# Mezavant

> Mesalazyna · 1200 mg · Tabletki dojelitowe o przedłużonym uwalnianiu

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Mezavant
- **Nazwa powszechna:** Mesalazinum
- **Substancja czynna:** [Mesalazyna](https://apteka.online/odpowiedniki/mesalazinum)
- **Moc:** 1200 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki dojelitowe o przedłużonym uwalnianiu
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** A07EC02
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 18801
- **Podmiot odpowiedzialny:** Takeda Pharmaceuticals International AG Ireland Branch
- **Producent:** Cosmo SpA, Włochy
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbiegunkowe-jelitowe-leki-przeciwzapalne-i-przeciwzakazne/mezavant-tabletki-dojelitowe-o-pr-1200-mg-takeda
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbiegunkowe-jelitowe-leki-przeciwzapalne-i-przeciwzakazne/mezavant-tabletki-dojelitowe-o-pr-1200-mg-takeda.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/26130/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/26130/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 60 tabl. | 5909990916351 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 120 tabl. | 5909990916368 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Mezavant i w jakim celu się go stosuje?
Grupa farmakoterapeutyczna: kwas aminosalicylowy i leki podobne.

Lek Mezavant, tabletki dojelitowe o przedłużonym uwalnianiu, zawiera substancję czynną
mesalazynę, która jest lekiem przeciwzapalnym stosowanym w leczeniu wrzodziejącego zapalenia
jelita grubego.

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego jest chorobą okrężnicy (jelita grubego) i odbytnicy (tylnego
ujścia), w której błona śluzowa jelita staje się czerwona i spuchnięta (zaogniona), co skutkuje częstym
oddawaniem krwawego stolca, czemu towarzyszą skurcze żołądka.

Podczas podawania w trakcie zaostrzenia wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, lek Mezavant
działa w całym jelicie i odbytnicy, lecząc stan zapalny i redukując objawy. Tabletki mogą być również
przyjmowane, aby zapobiegać ponownemu wystąpieniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego.

### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Mezavant

Kiedy nie przyjmować leku Mezavant:

- jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na grupę leków zwanych salicylanami [do której
zalicza się kwas acetylosalicylowy (Aspiryna)];
- jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na mesalazynę lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli u pacjenta występują poważne problemy dotyczące nerek lub wątroby.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Mesalazyna może powodować czerwonobrązowe przebarwienie moczu po kontakcie z wybielaczem
podchlorynem sodu znajdującym się w wodzie w toalecie. Dotyczy to reakcji chemicznej pomiędzy
mesalazyną a wybielaczem i jest nieszkodliwe.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Mezavant należy omówić to z lekarzem
- jeśli u pacjenta występują jakiekolwiek problemy dotyczące nerek lub wątroby;
- jeśli u pacjenta wystąpiło uprzednio zapalenie mięśnia sercowego (które może być wynikiem
zakażenia w sercu);
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła ciężka wysypka skórna lub łuszczenie się skóry,
pęcherze i (lub) rany w jamie ustnej po zastosowaniu leku Mezavant;
- jeśli u pacjenta wystąpiła uprzednio reakcja alergiczna na sulfasalazynę (inny lek stosowany
w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego);
- jeśli u pacjenta występuje zwężenie lub zablokowanie żołądka lub jelita;
- jeśli u pacjenta występują problemy dotyczące płuc.

Przed rozpoczęciem leczenia i okresowo w trakcie leczenia lekiem Mezavant lekarz może pobierać
próbki moczu i krwi pacjenta w celu kontrolowania, czy nerki i wątroba pacjenta pracują prawidłowo
oraz czy skład krwi jest prawidłowy.

Stosowanie leku Mezavant może prowadzić do wystąpienia kamieni moczowych. Objawy mogą
obejmować ból po bokach brzucha oraz krwiomocz. Podczas leczenia lekiem Mezavant należy
przyjmować odpowiednią ilość płynów.

W związku z leczeniem lekiem Mezavant zgłaszano ciężkie reakcje skórne, w tym reakcję polekową
z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczną rozpływną
martwicę naskórka (TEN). W przypadku zauważenia któregokolwiek z objawów związanych z tymi
ciężkimi reakcjami skórnymi, opisanych w punkcie 4, należy przerwać stosowanie leku Mezavant
i natychmiast zgłosić się do lekarza.

Dzieci i młodzież

Nie zaleca się stosowania leku Mezavant u dzieci i młodzieży o masie ciała 50 kg lub mniejszej ani
u dzieci w wieku poniżej 10 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania
i skuteczności (patrz punkt 3).

Lek Mezavant a inne leki

Badania wykazały, że lek Mezavant nie wpływa na działanie następujących antybiotyków,
stosowanych w leczeniu zakażeń: amoksycyliny, metronidazolu i sulfametoksazolu.

Jednak lek Mezavant może powodować interakcje z niektórymi innymi lekami.
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
- Mesalazyna lub sulfasalazyna (stosowane w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego);
- Niesteroidowe leki przeciwzapalne [na przykład leki zawierające kwas acetylosalicylowy
(Aspirynę), ibuprofen lub diklofenak];
- Azatiopryna lub 6-merkaptopuryna lub inne leki o znanym wpływie na czynność szpiku
kostnego (znane jako leki immunosupresyjne, które zmniejszają aktywność układu
odpornościowego organizmu pacjenta); szpik kostny to tkanka znajdująca się wewnątrz kości,
wytwarzająca komórki krwi.
- Leki przeciwzakrzepowe pochodne kumaryny (leki, które przedłużają czas krzepnięcia krwi
pacjenta), np. warfaryna.

Lek Mezavant z jedzeniem i piciem

Lek Mezavant należy zażywać z jedzeniem, o tej samej porze każdego dnia. Tabletki należy połykać
w całości. Nie wolno ich rozkruszać ani żuć.

Ciąża i karmienie piersią

W związku z tym, że mesalazyna przenika przez łożysko w okresie ciąży i przenika w niewielkich
ilościach do mleka ludzkiego, lek Mezavant należy stosować w okresie ciąży lub karmienia piersią
wyłącznie na zlecenie lekarza. Zgłaszano przypadki powikłań [w tym zmniejszenie liczby komórek
krwi (krwinek białych, krwinek czerwonych i płytek krwi)] u niemowląt, których matki przyjmowały
lek Mezavant w czasie ciąży. Zgłaszano przypadki biegunki u niemowląt karmionych piersią przez
matki przyjmujące lek Mezavant.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem leku Mezavant.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Jeśli pacjent ma wykonać badania moczu, należy pamiętać o poinformowaniu lekarza lub pielęgniarki
o przyjmowaniu tego leku obecnie lub ostatnio, ponieważ lek może wpływać na wyniki badań.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Jest mało prawdopodobne, aby lek Mezavant miał jakikolwiek wpływ na zdolność prowadzenia
pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Lek Mezavant zawiera sód

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na maksymalną zalecaną dawkę (4 tabletki), to znaczy
lek uznaje się za „wolny od sodu”.

### 3. Jak przyjmować lek Mezavant?
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka dla pacjentów dorosłych to 2,4 g do 4,8 g (dwie do czterech tabletek) przyjmowanych
raz na dobę w leczeniu ostrego epizodu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. W przypadku
przyjmowania najwyższej dawki dobowej, wynoszącej 4,8 g na dobę, należy zgłosić się na badania
kontrolne po 8 tygodniach leczenia. Po ustąpieniu objawów, aby zapobiec powtórnemu wystąpieniu
kolejnego epizodu, lekarz może zalecić przyjmowanie dawki 2,4 g (dwóch tabletek) raz na dobę.

W leczeniu ostrego epizodu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego (pierwsze 8 tygodni leczenia)
u dzieci i młodzieży o masie ciała większej niż 50 kg i w wieku 10 lat lub starszych, zalecana dawka
to 2,4 g do 4,8 g (dwie do czterech tabletek) przyjmowana raz na dobę.

W celu zapobiegania ponownemu wystąpieniu kolejnego epizodu wrzodziejącego zapalenia jelita
grubego u dzieci i młodzieży o masie ciała większej niż 50 kg i w wieku 10 lat lub starszych, zalecana
dawka to 2,4 g (dwie tabletki) przyjmowana raz na dobę.

Należy pamiętać o przyjmowaniu tabletek z jedzeniem, o tej samej porze każdego dnia. Tabletki
należy połykać w całości. Nie wolno ich rozkruszać ani żuć.

Podczas przyjmowania tego leku należy pamiętać o piciu płynów w celu utrzymania nawodnienia
organizmu, szczególnie po ciężkich lub długotrwałych epizodach wymiotów i (lub) biegunki,
wysokiej gorączki lub silnego pocenia się.

Nie zaleca się stosowania leku Mezavant u dzieci i młodzieży o masie ciała 50 kg lub mniejszej ani
u dzieci w wieku poniżej 10 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania
i skuteczności.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Mezavant

Po przyjęciu zbyt dużej ilości leku Mezavant, może wystąpić jeden lub kilka z następujących
objawów: szumy uszne (dzwonienie w uszach), zawroty głowy, bóle głowy, dezorientacja, senność,
duszności, nadmierna utrata wody (w związku z poceniem się, biegunką i wymiotami), zmniejszone
stężenie cukru we krwi (co może powodować zawroty głowy), przyspieszony oddech, zmiany
w składzie krwi i podwyższona temperatura ciała.

W przypadku zażycia zbyt dużej ilości tabletek należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem,
farmaceutą lub szpitalnym oddziałem ratunkowym. Opakowanie leku należy zabrać ze sobą.

Pominięcie przyjęcia leku Mezavant

Ważne jest, aby przyjmować tabletki leku Mezavant codziennie, nawet jeśli nie występują objawy
wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Zawsze należy dokończyć zalecony cykl leczenia.

Jeżeli pacjent zapomni o zażyciu tabletek, powinien przyjąć je jak zwykle, następnego dnia. Nie
należy stosować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej tabletki.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi

− Jeśli u pacjenta występują objawy, takie jak skurcze, silny ból żołądka, krwawe lub nadmiernie
częste stolce (biegunka), gorączka, ból głowy lub wysypka. Te objawy mogą wskazywać na
ostry zespół nietolerancji, który może pojawić się podczas ostrego epizodu wrzodziejącego
zapalenia jelita grubego. Jest to ciężki stan, który występuje rzadko, ale oznacza, że należy
natychmiast przerwać przyjmowanie leku.
− Jeśli u pacjenta pojawią się siniaki z niewyjaśnionej przyczyny (bez urazu), wysypka,
niedokrwistość (uczucie zmęczenia, osłabienia i bladość, szczególnie ust, paznokci
i wewnętrznej strony powiek), gorączka (wysoka temperatura), ból gardła lub nietypowe
krwawienie (np. krwawienie z nosa).
− Jeśli u pacjenta wystąpią na tułowiu czerwonawe płaskie wykwity w kształcie tarczy
strzeleckiej lub okrągłe, często z pęcherzami pośrodku, łuszczenie skóry, owrzodzenia jamy
ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i okolic oczu, rozległa wysypka, gorączka
i powiększone węzły chłonne. Te poważne wysypki skórne mogą być poprzedzone gorączką
i objawami grypopodobnymi.
− Jeśli u pacjenta wystąpi obrzęk języka, warg i okolic oczu na tle uczuleniowym.
− Jeśli u pacjenta wystąpi podwyższenie ciśnienia w mózgu powodujące ból głowy, który może
zacząć się od bólu za oczami i nasilać podczas ruchu gałek ocznych, oraz zamglone lub
przyćmione widzenie, podwójne widzenie, świetlne błyski w polu widzenia, zanik bocznego
pola widzenia i krótkotrwałą lub trwałą utratę wzroku. Objawom tym mogą towarzyszyć
zawroty głowy, nudności, wymioty i szumy uszne.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Częste działania niepożądane, występujące rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów: ból głowy, zmiany
ciśnienia krwi, wzdęcia (wiatry), mdłości (nudności), wzdęty lub bolesny żołądek, zapalenie
powodujące ból brzucha lub biegunkę, biegunka, niestrawność, wymioty, nieprawidłowe wyniki
badań czynności wątroby, świąd, wysypka, ból stawów, ból pleców, osłabienie, zmęczenie (uczucie
silnego zmęczenia), gorączka (wysoka temperatura).

Niezbyt częste działania niepożądane, występujące rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów: zmniejszenie
liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko krwawienia i siniaczenia; zawroty głowy; uczucie senności lub
zmęczenia; drżenie lub dygotanie; ból ucha; przyspieszone bicie serca; ból gardła; zapalenie trzustki
(związane z bólem w nadbrzuszu i plecach oraz nudnościami); polip odbytniczy (nienowotworowa
zmiana rozrostowa w odbytnicy, powodująca takie objawy, jak zaparcie i krwawienie); trądzik;
wypadanie włosów; ból mięśni; pokrzywka; obrzęk twarzy.

Rzadkie działania niepożądane, występujące rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów obejmują:
niewydolność nerek, znaczne zmniejszenie liczby leukocytów sprzyjające występowaniu zakażeń,
zwiększona wrażliwość skóry na promieniowanie słoneczne i ultrafioletowe (nadwrażliwość na
światło).

Zgłaszano następujące działania niepożądane, jednak dokładana częstość ich występowania nie
jest znana:

Znaczne zmniejszenie liczby komórek krwi, co może powodować osłabienie lub siniaczenie, małą
liczbę komórek krwi; reakcja uczuleniowa (nadwrażliwość); ciężka reakcja uczuleniowa powodująca
trudności w oddychaniu lub zawroty głowy; ciężka choroba z powstawaniem pęcherzy na skórze
(mogąca spowodować łuszczenie się skóry i powodująca powstawanie bolesnych obszarów
pozbawionych naskórka), w jamie ustnej, na oczach i narządach płciowych; reakcja uczuleniowa
powodująca wysypkę skórną, gorączkę i zapalenie narządów wewnętrznych; neuropatia (zaburzenie
lub uszkodzenie nerwów dające wrażenie drętwienia i mrowienia); zapalenie serca i błony wokół
serca; zapalenie płuca; trudności w oddychaniu lub świszczący oddech; kamienie żółciowe; zapalenie
wątroby (związane z wystąpieniem objawów grypopodobnych i żółtaczką); hepatotoksyczność
(uszkodzenie wątroby, które może objawiać się nieprawidłowymi wynikami testów wątrobowych)
alergiczny obrzęk języka, warg i okolic oczu; zaczerwienienie skóry, wysypka skórna, zazwyczaj na
twarzy, wrażliwość skóry na światło słoneczne oraz bóle stawów, zapalenie stawów, zmęczenie
i ogólne złe samopoczucie; problemy dotyczące nerek (takie jak zapalenie i bliznowacenie nerek);
kamienie moczowe i związany z nimi ból nerek (patrz także punkt 2); odwracalne zmniejszenie
produkcji plemników.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Mezavant?
• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
• Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.
• Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
• Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy
zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże
chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Mezavant

Substancją czynną leku jest mesalazyna 1200 mg.

Pozostałe składniki to: karmeloza sodowa, wosk Carnauba, kwas stearynowy, krzemionka, koloidalna,
uwodniona, karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A), talk, magnezu stearynian, kopolimer kwasu
metakrylowego i metylu metakrylanu (1:1), kopolimer kwasu metakrylowego i metylu metakrylanu
(1:2), trietylu cytrynian, tytanu dwutlenek (E171), żelaza tlenek, czerwony (E172), Makrogol 6000.

Jak wygląda lek Mezavant i co zawiera opakowanie

Lek Mezavant dostarczany jest w blistrach Poliamid/Aluminium/PVC/Aluminium umieszczonych
w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 60 lub 120 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań
muszą znajdować się w obrocie.

Czerwono-brązowe tabletki mają owalny kształt (wymiary 20,5 × 9,5 × 7,5 mm) i oznaczenie S476.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny Wytwórca
Takeda Pharmaceuticals International AG
Ireland Branch
Block 2 Miesian Plaza
50 – 58 Baggot Street Lower
Dublin 2, D02 HW68
Irlandia
Tel: +800 6683 8470
e-mail: medinfoEMEA@takeda.com

Cosmo SpA
Via C. Colombo 1
20045 Lainate-Milan
Włochy

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Austria, Belgia, Cypr, Dania, Grecja, Hiszpania, Holandia, Luksemburg,
Niemcy, Norwegia, Polska, Portugalia, Szwecja, Węgry. Mezavant

Irlandia, Malta i Wielka Brytania Mezavant XL

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 03/2023

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Mezavant, 1200 mg, tabletki dojelitowe o przedłużonym uwalnianiu.

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka zawiera 1200 mg mesalazyny (Mesalazinum).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka dojelitowa o przedłużonym uwalnianiu.

Czerwono–brązowa, elipsoidalna, powlekana tabletka (o wymiarach 20,5 × 9,5 × 7,5 mm),
z wytłoczonym po jednej stronie symbolem S476.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Dorośli, w tym pacjenci w podeszłym wieku (> 65 lat)

Uzyskanie i podtrzymanie klinicznej i endoskopowej remisji u pacjentów z czynnym wrzodziejącym
zapaleniem jelita grubego o przebiegu łagodnym do umiarkowanego.

Dzieci i młodzież (o masie ciała powyżej 50 kg i w wieku 10 lat lub starsze)

Uzyskanie i podtrzymanie klinicznej i endoskopowej remisji u pacjentów z czynnym wrzodziejącym
zapaleniem jelita grubego o przebiegu łagodnym do umiarkowanego.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Mezavant jest przeznaczony do podawania doustnego, raz na dobę. Tabletek nie wolno rozkruszać ani
żuć. Tabletki należy przyjmować z jedzeniem.

Dorośli, w tym pacjenci w podeszłym wieku (> 65 lat)

W celu uzyskania remisji: 2,4 g do 4,8 g (dwie do czterech tabletek) należy przyjmować raz na dobę.
Największa dawka, 4,8 g na dobę, zalecana jest u pacjentów niereagujących na niższe dawki
mesalazyny. Przy stosowaniu największej dawki (4,8 g na dobę) wyniki leczenia należy ocenić po
8 tygodniach.

W celu podtrzymania remisji: 2,4 g (dwie tabletki) należy przyjmować raz na dobę.

Dzieci i młodzież (o masie ciała powyżej 50 kg i w wieku 10 lat lub starsze)

W celu uzyskania remisji (pierwsze 8 tygodni): 2,4 g do 4,8 g (dwie do czterech tabletek) należy
przyjmować raz na dobę.

W celu podtrzymania remisji: 2,4 g (dwie tabletki) należy przyjmować raz na dobę.

Tabletek zawierających 1200 mg mesalazyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży o masie ciała
50 kg lub mniejszej ani u pacjentów w wieku poniżej 10 lat ze względu na brak danych dotyczących
bezpieczeństwa stosowania i skuteczności w tej grupie pacjentów.

Zaburzenia czynności wątroby i nerek

Nie przeprowadzono swoistych badań dotyczących stosowania mesalazyny u pacjentów
z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby (patrz punkty 4.3 i 4.4).

#### 4.3 Przeciwwskazania

Stwierdzona w wywiadzie nadwrażliwość na salicylany (w tym mesalazynę) lub którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Ciężka niewydolność nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego GFR <30 mL/min/1,73 m2)
i (lub) ciężka niewydolność wątroby.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Zgłaszano przypadki niewydolności nerek, włączając nefropatię z minimalnymi zmianami, ostre
i (lub) przewlekłe śródmiąższowe zapalenie nerek oraz niewydolność nerek, w związku
z przyjmowaniem preparatów zawierających mesalazynę i proleki mesalazyny. U pacjentów
z potwierdzoną niewydolnością nerek o przebiegu łagodnym do umiarkowanego Mezavant należy
stosować z zachowaniem ostrożności. Zaleca się, aby u wszystkich pacjentów przeprowadzić ocenę
czynności nerek przed rozpoczęciem leczenia oraz przynajmniej dwa razy w roku podczas trwania
leczenia, w oparciu o ocenę kliniczną uwzględniającą wyjściową czynność nerek. Leczenie
mesalazyną należy przerwać w przypadku pogorszenia czynności nerek.

Pacjenci z przewlekłym zaburzeniem czynności płuc, szczególnie z astmą, są narażeni na wystąpienie
reakcji nadwrażliwości i powinni pozostawać pod ścisłą obserwacją.

Po leczeniu mesalazyną w rzadkich przypadkach zgłaszano poważne nieprawidłowości w składzie
krwi (dyskrazję). Jeżeli u pacjenta pojawią się niewyjaśnione krwawienia, siniaczenie, plamica,
niedokrwistość, gorączka lub ból gardła, należy przeprowadzić badania hematologiczne. Jeżeli istnieje
podejrzenie wystąpienia dyskrazji leczenie należy przerwać (patrz punkty 4.5 i 4.8).

W rzadkich przypadkach zgłaszane były reakcje nadwrażliwości ze strony serca (zapalenie mięśnia
sercowego i osierdzia) wywołane przez mesalazynę przy stosowaniu produktu leczniczego Mezavant
i innych produktów zawierających mesalazynę. Należy zachować ostrożność, przepisując ten produkt
leczniczy pacjentom w stanie predysponującym do rozwoju zapalenia mięśnia sercowego lub
osierdzia. Jeżeli występuje podejrzenie reakcji nadwrażliwości tego typu, nie wolno ponownie
wprowadzać do leczenia produktów zawierających mesalazynę.

W związku z leczeniem mesalazyną zgłaszano ciężkie skórne działania niepożądane (ang. severe
cutaneous adverse reactions, SCARs), w tym reakcję polekową z eozynofilią i objawami ogólnymi
(ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS), zespół Stevensa-Johnsona
(ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS) i toksyczną rozpływną martwicę naskórka (ang. toxic
epidermal necrolysis, TEN). Należy przerwać stosowanie mesalazyny, jeśli u pacjenta pojawią się
pierwsze objawy przedmiotowe i podmiotowe ciężkich reakcji skórnych, takie jak wysypka skórna,
zmiany w obrębie błon śluzowych lub inne objawy nadwrażliwości.

Mesalazyna została powiązana z występowaniem ostrego zespołu nietolerancji, który może być trudny
do odróżnienia od zaostrzenia zapalnej choroby jelita. Pomimo że dokładna częstość nie została
określona, zespół ten występował u 3% pacjentów w badaniach klinicznych dotyczących mesalazyny

lub sulfasalazyny. Objawy to: skurczowy, ostry ból brzucha i krwawa biegunka, czasem gorączka, ból
głowy i wysypka. Jeżeli występuje podejrzenie ostrego zespołu nietolerancji, konieczne jest
natychmiastowe odstawienie produktów zawierających mesalazynę. Produktów tych nie wolno
ponownie wprowadzać do leczenia.

Zgłaszano podwyższoną aktywność enzymów wątrobowych u pacjentów przyjmujących produkty
lecznicze zawierające mesalazynę. Należy zachować ostrożność podczas podawania mesalazyny
pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby.

Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów uczulonych na sulfasalazynę w związku
z potencjalnym ryzykiem reakcji nadwrażliwości krzyżowej pomiędzy sulfasalazyną i mesalazyną.

Organiczna lub czynnościowa niedrożność górnego odcinka układu pokarmowego może opóźnić
rozpoczęcie działania produktu leczniczego.

Po zastosowaniu mesalazyny odnotowano przypadki wystąpienia kamicy moczowej, w tym kamieni
składających się w 100% z mesalazyny. Podczas leczenia należy przyjmować odpowiednią ilość
płynów.

Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na maksymalną zalecaną dawkę
(4 tabletki), to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Stosowanie mesalazyny może prowadzić do fałszywie podwyższonych wyników testów podczas
pomiarów normetanefryny w moczu za pomocą chromatografii cieczowej z detekcją
elektrochemiczną, w związku z podobieństwem chromatogramów normetanefryny i głównego
metabolitu mesalazyny, kwasu N-acetylo-5-aminosalicylowego (N-Ac-5-ASA). Należy brać pod
uwagę użycie alternatywnego testu selektywnego do badania stężenia normetanefryny.

Mesalazyna może powodować czerwonobrązowe przebarwienie moczu po kontakcie z wybielaczem
podchlorynem sodu (np. w toaletach czyszczonych podchlorynem sodu zawartym w niektórych
wybielaczach).

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Przeprowadzono badania interakcji produktu leczniczego Mezavant z innymi produktami leczniczymi
u dorosłych zdrowych osób w celu zbadania wpływu mesalazyny na farmakokinetykę
i bezpieczeństwo stosowania trzech powszechnie stosowanych antybiotyków. Nie występowały
klinicznie istotne interakcje mesalazyny z amoksycyliną, metronidazolem i sulfametoksazolem.

Jednakże zgłaszano następujące interakcje w przypadku stosowania produktów leczniczych
zawierających mesalazynę.

• Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu mesalazyny i substancji o znanym
potencjale nefrotoksycznym, włączając w to niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)
i azatioprynę, ponieważ może zwiększać to ryzyko występowania działań niepożądanych ze
strony nerek.
• Mesalazyna hamuje metylotransferazę tiopurynową. U pacjentów przyjmujących azatioprynę
lub 6-merkaptopurynę i (lub) jakiekolwiek inne leki o znanym działaniu mielotoksycznym,
należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu mesalazyny, ponieważ może to
zwiększyć potencjalne ryzyko wystąpienia dyskrazji krwi, niewydolności szpiku kostnego oraz
powiązanych powikłań (patrz punkty 4.4 i 4.8).
• Podawanie z antykoagulantami należącymi do grupy kumaryn, np. warfaryną, może skutkować
zmniejszeniem aktywności antykoagulacyjnej. Należy bardzo dokładnie kontrolować czas
protrombinowy, jeżeli konieczne jest ich jednoczesne stosowanie.

Zaleca się podawanie produktu leczniczego Mezavant z jedzeniem (patrz punkty 4.2 i 5.2).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Istnieje ograniczone doświadczenie stosowania mesalazyny u kobiet w okresie ciąży. Mesalazyna
przenika przez barierę łożyska, ale osiąga znacznie niższe stężenie u płodu, niż uzyskiwane w trakcie
leczenia u dorosłych. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu mesalazyny na
przebieg ciąży, rozwój zarodkowy/płodowy, poród lub rozwój poporodowy. Zgłaszano przypadki
powikłań (w tym zaburzenia w morfologii krwi, takie jak leukopenia, trombocytopenia
i niedokrwistość) u niemowląt, których matki przyjmowały mesalazynę w okresie ciąży. Mesalazyna
może być stosowana w okresie ciąży wyłącznie, jeżeli korzyści ze stosowania przeważają nad
ryzykiem. Należy zachować ostrożność podczas stosowania wysokich dawek mesalazyny.

Karmienie piersią

Mesalazyna przenika do mleka ludzkiego w niskich stężeniach. Acetylowana forma mesalazyny
przenika do mleka ludzkiego w wyższym stężeniu. Należy zachować ostrożność, stosując mesalazynę
podczas karmienia piersią i podawać ją tylko, jeśli korzyści przeważają nad ryzykiem. Sporadycznie
zgłaszano występowanie ostrej biegunki u dzieci karmionych piersią.

Płodność

Dane dotyczące stosowania mesalazyny nie wskazują na trwały wpływ na płodność u mężczyzn.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono odpowiednich badań, ale uważa się, że mesalazyna wywiera nieistotny wpływ na
zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych w zbiorczej analizie bezpieczeństwa stosowania
produktu leczniczego Mezavant na podstawie wyników uzyskanych w badaniach klinicznych,
obejmujących 3611 pacjentów, należało zapalenie jelita grubego (w tym wrzodziejące zapalenie jelita
grubego) 5,8%, ból brzucha 4,9%, ból głowy 4,5%, nieprawidłowe wyniki badań czynności
wątroby 2,1%, biegunka 2,0% i nudności 1,9%.

Profil bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży jest spójny z profilem bezpieczeństwa
obserwowanym w badaniach u dorosłych oraz z danymi uzyskanymi po wprowadzeniu produktu
leczniczego do obrotu.

Działania niepożądane zostały podane zgodnie z klasyfikacją układów i narządów (patrz tabela
poniżej). W obrębie każdej grupy działania niepożądane są wymienione zgodnie z częstością
występowania przy zastosowaniu następujących kategorii: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do
< 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); nieznana (częstość
nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Działania niepożądane związane z leczeniem produktem leczniczym Mezavant
Klasyfikacja układów
i narządów
Kategoria
częstości
Działanie niepożądane produktu

Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Niezbyt często Trombocytopenia*

Rzadko Agranulocytoza*

Działania niepożądane związane z leczeniem produktem leczniczym Mezavant
Nieznana Niedokrwistość aplastyczna*, leukopenia*,
neutropenia*, pancytopenia*

Zaburzenia układu
immunologicznego
Niezbyt często Obrzęk twarzy

Nieznana Nadwrażliwość*, wstrząs anafilaktyczny, obrzęk
naczynioruchowy
Zaburzenia układu
nerwowego
Często Ból głowy*

Niezbyt często Zawroty głowy, senność, drżenie

Nieznana Podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, neuropatia

Zaburzenia ucha
i błędnika
Niezbyt często Ból ucha

Zaburzenia serca Niezbyt często Tachykardia

Nieznana Zapalenie mięśnia sercowego*, zapalenie osierdzia*

Zaburzenia naczyniowe Często Nadciśnienie tętnicze

Niezbyt często Niedociśnienie

Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia

Niezbyt często Ból gardła i krtani*

Nieznana Alergiczne zapalenie płuc (w tym śródmiąższowe
zapalenie płuc, alergiczne zapalenie pęcherzyków
płucnych, eozynofilowe zapalenie płuc), skurcz
oskrzeli
Zaburzenia żołądka i jelit Często Wzdęcia brzucha, ból brzucha*, zapalenie jelita
grubego, biegunka*, niestrawność, wymioty, wzdęcia
z oddawaniem gazów, nudności
Niezbyt często Zapalenie trzustki, polip odbytnicy

Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Często Nieprawidłowy wynik prób wątrobowych* (np.
AlAT, AspAT, bilirubina)
Nieznana Zapalenie wątroby, hepatotoksyczność, kamica
żółciowa
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Często Świąd, wysypka skórna*
Niezbyt często Trądzik, łysienie, pokrzywka

Rzadko Nadwrażliwość na światło
Nieznana Zespół Stevensa-Johnsona (SJS)*, toksyczna
rozpływna martwica naskórka (TEN)*, reakcja
polekowa z eozynofilią i objawami
ogólnoustrojowymi (DRESS)
Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki
Często Ból stawów, ból pleców
Niezbyt często Ból mięśni

Działania niepożądane związane z leczeniem produktem leczniczym Mezavant
łącznej Nieznana Zespół objawów podobnych do tocznia
rumieniowatego układowego, zespół toczniopodobny
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Rzadko Niewydolność nerek*

Nieznana Śródmiąższowe zapalenie nerek*, zespół
nerczycowy*, kamica moczowa*
Zaburzenia układu
rozrodczego i piersi
Nieznana Oligospermia (odwracalna)

Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Często Astenia, zmęczenie, gorączka*

*patrz punkt 4.4.

Opis wybranych działań niepożądanych

Podwyższone ciśnienie śródczaszkowe

Zgłaszano przypadki podwyższonego ciśnienia śródczaszkowego z towarzyszącym obrzękiem tarczy
nerwu wzrokowego (guz rzekomy mózgu lub łagodne nadciśnienie śródczaszkowe) w związku ze
stosowaniem mesalazyny. Niewykryte zaburzenie może spowodować zawężenie pola widzenia
i prowadzić do trwałej utraty wzroku. W przypadku wystąpienia tego zespołu należy przerwać
leczenie mesalazyną.

Nadwrażliwość na światło

Cięższe reakcje notowano u pacjentów z wcześniej występującymi schorzeniami skóry, takimi jak
atopowe zapalenie skóry i wyprysk atopowy.

Zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczna rozpływna martwica naskórka (TEN)
W związku z leczeniem mesalazyną zgłaszano ciężkie skórne działania niepożądane (SCARs), w tym
reakcję polekową z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), zespół Stevensa-Johnsona
(SJS) i toksyczną rozpływną martwicę naskórka (TEN) (patrz punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Mezavant jest aminosalicylanem. Objawy toksyczności salicylanów to: szum uszny, zawroty głowy,
ból głowy, dezorientacja, senność, obrzęk płuc, odwodnienie w wyniku pocenia się, biegunki i
wymioty, hipoglikemia, hiperwentylacja, zaburzenia równowagi elektrolitowej i pH krwi oraz
hipertermia.

Konwencjonalne leczenie toksyczności salicylanów może przynieść korzystne efekty w przypadkach
ostrego przedawkowania. Hipoglikemia, zaburzenia równowagi płynowej i elektrolitowej powinny
zostać wyrównane przez zastosowanie odpowiedniego leczenia. Należy utrzymać właściwą czynność
nerek.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Kwas aminosalicylowy i podobne substancje. Kod ATC: A07E C02

Mechanizm działania

Mesalazyna jest aminosalicylanem. Mechanizm działania mesalazyny nie jest w pełni poznany, ale
wydaje się ona mieć miejscowe działanie przeciwzapalne na komórki nabłonka okrężnicy. Produkcja
metabolitów kwasu arachidonowego przez błonę śluzową, zarówno na drodze cyklooksygenazy, jak
i lipooksygenazy, jest zwiększona u pacjentów z chroniczną choroba zapalną jelita i możliwe jest, że
mesalazyna łagodzi stan zapalny poprzez blokowanie cyklooksygenazy i hamowanie produkcji
prostaglandyny w okrężnicy. Mesalazyna ma możliwość hamowania aktywności czynnika jądrowego
kappa B (NFкB), a w konsekwencji produkcji kluczowych prozapalnych cytokin. W ostatnim czasie
wysunięto hipotezę, że zaburzenie czynności receptorów jądrowych PPAR-γ (forma γ receptorów
aktywowanych przez proliferatory peroksysomów) może mieć związek z wrzodziejącym zapaleniem
jelita grubego. Agoniści receptora PPAR-γ wykazują się skutecznością we wrzodziejącym zapaleniu
jelita grubego, a zebrane dowody wskazują, że w mechanizmie działania mesalazyny mogą
pośredniczyć receptory PPAR-γ.

Działanie farmakodynamiczne

Tabletka produktu leczniczego Mezavant zawiera rdzeń z mesalazyny (kwasu 5-aminosalicylowego)
1,2 g w systemie MMX (multi-matrix system). Układ ten jest pokryty przez kopolimer kwasu
metakrylowego i metylu metakrylanu (1:1) i kopolimer kwasu metakrylowego i metylu metakrylanu
(1:2), które zostały tak zaprojektowane, aby opóźniać uwalnianie mesalazyny do momentu ekspozycji
na pH ok 7.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Mezavant był badany w dwóch jednakowo zaprojektowanych badaniach fazy III, kontrolowanych
z wykorzystaniem placebo (SPD476-301 i SPD476-302) u 623 losowo wybranych pacjentów
z czynnym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego o przebiegu łagodnym do umiarkowanego.
Mezavant w dawce 2,4 g/dobę i 4,8 g/dobę podawany z jedzeniem wykazuje statystycznie większą
skuteczność niż placebo, mierzoną liczbą pacjentów, u których doszło do remisji objawów
wrzodziejącego zapalenia jelita grubego po 8 tygodniach leczenia. Używając Wskaźnika Aktywności
Wrzodziejącego Zapalenia Jelita Grubego (ang. Ulcerative Colitis Disease Activity Index, UC-DAI),
remisja została zdefiniowana jako wynik ≤ 1, z wynikiem równym 0 dla krwawienia z odbytnicy,
częstości oddawania stolca i przynajmniej jednopunktowym obniżeniem wyniku sigmoidoskopii w
stosunku do wyniku wyjściowego. W badaniu SPD476-302 zastosowano komparator, mesalazynę o
zmodyfikowanym uwalnianiu zależnym od pH 7, w dawce 2,4 g na dobę (0,8 g, 3 razy na dobę), jako
wewnętrzną grupę porównawczą. Analizując główną zmienną remisji, uzyskano następujące wyniki:

Badanie SPD476-301 (n=262#)
Placebo Mezavant 2,4 g na
dobę w dwóch
podzielonych
dawkach

Mezavant
4,8 g na dobę,
raz na dobę

%
pacjentów
w remisji

12,9 34,1* 29,2*

Badanie SPD476-302 (n=341#)
Placebo Mezavant 2,4 g na
dobę, raz na dobę
Mezavant
4,8 g na dobę,
raz na dobę

Mesalazyna o zmodyfikowanym
uwalnianiu zależnym od pH 7,
w dawce 2,4 g na dobę, w trzech
podzielonych dawkach
%
pacjentów
w remisji

22,1 40,5* 41,2* 32,6NS

#W oparciu o grupę z zamiarem leczenia (ITT, ang. intent-to-treat); * Statystyczna różnica w stosunku
do placebo (p < 0,025); NS Nieistotne (p > 0,05)

W celu oceny bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Mezavant w podwójnie
zaślepionym leczeniu, zarówno w fazie ostrej (ang. Double-Blind Acute, DBA), jak i w fazie leczenia
podtrzymującego (ang. Double-Blind Maintenance, DBM), przeprowadzono wieloośrodkowe,
randomizowane badanie fazy III metodą podwójnie ślepej próby w grupach równoległych w populacji
107 pacjentów z grupy dzieci i młodzieży w wieku od 5 do 17 lat (włącznie) z wrzodziejącym
zapaleniem jelita grubego o przebiegu łagodnym do umiarkowanego. Uczestnicy otrzymywali niską
lub wysoką dawkę mesalazyny obliczoną na podstawie masy ciała w czterech przedziałach
wagowych: 18 kg do ≤ 23 kg (n = 3), > 23 kg do ≤ 35 kg (n = 9), > 35 kg do ≤ 50 kg (n = 29) oraz
> 50 kg do ≤ 90 kg (n = 66). Niska dawka wynosiła od 900 mg/dobę do 2400 mg/dobę, natomiast
dawka wysoka wynosiła od 1800 mg/dobę do 4800 mg/dobę. Skutki kliniczne stosowania tabletek
zawierających 1200 mg mesalazyny oceniono u 66 uczestników o masie ciała > 50 kg do ≤ 90 kg
w wieku od 10 do 17 lat.

Pierwszorzędowy punkt końcowy faz podwójnie zaślepionego leczenia zdefiniowano w kategoriach
odpowiedzi klinicznej. Odpowiedź kliniczną zdefiniowano, używając częściowego Wskaźnika
Aktywności Wrzodziejącego Zapalenia Jelita Grubego (ang. Ulcerative Colitis Disease Activity Index,
UC-DAI), jako częściowy wynik ≤ 1, z wynikiem równym 0 dla krwawienia z odbytnicy i ≤ 1 dla
częstości oddawania stolca oraz PGA = 0.

Odpowiedź kliniczną uzyskano po 8 tygodniach podwójnie zaślepionego leczenia w fazie ostrej
(DBA) u 37% uczestników w grupie otrzymującej niską dawkę, w porównaniu do 65,4% uczestników
w grupie otrzymującej wysoką dawkę. Wskaźniki odpowiedzi w 8. tygodniu w tych grupach
dawkowania wyniosły odpowiednio 50,0% i 56,3% u pacjentów o masie ciała > 50 kg do ≤ 90 kg,
którzy otrzymywali tabletki zawierające 1200 mg mesalazyny. W grupie otrzymującej podwójnie
zaślepione leczenie podtrzymujące (DBM) odpowiedź kliniczną uzyskano po upływie 26 tygodni
u 54,8% uczestników w grupie przyjmującej niską dawkę, w porównaniu do 53,3% uczestników
przyjmujących wysoką dawkę. Wskaźniki odpowiedzi w 26. tygodniu wyniósł 50% w obu grupach
dawkowania u pacjentów o masie ciała > 50 kg do ≤ 90 kg, którzy otrzymywali tabletki zawierające
1200 mg mesalazyny. Badanie nie dało możliwości oceny różnic pomiędzy stosowaniem niskiej
i wysokiej dawki.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Mechanizm działania mesalazyny (5-ASA) nie został w pełni poznany, ale wydaje się mieć charakter
miejscowy, dlatego też kliniczna skuteczność mesalazyny nie koreluje z profilem
farmakokinetycznym. Główny szlak klirensu mesalazyny przebiega poprzez metabolizm do kwasu
N-acetylo-5-aminosalicylowego (N-Ac-5-ASA), który jest farmakologicznie nieaktywny.

Wchłanianie

Badania gamma-scyntygraficzne wykazały, że pojedyncza dawka 1,2 g mesalazyny przechodzi
szybko, w postaci niezmienionej, przez górny odcinek układu pokarmowego u zdrowych ochotników
będących na czczo. Obrazy scyntygraficzne pokazały drogę znakowanego radioaktywnie znacznika
przez okrężnicę, wskazując, że mesalazyna rozprzestrzeniła się w tym regionie układu trawiennego.
Całkowity rozpad mesalazyny i całkowite usunięcie mesalazyny nastąpiło po około 17,4 godziny.

Całkowite wchłanianie mesalazyny z produktu leczniczego w dawce 2,4 g lub 4,8 g, podawanego raz
na dobę przez 14 dni zdrowym ochotnikom, wynosiło około 21-22% podanej dawki.

W badaniu z zastosowaniem pojedynczej dawki, mesalazyna w dawkach 1,2 g, 2,4 g i 4,8 g była
podawana zdrowym ochotnikom na czczo. Stężenie mesalazyny w osoczu było wykrywalne po
2 godzinach (mediana) i osiągało maksimum po 9 – 12 godzinach (mediana), zależnie od badanej
dawki. Parametry farmakokinetyczne są bardzo zróżnicowane pomiędzy badanymi. Ogólnoustrojowa
ekspozycja na mesalazynę, rozpatrywana w kategoriach pola pod krzywą (AUC) zależności stężenia
w osoczu od czasu, była proporcjonalna do dawki i wynosiła pomiędzy 1,2 g i 4,8 g. Maksymalne
stężenie mesalazyny w osoczu (Cmax) wzrastało w przybliżeniu proporcjonalnie do dawki, przy
dawkach pomiędzy 1,2 g i 2,4 g i w mniejszym stopniu niż proporcjonalny dla dawek pomiędzy 2,4 g
i 4,8 g. Wielkość dawki była normalizowana na wartość dla 4,8 g, reprezentującą średnio 74%
wartości dla 2,4 g, w oparciu o średnie geometryczne.

W badaniach farmakokinetycznych po podaniu jednorazowym i wielokrotnym podawano 56 zdrowym
ochotnikom mesalazynę w dawkach 2,4 g i 4,8 g, ze zwykle spożywanym posiłkiem. Obecność
mesalazyny w osoczu była wykrywana po 4 godzinach, osiągając maksymalne stężenie przed
upływem 8 godzin od podania pojedynczej dawki. W stanie stacjonarnym (osiąganym zwykle po
2 dniach podawania), kumulacja 5-ASA, odpowiednio dla dawek 2,4 g i 4,8 g, była 1,1- do 1,4-
krotnie większa niż oczekiwana na podstawie farmakokinetyki pojedynczej dawki.

Podanie pojedynczej dawki mesalazyny w ilości 4,8 g z wysokotłuszczowym posiłkiem skutkowało
dalszym opóźnieniem wchłaniania. Stężenia mesalazyny w osoczu były wykrywalne po około
4 godzinach od podania dawki. Jednakże, wysokotłuszczowe posiłki wpływały na podwyższone
narażenie ogólnoustrojowe na mesalazynę (średnie Cmax o 91%; średnia wartość AUC o 16%)
w porównaniu do wyników uzyskanych na czczo. Mesalazyna była podawana z jedzeniem podczas
badań klinicznych III fazy.

W badaniach farmakokinetycznych po podaniu jednorazowym, podano 71 zdrowym ochotnikom płci
męskiej i żeńskiej [28 młodym (18-35 lat); 28 w podeszłym wieku (65-75 lat) i 15 w podeszłym wieku
(> 75 lat)] na czczo dawkę 4,8 g mesalazyny. Stwierdzono, że im badany był starszy, tym większe
ogólnoustrojowe narażenie (do około2 razy w odniesieniu do AUC0-t, AUC0-∞ i Cmax) na mesalazynę
i jej metabolit - kwas N-acetylo-5-aminosalicylowy, ale wiek pacjenta nie wpływał na odsetek
wchłoniętej mesalazyny. Im badany był starszy, tym wolniejsza eliminacja mesalazyny z organizmu,
przy czym obserwowano duże zróżnicowanie pomiędzy badanymi. Ogólnoustrojowa ekspozycja
u poszczególnych badanych była odwrotnie skorelowana z czynnością nerek, którą oceniano na
podstawie szacunkowego klirensu kreatyniny.

W wieloośrodkowym, otwartym badaniu fazy I (SPD476-112) prowadzonym u dzieci i młodzieży
(w wieku od 5 do 17 lat) z rozpoznanym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego dawkowanie
mesalazyny było stratyfikowane według masy ciała. Uczestnicy zostali zrandomizowani do jednej
z 3 możliwych grup leczenia: 30, 60 oraz 100 mg/kg mc./dobę. Uczestnicy otrzymywali całkowitą
dawkę od 900 do 4800 mg mesalazyny na dobę przez 7 dni.

Stan równowagi farmakokinetycznej został osiągnięty w 5. dniu podawania w przypadku wszystkich
dawek. W 7. dniu narażenie ogólnoustrojowe na 5-ASA, mierzone na podstawie średnich wartości
AUCss i Cmax,ss, zwiększyło się proporcjonalnie do dawki mesalazyny w zakresie od 30 do
60 mg/kg mc./dobę. W zakresie dawek od 60 do 100 mg/kg mc./dobę narażenie ogólnoustrojowe na
mesalazynę zwiększało się nieproporcjonalnie. Średni odsetek wchłoniętej mesalazyny (określony na

podstawie ilości wydalonej z moczem) był podobny w przypadku dawek 30 i 60 mg/kg mc./dobę,
stanowiąc odpowiednio 29,4% i 27,0%. Podobne wyniki uzyskano w poprzednim badaniu
prowadzonym u osób dorosłych (SPD476-105), gdzie odsetek wchłoniętej mesalazyny znajdował się
w zakresie 17-22% w przypadku mężczyzn oraz 24-32% w przypadku kobiet.

Przy narażeniu ogólnoustrojowym na 5-ASA po podaniu dawki 100 mg/kg mc./dobę odsetek
wchłoniętej mesalazyny był mniejszy (22,1%). Nie odnotowano zauważalnej różnicy w narażeniu
ogólnoustrojowym na 5-ASA (oraz N-Ac-5-ASA) pomiędzy populacją dzieci (w wieku od 5 do12 lat)
a młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) przy dawkowaniu określonym na podstawie masy ciała
(tj. mg/kg mc.).

Dystrybucja

Po podaniu dawki produktu leczniczego profil dystrybucji mesalazyny jest przypuszczalnie taki sam
jak w przypadku innych produktów leczniczych zawierających mesalazynę. Mesalazyna ma
stosunkowo niski poziom dystrybucji, około 18 L, potwierdzając minimalną penetrację
pozanaczyniową leku dostępnego ogólnoustrojowo. 43% mesalazyny i 78 - 83%
N-acetylo-5-aminosalicylanu wiąże się z białkami osocza, jeżeli stężenie w osoczu in vitro wynosi
odpowiednio do 2,5 μg/mL i do 10 μg/mL.

Metabolizm

Jedynym głównym metabolitem mesalazyny jest kwas N-acetylo-5-aminosalicylowy, który jest
farmakologicznie nieaktywny. Jego tworzenie jest związane z aktywnością N-acetylotransferazy-1
(NAT-1) w wątrobie i w cytozolu komórek nabłonka jelita.

Eliminacja

Eliminacja wchłoniętej mesalazyny zachodzi głównie przez nerki, po zmetabolizowaniu do kwasu
N-acetylo-5-aminosalicylowego (acetylacji). Jednakże macierzysty lek jest również w ograniczonym
stopniu wydalany z moczem. Przy wchłonięciu dawki rzędu 21 - 22%, w stanie stabilnym po
24 godzinach mniej niż 8% zostało wydalone w niezmienionej formie w moczu, w porównaniu
z większym niż 13% wydalaniu dla kwasu N-acetylo-5-aminosalicylowego. Obserwowany, średni
okres półtrwania mesalazyny i jej głównego metabolitu po podaniu 2,4 g i 4,8 g mesalazyny, wynosił
średnio: 7 - 9 godzin i 8 – 12 godzin.

U pacjentów dorosłych średni klirens nerkowy (CLR) wynosił 1,8 L/godz. i 2,9 L/godz. dla
pojedynczych dawek wynoszących odpowiednio 2,4 g i 4,8 g, a w dniu 14. dla dawek wielokrotnych,
był nieznacznie wyższy: 5,5 L/godz. oraz 6,4 L/godz. dla 2,4 g/dobę i 4,8 g/dobę. Średni klirens
nerkowy metabolitu był wyższy i wynosił około 12–15 L/godz. po podaniu pojedynczej dawki
i dawek wielokrotnych mesalazyny w ilości 2,4 g/dobę oraz 4,8 g/dobę.

U dzieci i młodzieży, średni klirens nerkowy 5-ASA w stanie stacjonarnym wynosił około
5,0-6,5 L/godz. (83-108 mL/min), a więc był podobny do obserwowanego u dorosłych ochotników.
Zaobserwowano trend w postaci zmniejszania się CLR wraz ze zwiększeniem dawki, a poszczególne
dane szacunkowe CLR były bardzo zmienne. Średni CLR w przypadku N-Ac-5-ASA wyniósł
10,0-16,2 L/godz. (166-270 mL/min), z tendencją do zmniejszania się wraz ze zwiększaniem dawki.

Zaburzenia czynności wątroby

Brak danych dotyczących pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby przyjmujących mesalazynę.
Ekspozycja ogólnoustrojowa na mesalazynę wzrastała do dwóch razy u badanych osób w podeszłym
wieku (> 65 lat, z przeciętnym klirensem kreatyninowym wynoszącym 68 – 76 mL/min) w stosunku
do młodszych badanych dorosłych (18 – 35 lat, przeciętny klirens kreatyninowy 124 mL/min), po
podaniu pojedynczej dawki 4,8 g mesalazyny.

Zaburzenia czynności nerek

Ekspozycja ogólnoustrojowa u poszczególnych badanych była odwrotnie skorelowana z czynnością
nerek, ocenianą na podstawie szacowanego klirensu kreatyninowego.

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie prowadzono badań farmakokinetycznych u osób w podeszłym wieku.

W praktyce klinicznej należy rozważyć potencjalny wpływ na bezpieczeństwo stosowania mesalazyny
w populacji pacjentów w podeszłym wieku. Ponadto, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek,
w związku ze zmniejszeniem współczynnika eliminacji i zwiększeniem ogólnoustrojowego stężenia
mesalazyny, istnieje ryzyko nefrotoksycznych reakcji niepożądanych (patrz punkt 4.4).

W innych badaniach klinicznych mesalazyny wartość AUC dla mesalazyny w osoczu była dwukrotnie
wyższa u kobiet niż u mężczyzn.

W oparciu o ograniczone dane farmakokinetyczne, farmakokinetyka 5-ASA i N-Ac-5-ASA jest
porównywalna pomiędzy badanymi rasy kaukaskiej i badanymi pochodzenia latynoskiego.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W badaniach nieklinicznych działanie toksyczne obserwowano jedynie w przypadku narażenia
przekraczającego maksymalną ekspozycję u człowieka, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych
obserwacji w praktyce klinicznej.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki
Karmeloza sodowa
Wosk Carnauba
Kwas stearynowy
Krzemionka koloidalna uwodniona
Karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A)
Talk
Magnezu stearynian

Otoczka
Talk
Kopolimer kwasu metakrylowego i metylu metakrylanu (1:1)
Kopolimer kwasu metakrylowego i metylu metakrylanu (1:2)
Trietylu cytrynian
Tytanu dwutlenek (E171)
Żelaza tlenek, czerwony (E172)
Makrogol 6000

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Tabletki są pakowane w blistry wykonane z Poliamidu/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym
pudełku.

Opakowania zawierają 60 lub 120 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się
w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Takeda Pharmaceuticals International AG Ireland Branch
Block 2 Miesian Plaza
50 – 58 Baggot Street Lower
Dublin 2, D02 HW68
Irlandia

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 25 października 2011 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 17 stycznia 2013 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

03/2023

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.