# Pyreoxing > Metamizol · 500 mg/ml · Roztwór do wstrzykiwań ## Szczegóły leku - **Nazwa:** Pyreoxing - **Nazwa powszechna:** Metamizolum natricum - **Substancja czynna:** [Metamizol](https://apteka.online/odpowiedniki/metamizolum-natricum) - **Moc:** 500 mg/ml - **Postać farmaceutyczna:** Roztwór do wstrzykiwań - **Droga podania:** domięśniowa dożylna - **Kategoria dostępności:** Rp - **Kod ATC:** N02BB02 - **Liczba opakowań:** 4 - **Numer pozwolenia:** 28148 - **Podmiot odpowiedzialny:** Bausch Health Ireland Ltd. - **Producent:** Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne Jelfa S.A., Polska - **Status RPL:** Produkt aktywny - **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbolowe/pyreoxing-rozt-wstrz-500-mg-ml-bausch - **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbolowe/pyreoxing-rozt-wstrz-500-mg-ml-bausch.md ## Dokumenty PDF - Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/47942/leaflet - ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/47942/characteristic ## Dostępne opakowania (4) | Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz | |---|---|---|---|---|---| | 5 amp. 2 ml | 5397313000434 | Rp | — | Trudno dostępny (2/5) | — | | 5 amp. 5 ml | 5397313000441 | Rp | — | Dobrze dostępny (3/5) | — | | 10 amp. 2 ml | 5397313000410 | Rp | — | Brak danych | — | | 10 amp. 5 ml | 5397313000427 | Rp | — | Brak danych | — | ## Wskaźnik dostępności Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece. - Bardzo dobrze dostępny (5/5) - Dobrze dostępny (4/5) - Trudno dostępny (2/5) - Niedostępny (1/5) - Brak danych Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta. ## Ulotka dla pacjenta ### 1. Co to jest lek Pyreoxing i w jakim celu się go stosuje? Lek Pyreoxing jest niepowodującym uzależnienia lekiem o działaniu przeciwbólowym (łagodzącym ból), przeciwgorączkowym (obniżającym gorączkę), oraz rozkurczowym (zmniejszającym skurcze mięśni gładkich). Stosuje się go w celu złagodzenia silnego ostrego bólu i gorączki, gdy inne metody leczenia są nie skuteczne. Lek w postaci roztworu do wstrzykiwań, powinien być stosowany tylko w przypadku, gdy podanie doustne nie jest wskazane. Droga podawania w postaci wstrzyknięcia dożylnego pozwala na uzyskanie niezwykle silnego działania przeciwbólowego w różnych warunkach, dzięki czemu pozwala opanować ból, który w innych przypadkach reagowałby tylko na produkty zawierające opioidy. W przeciwieństwie do opioidów lek Pyreoxing nawet w wysokich dawkach nie powoduje uzależnienia ani depresji układu oddechowego. Lek nie zakłóca perystaltyki jelit ani skurczów porodowych. Stosuje się go w leczeniu ciężkiego, nagłego lub uporczywego bólu i gorączki, które nie reagują na inne metody leczenia. Substancją czynną leku Pyreoxing jest metamizol. ### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Pyreoxing Kiedy nie stosować leku Pyreoxing - Jeśli pacjent ma uczulenie na metamizol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6) lub na inne podobne substancje czynne (np. fenazon, propyfenazon, fenylobutazon, oksyfenbutazon). - Jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności szpiku kostnego lub schorzenie, które wpływa na sposób wytwarzania lub działania komórek krwi. - Jeśli u pacjenta w przeszłości wystąpiło znaczne zmniejszenie liczby białych krwinek zwanych granulocytami, spowodowane przez metamizol lub inne podobne leki zwane pirazolonami lub pirazolidynami - Jeśli u pacjenta występuje lub kiedykolwiek występowała astma lub reakcje alergiczne na leki przeciwbólowe (salicylany, paracetamol lub inne leki przeciwbólowe, np. diklofenak, ibuprofen, indometacynę, naproksen), takie jak pokrzywka lub tzw. obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy i błon śluzowych dróg oddechowych, układu trawiennego lub przewodu pokarmowego). - Jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby, tzw. porfiria (ryzyko napadu porfirii). - Jeśli u pacjenta występuje wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (ryzyko hemolizy). - W czasie ostatnich trzech miesięcy ciąży. - Jeśli u pacjenta występuje niskie ciśnienie krwi lub problemy z krążeniem krwi. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Pyreoxing należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą: - W przypadku wystąpienia gorączki, dreszczy, bólu gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem. Objawy te mogą być związane z neutropenią (niezwykle małą liczbą komórek nazywanych granulocytami obojętnochłonnymi). Reakcja ta występuje bardzo rzadko, może mieć ciężkie nasilenie i zagrażać życiu. Nie jest ona zależna od dawki i może wystąpić w dowolnym momencie leczenia. W przypadku wystąpienia neutropenii (1500 granulocytów obojętnochłonnych na mikrolitr krwi lub mniej) należy natychmiast przerwać leczenie. - W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów wskazujących na zaburzenia parametrów krwi (np. ogólne osłabienie, infekcja, utrzymująca się gorączka, siniaki, krwawienie, bladość) należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza. Objawy te mogą być spowodowane przez pancytopenię (zmniejszenie liczby wszystkich rodzajów komórek krwi) - Jeśli u pacjenta występuje astma oskrzelowa lub atopia (rodzaj alergii) to po podaniu metamizolu istnieje zwiększone ryzyko wstrząsu anafilaktycznego (zagrażającej życiu reakcji alergicznej), zwłaszcza po podaniu leku w postaci wstrzyknięcia. - Jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z poniższych schorzeń, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji anafilaktoidalnych po podaniu metamizolu: • astma oskrzelowa i współistniejące zapalenie błony śluzowej; • długotrwająca i (lub) przewlekła pokrzywka; • nadwrażliwość na alkohol, objawiająca się kichaniem, łzawieniem oraz znacznym zaczerwienieniem twarzy po spożyciu nawet niewielkich ilości napojów alkoholowych; • nadwrażliwość na barwniki (np. tartrazynę) lub na środki konserwujące (np. benzoesany). - Jeśli pacjent ma niskie ciśnienie tętnicze lub jest odwodniony, ma niestabilną objętość płynów ustrojowych, niewydolność krążenia w początkowym stadium lub wysoką gorączkę. W takich przypadkach istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji hipotensyjnych (reakcji związanych ze spadkiem ciśnienia krwi). Dlatego w takich przypadkach należy szczególnie uważnie rozważyć podanie metamizolu, a jeżeli zostanie podjęta decyzja o jego zastosowaniu, konieczny jest ścisły nadzór medyczny. Niezbędne jest wdrożenie środków zapobiegawczych w celu zmniejszenia ryzyka reakcji hipotensyjnej. Podanie metamizolu może powodować reakcje hipotensyjne niezwiązane z powyższymi chorobami. Reakcje te wydają się być zależne od dawki, a ich wystąpienie jest bardziej prawdopodobne po podaniu w postaci wstrzyknięcia. - Jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba naczyń wieńcowych lub znaczne zwężenie naczyń krwionośnych doprowadzających krew do mózgu. W takich przypadkach bezwzględnie konieczne jest unikanie obniżenia ciśnienia krwi, dlatego metamizol powinien być podawany wyłącznie po wdrożeniu uważnego monitorowania czynności układu krążenia. - Jeśli u pacjenta występuje choroba nerek lub wątroby. W takim przypadku nie należy podawać dużych dawek metamizolu, ponieważ jego wydalanie jest zmniejszone. - Jeśli pacjent przyjmował wcześniej jakikolwiek lek zawierający metamizol i miał problemy z wątrobą. Problemy z wątrobą U pacjentów przyjmujących metamizol obserwowano przypadki wystąpienia zapalenia wątroby którego objawy pojawiały się w okresie od kilku dni do kilku miesięcy po rozpoczęciu leczenia. Należy przerwać stosowanie leku Pyreoxing i skontaktować się z lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpią objawy zaburzenia czynności wątroby, takie jak nudności lub wymioty, gorączka, uczucie zmęczenia, utrata apetytu, ciemne zabarwienie moczu, jasne zabarwienie stolca, zażółcenie skóry lub białkówek oczu, świąd, wysypka lub ból w górnej części brzucha. Lekarz skontroluje u pacjenta prawidłowość funkcjonowania wątroby. Nie należy stosować leku Pyreoxing , jeśli pacjent wcześniej przyjmował jakikolwiek lek zawierający metamizol i miał dolegliwości ze strony wątroby. Ciężkie reakcje skórne W związku z leczeniem metamizolem opisywano wystąpienie ciężkich reakcji skórnych, w tym zespołu Stevensa-Johnsona (SJS), toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (TEN) oraz reakcji polekowych z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów związanych z ciężkimi reakcjami skórnymi, opisanymi w punkcie 4. należy przerwać stosowanie metamizolu i natychmiast zgłosić się po pomoc medyczną. Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiły ciężkie reakcje skórne, nie wolno w żadnym przypadku wznawiać leczenia lekiem Pyreoxing (patrz punkt 4). Nieprawidłowo mała liczba białych krwinek (agranulocytoza) Pyreoxing może powodować agranulocytozę, czyli bardzo małą liczbę pewnego rodzaju białych krwinek zwanych granulocytami, które odgrywają ważną rolę w zwalczaniu zakażeń (patrz punkt 4). Należy przerwać przyjmowanie metamizolu i natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią następujące objawy, ponieważ mogą one wskazywać na możliwą agranulocytozę: dreszcze, gorączka, ból gardła i bolesne owrzodzenia błony śluzowej, zwłaszcza w jamie ustnej, nosie i gardle lub w okolicy narządów płciowych lub odbytu. Lekarz zleci badanie laboratoryjne w celu sprawdzenia liczby krwinek u pacjenta. Jeśli metamizol jest przyjmowany na gorączkę, niektóre objawy rozwijającej się agranulocytozy mogą pozostać niezauważone. Podobnie objawy mogą być również maskowane, jeśli pacjent otrzymuje antybiotyki. Agranulocytoza może rozwinąć się w dowolnym momencie podczas stosowania leku Pyreoxing a nawet przez niedługi czas po zaprzestaniu przyjmowania metamizolu. Agranulocytoza może wystąpić nawet jeśli metamizol był podawany wcześniej bez powikłań. Lek Pyreoxing a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Metamizol może osłabiać działanie niektórych leków: - bupropion, lek stosowany w leczeniu depresji lub wspomagająco podczas rzucania palenia tytoniu; - efawirenz, lek stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV/AIDS; - metadon, lek stosowany w leczeniu uzależnienia od nielegalnych środków odurzających (tzw. opioidów); - walproinian, lek stosowany w leczeniu padaczki lub choroby afektywnej dwubiegunowej; - takrolimus, lek stosowany w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepu u pacjentów po przeszczepieniu narządów; - sertralina, lek stosowany w leczeniu depresji; - cyklosporyna, lek hamujący aktywność układu odpornościowego. Lekarz powinien uważnie monitorować, czy pacjent przyjmuje metamizol w tym samym czasie co którykolwiek z wymienionych powyżej leków. Dodanie metamizolu do metotreksatu (leku hamującego odporność) może nasilać niekorzystny wpływ metotreksatu w postaci działania toksycznego na układ krwiotwórczy, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Należy unikać jednoczesnego stosowania tych leków. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania leku Pyreoxing i aspiryny podawanej w celu zapobiegania zdarzeniom sercowym. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Ciąża Dostępne dane dotyczące stosowania metamizolu podczas pierwszych trzech miesięcy ciąży są ograniczone, ale nie wskazują na szkodliwy wpływ na płód. W wybranych przypadkach, gdy nie ma innych możliwości leczenia, po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą pacjentka może przyjmować pojedyncze dawki metamizolu w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, pod warunkiem dokładnego rozważenia korzyści i zagrożeń związanych z przyjmowaniem metamizolu. Zasadniczo jednak nie zaleca się stosowania metamizolu podczas pierwszego i drugiego trymestru ciąży. Nie wolno przyjmować leku Pyreoxing w ciągu ostatnich trzech miesięcy ciąży ze względu na zwiększone ryzyko powikłań u matki i dziecka (krwotoki, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego u dziecka, tzw. przewód Botalla, który zamyka się naturalnie po urodzeniu). Karmienie piersią Produkty rozkładu metamizolu w znacznych ilościach przenikają do mleka kobiecego i nie można wykluczyć ryzyka dla niemowlęcia karmionego piersią. Z tego względu należy w szczególności unikać wielokrotnego stosowania metamizolu w okresie karmienia piersią. W przypadku podania pojedynczej dawki metamizolu zaleca się, aby matki odciągały mleko z piersi i je usuwały przez 48 godzin od przyjęcia leku. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn W zalecanym zakresie dawkowania lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Stosowanie leku Pyreoxing w dawkach większych niż zalecane i równoczesne spożywanie alkoholu zaburzają zdolność reakcji i koncentracji. W takich przypadkach nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Lek Pyreoxing zawiera sód. Ten lek zawiera 32,7 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdym mililitrze roztworu do wstrzykiwań co odpowiada 1,63% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych. ### 3. Jak stosować lek Pyreoxing? Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Dawka jest uzależniona od nasilenia bólu lub gorączki oraz od indywidualnej wrażliwości danego pacjenta na lek Pyreoxing. Lek Pyreoxing będzie podawany w postaci wstrzyknięcia do żyły lub mięśnia. Początek działania obserwuje się po 30 minutach od podania, a czas działania wynosi zwykle około 4 godzin. Jeśli działanie przeciwbólowe po podaniu pojedynczej dawki leku jest niewystarczające lub, gdy działanie to ustąpi po pewnym czasie, lekarz może podać kolejną dawkę, nie przekraczając maksymalnej dawki dobowej wymienionej w poniższej tabeli. Dorośli i młodzież w wieku 15 lat i powyżej Osobom dorosłym i młodzieży w wieku 15 lat i powyżej (o masie ciała przekraczającej 53 kg) lek można podawać dożylnie lub domięśniowo w postaci pojedynczej dawki 1–2 ml; w razie potrzeby pojedynczą dawkę można zwiększyć do 5 ml (co odpowiada 2500 mg leku Pyreoxing). Maksymalna dawka dobowa wynosi 8 ml; w razie potrzeby dawkę dobową można zwiększyć do 10 ml (co odpowiada 5000 mg leku Pyreoxing). Niemowlęta i dzieci Należy kierować się następującym schematem podawania pojedynczych dawek dożylnych lub domięśniowych: Przedział wiekowy dzieci (masa ciała) Dawka pojedyncza Maksymalna dawka dobowa Niemowlęta w wieku od 3 do 11 miesięcy (ok. 5–8 kg) 0,1–0,2 ml 0,4–0,8 ml od 1 roku do 3 lat (ok. 9–15 kg) 0,2–0,5 ml 0,8–2,0 ml 4–6 lat (ok. 16–23 kg) 0,3–0,8 ml 1,2–3,2 ml 7–9 lat (ok. 24–30 kg) 0,4–1,0 ml 1,6-4,0 ml 10–12 lat (ok. 31–45 kg) 0,5–1,4 ml 2,0–5,6 ml 13–14 lat (ok. 46–53 kg) 0,8–1,8 ml 3,2–7,2 ml Osoby w podeszłym wieku oraz pacjenci w złym stanie ogólnym i (lub) z upośledzeniem czynności nerek W przypadku pacjentów w podeszłym wieku, osłabionych oraz z zaburzeniami czynności nerek dawkę należy obniżyć ze względu na możliwość wydłużenia eliminacji produktów metabolizmu metamizolu. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby Ponieważ szybkość eliminacji jest zmniejszona u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, należy unikać wielokrotnego podawania dużych dawek, gdyż u tych pacjentów tempo eliminacji leku jest spowolnione. Nie jest wymagane zmniejszenie dawki w przypadku krótkoterminowego stosowania. Nie ma dostępnych danych dotyczących długoterminowego stosowania leku. Istotne jest, aby podczas wykonywania wstrzyknięcia pacjent pozostawał pod nadzorem lekarza, który będzie ściśle monitorował stan pacjenta po podaniu leku. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Pyreoxing Lek podawany jest przez lekarza, dlatego przedawkowanie jest mało prawdopodobne. Do objawów ostrego przedawkowania należą nudności, wymioty, ból brzucha, zaburzenia czynności nerek i (lub) niewydolność nerek, zaburzenia czynności układu nerwowego (zawroty głowy, senność, śpiączka, napady drgawkowe), niedociśnienie i zaburzenia rytmu serca. Bardzo wysokie dawki mogą powodować nieszkodliwe zabarwienie moczu na kolor czerwony. Pominięcie zastosowania leku Pyreoxing Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. ### 4. Możliwe działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane zostały uszeregowane według częstości występowania zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000); częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Należy przerwać stosowanie leku Pyreoxing i natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia któregokolwiek z następujących objawów: nudności lub wymioty, gorączka, uczucie zmęczenia, utrata apetytu, ciemne zabarwienie moczu, jasne zabarwienie stolca, zażółcenie skóry lub białkówek oczu, świąd, wysypka lub ból w górnej części brzucha. Objawy te mogą być oznakami uszkodzenia wątroby. Patrz również punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”. Należy przerwać stosowanie metamizolu i natychmiast zgłosić się do lekarza w przypadku wystąpienia któregokolwiek z następujących działań niepożądanych (częstość występowania nieznana): - czerwonawe, płaskie, tarczowate lub okrągłe plamy na tułowiu, często z pęcherzami w środkowej części, łuszczenie się skóry, owrzodzenia w jamie ustnej, gardle, nosie, na narządach płciowych i w obrębie oczu. Wystąpienie tych groźnych wysypek skórnych mogą poprzedzać gorączka i objawy grypopodobne (zespół Stevensa-Johnsona; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka); - rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub zespół nadwrażliwości na lek). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Rzadko: mogą wystąpić zaburzenia dotyczące układu krwiotwórczego: zmniejszenie liczby krwinek czerwonych w wyniku hamowania czynności szpiku kostnego (niedokrwistość aplastyczna), zmniejszenie lub zanik jednego rodzaju białych krwinek (agranulocytoza) i zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, białych krwinek i płytek krwi (pancytopenia), w tym przypadki prowadzące do zgonu, zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia) i małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi). Bardzo rzadko: typowe objawy małopłytkowości (zmniejszenia liczby płytek krwi) to zwiększona skłonność do krwawień i pojawienie się małych, czerwonawych do brązowych plam (wybroczyn) na skórze i błonach śluzowych, natomiast objawy agranulocytozy (zmniejszenia liczby lub całkowitego zaniku jednego rodzaju białych krwinek we krwi) obejmują zmiany zapalne błon śluzowych, głównie w jamie ustnej, nosie i gardle, a także zmiany zapalne odbytnicy i narządów płciowych, ból gardła i gorączkę (która nieoczekiwanie nie ustępuje lub pojawia się ponownie). Jednak u pacjentów leczonych antybiotykami objawy te mogą mieć minimalne nasilenie. Dochodzi do znacznego wzrostu odczynu Biernackiego (powiększenie węzłów chłonnych jest umiarkowane lub nieobecne). Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: metamizol może powodować reakcje alergiczne (wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne i (lub) anafilaktoidalne), które mogą mieć ciężkie nasilenie, a nawet zagrażać życiu i czasem prowadzić do zgonu. Mogą one wystąpić, nawet jeśli metamizol był wcześniej przyjmowany wielokrotnie bez powikłań. Reakcje takie rozwijają się zwykle w ciągu pierwszej godziny po przyjęciu leku Pyreoxing, ale mogą wystąpić natychmiast lub kilka godzin później. Umiarkowane reakcje anafilaktyczne i (lub) anafilaktoidalne dają objawy ze strony skóry i błon śluzowych (takie jak swędzenie, pieczenie, zaczerwienienie, pokrzywka i obrzęk), w postaci problemów z oddychaniem lub rzadko w postaci dolegliwości żołądkowo-jelitowych. Jednak objawy te mogą ulec przekształceniu w ciężką postać pokrzywki na całym ciele, a ciężkie przypadki charakteryzują się obrzękiem twarzy, języka, gardła lub krtani (obrzęk naczynioruchowy), znaczną dusznością, zaburzeniami rytmu serca (arytmie serca), niskim ciśnieniem krwi (które jest czasem poprzedzone wzrostem ciśnienia krwi) i wstrząsem. U pacjentów z astmą oskrzelową reakcje te przyjmują postać napadów oskrzelowych. Częstość nieznana: zespół Kounisa (choroba serca spowodowana reakcją alergiczną). Zaburzenia naczyniowe Częstość nieznana: przemijający, rzadko krytyczny, izolowany spadek ciśnienia krwi bez dalszych objawów reakcji nadwrażliwości. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rzadko: wysypka. Częstość nieznana: ciężkie reakcje skórne. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Bardzo rzadko: przemijające zaburzenia czynności nerek ze zmniejszeniem ilości wydalanego moczu (oliguria) lub zatrzymaniem moczu (bezmocz) bądź ostra niewydolność nerek, której towarzyszy wydalanie białka z moczem (białkomocz). Częstość nieznana: zapalenie nerek (śródmiąższowe zapalenie nerek). Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Częstość nieznana: ból w miejscu wstrzyknięcia, zapalenie żył. Lek może wpływać na wyniki niektórych badań krwi (np. stężenie kreatyniny, trójglicerydów, cholesterolu HDL i kwasu moczowego). Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Częstość nieznana: zapalenie wątroby, zażółcenie skóry i białkówek oczu, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku ### 5. Jak przechowywać lek Pyreoxing? Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności (EXP) zamieszczonego na pudełku i etykiecie. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. ### 6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Pyreoxing - Substancją czynną leku jest metamizol sodowy. Każdy mililitr roztworu zawiera 500 mg metamizolu sodowego. - Pozostały składnik to woda do wstrzykiwań. Jak wygląda lek Pyreoxing i co zawiera opakowanie Przezroczysty, bezbarwny do lekko brązowo-żółtego roztwór, praktycznie wolny od cząstek stałych. Ampułki z oranżowego szkła zawierające roztwór, umieszczone w formie z PVC w tekturowym pudełku. Wielkości opakowań: 10 ampułek po 2 ml, 10 ampułek po 5 ml, 5 ampułek po 2 ml, 5 ampułek po 5 ml. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Podmiot odpowiedzialny: Bausch Health Ireland Limited 3013 Lake Drive Citywest Business Campus Dublin 24, D24PPT3 Irlandia tel: +48 17 865 51 00 Wytwórca: Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne Jelfa S.A. ul. Wincentego Pola 21 58-500 Jelenia Góra Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Bulgaria Амизолмет 500 mg/ml инжекционен разтвор Poland Pyreoxing Lithuania Metamizole sodium Bausch Health 500 mg/ml injekcinis tirpalas Data ostatniej aktualizacji ulotki: 11/2024 --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego: Podawanie pozajelitowe wiąże się z wysokim ryzykiem reakcji anafilaktycznych i (lub) anafilaktoidalnych. Jeśli rozważa się wykonanie wstrzyknięcia u dzieci w wieku od 3 do 11 miesięcy, należy pamiętać, że metamizol u tych dzieci należy podawać wyłącznie domięśniowo. Kluczowe znaczenie ma zagwarantowanie, że wstrzykiwanie produktu leczniczego zostanie przerwane w przypadku wystąpienia pierwszych objawów reakcji anafilaktycznej i (lub) anafilaktoidalnej, oraz ograniczenie do minimum ryzyka wystąpienia izolowanego niedociśnienia. Podczas podawania pozajelitowego konieczne jest dopilnowanie, aby pacjent znajdował się w pozycji leżącej oraz był pod ścisłym nadzorem medycznym. Ponadto, aby zapobiec wystąpieniu reakcji hipotensyjnej, wstrzyknięcie dożylne należy wykonywać bardzo powoli, tzn. nie więcej niż 1 ml (500 mg metamizolu) na minutę. Roztwór do wstrzykiwań można rozcieńczyć 5% roztworem glukozy, 0,9% roztworem chlorku sodu lub roztworem Ringera, jednak roztwory te należy podawać natychmiast, ponieważ ich trwałość jest ograniczona. Ze względu na możliwe niezgodności roztwór metamizolu nie powinien być podawany razem z innymi lekami stosowanymi we wstrzyknięciach. ## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) ### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Pyreoxing, 500 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań ### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 500 mg metamizolu sodowego. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. ### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Przezroczysty, bezbarwny do lekko brązowo-żółtego roztwór, praktycznie wolny od cząstek stałych. ### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE #### 4.1 Wskazania do stosowania Ostry lub przewlekły ból o dużym nasileniu. Gorączka, gdy inne metody leczenia są nieskuteczne. #### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie zależy od nasilenia bólu lub gorączki oraz od indywidualnej wrażliwości pacjenta na produkt leczniczy Pyreoxing. Należy wybrać najmniejszą dawkę pozwalającą na opanowanie bólu i gorączki. Podczas dokonywania wyboru drogi podawania należy mieć na uwadze, że podawanie pozajelitowe wiąże się z wysokim ryzykiem reakcji anafilaktycznych i (lub) anafilaktoidalnych. Podanie doustne jest zwykle wystarczające do uzyskania zadowalającego działania przeciwbólowego. Podawanie dożylne lub domięśniowe jest zalecane tylko wtedy, gdy podanie doustne nie jest właściwe (np. w przypadku wymiotów, zaburzeń połykania itp.). Metamizolu nie wolno podawać pozajelitowo pacjentom z niedociśnieniem lub niestabilnych hemodynamicznie. W przypadku dzieci i młodzieży w wieku do 14 lat w pojedynczej dawce można podawać 8–16 mg metamizolu na kilogram masy ciała. W przypadku gorączki u dzieci zwykle wystarczająca jest dawka 10 mg metamizolu na kilogram masy ciała. Dorośli i młodzież w wieku powyżej 15 lat (> 53 kg) mogą przyjmować maksymalnie 1000 mg w pojedynczej dawce, którą można podawać do 4 razy na dobę w odstępach co 6–8 godzin. Początku działania można spodziewać sięw ciągu 30 minut od podania pozajelitowego. Ponieważ reakcja hipotensyjna na podanie produktu leczniczego we wstrzyknięciu może być zależna od dawki, nie wolno podawać więcej niż 1000 mg metamizolu w pojedynczej dawce pozajelitowej, chyba że jest to bezwzględnie wskazane (patrz punkt „Sposób podawania” poniżej). Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia reakcji hipotensyjnej, wstrzyknięcie dożylne należy wykonywać bardzo powoli. Ze względu na działania niepożądane produkt leczniczy nie jest odpowiedni do długoterminowego stosowania (przez wiele miesięcy). W poniższej tabeli przedstawiono zalecane dawki pojedyncze i maksymalne dawki dobowe w zależności od masy ciała lub wieku: Masa ciała Dawka pojedyncza Maksymalna dawka dobowa kg wiek ml mg ml mg 5-8 3–11 miesięcy 0,1-0,2 50-100 0,4-0,8 200-400 9-15 Od 1 roku do 3 lat 0,2-0,5 100-250 0,8-2,0 400-1000 16-23 4–6 lat 0,3-0,8 150-400 1,2-3,2 600-1600 24-30 7–9 lat 0,4-1,0 200-500 1,6-4,0 800-2000 31-45 10–12 lat 0,5-1,4 250-700 2,0-5,6 1000-2800 46-53 13–14 lat 0,8-1,8 400-900 3,2-7,2 1600-3600 > 53 ≥ 15 lat 1,0-2,0* 500-1000* 4,0-8,0* 2000-4000* * W razie potrzeby dawkę pojedynczą można zwiększyć do 5 ml (co odpowiada 2500 mg metamizolu), a dawkę dobową — do 10 ml (co odpowiada 5000 mg metamizolu). Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku, pacjenci osłabieni oraz pacjenci z obniżonym klirensem kreatyniny W przypadku pacjentów w podeszłym wieku, osłabionych oraz z obniżonym klirensem kreatyniny dawkę należy zmniejszyć ze względu na możliwość wydłużenia eliminacji produktów metabolizmu metamizolu. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby Ponieważ szybkość eliminacji jest zmniejszona u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, należy unikać wielokrotnego podawania dużych dawek. Nie jest wymagane zmniejszenie dawki w przypadku krótkotrwałego stosowania. Dotychczas brak jest wystarczającego doświadczenia w zakresie długoterminowego stosowania metamizolu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Dzieci i młodzież Niemowlętom, dzieciom i młodzieży produkt leczniczy Pyreoxing roztwór do wstrzykiwań podaje się dożylnie lub domięśniowo. Sposób podawania Produkt leczniczy Pyreoxing roztwór do wstrzykiwań jest przeznaczony do podawania dożylnie lub domięśniowo. Należy przerwać wstrzykiwanie produktu leczniczego w przypadku wystąpienia pierwszych objawów reakcji anafilaktycznej lub anafilaktoidalnej (patrz punkt 4.8), w celu ograniczenia do minimum ryzyka wystąpienia reakcji hipotencyjnej. Podczas podawania drogą pozajelitową pacjent powinien znajdować się w pozycji leżącej oraz być pod ścisłym nadzorem lekarza. Ponadto, aby zapobiec wystąpieniu reakcji hipotensyjnej, wstrzyknięcie dożylne należy wykonywać bardzo powoli, tj. nie więcej niż 1 ml (500 mg metamizolu) na minutę. #### 4.3 Przeciwwskazania Stosowanie produktu leczniczego Pyreoxing roztwór do wstrzykiwań jest przeciwwskazane w następujących przypakach pacjentów: • pacjenci z nadwrażliwością na metamizol lub inne pirazolony (np. fenazon lub propyfenazon) bądź na pirazolidyny (np. fenylobutazon, oksyfenbutazon); • pacjenci ze stwierdzoną w wywiadzie agranulocytoza indukowana przez metamizol, inne pirazolony lub pirazolidyny; • pacjenci z zaburzeniami czynności szpiku kostnego lub choroby układu krwiotwórczego; • pacjenci z astmą analgetyczną lub nietolerancją leków przeciwbólowych objawiającą się pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym, tj. pacjenci, u których stwierdzono w przeszłości skurcz oskrzeli lub inne reakcje anafilaktoidalne (np. pokrzywkę, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy) w związku ze stosowaniem leków przeciwbólowych, takich jak salicylany, paracetamol, diklofenak, ibuprofen, indometacyna, naproksen; • pacjenci z nadwrażliwością substancję pomocniczą produktu leczniczego Pyreoxing; • pacjenci z ostrą wątrobową porfirią przerywaną (ryzyko wystąpienia napadu porfirii); • pacjenci z wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (ryzyko hemolizy); • pacjentki w trzecim trymestrze ciąży. Produktu leczniczego Pyreoxing nie wolno podawać pozajelitowo pacjentom z niedociśnieniem lub niestabilnych hemodynamicznie. #### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ostrzeżenie Agranulocytoza Leczenie metamizolem może powodować agranulocytozę, która może prowadzić do zgonu (patrz punkt 4.8). Może wystąpić nawet jeśli metamizol był podawany wcześniej bez powikłań. Agranulocytoza wywołana metamizolem jest idiosynkratycznym działaniem niepożądanym. Nie zależy od dawki i może wystąpić w dowolnym momencie leczenia, nawet niedługo po zaprzestaniu stosowania metamizolu. Pacjentów należy poinstruować, aby przerwali leczenie i natychmiast zwrócili się po pomoc lekarską w przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów sugerujących agranulocytozę (np. gorączka, dreszcze, ból gardła i bolesne zmiany błony śluzowej, zwłaszcza w jamie ustnej, nosie i gardle lub w okolicy narządów płciowych lub odbytu). Jeśli metamizol jest przyjmowany na gorączkę, niektóre objawy rozwijającej się agranulocytozy mogą pozostać niezauważone. Podobnie objawy mogą być również maskowane u pacjentów otrzymujących antybiotyki. W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych sugerujących agranulocytozę należy natychmiast wykonać pełną morfologię krwi (w tym morfologię krwi z rozmazem) i przerwać leczenie do czasu uzyskania wyników. W przypadku potwierdzenia agranulocytozy, nie wolno ponownie rozpoczynać leczenia (patrz punkt 4.3). Neutropenia W przypadku wystąpienia neutropenii (< 1500 granulocytów obojętnochłonnych na mikrolitr krwi lub mniej) należy natychmiast przerwać leczenie. Pancytopenia W przypadku wystąpienia pancytopenii należy natychmiast przerwać leczenie. Wszystkim pacjentom należy zalecić, aby natychmiast zgłaszali się do lekarza w przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych wskazujących na zaburzenia składu krwi (np. ogólne złe samopoczucie, zakażenie, utrzymująca się gorączka, powstawanie zasinień, krwawienie, bladość). Wstrząs anafilaktyczny Reakcje te występują głównie u wrażliwych pacjentów. Dlatego stosowanie metamizolu u pacjentów z astmą lub chorobą atopową wymaga zachowania szczególnej ostrożności (patrz punkt 4.3). Ciężkie reakcje skórne W związku z leczeniem metamizolem opisywano ciężkie skórne działania niepożądane, w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) oraz reakcje polekowe z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu. Pacjentów należy poinformować o objawach przedmiotowych i podmiotowych oraz uważnie obserwować pod kątem reakcji skórnych. Jeśli wystąpią objawy przedmiotowe i podmiotowe wskazujące na te reakcje, należy natychmiast przerwać podawanie metamizolu i nie wolno wznawiać jego stosowania (patrz punkt 4.3). Reakcje anafilaktyczne i (lub) anafilaktoidalne Podczas dokonywania wyboru drogi podawania należy mieć na uwadze, że podawanie pozajelitowe wiąże się z wyższym ryzykiem reakcji anafilaktycznych i (lub) anafilaktoidalnych. Ryzyko wystąpienia potencjalnie ciężkich reakcji anafilaktoidalnych na metamizol jest wyraźnie podwyższone u następujących pacjentów (patrz punkt 4.3): • pacjenci z astmą analgetyczną lub z nietolerancją leków przeciwbólowych przyjmującą postać pokrzywki, obrzęku naczynioruchowego; • pacjenci z astmą oskrzelową, zwłaszcza w przypadku towarzyszącego zapalenia błony śluzowej nosa i zatok przynosowych; • pacjenci z przewlekłą pokrzywką; • pacjenci z nadwrażliwością na alkohol, tj. pacjenci, którzy już reagują na niewielkie ilości napojów alkoholowych wystąpieniem objawów, takich jak kichanie, łzawienie i wyraźne zaczerwienienie twarzy; nietolerancja alkoholu może być objawem niezdiagnozowanego zespołu astmy analgetycznej; • pacjenci z nadwrażliwością na barwniki (np. tartrazynę) lub środki konserwujące (np. benzoesany). Przed podaniem metamizolu należy zebrać szczegółowy wywiad chorobowy. U pacjentów, u których istnieje szczególne ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktycznych, metamizol należy podawać po dokładnym rozważeniu możliwych zagrożeń w zestawieniu z oczekiwanymi korzyściami. Jeżeli metamizol jest podawany w takich przypadkach, pacjent powinien pozostawać pod ścisłym nadzorem medycznym. Konieczne jest również zapewnienie dostępności odpowiednich środków umożliwiających podjęcie leczenia w sytuacji nagłej. Izolowane niedociśnienie Podanie metamizolu może niekiedy powodować reakcje hipotensyjne (patrz także punkt 4.8). Reakcje te prawdopodobnie są zależne od dawki, a ich wystąpienie jest bardziej prawdopodobne po podaniu pozajelitowym. Co więcej, ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji hipotensyjnych jest zwiększone • w przypadku szybkiego wykonywania wstrzyknięcia; • u pacjentów z niedociśnieniem, zmniejszeniem objętości płynów ustrojowych lub odwodnieniem, niestabilnym krążeniem lub niewydolnością krążenia w początkowym stadium; • u pacjentów z wysoką gorączką. U takich pacjentów konieczna jest uważna ocena wskazania do stosowania i w sytuacji podawania metamizolu w takich przypadkach pacjent powinien znajdować się pod ścisłym nadzorem medycznym. W celu zmniejszenia ryzyka reakcji hipotensyjnych może być konieczne wdrożenie środków zapobiegawczych (np. stabilizacja krążenia). U pacjentów, u których za wszelką cenę należy unikać obniżenia ciśnienia krwi, tj. u pacjentów z ciężką postacią choroby wieńcowej lub z istotnym zwężeniem naczyń krwionośnych zaopatrujących mózg, stosowaniu metamizolu musi towarzyszyć uważne monitorowanie parametrów hemodynamicznych. Zaleca się unikanie stosowania dużych dawek metamizolu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, ponieważ wydalanie leku jest zmniejszone u tych pacjentów. Należy zagwarantować, że wstrzykiwanie produktu leczniczego zostanie przerwane w przypadku wystąpienia pierwszych objawów reakcji anafilaktoidalnej (patrz punkt 4.8), a wstrzyknięcie dożylne powinno być wykonywane bardzo wolno (maksymalnie 1 ml na minutę). Polekowe uszkodzenie wątroby U pacjentów leczonych metamizolem obserwowano przypadki ostrego zapalenia wątroby, głównie o wzorcu wątrobowokomórkowym, występującego w ciągu kliku dni lub miesięcy od rozpoczęcia leczenia. Objawy przedmiotowe i podmiotowe obejmują zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych w surowicy z żółtaczką lub bez żółtaczki, często w kontekście innych reakcji nadwrażliwości na lek (np. wysypki skórnej, zaburzeń składu krwi, gorączki i eozynofilii) lub z towarzyszącymi objawami autoimmunologicznego zapalenia wątroby. Większość pacjentów powróciła do zdrowia po przerwaniu leczenia metamizolem; niemniej jednak w pojedynczych przypadkach obserwowano progresję do ostrej niewydolności wątroby wymagającej przeszczepu wątroby. Mechanizm uszkodzenia wątroby indukowanego metamizolem nie został wyraźnie wyjaśniony, ale dane wskazują na mechanizm immunoalergiczny. Pacjentów należy poinstruować, aby skontaktowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów wskazujących na uszkodzenie wątroby. U tych pacjentów należy przerwać podawanie metamizolu i ocenić czynność wątroby. Nie należy wznawiać podawania metamizolu u pacjentów z epizodem uszkodzenia wątroby podczas leczenia metamizolem, w przypadku którego nie ustalono innej przyczyny uszkodzenia narządu. Produkt leczniczy zawiera 32,7 mg sodu w jednym mililitrze roztworu do wstrzykiwań, co odpowiada 1,63% maksymalnej dobowej dawki sodu zalecanej przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) w diecie u osób dorosłych, która wynosi 2 g. #### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Farmakokinetyczna indukcja aktywności enzymów metabolizujących: Metamizol może indukować aktywność enzymów metabolizujących, w tym CYP2B6 i CYP3A4. Jednoczesne podawanie metamizolu z bupropionem, efawirenzem, metadonem, walproinianem, cyklosporyną, takrolimusem lub sertraliną może powodować obniżenie stężenia tych leków w osoczu, co może potencjalnie skutkować obniżeniem ich skuteczności klinicznej. Dlatego zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego podawania metamizolu; zależnie od potrzeb należy monitorować odpowiedź kliniczną i (lub) stężenie leku. Dodanie metamizolu do metotreksatu może nasilać hematologiczne działania toksyczne metotreksatu, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Należy unikać jednoczesnego podawania tych leków. Metamizol może zmniejszać wpływ kwasu acetylosalicylowego (aspiryny) na agregację płytek krwi w sytuacji równoczesnego podawania. Dlatego takie skojarzenie należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów przyjmujących niskie dawki aspiryny w celu kardioprotekcji. U pacjentów przyjmujących metamizol obserwowano wpływ na wyniki badań laboratoryjnych (fałszywie niskie wartości), w których wykorzystywana jest reakcja Trindera/podobna do reakcji Trindera (np. badań do pomiaru stężenia kreatyniny w surowicy, trójglicerydów, cholesterolu HDL i kwasu moczowego). #### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Doświadczenie dotyczące stosowania metamizolu w okresie ciąży jest ograniczone. Na podstawie opublikowanych danych dotyczących kobiet w ciąży narażonych na metamizol w pierwszym trymestrze (n = 568) nie stwierdzono dowodów na działanie teratogenne ani embriotoksyczne. W wybranych przypadkach pojedyncze dawki metamizolu podawane w pierwszym i drugim trymestrze ciąży mogą być dopuszczalne, jeśli nie istnieją inne możliwości leczenia. Jednak zasadniczo nie zaleca się stosowania metamizolu podczas pierwszego i drugiego trymestru ciąży. Stosowanie w trzecim trymestrze ciąży jest związane z działaniem toksycznym na płód (zaburzenia czynności nerek i zwężenie przewodu tętniczego), dlatego stosowanie metamizolu jest przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.3). W przypadku niezamierzonego zastosowania metamizolu w trzecim trymestrze ciąży należy przeprowadzić ocenę płynu owodniowego oraz przewodu tętniczego z wykorzystaniem badania ultrasonograficznego i echokardiograficznego. Metamizol przenika przez barierę łożyskową. U zwierząt metamizol wykazywał toksyczny wpływ na reprodukcję, jednak nie miał działania teratogennego (patrz punkt 5.3). Karmienie piersią Metabolity metamizolu przenikają do mleka ludzkiego w znacznych ilościach i nie można wykluczyć zagrożenia dla niemowlęcia karmionego piersią. Dlatego też należy unikać w szczególności wielokrotnego stosowania metamizolu w okresie karmienia piersią. W przypadku podania pojedynczej dawki metamizolu zaleca się, aby matki odciągały mleko z piersi i je usuwały przez 48 godzin po przyjęciu dawki. #### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn W zalecanym zakresie dawkowania produkt leczniczy nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Stosowanie dawek większych niż zalecane, a w szczególności przy równoczesnym spożywaniu alkoholu, zaburza zdolność reakcji i koncentracji. #### 4.8 Działania niepożądane Przedstawiona poniżej częstość występowania została określona zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000); częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Rzadko: niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza i pancytopenia, w tym leukopenia i małopłytkowość prowadzące do zgonu. Uważa się, że są to reakcje o podłożu immunologicznym. Mogą one wystąpić, nawet jeśli produkt leczniczy był wcześniej przyjmowany wielokrotnie bez powikłań. Bardzo rzadko: typowe objawy agranulocytozy obejmują zmiany zapalne w obrębie błony śluzowej (np. jamy ustnej i gardła, odbytu, narządów płciowych), ból gardła, gorączkę (która się utrzymuje lub nawraca). U pacjentów przyjmujących antybiotyki typowe objawy agranulocytozy mogą mieć minimalne nasilenie. Dochodzi do znacznego wzrostu odczynu Biernackiego, podczas gdy powiększenie węzłów chłonnych jest umiarkowane lub nieobecne. Typowe objawy małopłytkowości to zwiększona skłonność do krwawień oraz obecność wybroczyny na skórze i błonach śluzowych. Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: metamizol może powodować wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne i (lub) anafilaktoidalne, które mogą być ciężkie i zagrażające życiu, a czasem prowadzić do zgonu. Mogą one wystąpić, nawet jeśli metamizol był wcześniej przyjmowany wielokrotnie bez powikłań. Reakcje anafilaktyczne i (lub) anafilaktoidalne mogą wystąpić w trakcie wstrzyknięcia lub kilka godzin po jego wykonaniu, jednak zwykle pojawiają się w ciągu pierwszej godziny po podaniu. Umiarkowane reakcje anafilaktyczne i (lub) anafilaktoidalne dają objawy ze strony skóry i błon śluzowych (takie jak swędzenie, pieczenie, zaczerwienienie, pokrzywka i obrzęk), w postaci problemów z oddychaniem lub rzadko w postaci dolegliwości żołądkowo-jelitowych. Reakcje umiarkowane mogą ulec progresji do postaci ciężkiej, przebiegającej z pokrzywką uogólnioną, ciężkim obrzękiem naczynioruchowym (obejmującym również krtań), ciężkim skurczem oskrzeli, zaburzeniami rytmu serca, niedociśnieniem (czasami także z występującym wcześniej wzrostem ciśnienia krwi), wstrząsem krążeniowym. U pacjentów z zespołem astmy analgetycznej reakcje nietolerancji zwykle przyjmują postać napadów astmy. Częstość nieznana: zespół Kounisa (choroba serca spowodowana reakcją alergiczną). Zaburzenia nerek i dróg moczowych Bardzo rzadko: pogorszenie czynności nerek. Częstość nieznana: śródmiąższowe zapalenie nerek. W bardzo rzadkich przypadkach, zwłaszcza u pacjentów z chorobą nerek w wywiadzie, może wystąpić ostre pogorszenie czynności nerek (ostra niewydolność nerek), przebiegające w niektórych przypadkach ze skąpomoczem, bezmoczem lub białkomoczem. W rzadkich przypadkach może wystąpić ostre śródmiąższowe zapalenie nerek. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rzadko: wysypki. Częstość nieznana: polekowy wykwit trwały, zespół Stevensa-Johnsona lub zespół Lyella (toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN)), reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS) (patrz punkt 4.4). W związku z leczeniem metamizolem opisywano ciężkie skórne działania niepożądane, w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) oraz reakcje polekowe z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS) (patrz punkt 4.4). Zaburzenia naczyniowe Częstość nieznana: izolowane niedociśnienie. Po zastosowaniu produktu leczniczego może wystąpić izolowane, przemijające niedociśnienie (prawdopodobnie indukowane farmakologicznie bez towarzyszących objawów reakcji anafilaktycznej i (lub) anafilaktoidalnej); w rzadkich przypadkach reakcja ta ma postać krytycznego spadku ciśnienia krwi. Ryzyko wystąpienia takiego niedociśnienia może zwiększać szybkie wykonanie wstrzyknięcia dożylnego. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Częstość nieznana: reakcja w miejscu podania. W miejscu wstrzyknięcia mogą wystąpić ból i reakcje miejscowe. Mogą one czasami obejmować zapalenie żył. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Częstość nieznana: polekowe uszkodzenie wątroby, w tym ostre zapalenie wątroby, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. #### 4.9 Przedawkowanie W przypadku ostrego przedawkowania obserwowano nudności, wymioty, bóle w jamie brzusznej, zaburzenia czynności nerek i (lub) ostrą niewydolność nerek (np. w postaci śródmiąższowego zapalenia nerek) i rzadziej objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, senność, śpiączkę, napady drgawkowe) oraz niedociśnienie, a nawet wstrząs i częstoskurcz. Po bardzo wysokich dawkach wydalanie kwasu rubazonowego może spowodować czerwone zabarwienie moczu. Postępowanie terapeutyczne w przypadku przedawkowania Nie jest znane swoiste antidotum dla metamizolu. Jeśli metamizol został przyjęty niedawno, można podjąć próbę ograniczenia wchłaniania w organizmie w drodze pierwotnej detoksykacji (np. płukania żołądka) lub zastosowania środków zmniejszających wchłanianie (np. węgla aktywnego). Główny metabolit, 4-N-metylo-amino-antypiryna, może być eliminowany w drodze dializy, hemofiltracji, hemoperfuzji lub filtracji osocza. ### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE #### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: pirazolony, sól sodowa metamizolu, kod ATC: N02BB02 Metamizol jest niewywołującym uzależnienia lekiem przeciwbólowym, wykazującym działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i spazmolityczne. Mechanizm działania nie został jeszcze w pełni wyjaśniony. Niektóre dane sugerują, że metamizol i jego główny metabolit (4-N-metylo-amino-antypiryna) działają prawdopodobnie zarówno poprzez ośrodkowy, jak i obwodowy układ nerwowy. #### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetyka metamizolu i jego pochodnych nie została w pełni zbadana; dostępne są jedynie następujące informacje: po podaniu doustnym metamizol ulega całkowitej hydrolizie w jelicie do substancji czynnej 4-metylo-amino-antypiryny (MAA). Dostępność biologiczna MAA wynosi około 90% i jest nieco większa po podaniu doustnym niż po podaniu dożylnym. Farmakokinetyka MAA nie ulega istotnej zmianie w przypadku przyjmowania metamizolu z posiłkiem. Za wpływ kliniczny odpowiada głównie MAA, ale w pewnym stopniu również 4-amino-antypiryna (AA). Wartości AUC dla AA to około 25% AUC w przypadku MAA. Wydaje się, że metabolity 4-N-acetyloamino-antypiryna (AAA) i 4-N-formylo-amino-antypiryna (FAA) nie wykazują wpływu klinicznego. Należy zauważyć, że wszystkie metabolity mają nieliniową farmakokinetykę. Konieczne jest przeprowadzenie dalszych badań. Podczas leczenia krótkoterminowego kumulacja metabolitów jest nieistotna. Wiązanie z białkami osocza wynosiło 58%, 48%, 18% i 14% odpowiednio w przypadku MAA, AA, FAA i AAA. Po podaniu dożylnym okres półtrwania metamizolu w osoczu wynosi około 14 minut. Po podaniu dożylnym około 96% dawki znakowanej izotopem promieniotwórczym jest wykrywane w moczu, a około 6% — w kale. Stwierdzono, że po podaniu pojedynczej dawki doustnej 85% metabolitów jest eliminowanych z moczem. Spośród nich MAA stanowił 3% ± 1%, AA 6% ±3 %, AAA 26% ± 8%, natomiast FAA — 23% ± 4%. Klirens nerkowy po podaniu pojedynczej dawki doustnej 1 g metamizolu wynosił 5 ml ± 2 ml/min, 38 ml ± 13 ml/min, 61 ml ± 8 ml/min i 49 ml ± 5 ml/min odpowiednio w przypadku MAA, AA, AAA i FAA. Powiązany okres półtrwania w osoczu wynosił 2,7 ± 0,5 godz., 3,7 ± 1,3 godz., 9,5 ± 1,5 godz. i 11,2 ± 1,5 godz. odpowiednio w przypadku MAA, AA, AAA i FAA. W przypadku leczenia pacjentów w podeszłym wieku pole pod krzywą (AUC) ulega od 2- do 3-krotnemu zwiększeniu. Po podaniu doustnym pojedynczej dawki okres półtrwania MAA i FAA u pacjentów z marskością wątroby uległ około 3-krotnemu wydłużeniu (10 godzin), podczas gdy okres półtrwania AA i AAA nie uległ wydłużeniu w tym samym stopniu. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek nie zostali szczegółowo przebadani. Dostępne dane wskazują na zmniejszone tempo eliminacji niektórych metabolitów (AAA i FAA). #### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność ostra Minimalna wartość LD metamizolu u myszy i szczurów: około 4000 mg/kg mc. w przypadku dawki doustnej; około 2300 mg metamizolu na kg masy ciała lub 400 mg MAA na kg masy ciała w przypadku podania dożylnego. Do objawów zatrucia należały: przyspieszenie oddechu, sedacja oraz drgawki przedśmiertne. Toksyczność przewlekła Dożylne wstrzyknięcia u szczurów (150 mg/kg mc. na dobę) i psów (50 mg/kg mc. na dobę) były tolerowane przez 4 tygodnie. Badania dotyczące toksyczności przewlekłej po podaniu doustnym prowadzono u szczurów i psów przez okres 6 miesięcy. Dobowe dawki do 300 mg/kg mc. u szczurów i 100 mg/kg mc. u psów nie powodowały żadnych objawów zatrucia. Większe dawki u obu gatunków powodowały zmiany parametrów biochemicznych w surowicy i hemosyderozę w wątrobie i śledzionie. Obserwowano również objawy niedokrwistości i działania toksyczne w odniesieniu do szpiku kostnego. Mutagenność W piśmiennictwie opisano zarówno wyniki dodatnie, jak i ujemne. Jednakże badania w warunkach in vitro i in vivo z wykorzystaniem określonego materiału sortowanego z wykorzystaniem barwników Hoechst nie dostarczyły żadnych dowodów na działanie mutagenne. Kancerogenność W badaniach trwających przez całe życie szczurów oraz badaniach NMRI szczurów nie stwierdzono działania rakotwórczego metamizolu. Toksyczny wpływ na reprodukcję W badaniach przeprowadzonych u szczurów i królików nie wykazano potencjału teratogennego. ### 6. DANE FARMACEUTYCZNE #### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Woda do wstrzykiwań. #### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Roztwór do wstrzykiwań można rozcieńczyć 5% roztworem glukozy, 0,9% roztworem NaCl lub roztworem Ringera. Jednak po rozcieńczeniu, ze względu na ograniczoną stabilność, roztwory te powinny zostać natychmiast podane. Ze względu na możliwość wystąpienia niezgodności, nie zaleca się jednoczesnego podawania roztworu metamizolu z innymi produktami leczniczymi w postaci iniekcji.. #### 6.3 Okres ważności 3 lata #### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. #### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułki z oranżowego szkła typu I o pojemności 2 ml i 5 ml, z jednym punktem one point cut (OPC), umieszczone w formie z PVC, w tekturowym pudełku. Wielkości opakowań: 10 x 2 ml, 10 x 5 ml, 5 x 2 ml, 5 x 5 ml. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. #### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. ### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Bausch Health Ireland Limited 3013 Lake Drive Citywest Business Campus Dublin 24, D24PPT3 Irlandia ### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU ### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 5 grudnia 2023 ### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO 29/11/2024 --- > Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.