# Neurontin 100

> Gabapentyna · 100 mg · Kapsułki twarde

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Neurontin 100
- **Nazwa powszechna:** Gabapentinum
- **Substancja czynna:** [Gabapentyna](https://apteka.online/odpowiedniki/gabapentinum)
- **Moc:** 100 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Kapsułki twarde
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N02BF01
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 07692
- **Podmiot odpowiedzialny:** Viatris Healthcare Limited
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbolowe/neurontin-100-kaps-tw-100-mg-viatris
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbolowe/neurontin-100-kaps-tw-100-mg-viatris.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/8127/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/8127/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 100 kaps. | 5909990769216 | Rp | 22,05 zł (dopłata od 8,32 zł) | Dobrze dostępny (3/5) | — |
| 30 kaps. | 5909990769223 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Leki refundowane

### 100 kaps. — EAN 5909990769216 · cena jedn. 0,22 zł / kaps.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Padaczka oporna na leczenie | ryczałt | 22,05 zł | 8,32 zł | 13,73 zł | 16,93 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Neurontin i w jakim celu się go stosuje?
Neurontin należy do grupy leków używanych w leczeniu padaczki i obwodowego bólu
neuropatycznego (długotrwały ból spowodowany uszkodzeniem nerwów).

Substancją czynną leku Neurontin jest gabapentyna.

Lek Neurontin jest wskazany w leczeniu

- różnych postaci padaczki (napadów drgawkowych, które początkowo zlokalizowane są
w określonych miejscach mózgu i które rozprzestrzeniają się na resztę mózgu lub nie). Neurontin
przepisywany jest osobom dorosłym oraz dzieciom w wieku 6 lat i starszym jako lek
wspomagający leczenie padaczki, kiedy dotychczas stosowane leczenie nie zapobiega w pełni
napadom. Neurontin należy przyjmować jako lek dodatkowy w leczeniu padaczki u osób
dorosłych lub dzieci w wieku 6 lat i starszych, chyba że lekarz zaleci inaczej. Neurontin można
też stosować w monoterapii u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 12 lat;

- obwodowego bólu neuropatycznego (długotrwałego bólu spowodowanego uszkodzeniem
nerwów). Obwodowy (występujący przede wszystkim w kończynach dolnych i (lub) górnych)
ból neuropatyczny wywoływany jest przez cały szereg różnych chorób takich jak cukrzyca czy
półpasiec. Pacjenci opisują odczuwany przez siebie ból jako palący, piekący, pulsujący,
przeszywający, kłujący, ostry, podobny do towarzyszącego kurczom mięśni, jako pobolewanie,
mrowienie, drętwienie itp.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Neurontin

Kiedy nie stosować leku Neurontin

- jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Neurontin należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą

- w przypadku chorób nerek, lekarz może zalecić inny schemat dawkowania,
- w przypadku leczenia hemodializą (w celu usunięcia produktów przemiany materii ze względu
na niewydolność nerek), należy powiadomić lekarza o występujących bólach mięśni i (lub)
osłabieniu,
- w razie wystąpienia objawów takich, jak utrzymujący się ból brzucha, uczucie nudności,
wymioty, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, ponieważ mogą to być objawy
ostrego zapalenia trzustki,
- jeżeli pacjent ma choroby układu nerwowego, układu oddechowego lub jest w wieku powyżej
65 lat; lekarz może zalecić inne dawkowanie,
- przed rozpoczęciem przyjmowania tego leku należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent
kiedykolwiek nadużywał lub był uzależniony od alkoholu, leków na receptę lub nielegalnych
środków uzależniających; może to oznaczać, że istnieje większe ryzyko uzależnienia się od leku
Neurontin.

Uzależnienie
U niektórych osób może wystąpić uzależnienie od leku Neurontin (potrzeba ciągłego przyjmowania
leku). Po zaprzestaniu stosowania leku Neurontin mogą wystąpić u nich efekty odstawienia (patrz
punkt 3, „Jak przyjmować lek Neurontin” oraz „Przerwanie przyjmowania leku Neurontin”). Jeśli
pacjent ma obawy, że może się uzależnić od leku Neurontin, ważne jest, aby skonsultował się z
lekarzem.

Jeśli podczas przyjmowania leku Neurontin pacjent zauważy którykolwiek z poniższych objawów,
może to być oznaką uzależnienia.

- Poczucie, że trzeba przyjmować lek dłużej niż zalecił to lekarz prowadzący
- Poczucie, że trzeba przyjmować dawkę większą niż przepisana
- Stosowanie leku w celach innych niż przepisano
- Pacjent poczynił wielokrotne, nieudane próby odstawienia lub kontroli nad stosowaniem leku
- Po zaprzestaniu przyjmowania leku pacjent czuje się źle, a po ponownym przyjęciu leku czuje
się lepiej

W przypadku zauważenia któregokolwiek z nich, należy porozmawiać z lekarzem, aby omówić
najlepszą dla pacjenta ścieżkę leczenia, w tym kiedy odpowiednie jest przerwanie stosowania leku i
jak zrobić to bezpiecznie.

Niewielka liczba pacjentów przyjmujących leki przeciwpadaczkowe, takie jak gabapentyna, miewała
myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie. Jeżeli u pacjenta kiedykolwiek wystąpią podobne myśli,
należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Ważna informacja dotycząca potencjalnie poważnych reakcji

W związku ze stosowaniem gabapentyny zgłaszano ciężkie wysypki skórne, w tym zespół StevensaJohnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz polekową reakcję z eozynofilią i
objawami układowymi (DRESS). Należy przerwać stosowanie gabapentyny i natychmiast zwrócić się
do lekarza, jeśli wystąpi którykolwiek z objawów związanych z ciężkimi reakcjami skórnymi
opisanymi w punkcie 4.

Należy zapoznać się z opisem poważnych objawów, znajdującym się w punkcie 4 „Ze względu na
możliwe, poważne konsekwencje zdrowotne należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli
po przyjęciu leku wystąpi którykolwiek z następujących objawów”.

Osłabienie mięśni, tkliwość lub ból, a szczególnie występujące w tym samym czasie złe
samopoczucie i wysoka temperatura, mogą być spowodowane nieprawidłowym rozpadem włókien
mięśniowych, co może zagrażać życiu i prowadzić do problemów z nerkami. Może wystąpić zmiana
zabarwienia moczu oraz zmiany w wynikach badań krwi (w znacznym stopniu zwiększone stężenie
fosfokinazy kreatynowej we krwi). W przypadku wystąpienia takich objawów przedmiotowych
i podmiotowych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Neurontin a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Należy zwłaszcza
powiedzieć lekarzowi (lub farmaceucie) o wszystkich lekach stosowanych ostatnio lub obecnie
w leczeniu drgawek, zaburzeń snu, depresji, zaburzeń lękowych lub wszelkich innych zaburzeń
neurologicznych lub psychicznych.

Leki zawierające opioidy, takie jak morfina
Pacjent przyjmujący leki zawierające opioidy (takie jak morfina) powinien poinformować o tym
lekarza lub farmaceutę, gdyż opioidy mogą nasilać działanie leku Neurontin.
Dodatkowo, jednoczesne przyjmowanie leku Neurontin i opioidów może powodować senność,
uspokojenie polekowe (sedację), spłycenie oddechu lub zgon.

Leki zobojętniające sok żołądkowy w niestrawności
W przypadku jednoczesnego stosowania leku Neurontin oraz leków zobojętniających sok żołądkowy
zawierających glin i magnez, wchłanianie leku Neurontin z żołądka może być ograniczone. Zaleca się
zatem przyjmowanie leku Neurontin najwcześniej dwie godziny po przyjęciu leku zobojętniającego.

Lek Neurontin
- nie wchodzi w interakcje z innymi lekami przeciwpadaczkowymi ani z doustnymi środkami
antykoncepcyjnymi.
- może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w razie wykonywania badania
moczu należy poinformować lekarza lub szpital o obecnie przyjmowanych lekach.

Neurontin z jedzeniem

Neurontin można przyjmować niezależnie od posiłku.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

- Jeśli pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza, że może być w ciąży, należy niezwłocznie zgłosić
się do lekarza w celu omówienia potencjalnego ryzyka dla nienarodzonego dziecka, związanego
z przyjmowaniem tego leku.
- Nie należy przerywać leczenia bez omówienia tego z lekarzem.
- Jeżeli pacjentka planuje mieć dziecko, należy możliwie jak najwcześniej przed zajściem w ciążę
omówić leczenie z lekarzem lub farmaceutą.
- Jeżeli pacjentka karmi piersią lub planuje karmić piersią, należy zgłosić się do lekarza lub
farmaceuty przed rozpoczęciem stosowania tego leku.

Ciąża

Lek Neurontin można stosować w pierwszym trymestrze ciąży, jeżeli jest taka konieczność.
Jeśli pacjentka planuje zajść w ciążę, jest w ciąży lub podejrzewa, że może być w ciąży, należy
natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Jeśli pacjentka zaszła w ciążę i cierpi na padaczkę, ważne jest, aby nie przerywać przyjmowania leku
bez uprzedniej konsultacji z lekarzem, ponieważ może to pogorszyć przebieg choroby. Nasilenie
padaczki może stanowić zagrożenie dla pacjentki i jej nienarodzonego dziecka.

W badaniu obejmującym dane dotyczące kobiet z krajów skandynawskich, które przyjmowały
gabapentynę w pierwszych 3 miesiącach ciąży, nie stwierdzono zwiększonego ryzyka wystąpienia
wad wrodzonych lub problemów z rozwojem funkcji mózgu (zaburzenia neurorozwojowe). Jednak u
dzieci kobiet, które przyjmowały gabapentynę w czasie ciąży, występowało zwiększone ryzyko
niskiej masy urodzeniowej i przedwczesnego porodu.

W przypadku stosowania w okresie ciąży gabapentyna może prowadzić do wystąpienia objawów
odstawienia u noworodków. Ryzyko to może być zwiększone, gdy gabapentyna jest przyjmowana
razem z opioidowymi lekami przeciwbólowymi (lekami stosowanymi w leczeniu silnego bólu).

W przypadku zajścia w ciążę, podejrzenia ciąży lub planowania ciąży podczas przyjmowania leku
Neurontin należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Nie należy nagle zaprzestawać
przyjmowania leku Neurontin, gdyż może to prowadzić do pojawienia się napadów drgawkowych
z odstawienia, które mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zarówno dla kobiety w ciąży, jak
i jej dziecka.

Karmienie piersią

Gabapentyna, substancja czynna leku Neurontin przenika do mleka ludzkiego. Ponieważ nie
wiadomo, jaki wpływ ma ona na karmione piersią dziecko, nie zaleca się karmienia piersią podczas
stosowania leku Neurontin.

Płodność

W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono wpływu leku na płodność.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Neurontin może wywoływać zawroty głowy, senność i uczucie zmęczenia. Do chwili przekonania się,
jak lek ten wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, obsługi skomplikowanych maszyn lub
wykonywania innych potencjalnie niebezpiecznych czynności, należy wstrzymać się z ich
wykonywaniem.

Neurontin zawiera laktozę

Lek Neurontin, kapsułki twarde zawiera laktozę (pewien rodzaj cukru). Jeżeli stwierdzono wcześniej
u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed
przyjęciem leku.

Neurontin zawiera sód

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę twardą o mocy 100 mg, 300 mg i 400 mg, to
znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

### 3. Jak stosować lek Neurontin?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Nie należy przyjmować więcej leku niż przepisano.

Dawkę ustala lekarz.

Padaczka – zalecana dawka

Dorośli i młodzież
Należy przyjmować taką liczbę kapsułek, jaką zaleci lekarz. Zazwyczaj dawki zwiększane są
stopniowo. Najczęściej stosowana dawka początkowa wynosi od 300 mg do 900 mg na dobę.
Następnie może być ona stopniowo zwiększana zgodnie z instrukcją lekarza do dawki maksymalnej
wynoszącej 3600 mg na dobę podzielonej na 3 oddzielne dawki (jedna rano, jedna po południu i jedna
wieczorem).

Dzieci w wieku 6 lat i starsze
Wielkość dawki, jaka powinna być podawana dziecku, ustalana jest przez lekarza na podstawie masy
ciała dziecka. Leczenie rozpoczyna się od małej dawki początkowej, która jest zwiększana stopniowo
przez okres około 3 dni. Zazwyczaj stosowana dawka leku zapewniająca opanowanie padaczki
wynosi od 25 do 35 mg/kg mc./dobę. Dawka ta zazwyczaj stosowana jest w trzech oddzielnych
dawkach co polega na podawaniu dziecku kapsułki (kapsułek) codziennie, zwykle raz rano, drugi raz
po południu i trzeci raz wieczorem.

Nie zaleca się stosowania leku Neurontin u dzieci w wieku poniżej 6 lat.

Obwodowy ból neuropatyczny — zalecana dawka

Dorośli
Należy przyjmować taką liczbę kapsułek, jaką zaleci lekarz. Zazwyczaj dawki zwiększane są
stopniowo. Najczęściej stosowana dawka początkowa wynosi od 300 mg do 900 mg na dobę.
Następnie może być ona stopniowo zwiększana do dawki maksymalnej wynoszącej 3600 mg na dobę
podzielonej na 3 mniejsze dawki (jedna rano, jedna po południu i jedna wieczorem).

Stosowanie u pacjentów z niewydolnością nerek lub u pacjentów leczonych hemodializą

Lekarz może zalecić inny schemat dawkowania i (lub) inną dawkę leku u pacjentów z niewydolnością
nerek lub u pacjentów leczonych hemodializą.

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) powinni przyjmować normalnie zalecaną dawkę leku
Neurontin, chyba że cierpią na schorzenia nerek. W przypadku pacjentów cierpiących na schorzenia
nerek lekarz może zalecić inny schemat dawkowania i (lub) inną dawkę.

Jeśli powstanie wrażenie, że działanie leku Neurontin jest zbyt silne lub za słabe, należy jak
najszybciej skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Sposób podawania

Lek Neurontin stosuje się doustnie. Kapsułki należy połykać, popijając dużą ilością wody.

Stosowanie leku Neurontin wolno przerwać dopiero, gdy zaleci to lekarz.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Neurontin

Stosowanie większych niż zalecane dawek może spowodować zwiększenie liczby działań
niepożądanych obejmujących utratę przytomności, zawroty głowy, podwójne widzenie, niewyraźną
mowę, senność oraz biegunkę. W przypadku zażycia większej dawki leku Neurontin niż zalecana
należy niezwłocznie wezwać lekarza lub udać się do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego
(SOR). W takiej sytuacji należy również zabrać ze sobą wszystkie pozostałe kapsułki, opakowanie
oraz ulotkę tak, aby personel szpitala od razu wiedział, jaki lek został przyjęty.

Pominięcie zastosowania leku Neurontin

W razie pominięcia dawki leku należy ją przyjąć zaraz po przypomnieniu sobie, chyba że nadszedł
czas na kolejną dawkę. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Neurontin

Nie należy nagle przerywać przyjmowania leku Neurontin. Jeśli pacjent chce przerwać przyjmowanie
leku Neurontin, należy najpierw omówić to z lekarzem. Poinformuje on pacjenta, jak należy to zrobić.
Odstawianie leku należy przeprowadzać stopniowo, przez okres minimum 1 tygodnia. Po przerwaniu
krótkotrwałego lub długotrwałego leczenia lekiem Neurontin należy mieć świadomość, że mogą
wystąpić pewne działania niepożądane, tzw. efekty odstawienia. Efekty te mogą obejmować drgawki,
niepokój, trudności z zasypianiem, mdłości (nudności), ból, pocenie się, drżenie, ból głowy, depresję,
uczucie nienormalności, zawroty głowy i ogólnie złe samopoczucie. Efekty te występują zazwyczaj w
ciągu 48 godzin po przerwaniu przyjmowania leku Neurontin. Jeśli wystąpią efekty odstawienia,
należy skontaktować się z lekarzem.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy przerwać stosowanie leku Neurontin i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli po
przyjęciu leku wystąpi którykolwiek z następujących objawów:

• czerwonawe, nieuniesione tarczowate lub okrągłe plamy na tułowiu, często z pęcherzami
w środku, łuszczenie się skóry, owrzodzenia jamy ustnej, gardła, nosa, narządów
płciowych i oczu. Te ciężkie wysypki skórne mogą być poprzedzone gorączką i
objawami grypopodobnymi (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka).
• rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół
DRESS lub zespół nadwrażliwości na lek).

Ze względu na możliwe, poważne konsekwencje zdrowotne należy niezwłocznie skontaktować
się z lekarzem, jeśli po przyjęciu leku wystąpi którykolwiek z następujących objawów:

• utrzymujący się ból brzucha, nudności i wymioty, ponieważ mogą to być objawy ostrego
zapalenia trzustki
• zaburzenia oddychania, które mogą, zwłaszcza jeśli są ciężkie, powodować konieczność
uzyskania natychmiastowej i intensywnej opieki medycznej w celu przywrócenia
prawidłowego oddychania
• lek Neurontin może powodować poważne lub zagrażające życiu reakcje alergiczne,
które mogą dotyczyć skóry lub innych części ciała, na przykład wątroby lub krwinek.
Przy takim odczynie może występować wysypka. Taka reakcja może wymagać przyjęcia
do szpitala lub przerwania stosowania leku Neurontin. Należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów:
• wysypka skórna i zaczerwienienie skóry, i (lub) wypadanie włosów
• pokrzywka
• gorączka
• nieustępujące powiększenie węzłów chłonnych
• obrzęk warg, twarzy i języka
• zażółcenie skóry lub białkówek oczu
• nietypowe siniaki lub krwawienie

• silne zmęczenie lub osłabienie
• nieoczekiwany ból mięśni
• częste zakażenia

Te objawy mogą być pierwszą oznaką poważnego odczynu. Lekarz powinien zbadać
pacjenta i podjąć decyzję o kontynuowaniu przyjmowania leku Neurontin.

• W przypadku leczenia hemodializą należy powiadomić lekarza o występujących bólach mięśni
i (lub) osłabieniu.

Inne działania niepożądane obejmują:

Bardzo często: (mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób)

• Zakażenia wirusowe
• Senność, zawroty głowy, brak koordynacji
• Uczucie zmęczenia, gorączka

Często: (mogą występować nie częściej niż u 1 na 10 osób)

• Zapalenie płuc, zakażenia układu oddechowego, zakażenia układu moczowego, zapalenie ucha
lub inne zakażenia
• Zmniejszenie liczby białych krwinek
• Jadłowstręt, zwiększony apetyt
• Złość wobec innych, dezorientacja, zmiany nastroju, depresja, lęk, nerwowość, zaburzenia
myślenia
• Drgawki, nagłe ruchy mięśni, problemy z mówieniem, utrata pamięci, drżenie, zaburzenia snu,
bóle głowy, zwiększenie wrażliwości skóry, osłabione czucie (drętwienie), zaburzenia
koordynacji, nietypowe ruchy gałek ocznych, wzmożone, osłabione lub zniesione odruchy
• Nieostre widzenie, podwójne widzenie
• Zawroty głowy
• Nadciśnienie tętnicze, zaczerwienienie lub rozszerzenie naczyń krwionośnych
• Duszność, zapalenie oskrzeli, ból gardła, kaszel, uczucie suchości w nosie
• Wymioty, nudności, problemy z zębami, zapalenie dziąseł, biegunka, ból brzucha, niestrawność,
zaparcia, suchość w ustach lub gardle, wzdęcia
• Obrzęk twarzy, zasinienia, wysypka, swędzenie, trądzik
• Bóle stawowe, bóle mięśniowe, bóle pleców, drżenie mięśni
• Zaburzenia erekcji (impotencja)
• Obrzęk nóg i rąk, trudności z chodzeniem, osłabienie, ból, złe samopoczucie, objawy
przypominające grypę
• Zmniejszenie liczby białych krwinek, zwiększenie masy ciała
• Przypadkowe urazy, złamania kości, otarcia naskórka

Dodatkowo w badaniach klinicznych u dzieci często zgłaszano agresywne zachowania i nagłe zgięcia
kończyn.

Niezbyt często: (mogą występować nie częściej niż u 1 na 100 osób)

• Pobudzenie (stan ciągłego niepokoju oraz niezamierzone i bezcelowe ruchy)
• Reakcje alergiczne, np. pokrzywka
• Ograniczenie ruchu
• Kołatanie serca
• Trudności z połykaniem
• Obrzęk obejmujący twarz, tułów, kończyny
• Nieprawidłowe wyniki badań krwi wskazujące na zaburzenia czynności wątroby

• Zaburzenia psychiczne
• Upadki
• Podwyższone stężenie glukozy we krwi (najczęściej obserwowane u pacjentów z cukrzycą)

Rzadko: (mogą występować nie częściej niż u 1 na 1000 osób)

• Obniżone stężenie glukozy we krwi (najczęściej obserwowane u pacjentów z cukrzycą)
• Utrata przytomności
• Trudności z oddychaniem, płytki oddech (depresja oddechowa)

Po wprowadzeniu leku Neurontin do obrotu obserwowano następujące działania niepożądane:

• Zmniejszenie liczby płytek krwi (krwinek odpowiedzialnych za krzepnięcie krwi)
• Omamy
• Nieprawidłowe ruchy, jak na przykład wykręcanie kończyn czy nagłe ich zgięcia, sztywność
mięśni
• Dzwonienie w uszach
• Zażółcenie skóry i białkówek oczu (żółtaczka), zapalenie wątroby
• Ostra niewydolność nerek, nietrzymanie moczu
• Rozrost tkanek w obrębie piersi, powiększenie piersi
• Działania niepożądane po nagłym przerwaniu stosowania gabapentyny (lęk, trudności ze snem,
nudności, ból, nadmierne pocenie się), ból w klatce piersiowej
• Rozpad włókien mięśniowych (rabdomioliza)
• Zmiany w wynikach badań krwi (zwiększone stężenie fosfokinazy kreatynowej)
• Zaburzenia czynności seksualnych, w tym niezdolność do osiągnięcia orgazmu, opóźniony
wytrysk
• Niedobór sodu we krwi
• Reakcje anafilaktyczne (ciężkie, mogące zagrażać życiu reakcje alergiczne, obejmujące trudności
w oddychaniu, obrzęk warg, gardła i języka oraz niedociśnienie tętnicze z koniecznością
natychmiastowego leczenia)
• Ryzyko rozwoju uzależnienia od leku Neurontin („uzależnienie od leku”)

Po przerwaniu krótkotrwałego lub długotrwałego leczenia lekiem Neurontin należy mieć świadomość,
że mogą wystąpić pewne działania niepożądane, tzw. efekty odstawienia (patrz „Przerwanie
przyjmowania leku Neurontin”).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub
przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Neurontin?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku. Termin ważności
oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Kapsułek Neurontin nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Neurontin

Substancją czynną leku jest gabapentyna. Każda żelatynowa kapsułka twarda zawiera 100 mg,
300 mg albo 400 mg gabapentyny.

Pozostałe składniki leku Neurontin, kapsułki to:
Zawartość kapsułki: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana oraz talk.
Osłonka kapsułki: żelatyna, woda oczyszczona oraz sodu laurylosiarczan.

Kapsułki twarde 100 mg zawierają barwnik E 171 (tytanu dwutlenek), kapsułki twarde 300 mg
zawierają barwnik E 171 (tytanu dwutlenek) oraz barwnik E 172 (żelaza tlenek żółty), a kapsułki
twarde 400 mg zawierają barwnik E 171 (tytanu dwutlenek) oraz barwnik E 172 (żelaza tlenek
czerwony i żółty). Tusz do nadruku na wszystkich mocach kapsułek twardych zawiera szelak, E 171
(tytanu dwutlenek) oraz E 132 (indygotynę w postaci soli glinowej).

Jak wygląda lek Neurontin i co zawiera opakowanie

Kapsułki 100 mg to białe, twarde kapsułki z nadrukiem „Neurontin 100 mg” oraz „VLE”.
Kapsułki 300 mg to żółte, twarde kapsułki z nadrukiem „Neurontin 300 mg” oraz „VLE”.
Kapsułki 400 mg to pomarańczowe, twarde kapsułki z nadrukiem „Neurontin 400 mg” oraz „VLE”.

Opakowanie Aluminium/PVC/PVDC blister zawiera: 20, 30, 50, 60, 84, 90, 98, 100, 200, 500, 1000
kapsułek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:
Viatris Healthcare Limited
Damastown Industrial Park
Mulhuddart
Dublin 15
DUBLIN
Irlandia

Wytwórca:
Pfizer Manufacturing Deutschland GmbH
Mooswaldallee 1
79108 Freiburg Im Breisgau
Niemcy

MEDIS INTERNATIONAL a.s., výrobní závod Bolatice
Průmyslová 961/16
747 23 Bolatice

Czechy

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego i w Zjednoczonym Królestwie (Irlandia Północna) pod następującą nazwą: Neurontin

Nazwa państwa
członkowskiego
Nazwa produktu leczniczego

Austria Neurontin 300 mg – Hartkapseln,
Neurontin 400 mg – Hartkapseln
Belgia/Luksemburg Neurontin 100 mg gélules/harde capsules/Hartkapseln, Neurontin 300 mg
gélules/harde capsules/Hartkapseln, Neurontin 400 mg gélules/harde
capsules/Hartkapseln
Cypr Neurontin 300 mg hard capsule, Neurontin 400 mg hard capsule
Republika Czeska Neurontin 100 mg, Neurontin 300 mg, Neurontin 400 mg
Dania Neurontin
Estonia Neurontin
Finlandia Neurontin 300 mg kapseli, kova, Neurontin 400 mg kapseli, kova
Francja Neurontin 100 mg gélule, Neurontin 300 mg gélule, Neurontin 400 mg
gélule,
Niemcy Neurontin 100 mg Hartkapseln, Neurontin 300 mg Hartkapseln,
Neurontin 400 mg Hartkapseln
Grecja Neurontin 300 mg hard capsule, Neurontin 400 mg hard capsule
Węgry Neurontin 100 mg kemény kapszula
Neurontin 300 mg kemény kapszula
Neurontin 400 mg kemény kapszula
Islandia Neurontin
Irlandia Neurontin 100 mg hard capsules, Neurontin 300mg hard capsules,
Neurontin 400mg hard capsules
Włochy Neurontin 100 mg Capsule Rigide, Neurontin 300 mg Capsule Rigide,
Neurontin 400 mg Capsule Rigide
Łotwa Neurontin 100 mg cietās kapsulas, Neurontin 300 mg cietās kapsulas,
Neurontin 400 mg cietās kapsulas
Holandia Neurontin 100, harde Capsules 100 mg, Neurontin 300, harde Capsules
300 mg, Neurontin 400, harde Capsules 400 mg
Norwegia Neurontin 100 mg kapsler, harde, Neurontin 300 mg kapsler, harde,
Neurontin 400 mg kapsler, harde
Polska Neurontin 100, Neurontin 300, Neurontin 400
Portugalia Neurontin
Słowenia Neurontin 100 mg trde kapsule, Neurontin 300 mg trde kapsule,
Neurontin 400 mg trde kapsule
Hiszpania Neurontin 300 mg capsulas duras, Neurontin 400 mg Capsulas Duras
Szwecja Neurontin
Wielka Brytania
(Irlandia Północna)
Neurontin 100 mg Hard Capsules, Neurontin 300 mg Hard Capsules,
Neurontin 400 mg Hard Capsules

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Viatris Healthcare Sp. z o.o.
tel. 22 546 64 00

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

NEURONTIN 100, 100 mg, kapsułki twarde
NEURONTIN 300, 300 mg, kapsułki twarde
NEURONTIN 400, 400 mg, kapsułki twarde

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda kapsułka twarda 100 mg zawiera 100 mg gabapentyny.
Każda kapsułka twarda 300 mg zawiera 300 mg gabapentyny.
Każda kapsułka twarda 400 mg zawiera 400 mg gabapentyny.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Każda kapsułka twarda 100 mg zawiera 13 mg laktozy jednowodnej.
Każda kapsułka twarda 300 mg zawiera 41 mg laktozy jednowodnej.
Każda kapsułka twarda 400 mg zawiera 54 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Kapsułki twarde

Neurontin 100 mg kapsułki twarde: dwuczęściowa, biała, nieprzezroczysta, żelatynowa kapsułka
z nadrukiem „Neurontin 100 mg” oraz „VLE”, zawierająca biały lub zbliżony do białego proszek.

Neurontin 300 mg kapsułki twarde: dwuczęściowa, żółta, nieprzezroczysta, żelatynowa kapsułka
z nadrukiem „Neurontin 300 mg” oraz „VLE”, zawierająca biały lub prawie biały proszek.

Neurontin 400 mg kapsułki twarde: dwuczęściowa, pomarańczowa, nieprzezroczysta, żelatynowa
kapsułka z nadrukiem „Neurontin 400 mg” oraz „VLE”, zawierająca biały lub prawie biały proszek.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Padaczka

Neurontin wskazany jest jako produkt leczniczy wspomagający w leczeniu napadów częściowych,
z lub bez napadów wtórnie uogólnionych, u dorosłych i dzieci w wieku 6 lat i starszych (patrz punkt
5.1).

Neurontin wskazany jest do stosowania w monoterapii napadów częściowych, z lub bez napadów
wtórnie uogólnionych, u dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszych.

Leczenie obwodowego bólu neuropatycznego

Neurontin wskazany jest do stosowania w leczeniu obwodowego bólu neuropatycznego, np. bolesnej
neuropatii cukrzycowej i nerwobólu po przebytym półpaścu u dorosłych.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dla wszystkich wskazań schemat ustalania dawki w przypadku rozpoczynania leczenia opisano
w Tabeli 1. Schemat ten zaleca się stosować u dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszych.
Instrukcje dotyczące dawkowania u dzieci w wieku poniżej 12 lat podano w osobnym podpunkcie
w dalszej części tego punktu.

Tabela 1
SCHEMAT DAWKOWANIA NA POCZĄTKU LECZENIA
Dzień 1 Dzień 2 Dzień 3
300 mg raz na dobę 300 mg dwa razy na dobę 300 mg trzy razy na dobę

Przerwanie stosowania gabapentyny

Zgodnie z obecnie stosowaną praktyką kliniczną, odstawienie gabapentyny powinno odbywać się
stopniowo przez minimum tydzień, niezależnie od wskazania.

Padaczka

Padaczka zwykle wymaga długotrwałego leczenia. Dawkowanie ustala lekarz prowadzący zależnie
od indywidualnej tolerancji i skuteczności.

Dorośli i młodzież

W badaniach klinicznych skuteczny zakres dawek wynosił od 900 do 3600 mg/dobę. Leczenie można
rozpocząć od zwiększania dawki w sposób opisany w Tabeli 1 lub podając 300 mg trzy razy na dobę
w pierwszym dniu leczenia. Następnie, zależnie od indywidualnej odpowiedzi i tolerancji pacjenta na
produkt leczniczy, dawkę można zwiększać o 300 mg/dobę co 2-3 dni do maksymalnej dawki
3600 mg/dobę. U niektórych pacjentów wskazane może być wolniejsze zwiększanie dawki gabapentyny.
Minimalny czas do osiągnięcia dawki 1800 mg/dobę wynosi 1 tydzień, do dawki 2400 mg/dobę wynosi
łącznie dwa tygodnie, a do dawki 3600 mg/dobę wynosi łącznie trzy tygodnie. Dawki do 4800 mg/dobę
były dobrze tolerowane w długoterminowych otwartych badaniach klinicznych. Całkowita dawka
dobowa powinna być podzielona na trzy dawki pojedyncze, przy czym maksymalny odstęp pomiędzy
dawkami nie powinien być dłuższy niż 12 godzin, by zapobiec napadom przełomowym.

Dzieci w wieku 6 lat i starsze

Dawka początkowa powinna wynosić od 10 do 15 mg/kg mc./dobę. Dawka skuteczna osiągana jest przez
stopniowe zwiększanie dawki przez okres około trzech dni. Dawka skuteczna gabapentyny u dzieci
w wieku 6 lat i starszych wynosi 25 do 35 mg/kg mc./dobę. Dawki do 50 mg/kg mc./dobę były dobrze
tolerowane w długoterminowym badaniu klinicznym. Całkowita dawka dobowa powinna być podzielona
na trzy dawki pojedyncze, przy czym maksymalny odstęp pomiędzy dawkami nie powinien być dłuższy
niż 12 godzin.

Nie jest konieczne monitorowanie stężenia gabapentyny w osoczu w celu optymalizacji leczenia
gabapentyną. Ponadto gabapentyna może być stosowana w skojarzeniu z innymi przeciwpadaczkowymi
produktami leczniczymi bez obawy o zmiany stężenia w osoczu samej gabapentyny lub stężenia
w surowicy innych produktów leczniczych o działaniu przeciwpadaczkowym.

Obwodowy ból neuropatyczny

Dorośli

Leczenie można rozpocząć od zwiększania dawki w sposób opisany w Tabeli 1. Leczenie można też
rozpocząć od podania 900 mg/dobę w trzech równych dawkach podzielonych. Następnie – zależnie od
indywidualnej odpowiedzi pacjenta na produkt leczniczy i tolerancji – dawkę można zwiększać
o 300 mg/dobę co 2-3 dni do maksymalnej dawki 3600 mg/dobę. U niektórych pacjentów wskazane
może być wolniejsze zwiększanie dawki gabapentyny. Minimalny czas do osiągnięcia dawki
1800 mg/dobę wynosi tydzień, do dawki 2400 mg/dobę – łącznie dwa tygodnie, a do dawki
3600 mg/dobę – łącznie trzy tygodnie.

Nie oceniano skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego w leczeniu
obwodowego bólu neuropatycznego, takiego jak bolesna neuropatia cukrzycowa czy nerwoból po
przebytym półpaścu, w badaniach klinicznych przez okres dłuższy niż 5 miesięcy. Jeżeli pacjent
wymagał będzie podawania produktu leczniczego przez okres dłuższy niż 5 miesięcy z powodu
obwodowego bólu neuropatycznego, lekarz prowadzący powinien ocenić stan kliniczny pacjenta
i konieczność stosowania dalszego leczenia.

Informacja wspólna dla wszystkich wskazań do stosowania

U pacjentów w złym stanie ogólnym, tzn. z małą masą ciała, u pacjentów po przeszczepie itp.,
dawkowanie należy zwiększać wolniej – stosując mniejsze dawki, albo wydłużając odstęp pomiędzy
kolejnym zwiększeniem dawki dobowej.

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)

U pacjentów w podeszłym wieku może być konieczna modyfikacja dawki ze względu na
pogarszającą się z wiekiem wydolność nerek (patrz Tabela 2). Senność, obrzęki obwodowe, astenia
mogą występować częściej u pacjentów w podeszłym wieku.

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i (lub) poddawanych hemodializie zaleca się zmodyfikowanie
dawkowania w sposób opisany w Tabeli 2. W celu zgodnego z zaleceniami dawkowania u pacjentów
z zaburzoną czynnością nerek mogą zostać zastosowane kapsułki zawierające 100 mg gabapentyny.

Tabela 2
DAWKOWANIE GABAPENTYNY U DOROSŁYCH W ZALEŻNOŚCI OD STOPNIA
NIEWYDOLNOŚCI NEREK
Klirens kreatyniny (mL/min) Całkowita dawka dobowaa (mg/dobę)
≥ 80 900 – 3600
50 – 79 600 – 1800
30 – 49 300 – 900
15 – 29 150b – 600
< 15c 150b –300
a) Całkowita dawka dobowa powinna być podawana w trzech dawkach podzielonych. Redukcję dawki
stosuje się u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (klirens kreatyniny < 79 mL/min).
b) Dawkę dobową 150 mg należy podawać jako 300 mg, co drugi dzień.
c) W przypadku pacjentów z klirensem kreatyniny < 15 mL/min dawkę dobową należy zmniejszyć
proporcjonalnie do wartości klirensu kreatyniny (np. pacjenci z klirensem kreatyniny wynoszącym
7,5 mL/min powinni otrzymywać połowę dawki dobowej stosowanej u pacjentów z klirensem kreatyniny
wynoszącym 15 mL/min).

Stosowanie produktu leczniczego u pacjentów poddawanych hemodializie

W przypadku pacjentów z bezmoczem poddawanych hemodializie, którzy nigdy wcześniej nie
otrzymywali gabapentyny, zaleca się podanie dawki nasycającej wynoszącej 300 do 400 mg,
a następnie 200 do 300 mg gabapentyny po każdych 4 godzinach hemodializy. W dniach pomiędzy
hemodializami nie powinno się podawać gabapentyny.

W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek poddawanych hemodializie wielkość dawki
podtrzymującej należy ustalić na podstawie zaleceń dotyczących dawkowania zawartych w Tabeli 2.
Oprócz dawki podtrzymującej zaleca się podawanie 200 do 300 mg po każdych 4 godzinach
hemodializy.

Sposób podawania

Podanie doustne.

Gabapentynę można przyjmować niezależnie od posiłków. Produkt leczniczy należy połykać
w całości popijając odpowiednią ilością płynu (np. szklanką wody).

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR, ang. severe cutaneous adverse reactions)

Ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR, ang. severe cutaneous adverse reactions), w tym zespół
Stevensa-Johnsona (SJS, ang. Stevens-Johnson syndrome), toksyczne martwicze oddzielanie się
naskórka (TEN, ang. toxic epidermal necrolysis) oraz polekowa wysypka z eozynofilią i objawami
układowymi (DRESS, ang. drug rash with eosinophilia and systemic symptoms), które mogą zagrażać
życiu lub prowadzić do zgonu, były zgłaszane w przypadku leczenia gabapentyną. W momencie
przepisywania leku pacjentom należy poinformować ich o objawach przedmiotowych i
podmiotowych oraz ściśle monitorować pod kątem reakcji skórnych. Jeśli pojawią się objawy
przedmiotowe i podmiotowe sugerujące występowanie tych reakcji, należy natychmiast odstawić
gabapentynę i rozważyć alternatywne leczenie (stosownie do potrzeb).

Jeśli u pacjenta wystąpiły ciężkie działania niepożądane, takie jak SJS, TEN lub DRESS, związane ze
stosowaniem gabapentyny, nie wolno w żadnym momencie ponownie rozpoczynać leczenia
gabapentyną u tego pacjenta.

Reakcje anafilaktyczne

Gabapentyna może powodować reakcje anafilaktyczne. Objawy podmiotowe i przedmiotowe
w zgłaszanych przypadkach obejmowały: trudności w oddychaniu, obrzęk warg, gardła i języka oraz
niedociśnienie tętnicze (w nagłych przypadkach z koniecznością leczenia). Pacjentom należy zalecić,
aby w przypadku wystąpienia objawów anafilaksji odstawili gabapentynę i natychmiast skorzystali
z pomocy medycznej.

Myśli i zachowania samobójcze

Myśli i zachowania samobójcze zaobserwowano u pacjentów przyjmujących produkty lecznicze
o działaniu przeciwpadaczkowym z różnych wskazań. Metaanaliza randomizowanych,
kontrolowanych badań z placebo, oceniających przeciwpadaczkowe produkty lecznicze również
wykazała niewielki wzrost ryzyka wystąpienia myśli i zachowań samobójczych. Mechanizm leżący

u podstaw tej zależności nie jest znany, a dostępne dane nie wykluczają możliwości wzrostu ryzyka
pod wpływem gabapentyny.

Pacjentów należy monitorować pod kątem oznak myśli i zachowań samobójczych, a także rozważyć
odpowiednie leczenie. Powinno się doradzać pacjentom (i ich opiekunom), aby zwracali się o pomoc
medyczną, jeśli pojawią się oznaki myśli lub zachowań samobójczych.

Ostre zapalenie trzustki

Jeśli w trakcie stosowania gabapentyny u pacjenta rozwinie się ostre zapalenie trzustki, powinno się
rozważyć odstawienie gabapentyny (patrz punkt 4.8).

Napady drgawkowe

Pomimo braku dowodów na występowanie napadów drgawkowych z odbicia po zastosowaniu
gabapentyny, nagłe odstawienie przeciwdrgawkowych produktów leczniczych u pacjentów
z padaczką może wywołać stan padaczkowy (patrz punkt 4.2).

Podobnie jak to ma miejsce w przypadku innych produktów leczniczych o działaniu
przeciwpadaczkowym, podczas stosowania gabapentyny u niektórych pacjentów może dochodzić do
zwiększenia częstości napadów lub pojawienia się nowych rodzajów napadów drgawkowych.

Tak jak w przypadku innych przeciwpadaczkowych produktów leczniczych, próby odstawienia
dodatkowych przeciwpadaczkowych produktów leczniczych u pacjentów opornych na terapię,
leczonych więcej niż jednym przeciwpadaczkowym produktem leczniczym, w celu osiągnięcia
monoterapii gabapentyną, mają mały odsetek powodzeń.

Gabapentyna nie jest uważana za skuteczny produkt leczniczy w napadach pierwotnie uogólnionych,
takich jak napady nieświadomości. U niektórych pacjentów może je nawet nasilać. W związku z tym
u pacjentów z napadami mieszanymi, w tym z napadami nieświadomości, gabapentynę należy
stosować ostrożnie.

Leczenie gabapentyną było powiązane z występowaniem zawrotów głowy i senności, co może
zwiększać ryzyko występowania przypadkowych urazów (upadki). Po wprowadzeniu produktu
leczniczego do obrotu zgłaszano występowanie stanów splątania, utraty przytomności oraz zaburzeń
psychicznych. Dlatego należy zalecić pacjentom zachowanie ostrożności, aż do ustalenia, jaki wpływ
ma na nich stosowany produkt leczniczy.

Jednoczesne stosowanie z opioidami i innymi produktami leczniczymi działającymi depresyjnie
na OUN

Pacjentów, którzy wymagają jednoczesnego leczenia produktami leczniczymi działającymi
depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), w tym opioidami, należy uważnie obserwować
w kierunku objawów zahamowania czynności OUN, takich jak senność, uspokojenie polekowe
i depresja oddechowa. U pacjentów, którzy jednocześnie stosują gabapentynę i morfinę, może dojść
do wzrostu stężeń gabapentyny. W takich przypadkach należy odpowiednio zmniejszyć dawkę
gabapentyny lub produktów leczniczych działających depresyjnie na OUN, w tym opioidów (patrz
punkt 4.5).

Podczas jednoczesnego przepisywania gabapentyny i opioidów zaleca się zachowanie ostrożności
ze względu na ryzyko depresji OUN. W zagnieżdżonym, obserwacyjnym, populacyjnym badaniu
kliniczno-kontrolnym dotyczącym osób stosujących opioidy, jednoczesne przepisywanie opioidów
i gabapentyny wiązało się ze zwiększonym ryzykiem zgonu z powodu stosowania opioidów
w porównaniu z ryzykiem zgonu występującym u osób, którym przepisywano opioidy do stosowania
w monoterapii [skorygowany iloraz szans (aOR): 1,49 (95% CI: od 1,18 do 1,88; p < 0,001)].

Depresja oddechowa

Stosowanie gabapentyny wiąże się z występowaniem ciężkiej depresji oddechowej. Pacjenci
z osłabioną czynnością oddechową, chorobą układu oddechowego lub chorobą neurologiczną,
zaburzeniem czynności nerek, jednocześnie stosujący środki hamujące czynność OUN oraz osoby
w podeszłym wieku mogą być bardziej narażeni na wystąpienie tego ciężkiego działania
niepożądanego. U tych pacjentów może być konieczna modyfikacja dawki.

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)

Nie przeprowadzono systematycznych badań z gabapentyną u pacjentów w wieku 65 lat i starszych.
W jednym badaniu z zastosowaniem podwójnie ślepej próby u pacjentów z bólem neuropatycznym
senność, obrzęki obwodowe i osłabienie występowały u nieco większego odsetka pacjentów w wieku
65 lat i starszych niż u pacjentów młodszych. Oprócz tego badania kliniczne w tej grupie nie
wskazują, aby profil działań niepożądanych różnił się od profilu działań niepożądanych
obserwowanego u młodszych pacjentów.

Dzieci i młodzież

Nie przeprowadzono wystarczająco dokładnych badań nad wpływem długotrwałego (powyżej 36
tygodni) stosowania gabapentyny na procesy uczenia się, inteligencję oraz rozwój u dzieci
i młodzieży. Korzyści płynące z długotrwałej terapii należy zatem rozpatrywać w kontekście
potencjalnych zagrożeń.

Prawdopodobieństwo niewłaściwego stosowania, nadużywania i uzależnienia

Gabapentyna może powodować uzależnienie od leku, które może wystąpić w przypadku stosowania
dawek terapeutycznych. Zgłaszano przypadki niewłaściwego stosowania i nadużywania. Pacjenci z
nadużywaniem substancji w wywiadzie mogą być narażeni na większe ryzyko niewłaściwego
stosowania, nadużywania i uzależnienia od gabapentyny, dlatego u tych pacjentów gabapentyna
powinna być stosowana z ostrożnością. Przed przepisaniem gabapentyny należy dokładnie ocenić
ryzyko niewłaściwego stosowania, nadużywania lub uzależnienia pacjenta.

Pacjenci leczeni gabapentyną powinni być monitorowani pod kątem oznak i objawów niewłaściwego
stosowania, nadużywania lub uzależnienia od gabapentyny, takich jak rozwój tolerancji, eskalacja
dawki i zachowania związane z poszukiwaniem środków uzależniających.

Objawy odstawienia

Po przerwaniu krótkotrwałego i długotrwałego leczenia gabapentyną obserwowano objawy
odstawienia. Objawy odstawienia mogą wystąpić krótko po przerwaniu leczenia, zwykle w ciągu
48 godzin. Do najczęściej zgłaszanych objawów należą: niepokój, bezsenność, nudności, bóle,
pocenie się, drżenie, ból głowy, depresja, uczucie nienormalności, zawroty głowy i złe samopoczucie.
Wystąpienie objawów odstawienia po przerwaniu stosowania gabapentyny może wskazywać na
uzależnienie od leku (patrz punkt 4.8). Pacjent powinien zostać poinformowany o tym fakcie na
początku leczenia. Jeśli konieczne jest przerwanie stosowania gabapentyny, zaleca się, aby odbywało
się to stopniowo przez co najmniej 1 tydzień niezależnie od wskazań (patrz punkt 4.2).

Badania laboratoryjne

Podczas półilościowego oznaczania białka całkowitego w moczu testem paskowym możliwe jest
uzyskiwanie fałszywie dodatnich wyników. Zaleca się zatem weryfikowanie dodatniego wyniku testu
paskowego metodami opartymi na innych zasadach analitycznych, np. metodą biuretową,
turbidymetryczną lub metodami wiązania barwników, albo też oznaczać ten parametr od razu inną
metodą.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Neurontin w postaci kapsułek twardych zawiera laktozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi
zaburzeniami tolerancji galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub z zaburzonym wchłanianiem
glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku.

Neurontin w postaci kapsułek twardych o mocy 100 mg, 300 mg i 400 mg zawiera mniej niż 1 mmol
(23 mg) sodu na kapsułkę. Pacjentów będących na diecie niskosodowej można poinformować, że ten
produkt leczniczy jest zasadniczo „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Istnieją raporty sporządzone po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu oraz opisy przypadków
w literaturze dotyczące depresji oddechowej, uspokojenia polekowego oraz zgonu związanych
z jednoczesnym stosowaniem gabapentyny i produktów leczniczych działających depresyjnie na OUN,
w tym opioidów. Autorzy niektórych raportów uważają, że jednoczesne stosowanie gabapentyny
i opioidów jest szczególnie niepokojące u pacjentów osłabionych, w podeszłym wieku, z ciężkimi
współistniejącymi chorobami układu oddechowego, stosujących wiele leków jednocześnie oraz u osób
nadużywających substancji psychoaktywnych.

W badaniu u zdrowych ochotników (n = 12), kiedy 2 godziny przed podaniem 600 mg gabapentyny
w kapsułce podawano 60 mg morfiny w kapsułce o kontrolowanym uwalnianiu, średnia wartość AUC
dla gabapentyny uległa zwiększeniu o 44% w porównaniu do AUC dla gabapentyny podawanej bez
morfiny. Z tego względu pacjentów, którzy wymagają jednoczesnego leczenia opioidami, należy uważnie
obserwować w kierunku objawów zahamowania czynności OUN, takich jak senność, uspokojenie
polekowe i depresja oddechowa, a dawkę gabapentyny lub opioidu odpowiednio zmniejszać.

Nie stwierdzono interakcji gabapentyny z fenobarbitalem, fenytoiną, kwasem walproinowym czy
karbamazepiną.

Farmakokinetyka gabapentyny w stanie stacjonarnym u zdrowych ochotników i u pacjentów z padaczką
otrzymujących przeciwpadaczkowe produkty lecznicze jest podobna.

Jednoczesne stosowanie gabapentyny i doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających
noretyndron i (lub) etynyloestradiol nie wpływa na farmakokinetykę w stanie stacjonarnym którejkolwiek
z tych substancji.

Jednoczesne stosowanie gabapentyny i zobojętniających produktów leczniczych zawierających glin
i magnez zmniejsza dostępność biologiczną gabapentyny do 24%. Zaleca się zatem przyjmowanie
gabapentyny najwcześniej dwie godziny po przyjęciu zobojętniającego produktu leczniczego.

Probenecyd nie wpływa na wydalanie gabapentyny przez nerki.

Niewielkie zmniejszenie wydalania gabapentyny, jakie obserwuje się podczas jej jednoczesnego
stosowania z cymetydyną, nie ma, jak się uważa, większego znaczenia klinicznego.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Zagrożenia związane z padaczką oraz ogólnie ze stosowaniem leków przeciwpadaczkowych

Kobiety w wieku rozrodczym, a w szczególności kobiety planujące zajść w ciążę i będące w ciąży,
powinny otrzymać od specjalisty poradę dotyczącą ryzyka dla płodu, spowodowanego zarówno
napadami drgawkowymi, jak i leczeniem przeciwpadaczkowym. Jeżeli kobieta planuje zajście w
ciążę, konieczność leczenia przeciwpadaczkowego należy zrewidować. U kobiet leczonych na
padaczkę nie wolno nagle odstawiać przeciwpadaczkowych produktów leczniczych, gdyż może to
spowodować przełomowe napady drgawkowe, które mogą grozić poważnymi konsekwencjami
zarówno dla matki, jak i dziecka. W miarę możliwości należy stosować monoterapię, ponieważ

leczenie wieloma lekami przeciwpadaczkowymi może wiązać się z większym ryzykiem wystąpienia
wad wrodzonych niż w przypadku monoterapii, w zależności od stosowanych leków
przeciwpadaczkowych.
Zagrożenia związane ze stosowaniem gabapentyny

Gabapentyna przenika przez ludzkie łożysko.

Dane ze skandynawskiego badania obserwacyjnego obejmującego ponad 1700 ciąż narażonych na
działanie gabapentyny w pierwszym trymestrze ciąży nie wykazały wyższego ryzyka wystąpienia
ciężkich wad wrodzonych lub zaburzeń neurorozwojowych u dzieci narażonych na działanie
gabapentyny w porównaniu z dziećmi nienarażonymi, oraz w porównaniu z dziećmi narażonymi na
działanie pregabaliny, lamotryginy i pregabaliny, lub lamotryginy. Podobnie, nie zaobserwowano
zwiększonego ryzyka wystąpienia zaburzeń neurorozwojowych u dzieci narażonych na działanie
gabapentyny w czasie ciąży.

Istniały ograniczone dowody na wyższe ryzyko wystąpienia niskiej masy urodzeniowej i
przedwczesnego porodu, ale nie poronienia, zbyt małych rozmiarów ciała w stosunku do wieku
ciążowego, niskiej punktacji w skali Apgar po 5 minutach i małogłowia u noworodków kobiet
narażonych na działanie gabapentyny.

Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3).

Gabapentyna może być stosowana w pierwszym trymestrze ciąży, jeśli jest to klinicznie konieczne.

U noworodków narażonych in utero na działanie gabapentyny zgłaszano noworodkowy zespół
odstawienia. Ekspozycja na gabapentynę i opioidy w okresie ciąży może zwiększyć ryzyko
wystąpienia noworodkowego zespołu odstawienia. Noworodki powinny być dokładnie
monitorowane.

Karmienie piersią

Gabapentyna przenika do mleka ludzkiego. Ponieważ wpływ gabapentyny na noworodki
i niemowlęta karmione piersią nie jest znany, podczas podawania tego produktu leczniczego kobietom
karmiącym piersią należy zachować ostrożność. Gabapentyna powinna być stosowana u kobiet
karmiących piersią jedynie wtedy, gdy korzyści w sposób oczywisty przeważają nad zagrożeniami.

Płodność

W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono wpływu gabapentyny na płodność (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Gabapentyna wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn. Gabapentyna oddziałuje na ośrodkowy układ nerwowy i może wywoływać
senność, zawroty głowy lub inne podobne objawy. Nawet jeżeli nasilenie ich jest niewielkie lub
umiarkowane, wspomniane działania niepożądane mogą być potencjalnie niebezpieczne w przypadku
pacjentów prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny. Jest to szczególnie istotne na początku
leczenia lub po zwiększeniu dawki.

#### 4.8 Działania niepożądane

Zdarzenia niepożądane obserwowane podczas badań klinicznych przeprowadzonych u pacjentów
z padaczką (u których gabapentynę stosowano jako produkt wspomagający lub w monoterapii) oraz
u pacjentów z bólem neuropatycznym wymieniono razem w zestawieniu poniżej według klasy
i częstości ich występowania: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do < 1/10); niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko ( 1/10 000). Jeżeli zdarzenie

niepożądane stwierdzane było z różną częstością w badaniach klinicznych, wymienione zostało
w kategorii o największej z obserwowanych częstości występowania.

Dodatkowe działania niepożądane zaobserwowane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu,
zakwalifikowano do grupy o nieznanej częstości (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych) i oznaczono kursywą poniżej.

Działania niepożądane w każdej kategorii częstości występowania uporządkowano według malejącej
ciężkości tych działań.

Klasyfikacja układów
i narządów
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Bardzo często zakażenie wirusowe
Często zapalenie płuc, zakażenie układu oddechowego, zakażenie dróg
moczowych, zakażenie, zapalenie ucha środkowego
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Często leukopenia
Częstość nieznana trombocytopenia
Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często reakcje alergiczne (np. pokrzywka)
Częstość nieznana zespół nadwrażliwości (reakcje uogólnione ze zmiennymi objawami,
które mogą obejmować gorączkę, wysypkę, zapalenie wątroby,
uogólnione powiększenie węzłów chłonnych, eozynofilię oraz
niekiedy inne objawy podmiotowe i przedmiotowe), reakcja
anafilaktyczna (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często jadłowstręt, wzmożone łaknienie
Niezbyt często hiperglikemia (najczęściej obserwowana u pacjentów z cukrzycą)
Rzadko hipoglikemia (najczęściej obserwowana u pacjentów z cukrzycą)
Częstość nieznana hiponatremia
Zaburzenia psychiczne
Często wrogość, splątanie i labilność emocjonalna, depresja, lęk,
nerwowość, zaburzenia myślenia
Niezbyt często pobudzenie
Częstość nieznana omamy, uzależnienie od leku
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często senność, zawroty głowy, ataksja
Często drgawki, hiperkinezy, dyzartria, niepamięć, drżenie, bezsenność,
ból głowy, zaburzenia czucia, takie jak parestezje, niedoczulica,
zaburzenia koordynacji, oczopląs, wzmożone, osłabione lub
zniesione odruchy
Niezbyt często zmniejszona ruchliwość, zaburzenia psychiczne
Rzadko utrata przytomności
Częstość nieznana inne zaburzenia ruchowe (np. choreoatetoza, dyskinezy, dystonia)
Zaburzenia oka
Często zaburzenia widzenia, takie jak niedowidzenie, podwójne widzenie
Zaburzenia ucha i błędnika
Często zawroty głowy
Częstość nieznana szum uszny
Zaburzenia serca
Niezbyt często kołatanie serca
Zaburzenia naczyniowe
Często nadciśnienie tętnicze, rozszerzenie naczyń
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często duszność, zapalenie oskrzeli, zapalenie gardła, kaszel, zapalenie

błony śluzowej nosa
Rzadko depresja oddechowa
Zaburzenia żołądka i jelit
Często wymioty, nudności, zaburzenia dotyczące zębów, zapalenie dziąseł,
biegunka, ból brzucha, niestrawność, zaparcia, suchość błony
śluzowej jamy ustnej lub w gardle, wzdęcia
Niezbyt często dysfagia
Częstość nieznana zapalenie trzustki
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Częstość nieznana zapalenie wątroby, żółtaczka
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często obrzęk twarzy, plamica opisywana najczęściej jako występowanie
zasinień wskutek urazów fizycznych, wysypka, świąd, trądzik
Częstość nieznana zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się
naskórka, obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy,
łysienie, osutka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (patrz
punkt 4.4)
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często bóle stawów, bóle mięśni, bóle pleców, drganie mięśni
Częstość nieznana rabdomioliza, drgawki kloniczne mięśni
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Częstość nieznana ostra niewydolność nerek, nietrzymanie moczu
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często impotencja
Częstość nieznana hipertrofia piersi, ginekomastia, zaburzenia czynności seksualnych
(w tym zmiany libido, zaburzenia ejakulacji oraz brak orgazmu)
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często uczucie zmęczenia, gorączka
Często obrzęki obwodowe, zaburzenia chodu, osłabienie, ból, złe
samopoczucie, zespół grypowy
Niezbyt często obrzęki uogólnione
Częstość nieznana objawy abstynencyjne*, bóle w klatce piersiowej. Opisywano
również nagłe zgony z niewyjaśnionych przyczyn, w których nie
wykazano związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy stosowaniem
gabapentyny a zgonem.
Badania diagnostyczne
Często leukopenia, zwiększenie masy ciała
Niezbyt często zwiększone wartości testów czynnościowych wątroby SGOT
(AST), SGPT (ALT) oraz bilirubiny
Częstość nieznana zwiększone stężenie fosfokinazy kreatynowej we krwi
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Często przypadkowe urazy, złamania, otarcia naskórka
Niezbyt często upadki

*Po przerwaniu krótkotrwałego i długotrwałego leczenia gabapentyną obserwowano objawy
odstawienia. Objawy odstawienia mogą wystąpić krótko po przerwaniu leczenia, zwykle w ciągu
48 godzin. Do najczęściej zgłaszanych objawów należą: niepokój, bezsenność, nudności, bóle,
pocenie się, drżenie, ból głowy, depresja, uczucie nienormalności, zawroty głowy i złe samopoczucie
(patrz punkt 4.4). Wystąpienie objawów odstawienia po przerwaniu stosowania gabapentyny może
wskazywać na uzależnienie od leku (patrz punkt 4.8). Pacjent powinien zostać poinformowany o tym
fakcie na początku leczenia. Jeśli konieczne jest przerwanie stosowania gabapentyny, zaleca się, aby
odbywało się to stopniowo przez co najmniej 1 tydzień niezależnie od wskazań (patrz punkt 4.2).

Podczas leczenia gabapentyną opisywano przypadki ostrego zapalenia trzustki. Związek
przyczynowo-skutkowy pomiędzy stosowaniem gabapentyny, a tym powikłaniem jest jednak niejasny
(patrz punkt 4.4).

U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek leczonych hemodializą zaobserwowano miopatie
wraz ze zwiększonym poziomem kinazy kreatynowej.

Zakażenia dróg oddechowych, zapalenie ucha środkowego, drgawki i zapalenie oskrzeli stwierdzano
wyłącznie w badaniach klinicznych prowadzonych z udziałem dzieci. Dodatkowo w badaniach tych
często obserwowano agresywne zachowania i hiperkinezy.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem: Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49 21 301,
faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub
przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.

#### 4.9 Przedawkowanie

Po przedawkowaniu gabapentyny z zastosowaniem dawek do 49 000 mg nie obserwowano ostrych,
zagrażających życiu działań toksycznych. Do objawów przedawkowania należały: zawroty głowy,
podwójne widzenie, niewyraźna mowa, ospałość, utrata przytomności, letarg i łagodna biegunka.
U wszystkich pacjentów nastąpiło pełne wyzdrowienie po zastosowaniu leczenia wspomagającego.
Zmniejszenie wchłaniania gabapentyny po większych jej dawkach może ograniczać ilość wchłoniętego
produktu leczniczego po przedawkowaniu i minimalizować tym samym jego działania toksyczne.

Przedawkowanie gabapentyny, szczególnie w połączeniu z innymi przeciwdepresyjnymi produktami
leczniczymi może powodować śpiączkę.

Choć gabapentynę można usunąć z organizmu przez hemodializę, w oparciu o dotychczasowe
doświadczenia postępowanie to nie jest zwykle konieczne. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek
zastosowanie hemodializy może być wskazane.

Nie udało się ustalić dawki letalnej gabapentyny pomimo podawania myszom i szczurom tak dużych
dawek jak 8000 mg/kg mc. doustnie. Do objawów toksyczności ostrej u zwierząt zalicza się ataksję,
problemy z oddychaniem, opadanie powieki, zmniejszenie aktywności lub pobudzenie.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe kod ATC: N02BF01

Mechanizm działania

Gabapentyna szybko przenika do mózgu i zapobiega występowaniu napadów drgawkowych w wielu
zwierzęcych modelach padaczki. Gabapentyna nie wykazuje powinowactwa do receptora GABAA ani
GABAB i nie zmienia metabolizmu GABA. Nie wiąże się z receptorami innych neuroprzekaźników
w mózgu i nie oddziałuje z kanałami sodowymi. Gabapentyna ma wysokie powinowactwo do
podjednostki alfa 2 delta (α2δ), zależnych od potencjału kanałów wapniowych. Sugerowano, że wiązanie

z podjednostką α2δ może przyczyniać się do działania przeciwdrgawkowego gabapentyny u zwierząt.
Wyniki szerokiego zestawu badań nie wskazują na istnienie innych miejsc wiązania tego produktu
leczniczego poza podjednostką α2δ.

Dane z wielu przedklinicznych modeli wskazują, że w działaniu farmakologicznym gabapentyny poprzez
wiązanie z podjednostką α2δ, może dojść do zmniejszenia uwalniania przekaźników pobudzających
w obszarach ośrodkowego układu nerwowego. Takie działanie może być podstawą działania
przeciwdrgawkowego gabapentyny. Znaczenie tych działań gabapentyny dla efektu
przeciwdrgawkowego u ludzi nie zostało dotychczas ustalone.

Gabapentyna także wykazuje skuteczność w wielu przedklinicznych modelach bólu u zwierząt.
Sugerowano, że swoiste wiązanie gabapentyny z podjednostką α2δ prowadzi do wystąpienia kilku
różnych efektów, które mogą być odpowiedzialne za działanie przeciwbólowe w modelach zwierzęcych.
Działanie przeciwbólowe gabapentyny może występować zarówno w obrębie rdzenia kręgowego,
jak i w obrębie wyższych ośrodków mózgowych dzięki oddziaływaniom ze zstępującymi szlakami
hamującymi ból. Znaczenie tych właściwości przedklinicznych dla efektu klinicznego u ludzi jest
nieznane.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Badanie kliniczne dotyczące terapii dodanej napadów częściowych u dzieci w wieku od 3 do 12 lat
wykazało widoczną, ale nieznaczącą statystycznie różnicę w 50% odpowiedzi na leczenie na korzyść
grupy gabapentyny w porównaniu z grupą placebo. Dodatkowe analizy post-hoc (po fakcie)
odpowiedzi na leczenie w zależności od wieku nie wykazały statystycznie istotnego wpływu wieku,
ani jako zmiennej ciągłej, ani dychotomicznej (grupy wiekowe 3-5 oraz 6-12 lat).
Dane ze wspomnianych analiz post-hoc (po fakcie) podsumowano w poniższej tabeli:

Odpowiedź (≥ 50% Popraw) w zależności od Leczenia i Wieku Populacji MITT*
Kategoria wiekowa Placebo Gabapentyna Wartość - P

< 6 lat 4/21 (19,0%) 4/17 (23,5%) 0,7362

od 6 do 12 lat 17/99 (17,2%) 20/96 (20,8%) 0,5144

*Zmodyfikowana populacja oceniana według zasady „modified intent to treat”(MITT) została
określona jako wszyscy pacjenci zrandomizowani do badanego leczenia, którzy poza tym mieli
nadające się do oceny dzienniczki napadów dostępne w ciągu 28 dni, zarówno z okresu przed terapią,
jak i podwójnie ślepej fazy.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Po podaniu doustnym gabapentyna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 2 – 3 godzinach.
Dostępność biologiczna gabapentyny (odsetek wchłoniętej dawki) wykazuje tendencję do
zmniejszania się wraz ze zwiększaniem dawki. Bezwzględna dostępność biologiczna kapsułki 300 mg
wynosi około 60%. Nie stwierdzono, aby pożywienie, w tym dieta z wysoką zawartością tłuszczu,
miała klinicznie istotny wpływ na farmakokinetykę gabapentyny.

Na farmakokinetykę gabapentyny nie ma wpływu jej wielokrotne podawanie. Choć w badaniach
klinicznych stężenie gabapentyny w osoczu wahało się od 2 μg/mL do 20 μg/mL, stężenia te nie
miały wartości predykcyjnej, jeżeli chodzi o bezpieczeństwo czy skuteczność. Parametry
farmakokinetyczne podano w tabeli 3.

Tabela 3
ZESTAWIENIE ŚREDNICH PARAMETRÓW FARMAKOKINETYCZNYCH
GABAPENTYNY W STANIE STACJONARNYM PODCZAS STOSOWANIA
PRODUKTU LECZNICZEGO CO 8 GODZIN (% CV)
Parametr farmakokinetyczny 300 mg
(N = 7)
400 mg
(N = 14)
800 mg
(N=14)
średnio % CV średnio % CV średnio % CV
Cmax (μg/mL) 4,02 (24) 5,74 (38) 8,71 (29)
tmax (h) 2,7 (18) 2,1 (54) 1,6 (76)
t1/2 (h) 5,2 (12) 10,8 (89) 10,6 (41)
AUC(0-8) (μg∙h/mL) 24,8 (24) 34,5 (34) 51,4 (27)
Ae% (%) brak
danych
brak
danych
47,2 (25) 34,4 (37)

Cmax = maksymalne stężenie produktu leczniczego w osoczu w stanie stacjonarnym
tmax = czas do osiągnięcia Cmax
t1/2 = okres półtrwania eliminacji
AUC(0-8) = pole powierzchni pod krzywą stężenia produktu leczniczego w osoczu
w zależności od czasu dla okresu od podania produktu leczniczego do 8 godzin po podaniu
Ae% = odsetek dawki, która została wydalona z moczem w postaci niezmienionej od chwili
podania produktu leczniczego do 8 godzin po podaniu

Dystrybucja

Gabapentyna nie wiąże się z białkami osocza i jej objętość dystrybucji wynosi 57,7 litrów.
U pacjentów z padaczką stężenie gabapentyny w płynie mózgowo-rdzeniowym stanowi około 20%
stężenia w stanie stacjonarnym osiągniętego w osoczu. Gabapentyna obecna jest w mleku kobiet
karmiących piersią.

Metabolizm

Nie ma dowodów na to, że organizm ludzki metabolizuje gabapentynę. Nie indukuje ona
wątrobowych oksydaz o mieszanej funkcji uczestniczących w metabolizmie produktów leczniczych.

Eliminacja

Gabapentyna usuwana jest z organizmu przez nerki wyłącznie w postaci niezmienionej. Okres
półtrwania w fazie eliminacji gabapentyny nie zależy od dawki i wynosi średnio 5 – 7 godzin.

U pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek klirens osoczowy
gabapentyny jest zmniejszony. Stała szybkości eliminacji gabapentyny, klirens osoczowy oraz klirens
nerkowy wykazują zależność proporcjonalną do klirensu kreatyniny.

Gabapentyna usuwana jest z osocza przez hemodializę. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek
lub poddawanych hemodializie zaleca się modyfikowanie dawkowania (patrz punkt 4.2).

Farmakokinetykę gabapentyny u dzieci ustalono w grupie pięćdziesięciu zdrowych osobników
o rozpiętości wieku od 1 miesiąca do 12 lat. Stężenie gabapentyny w osoczu u dzieci powyżej 5 lat
jest generalnie podobne do stwierdzanego u dorosłych przy przeliczeniu dawki produktu leczniczego
w mg na kilogram masy ciała. W badaniu farmakokinetyki, przeprowadzonym u 24 zdrowych dzieci
w wieku od 1 miesiąca do 48 miesięcy, stwierdzono ekspozycję (AUC) mniejszą o około 30%,

mniejsze stężenie Cmax i zwiększony klirens w przeliczeniu na masę ciała, w porównaniu do
dostępnych danych, zgłaszanych dla dzieci w wieku powyżej 5 lat.

Liniowość lub nieliniowość

Dostępność biologiczna gabapentyny (odsetek wchłoniętej dawki) zmniejsza się wraz ze wzrostem
dawki, co wpływa na nieliniowość parametrów farmakokinetycznych, do których zalicza się parametr
dostępności biologicznej (F), np. Ae%, CL/F, Vd/F. Farmakokinetyka procesu eliminacji (parametry
farmakokinetyczne, które są niezależne od wartości F, na przykład CLr i t1/2) najlepiej opisuje model
liniowy. Stężenie gabapentyny w osoczu w stanie stacjonarnym daje się przewidywać z danych
dotyczących podania jednorazowego.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Działanie rakotwórcze

Przeprowadzono badanie, w którym przez okres dwóch lat myszom i szczurom podawano gabapentynę
z dietą. Dawki podawanej gabapentyny wynosiły 200, 600 i 2000 mg/kg/dobę w przypadku myszy i 250,
1000 i 2000 mg/kg/dobę w przypadku szczurów. Statystycznie znamienny wzrost częstości
występowania nowotworów z komórek zrazikowych trzustki stwierdzono wyłącznie u samców szczura
przy najwyższej dawce gabapentyny. Maksymalne stężenie gabapentyny w osoczu szczurów
otrzymujących dawkę 2000 mg/kg/dobę 10-krotnie przekraczało stężenia produktu leczniczego w osoczu
u ludzi otrzymujących 3600 mg gabapentyny na dobę. Nowotwory z komórek zrazikowych trzustki to
nowotwory o niskim stopniu złośliwości – nie wpływały na przeżywalność samców szczurów, nie
dawały przerzutów, nie naciekały okolicznych tkanek i były podobne do nowotworów obserwowanych
u zwierząt kontrolnych. Znaczenie rozwoju wspomnianych nowotworów z komórek zrazikowych trzustki
występujących u samców szczura dla ryzyka rakotwórczego u ludzi jest niejasne.

Działanie mutagenne

Nie wykazano, aby gabapentyna posiadała potencjał genotoksyczny. W standardowych oznaczeniach
in vitro opartych na komórkach bakterii lub ssaków ten produkt leczniczy nie wykazywał działania
mutagennego. Gabapentyna nie powodowała strukturalnych aberracji chromosomowych w komórkach
ssaków ani w warunkach in vitro, ani in vivo, i nie indukowała powstawania mikrojąderek w szpiku
kostnym chomika.

Negatywny wpływ na płodność

Nie obserwowano żadnych działań niepożądanych, jeżeli chodzi o płodność czy rozrodczość, u szczurów,
którym podawano dawki do 2000 mg/kg (około 5-krotnie przekraczająca maksymalną dawkę
u człowieka wyrażoną w mg/m2 ).

Działanie teratogenne

Gabapentyna nie zwiększała częstości występowania wad wrodzonych w porównaniu z kontrolą
u potomstwa myszy, szczurów i królików w dawkach do odpowiednio 50, 30 i 25 razy wyższych niż
dobowa dawka u ludzi wynosząca 3600 mg (które to dawki odpowiadały odpowiednio czterokrotności,
pięciokrotności i ośmiokrotności dawki dobowej u człowieka wyrażonej w mg/m2).
U gryzoni gabapentyna powodowała opóźnienie kostnienia w obrębie kości czaszki, kręgów, kończyn
przednich i kończyn tylnych, co wskazywałoby na opóźnienie rozwoju płodowego. Efekty te
obserwowano, kiedy ciężarne myszy w okresie organogenezy otrzymywały doustnie dawki wynoszące
1000 lub 3000 mg/kg/dobę oraz kiedy szczury otrzymywały dawki wynoszące 2000 mg/kg przed
kopulacją oraz przez cały okres ciąży. Dawki te odpowiadają około 1- do 5-krotności dawki u człowieka
wynoszącej 3600 mg w przeliczeniu na mg/m2.

Działania teratogennego nie stwierdzono u ciężarnych myszy, którym podawano dawkę 500 mg/kg/dobę
(około połowy dawki dobowej u człowieka wyrażonej w mg/m2).

W badaniu oceniającym wpływ na płodność i ogólną rozrodczość szczurów obserwowano zwiększoną
częstość występowania wodniaka moczowodu i (lub) wodonercza przy dawce wynoszącej
2000 mg/kg/dobę, przy dawce wynoszącej 1500 mg/kg/dobę w badaniu teratologicznym, oraz przy
dawce wynoszącej 500, 1000 i 2000 mg/kg/dobę w badaniu prenatalnym i postnatalnym. Znaczenie tych
obserwacji nie jest znane, jednak mogą one być związane z opóźnionym rozwojem. Dawki te również
odpowiadają około 1- do 5-krotności dawki dobowej u człowieka wynoszącej 3600 mg w przeliczeniu na
mg/m2.

W badaniu teratologicznym na królikach przy dawkach wynoszących 60, 300 i 1500 mg/kg/dobę
podawanych ciężarnym królikom w okresie organogenezy miała miejsce zwiększona częstość
występowania utraty płodu po zagnieżdżeniu. Dawki te odpowiadają około 0,3 do 8-krotności dawki
dobowej u człowieka wynoszącej 3600 mg w przeliczeniu na mg/m2. Marginesy bezpieczeństwa są
niewystarczające, aby wykluczyć ryzyko wystąpienia tych skutków u ludzi.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1. Wykaz substancji pomocniczych

Każda kapsułka twarda zawiera następujące substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, skrobia
kukurydziana oraz talk.

Skład kapsułki: żelatyna, woda oczyszczona oraz sodu laurylosiarczan.

Kapsułki twarde 100 mg zawierają barwnik E 171 (tytanu dwutlenek), kapsułki twarde 300 mg
zawierają barwnik E 171 (tytanu dwutlenek) oraz barwnik E 172 (żelaza tlenek żółty), a kapsułki
twarde 400 mg zawierają barwnik E 171 (tytanu dwutlenek) oraz barwnik E 172 (żelaza tlenek
czerwony i żółty).

Tusz to nadruku na wszystkich kapsułkach twardych zawiera szelak, E 171 (tytanu dwutlenek) oraz E
132 (indygotynę w postaci soli glinowej).

#### 6.2. Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3. Okres ważności

3 lata

#### 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.

#### 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry Aluminium/PVC/PVDC
Opakowanie zawiera: 20, 30, 50, 60, 84, 90, 98, 100, 200, 500, 1000 kapsułek

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Bez specjalnych wymagań.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Viatris Healthcare Limited
Damastown Industrial Park
Mulhuddart
Dublin 15
DUBLIN
Irlandia

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

NEURONTIN 100: Pozwolenie nr 7692
NEURONTIN 300: Pozwolenie nr 7693
NEURONTIN 400: Pozwolenie nr 7694

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 19 maja 1998 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 05 sierpnia 2008 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.