# Gripex DZIEŃ i NOC

> Paracetamol + Pseudoefedryna + Dekstrometorfan + Chlorfeniramina · 500 mg + 30 mg + 15 mg; 500 mg + 30 mg + 15 mg + 2 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Gripex DZIEŃ i NOC
- **Nazwa powszechna:** Paracetamolum + Pseudoephedrini hydrochloridum + Dextromethorphani hydrobromidum + Chlorpheniramini maleas
- **Substancja czynna:** [Paracetamol + Pseudoefedryna + Dekstrometorfan + Chlorfeniramina](https://apteka.online/odpowiedniki/paracetamolum)
- **Moc:** 500 mg + 30 mg + 15 mg; 500 mg + 30 mg + 15 mg + 2 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N02BE51
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 29279
- **Podmiot odpowiedzialny:** US Pharmacia Sp. z o.o.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbolowe/gripex-dzien-i-noc-tabl-powl-500-mg-30-mg-15-mg-500-mg-30-mg-15-mg-2-mg-us
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbolowe/gripex-dzien-i-noc-tabl-powl-500-mg-30-mg-15-mg-500-mg-30-mg-15-mg-2-mg-us.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/50949/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/50949/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 12 tabl. \(na dzień\) ¦ 4 tabl. \(na noc\) | 5909991584177 | Rp | — | Brak danych | — |
| 12 tabl. na dzień ¦ 4 tabl. na noc | 5904569256142 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Gripex DZIEŃ i NOC i w jakim celu się go stosuje?
Gripex DZIEŃ i NOC jest lekiem złożonym. Tabletka (żółta) „na dzień” zawiera trzy substancje czynne:
paracetamol, chlorowodorek pseudoefedryny i dekstrometorfan. Tabletka (niebieska)„na noc” zawiera
dodatkowo chlorofenaminę. Paracetamol łagodzi gorączkę i ból, dekstrometorfan tłumi kaszel,
chlorowodorek pseudoefedryny zmniejsza przekrwienie błony śluzowej nosa, a chlorofenamina łagodzi
katar.
Lek Gripex DZIEŃ i NOC stosuje się w celu krótkotrwałego leczenia objawów przeziębienia, grypy i
stanów grypopodobnych (gorączka, katar, niedrożność nosa, kaszel suchy, ból głowy i gardła, ból mięśni,
ból kości i stawów, w tym objawów występujących przed snem utrudniających zaśnięcie) u osób dorosłych
w ciągu dnia i w nocy.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Gripex DZIEŃ i NOC

Lek ten może prowadzić do uzależnienia. Dlatego leczenie powinno być krótkotrwałe. Pacjent powinien
skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy nasilą się lub nie ustąpią po 3 dniach.

Kiedy nie stosować leku Gripex DZIEŃ i NOC
- jeśli pacjent ma uczulenie na substancje czynne lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjent przyjmuje inne leki zawierające paracetamol;
- jeśli pacjent przyjmuje leki nazywane inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) lub nie upłynęły
jeszcze 2 tygodnie od zaprzestania ich przyjmowania;
- jeśli u pacjenta zdiagnozowano wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (jest to
dziedziczna choroba czerwonych krwinek);
- jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności wątroby;

- jeśli pacjent ma bardzo wysokie ciśnienie krwi (ciężkie nadciśnienie tętnicze) lub nadciśnienie
tętnicze, którego nie można kontrolować za pomocą leków;
- jeśli pacjent ma ciężką ostrą (nagłą) lub przewlekłą (długoterminową) chorobę nerek lub
niewydolność nerek;
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba niedokrwienna serca;
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba układu krążenia;
- jeśli pacjent stale spożywa alkohol lub jest uzależniony od alkoholu;
- jeśli u pacjenta stwierdzono niewydolność oddechową lub ryzyko wystąpienia niewydolności
oddechowej (np. u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, zapaleniem płuc, podczas ataku
astmy lub z zaostrzeniem astmy);
- jeśli u pacjenta występuje jaskra (podwyższone ciśnienie w oku);
- jeśli pacjent stosuje inne leki zwężające naczynia krwionośne w celu łagodzenia obrzęku błony
śluzowej nosa, podawane doustnie lub donosowo (np. fenylopropanoloaminę, fenylefrynę i efedrynę)
oraz metylofenidat;
- jeśli pacjent w przeszłości doznał udaru mózgu lub obecnie występują u niego czynniki ryzyka udaru;
- jeśli u pacjenta występuje rozrost gruczołu krokowego;
- jeśli pacjent przebył zawał mięśnia sercowego;
- jeśli u pacjenta występuje guz chromochłonny (rzadki guz rdzenia nadnerczy);
- jeśli pacjent choruje na cukrzycę;
- jeśli u pacjenta występuje nadczynność tarczycy (stan, w którym tarczyca wytwarza zbyt dużo
hormonów);
- jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią;
- jeśli pacjent jest w wieku poniżej 18 lat.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Gripex DZIEŃ i NOC należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

W trakcie stosowania leku Gripex DZIEŃ i NOC należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta
występują ciężkie choroby, w tym ciężkie zaburzenia czynności nerek lub posocznica (gdy we krwi krążą
bakterie i ich toksyny prowadzące do uszkodzenia narządów) lub niedożywienie, przewlekły alkoholizm lub
gdy pacjent przyjmuje również flukloksacylinę (antybiotyk). W tych sytuacjach notowano u pacjentów
występowanie ciężkiej choroby o nazwie kwasica metaboliczna (nieprawidłowość krwi i płynów), gdy
stosowali oni paracetamol w regularnych dawkach przez dłuższy czas lub gdy przyjmowali paracetamol
wraz z flukloksacyliną. Objawy kwascy metabolicznej mogą obejmować: poważne trudności z oddychaniem,
w tym przyspieszone głębokie oddychanie, senność, uczucie mdłości (nudności) i wymioty.

Ten lek może uszkadzać wątrobę u osób z niewydolnością wątroby, nadużywających alkoholu,
wygłodzonych lub odwodnionych. Pacjenci powinni zachować ostrożność podczas stosowania tego leku,
jeśli cierpią na niewydolność nerek, nadciśnienie, zaburzenia rytmu serca, rozedmę płuc oraz jeśli przyjmują
leki przeciwlękowe, przeciwdepresyjne (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, np. amitryptylina), leki
obkurczające śluzówkę nosa, leki zmniejszające apetyt i leki psychostymulujące (leki o działaniu
zwężającym naczynia krwionośne – sympatykomimetyki i leki psychostymulujące podobne do amfetaminy).
Tego leku nie należy stosować u pacjentów z przewlekłym kaszlem z odkrztuszaniem wydzieliny.

Ten lek zawiera chlorofenaminę i nie powinien być stosowany przez pacjentów z zespołem wydłużonego
odcinka QT (arytmią serca) do czasu udowodnienia jego nieszkodliwości w tej grupie wysokiego ryzyka. Ze
względu na tę substancję ten lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z padaczką.

Tabletki Gripex DZIEŃ i NOC (niebieskie) „na noc” zawierają chlorofenaminę i powinny być stosowane
ostrożnie przez osoby w podeszłym wieku, ze względu na większe ryzyko wystąpienia działań
niepożądanych ze strony układu nerwowego.

Stosować ostrożnie, jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwzakrzepowe. U tych pacjentów zaleca się
zmniejszenie dawki terapeutycznej o połowę. Nie należy spożywać alkoholu w trakcie przyjmowania tego
leku.

Lek Gripex DZIEŃ i NOC należy stosować ze szczególną ostrożnością u osób dorosłych przyjmujących leki
lub substancje psychoaktywne, jeśli obserwuje się nadużywanie dekstrometorfanu.

Należy zachować ostrożność u pacjentów, których organizm wytwarza niewielką ilość pewnego enzymu
zwanego CYP2D6 lub jeśli przyjmują oni jakiekolwiek substancje, które mogą zmniejszać aktywność tego
enzymu (wymienione w punkcie „Lek Gripex DZIEŃ i NOC a inne leki”). Jeśli pacjent przyjmuje leki
hamujące aktywność enzymu CYP2D6, przed zastosowaniem tego leku powinien porozmawiać z lekarzem.
Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP2D6 i dekstrometorfanu, stan pacjenta
powinien być monitorowany przez lekarza. Może być konieczne zmniejszenie dawki dekstrometorfanu.

U pacjentów charakteryzujących się słabym metabolizmem CYP2D6 oraz u pacjentów stosujących
jednocześnie inhibitory CYP2D6 działanie dekstrometorfanu może być silniejsze i (lub) dłuższe. Dlatego u
pacjentów istnieje ryzyko toksycznego działania dekstrometorfanu (objawiającego się pobudzeniem,
uczuciem splątania, drżeniami, bezsennością, biegunką i zahamowaniem oddechu), które może powodować
zespół serotoninowy (zwiększona częstość akcji serca, zaburzenia orientacji, obfite pocenie się, omamy,
mimowolne ruchy mięśni, dreszcze, drżenie). Jeżeli po przyjęciu leku Gripex DZIEŃ i NOC u pacjenta
wystąpi którykolwiek z opisanych powyżej objawów, należy przerwać stosowanie tego leku i natychmiast
skontaktować się z lekarzem.

Pseudoefedryna - jedna z substancji czynnych leku Gripex DZIEŃ i NOC, może być nadużywana, a duże
dawki pseudoefedryny mogą być toksyczne. Ciągłe stosowanie może prowadzić do przyjmowania
większych dawek leku Gripex DZIEŃ i NOC niż dawka zalecana do uzyskania pożądanego skutku, co
zwiększa ryzyko przedawkowania. Nie należy przyjmować dawki większej niż zalecana dawka maksymalna
ani nie przekraczać czasu trwania leczenia (patrz punkt 3).

Jeśli u pacjenta wystąpi gorączka z uogólnionym rumieniem skóry i wysypką krostkową, należy przerwać
przyjmowanie leku Gripex DZIEŃ i NOC i skontaktować się z lekarzem lub niezwłocznie zwrócić się o
pomoc medyczną. Patrz punkt 4.

Podczas stosowania leku Gripex DZIEŃ i NOC może wystąpić nagły ból brzucha lub krwawienie z odbytu
w wyniku stanu zapalnego jelita grubego (niedokrwienne zapalenie jelita grubego). Jeśli wystąpią takie
objawy ze strony przewodu pokarmowego, należy natychmiast przerwać stosowanie leku Gripex DZIEŃ i
NOC i niezwłocznie zasięgnąć porady lekarza lub zgłosić się po pomoc medyczną. Patrz punkt 4.

Podczas stosowania leku Gripex DZIEŃ i NOC może wystąpić zmniejszenie dopływu krwi do nerwu
wzrokowego. W razie wystąpienia nagłej utraty wzroku należy przerwać stosowanie leku Gripex DZIEŃ i
NOC i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się po pomoc medyczną. Patrz punkt 4.

Jeśli pacjent przyjmuje takie leki, jak niektóre leki przeciwdepresyjne lub przeciwpsychotyczne, lek Gripex
DZIEŃ i NOC może z nimi oddziaływać powodując zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy,
śpiączka) oraz inne objawy, takie jak temperatura ciała powyżej 38°C, podwyższone tętno, niestabilne
ciśnienie krwi, a także przesadzone reakcje odruchowe, sztywność mięśni, brak koordynacji i (lub) objawy
dotyczące układu pokarmowego (np. nudności, wymioty, biegunka).

Po zastosowaniu leków zawierających pseudoefedrynę zgłaszano przypadki zespołu tylnej odwracalnej
encefalopatii (PRES) oraz zespołu odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (RCVS). PRES i RCVS to
rzadkie schorzenia, które mogą wiązać się ze zmniejszonym dopływem krwi do mózgu.
W przypadku wystąpienia objawów, które mogą być objawami PRES lub RCVS, należy natychmiast
przerwać stosowanie leku Gripex DZIEŃ i NOC i natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską (objawy, patrz
punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).

Jeśli po upływie 3 dni nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy skontaktować się z
lekarzem.

Należy porozmawiać z lekarzem, nawet jeśli powyższe objawy występowały w przeszłości.

Chlorofenaminy maleinian zawarty w tabletce (niebieskiej) „na noc” powoduje senność, dlatego tabletkę „na
noc” należy przyjmować wyłącznie przed snem.

Dzieci
Zabronione jest stosowanie leku Gripex DZIEŃ i NOC u osób w wieku poniżej 18 lat.

Lek Gripex DZIEŃ i NOC a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także
o lekach, które pacjent planuje stosować.

Oddziaływanie leku Gripex DZIEŃ i NOC z innymi lekami wynika z oddziaływania substancji czynnych
wchodzących w skład leku:

Paracetamol
- Zabronione jest stosowanie tego leku równocześnie z innymi lekami zawierającymi paracetamol.
- Leki przyspieszające opróżnianie żołądka (np. metoklopramid) przyspieszają wchłanianie paracetamolu.
- Leki opóźniające opróżnianie żołądka (np. propantelina) mogą opóźniać wchłanianie paracetamolu.
- Jednoczesne stosowanie paracetamolu z inhibitorami monoaminooksydazy [IMAO] (stosowanymi w
leczeniu depresji) oraz w okresie 2 tygodni po zaprzestaniu leczenia tymi lekami może powodować
pobudzenie i gorączkę.
- Równoczesne stosowanie paracetamolu z zydowudyną (AZT, lek stosowany w zakażeniu wirusem
HIV) może nasilać toksyczne działanie zydowudyny na szpik kostny.
- Paracetamol może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (pochodnych kumaryny).
- Równoczesne stosowanie paracetamolu i leków zwiększających metabolizm wątrobowy, tj. niektórych
leków nasennych lub przeciwpadaczkowych, takich jak fenobarbital, fenytoina, karbamazepina i
ryfampicyna (stosowana np. w leczeniu gruźlicy) może prowadzić do uszkodzenia wątroby nawet
podczas stosowania zalecanych dawek terapeutycznych paracetamolu.
- Spożywanie alkoholu podczas leczenia paracetamolem prowadzi do powstawania toksycznego
metabolitu, który powoduje śmierć komórek wątroby, co może doprowadzić do niewydolności wątroby.
- Równoczesne stosowanie z chloramfenikolem (lek przeciwbakteryjny o szerokim spektrum działania)
może zwiększać klirens chloramfenikolu.
- Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeżeli pacjent przyjmuje flukloksacylinę (antybiotyk) ze
względu na poważne ryzyko zaburzeń krwi i płynów ustrojowych (nazywanych kwasicą metaboliczną),
które muszą być pilnie leczone (patrz punkt 2).

Pseudoefedryna
- Jednoczesne stosowanie z albuterolem (stosowanym w leczeniu astmy) może przyspieszać częstość
akcji serca, zwiększać skurczowe lub rozkurczowe ciśnienie krwi i powodować zmiany w EKG.
- Nie stosować jednocześnie z amitryptyliną (stosowaną np. w depresji) i sympatykomimetykami
(stosowanymi w leczeniu skurczu oskrzeli, np. w astmie).
- Jednoczesne stosowanie innych sympatykomimetyków, takich jak leki obkurczające błonę śluzową (leki
łagodzące przekrwienie błony śluzowej nosa), leki zmniejszające apetyt lub leki psychostymulujące
podobne do amfetaminy, może zwiększać ciśnienie krwi.
- Chlorek amonu zwiększa wchłanianie metabolitów pseudoefedryny w nerkach i wydłuża jej działanie.
- Leki zobojętniające (stosowane w leczeniu zgagi i niestrawności) mogą zwiększać wchłanianie
pseudoefedryny.
- Inhibitory MAO (stosowane w leczeniu depresji) mogą nasilać działanie pseudoefedryny, co może
prowadzić do przełomu nadciśnieniowego (nagłego, ciężkiego wzrostu ciśnienia krwi) i bradykardii
(wolnej akcji serca).
- Pseudoefedryna zmniejsza działanie leków przeciwnadciśnieniowych i może modyfikować działanie
glikozydów naparstnicy (stosowanych w niewydolności serca).

Dekstrometorfan
- Nie stosować z inhibitorami MAO (lekami stosowanymi w leczeniu depresji).
- Leki zmniejszające aktywność enzymu CYP2D6, takie jak fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna,
terbinafina, amiodaron, flekainid, propafenon, sertralina, bupropion, metadon, cynakalcet, haloperydol,
perfenazyna i tiorydazyna, mogą zwiększać stężenie dekstrometorfanu w surowicy krwi.

Chlorofenamina
- Inhibitory MAO (leki stosowane w leczeniu depresji) mogą przedłużać i nasilać działanie
przeciwcholinergiczne i hamujące ośrodkowy układ nerwowy leków przeciwhistaminowych.
- W literaturze opisano przypadek wielokształtnego częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes
(specyficzny rodzaj nieprawidłowego rytmu serca) wywołanego chlorofenaminą u pacjenta
przyjmującego długotrwale tiorydazynę (lek przeciwpsychotyczny).
- Chlorofenamina hamuje metabolizm fenytoiny (leku przeciwpadaczkowego) i może prowadzić do
toksyczności fenytoiny.
- Leki przeciwhistaminowe mogą nasilać działanie alkoholu i innych substancji działających
depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy.
- Leki zmieniające pH moczu, takie jak chlorek amonu, wodorowęglan sodu, kwas migdałowy, kwas
hipurowy, kwas askorbinowy i leki zobojętniające, powodują istotne zmiany w wydalaniu
chlorofenaminy. Zakwaszenie moczu zwiększa wydalanie chlorofenaminy, a alkalizacja moczu
zmniejsza jej wydalanie.

Stosowanie leku Gripex DZIEŃ i NOC z jedzeniem, piciem i alkoholem
Na ogół pożywienie nie wpływa znacząco na wchłanianie tego leku.
Podczas stosowania tego leku nie należy spożywać alkoholu.
Nie należy przyjmować tego leku jednocześnie z sokiem grejpfrutowym i sokiem z gorzkiej pomarańczy.

Ciąża i karmienie piersią
Zabronione jest stosowanie tego leku w ciąży i w okresie karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn podczas stosowania tego leku.

Tabletka (żółta) „na dzień” zawiera tartrazynę (E102).
Tartrazyna może powodować reakcje alergiczne.

### 3. Jak stosować lek Gripex DZIEŃ i NOC?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.

Lek Gripex DZIEŃ i NOC jest przeznaczony do podawania doustnego.

Dorośli
Nie przyjmować więcej niż 8 tabletek na dobę.
Tabletka (żółta) „na dzień”: 1-2 tabletki 2-3 razy na dobę. Nie przyjmować więcej niż 6 tabletek na dobę.
Tabletka (niebieska) ”na noc”: 1-2 tabletki przed snem (nie przyjmować więcej niż 2 tabletki na dobę).

U pacjentów w podeszłym wieku zalecana dawka początkowa tabletki (niebieskiej) „na noc”powinna
wynosić 1 tabletkę.

Tabletki należy połykać, popijając wodą.
Tabletkę (niebieską) „na noc” należy przyjmować wyłącznie przed snem.
Leku nie należy stosować dłużej niż 3 dni.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Gripex DZIEŃ i NOC

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Objawy przedawkowania mogą być
spowodowane przez jedną lub wszystkie substancje czynne. Jeśli pacjent przyjmie większą niż należy
dawkę leku Gripex DZIEŃ i NOC w ciągu kilku lub więcej godzin mogą wystąpić następujące objawy:
nudności, wymioty, mimowolne skurcze mięśni, nadmierne pocenie się, pobudzenie, wzmożona
pobudliwość, splątanie, senność, ogólne osłabienie, niepokój, drżenie, zaburzenia świadomości, mimowolne

szybkie ruchy gałek ocznych, oczopląs, wysokie ciśnienie krwi, zaburzenia kardiologiczne (szybkie bicie
serca), brak koordynacji, psychoza z omamami wzrokowymi, trudności w oddawaniu moczu i duszność.
Inne objawy przedawkowania mogą obejmować: śpiączkę, ciężkie zaburzenie oddychania i drgawki.
Objawy te mogą ustąpić następnego dnia, pomimo że zaczyna się rozwijać uszkodzenie wątroby, które
następnie daje o sobie znać rozpieraniem w nadbrzuszu (wzdęciem brzucha), powrotem nudności i żółtaczką.
Przedawkowanie może też prowadzić do zaburzeń krzepliwości (krzepnięcia krwi i krwawień).

W razie wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów, należy natychmiast zwrócić się do lekarza lub
udać do szpitala.

Leczenie przedawkowania leku Gripex DZIEŃ i NOC powinno być prowadzone w szpitalu.
Polega na przyspieszaniu usuwania leku z organizmu i podtrzymywaniu czynności życiowych. W przypadku
przedawkowania paracetamolu może być konieczne podanie odtrutki: N-acetylocysteiny i (lub) metioniny.

Pominięcie zastosowania leku Gripex DZIEŃ i NOC
Gripex DZIEŃ i NOC służy do doraźnego leczenia objawów przeziębienia, grypy i stanów grypopodobnych.
W razie pominięcia dawki leku i utrzymywania się dolegliwości należy przyjąć następną dawkę leku Gripex
DZIEŃ i NOC. Nie należy przyjmować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, ten lek może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast przerwać stosowanie leku Gripex DZIEŃ i NOC i natychmiast zwrócić się o pomoc
lekarską, jeżeli wystąpią objawy wskazujące na zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES) oraz zespół
odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (RCVS). Należą do nich:
• silny ból głowy o nagłym początku,
• nudności,
• wymioty,
• splątanie,
• drgawki,
• zmiany widzenia.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób):
- dyskinezy twarzy, zaburzenia koordynacji (sztywność), drżenie, parestezje (uczucie drętwienia,
mrowienia);
- nieostre widzenie, podwójne widzenie;
- suchość błon śluzowych nosa i jamy ustnej, suchość błon śluzowych;
- suchość w ustach, nudności, zmiany dotyczące odczuwania smaku, biegunka;
- nasilone pocenie;
- zatrzymanie moczu i (lub) trudności z oddawaniem moczu.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób):
- zmęczenie, zawroty głowy.

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 osób):
- reakcje nadwrażliwości typu I: obrzęk alergiczny (tj. obrzęk skóry i tkanek miękkich, często twarzy,
takich jak usta, język, powieki), reakcja anafilaktyczna (tj. duszność, pocenie się, spadek ciśnienia krwi
z objawami szoku);
- alergiczne reakcje skórne, rumień, wysypka, świąd, pocenie się, różowa wysypka, pokrzywka;
- zmiany w liczbie krwinek (agranulocytoza – niebezpiecznie zmniejszona liczba krwinek zwanych
granulocytami; leukopenia – zmniejszona liczba krwinek zwanych leukocytami; niedokrwistość
aplastyczna – choroba, w której szpik kostny nie wytwarza wystarczającej liczby krwinek;
małopłytkowość – zmniejszona liczba krwinek zwanych płytkami krwi) z objawami takimi jak
nietypowe krwawienie lub zmęczenie.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 osób):

- nieprawidłowe wyniki badań krwi: granulocytopenia (zmniejszona liczba komórek krwi zwanych
granulocytami), agranulocytoza, małopłytkowość;
- atak astmy oskrzelowej;
- uszkodzenie wątroby, zwykle spowodowane przedawkowaniem;
- kolka nerkowa, martwica brodawek nerkowych, ostra niewydolność nerek;
- omamy;
- zawroty głowy;
- ostre i przewlekłe zapalenie trzustki, krwawienie;
- ciężkie reakcje skórne, Zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka.

Nieznane (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- ciężkie schorzenia wpływające na naczynia krwionośne w mózgu, znane jako zespół tylnej odwracalnej
encefalopatii (PRES) oraz zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (RCVS);
- zwiększona częstość akcji serca (tachykardia);
- podwyższone ciśnienie krwi;
- niskie ciśnienie krwi;
- zwiększone pragnienie;
- zatrzymanie moczu;
- zaburzenia układu moczowego, zatrzymanie moczu, zwłaszcza u pacjentów z powiększoną prostatą;
- zapalenie jelita grubego spowodowane niedostatecznym dopływem krwi (niedokrwienne zapalenie jelita
grubego);
- nagła gorączka, zaczerwienienie skóry lub liczne niewielkie krostki (możliwe objawy ostrej uogólnionej
osutki krostkowej – AGEP, ang. acute generalized examthematous pustulosis) mogą wystąpić w ciągu
pierwszych 2 dni stosowania leku Gripex DZIEŃ i NOC. Patrz punkt 2. Jeśli wystąpią takie objawy,
należy przerwać stosowanie leku Gripex DZIEŃ i NOC i skontaktować się z lekarzem lub niezwłocznie
zwrócić o pomoc medyczną.;
- zmniejszenie przepływu krwi w obrębie nerwu wzrokowego (niedokrwienna neuropatia nerwu
wzrokowego);
- może wystąpić nieoczekiwane pobudzenie, szczególnie po zastosowaniu dużych dawek u dzieci lub
pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami lękowymi, bezsennością, nerwowością, majaczeniem;
- impotencja, krwawienia międzymiesiączkowe;
- poważne schorzenie, które może powodować zakwaszenie krwi (tzw. kwasica metaboliczna), u
pacjentów z ciężką chorobą przyjmujących paracetamol (patrz punkt 2).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w
ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona
internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Gripex DZIEŃ i NOC?
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać blister w opakowaniu zewnętrznym, w
celu ochrony przed światłem.

Ten lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu kartonowym i blistrze
po "EXP". Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których już się nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Gripex DZIEŃ i NOC

Tabletka (żółta) „na dzień”:
Substancjami czynnymi leku są:
Paracetamol 500 mg
Pseudoefedryny chlorowodorek 30 mg
Dekstrometorfanu bromowodorek 15 mg

Pozostałe substancje pomocnicze to:
Rdzeń tabletki:
Powidon K-30, celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon (typ A), skrobia żelowana kukurydziana, kwas
stearynowy, krzemionka koloidalna bezwodna
Otoczka tabletki:
(Opadry Yellow): hypromeloza (2910) 6cP, tytanu dwutlenek (E171), tartrazyna (E102), makrogol 400.

Tabletka (niebieska) „na noc”:
Substancjami czynnymi leku są:
Paracetamol 500 mg
Pseudoefedryny chlorowodorek 30 mg
Dekstrometorfanu bromowodorek 15 mg
Chlorofenaminy maleinian 2 mg

Pozostałe substancje pomocnicze to:
Rdzeń tabletki:
Skrobia żelowana kukurydziana, powidon K29/32, kwas stearynowy, celuloza mikrokrystaliczna,
krospowidon (typ A), krzemionka koloidalna bezwodna, błękit brylantowy, lak glinowy (E 133), indygotyna,
lak glinowy (E132).
Otoczka tabletki:
Polidekstroza, tytanu dwutlenek (E171), hypromeloza (2910) (3cP, 6cP, 50cP), błękit brylantowy, lak
glinowy (E 133), triacetyna, makrogol 400, 8000.

Jak wygląda lek Gripex DZIEŃ i NOC i co zawiera opakowanie

Tabletka (żółta) „ na dzień”
Żółte, okrągłe tabletki powlekane. Wymiary tabletki to około 12 mm x 8 mm.

Tabletka (niebieska) „na noc”
Niebieskie, okrągłe tabletki powlekane. Wymiary tabletki to około 12 mm x 6 mm.

Zawartość opakowania
Blister z folii PVC / PVDC / aluminium zawiera 6 tabletek (żółtych) „na dzień” i 2 tabletki (niebieskie) „na
noc” w tekturowym pudełku.

Wielkość opakowania:
16 tabletek powlekanych (2 blistry po 6 tabletek (żółtych) „na dzień” i po 2 tabletki (niebieskie) „na noc”).

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
US Pharmacia Sp. z o. o.
ul. Ziębicka 40

50-507 Wrocław
Polska

Wytwórca
US Pharmacia Sp. z o. o.
ul. Ziębicka 40
50-507 Wrocław
Polska

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat tego leku należy zwrócić się do:
USP Zdrowie Sp. z o.o.
ul. Poleczki 35
02-822 Warszawa
tel.+48 (22) 543 60 00

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w państwach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Litwa: Digrin 500 mg/30 mg/15 mg + 500 mg/30 mg/15 mg/2 mg plėvele dengtos tabletės
Polska: Gripex DZIEŃ i NOC

Data ostatniej aktualizacji ulotki: luty 2026 r.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Gripex DZIEŃ i NOC
500 mg + 30 mg +15 mg, tabletki powlekane
500 mg + 30 mg + 15 mg + 2 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana (żółta) „na dzień” zawiera: 500 mg paracetamolu, 30 mg pseudoefedryny
chlorowodorku, 15 mg dekstrometorfanu bromowodorku.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Każda tabletka (żółta) „na dzień” zawiera 0,8 mg tartrazyny (E102).

Każda tabletka powlekana (niebieska) „na noc” zawiera 500 mg paracetamolu, 30 mg pseudoefedryny
chlorowodorku, 15 mg dekstrometorfanu bromowodorku, 2 mg chlorofenaminy maleinianu.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.

Tabletka (żółta) „na dzień”:
Żółte, okrągłe tabletki powlekane. Wymiary tabletki to około 12 mm x 8 mm.

Tabletka (niebieska) „na noc”:
Niebieskie, okrągłe tabletki powlekane. Wymiary tabletki to około 12 mm x 6 mm.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Krótkotrwałe leczenie objawów przeziębienia, grypy i stanów grypopodobnych (gorączka, katar,
niedrożność nosa, kaszel suchy, ból głowy i gardła, ból mięśni, ból kości i stawów, w tym objawów
występujących przed snem utrudniających zaśnięcie) u osób dorosłych.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli
Nie przyjmować więcej niż 8 tabletek na dobę.

Tabletka (żółta) „na dzień”
1-2 tabletki 2-3 razy na dobę. Nie przyjmować więcej niż 6 tabletek na dobę.

Tabletka (niebieska) „na noc”
1-2 tabletki przed snem (nie przyjmować więcej niż 2 tabletki na dobę).

Sposób podawania
Podanie doustne.

Pacjent powinien skontaktować się z lekarzem, jeśli objawy nasilą się lub nie ustąpią po 3 dniach.

Dzieci i młodzież
Produktu leczniczego nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Pacjenci w podeszłym wieku
Jako środek ostrożności zalecana dawka początkowa tabletek (niebieskich) „na noc” u pacjentów w
podeszłym wieku powinna wynosić 1 tabletkę (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Zabronione jest stosowanie tego produktu leczniczego w przypadku ciężkiej niewydolności nerek (patrz
punkt 4.3). Stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.4).

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Zabronione jest stosowanie tego produktu leczniczego w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby (patrz
punkt 4.3). Stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.4).

#### 4.3 Przeciwwskazania

- Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
- Jednoczesne stosowanie innych leków zawierających paracetamol.
- Stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) i okres do 2 tygodni od zaprzestania ich
przyjmowania.
- Wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej.
- Ciężka niewydolność wątroby (klasa C, 10-15 punktów w skali Childa-Pugha).
- Ciężkie nadciśnienie lub niekontrolowane nadciśnienie tętnicze.
- Ciężka ostra lub przewlekła choroba nerek lub niewydolność nerek.
- Choroba niedokrwienna serca.
- Przewlekły alkoholizm.
- Niewydolność oddechowa lub ryzyko wystąpienia niewydolności oddechowej (np. u pacjentów z
przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, zapaleniem płuc, podczas ataku astmy lub z zaostrzeniem astmy).
- Jaskra.
- Jednoczesne stosowanie innych leków zwężających naczynia krwionośne w celu łagodzenia obrzęku
błony śluzowej nosa, (np. fenylopropanoloaminy, fenylefryny i efedryny) oraz metylofenidatu
(podawanych doustnie lub donosowo).
- Udar w wywiadzie lub obecne czynniki ryzyka wystąpienia udaru.
- Rozrost gruczołu krokowego.
- Zawał mięśnia sercowego w wywiadzie.
- Guz chromochłonny.
- Cukrzyca.
- Nadczynność tarczycy.
- Nie stosować w czasie ciąży i w okresie karmienia piersią.
- Nie stosować u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Ze względu na zawartość dekstrometorfanu, tego produktu leczniczego nie należy stosować w leczeniu
przewlekłego kaszlu z odkrztuszaniem wydzieliny.
Stosowanie produktu leczniczego u osób z niewydolnością wątroby, nadużywających alkoholu,
odwodnionych z niskim wskaźnikiem masy ciała lub przy niedostatecznym odżywieniu stwarza ryzyko
uszkodzenia wątroby. Stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością nerek, nadciśnieniem, zaburzeniami
rytmu serca, rozedmą płuc oraz u pacjentów przyjmujących leki przeciwlękowe, trójpierścieniowe leki
przeciwdepresyjne, inne leki sympatykomimetyczne, tj. obkurczające śluzówkę nosa, leki zmniejszające
apetyt i leki psychostymulujące podobne do amfetaminy. Stosować ostrożnie u osób przyjmujących leki
przeciwzakrzepowe. U tych pacjentów zaleca się zmniejszenie dawki terapeutycznej o połowę. W okresie
przyjmowania leku nie należy spożywać alkoholu. Istnieją dane dotyczące nadużywania i uzależnienia od
dekstrometrofanu. Pacjenci ze stwierdzonym zespołem wydłużonego odcinka QT powinni unikać stosowania
tego leku (ze względu na zawartość substancji o działaniu przeciwhistaminowym) do czasu udowodnienia
jego nieszkodliwości w tej grupie wysokiego ryzyka.

Produkt należy stosować ostrożnie u pacjentów chorych na padaczkę (ze względu na zawartość substancji o
działaniu przeciwhistaminowym).
Należy zachować ostrożność podczas stosowania tabletek „na noc” (niebieskich) u osób w podeszłym wieku,
ze względu na zwiększone prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu
nerwowego.

Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których odnotowano w wywiadzie nadużywanie produktów
leczniczych lub substancji psychoaktywnych.

Dekstrometorfan jest metabolizowany przez cytochrom wątrobowy P4502D6. Aktywność tego enzymu jest
uwarunkowana genetycznie. U około 10% ogólnej populacji odnotowuje się słaby metabolizm CYP2D6. U
pacjentów ze słabym metabolizmem tego enzymu oraz u pacjentów jednocześnie stosujących inhibitory
CYP2D6 mogą występować wzmożone i / lub długoterminowe skutki działania dekstrometorfanu. W
związku z tym należy zachować ostrożność u pacjentów ze słabym metabolizmem CYP2D6 lub stosujących
inhibitory CYP2D6 (patrz także punkt 4.5).
Pacjent powinien skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy nasilą się lub nie ustąpią po 3 dniach.

Zespół serotoninowy

Efekty serotoninergiczne, w tym rozwój mogącego zagrażać życiu zespołu serotoninowego, były notowane
podczas stosowania leków selektywnie hamujących wychwyt zwrotny serotoniny (SSRI), leków
osłabiających metabolizm serotoniny (w tym inhibitorów oksydazy monoaminowej [MAOIs]) oraz CYP2D6
inhibitorów w połączeniu z dekstrometorfanem.
Zespół serotoninowy może obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia
nerwowo-mięśniowe i (lub) objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się wystąpienie
zespołu serotoninowego, należy przerwać leczenie produktem Gripex DZIEŃ i NOC.

Ryzyka nadużywania
Pseudoefedryna niesie ryzyko nadużywania. Zwiększone dawki mogą w końcu spowodować toksyczność.
Ciągłe stosowanie może prowadzić do rozwoju tolerancji, co skutkuje zwiększonym ryzykiem
przedawkowania. Nie należy przekraczać zalecanej dawki maksymalnej oraz czasu trwania leczenia (patrz
punkt 4.2.)

Ciężkie reakcje skórne
Po zastosowaniu produktów zawierających pseudoefedrynę mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, takie jak
ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Ostra osutka krostkowa może wystąpić w ciągu pierwszych 2
dni leczenia razem z gorączką oraz licznymi, małymi, zwykle niepęcherzykowymi krostkami pojawiającymi
się na obrzmiałych zmianach rumieniowych i głównie umiejscowionymi w zgięciach skóry, na tułowiu i na
kończynach górnych. Pacjentów należy uważnie obserwować. Jeśli wystąpią takie objawy, jak gorączka,
rumień lub pojawienie się licznych niewielkich krostek, należy odstawić produkt Gripex DZIEŃ i NOC i,
jeśli to konieczne, wdrożyć odpowiednie leczenie.

Niedokrwienne zapalenie jelita grubego
Podczas stosowania pseudoefedryny odnotowano kilka przypadków niedokrwiennego zapalenia jelita
grubego. Jeśli u pacjenta wystąpi nagły ból brzucha, krwawienie z odbytu lub inne objawy niedokrwiennego
zapalenia jelita grubego, należy odstawić pseudoefedrynę, a pacjent powinien zasięgnąć porady lekarza.

Niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego
Podczas stosowania pseudoefedryny zgłaszano przypadki niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego.
Należy zaprzestać podawania pseudoefedryny, jeśli u pacjenta wystąpi nagła utrata wzroku lub pogorszenie
ostrości widzenia, np. w postaci mroczków.

Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (ang. posterior reversible encephalopathy syndrome, PRES) i zespół
odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (ang. reversible cerebral vasoconstriction syndrome, RCVS).
.

Zgłaszano przypadki PRES i RCVS podczas stosowania produktów zawierających pseudoefedrynę (patrz
punkt 4.8). Ryzyko jest zwiększone u pacjentów z ciężkim lub niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym
lub z ciężką ostrą lub przewlekłą chorobą nerek i (lub) niewydolnością nerek (patrz punkt 4.3).
Należy przerwać stosowanie pseudoefedryny i natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską, jeśli wystąpią
następujące objawy: nagły, silny ból głowy lub piorunujący ból głowy, nudności, wymioty, splątanie,
drgawki i (lub) zaburzenia widzenia. Większość zgłoszonych przypadków PRES i RCVS ustąpiła po
przerwaniu leczenia i zastosowaniu odpowiedniego leczenia.

Notowano przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA, ang. high anion gap metabolic
acidosis) spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową u pacjentów z ciężką chorobą, taką jak ciężkie
zaburzenie czynności nerek i posocznica, lub u pacjentów z niedożywieniem lub z innymi źródłami niedoboru
glutationu (np. przewlekły alkoholizm), leczonych paracetamolem w dawce terapeutycznej stosowanym przez
dłuższy czas lub skojarzeniem paracetamolu i flukloksacyliny. Jeśli podejrzewa się występowanie HAGMA
spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową, zaleca się natychmiastowe przerwanie przyjmowania
paracetamolu i ścisłą obserwację pacjenta. Pomiar 5-oksoproliny moczowej może być przydatny do
identyfikacji kwasicy piroglutaminowej jako głównej przyczyny HAGMA u pacjentów z wieloma czynnikami
ryzyka.

Zawarty w tabletce (niebieskiej) „na noc” chlorofenaminy maleinian powoduje senność, dlatego tabletkę „na
noc” należy przyjmować wyłącznie przed snem.

Tabletki (żółte) „na dzień” zawierają tartrazynę (E102): może ona powodować reakcje alergiczne.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi wynikają z interakcji każdej substancji
czynnej, tj. paracetamolu, pseudoefedryny, dekstrometorfanu i chlorofenaminy.

Paracetamol
Tego leku nie należy stosować równocześnie z innymi lekami zawierającymi paracetamol. Leki
przyspieszające opróżnianie żołądka (np. metoklopramid) przyspieszają wchłanianie paracetamolu. Produkty
lecznicze opóźniające opróżnianie żołądka (np. propantelina) mogą opóźniać wchłanianie paracetamolu. W
przypadku stosowania paracetamolu jednocześnie z inhibitorami MAO oraz w ciągu 2 tygodni po
zakończeniu leczenia tymi produktami leczniczymi, może wystąpić stan pobudzenia i gorączka.
Równoczesne stosowanie paracetamolu z zydowudyną (AZT) może nasilać toksyczne działanie zydowudyny
na szpik kostny. Paracetamol może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (pochodnych kumaryny).
Równoczesne stosowanie paracetamolu i produktów leczniczych zwiększających metabolizm wątrobowy,
jak niektórych produktów leczniczych nasennych lub przeciwpadaczkowych, takich jak fenobarbital,
fenytoina, karbamazepina i ryfampicyna, może prowadzić do uszkodzenia wątroby, nawet podczas
stosowania zalecanych dawek paracetamolu. Spożywanie alkoholu podczas leczenia paracetamolem
prowadzi do powstawania toksycznego metabolitu wywołującego martwicę komórek wątrobowych, co może
doprowadzić do niewydolności wątroby. Równoczesne stosowanie z chloramfenikolem może zwiększać
klirens chloramfenikolu.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania paracetamolu równocześnie z flukloksacylina, ponieważ
jednoczesne ich stosowanie jest powiązane z występowaniem kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową,
spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz punkt
4.4).

Pseudoefedryna
Jednoczesne podawanie z albuterolem może zwiększać częstość akcji serca, skurczowe lub rozkurczowe
ciśnienie krwi i powodować zmiany w EKG.
Nie stosować jednocześnie z amitryptyliną i sympatykomimetykami. Jednoczesne stosowanie z innymi
sympatykomimetykami, tj. lekami obkurczającymi błonę śluzową, lekami zmniejszającymi apetyt lub lekami
psychostymulującymi podobnymi do amfetaminy może wywołać podwyższenie ciśnienia krwi. Jednoczesne
stosowanie z innymi sympatykomimetykami zwiększa ryzyko PRES i RCVS (patrz punkt 4.4).
Chlorek amonu poprzez alkalizację moczu zwiększa zwrotną resorpcję metabolitów pseudoefedryny w
nerkach i wydłuża czas jej działania. Leki zobojętniające mogą zwiększać wchłanianie pseudoefedryny.

Inhibitory MAO mogą nasilać działanie pseudoefedryny, co może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego
i bradykardii. Pseudoefedryna zmniejsza działanie leków przeciwnadciśnieniowych i może modyfikować
działanie glikozydów naparstnicy.

Dekstrometorfan
Zabronione jest łączne stosowanie z inhibitorami MAO.
Dekstrometorfan jest metabolizowany przez enzym CYP2D6 i ulega intensywnemu metabolizmowi
pierwszego przejścia. Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów enzymu CYP2D6 może zwiększać
stężenie dekstrometorfanu w organizmie do poziomu wielokrotnie większego niż prawidłowy. Zwiększa to
ryzyko występowania toksycznego wpływu dekstrometorfanu (pobudzenia, dezorientacji, drżenia,
bezsenności, biegunki i depresji oddechowej) oraz wystąpienia zespołu serotoninowego.
Do silnych inhibitorów enzymu CYP2D6 należą fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna i terbinafina.
W przypadku jednoczesnego stosowania z chinidyną stężenie dekstrometorfanu w osoczu może wzrosnąć
nawet 20-krotnie, co zwiększa ryzyko występowania działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu
nerwowego powiązanych z jego stosowaniem. Podobny wpływ na metabolizm dekstrometorfanu wywołują
również amiodaron, flekainid i propafenon, sertralina, bupropion, metadon, cynakalcet, haloperydol,
perfenazyna i tiorydazyna. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP2D6 i
dekstrometorfanu pacjent musi być monitorowany. Konieczne może okazać się również zmniejszenie dawki
dekstrometorfanu.
Nie należy spożywać alkoholu podczas leczenia dekstrometorfanem ze względu na ryzyko nasilenia
działania sedatywnego dekstrometorfanu.
Nie należy przyjmować dekstrometorfanu jednocześnie z sokiem grejpfrutowym i sokiem z gorzkiej
pomarańczy ponieważ zwiększają one biodostępność i wchłanianie dekstrometorfanu poprzez hamowanie
enzymu CYP3A i glikoproteiny P w jelicie.

Chlorofenamina
Stosowanie IMAO z lekami przeciwhistaminowymi może wydłużać i nasilać działanie
przeciwcholinergiczne i hamujące działanie leków przeciwhistaminowych na OUN. W literaturze opisano
przypadek wielokształtnego częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes wywołanego
chlorofenaminą u pacjenta przyjmującego długotrwale tiorydazynę. Chlorofenamina hamuje metabolizm
fenytoiny i może prowadzić do toksyczności fenytoiny. Leki przeciwhistaminowe mogą nasilać działanie
alkoholu i innych substancji działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy. Leki zmieniające pH
moczu, takie jak chlorek amonu, wodorowęglan sodu, kwas migdałowy, kwas hipurowy, kwas askorbinowy
i leki zobojętniające, powodują istotne zmiany w wydalaniu chlorofenaminy. Zakwaszenie moczu zwiększa
wydalanie chlorofenaminy, a alkalizacja moczu zmniejsza jej wydalanie.

Produkt leczniczy Gripex DZIEŃ i NOC może również wpływać na działanie:
- leków przeciwzakrzepowych (warfaryna, kumaryna) i nasilać ich działanie przeciwzakrzepowe
(pacjenci przyjmujący doustne leki przeciwzakrzepowe mogą przyjmować paracetamol w dawce do 2 g
na dobę – czyli połowę zalecanej dawki terapeutycznej);
- leków przeciwnadciśnieniowych i glikozydów naparstnicy (mogą powodować osłabienie działania
hipotensyjnego, możliwość wystąpienia arytmii);
- doustnych leków przeciwcukrzycowych (nasilenie ich działania);
- leków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak leki nasenne, opioidowe
leki przeciwbólowe (nasilenie ich działania);
- neuroleptyków (haloperydol i inne pochodne butyrofenonu), leków przeciwdepresyjnych (fluoksetyna,
paroksetyna) i innych produktów leczniczych hamujących aktywność cytochromu P4502D6
(zwiększona siła działania i toksyczność);
- leków indukujących enzymy wątrobowe (np. fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, fenobarbital)
(zwiększone ryzyko toksycznego działania na wątrobę).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Zabronione jest stosowanie produktu Gripex DZIEŃ i NOC w okresie ciąży i karmienia piersią (patrz punkt
4.3).

Ciąża

Duża liczba danych dotyczących kobiet w ciąży wskazuje na to, że paracetamol nie wywołuje wad
rozwojowych ani nie jest toksyczny dla płodów i noworodków. Wnioski z badań epidemiologicznych
dotyczących rozwoju układu nerwowego u dzieci narażonych na działanie paracetamolu in utero, są
niejednoznaczne. Paracetamol można stosować podczas ciąży, jeżeli jest to klinicznie uzasadnione. Jednak
należy wówczas podawać najmniejszą skuteczną dawkę przez jak najkrótszy czas i możliwie najrzadziej.

W oparciu o ograniczone dostępne dane kliniczne, nie należy stosować pseudoefedryny w czasie ciąży,
szczególnie w pierwszym trymestrze. W retrospektywnym badaniu u kobiet w ciąży narażonych na działanie
dekstrometorfanu nie stwierdzono wzrostu częstości występowania poważnych wad rozwojowych płodu,
różnic w masie urodzeniowej ani częstości występowania drobnych wad rozwojowych, urodzeń żywych,
poronień lub urodzeń martwych. Dane dotyczące ludzi i zwierząt nie są jednoznaczne, ale istnieje ryzyko
wystąpienia nieprawidłowości u płodu spowodowanych przez antagonistów receptora H1 pierwszej
generacji, takich jak chlorofenamina.

Karmienie piersią
Nie zaobserwowano żadnych działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią, których matki
otrzymywały paracetamol. Pseudoefedryna przenika do mleka matki (w całkowitej ilości 2–3 razy większej
niż w osoczu), dlatego nie należy jej stosować w okresie karmienia piersią. Chlorofenamina przenika do
mleka matek karmiących piersią, dlatego nie należy jej stosować w okresie karmienia piersią.

Płodność
Badania na modelach zwierzęcych sugerują, że substancje czynne tego produktu leczniczego mogą w
niektórych stężeniach działać toksycznie na reprodukcję i rozwój (patrz punkt 5.3). Brak jest odpowiednich
danych klinicznych.

Ogólnie, nie ustalono bezpieczeństwa stosowania połączenia paracetamolu, pseudoefedryny,
dekstrometorfanu i chlorofenaminy w okresie ciąży i laktacji. Dlatego też, ze względu na niewystarczające
dane kliniczne, stosowanie tego produktu leczniczego w okresie ciąży i karmienia piersią jest
przeciwwskazane.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn

Substancje czynne zawarte w tym produkcie leczniczym (dekstrometorfan, chlorofenamina) mogą hamować
funkcje psychomotoryczne, dlatego w trakcie stosowania produktu leczniczego pacjent nie powinien
prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Częstość działań niepożądanych jest określona przy użyciu następującej konwencji: bardzo często (≥1/10),
często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo
rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Paracetamol

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo rzadko: niedokrwistość niehemolityczna, supresja szpiku kostnego, trombocytopenia,
granulocytopenia, agranulocytoza.

Zaburzenia żołądka i jelit
Rzadko: nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka;
Bardzo rzadko: ostre i przewlekłe zapalenie trzustki, krwawienie.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Bardzo rzadko: niewydolność wątroby, martwica wątroby, żółtaczka, występujące zwykle w wyniku
przedawkowania.

Zaburzenia układu immunologicznego

Rzadko: reakcje nadwrażliwości typu I: obrzęk alergiczny, reakcja anafilaktyczna.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Rzadko: świąd, wysypka, pocenie się, pokrzywka;
Bardzo rzadko: ciężkie reakcje skórne, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka.

Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo rzadko: zawroty głowy.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Bardzo rzadko: nefropatia i tubulopatia.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania:
Częstość nieznana: kwasica metaboliczna z dużą luką anionową

Opis wybranych działań niepożądanych

Kwasica metaboliczna z dużą luką anionową
U pacjentów z czynnikami ryzyka, u których stosowano paracetamol (patrz punkt 4.4), obserwowano
przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową.
Kwasica piroglutaminowa może wystąpić w wyniku niskiego stężenia glutationu u tych pacjentów.

Paracetamol jest szeroko stosowanym produktem leczniczym, jednak dane dotyczące działań niepożądanych
są ograniczone i zwykle wiążą się z przedawkowaniem.

Pseudoefedryna

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Częstość nieznana: ciężkie reakcje skórne, w tym ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP),
zaczerwienienie i wysypka.

Zaburzenia oka
Częstość nieznana: niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego.

Zaburzenia żołądka i jelit
Częstość nieznana: niestrawność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, nudności, wymioty, niedokrwienne
zapalenie jelita grubego.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Częstość nieznana: zwiększone pragnienie.

Zaburzenia układu nerwowego
Częstość nieznana: zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES) (patrz punkt 4.4), Zespół odwracalnego
zwężenia naczyń mózgowych (RCVS) (patrz punkt 4.4), drżenie, lęk, zawroty głowy, bezsenność,
niekontrolowane oddawanie moczu.

Zaburzenia psychiczne
Częstość nieznana: omamy.

Zaburzenia serca
Częstość nieznana: zaburzenia rytmu serca, tachykardia.

Zaburzenia naczyniowe
Częstość nieznana: zwiększenie ciśnienia krwi.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Częstość nieznana: zatrzymanie moczu.

Dekstrometorfan

Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko: nadwrażliwość.

Zaburzenia układu nerwowego
Niezbyt często: umiarkowane zmęczenie, zawroty głowy;
Bardzo rzadko: senność, omamy, rozwój uzależnienia w przypadku nadużywania.

Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często: nudności, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, wymioty.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo rzadko: ataki astmy oskrzelowej.

Chlorofenaminy maleinian

Zaburzenia układu nerwowego:
Często: depresja ośrodkowego układu nerwowego z sennością, nudnościami i osłabieniem mięśni, która u
niektórych pacjentów ustępuje w ciągu 2-3 dni po leczeniu; dyskinezy twarzy, problemy z koordynacją
(sztywność), drżenie, parestezje.
Częstość nieznana: czasami występuje nieoczekiwane pobudzenie, szczególnie po zastosowaniu dużych
dawek u dzieci lub pacjentów w podeszłym wieku z lękiem, bezsennością, nerwowością, majaczeniem.

Zaburzenia oka:
Często: widzenie nieostre, podwójne widzenie.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i opłucnej:
Często: suchość błony śluzowej nosa i gardła, suchość błon śluzowych.

Zaburzenia żołądka i jelit
Często: suchość w ustach, zmiany dotyczące odczuwania smaku, nudności, biegunka.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często: zatrzymanie moczu i / lub trudności z oddawaniem moczu.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadko: zmiany w liczbie krwinek (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna lub trombocytopenia) z
objawami takimi jak obfite krwawienie lub zmęczenie.

Zaburzenia układu immunologicznego
Częstość nieznana: nadwrażliwość, reakcje anafilaktyczne (kaszel, trudności w połykaniu, przyspieszone
bicie serca, świąd, opuchnięcie powiek lub okolicy oczu, twarzy czy języka, duszność, zmęczenie itp.),
nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość krzyżowa na podobne produkty lecznicze.

Zaburzenia serca
Częstość nieznana: zwykle w przypadku przedawkowania; zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca,
tachykardia.

Zaburzenia naczyniowe
Częstość nieznana: hipotensja, nadciśnienie.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Częstość nieznana: cholestaza.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa,
tel.: +48 (22) 492 13 01,
faks: +48 (22) 492 13 09,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy przedawkowania mogą wynikać z działania jednej lub wszystkich substancji.

Przedawkowanie paracetamolu
Aby doszło do ostrego przedawkowania, większość dorosłych pacjentów musi przyjąć około 12 g lub więcej
paracetamolu, zanim zaistnieje ryzyko wystąpienia poważnej hepatotoksyczności. Przedawkowanie może
powodować nudności, wymioty, bladość, bóle brzucha, nadmierną senność, uszkodzenie nerek i wątroby.
Objawy te mogą ustąpić następnego dnia, pomimo że zaczyna się rozwijać uszkodzenie wątroby, z
rozpieraniem w nadbrzuszu, nudnościami i żółtaczką. Przedawkowanie może też prowadzić do rozsianego
wykrzepiania wewnątrznaczyniowego. W przypadku przyjęcia jednorazowo paracetamolu w dawce 5 g lub
większej należy sprowokować wymioty, jeśli od zażycia nie upłynęło więcej niż godzina. Należy podać
doustnie 60-100 g węgla aktywnego, najlepiej rozmieszanego.
z wodą. Po pomiarze stężenia paracetamolu we krwi możliwe jest określenie, czy zatrucie jest ciężkie.
Wartość tego stężenia w stosunku do czasu, jaki upłynął od zażycia paracetamolu jest cenną wskazówką, czy
i jak intensywne leczenie odtrutkami będzie konieczne. Jeśli oznaczenie stężenia paracetamolu we krwi nie
jest możliwe, a prawdopodobna przyjęta dawka paracetamolu była duża, należy podać natychmiast odtrutkę:
N-acetylocysteinę lub metioninę i kontynuować leczenie N-acetylocysteiną i (lub) metioniną, które są bardzo
skuteczne w pierwszych 10-12 godzinach od zatrucia, a prawdopodobnie są także skuteczne po 24
godzinach.
Dawkowanie N-acetylocysteiny: dożylnie 150 mg / kg masy ciała (200 ml 5% roztworu glukozy w ciągu 15
minut), następnie 50 mg / kg masy ciała (500 ml w ciągu 4 godzin) i 100 mg / kg masy ciała (1000 ml
w ciągu 16 godzin).
Doustnie w dawce 140 mg / kg jednorazowo, następnie 70 mg / kg co 4 godziny (łącznie przez 72 godziny).
Bardzo ciężkie zatrucie może wymagać dializy.

Przedawkowanie pseudoefedryny:
Najniższe dawki powodujące nadciśnienie wynosiły od 210 do 240 mg, a średnie ciśnienie krwi po tych
dawkach wynosiło 155/98 mmHg. Po przedawkowaniu pseudoefedryny mogą wystąpić objawy wynikające
z nadmiernego pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego: drażliwość, niepokój, drżenia. Może wystąpić
oczopląs, zaburzenia snu, nudności i wymioty, rzadko omamy. Obserwowano podwyższenie ciśnienia
tętniczego, tachykardię, drgawki, trudności w oddawaniu moczu oraz niewydolność oddechową.
Eliminację pseudoefedryny można przyspieszyć stosując diurezę forsowaną lub dializoterapię.

Przedawkowanie dekstrometorfanu:
Przedawkowanie dekstrometorfanu może się wiązać z: nudnościami, wymiotami, sennością, pobudzeniem,
wzmożoną pobudliwością, psychozą toksyczną z omamami wzrokowymi, zawrotami głowy, ataksją,
splątaniem, depresją ośrodkowego układu nerwowego, oczopląsem, depresją oddechową,
kardiotoksycznością (tachykardia). W razie dużego przedawkowania mogą wystąpić następujące objawy:
śpiączka, depresja oddechowa, drgawki.
Działanie dysforyczne obserwowano już przy dawkach ok. 240 mg (może ono być inne u osób z powolnym
metabolizmem). Efekty halucynogenne można zaobserwować po spożyciu 200-600 mg. Zgłoszono kilka
przypadków o przebiegu śmiertelnym w wyniku bardzo dużego przedawkowania (do 3 g) dekstrometorfanu.

Leczenie
- Pacjentom bez objawów, którzy przyjęli zbyt dużą dawkę dekstrometorfanu w ciągu poprzedniej godziny,
można podać węgiel aktywny.
- U pacjentów, którzy przyjęli dekstrometorfan i wystąpiło u nich uspokojenie lub śpiączka, można rozważyć
zastosowanie naloksonu, w dawkach zwykle stosowanych w leczeniu przedawkowania opioidów. Jeśli
wystąpią drgawki, można zastosować benzodiazepiny, a w razie wystąpienia hipertermii wynikającej
z zespołu serotoninowego - benzodiazepiny i zewnętrzne ochładzanie. Leczenie zatrucia powinno być
prowadzone w szpitalu, w warunkach oddziału intensywnej terapii.

Przedawkowanie chlorofenaminy
Objawy przedawkowania antagonistów H1 pierwszej generacji to na ogół działania niepożądane wynikające
z hamowania OUN, takie jak senność, zmęczenie, znużenie, ospałość, uspokojenie, osłabienie, zawroty
głowy, ataksja lub śpiączka. Czasami może wystąpić działanie pobudzające, takie jak bezsenność,
hiperrefleksja, drażliwość, podniecenie, bóle głowy, drżenie mięśni, nerwowość, drżenie, dyskinezy,
dystonia i drgawki. Zgłaszano skutki neuropsychiatryczne, takie jak lęk, splątanie, upośledzenie sprawności
umysłowej, upośledzenie oceny, depresja, urojenia, omamy, a nawet psychozy. Odnotowano również
działania niepożądane ze strony obwodowego układu nerwowego, takie jak arefleksja, porażenie, parestezje
i toksyczne zapalenie nerwu.
W większości przypadków przedawkowania chlorofenaminy dawka wynosiła od 200 mg do 2400 mg, a
najwyższa dawka doustna wyniosła 4000 mg, z rozpoznaniem rabdomiolizy i ostrego uszkodzenia nerek.
Leczenie pacjentów z przedawkowaniem antagonisty H1 pierwszej generacji, polega na opróżnieniu żołądka,
natychmiastowym podaniu węgla aktywowanego, aby zapobiec wchłanianiu, i zastosowaniu specyficznych
środków wspomagających, takich jak stosowanie leków przeciwdrgawkowych lub hemodializa, jeśli jest to
wskazane. Jeżeli pacjent zgłosił się do lekarza wkrótce po przyjęciu antagonisty H1 o silnym działaniu
przeciwwymiotnym, płukanie żołądka może być skuteczniejsze niż zastosowanie środków wymiotnych
działających ośrodkowo. W literaturze medycznej opisano przypadek kliniczny, w którym po przyjęciu
dawki 4000 mg pacjenta leczono hemoperfuzją i ciągłą terapią nerkową. Nie ma specyficznej odtrutki
w przypadku zatrucia antagonistą H1.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, anilidy, preparaty złożone
zawierające paracetamol (bez psycholeptyków), kod ATC: N02BE51.
Lek zawiera substancje czynne, które działają razem w celu złagodzenia typowych objawów przeziębienia i
grypy.

Paracetamol
Paracetamol wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Hamuje syntezę prostaglandyn
w wyniku hamowania cyklooksygenazy kwasu arachidonowego. Skutkiem tego oddziaływania jest
zmniejszenie wrażliwości na działanie takich mediatorów jak kininy i serotonina, które zaznacza się
podwyższeniem progu bólowego. Zmniejszenie stężenia prostaglandyn w podwzgórzu jest odpowiedzialne
za działanie przeciwgorączkowe. Nie hamuje agregacji płytek krwi.

Pseudoefedryna
Pseudoefedryna jest dekstroizomerem efedryny, wykazującym ok. 1/4 jej siły działania na naczynia
krwionośne. W dawkach o podobnym działaniu obkurczającym naczynia, jej działanie rozszerzające
oskrzela jest około połowę słabsze od efedryny. Stymuluje receptory alfa-adrenergiczne mięśniówki gładkiej
naczyń krwionośnych, w wyniku czego następuje skurcz tętniczek końcowych i zmniejsza się przekrwienie
błony śluzowej nosa.

Dekstrometorfan
Dekstrometorfan jest D-izomerem analogu kodeiny, leworfanolu. Działa na ośrodek kaszlu w rdzeniu
przedłużonym poprzez zmniejszenie wrażliwości receptorów na bodźce z dróg oddechowych. Podczas
stosowania zalecanych dawek nie obserwuje się istotnego zmniejszenia częstości oddechu.

Ma on także działanie przeciwbólowe. Dekstrometorfan może powodować niewielkie podwyższenie
ciśnienia krwi.

Chlorofenamina
Pochodna propyloaminy, hamuje działanie endogennej histaminy przez blokowanie receptorów
histaminowych H1. Łagodzi to objawy histaminozależne takie jak: wyciek wydzieliny śluzowej z nosa,
świąd, kichanie, łzawienie oczu. Wykazuje również działanie antycholinergiczne hamując odpowiedź na
acetylocholinę, która wywołana jest poprzez aktywację receptora muskarynowego. Stanowi to dodatkowy
czynnik zmniejszający wydzielanie śluzu przez błonę śluzową nosa. Chlorofenamina, jak większość leków
przeciwhistaminowych pierwszej generacji, działa uspokajająco i nasennie. Łatwo przechodzi przez barierę
krew-mózg i jako antagonista receptora H1 wywołuje działanie serotoninergiczne w OUN.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Paracetamol
Paracetamol jest szybko i prawie całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie
we krwi osiąga przeciętnie po upływie 1 godziny. Słabo wiąże się z białkami osocza, w dawkach
terapeutycznych w ok. 25%. Okres półtrwania u dorosłych wynosi 1,6 do 3,8 godziny.

Czas działania przeciwbólowego określa się na 4-6 godzin, a przeciwgorączkowego na 6-8 godzin. Około 2
do 4% paracetamolu wydalane jest w postaci niezmienionej przez nerki. Zasadniczą drogą eliminacji leku
jest jego biotransformacja w wątrobie. Głównym metabolitem paracetamolu u dorosłych jest połączenie
z kwasem glukuronowym, a u dzieci - z siarkowym.
Powstający w niewielkiej ilości hepatotoksyczny metabolit pośredni N-acetylo-p-benzochinoimina szybko
sprzęgany jest z glutationem i wydalany z moczem po koniugacji z cysteiną lub kwasem merkapturowym.
Mechanizm ten łatwo ulega wysyceniu w przypadku zażycia dużych dawek paracetamolu. Zasoby
wątrobowego glutationu mogą się wyczerpać powodując nagromadzenie toksycznego metabolitu w
wątrobie, co może doprowadzić do uszkodzenia i martwicy hepatocytów oraz ostrej niewydolności wątroby.

Pseudoefedryna
Wchłania się szybko i całkowicie z przewodu pokarmowego. Stężenie maksymalne w surowicy występuje
po 1,5-2 godzinach. Działanie terapeutyczne występuje 15-30 minut po podaniu. Działanie maksymalne
występuje po 30-60 minutach. Działanie utrzymuje się do 4 godzin. Przyjmowanie posiłków nie wykazuje
istotnego wpływu na wchłanianie. Jest metabolizowana przez monoaminooksydazę. W 70-90% jest
wydalana z moczem w postaci niezmienionej.

Dekstrometorfan
Wchłania się dobrze z przewodu pokarmowego.
Działanie przeciwkaszlowe występuje w ciągu 15-30 minut po podaniu i utrzymuje się przez 4 do 6 godzin.

Dekstrometorfan po podaniu doustnym podlega w wątrobie szybkiemu i intensywnemu metabolizmowi
pierwszego przejścia. Genetycznie kontrolowana O-demetylacja (CYP2D6) jest głównym czynnikiem
wpływającym na farmakokinetykę dekstrometorfanu u ochotników ludzkich.
Przypuszcza się, że istnieją odmienne fenotypy w niniejszym procesie utleniania, co wpływa na wysoce
zróżnicowaną farmakokinetykę u pacjentów. Niezmetabolizowany dekstrometorfan wraz z trzema jego
demetylowanymi metabolitami morfinanowymi – dekstrorfanem (znanym również jako 3-hydroksy-Nmetylomorfinan), 3-hydroksymorfinanem i 3-metoksymorfinanem – wykrywano w moczu jako produkty
sprzężone.
Dekstrorfan, który wykazuje również działanie przeciwkaszlowe, jest głównym metabolitem. U niektórych
osób metabolizm przebiega wolniej, a w związku z tym we krwi i w moczu przeważa niezmieniona postać
dekstrometorfanu.
Dekstrometorfan jest wydalany w postaci niezmienionej oraz w postaci metabolitów z moczem (w ciągu 24
godzin ponad 85% dawki jest wydalane z moczem w postaci wolnych i sprzężonych metabolitów oraz, w
bardzo małej części, niezmetabolizowanego dekstrometorfanu).

Chlorofenamina

Dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Działanie terapeutyczne występuje 15-30 minut po podaniu
i utrzymuje się przez 4 do 6 godzin. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga po 2-3 godzinach. Biologiczny
okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 20 godzin. Chlorofenamina ulega biotransformacji w
wątrobie do nieaktywnych pochodnych demetylowanych. Około 50% dawki jest wydalane przez nerki w
postaci metabolitów i w postaci niezmienionej po osiągnięciu równowagi metabolizmu.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Brak danych literaturowych dla produktu złożonego.
Paracetamol: w dawkach od 4 do 20-krotnie większych niż maksymalna dopuszczalna dawka dobowa nie
wywoływał działania teratogennego u myszy ani u szczurów. Zaobserwowano natomiast zaburzenia
spermatogenezy i zanik jąder u szczurów.
Konwencjonalne badania zgodnie z aktualnie obowiązującymi standardami dotyczącymi oceny toksycznego
wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie są dostępne.

Pseudoefedryna
Na podstawie danych z badań przedklinicznych pojedyncza dawka toksyczna waha się od 75 mg/kg (LDLo
po podaniu dożylnym u królików) do 371 mg/kg (LD50 po podaniu doustnym u myszy) i 400 mg/kg (LDLo
po podaniu pozajelitowym u myszy). Toksyczność po podaniu wielokrotnym badano u myszy, którym
podawano doodbytniczo dawkę 29 mg/kg i u szczurów, którym podawano dożołądkowo dawkę 160 mg/kg.
Zaobserwowano, że zwężająca naczynia krwionośne pseudoefedryna indukowała wysoki poziom utraty
masy ciała, luźne stolce, przyleganie płytek krwi do małych żył, wyższy stosunek przylegających płytek krwi
do przylegających leukocytów, ogólnie lek zaostrzał stan zapalny. Dodatkowo istotnie (p <0,005) wzrosła
gęstość receptorów NMDA w zakręcie zębatym. Brak jest danych dotyczących genotoksyczności
pseudoefedryny. Badania nie wykazały potencjału rakotwórczego siarczanu efedryny, leku o budowie
i właściwościach farmakologicznych podobnych do pseudoefedryny, w dawkach do 27 mg/kg u szczurów
i myszy. Pseudoefedryna przyjmowana w dużych dawkach powoduje nieprawidłowości plemników,
zmniejsza liczbę plemników i zwiększa aktywność apoptotyczną w jądrach szczurów. U szczurów, którym
podawano wyjątkowo duże dawki fenylefryny na bardzo wczesnym etapie ciąży, zaobserwowano
nieprawidłowości rozwojowe płodu.

Dekstrometorfan
Pojedyncza dawka toksyczna waha się od 15 mg/kg (LD50 po podaniu dożylnym u królików) do 423 mg/kg
(LD50 po podaniu podskórnym u szczurów). Objawy toksyczne wywołane takimi dawkami to: duszność,
depresja oddechowa, rozszerzenie źrenic, łzawienie oczu, skurcze lub spastyczność mięśni, senność –
ogólnie obniżona aktywność, drgawki lub wpływ na próg drgawkowy, sztywność. Po wielokrotnym podaniu
dootrzewnowym dawki od 10 do 40 mg/kg powodowały zaburzenia uczenia się i koordynacji czucioworuchowej u samców szczurów. Brak jest danych dotyczących genotoksyczności dekstrometorfanu. Dane
wskazują, że dekstrometorfan nie stwarza ryzyka rakotwórczego. Dekstrometorfan powodował
nieprawidłowości w rozwoju embrionalnym i larwalnym w modelu danio pręgowanego.

Chlorofenamina
Najniższa wartość LD50: 26,1 mg/kg (u myszy po podaniu dożylnym). Najwyższa wartość LD50: 365
mg/kg (u szczurów po podaniu podskórnym). Profil toksyczny chlorofenaminy obejmował pobudzenie,
drżenie mięśni, ataksję i drgawki, a następnie ponapadową depresję oddechową i zgon. Wielokrotne podanie
dawek doustnych (od 30 mg/kg w przypadku samców szczurów, do 60 mg/kg w przypadku samic szczurów,
do 50 mg/kg w przypadku samców szczurów i do 200 mg/kg w przypadku samic myszy) prowadziło do
utraty masy ciała, nadmiernej aktywności i nadmiernej pobudliwości związanej z dawkowaniem.
Nie zaobserwowano znaczących dodatnich trendów ani wzrostu częstości występowania nowotworów ani
u samców ani u samic szczurów, ani wzrostu częstości występowania przerostu torebki nadnercza. Dodatni
trend zaobserwowano w przypadku nowotworów tkanki podskórnej u samców myszy. Podczas badań na
komórkach Salmonelli i komórkach chłoniaka u myszy nie zaobserwowano działania mutagennego. W
komórkach jajnika chomika zaobserwowano słaby efekt wymiany chromatyd siostrzanych. W badaniach
dwuletnich chlorofenamina nie zwiększała ryzyka raka u szczurów i myszy obu płci. Chlorofenamina
hamuje skurcze macicy u szczurów i królików indukowane przez oksytocynę i prostaglandynę F2 alfa, a
także zmniejsza napięcie spoczynkowe macicy i jej samoistne skurcze. Badania na zwierzętach sugerują,
że leki przeciwhistaminowe mogą mieć potencjał teratogenny.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Tabletka (żółta) „na dzień”
Rdzeń tabletki:
Powidon K-30
Celuloza mikrokrystaliczna
Krospowidon (typ A)
Skrobia żelowana kukurydziana
Kwas stearynowy
Krzemionka koloidalna bezwodna

Otoczka tabletki - Opadry Yellow:
Hypromeloza (2910) 6cP
Tytanu dwutlenek (E171)
Tartrazyna (E102)
Makrogol 400

Tabletka (niebieska) „na noc”
Rdzeń tabletki:
Skrobia żelowana kukurydziana
Powidon K29/32
Kwas stearynowy
Celuloza mikrokrystaliczna
Krospowidon (typ A)
Krzemionka koloidalna bezwodna
Błękit brylantowy FCF, lak glinowy (E 133)
Indygotyna, lak glinowy (E 132)

Otoczka tabletki:
Polidekstroza
Tytanu dwutlenek (E171)
Hypromeloza (2910) 3cP, 6cP, 50cP
Błękit brylantowy, lak glinowy (E 133)
Triacetyna
Makrogol 400, 8000

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Blistry z folii PVC/PVDC/aluminium w tekturowym pudełku.
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać blister w opakowaniu zewnętrznym, w
celu ochrony przed światłem.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blister zawierający 6 tabletek (żółtych) „na dzień” i 2 tabletki (niebieskie) „na noc” w folii
PVC/PVDC/aluminium.

Wielkość opakowania:
Pudełko tekturowe zawiera 2 blistry (12 tabletek (żółtych) „na dzień” i 4 tabletki (niebieskie) „na noc”).

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Brak szczególnych wymagań.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

US Pharmacia Sp. z o.o.
ul. Ziębicka 40
50-507 Wrocław
Polska

### 8. NUMER(Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU/DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data pierwszego pozwolenia: 10.09.2025 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI
PRODUKTU LECZNICZEGO

6.02.2026

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.