# Zevtera

> Ceftobiprol · 500 mg · Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Zevtera
- **Nazwa powszechna:** Ceftobiprolum
- **Substancja czynna:** [Ceftobiprol](https://apteka.online/odpowiedniki/ceftobiprolum)
- **Moc:** 500 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji
- **Droga podania:** dożylna
- **Kategoria dostępności:** Lz
- **Kod ATC:** J01DI01
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 24526
- **Podmiot odpowiedzialny:** Advanz Pharma Limited
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbakteryjne-do-stosowania-ogolnego/zevtera-prosz-konc-inf-500-mg-advanz
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbakteryjne-do-stosowania-ogolnego/zevtera-prosz-konc-inf-500-mg-advanz.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/38592/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/38592/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 10 fiol. 500 mg proszku | 5909991343392 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Zevtera i w jakim celu się go stosuje?
Lek Zevtera jest antybiotykiem, który zawiera jako substancję czynną sól sodową medokarylu
ceftobiprolu. Lek należy do grupy antybiotyków nazywanych „cefalosporynami”.

Lek Zevtera jest stosowany u noworodków urodzonych w terminie, niemowląt, dzieci, młodzieży
i dorosłych z zakażeniami płuc, zwanymi „zapaleniem płuc”.

Lek Zevtera działa poprzez niszczenie określonych szczepów bakterii, które mogą powodować ciężkie
zakażenia płuc.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Zevtera

Kiedy nie stosować leku Zevtera
- jeśli pacjent ma uczulenie na sól sodową medokarylu ceftobiprolu lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
- jeśli pacjent ma uczulenie na inne cefalosporyny lub antybiotyki beta-laktamowe,
- jeśli u pacjenta wystąpiły wcześniej ciężkie reakcje uczuleniowe na inne antybiotyki,
np. penicylinę lub karbapenem.

Nie stosować leku Zevtera, jeśli którekolwiek z powyższych dotyczy pacjenta. W przypadku
wątpliwości przed przyjęciem leku Zevtera należy zapytać lekarza lub pielęgniarkę.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Zevtera należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki:
- jeśli u pacjenta występują choroby nerek (lekarz może zmniejszyć dawkę leku),
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiły jakiekolwiek reakcje uczuleniowe na inne antybiotyki,
np. penicylinę lub karbapenem,
- jeśli u pacjenta występują drgawki (napady drgawkowe),
- jeśli u pacjenta występowała wcześniej biegunka, w trakcie leczenia lub po leczeniu tym lekiem
(u pacjenta może występować zapalenie jelit, tzw. zapalenie okrężnicy). Nie wolno przyjmować
leków przeciwbiegunkowych przed skontaktowaniem się z lekarzem.
- jeśli pacjent ma dodatni wynik badania HIV,

- jeśli układ odpornościowy pacjenta jest bardzo osłabiony,
- jeśli liczba białych krwinek u pacjenta jest bardzo mała lub występuje zahamowanie czynności
szpiku kostnego,
- jeśli zakażenie płuc wystąpiło później niż po 48 godzinach od rozpoczęcia mechanicznej
wentylacji płuc, lek Zevtera nie jest odpowiedni dla pacjenta (lekarz przepisze pacjentowi
odpowiedni antybiotyk),
- jeśli pacjent wymaga (lub przewiduje się, że będzie wymagać) jednocześnie podawanych
roztworów zawierających wapń, z wyjątkiem roztworu mleczanu Ringera do wstrzykiwań, przez
ten sam zestaw do dożylnego wlewu kroplowego, w związku z ryzykiem wytrącania się osadu.

Jeśli lekarz uważa, że pacjent wymaga podawania dodatkowych płynów, pacjent może być
poproszony o wypijanie dużych ilości płynów lub może wymagać podawania płynów za pomocą
dożylnego wlewu kroplowego podczas podawania leku Zevtera.

Jeśli pacjent rozpoczął leczenie lekiem Zevtera, a następnie wymagał mechanicznej wentylacji płuc,
lekarz oceni, czy dalsze podawanie leku Zevtera jest odpowiednie dla pacjenta.

Badania laboratoryjne
U pacjenta mogą wystąpić nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych (odczyn Coombsa), które
dotyczą występowania określonych przeciwciał przeciwko krwinkom czerwonym w organizmie
pacjenta. Ponadto, lek Zevtera może zakłócać badania oznaczania kreatyniny w surowicy (reakcja
Jaffégo) lub niektóre badania stężenia glukozy w moczu. Wyniki tych badań mogą być fałszywe.

Jeśli którekolwiek z powyższych dotyczy pacjenta (lub pacjent nie ma pewności), należy
porozmawiać z lekarzem lub pielęgniarką przed rozpoczęciem leczenia lekiem Zevtera.

Dzieci
Brak dostępnych danych dotyczących stosowania leku Zevtera u noworodków urodzonych
przedwcześnie (wcześniaków).

Lek Zevtera a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Zevtera może powodować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy. Może to pogarszać
zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Lek Zevtera zawiera sód
Ten lek zawiera około 22 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada
to 1,1% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

### 3. Jak stosować lek Zevtera?
Lek Zevtera zostanie podany pacjentowi przez lekarza lub pielęgniarkę.

Zalecana dawka dla dorosłych to 500 mg ceftobiprolu co 8 godzin podawana w dożylnym wlewie
kroplowym, trwającym 2 godziny.

Zalecana dawka dla noworodków urodzonych w terminie, niemowląt, dzieci i młodzieży zależy od
wieku i masy ciała dziecka i jest podawana co 8 godzin (niemowlęta w wieku 3 miesięcy lub starsze,

dzieci i młodzież) lub co 12 godzin (noworodki urodzone w terminie i niemowlęta w wieku poniżej
3 miesięcy) w dożylnej infuzji kroplowej, trwającej 2 godziny.

U dorosłych i młodzieży stosuje się roztwór do infuzji o stężeniu ceftobiprolu 2 mg/mL. U niemowląt
i noworodków urodzonych w terminie stosuje się roztwór do infuzji o stężeniu ceftobiprolu 4 mg/mL.

Pacjenci z chorobami nerek
Jeśli u pacjenta występują choroby nerek, pacjent może wymagać mniejszej dawki leku Zevtera.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Zevtera
Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli pacjent uważa, że podano mu większą niż zalecana
dawkę leku Zevtera.

Pominięcie przyjęcia leku Zevtera
Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli pacjent uważa, że pominięto podanie dawki leku
Zevtera.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza lub pielęgniarki.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Lek może powodować następujące działania niepożądane:

Należy niezwłocznie powiadomić lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią poniższe objawy, ponieważ
pacjent może wymagać natychmiastowej pomocy medycznej:
- Nagły obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka; ciężka wysypka i problemy z połykaniem lub
oddychaniem. Mogą to być objawy ciężkiej reakcji uczuleniowej (anafilaksja), które mogą
zagrażać życiu.
- Biegunka, która staje się ciężka i nie ustępuje, lub stolec zawierający krew lub śluz w trakcie lub
po leczeniu lekiem Zevtera. W tej sytuacji nie należy przyjmować leków, które zatrzymują lub
spowalniają wypróżnienia.

Często: mogą wystąpić u 1 pacjenta na 10
- Nudności (mdłości)
- Ból głowy, senność
- Zawroty głowy
- Wysypka, świąd lub pokrzywka
- Biegunka, w przypadku wystąpienia biegunki należy natychmiast poinformować lekarza
- Wymioty
- Ból żołądka (ból brzucha), niestrawność lub „zgaga” (dyspepsja)
- Zaburzenia smaku
- Zakażenia grzybicze w różnych częściach ciała
- Zaczerwienienie, bolesność lub opuchnięcie w miejscu podania wstrzyknięcia
- Małe stężenia sodu we krwi
- Zwiększenie aktywności niektórych enzymów wątrobowych we krwi
- Nadwrażliwość, w tym zaczerwienienie skóry

Niezbyt często: mogą wystąpić u 1 pacjenta na 100
- Konwulsje, drgawki lub napady drgawkowe
- Przemijające zmniejszenie lub zwiększenie liczby określonych krwinek krwi
- Badania krwi wykazujące zmniejszone stężenie potasu
- Bezsenność i zaburzenia snu, czasami obejmujące lęk, napady paniki i koszmary senne
- Duszność lub trudności z oddychaniem, astma
- Skurcze mięśni

- Choroby nerek
- Obrzęk, szczególnie kostek nóg i nóg
- Badania krwi wykazujące przemijające zwiększone stężenia trójglicerydów, cukru we krwi lub
kreatyniny

Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
- Duże zmniejszenie liczby białych krwinek określonego typu (agranulocytoza)

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych; Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych;
Al. Jerozolimskie 181C; PL-02 222 Warszawa;
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Zevtera?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i fiolce po EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w lodówce (2°C–8°C).

Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Informacje dotyczące przechowywania rekonstytuowanych i rozcieńczonych roztworów do infuzji
leku Zevtera podano w załączonej informacji przeznaczonej dla fachowego personelu medycznego.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Zevtera

− Substancją czynną jest ceftobiprol. Każda fiolka zawiera 500 mg ceftobiprolu (w postaci
666,6 mg soli ceftobiprolu medokarylu sodowego). Po rekonstytucji 1 mL koncentratu zawiera
50 mg ceftobiprolu (w postaci 66,7 mg ceftobiprolu medokarylu sodowego).
− Pozostałe składniki to kwas cytrynowy jednowodny i sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) patrz
również punkt 2.

Jak wygląda lek Zevtera i co zawiera opakowanie

Lek Zevtera to biały, żółtawy lub lekko brązowy, krążek lub pokruszony krążek sprasowanego
proszku lub proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji w fiolce 20 mL. Lek jest
dostępny w opakowaniach zawierających 10 fiolek.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:

Advanz Pharma Limited
Unit 17, Northwood House
Northwood Crescent
Dublin 9
D09 V504
Irlandia
e-mail: medicalinformation@advanzpharma

Wytwórca:

ACS Dobfar S.p.A.
Via A. Fleming, 2
37135 Verona (VR)
Włochy

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego i w Zjednoczonym Królestwie (Irlandii Północnej) pod następującymi nazwami:

Austria: Zevtera 500 mg Pulver für ein Konzentrat zur Herstellung einer Infusionslösung
Dania: Zevtera
Finlandia: Zevtera 500 mg, kuiva-aine välikonsentraatiksi infuusionestettä varten, liuos
Francja: Mabelio 500 mg, poudre pour solution à diluer pour solution pour perfusion
Irlandia: Adaluzis 500 mg powder for concentrate for solution for infusion
Niemcy: Zevtera 500 mg Pulver für ein Konzentrat zur Herstellung einer Infusionslösung
Włochy: Mabelio 500 mg, polvere per concentrato per soluzione per infusione
Luksemburg: Mabelio 500 mg, poudre pour solution à diluer pour solution pour perfusion
Norwegia: Zevtera 500 mg, pulver til konsentrat til infusjonsvæske, oppløsning
Polska: Zevtera 500 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji
Portugalia: Zevtera 500 mg pó para concentrado para solução para perfusão
Hiszpania: Zevtera 500 mg, polvo para concentrado para solución para perfusión
Szwecja: Zevtera 500 mg pulver tillkoncentrat till infusionsvätska, lösning
Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna): Zevtera 500 mg powder for concentrate for solution for
infusion.

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 01/2025

Szczegółowa informacja o tym leku dostępna jest na stronie internetowej: Urząd Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, www.urpl.gov.pl
__________________________________________________________________________________

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Każda fiolka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użycia.

Przygotowanie roztworów do infuzji produktu leczniczego Zevtera

Produkt leczniczy Zevtera należy rekonstytuować, a następnie rozcieńczyć przed podaniem infuzji.

Krok 1: Rekonstytucja

W przypadku dorosłych i młodzieży w wieku ≥ 12 lat, wymagających podania roztworu do infuzji
o stężeniu 2 mg/mL ceftobiprolu, liofilizowany proszek należy rekonstytuować w 10 mL jałowej
wody do wstrzykiwań lub glukozy 50 mg/mL (5%) roztworu do wstrzykiwań.

W przypadku dzieci w wieku < 12 lat, wymagających podania roztworu do infuzji o stężeniu 4 mg/mL
ceftobiprolu, liofilizowany proszek należy rekonstytuować w 10 mL glukozy 50 mg/mL (5%)
roztworu do wstrzykiwań, jałowej wody do wstrzykiwań lub glukozy 50 mg/mL (5%) roztworu do
wstrzykiwań, jeśli do dalszego rozcieńczenia zostanie użyty ten sam rozcieńczalnik (tj. glukoza
50 mg/mL (5%) roztwór do wstrzykiwań) lub w 10 mL wody do wstrzykiwań, jeśli do dalszego
rozcieńczania będzie użyty roztwór chlorku sodu 9 mg/mL (0,9%) do wstrzykiwań (patrz tabele
poniżej).

Należy energicznie potrząsnąć fiolką do pełnego rozpuszczenia. W niektórych przypadkach może to
zająć do 10 minut. Objętość uzyskanego koncentratu wynosi około 10,6 mL. W razie pojawienia się
piany pozostawić do ustąpienia i sprawdzić wzrokowo rekonstytuowany roztwór, aby potwierdzić, że
produkt został rozpuszczony i nie ma w nim cząstek materii. Rekonstytuowany koncentrat zawiera
50 mg/mL ceftobiprolu (w postaci 66,7 mg soli sodowej medokarylu ceftobiprolu) i należy go
dodatkowo rozcieńczyć przed podaniem. Zaleca się niezwłoczne dalsze rozcieńczenie
rekonstytuowanego roztworu. Jeśli nie jest to możliwe, roztwór po rekonstytucji należy
przechowywać w temperaturze pokojowej maksymalnie przez 1 godzinę lub w lodówce maksymalnie
przez 24 godziny.

Krok 2: Rozcieńczenie (roztwór do infuzji)

Stosowanie u dorosłych i młodzieży w wieku ≥ 12 lat

Przygotowanie dawki 500 mg roztworu do infuzji produktu Zevtera (2 mg/mL ceftobiprolu)

Należy pobrać z fiolki 10 mL rekonstytuowanego roztworu i wstrzyknąć do odpowiedniego pojemnika
(np. worek infuzyjny z PVC lub PE, butelka szklana) zawierającego 250 mL chlorku sodu 9 mg/mL
(0,9%) roztwór do wstrzykiwań, glukozę 50 mg/mL (5%) roztwór do wstrzykiwań lub mleczan
Ringera, roztwór do wstrzykiwań. Roztwór do infuzji należy ostrożnie odwrócić 5-10 razy, aby
uzyskać jednorodny roztwór. Należy unikać energicznego wstrząsania, ponieważ może to powodować
powstanie piany.

W przypadku dorosłych, w celu podania dawki 500 mg ceftobiprolu należy podać w infuzji całą
zawartość worka infuzyjnego.

U młodzieży w wieku ≥ 12 lat, objętość przeznaczoną do podania należy obliczyć w oparciu o masę
ciała pacjenta, oraz nie wolno przekraczać maksymalnej objętości 250 mL (dawki 500 mg).

Przygotowanie dawki 250 mg roztworu do infuzji produktu Zevtera w przypadku dorosłych pacjentów
z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek

Należy pobrać z fiolki 5 mL rekonstytuowanego roztworu i wstrzyknąć do odpowiedniego pojemnika
(np. worek infuzyjny z PVC lub PE, butelka szklana) zawierającego 125 mL chlorku sodu 9 mg/mL
(0,9%) roztwór do wstrzykiwań, glukozę 50 mg/mL (5%) roztwór do wstrzykiwań lub mleczan
Ringera, roztwór do wstrzykiwań. Roztwór do infuzji należy ostrożnie odwrócić 5-10 razy, aby
uzyskać jednorodny roztwór. Należy unikać energicznego wstrząsania, ponieważ może to powodować
powstanie piany. W celu podania dawki 250 mg ceftobiprolu należy podać w infuzji całą zawartość
worka infuzyjnego.

Stosowanie u dzieci w wieku < 12 lat

Przygotowanie roztworu do infuzji produktu leczniczego Zevtera o stężeniu 4 mg/mL ceftobiprolu
Podawanie za pomocą worków infuzyjnych, butelek lub strzykawek:
Roztwór rekonstytuowany w 10 mL glukozy 50 mg/mL (5%) roztwór do wstrzykiwań należy
rozcieńczyć tym samym roztworem rozcieńczalnika (tj. glukozą 50 mg/mL (5%) roztwór do
wstrzykiwań). Roztwór rekonstytuowany w 10 mL roztworu wody do wstrzykiwań należy rozcieńczyć
9 mg/mL (0,9%) chlorku sodu, roztworem do wstrzykiwań.

Należy pobrać 10 mL roztworu z pojemnika infuzyjnego (np. worek infuzyjny z PVC lub PE, butelka
szklana) zawierającego 125 mL roztworu rozcieńczalnika i zastąpić je 10 mL rekonstytuowanego
roztworu, pobranego z fiolki. Roztwór do infuzji należy ostrożnie odwrócić 5-10 razy, aby uzyskać
jednorodny roztwór. Należy unikać energicznego wstrząsania, ponieważ może to powodować
powstanie piany. Objętość przeznaczoną do podania należy obliczyć w oparciu o masę ciała pacjenta,
oraz nie wolno przekraczać maksymalnej objętości 125 mL (dawki 500 mg).

Jeśli obliczona dawka nie przekracza 200 mg, w celu podania za pomocą strzykawki o pojemności
50 mL należy pobrać z fiolki 4 mL roztworu (co odpowiada 200 mg ceftobiprolu) rekonstytuowanego
w glukozie 50 mg/mL (5%) roztwór do wstrzykiwań lub wodzie do wstrzykiwań i rozcieńczyć 46 mL
odpowiedniego roztworu rozcieńczalnika do infuzji (patrz punkt 6.3). Roztwór do infuzji należy
ostrożnie odwrócić 5-10 razy, aby uzyskać jednorodny roztwór. Należy unikać energicznego
wstrząsania, ponieważ może to powodować powstanie piany. Objętość przeznaczoną do podania
należy obliczyć w oparciu o masę ciała pacjenta, oraz nie wolno przekraczać objętości 50 mL (dawki
200 mg).

Wygląd rozcieńczonego roztworu
Roztwór do infuzji powinien być przejrzysty lub lekko opalizujący i żółtawy. Przed podaniem roztwór
do infuzji należy skontrolować wzrokowo pod kątem obecności cząstek materii i w razie ich obecności
usunąć roztwór.

Dodatkowe informacje podano również w punkcie 3.

Przechowywanie rekonstytuowanych i rozcieńczonych roztworów do infuzji Zevtera

Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność podczas przechowywania rekonstytuowanego roztworu
przez 1 godzinę w temperaturze 25°C i do 24 godzin w temperaturze 2°C-8°C.

Dane dotyczące chemicznej i fizycznej stabilności podczas przechowywania potwierdzają łączny czas
dla rekonstytucji i infuzji 2 mg/mL lub 4 mg/mL rozcieńczonego roztworu ceftobiprolu i opisano je
w tabelach poniżej:

Stosowanie u dorosłych i młodzieży w wieku ≥ 12 lat (2 mg/mL ceftobiprolu): Łączny czas,
w którym należy ukończyć rekonstytucję i infuzję (w tym czas podawania infuzji)

Rozpuszczalnik
do rekonstytucji
roztworu do
infuzji

Roztwór do
rozcieńczenia roztworu
do infuzji

Roztwory do infuzji
przechowywane w
temperaturze 25°C

Roztwory do
infuzji
przechowywane w
temperaturze od
2°C do 8°C
Chronione
przed
światłem

BEZ
ochrony
przed
światłem

Chronione przed
światłem

Glukoza 50
mg/mL (5%)
roztwór do
wstrzykiwań lub
woda do
wstrzykiwań

Chlorek sodu 9 mg/mL
(0,9%), roztwór do
wstrzykiwań

24 godziny 8 godzin 96 godzin

Glukoza 50 mg/mL
(5%), roztwór do
wstrzykiwań

12 godzin 8 godzin 96 godzin

Roztwór mleczanu
Ringera do wstrzykiwań
24 godziny 8 godzin Nie zamrażać

Stosowanie u dzieci, niemowląt i noworodków (w wieku < 12 lat) (4 mg/mL ceftobiprolu):
Łączny czas, w którym należy ukończyć rekonstytucję i infuzję (w tym czas podawania infuzji)

Rozpuszczalnik
do
rekonstytucji
roztworu do
infuzji

Roztwór do
rozcieńczenia
roztworu do infuzji

Roztwory do infuzji
przechowywane w
temperaturze 25°C

Roztwory do infuzji
przechowywane w
temperaturze od
2°C do 8°C

BEZ ochrony przed
światłem
Chronione przed światłem

Glukoza 50
mg/mL (5%),
roztwór do
wstrzykiwań

Glukoza 50 mg/mL
(5%), roztwór do
wstrzykiwań

12 godzin 24 godziny

Woda do
wstrzykiwań
Chlorek sodu
9 mg/mL (0,9%),
roztwór do
wstrzykiwań

8 godzin 8 godzin

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, o ile sposób rekonstytucji/rozcieńczenia nie eliminuje ryzyka
skażenia mikrobiologicznego, produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt nie jest zużyty
natychmiast, użytkownik ponosi odpowiedzialność za dalszy okres oraz warunki przechowywania.

Nie zamrażać ani nie narażać na bezpośrednie światło słoneczne rekonstytuowanych roztworów
i roztworów do infuzji.

Jeśli roztwór do infuzji jest przechowywany w lodówce, przed podaniem należy doprowadzić jego
temperaturę do temperatury pokojowej. Podczas infuzji roztwór do infuzji nie musi być chroniony
przed światłem.

Dodatkowe informacje podano również w punkcie 5.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Zevtera, 500 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda fiolka zawiera 500 mg ceftobiprolu (w postaci 666,6 mg ceftobiprolu medokarylu sodowego).
Po rekonstytucji 1 mL koncentratu zawiera 50 mg ceftobiprolu (w postaci 66,7 mg ceftobiprolu
medokarylu sodowego).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:

Jedna fiolka zawiera około 0,95 mmol (22 mg) sodu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji.

Biały, żółtawy lub lekko brązowy, krążek lub pokruszony krążek sprasowanego proszku lub proszek.

Wartość pH roztworu po rekonstytucji wynosi od 4,5 do 5,5.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Zevtera jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń u noworodków
urodzonych w terminie, niemowląt, dzieci, młodzieży i dorosłych (patrz punkty 4.4 i 5.1):

- Szpitalne zapalenie płuc (ang. hospital-acquired pneumonia, HAP), z wyjątkiem respiratorowego
zapalenia płuc (ang. ventilator-associated pneumonia, VAP)
- Pozaszpitalne zapalenie płuc (ang. community-acquired pneumonia, CAP)

Należy brać pod uwagę oficjalne zalecenia dotyczące odpowiedniego stosowania leków
przeciwbakteryjnych.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Zalecany schemat leczenia u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży z prawidłową czynnością nerek
przedstawiono w Tabeli 1.

Tabela 1 Dawkowanie u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży z prawidłową czynnością nerek
lub z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (tj. klirens kreatyniny [CLCR] ≥
50 mL/min)
Grupa wiekowa Masa ciała
[kg]
Dawka
ceftobiprolu
Stężenie
roztworu do
infuzjia

Czas trwania infuzji/Częstość
podawania

Dorośli - 500 mg 2 mg/mL

Młodzież w wieku od 12
do < 18 lat
≥ 50 kg 500 mg Infuzja trwająca 2 godziny/co
8 godzin< 50 kg 10 mg/kg mc.
Niemowlęta w wieku
≥ 3 miesięcy i dzieci
w wieku < 12 lat

≥ 33 kg 500 mg

4 mg/mL

Infuzja trwająca 2 godziny/co
8 godzin< 33 kg 15 mg/kg mc.

Noworodki urodzone w
terminie i niemowlęta
w wieku < 3 miesięcy

≥ 4 kg 15 mg/kg mc. Infuzja trwająca 2 godziny/co
12 godzin< 4 kg 10 mg/kg mc.
a Patrz punkt 6.6

W przypadku CAP, zmianę leczenia na odpowiedni antybiotyk doustny można rozważyć po
ukończeniu co najmniej 3 dni leczenia ceftobiprolem w infuzji dożylnej, zależnie od odpowiedzi
klinicznej pacjenta.

Dzieci i młodzież
Brak dostępnych danych dotyczących stosowania ceftobiprolu u wcześniaków.

Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
Nie jest konieczna zmiana dawki u pacjentów w podeszłym wieku, z wyjątkiem pacjentów
z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz poniżej i punkt 5.2).

Zaburzenia czynności nerek
W przypadku dorosłych oraz dzieci i młodzieży z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (tj. CLCR
od 50 do 80 mL/min), nie jest konieczna zmiana dawki produktu leczniczego.

U dorosłych pacjentów oraz u dzieci i młodzieży z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek
(CLCR od 30 do < 50 mL/min), dorosłych oraz dzieci i młodzieży z ciężkimi zaburzeniami czynności
nerek (CLCR od 10 mL/min do < 30 mL/min) oraz u dorosłych ze schyłkową niewydolnością nerek,
wymagających dializy (ang. end-stage renal disease, ESRD), dawkę ceftobiprolu należy dostosować
zgodnie zaleceniami podanymi w Tabeli 2. Dostępne dane są niewystarczające, aby zalecić
dostosowanie dawkowania u dzieci i młodzieży z ESRD.

Tabela 2 Dawkowanie u dorosłych oraz dzieci i młodzieży z umiarkowanymi zaburzeniami
czynności nerek (CLCR od 30 do < 50 mL/min), z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek
(CLCR < 30 mL/min) lub u pacjentów z ESRD, wymagających dializy
Grupa wiekowa Klirens
kreatyniny,
CLCR
[mL/min]a

Dawka
ceftobiprolu
Stężenie
roztworu
do infuzjia

Czas trwania infuzji
[godziny]/Częstość
podawania

Dorośli 30 do < 50 500 mg

2 mg/mL

Infuzja trwająca 2 godziny/
co 12 godzin10 do < 30 250 mg
ESRD, w tym
hemodializab 250 mg Infuzja trwająca 2 godziny/
co 24 godziny
Młodzież w wieku od 12 do
< 18 lat
30 do < 50 7,5 mg/kg mc. Infuzja trwająca 2 godziny/
co 12 godzin10 do < 30 7,5 mg/kg mc.c
Dzieci w wieku od 6 do
< 12 lat
30 do < 50 7,5 mg/kg mc.

4 mg/mL

Infuzja trwająca 2 godziny/
co 12 godzin
10 do < 30 7,5 mg/kg mc.c Infuzja trwająca 2 godziny/
co 24 godziny
Niemowlęta w wieku
≥ 3 miesięcy i dzieci
w wieku < 6 lat

30 do < 50 10 mg/kg mc. Infuzja trwająca 2 godziny/
co 12 godzin

10 do < 30 10 mg/kg mc. Infuzja trwająca 2 godziny/
co 24 godziny

Noworodki urodzone w
terminie i niemowlęta
w wieku < 3 miesięcy,
o masie ciała ≥ 4 kg

30 do < 50 15 mg/kg mc. Infuzja trwająca 2 godziny/
co 12 godzin

10 do < 30 15 mg/kg mc. Infuzja trwająca 2 godziny/
co 24 godziny
Noworodki urodzone w
terminie i niemowlęta
w wieku < 3 miesięcy,
o masie ciała < 4 kg

30 do < 50 10 mg/kg mc. Infuzja trwająca 2 godziny/
co 12 godzin

10 do < 30 10 mg/kg mc. Infuzja trwająca 2 godziny/
co 24 godziny
Uwaga: O ile nie określono inaczej, we wszystkich schematach dawkowania, produkt leczniczy
podawany jest w trwającej 2 godziny infuzji, a maksymalna dopuszczalna dawka wynosi 500 mg,
niezależnie od masy ciała pacjenta.
a Obliczenia w mL/min/1,73 m2 pc. wykonane przy użyciu wzoru Schwartza dla dzieci i młodzieży.
Należy ściśle monitorować CLCR, a dawkę dostosowywać do zmieniającej się czynności nerek.
b Ceftobiprolu medokaryl sodowy jest usuwany podczas hemodializy; dlatego w dniu hemodializy
ceftobiprol należy podawać po zabiegu hemodializy.
c Do maksymalnej dawki 250 mg.
d Patrz punkt 6.6.

Zalecenia dotyczące dawkowania u dzieci i młodzieży zostało sformułowane w oparciu o
modelowanie farmakokinetyczne. W związku z ograniczonymi danymi klinicznymi i przewidywaną
większą ekspozycją na ceftobiprol i jego metabolit, ceftobiprol należy stosować ostrożnie u pacjentów
z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2).

Pacjenci z klirensem kreatyniny > 150 mL/min
Na początku leczenia lekarz zlecający leczenie powinien ocenić czynności nerek pacjenta na
podstawie klirensu kreatyniny wyrażonego w mL/min.

U pacjentów z ponadprzeciętnym klirensem kreatyniny (> 150 mL/min), na podstawie danych
farmakokinetycznych/farmakodynamicznych, zaleca się wydłużenie czasu infuzji do 4 godzin (patrz
punkt 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby
Istnieją ograniczone doświadczenia kliniczne dotyczące stosowania leku u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności wątroby. Ponieważ ceftobiprol podlega minimalnemu metabolizmowi
wątrobowemu i jest eliminowany głównie przez nerki, nie jest konieczna zmiana dawki u pacjentów z
zaburzeniami czynności wątroby.

Sposób podawania
Produkt leczniczy Zevtera musi zostać rozpuszczony, a następnie dodatkowo rozcieńczony (patrz
punkt 6.6), przed podaniem go w infuzji dożylnej w ciągu dwóch godzin. Instrukcja dotycząca
rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6

U pacjentów dorosłych i młodzieży w wieku ≥ 12 lat, stężenie ceftobiprolu w roztworze do infuzji
wynosi 2 mg/mL. W celu ograniczenia objętości infuzji u dzieci w wieku < 12 lat, stężenie
ceftobiprolu w roztworze do infuzji dla tych pacjentów wynosi 4 mg/mL.

Jeśli produkt leczniczy Zevtera został zmieszany w tej samej linii dożylnej z roztworami
zawierającymi wapń, może pojawić się osad. Dlatego nie wolno mieszać ani podawać jednocześnie
w tej samej linii dożylnej produktu leczniczego Zevtera i roztworów zawierających wapń, z wyjątkiem
roztworu mleczanu Ringera do wstrzykiwań (patrz punkty 4.4, 6.2).

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.

Nadwrażliwość na antybiotyki należące do grupy cefalosporyn.
Bezpośrednia i ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna) na jakikolwiek inny lek z grupy
antybiotyków beta-laktamowych (np. penicyliny lub karbapenemy).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Reakcje nadwrażliwości
Podobnie jak w przypadku wszystkich antybiotyków beta-laktamowych, zgłaszano ciężkie i czasami
zakończone zgonem reakcje nadwrażliwości (anafilaktyczne). W przypadku wystąpienia ciężkich
reakcji nadwrażliwości, należy niezwłocznie przerwać leczenie ceftobiprolem i zastosować
odpowiednie leczenie ratunkowe.

Przed rozpoczęciem leczenia należy ustalić, czy u pacjenta wystąpiły wcześniej ciężkie reakcje
nadwrażliwości na ceftobiprol, inne cefalosporyny lub na inny typ leku
beta-laktamowego. Należy zachować ostrożność podczas podawania ceftobiprolu u pacjentów
z łagodnymi reakcjami nadwrażliwości na inne leki beta-laktamowe.

Dawkowanie powyżej zalecanego zakresu dawkowania
Nie ma doświadczenia klinicznego w zakresie stosowania dawek ceftobiprolu większych niż zalecana
dawka 500 mg, podawana co osiem godzin.

Pacjenci z istniejącymi wcześniej zaburzeniami drgawkowymi
Napady drgawkowe wiążą się ze stosowaniem ceftobiprolu. Napady drgawkowe podczas leczenia
ceftobiprolem występowały najczęściej u pacjentów z istniejącymi wcześniej zaburzeniami
OUN/drgawkowymi. Dlatego zaleca się zachowanie ostrożności podczas leczenia takich pacjentów.

Biegunka związana z zakażeniem Clostridoides difficile
Zgłaszano przypadki zapalenia okrężnicy związanego z antybiotykiem i rzekomobłoniastego zapalenia
okrężnicy występujące podczas stosowania ceftobiprolu, które mogą mieć nasilenie od łagodnych po
zagrażające życiu. Takie rozpoznanie należy rozważyć u pacjentów z biegunką występującą podczas
podawania lub po podaniu ceftobiprolu (patrz punkt 4.8). Należy przerwać leczenie ceftobiprolem
i rozważyć podawanie swoistego leku przeciwko Clostridoides difficile. Nie należy podawać
produktów leczniczych hamujących perystaltykę.

Nadkażenie niewrażliwymi drobnoustrojami chorobotwórczymi
Stosowanie ceftobiprolu może powodować nadmierne namnażanie niewrażliwych drobnoustrojów
chorobotwórczych, w tym grzybów.
Jeśli podczas leczenia wystąpią dowody nadkażenia, należy podjąć odpowiednie środki.

Toksyczne działanie na nerki
U zwierząt po podaniu dużych dawek ceftobiprolu obserwowano odwracalne działanie toksyczne na
nerki, któremu towarzyszyło odkładanie się materiału podobnego do leku w dystalnych kanalikach
nerkowych (patrz punkt 5.3). Pomimo, że kliniczne znaczenie tych obserwacji nie jest znane, zaleca
się skorygowanie hipowolemii w celu utrzymania prawidłowej objętości moczu u pacjentów
otrzymujących ceftobiprol.

Osad podczas stosowania z roztworami zawierającymi wapń
Jeśli produkt leczniczy Zevtera został zmieszany w tej samej linii dożylnej z roztworami
zawierającymi wapń, może pojawić się osad. Dlatego nie wolno mieszać ani podawać jednocześnie
w tej samej linii dożylnej produktu leczniczego Zevtera i roztworów zawierających wapń, z wyjątkiem
roztworu mleczanu Ringera do wstrzykiwań (patrz punkt 6.2).

Ograniczenia danych klinicznych

Standardowe wskazania

Istnieją ograniczone doświadczenia w zakresie stosowania ceftobiprolu w leczeniu HAP
(z wyłączeniem VAP) i CAP u pacjentów z zakażeniem HIV, pacjentów z neutropenią, pacjentów
z obniżonym poziomem odporności i pacjentów z mielosupresją. Zaleca się zachowanie ostrożności
podczas leczenia takich pacjentów.

Pacjenci z zapaleniem płuc związanym z mechaniczną wentylacją płuc (VAP)
Nie wykazano skuteczności ceftobiprolu w leczeniu pacjentów z VAP. Nie należy rozpoczynać
leczenia ceftobiprolem u pacjentów z VAP (patrz punkt 5.1). Ponadto, na podstawie analizy post-hoc
wykazującej trend na korzyść ceftobiprolu, zaleca się, aby u pacjentów ze szpitalnym zapaleniem płuc
(HAP), którzy następnie wymagają mechanicznej wentylacji płuc, zachować ostrożność podczas
stosowania produktu leczniczego Zevtera.

Zakłócenia wyników testów serologicznych
Bezpośredni odczyn antyglobulinowy (odczyn Coombsa) serokonwersji i potencjalnego ryzyka
niedokrwistości hemolitycznej
Podczas leczenia cefalosporyną może pojawić się dodatni bezpośredni odczyn antyglobulinowy.
Podczas badań klinicznych nie stwierdzono przypadków niedokrwistości hemolitycznej. Jednak
nie można wykluczyć prawdopodobieństwa niedokrwistości hemolitycznej w związku z leczeniem
ceftobiprolem. Pacjentów, u których niedokrwistość wystąpiła w trakcie leczenia lub po leczeniu
ceftobiprolem, należy zbadać w zakresie takiego prawdopodobieństwa.

Potencjalne zakłócenia oznaczania stężenia kreatyniny w surowicy
Nie wiadomo, czy ceftobiprol, podobnie jak niektóre inne cefalosporyny, zakłóca test z użyciem
alkalicznego pikrynianu (sól kwasu pikrynowego) do pomiaru stężenia kreatyniny w surowicy
(reakcja Jaffégo), co może prowadzić do błędnie zawyżonych wyników kreatyniny. Podczas leczenia
ceftobiprolem zaleca się stosowanie metody enzymatycznej do pomiaru stężenia kreatyniny w
surowicy.

Potencjalne zakłócenia oznaczania glukozy w moczu
W związku z możliwymi zakłóceniami badań z użyciem metody redukcji miedzi, podczas leczenia
ceftobiprolem zaleca się stosowanie metody enzymatycznej do wykrywania cukromoczu.

Zawartość sodu
Ten produkt leczniczy zawiera 0,95 mmol (22 mg) sodu na fiolkę, co odpowiada 1,1% zalecanej przez
WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Prowadzono badania in vitro w celu zbadania potencjalnych interakcji na poziomie enzymów CYP.
Niemniej, w związku z ograniczeniem stężeń ceftobiprolu stosowanych w tych badaniach przez zakres
rozpuszczalności, nie można wykluczyć potencjalnych interakcji na poziomie enzymów CYP
z lekiem.

Badania in vitro wykazały, że ceftobiprol hamuje aktywność OATP1B1 i OATP1B3 odpowiednio
z wartością IC50 wynoszącą 67,6 μM i 44,1 μM. Ceftobiprol może zwiększać stężenie leków
eliminowanych przez OATP1B1 i OATP1B3, takich jak statyny (pitawastatyna, prawastatyna,
rosuwastatyna), gliburyd i bozentan.

Nie przeprowadzono oficjalnych badań klinicznych interakcji. Zaleca się zachowanie ostrożności
podczas podawania ceftobiprolu z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Nie ma odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań klinicznych ceftobiprolu u kobiet w okresie
ciąży. Badania na zwierzętach nie wskazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na
przebieg ciąży, rozwój zarodka/płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3).

Ponieważ brak danych dotyczących stosowania ceftobiprolu u kobiet w ciąży, produktu nie należy
stosować w okresie ciąży o ile nie jest to absolutnie konieczne.

Karmienie piersią
Badania na zwierzętach wykazały przenikanie ceftobiprolu/metabolitów w małych stężeniach do
mleka ludzkiego. Nie wiadomo, czy ceftobiprol przenika do mleka ludzkiego i nie można wykluczyć
ryzyka biegunki i zakażenia grzybiczego błon śluzowych u dziecka karmionego piersią. Należy
również brać pod uwagę możliwość uczulenia. Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią
czy przerwać podawanie ceftobiprolu biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka
i korzyści z leczenia dla matki.

Płodność
Nie badano wpływu ceftobiprolu medokarylu na płodność u ludzi. Badania ceftobiprolu medokarylu
na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Ceftobiprol może mieć wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn z uwagi na
zawroty głowy, które są częstym działaniem niepożądanym.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Podczas badań klinicznych u dorosłych, 1 668 uczestników otrzymało ceftobiprol. Podczas tych badań
łącznie 1 239 uczestników (696 uczestników z pozaszpitalnym zapaleniem płuc i szpitalnym
zapaleniem płuc oraz 543 uczestników z powikłanymi zakażeniami skóry i tkanek miękkich [cSSTI])
otrzymywało dawkę 500 mg trzy razy na dobę, 389 uczestników (cSSTI) otrzymywało dawkę 500 mg
dwa razy na dobę i 40 uczestników (cSSTI) otrzymywało dawkę 750 mg dwa razy na dobę.

Najczęstszymi działaniami niepożądanymi występującymi u ≥ 3% pacjentów leczonych ceftobiprolem
były nudności, wymioty, biegunka, reakcje w miejscu podania infuzji, nadwrażliwość (w tym
pokrzywka, wysypka ze świądem i nadwrażliwość na lek) oraz zaburzenia smaku.

Rzadziej zgłaszane, lecz poważniejsze działania niepożądane to: małopłytkowość, agranulocytoza,
reakcja anafilaktyczna, Clostridoides difficile, zapalenie okrężnicy, drgawki, pobudzenie
(w tym lęk, napady paniki i koszmary senne) oraz niewydolność nerek.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Podczas leczenia i obserwacji zgłaszano następujące działania niepożądane występujące z częstością
odpowiadającą: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100),
rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być
określona na podstawie dostępnych danych):

Tabela 3 Działania niepożądane występujące podczas badań klinicznych i zgłoszenia po
wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu
Klasyfikacja układów i
narządów
Częstość działań niepożądanych

Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Często: Zakażenie grzybicze (w tym zakażenia grzybicze sromu
i pochwy, jamy ustnej i skóry)
Niezbyt często: Zapalenie okrężnicy wywołane przez Clostridoides
difficile (w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita
grubego)

Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Niezbyt często: Eozynofilia, leukopenia, niedokrwistość, trombocytoza,
małopłytkowość
Nieznana: Agranulocytoza
Zaburzenia układu
immunologicznego
Często: Reakcje nadwrażliwości (w tym pokrzywka, wysypka
ze świądem i nadwrażliwość na lek)
Niezbyt często: Reakcje anafilaktyczne
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Często: Hiponatremia
Niezbyt często: Hipokaliemia
Zaburzenia psychiczne Niezbyt często: Bezsenność, pobudzenie (w tym lęk, napady paniki
i koszmary senne)
Zaburzenia układu
nerwowego
Często: Zaburzenia smaku, ból głowy, zawroty głowy, senność
Niezbyt często: Drgawki (w tym napad padaczkowy, padaczka,
uogólnione napady toniczno-kloniczne, padaczka
miokloniczna, mioklonie, zjawiska padaczkopodobne
i stan padaczkowy)
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia

Niezbyt często: Duszność, ból gardła i krtani, astma

Zaburzenia żołądka i jelit Często: Nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha,
niestrawność
Zaburzenia wątroby i
dróg żółciowych
Często: Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (w tym
AspAT, AlAT, LDH i fosfatazy alkalicznej)
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Często: Wysypka (w tym plamkowa, plamkowo-grudkowa
i uogólniona), świąd
Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki
łącznej

Niezbyt często: Skurcze mięśni

Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Niezbyt często: Niewydolność nerek (w tym potencjalne interakcje
z lekami nefrotoksycznymi)
Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Często: Reakcje w miejscu podania infuzji
Niezbyt często: Obrzęk obwodowy
Badania diagnostyczne Niezbyt często: Zwiększone stężenie triglicerydów, zwiększone stężenie
kreatyniny we krwi, zwiększone stężenie glukozy
we krwi
Nieznana: Dodatni odczyn Coombsa

Dzieci i młodzież
W jednym badaniu klinicznym terapeutycznym z udziałem dzieci i młodzieży z pozaszpitalnym lub
szpitalnym zapaleniem płuc, 94 pacjentów w wieku od 3 miesięcy do 17 lat otrzymało ceftobiprol.
W dwóch innych badaniach klinicznych, 64 pacjentów w wieku od 3 miesięcy do 17 lat i
15 pacjentów w wieku od 0 (od urodzenia) do < 3 miesięcy otrzymało pojedynczą dawkę ceftobiprolu.
Ogólnie, profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży był podobny do obserwowanego w populacji osób
dorosłych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departament Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309

Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Brak informacji o przedawkowaniu ceftobiprolu u ludzi. Największa łączna dawka dobowa podana
podczas badań I fazy wynosiła 3 g (1 g co 8 godzin). Jeśli nastąpi przedawkowanie, należy podjąć
leczenie objawowe. Stężenie ceftobiprolu w osoczu można zmniejszyć za pomocą hemodializy.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: inne cefalosporyny, kod ATC: J01DI01

Mechanizm działania
Ceftobiprol wykazuje działanie bakteriobójcze poprzez wiązanie się z ważnymi białkami wiążącymi
penicyliny (ang. penicillin-binding proteins, PBP) u wrażliwych gatunków. W szczepach bakterii
Gram-dodatnich, w tym w metycylinoopornym Staphylococcus aureus (ang. methicillin-resistant
Staphylococcus aureus, MRSA), ceftobiprol wiąże się z białkami PBP2a. W badaniu in vitro
ceftobiprol wykazywał aktywność przeciwko szczepom z rozbieżnym homologiem mecA (mecC lub
mecALGA251). Ponadto ceftobiprol wiąże się z białkami PBP2b Streptococcus pneumoniae (średnio
wrażliwy na penicyliny), z białkami PBP2x S. pneumoniae (oporny na penicylinę) i z białkami PBP5
Enterococcus faecalis.

Oporność
Ceftobiprol nie jest aktywny wobec szczepów Enterobacteriaceae, z ekspresją β-laktamaz klasy A
wg klasyfikacji Amblera, szczególnie produkujących β-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL)
TEM, SHV i CTX-M i karbapenemazy typu KPC-, β-laktamazy klasy B wg klasyfikacji Amblera
i β-laktamazy klasy D wg klasyfikacji Amblera, szczególnie warianty ESBL i karbapenemazy
(OXA-48). Ceftobiprol nie jest również aktywny wobec szczepów o wysokim poziomie ekspresji
β-laktamaz klasy C wg klasyfikacji Amblera.
Ceftobiprol nie jest aktywny wobec szczepów P. aeruginosa z ekspresją enzymów należących do
klasy A wg klasyfikacji Amblera (np. PSE-1), do klasy B wg klasyfikacji Amblera (np. IMP-1,
VIM-1, VIM-2) i do klasy D wg klasyfikacji Amblera (np. OXA-10). Ponadto nie jest aktywny wobec
izolatów z nabytymi mutacjami w genach regulacyjnych prowadzących do obniżonych poziomów
ekspresji chromosomalnej β-laktamazy klasy C wg klasyfikacji Amblera lub z nadekspresją pompy
efluksowej Mex XY.
Ceftobiprol nie jest aktywny wobec szczepów Acinetobacter spp. z ekspresją enzymów należących do
klasy A wg klasyfikacji Amblera (np. VEB-1), do klasy B wg klasyfikacji Amblera (np. IMP-1,
IMP-4) do klasy D wg klasyfikacji Amblera (np. OXA-25, OXA-26) lub szczepów z podwyższonymi
poziomami ekspresji chromosomalnej β-laktamazy klasy C wg klasyfikacji Amblera.

Wartości graniczne badania wrażliwości
Kryteria interpretacyjne MIC (minimalnego stężenia hamującego) dla badania wrażliwości zostały
ustanowione przez European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing (EUCAST) dla
ceftobiprolu. Są one wymienione tutaj: https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimuminhibitory-concentration-mic-breakpoints_en.xlsx.

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne
Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków beta-laktamowych, wykazano, że procentowy czas
powyżej minimalnego stężenia hamującego (MIC) dla zakażającego drobnoustroju w okresie
pomiędzy dawkowaniem (%fT > MIC) jest parametrem, który najlepiej koreluje ze skutecznością
ceftobiprolu.

Skuteczność kliniczna przeciwko określonym drobnoustrojom chorobotwórczym
W badaniach klinicznych wykazano skuteczność przeciwko następującym drobnoustrojom
chorobotwórczym u pacjentów z HAP (z pominięciem VAP) i CAP, które były wrażliwe na
ceftobiprol w badaniach in vitro:

Staphylococcus aureus (w tym MRSA)
Streptococcus pneumoniae (w tym MDRSP)
Escherichia coli
Klebsiella pneumoniae

Działanie przeciwbakteryjne przeciwko innym istotnym drobnoustrojom chorobotwórczym
Nie określono skuteczności klinicznej przeciwko następującym drobnoustrojom chorobotwórczym,
jednak badania in vitro sugerują, że te drobnoustroje są często wrażliwe na ceftobiprol przy braku
nabytego mechanizmu oporności:

Acinetobacter spp.
Citrobacter spp.
Enterobacter spp.
Haemophilus influenzae
Klebsiella oxytoca
Moraxella catarrhalis
Morganella morganii
Proteus mirabilis
Providencia spp.
Pseudomonas spp.
Serratia spp.

Dane z badań in vitro wskazują, że następujące gatunki nie są wrażliwe na ceftobiprol:

Chlamydophila (Chlamydia) pneumoniae
Burkholderia cepacia complex
Mycoplasma pneumoniae
Prątki
Nocardia spp
Stenotrophomonas maltophilia

Dane z badań klinicznych
Szpitalne zapalenie płuc
Wykazano skuteczność ceftobiprolu w randomizowanym, dobrze kontrolowanym badaniu III fazy,
prowadzonym u pacjentów z HAP. Nie można było wykazać równoważności pomiędzy
ceftobiprolem, a grupą otrzymującą lek porównawczy u pacjentów z VAP (tj. u pacjentów, u których
zapalenie płuc wystąpiło > 48 godzin po rozpoczęciu mechanicznej wentylacji płuc). Wśród
pacjentów z VAP, odsetek klinicznych wyleczeń u pacjentów z grupy otrzymującej ceftobiprol
wynosił 37,7% (20 na 53 pacjentów) w porównaniu do 55,9% w grupie otrzymującej ceftazydym
z linezolidem (33 na 59 pacjentów), patrz również punkty 4.1 i 4.4.

Dzieci i młodzież
Wykazano bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ceftobiprolu w leczeniu CAP u dzieci
i młodzieży w wieku od 3 miesięcy do poniżej 18 lat. Stosowanie ceftobiprolu w tych grupach
wiekowych potwierdzają dowody z odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań ceftobiprolu
u dorosłych, a także dodatkowe dane dotyczące farmakokinetyki, bezpieczeństwa stosowania
i skuteczności, pochodzące z badań przeprowadzonych u dzieci i młodzieży.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Stężenia w osoczu

W Tabeli 4 zestawiono średnie parametry farmakokinetyczne ceftobiprolu u zdrowych osób dorosłych
po podaniu pojedynczej dawki 500 mg podczas 2-godzinnej infuzji oraz po podaniu kilku dawek 500
mg podawanych co 8 godzin podczas 2-godzinnych infuzji (patrz punkt 4.2). Charakterystyki
farmakokinetyczne były podobne po podaniu pojedynczej dawki i po podaniu dawek wielokrotnych.

Tabela 4 Średnie parametry farmakokinetyczne (standardowe odchylenie) ceftobiprolu u
zdrowych osób dorosłych
Parametr Pojedyncza dawka 500 mg
podawana w trwającej 120 minut
infuzji

Kilka dawek 500 mg
podawanych co 8 godzin w
trwającej 120 minut infuzji
Cmax (μg/mL) 29,2 (5,52) 33,0 (4,83)
AUCa (μg• h/mL) 90,0 (12,4) 102 (11,9)
t 1/2 (godziny) 3,1 (0,3) 3,3 (0,3)
CL (L/h) 4,89 (0,69) 4,98 (0,58)
aAUC podano jako AUClast i AUC0-8h, odpowiednio dla dawki pojedynczej i dawki wielokrotnej.

We wszystkich badaniach fazy 3 pobrano próbki osocza bogatego i (lub) rozrzedzonego. Na podstawie
profili stężenia w czasie w osoczu bogatym u pacjentów z HAP i CAP wykazano, że właściwości
farmakokinetyczne ceftobiprolu w tych populacjach były podobne do obserwowanych u zdrowych
osób.

Badania zależności farmakokinetyczno-farmakodynamicznych na modelu zakażenia uda u myszy
z neutropenią wykazały, że parametrem określającym zależności
farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD) jest czas, w którym stężenie niezwiązanego leku
przekracza minimalne stężenie hamujące (%fT>MIC), a wartości docelowe, wynoszące około 30% i
60% zapewniłyby skuteczne dawkowanie ceftobiprolu w leczeniu zakażeń wywołanych, odpowiednio,
przez bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne. W celu potwierdzenia schematu dawkowania
ceftobiprolu u osób dorosłych i dzieci zastosowano populacyjną analizę PK oraz analizę osiągania
docelowych parametrów PK/PD.

Dystrybucja
Ceftobiprol w minimalnym stopniu (16%) wiąże się z białkami osocza i wiązanie jest niezależne od
jego stężenia. U zdrowych osób dorosłych objętość dystrybucji ceftobiprolu w stanie stacjonarnym
(18 litrów) jest zbliżona do objętości płynów zewnątrzkomórkowych.

Metabolizm
Substancją czynną produktu leczniczego Zevtera jest sól sodowa medokarylu ceftobiprolu, która jest
pro-lekiem ceftobiprolu – substancji czynnej. Przekształcenie proleku – soli sodowej medokarylu
ceftobiprolu do substancji czynnej – ceftobiprolu, następuje szybko i uczestniczą w nim nieswoiste
esterazy osocza. Stężenia proleku są niewielkie i możliwe do zmierzenia w osoczu i moczu jedynie
podczas infuzji. Metabolitem powstałym podczas rozpadu proleku jest diacetyl, który jest związkiem
endogennym.

Ceftobiprol podlega minimalnemu metabolizmowi do metabolitu z otwartym pierścieniem, który
biologicznie jest nieaktywny. Układowa ekspozycja na metabolit z otwartym pierścieniem była
znacznie mniejsza w porównaniu do ceftobiprolu, stanowiła około 4% ekspozycji na związek
macierzysty u uczestników z prawidłową czynnością nerek.
Badania in vitro wykazały, że ceftobiprol jest inhibitorem transporterów wychwytu wątrobowego
OATP1B1 i OATP1B3, ale nie jest inhibitorem PgP, BCRP, MDR1, MRP2, OAT1, OAT3, OCT1 ani
OCT2. Ceftobiprol jest potencjalnie słabym substratem transporterów wychwytu komórkowego
kanalików nerkowych OAT1 i OCT2.

Wiązanie ceftobiprolu z białkami jest niewielkie (16%) i nie jest on ani inhibitorem, ani substratem
PgP. Możliwości interakcji innych leków z ceftobiprolem są minimalne, ponieważ tylko niewielka

część ceftobiprolu podlega metabolizmowi. Dlatego nie przewiduje się istotnych interakcji z innymi
produktami leczniczymi (patrz punkt 4.5).

Ponieważ ceftobiprol nie podlega wydzielaniu w kanalikach nerkowych i jedynie część jest ponownie
wchłaniana, nie przewiduje się interakcji z innymi produktami leczniczymi na poziomie nerek.

Eliminacja
Ceftobiprol jest usuwany głównie w postaci niezmienionej przez nerki, z okresem półtrwania
wynoszącym około 3 godziny. Głównym mechanizmem odpowiedzialnym za eliminację jest
przesączanie kłębuszkowe z pewną aktywną reabsorpcją. Po podaniu pojedynczej dawki u zdrowych
osób dorosłych około 89% podanej dawki jest odzyskiwane w moczu jako: czynny ceftobiprol (83%),
metabolit z otwartym pierścieniem (5%) i medokarylu ceftobiprol (<1%).

Liniowość/nieliniowość
Ceftobiprol wykazuje liniową i niezależną od czasu farmakokinetykę. Wartości Cmax i AUC
ceftobiprolu zwiększają się proporcjonalnie do dawki w zakresie od 125 mg do 1 g. Stężenia
substancji czynnej w stanie stacjonarnym są osiągane w pierwszym dniu dawkowania; u uczestników
z prawidłową czynnością nerek nie występuje istotna kumulacja w przypadku dawkowania co
8 godzin.

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności nerek
Szacunkowy klirens kreatyniny powinien opierać się na wzorze Cockcrofta-Gaulta przy
wykorzystaniu rzeczywistej masy ciała u dorosłych pacjentów i na wzorze Schwartza dla dzieci
i młodzieży. Podczas leczenia ceftobiprolem zaleca się stosowanie metody enzymatycznej do pomiaru
stężenia kreatyniny w surowicy (patrz punkt 4.4).

Farmakokinetyka ceftobiprolu jest podobna u zdrowych dorosłych pacjentów i u pacjentów
z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CLCR od 50 do 80 mL/min). Wartość AUC ceftobiprolu
była odpowiednio 2,5-krotnie i 3,3-krotnie wyższa u uczestników z umiarkowanymi (CLCR od 30 do
< 50 mL/min) i ciężkimi (CLCR < 30 mL/min) zaburzeniami czynności nerek w porównaniu do
zdrowych dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek.

Konieczne jest dostosowanie dawki u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami
czynności nerek (patrz punkt 4.2). Zalecenia dotyczące dawkowania u dzieci i młodzieży zostały
sformułowane w oparciu o modelowanie farmakokinetyczne.

Wartości AUC ceftobiprolu i nieczynnego mikrobiologicznie metabolitu z otwartym łańcuchem są
znacznie zwiększone u pacjentów dorosłych ze schyłkową niewydolnością nerek wymagających
hemodializowania w porównaniu ze zdrowymi dorosłymi pacjentami. W badaniu z udziałem sześciu
dorosłych pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych hemodializowaniu po podaniu
pojedynczej dawki ceftobiprolu wynoszącej 250 mg w infuzji dożylnej, wykazano możliwość
usuwania ceftobiprolu podczas hemodializy, przy współczynniku ekstrakcji wynoszącym 0,7 (patrz
punkt 4.2).
Dostępne dane są niewystarczające, aby zalecić dostosowanie dawkowania u dzieci i młodzieży
z CLCR < 10 mL/min /1,73 m2 pc. lub ze schyłkową niewydolnością nerek, wymagających dializy.

Pacjenci z klirensem kreatyniny > 150 mL/min
Klirens ceftobiprolu (CLSS) był o 40% większy u dorosłych uczestników z CLCR > 150 mL/min
w porównaniu do uczestników z prawidłowymi czynnościami nerek (CLCR = 80-150 mL/min).
Objętość dystrybucji była o 30% większa. W tej populacji na podstawie danych
farmakokinetycznych/farmakodynamicznych zaleca się wydłużenie czasu trwania infuzji (patrz punkt
4.2).

Zaburzenia czynności wątroby
Nie określono farmakokinetyki ceftobiprolu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
Ponieważ ceftobiprol podlega minimalnemu metabolizmowi wątrobowemu i jest głównie
eliminowany w postaci niezmienionej z moczem, nie przewiduje się, aby zaburzenia czynności
wątroby miały wpływ na klirens ceftobiprolu (patrz punkt 4.2).

Pacjenci w podeszłym wieku
Dane farmakokinetyczne populacji wykazały, że wiek, jako niezależny parametr, nie ma wpływu na
farmakokinetykę ceftobiprolu. U pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek (patrz
punkt 4.2) dostosowanie dawki nie jest uważane za konieczne.

Dzieci i młodzież
Dane farmakokinetyczne populacji wykazały, że na farmakokinetykę ceftobiprolu u dzieci w wieku
1 roku i młodszych wpływa szybkość przesączania kłębuszkowego, wynikająca z dojrzewania
organizmu dziecka. U dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 50 kg konieczne jest dostosowanie
dawki (patrz punkt 4.2).

W Tabeli 5, dotyczącej proponowanego dawkowania u dzieci i młodzieży, przedstawiono średnie
narażenia na ceftobiprol u dzieci i młodzieży z prawidłową czynnością nerek, oparte o modelowanie
farmakokinetyczne populacji (patrz punkt 4.2) i są one podobne do średnich narażeń obserwowanych
u dorosłych.

Tabela 5 Średnie (odchylenie standardowe) parametry farmakokinetyczne ceftobiprolu u
dzieci i młodzieży, oszacowane na podstawie modelowania PK populacji
Grupa wiekowa Schemat dawkowania Cmax (μg/mL) AUC0-24h
(h.μg/mL)
Od urodzenia do < 3
miesięcy 15 mg/kg mc. co 12 godzina 31,1 (7,05) 298 (66,4)
3 miesiące do < 2 lat 15 mg/kg mc. co 8 godzin 30,3 (5,32) 278 (69,9)
2 do <6 lat 15 mg/kg mc. co 8 godzin 30,8 (4,98) 266 (55,3)
6 do <12 lat 15 mg/kg mc. co 8 godzin 35,2 (5,94) 312 (68,7)
12 do <18 lat 10 mg/kg mc. co 8 godzin 26,6 (4,92) 245 (56,9)
Dorośli 500 mg co 8 godzin 33,0 (4,83) 306 (35,7)
a Pacjenci o masie ciała < 4 kg otrzymywali dawkę 10 mg/kg mc. co 12 godzin, w trwającej 2 godziny
infuzji.

Płeć
Pomimo, że ekspozycja ogólnoustrojowa na ceftobiprol była większa u dorosłych kobiet niż
u dorosłych mężczyzn (21% w przypadku wartości Cmax i 15% w przypadku wartości AUC), to jednak
wartość %T>MIC była podobna u kobiet i u mężczyzn. Dlatego dostosowanie dawki ze względu na
płeć nie jest uważane za konieczne.

Rasa
Populacyjne analizy farmakokinetyczne (w tym u rasy białej, czarnej i w innych grupach) oraz
dedykowane badanie farmakokinetyczne u zdrowych dorosłych pacjentów z Japonii nie wykazały
żadnego wpływu rasy na farmakokinetykę ceftobiprolu. Dlatego dostosowanie dawki ze względu na
rasę nie jest uważane za konieczne.

Masa ciała
Przeprowadzono badanie u chorobliwie otyłych pacjentów. Dostosowanie dawki ze względu na masę
ciała nie było wymagane u dorosłych, jednakże u dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 50 kg
konieczne jest dostosowanie dawki w oparciu o masę ciała.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Po podaniu dużych dawek tego produktu leczniczego wyłącznie u małych zwierząt, takich jak szczury
i marmozety oraz po podaniu w postaci bolusa obserwowano odwracalne działanie toksyczne na nerki,
powodowane przez odkładanie się materiału podobnego do leku w dystalnych kanalikach nerkowych.
Brak działania toksycznego na nerki obserwowano u zwierząt przy stężeniach w moczu maksymalnie
12-krotnie większych niż stężenia obserwowane u ludzi po podaniu dawki terapeutycznej. Konwulsje
obserwowano po podaniu pojedynczej dawki i po wielokrotnych dawkach przy ekspozycji
sześciokrotnie większej i większej niż ekspozycja u ludzi na podstawie wartości Cmax.

Podrażnienie w miejscu podania infuzji prowadzące do utworzenia się skrzepliny obserwowano
u małych zwierząt (szczury i marmozety), ale nie u psów. W badaniu rozwoju przed i po urodzeniu
u szczurów, wielkość miotów i przeżycie do 4 dni po urodzeniu były zmniejszone po podaniu dawek
toksycznych dla matki. Znaczenie tych odkryć dla ludzi nie jest znane.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Kwas cytrynowy jednowodny
Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych 6.6.

Tego produktu leczniczego nie wolno mieszać ani podawać jednocześnie w tej samej linii dożylnej
z roztworem zawierającym wapń (z wyjątkiem roztworu mleczanu Ringera do wstrzykiwań). Patrz
punkty 4.2, 4.4, 6.6.

Nie podawać produktu leczniczego jednocześnie za pomocą łącznika Y z:
Solą sodową acyklowiru, siarczanem amikacyny, chlorowodorkiem amiodaronu, amfoterycyną B
(koloidalną)
Glukonianem wapnia, octanem kaspofunginy, cyprofloksacyną, bezylanem cisatrakurium
Diazepamem, chlorowodorkiem diltiazemu, chlorowodorkiem difenhydraminy, chlorowodorkiem
dobutaminy, chlorowodorkiem dopaminy
Esomeprazolem sodu
Famotydyną, filgrastymem
Siarczanem gentamycyny
Mleczanem haloperidolu, chlorowodorkiem hydromorfonu, chlorowodorkiem hydroksyzyny
Insuliną ludzką zwykłą, insuliną lispro
Chlorowodorkiem labetalolu, lewofloksacyną, chlorowodorkiem lidokainy
Siarczanem magnezu, chlorowodorkiem meperydyny, chlorowodorkiem metoklopramidu,
chlorowodorkiem midazolamu, mleczanem milirynonu, siarczanem morfiny, chlorowodorkiem
moksyfloksacyny
Chlorowodorkiem ondansetronu
Solą sodową pantoprazolu, fosforanami potasu, chlorowodorkiem prometazyny
Chlorowodorkiem remifentanylu
Fosforanami sodu
Siarczanem tobramycyny

#### 6.3 Okres ważności

Fiolka z proszkiem

4 lata.

Po rekonstytucji
Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność podczas przechowywania rekonstytuowanego roztworu
(50 mg/mL) przez 1 godzinę w temperaturze 25°C i do 24 godzin w temperaturze 2°C–8°C.

Po rozcieńczeniu
Dane dotyczące chemicznej i fizycznej stabilności podczas przechowywania potwierdzają łączny czas
dla rekonstytucji i infuzji dawki 2 mg/mL lub 4 mg/mL rozcieńczonego roztworu ceftobiprolu
i opisano je w tabeli poniżej:

Stosowanie u dorosłych i młodzieży w wieku ≥ 12 lat (2 mg/mL ceftobiprolu): Łączny czas,
w którym należy ukończyć rekonstytucję i infuzję (w tym czas podawania infuzji, patrz punkt
4.2)

Rozpuszczalnik do
rekonstytucji
roztworu do
infuzji

Roztwór do
rozcieńczenia
roztworu do infuzji

Roztwory do infuzji przechowywane w
temperaturze 25°C

Roztwory do
infuzji
przechowywane w
temperaturze
od 2°Cdo 8°C

Chronione przed
światłem
BEZ ochrony przed
światłem
Chronione przed
światłem
Glukoza 50 mg/mL
(5%) roztwór do
wstrzykiwań lub
woda do
wstrzykiwań

Chlorek sodu
9 mg/mL (0,9%),
roztwór do
wstrzykiwań

24 godziny 8 godzin 96 godzin

Glukoza 50 mg/mL
(5%), roztwór do
wstrzykiwań

12 godzin 8 godzin 96 godzin

Roztwór mleczanu
Ringera do
wstrzykiwań

24 godziny 8 godzin Nie zamrażać

Stosowanie u dzieci, niemowląt i noworodków (w wieku < 12 lat) (4 mg/mL ceftobiprolu):
Łączny czas, w którym należy ukończyć rekonstytucję i infuzję (w tym czas podawania infuzji,
patrz punkt 4.2)

Rozpuszczalnik do
rekonstytucji
roztworu do
infuzji

Roztwór do
rozcieńczenia
roztworu do infuzji

Roztwory do infuzji
przechowywane w
temperaturze 25°C

Roztwory do infuzji
przechowywane w temperaturze
od
2°C do 8°C
(w lodówce)
BEZ ochrony przed
światłem
Chronione przed światłem

Glukoza 50 mg/mL
(5%), roztwór do
wstrzykiwań

Glukoza 50 mg/mL
(5%), roztwór do
wstrzykiwań

12 godzin 24 godziny

Woda do
wstrzykiwań
Chlorek sodu
9 mg/mL (0,9%),
roztwór do
wstrzykiwań

8 godzin 8 godzin

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, o ile sposób rekonstytucji/rozcieńczenia nie eliminuje ryzyka
skażenia mikrobiologicznego, produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt nie jest zużyty
natychmiast, użytkownik ponosi odpowiedzialność za dalszy okres oraz warunki przechowywania.

Nie zamrażać ani nie narażać na bezpośrednie światło słoneczne rekonstytuowanych roztworów
i roztworów do infuzji.

Jeśli roztwór do infuzji jest przechowywany w lodówce, przed podaniem należy doprowadzić jego
temperaturę do temperatury pokojowej. Podczas infuzji roztwór do infuzji nie musi być chroniony
przed światłem.

Roztwór do infuzji powinien być przygotowany i użyty zgodnie z informacjami podanymi w punkcie
#### 6.6. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w lodówce (2°C–8°C). Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu
ochrony przed światłem.
Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji i (lub) rozcieńczeniu, patrz punkt
#### 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Fiolka o pojemności 20 mL z bezbarwnego szkła typu I zamykane szarym korkiem z gumy butylowej
i aluminiowym uszczelnieniem z niebieską plastikową nakładką typu flip-off.

Wielkość opakowania: 10 fiolek.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Każda fiolka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użycia.

Produkt Zevtera należy rekonstytuować, a następnie rozcieńczyć przed podaniem infuzji.

Krok 1. Rekonstytucja

W przypadku dorosłych i młodzieży w wieku ≥ 12 lat, wymagających podania roztworu do infuzji
o stężeniu 2 mg/mL ceftobiprolu, liofilizowany proszek należy rekonstytuować w 10 mL jałowej
wody do wstrzykiwań lub glukozy 50 mg/mL (5%) roztworu do wstrzykiwań.

W przypadku dzieci w wieku < 12 lat, wymagających podania roztworu do infuzji o stężeniu 4 mg/mL
ceftobiprolu, liofilizowany proszek należy rekonstytuować w 10 mL glukozy, 50 mg/mL (5%)
roztworu do wstrzykiwań, jałowej wody do wstrzykiwań lub glukozy 50 mg/mL (5%) roztworu do
wstrzykiwań, jeśli do dalszego rozcieńczenia zostanie użyty ten sam rozcieńczalnik (tj. glukoza
50 mg/mL (5%) roztwór do wstrzykiwań) lub w 10 mL wody do wstrzykiwań, jeśli do dalszego
rozcieńczania będzie użyty roztwór chlorku sodu 9 mg/mL (0,9%) do wstrzykiwań (patrz tabele
w punkcie 6.3).

Należy energicznie potrząsnąć fiolką do pełnego rozpuszczenia. W niektórych przypadkach może to
zająć do 10 minut. Objętość uzyskanego koncentratu wynosi około 10,6 mL. W razie pojawienia się
piany pozostawić do ustąpienia i sprawdzić wzrokowo rekonstytuowany roztwór, aby potwierdzić, że
produkt został rozpuszczony i nie ma w nim cząstek materii. Rekonstytuowany koncentrat zawiera
50 mg/mL ceftobiprolu (w postaci 66,7 mg ceftobiprolu medokarylu sodowego) i należy go
dodatkowo rozcieńczyć przed podaniem. Zaleca się niezwłoczne dalsze rozcieńczenie
rekonstytuowanego roztworu. Jeśli nie jest to możliwe, roztwór po rekonstytucji należy

przechowywać w temperaturze pokojowej maksymalnie przez 1 godzinę lub w lodówce maksymalnie
przez 24 godziny.

Krok 2. Rozcieńczenie (roztwór do infuzji)

Stosowanie u dorosłych i młodzieży w wieku ≥ 12 lat
Przygotowanie dawki 500 mg roztworu do infuzji produktu leczniczego Zevtera (2 mg/mL
ceftobiprolu)
Należy pobrać z fiolki 10 mL rekonstytuowanego roztworu i wstrzyknąć do odpowiedniego pojemnika
(np. worek infuzyjny z PVC lub PE, butelka szklana) zawierającego 250 mL chlorku sodu 9 mg/mL
(0,9%) roztwór do wstrzykiwań, glukozę 50 mg/mL (5%) roztwór do wstrzykiwań lub mleczan
Ringera, roztwór do wstrzykiwań. Roztwór do infuzji należy ostrożnie odwrócić 5-10 razy, aby
uzyskać jednorodny roztwór. Należy unikać energicznego wstrząsania, ponieważ może to powodować
powstanie piany.

W przypadku dorosłych, w celu podania dawki 500 mg produktu leczniczego Zevtera należy podać
w infuzji całą zawartość worka infuzyjnego.

U młodzieży w wieku ≥ 12 lat, objętość przeznaczoną do podania należy obliczyć na podstawie masy
ciała pacjenta, oraz nie wolno przekraczać maksymalnej objętości 250 mL (dawki 500 mg) (patrz
punkt 4.2).

Przygotowanie dawki 250 mg roztworu do infuzji produktu Zevtera w przypadku dorosłych pacjentów
z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek
Należy pobrać z fiolki 5 mL rekonstytuowanego roztworu i wstrzyknąć do odpowiedniego pojemnika
(np. worek infuzyjny z PVC lub PE, butelka szklana) zawierającego 125 mL chlorku sodu 9 mg/mL
(0,9%) roztwór do wstrzykiwań, glukozę 50 mg/mL (5%) roztwór do wstrzykiwań lub mleczan
Ringera, roztwór do wstrzykiwań. Roztwór do infuzji należy ostrożnie odwrócić 5-10 razy, aby
uzyskać jednorodny roztwór. Należy unikać energicznego wstrząsania, ponieważ może to powodować
powstanie piany. W celu podania dawki 250 mg produktu leczniczego Zevtera należy podać w infuzji
całą zawartość worka infuzyjnego.

Stosowanie u dzieci w wieku < 12 lat
Przygotowanie roztworu do infuzji produktu leczniczego Zevtera o stężeniu 4 mg/ml ceftobiprolu
Podawanie za pomocą worków infuzyjnych, butelek lub strzykawek:
Roztwór rekonstytuowany w 10 mL glukozy 50 mg/mL (5%) roztwór do wstrzykiwań należy
rozcieńczyć tym samym roztworem rozcieńczalnika (tj. glukozą 50 mg/mL (5%) roztwór do
wstrzykiwań). Roztwór rekonstytuowany w 10 mL roztworu wody do wstrzykiwań należy rozcieńczyć
9 mg/ml (0,9%) chlorku sodu, roztworem do wstrzykiwań.

Należy pobrać 10 mL roztworu z pojemnika infuzyjnego (np. worek infuzyjny z PVC lub PE, butelka
szklana) zawierającego 125 mL roztworu rozcieńczalnika i zastąpić je 10 mL rekonstytuowanego
roztworu, pobranego z fiolki. Roztwór do infuzji należy ostrożnie odwrócić 5-10 razy, aby uzyskać
jednorodny roztwór. Należy unikać energicznego wstrząsania, ponieważ może to powodować
powstanie piany. Objętość przeznaczoną do podania należy obliczyć na podstawie masy ciała
pacjenta, oraz nie wolno przekraczać maksymalnej objętości 125 mL (dawka 500 mg) (patrz punkt
4.2).

Jeśli obliczona dawka nie przekracza 200 mg, w celu podania za pomocą strzykawki o pojemności
50 mL należy pobrać z fiolki 4 mL roztworu (co odpowiada 200 mg ceftobiprolu) rekonstytuowanego
w glukozie 50 mg/mL (5%) roztwór do wstrzykiwań lub wodzie do wstrzykiwań i rozcieńczyć 46 mL
odpowiedniego roztworu rozcieńczalnika do infuzji (patrz punkt 6.3). Roztwór do infuzji należy
ostrożnie odwrócić 5-10 razy, aby uzyskać jednorodny roztwór. Należy unikać energicznego
wstrząsania, ponieważ może to powodować powstanie piany. Objętość przeznaczoną do podania
należy obliczyć na podstawie masy ciała pacjenta, oraz nie wolno przekraczać maksymalnej objętości
50 mL (dawka 200 mg) (patrz punkt 4.2).

Wygląd rozcieńczonego roztworu
Roztwór do infuzji powinien być przejrzysty lub lekko opalizujący i żółtawy. Przed podaniem roztwór
do infuzji należy skontrolować wzrokowo pod kątem obecności cząstek materii i w razie ich obecności
wyrzucić roztwór.

Szczegółowe informacje dotyczące czasu w jakim należy ukończyć rekonstytucję, rozcieńczenie
i podanie infuzji podano w punkcie 6.3.

Usuwanie
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Advanz Pharma Limited
Unit 17, Northwood House
Northwood Crescent
Dublin 9
D09 V504
Irlandia

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 19 stycznia 2018 r
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 20 października 2018 r

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

17.01.2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.