# Ultracod

> Paracetamol + Kodeina · 500 mg + 30 mg · Tabletki

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Ultracod
- **Nazwa powszechna:** Paracetamolum + Codeini phosphas hemihydricus
- **Substancja czynna:** [Paracetamol + Kodeina](https://apteka.online/odpowiedniki/paracetamolum)
- **Moc:** 500 mg + 30 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N02BE51
- **Liczba opakowań:** 5
- **Numer pozwolenia:** 14985
- **Podmiot odpowiedzialny:** Zentiva, k.s.
- **Producent:** Saneca Pharmaceuticals a.s.
Zentiva, k.s., Słowacja
Czechy
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbolowe/ultracod-tabl-500-mg-30-mg-zentiva
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbolowe/ultracod-tabl-500-mg-30-mg-zentiva.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/20184/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/20184/characteristic

## Dostępne opakowania (5)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 10 tabl. | 5909990673650 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 20 tabl. | 5909990673667 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 tabl. | 5909990673674 | Rp | — | Dobrze dostępny (3/5) | — |
| 60 tabl. | 5909990673681 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 100 tabl. | 5909990673698 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest Ultracod i w jakim celu się go stosuje?
Ten lek zawiera kodeinę i paracetamol. Kodeina należy do grupy leków zwanych opioidowymi lekami
przeciwbólowymi i w połączeniu z paracetamolem, lekiem przeciwbólowym, łagodzi ból.

Lek Ultracod jest wskazany do stosowania w leczeniu bólu o nasileniu średnim do dużego, może być
stosowany przez osoby dorosłe w bólach różnego pochodzenia, takich jak bóle głowy, bóle zębów,
bóle układu ruchu lub w bolesnym miesiączkowaniu.

Ultracod można stosować u młodzieży w wieku powyżej 12 lat w krótkotrwałym łagodzeniu
umiarkowanego bólu, który nie jest łagodzony innymi lekami przeciwbólowymi, takimi jak
paracetamol lub ibuprofen stosowanymi w monoterapii.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem Ultracod

Kiedy nie stosować leku Ultracod
- jeśli pacjent ma uczulenie na paracetamol, kodeinę lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjent ma ciężkie napady astmy lub poważne problemy z oddychaniem lub stan, w którym
pacjent oddycha wolniej bądź słabiej niż należałoby oczekiwać (depresja oddechowa);
- jeśli pacjent ma uraz głowy oraz jeśli pacjent ma podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe
(np. w następstwie krwawienia do mózgu lub guza);
- jeśli pacjent ma ostrą niewydolność wątroby i ciężkie zaburzenia czynności wątroby;
- jeśli pacjent miał w ostatnim czasie przeprowadzoną operację wątroby, pęcherzyka żółciowego lub
przewodu żółciowego (dróg żółciowych);
- jeśli pacjent jednocześnie przyjmuje leki stosowane w leczeniu depresji należące do grupy
inhibitorów MAO (inhibitory monoaminooksydazy) lub jeśli pacjent przyjmował te leki w ciągu
ostatnich 2 tygodni;
- jeśli pacjent cierpi na porażenną niedrożność jelita (stan, w którym mięśnie jelit uniemożliwiają
przemieszczanie pokarmu, w wyniku czego dochodzi do zablokowania drożności jelit);
- do łagodzenia bólu u dzieci i młodzieży (w wieku 0 do 18 lat) po zabiegu usunięcia migdałków
podniebiennych lub gardłowych w związku z zespołem obturacyjnego bezdechu śródsennego;

- jeśli pacjent wie, że bardzo szybko metabolizuje kodeinę do morfiny;
- jeśli pacjentka karmi piersią;
- w przypadku zbliżającego się porodu lub ryzyka przedwczesnego porodu.

Leku nie wolno stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Ultracod należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą jeśli
pacjent:
- ma ostrą chorobę wątroby;
- ma ciężką chorobę nerek;
- jest uzależniony od alkoholu (lub niedawno przestał pić alkohol) lub narkotyków i substancji
psychoaktywnych lub jest uzależniony od opiatów (morfina, kodeina). U pacjentów
uzależnionych od alkoholu podczas jednoczesnego stosowania leku Ultracod może wystąpić
uszkodzenie wątroby;
- ma zaburzenia świadomości;
- ma uczulenie na kwas acetylosalicylowy i (lub) inne niesteroidowe leki przeciwzapalne;
- stosuje inne leki wpływające na wątrobę;
- ma trudności w oddychaniu z powodu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, deformacji
kręgosłupa, ciężkiej otyłości;
- jednocześnie stosuje leki, które hamują ośrodkowy układ nerwowy (np. leki uspokajające)
(patrz punkt 2 „Lek Ultracod a inne leki”).

Należy zachować ostrożność:
- jeśli u pacjenta występują przewlekłe zaparcia;
- jeśli pacjent ma chorobę wątroby;
- jeśli pacjent ma zaburzenie nazwane zespołem Gilberta powodujące wyższe niż normalnie
stężenie bilirubiny we krwi;
- jeśli pacjent ma chorobę zapalną jelit lub niedrożność jelit;
- jeśli pacjent ma małą objętość krwi (hipowolemia); może to być spowodowane ciężkim
krwawieniem (krwotok zewnętrzny lub wewnętrzny), ciężkim oparzeniem, nadmiernym
poceniem się, ciężką biegunką lub wymiotami;
- jeśli pacjent ma niemiarowy rytm serca lub zaburzenia czynności serca;
- jeśli pacjent ma myasthenia gravis (choroba autoimmunologiczna powodująca osłabienie siły
mięśni);
- jeśli pacjent ma kamienie żółciowe lub miał usunięty woreczek żółciowy;
- jeśli pacjent jest w podeszłym wieku;
- jeśli pacjent ma problemy z prostatą (rozrost gruczołu krokowego);
- jeśli pacjent ma ostry ból brzucha (ostry brzuch), któremu mogą towarzyszyć wymioty, zawroty
głowy lub gorączka;
- jeśli u pacjenta stwierdzono niedobór enzymu dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej;
- jeśli u pacjenta występuje niskie stężenie krwinek czerwonych (niedokrwistość hemolityczna);
- jeśli u pacjenta stwierdzono niewielkie rezerwy glutationu (stan związany z infekcjami,
nieodpowiednią dietą lub przewlekłym alkoholizmem);
- jeśli pacjent ma zwężoną cewkę moczową;
- jeśli pacjent ma nieprawidłową czynność nadnerczy (nadnercza nie funkcjonują prawidłowo co
może objawiać się osłabieniem, zmniejszeniem masy ciała, zawrotami głowy, nudnościami lub
mdłościami), np. chorobę Addisona;
- jeśli pacjent ma niedoczynność tarczycy;
- jeśli pacjent ma stwardnienie rozsiane;
- jeśli pacjent ma drgawki (padaczka).

W trakcie stosowania leku Ultracod należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli:

Jeśli u pacjenta występują ciężkie choroby, w tym ciężkie zaburzenia czynności nerek lub posocznica
(gdy we krwi krążą bakterie i ich toksyny prowadzące do uszkodzenia narządów) lub niedożywienie,
alkoholizm w fazie przewlekłej lub gdy pacjent przyjmuje również flukloksacylinę (antybiotyk).

Notowano występowanie ciężkiej choroby o nazwie kwasica metaboliczna (nieprawidłowość krwi i
płynów) u pacjentów w sytuacjach, gdy stosują oni paracetamol w regularnych dawkach przez dłuższy
czas lub gdy przyjmują paracetamol wraz z flukloksacyliną. Objawy kwasicy metabolicznej mogą
obejmować: poważne trudności z oddychaniem, w tym przyspieszone głębokie oddychanie, senność,
uczucie mdłości (nudności) i wymioty.

Leku Ultracod nie należy stosować jednocześnie z innymi lekami zawierającymi paracetamol
i kodeinę.
W przypadku konieczności długotrwałego stosowania leku Ultracod niezbędne jest monitorowanie
aktywności enzymów wątrobowych.
W przypadku długotrwałego stosowania dużych dawek leku Ultracod niezgodnie z zaleceniami
lekarza, mogą wystąpić bóle głowy. W takim przypadku nie należy zwiększać dawki leku. Należy
odstawić lek i skontaktować się z lekarzem w celu uzyskania porady.
Stosowanie większych niż zalecane dawek leku może wiązać się z ryzykiem ciężkiego
uszkodzenia wątroby.

Długotrwałe przyjmowanie tabletek leku Ultracod może powodować uzależnienie. Może to oznaczać,
że pacjent czuje się tak, jakby musiał częściej przyjmować lek Ultracod lub w większej dawce, aby
uzyskać taką samą ulgę w bólu. Należy jak najszybciej poinformować lekarza, jeśli pacjent
podejrzewa, że tak się dzieje. Nie należy zmieniać dawki leku Ultracod ani częstotliwości jego
przyjmowania bez uprzedniej konsultacji z lekarzem.

Kodeina jest przekształcana w morfinę przez enzymy wątrobowe. Morfina jest substancją, która
łagodzi ból. Niektóre osoby mają zmienione te enzymy i może to wpływać na nich w różny sposób.
U niektórych osób, morfina nie jest wytwarzana lub jest wytwarzana w bardzo małych ilościach, co
nie zapewni odpowiedniego złagodzenia bólu. Inne osoby są bardziej narażone na ciężkie działania
niepożądane spowodowane wytwarzaniem bardzo dużej ilości morfiny. Jeśli u pacjenta wystąpi
którykolwiek z następujących działań niepożądanych, należy przerwać przyjmowanie tego leku
i natychmiast skontaktować się z lekarzem: wolny lub płytki oddech, dezorientacja, senność, wąskie
źrenice, nudności lub wymioty, zaparcia, utrata apetytu.

Dzieci i młodzież
Stosowanie u dzieci i młodzieży po zabiegu chirurgicznym
Kodeiny nie należy stosować w łagodzeniu bólu u dzieci i młodzieży po zabiegu usunięcia migdałków
podniebiennych lub gardłowych w związku z zespołem obturacyjnego bezdechu śródsennego.

Stosowanie u dzieci z zaburzeniami oddychania
Nie zaleca się stosowania kodeiny u dzieci z zaburzeniami oddychania, gdyż objawy toksyczności
morfiny mogą być nasilone u tych dzieci.

Ultracod a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
− Nie należy stosować leku Ultracod z lekami stosowanymi w leczeniu depresji nazywanymi
inhibitorami MAO (inhibitory monoaminooksydazy) lub jeśli pacjent przyjmował te leki w
ciągu ostatnich dwóch tygodni (patrz punkt 2 „Kiedy nie stosować Ultracod”).
− Lek Ultracod może nasilać działanie leków wpływających hamująco na układ nerwowy, takich
jak leki nasenne, uspokajające, leki przeciwlękowe, przeciwalergiczne, przeciwdepresyjne (np.
imipramina i amitryptylina), leki stosowane w leczeniu zwiększonego ciśnienia krwi, leki
przeciwkaszlowe lub inne leki przeciwbólowe.
− Jednoczesne stosowanie leku Ultracod i leków uspokajających takich jak benzodiazepiny lub
leki podobne zwiększa ryzyko wystąpienia senności, trudności w oddychaniu (depresja
oddechowa), śpiączki i może zagrażać życiu. Ze względu na to, jednoczesne stosowanie należy
rozważyć, tylko gdy inne sposoby leczenia nie są możliwe.
Jeśli lekarz przepisze lek Ultracod w skojarzeniu z lekami uspokajającymi, powinien ograniczyć
dawkę i czas trwania leczenia.
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach uspokajających i ściśle

przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawki. Należy poinformować przyjaciół i krewnych
o objawach przedmiotowych i podmiotowych wymienionych powyżej. Jeśli pacjent doświadczy
takich objawów, należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym.
− Jednoczesne stosowanie leku Ultracod i niektórych leków nasennych, przeciwpadaczkowych
lub ryfampicyny (antybiotyk) może powodować uszkodzenie wątroby.
− W przypadku jednoczesnego stosowania leku Ultracod i lamotryginy (lek przeciwpadaczkowy)
może dochodzić do zmniejszenia skuteczności lamotryginy.
− Stosowanie leku Ultracod jednocześnie z chloramfenikolem (antybiotyk) może prowadzić do
nagromadzenia się antybiotyku w organizmie i do nasilenia jego działań niepożądanych.
− Początek działania leku Ultracod może ulec spowolnieniu przy równoczesnym stosowaniu
substancji zmniejszających tempo opróżniania żołądka (np. propanteliny) lub substancji
obniżających stężenie cholesterolu (kolestyraminy). Działanie leku Ultracod może być
przyspieszone przy jednoczesnym stosowaniu leków przyspieszających opróżnianie żołądka
(np. metoklopramid lub domperidon).
− Flukloksacylinę (antybiotyk), ze względu na poważne ryzyko zaburzenia dotyczącego krwi i
płynów ustrojowych (nazywanej kwasicą metaboliczną), które należy pilnie leczyć.
− Doustne środki antykoncepcyjne mogą zmniejszyć skuteczność paracetamolu.
− Należy unikać jednoczesnego stosowania kodeiny i leków wykrztuśnych (np. ambroksolu),
ponieważ kodeina może hamować odruch kaszlu.
− Jednoczesne stosowanie paracetamolu i zydowudyny (lek przeciwwirusowy) może prowadzić
do zmniejszenia liczby białych krwinek oraz uszkodzenia wątroby.
− W przypadku długotrwałego stosowania większych dawek leku Ultracod (więcej niż 4 tabletki
na dobę) jednocześnie z niektórymi lekami zmniejszającymi krzepliwość krwi (warfaryna lub
inne leki z grupy antagonistów witaminy K) obserwowano nasilenie krwawienia. Z tego
względu podczas jednoczesnego stosowania tych leków należy częściej monitorować
krzepliwość krwi.
− Jednoczesne stosowanie leków przeciwbiegunkowych może zwiększać ryzyko ciężkiego
zaparcia lub zahamowania ośrodkowego układu nerwowego.
− Jednoczesne stosowanie częściowego agonisty morfiny (buprenorfina) lub antagonisty
(naltrekson) może przyspieszyć lub opóźnić działanie kodeiny.

Ultracod z jedzeniem, piciem i alkoholem
Lek należy przyjmować przed lub w trakcie posiłku. Stosowanie po posiłku może opóźniać początek
działania leku.
Podczas stosowania tego leku nie należy spożywać napojów alkoholowych. Łączenie alkoholu
z lekiem Ultracod może prowadzić do uszkodzenia wątroby. Największe ryzyko uszkodzenia wątroby
występuje u pacjentów przewlekle nadużywających alkoholu, jeżeli przyjmują lek Ultracod
po krótkotrwałej abstynencji (około 12 godzin).

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Lek Ultracod może być stosowany w okresie pierwszego i drugiego trymestru ciąży wyłącznie
w przypadku wyraźnej konieczności, po dokonaniu przez lekarza wnikliwej analizy korzyści
względem ryzyka.
Jeśli lekarz zalecił pacjentce przyjmowanie tego leku w trakcie pierwszych 6 miesięcy ciąży, należy
przyjmować możliwie najniższą dawkę która uśmierza ból, przez możliwie najkrótszy czas.
Należy skontaktować się z lekarzem, jeżeli ból nie ustąpił lub w razie potrzeby częstszego
przyjmowania tego leku.
Należy unikać stosowania leku w czasie trzeciego trymestru ciąży oraz podczas porodu.
Nie należy przyjmować leku Ultracod w okresie karmienia piersią. Kodeina i morfina przenikają do
mleka kobiecego i mogą powodować depresję oddechową u karmionych piersią niemowląt.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas stosowanie leku Ultracod pacjent może być senny, mniej uważny i znacznie wolniej
reagować niż zwykle. Lek Ultracod może niekorzystnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów
lub obsługiwania maszyn zmniejszając szybkość reakcji, szczególnie w przypadku jednoczesnego
stosowania z czynnikami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (np. leki nasenne lub
alkohol).
Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, jeśli pacjent czuję się zmęczony, dopóki nie
zostanie udowodnione, że przyjmowanie leku Ultracod nie ma wpływu na zdolność wykonywania
tych czynności.

Lek Ultracod zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny
od sodu”.

### 3. Jak stosować Ultracod?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat
Stosować 1-2 tabletki do czterech razy na dobę (jeśli konieczne), odstępy czasowe pomiędzy
poszczególnymi dawkami powinny wynosić co najmniej 6 godzin.
Dawka leku zależy od masy ciała, wyłącznie osoby ważące 60 kg i więcej mogą stosować 2 tabletki
jednocześnie. Nie należy przyjmować więcej niż 8 tabletek w czasie 24 godzin.

Tego leku nie należy przyjmować dłużej niż przez 3 dni. Jeśli ból nie ustąpi po 3 dniach, należy
zasięgnąć porady lekarza.

Dzieci
Leku Ultracod nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat ze względu na ryzyko ciężkich
zaburzeń oddychania.

Pacjenci w podeszłym wieku
Tak jak pacjenci dorośli, jednak lekarz podejmie decyzję o ewentualnej konieczności zmniejszenia
dawki.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i (lub) nerek
Dawkowanie powinno być ustalone przez lekarza. U tych pacjentów zazwyczaj należy zmniejszyć
dawkę lub wydłużyć odstęp pomiędzy poszczególnymi dawkami leku. W przypadku zaburzeń
czynności nerek należy stosować maksymalnie 1 tabletkę w odstępie 6 - 8 godzin od poprzedniej
dawki.

Tabletki należy połykać w całości i popijać dostateczną ilością płynu.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Ultracod
W przypadku przedawkowania lub przypadkowego przyjęcia leku przez dziecko należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem, nawet jeśli pacjent czuje się dobrze.
Przedawkowanie może objawiać się początkową ekscytacją, lękiem, bezsennością, napadami
drgawkowymi, suchością w ustach, zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, nadwrażliwością,
zahamowaniem oddychania, następnie sennością, krótką utratą przytomności, zaburzeniami widzenia,
zwężeniem źrenic, nudnościami, wymiotami (wymioty mogą zawierać krew lub ciemne cząstki
przypominające fusy po kawie), bólami głowy, upośledzeniem zdolności ruchowych, zatrzymaniem
moczu i stolca, czarnymi lub smolistymi stolcami, niebieskawym kolorem skóry i błon śluzowych,
oziębieniem i lepkością skóry, poceniem, żółtaczką, nieregularnym biciem serca, zmianami ciśnienia
krwi.

Ciężkie zatrucie może prowadzić do bezdechu, zapaści krążeniowej, zatrzymania akcji serca a nawet
śmierci.

Pominięcie zastosowania leku Ultracod
Pominiętą dawkę leku należy zastosować od razu po fakcie uświadomienia sobie pominięcia dawki.
Jeżeli zbliża się czas przyjęcia następnej dawki, należy pominąć poprzednią dawkę i przyjąć kolejną
o zwykłej porze. Należy zawsze zachować odstęp co najmniej 4 godzin pomiędzy poszczególnymi
dawkami.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Ultracod
W razie nagłego przerwania długotrwałego leczenia większymi niż zalecane dawkami leku Ultracod
obserwowano bóle głowy i zmęczenie, ból mięśni, nerwowość i zaburzenia trawienia. Objawy te
ustępują w ciągu kilku dni po odstawieniu leczenia. W późniejszym okresie lek można stosować
wyłącznie, jeśli zaleci to lekarz.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast zaprzestać stosowania leku i niezwłocznie zgłosić się po pomoc medyczną
w przypadku wystąpienia poniżej wymienionych, bardzo rzadkich działań niepożądanych:
• nagłej wysokiej gorączki, bólu gardła i owrzodzenia jamy ustnej - są to objawy bardzo
poważnego zaburzenia krwi (mała liczba białych krwinek),
• ciężkich reakcji alergicznych z obrzękiem krtani, dusznością, zlewnymi potami, nudnościami,
obniżeniem ciśnienia krwi aż do wystąpienia wstrząsu,
• ciężkich reakcji skórnych obejmujących zaczerwienienie, powstawanie pęcherzy i łuszczenie
się skóry.

Podczas stosowania paracetamolu i kodeiny (substancje czynne zawarte w leku Ultracod)
obserwowano następujące działania niepożądane (zgodnie z częstością występowania).

Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 osoby na 10):
• zmęczenie, omdlenia (chwilowa utrata przytomności w przypadku stosowania dużych dawek),
zawroty głowy, bóle głowy o niewielkim nasileniu, obniżenie ciśnienia tętniczego, zaparcia
oraz szczególnie na początku leczenia, nudności i wymioty.

Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 osoby na 100):
• zaburzenia snu, świąd, zaczerwienienie skóry, pokrzywka.

Rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 osoby na 1000):
• dzwonienie i szumy w uszach, duszność, suchość w jamie ustnej, wysypka alergiczna,
zaburzenia widzenia lub zwężenie źrenicy (w przypadku stosowania dużych dawek).

Bardzo rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 osoby na 10 000):
• zmniejszenie liczby białych i czerwonych krwinek oraz płytek krwi, zwężenie oskrzeli
(astma),
• depresja ośrodka oddechowego (w przypadku stosowania dużych dawek lub u pacjentów
z podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym lub po urazie głowy), uczucie nadmiernego
szczęścia lub smutku (euforia lub obniżenie nastroju w przypadku stosowania dużych dawek),
zaburzenia koordynacji wzrokowo – ruchowej oraz ostrości widzenia (w przypadku
stosowania dużych dawek),

• obrzęk płuc (w przypadku stosowania dużych dawek, w szczególności u pacjentów
z zaburzeniami czynności płuc).

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• zapalenie wątroby (mogą wystąpić ból brzucha, utrata apetytu, nudności lub wymioty), które
może prowadzić do niewydolności wątroby,
• napady drgawkowe,
• uczucie splątania, senności lub silnego uspokojenia,
• trudności w oddawaniu moczu (zatrzymanie moczu),
• ryzyko rozwoju uzależniania (podczas długotrwałego stosowania),
• poważne schorzenie, które może sprawić, że krew staje się bardziej kwaśna (tzw. kwasica
metaboliczna), u pacjentów z ciężką chorobą przyjmujących paracetamol (patrz punkt 2).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49 21 301,
faks: + 48 22 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać Ultracod?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku. Termin ważności
oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Ultracod
Substancjami czynnymi leku są paracetamol i kodeiny półwodny fosforan. Każda tabletka zawiera
500 mg paracetamolu i 30 mg kodeiny fosforanu półwodnego.
Pozostałe składniki to: celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana, kukurydziana, kroskarmeloza
sodowa, powidon K-30, kwas stearynowy, krzemionka koloidalna bezwodna.

Jak wygląda Ultracod i co zawiera opakowanie
Lek Ultracod to białawe, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki.
Opakowania zawierają 10, 20, 30, 60 lub 100 tabletek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny:
Zentiva k.s., U kabelovny 130, Dolní Mĕcholupy, 102 37 Praga 10, Republika Czeska.

Wytwórcy:
Zentiva k.s., U kabelovny 130, Dolní Mĕcholupy, 102 37 Praga 10, Republika Czeska.
Saneca Pharmaceuticals a.s., ul. Nitrianska 100, 920 27 Hlohovec, Republika Słowacka.

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami :
Republika Czeska, Łotwa, Litwa, Polska, Rumunia: Ultracod
Estonia: Algocalm

Data ostatniej aktualizacji ulotki: kwiecień 2025

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

ULTRACOD,
500 mg + 30 mg, tabletki

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka zawiera 500 mg paracetamolu (Paracetamolum) i 30 mg kodeiny fosforanu
półwodnego (Codeini phosphas hemihydricus).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka.
Białawe, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Bóle o nasileniu średnim do dużego.

Młodzież w wieku od 12 do 18 lat
Lek Ultracod, ze względu na zawartość kodeiny, jest wskazany u pacjentów w wieku powyżej 12 lat
w leczeniu ostrego bólu o umiarkowanym nasileniu, który nie ustąpił po leczeniu innymi lekami
przeciwbólowymi, takimi jak paracetamol lub ibuprofen (stosowanymi w monoterapii).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dorośli
Dorośli powinni stosować 1-2 tabletki produktu leczniczego Ultracod w pojedynczej dawce, w razie
konieczności do czterech razy na dobę, w odstępach nie krótszych niż 6 godzin. Dawka zależy od
masy ciała, 2 tabletki w pojedynczej dawce mogą być stosowane wyłącznie przez osoby ważące 60 kg
i więcej. Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej 8 tabletek (4 g paracetamolu oraz
240 mg kodeiny fosforanu).

Pacjenci w podeszłym wieku
Tak jak dorośli, choć może być konieczne zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.4).

Dzieci i młodzież
Młodzież w wieku od 12 do 18 lat
Dzieci w wieku od 12 do 18 lat powinny stosować 1-2 tabletki produktu leczniczego Ultracod w jednej
dawce do 4 razy na dobę w odstępach nie krótszych niż 6 godzin. Dawka zależy od masy ciała (10-
15 mg/kg mc. dla paracetamolu i 0,5-1 mg/kg mc. dla kodeiny), 2 tabletki w pojedynczej dawce mogą
być stosowane jedynie przez osoby ważące 60 kg i więcej.

Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej 8 tabletek (4 g paracetamolu oraz 240 mg
fosforanu kodeiny).

Dzieci w wieku poniżej 12 lat
Kodeiny nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat ze względu na ryzyko toksyczności
opioidów związane ze zmiennym i nieprzewidywalnym metabolizmem kodeiny do morfiny (patrz
punkty 4.3 i 4.4).

Zaburzenia czynności wątroby lub nerek
W przypadku zaburzeń czynności wątroby lub nerek należy zmniejszyć dawkę lub wydłużyć odstępy
czasowe pomiędzy poszczególnymi dawkami.
W przypadku zaburzenia czynności nerek należy stosować maksymalnie 1 tabletkę w odstępie co
najmniej 6-8 godzinnym od poprzedniej dawki.

Czas trwania leczenia u wszystkich pacjentów należy ograniczyć do 3 dni i jeśli nie osiągnięto
skutecznego złagodzenia bólu, pacjenci lub ich opiekunowie powinni zasięgnąć opinii lekarza.

Sposób podawania
Tabletki należy połykać w całości, bez rozgryzania, popijając odpowiednią ilością płynu.

Zażycie produktu leczniczego po posiłku może powodować opóźnienie początku działania.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Tego produktu leczniczego nie wolno stosować w przypadku:
- nadwrażliwości na paracetamol, kodeinę (lub inne opioidy) lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1;
- ostrej niewydolności wątroby, ciężkich zaburzeń czynności wątroby;
- depresji ośrodka oddechowego lub niewydolności oddechowej, ciężkiej astmy;
- urazów głowy, podwyższonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego;
- po operacji dróg żółciowych;
- porażennej niedrożności jelita;
- jednoczesnego stosowania inhibitorów MAO lub w ciągu 14 dni po ich odstawieniu (patrz
punkt 4.5);
- u wszystkich pacjentów pediatrycznych (w wieku 0 do 18 lat) poddawanych zabiegowi
usunięcia migdałka podniebiennego (tonsilektomia) i (lub) gardłowego (adenoidektomia)
w ramach leczenia zespołu obturacyjnego bezdechu śródsennego ze względu na zwiększone
ryzyko ciężkich i zagrażających życiu działań niepożądanych (patrz punkt 4.4);
- u kobiet w czasie karmienia piersią (patrz punkt 4.6);
- u pacjentów z rozpoznanym bardzo szybkim metabolizmem z udziałem enzymu CYP2D6;
- zbliżającego się porodu lub ryzyka przedwczesnego porodu.

U pacjentów w stanie śpiączki nie należy stosować opioidowych leków przeciwbólowych.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

To skojarzenie substancji czynnych nie powinno być stosowane w przypadku:
- ostrej choroby wątroby;
- ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min);
- uzależnienia od alkoholu (w tym niedawne zaprzestanie spożywania alkoholu) i narkotyków
oraz substancji psychotropowych;
- uzależnienia od opioidów;
- zaburzeń świadomości;
- jednoczesnego stosowania z innymi lekami wpływającymi na wątrobę.

Produkt leczniczy Ultracod powinien być zastosowany po dokładnej ocenie stosunku korzyści do
ryzyka w przypadku:
- upośledzenia funkcji oddechowych (z powodu rozedmy płuc, kifoskoliozy, ciężkiej otyłości)
i przewlekłej obturacyjnej choroby dróg oddechowych.

Należy zmniejszyć dawkę lub wydłużyć odstępy pomiędzy poszczególnymi dawkami u pacjentów z:
- zaburzeniami czynności wątroby (np. w przewlekłych chorobach wątroby, przy długotrwałym
nadużywaniu alkoholu). U pacjentów z zespołem Gilberta w pewnych okolicznościach może
dochodzić do spowolnienia metabolizmu paracetamolu. W takim przypadku należy zmniejszyć
dawkę.
- zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów dializowanych.

Należy zachować ostrożność u pacjentów:
- z łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątrobowokomórkową lub zespołem Gilberta;
- z niedokrwistością hemolityczną;
- z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej;
- z hipowolemią;
- z zaburzeniami rytmu serca lub zaburzeniami czynności serca;
- z myasthenia gravis;
- z ostrym brzuchem;
- z kamieniami żółciowymi oraz przewlekłymi zaparciami;
- u których stan może ulec pogorszeniu przez opioidy, szczególnie u pacjentów w podeszłym
wieku, którzy mogą być wrażliwi na ośrodkowe i żołądkowo-jelitowe efekty działania
produktu leczniczego;
- jednocześnie stosujących leki o działaniu depresyjnym na OUN (ośrodkowy układ nerwowy);
- z rozrostem gruczołu krokowego lub łagodnym rozrostem gruczołu krokowego;
- z chorobą zapalną jelit lub niedrożnością jelit (taką jak przewlekłe wrzodziejące zapalenie
jelita grubego);
- z niewielkimi rezerwami glutationu;
- ze zwężeniem cewki moczowej;
- z niewydolnością nadnerczy (choroba Addisona);
- z niedoczynnością tarczycy;
- ze stwardnieniem rozsianym.

Badania po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu wykazały, że paracetamol może być
hepatotoksyczny nawet w dawkach terapeutycznych i podczas stosowania 4 g na dobę (maksymalna
dawka terapeutyczna) lub po krótkim okresie leczenia oraz u pacjentów bez współistniejących
wcześniej zaburzeń wątroby. Ryzyko uszkodzenia wątroby wzrasta, jeśli jednocześnie w organizmie
obecny jest alkohol, substancje indukujące enzymy mikrosomalne wątroby lub inne substancje
toksyczne dla wątroby (patrz punkt 4.5).

Długotrwałe spożywanie alkoholu istotnie zwiększa niebezpieczeństwo hepatotoksyczności
paracetamolu, przy czym największe ryzyko dotyczy pacjentów z przewlekłym alkoholizmem
poddanych krótkotrwałej abstynencji (12 godzin). Spożywanie alkoholu w trakcie leczenia produktem
leczniczym Ultracod jest zakazane.

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz u pacjentów długotrwale leczonych (powyżej
10 dni) większymi dawkami paracetamolu, wskazane jest regularne monitorowanie czynności
wątroby.
Po długotrwałym stosowaniu monitorowanie powinno również obejmować morfologię krwi i
czynność nerek.
Należy przestrzec pacjentów przed jednoczesnym przyjmowaniem innych produktów leczniczych
zawierających paracetamol i kodeinę.

Należy zachować ostrożność u pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy
i (lub) inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ).

Notowano przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA, ang. high anion gap
metabolic acidosis) spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową u pacjentów z ciężką chorobą,
taką jak ciężkie zaburzenie czynności nerek i posocznica, lub u pacjentów z niedożywieniem lub z
innymi źródłami niedoboru glutationu (np. alkoholizm w fazie przewlekłej), leczonych paracetamolem
w dawce terapeutycznej stosowanym przez dłuższy czas lub skojarzeniem paracetamolu i
flukloksacyliny. Jeśli podejrzewa się występowanie HAGMA spowodowanej przez kwasicę
piroglutaminową, zaleca się natychmiastowe przerwanie przyjmowania paracetamolu i ścisłą
obserwację pacjenta. Pomiar 5-oksoproliny moczowej może być przydatny do identyfikacji kwasicy
piroglutaminowej jako głównej przyczyny HAGMA u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka.

Ciężkie skórne reakcje niepożądane (ang. SCARs - severe cutaneous adverse reactions)
Zagrażające życiu reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (ang. SJS - Stevens-Johnson
syndrome) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (ang. TEN - toxic epidermal necrolysis)
były zgłaszane po zastosowaniu paracetamolu. Pacjenci powinni być poinformowani odnośnie
wystąpienia możliwych objawów przedmiotowych i podmiotowych oraz ściśle monitorowani pod
kątem wystąpienia reakcji skórnych. W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych
i podmiotowych zespołu Stevensa-Johnsona i toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (np.
postępująca wysypka często z pęcherzykami lub zmianami na błonach śluzowych), pacjenci powinni
natychmiast przerwać leczenie i zgłosić się do lekarza.

W badaniach prowadzonych na zwierzętach duże dawki paracetamolu powodowały zanik jąder
i zahamowanie spermatogenezy. Dlatego też u mężczyzn leczonych z powodu obniżonej płodności
należy rozważyć konieczność leczenia produktem leczniczym Ultracod.

Częste stosowanie leków przeciwbólowych zwłaszcza w dużych dawkach, w celu łagodzenia bólów
głowy lub migren, może wywołać bóle głowy, których nie należy leczyć za pomocą zwiększania
dawek leku. W takich przypadkach stosowanie leku przeciwbólowego nie powinno być kontynuowane
bez zalecenia lekarza.

Kontrola czasu protrombinowego jest konieczna podczas leczenia doustnymi lekami
przeciwzakrzepowymi i jednoczesnym długotrwałym leczeniem wyższymi dawkami paracetamolu,
zwłaszcza w skojarzeniu z kodeiną lub dekstropropoksyfenem (patrz punkt 4.5).

Metabolizm z udziałem enzymu CYP2D6
Kodeina jest metabolizowana przez enzym wątrobowy CYP2D6 do morfiny, jej aktywnego
metabolitu. Jeśli pacjent ma niedobór lub jest całkowicie pozbawiony tego enzymu, nie zostanie
uzyskane odpowiednie działanie przeciwbólowe. Szacunkowe dane wskazują, że do 7% populacji
kaukaskiej może mieć niedobór tego enzymu. Jednak u pacjenta z szybkim lub bardzo szybkim
metabolizmem, istnieje zwiększone ryzyko działań niepożądanych toksyczności opioidów nawet
podczas stosowania zwykle zalecanych dawek. U tych pacjentów kodeina jest szybko przekształcana
do morfiny, co prowadzi do osiągnięcia większego niż spodziewane stężenia morfiny.

Ogólnymi objawami toksyczności opioidów są: dezorientacja, senność, płytki oddech, wąskie źrenice,
nudności, wymioty, zaparcia i brak apetytu. W ciężkich przypadkach mogą to być: objawy związane
z hamowaniem czynności układu krążenia i układu oddechowego, które mogą zagrażać życiu,
a w rzadkich przypadkach prowadzić do zgonu.
Szacunkową częstość występowania bardzo szybkiego metabolizmu w różnych populacjach
przedstawiono poniżej:

Populacja Częstość występowania (%)
Afrykańska / Etiopska 29
Afroamerykańska 3,4 d- 6,5

Azjatycka 1,2 - 2
Kaukaska 3,6 - 6,5
Grecka 6
Węgierska 1,9
Północno-europejska 1 - 2

Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny
lub pochodne leki
Jednoczesne stosowanie produktu Ultracod i leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny
lub pochodnych leków może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Ze względu
na to ryzyko, jednoczesne zalecanie leków uspokajających należy zarezerwować dla pacjentów,
u których zastosowanie alternatywnych sposobów leczenia nie jest możliwe.
Jeśli zostanie podjęta decyzja o przepisaniu produktu Ultracod jednocześnie z lekami uspokajającymi,
należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, przez najkrótszy możliwy czas.

Pacjentów należy starannie obserwować pod kątem wystąpienia objawów przedmiotowych
i podmiotowych depresji oddechowej i sedacji. W związku z tym, szczególnie zalecane jest
poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o tych objawach (patrz punkt 4.5).

Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem opioidów i alkoholu
Jednoczesne stosowanie opioidów, w tym kodeiny, z alkoholem może prowadzić do sedacji, depresji
oddechowej, śpiączki i zgonu. Jednoczesne stosowanie z alkoholem nie jest zalecane (patrz punkt 4.5).

Stosowanie u dzieci w okresie pooperacyjnym
W opublikowanej literaturze istnieją doniesienia, że kodeina stosowana pooperacyjnie u dzieci po
zabiegu usunięcia migdałka podniebiennego i (lub) gardłowego w ramach leczenia obturacyjnego
bezdechu śródsennego, prowadzi do rzadkich, lecz zagrażających życiu działań niepożądanych, w tym
do zgonu (patrz także punkt 4.3). Wszystkie dzieci otrzymywały kodeinę w dawkach, które były
w odpowiednim zakresie dawek; jednak istnieją dowody, że te dzieci bardzo szybko, albo szybko
metabolizowały kodeinę do morfiny.

Dzieci z zaburzeniami czynności układu oddechowego
Kodeina nie jest zalecana do stosowania u dzieci, u których czynność układu oddechowego może być
zaburzona, w tym u dzieci z zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi, ciężkimi zaburzeniami serca lub
układu oddechowego, zakażeniami górnych dróg oddechowych lub płuc, wielonarządowymi urazami
lub rozległymi zabiegami chirurgicznymi. Te czynniki mogą nasilać objawy toksyczności morfiny.

Stosowanie kodeiny w dużych dawkach przez długi czas może powodować uzależnienie.
Kodeina posiada pierwotny potencjał wywołania uzależnienia. Tolerancja, uzależnienie psychiczne
i fizyczne rozwijają się podczas długotrwałego stosowania dużych dawek, a po nagłym zaprzestaniu
stosowania leku mogą rozwinąć się objawy odstawienia. Istnieje tolerancja krzyżowa z innymi
opioidami. Szybkich nawrotów można się spodziewać u pacjentów uprzednio uzależnionych od
opiatów (w tym w okresie remisji). Należy stopniowo zaprzestawać podawania po długotrwałym
leczeniu.
Zgłaszano przypadki nadużywania kodeiny, w tym przypadki u dzieci i młodzieży. Wśród niektórych
uzależnionych osób odnotowano nadużywanie narkotyków i (lub) alkoholu i (lub) zaburzenia
psychiczne w wywiadzie.
Szczególną ostrożność zaleca się podczas stosowania u dzieci, młodzieży, młodych dorosłych oraz
u pacjentów uzależnionych od narkotyków i (lub) alkoholu w przeszłości.

W przypadku nagłego odstawienia leków przeciwbólowych stosowanych długotrwale w dużych
dawkach niezgodnie z zaleceniami lekarza, mogą wystąpić bóle głowy jak również zmęczenie, bóle
mięśniowe, nerwowość i objawy wegetatywne. Objawy te ustępują zwykle w ciągu kilku dni po
odstawieniu leku. Do tego czasu nie należy stosować żadnych leków przeciwbólowych, a tego
produktu leczniczego nie należy ponownie stosować bez uprzedniej konsultacji z lekarzem.

Leczenie pacjentów, u których wykonano zabieg cholecystektomii należy prowadzić z zachowaniem
ostrożności. Skurcz zwieracza Oddiego może powodować objawy przypominające zawał mięśnia
sercowego lub nasilać objawy u pacjentów z zapaleniem trzustki.

Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami konwulsyjnymi.

Pacjenci w podeszłym wieku
Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej wrażliwi na działanie tego produktu leczniczego,
zwłaszcza depresję oddechową; są również bardziej podatni na hipertrofię, rozrost stercza i związane
z wiekiem zaburzenie czynności nerek. U tych pacjentów występuje także większe
prawdopodobieństwo działań niepożądanych z powodu zatrzymania moczu wywołanego opioidami.

Sód
Ten produkt zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, to znaczy uznaje się go za
„wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Paracetamol
Ryzyko wystąpienia toksycznego działania paracetamolu może być zwiększone u pacjentów
przyjmujących inne leki potencjalnie hepatotoksyczne lub leki, które indukują enzymy mikrosomalne
wątroby, jak np. leki nasenne i przeciwpadaczkowe (takie jak glutetymid, fenobarbital, fenytoina,
karbamazepina, topiramat), barbiturany, inhibitory MAO, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne,
ziele dziurawca (Hypericum perforatum) oraz ryfampicyna, które mogą nasilić toksyczność
paracetamolu oraz powodować zaburzenia czynności wątroby. Ten sam efekt obserwowany jest
podczas nadużywania alkoholu. W wyniku działania indukującego metabolizm wątrobowy następuje
zwiększenie wytwarzania hepatotoksycznego, oksydacyjnego metabolitu paracetamolu.
Hepatotoksyczność występuje, w momencie gdy stężenie tego metabolitu przekracza wartość możliwą
do związania z glutationem.

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania paracetamolu i flukloksacyliny,
ponieważ może to się wiązać z rozwojem kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową,
spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz
punkt 4.4).

Wskaźnik wchłaniania paracetamolu może być zwiększony przez metoklopramid lub domperydon.
Żywica jonowymienna (taka jak kolestyramina) może zmniejszać wchłanianie jelitowe paracetamolu
i potencjalnie zmniejszać jego skuteczność, jeśli jest przyjmowana w tym samym czasie. Jeśli to
możliwe, odstęp między przyjmowaniem żywicy a przyjmowaniem paracetamolu musi być dłuższy
niż 2 godziny.

W połączeniu z chloramfenikolem może wystąpić wyraźne spowolnienie jego eliminacji, związane
ze wzrostem toksyczności.

Paracetamol może zwiększyć ryzyko krwawienia u pacjentów przyjmujących warfarynę i inne leki
z grupy antagonistów witaminy K. U pacjentów przyjmujących paracetamol i leki z grupy
antagonistów witaminy K, należy monitorować proces krzepnięcia krwi oraz obserwować pod kątem
wystąpienia powikłań krwotocznych.

Przy jednoczesnym podawaniu paracetamolu i zydowudyny obserwowano zwiększenie skłonności do
występowania neutropenii i hepatotoksyczności. Dlatego też ten lek powinien być jednocześnie
stosowany z zydowudyną jedynie po wnikliwej ocenie stosunku korzyści do ryzyka leczenia.

Przy jednoczesnym podawaniu paracetamolu z lamotryginą obserwowano zmniejszenie skuteczności
działania lamotryginy, związane ze zwiększeniem jej klirensu wątrobowego.

Jednoczesne długotrwałe podawanie paracetamolu i NLPZ (przede wszystkim kwasu
acetylosalicylowego) w większych dawkach zwiększa ryzyko nefropatii analgetycznej i innych działań
niepożądanych dotyczących nerek.

Przy jednoczesnym przyjmowaniu produktów leczniczych lub środków spowalniających opróżnianie
żołądka, takich jak propantelina, może dochodzić do spowolnienia wchłaniania i opóźnienia początku
działania paracetamolu.

Doustne środki antykoncepcyjne mogą zwiększyć klirens paracetamolu.

Kodeina
Jednoczesne podawanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) (np. tranylcyprominy) może nasilać
działanie na ośrodkowy układ nerwowy i inne działania niepożądane o nieprzewidywalnym nasileniu
(np. ryzyko przełomu nadciśnieniowego). Produkt leczniczy Ultracod jest przeciwwskazany
u pacjentów obecnie otrzymujących lub którzy w okresie 2 tygodni przerwali leczenie inhibitorami
monoaminooksydazy (patrz punkt 4.3).

Podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ
nerwowy (np. lekami uspokajającymi lub nasennymi, częściowo także z innymi lekami
przeciwbólowymi, lekami antyhistaminowymi, neuroleptykami, lekami przeciwdepresyjnymi, takimi
jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, np. imipramina, amitryptylina; leki przeciwlękowe, leki
przeciwnadciśnieniowe lub przeciwkaszlowe) obserwowano wzmożenie działania sedatywnego oraz
zahamowanie ośrodka oddechowego.

Leki uspokajające takie jak benzodiazepiny lub pochodne leki
Ze względu na addytywne działanie hamujące ośrodkowy układ nerwowy, jednoczesne stosowanie
opioidów z lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub pochodne leki, zwiększa ryzyko
sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Należy ograniczyć dawkę i czas trwania jednoczesnego
stosowania (patrz punkt 4.4).

Alkohol i opioidy
Ze względu na addytywne działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy, jednoczesne stosowanie
alkoholu i opioidów zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Jednoczesne
stosowanie z alkoholem nie jest zalecane (patrz punkt 4.4).

Należy unikać jednoczesnego stosowania kodeiny i leków wykrztuśnych, ponieważ kodeina może
hamować odruch kaszlu.

Leki antyperystaltyczne i przeciwbiegunkowe
Jednoczesne stosowanie kodeiny z lekami antyperystaltycznymi i przeciwbiegunkowymi może
zwiększać ryzyko ciężkiego zaparcia i depresji ośrodkowego układu nerwowego.

Agoniści-antagoniści receptorów opioidowych
Jednoczesne stosowanie kodeiny z częściowym agonistą (np. buprenorfiną) lub antagonistą
(np. naltreksonem) może przyśpieszać lub opóźniać działanie kodeiny.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Nie wykazano bezpieczeństwa stosowania paracetamolu z kodeiną w okresie ciąży u ludzi.
Dodatkowo nie ma dostępnych żadnych danych eksperymentalnych pochodzących z badań na
zwierzętach.

Paracetamol i kodeina przenikają przez barierę łożyskową.

Duża liczba danych dotyczących kobiet w ciąży wskazuje na to, że lek nie wywołuje wad
rozwojowych ani nie jest toksyczny dla płodu lub noworodka. Wyniki badań epidemiologicznych
dotyczących rozwoju układu nerwowego u dzieci narażonych na działanie paracetamolu in utero, są
niejednoznaczne. Paracetamol można stosować w okresie ciąży, jeżeli jest to klinicznie uzasadnione.
Jednak należy wówczas podawać najmniejszą skuteczną dawkę przez jak najkrótszy czas i możliwie
najrzadziej. Badania przeprowadzone na kobietach i ich dzieciach nie wykazały potencjalnego
związku pomiędzy stosowaniem paracetamolu w ciągu pierwszych 3 do 4 miesięcy ciąży a
występowaniem zaburzeń rozwojowych.

Jednakże w badaniach na ludziach potwierdzono istnienie związku pomiędzy występowaniem
zaburzeń rozwoju układu oddechowego a stosowaniem kodeiny w pierwszym trymestrze ciąży.

Kodeina może wywoływać depresję oddechową i objawy odstawienne u noworodków urodzonych
przez matki, które stosowały kodeinę w trzecim trymestrze ciąży.

W celu zachowania ostrożności należy unikać stosowania produktu leczniczego Ultracod w trzecim
trymestrze ciąży oraz w trakcie porodu.
W okresie ciąży produkt leczniczy Ultracod należy stosować jedynie pod nadzorem lekarza, tylko
w przypadku, gdy potencjalna korzyść uzasadnia potencjalne ryzyko dla płodu.
W przypadku podawania w czasie ciąży należy wziąć pod uwagę morfinomimetyczne właściwości
kodeiny.

Karmienie piersią
Produkt leczniczy Ultracod jest przeciwskazany do stosowania podczas karmienia piersią (patrz
punkt 4.3).

Sam paracetamol może być stosowany podczas karmienia piersią w zwykle zalecanych dawkach.
Karmione piersią niemowlęta otrzymują z mlekiem jedynie bardzo małe dawki leku. Do tej pory
zaobserwowano tylko jeden przypadek wystąpienia działania niepożądanego u niemowlęcia
karmionego piersią – w postaci wysypki.

Kodeiny nie należy stosować w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.3).
W zalecanych dawkach leczniczych kodeina i jej aktywny metabolit mogą być obecne w mleku matki
w bardzo małych dawkach i jest mało prawdopodobne, aby niekorzystnie wpływały na karmione
piersią niemowlę. Kodeina jest częściowo metabolizowana przez cytochrom P450 (CYP2D6) i jeżeli
pacjentka ma bardzo szybki metabolizm z udziałem enzymu CYP2D6, w mleku matki mogą
występować większe stężenia aktywnego metabolitu morfiny. W bardzo rzadkich przypadkach może
to spowodować u matki jak i karmionego piersią niemowlęcia objawy toksyczności opioidów.
Zagrażające życiu działania niepożądane lub śmierć noworodka i (lub) niemowlęcia może wystąpić
nawet po zastosowaniu dawek terapeutycznych.

Opisano jeden przypadek śmiertelnego zatrucia morfiną noworodka karmionego piersią, poddanego
ekspozycji na morfinę poprzez mleko kobiece. W tym przypadku matka była osobą o bardzo szybkim
metabolizmie oraz otrzymywała wyższe dawki terapeutyczne kodeiny przez 13 dni.

Nowonarodzone niemowlęta, niedojrzałe niemowlęta oraz niemowlęta w gorszym stanie zdrowia
mogą być bardziej wrażliwe. Podczas stosowania większych dawek obserwowano bezdech lub
zahamowanie ośrodka oddechowego.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt leczniczy Ultracod może powodować senność, zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej
oraz ostrości widzenia, upośledzenie zdolności umysłowych i (lub) fizycznych wymaganych do
wykonywania potencjalnie niebezpiecznych zadań, takich jak prowadzenie pojazdów lub
obsługiwanie maszyn. Dotyczy to szczególnie przypadków jednoczesnego spożycia alkoholu lub
jednoczesnego przyjmowania leków o działaniu ośrodkowym.
Pacjentom należy zalecić, aby nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali maszyn, jeśli czują się
zmęczeni, dopóki nie zostanie udowodnione, że przyjmowanie produktu leczniczego nie ma wpływu
na zdolność wykonywania tych czynności.

#### 4.8 Działania niepożądane

Stosowanie produktów leczniczych zawierających paracetamol z kodeiną może wywoływać
następujące działania niepożądane (podział zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA,
oraz następującą częstością występowania: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt
często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000), częstość
nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja układów
i narządów MedDRA
Częstość
występowania
Działania niepożądane

Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
bardzo rzadko trombocytopenia alergiczna, leukopenia,
agranulocytoza, pancytopenia (pojedyncze
przypadki)
Zaburzenia układu
immunologicznego
bardzo rzadko reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk
Quinckego, duszność, zlewne poty (uderzenie
gorąca), złe samopoczucie, obniżenie ciśnienia
tętniczego aż do wstrząsu (pojedyncze przypadki)
Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania
częstość
nieznana
Kwasica metaboliczna z dużą luką anionową

Zaburzenia psychiczne częstość
nieznana
stan splątania

Zaburzenia układu
nerwowego
często zmęczenie, zawroty głowy, bóle głowy
o niewielkim nasileniu
niezbyt często zaburzenia snu
bardzo rzadko zahamowanie ośrodka oddechowego (w większych
dawkach lub u pacjentów z podwyższonym
ciśnieniem śródczaszkowym lub po urazie głowy),
euforia lub dysforia (w dużych dawkach),
upośledzenie koordynacji wzrokowo-ruchowej i
ostrości widzenia (w dużych dawkach lub u
szczególnie wrażliwych pacjentów)
częstość
nieznana
napad padaczkowy, uspokojenie, senność

Zaburzenia oka rzadko zaburzenia widzenia lub zwężenie źrenic
(w dużych dawkach)
Zaburzenia ucha i błędnika rzadko szumy uszne
Zaburzenia naczyniowe często obniżenie ciśnienia tętniczego, omdlenia (przy
zastosowaniu dużych dawek)
rzadko duszność

Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia

bardzo rzadko skurcz oskrzeli (astma analgetyczna),
obrzęk płuc (przy dużych dawkach, szczególnie
u osób o upośledzonej czynności płuc)
Zaburzenia żołądka i jelit często nudności, wymioty (szczególnie na początku
leczenia), zaparcia
rzadko suchość w ustach
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
częstość
nieznana
cytolityczne zapalenie wątroby, które może
prowadzić do ostrej niewydolności wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
niezbyt często świąd, rumień, pokrzywka
rzadko wyprysk alergiczny
bardzo rzadko bardzo rzadko zgłaszano ciężkie skórne reakcje
niepożądane, takie jak: toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka (ang. TEN), zespół
Stevensa-Johnsona (ang. SJS); ostra uogólniona
osutka krostkowa, wykwity polekowe (patrz punkt
4.4)
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
częstość
nieznana
zatrzymanie moczu

Opis wybranych działań niepożądanych

Kwasica metaboliczna z dużą luką anionową
U pacjentów z czynnikami ryzyka, u których stosowano paracetamol (patrz punkt 4.4), obserwowano
przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, spowodowanej przez kwasicę
piroglutaminową. Kwasica piroglutaminowa może wystąpić w wyniku niskiego stężenia glutationu
u tych pacjentów.

Uwaga
Przy długotrwałym stosowaniu większych dawek produkt leczniczy może wykazywać działanie
uzależniające.

Uwaga
Należy zalecić pacjentowi, by przy pierwszych objawach nadwrażliwości odstawił produkt leczniczy
i natychmiast skonsultował się z lekarzem.
Żadne dostępne dane nie wskazują, by stosowanie produktu złożonego mogło wywierać działanie
odmienne ilościowo lub jakościowo od działania każdej z zawartych w nim substancji stosowanych
w monoterapii lub w szerszym spektrum, gdy produkt leczniczy stosowany jest zgodnie z zaleceniami.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych , Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49 21 301,
faks: + 48 22 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy oraz leczenie przedawkowania paracetamolu i kodeiny odpowiadają połączeniu objawów
i możliwości terapeutycznych występujących po zatruciu poszczególnymi substancjami oddzielnie.

Paracetamol
Pacjenci w podeszłym wieku, małe dzieci, pacjenci z zaburzeniami wątroby, przewlekle
nadużywający alkoholu lub przewlekle niedożywieni, jak również pacjenci jednocześnie leczeni
lekami indukującymi enzymy są w grupie zwiększonego ryzyka zatrucia, w tym zakończonego
zgonem.

Objawy
Objawy zatrucia po przedawkowaniu paracetamolu pojawiają się po 24 - 48 godzinach.
Przedawkowanie paracetamolu może powodować cytolizę wątroby, która może prowadzić do
niewydolności wątrobowokomórkowej, krwawień z przewodu pokarmowego, kwasicy metabolicznej,
encefalopatii, śpiączki oraz zgonu. Niezależnie od tych zaburzeń, przedawkowanie paracetamolu może
również prowadzić do zapalenia trzustki, ostrej niewydolności nerek i pancytopenii.

W pierwszym stadium zatrucia paracetamolem (dzień 1) obserwowano nudności, wymioty,
jadłowstręt, bladość skóry, bóle brzucha, wzmożoną potliwość, senność i ogólne złe samopoczucie;
w drugim stadium (dzień 2) subiektywny stan ulega poprawie, aczkolwiek opisywano powiększenie
wątroby, zwiększenie aktywności aminotransferaz i dehydrogenazy mleczanowej oraz stężenia
bilirubiny, wydłużenie czasu tromboplastyny (zwiększenie wartości w teście Quicka), zmniejszenie
wydalania moczu; w trzecim stadium (począwszy od 3. dnia po przedawkowaniu) opisywano wysoką
aktywność aminotransferaz, żółtaczkę, zaburzenia krzepnięcia, hipoglikemię oraz przejście w śpiączkę
wątrobową.

Postępowanie
− mimo braku wczesnych objawów, pacjentów należy pilnie skierować do szpitala w celu
uzyskania natychmiastowej pomocy lekarskiej;
− w ciągu pierwszych 4 godzin zalecane jest postępowanie ogólne, takie jak np. podawanie
węgla aktywnego, aspiracja i płukanie żołądka;
− celowe jest regularne monitorowanie osoczowego stężenia paracetamolu oraz powtarzanie
prób wątrobowych. Osoczowe stężenie paracetamolu należy oznaczyć po 4 godzinach od
spożycia lub później (wcześniej oznaczone stężenia nie są wiarygodne);
− w celu obniżenia stężeń paracetamolu w osoczu można zastosować dializę;
− w celu związania cytotoksycznych metabolitów, w miarę możliwości w ciągu pierwszych
10 godzin od zatrucia, celowe jest dożylne podawanie donorów grup SH, np. merkaptaminy
lub N-acetylocysteiny. Chociaż N-acetylocysteina jest najskuteczniejsza, jeśli zostanie
wdrożona w tym okresie, nadal może zapewnić pewien stopień ochrony, jeśli zostanie podana
nawet 48 godzin po spożyciu; w tym przypadku jest dłużej podawana.
Inne możliwości leczenia zatrucia paracetamolem zależą od stopnia, stadium oraz nasilenia objawów
klinicznych zgodnie ze stopniami ogólnej intensywnej opieki medycznej.
Spożycie paracetamolu może mieć wpływ na laboratoryjne oznaczanie kwasu moczowego za pomocą
kwasu fosfowolframowego i glukozy we krwi za pomocą oksydazy-peroksydazy glukozowej.

Kodeina
Objawy
Typowym objawem przedawkowania kodeiny jest skrajne zahamowanie ośrodka oddechowego.
Objawy są identyczne w znacznym stopniu jak po zatruciu morfiną i charakteryzuje je początkowa
ekscytacja, niepokój, bezsenność, po której w niektórych przypadkach następuje senność, skrajna
senność aż do śpiączki; są one głównie związane ze zwężeniem źrenic, często z nudnościami,
wymiotami, zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, drgawkami, bólami głowy, utratą apetytu,
zatrzymaniem moczu i zatrzymaniem stolca. Opisywano także sinicę, niedotlenienie, oziębienie i
lepkość skóry, suchość w ustach, reakcje nadwrażliwości, utratę napięcia mięśniowego i zniesienie

odruchów przechodzące w otępienie, czasem bradykardię, tachykardię, arytmię i obniżenie lub zmiany
ciśnienia tętniczego, sporadycznie – przede wszystkim u dzieci – obserwowano skurcz naczyń
mózgowych.
Ciężkie zatrucie może prowadzić do bezdechu, zapaści krążeniowej, zatrzymania akcji serca i zgonu.

Postępowanie
Zasadniczo leczenie powinno być objawowe: należy przywrócić odpowiednią wymianę oddechową,
zapewniając drożność dróg oddechowych i stosując mechaniczną wentylację.
Po zastosowaniu kodeiny w dawkach przewyższających 2 mg/kg masy ciała oraz rozwoju objawów
klinicznych, należy monitorować czynność oddechową aż do ustąpienia objawów, z gotowością do
wykonania natychmiastowej resuscytacji, zaś w przypadku braku objawów należy monitorować
czynność oddechową, przez co najmniej 5 godzin od momentu przyjęcia kodeiny.

W przypadku wystąpienia depresji oddechowej działanie kodeiny można zahamować poprzez podanie
antagonisty opioidów, tj. naloksonu (dawkowanie u dorosłych: 0,4 – 2 mg dożylnie; w razie potrzeby
dawkę można powtarzać co 2-3 min). Działanie kodeiny utrzymuje się dłużej niż działanie naloksonu.
Jeżeli mimo podania 10 mg naloksonu nie uzyskuje się pożądanego efektu, należy koniecznie
rozważyć trafność rozpoznania zatrucia opioidami.

Jeżeli niemożliwe jest zastosowanie naloksonu, wskazane jest działanie objawowe; przede wszystkim
ułożenie poszkodowanej osoby w pozycji bocznej ustalonej, sztuczna wentylacja i leczenie
przeciwwstrząsowe.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Opioidy w połączeniu z nieopioidowymi lekami przeciwbólowymi,
kodeina i paracetamol;
kod ATC: N02AJ06

Paracetamol wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Mechanizm działania nie został
jednoznacznie wyjaśniony. Wykazano, że paracetamol prowadzi w znacznie większym stopniu do
zahamowania ośrodkowej, niż obwodowej, syntezy prostaglandyn. Paracetamol hamuje także
działanie endogennych substancji pirogennych na ośrodek termoregulacji w podwzgórzu, wywierając
działanie przeciwgorączkowe.

Kodeina jest działającym ośrodkowo słabym analgetykiem. Kodeina działa poprzez receptory
opioidowe μ, aczkolwiek kodeina ma małe powinowactwo do tych receptorów, a jej działanie
przeciwbólowe jest wynikiem przekształcenia do morfiny. Wykazano, że kodeina, szczególnie
w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbólowymi, takimi jak paracetamol, jest skuteczna w leczeniu
ostrego bólu nocyceptywnego.

Połączenie paracetamolu i kodeiny było porównywane w badaniach klinicznych z różnymi lekami
przeciwbólowymi i placebo. Produkt złożony był istotnie statystycznie bardziej skuteczny niż placebo.
Niektóre badania wykazały, że skuteczność przeciwbólowa połączenia jest większa niż skuteczność
obu substancji w monoterapii, pod warunkiem nie przekroczenia odpowiedniego poziomu ryzyka.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Paracetamol
U ludzi, wchłanianie paracetamolu po podaniu doustnym jest szybkie (maksymalne stężenie
w surowicy występuje w ciągu 0,5-1,5 godziny od przyjęcia) i całkowite. Jego całkowita dostępność
biologiczna wynosi między 65 a 89%. Wskazuje to na obecność efektu pierwszego przejścia

w wysokości 20% do 40%. Zastosowanie na pusty żołądek jest związane ze zwiększonym
wchłanianiem, nie ma jednak wpływu na dostępność biologiczną. W przypadku jednoczesnego
spożycia posiłku wchłanianie paracetamolu jest mniejsze a stężenia w osoczu istotnie zmniejszone.
W niewielkim stopniu wiąże się on z białkami osocza, jednakże w większym stopniu w przypadku
przedawkowania – w wyjątkowych przypadkach do ponad 50%. Jego metabolizm enzymatyczny
zachodzi głównie w wątrobie, przede wszystkim poprzez bezpośrednie sprzęganie z kwasami
glukuronowym i siarkowym (odpowiednio 55% i 35%). Powstaje także niewielka ilość p-aminofenolu
i pochodnych N-hydroksy, które są następnie przekształcane do nietoksycznych dla tkanek imin
chinonowych. Są one wiązane z glutationem w sposób zależny od dawki.

Metabolity są wydalane przez nerki. Mniej niż 5% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej.
Całkowity klirens wynosi około 350 ml/min. Czas połowicznej eliminacji z osocza wynosi
1,5-2,5 godziny. Całkowita eliminacja zachodzi w ciągu 24 godzin. Szczyt działania i średni czas
działania (4-6 godzin) koreluje mniej więcej ze stężeniem w osoczu. Paracetamol przenika przez
łożysko i pojawia się w mleku matek karmiących. Po jednorazowym podaniu dawki wynoszącej
650 mg średnie stężenie mierzone w mleku wynosiło 11 μg/ml. U osób w wieku powyżej 65 lat
obserwowano istotne zmniejszenie klirensu osoczowego kreatyniny.

Kodeina
Wchłanianie kodeiny po podaniu doustnym jest szybkie. Jej dostępność biologiczna po podaniu
doustnym (w porównaniu z dawką podawaną domięśniowo) wynosi jedynie około 54%, z uwagi na
silny efekt pierwszego przejścia przez wątrobę. Maksymalne stężenia w osoczu osiągane są po około
1 godzinie. Stopień wiązania z białkami osocza wynosi 25-30%.

Kodeina przenika do krwiobiegu płodu. Po zastosowaniu dużych dawek, istotne farmakologicznie
stężenie kodeiny obserwowano w mleku matek karmiących. Metabolizm zachodzi w wątrobie (ze
znaczną zmiennością osobniczą).

Kodeina jest metabolizowana głównie na drodze glukuronidacji do 6-glukuronidu kodeiny. Mniejszy
szlak metabolizmu obejmuje O-demetylację prowadząc do powstania morfiny, N-demetylację do
norkodeiny oraz zarówno O- jak i N-demetylację do normorfiny. Morfina i norkodeina są następnie
przekształcane w glukurokoniugaty. Czas połowicznej eliminacji wynosi 3-5 godzin; w przypadku
niewydolności nerek ulega wydłużeniu do 9-18 godzin, jest wolniejszy także u osób starszych.
Niezmieniona kodeina (około 10% kodeiny) oraz jej metabolity są głównie wydalane drogami
moczowymi w ciągu 48 godzin (84,4±15,9%). O-demetylacja kodeiny do morfiny jest katalizowana
przez izoenzym 2D6 cytochromu P450 (CYP2D6), który wykazuje polimorfizm genetyczny, mogący
mieć wpływ na skuteczność i toksyczność kodeiny. Polimorfizm genetyczny CYP2D6 prowadzi do
fenotypów o bardzo szybkim, szybkim i wolnym metabolizmie.

Szczególne grupy
Osoby o wolnym i bardzo szybkim metabolizmie w odniesieniu do CYP2D6
W wyniku różnic genetycznych około 7% populacji kaukaskiej nie posiada czynnego enzymu
CYP2D6, a osoby te nazywane są osobami o wolnymi metabolizmie. U tych pacjentów efekt
leczniczy może być mniej zaznaczony, ponieważ nie jest tworzona morfina. Około 5,5% populacji
rasy kaukaskiej to osoby o bardzo szybkim metabolizmie. Osoby o bardzo szybkim metabolizmie
mają dwie lub więcej kopii genów kodujących enzym CYP2D6 i dlatego wykazują znacząco
zwiększoną aktywność CYP2D6. U tych pacjentów występują większe stężenia morfiny w osoczu
i z tego względu istnieje większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z morfiną
(patrz punkty 4.4 i 4.6). Szczególnie istotne jest uwzględnienie tego u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek, które mogą prowadzić do zwiększenia stężenia aktywnego metabolitu 6-glukuronidu
morfiny. Odmianę genetyczną enzymu CYP2D6 można określić za pomocą genotypowania.

Paracetamol i kodeinę charakteryzuje porównywalny stopień wchłaniania i czas do osiągnięcia
maksymalnych stężeń w osoczu, podobny czas działania, różny natomiast i wzajemnie się
uzupełniający mechanizm działania; stadia transformacji biologicznej nie kolidują ze sobą oraz nie

obserwowano też wzajemnego hamowania na etapie eliminacji przez nerki. Na różnych modelach
zwierzęcych obserwowano addycyjne działanie przeciwbólowe.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Konwencjonalne badania dla paracetamolu zgodne z aktualnie obowiązującymi standardami
dotyczącymi oceny toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie są dostępne.
Paracetamol i fosforan kodeiny należą do substancji czynnych o ugruntowanym zastosowaniu
w produktach leczniczych, o dobrze udokumentowanym profilu bezpieczeństwa. Wyniki badań
nieklinicznych nie wnoszą dodatkowo żadnych znaczących informacji o zastosowaniu
terapeutycznym.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

celuloza mikrokrystaliczna
skrobia żelowana, kukurydziana
kroskarmeloza sodowa
powidon K-30
kwas stearynowy
krzemionka koloidalna bezwodna

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Biały, nieprzezroczysty blister z folii PVC/PVDC/Aluminium w pudełku.
Wielkości opakowań: 10, 20, 30, 60, 100 tabletek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Bez specjalnych wymagań.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Zentiva k.s., U kabelovny 130, Dolní Mĕcholupy, 102 37 Praga 10, Republika Czeska.

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr: 14985

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 1 grudnia 2008
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 13 stycznia 2013

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

04/2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.