronidazolu na układ rozrodczy
u samców, jeżeli samce otrzymują dawki znacząco większe niż maksymalne dawki dla ludzi.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
W trakcie przyjmowania metronidazolu nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, ponieważ
metronidazol może osłabiać czujność. Jest to szczególnie istotne na początku leczenia lub w razie
spożywania przez pacjenta alkoholu.

Lek Metronidazole B. Braun zawiera sód
Lek zawiera 322 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w 100 ml. Odpowiada to 16% maksymalnej
zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

### 3. Jak stosować lek Metronidazole B. Braun?
Dawkowanie
Dawka jest ustalana na podstawie rodzaju oraz ciężkości choroby, wieku, masy ciała i reakcji pacjenta na
leczenie.

Zazwyczaj zalecane dawkowanie jest następujące:

Dorośli i młodzież

Leczenie zakażeń:
W pierwszym dniu terapii pacjent zwykle otrzymuje 300 ml leku (co odpowiada 1500 mg metronidazolu).
Od drugiego dnia kuracji pacjent otrzymuje codziennie 200 ml leku (co odpowiada 1000 mg metronidazolu).
Zamiast tego pacjent może otrzymywać 100 ml leku (co odpowiada 500 mg metronidazolu) co 8 godzin.
Na początku terapii lekarz może zalecić większą początkową dawkę metronidazolu.

W większości przypadków terapia trwa 7 dni. Można ją przedłużyć tylko w wyjątkowych przypadkach.

Pacjenci z chorobami nerek otrzymują takie same dawki.
U pacjentów z chorobą wątroby może występować konieczność obniżenia dawek.

Jeżeli pacjent jest leczony dializami (sztuczną nerką), lekarz odpowiednio dostosuje dawkę w dniu dializy.

Zapobieganie zakażeniom, które mogą wystąpić po operacjach chirurgicznych
W przypadku stosowania metronidazolu w celu zapobiegania zakażeniom w chirurgii, można podać
pacjentowi 500 mg leku przed operacją. Dawka ta zostanie powtórzona 8 i 16 godzin po operacji.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Dawkowanie u dzieci opiera się na masie ciała (mc.)

Leczenie zakażeń

Wiek Dawkowanie
8 tygodni do 12 lat 20 – 30 mg metronidazolu na kg mc. na dobę jako pojedyncza dawka lub
w dawkach podzielonych 7,5 mg na kg mc. co 8 godzin.
Ta dawka dobowa może być zwiększona do 40 mg metronidazolu na kg
mc. jeżeli zakażenie jest ciężkie.
Poniżej 8 tygodni 15 mg metronidazolu na kg mc. jako jedna dawka na dobę lub
w dawkach podzielonych 7,5 mg na kg mc. co 12 godzin.
Dzieci młodsze niż 40
tygodni życia płodowego
Ponieważ metronidazol może kumulować się u tych pacjentów
w pierwszych okresie życia, po kilku dniach terapii należy sprawdzić
stężenie metronidazolu we krwi.

Leczenie zwykle trwa 7 dni.

Zapobieganie zakażeniom, które mogą wystąpić po operacjach chirurgicznych:

Wiek Dawka
Poniżej 12 lat 20 – 30 mg metronidazolu na kg mc. w pojedynczej dawce podane 1–2
godziny przed zabiegiem chirurgicznym..
Noworodki w wieku poniżej
40 tygodni wieku ciążowego
10 mg metronidazolu na kg mc. w pojedynczej dawce przed zabiegiem
chirurgicznym.

Sposób podawania i czas stosowania
Lek Metronidazole B. Braun jest podawany w kroplówce bezpośrednio do żyły (infuzja dożylna).

Infuzja roztworu z jednej butelki trwa zwykle 60 minut i nie powinna być krótsza niż 20 minut.

Przed infuzją można rozcieńczyć produkt w odpowiednim roztworze do infuzji.

Z reguły leczenie metronidazolem nie trwa dłużej niż 7 dni i nie może trwać dłużej niż 10 dni, jeśli nie jest to
bezwzględnie konieczne (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Jeżeli pacjent otrzymuje jednocześnie inne antybiotyki, lekarz będzie podawać te leki osobno.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Metronidazole B. Braun

Jako objawy podmiotowe lub przedmiotowe po przedawkowaniu mogą wystąpić takie działania niepożądane,
jak opisane w następnym punkcie.

W razie znacznego przedawkowania metronidazolu nie jest znane szczególne leczenie lub odtrutka, jednakże
metronidazol można skutecznie usunąć z organizmu podczas dializy (tzn. przez zastosowanie sztucznej
nerki).

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane występują zwykle przy wysokich dawkach lub długotrwałym stosowaniu.

Do opisania częstości występowania działań niepożądanych stosuje się następujące terminy:
bardzo często: dotyczy więcej niż 1 na 10 pacjentów
często: dotyczy 1 do 10 na 100 pacjentów
niezbyt często: dotyczy 1 do 10 na 1000 pacjentów
rzadko: dotyczy 1 do 10 z 10 000 pacjentów
bardzo rzadko: dotyczy mniej niż 1 na 10 000 pacjentów
częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych.

W przypadku wystąpienia poniżej wymienionych objawów, należy przerwać stosowanie leku
Metronidazole B. Braun 5 mg/ml i natychmiast skontaktować się z lekarzem:

Rzadko:
• Ciężka uporczywa biegunka (która może być objawem ciężkiego zakażenia jelit o nazwie
rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego).
• Ciężkie, ostre reakcje nadwrażliwości, aż do wstrząsu alergicznego.

Bardzo rzadko:
• Podczas leczenia może dojść do zmniejszenia liczby białych krwinek i płytek krwi (granulocytopenia,
agranulocytoza, pancytopenia, trombocytopenia). Przy długotrwałym stosowaniu konieczne jest
regularne kontrolowanie morfologii krwi.
• Zapalenie wątroby, żółtaczka, zapalenie trzustki (odosobnione przypadki).
• Zaburzenia czynności mózgu, brak koordynacji.

Częstość nieznana:
• Łagodne do umiarkowanych reakcje nadwrażliwości, obejmujące obrzęk twarzy, ust, gardła i (lub)
języka (obrzęk naczynioruchowy).
• Przymus patrzenia w jedną stronę, uszkodzenie lub zapalenie nerwów w oczach.
• Zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia), ciężka anemia (niedokrwistość aplastyczna).
• Napady padaczkowe, zaburzenia nerwów, takie jak drętwienie, ból, odczuwanie jakby dotyku futra lub
mrowienie rak i nóg.
• Zapalenie mózgu niespowodowane przez bakterie (aseptyczne zapalenie opon mózgowych).
• Ostra niewydolność wątroby u pacjentów z zespołem Cockayne'a (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki
ostrożności”).
• Zaburzenia słuchu, utrata słuchu.
• Dzwonienie w uszach (szumy uszne).
• Wysypka skórna, pęcherze, gorączka lub inne objawy reakcji nadwrażliwości.
• Czerwonawe, niewyniosłe, miejscowe lub okrągłe plamy na tułowiu, często z centralnymi pęcherzami,
łuszczeniem się skóry, owrzodzeniami jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu. Te
ciężkie wysypki skórne mogą być poprzedzone gorączką i objawami grypopodobnymi (zespół
Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka).
• Rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub zespół
nadwrażliwości na lek).
• Czerwona, łuszcząca się, rozległa wysypka z guzkami pod skórą i pęcherzami, której towarzyszy
gorączka. Objawy pojawiają się zwykle po rozpoczęciu leczenia (ostra uogólniona osutka krostkowa).

Inne działania niepożądane

Często:
Nadkażenia grzybicze i bakteryjne.

Niezbyt często:
• Ciemny kolor moczu (spowodowany przez metabolit metronidazolu).

Rzadko:
• Zmiany w EKG.

Bardzo rzadko:
• Zaburzenia psychotyczne, w tym stany splątania, omamy.
• Ból głowy, zawroty głowy, senność, gorączka, zaburzenia widzenia i poruszania się, zaburzenia
wymowy, drgawki.
• Zaburzenia widzenia, np. podwójne widzenie, krótkowzroczność.
• Zaburzenia czynnościowe wątroby (takie jak zwiększona aktywność niektórych enzymów
i zwiększone stężenie bilirubiny).
• Alergiczne reakcje skórne, np. swędzenie, pokrzywka.
• Bóle mięśni i stawów.

Częstość nieznana:
• Wymioty, mdłości, biegunka, zapalenie języka lub jamy ustnej, odbijanie i gorzki smak w ustach,
metaliczny smak, ucisk nad żołądkiem, obłożony język.
• Trudności z przełykaniem.
• Anoreksja.
• Smutny (depresyjny) nastrój.
• Senność lub bezsenność, nagłe skurcze mięśni.
• Zaczerwienienie i swędzenie skóry (rumień wielopostaciowy).
• Podrażnienie ściany żył (nawet do zapalenia żył i zakrzepicy) po podaniu dożylnym, osłabienie,
gorączka.

Postępowanie doraźne w razie rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego
W razie uporczywej, nasilonej biegunki należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza, gdyż może ona
być spowodowana przez rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, poważną chorobę, która wymaga
natychmiastowego leczenia. Lekarz przerwie leczenie metronidazolem i zapewni odpowiednie leczenie.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel: + 48 22 49 21 301
Fax: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Metronidazole B. Braun?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na butelce i kartonie. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać pojemnik w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Lek jest przeznaczony do jednorazowego użytku. Niewykorzystaną pozostałość należy wyrzucić.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, rozcieńczony lek powinien być zużyty natychmiast. Jeśli lek nie
zostanie zużyty natychmiast, czas przechowywania i warunki przed użyciem stanowią odpowiedzialność
użytkownika i nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze 2°C do 8°C chyba, że rozcieńczenie
nastąpiło w kontrolowanych, walidowanych warunkach jałowych.

Stosować wyłącznie, jeśli roztwór jest przezroczysty i pozbawiony widocznych cząstek, a butelka
i zamknięcie nie są naruszone.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Metronidazole B. Braun
– Substancją czynną leku jest metronidazol.
1 ml leku Metronidazole B. Braun roztwór do infuzji zawiera 5 mg metronidazolu.
Jedna polietylenowa butelka o pojemności 100 ml zawiera 500 mg metronidazolu.
– Pozostałe składniki to sodu chlorek, disodu fosforan dwuzasadowy dwunastowodny, kwas cytrynowy,
woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Metronidazole B. Braun i co zawiera opakowanie
Metronidazole B. Braun jest przejrzystym, bezbarwnym lub lekko żółtawym roztworem.

Lek Metronidazole B. Braun jest dostępny w polietylenowych butelkach o pojemności 100 ml.
Roztwór jest dostępny w opakowaniach po 10 lub 20 butelek.

Podmiot odpowiedzialny
B. Braun Melsungen AG
Carl-Braun-Straße 1
34212 Melsungen, Niemcy

Adres do korespondencji:
34209 Melsungen, Niemcy
Tel. +49-5661-71-0
Fax +49-5661-71-4567

Wytwórca
B. Braun Medical, S.A.
Carretera de Terrassa 121
08191 Rubí, Barcelona, Hiszpania

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela
podmiotu odpowiedzialnego:
Aesculap Chifa Sp. z o.o.
ul. Tysiąclecia 14
64-300 Nowy Tomyśl
tel. (061) 44 20 100
fax (061) 44 23 936

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego
pod następującymi nazwami:

Austria Metronidazole B.Braun 5 mg/ml Infusionlösung
Belgia Metronidazole B.Braun 5 mg/ml

Cypr Metronidazole B.Braun 5 mg/ml
Dania Metronidazol B.Braun 5 mg/ml
Estonia Metronidazole B.Braun 5 mg/ml
Litwa Metronidazole B.Braun 5 mg/ml infizinis tirpalas
Łotwa Metronidazole B.Braun 5 mg/ml
Niemcy (Kraj referencyjny) Metronidazole B.Braun 5 mg/ml Infusionlösung
Polska Metronidazole B. Braun
Słowacja Metronidazol B.Braun 5 mg/ml
Włochy Metronidazolo B.Braun 5 mg/ml

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 27.03.2025

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Metronidazole B. Braun, 5 mg/ml, roztwór do infuzji

### 2. SKŁAD ILOŚCIOWY I JAKOŚCIOWY

1 ml roztworu zawiera 5 mg metronidazolu (Metronidazolum)
100 ml roztworu zawiera 500 mg metronidazolu

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:
1 ml roztworu zawiera
Sodu chlorek 7,4 mg
Disodu fosforan dwunastowodny 1,5 mg

Zawartość elektrolitów (na 100 ml):
Sód 14 mmol
Chlor 13 mmol

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do infuzji.
Przejrzysty, bezbarwny lub lekko żółty roztwór wodny.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Leczenie i zapobieganie rozwojowi zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na działanie
metronidazolu (głównie bakterie beztlenowe).
Metronidazol jest wskazany w leczeniu następujących chorób u osób dorosłych i dzieci:
• zakażeń ośrodkowego układu nerwowego (np. ropień mózgu, zapalenie opon mózgowych),
• zakażeń płuc i opłucnej (np. martwicze zapalenie płuc, zachłystowe zapalenie płuc, ropień
płuca),
• zapalenia wsierdzia,
• zakażeń przewodu pokarmowego i jamy brzusznej (np. zapalenie otrzewnej, ropień wątroby,
zakażenia po zabiegach chirurgicznych okrężnicy lub odbytnicy, choroby ropne jamy brzusznej
i miednicy),
• zakażeń ginekologicznych (np. zapalenie błony śluzowej macicy, stany po histerektomii lub
cesarskim cięciu, gorączka połogowa, poronienie septyczne),
• zakażeń uszu, nosa, gardła, zębów, jamy ustnej, szczęki (np. angina Plaut-Vincenta),
• zakażeń kości i stawów (np. zapalenie kości i szpiku),
• zgorzeli gazowej,
• posocznicy z zakrzepowym zapaleniem żył.

W zakażeniu mieszanym bakteriami beztlenowymi i tlenowymi, oprócz produktu leczniczego
Metronidazole B. Braun należy zastosować antybiotyk odpowiedni do leczenia zakażeń bakteriami
tlenowymi.

Stosowanie zapobiegawcze jest zawsze wskazane przed zabiegami o wysokim ryzyku zakażenia
bakteriami beztlenowymi (zabiegi ginekologiczne i w obrębie jamy brzusznej).
Należy uwzględnić oficjalne zalecenia dotyczące odpowiedniego użycia leków przeciwbakteryjnych.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie dostosowywuje się do indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie, wieku i masy ciała
pacjenta oraz rodzaju i ciężkości choroby.

Należy postępować zgodnie z następującymi zasadami dawkowania:

Dorośli i młodzież:

Leczenie zakażeń wywołanych przez bakterie beztlenowe
Zwykle podaje się dawkę 1500 mg (300 ml) w pierwszym dniu leczenia, a następnie 1000 mg
(200 ml) w pojedynczej dawce w dniach kolejnych.

Zamiast tego można podawać 500 mg (100 ml) co 8 godzin. Na początku leczenia można zastosować
dawkę nasycającą 15 mg/kg masy ciała, jeżeli istnieją do tego wskazania medyczne.

Czas trwania leczenia zależy od jego skuteczności. W większości przypadków leczenie trwające 7 dni
okazuje się wystarczające. Jeżeli istnieją do tego wskazania kliniczne, leczenie można przedłużyć -
patrz także punkt 4.4.

Zapobieganie zakażeniom okołooperacyjnym spowodowanym przez bakterie beztlenowe:
500 mg, przy czym podawanie należy zakończyć na około godziny przed zabiegiem. Dawkę
powtórzyć po 8 i 16 godzinach.

Dzieci i młodzież

Leczenie zakażeń wywołanych przez bakterie beztlenowe
● Dzieci w wieku > 8 tygodni do 12 lat:
Zazwyczaj dawka dobowa wynosi 20 – 30 mg na kg masy ciała na dobę, podawane w jednej
dawce lub podzielone na dawki 7,5 mg na kg masy ciała co 8 godzin. Dawkowanie można
zwiększyć do 40 mg na kg masy ciała, w zależności od ciężkości zakażenia.

● Dzieci w wieku < 8 tygodni:
15 mg na kg masy ciała w postaci jednorazowej dawki dobowej lub podzielone na dawki 7,5 mg
na kg masy ciała, co 12 godzin.

● U noworodków < 40 tygodni wieku ciążowego:
Do kumulacji metronidazolu może dojść w pierwszym tygodniu życia, dlatego też po
kilkudniowym leczeniu zaleca się monitorowanie stężenia metronidazolu w surowicy.

Leczenie trwa zwykle 7 dni.

Zapobieganie zakażeniom okołooperacyjnym spowodowanym przez bakterie beztlenowe:
● Dzieci w wieku < 12 lat:
20 – 30 mg na kg masy ciała w postaci pojedynczej dawki podanej 1 – 2 godziny przed
zabiegiem chirurgicznym.
● Noworodki < 40 tygodni wieku ciążowego:
10 mg na kg masy ciała w pojedynczej dawce przed zabiegiem chirurgicznym.

Pacjenci z niewydolnością nerek
Zmniejszenie dawki nie jest wymagane, patrz punkt 5.2.

U pacjentów poddawanych hemodializie należy zaplanować standardową dawkę metronidazolu po
zabiegach hemodializy, w dniach dializowania, aby zrekompensować jego utratę w trakcie procedury.

Pacjenci z niewydolnością wątroby
Okres półtrwania w surowicy oraz klirens osoczowy jest wydłużony u pacjentów z zaawansowaną
niewydolnością wątroby, dlatego też pacjentom z ciężką chorobą wątroby należy podawać mniejsze
dawki (patrz punkt 5.2).

Sposób podawania

Stosowanie dożylne.
Zawartość jednej butelki podawać w postaci infuzji dożylnej powoli, tj. maksymalnie 100 ml, nie
krócej niż przez 20 minut, zwykle przez ponad godzinę.
Produkt leczniczy Metronidazole B. Braun można także rozcieńczyć przed dożylnym podaniem
w 0,9% roztworze chlorku sodu lub 5% roztworze glukozy.
Antybiotyki stosowane jednocześnie należy podawać oddzielnie.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na metronidazol lub inne pochodne nitroimidazolu lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

U pacjentów z ciężkim uszkodzeniem wątroby lub zaburzeniami tworzenia krwinek
(np. granulocytopenią) dożylną infuzję roztworu metronidazolu należy stosować tylko w przypadkach,
gdy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne zagrożenia.

Również, ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby, należy stosować metronidazol u pacjentów
z czynnymi lub przewlekłymi ciężkimi chorobami obwodowego i ośrodkowego układu nerwowego
jedynie w przypadku, gdy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne zagrożenia.

U pacjentów otrzymujących metronidazol obserwowano występowanie napadów padaczkowych,
mioklonii i neuropatii obwodowej, z których ta ostatnia charakteryzowała się głównie drętwieniem lub
parestezją kończyn. Pojawienie się nieprawidłowych objawów neurologicznych wymaga
natychmiastowej oceny stosunku korzyści do ryzyka dalszego podawania produktu leczniczego.

W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości (np. wstrząs anafilaktyczny) leczenie
produktem leczniczym Metronidazole B. Braun należy natychmiast przerwać. Wykwalifikowany
personel medyczny powinien rozpocząć odpowiednie leczenie doraźne.

Ciężka przedłużająca się biegunka, pojawiająca się podczas leczenia lub w kolejnych tygodniach,
może być spowodowana rzekomobłoniastym zapaleniem jelita grubego (w większości przypadków
wywołanego przez Clostridioides difficile), patrz punkt 4.8. Choroba ta, wywołana leczeniem
antybiotykami, może zagrażać życiu i wymagać dodatkowego leczenia. Nie należy podawać leków
hamujących perystaltykę.

Czas trwania leczenia metronidazolem lub produktami leczniczymi zawierającymi inne nitroimidazole
nie powinien przekroczyć 10 dni. Leczenie można przedłużyć wyłącznie w szczególnych
przypadkach, jeśli to bezwzględnie konieczne, kontrolując stan kliniczny oraz wyniki badań
laboratoryjnych. Powtórne leczenie należy w miarę możliwości ograniczyć do szczególnych
przypadków. Ograniczeń tych należy ściśle przestrzegać, ponieważ nie można wykluczyć
mutagennego działania metronidazolu i ponieważ w badaniach na zwierzętach zaobserwowano
zwiększone występowanie niektórych rodzajów nowotworów.

Szczególnie w przypadku długotrwałego leczenia metronidazolem lub u pacjentów z obniżoną
odpornością mogą wystąpić zaburzenia równowagi prawidłowej flory (przerost grzybów/bakterii)
i możliwe nadkażenia.

Ciężkie skórne działania niepożądane
W związku ze stosowaniem metronidazolu zgłaszano przypadki ciężkich skórnych działań
niepożądanych (ang. severe cutaneous adverse reactions, SCAR), w tym toksyczną nekrolizę naskórka
(ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), zespół Stevensa i Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome,
SJS), reakcję polekową z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. drug reaction with eosinophilia and
systemic symptoms, DRESS) i ostrą uogólnioną osutkę krostkową (ang. acute generalized
exanthematous pustulosis, AGEP). Objawy mogą być ciężkie i potencjalnie zagrażające życiu. Jeśli
wystąpią objawy podmiotowe lub przedmiotowe SCAR, należy natychmiast przerwać wstrzykiwanie
metronidazolu i wdrożyć odpowiednie leczenie.

Wydłużony czas leczenia metronidazolem może łączyć się z hamowaniem czynności szpiku, co
prowadzi do zaburzenia tworzenia się krwinek. Objawy zostały przedstawione w punkcie 4.8.

Należy stale monitorować liczbę krwinek podczas wydłużonego leczenia.

Hepatotoksyczność u pacjentów z zespołem Cockayne'a
Po rozpoczęciu leczenia metronidazolem w postaci do podawania ogólnoustrojowego u pacjentów
z zespołem Cockayne'a, odnotowano przypadki ciężkiej hepatotoksyczności lub ostrej niewydolności
wątroby, w tym o bardzo szybkim przebiegu, zakończone zgonem. W tej grupie pacjentów nie należy
stosować metronidazolu, chyba że uzna się, że korzyści przewyższają ryzyko, oraz jeśli alternatywne
sposoby leczenia nie są dostępne.

Przed rozpoczęciem terapii, a także w trakcie jej trwania oraz po jej zakończeniu, należy wykonać
testy wątrobowe, aby upewnić się, że czynność wątroby mieści się w granicach normy lub że został
osiągnięty poziom wartości początkowych. Jeśli parametry czynności wątroby będą znacznie
podwyższone, należy zaprzestać stosowania leku.

Pacjentom z zespołem Cockayne'a należy doradzić, aby natychmiast przerwali przyjmowanie
metronidazolu oraz zgłosili swojemu lekarzowi wszelkie objawy, mogące świadczyć o uszkodzeniu
wątroby (patrz punkt 4.8).

Specjalne ostrzeżenia/środki ostrożności dotyczące substancji pomocniczych
Produkt leczniczy zawiera 322 mg sodu na 100 ml, co odpowiada 16% zalecanej przez WHO
maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Zaburzenie wyników badań laboratoryjnych
Metronidazol zaburza enzymatyczne spektrofotometryczne oznaczenie aminotransferazy
asparaginianowej (AspAT), aminotransferazy alaninowej (AlAT), dehydrogenazy mleczanowej
(LDH), trójglicerydów i glukozy metodą heksokinazową, powodując zaniżenie wyników (wynik może
osiągnąć zero).
Metronidazol wykazuje dużą absorbancję przy długości fali, na której oznacza się dinukleotyd
nikotynoamidoadeninowy (ang. nicotinamide adenine dinucleotide, NADH). W związku z tym może
się wydawać, iż metronidazol zmniejsza wartości podwyższonych aktywności enzymów wątrobowych
podczas badania metodą przepływu ciągłego na podstawie spadku w punkcie końcowym obniżonego
NADH. Zaobserwowano przypadki niezwykle małej aktywności enzymów wątrobowych, w tym
wartości zerowe.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Produkty lecznicze wydłużające odstęp QT
Zgłaszano przypadki wydłużenia odstępu QT, zwłaszcza gdy metronidazol jest podawany razem
z produktami leczniczymi, które mogą wydłużać odstęp QT. Podczas jednoczesnego stosowania
metronidazolu i amiodaronu lub cyprofloksacyny zaobserwowano, odpowiednio, wydłużenie odstępu
QT i torsades de pointes. W przypadku stosowania amiodaronu lub cyprofloksacyny razem
z metronidazolem może być konieczne monitorowanie odstępu QT za pomocą EKG. Jeżeli pacjent
jest leczony ambulatoryjnie, należy go poinformować, że powinien zgłosić się do lekarza w przypadku
zaobserwowania takich objawów, jak zawroty głowy, kołatanie serca czy omdlenie, mogących
świadczyć o wystąpieniu torsades de pointes.

Barbiturany
Fenobarbital może zwiększyć tempo metabolizmu metronidazolu w wątrobie, skracając okres jego
półtrwania w osoczu do 3 godzin.

Busulfan
Jednoczesne podawanie busulfanu z metronidazolem może znacząco zwiększyć stężenie busulfanu
w osoczu krwi. Nie opisano mechanizmu interakcji. Należy unikać jednoczesnego podawania
busulfanu i metronidazolu ze względu na możliwość wystąpienia dużej toksyczności i śmiertelności
związanej ze wzrostem stężenia busulfanu w osoczu.

Karbamazepina
Metronidazol może zahamować metabolizm karbamazepiny, co może doprowadzić do wzrostu
stężenia karbamazepiny w osoczu.

Cymetydyna
Jednoczesne podawanie cymetydyny może w pojedynczych przypadkach spowolnić eliminację
metronidazolu z organizmu, zwiększając jego stężenie w surowicy.

Pochodne kumaryny
Jednoczesne leczenie metronidazolem może nasilać przeciwkrzepliwe działanie tych leków
i zwiększać ryzyko krwawienia będącego skutkiem słabszego metabolizmu w wątrobie. Może
wystąpić konieczność skorygowania dawki antykoagulanta.

Cyklosporyna
W trakcie równoczesnej terapii cyklosporyną i metronidazolem występuje ryzyko wyższego stężenia
cyklosporyny w surowicy. Konieczne jest wówczas częste monitorowanie stężenia cyklosporyny
i kreatyniny.

Disulfiram
Jednoczesne podawanie disulfiramu może powodować stan splątania, a nawet reakcje psychotyczne.
Należy unikać łączenia tych dwóch leków.

Fluorouracyl
Metronidazol hamuje metabolizm podawanego jednocześnie fluorouracylu, tzn. wzrasta stężenie
fluorouracylu w osoczu.

Lit
Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym podawaniu metronidazolu z solami litu, ponieważ
zaobserwowano, że w warunkach terapii metronidazolem obserwuje się podwyższone stężenie litu.

Mykofenolan mofetylu
Substancje zmieniające florę układu pokarmowego (np. antybiotyki) mogą obniżać biodostępność
doustną produktów kwasu mykofenolowego. Zaleca się przeprowadzenie dokładniejszych badań

laboratoryjnych i klinicznych w celu uzyskania dowodu na osłabione immunosupresyjne działanie
kwasu mykofenolowego przy badaniach klinicznych i przesiewowych w trakcie jednoczesnej terapii
lekami przeciwko zakażeniom.

Fenytoina
Metronidazol hamuje metabolizm jednocześnie podawanej fenytoiny, a zatem stężenie fenytoiny
w osoczu wzrasta. Z drugiej strony skuteczność metronidazolu jest mniejsza przy równoczesnym
podawaniu fenytoiny.

Takrolimus
Jednoczesne podawanie z metronidazolem może spowodować wzrost stężenia takrolimusu we krwi.
Proponowany mechanizm polega na blokowaniu metabolizmu takrolimusu w wątrobie, za
pośrednictwem CYP3A4. Należy systematycznie sprawdzać poziom takrolimusu we krwi i czynność
nerek oraz odpowiednio korygować dawkowanie, w szczególności po rozpoczęciu lub zakończeniu
terapii metronidazolem u pacjentów, u których doszło do stabilizacji stanu w wyniku terapii
takrolimusem.

Inne rodzaje interakcji

Alkohol
Podczas leczenia metronidazolem należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ mogą wystąpić
działania niepożądane, takie jak zawroty głowy lub wymioty (działanie podobne do disulfiramu).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Bezpieczeństwo stosowania metronidazolu podczas ciąży nie zostało w wystarczającym stopniu
dowiedzione. W szczególności sprzeczne są dane dotyczące stosowania produktu leczniczego we
wczesnym okresie ciąży. Niektóre badania wykazały zwiększoną liczbę zaburzeń rozwojowych.
W doświadczeniach na zwierzętach metronidazol nie wykazywał działania teratogennego (patrz punkt
5.3).
Podczas pierwszego trymestru ciąży Metronidazole B. Braun można stosować wyłącznie w celu
leczenia zakażeń zagrażających życiu, o ile nie ma bezpieczniejszej alternatywy. Podczas drugiego
i trzeciego trymestru, Metronidazole B. Braun można stosować w leczeniu innych zakażeń, jeśli
oczekiwane korzyści znacznie przewyższają potencjalne zagrożenia.

Karmienie piersią
Ponieważ metronidazol jest wydzielany z mlekiem, podczas leczenia należy przerwać karmienie
piersią. Po zakończeniu leczenia metronidazolem karmienia piersią nie należy wznawiać przed
upływem 2 do 3 dni, z powodu przedłużonego okresu półtrwania metronidazolu.

Płodność
Jedynie podczas badań na zwierzętach wskazano potencjalnie negatywny wpływ metronidazolu na
układ rozrodczy u samców przy podawaniu dużych dawek znacznie przekraczających maksymalną
zalecaną dawkę dla człowieka.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Metronidazol może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i użycia maszyn, nawet jeśli stosuje się
go zgodnie z zaleceniami. Dotyczy to szczególnie początku leczenia lub łączenia z alkoholem.

#### 4.8 Działania niepożądane

Działania niepożądane są głównie powiązane z długotrwałym stosowaniem lub dużymi dawkami
produktu leczniczego. Najczęściej obserwowane działania obejmują mdłości, zaburzenia smaku oraz
ryzyko wystąpienia neuropatii w przypadku długotrwałego stosowania.

Częstość występowania działań niepożądanych zdefiniowano następująco:
Bardzo często: ≥ 1/10
Często: ≥ 1/100 do < 1/10
Niezbyt często: ≥ 1/1 000 do < 1/100
Rzadko: ≥ 1/10 000 do < 1/1 000
Bardzo rzadko: < 1/10 000
Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Często: Nadkażenia grzybicze i bakteryjne.
Rzadko: Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, które może wystąpić podczas lub
po zakończeniu leczenia, objawiające się jako ciężka, uporczywa biegunka.
Informacje na temat leczenia doraźnego, patrz punkt 4.4.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo rzadko: Zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi (granulocytopenia,
agranulocytoza, pancytopenia i małopłytkowość) podczas leczenia
metronidazolem. Patrz punkt 4.4.
Częstość nieznana: Leukopenia, niedokrwistość aplastyczna.

W przypadku długotrwałego podawania tego produktu leczniczego konieczne jest regularne
monitorowanie liczby krwinek.

Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko: Ciężkie, ostre reakcje nadwrażliwości ogólnoustrojowej: anafilaksja, do
wstrząsu anafilaktycznego.
Częstość nieznana: Łagodne do umiarkowanych reakcje nadwrażliwości, np. reakcje skórne (patrz
punkt „Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej” poniżej), obrzęk
naczynioruchowy.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Częstość nieznana: Anoreksja.

Zaburzenia psychiczne
Bardzo rzadko: Zaburzenia psychotyczne, w tym stany splątania, omamy.
Częstość nieznana: Depresja.

Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo rzadko: Encefalopatia, ból głowy, gorączka, senność, zawroty głowy, zaburzenia
widzenia i ruchu, uczucie wirowania, ataksja, upośledzenie wymowy,
drgawki.
Częstość nieznana: Senność lub bezsenność, mioklonie, napady padaczkowe, neuropatia
obwodowa objawiająca się w postaci parestezji, szumy uszne, zaburzenia
słuchu, utrata słuchu (w tym czuciowo-nerwowy ubytek słuchu), ból,
odczuwanie jakby dotyku futra i mrowienie kończyn.
Aseptyczne zapalenie opon mózgowych.

Jeśli wystąpią drgawki lub objawy neuropatii obwodowej lub encefalopatii, należy natychmiast
poinformować lekarza prowadzącego.

Zaburzenia oka
Bardzo rzadko: Zaburzenia widzenia, np. podwójne widzenie, krótkowzroczność.
Częstość nieznana: Napadowe przymusowe patrzenie z rotacją gałek ocznych,
neuropatia/zapalenie nerwu wzrokowego (w odosobnionych przypadkach).

Zaburzenia serca
Rzadko: Zmiany w EKG, takie jak spłaszczenie załamka T.

Zaburzenia żołądka i jelit
Częstość nieznana: Wymioty, nudności, biegunka, zapalenie języka i jamy ustnej, odbijanie się
z gorzkim posmakiem, napięcie w nadbrzuszu, metaliczny posmak, obłożony
język.
Dysfagia (spowodowana działaniem metronidazolu na ośrodkowy układ
nerwowy).
Bardzo rzadko: Zapalenie trzustki.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Bardzo rzadko: Nieprawidłowe aktywności enzymów wątrobowych i stężenia bilirubiny
Zapalenie wątroby, żółtaczka.

Po rozpoczęciu ogólnoustrojowego stosowania metronidazolu u pacjentów z zespołem Cockayne'a
odnotowano przypadki ciężkiej nieodwracalnej hepatotoksyczności/ostrej niewydolności wątroby,
w tym o bardzo szybkim przebiegu, zakończone zgonem (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo rzadko: Alergiczne reakcje skórne, np. świąd, pokrzywka.
Częstość nieznana: Rumień wielopostaciowy, toksyczna nekroliza naskórka (TEN), zespół
Stevensa i Johnsona (SJS), reakcja polekowa z eozynofilią i objawami
ogólnymi (DRESS), ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP) (patrz
punkt 4.4).

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo rzadko: Bóle stawów, bóle mięśni.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często: Ciemny kolor moczu (spowodowany przez metabolit metronidazolu).

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Częstość nieznana: Podrażnienie żył (aż do zakrzepowego zapalenia żył) po podaniu dożylnym,
stany osłabienia, gorączka.

Dzieci i młodzież
Częstość, typ i ciężkość działań niepożądanych u dzieci są takie same, jak u osób dorosłych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, PL-02 222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy
Jako objawy przedawkowania mogą wystąpić działania niepożądane opisane w punkcie 4.8.

Leczenie
W przypadku znacznego przedawkowania metronidazolu nie jest znane szczególne leczenie ani
antidotum. W razie konieczności metronidazol można skutecznie usunąć z organizmu przez
hemodializę.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki przeciwzakaźne do stosowania ogólnoustrojowego – pochodne
imidazolu, kod ATC: J01X D01

Mechanizm działania
Sam metronidazol nie jest skuteczny. Jest to stabilny związek, który może wnikać do drobnoustrojów.
W warunkach beztlenowych, z udziałem oksydoreduktazy pirogronianowo-ferrodoksynowej
mikroorganizmów z metronidazolu powstają rodniki nitrozowe działające na DNA. Następuje
oksydacja ferredoksyny i flawodoksyny. Rodniki nitrozowe tworzą addukty z parami zasad DNA,
co prowadzi do pękania łańcucha DNA i w następstwie do śmierci komórki.

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne
Skuteczność metronidazolu zależny główne od ilorazu maksymalnego stężenia w surowicy (Cmax)
i minimalnego stężenia hamującego (MIC), które odnoszą się do danego mikroorganizmu.

Mechanizmy oporności na metronidazol
Mechanizmy oporności na metronidazol są dotychczas poznane tylko częściowo.
U H. pylori oporność na metronidazol spowodowana jest przez mutacje genu kodującego
nitroreduktazę NADPH. Mutacje te prowadzą do zamiany aminokwasów, co sprawia, że enzym ten
staje się nieaktywny. W związku z tym nie zachodzi etap aktywacji metronidazolu do aktywnych
rodników nitrozowych.
Szczepy Bacteroides oporne na metronidazol zawierają geny kodujące reduktazy nitroimidazolu, które
przekształcają nitroimidazole w aminoimidazole, co uniemożliwia powstawania rodników
nitrozowych o działaniu przeciwbakteryjnym.
Występuje pełna oporność krzyżowa na metronidazol i inne pochodne nitroimidazolu (tynidazol,
ornidazol, nimorazol).
Prewalencja nabytej oporności u różnych gatunków może się różnić w zależności od obszaru
geograficznego i czasu. W związku z tym powinny być dostępne lokalne informacje dotyczące
oporności, konieczne zwłaszcza dla skutecznego leczenia ciężkich zakażeń. W razie wątpliwości co do
skuteczności metronidazolu z uwagi na lokalne występowanie oporności, należy zwrócić się o poradę
eksperta. Konieczne jest, zwłaszcza w przypadku ciężkich zakażeń lub nieskuteczności leczenia,
rozpoznanie mikrobiologiczne obejmujące określenie gatunków patogenów i ich wrażliwości na
metronidazol.

Wartości graniczne badania wrażliwości
Kryteria interpretacyjne MIC (minimalnego stężenia hamującego) dla badania wrażliwości zostały
ustanowione przez Europejski Komitet ds. Oceny Wrażliwości na środki przeciwdrobnoustrojowe
(EUCAST) dla metronidazolu. Są one wymienione tutaj:
https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-micbreakpoints_en.xlsx

Lista drobnoustrojów wrażliwych i opornych
Źródło: Zentralstelle für die Auswertung von Resistenzdaten (ZARS) bei systemisch wirkenden
Antibiotika, Niemcy, maj 2024 r.:

Powszechnie wrażliwe gatunki
Beztlenowe
Bacteroides fragilis
Clostridioides difficile°
Clostridium perfringens°∆
Gardnerella vaginalis°
Fusobacterium spp.°

Peptoniphilus spp.°
Peptostreptococcus spp.°
Porphyromonas spp.°
Prevotella spp.
Veillonella spp.°
Inne drobnoustroje
Entamoeba histolytica°
Giardia lamblia °
Trichomonas vaginalis°

Gatunki, których odporność nabyta może stanowić problem
Tlenowe Gram-dodatnie
Helicobacter pylori1

Mikroorganizmy samoistnie oporne
Wszystkie bezwzględne tlenowce
Mikroorganizmy Gram-dodatnie
Enterococcus spp.
Staphylococcus spp.
Streptococcus spp.
Mikroorganizmy Gram-ujemne
Enterobacteriales
Haemophilus spp.
° W czasie publikacji tabeli aktualne dane nie były dostępne. W literaturze podstawowej,
podręcznikach i zaleceniach leczniczych przyjęto założenie wrażliwości tych szczepów.
1 Wskaźnik oporności u pacjentów leczonych wcześniej tylko raz wynosi ≥ 50%.
Δ Tylko dla pacjentów uczulonych na penicylinę.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Ponieważ produkt leczniczy Metronidazole B. Braun jest podawany w postaci infuzji dożylnej,
biodostępność wynosi 100%.

Dystrybucja
Po wstrzyknięciu metronidazol jest w znacznym stopniu dystrybuowany do tkanek organizmu.
Metronidazol występuje w większości tkanek i płynów ustrojowych, w tym w żółci, kościach,
ropniach mózgu, płynie mózgowo-rdzeniowym, wątrobie, ślinie, nasieniu i wydzielinach pochwy,
osiągając stężenia podobne do stężeń w osoczu. Przenika też przez łożysko i do mleka kobiecego
w stężeniach odpowiadających stężeniom w surowicy krwi. Wiązanie z białkami wynosi poniżej 20%,
a pozorna objętość dystrybucji to 36 litrów.

Metabolizm
Metronidazol jest metabolizowany w wątrobie poprzez utlenianie łańcucha bocznego i tworzenie
glukuronidu. Metabolitami są: produkt utleniania kwasu, pochodna hydroksylowa oraz glukuronid.
Głównym metabolitem w osoczu jest metabolit hydroksylowy, natomiast w moczu – metabolit
kwasowy.

Eliminacja
Około 80% substancji zostaje wydalone z moczem, przy czym mniej niż 10% - w postaci
niezmienionej. Niewielkie ilości wydalane są przez wątrobę. Okres półtrwania w fazie eliminacji
wynosi 8 (6 do 10) godzin.

Dzieci i młodzież
Patrz punkt 4.2.

Charakterystyka w szczególnych grupach pacjentów
Niewydolność nerek opóźnia wydalanie w stopniu nieistotnym.
W ciężkich chorobach wątroby oczekuje się, że klirens osoczowy będzie zmniejszony, a okres
półtrwania w surowicy krwi - przedłużony (do 30 godzin).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Toksyczność po podaniu jednokrotnym
Najmniejsza opublikowana toksyczna dawka podanego dożylnie metronidazolu została określona na
30 mg na kg masy ciała.

Toksyczność po podaniu wielokrotnym
U psów działanie toksyczne po wielokrotnym podawaniu pojawiło się w postaci ataksji oraz drżenia.
W badaniach u małp, przy podawaniu leku przez okres jednego roku wykazano zależne od dawki
nasilenie zwyrodnienia komórek wątrobowych.

Działanie mutagenne i rakotwórcze
Metronidazol po redukcji grupy nitrowej posiada działanie mutagenne w stosunku do bakterii.
Badania o prawidłowej metodyce nie wykazały działania mutagennego względem komórek ssaków
in vitro i in vivo. Badania limfocytów u pacjentów leczonych metronidazolem nie wykazały istotnego
uszkodzenia DNA.

Dostępne są wyniki badań wskazujące na działanie powodujące rozwój nowotworu u szczurów
i myszy. Po podaniu doustnym u myszy wystąpił wzrost zachorowań na nowotwory płuc. Nie jest to
jednak spowodowane mechanizmem genotoksycznym, ponieważ nie wykazano wzrostu stopnia
mutacji w różnych narządach, włącznie z płucami, u myszy transgenicznych po podaniu dużych
dawek metronidazolu.

Toksyczny wpływ na rozród
Podczas badań na szczurach i królikach nie zaobserwowano wpływu teratogennego ani innego
działania embriotoksycznego. Po wielokrotnym podawaniu metronidazolu przez 26–80 tygodni
u szczurów zaobserwowano zanik jąder i gruczołu krokowego tylko przy podawaniu dużych dawek.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Sodu chlorek
Disodu fosforan dwunastowodny
Kwas cytrynowy jednowodny
Woda do wstrzykiwań

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych
w punkcie 6.6.

#### 6.3 Okres ważności

W nienaruszonym opakowaniu
3 lata

Po pierwszym otwarciu opakowania
Niewykorzystaną zawartość opakowania należy wyrzucić. Nie można jej wykorzystać w późniejszym
czasie.

Po rozcieńczeniu zgodnie z zaleceniami
Z mikrobiologicznego punktu widzenia, rozcieńczony produkt powinien być zużyty natychmiast. Jeśli
produkt leczniczy nie zostanie zużyty natychmiast, czas przechowywania i warunki przed użyciem
stanowią odpowiedzialność użytkownika i nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze 2°C do
8°C chyba, że rozcieńczenie nastąpiło w kontrolowanych, walidowanych warunkach jałowych.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać pojemnik w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Produkt leczniczy jest dostępny w następujących opakowaniach:
− butelki z polietylenu o niskiej gęstości, zawartość: 100 ml,
dostępne w opakowaniach 10 x 100 ml, 20 x 100 ml

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego
do stosowania

Bez specjalnych wymagań.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

Inne instrukcje dotyczące postępowania z produktem:
Do użytku jednorazowego. Niewykorzystany pojemnik oraz jego zawartość poddać utylizacji.

Produkt leczniczy może być rozcieńczany 0,9% roztworem chlorku sodu lub 5% roztworem glukozy
do infuzji. Podczas procedur rozcieńczania należy przestrzegać uwag dotyczących jałowości.

Można stosować tylko wtedy, gdy roztwór jest przezroczysty i bezbarwny lub lekko żółty, a pojemnik
i zamknięcie nie wykazują śladów uszkodzenia.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

B. Braun Melsungen AG
Carl-Braun-Straße 1
34212 Melsungen, Niemcy

Adres do korespondencji:
34209 Melsungen, Niemcy
Telefon: +49/5661/71-0
Fax: +49/5661/71-4567

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 15655

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 17 czerwca 2009
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 25 maja 2015

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

27.03.2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.