# Tixteller > Rifaksymina · 550 mg · Tabletki powlekane ## Szczegóły leku - **Nazwa:** Tixteller - **Nazwa powszechna:** Rifaximinum - **Substancja czynna:** [Rifaksymina](https://apteka.online/odpowiedniki/rifaximinum) - **Moc:** 550 mg - **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane - **Droga podania:** doustna - **Kategoria dostępności:** Rp - **Kod ATC:** A07AA11 - **Liczba opakowań:** 5 - **Numer pozwolenia:** 21040 - **Podmiot odpowiedzialny:** Alfasigma S.p.A. - **Producent:** Alfasigma S.p.A, Włochy - **Status RPL:** Produkt aktywny - **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbiegunkowe-jelitowe-leki-przeciwzapalne-i-przeciwzakazne/tixteller-tabl-powl-550-mg-alfasigma - **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbiegunkowe-jelitowe-leki-przeciwzapalne-i-przeciwzakazne/tixteller-tabl-powl-550-mg-alfasigma.md ## Dokumenty PDF - Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/29642/leaflet - ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/29642/characteristic ## Dostępne opakowania (5) | Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz | |---|---|---|---|---|---| | 14 tabl. | 5909991053659 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — | | 28 tabl. | 5909991053666 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — | | 42 tabl. | 5909991053673 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — | | 56 tabl. | 5909991053680 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — | | 98 tabl. | 5909991053697 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — | ## Wskaźnik dostępności Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece. - Bardzo dobrze dostępny (5/5) - Dobrze dostępny (4/5) - Trudno dostępny (2/5) - Niedostępny (1/5) - Brak danych Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta. ## Ulotka dla pacjenta ### 1. Co to jest TIXTELLER i w jakim celu się go stosuje? TIXTELLER zawiera substancję czynną ryfaksyminę. Ryfaksymina jest antybiotykiem, który niszczy bakterie, które mogą powodować chorobę zwaną encefalopatią wątrobową (jej objawy obejmują pobudzenie, stan splątania, problemy mięśniowe, trudności z mówieniem, a w niektórych przypadkach śpiączkę). Lek TIXTELLER jest stosowany u dorosłych z chorobą wątroby w celu ograniczenia nawrotów epizodów jawnej encefalopatii wątrobowej. TIXTELLER może być stosowany oddzielnie lub łącznie z lekami zawierającymi laktulozę (przeczyszczającymi). ### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku TIXTELLER Kiedy nie stosować leku TIXTELLER: • jeśli pacjent ma uczulenie na: • ryfaksyminę • podobne typy antybiotyków (takie jak ryfampicyna lub ryfabutyna) • którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienione w punkcie 6). • jeśli u pacjenta występuje niedrożność jelit Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku TIXTELLER należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła ciężka wysypka skórna lub złuszczanie skóry, pęcherze na skórze i (lub) owrzodzenia jamy ustnej po przyjęciu ryfaksyminy. Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania ryfaksyminy. W związku z leczeniem ryfaksyminą zgłaszano ciężkie reakcje skórne, w tym zespół StevensaJohnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Jeżeli wystąpi którakolwiek ciężka reakcja skórna opisana w punkcie 4, ryfaksyminę należy niezwłocznie odstawić i skontaktować się z lekarzem. Podczas przyjmowania leku TIXTELLER mocz może mieć czerwony kolor. Jest to normalna reakcja. Leczenie każdym antybiotykiem włączając w to ryfaksyminę może powodować ciężką biegunkę. Może to nastąpić kilka miesięcy po zakończeniu leczenia lekiem. Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka biegunka podczas leczenia lekiem TIXTELLER lub po jego zakończeniu, należy przerwać przyjmowanie leku TIXTELLER i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Jeśli problemy z wątrobą są bardzo ciężkie, pacjent będzie objęty ścisłą obserwacją. Tixteller zawiera sód Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. Dzieci i młodzież Lek TIXTELLER nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Tego leku nie badano u dzieci i młodzieży. Lek TIXTELLER a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków: - antybiotyki (leki stosowane w leczeniu zakażeń) - warfaryna (lek zapobiegający tworzeniu zakrzepów) - leki przeciwpadaczkowe (leki stosowane w leczeniu padaczki) - leki przeciwarytmiczne (leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca) - cyklosporyna (lek immunosupresyjny) - doustne środki antykoncepcyjne Ciąża i karmienie piersią W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub gdy planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty. Nie wiadomo, czy lek TIXTELLER może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku. Dlatego nie należy stosować leku TIXTELLER w ciąży. Nie wiadomo, czy ryfaksymina może przenikać do organizmu dziecka za pośrednictwem mleka kobiecego. Nie wolno stosować leku TIXTELLER w przypadku karmienia piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Zwykle lek TIXTELLER nie wywiera wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługę maszyn, ale u niektórych pacjentów może powodować zawroty głowy. W przypadku zawrotów głowy, nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. ### 3. Jak stosować lek TIXTELLER? Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Zalecana dawka to 1 tabletka przyjmowana dwa razy na dobę, popijana szklanką wody. Należy kontynuować leczenie, dopóki lekarz nie zaleci jego przerwania. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku TIXTELLER W przypadku przyjęcia większej niż zalecana liczby tabletek, nawet jeżeli nie ma niepokojących objawów, należy skontaktować się z lekarzem. Pominięcie zastosowania leku TIXTELLER Zastosować następną dawkę o normalnej porze przyjmowania leku. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki. Przerwanie stosowania leku TIXTELLER Nie wolno przerywać stosowania leku TIXTELLER bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem, ponieważ objawy choroby mogą powrócić. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. ### 4. Możliwe działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy niezwłocznie odstawić ryfaksyminę i skontaktować się z lekarzem, jeżeli pacjent zauważy którykolwiek z następujących objawów: Niezbyt często: może wystąpić u 1 pacjenta na 100 • Jeśli u pacjenta występuje krwawienie z obrzękniętego naczynia krwionośnego w gardle (żylaki przełyku). • Jeśli u pacjenta wystąpiła ciężka biegunka podczas lub po zastosowaniu tego leku. Może to wynikać z zakażenia jelit. Częstość jest nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) • Czerwonawe niewypukłe, przypominające tarczę lub okrągłe plamy na tułowiu, często z centralnie umiejscowionym pęcherzem, złuszczanie skóry, owrzodzenia jamy ustnej, gardła, nosa, genitaliów i oczu. Te ciężkie reakcje skórne mogą być poprzedzone gorączką i objawami grypopodobnymi. • Jeśli wystąpi reakcja uczuleniowa, nadwrażliwość lub obrzęk naczynioruchowy. Objawy obejmują: - puchnięcie twarzy, języka i gardła -trudności z przełykaniem -wysypkę i trudności z oddychaniem. • Jeśli występuje niewyjaśnione lub nietypowe krwawienie lub wybroczyny. Może to wynikać ze zmniejszonej liczby płytek we krwi i może zwiększać ryzyko krwawień. Inne działania niepożądane mogą obejmować Do często występujących działań niepożądanych (mogą wystąpić u 1 pacjenta na 10) należy • Pogorszenie nastroju • Zawroty głowy • Ból głowy • Skrócenie oddechu • Nudności lub wymioty • Ból żołądka lub wzdęcie/puchlina • Biegunka • Gromadzenie płynu w jamie brzusznej (wodobrzusze) • Wysypka lub świąd • Skurcze mięśni • Ból stawów • Obrzęk kostek, stóp lub palców Do niezbyt często występujących działań niepożądanych (mogą wystąpić u 1 pacjenta na 100) należy • Zakażenie grzybicze (takie jak pleśniawki) • Zakażenie dróg moczowych (takie jak zapalenie pęcherza) • Niedokrwistość (stan, w którym występuje obniżenie liczby erytrocytów, który może powodować bladość skóry, osłabienie lub zadyszkę) • Utrata apetytu • Hiperkaliemia (wysokie stężenie potasu we krwi) • Stan splątania • Lęk • Uczucie senności • Zaburzenia snu • Uczucie braku równowagi • Utrata pamięci lub problemy z pamięcią • Brak koncentracji • Zmniejszone odczuwanie dotyku • Drgawki • Nagłe zaczerwienienia twarzy • Obecność płynu wokół płuc • Ból brzucha • Suchość w jamie ustnej • Ból mięśni • Potrzeba częstszego niż zwykle oddawania moczu • Trudności lub ból podczas oddawania moczu • Gorączka • Obrzęk (obrzęk spowodowany nadmiarem płynu w organizmie) • Upadki Do rzadko występujących działań niepożądanych (mogą wystąpić u 1 pacjenta na 1 000) należy • Zakażenia klatki piersiowej, w tym zapalenie płuc • Zapalenie tkanki łącznej (celulitis) • Zakażenie górnych dróg oddechowych (nos, jama ustna, gardło) • Zapalenie błony śluzowej nosa • Odwodnienie (utrata wody z organizmu) • Zmiany ciśnienia krwi • Stałe problemy z oddychaniem (takie jak przewlekłe zapalenie oskrzeli) • Zaparcie • Ból pleców • Białko w moczu • Uczucie osłabienia • Siniaki • Ból po zabiegu chirurgicznym Częstość jest nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) • Omdlenie lub uczucie omdlenia • Podrażnienie skóry, egzema (świąd, zaczerwienienie, sucha skóra) • Zmniejszenie ilości płytek krwi (widoczne w badaniach krwi) • Zmiany czynności wątroby (widoczne w badaniach krwi) • Zmiany w krzepliwości krwi (Znormalizowany Czas Protrombinowy- INR, widoczny w badaniach krwi) Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa; Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. ### 5. Jak przechowywać lek TIXTELLER? Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po „Termin ważności”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku TIXTELLER. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. ### 6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek TIXTELLER Substancją czynną jest ryfaksymina. Jedna tabletka zawiera 550 mg ryfaksyminy. Pozostałe składniki leku to: - Rdzeń tabletki: Karboksymetyloskrobia sodowa typu A, glicerolu distearynian, krzemionka koloidalna bezwodna, talk, celuloza mikrokrystaliczna. - Otoczka tabletki (opadry oy-s-34907): hypromeloza, tytanu dwutlenek (E171), disodu edetynian, glikol propylenowy, żelaza tlenek czerwony (E 172) Jak wygląda lek TIXTELLER i co zawiera opakowanie Różowe, owalne obustronnie wypukłe tabletki powlekane z wytłoczonym “RX” po jednej stronie. Lek TIXTELLER jest dostępny w kartonikach po 14, 28, 42, 56 i 98 tabletek. Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny ALFASIGMA S.p.A. Via Ragazzi del ’99, n. 5 40133 Bologna (BO) Włochy Wytwórca ALFASIGMA S.p.A. Via E. Fermi, 1 65020 - Alanno (PE) Włochy ALFASIGMA S.p.A. Via Pontina Km 30,400 - 00071 Pomezia (RM) Włochy W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego. Alfasigma Polska Sp. z o.o. Al. Jerozolimskie 96 00-807, Warszawa Tel. +48 22 824 03 64 e-mail: drugsafety.pl@alfasigma.com Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Refero: Austria, Węgry, Luksemburg, Portugalia, Słowacja, Tixteller: Belgia, Niemcy, Grecja, Włochy, Holandia, Polska, Rumunia, Hiszpania Tixtar: Francja, Grecja, Włochy, Hiszpania Rifaximin Alfasigma: Irlandia Data ostatniej aktualizacji ulotki: 15.04.2024 ## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) CHARAKTEYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO ### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO TIXTELLER, 550 mg, tabletki powlekane. ### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna tabletka powlekana zawiera 550 mg ryfaksyminy. Substancje pomocnicze: Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. ### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana. Różowe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane 10 mm x 19 mm z wytłoczonym “RX” po jednej stronie. ### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE #### 4.1 Wskazania do stosowania TIXTELLER jest wskazany do stosowania w celu zmniejszenia częstości nawrotów epizodów jawnej encefalopatii wątrobowej u pacjentów w wieku ≥ 18 lat (patrz punkt 5.1). Należy brać pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące odpowiedniego stosowania leków przeciwbakteryjnych. #### 4.2 Dawkowanie i sposób podania Dawkowanie Zalecana dawka: 550 mg dwa razy na dobę jako terapia długoterminowa stosowana w celu zmniejszenia częstości nawrotów epizodów jawnej encefalopatii wątrobowej (patrz punkt 4.4, 5.1 i 5.2) W kluczowym badaniu 91% pacjentów stosowało równocześnie laktulozę (patrz również punkt 5.1). TIXTELLER można przyjmować wraz z posiłkiem lub bez posiłku. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu TIXTELLER u dzieci (w wieku poniżej 18 lat). Pacjenci w podeszłym wieku Nie jest wymagana modyfikacja dawki, ponieważ dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu TIXTELLER, nie wykazywały żadnych różnic pomiędzy pacjentami w podeszłym wieku i młodszymi. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Nie ma potrzeby dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności nerek Pomimo, że nie zalecana jest zmiana dawkowania, należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2). Sposób podawania Doustnie, popijając szklanką wody. #### 4.3 Przeciwwskazania • Nadwrażliwość na ryfaksyminę, pochodne ryfamycyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. • Niedrożność jelit. #### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ciężkie reakcje skórne W związku z leczeniem ryfaksyminą zgłaszano [częstość nieznana] ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które mogą stanowić zagrożenie życia lub być przyczyną śmierci. W momencie przepisywania leku pacjenta należy poinformować o objawach podmiotowych i przedmiotowych reakcji skórnych oraz ściśle monitorować pod kątem tych reakcji. Jeżeli wystąpią objawy podmiotowe lub przedmiotowe wskazujące na reakcję skórną, należy niezwłocznie odstawić ryfaksyminę oraz rozważyć leczenie alternatywne (w razie konieczności). Jeżeli u pacjenta rozwinęła się ciężka reakcja skórna, taka jak zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, podczas stosowania ryfaksyminy, nigdy nie należy powtarzać leczenia ryfaksyminą u tego pacjenta. Biegunkę związaną z Clostridium difficile (ang. Clostridium difficile associated diarrhoea, CDAD) zgłaszano w przypadku stosowania niemal wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym ryfaksyminy. Nie można wykluczyć potencjalnego związku pomiędzy leczeniem ryfaksyminą, a CDAD i rzekomobłoniastym zapaleniem okrężnicy (ang. pseudomembranous colitis, PMC). W związku z brakiem danych i potencjalnym ciężkim zaburzeniem flory jelitowej o nieznanych skutkach nie zaleca się jednoczesnego podawania ryfaksyminy z innymi pochodnymi ryfamycyny. Należy poinformować pacjentów, że pomimo nieznacznego wchłaniania leku (mniej niż 1%), podobnie jak w przypadku wszystkich pochodnych ryfamycyny, ryfaksymina może powodować czerwone zabarwienie moczu. Pacjenci z zaburzeniami wątroby: produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby (C w skali Childa-Pugha) oraz u pacjentów z oceną MELD (ang. Model for End-Stage Liver Disease; Model schyłkowej niewydolności wątroby) > 25 (patrz punkt 5.2). Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania ryfaksyminy i inhibitorów glikoproteiny P takich jak cyklosporyna (patrz punkt 4.5) U pacjentów leczonych warfaryną, którym przepisano jednocześnie rifaksyminę, obserwowano przypadki zarówno obniżenia jak i podwyższenia (w niektórych przypadkach związane z incydentem krwotocznym) wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (z ang. INR international normalized ratio). Jeżeli jednoczesne podawanie obu leków jest konieczne, INR powinien być starannie monitorowany, podczas włączania i po przerwaniu terapii rifaksyminą. Może być konieczne dostosowanie dawki doustnych antykoagulantów, w celu utrzymania parametrów krzepnięcia w wymaganym przedziale terapeutycznym (patrz punkt 4.5). Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”. #### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Brakuje doświadczenia w stosowaniu ryfaksyminy u pacjentów przyjmujących inny lek przeciwbakteryjny, będący pochodną ryfamycyny, w ogólnoustrojowym zakażeniu bakteryjnym. Dane z badań in vitro wykazują, że ryfaksymina nie hamowała głównych enzymów cytochromu P- 450 (CYP) metabolizujących leki (CYP 1A2, 2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4). W badaniach indukcji in vitro ryfaksymina nie indukowała CYP1A2 i CYP 2B6, ale słabo indukowała CYP3A4. Chociaż badania klinicznych interakcji z innymi lekami, prowadzone u zdrowych ochotników, wykazały, że ryfaksymina nie wpływa istotnie na farmakokinetykę substratów CYP3A4, to jednak u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie można wykluczyć, że ryfaksymina (w związku z większym narażeniem ogólnoustrojowym niż u zdrowych ochotników) może obniżać ekspozycję na równocześnie podawane substraty CYP3A4 (np. warfaryna, leki przeciwpadaczkowe, leki przeciwarytmiczne). Badanie in vitro wskazuje na to, że ryfaksymina wiąże się w stopniu umiarkowanym z glikoproteiną P (P-gp) i jest metabolizowana przez CYP3A4. Nie wiadomo, czy równocześnie podawane leki hamujące P-gp i (lub) CYP3A4 mogą zwiększać ogólnoustrojowe narażenie na działanie ryfaksyminy. U pacjentów leczonych warfaryną, którym przepisano jednocześnie rifaksyminę, obserwowano przypadki zarówno obniżenia jak i podwyższenia wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego. Jeżeli jednoczesne podawanie obu leków jest konieczne, INR powinien być starannie monitorowany, podczas włączania i po przerwaniu terapii rifaksyminą. Może być konieczne dostosowanie dawki doustnych antykoagulantów. U zdrowych ochotników jednoczesne podanie cyklosporyny (600 mg), która jest silnym inhibitorem glikoproteiny P, z pojedynczą dawką rifaksyminy (550 mg) powodowało 83-krotny oraz 124-krotny wzrost średniego stężenia Cmax oraz średniego AUC rifaksyminy. Znaczenie kliniczne takiego wzrostu narażenia ogólnoustrojowego na rifaksyminę jest nieznane. Badano in vitro wystąpienie możliwych interakcji z innymi lekami na poziomie układu transporterów. Wyniki ww. badań wskazują na to, że interakcje kliniczne pomiędzy ryfaksyminą i innymi substancjami czynnymi, które podlegają transportowi za pośrednictwem P-gp i innych białek transportowych, nie są prawdopodobne (MRP2, MRP4, BCRP i BSEP). #### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania ryfaksyminy u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały przemijające działanie na kostnienie i zmiany w szkielecie u płodów (patrz punkt 5.3). W celu zachowania ostrożności nie zaleca się stosowania ryfaksyminy w okresie ciąży. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy ryfaksymina i (lub) metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć istnienia zagrożenia dla dziecka karmionego piersią. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie ryfaksyminy biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na płodność kobiet i mężczyzn. #### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn W badaniach klinicznych prowadzonych z grupą kontrolną zgłaszano zawroty głowy. Jednak ryfaksymina wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. #### 4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa: pieczeństwa: Ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, były zgłaszane w związku z leczeniem ryfaksyminą (patrz punkt 4.4.). Badania kliniczne: Bezpieczeństwo stosowania ryfaksyminy u pacjentów z remisją encefalopatii wątrobowej (HE) oceniano w dwóch badaniach: w randomizowanym badaniu III fazy RFHE3001 prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną otrzymującą placebo oraz w długoterminowym otwartym badaniu RFHE3002. Badanie RFHE3001 porównywało 140 pacjentów leczonych ryfaksyminą (dawka 550 mg dwa razy na dobę przez 6 miesięcy) z 159 pacjentami leczonymi placebo. W badaniu RFHE3002 leczono 322 pacjentów, z których 152 pochodziło z badania RFHE3001, ryfaksyminą w dawce 550 mg dwa razy na dobę przez 12 miesięcy (66% pacjentów) i przez 24 miesiące (39% pacjentów) z medianą narażenia wynoszącą 512,5 dni. Dodatkowo w trzech pomocniczych badaniach 152 pacjentów z encefalopatią wątrobową leczono różnymi dawkami ryfaksyminy od 600 mg do 2400 mg na dobę przez okres do 14 dni. Wszystkie działania niepożądane, które wystąpiły u pacjentów leczonych ryfaksyminą z częstością ≥ 5% oraz z częstością większą niż ≥1% w grupie pacjentów otrzymujących placebo podczas badania RFHE3001 przedstawiono w poniższej tabeli. Tabela 1: Działania niepożądane występujące u ≥ 5% pacjentów otrzymujących ryfaksyminę oraz z większą częstością niż u pacjentów otrzymujących placebo w badaniu RFHE3001 Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Zdarzenie Placebo N=159 n % Ryfaksymina N= 140 n % Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niedokrwistość 6 3,8 11 7,9 Zaburzenia żołądka i jelit Wodobrzusze 15 9,4 16 11,4 Nudności 21 13,2 20 14,3 Ból w nadbrzuszu 8 5,0 9 6,4 Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Obrzęk obwodowy 13 8,2 21 15,0 Gorączka 5 3,1 9 6,4 Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej Skurcze mięśni 11 6,9 13 9,3 Ból stawów 4 2,5 9 6,4 Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy 13 8,2 18 12,9 Zaburzenia psychiczne Depresja 8 5,0 10 7,1 Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Duszność 7 4,4 9 6,4 Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd 10 6,3 13 9,3 Wysypka 6 3,8 7 5,0 Tabela 2 obejmuje działania niepożądane obserwowane w badaniu RFHE3001 z grupą kontrolną otrzymującą placebo i w długoterminowym badaniu RFHE3002, wymienione według klasyfikacji układów i narządów MedDRA i Konwencji MedDRA dotyczącej częstości. Kategorie częstości określono za pomocą następujących terminów: Bardzo często (≥1/10), Często (≥1/100 do <1/10); Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); Bardzo rzadko (<1/10 000), Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione od bardziej do mniej poważnych. Tabela 2.: Działania niepożądane zostały podane zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA i częstością występowania. Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Często Niezbyt często Rzadko Nieznana Zakażenia i Zakażenie Zapalenie płuc, Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Często Niezbyt często Rzadko Nieznana zarażenia pasożytnicze Clostridium, zakażenie dróg moczowych, zakażenie drożdżakowe zapalenie tkanki łącznej, zakażenie górnych dróg oddechowych, nieżyt nosa Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niedokrwistość Trombocytopenia Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Jadłowstręt, hiperkaliemia Odwodnienie Zaburzenia psychiczne Depresja Stan splątania, lęk, hypersomnia, bezsenność Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy, ból głowy Zaburzenia równowagi, amnezja, drgawki, zaburzenia uwagi niedoczulica, zaburzenia pamięci Reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość Zaburzenia naczyniowe Nagłe zaczerwienienia twarzy Nadciśnienie, niedociśnienie, Stan przedomdleniowy, omdlenia Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Duszność Wysięk opłucnowy Przewlekła obturacyjna choroba płuc Zaburzenia żołądka i jelit Ból w nadbrzuszu, Wzmożone napięcie powłok brzusznych, biegunka, nudności, wymioty, wodobrzusze Ból brzucha, krwawienie z żylaków przełyku, suchość w jamie ustnej, dyskomfort żołądka Zaparcie Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C PL-02-222 Warszawa; Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl #### 4.9 Przedawkowanie Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania. W badaniach klinicznych, z udziałem pacjentów z biegunką podróżnych, dawki do 1800 mg/dobę były tolerowane i nie odnotowano żadnych ciężkich objawów klinicznych. Nawet u pacjentów Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Często Niezbyt często Rzadko Nieznana Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypki, świąd Zespół StevensaJohnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zapalenie skóry, egzema Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej Skurcze mięśni, bóle stawów Ból mięśni Ból pleców Zaburzenia nerek i dróg moczowych Dysuria, częstomocz Białkomocz, Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Obrzęk obwodowy Obrzęk, gorączka Astenia Badania diagnostyczne Zaburzenia znormalizowanego czasu protrombinowego (INR) Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Upadek Stłuczenia, ból po wykonaniu procedury (uczestników) z prawidłową florą bakteryjną ryfaksymina, w dawkach do 2400 mg/dobę przez 7 dni, nie powodowała żadnych klinicznie istotnych objawów związanych z tak dużymi dawkami. W razie przypadkowego przedawkowania zaleca się leczenie objawowe i wspomagające. ### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE TIXTELLER zawiera ryfaksyminę (4-dezoksy-4’metylo pirydo (1’,2’-1,2) imidazo (5,4-c) ryfamycyna SV), w formie polimorficznej α. #### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwdrobnoustrojowe stosowane w chorobach przewodu pokarmowego - antybiotyki - kod ATC: A07AA11. Mechanizm działania Ryfaksymina jest lekiem przeciwbakteryjnym należącym do grupy ryfamycyn, które nieodwracalnie wiążą się z podjednostką beta bakteryjnej DNA-zależnej polimerazy RNA i wskutek tego hamuje syntezę bakteryjnego RNA. Ryfaksymina wykazuje szerokie spektrum aktywności przeciwbakteryjnej, włączając w to większość bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, tlenowych i beztlenowych, w tym gatunków wytwarzających amoniak. Ryfaksymina może hamować namnażanie bakterii powodujących deaminację mocznika, ograniczając tym samym produkcję amoniaku i innych substancji uważanych za pełniące ważną rolę w patogenezie encefalopatii wątrobowej. Mechanizm pojawienia się oporności Powstawanie oporności na ryfaksyminę jest spowodowane odwracalną jednostopniową mutację chromosomalną w genie rpoB kodującym bakteryjną polimerazę RNA. W badaniach klinicznych, w których oceniano zmiany wrażliwości flory jelitowej u pacjentów z biegunką podróżnych nie stwierdzono pojawienia się opornych na lek drobnoustrojów Gramdodatnich (np. enterococci) i Gram-ujemnych (E. coli) w trakcie trzydniowego leczenia ryfaksyminą. Rozwój oporności w prawidłowej florze bakteryjnej jelit badano po wielokrotnym podaniu dużych dawek ryfaksyminy u zdrowych ochotników i u pacjentów z nieswoistymi zapaleniami jelit. Chociaż pojawiły się szczepy oporne na ryfaksyminę, to jednak były one niestabilne i nie mogły skolonizować przewodu pokarmowego ani zastąpić szczepów wrażliwych na ryfaksyminę. Po zakończeniu leczenia szczepy oporne szybko zanikały. Dane eksperymentalne i kliniczne wskazują, że leczenie ryfaksyminą pacjentów skolonizowanych szczepami Mycobacterium tuberculosis lub Neisseria meningitidis nie spowoduje selekcji szczepów opornych na ryfampicynę. Wrażliwość Ryfaksymina jest niewchłanialnym lekiem przeciwbakteryjnym. Badania wrażliwości in vitro nie mogą być wykorzystane do wiarygodnego ustalenia wrażliwości lub oporności bakterii na ryfaksyminę. Obecnie brakuje wystarczającej ilości danych do ustalenia klinicznej interpretacji wartości granicznych do określenia wrażliwości bakterii. Ryfaksyminę oceniano in vitro w badaniach kilku drobnoustrojów chorobotwórczych, w tym takich bakterii wytwarzających amoniak, jak Escherichia coli, Clostridium sp., Enterobacteriaceae, Bacteroides sp. W związku z bardzo małym wchłanianiem ryfaksyminy z przewodu pokarmowego, nie jest ona klinicznie skuteczna przeciwko inwazyjnym drobnoustrojom, nawet jeśli takie bakterie są podatne na ryfaksyminę w badaniach in vitro. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania ryfaksyminy 550 mg dwa razy na dobę u dorosłych pacjentów z remisją encefalopatii wątrobowej oceniano w trwającym 6 miesięcy kluczowym, randomizowanym badaniu klinicznym RFHE3001 III fazy prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną otrzymującą placebo. Dwustu dziewięćdziesięciu dziewięciu uczestników losowo przydzielono do grupy leczonej ryfaksyminą 550 mg dwa razy na dobę (n=140) lub do grupy placebo (n= 159) przez 6 miesięcy. W kluczowym badaniu 91% uczestników z obu grup otrzymywało równocześnie laktulozę. Do badania nie włączono żadnego pacjenta z wynikiem MELD > 25. Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas do pierwszego epizodu jawnej encefalopatii wątrobowej, a pacjenci po przebyciu epizodu HE byli wycofywani z badania. Epizod jawnej encefalopatii wątrobowej to wyraźne pogorszenie funkcji neurologicznych, zdefiniowane jako zwiększenie liczby punktów w skali Conna do stopnia ≥ 2. U pacjentów, którzy rozpoczęli badanie z punktacją w skali Conna równą 0, epizod jawnej encefalopatii wątrobowej był definiowany jako zwiększenie liczby punktów w skali Conna o 1 i skali grubofalistego drżenia rąk (asterixis) o 1 poziom. W 6-miesięcznym okresie epizod jawnej encefalopatii wątrobowej wystąpił u trzydziestu jeden spośród 140 uczestników (22%) w grupie ryfaksyminy i u 73 spośród 159 (46%) uczestników w grupie placebo. Ryfaksymina, w porównaniu do placebo, zmniejszała ryzyko wystąpienia epizodu HE o 58% (p< 0,0001), a ryzyko hospitalizacji związanej z HE o 50% (p< 0,013). Długotrwałe bezpieczeństwo stosowania i tolerancję ryfaksyminy 550 mg dwa razy na dobę podawanej przez co najmniej 24 miesiące oceniano u 322 uczestników z remisją HE w badaniu RFHE3002. Stu pięćdziesięciu dwóch uczestników przeniesiono z badania RFHE3001 (70 z grupy ryfaksyminy i 82 z grupy placebo) a 170 uczestników włączono do badania po raz pierwszy. Osiemdziesiąt osiem procent pacjentów otrzymywało równocześnie laktulozę. Leczenie ryfaksyminą przez okres do 24 miesięcy (otwarte badanie dodatkowe RFHE3002) nie powodowało utraty skuteczności w zakresie ochrony przed epizodami jawnej HE i zmniejszenia liczby hospitalizacji. Analiza czasu do pierwszego epizodu jawnej HE wykazała długotrwałe utrzymanie remisji w obu grupach pacjentów, zarówno nowych jak i kontynuujących leczenie ryfaksyminą. Terapia skojarzona rifaksyminy z laktulozą wykazała statystycznie znamienne obniżenie śmiertelności u pacjentów z HE, w porównaniu do monoterapii laktulozą, w przeglądzie systematycznym oraz metaanalizie czterech badań klinicznych randomizowanych i trzech badań obserwacyjnych, do których włączono 1822 pacjentów (różnica ryzyka, z ang. risk difference (RD) -0.11, 95% CI -0.19 to -0.03, P=0.009). Dodatkowa analiza wrażliwości potwierdziła te wyniki. W szczególności, w analizie zbiorczej dwóch randomizowanych badań klinicznych - uwzględniających 320 pacjentów leczonych do 10 dni oraz obserwowanych podczas hospitalizacji – wykazano znamienne statystycznie obniżenie śmiertelności (RD -0.22, 95% CI -0.33 to -0.12, P<0.0001). #### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Badania farmakokinetyki u szczurów, psów i ludzi wykazały, że po podaniu doustnym ryfaksymina w formie polimorficznej α jest słabo wchłaniana (poniżej 1 %). Po wielokrotnym podaniu dawki terapeutycznej ryfaksyminy zdrowym ochotnikom i pacjentom z uszkodzoną śluzówką jelit (nieswoiste zapalenia jelit), stężenia w osoczu były nieznaczne (poniżej 10 ng/ml). U pacjentów z HE podawanie ryfaksyminy w dawce 550 mg dwa razy na dobę wykazało średnie narażenie na ryfaksyminę około 12-krotnie większe niż obserwowane u zdrowych ochotników przy takim samym dawkowaniu. Klinicznie nieistotne zwiększenie ogólnoustrojowego wchłaniania ryfaksyminy obserwowano w przypadku podania jej w ciągu 30 minut od spożycia śniadania z dużą ilością tłuszczu. Dystrybucja Ryfaksymina wiąże się w umiarkowanym stopniu z białkami ludzkiego osocza. W badaniach in vivo po podaniu 550 mg ryfaksyminy średni odsetek wiązania z białkami wynosił 67,5% u zdrowych ochotników i 62% u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Metabolizm Analiza ekstraktów z kału wykazała, że ryfaksymina jest wykrywana w niezmienionej formie, co wskazuje na to, że nie ulega rozpadowi ani nie jest metabolizowana podczas przejścia przez przewód pokarmowy. W badaniu z wykorzystaniem znakowanej radioaktywnie ryfaksyminy, odzysk ryfaksyminy z moczu wynosił 0,025% podanej dawki, natomiast <0,01% dawki odzyskano w postaci 25- dezacetyloryfaksyminy, jedynego metabolitu ryfaksyminy zidentyfikowanego u ludzi. Eliminacja Badanie z wykorzystaniem znakowanej radiologicznie ryfaksyminy wskazuja na to, że ryfaksymina znakowana 14C jest niemal całkowicie i kompletnie wydalana z kałem (96,9 % podanej dawki). Wykrywana w moczu ryfaksymina znakowana 14C nie przekracza 0,4% podanej dawki. Liniowość lub nieliniowość Procent i stopień narażenia ogólnoustrojowego na ryfaksyminę u ludzi charakteryzują się nieliniową kinetyką (zależną od wielkości dawki), co wynika z ograniczonej stopniem rozpuszczalności możliwości wchłaniania ryfaksyminy. Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności nerek Brak dostępnych danych dotyczących stosowania ryfaksyminy u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Dostępne dane kliniczne dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wskazują na większe narażenie ogólnoustrojowe niż obserwowane u zdrowych ochotników. Narażenie ogólnoustrojowe na ryfaksyminę było około 10, 13 i 20 razy większe u pacjentów z odpowiednio łagodnymi (A w skali Child-Pugha), umiarkowanymi (B w skali Child-Pugha) i ciężkimi (C w skali Child-Pugha) zaburzeniami czynności wątroby w porównaniu do zdrowych ochotników. Zwiększenie narażenia ogólnoustrojowego na ryfaksyminę u uczestników z zaburzeniami czynności wątroby należy interpretować biorąc pod uwagę miejscowe działanie ryfaksyminy na przewód pokarmowy oraz niską biodostępność ogólnoustrojową, a także dostępne dane o bezpieczeństwie stosowania ryfaksyminy u uczestników z marskością wątroby. Dlatego też nie jest zalecana modyfikacja dawki, ponieważ ryfaksymina działa miejscowo. Dzieci i młodzież Nie badano farmakokinetyki ryfaksyminy w żadnej grupie wiekowej dzieci i młodzieży. Populacje pacjentów badane w zakresie nawrotów encefalopatii wątrobowej i w leczeniu ostrej encefalopatii wątrobowej obejmowały pacjentów w wieku ≥ 18 lat. #### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazują żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. W badaniu rozwoju zarodków i płodów szczurów nieznaczne i przemijające opóźnienie kostnienia, które nie wpływało na normalny rozwój potomstwa obserwowano po podaniu 300 mg/kg/dobę (2,7 krotność proponowanej dawki klinicznej w leczeniu encefalopatii wątrobowej, skorygowana dla powierzchni ciała). U królików po podaniu doustnym ryfaksyminy w okresie ciąży obserwowano zwiększenie częstości zmian szkieletowych (po podaniu dawek podobnych do proponowanych klinicznie w leczeniu encefalopatii wątrobowej). Znaczenie kliniczne takich odkryć nie jest znane. ### 6. DANE FARMACEUTYCZNE #### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki: Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) Glicerolu distearynian Krzemionka koloidalna bezwodna Talk Celuloza mikrokrystaliczna Otoczka tabletki (Opadry OY-S-34907): Hypromeloza Tytanu dwutlenek (E171) Disodu edetynian Glikol propylenowy Żelaza tlenek czerwony (E 172) #### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. #### 6.3 Okres ważności 3 lata. #### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. #### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z folii PVC/PE/PVDC/Aluminium w tekturowych pudełkach po 14, 28, 42, 56 lub 98 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. #### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Brak szczególnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. ### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU ALFASIGMA S.p.A. Via Ragazzi del ’99, n. 5 40133 Bologna (BO) Włochy ### 8. NUMER(Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU ### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 12.03.2013 Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 29.11.2017 ### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO 15.04.2024 --- > Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.