# Dezamigren

> Almotryptan · 12,5 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Dezamigren
- **Nazwa powszechna:** Almotriptanum
- **Substancja czynna:** [Almotryptan](https://apteka.online/odpowiedniki/almotriptanum)
- **Moc:** 12,5 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** OTC
- **Kod ATC:** N02CC05
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 27483
- **Podmiot odpowiedzialny:** Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbolowe/dezamigren-tabl-powl-12-5-mg-aflofarm
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbolowe/dezamigren-tabl-powl-12-5-mg-aflofarm.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/47400/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/47400/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 2 tabl. | 5909991501211 | OTC | — | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | [Kup teraz](https://apteka.online/products/dezamigren-12-5-mg-2-tabletki-powlekane) |
| 6 tabl. | 5902802708854 | OTC | — | Dobrze dostępny (4/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest Dezamigren i w jakim celu się go stosuje?
Dezamigren jest lekiem przeciwmigrenowym, który należy do grupy leków zwanych selektywnymi
agonistami receptora serotoninowego. Substancja czynna leku (almotryptan) wiąże się z receptorami
serotoninowymi w naczyniach krwionośnych w mózgu powodując ich zwężenie, co prowadzi do
zmniejszenia reakcji zapalnej związanej z migreną.

Lek Dezamigren jest stosowany w doraźnym leczeniu bólu głowy związanego z ostrymi napadami
migreny z aurą lub bez aury.
Lek Dezamigren może być stosowany jedynie u pacjentów, u których lekarz rozpoznał migrenę.
Leku Dezamigren nie należy stosować w profilaktyce migreny.

Migreną określa się pulsujący, jednostronny, umiarkowany lub silny ból głowy, który może nasilać się
podczas wysiłku fizycznego. Bólowi głowy towarzyszy co najmniej jeden z następujących objawów:
nudności, wymioty, nadwrażliwość na światło, dźwięki lub zapachy.
Ból głowy mogą czasami poprzedzać pewne objawy, takie jak: krótkotrwałe pogorszenie nastroju,
zdenerwowanie, niepokój lub brak apetytu. U niektórych osób na krótko przed wystąpieniem bólu
głowy może pojawić się tzw. aura (przemijające zaburzenia widzenia z wrażeniem błysków
świetlnych, migocących mroczków lub linii świetlnych).

### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Dezamigren

Kiedy nie przyjmować leku Dezamigren
- Jeśli pacjent ma uczulenie na almotryptan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
- Jeśli u pacjenta występuje lub kiedykolwiek wystąpiła jakakolwiek choroba, która ogranicza
dopływ krwi do serca, taka jak:
• zawał mięśnia sercowego,
• dusznica bolesna,
• ból lub dyskomfort w klatce piersiowej występujący zwykle po wysiłku fizycznym lub
stresie,
• problemy z sercem bez towarzyszącego bólu,
• ból w klatce piersiowej występujący w trakcie spoczynku,
• ciężkie nadciśnienie tętnicze (bardzo wysokie ciśnienie krwi),
• niekontrolowane łagodne bądź umiarkowane wysokie ciśnienie krwi.
- Jeśli pacjent miał udar mózgu lub zmniejszony dopływ krwi do mózgu.
- Jeśli u pacjenta wystąpiła niedrożność w dużych naczyniach krwionośnych ramion lub nóg
(choroba naczyń obwodowych).
- Jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie inne leki stosowane w leczeniu migreny zawierające
ergotaminę, dihydroergotaminę czy metysergid lub inne leki z grupy agonistów serotoniny (np.
sumatryptan). Patrz punkt: „Lek Dezamigren a inne leki”.
- Jeśli pacjent ma ciężką niewydolność wątroby.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku należy wypełnić test diagnostyczny w celu dokonania oceny, czy
stan zdrowia pozwala na samodzielnie zastosowanie leku. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek
wątpliwości należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Dezamigren należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:

- Jeśli postać migreny nie została jednoznacznie rozpoznana, ponieważ leku Dezamigren nie należy
stosować w leczeniu migreny podstawnej (migrena z objawami aury takimi jak podwójne
widzenie, trudności w artykulacji słownej, niezdarne i nieskoordynowane ruchy, szum w uszach,
obniżony poziom świadomości), hemiplegicznej (migrena z aurą, w tym z jednostronnym
osłabieniem mięśni) ani oftalmoplegicznej (migrenowy ból głowy z udziałem jednego lub więcej
nerwów oczodołu powodujący osłabienie mięśni sterujących ruchem gałek ocznych).
- Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na leki przeciwbakteryjne, przede wszystkim leki
stosowane w leczeniu zakażeń dróg moczowych (sulfonamidy). Osoby uczulone na sulfonamidy
i (lub) antybiotyki mogą również reagować nadwrażliwością na leki z grupy tryptanów. Jeśli
pacjent wie, że jest uczulony na antybiotyki, ale nie jest pewien czy jest uczulony na sulfonamidy,
powinien skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
- Jeśli objawy bólu głowy różnią się od zwykłych napadów migreny, na przykład pacjent odczuwa
dzwonienie w uszach lub zawroty głowy, ma krótkotrwałe porażenie jednej strony ciała lub mięśni
kontrolujących ruchy oczu lub jakiekolwiek inne nowe objawy.
- Jeśli u pacjenta występują czynniki podwyższające ryzyko wystąpienia choroby serca, takie jak:
niekontrolowane wysokie ciśnienie krwi, wysoki poziom cholesterolu, otyłość, cukrzyca, palenie
tytoniu, występowanie chorób serca w rodzinie, stan po menopauzie u kobiet lub wiek powyżej 40
lat u mężczyzn.
- Jeśli pacjent ma łagodną lub umiarkowaną niewydolność wątroby.
- Jeśli pacjent ma ciężką niewydolność nerek (patrz punkt 3).
- Jeśli pacjent jest w wieku powyżej 65 lat, ponieważ jest wówczas narażony na wzrost ciśnienia
krwi.
- Jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI (selektywne inhibitory
wychwytu zwrotnego serotoniny) lub SNRI (inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
i noradrenaliny). Patrz punkt poniżej „Lek Dezamigren a inne leki”.

Uważa się, że nadmierne stosowanie leków przeciwmigrenowych może prowadzić do przewlekłego
bólu głowy.

Dzieci i młodzież
Leku Dezamigren nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)
Jeżeli pacjent jest w wieku powyżej 65 lat, nie powinien stosować tego leku bez konsultacji
z lekarzem.

Lek Dezamigren a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Należy powiedzieć lekarzowi:
- Jeśli pacjent przyjmuje jakiekolwiek leki stosowane w leczeniu depresji, takie jak inhibitory
monoaminooksydazy (np. moklobemid), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
(np. fluoksetyna) lub inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (np.
wenlafaksyna), ponieważ leki te mogą powodować zespół serotoninowy, potencjalnie zagrażającą
życiu reakcję związaną z leczeniem. Objawy zespołu serotoninowego obejmują: dezorientację,
pobudzenie, gorączkę, pocenie się, nieskoordynowane ruchy kończyn lub oczu, niekontrolowane
ruchy mięśni lub biegunkę.
- Jeśli pacjent przyjmuje ziele dziurawca (Hypericum perforatum), ponieważ może to zwiększyć
prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych.

Nie należy przyjmować almotryptanu jednocześnie z innymi lekami zawierającymi ergotaminę, które
również są stosowane w leczeniu migreny. Można stosować te leki jeden po drugim pod warunkiem
zachowania odpowiedniego odstępu czasu pomiędzy ich przyjęciem.
• Po zastosowaniu almotryptanu zalecane jest zachowanie przynajmniej 6-godzinnej przerwy
przed przyjęciem ergotaminy.
• Po zastosowaniu ergotaminy zalecane jest zachowanie przynajmniej 24-godzinnej przerwy
przed przyjęciem almotryptanu.

Lek Dezamigren z jedzeniem
Lek Dezamigren można przyjmować jednocześnie z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Lek
należy przyjmować z płynem.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Dostępne są jedynie bardzo ograniczone informacje dotyczące zastosowania leku u kobiet w ciąży.

Leku Dezamigren nie należy stosować w okresie ciąży, chyba, że zostanie zalecony przez lekarza,
który dokładnie rozważy bilans korzyści do ryzyka.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania tego leku w okresie karmienia piersią. Należy unikać
karmienia piersią przez 24 godziny po przyjęciu tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Dezamigren może powodować senność.
Jeśli u pacjenta wystąpi senność, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Lek Dezamigren zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w każdej tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

### 3. Jak przyjmować Dezamigren?
Ten lek należy zawsze przyjmować dokładnie tak, jak to opisano w tej ulotce dla pacjenta lub według
zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dezamigren może być stosowany jedynie u pacjentów z rozpoznaną migreną.

Dezamigren należy stosować wyłącznie w celu leczenia występującego napadu migreny, a nie
w celu zapobiegania napadom migreny lub bólom głowy.

Dorośli (w wieku od 18 do 65 lat)
Zalecana dawka to: jedna tabletka (12,5 mg).

Lek należy przyjąć najszybciej jak to możliwe po wystąpieniu napadu migreny. Lek jest skuteczny
także w przypadku przyjęcia w późniejszym stadium.
Jeżeli napad migreny nie ustąpi, pacjent nie powinien przyjmować więcej niż jedną tabletkę podczas
tego samego napadu.
Jeśli u pacjenta wystąpi kolejny napad migreny w ciągu 24 godzin, można przyjąć drugą tabletkę
w dawce 12,5 mg pod warunkiem zachowania przynajmniej 2-godzinnej przerwy pomiędzy
przyjęciem pierwszej i drugiej tabletki.

Maksymalna dawka dobowa to dwie tabletki (25 mg).

Tabletkę należy połknąć popijając płynem (np. wodą). Tabletkę można przyjmować z posiłkiem lub
niezależnie od posiłków.

Ciężka niewydolność nerek
Jeżeli u pacjenta występuje ciężka niewydolność nerek, nie powinien przyjmować więcej niż jedną
tabletkę (12,5 mg) w ciągu 24 godzin.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Leku Dezamigren nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą i nie przyjmować leku Dezamigren, jeżeli
zauważyłeś u siebie:
• wystąpienie 4 lub kolejnego napadu migreny w ciągu ostatnich 30 dni i/lub
• zmianę objawów lub zwiększenie ich nasilenia bądź częstości, i/lub niską skuteczność
leczenia.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Dezamigren
Jeżeli pacjent przypadkowo przyjmie za dużo tabletek lub gdy lek przyjmie inna osoba lub dziecko,
należy natychmiast skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Pominięcie przyjęcia leku Dezamigren
Należy przyjmować lek Dezamigren tak, jak to opisano w punkcie 3 ulotki dla pacjenta. Nie należy
stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast powiadomić lekarza lub zgłosić się do najbliższego szpitala i zaprzestać
przyjmowania leku Dezamigren, jeśli u pacjenta po przyjęciu tego leku wystąpią następujące
objawy:
- reakcje alergiczne (reakcje nadwrażliwości), w tym obrzęk warg, gardła lub rąk (obrzęk
naczynioruchowy);
- ból w klatce piersiowej, ucisk w klatce piersiowej lub gardle, lub jakiekolwiek inne objawy,
które mogą wskazywać na zawał serca.

Inne działania niepożądane:
Często (występują u 1 do 10 osób na 100):
- zawroty głowy;
- senność;
- zmęczenie;
- nudności;
- wymioty.

Niezbyt często (występują u 1 do 10 osób na 1 000):
- uczucie mrowienia, kłucia lub drętwienia (parestezje);
- ból głowy;
- uczucie dzwonienia, szumu lub strzykania w uszach (szumy uszne);
- nierówne bicie serca (kołatanie serca);
- uczucie ściskania w gardle;
- biegunka;
- niestrawność;
- suchość w ustach;
- ból mięśni (mialgia);
- ból kości;
- ból w klatce piersiowej;
- uczucie osłabienia (astenia).

Bardzo rzadko (występują u mniej niż 1 osoby na 10 000):
- skurcz naczyń krwionośnych w sercu (skurcz naczyń wieńcowych);
- atak serca (zawał mięśnia sercowego);
- przyspieszona akcja serca (częstoskurcz).

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- ciężkie reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne);
- napad padaczkowy;
- zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie (zaburzenia widzenia mogą również wystąpić
podczas samego napadu migreny);
- skurcz naczyń krwionośnych jelit, który może prowadzić do uszkodzenia jelit (niedokrwienia
jelit). Może wystąpić ból brzucha i krwawa biegunka.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać Dezamigren?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności (EXP) zamieszczonego na opakowaniu. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Dezamigren
- Substancją czynną leku jest almotryptan w dawce 12,5 mg (w postaci almotryptanu jabłczanu).
- Pozostałe składniki to:
• rdzeń tabletki: mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, powidon K 29/32,
karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A), sodu stearylofumaran;
• otoczka tabletki: hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 400.

Jak wygląda lek Dezamigren i co zawiera opakowanie
Lek Dezamigren to białe, obustronnie wypukłe, okrągłe tabletki powlekane, gładkie po obu stronach.

Lek Dezamigren jest pakowany w blistry PVC/Aluminium. Jedno opakowanie to 2 lub 6 tabletek
powlekanych w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny
Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o.
ul. Partyzancka 133/151
95-200 Pabianice
Tel. (42) 22-53-100

Wytwórca
Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o.
ul. Szkolna 31
95-054 Ksawerów

SAG Manufacturing S.L.U
Crta. N-I, Km 36, San Agustín de Guadalix,
28750 Madryt
Hiszpania

Galenicum Health, S.L.U.
Sant Gabriel, 50 Esplugues de Llobregat
08950 Barcelona
Hiszpania

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Dezamigren, 12,5 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 12,5 mg almotryptanu w postaci almotryptanu jabłczanu
(Almotriptani malas).
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana
Biała, obustronnie wypukła, okrągła tabletka powlekana, gładka po obu stronach.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Doraźne leczenie bólu głowy związanego z ostrymi napadami migreny z aurą lub bez aury.

Almotryptan może być stosowany jedynie u pacjentów z rozpoznaną migreną.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Almotryptan nie powinien być stosowany w profilaktyce migreny.

Dawkowanie
Dorośli (w wieku 18-65 lat)
Zalecana dawka to jedna tabletka zawierająca 12,5 mg almotryptanu. Druga dawka może być przyjęta
w razie ponownego wystąpienia objawów w ciągu 24 godzin. Tę drugą dawkę można przyjąć pod
warunkiem, że od przyjęcia poprzedniej dawki upłynęły co najmniej dwie godziny.

W kontrolowanych badaniach nie oceniano skuteczności drugiej dawki w leczeniu tego samego
napadu, jeżeli pierwsza dawka okazała się nieskuteczna. W związku z tym, jeżeli pacjent nie zareaguje
na pierwszą dawkę, nie należy przyjmować drugiej dawki podczas tego samego napadu.

Maksymalna zalecana dawka to dwie dawki (dwie tabletki) w ciągu 24 godzin.

Dzieci i młodzież (w wieku poniżej 18 lat)
Brak danych dotyczących stosowania almotryptanu u dzieci i młodzieży, w związku z czym nie zaleca
się jego stosowania w tej grupie wiekowej.

Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)
Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. Nie oceniano
w sposób systematyczny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania almotryptanu u pacjentów
w wieku powyżej 65 lat.

Zaburzenia czynności nerek

Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi
zaburzeniami czynności nerek. Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie powinni
przyjmować więcej niż jedną tabletkę 12,5 mg almotryptanu w ciągu 24 godzin.

Zaburzenia czynności wątroby
Brak jest danych dotyczących stosowania almotryptanu u pacjentów z zaburzeniami czynności
wątroby (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Sposób podawania
Almotryptan należy przyjmować z płynem jak najszybciej po wystąpieniu migrenowego bólu głowy,
jednakże jest skuteczny także w przypadku przyjęcia w późniejszym stadium.
Tabletki mogą być przyjmowane jednocześnie z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.

#### 4.3 Przeciwwskazania

- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
- Podobnie jak w przypadku innych agonistów receptorów 5-HT1B/1D, nie należy stosować
almotryptanu u pacjentów z objawami następujących chorób lub z takimi chorobami w wywiadzie:
• choroba niedokrwienna serca (zawał mięśnia sercowego, dusznica bolesna, udokumentowane
nieme niedokrwienie, dusznica Prinzmetala) lub
• ciężkie nadciśnienie tętnicze lub niekontrolowane łagodne lub umiarkowane nadciśnienie
tętnicze.
- Stosowanie u pacjentów z przebytym zdarzeniem naczyniowo-mózgowym (CVA) lub
przemijającym napadem niedokrwiennym mózgu (TIA).
- Choroba naczyń obwodowych.
- Przeciwwskazane jest podawanie jednocześnie z ergotaminą, pochodnymi ergotaminy (w tym
metysergidem) i innymi agonistami receptorów 5-HT1B/1D.
- Stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.2).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Przed zastosowaniem leczenia farmakologicznego pacjent powinien wypełnić test diagnostyczny
w celu dokonania oceny, czy stan zdrowia pozwala na samodzielnie stosowanie produktu leczniczego
i czy jest ono właściwe.

Almotryptan należy stosować tylko w przypadku jednoznacznego rozpoznania migreny. Nie należy
stosować almotryptanu w leczeniu migreny podstawnej, hemiplegicznej ani oftalmoplegicznej.

Podobnie jak w przypadku innych doraźnych leków przeciwmigrenowych, przed rozpoczęciem
leczenia bólu głowy u pacjentów bez rozpoznania migreny lub u pacjentów z rozpoznaną uprzednio
migreną, u których wystąpią nietypowe objawy, należy dołożyć starań, aby wykluczyć inne,
potencjalnie ciężkie zaburzenia neurologiczne. Zgłaszano występowanie zdarzeń naczyniowomózgowych u pacjentów leczonych agonistami receptorów 5-HT1B/1D. Należy pamiętać, że osoby,
u których występuje migrena, mogą mieć zwiększone ryzyko występowania pewnych incydentów
naczyniowo-mózgowych (np. zdarzenie naczyniowo-mózgowe, przemijający napad niedokrwienny
mózgu).

W bardzo rzadkich przypadkach, podobnie jak przy stosowaniu innych agonistów receptorów
5-HT1B/1D, zgłaszano występowanie skurczu naczyń wieńcowych i zawału mięśnia sercowego.
W związku z tym nie należy podawać almotryptanu pacjentom, którzy mogą mieć nierozpoznane
zaburzenia w obrębie naczyń wieńcowych bez uprzedniej oceny w kierunku możliwej choroby
sercowo-naczyniowej. Do takich pacjentów zaliczają się kobiety po menopauzie, mężczyźni w wieku
powyżej 40 lat oraz pacjenci z innymi czynnikami ryzyka choroby wieńcowej, takimi jak
niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemia, otyłość, cukrzyca, palenie tytoniu oraz
dodatni wywiad rodzinny w kierunku choroby sercowo-naczyniowej. Jednakże ocena taka może nie

zidentyfikować każdego pacjenta, u którego występuje choroba serca i w bardzo rzadkich
przypadkach po podaniu agonisty 5-HT1 pacjentom bez zasadniczej choroby sercowo-naczyniowej
mogą wystąpić ciężkie zdarzenia sercowe.

Leczenie almotryptanem może być związane z występowaniem po podaniu przejściowych objawów
obejmujących ból i uczucie ściskania w klatce piersiowej, które mogą być silne i obejmować także
gardło (patrz punkt 4.8). Jeżeli objawy takie zostaną uznane za wskazujące na chorobę niedokrwienną
serca, nie należy podawać kolejnej dawki leku i należy przeprowadzić odpowiednie postępowanie
diagnostyczne.

Należy zachować ostrożność przepisując almotryptan pacjentom ze stwierdzoną nadwrażliwością na
sulfonamidy.

Podczas jednoczesnego stosowania tryptanów i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego
serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitor, SSRI) lub inhibitorów wychwytu zwrotnego
serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin noradrenaline reuptake inhibitor, SNRI) obserwowano
zespół serotoninowy (obejmujący zmiany stanu psychicznego, niestabilność układu autonomicznego
i zaburzenia nerwowo-mięśniowe). Takie reakcje mogą być ciężkie. Jeśli jednoczesne stosowanie
almotryptanu i produktów leczniczych z grupy SSRI lub SNRI jest uzasadnione klinicznie, zalecana
jest odpowiednia obserwacja pacjenta, szczególnie podczas rozpoczynania leczenia
i zwiększania dawek lub w przypadku dodania do leczenia innego leku serotoninergicznego (patrz
punkt 4.5).

Zaleca się odczekanie co najmniej 6 godzin od podania almotryptanu przed podaniem ergotaminy.
Almotryptan można podać najwcześniej po 24 godzinach od podania produktu zawierającego
ergotaminę. W badaniu klinicznym obejmującym 12 zdrowych ochotników przyjmujących doustnie
almotryptan i ergotaminę nie zaobserwowano addytywnego działania kurczącego naczynia, jednakże
takie działanie addytywne jest teoretycznie możliwe (patrz punkt 4.3).

Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie powinni przyjmować więcej niż jedną tabletkę
12,5 mg almotryptanu w ciągu 24 godzin.

Zaleca się ostrożność przy stosowaniu produktu leczniczego u pacjentów z łagodnymi do
umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, natomiast leczenie jest przeciwwskazane pacjentów
z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2).

Działania niepożądane mogą występować częściej w razie jednoczesnego stosowania tryptanów
i produktów roślinnych zawierających ziele dziurawca (Hypericum perforatum).

Podobnie jak w przypadku innych agonistów receptorów 5-HT1B/1D, almotryptan może spowodować
łagodne, przejściowe zwiększenie ciśnienia tętniczego, które może być wyraźniejsze u pacjentów
w podeszłym wieku.

Ból głowy związany z nadużywaniem leków (MOH)
Długotrwałe stosowanie jakiegokolwiek leku przeciwbólowego przy bólu głowy może go nasilić.
W razie wystąpienia lub podejrzenia takiego stanu, należy zwrócić się o poradę lekarską i przerwać
leczenie. Rozpoznanie MOH należy podejrzewać u pacjentów, u których występują częste lub
codzienne bóle głowy pomimo regularnego stosowania leków przeciwko bólom głowy.

Nie należy przekraczać maksymalnej zalecanej dawki almotryptanu.

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w każdej tabletce, to znaczy produkt
leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Przeprowadzono badania interakcji obejmujące inhibitory monoaminooksydazy A (MAO-A), betablokery, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, blokery kanału wapniowego oraz
inhibitory izoenzymów 3A4 i 2D6 cytochromu P450. Nie przeprowadzono badań interakcji in vivo
oceniających wpływ almotryptanu na inne produkty lecznicze.

Podobnie jak w przypadku innych agonistów 5-HT1, nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia
zespołu serotoninergicznego z powodu interakcji farmakodynamicznej przy jednoczesnym podawaniu
inhibitorów monoaminooksydazy (MAO).

Podczas jednoczesnego stosowania tryptanów i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego
serotoniny (SSRI) lub inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) zgłaszano
przypadki pacjentów, u których wystąpiły objawy zespołu serotoninowego (obejmujące zmiany stanu
psychicznego, niestabilność układu autonomicznego i zaburzenia nerwowo-mięśniowe) (patrz punkt
4.4).

Wielokrotne podawanie z blokerem kanału wapniowego werapamilem, substratem CYP3A4,
powodowało 20% zwiększenie Cmax i AUC almotryptanu. Zwiększenie to uznano za nieistotne
klinicznie. Nie zaobserwowano klinicznie znaczących interakcji.

Wielokrotne podawanie z propranololem nie zmieniło farmakokinetyki almotryptanu. Nie
zaobserwowano klinicznie znaczących interakcji.

Badania in vitro przeprowadzone w celu oceny zdolności almotryptanu do hamowania głównych
enzymów CYP w ludzkich mikrosomach wątroby i ludzkiej monoaminooksydazy (MAO) wykazały,
że nie należy oczekiwać aby almotryptan zmieniał metabolizm produktów leczniczych
metabolizowanych przez enzymy CYP lub MAO-A bądź MAO-B.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Dostępne są tylko bardzo ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania almotryptanu u kobiet
w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu
na przebieg ciąży, rozwój zarodka i (lub) płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy (patrz
punkt 5.3).
Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania almotryptanu w okresie ciąży.

Karmienie piersią
Brak danych dotyczących przenikania almotryptanu do mleka ludzkiego. Badania na szczurach
wykazały, że almotryptan i (lub) jego metabolity przenikają do mleka samic szczurów.

W związku z tym należy zachować ostrożność w przypadku stosowania almotryptanu przez kobiety
karmiące piersią. Ekspozycję niemowlęcia na almotryptan można zminimalizować, nie karmiąc piersią
przez 24 godziny po leczeniu.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ almotryptanu na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn. Jakkolwiek podczas napadu migreny może wystąpić senność, która była też
obserwowana jako działanie niepożądane leczenia almotryptanem, dlatego należy zachować
ostrożność w przypadku pacjentów wykonujących zadania wymagające precyzji.

#### 4.8 Działania niepożądane

Almotryptan był oceniany u ponad 2700 pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych przez
okres do jednego roku. Najczęstsze działania niepożądane występujące przy stosowaniu dawek

terapeutycznych obejmowały zawroty głowy, senność, nudności, wymioty i zmęczenie. Żadne z tych
działań niepożądanych nie występowało z częstością przekraczającą 1,5%.

Następujące działania niepożądane oceniano w badaniach klinicznych i (lub) zgłaszano po
wprowadzeniu produktu do obrotu. Zostały one przedstawione według klasyfikacji układów
i narządów MedDRA, w kolejności malejącej częstości występowania. Częstość występowania
zdefiniowana jest następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często
(≥ 1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) w tym pojedyncze
przypadki, nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja układów i
narządów MedDRA
Częstość Działania niepożądane

Zaburzenia układu
immunologicznego
Nieznana Reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk
naczynioruchowy), reakcje anafilaktyczne

Zaburzenia układu nerwowego Często Zawroty głowy, senność
Niezbyt często Parestezje, ból głowy
Nieznana Napady padaczkowe
Zaburzenia oka Nieznana Zaburzenia widzenia*,
niewyraźne widzenie*
Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często Dzwonienie w uszach
Zaburzenia serca Niezbyt często Kołatanie serca
Bardzo rzadko Skurcz naczyń wieńcowych, zawał mięśnia
sercowego, częstoskurcz
Zaburzenia układu oddechowego,
klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często Uczucie ucisku w gardle

Zaburzenia żołądka i jelit Często Nudności, wymioty
Niezbyt często Biegunka, niestrawność, suchość błony
śluzowej jamy ustnej
Nieznana Niedokrwienie jelit
Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często Bóle mięśni, bóle kości

Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Często Zmęczenie
Niezbyt często Ból w klatce piersiowej, astenia
* Jednakże zaburzenia widzenia mogą również wystąpić podczas samego napadu migreny.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem:
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Najczęstszym działaniem niepożądanym obserwowanym u pacjentów otrzymujących 150 mg
almotryptanu (największa dawka podawana pacjentom) była senność.

Przedawkowanie należy leczyć objawowo, stosując także podtrzymywanie czynności życiowych.
Ponieważ okres półtrwania eliminacji wynosi około 3,5 godziny, należy obserwować pacjenta przez
co najmniej 12 godzin lub do ustąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwbólowe. Leki przeciwmigrenowe. Selektywni agoniści
receptora 5-HT1.
Kod ATC: N02CC05.

Mechanizm działania
Almotryptan jest selektywnym agonistą receptorów 5-HT1B i 5-HT1D. Receptory te pośredniczą
w skurczu pewnych naczyń czaszkowych, co wykazano w badaniach na wyizolowanych preparatach
tkanek człowieka. Almotryptan działa także na układ trójdzielno-naczyniowy, hamując ucieczkę
białek osocza poza naczynia opony twardej po stymulacji zwoju trójdzielnego, co stanowi cechę
zapalenia neuronów, które, jak się wydaje, jest związane z patofizjologią migreny. Almotryptan nie
ma znaczącego wpływu na inne podtypy receptora 5-HT i nie ma znaczącego powinowactwa do
miejsc wiązania adrenaliny, adenozyny, angiotensyny, dopaminy, endoteliny czy tachykininy.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Migreną określa się pulsujący, jednostronny, umiarkowany lub silny ból głowy, który może nasilać się
podczas wysiłku fizycznego. Bólowi głowy towarzyszy co najmniej jeden z następujących objawów:
nudności, wymioty, nadwrażliwość na światło, dźwięki lub zapachy. Ból głowy mogą czasami
poprzedzać pewne objawy, takie jak krótkotrwałe pogorszenie nastroju, zdenerwowanie, niepokój lub
brak apetytu. U niektórych osób (10-20%) na krótko przed wystąpieniem bólu głowy może pojawić się
tzw. aura (przemijające zaburzenia widzenia z wrażeniem błysków świetlnych, migocących mroczków
lub linii świetlnych).
Skuteczność almotryptanu w doraźnym leczeniu napadów migreny określono w czterech
wieloośrodkowych badaniach klinicznych z kontrolą placebo obejmujących ponad 700 pacjentów,
którym podawano 12,5 mg produktu. Zmniejszanie się bólu rozpoczęło się 30 minut po podaniu,
a odsetek reakcji na leczenie (zmniejszenie bólu głowy od umiarkowanego/ciężkiego do łagodnego
lub całkowitego ustąpienia) po 2 godzinach wynosił 57-70% dla almotryptanu i 32-42% dla placebo.
Dodatkowo almotryptan łagodził nudności, fotofobię i fonofobię związane z napadami migreny.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie/Dystrybucja
Almotryptan jest dobrze wchłaniany, a jego biodostępność po podaniu doustnym wynosi około 70%.
Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) występuje po około 1,5 do 3 godzin po podaniu. Jednoczesne
spożycie posiłku nie ma wpływu na szybkość i wielkość wchłaniania. U zdrowych ochotników,
którym podano pojedynczą dawkę doustną wynosząca od 5 do 200 mg almotryptanu, wartości Cmax
i AUC wykazywały dobrą zależność od dawki, co wskazuje na liniowość jego farmakokinetyki. Nie
ma dowodów wskazujących na jakąkolwiek zależność farmakokinetyki od płci.

Metabolizm/Eliminacja
Okres półtrwania w fazie eliminacji (t1/2) u zdrowych ludzi wynosi około 3,5 godziny.

Ponad 75% podanej dawki jest wydalane z moczem, a pozostała część ze stolcem. Około 50% ilości
wydalanej z moczem i stolcem stanowi niezmieniony almotryptan. Głównym szlakiem metabolizmu
jest deaminacja oksydacyjna za pośrednictwem monoaminooksydazy (MAO-A) do indolooctanu. Inne
enzymy metabolizujące almotryptan to enzymy cytochromu P450 (izoenzymy 3A4 i 2D6)
i monooksygenaza flawinowa. Żaden z metabolitów nie ma znaczącego działania farmakologicznego.

Po dożylnym podaniu almotryptanu zdrowym ochotnikom, średnie wartości objętości dystrybucji,
klirensu całkowitego oraz okresu półtrwania eliminacji wynosiły, odpowiednio, 195 L, 40 L/godz.
oraz 3,4 godziny. Usuwanie przez nerki (CLR) jest odpowiedzialne za eliminację około dwóch trzecich
podanej dawki i obejmuje przypuszczalnie także wydalanie do kanalików nerkowych. (CLR) wykazuje
dobrą korelację z czynnością nerek u pacjentów z łagodnymi (klirens kreatyniny: 60-90 mL/min),
umiarkowanymi (klirens kreatyniny: 30-59 mL/min) i ciężkimi (klirens kreatyniny: < 30 mL/min)
zaburzeniami czynności nerek. Zwiększenie średniego t1/2 (do 7 godzin) jest statystycznie i klinicznie
istotne tylko u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
W porównaniu do zdrowych ochotników, zwiększenie maksymalnego stężenia (Cmax) almotryptanu
w osoczu wynosiło 9%, 84% i 72% u pacjentów z odpowiednio, nieznacznym, umiarkowanymi
i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, natomiast zwiększenie ekspozycji (AUC) wynosiło,
odpowiednio, 23%, 80% i 195%. Zgodnie z tymi wynikami, zmniejszenie całkowitego klirensu
almotryptanu wynosiło -20%, -40% i -65% u pacjentów z odpowiednio, nieznacznym,
umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Zgodnie z oczekiwaniami całkowity (CL)
i nerkowy klirens (CLR) almotryptanu były zmniejszone w stopniu niemającym znaczenia klinicznego
u zdrowych ochotników w podeszłym wieku w porównaniu z grupą kontrolną obejmującą młodych
ochotników.

Biorąc pod uwagę mechanizmy usuwania almotryptanu u człowieka, wydaje się, że eliminacja około
45% dawki zachodzi na drodze metabolizmu wątrobowego. W związku z tym, nawet w razie
całkowitego zablokowania lub upośledzenia tych mechanizmów, stężenie almotryptanu w osoczu
wzrosłoby maksymalnie dwa razy wobec stanu odniesienia, przy założeniu, że zaburzenia czynności
wątroby nie mają wpływu czynność nerek (i nerkową eliminację almotryptanu). U pacjentów
z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek wartość Cmax jest zwiększona dwukrotnie, a AUC około
trzykrotnie, w porównaniu do zdrowych ochotników. Maksymalna zmiana parametrów
farmakokinetycznych u pacjentów ze znaczącymi zaburzeniami czynności wątroby nie powinna
przekraczać tych zakresów. Z tego względu nie przeprowadzono badań farmakokinetyki almotryptanu
u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W badaniach farmakologicznych oceniających bezpieczeństwo, toksyczność po podaniu
wielokrotnym i toksyczny wpływ na reprodukcję działania niepożądane obserwowane były tylko przy
poziomie ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi.
Nie wykazano działania mutagennego almotryptanu w standardowym zestawie testów
genotoksyczności in vitro i in vivo, a w badaniach obejmujących myszy i szczury nie wykazano
żadnego działania rakotwórczego.
Podobnie jak w przypadku innych agonistów receptorów 5-HT1B/1D, almotryptan wiąże się z melaniną.
Jednakże u psów leczonych przez okres do jednego roku nie zaobserwowano żadnych działań
niepożądanych w obrębie oczu.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:
Mannitol
Celuloza mikrokrystaliczna
Powidon K 29/32
Karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A)
Sodu stearylofumaran

Otoczka tabletki:
Hypromeloza
Tytanu dwutlenek (E 171)
Makrogol 400

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

4 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blister PVC/Aluminium, w tekturowym pudełku.
1 opakowanie - 2 lub 6 tabletek powlekanych.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o.
ul. Partyzancka 133/151
95-200 Pabianice
Tel. (42) 22-53-100
E-mail: aflofarm@aflofarm.pl

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 27483

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 18 listopada 2022 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.