# Frimig Duo

> Sumatryptan + Naproksen · 85 mg + 500 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Frimig Duo
- **Nazwa powszechna:** Sumatriptanum + Naproxenum natricum
- **Substancja czynna:** [Sumatryptan + Naproksen](https://apteka.online/odpowiedniki/sumatriptanum)
- **Moc:** 85 mg + 500 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N02CC
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 27538
- **Podmiot odpowiedzialny:** Orion Corporation
- **Producent:** Orion Corporation, Orion Pharma
Orion Corporation, Orion Pharma, Finlandia
Finlandia
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbolowe/frimig-duo-tabl-powl-85-mg-500-mg-orion
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbolowe/frimig-duo-tabl-powl-85-mg-500-mg-orion.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/44647/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/44647/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 9 tabl. | 5909991500375 | Rp | — | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest Frimig Duo i w jakim celu się go stosuje?
Lek Frimig Duo zawiera dwie substancje czynne, sumatryptan i naproksen sodowy. Sumatryptan
należy do grupy leków nazywanych tryptanami (zwanych również agonistami receptora 5HT1),
a naproksen należy do grupy leków nazywanych niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ).

Frimig Duo jest stosowany w leczeniu napadów migrenowego bólu głowy u dorosłych, gdy leczenie
lekiem zawierającym jedną substancję czynną okazało się niewystarczające. Lek Frimig Duo może
być stosowany w leczeniu napadu migrenowego bólu głowy z aurą lub bez aury (aura to objawy
przepowiadające, które zazwyczaj obejmują błyski świetlne, zygzakowate linie, gwiazdki lub fale).

Uważa się, że migrenowe bóle głowy mogą wynikać z rozszerzenia naczyń krwionośnych w głowie.
Sumatryptan powoduje skurcz naczyń krwionośnych i w wyniku tego łagodzi migrenowy ból głowy,
a naproksen dodatkowo zmniejsza ten ból.

### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Frimig Duo

Kiedy nie przyjmować leku Frimig Duo:
- jeśli pacjent ma uczulenie na sumatryptan lub naproksen lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6)
- jeśli pacjent ma uczulenie lub kiedykolwiek w przeszłości występowały u pacjenta reakcje
alergiczne (świąd lub wysypka skórna) lub objawy astmy (świszczący oddech) po przyjęciu
kwasu acetylosalicylowego lub innych leków z grupy NLPZ, takich jak ibuprofen, diklofenak
lub meloksykam
- jeśli pacjent ma obecnie lub miał w przeszłości choroby serca, takie jak ciężka niewydolność
serca, zwężenie tętnic wieńcowych (choroba niedokrwienna serca) lub bóle w klatce piersiowej
(dławica piersiowa) lub zawał serca

2/6

- jeśli pacjent ma wysokie ciśnienie tętnicze krwi. Jeśli nadciśnienie tętnicze jest łagodne
i odpowiednio leczone, lekarz zdecyduje o tym, czy możliwe jest zastosowanie leku Frimig Duo
u pacjenta
- jeśli pacjent miał udar lub mini-udar [zwany również napadowym przemijającym
niedokrwieniem mózgu (ang. Transient Ischaemic Attack, TIA)], ponieważ ryzyko udaru mózgu
może być u pacjenta większe
- jeśli pacjent ma zaburzenia krążenia w nogach, które powodują ból podczas chodzenia podobny
do skurczy (choroba naczyń obwodowych)
- jeśli pacjent ma obecnie lub miał w przeszłości owrzodzenie żołądka lub dwunastnicy
- jeśli pacjent ma obecnie lub miał kiedykolwiek w przeszłości krwawienie z przewodu
pokarmowego lub perforację przewodu pokarmowego podczas stosowania NLPZ
- jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenie czynności nerek
- jeśli pacjent ma umiarkowane lub ciężkie zaburzenie czynności wątroby
- jeśli pacjent przyjmuje inne leki przeciwmigrenowe, w tym leki zawierające ergotaminę lub leki
działające podobnie takie jak maleinian metyzergidu lub inne tryptany albo leki zwane
agonistami receptora 5HT1 (takie jak naratryptan lub zolmitryptan);
- jeśli pacjent przyjmuje lub przyjmował w trakcie ostatnich 2 tygodni leki należące do grupy
zwanej inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) (np. moklobemid stosowany w leczeniu
depresji lub selegilina stosowana w leczeniu choroby Parkinsona)
- jeśli pacjentka jest w ostatnich trzech miesiącach ciąży

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Lek Frimig Duo można stosować wyłącznie wtedy, gdy ból głowy jest na pewno spowodowany
migreną. Jeśli ból głowy różni się od występujących zwykle bólów głowy, nie należy przyjmować
leku Frimig Duo bez uprzedniego omówienia tego z lekarzem.

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Frimig Duo należy zwrócić się do lekarza, jeśli którakolwiek
z następujących sytuacji dotyczy pacjenta:
- zaburzenia krążenia krwi w dłoniach i stopach lub w mózgu
- ból i uczucie ucisku w klatce piersiowej krótko po przyjęciu leku Frimig Duo. Objawy te mogą
być intensywne i mogą promieniować w kierunku gardła. W bardzo rzadkich przypadkach
wynikają one z działania leku na serce. Dlatego, jeśli objawy nie ustępują, należy skontaktować
się z lekarzem.
- pacjent znajduje się w grupie zwiększonego ryzyka wystąpienia choroby serca; pacjent jest
osobą nałogowo palącą tytoń lub stosuje nikotynową terapię zastępczą oraz zwłaszcza, gdy
pacjent:
o jest kobietą, która przeszła już menopauzę
o jest mężczyzną w wieku powyżej 40 lat
W bardzo rzadkich przypadkach, u niektórych pacjentów wystąpiły ciężkie zaburzenia
czynności serca po zastosowaniu leku Frimig Duo, nawet jeśli wcześniej nie stwierdzono
u pacjenta żadnych objawów choroby serca. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza
po poradę.
- choroba niedokrwienna serca
- niewyjaśniony ból brzucha lub niedokrwistość (małe stężenie hemoglobiny we krwi) lub jeśli
występuje krew w stolcu lub czarne stolce
- choroba przewodu pokarmowego, taka jak wrzodziejące zapalenie jelita lub choroba
Leśniowskiego-Crohna
- astma lub uczulenia lub obrzęk twarzy, ust, oczu lub języka w wywiadzie
- nieżyt nosa lub polipy nosa w wywiadzie
- zaburzenia krzepnięcia krwi lub krwawienia
- padaczka lub jakakolwiek inna choroba, powodująca zmniejszenie progu drgawkowego
- nadwrażliwość na niektóre antybiotyki (sulfonamidy)
- zmniejszona czynność serca, nerek lub wątroby
- pacjent jest w podeszłym wieku

3/6

- choroba autoimmunologiczna, taka jak toczeń rumieniowaty układowy (SLE).

W związku ze stosowaniem naproksenu zgłaszano ciężkie reakcje skórne (w tym zespół
Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i reakcję polekową z eozynofilią
i objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS). Należy przerwać przyjmowanie leku Frimig Duo
i niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną, jeśli wystąpi którykolwiek z objawów związanych
z ciężkimi reakcjami skórnymi, opisanymi w punkcie 4.
Dzieci i młodzież
Nie należy podawać tego leku dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ponieważ nie ustalono
skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku Frimig Duo w tej grupie wiekowej.

Frimig Duo a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Dotyczy to również leków
wydawanych bez recepty i leków roślinnych. W szczególności, należy powiedzieć lekarzowi, jeśli
pacjent przyjmuje:
- inne leki stosowane w leczeniu migreny, zawierające ergotaminę lub tryptany lub leki zwane
agonistami receptora 5HT1. Nie wolno stosować leku Frimig Duo jednocześnie z tymi lekami
(patrz punkt „Kiedy nie stosować leku Frimig”). Nie wolno przyjmować tych leków i leku
Frimig Duo w ciągu 24 godzin od przyjęcia któregokolwiek z tych leków.
- inhibitory MAO (np. moklobemid stosowany w leczeniu depresji lub selegilina stosowana
w leczeniu choroby Parkinsona). Nie wolno przyjmować leku Frimig Duo przez 2 tygodnie po
zaprzestaniu leczenia inhibitorami MAO.
- selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. Selective Serotonin Reuptake
Inhibitors, SSRI) oraz inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny
(ang. Serotonin Noradrenaline Reuptake Inhibitors, SNRI), stosowane w leczeniu depresji.
Stosowanie leku Frimig Duo z tymi lekami może powodować zespół serotoninowy (zespół
objawów, które mogą obejmować niepokój ruchowy, stany splątania, nasilone pocenie się,
omamy, nasilone odruchy, skurcze mięśni, dreszcze, przyspieszoną czynność serca i drżenie).
Należy natychmiast powiadomić lekarza, jeśli wystąpią takie objawy.
- kwas acetylosalicylowy (aspiryna) lub inne przeciwzapalne leki przeciwbólowe.
- leki zapobiegające krzepnięciu krwi i powstawaniu zakrzepów krwi (np. warfaryna, heparyna
lub klopidogrel), ponieważ jednoczesne stosowanie tych leków może zwiększać ryzyko
krwawienia. Należy unikać jednoczesnego stosowania tych leków.
- metotreksat (lek stosowany w leczeniu łuszczycy i raka)
- digoksyna (stosowana w leczeniu chorób serca)
- lit (lek stosowany w leczeniu choroby dwubiegunowej). Stosowanie leku Frimig Duo
jednocześnie z litem może powodować zespół serotoninowy.
- niektóre leki immunosupresyjne (np. cyklosporyna, takrolimus)
- leki roślinne, zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum). Mogą częściej
występować działania niepożądane.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Nie należy przyjmować leku Frimig Duo, jeśli pacjentka jest w ostatnich 3 miesiącach ciąży, gdyż
może on zaszkodzić nienarodzonemu dziecku lub być przyczyną problemów podczas porodu. Może
on powodować zaburzenia związane z nerkami i sercem u nienarodzonego dziecka. Może on
zwiększać skłonność do krwawień pacjentki i dziecka oraz powodować opóźnienie lub wydłużenie
okresu porodu.
Nie należy stosować leku Frimig Duo w ciągu pierwszych 6 miesięcy ciąży, chyba że lekarz uzna
użycie go za bezwzględnie konieczne. Jeśli konieczne jest leczenie w tym okresie lub podczas starań

4/6

o ciążę, należy zastosować jak najmniejszą dawkę przez możliwie najkrótszy czas. Od 20. tygodnia
ciąży lek może powodować zaburzenia czynności nerek u nienarodzonego dziecka, jeśli jest
przyjmowany dłużej niż kilka dni. Może to prowadzić do zmniejszenia ilości płynu owodniowego
otaczającego dziecko (małowodzie) lub zwężenia naczynia krwionośnego (przewód tętniczy) w sercu
dziecka. Jeśli konieczne jest leczenie przez okres dłuższy niż kilka dni, lekarz może zalecić dodatkową
obserwację.

Karmienie piersią
Zarówno sumatryptan, jak i naproksen przenikają do mleka matki i dlatego, nie należy stosować leku
Frimig Duo podczas karmienia piersią.
Nie wolno karmić piersią dziecka przez co najmniej 12 godzin po zastosowaniu leku Frimig Duo.
Mleko odciągnięte w tym czasie należy wyrzucić, nie należy nim karmić dziecka.

Wpływ na płodność
Lek Frimig Duo może powodować trudności z zajściem w ciążę. Należy poinformować lekarza, jeśli
pacjentka planuje zajście w ciążę lub ma trudności z zajściem w ciążę. Nie zaleca się przyjmowania
leku Frimig Duo, jeśli pacjentka planuje mieć dziecko.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Frimig Duo lub objawy migreny mogą powodować senność lub zawroty głowy. Jeśli u pacjenta
wystąpią takie objawy, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Lek Frimig Duo zawiera sód
Lek zawiera 60 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej tabletce. Odpowiada to
3% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

### 3. Jak przyjmować Frimig Duo?
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Nie przyjmować leku Frimig Duo w celu zapobiegania
napadowi migrenowego bólu głowy – lek należy przyjmować wyłącznie po wystąpieniu objawów
migreny.

Dorośli
Zalecana dawka dla dorosłych to jedna tabletka, przyjęta tak szybko, jak to możliwe po wystąpieniu
objawów migreny.
Jeśli ból głowy nawróci lub jeśli pacjent odczuwa tylko nieznaczną ulgę w bólu głowy, można przyjąć
drugą dawkę po dwóch godzinach od czasu przyjęcia pierwszej tabletki. Nie należy przyjmować
więcej niż dwie dawki leku Frimig Duo w ciągu 24 godzin.
Jeśli po pierwszej dawce pacjent nie odczuwa żadnej ulgi, nie należy przyjmować drugiej dawki.
Należy najpierw porozmawiać ze swoim lekarzem.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek
Jeśli pacjent ma łagodne zaburzenia czynności wątroby lub nerek i konieczne jest przyjmowanie leku
Frimig Duo, należy przyjmować tylko jedną tabletkę w ciągu 24 godzin.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku (w wieku powyżej 65 lat)
Frimig Duo nie jest zalecany do stosowania u pacjentów w wieku powyżej 65 lat.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Frimig Duo nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

5/6

Sposób podawania
Podanie doustne. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Tabletek nie należy żuć ani
kruszyć, ponieważ może to wpłynąć na właściwą szybkość wchłaniania leku. Tabletki można
przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia. Pokarm nie ma znaczącego wpływu na działanie leku
Frimig Duo.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Frimig Duo
Nie wolno przyjmować więcej niż dwie tabletki w ciągu 24 godzin. Objawy przedawkowania są takie
same jak te wymienione w punkcie 4 „Możliwe działania niepożądane”. W przypadku przyjęcia zbyt
dużej liczby tabletek przez pacjenta lub przypadkowego przyjęcia leku przez dziecko, należy się
skontaktować z lekarzem lub szpitalem w celu uzyskania informacji na temat ryzyka i porady, jakie
działania należy podjąć.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre ze zgłaszanych działań niepożądanych mogą być spowodowane napadem migreny.

Ważne działania niepożądane, na które należy zwrócić uwagę:
Należy przerwać przyjmowanie leku Frimig Duo i natychmiast zwrócić się do lekarza, jeśli wystąpi
którekolwiek z poniższych działań niepożądanych. Może być potrzebna pilna pomoc medyczna.

Ciężkie zaburzenia żołądka lub jelit, objawy obejmują:
Niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):
- Krwawienie z żołądka, w postaci wymiotów z zawartością krwi, bądź drobinek wyglądających
jak fusy od kawy.
- Krwawienie z dolnego odcinka przewodu pokarmowego (odbytu), w postaci smolistych,
maziowatych stolców bądź krwawych biegunek.
- Owrzodzenie lub ubytki w błonie śluzowej żołądka lub jelit. Do objawów należą: niestrawność,
ból brzucha, gorączka, nudności, wymioty.
- Nasilenie objawów wrzodziejącego zapalenia jelita grubego lub choroby
Leśniowskiego-Crohna, objawiające się bólem, biegunką, wymiotami i zmniejszeniem masy
ciała.

Bardzo rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób):
- Zaburzenia czynności trzustki. Objawy obejmują silny ból brzucha, który promieniuje do
pleców.

Reakcje alergiczne, objawy obejmują:
Rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób):
- Ciężka reakcja alergiczna o nagłym początku, która powoduje trudności w oddychaniu lub
zawroty głowy (reakcja anafilaktyczna).
- Obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w połykaniu, pokrzywka i trudności w oddychaniu
(obrzęk naczynioruchowy).

Zaburzenia czynności wątroby, objawy obejmują:
Rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób):
- Uczucie zmęczenia, utrata apetytu, nudności lub wymioty, ból lub obrzęk z prawej strony
nadbrzusza, ciemne zabarwienie moczu, jasne stolce i zażółcenie skóry lub białkówek oczu
(toksyczne zapalenie wątroby).

6/6

Ciężkie wysypki skórne, objawy obejmują:
Bardzo rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób):
- Zwykle na początku występują objawy grypopodobne (złe samopoczucie, gorączka, ból głowy,
kaszel i ból stawów), a następnie pojawia się szybko rozprzestrzeniająca się, czerwona lub
fioletowa wysypka z bolesnymi pęcherzami oraz łuszczeniem się skóry, a także możliwymi
pęcherzykami w jamie ustnej, gardle, oczach i na narządach płciowych (zespół StevensaJohnsona i (lub) toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
zaburzenia krwi (eozynofilia), powiększenie węzłów chłonnych i zajęcie innych narządów
(reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi, znana również jako zespół DRESS).
Patrz także punkt 2.
- Charakterystyczna skórna reakcja alergiczna, zwana utrwaloną wysypką polekową, która
zazwyczaj nawraca w tym samym miejscu (miejscach) w wyniku ponownego zastosowania leku
i może przybierać postać okrągłych lub owalnych zaczerwienionych plam i obrzęku skóry,
pęcherzy (pokrzywki), swędzenia.

Zawał serca, objawy obejmują:
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Ból w klatce piersiowej, który może promieniować do szyi i ramion oraz w dół lewego ramienia.

Udar, objawy obejmują:
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Osłabienie mięśni oraz drętwienie, które mogą wystąpić po jednej stronie ciała.
- Nagłe zaburzenie zmysłu węchu, smaku, słuchu lub wzroku, uczucie dezorientacji.

Zapalenie opon mózgowych, objawy obejmują:
Bardzo rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób):
- Gorączka, nudności lub wymioty, sztywność karku, ból głowy, nadwrażliwość na jasne światło
oraz splątanie (najbardziej prawdopodobne u osób z zaburzeniami autoimmunologicznymi, jak
toczeń rumieniowaty układowy).

Inne możliwe działania niepożądane:

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):
- Ból w górnej części brzucha.
- Nudności, zgaga, zaparcia.

Często (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):
- Zawroty głowy, mrowienie, senność, zaburzenia czucia, ból głowy, uczucie pustki w głowie
- Zaburzenia widzenia
- Dzwonienie w uchu, zaburzenia słuchu
- Nasilenie niewydolności serca (obrzęk, duszność), przejściowe zwiększenie ciśnienia krwi
(występujące wkrótce po podaniu leku), nagłe zaczerwienienie
- Trudności w oddychaniu
- Wymioty (nudności, wymioty), zaburzenia trawienia, biegunka, zapalenie błony śluzowej jamy
ustnej
- Objawy ze strony skóry (np. świąd, wysypka, czerwone plamy), siniaki, zwiększona potliwość
- Ból mięśni
- Ból, uczucie gorąca lub zimna, ucisku, zaciskania lub uczucie ciężkości, uczucie osłabienia,
zmęczenie.

Niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):
- Zwiększenie stężenia potasu, gromadzenie się płynów (obrzęki)

7/6

- Zmiany nastroju, depresja, zmniejszona zdolność koncentracji, problemy z pamięcią, trudności
w zasypianiu lub zmiany we wzorcach śnienia
- Ataki i (lub) napady padaczkowe (drgawki)
- Nieregularne bicie serca (kołatanie)
- Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i stężenia bilirubiny (żółtaczka)
- Zaburzenia miesiączkowania
- Pragnienie.

Rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób):
- Ubytek słuchu
- Nagromadzenie się płynu w płucach
- Pogorszenie astmy
- Wypadanie włosów
- Zwiększona wrażliwość skóry na słońce, powstawanie pęcherzy i zmian na skórze
(pseudoporfiria)
- Osłabienie mięśni, ból mięśni
- Ból piersi.

Bardzo rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób):
- Zaburzenia krwi, takie jak niedokrwistość, zmiany liczby białych krwinek, mała liczba płytek
krwi, nieprawidłowości w morfologii krwi
- Pogorszenie choroby Parkinsona
- Zapalenie naczyń krwionośnych
- Zapalenie płuc
- Obrzęk gruczołów ślinowych
- Niewielkie zaburzenia w badaniach czynności wątroby
- Zaburzenia skóry z czerwonymi, swędzącymi plamami, zwykle na dłoniach, podeszwach stóp
i twarzy (rumień wielopostaciowy), zaostrzenie chorób skóry (np. liszaj płaski, rumień
guzowaty, toczeń rumieniowaty układowy (SLE)).
- Krew lub białko w moczu, zaburzenia czynności nerek, zapalenie nerek, inne choroby nerek.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Lęk
- Ruchy mimowolne (dystonia), drżenie, oczopląs
- Zaburzenia serca, które mogą powodować przyspieszenie, zwolnienie lub zmianę rytmu bicia
serca, bóle w klatce piersiowej (dławica piersiowa)
- Niskie ciśnienie krwi, objaw Raynauda (stan polegający na blednięciu i drętwieniu palców rąk
i stóp)
- Trudności w połykaniu
- Zwiększona potliwość
- Sztywność karku, ból stawów
- Ból lub nasilenie bólu w miejscu urazu lub stanu zapalnego, gorączka.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

8/6

### 5. Jak przechowywać Frimig Duo?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności (EXP) zamieszczonego na etykiecie i pudełku
tekturowym. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Frimig Duo

- Substancjami czynnymi leku są sumatryptan (w postaci sumatryptanu bursztynianu) i naproksen
sodowy. Każda tabletka zawiera 119 mg sumatryptanu bursztynianu, co odpowiada 85 mg
sumatryptanu i 500 mg naproksenu sodowego, co odpowiada 457 mg naproksenu.
- Pozostałe składniki leku to: wapnia wodorofosforan, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza
sodowa, sodu wodorowęglan, powidon, magnezu stearynian, talk i składniki otoczki
(hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), triacetyna, indygokarmin, lak aluminiowy (E 132)).

Jak wygląda Frimig Duo i co zawiera opakowanie

Lek Frimig Duo to tabletki powlekane o kształcie kapsułki w kolorze średniego odcienia niebieskiego,
o długości, szerokości i grubości 19 mm x 10 mm x 7 mm, z wytłoczonym oznakowaniem „85/500”
po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie.

Wielkości opakowań:
Blister: 3 i 9 tabletek

Podmiot odpowiedzialny
Orion Corporation
Orionintie 1
02200 Espoo
Finlandia

Wytwórca
Orion Corporation, Orion Pharma
Orionintie 1
02200 Espoo
Finlandia

Orion Corporation, Orion Pharma
Joensuunkatu 7
24100 Salo
Finlandia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

9/6

Orion Pharma Poland Sp. z o. o.
kontakt@orionpharma.info.pl

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w państwach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Austria, Włochy: Sumanet
Dania, Finlandia, Norwegia, Szwecja, Węgry: Nomigrin
Belgia, Estonia, Irlandia, Litwa, Łotwa: Migsun
Niemcy, Grecja, Francja, Hiszpania, Holandia, Portugalia: Suvexx
Polska, Republika Czeska, Słowacja: Frimig Duo

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 09/2025

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Frimig Duo, 85 mg + 500 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka zawiera 119 mg sumatryptanu bursztynianu, co odpowiada 85 mg sumatryptanu
i 500 mg naproksenu sodowego, co odpowiada 457 mg naproksenu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:
Każda tabletka zawiera 60 mg sodu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana (tabletka)

Tabletka powlekana o kształcie kapsułki, w kolorze średniego odcienia niebieskiego, o długości,
szerokości i grubości 19 mm x 10 mm x 7 mm z wytłoczonym oznakowaniem „85/500” po jednej
stronie i gładka po drugiej stronie.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Frimig Duo jest wskazany w doraźnym leczeniu napadu migrenowego bólu głowy
z aurą lub bez aury u dorosłych pacjentów, u których leczenie produktem leczniczym zawierającym
jedną substancję czynną okazało się niewystarczające.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli
Produkt leczniczy Frimig Duo jest wskazany w doraźnym leczeniu napadu migrenowego bólu głowy
i nie należy go stosować zapobiegawczo. Nie należy przekraczać zaleconych dawek sumatryptanu
z naproksenem.

Zaleca się, aby sumatryptan z naproksenem przyjąć możliwie jak najwcześniej po wystąpieniu
migrenowego bólu głowy. Jednakże, produkt leczniczy jest równie skuteczny, jeśli jest zastosowany
w późniejszym czasie, w okresie trwania napadu migreny.

Zalecana dawka dla dorosłych to jedna tabletka sumatryptanu z naproksenem o mocy 85 mg + 500 mg.

Jeśli pacjent nie reaguje na pierwszą dawkę sumatryptanu z naproksenem, nie należy podawać następnej
dawki podczas tego samego napadu migreny.

Jeśli pacjent zareagował na pierwszą dawkę, ale objawy nawracają, można przyjąć drugą dawkę, pod
warunkiem, że odstęp pomiędzy dwiema dawkami będzie wynosił co najmniej 2 godziny.

Maksymalna zalecana dawka w ciągu 24 godzin to 2 tabletki, przyjmowane w odstępach co najmniej
2 godzin.
Nie ustalono bezpieczeństwa leczenia więcej niż średnio 5 napadów migrenowy w okresie 30 dni.

Dzieci i młodzież

Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania sumatryptanu z naproksenem u dzieci w wieku
poniżej 18 lat.

Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)

Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania sumatryptanu z naproksenem u pacjentów
w podeszłym wieku, dlatego nie zaleca się stosowania produktu leczniczego w tej grupie wiekowej.
Pacjenci w podeszłym wieku są bardziej narażeni na związane z wiekiem zmniejszenie czynności
wątroby i nerek.

Zaburzenia czynności wątroby

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę
sumatryptanu z naproksenem. Sumatryptan z naproksenem jest przeciwwskazany u pacjentów
z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień B i C w skali Child-Pugh)
(patrz punkt 4.3). Nie zaleca się stosowania sumatryptanu z naproksenem u pacjentów z łagodnymi
zaburzeniami czynności wątroby (klasa A w skali Child-Pugh). Jeśli konieczne jest zastosowanie
sumatryptanu z naproksenem u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby, należy
zastosować tylko jedną dawkę w ciągu 24 godzin, a pacjenta należy monitorować podczas leczenia.

Zaburzenia czynności nerek

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę
sumatryptanu z naproksenem. Sumatryptan z naproksenem jest przeciwwskazany u pacjentów
ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (ang. Glomerular Filtration Rate, FR) < 30 mL/min/1,73 m2 pc.
(patrz punkt 4.3). U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek należy
zastosować tylko jedną dawkę w ciągu 24 godzin, a czynność nerek należy monitorować podczas leczenia.

Sposób podawania
Podanie doustne.
Tabletki produktu leczniczego Frimig Duo należy połykać w całości, popijając wodą. Tabletek nie
należy dzielić, kruszyć ani żuć, ponieważ może to wpływać na optymalną szybkość wchłaniania
produktu leczniczego.
Tabletki produktu leczniczego Frimig Duo można przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.

Sumatryptan z naproksenem jest przeciwwskazany u pacjentów:
• ciężką niewydolnością serca, z zawałem mięśnia sercowego lub z istniejącą chorobą
niedokrwienną serca, skurczami tętnicy wieńcowej (dławica Prinzmetala), chorobą naczyń
obwodowych, a także u pacjentów z podmiotowymi lub przedmiotowymi objawami choroby
niedokrwiennej serca w wywiadzie

• z udarem niedokrwiennym mózgu lub z napadowym przemijającym niedokrwieniem mózgu
(ang. Transient Ischaemic Attack, TIA) w wywiadzie, ze względu na większe ryzyko wystąpienia
udaru niedokrwiennego mózgu u tych pacjentów
• u których wcześniej wystąpiła reakcja nadwrażliwości (np. polipy w nosie, astma, zapalenie
błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywka), związane z przyjęciem
ibuprofenu, kwasu acetylosalicylowego (aspiryny) lub innych niesteroidowych leków
przeciwzapalnych i (lub) przeciwbólowych (NLPZ). Reakcje te mogą potencjalnie prowadzić do
zgonu. Zgłaszano ciężkie reakcje anafilaktyczne po zastosowaniu naproksenu u tych pacjentów.
• z krwawieniem z górnego odcinka przewodu pokarmowego w wywiadzie lub perforacją związaną
z leczeniem NLPZ lub
• z czynną, ostrą chorobą wrzodową lub krwawieniem z żołądka i (lub) dwunastnicy lub
nawracającą chorobą wrzodową i krwawieniami (dwa lub więcej wyraźnych epizodów
potwierdzonego owrzodzenia lub krwawienia)
• z umiarkowanym lub ciężkim nadciśnieniem tętniczym lub z łagodnym, niekontrolowanym
nadciśnieniem tętniczym
• z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (GFR < 30 mL/min/1,73 m2 pc.)
• z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby

Sumatryptanu z naproksenem nie wolno stosować:
• jednocześnie z ergotaminą lub pochodnymi ergotaminy (w tym metyzergidem) lub jakimkolwiek
tryptanem/agonistą receptora 5-hydroksytryptaminy1 (5-HT1)
• jednocześnie z odwracalnymi (np. moklobemid) lub nieodwracalnymi (np. selegilina)
inhibitorami monoaminooksydazy (ang. Monoamine Oxidase Inhibitors, MAO) (patrz punkt 4.5)
• w okresie dwóch tygodni od zakończenia leczenia inhibitorami MAO (patrz punkt 4.5)
• w czasie ostatniego trymestru ciąży (patrz punkt 4.6).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Tabletki zawierające sumatryptan z naproksenem można stosować wyłącznie u pacjentów z prawidłowo
rozpoznaną migreną.

Sumatryptan z naproksenem nie jest przeznaczony do leczenia migreny hemiplegicznej, podstawnej
i oftalmoplegicznej.

U pacjentów z uprzednio rozpoznaną migreną z nietypowym obrazem danego napadu bólu głowy oraz
u pacjentów z bólem głowy typu migrenowego, u których wcześniej nie rozpoznawano migreny, przed
podaniem sumatryptanu z naproksenem należy podjąć działania mające na celu wykluczenie innych,
potencjalnie ciężkich chorób neurologicznych (np. udar mózgu, TIA).

Działania niepożądane można ograniczyć poprzez stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez
najkrótszy czas niezbędny dla opanowania objawów występujących u pacjenta (patrz punkt 4.2 oraz
ryzyko dotyczące układu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego poniżej). Pacjenci długotrwale
leczeni lekami z grupy NLPZ powinni być objęci regularnym nadzorem lekarza w celu monitorowania
działań niepożądanych. Według International Headache Society (IHS), regularne przyjmowanie leków
na ostrą lub objawową migrenę przez ponad 9 dni w miesiącu i przez ponad 3 miesiące może
predysponować do występowania bólów głowy spowodowanych przez stosowanie leków
przeciwbólowych (ang. Medication Overuse Headache, MOH). Objawy te ustępują zwykle, ale nie
zawsze, po zaprzestaniu nadużywania leków przeciwbólowych.

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy i naczynia mózgowe

Sumatryptan
Sumatryptan, składnik produktu leczniczego Frimig Duo, może powodować skurcz naczyń
wieńcowych.

Sumatryptan z naproksenem jest przeciwwskazany u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem
tętniczym, chorobą niedokrwienną serca, zaburzeniami rytmu serca i zawałem mięśnia sercowego
w wywiadzie (patrz punkt 4.3). Nie zaleca się stosowania sumatryptanu z naproksenem u pacjentów
z chorobą niedokrwienną serca w wywiadzie rodzinnym lub u których występują czynniki ryzyka
choroby niedokrwiennej serca.

Po podaniu sumatryptanu mogą występować przemijające objawy, obejmujące ból oraz uczucie ucisku
w klatce piersiowej, czasami o znacznym nasileniu, które mogą promieniować do gardła (patrz
punkt 4.8). Jeżeli istnieje przypuszczenie, że objawy te mogą wskazywać na chorobę niedokrwienną
serca, nie należy przyjmować kolejnych dawek sumatryptanu i należy wykonać odpowiednie badania.

Nie należy stosować sumatryptanu u pacjentów z czynnikami ryzyka choroby niedokrwiennej serca,
w tym u osób nałogowo palących tytoń i pacjentów stosujących nikotynową terapię zastępczą, bez
uprzedniej oceny układu sercowo-naczyniowego (patrz punkt 4.3). Szczególną ostrożność należy
zachować u kobiet po menopauzie oraz u mężczyzn w wieku powyżej 40 lat, u których obecne są te
czynniki ryzyka. Nie u wszystkich pacjentów wcześniejsze badanie ujawnia istnienie choroby serca
i, w bardzo rzadkich przypadkach, ciężkie zdarzenia sercowo-naczyniowe mogą wystąpić u pacjentów,
u których nie zdiagnozowano wcześniej choroby serca.

Sumatryptan należy stosować ostrożnie u pacjentów z kontrolowanym, łagodnym nadciśnieniem
tętniczym, ponieważ u niewielkiej liczby pacjentów obserwowano przejściowe zwiększenie ciśnienia
tętniczego krwi i zwiększenie oporu naczyń obwodowych (patrz punkt 4.3).

Naproksen
Naproksen, składnik produktu leczniczego Frimig Duo, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym
(NLPZ). Stosowanie niektórych leków z grupy NLPZ wiąże się ze zwiększoną częstością występowania
niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych (takich jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu lub
zdarzenia zakrzepowe), które mogą prowadzić do zgonu. Ryzyko może zwiększać się wraz z czasem
trwania leczenia. Pacjenci z chorobami sercowo-naczyniowymi lub czynnikami ryzyka chorób
sercowo-naczyniowych mogą być narażeni na większe ryzyko występowania tych zdarzeń.

Stosowanie NLPZ, takich jak naproksen sodowy, który jest składnikiem leku Frimig Duo, może
powodować retencję sodu przez nerki w sposób zależny od dawki, co może prowadzić do zwiększenia
ciśnienia tętniczego krwi i (lub) zaostrzenia zastoinowej niewydolności serca.

Dane z badań klinicznych i dane epidemiologiczne wskazują, że przyjmowanie niektórych leków
z grupy NLPZ (szczególnie w dużych dawkach przez długi czas) może być związane z niewielkim
zwiększeniem ryzyka zatorów w tętnicach (np. zawał serca lub udar). Mimo, że z danych wynika,
że przyjmowanie naproksenu sodowego w małych dawkach (1000 mg na dobę) może być związane
z małym ryzykiem, jednak nie można całkowicie wykluczyć tego ryzyka.

Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, chorobą
niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgu powinni być leczeni
naproksenem bardzo rozważnie. Podobną rozwagę należy zachować przed rozpoczęciem długotrwałego
leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia (np. nadciśnienie tętnicze,
hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu).

Krwawienie z przewodu pokarmowego, owrzodzenie lub perforacja

Naproksen
Dla wszystkich leków z grupy NLPZ zgłaszano krwawienia z przewodu pokarmowego i powstawanie
owrzodzeń lub perforacji, które mogą zakończyć się zgonem, występujące w każdym okresie leczenia,
z objawami ostrzegawczymi lub poważnymi zdarzeniami dotyczącymi przewodu pokarmowego
w wywiadzie lub bez takich objawów lub zdarzeń.

Ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji wzrasta wraz
ze zwiększaniem dawki, u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, w szczególności
w przypadkach powikłanych krwawieniem lub perforacją (patrz punkt 4.3), oraz u osób w podeszłym
wieku. W tej grupie pacjentów, leczenie należy rozpocząć od najmniejszej dostępnej dawki. U tych
pacjentów, jak również w grupie pacjentów wymagających jednoczesnego leczenia małymi dawkami
kwasu acetylosalicylowego oraz innymi lekami zwiększającymi ryzyko działań niepożądanych
ze strony układu pokarmowego, należy rozważyć skojarzone leczenie produktami leczniczymi
działającymi ochronnie (np. mizoprostolem lub inhibitorami pompy protonowej) (patrz punkt 4.5).

Pacjenci z toksycznymi działaniami na przewód pokarmowy w wywiadzie, zwłaszcza osoby
w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy brzuszne (zwłaszcza krwawienia
z przewodu pokarmowego), szczególnie na początku leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów
otrzymujących jednocześnie produkty lecznicze, które mogą zwiększać ryzyko powstawania owrzodzeń
lub krwawienia, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna,
selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny oraz produkty przeciwdziałające agregacji
płytek krwi, takie jak kwas acetylosalicylowy (patrz punkt 4.5).

W przypadku wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego lub owrzodzenia przewodu
pokarmowego u pacjentów otrzymujących naproksen, należy przerwać podawanie produktu leczniczego
(patrz punkt 4.3). Leki z grupy NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu
pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie okrężnicy, choroba Crohna), ponieważ leki te
mogą zaostrzyć przebieg tych chorób (patrz punkt 4.8).

Zespół serotoninowy

Sumatryptan
Istnieją rzadkie doniesienia po wprowadzeniu do obrotu opisujące pacjentów z zespołem
serotoninowym (w tym zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomicznego układu nerwowego
oraz zaburzenia nerwowo-mięśniowe) po zastosowaniu selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego
serotoniny (ang. Selective Serotonin Reuptake Inhibitor, SSRI) i sumatryptanu. Zespół serotoninowy
odnotowano po jednoczesnym podaniu tryptanów i inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny
i noradrenaliny (ang. Serotonin Noradrenaline Reuptake Inhibitors, SNRI). W przypadku, gdy
jednoczesne leczenie sumatryptanem i SSRI lub SNRI jest klinicznie uzasadnione, zaleca się
odpowiednią obserwację pacjenta (patrz punkt 4.5).

Ciężkie skórne działania niepożądane (ang. Severe Cutaneous Adverse Reactions, SCAR):

Naproksen
Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano w związku ze stosowaniem naproksenu
występowanie złuszczającego zapalenia skóry, zespół Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson’s
Syndrome, SJS), toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (ang. Toxic Epidermal Necrolysis,
TEN) oraz reakcji polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (ang. Drug Reaction with
Eosinophilia and Systemic Symptoms, zespół DRESS), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do
zgonu (patrz punkt 4.8). Ryzyko wystąpienia tych działań jest prawdopodobnie największe na początku
terapii: większość powikłań notowano w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. Jeżeli wystąpią objawy
przedmiotowe i podmiotowe wskazujące na te reakcje, należy natychmiast przerwać stosowanie
produktu leczniczego Frimig Duo. Jeśli podczas stosowania produktu leczniczego Frimig Duo
u pacjenta wystąpi SJS lub TEN lub zespół DRESS, należy zaprzestać stosowania produktu leczniczego
Frimig Duo i nigdy nie należy ponownie rozpoczynać leczenia nim.

Reakcje hematologiczne

Naproksen
Naproksen hamuje agregację płytek krwi i powoduje wydłużenie czasu krwawienia. W trakcie
stosowania produktów leczniczych zawierających naproksen należy uważnie obserwować pacjentów
z zaburzeniami krzepnięcia lub otrzymujących leki zaburzające hemostazę (patrz punkt 4.5).

Drgawki

Sumatryptan
Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania sumatryptanu u pacjentów z napadami
drgawkowymi w wywiadzie lub z innymi czynnikami ryzyka, mogącymi zmniejszać próg drgawkowy,
ponieważ podczas stosowania sumatryptanu opisywano występowanie napadów drgawkowych
(patrz punkt 4.8).

Reakcje nadwrażliwości

Sumatryptan
U pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na sulfonamidy może wystąpić reakcja alergiczna na
sumatryptan. Nasilenie reakcji może być różnego stopnia – od nadwrażliwości skórnej do anafilaksji.
Dowody na występowanie alergii krzyżowej są ograniczone, niemniej jednak u takich pacjentów
sumatryptan należy stosować z ostrożnością.

Naproksen
Reakcje nadwrażliwości mogą wystąpić u pacjentów wykazujących szczególną skłonność do takich
reakcji. Reakcje anafilaktyczne (rzekomoanafilaktyczne) mogą wystąpić zarówno u pacjentów
z reakcjami nadwrażliwości jak i bez reakcji nadwrażliwości w wywiadzie po ekspozycji na kwas
acetylosalicylowy, inne leki z grupy NLPZ lub produkty lecznicze zawierające naproksen. Mogą one
również wystąpić u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym, reakcjami bronchospastycznymi
(np. astma), zapaleniem błony śluzowej nosa i polipów nosa w wywiadzie. Reakcje
rzekomoanafilaktyczne, podobnie jak reakcje anafilaktyczne, mogą prowadzić do zgonu pacjenta.

Wpływ na nerki

Naproksen
Stan odwodnienia podczas stosowania przeciwzapalnego leku przeciwbólowego (tj. NLPZ) zwiększa
ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek, z tego względu należy wyrównać ewentualne
odwodnienie pacjenta przed rozpoczęciem leczenia naproksenem. Leczenie naproksenem należy
rozpoczynać ostrożnie u pacjentów ze znacznym odwodnieniem w wywiadzie. Podobnie jak
w przypadku innych przeciwzapalnych leków przeciwbólowych, długotrwałe leczenie naproksenem
powodowało martwicę brodawek nerkowych i inne patologiczne zmiany nerek.

Podawanie leków z grupy NLPZ może powodować zależne od dawki zahamowanie tworzenia się
prostaglandyn i przyśpieszać wystąpienie niewydolności nerek. Do pacjentów z grupy zwiększonego
ryzyka wystąpienia takich reakcji należą pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, niewydolnością
serca, zaburzeniami czynności wątroby, przyjmujący leki moczopędne, inhibitory konwertazy
angiotensyny (ang. Angiotensin Converting Enzyme Inhibitors, ACE) i antagonistów receptora
angiotensyny II oraz osoby w podeszłym wieku. U tych pacjentów należy również monitorować
czynność nerek (patrz także punkt 4.2).

Istnieją doniesienia o przypadkach występowania zaburzeń czynności nerek, niewydolności nerek,
ostrego śródmiąższowego zapalenia nerek, krwiomoczu, białkomoczu, martwicy brodawek nerkowych,
a w sporadycznych przypadkach zespołu nerczycowego związanych ze stosowaniem naproksenu.

Zaburzenia układu oddechowego

Naproksen
Należy zachować ostrożność w przypadku podawania produktu leczniczego pacjentom z czynną lub
w wywiadzie astmą oskrzelową oraz chorobami alergicznymi, ponieważ zgłaszano, że leki z grupy
NLPZ mogą u tych pacjentów wywołać skurcz oskrzeli.

Osoby w podeszłym wieku

Naproksen
U pacjentów w podeszłym wieku i (lub) osłabionych istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia działań
niepożądanych związanych z przyjmowaniem leków z grupy NLPZ, w szczególności krwawień
i perforacji w obrębie przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu (patrz punkt 4.2).
Nie zaleca się długotrwałego stosowania leków z grupy NLPZ u tych pacjentów. Jeśli konieczne jest
długotrwałe leczenie, pacjentów należy poddawać regularnym badaniom.

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek

Naproksen
Podobnie jak w przypadku innych leków z grupy NLPZ, może wystąpić zwiększenie wartości jednego
lub kilku badań czynności wątroby. Zaburzenia ze strony wątroby są częściej wynikiem reakcji
nadwrażliwości niż bezpośrednim objawem toksyczności. Ostre reakcje wątrobowe, w tym żółtaczka
lub zapalenie wątroby (niektóre przypadki zapalenia mogą być śmiertelne) obserwowano po
zastosowaniu tego produktu leczniczego, podobnie jak po zastosowaniu innych leków z grupy
niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Odnotowano przypadki reakcji krzyżowych.

Należy zachować szczególną ostrożność podając naproksen pacjentom z niewydolnością nerek,
zwłaszcza w przypadku długotrwałego leczenia. Należy także zapewnić takim pacjentom odpowiednią
diurezę.

W przypadku zmniejszonego przepływu nerkowego, zaleca się monitorowanie czynności nerek, przed
i w trakcie leczenia naproksenem.

Sumatryptan
Sumatryptan należy stosować z ostrożnością u pacjentów ze schorzeniami mogącymi w istotny sposób
oddziaływać na wchłanianie, metabolizm lub wydalanie leku, np. z zaburzeniami czynności wątroby
(stopień A lub B wg klasyfikacji Childa-Pugha, patrz punkty 4.2 oraz 5.2) lub nerek.

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami z grupy NLPZ

Naproksen
Nie należy stosować produktów leczniczych zawierających naproksen jednocześnie z innymi
niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, w tym z lekami z grupy selektywnych inhibitorów
cyklooksygenazy-2, ze względu na skumulowane ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych,
związanych ze stosowaniem leków z grupy NLPZ.

Wpływ na narząd wzroku

Naproksen
U osób stosujących niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym naproksen, rzadko obserwowano
zaburzenia oka (patrz punkt 4.8), jednak nie udało się ustalić związku przyczynowo-skutkowego.
Pacjenci, u których wystąpiły zaburzenia widzenia podczas leczenia naproksenem, powinni poddać się
badaniu okulistycznemu.

Inne ostrzeżenia

Sumatryptan
Działania niepożądane mogą występować częściej podczas jednoczesnego stosowania tryptanów
i produktów roślinnych zawierających dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum).

Naproksen
Ze względu na działanie przeciwgorączkowe i przeciwzapalne, naproksen może zmniejszać gorączkę
i stan zapalny, zmniejszając tym samym przydatność tych objawów w rozpoznaniu choroby.

Długotrwałe stosowanie jakichkolwiek leków przeciwbólowych stosowanych w bólu głowy może
nasilić istniejący ból głowy. Jeśli taka sytuacja wystąpi lub pacjent podejrzewa jej wystąpienie,
powinien skonsultować się z lekarzem, a leczenie należy przerwać. U pacjentów, którzy często lub
codziennie mają bóle głowy, pomimo (lub wskutek) regularnego stosowania leków na ból głowy, należy
brać pod uwagę diagnozę występowania bólu głowy w wyniku nadużywania leków przeciwbólowych.

U pacjentów, u których występuje uogólniony toczeń rumieniowaty (ang. Systemic Lupus
Erythematosus, SLE) lub mieszana choroba tkanki łącznej może wystąpić zwiększone ryzyko
aseptycznego zapalenia opon mózgowych (patrz punkt 4.8).

U kilku pacjentów odnotowano łagodny obrzęk obwodowy.

W badaniach metabolicznych nie zaobserwowano retencji sodu, ale nie można wykluczyć,
że u niektórych pacjentów z (przypuszczalnie) nieprawidłową czynnością serca występuje większe
ryzyko ujawnienia się tego działania niepożądanego.

Jeśli skóra zaczyna być delikatna, pojawią się pęcherze lub inne objawy wskazujące na pseudoporfirię,
leczenie należy przerwać, i uważnie obserwować pacjenta.

W wyjątkowych przypadkach, ospa może powodować ciężkie powikłania w postaci zakażeń skóry
i tkanek miękkich. Do dziś nie można wykluczyć możliwości, że leki z grupy NLPZ przyczyniają się do
nasilenia tych zakażeń. Dlatego zaleca się, aby unikać stosowania naproksenu w przypadku ospy
wietrznej.

Osoby w podeszłym wieku
Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku, kiedy duże dawki naproksenu są podawane
pacjentom w podeszłym wieku, ponieważ istnieją doniesienia, że u tych pacjentów występuje
zwiększone stężenie wolnej frakcji naproksenu.
U pacjentów w podeszłym wieku podczas stosowania leków z grupy NLPZ częściej występują działania
niepożądane, zwłaszcza krwawienia i owrzodzenia w przewodzie pokarmowym, które mogą prowadzić
do zgonu (patrz punkt 4.2).

Substancje pomocnicze:
Produkt leczniczy zawiera 60 mg sodu na tabletkę, co odpowiada 3% zalecanej przez WHO
maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie przeprowadzono badań interakcji leku Frimig Duo z innymi lekami. Należy oczekiwać, że po
zastosowaniu produktu leczniczego Frimig Duo mogą wystąpić interakcje zidentyfikowane dla
poszczególnych substancji czynnych stosowanych osobno.

Ergotamina lub inny tryptan/agonista receptora 5-HT1

Sumatryptan
Stwierdzono, że produkty lecznicze zawierające alkaloidy sporyszu powodują przedłużony skurcz
naczyń krwionośnych. Ponieważ istnieją teoretyczne przesłanki, że działania tych leków mogą się
sumować, przeciwwskazane jest podawanie produktów leczniczych zawierających alkaloidy sporyszu
lub pochodnych alkaloidów sporyszu (takich, jak dihydroergotamina lub metysergid) w ciągu 24 godzin
od podania sumatryptanu z naproksenem (patrz punkt 4.3).

Nie przeprowadzono badań dotyczących podawania sumatryptanu z naproksenem z innymi
agonistami receptora 5-HT1 u pacjentów z migreną. Ze względu na teoretyczną możliwość zwiększenia
ryzyka wystąpienia skurczu naczyń wieńcowych podczas jednoczesnego stosowania agonistów
receptora 5-HT1, przeciwskazane jest stosowanie tych produktów leczniczych w odstępie krótszym niż
24 godziny (patrz punkt 4.3).

Inhibitory monoaminooksydazy

Sumatryptan
W badaniach przeprowadzonych na ograniczonej liczbie pacjentów, inhibitory MAO powodowały
zmniejszenie klirensu sumatryptanu bursztynianu, zwiększając znacznie jego ekspozycję
ogólnoustrojową. Dlatego, leczenie sumatryptanem z naproksenem jest przeciwwskazane u pacjentów
przyjmujących inhibitory MAO oraz w okresie dwóch tygodni od zakończenia leczenia inhibitorami
MAO (patrz punkt 4.3).

Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny

Sumatryptan
Istnieją rzadkie doniesienia po wprowadzeniu do obrotu opisujące pacjentów z zespołem
serotoninowym (w tym zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomicznego układu nerwowego
oraz zaburzenia nerwowo-mięśniowe) po zastosowaniu selektywnych SSRI i sumatryptanu. Zespół
serotoninowy odnotowano po jednoczesnym podaniu tryptanów i SNRI (patrz punkt 4.4).

Naproksen
Istnieje zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4) w przypadku
jednoczesnego stosowania SSRI z lekami z grupy NLPZ.

Leki przeciwzakrzepowe

Naproksen
Stosowanie leków z grupy NLPZ z lekami przeciwzakrzepowymi, jak warfaryna i heparyna, uznawane
jest za niebezpieczne, o ile pacjent nie jest objęty nadzorem medycznym, ponieważ leki z grupy NLPZ
mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (patrz punkt 4.4).

Metotreksat

Naproksen
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania naproksenu z metotreksatem z powodu
możliwego nasilenia toksyczności metotreksatu, gdyż w badaniach na zwierzętach wykazano,
że naproksen i inne leki z grupy NLPZ zmniejszają wydalanie kanalikowe metotreksatu.

Glikozydy nasercowe

Naproksen
Leki z grupy NLPZ mogą zwiększać stężenie glikozydów nasercowych w osoczu w przypadku
jednoczesnego stosowania z glikozydami nasercowymi, takimi jak digoksyna. Konieczna może być

zwiększona kontrola podczas jednoczesnego leczenia lekami z grupy NLPZ i po jego zakończeniu oraz
dostosowanie dawki glikozydów naparstnicy.

Lit

Sumatryptan
Jednoczesne stosowanie sumatryptanu i litu może zwiększyć ryzyko wystąpienia zespołu
serotoninergicznego.

Naproksen
Zaleca się kontrolowanie stężenie litu w surowicy po przerwaniu lub rozpoczęcia leczenia NLPZ,
ponieważ może to spowodować zwiększenie stężenia litu w surowicy.

Cyklosporyna

Naproksen
Tak jak w przypadku innych leków z grupy NLPZ należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego
stosowania z cyklosporyną, ze względu na zwiększone ryzyko nefrotoksyczności.

Takrolimus

Naproksen
Jednoczesne stosowanie leków z grupy NLPZ z takrolimusem może powodować nefrotoksyczność.

Kwas acetylosalicylowy

Naproksen
Kliniczne dane farmakodynamiczne wskazują, że jednoczesne (przyjmowanie naproksenu przez okres
dłuższy niż jeden dzień, może hamować wpływ małych dawek kwasu acetylosalicylowego na
aktywność płytek krwi, co może trwać do kilku dni po zaprzestaniu stosowania naproksenu. Znaczenie
kliniczne tego działania nie jest znane.

Leki przeciwpłytkowe

Naproksen
Istnieje zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4) podczas
jednoczesnego stosowania leków przeciwpłytkowych z NLPZ.
Badania eksperymentalne wykazały, że klopidogrel zwiększa ryzyko krwawienia z przewodu
pokarmowego wynikające z podania naproksenu. Prawdopodobnie dotyczy to wszystkich leków z grupy
NLPZ.
Leków z grupy NLPZ nie należy łączyć z tyklopidyną ze względu na ryzyko sumowania się
hamującego wpływu na czynność płytek krwi.

Badania laboratoryjne

Nie przeprowadzono badań oceniających, czy sumatryptan z naproksenem mogą zmieniać wyniki
powszechnie stosowanych klinicznych badań laboratoryjnych.

Sumatryptan
Nie jest znany wpływ sumatryptanu bursztynianu na powszechnie stosowane badania laboratoryjne.

Naproksen
Sugeruje się, że należy przerwać stosowanie naproksenu na 48 godzin przed badaniem czynności
nadnerczy, gdyż może on wpływać na oznaczanie 17-ketosteroidów. Naproksen może także wpływać na
oznaczanie kwasu 5-hydroksy-3-indolilooctowego w moczu.

Naproksen może hamować agregację płytek krwi i wydłużać czas krwawienia. Należy pamiętać o tym
działaniu przy określaniu czasu krwawienia.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Naproksen
Zahamowanie syntezy prostaglandyny może mieć niekorzystny wpływ na ciążę i (lub) rozwój zarodka
i (lub) płodu. Dane z badań epidemiologicznych sugerują zwiększone ryzyko poronień oraz wad
wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyny we wczesnej
ciąży. Całkowite ryzyko wystąpienia wad wrodzonych układu sercowo-naczyniowego zwiększyło się
z mniej niż 1% do około 1,5%. Ryzyko spowodowane jest zwiększeniem dawki lub wydłużeniem czasu
trwania leczenia.

Od 20. tygodnia ciąży stosowanie naproksenu może powodować małowodzie spowodowane
zaburzeniami czynności nerek płodu. Może ono wystąpić krótko po rozpoczęciu leczenia i zwykle
ustępuje po jego przerwaniu. Ponadto, zgłaszano przypadki zwężenia przewodu tętniczego po leczeniu
w drugim trymestrze, z których większość ustąpiła po zaprzestaniu leczenia.

Podczas trzeciego trymestru ciąży wszelkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na:
• szkodliwe działanie na płuca i serce (przedwczesne zwężenie i (lub) zamknięcie przewodu
tętniczego i nadciśnienie płucne)
• zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem
(patrz powyżej i poniżej).

Matkę i noworodka pod koniec ciąży na:
• możliwe wydłużenie czasu krwawienia jako skutek przeciwagregacyjny, który może wystąpić
nawet po małych dawkach produktu leczniczego
• hamowanie skurczów macicy, co powoduje opóźniony lub przedłużony poród.

Sumatryptan
Dane z obserwacji po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu dotyczące stosowania
sumatryptanu w pierwszym trymestrze ciąży uzyskano od grupy ponad 1000 kobiet. Wprawdzie dane te
nie zawierają wystarczających informacji do wyciągnięcia ostatecznych wniosków, jednak nie wskazują
na zwiększone ryzyko wrodzonych wad wrodzonych. Doświadczenia dotyczące zastosowania
sumatryptanu w drugim i trzecim trymestrze ciąży są ograniczone.

Sumatryptan z naproksenem
Nie należy stosować produktu leczniczego Frimig Duo w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, o ile nie
jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli produkt leczniczy Frimig Duo jest stosowany przez kobietę, która
planuje zajście w ciążę lub jest w pierwszym lub drugim trymestrze ciąży, dawka powinna być
możliwie najmniejsza, a czas leczenia jak najkrótszy. Należy rozważyć przedporodowe monitorowanie
w kierunku małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego po ekspozycji na produkt leczniczy Frimig
Duo przez kilka dni od 20. tygodnia ciąży. W razie stwierdzenia małowodzia lub zwężenia przewodu
tętniczego należy zaprzestać stosowania produktu leczniczego Frimig Duo.

Produkt leczniczy Frimig Duo jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.3).

Karmienie piersią

Zgłaszano, że obydwie substancje czynne produktu leczniczego Frimig Duo, sumatryptan i naproksen
sodowy przenikają do mleka ludzkiego. Sumatryptan przenika do mleka kobiecego, a średnie wartości
względnej dawki przyjętej przez niemowlęta po podaniu matce pojedynczej dawki sumatryptanu

stanowią < 4% dawki przyjętej przez matkę. Ze względu na możliwość wystąpienia działań
niepożądanych tych substancji u noworodków, należy unikać stosowania produktu leczniczego Frimig
Duo u matek karmiących piersią. Należy pozbyć się mleka odciągniętego w ciągu 12 godzin po
zakończeniu leczenia.

Płodność

Stosowanie naproksenu, podobnie jak innych leków, o których wiadomo, że hamują syntezę
cyklooksygenazy/prostaglandyn, może zaburzać płodność i nie jest zalecane u kobiet, które planują
zajście w ciążę. W przypadku kobiet, które mają trudności z zajściem w ciążę lub są poddawane
badaniom w związku z niepłodnością, należy rozważyć odstawienie naproksenu.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych
i obsługiwania maszyn.
Frimig Duo może powodować senność i zawroty głowy. Może to wpływać na zdolność prowadzenia
pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Ponieważ produkt leczniczy Frimig Duo zawiera zarówno sumatryptanu bursztynian, jak i naproksen
sodowy, po zastosowaniu złożonego produktu leczniczego mogą wystąpić działania niepożądane
zidentyfikowane dla poszczególnych substancji czynnych, stosowanych osobno.

Po zastosowaniu agonistów 5-HT1, takich jak sumatryptan, wystąpiły ciężkie zdarzenia sercowe, w tym
niektóre zakończone zgonem. Zdarzenia te występują bardzo rzadko, większość z nich zgłaszano
u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia choroby wieńcowej (CAD). Zgłaszane zdarzenia
obejmowały skurcz tętnicy wieńcowej, przemijające niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał mięśnia
sercowego, częstoskurcz komorowy i migotanie komór (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Najczęstsze działania niepożądane leków z grupy NLPZ, takich jak naproksen, dotyczą przewodu
pokarmowego. Do najcięższych z nich należą owrzodzenie przewodu pokarmowego z krwawieniem lub
bez krwawienia. Zgony występowały szczególnie u osób w podeszłym wieku.

Najczęściej występującymi (częstość występowania ≥2%) działaniami niepożądanymi sumatryptanu
z naproksenem, zgłaszanymi w badaniach klinicznych u dorosłych były: zawroty głowy, senność,
parestezje, nudności, suchość w jamie ustanej, niestrawność, uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej.
Podczas leczenia sumatryptanem z naproksenem nie uzyskano żadnych nowych informacji dotyczących
bezpieczeństwa stosowania, w porównaniu ze znanym profilem bezpieczeństwa dla poszczególnych
substancji czynnych.

Tabelaryczna lista działań niepożądanych
Częstość występowania zdefiniowano następująco: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10);
niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000);
częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Sumatryptan

Klasyfikacja układów
i narządów
Często Rzadko Bardzo rzadko Nieznana

Zaburzenia układu
immunologicznego
Reakcje
nadwrażliwości,

począwszy od
nadwrażliwości
skórnej (takiej jak
pokrzywka) do
wstrząsu
anafilaktycznego
Zaburzenia
psychiczne
Lęk

Zaburzenia układu
nerwowego
Zawroty głowy,
mrowienie,
senność,
zaburzenia czucia
w tym parestezje
i niedoczulica

Drgawki*, drżenie,
dystonia, oczopląs,
mroczki

Zaburzenia oka Migotanie,
podwójne
widzenie,
ograniczenie pola
widzenia. Utrata
wzroku, w tym
trwałe wady**
Zaburzenia serca Bradykardia,
tachykardia,
kołatanie serca,
zaburzenia rytmu
serca, przejściowe
zmiany
niedokrwienne
w EKG, skurcz
naczyń
wieńcowych serca,
dławica piersiowa,
zawał mięśnia
sercowego (patrz
punkt 4.3 i 4.4)
Zaburzenia
naczyniowe
Przejściowe
zwiększenie
ciśnienia
tętniczego krwi,
występujące
wkrótce po
podaniu produktu.
Nagłe
zaczerwienienie
twarzy

Niedociśnienie,
zespół Raynauda.

Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i
śródpiersia

Duszność

Zaburzenia żołądka i
jelit
Nudności
i wymioty***
Niedokrwienne
zapalenie jelita
grubego, biegunka,
dysfagia

Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej
Nadmierne pocenie

Zaburzenia
mięśniowo-szkieletowe
i tkanki łącznej

Bóle mięśni Sztywność karku,
bóle stawów

Zaburzenia układu
rozrodczego i piersi
Ból piersi

Zaburzenia ogólne i
stany w miejscu
podania

Ból, uczucie
gorąca lub zimna,
ucisk lub
zaciskanie (zwykle
przejściowe, mogą
być nasilone i
mogą dotyczyć
dowolnej części
ciała, w tym klatki
piersiowej
i gardła). Uczucie
osłabienia,
zmęczenie (oba
objawy są zwykle
łagodne lub
umiarkowane
i przemijające)

Aktywacja bólu
w miejscu urazu
lub stanu
zapalnego

Badania
diagnostyczne
W pojedynczych
przypadkach
obserwowano
niewielkie
zaburzenia
wyników badań
czynnościowych
wątroby
* Niektóre z nich występowały u pacjentów z drgawkami w wywiadzie lub stanami predysponującymi
do drgawek. Istnieją również doniesienia u pacjentów, u których nie występują takie czynniki
predysponujące.

** Zaburzenia widzenia mogą również wystąpić niezależnie podczas napadu migreny.

*** Występują u niektórych pacjentów, ale nie jest jasne, czy są zależne od sumatryptanu, czy od
choroby podstawowej.

Naproksen

Klasyfikacja
układów i
narządów

Bardzo
często
Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Nieznana

Zaburzenia krwi i
układu chłonnego
Eozynofilia,
trombocytopenia,
leukopenia,
pancytopenia,
niedokrwistość
hemolityczna,
niedokrwistość
aplastyczna,
agranulocytoza

Zaburzenia
układu
immunologicznego

Reakcje
nadwrażliwości,
reakcja
anafilaktyczna,
obrzęk
naczynioruchowy
Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania

Hiperkaliemia,
zatrzymanie
płynów
Zaburzenia
psychiczne
Zmiany
nastroju,
depresja,
zaburzenia
koncentracji,
zaburzenia
czynności
poznawczych,
bezsenność,
zaburzenia snu
Zaburzenia
układu
nerwowego

Ból głowy,
zawroty
głowy,
uczucie
pustki
w głowie

Drgawki Aseptyczne
zapalenie opon
mózgowych,
pogorszenie
choroby
Parkinsona
Zaburzenia oka Zaburzenia
widzenia
Zaburzenia ucha i
błędnika
Szum
w uszach,
zaburzenia
słuchu

Utrata słuchu

Zaburzenia
serca*)
Nasilenie
niewydolności serca
(obrzęki,
duszność)

Kołatanie
serca

Zaburzenia
naczyniowe*)
Zapalenie naczyń

Zaburzenia
układu
oddechowego,
klatki piersiowej i
śródpiersia

Obrzęk płuc,
pogorszenie
astmy

Eozynofilowe
zapalenie płuc

Zaburzenia
żołądka i jelit**)
Ból w
nadbrzuszu,
zgaga,
nudności,
zaparcia

Zapalenie
jamy ustnej,
biegunka,
wymioty,
niestrawność

Owrzodzenie
żołądka i jelit,
krwawienia
z przewodu
pokarmowego
i (lub)
perforacja
przewodu
pokarmowego,
krwiste
wymioty,

Zapalenie
gruczołów
ślinowych,
zapalenie trzustki

smoliste
stolce,
zaostrzenie
wrzodziejąceg
o zapalenia
jelita grubego
i choroby
Crohna
Zaburzenia
wątroby i dróg
żółciowych

Zwiększenie
aktywności
enzymów
wątrobowych,
żółtaczka

Toksyczne
zapalenie wątroby

Zaburzenia skóry
i tkanki
podskórnej

Świąd,
wysypki
skórne,
pokrzywka,
nadmierne
pocenie,
plamica,
wybroczyny

Wypadanie
włosów,
nadwrażliwość na
światło,
pseudoporfiria

Zaostrzenie
liszaja płaskiego,
zaostrzenie
rumienia
guzowatego,
zaostrzenie
tocznia
rumieniowatego
(ang. lupus
erythematosus
disseminatus,
SLE), toksyczne
martwicze
oddzielanie się
naskórka, rumień
wielopostaciowy,
zespół StevensaJohnsona

Reakcja
polekowa z
eozynofilią
i objawami
układowymi
(zespół
DRESS),
patrz punkt
4.4),
utrwalona
wysypka
polekowa

Zaburzenia
mięśniowo-szkielet
owe i tkanki
łącznej

Ból mięśni,
osłabienie mięśni

Zaburzenia nerek
i dróg moczowych
Krwiomocz,
niewydolność
nerek,
kłębuszkowe
zapalenie nerek,
śródmiąższowe
zapalenie nerek,
zespół
nerczycowy,
martwica
brodawek
nerkowych.
Zaburzenia
układu
rozrodczego i
piersi

Zaburzenia
miesiączkowania

Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu
podania

Uczucie
zmęczenia
Pragnienie Gorączka

Opis wybranych działań niepożądanych

*) W związku z leczeniem NLPZ zgłaszano występowanie obrzęków, nadciśnienia tętniczego
i niewydolności serca. Informacje z badań klinicznych oraz dane epidemiologiczne sugerują,
że stosowanie naproksenu, zwłaszcza w dużych dawkach i długotrwale, może wiązać się z nieznacznie
zwiększonym ryzykiem zakrzepicy w tętnicach (na przykład zawału mięśnia sercowego lub udaru
mózgu).

**) Przewód pokarmowy: Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu
pokarmowego. Mogą wystąpić owrzodzenia, perforacje i krwawienia z przewodu pokarmowego. Mogą
one czasami zagrażać życiu, szczególnie w przypadku osób starszych. Po zastosowaniu naproksenu
zgłaszano nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, zgagę, ból brzucha, smoliste stolce, krwawe
wymioty, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej i zaostrzenie zapalenia okrężnicy lub choroby Crohna.
Rzadziej obserwowano zapalenie żołądka.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane do podmiotu odpowiedzialnego lub za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy podmiotowe i przedmiotowe

Objawy związane z przedawkowaniem naproksenu
Objawy przedawkowania mogą obejmować nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, senność, zawroty
głowy, dezorientację, biegunkę, krwawienie z przewodu pokarmowego, drgawki (rzadko), przemijające
zmiany w czynności wątroby, hipotrombinemię, niewydolność nerek, bezdech i kwasicę metaboliczną.

Objawy związane z przedawkowaniem sumatryptanu
Dawki doustne większe niż 400 mg oraz dawki podane podskórnie większe niż 16 mg nie powodowały
innych działań niepożądanych niż opisane wcześniej w punkcie 4.8 Charakterystyki Produktu
Leczniczego.

Leczenie

Leczenie związane z przedawkowaniem naproksenu
W razie potrzeby, pacjentów należy leczyć objawowo. W ciągu godziny należy podać pacjentowi
węgiel aktywowany, aby zahamować wchłanianie naproksenu i przerwać jego krążenie
jelitowo-wątrobowe.

Hemodializa nie zmniejsza stężenia naproksenu w osoczu ze względu na jego wysoki stopień wiązania
z białkami osocza. Hemodializa może być jednak korzystna u pacjentów z niewydolnością nerek, którzy
zażyli naproksen. Hemodializa może przyspieszyć wydalanie głównego metabolitu naproksenu,
6-O-demetylonaproksenu.

Należy rozważyć podanie antagonisty receptora H2 lub inhibitora pompy protonowej, aby zapobiec
powikłaniom ze strony przewodu pokarmowego. Należy zapewnić pacjentom odpowiednią diurezę.
Należy ściśle monitorować czynność nerek i wątroby. Konieczne może być zastosowanie innych
środków, w zależności od stanu klinicznego pacjenta.

Leczenie związane z przedawkowaniem sumatryptanu
W przypadku wystąpienia przedawkowania, pacjenta należy obserwować przez co najmniej 10 godzin,
a jeśli jest to konieczne, należy zastosować standardowe leczenie podtrzymujące. Nie wiadomo czy
hemodializa lub dializa otrzewnowa wpływają na stężenie sumatryptanu w osoczu.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwmigrenowe, selektywni agoniści receptora serotoninowego
5-HT1, kod ATC: N02CC51
Mechanizm działania

Produkt leczniczy Frimig Duo jest połączeniem ustalonej dawki sumatryptanu bursztynianu
i naproksenu sodowego. Przypuszczalnie, każda z tych substancji czynnych przyczynia się do
zmniejszenia migrenowego bólu głowy w wyniku farmakologicznie różnych mechanizmów działania.

Sumatryptan
Wykazano, że sumatryptan jest swoistym i selektywnym agonistą receptora
5-hydroksytryptaminy1 - 5HT1D, nie wpływającym na inne podtypy receptorów
5-hydroksytryptaminy - 5HT2-5HT7.

Naczyniowe receptory 5HT1D wykryto głównie w naczyniach czaszkowych, pośredniczą one
w zwężaniu naczyń. U zwierząt sumatryptan powoduje wybiórczo zwężenie naczyń w obszarze
ukrwienia tętnicy szyjnej, lecz nie wpływa na przepływ mózgowy. Tętnica szyjna zaopatruje w krew
tkanki zewnątrz- i wewnątrzczaszkowe, takie jak opony mózgowe. Rozszerzenie i (lub) powstawanie
obrzęków tych naczyń uważane jest za przyczynę powstawania migreny u ludzi.

Ponadto, dane z badań na zwierzętach wskazują, że sumatryptan hamuje czynność nerwu trójdzielnego.
Obydwa rodzaje działania sumatryptanu (zwężenie naczyń czaszkowych i hamowanie czynności nerwu
trójdzielnego) przyczyniają się do hamowania migreny u ludzi.

Naproksen
Naproksen jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o działaniu przeciwbólowym
i przeciwgorączkowym, co wykazano w standardowych badaniach na zwierzętach. Naproksen wykazuje
działanie przeciwzapalne nawet u zwierząt po usunięciu nadnerczy, co oznacza, że działanie naproksenu
nie wynika z działania na oś przysadkowo-nadnerczową.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Skuteczność produktu leczniczego Frimig Duo w doraźnym leczeniu migreny z aurą lub bez aury
u dorosłych wykazano w dwóch kluczowych, wieloośrodkowych, randomizowanych badaniach
z zastosowaniem pojedynczej dawki, z podwójnie ślepą próbą, prowadzonych w grupach równoległych
(Badanie 1. i Badanie 2.), z zastosowaniem placebo i każdej z poszczególnych substancji czynnych
(sumatryptan i naproksen) jako leczenia porównawczego. Do tych 2 badań włączono głównie kobiety
(87%) rasy białej (88%), a średni wiek wynosił 40 lat (zakres: od 18 do 65 lat). Uczestników badania
poinstruowano, aby w leczeniu migrenowego bólu głowy o umiarkowanym lub dużym nasileniu
przyjmowali 1 tabletkę produktu leczniczego. Nie wolno było przyjmować leku doraźnego w ciągu
2 godzin po podaniu pierwszej dawki. Równorzędne pierwszorzędowe punkty końcowe obejmowały

przewagę produktu leczniczego Frimig Duo nad placebo po 2 godzinach po przyjęciu dawki
w następujących punktach końcowych: złagodzenie bólu (brak bólu lub łagodny ból); częstość
występowania światłowstrętu, nadwrażliwości na dźwięki i nudności; oraz wyższość produktu
leczniczego Frimig Duo w porównaniu z poszczególnymi jego składnikami (sumatryptanem i
naproksenem) w zakresie stałego braku bólu przez 24 godziny. Uczestnicy badania oceniali ból głowy i
towarzyszące mu objawy, jak światłowstręt, nadwrażliwość na dźwięki, nudności i wymioty 2 godziny
po przyjęciu 1. dawki badanego produktu leczniczego. Łagodzenie bólu głowy definiowano jako
zmniejszenie nasilenia bólu głowy od umiarkowanego lub silnego do łagodnego bólu lub jego brak.
Stały brak bólu definiowano jako zmniejszenie nasilenia bólu głowy od umiarkowanego lub silnego do
braku bólu w ciągu 2 godzin po przyjęciu dawki, bez powrotu łagodnego, umiarkowanego lub silnego
bólu i braku konieczności zastosowania leku doraźnego przez 24 godziny po przyjęciu dawki.

Wyniki Badania 1. i 2. podsumowano w Tabeli 1. W obu badaniach, odsetek pacjentów, u których ból
głowy uległ złagodzeniu po 2 godzinach od rozpoczęcia leczenia, był znacząco większy wśród
pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Frimig Duo w dawce 85 mg+500 mg (65% i 57%) niż
u osób otrzymujących placebo (28% i 29%). Ponadto, odsetek pacjentów, którzy nie odczuwali bólu bez
zastosowania innych leków przez 24 godziny po przyjęciu dawki, był znacząco większy wśród
pacjentów otrzymujących pojedynczą dawkę produktu leczniczego Frimig Duo (25% i 23%) w
porównaniu z pacjentami, którzy otrzymywali placebo (8% i 7%) lub sam sumatryptan (16% i 14%) lub
sam naproksen (10%).

Tabela 1. Odsetek dorosłych pacjentów, którzy w ciągu 2 godzin po zastosowaniu leczenia uzyskali
ulgę w bólu i stały brak bólu

Frimig Duo
85mg+500 mg
Sumatryptan
85 mg
Naproksen
sodowy
500 mg
Placebo

2-godzinny brak
bólu
Badanie 1. 65%b
n = 364
55%
n = 361
44%
n = 356
28%
n = 360
Badanie 2. 57%b
n = 362
50%
n = 362
43%
n = 364
29%
n = 382
Stały brak bólu
(2-24 godziny)
Badanie 1. 25%c
n = 364
16%
n = 361
10%
n = 356
8%
n = 360
Badanie 2. 23%c
n = 362
14%
n = 362
10%
n = 364
7%
n = 382
a Wartości P podane tylko dla wcześniej określonych porównań
b P < 0,05 vs. placebo i sumatryptan 85 mg
c P < 0,01 vs. placebo i sumatryptan 85 mg oraz naproksen sodowy

W porównaniu z placebo, częstość występowania objawów związanych z migreną, takich jak
światłowstręt, nadwrażliwość na dźwięki i nudności zmniejszyła się po 2 godzinach po przyjęciu
produktu leczniczego Frimig Duo, zmniejszyło się także prawdopodobieństwo zastosowania leku
doraźnego w ciągu 24 godzin po podaniu pierwszej dawki.

Produkt leczniczy Frimig Duo był skuteczniejszy niż placebo niezależnie od obecności aury; czasu
trwania bólu głowy przed leczeniem; płci, wieku lub wagi pacjenta; lub jednoczesnego przyjmowania
doustnych środków antykoncepcyjnych lub leków stosowanych powszechnie w profilaktyce migreny
(np. beta-adrenolityki, leki przeciwpadaczkowe, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne).

Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego
produktu leczniczego Frimig Duo we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu
migrenowych bólów głowy. Stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Porównawcze badania kliniczne interakcji i biodostępności dotyczące połączenia sumatryptanu
z naproksenem wykazały, że całkowita biodostępność sumatryptanu i naproksenu zawartych
w produkcie złożonym Frimig Duo nie różniła się znacząco od biodostępności każdej z substancji
czynnych po ich oddzielnym podaniu. W badaniu krzyżowym z udziałem 16 pacjentów,
farmakokinetyka obu składników podawanych w postaci produktu złożonego sumatryptanu
z naproksenem, była podobna podczas napadu migrenowego bólu głowy i w okresie bez migreny.

Sumatryptan
Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po podaniu sumatryptanu w postaci produktu leczniczego Frimig
Duo podczas napadu migrenowego bólu głowy wynosi około 40 ng/mL. Średni czas do osiągnięcia
stężenia maksymalnego leku (Tmax) sumatryptanu bursztynianu, podanego w postaci produktu
leczniczego Frimig Duo wynosił 1,5 godziny (zakres: od 0,5 do 4 godzin).

Naproksen nie miał istotnego wpływu na farmakokinetykę sumatryptanu po podaniu produktu
leczniczego Frimig Duo. Ekspozycja (AUC) na sumatryptan po podaniu produktu Frimig Duo jest
proporcjonalna do dawki sumatryptanu. Cmax jest o 17% większe, w porównaniu do sumatryptanu
podawanego zdrowym ochotników w dawce 85 mg, w monoterapii.

Po podaniu dwóch dawek w odstępie 2 godzin występuje 1,6-krotne zwiększenie Cmax sumatryptanu
i proporcjonalne do dawki zwiększenie AUC, w porównaniu z pojedynczą dawką produktu leczniczego
Frimig Duo.

Biodostępność sumatryptanu bursztynianu wynosi 14%, częściowo z powodu metabolizmu
przedukładowego (pierwszego przejścia), a częściowo ze względu na niecałkowite wchłanianie.

Naproksen
Po podaniu produktu leczniczego Frimig Duo czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia naproksenu
jest wydłużony, a Cmax jest o 25% niższe w porównaniu z naproksenem podawanym zdrowym
ochotnikom w monoterapii. Cmax po podaniu dawki naproksenu sodowego w postaci produktu
leczniczego Frimig Duo podczas napadu migrenowego bólu głowy wynosi ok. 50 ng/mL, a średni Tmax
wynosi 6 godzin (zakres: od 3 do 16 godzin), czyli, zgodnie z danymi z literatury, czas do osiągnięcia
stężenia maksymalnego jest o około 3 do 5,5 godziny dłuższy niż po podaniu pojedynczej dawki
naproksenu. Jest to najprawdopodobniej spowodowane opóźnieniem opróżniania żołądka
spowodowanym przez sumatryptan.

Ekspozycja (AUC) na naproksen po podaniu produktu leczniczego Frimig Duo jest proporcjonalna do
dawki naproksenu.

Po podaniu dwóch dawek w odstępie 2 godzin występuje 1,5-krotne zwiększenie Cmax naproksenu
i 1,6-krotne zwiększenie AUC w porównaniu z pojedynczą dawką produktu leczniczego Frimig Duo.

Naproksen sodowy jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego, a biodostępność w warunkach
in vivo wynosi 95%.

Jednoczesne podawanie z jedzeniem
Pokarm nie miał znaczącego wpływu na biodostępność bursztynianu sumatryptanu lub naproksenu
sodowego podawanych produktu leczniczego Frimig Duo, ale nieznacznie wydłużał Tmax sumatryptanu

bursztynianu o około 0,6 godziny. Dane te wskazują, że produkt leczniczy Frimig Duo może być
podawany niezależnie od jedzenia.

Dystrybucja

Sumatryptan
Sumatryptan w niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza (14-21%), a średnia objętość dystrybucji
wynosi 170 litrów.

Naproksen
W standardowych dawkach wiązanie naproksenu z białkami osocza jest większe niż 99%.

Metabolizm

Sumatryptan
Sumatryptan jest metabolizowany głównie przy udziale monoaminooksydazy A. Główny metabolit,
analog kwasu 3-indolilooctowego sumatryptanu, wydalany jest przede wszystkim z moczem, w którym
jest obecny w postaci wolnego kwasu i w postaci sprzężonej z glukuronidem. Nie wykazuje on żadnej
aktywności wobec receptorów 5HT1 lub 5HT2. Nie wykryto drugorzędnych metabolitów.

Naproksen
30% naproksenu ulega przekształceniu w wątrobie (z udziałem izoenzymów CYP450 1A2, 2C8 i 2C9)
do farmakologicznie nieaktywnego 6-O-demetylonaproksenu. Zarówno naproksen, jak
i 6-O-demetylonaproksen są dalej metabolizowane do odpowiednich metabolitów, sprzężonych
z glukuronidami lub siarczanami.

Eliminacja

Sumatryptan
Średni klirens całkowity wynosi około 1160 mL/min, a średni klirens nerkowy w osoczu wynosi około
260 mL/min. Klirens pozanerkowy stanowi około 80% klirensu całkowitego. Sumatryptan jest
eliminowany głównie poprzez metabolizm utleniający, w czym pośredniczy monoaminooksydaza A.

Naproksen
Wraz ze zwiększeniem dawki wydalanie z moczem przebiega szybciej niż należałoby tego oczekiwać
na podstawie liniowego przebiegu procesów. Okres półtrwania w osoczu wynosi od 11 do 15 godzin.
Około 95% podanej dawki naproksenu wydalane jest w moczu, głównie w postaci naproksenu,
6-O-demetylonaproksenu lub produktów sprzęgania wymienionych substancji.

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności nerek
Nie przeprowadzono formalnych badań z zakresu farmakologii klinicznej dotyczących oceny
farmakokinetyki sumatryptanu z naproksenem u osób z zaburzeniami czynności nerek.

Sumatryptan
Nie przeprowadzono badań dotyczących sumatryptanu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
Jednakże, klirens pozanerkowy sumatryptanu stanowi około 80% jego całkowitego klirensu.
Sumatryptan należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Naproksen
W badaniach dotyczących farmakokinetyki naproksenu u osób z niewydolnością nerek nie wykazano
różnic w odniesieniu do okresu półtrwania, w porównaniu z osobami z prawidłową czynnością. Nie ma
dowodów na akumulację naproksenu lub zmniejszone wiązanie z białkami osocza. Jednakże, naproksen
jest metabolizowany do koniugatów, wydalanych głównie przez nerki, z tego względu istnieje

możliwość kumulacji metabolitów naproksenu w przypadku niewydolności nerek, chociaż jest to mniej
prawdopodobne w przypadku leczenia okazjonalnego, proponowanego dla sumatryptanu
z naproksenem. Należy jednak zachować ostrożność podając sumatryptan z naproksenem pacjentom
z niewydolnością nerek. Sumatryptan z naproksenem jest przeciwwskazany do stosowania u pacjentów
z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR < 30 mL/min/1,73 m2 pc.) (patrz punkt 4.3).

Zaburzenia czynności wątroby
Nie przeprowadzono formalnych badań z zakresu farmakologii klinicznej dotyczących oceny
farmakokinetyki sumatryptanu z naproksenem u osób z zaburzeniami czynności wątroby.

Sumatryptan
Biodostępność sumatryptanu po podaniu doustnym może być znacznie zwiększona u pacjentów
z chorobami wątroby. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby
wykazano około 80% zwiększenie AUC i Cmax w porównaniu z osobami zdrowymi. W badaniach
profilu farmakokinetycznego sumatryptanu u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności
wątroby (stopień B wg klasyfikacji Child-Pugh) wykazano, po podaniu doustnym dawki 50 mg stężenia
sumatryptanu w osoczu u tych pacjentów są znacznie większe niż u zdrowych osób. Ponieważ
sumatryptan z naproksenem zawiera 85 mg sumatryptanu, nie zaleca się jego stosowania u pacjentów
z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby. Sumatryptan z naproksenem jest
przeciwwskazany u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz
punkt 4.3).

Naproksen
Naproksen jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub czynną
chorobą wątroby (patrz punkt 4.3).

Osoby w podeszłym wieku
Nie przeprowadzono formalnych badań z zakresu farmakologii klinicznej dotyczących oceny
farmakokinetyki sumatryptanu z naproksenem u osób w podeszłym wieku.

Sumatryptan
Wydaje się, że farmakokinetyka sumatryptanu nie zmienia się u osób w podeszłym wieku. Jednakże, nie
zaleca się jego stosowania u pacjentów w podeszłym wieku, ze względu na możliwość występowania
choroby współistniejącej, zmniejszoną czynność wątroby i czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego.

Naproksen
Badania wskazują, że u pacjentów w podeszłym wieku występuje zwiększone stężenie wolnej frakcji
naproksenu, mimo iż jego całkowite stężenie w osoczu nie zmienia się.
Znaczenie kliniczne tego odkrycia nie jest jasne, możliwe jest jednak, że u niektórych pacjentów
w podeszłym wieku zwiększenie stężenia wolnego naproksenu może być związany ze zwiększeniem
częstości występowania działań niepożądanych w zależności od podanej dawki.

Pochodzenie etniczne
Nie badano wpływu rasy na farmakokinetykę sumatryptanu z naproksenem.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Toksyczność po podaniu wielokrotnym
Przeprowadzono trwające 13 tygodni badania dotyczące toksyczności po podaniu wielokrotnym dawki
doustnej produktu złożonego sumatryptanu z naproksenem u myszy.
Toksyczność sumatryptanu z naproksenem po wielokrotnym podaniu doustnym u myszy była
charakterystyczna dla znanej toksyczności naproksenu (docelowe działanie na przewód pokarmowy
i nerki); profil toksyczności po podaniu skojarzonym z sumatryptanem nie uległ zmianie. Ogólnie,
samice były bardziej wrażliwe od samców na podobną dawkę naproksenu; może to być związane
z różnicami w ekspozycji (Cmax), która po podaniu podobnej dawki była na ogół większa (~1,5-krotnie)

u samic, w porównaniu z samcami. Naproksen, podawany w monoterapii, jak i w połączeniu
sumatryptanem, powodował zgony po podaniu dawek ≥100 mg/kg/dobę u samców myszy
i ≥50 mg/kg/dobę u samic myszy.

Podstawowymi narządami, których dotyczyła toksyczność, były żołądek i nerki. W żołądku, zmiany
zlokalizowane były głównie w okolicy odźwiernika części gruczołowej żołądka (rozciągając się do
dwunastnicy i jelita czczego u samic) i charakteryzowały się występowaniem nadżerek i owrzodzeń,
którym towarzyszył stan zapalny i przerost gruczołów u zwierząt, którym podawano duże dawki
naproksenu w monoterapii lub w skojarzeniu z sumatryptanem. Pierwszymi objawami toksyczności
stwierdzonymi w nerkach było poszerzenie korowych kanalików nerkowych (po podaniu samego
naproksenu lub w połączeniu z sumatryptanem). W trwającym 13 tygodni badaniu z zastosowaniem
wielokrotnych doustnych dawek połączenia sumatryptanu z naproksenem, podawanych codziennie
samcom i samicom myszy, największa dawka, w przypadku której nie obserwowano działań
niepożądanych (ang. No Observable Adverse Effect Level, NOAEL) wynosiła 100/30 mg/kg mc. na
dobę. Po podaniu pojedynczej doustnej dawki sumatryptanu z naproksenem w postaci tabletki u myszy,
średnie narażenie (AUC0-inf) na sumatryptan przy NOAEL było 30-38-krotnie większe niż narażenie na
sumatryptan u ludzi, a narażenie na naproksen była 0,8-1,4-krotnie większe niż narażenie u ludzi.
Genotoksyczność
Po podaniu sumatryptanu i naproksenu u myszy pojedynczo oraz w skojarzeniu, wyniki testu odwrotnej
mutacji u bakterii w warunkach in vitro oraz testu mikrojądrowym przeprowadzonego w warunkach
in vivo były negatywne. Po podaniu skojarzonym sumatryptanu i naproksenu, wyniki testu mutacji genu
kinazy tymidynowej na komórkach chłoniaka myszy (tk) in vitro z zastosowaniem aktywacji
metabolicznej i bez niej, były negatywne. Naproksen, podawany osobno oraz w skojarzeniu
z sumatryptanem, dawał pozytywne wyniki testu klastogenności in vivo na komórkach ssaków, zarówno
w przypadku zastosowania aktywacji metabolicznej, jak i bez niej, podczas gdy podaniu sumatryptanu
wyniki tych testów były negatywne. Produkt złożony sumatryptanu z naproksenem, podawany
zdrowym ochotnikom przez 7 dni dwa razy na dobę, nie indukował strukturalnych aberracji
chromosomalnych w ludzkich limfocytach krwi obwodowej.

Działanie rakotwórcze
Nie przeprowadzono badań dotyczących działania rakotwórczego produktu złożonego sumatryptanu
z naproksenem.

Potencjalne działanie rakotwórcze sumatryptanu po podaniu doustnym oceniano w badaniach
rakotwórczości przeprowadzonych na myszach i szczurach. Badania nie dostarczyły dowodów na
możliwość wywoływania przez sumatryptan guzów u tych gatunków zwierząt. Potencjalne działanie
rakotwórcze naproksenu po podaniu doustnym oceniano w dwóch badaniach rakotwórczości na
szczurach. Żadne z badań nie dostarczyło dowodów na działanie rakotwórcze naproksenu.

Płodność
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu złożonego sumatryptanu z naproksenem na
płodność u zwierząt.

W badaniu, w którym samcom i samicom szczurów podawano doustnie sumatryptan przed kryciem
i w trakcie krycia, u zwierząt otrzymujących dawki 50 mg/kg mc. na dobę i 500 mg/kg mc. na dobę
obserwowano związane z leczeniem zmniejszenie płodności, wtórne do zmniejszenia zdolności do
krycia. Największa dawka, która nie powodowała tego efektu wyniosła 5 mg/kg mc. na dobę, co
odpowiadało około połowie doustnej dawki 100 mg stosowanej u ludzi, w przeliczeniu na mg/m2 pc.
W podobnym badaniu, w którym sumatryptan podawano podskórnie, nie stwierdzono zaburzeń
płodności po podaniu maksymalnych dawek do 60 mg/kg mc. na dobę, co stanowiło około 6-krotności
dawki doustnej 100 mg stosowanej u ludzi w przeliczeniu na mg/m2 pc. Nie obserwowano
niepożądanego wpływu na płodność ani zdolności do reprodukcji u samców i samic szczurów po
podaniu doustnym maksymalnej tolerowanej dawki naproksenu przed kryciem i w trakcie krycia.
AUC naproksenu w stanie stacjonarnym oszacowano na około 0,6-0,8 narażenia na naproksen u ludzi
po jednorazowym podaniu tabletki sumatryptanu z naproksenu.

Toksyczny wpływ na rozwój potomstwa
Badanie dotyczące toksycznego wpływu na rozwój potomstwa (zarodka i płodu) połączenia
sumatryptanu z naproksenem przeprowadzono tylko na królikach.

Doustne podanie naproksenu i połączenia sumatryptanu z naproksenem u ciężarnych królików
powodowało toksyczne działanie na matkę, zmniejszenie masy płodu oraz zwiększenie liczby
całkowitych i wczesnych resorpcji oraz utraty miotów. Toksyczne działanie na matkę przejawiało się
zmniejszonym przyrostem masy ciała lub utratą masy ciała podczas leczenia i zmniejszeniem spożycia
paszy. Każda z dawek, podanych matce, powodowała istotne zmniejszenie masy ciała płodu (wzrostu).
We wszystkich grupach dawkowania wystąpiło zwiększenie średniej liczby całkowitych resorpcji
w miocie, wczesnych resorpcji zarodków w miocie oraz resorpcji płodów w miocie. W grupach
poddawanych leczeniu obserwowano nieznacznie większą częstość występowania trzech typów wad
rozwojowych - zrośniętych kręgów ogonowych, izolowanego ubytku w przegrodzie międzykomorowej
i przetrwałego pnia tętniczego z wtórnym ubytkiem przegrody międzykomorowej. W badaniu nie udało
się ustalić poziomu NOAEL, natomiast podanie najmniejszej dawki produktu złożonego powodowało
narażenie na naproksen (AUC) u ciężarnej samicy mniejsze lub równe narażeniu u ludzi po
jednorazowym podaniu tabletki sumatryptanu z naproksenem.

We wcześniejszych badaniach doustne podawanie sumatryptanu ciężarnym samicom szczurów
w okresie organogenezy wiązało się ze zwiększoną częstością występowania nieprawidłowości
w naczyniach krwionośnych w odcinku szyjno-piersiowym i naczyniach krwionośnych w pępowinie,
toksycznym działaniu na zarodek/płód, zwiększoną częstością występowania zespołu wad rozwojowych
i zmniejszoną przeżywalność potomstwa. Największa dawka, która nie powodowała takich działań,
wynosiła około 60 mg/kg mc. na dobę, co stanowiło około 6-krotnie większą dawkę niż maksymalna
pojedyncza dawka doustna 100 mg stosowana u ludzi, w przeliczeniu na mg/m2 pc. Doustne podawanie
naproksenu (25 mg/kg mc. na dobę) ciężarnym samicom szczura w okresie organogenezy wiązało się
ze zmniejszeniem liczby żywych płodów, zwiększoną utratą ciąż przed i po zagnieżdżeniu zarodka oraz
zwiększoną częstością występowania żeber szyjnych, wtórnie do istotnej toksyczności u matki.
Narażenie ciężarnych samic na naproksen w stanie stacjonarnym wynosiło 0,6-0,8 narażenia na
naproksen u ludzi po jednorazowym podaniu tabletki sumatryptanu z naproksenem. Stężenie
naproksenu w osoczu płodu wynosiło około 0,6 stężenia u matki.

Toksyczność reprodukcyjna około- i poporodowa
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu złożonego sumatryptanu z naproksenem na
rozwój przed- i pourodzeniowy.

Doustne podawanie szczurom sumatryptanu w okresie późnej ciąży i podczas laktacji wiązało się
ze zmniejszeniem przeżywalności potomstwa. Największa dawka, która nie powodowała takiego
działania, wynosiła 100 mg/kg mc. na dobę, co stanowi około 10-krotność maksymalnej pojedynczej
zalecanej dawki doustnej 100 mg u ludzi, w przeliczeniu na mg/m2 pc. U szczurów, podawanie
naproksenu doustnie podczas ciąży i w okresie laktacji wiązało się ze zmniejszeniem żywotności i masy
ciała w pokoleniu F1, opóźnieniem dojrzewania i nieco mniejszą liczbą urodzeń żywych w miocie F2.
W tym badaniu, AUC naproksenu w stanie stacjonarnym u matek pokolenia F0 oszacowano na około
0,6-0,8 narażenia na naproksen u ludzi po jednorazowym podaniu tabletki sumatryptanu z naproksenem.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Wapnia wodorofosforan
Celuloza mikrokrystaliczna
Kroskarmeloza sodowa
Sodu wodorowęglan

Powidon
Magnezu stearynian
Talk

Otoczka
Hypromeloza
Tytanu dwutlenek (E 171)
Triacetyna
Indygokarmin, lak aluminiowy (E 132)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

Pojemnik: 3 lata.
Blister: 3 lata.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Butelka z HDPE z zakrętką z PP zabezpieczającą przed dostępem dzieci oraz pierścieniem
gwarancyjnym z PET, w tekturowym pudełku: 9 tabletek.
Każdy pojemnik zawiera środek pochłaniający wilgoć w postaci żelu krzemionkowego.

Blister z folii PVC/Aluminium/OPA/Aluminium: 3 i 9 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

Orion Corporation
Orionintie 1
02200 Espoo
Finlandia

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 09.12.2022

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

01.09.2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.