# Grypolek > Paracetamol + Gwajfenezyna + Pseudoefedryna + Dekstrometorfan · 325 mg + 200 mg + 30 mg + 15 mg · Tabletki powlekane ## Szczegóły leku - **Nazwa:** Grypolek - **Nazwa powszechna:** Paracetamolum + Guaifenesinum + Pseudoephedrini hydrochloridum + Dextromethorphani hydrobromidum - **Substancja czynna:** [Paracetamol + Gwajfenezyna + Pseudoefedryna + Dekstrometorfan](https://apteka.online/odpowiedniki/paracetamolum) - **Moc:** 325 mg + 200 mg + 30 mg + 15 mg - **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane - **Droga podania:** doustna - **Kategoria dostępności:** OTC - **Kod ATC:** N02BE71 - **Liczba opakowań:** 4 - **Numer pozwolenia:** 04394 - **Podmiot odpowiedzialny:** Kato Labs Sp. z o.o. - **Status RPL:** Produkt aktywny - **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbolowe/grypolek-tabl-powl-325-mg-200-mg-30-mg-15-mg-kato - **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbolowe/grypolek-tabl-powl-325-mg-200-mg-30-mg-15-mg-kato.md ## Dokumenty PDF - Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/8913/leaflet - ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/8913/characteristic ## Dostępne opakowania (4) | Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz | |---|---|---|---|---|---| | 6 tabl. | 5909990214006 | OTC | — | Niedostępny (1/5) | — | | 12 tabl. | 5909990738458 | OTC | — | Niedostępny (1/5) | — | | 12 tabl. w blistrze | 5909990439416 | OTC | — | Brak danych | — | | 24 tabl. | 5909991008321 | OTC | — | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — | ## Wskaźnik dostępności Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece. - Bardzo dobrze dostępny (5/5) - Dobrze dostępny (4/5) - Trudno dostępny (2/5) - Niedostępny (1/5) - Brak danych Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta. ## Ulotka dla pacjenta ### 1. Co to jest Grypolek i w jakim celu się go stosuje? Grypolek to lek wieloskładnikowy. Zawiera cztery substancje czynne: paracetamol, gwajafenezynę, pseudoefedryny chlorowodorek i dekstrometorfanu bromowodorek. Paracetamol działa przeciwgorączkowo i przeciwbólowo, gwajafenezyna jest lekiem wykrztuśnym, dekstrometorfan działa przeciwkaszlowo, a pseudoefedryna przywraca drożność nosa. Wskazaniem do stosowania leku jest ogólny stan przeziębienia, bóle głowy i mięśni, gorączka, ból gardła, nieżyt nosa, kaszel spowodowany przeziębieniem. Lek jest wskazany do leczenia dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat. Bez konsultacji z lekarzem nie należy stosować leku dłużej niż 3 dni. ### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Grypolek Kiedy nie stosować leku Grypolek − jeśli pacjent ma uczulenie na paracetamol, gwajafenezynę, pseudoefedryny chlorowodorek, dekstrometorfanu bromowodorek lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); − u dzieci w wieku poniżej 12 lat; − jeśli występuje ciężka niewydolność wątroby; − jeśli występuje ciężka, ostra lub przewlekła choroba nerek lub niewydolność nerek; − jeśli występuje ciężkie lub niekontrolowane nadciśnienie tętnicze; − jeśli występuje ciężka choroba niedokrwienna serca; − jeśli występuje ciężka niedokrwistość hemolityczna lub wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej; − jeśli pacjent stosuje inne leki zawierające paracetamol, gwajafenezynę, pseudoefedrynę, dekstrometorfan lub inne leki nazywane sympatykomimetykami (takie, jak leki zmniejszające przekrwienie błony śluzowej nosa, środki hamujące łaknienie, leki psychostymulujące o działaniu podobnym do amfetaminy); − jeśli pacjent stosuje leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (np. leki działające nasennie, uspokajająco); − jeśli pacjent stosuje leki z grupy inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) (stosowane m. in. w depresji) lub niektóre leki stosowane w chorobie Parkinsona, a także w ciągu 14 dni po zakończeniu ich stosowania; − jeśli występuje kaszel z dużą ilością wydzieliny; − w przypadku astmy oskrzelowej i kaszlu związanego z astmą oskrzelową; − w przypadku mukowiscydozy; − w przypadku choroby alkoholowej; − w okresie ciąży i karmienia piersią. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Grypolek należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Nie należy stosować dawek większych niż zalecane. Należy zasięgnąć porady lekarza, jeśli objawy nasilą się lub nie ustąpią po 3 dniach stosowania leku. Należy stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością wątroby i (lub) nerek. Stosowanie leku u pacjentów z niewydolnością wątroby, nadużywających alkoholu oraz niedożywionych zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby. Podczas stosowania leku nie wolno spożywać alkoholu ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia toksycznego uszkodzenia wątroby. W trakcie stosowania leku Grypolek należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występują ciężkie choroby, w tym ciężkie zaburzenia czynności nerek lub posocznica (gdy we krwi krążą bakterie i ich toksyny prowadząc do uszkodzenia narządów) lub niedożywienie, przewlekły alkoholizm lub gdy pacjent przyjmuje również flukloksacylinę (antybiotyk). W tych sytuacjach notowano u pacjentów występowanie ciężkiej choroby o nazwie kwasica metaboliczna (nieprawidłowość krwi i płynów ustrojowych), gdy stosowali oni paracetamol w regularnych dawkach przez dłuższy czas lub gdy przyjmowali paracetamol wraz z flukloksacyliną. Objawy kwasicy metabolicznej mogą obejmować: poważne trudności z oddychaniem, w tym przyspieszone głębokie oddychanie, senność, uczucie mdłości (nudności) i wymioty. Leku nie należy stosować bez porozumienia z lekarzem, jeśli wystąpią trudności w oddychaniu, w przypadku rozedmy płuc, przewlekłego zapalenia oskrzeli, przerostu gruczołu krokowego (prostaty), nadczynności tarczycy, cukrzycy, nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca, choroby tętnic, zwiększonego ciśnienia wewnątrzgałkowego, w tym u osób w podeszłym wieku lub stosujących leki będące inhibitorami CYP2D6. Jeśli pacjent przyjmuje takie leki, jak niektóre leki przeciwdepresyjne lub przeciwpsychotyczne, lek Grypolek może z nimi oddziaływać powodując zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy, śpiączka) oraz inne objawy, takie jak temperatura ciała powyżej 38°C, podwyższone tętno, niestabilne ciśnienie krwi, a także przesadzone reakcje odruchowe, sztywność mięśni, brak koordynacji i (lub) objawy dotyczące układu pokarmowego (np. nudności, wymioty, biegunka). Podobnie, należy zachować również szczególną ostrożność u pacjentów ze słabym metabolizmem przez enzym CYP2D6. W przypadku, gdy wystąpi nerwowość, zawroty głowy, bezsenność, należy odstawić lek i skonsultować się z lekarzem. W czasie stosowania leku Grypolek może wystąpić nagły ból brzucha lub krwawienie z odbytnicy spowodowane stanem zapalnym okrężnicy (niedokrwiennym zapaleniem jelita grubego). Jeśli pojawią się te objawy żołądkowo-jelitowe, należy zaprzestać stosowania leku Grypolek i skontaktować się z lekarzem lub natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną (patrz punkt 4). Jeśli u pacjenta wystąpi gorączka z uogólnionym rumieniem skóry i wysypką krostkową, należy przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem lub niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną (patrz punkt 4). Podczas stosowania leku może wystąpić zmniejszenie przepływu krwi w obrębie nerwu wzrokowego. W razie wystąpienia nagłej utraty wzroku należy przerwać stosowanie leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zwrócić się po pomoc medyczną (patrz punkt 4). Stosowanie tego leku może prowadzić do uzależnienia. Lek zawiera dwie substancje czynne, które mogą być nadużywane: dekstrometorfan oraz pseudoefedryna. Odnotowano przypadki nadużywania dekstrometorfanu. Z tego względu należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku u młodzieży i młodych dorosłych, a także u pacjentów, którzy w przeszłości nadużywali leków lub innych substancji psychoaktywnych. Pseudoefedryna niesie ryzyko nadużywania. Stosowanie dużych dawek może działać toksycznie. Długotrwałe stosowanie leku może prowadzić do osłabienia jego działania (rozwoju tolerancji), co może skłaniać do przyjmowania coraz większych dawek i zwiększać ryzyko przedawkowania. Dlatego nie należy stosować dawki większej niż zalecana ani przekraczać zalecanego czasu trwania leczenia (patrz punkt 3). Zgłoszono kilka przypadków zespołu odwracalnej tylnej encefalopatii (PRES) i zespołu odwracalnego skurczu naczyń mózgowych (RCVS), które wystąpiły podczas stosowania leków zawierających pseudoefedrynę. Należy przerwać stosowanie leku i natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską, jeśli u pacjenta wystąpią następujące objawy: nagły, silny ból głowy lub piorunujący ból głowy, nudności, wymioty, splątanie (uczucie zagubienia), drgawki i (lub) zaburzenia widzenia. Należy skonsultować się z lekarzem nawet, jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących w przeszłości. Dzieci i młodzież Stosowanie leku u dzieci w wieku poniżej 12 lat jest przeciwwskazane (patrz Kiedy nie stosować leku Grypolek). Grypolek a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Oddziaływanie tego leku z innymi lekami wynika z oddziaływania substancji czynnych wchodzących w skład leku: Paracetamol − Nie stosować równocześnie z innymi lekami zawierającymi paracetamol. − Metoklopramid i domperidon (leki na nudności i wymioty przyspieszające opróżnianie żołądka) przyśpieszają wchłanianie paracetamolu. − Propantelina i wszystkie leki o działaniu cholinolitycznym (leki na skurcze brzucha i problemy z pęcherzem), kolestyramina (lek obniżający cholesterol) oraz niektóre silne leki przeciwbólowe (pentazocyna, petydyna, dimorfina) mogą opóźniać wchłanianie paracetamolu. − Salicylamid wydłuża czas działania paracetamolu. − Propranolol zwiększa szybkość wchłaniania paracetamolu, natomiast salbutamol podawany doustnie (stosowany w astmie) opóźnia wchłaniania paracetamolu. − Probenecid zmniejsza wydalanie paracetamolu z organizmu. − Równoczesne stosowanie z niektórymi lekami nasennymi (np. barbituranami) lub lekami przeciwpadaczkowymi (np. fenobarbitalem, fenytoiną, karbamazepiną), a także z ryfampicyną (stosowaną w leczeniu gruźlicy), zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby. − Jednoczesne stosowanie leku zmniejszającego wydzielanie kwasu żołądkowego (nizatydyny) z paracetamolem zwiększa stężenie paracetamolu we krwi. − Paracetamol może nasilać działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych (pochodne kumaryny, takie jak warfaryna, acenokumarol, dikumarol). − Leki przeciwwymiotne o antagonistycznym działaniu na receptory 5-HT3 (np. tropisetron, granisetron) mogą zmniejszać przeciwbólowe działanie paracetamolu. − Picie alkoholu podczas leczenia paracetamolem prowadzi do powstawania toksycznego metabolitu wywołującego martwicę komórek wątrobowych, co w następstwie może doprowadzić do niewydolności wątroby. − Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje flukloksacylinę (antybiotyk) ze wgledu na poważne ryzyko zaburzeń krwi i płynów ustrojowych (nazywanych kwasicą metaboliczną), które muszą być pilnie leczone (patrz punkt 2). Pseudoefedryna − Nie stosować jednocześnie z innymi lekami zawierającymi pseudoefedrynę. − Nie stosować jednocześnie z inhibitorami MAO (leki stosowane w leczeniu depresji) ani w ciągu 14 dni po zakończeniu ich stosowania (patrz Kiedy nie stosować leku Grypolek). Jednoczesne stosowanie może spowodować wzrost ciśnienia tętniczego krwi, zaburzenia rytmu serca oraz zwiększenie temperatury ciała. − Pseudoefedryna stosowana jednocześnie z innymi lekami pobudzającymi układ krążenia (np. zawierającymi efedrynę lub noradrenalinę) albo z niektórymi lekami stosowanymi w leczeniu nadciśnienia (np. gwanetydyną lub metyldopą) może powodować zwiększenie ciśnienia tętniczego oraz zaburzenia rytmu serca. − Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne nasilają działanie pseudoefedryny. − Jednoczesne stosowanie pseudoefedryny i tramadolu może powodować niedokrwienne zapalenie jelita grubego. − Leki zobojętniające kwas żołądkowy, np. wodorotlenek glinu (stosowany w łagodzeniu zgagi i niestrawności), mogą zwiększać wchłanianie pseudoefedryny. − Równoczesne stosowanie leków zawierających pseudoefedrynę oraz niektórych środków dietetycznych zawierających pochodne efedryny zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. − Jednoczesne stosowanie z albuterolem (stosowany m. in. w leczeniu astmy) może nasilać działanie obkurczające naczynia krwionośne. − Chlorek amonu może powodować, że pseudoefedryna działa dłużej w organizmie, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych. − Pseudoefedryna może osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych oraz wpływać na działanie glikozydów naparstnicy (stosowanych w niewydolności serca). − Nie należy stosować jednocześnie z furazolidonem (lekiem przeciwbakteryjnym). Dekstrometorfan − Nie stosować jednocześnie z innymi lekami zawierającymi dekstrometorfan. − Przeciwwskazane jest stosowanie z inhibitorami MAO (leki stosowane w leczeniu depresji). − Dekstrometorfan może nasilać działanie alkoholu, leków przeciwhistaminowych i psychotropowych na ośrodkowy układ nerwowy. − Jednoczesne stosowanie leków zmniejszających aktywność enzymu CYP2D6, takich jak fluoksetyna lub paroksetyna (leki stosowane w leczeniu depresji), chinidyna (lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca) lub terbinafina (lek przeciwgrzybiczy), może zwiększać stężenie dekstrometorfanu w organizmie. Może to prowadzić do nasilenia jego toksycznych działań (takich, jak pobudzenie, dezorientacja, drżenia, bezsenność, biegunka i depresja oddechowa). Jednocześnie zwiększa się ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego (jest to ciężki stan mogący zagrażać życiu, objawiający się m. in. silnym pobudzeniem, splątaniem (uczuciem zagubienia), drżeniem mięśni, nadmiernym poceniem się, gorączką, przyspieszoną akcją serca oraz gwałtownymi zmianami ciśnienia tętniczego). Gwajafenezyna Nie stwierdzono interakcji. Gwajafenezyna może spowodować fałszywie zawyżony wynik oznaczenia VMA (kwasu wanilinomigdałowego) w przypadku pobrania moczu w okresie 24 godzin od przyjęcia dawki leku Grypolek. Należy poinformować lekarza o stosowaniu leku. Stosowanie leku Grypolek z alkoholem Podczas stosowania leku nie wolno spożywać alkoholu ze względu na zwiększone ryzyko toksycznego uszkodzenia wątroby. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Nie należy stosować tego leku w okresie ciąży i karmienia piersią (patrz Kiedy nie stosować leku Grypolek). Nie określono szczegółowo wpływu stosowania tego leku na płodność. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania leku należy zachować ostrożność, ponieważ mogą wystąpić działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak: zawroty głowy, senność, niepokój, rozdrażnienie lub halucynacje. Grypolek zawiera żółcień chinolinową oraz żółcień pomarańczową Lek może powodować reakcje alergiczne. Grypolek zawiera sód Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. ### 3. Jak stosować Grypolek? Zalecana dawka Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat: jeżeli lekarz nie zaleci inaczej, 2 tabletki co 6 do 8 godzin. Nie należy przyjmować więcej niż 8 tabletek na dobę. Bez konsultacji z lekarzem nie należy stosować tego leku przez okres dłuższy niż 3 dni. Stosowanie u dzieci i młodzieży Stosowanie leku u dzieci w wieku poniżej 12 lat jest przeciwwskazane (patrz Kiedy nie stosować leku Grypolek). Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Grypolek Jeśli pacjent przyjął większą niż zalecana dawkę leku Grypolek, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Przedawkowanie paracetamolu w ciągu pierwszych 24 godzin często nie powoduje wyraźnych objawów, jednak może prowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby, które ujawnia się po kilku dniach (zwykle 4- 6 dniach). Lek zawiera cztery substancje czynne, dlatego objawy przedawkowania mogą wynikać z działania jednej lub wszystkich substancji czynnych. W ciągu kilku do kilkunastu godzin po przedawkowaniu leku mogą wystąpić następujace objawy: złe samopoczucie, bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, nadmierne pocenie się, senność, zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego (np. zaburzenia psychiczne, omamy, otępienie, wzmożona pobudliwość, splątanie (uczucie zagubienia), mimowolne skurcze mięśni, zaburzenia świadomości lub mimowolne, szybkie ruchy gałek ocznych). Mogą również wystapić zaburzenia rytmu serca, szybkie bicie serca, wzrost ciśnienia tętniczego, który może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego (nagłego, zagrażającego życiu wzrostu ciśnienia), zaburzenia koordynacji, psychozy z omamami wzrokowymi, krwawienia śródczaszkowe lub zawał serca. W przypadku ciężkiego przedawkowania mogą wystąpić: śpiączka, ciężkie zaburzenia oddychania oraz drgawki. Objawy te mogą ustąpić następnego dnia, mimo że zaczyna się rozwijać uszkodzenie wątroby, które może ujawnić się później, np. bólem w nadbrzuszu, złym samopoczuciem, nawrotem wymiotów i nudności, żółtaczką. Przedawkowanie paracetamolu może również powodować obniżenie poziomu potasu we krwi (hipokaliemię). W razie wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów, należy natychmiast zwrócić się do lekarza lub udać do szpitala. Leczenie przedawkowania powinno odbywać się w szpitalu. Pominięcie zastosowania leku Grypolek Lek jest przeznaczony do doraźnego leczenia objawów przeziębienia. W razie pominięcia dawki leku i utrzymywania się dolegliwości, należy przyjąć dawkę leku po przypomnieniu sobie, a kolejną dawkę przyjąć zgodnie z zalecanym dawkowaniem. Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Przerwanie stosowania leku Grypolek W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. ### 4. Możliwe działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W razie wystąpienia poniżej wymienionych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną: − reakcje nadwrażliwości typu I: obrzęk alergiczny (czyli obrzęk skóry i tkanek miękkich, często w obrębie twarzy, np. wargi, języka, powiek), reakcja anafilaktyczna (czyli duszność, pocenie, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi aż do objawów wstrząsu) (występują rzadko); − skórne reakcje alergiczne, zaczerwienienie skóry, wysypka, świąd (występują rzadko); − nagła gorączka, zaczerwienienie skóry lub liczne niewielkie krostki (możliwe objawy ostrej uogólnionej osutki krostkowej - AGEP, ang. Acute Generalized Exanthematous Pustulosis) mogą wystąpić w ciągu pierwszych 2 dni stosowania leku Grypolek, patrz punkt 2: „Ostrzeżenia i środki ostrożności”. Jeśli wystąpią takie objawy, należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem lub niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną (częstość nieznana); − napad astmy oskrzelowej (występuje bardzo rzadko); − uszkodzenie wątroby występujące najczęściej w wyniku przedawkowania (występuje bardzo rzadko); − ostra niewydolność nerek (występuje bardzo rzadko); zwiększone ryzyko rozwoju niewydolności nerek związane jest z przedłużonym stosowaniem leku, szczególnie u chorych ze współistniejącymi schorzeniami nerek; − zaburzenia w oddawaniu moczu, zatrzymanie moczu, zwłaszcza u pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego (występują bardzo rzadko); − niedokrwienne zapalenie jelita grubego (zapalenie jelita grubego spowodowane niedostatecznym dopływem krwi) (patrz punkt 2: „Ostrzeżenia i środki ostrożności”). Pozostałe działania niepożądane: Działania niepożądane występujące rzadko (rzadziej niż u 1 na 1000 osób): − nudności, wymioty, zgaga; − zawroty głowy, senność, niepokój, nerwowość, rozdrażnienie, halucynacje, zaburzenia osobowości, pobudzenie psychomotoryczne. Działania niepożądane występujące bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 osób): − zaburzenia krwi: niedokrwistość, methemoglobinemia (choroba polegająca na występowaniu znacznych ilości methemoglobiny zamiast hemoglobiny), małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi), agranulocytoza (zmniejszenie liczby granulocytów we krwi). Działania niepożądane, których częstość jest nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych): − omamy (szczególnie u dzieci); − przyspieszenie akcji serca (tachykardia); − nieznaczne podwyższenie ciśnienia krwi; − zmniejszenie przepływu krwi w obrębie nerwu wzrokowego (niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego); − zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES); − zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (RCVS); − kwasica metaboliczna – może wystąpić u pacjentów z określonymi czynnikami ryzyka podczas stosowania paracetamolu (patrz punkt 2: „Ostrzeżenia i środki ostrożności”). Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. ### 5. Jak przechowywać Grypolek? Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Lek należy przechowywać w suchym miejscu, w zamkniętym opakowaniu. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym i blistrze po skrócie EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. ### 6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera Grypolek − Substancjami czynnymi leku są: paracetamol, gwajafenezyna, pseudoefedryny chlorowodorek oraz dekstrometorfanu bromowodorek. Każda tabletka powlekana zawiera: 325 mg paracetamolu, 200 mg gwajafenezyny, 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku oraz 15 mg dekstrometorfanu bromowodorku. − Pozostałe składniki to: Rdzeń tabletki: celuloza mikrokrystaliczna (E460), skrobia żelowana, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian. Otoczka: Opadry Yellow Y-5-12821: hypromeloza (E464), hydroksypropyloceluloza (E463), tytanu dwutlenek (E171), makrogol (E1521), żółcień chinolinowa, lak glinowy (E104), żółcień pomarańczowa, lak glinowy (E110), wosk Carnauba (E903). Jak wygląda Grypolek i co zawiera opakowanie Tabletki powlekane podłużne, obustronnie wypukłe barwy żółtej z grawerem P515 po jednej stronie. Opakowanie: blister z folii PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku. Wielkość opakowania: 6 tabletek – 1 blister po 6 szt. 12 tabletek – 2 blistry po 6 szt. 24 tabletki – 4 blistry po 6 szt. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Kato Labs Sp. z o.o. ul. Marszałkowska 138/82 00-004 Warszawa Tel.: 22 816 14 50 e-mail: kato@kato.pl ## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO ### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Grypolek, tabletki powlekane ### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna tabletka powlekana zawiera: 325 mg paracetamolu (Paracetamolum), 200 mg gwajafenezyny (Guaifenesinum), 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku (Pseudoephedrini hydrochloridum) oraz 15 mg dekstrometorfanu bromowodorku (Dextromethorphani hydrobromidum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda tabletka zawiera barwniki azowe: żółcień chinolinowa, lak glinowy (E104) i żółcień pomarańczowa, lak glinowy (E110). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. ### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana. Obustronnie wypukłe, podłużne, tabletki powlekane barwy żółtej z grawerem P515 po jednej strony. ### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE #### 4.1 Wskazania do stosowania Ogólny stan przeziębienia, bóle głowy i mięśni, gorączka, ból gardła, nieżyt nosa, kaszel spowodowany przeziębieniem. Produkt leczniczy jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat. #### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat: 2 tabletki co 6 do 8 godzin. Jeżeli lekarz nie zaleci inaczej, maksymalna dawka dobowa to 8 tabletek na dobę. Bez konsultacji z lekarzem nie należy stosować tego produktu leczniczego przez okres dłuższy niż 3 dni. Dzieci w wieku poniżej 12 lat Produktu leczniczego nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat ze względu na brak wystarczających danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa. Sposób podawania Podanie doustne. #### 4.3 Przeciwwskazania - Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. - Nie stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat. - Ciężkie nadciśnienie tętnicze lub niekontrolowane nadciśnienie tętnicze. - Ciężka choroba niedokrwienna serca. - Ciężka niewydolność wątroby. - Ciężka, ostra lub przewlekła choroba nerek lub niewydolność nerek. - Ciężka niedokrwistość hemolityczna. - Jednoczesne stosowanie z innymi produktami leczniczymi zawierającymi paracetamol, gwajafenezynę, dekstrometrofan lub pseudoefedrynę lub inne sympatykomimetyki (takie jak produkty lecznicze zmniejszające przekrwienie błony śluzowej nosa, środki hamujące łaknienie, produkty lecznicze psychostymulujące o działaniu podobnym do amfetaminy) oraz z produktami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy. - Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych przeciwdepresyjnych zawierających inhibitor monoaminooksydazy (iMAO) lub niektórych produktów leczniczych stosowanych w chorobie Parkinsona. Nie należy stosować tego produktu leczniczego przez okres dwóch tygodni po zaprzestaniu zażywania inhibitorów monoaminooksydazy. - Kaszel z dużą ilością wydzieliny. - Astma oskrzelowa. - Mukowiscydoza. - Ciąża i okres karmienia piersią (patrz punkt 4.6). - Wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. - Choroba alkoholowa. #### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie stosować dawek większych niż zalecane. Należy zasięgnąć porady lekarza, jeśli objawy nasilą się lub nie ustąpią po 3 dniach stosowania. Należy stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością wątroby i (lub) nerek o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. W ciężkich niewydolnościach lek jest przeciwwskazany (patrz punkt 4.3). Stosowanie produktu leczniczego u pacjentów z niewydolnością wątroby, nadużywających alkoholu oraz niedożywionych zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby. Podczas stosowania produktu leczniczego nie wolno spożywać alkoholu ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia toksycznego uszkodzenia wątroby. Produktu nie należy stosować bez porozumienia z lekarzem, jeśli wystąpią trudności w oddychaniu, w przypadku rozedmy płuc, przewlekłego zapalenia oskrzeli, przerostu gruczołu krokowego, nadczynności tarczycy, cukrzycy, nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca, choroby tętnic, jaskry z zamkniętym kątem przesączania, w tym u osób w podeszłym wieku lub stosujących inhibitory CYP2D6 (patrz punkt 4.5). Notowano przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA, ang. high anion gap metabolic acidosis) spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową u pacjentów z ciężką chorobą, taką jak ciężkie zaburzenie czynności nerek i posocznica, lub u pacjentów z niedożywieniem lub z innymi źródłami niedoboru glutationu (np. przewlekły alkoholizm), leczonych paracetamolem w dawce terapeutycznej stosowanym przez dłuższy czas, lub skojarzeniem paracetamolu i flukloksacyliny. Jeśli podejrzewa się występowanie HAGMA spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową, zaleca się natychmiastowe przerwanie przyjmowania paracetamolu i ścisłą obserwację pacjenta. Pomiar 5- oksoproliny moczowej może być przydatny do identyfikacji kwasicy piroglutaminowej jako głównej przyczyny HAGMA u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka. W przypadku, gdy wystąpi nerwowość, zawroty głowy i (lub) bezsenność, należy poinstruować pacjenta, aby przerwał stosowanie produktu leczniczego i skonsultował się z lekarzem. Odnotowano przypadki nadużywania dekstrometorfanu. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania tego produktu u młodzieży i młodych osób dorosłych, jak również u pacjentów, u których odnotowano w wywiadzie nadużywanie produktów leczniczych lub substancji psychoaktywnych. Ryzyko nadużywania Pseudoefedryna niesie ryzyko nadużywania. Zwiększone dawki mogą w końcu spowodować toksyczność. Ciągłe stosowanie może prowadzić do rozwoju tolerancji powodującej zwiększone ryzyko przedawkowania. Nie należy stosować dawki większej niż zalecana dawka maksymalna ani przekraczać czasu trwania leczenia (patrz punkt 4.2). Dekstrometorfan jest metabolizowany przez cytochrom wątrobowy P450 2D6. Aktywność tego enzymu jest uwarunkowana genetycznie. U około 10% ogólnej populacji odnotowuje się słaby metabolizm CYP2D6. U pacjentów ze słabym metabolizmem tego enzymu oraz u pacjentów jednocześnie stosujących inhibitory CYP2D6 mogą występować wzmożone i/lub długoterminowe skutki działania dekstrometorfanu. W związku z tym należy zachować ostrożność u pacjentów z powolnym metabolizmem CYP2D6 lub stosujących inhibitory CYP2D6 (patrz punkt 4.5). Ciężkie reakcje skórne Po zastosowaniu produktów zawierających pseudoefedrynę mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP, ang. acute generalized exanthematous pustulosis). Ostra osutka krostkowa może wystąpić w ciągu pierwszych 2 dni leczenia, razem z gorączką oraz licznymi, małymi, zwykle niepęcherzykowymi krostkami pojawiającymi się na obrzmiałych zmianach rumieniowych i głównie umiejscowionymi w zgięciach skóry, na tułowiu i na kończynach górnych. Pacjentów należy uważnie obserwować. Jeśli wystąpią takie objawy, jak gorączka, rumień lub pojawienie się licznych niewielkich krostek, należy odstawić ten produkt leczniczy i, jeśli to konieczne, wdrożyć odpowiednie leczenie. Niedokrwienne zapalenie jelita grubego Podczas stosowania pseudoefedryny odnotowano kilka przypadków niedokrwiennego zapalenia jelita grubego. Jeśli u pacjenta wystąpi nagły ból brzucha, krwawienie z odbytu lub inne objawy świadczące o rozwoju niedokrwiennego zapalenia jelita grubego, należy odstawić pseudoefedrynę, a pacjent powinien zasięgnąć porady lekarza. Zespół serotoninowy Podczas jednoczesnego podawania dekstrometorfanu i leków o działaniu serotoninergicznym, takich jak leki selektywnie hamujące wychwyt zwrotny serotoniny (SSRI), leki osłabiające metabolizm serotoniny [w tym inhibitory oksydazy monoaminowej (MAOI)] oraz inhibitory CYP2D6, odnotowano działanie serotoninergiczne, w tym wystąpienie mogącego zagrażać życiu zespołu serotoninowego (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy może obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i (lub) objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się wystąpienie zespołu serotoninowego, należy przerwać leczenie produktem leczniczym Grypolek. Niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego Podczas stosowania pseudoefedryny zgłaszano przypadki niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (patrz punkt 4.8). Należy zaprzestać podawania pseudoefedryny, jeśli u pacjenta wystąpi nagła utrata wzroku lub pogorszenie ostrości widzenia, np. w postaci mroczków. Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (ang. posterior reversible encephalopathy syndrome, PRES) i zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (ang. reversible cerebral vasoconstriction syndrome, RCVS) Zgłaszano przypadki PRES i RCVS podczas stosowania produktów zawierających pseudoefedrynę (patrz punkt 4.8). Ryzyko jest zwiększone u pacjentów z ciężkim lub niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym lub z ciężką ostrą lub przewlekłą chorobą nerek/niewydolnością nerek (patrz punkt 4.3). Należy przerwać stosowanie pseudoefedryny i natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską, jeśli wystąpią następujące objawy: nagły, silny ból głowy lub piorunujący ból głowy, nudności, wymioty, splątanie, drgawki i (lub) zaburzenia widzenia. Większość zgłoszonych przypadków PRES i RCVS ustąpiła po przerwaniu leczenia i zastosowaniu odpowiedniego leczenia. Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych o znanym działaniu Ten produkt leczniczy zawiera barwniki azowe, które mogą powodować reakcje alergiczne. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, to znaczy, że produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”. #### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Paracetamol Produktu leczniczego nie należy stosować z innymi produktami zawierającymi paracetamol. Produkty lecznicze przyśpieszające opróżnianie żołądka, np. metyklopramid i domperidon przyspieszają wchłanianie paracetamolu, natomiast leki opóźniające jego opróżnianie, np. propantelina, cholestyramina, wszystkie cholinolityki oraz petydyna, pentazocyna i diamorfina, mogą opóźniać jego wchłanianie. Stosowany razem z ryfampicyną, lekami przeciwpadaczkowymi, barbituranami oraz lekami indukującymi enzymy mikrosomalne (np. fenobarbital, fenytoina) zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby. Nizatydyna może zwiększać stężenie paracetamolu w osoczu. Paracetamol może nasilać działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych (kumaryny). Salicylamid wydłuża działanie paracetamolu. Propranolol zwiększa szybkość absorpcji paracetamolu, natomiast salbutamol podawany doustnie zmniejsza szybkość absorpcji paracetamolu. Probenecid zmniejsza wydalanie paracetamolu z ustroju. Produkty lecznicze o antagonistycznym działaniu na receptory 5-HT3 (np. tropisetron, granisetron) mogą zmniejszać przeciwbólowe działanie paracetamolu. Picie alkoholu podczas leczenia paracetamolem prowadzi do powstawania toksycznego metabolitu wywołującego martwicę komórek wątrobowych, co w następstwie może doprowadzić do niewydolności wątroby. Należy zachować ostrożność podczas stosowania paracetamolu równocześnie z flukloksacyliną, ponieważ jednoczesne ich stosowanie jest powiązane z występowaniem kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz punkt 4.4). Pseudoefedryna Inhibitory MAO powodują wolniejszą eliminację pseudoefedryny z ustroju i zwiększają jej biodostępność. Równoczesne stosowanie pseudoefedryny i inhibitorów MAO jest przeciwwskazane, a czas między zaprzestaniem stosowania inhibitorów a podaniem pseudoefedryny powinien wynosić co najmniej 14 dni. Skojarzenie obu produktów leczniczych powoduje zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi oraz zaburzenia rytmu serca i zwiększenie temperatury ciała. Obserwacje interakcji między sympatykomimetykami (efedryna, noradrenalina) i produktami leczniczymi przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym (gwanetydyna, metyldopa) wskazują, że stosowanie pseudoefedryny może powodować zwiększenie ciśnienia tętniczego i zaburzenia rytmu serca. Trójpierścieniowe produkty lecznicze przeciwdepresyjne nasilają działanie pseudoefedryny. Jednoczesne stosowanie pseudoefedryny i tramadolu może powodować niedokrwienne zapalenie jelita grubego. Wodorotlenek glinu zwiększa, natomiast kaolin zmniejsza absorpcję pseudoefedryny. Równoczesne stosowanie produktów leczniczych zawierających pseudoefedrynę oraz niektórych środków dietetycznych zawierających pochodne efedryny zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Stosowanie jednocześnie z albuterolem może nasilać działanie obkurczające naczynia krwionośne. Chlorek amonu, poprzez alkalizację moczu, zwiększa zwrotną resorpcję metabolitów pseudoefedryny w nerkach i wydłuża czas jej działania. Produkty lecznicze zobojętniające mogą zwiększać wchłanianie pseudoefedryny. Pseudoefedryna zmniejsza działanie produktów leczniczych przeciwnadciśnieniowych i może modyfikować działanie glikozydów naparstnicy. Nie należy stosować jednocześnie z furazolidonem. Dekstrometorfan Dekstrometorfan nasila działanie inhibitorów MAO, produktów leczniczych działających depresyjnie na OUN oraz alkoholu. Jednoczesne stosowanie dekstrometorfanu z inhibitorami monoaminooksydazy oraz inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny może wywołać objawy zespołu serotoninowego (patrz punkt 4.4). Nie należy spożywać alkoholu w czasie stosowania dekstrometorfanu. Inhibitory CYP2D6 Dekstrometorfan jest metabolizowany przez enzym CYP2D6 i ulega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia. Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów enzymu CYP2D6 może zwiększać stężenie dekstrometorfanu w organizmie do poziomu wielokrotnie większego niż prawidłowy. Zwiększa to ryzyko występowania toksycznego wpływu dekstrometorfanu (pobudzenia, dezorientacji, drżenia, bezsenności, biegunki i depresji oddechowej) oraz rozwoju zespołu serotoninowego. Do silnych inhibitorów enzymu CYP2D6 należą fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna i terbinafina. W przypadku jednoczesnego stosowania z chinidyną stężenie dekstrometorfanu w osoczu może wzrosnąć nawet 20- krotnie, co zwiększa ryzyko występowania działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego powiązanych ze stosowaniem tego produktu. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP2D6 i dekstrometorfanu pacjent musi być monitorowany. Konieczne może okazać się również zmniejszenie dawki dekstrometorfanu (patrz punkt 4.4). Gwajafenezyna Nie odnotowano interakcji. Podawanie gwajafenezyny może spowodować fałszywie podwyższony wynik oznaczenia VMA (kwasu wanilinomigdałowego) w przypadku pobrania moczu w okresie 24 godzin od przyjęcia dawki tego produktu leczniczego. #### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania na zwierzętach dotyczące wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, przebieg porodu i (lub) rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3) są niewystarczające. Zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Produkt leczniczy jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży (patrz punkt 4.3). Karmienie piersią Produkt leczniczy jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.3). Płodność Nie określono szczegółowo wpływu stosowania tego produktu na płodność. #### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn W czasie stosowania tego produktu leczniczego należy zachować ostrożność w trakcie prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn z uwagi na możliwość wystąpienia działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego. #### 4.8 Działania niepożądane Częstość występowania działań niepożądanych przedstawiono zgodnie z przyjętą klasyfikacją częstości. Zastosowano następujące terminy oraz klasyfikację częstości: Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000) Bardzo rzadko (< 1/10 000) Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Podczas leczenia produktem leczniczym mogą wystąpić: Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo rzadko: niedokrwistość, methemoglobinemia, małopłytkowość, agranulocytoza. Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: reakcje nadwrażliwości typu I: obrzęk alergiczny, reakcja anafilaktyczna. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana: kwasica metaboliczna z dużą luką anionową (patrz punkt 4.4). Zaburzenia psychiczne Częstość nieznana: omamy (szczególnie u dzieci), zaburzenia osobowości. Zaburzenia układu nerwowego Rzadko: zawroty głowy, senność, niepokój, nerwowość, rozdrażnienie, halucynacje, pobudzenie psychomotoryczne. Częstość nieznana: zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES) (patrz punkt 4.4), zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (RCVS) (patrz punkt 4.4). Zaburzenia oka Częstość nieznana: niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego (patrz punkt 4.4). Zaburzenia serca Częstość nieznana: przyspieszenie akcji serca (tachykardia). Zaburzenia naczyniowe Częstość nieznana: nieznaczne zwiększenie ciśnienia krwi. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo rzadko: napad astmy oskrzelowej. Zaburzenia żołądka i jelit Rzadko: nudności, wymioty, zgaga. Częstość nieznana: niedokrwienne zapalenie jelita grubego. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Bardzo rzadko: objawy o różnym nasileniu od nieistotnego klinicznie zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych aż do uszkodzenia wątroby. Uszkodzenie wątroby występujące najczęściej w wyniku przedawkowania. Działanie hepatotoksyczne jest nasilone szczególnie w przypadkach niedożywienia, alkoholizmu oraz współistniejących chorób, a także podczas jednoczesnego przyjmowania niektórych leków. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rzadko: skórne reakcje alergiczne, zaczerwienienie skóry, wysypka, świąd. Częstość nieznana: ciężkie reakcje skórne, w tym ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Zaburzenia nerek i dróg moczowych Bardzo rzadko: ostra niewydolność nerek, zaburzenia w oddawaniu moczu, zatrzymanie moczu, zwłaszcza u pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego. Zwiększone ryzyko rozwoju niewydolności nerek związane jest z przedłużonym stosowaniem leku, szczególnie u chorych ze współistniejącymi schorzeniami nerek. Opis wybranych działań niepożądanych Kwasica metaboliczna z dużą luką anionową U pacjentów z czynnikami ryzyka, u których stosowano paracetamol (patrz punkt 4.4), obserwowano przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową. Kwasica piroglutaminowa może wystąpić w wyniku niskiego stężenia glutationu u tych pacjentów. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. #### 4.9 Przedawkowanie Ten produkt leczniczy zawiera 4 substancje czynne. Objawy przedawkowania mogą wynikać z działania jednej lub wszystkich substancji. Przedawkowanie paracetamolu Przypadkowe lub zamierzone przedawkowanie paracetamolu w ciągu pierwszych 24 godzin często przebiega bezobjawowo. Objawy przedawkowania, takie jak nudności, wymioty, nadmierne pocenie się, złe samopoczucie, ból w prawym podżebrzu, żółtaczka, powiększenie wątroby mogą pojawić się w ciągu następnych kilku dni. Po 4-6 dniach po przedawkowaniu występują jawne objawy niewydolności wątroby (np. encefalopatia wątrobowa, depresja oddychania, śpiączka, obrzęk mózgu, zaburzenia krzepnięcia, krwawienie z przewodu pokarmowego, zapaść naczyniowa). Przedawkowanie paracetamolu może także prowadzić do hipokaliemii. Postępowanie w przypadku przedawkowania polega na usunięciu produktu leczniczego z przewodu pokarmowego. W tym celu należy podać węgiel aktywny (w ciągu 1 godziny od spożycia leku). Odtrutkę dla paracetamolu – N-acetylo-cysteinę lub metioninę – należy podać po przeprowadzeniu pomiaru stężenia leku we krwi oraz w każdym przypadku, gdy nie można uzyskać takich danych, a istnieje ryzyko działania toksycznego (do 24 godzin po przedawkowaniu). Zależnie od objawów, należy wdrożyć leczenie objawowe i podtrzymujące. Przedawkowanie gwajafenezyny Po zastosowaniu gwajafenezyny, zwłaszcza w dużych dawkach, w rzadkich przypadkach obserwowano dolegliwości żołądkowo-jelitowe, nudności i wymioty. U pacjenta może również wystąpić senność. U pacjentów, którzy przyjęli duże ilości produktów zawierających gwajafenezynę w połączeniu z efedryną obserwowano powstawanie kamieni moczowych. Cała wchłonięta gwajafenezyna jest jednak szybko metabolizowana i wydalana z moczem. U pacjentów należy stosować leczenie objawowe, wymioty leczy się przez uzupełnienie płynów i kontrolowanie stężenia elektrolitów zgodnie ze wskazaniami. Przedawkowanie pseudoefedryny Do najczęstszych objawów po przedawkowaniu pseudoefedryny należą zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego (np. zaburzenia psychiczne) oraz układu sercowo-naczyniowego, m. in. zaburzenia rytmu serca, zwiększenie ciśnienia tętniczego, które może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego, krwawień śródczaszkowych oraz zawału mięśnia sercowego. Eliminację pseudoefedryny można przyspieszyć stosując diurezę forsowaną lub dializoterapię. Przedawkowanie dekstrometorfanu: Przedawkowanie dekstrometorfanu może się wiązać z nudnościami, wymiotami, dystonią, pobudzeniem, splątaniem, sennością, osłupieniem, oczopląsem, kardiotoksycznością (tachykardia, nieprawidłowe EKG z wydłużeniem odstępu QTc), ataksją, psychozą toksyczną z omamami wzrokowymi, wzmożoną pobudliwością. W razie dużego przedawkowania mogą wystąpić następujące objawy: śpiączka, depresja oddechowa, drgawki. Leczenie: Pacjentom bez objawów, którzy przyjęli zbyt dużą dawkę dekstrometorfanu w ciągu poprzedniej godziny, można podać węgiel aktywny. U pacjentów, którzy przyjęli dekstrometorfan i wystąpiło u nich uspokojenie lub śpiączka, można rozważyć zastosowanie naloksonu w dawkach zwykle stosowanych w leczeniu przedawkowania opioidów. Jeśli wystąpią drgawki, można zastosować benzodiazepiny, a w razie wystąpienia hipertermii wynikającej z zespołu serotoninowego - benzodiazepiny i zewnętrzne ochładzanie. ### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE #### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, anilidy, produkty lecznicze złożone zawierające paracetamol (bez psycholeptyków), kod ATC: N02BE51 Paracetamol Skutki farmakologiczne paracetamolu wykorzystywane w lecznictwie obejmują działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe i słabe działanie przeciwzapalne. Czas wystąpienia działania przeciwbólowego po podaniu doustnym wynosi około 30 minut i utrzymuje się przez około 4-6 godzin. Mechanizm działania paracetamolu związany jest głównie z hamowaniem aktywności cyklooksygenazy 2 i 1, co zmniejsza syntezę prostaglandyn poprzez hamowanie aktywności cyklooksygenazy kwasu arachidonowego w ośrodkowym układzie nerwowym oraz w niewielkim stopniu w tkankach obwodowych. Inne proponowane mechanizmy działania paracetamolu obejmują również hamowanie powstawania impulsów nocyceptywnych w obrębie obwodowych chemoreceptorów oraz antagonizm z kwasem N-metylo-D-asparaginowym (NMDA) i substancją P w rdzeniu kręgowym. Paracetamol nie hamuje agregacji płytek krwi. Pseudoefedryna Pseudoefedryna jest dekstroizomerem efedryny o słabszym działaniu stymulującym niż efedryna. W dawkach o podobnym działaniu obkurczającym na naczynia krwionośne jej działanie rozszerzające oskrzela jest o połowę słabsze od efedryny. Będąc agonistą receptorów α-adrenergicznych mięśniówki gładkiej naczyń krwionośnych, powoduje skurcz tętniczek końcowych błony śluzowej nosa, zmniejszając przekrwienie. Początek działania występuje w ciągu 15-30 minut po podaniu doustnym, osiągając maksymalny efekt po 30-60 minutach. Działanie utrzymuje się przez okres 3-4 godzin. Dekstrometorfan Dekstrometorfan jest pochodną morfiny o ośrodkowym działaniu przeciwkaszlowym. Dodatkowo jest antagonistą receptora NMDA w obrębie ośrodkowego układu nerwowego. Początek działania pojawia się w ciągu 15-30 minut po podaniu doustnym i działanie to utrzymuje się przez okres 5-6 godzin. Gwajafenezyna Wykazuje działanie wykrztuśne. Pobudza błonę śluzową oskrzeli do produkcji śluzu. Powoduje rozrzedzenie i upłynnienie wydzieliny, co ułatwia jej odkrztuszanie. #### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Paracetamol Paracetamol jest szybko i prawie całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie po około 1 godzinie. Dostępność biologiczna po podaniu doustnym sięga 90%. Jedynie około 20-30% paracetamolu wiąże się z białkami osocza. Fakt ten powoduje, że nie wypiera innych leków z połączeń z białkami. Lek ulega szybkiej dystrybucji zarówno w tkankach obwodowych jak i w ośrodkowym układzie nerwowym, co zapewnia mu skuteczne działanie. Okres półtrwania u dorosłych wynosi 1,6 do 3,8 godziny. Czas działania przeciwbólowego określa się na 4-6 godzin, a przeciwgorączkowego na 6-8 godzin. Metabolizowany jest w wątrobie, a produkty metabolizmu wydalane są z moczem. Głównymi metabolitami są produkty sprzęgania z kwasem glukuronowym u dorosłych i siarkowym u dzieci. Mniej niż 5% paracetamolu metabolizowane jest na drodze utleniania do wysoce aktywnego i toksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinoiminy. Związek ten w prawidłowych warunkach ulega redukcji przy udziale glutationu z wytworzeniem nietoksycznej pochodnej. Mechanizm ten łatwo ulega wysyceniu w przypadku zażycia dużych dawek paracetamolu. Zasoby wątrobowego glutationu mogą się wyczerpać powodując nagromadzenie toksycznego metabolitu w wątrobie, co może doprowadzić do uszkodzenia i martwicy hepatocytów oraz ostrej niewydolności wątroby. Stany prowadzące do zmniejszenia zasobów glutationu, takie jak: niedożywienie, współistniejące choroby, alkoholizm, predyspozycje genetyczne oraz przyjmowanie innych leków mogą nasilać działanie hepatotoksyczne paracetamolu. Mniej niż 5% paracetamolu wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej. Pseudoefedryna Pseudoefedryna jest szybko i całkowicie wchłaniana z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po około 1-4 godzinach. Jest w niewielkim stopniu metabolizowana w wątrobie do aktywnego metabolitu, norpseudoefedryny. Około 55-96% podanej dawki wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej. Okres półtrwania pseudoefedryny zależy od pH moczu. Przy alkalicznym odczynie może się on wydłużać, a przy odczynie kwaśnym skracać. Działanie obkurczające błonę śluzową nosa występuje po około 30 minutach od podania. Dekstrometorfan Dekstrometorfan wchłania się szybko z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie występuje po około 2-3 godzinach po podaniu doustnym. Działanie występuje po 15-30 minutach i utrzymuje się przez 3-6 godzin. Dekstrometorfan metabolizowany jest w wątrobie. Wydalany jest przez nerki w postaci niezmienionej lub w postaci metabolitów z moczem (do 56% podanej dawki). Okres półtrwania wynosi 1,4 do 3,9 godzin. Dekstrometorfan po podaniu doustnym podlega w wątrobie szybkiemu i intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia. Genetycznie kontrolowana O-demetylacja (CYD2D6) jest głównym czynnikiem wpływającym na farmakokinetykę dekstrometorfanu u ochotników ludzkich. Przypuszcza się, że istnieją odmienne fenotypy w niniejszym procesie utleniania, co wpływa na wysoce zróżnicowaną farmakokinetykę u pacjentów. Niezmetabolizowany dekstrometorfan wraz z trzema jego demetylowanymi metabolitami morfinanowymi – dekstrorfanem (znanym również jako 3- hydroksy-Nmetylomorfinan), 3-hydroksymorfinanem i 3-metoksymorfinanem – zidentyfikowano w moczu jako produkty sprzężone. Dekstrorfan, który wykazuje również działanie przeciwkaszlowe, jest głównym metabolitem. U niektórych osób metabolizm przebiega wolniej, a w związku z tym we krwi i moczu przeważa niezmieniona postać dekstrometorfanu. Gwajafenezyna Gwajafenezyna po podaniu doustnym szybko i całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego. Wartość Cmax dla niezmienionej substancji czynnej jest osiągana po 15 do 30 minutach po podaniu doustnym. Metabolizowana jest w wątrobie, głównie do kwasu beta-(2-metoksyfenoksy) mlekowego. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi średnio 1 godzinę. Gwajafenezyna jest szybko i niemal całkowicie wydalana z moczem, głównie w postaci metabolitów. #### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Brak danych literaturowych dla produktu złożonego. Paracetamol Paracetamol w dawkach od 4 do 20-krotnie większych niż maksymalna dopuszczalna dawka dobowa u ludzi, nie wywoływał działania teratogennego u myszy oraz u szczurów. Paracetamol podany myszom w dawce 250 mg/kg mc. (4-krotnie większe od maksymalnej dawki dobowej u ludzi) spowodował zmniejszenie spermatogenezy i liczebności plemników. Zaobserwowano, iż paracetamol podawany w większych dawkach powoduje hamowanie syntezy DNA, co prowadzi do zaniku jąder u myszy i szczurów oraz zaburzeń spermatogenezy. Paracetamol podawany szczurom w dawce 125-1000 mg/kg mc. (2-16-krotnie większe od maksymalnej dawki dobowej u ludzi) prowadził do zmniejszenia syntezy DNA w obrębie jąder, grasicy, śledziony, żołądka, jelita cienkiego i szpiku kostnego badanych zwierząt. W dawce 60 mg/kg mc. (dawka porównywalna do maksymalnej dawki dobowej paracetamolu u ludzi) efekt nie był już obserwowany. Paracetamol podawany szczurom w dawce 300 mg/kg mc/dobę (5-krotnie większe od maksymalnej dawki dobowej u ludzi) i myszom w dawce 1000 mg/kg mc./dobę (17-krotnie większe od maksymalnej dawki dobowej u ludzi) nie wykazał potencjału kancerogennego u badanych zwierząt. Paracetamol podawany ciężarnym szczurom w dawce 350 mg/kg mc. (6-krotnie większe od maksymalnej dawki dobowej u ludzi) powodował hamowanie przyrostu masy ciała matek i ich potomstwa. Nie zaobserwowano jednak występowania żadnych malformacji płodów. W tej samej dawce paracetamol powodował zaburzenia funkcji ośrodkowego układu nerwowego (zmiany behawioralne) u matek i potomstwa. Powodował również zwiększenie stężenia estradiolu u żeńskiego potomstwa oraz obniżenie popędu seksualnego u męskiego potomstwa. Paracetamol w dawce 350 mg/kg mc. podawany ciężarnym szczurom zmniejszał ilość rezerwy pęcherzykowej u żeńskiego potomstwa. Paracetamol podawany ciężarnym szczurom w pożywieniu w dawkach 500 i 1500 mg/kg mc. (odpowiednio 8 i 24-krotnie większe od maksymalnej dawki dobowej u ludzi) powodował zależne od dawki uszkodzenie komórek wątroby i nerek u matek i potomstwa. Konwencjonalne badania zgodnie z aktualnie obowiązującymi standardami dotyczącymi oceny toksycznego wpływu paracetamolu na rozród i rozwój potomstwa nie są dostępne. Pseudoefedryna Pseudoefedryna podawana szczurom podczas ciąży w dawce 25, 50, 100 i 200 mg/kg mc. (odpowiednio 7, 14, 29 i 58-krotnie większa od maksymalnej dawki dobowej u ludzi) powodowała zależne od dawki zaburzenia mineralizacji kości u potomstwa. Pseudoefedryna podawana szczurom w dawce 120 mg/kg mc. (35-krotnie większa od maksymalnej dawki dobowej u ludzi) jednorazowo oraz w dawce 80 mg/kg mc. (23-krotnie większa od maksymalnej dawki dobowej u ludzi) przez 15 dni powodowała istotne pogorszenie obrazu morfologicznego spermy oraz istotne zmniejszenie liczebności plemników podczas podania jednorazowego dawki 120 mg/kg mc. Dekstrometorfan Dekstrometorfan w badaniach na myszach oraz w testach aberracji chromosomowych in vitro nie wykazano działania genotoksycznego dekstrometorfanu. Brak innych danych literaturowych. Gwajafenezyna Gwajafenezyna podawana ciężarnym szczurom w dawce 250, 350, 500 i 600 mg/kg mc. (odpowiednio 11, 15, 21 i 26-krotnie większa od maksymalnej dawki dobowej u ludzi) wykazała zależne od dawki zaburzenia rozwojowe w obrębie układu kostnego. ### 6. DANE FARMACEUTYCZNE #### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki: Celuloza mikrokrystaliczna (E460) Skrobia żelowana Karboksymetyloskrobia sodowa Krzemionka koloidalna bezwodna Magnezu stearynian Otoczka: Opadry Yellow Y-5-12821: - Hypromeloza (E464) - Hydroksypropyloceluloza (E463) - Tytanu dwutlenek (E171) - Makrogol (E1521) - Żółcień chinolinowa, lak glinowy (E104) - Żółcień pomarańczowa, lak glinowy (E110) Wosk Carnauba (E903) #### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy #### 6.3 Okres ważności 4 lata #### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w suchym miejscu, w zamkniętym opakowaniu. #### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blister (PVC/PVDC/Al) zawierający 6, 12 lub 24 tabletek powlekanych, w pudełku tekturowym. #### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Brak specjalnych wymagań. ### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Kato Labs Sp. z o.o. ul. Marszałkowska 138/82 00-004 Warszawa ### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Pozwolenie nr 4394 ### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 09.09.1999 Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 02.04.2015 ### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO --- > Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.