# Vemonis Ultra

> Metamizol + Kofeina + Drotaweryna · 400 mg + 60 mg + 80 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Vemonis Ultra
- **Nazwa powszechna:** Metamizolum natricum + Coffeinum + Drotaverini hydrochloridum
- **Substancja czynna:** [Metamizol + Kofeina + Drotaweryna](https://apteka.online/odpowiedniki/metamizolum-natricum)
- **Moc:** 400 mg + 60 mg + 80 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** OTC
- **Kod ATC:** N02BB52
- **Liczba opakowań:** 6
- **Numer pozwolenia:** 27138
- **Podmiot odpowiedzialny:** Adamed Pharma S.A.
- **Producent:** Adamed Pharma S.A., Polska
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbolowe/vemonis-ultra-tabl-powl-400-mg-60-mg-80-mg-adamed
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwbolowe/vemonis-ultra-tabl-powl-400-mg-60-mg-80-mg-adamed.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/46372/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/46372/characteristic

## Dostępne opakowania (6)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 4 tabl. | 5900411013789 | OTC | — | Brak danych | — |
| 6 tabl. | 5909991486358 | OTC | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 8 tabl. | 5900411013796 | OTC | — | Brak danych | — |
| 12 tabl. | 5909991486365 | OTC | — | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 24 tabl. | 5909991486372 | OTC | — | Brak danych | — |
| 60 tabl. | 5909991486389 | OTC | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Vemonis Ultra i w jakim celu się go stosuje?
Lek Vemonis Ultra jest przeznaczony do stosowania u osób dorosłych do objawowego leczenia:
• bólów związanych ze stanami skurczowymi mięśni gładkich o nasileniu od łagodnego poprzez
umiarkowane do silnego:
- układu moczowo - płciowego (kolka nerkowa, bolesne miesiączkowanie),
- przewodu pokarmowego (kolka jelitowa, zespół jelita drażliwego),
- dróg żółciowych (zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie przewodów żółciowych).
• bólu różnego pochodzenia o umiarkowanym nasileniu,
gdy zastosowanie innych leków jest przeciwwskazane lub nieskuteczne.

Vemonis Ultra jest lekiem złożonym o działaniu przeciwbólowym. Metamizol sodu ma działanie
przeciwbólowe, kofeina działa pobudzająco na układ nerwowy oraz działa rozszerzająco na naczynia
krwionośne, a drotaweryny chlorowodorek działa rozkurczowo na mięśnie gładkie.
Jeśli nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy zwrócić się do lekarza.

### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Vemonis Ultra
Kiedy nie przyjmować leku Vemonis Ultra:
- jeśli u pacjenta w przeszłości wystąpiło znaczne zmniejszenie liczby białych krwinek zwanych
granulocytami, spowodowane przez metamizol lub inne podobne leki zwane pirazolonami lub
pirazolidynami;
- jeśli u pacjenta występuje zaburzenie czynności szpiku kostnego lub schorzenie, które wpływa na
sposób wytwarzania lub działania komórek krwi;
- jeśli pacjent ma uczulenie na metamizol, kofeinę, drotawerynę, pochodne pirazolonu (np. fenazon,
propyfenazon) lub pirazolidyn (np. fenylobutazon, oksyfenbutazon) lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjent ma astmę lub nietolerancję związaną z przyjmowaniem niektórych leków
przeciwbólowych, takich jak: salicylany, paracetamol, diklofenak, ibuprofen, indometacyna czy
naproksen, objawiające się np. skurczem oskrzeli, pokrzywką, katarem, obrzękiem
naczynioruchowym;
- jeśli pacjent cierpi na ciężką niewydolność nerek lub wątroby;
- jeśli pacjent cierpi na ciężką niewydolność serca;
- jeśli pacjent ma blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia;
- jeśli pacjent cierpi na pewne schorzenia metaboliczne (porfiria, niedobór dehydrogenazy glukozo-
6-fosforanowej);
- jeśli pacjent ma niedokrwistość;
- jeśli pacjent jest w wieku poniżej 18 lat;
- jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią;
- jeśli u pacjenta stwierdzono nadwrażliwość na soję lub orzeszki ziemne (lek zawiera lecytynę
sojową).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Vemonis Ultra należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli pacjent ma astmę lub nietolerancję związaną z przyjmowaniem niektórych leków
przeciwbólowych (patrz punkt Kiedy nie przyjmować leku Vemonis Ultra) objawiającą się
pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym, w szczególności jeśli towarzyszy jej polipowate
zapalenie błony śluzowej nosa i zatok;
- jeśli pacjent ma astmę oskrzelową, szczególnie przy jednoczesnym występowaniu zapalenia
zatok przynosowych i polipów w nosie;
- jeśli pacjent ma uczulenie, atopię może dojść do wstrząsu anafilaktycznego. Dlatego podczas
stosowania metamizolu zaleca się zachować szczególną ostrożność u pacjentów z astmą lub
atopią (patrz też punkt Kiedy nie przyjmować leku Vemonis Ultra);
- jeśli pacjent ma przewlekłą pokrzywkę;
- jeśli pacjent ma nietolerancję niektórych barwników (np. tartrazyna) lub konserwantów (np.
benzoesany);
- jeśli pacjent cierpi na nietolerancję alkoholu objawiającą się kichaniem, łzawieniem oczu
i silnym zaczerwienieniem skóry twarzy w reakcji nawet na niewielkie ilości alkoholu; może
to wskazywać na nierozpoznaną wcześniej astmę związaną z przyjmowaniem niektórych leków
przeciwbólowych (patrz punkt Kiedy nie przyjmować leku Vemonis Ultra);
- jeśli pacjent ma niskie ciśnienie krwi, problemy z krążeniem, doświadczył utraty płynów
z organizmu lub odwodnienia;
- jeśli pacjent ma nadciśnienie tętnicze;
- jeśli pacjent ma wysoką gorączkę;
- jeśli pacjent ma problemy z nerkami lub wątrobą;
- jeśli pacjent jest w wieku powyżej 65 lat, w złym ogólnym stanie zdrowia lub z niewydolnością
nerek;
- jeśli u pacjenta występuje nadwrażliwość na inne substancje;
- jeśli pacjent cierpi na dziedziczną nietolerancję galaktozy, brak laktazy lub zespół złego
wchłaniania glukozy-galaktozy.

W przypadku wątpliwości czy powyższe okoliczności dotyczą pacjenta, należy skonsultować się
z lekarzem prowadzącym przed rozpoczęciem stosowania leku Vemonis Ultra.

Nieprawidłowo mała liczba białych krwinek (agranulocytoza)
Lek Vemonis Ultra może powodować agranulocytozę, czyli bardzo małą liczbę pewnego rodzaju
białych krwinek zwanych granulocytami, które odgrywają ważną rolę w zwalczaniu zakażeń (patrz
punkt 4). Należy przerwać przyjmowanie metamizolu i natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli
wystąpią następujące objawy, ponieważ mogą one wskazywać na możliwą agranulocytozę: dreszcze,
gorączka, ból gardła i bolesne owrzodzenia błony śluzowej, zwłaszcza w jamie ustnej, nosie i gardle
lub w okolicy narządów płciowych lub odbytu.

Lekarz zleci badanie laboratoryjne w celu sprawdzenia liczby krwinek u pacjenta. Jeśli metamizol jest
przyjmowany na gorączkę, niektóre objawy rozwijającej się agranulocytozy mogą pozostać
niezauważone. Podobnie objawy mogą być również maskowane, jeśli pacjent otrzymuje antybiotyki.

Agranulocytoza może rozwinąć się w dowolnym momencie podczas stosowania leku Vemonis Ultra,
a nawet przez niedługi czas po zaprzestaniu przyjmowania metamizolu.

Agranulocytoza może wystąpić nawet jeśli metamizol był podawany wcześniej bez powikłań.

Nieprawidłowa liczba płytek krwi i innych komórek krwi
Metamizol może wywołać małopłytkowość objawiającą się zwiększoną podatnością na krwawienie,
występowaniem krwawych wybroczyn na skórze i błonach śluzowych. W razie wystąpienia objawów
małopłytkowości, pacjent natychmiast powinien odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.

Podczas leczenia może wystąpić także poważne zmniejszenie liczby czerwonych i białych krwinek,
jak również płytek krwi, nazywane pancytopenią. Pacjenci powinni niezwłocznie zgłosić się do
lekarza, jeśli podczas leczenia lekiem Vemonis Ultra wystąpią objawy takie jak: złe samopoczucie,
zakażenie, uporczywa gorączka, siniaki, krwawienie, bladość. Jeśli badanie krwi wykaże odchylenia w
zakresie ilości krwinek lub płytek krwi, należy natychmiast przerwać leczenie i monitorować ilość
krwinek i płytek krwi tak długo aż wrócą one do normy.

Dolegliwości dotyczące wątroby
U pacjentów przyjmujących metamizol występowały przypadki zapalenia wątroby, którego objawy
pojawiały się w okresie od kilku dni do kilku miesięcy po rozpoczęciu leczenia.
Należy przerwać stosowanie leku Vemonis Ultra i skontaktować się z lekarzem, jeśli u pacjenta
wystąpią dolegliwości dotyczące wątroby, takie jak: złe samopoczucie (nudności lub wymioty),
gorączka, uczucie zmęczenia, utrata apetytu, ciemne zabarwienie moczu, jasno zabarwione stolce,
zażółcenie skóry lub białkówek oczu, swędzenie, wysypka lub ból w górnej części brzucha. Lekarz
skontroluje u pacjenta prawidłowość funkcjonowania wątroby.
Pacjent nie powinien przyjmować leku Vemonis Ultra, jeśli stosował wcześniej jakiekolwiek produkty
lecznicze zawierające metamizol i miał dolegliwości ze strony wątroby.

Ciężkie reakcje skórne
Istnieje ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji skórnych charakteryzujących się występowaniem pęcherzy
na skórze i błonach śluzowych – pęcherzowy rumień wielopostaciowy, czyli Zespół Stevensa-Johnsona
(SJS), toksyczna martwica naskórka, czyli Zespół Leyella (TEN), reakcje polekowe z eozynofilią
i objawami ogólnymi (zespół DRESS). Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów
związanych z ciężkimi reakcjami skórnymi wymienionymi w punkcie 4, należy natychmiast przerwać
i nie wznawiać leczenia lekiem Vemonis Ultra. Pacjenci powinni także niezwłocznie zgłosić się do
lekarza. Lek Vemonis Ultra nie powinien być stosowany przez pacjentów z nadwrażliwością na
składniki tego leku (dokładny opis przeciwskazań znajduje się powyżej w punkcie Kiedy nie
przyjmować leku Vemonis Ultra).

Ciężka reakcja alergiczna
Ciężka reakcja alergiczna, nazywana reakcją anafilaktyczną, charakteryzuje się wystąpieniem
np. obrzęku twarzy i gardła, uogólnioną pokrzywką, skurczem oskrzeli i może zagrażać życiu. Dlatego

też lek Vemonis Ultra nie powinien być stosowany przez pacjentów z nadwrażliwością na składniki
tego leku czy przez pacjentów z historią reakcji alergicznych po zastosowaniu innych leków
przeciwbólowych (dokładny opis przeciwskazań znajduje się powyżej w Kiedy nie przyjmować leku
Vemonis Ultra). Pacjenci wykazujący reakcję anafilaktyczną lub inną immunologiczną reakcję na
metamizol są także narażeni na podobną reakcję na inne pirazolony i pirazolidyny.

Obniżenie ciśnienia tętniczego krwi
Lek Vemonis Ultra może powodować obniżenie ciśnienia tętniczego krwi (niedociśnienie), które jest
prawdopodobnie zależne od dawki. Ryzyko wystąpienia poważnego niedociśnienia wzrasta u osób
z wcześniej występującym niskim ciśnieniem krwi, problemami z krążeniem oraz u osób, u których
doszło do utraty płynów z organizmu lub u których występuje odwodnienie (patrz powyżej). U takich
osób lek Vemonis Ultra należy stosować z zachowaniem ostrożności i jedynie po konsultacji z lekarzem.

Osoby w podeszłym wieku
Patrz punkt 3.

Osoby mające problemy z nerkami lub wątrobą
Patrz punkt 3.

Pacjenci z innymi uczuleniami
Pacjenci z uczuleniem (objawiającym się np. jako zmiany skórne lub świąd) na inne substancje (np.
suplementy, konserwanty) powinni stosować lek Vemonis Ultra z zachowaniem ostrożności.

Ze względu na kofeinę zawartą w leku należy unikać nadmiernego spożywania kofeiny (np. kawy,
herbaty i niektórych innych napojów) w trakcie przyjmowania tego leku.
Leku nie należy stosować tuż przed pójściem spać.

Dzieci i młodzież
Leku Vemonis Ultra nie stosować u osób w wieku poniżej 18 lat (patrz Kiedy nie przyjmować leku
Vemonis Ultra w punkcie 2).

Lek Vemonis Ultra a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Podczas stosowania leku Vemonis Ultra z innymi lekami należy wziąć pod uwagę następujące
oddziaływania:
- Cyklosporyna (stosowana w leczeniu pacjentów po przeszczepach) – należy kontrolować
poziom cyklosporyny w surowicy, gdyż może on ulec zmniejszeniu na skutek oddziaływania
z metamizolem;
- Metotreksat (lek stosowany w leczeniu pewnych typów nowotworów) – metamizol może
zwiększać toksyczność metotreksatu względem szpiku kostnego (miejsca gdzie powstają nowe
komórki krwi), szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Dlatego też, należy unikać
jednoczesnego stosowania metotreksatu i leku Vemonis Ultra;
- Kwas acetylosalicylowy – metamizol może zmniejszać działanie antyagregacyjne niskich
dawek kwasu acetylosalicylowego. Pacjenci przyjmujący niskie dawki kwasu
acetylosalicylowego w profilaktyce chorób serca powinni stosować lek Vemonis Ultra
z zachowaniem ostrożności;
- Bupropion (antydepresant i lek wspomagający rzucanie palenia) – metamizol może zmniejszać
stężenie bupropionu we krwi. Dlatego też, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego
stosowania leku Vemonis Ultra i bupropionu;
- Efawirenz (lek stosowany w leczeniu zakażenia HIV (AIDS)) – metamizol może zmniejszyć
stężenie tego leku w osoczu i ograniczyć jego skuteczność kliniczną;
- Metadon (lek stosowany w leczeniu uzależnienia od niedozwolonych środków odurzających
(tzw. opioidów)) – metamizol może zmniejszyć stężenie tego leku w osoczu i ograniczyć jego
skuteczność kliniczną;

- Walproinian (lek stosowany w leczeniu padaczki lub zaburzenia afektywnego
dwubiegunowego) – metamizol może zmniejszyć stężenie tego leku w osoczu i ograniczyć jego
skuteczność kliniczną;
- Takrolimus (lek stosowany w zapobieganiu odrzucenia narządu u pacjentów po
przeszczepieniu) – metamizol może zmniejszyć stężenie tego leku w osoczu i ograniczyć jego
skuteczność kliniczną;
- Sertralina (lek stosowany w leczeniu depresji) – metamizol może zmniejszyć stężenie tego leku
w osoczu i ograniczyć jego skuteczność kliniczną;
- Leki metabolizowane przez wątrobę (np. klarytromycyna, etynyloestradiol, sertralina) – kofeina
może powodować wzrost ich stężenia we krwi;
- Salicylany – kofeina może zwiększać ich wchłanianie;
- Cymetydyna (lek zmniejszający ilość kwasu w żołądku), doustne środki antykoncepcyjne,
cyprofloksacyna i enoksacyna (stosowane w leczeniu infekcji), meksyletyna (stosowany
w leczeniu zaburzeń rytmu serca) – leki te mogą zwiększać stężenie kofeiny we krwi;
- Środki zwiotczające mięśnie – niektóre środki zwiotczające mięśnie blokują metabolizm
kofeiny, dlatego też łączne stosowanie leku Vemonis Ultra z tymi lekami nie jest zalecane;
- Nikotyna –zwiększa wydalanie kofeiny;
- Disulfiram (stosowany w leczeniu alkoholizmu), etynyloestradiol (stosowany w leczeniu
zaburzeń miesiączkowania i jako antykoncepcja) – mogą zwiększać efekt działania kofeiny;
- Lewodopa (stosowana w objawowym leczeniu choroby Parkinsona) – efekt działania lewodopy
może zostać zmniejszony, dlatego też podczas jednoczesnego stosowania leku Vemonis Ultra
i lewodopy drżenia i sztywność mogą ulec pogorszeniu u pacjentów z chorobą Parkinsona.

Vemonis Ultra z alkoholem
Jednoczesne spożywanie alkoholu może wpływać na koncentrację i czas reakcji (patrz Prowadzenie
pojazdów i obsługiwanie maszyn).

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie przyjmować leku Vemonis Ultra w okresie ciąży i karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
W zalecanym zakresie dawkowania, nie stwierdzono wpływu leku Vemonis Ultra na koncentrację i czas
reakcji. Jednak w przypadku wyższych dawek metamizolu lub po spożyciu alkoholu, koncentracja i czas
reakcji mogą się pogorszyć lub drotaweryna może wywołać zawroty głowy, kofeina zaś nadaktywność
psychoruchową i zdenerwowanie albo wyczerpanie, co stwarza zagrożenie w sytuacjach, gdy są one
szczególnie ważne (na przykład podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn).

Lek zawiera laktozę jednowodną, lecytynę sojową i sód

Lek Vemonis Ultra zawiera laktozę jednowodną
Jeżeli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się
z lekarzem lub farmaceutą przed przyjęciem leku.
Lek Vemonis Ultra zawiera lecytynę sojową
Nie stosować tego leku w przypadku uczulenia na orzeszki ziemne lub soję.
Lek Vemonis Ultra zawiera sód
Każda tabletka powlekana zawiera 27,6 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej
tabletce, co odpowiada 1,4% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób
dorosłych.

### 3. Jak przyjmować lek Vemonis Ultra?
Ten lek należy zawsze przyjmować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta, lub według
zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dorośli
Zalecana dawka dla dorosłych to 1 tabletka dwa lub trzy razy na dobę. Maksymalna dzienna dawka to
3 tabletki.

Dzieci i młodzież
Leku Vemonis Ultra nie stosować u osób w wieku poniżej 18 lat (patrz Kiedy nie przyjmować leku
Vemonis Ultra w punkcie 2).

Osoby w podeszłym wieku i pacjenci w złym ogólnym stanie zdrowia lub z niewydolnością nerek (patrz
też „Kiedy nie przyjmować leku Vemonis Ultra” i „Ostrzeżenia i środki ostrożności” w punkcie 2)
U osób w podeszłym wieku, pacjentów osłabionych i pacjentów z pogorszeniem czynności nerek dawkę
metamizolu należy zmniejszyć ze względu na możliwość wydłużenia czasu wydalania produktów
rozkładu metamizolu.
U osób w podeszłym wieku ze złym ogólnym stanem zdrowia i zmniejszonym klirensem kreatyniny
zaleca się stosowanie niższej dawki drotaweryny z powodu wolnego metabolizmu tej substancji
czynnej.
Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby (patrz też „Kiedy nie przyjmować leku Vemonis
Ultra” i „Ostrzeżenia i środki ostrożności” w punkcie 2).
Ze względu na zmniejszenie szybkości eliminacji metamizolu u pacjentów z zaburzeniem czynności
nerek lub wątroby należy unikać wielokrotnego podawania dużych dawek metamizolu. W przypadku
krótkotrwałego stosowania zmniejszenie dawki metamizolu nie jest wymagane. Brak jest doświadczeń
związanych z długotrwałym stosowaniem metamizolu.

Sposób podawania
Podanie doustne.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Vemonis Ultra
Po przyjęciu bardzo wysokich dawek, usuwanie z organizmu nieszkodliwego metabolitu może
powodować czerwone zabarwienie moczu.
Ostre przedawkowanie może powodować nudności, wymioty, ból brzucha, pogorszenie się czynności
nerek lub ostrą niewydolność nerek, rzadziej objawy ze strony centralnego układu nerwowego (zawroty
głowy, senność, śpiączka, drgawki), a także obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Pacjenci mogą
odczuwać także dyskomfort w klatce piersiowej, nerwowość, drażliwość, drżenie, skurcze mięśni, ból
głowy, bezsenność, uczucie lęku, euforię, splątanie, dezorientację lub pobudzenie. Można
zaobserwować również kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca i problemy z pracą serca, które mogą
powodować omdlenia i zatrzymanie akcji serca. Przedawkowanie kofeiny może spowodować
następujące objawy: ból w nadbrzuszu, wymioty, diurezę, tachykardię lub zaburzenia rytmu serca,
pobudzenie układu nerwowego (bezsenność, niepokój, pobudzenie, pobudzenie psychoruchowe,
nerwowość, drżenia i drgawki).
Nie są znane przypadki przedawkowania drotaweryny.

W razie przyjęcia zbyt dużej dawki leku Vemonis Ultra należy powiedzieć o tym lekarzowi lub
farmaceucie albo skontaktować się z najbliższym szpitalnym oddziałem pomocy doraźnej w celu
uzyskania dalszych porad.

Pominięcie przyjęcia leku Vemonis Ultra
W razie pominięcia dawki leku należy ją przyjąć zaraz po przypomnieniu sobie, chyba że nadszedł czas
na kolejną dawkę. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ze względu na zagrożenie życia lek należy natychmiast odstawić i wezwać pomoc lekarską w razie
pojawienia się ciężkich reakcji uczuleniowych (anafilaktycznych).

Rzadko występujące działania niepożądane (rzadziej niż u 1 na 1 000 pacjentów):
- obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, który może powodować utrudnienie połykania lub
oddychania;
- zmiany skórne i śluzówkowe, jak: świąd, pieczenie, zaczerwienienie, wysypka, pokrzywka.

Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):
- ciężki skurcz oskrzeli.

Działanie niepożądane występujące z częstością nieznaną (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych):
- wstrząs anafilaktyczny (zagrażające życiu zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, osłabienie,
omdlenie) (patrz Ostrzeżenia i środki ostrożności w punkcie 2).

Należy natychmiast odstawić lek i zgłosić się do lekarza, w razie pojawienia się następujących ciężkich
działań niepożądanych:
Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):
- agranulocytoza (całkowity lub prawie całkowity zanik granulocytów we krwi), która może
prowadzić do zgonu objawiająca się: wysoką gorączką, dreszczami, bólem gardła,
trudnościami w połykaniu oraz stanami zapalnymi błony śluzowej jamy ustnej, nosa, gardła,
narządów płciowych i odbytnicy, podwyższonym OB, nie zawsze prawidłowymi wartościami
hemoglobiny, erytrocytów i płytek krwi, choć najczęściej są one w normie, nieznacznie
powiększonymi węzłami chłonnymi oraz śledzioną, choć najczęściej są bez zmian;
- pancytopenia (znaczne zmniejszenie ilości wszystkich komórek krwi: czerwonych i białych
krwinek oraz płytek krwi, objawiające się ogólnym złym samopoczuciem, gorączką, objawami
zakażenia, krwiakami, krwawieniami, bladością skóry) (patrz Ostrzeżenia i środki ostrożności
w punkcie 2);
- niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość aplastyczna, uszkodzenie szpiku, niekiedy
kończące się zgonem. U pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej lek
może wywołać hemolizę krwinek;
- zmniejszenie ilości płytek krwi (małopłytkowość, zwykle objawiająca się jako zwiększona
podatność na krwawienie, występowanie krwawych wybroczyn na skórze i błonach
śluzowych).

Działanie niepożądane występujące z częstością nieznaną (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych):
- pęcherzowy rumień wielopostaciowy - zespół Stevensa-Johnsona (pęcherze przechodzące
w nadżerki, na błonach śluzowych jamy ustnej, spojówek, narządów płciowych);
- ciężkie reakcje skórne, w tym toksyczna nekroliza naskórka - zespół Lyella (zmiany
rumieniowo-pęcherzowe w obrębie skóry i błon śluzowych prowadzące do spełzania dużych
powierzchni naskórka i obnażenia dużych powierzchni skóry) (patrz Ostrzeżenia i środki
ostrożności w punkcie 2);
- ostra uogólniona osutka krostkowa;
- pęcherze skóry (pęcherzyca);

- ostra niewydolność nerek mogąca przebiegać z wydalaniem małej ilości moczu (oliguria),
zatrzymaniem wydalania moczu (anuria) lub nadmiarem białek w moczu (białkomocz), ostre
śródmiąższowe zapalenie nerek, czerwone zabarwienie moczu;
- zespół Kounisa (ostry zespół wieńcowy);
- uszkodzenie wątroby;
- nadmierne zmniejszenie ciśnienia tętniczego (występuje z częstością dla metamizolu - nieznaną,
dla drotaweryny – rzadko; patrz Ostrzeżenia i środki ostrożności w punkcie 2);
- astma analgetyczna (patrz „Kiedy nie stosować leku Vemonis Ultra” w punkcie 2), napady
astmy.

Należy przerwać przyjmowanie leku Vemonis Ultra i natychmiast zwrócić się po pomoc lekarską,
jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów:
złe samopoczucie (nudności lub wymioty), gorączka, uczucie zmęczenia, utrata apetytu, ciemne
zabarwienie moczu, jasno zabarwione stolce, zażółcenie skóry lub białkówek oczu, swędzenie, wysypka
lub ból w górnej części brzucha. Mogą to być objawy uszkodzenia wątroby. Patrz też punkt 2
„Ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Inne działania niepożądane:
Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów) występują:
- wysypka polekowa (przemijająca wysypka różnego typu: grudkowa, plamista, krostkowa,
rumieniowa).

Rzadko (rzadziej niż u 1 na 1 000 pacjentów) występują:
- zmiany skórne grudkowo-plamkowe;
- leukopenia (zmniejszenie liczby krwinek białych we krwi);
- bezsenność (związana z drotaweryną);
- drżenie;
- kołatanie serca.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- zaburzenia żołądkowo-jelitowe, wrzody trawienne i krwawienie, wymioty, zgaga, wzdęcia,
nudności, bóle brzucha, zatwardzenie, podrażnienie żołądka, biegunka, suchość w ustach;
- zapalenie wątroby, zażółcenie skóry i białkówek oczu, zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych we krwi;
- bóle i zawroty głowy;
- czerwone zabarwienie moczu (po zastosowaniu bardzo wysokich dawek metamizolu);
- zmiany w poziomie glukozy krwi (wysoki i niski poziom glukozy);
- drażliwość, bezsenność (związana z kofeiną), nerwowość, niepokój;
- nadaktywność psychoruchowa;
- zwiększenie siły kurczliwości mięśnia sercowego, nieregularny rytm serca (arytmia),
przyspieszone bicie serca (tachykardia);
- zaczerwienienie twarzy, szyi i dekoltu;
- wysypki/wykwity skórne różnego rodzaju, zmiany wysiękowe, nadmierna potliwość;
- skurcze mięśni;
- wyczerpanie;
- obniżone ciśnienie krwi;
- zespół odstawienia leku (najczęstszym objawem odstawienia kofeiny jest ból głowy),
zdenerwowanie;
- przyspieszona praca serca, zwiększony przepływ moczu, podwyższony klirens kreatyniny,
zwiększone wydalanie sodu i wapnia.

Ciężkie reakcje skórne
Należy przerwać stosowanie leku Vemonis Ultra i natychmiast zgłosić się po pomoc medyczną, jeśli
u pacjenta wystąpią którekolwiek z poniższych ciężkich działań niepożądanych:

- czerwonawe, płaskie plamy na tułowiu w kształcie tarczy celowniczej lub okrągłe, często
z pęcherzami w środku, łuszczenie się skóry, owrzodzenia w jamie ustnej, gardle, nosie, na
narządach płciowych i w obrębie oczu. Występowanie takich poważnych wysypek skórnych
może poprzedzać gorączka i objawy grypopodobne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne
martwicze oddzielenie się naskórka);
- rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub
zespół nadwrażliwości na leki).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Vemonis Ultra?
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30oC. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu
ochrony przed wilgocią.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po: EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Vemonis Ultra
- Substancjami czynnymi leku są: metamizol sodowy w postaci metamizolu sodowego jednowodnego,
kofeina, drotaweryny chlorowodorek.
- Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: celuloza mikrokrystaliczna (typ 112), laktoza
jednowodna, krospowidon (typ A), talk, magnezu stearynian, alkohol poliwinylowy, tytanu
dwutlenek (E 171), żelaza tlenek żółty (E 172), lecytyna sojowa, guma ksantan.

Jak wygląda Vemonis Ultra i co zawiera opakowanie
Tabletki powlekane, żółtawe, owalne, z wygrawerowanym napisem „80” po jednej stronie.
Blistry z folii PA/Aluminium/PVC/Aluminium zawierające 4, 6, 8, 12 lub 24 tabletki powlekane
w tekturowym pudełku.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Podmiot odpowiedzialny
Adamed Pharma S.A.
Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A
05-152 Czosnów
tel.: +48 22 732 77 00

Wytwórca
Adamed Pharma S.A.
ul. Marszałka J. Piłsudskiego 5
95-200 Pabianice

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Vemonis Ultra, 400 mg + 60 mg + 80 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
Każda tabletka powlekana zawiera 400 mg metamizolu sodowego (Metamizolum natricum) w postaci
metamizolu sodowego jednowodnego, 60 mg kofeiny (Coffeinum) oraz 80 mg drotaweryny
chlorowodorku (Drotaverini hydrochloridum).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:
każda tabletka powlekana zawiera:
- 121,3 mg laktozy jednowodnej;
- 0,72 mg lecytyny sojowej;
- 27,6 mg sodu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Tabletka powlekana.
Żółtawa, owalna, z wygrawerowanym napisem „80” po jednej stronie.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
#### 4.1 Wskazania do stosowania
Produkt leczniczy Vemonis Ultra jest przeznaczony do stosowania u osób dorosłych do objawowego
leczenia:
• bólów związanych ze stanami skurczowymi mięśni gładkich o nasileniu od łagodnego poprzez
umiarkowane do silnego:
- układu moczowo - płciowego (kolka nerkowa, bolesne miesiączkowanie),
- przewodu pokarmowego (kolka jelitowa, zespół jelita drażliwego),
- dróg żółciowych (zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie przewodów żółciowych),
• bólu różnego pochodzenia o umiarkowanym nasileniu,
gdy zastosowanie innych leków jest przeciwwskazane lub nieskuteczne.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie
Zalecana dawka dla dorosłych to 1 tabletka dwa lub trzy razy na dobę. Maksymalna dobowa dawka to
3 tabletki.
Jeśli nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy zwrócić się do lekarza.

Dzieci i młodzież
Patrz punkt 4.3.

Szczególne grupy pacjentów
Osoby w podeszłym wieku, pacjenci osłabieni oraz pacjenci ze zmniejszoną wartością klirensu
kreatyniny (patrz też punkt 4.3)
U osób w podeszłym wieku, pacjentów osłabionych i pacjentów ze zmniejszoną wartością klirensu
kreatyniny dawkę metamizolu należy zmniejszyć ze względu na możliwość wydłużenia czasu
eliminacji z organizmu produktów metabolizmu metamizolu.
U osób w podeszłym wieku ze złym ogólnym stanem zdrowia i zmniejszonym klirensem kreatyniny,
zaleca się stosowanie niższej dawki drotaweryny z powodu wolnego metabolizmu tej substancji
czynnej.

Zaburzenia czynności wątroby i nerek (patrz też punkt 4.3)
W przypadku zaburzenia czynności nerek lub wątroby szybkość eliminacji metamizolu jest
zmniejszona, dlatego należy unikać wielokrotnego podawania dużych jego dawek. Nie ma
konieczności zmniejszenia dawki metamizolu, gdy produkt stosowany jest przez krótki czas.
Dotychczasowe doświadczenia związane z długotrwałym stosowaniem metamizolu u pacjentów z
ciężkim zaburzeniem wątroby i nerek są niewystarczające.

Sposób podawania
Podanie doustne.

#### 4.3 Przeciwwskazania
- Stwierdzona w wywiadzie agranulocytoza indukowana przez metamizol, inne pirazolony lub
pirazolidyny;
- Zaburzenia czynności szpiku kostnego lub choroby układu krwiotwórczego;
- Nadwrażliwość na metamizol, kofeinę, drotawerynę, pochodne pirazolonu (np. fenazon,
propyfenazon), pirazolidyn (np. fenylobutazon, oksyfenbutazon) lub na którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1;
- Astma lub nietolerancja występujące po stosowaniu leków przeciwbólowych, takich jak
salicylany, paracetamol, diklofenak, ibuprofen, indometacyna czy naproksen, w wywiadzie,
objawiające się np. skurczem oskrzeli, pokrzywką, katarem, obrzękiem naczynioruchowym;
- Ciężka niewydolność nerek lub wątroby;
- Ciężką niewydolność serca;
- Blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia;
- Porfiria;
- Niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej;
- Niedokrwistość;
- Wiek poniżej 18 lat;
- Ciąża i karmienie piersią (patrz punkt 4.6);
- Nadwrażliwość na soję lub orzeszki ziemne.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Metamizol

Agranulocytoza
Leczenie metamizolem może powodować agranulocytozę, która może prowadzić do zgonu (patrz
punkt 4.8). Może wystąpić nawet jeśli metamizol był podawany wcześniej bez powikłań.

Agranulocytoza wywołana metamizolem jest idiosynkratycznym działaniem niepożądanym. Nie
zależy od dawki i może wystąpić w dowolnym momencie leczenia, nawet niedługo po zaprzestaniu
stosowania metamizolu.

Pacjentów należy poinstruować, aby przerwali leczenie i natychmiast zwrócili się po pomoc
lekarską w przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów sugerujących agranulocytozę (np.
gorączka, dreszcze, ból gardła i bolesne zmiany błony śluzowej, zwłaszcza w jamie ustnej, nosie i
gardle lub w okolicy narządów płciowych lub odbytu).

Jeśli metamizol jest przyjmowany na gorączkę, niektóre objawy rozwijającej się agranulocytozy
mogą pozostać niezauważone. Podobnie objawy mogą być również maskowane u pacjentów
otrzymujących antybiotyki.

W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych sugerujących agranulocytozę
należy natychmiast wykonać pełną morfologię krwi (w tym morfologię krwi z rozmazem) i
przerwać leczenie do czasu uzyskania wyników. W przypadku potwierdzenia agranulocytozy, nie
wolno ponownie rozpoczynać leczenia (patrz punkt 4.3).

Małopłytkowość
W razie wystąpienia objawów małopłytkowości, pacjent natychmiast powinien odstawić produkt
i skontaktować się z lekarzem.

Pancytopenia
W przypadku wystąpienia pancytopenii, należy natychmiast przerwać leczenie i monitorować
morfologię krwi tak długo, aż wróci ona do normy.
Pacjent powinien niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, jeśli podczas stosowania produktu
leczniczego wystąpią objawy sugerujące zaburzenie funkcjonowania układu krwiotwórczego (takie
jak: złe samopoczucie, zakażenie, uporczywa gorączka, siniaki, krwawienie, bladość) (patrz punkt
4.8).

Ciężkie reakcje skórne
Podczas leczenia metamizolem zgłaszano występowanie ciężkich niepożądanych reakcji skórnych
(SCAR, ang. severe cutaneous adverse reactions), w tym pęcherzowy rumień wielopostaciowy, czyli
Zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna martwica naskórka, czyli Zespół Leyella (TEN) i reakcje
polekowe z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS), mogącymi zagrażać życiu lub
prowadzić do zgonu. Należy poinformować pacjenta o objawach przedmiotowych i podmiotowych
oraz ściśle obserwować, czy nie występują u niego reakcje skórne.
W przypadku pojawienia się objawów przedmiotowych i podmiotowych świadczących o wystąpieniu
tych reakcji, należy natychmiast odstawić i nie wznawiać leczenia produktem leczniczym Vemonis
Ultra. Pacjenci powinni także niezwłocznie zgłosić się do lekarza. Produkt leczniczy Vemonis Ultra
nie powinien być stosowany przez pacjentów z nadwrażliwością na składniki tego leku (patrz punkt
4.3).

Reakcja anafilaktyczna i anafilaktoidalna (patrz też punkt 4.8)
Należy poinformować pacjenta o tym, aby w przypadku wystąpienia objawów reakcji anafilaktycznej
lub anafilaktoidalnej, np. duszności, obrzęku języka, obrzęku naczynioruchowego, wysypki czy
pokrzywki natychmiast odstawił produkt i wezwał pomoc lekarską, gdyż istnieje zagrożenie życia.

Pacjenci wykazujący reakcję anafilaktyczną lub inną immunologiczną reakcję na metamizol są także
narażeni na podobną reakcję na inne pirazolony i pirazolidyny.

Pacjenci wykazujący reakcję anafilaktoidalną na metamizol są także szczególnie narażeni na podobną
reakcję na nieopioidowe leki przeciwbólowe.

Ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji anafilaktoidalnych po przyjęciu produktu zawierającego
metamizol jest znacznie podwyższone u pacjentów:
- z astmą lub nietolerancją związaną z przyjmowaniem niektórych leków przeciwbólowych
(patrz punkt 4.3) objawiającą się pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym, w szczególności
jeśli towarzyszy jej polipowate zapalenie błony śluzowej nosa i zatok;
- z astmą oskrzelową, szczególnie przy jednoczesnym występowaniu zapalenia zatok
przynosowych i polipów w nosie;
- z przewlekłą pokrzywką;
- z nietolerancją niektórych barwników (np. tartrazyna) lub konserwantów (np. benzoesany);
- z nietolerancją alkoholu objawiającą się kichaniem, łzawieniem oczu i silnym
zaczerwienieniem twarzy w reakcji nawet na niewielkie ilości alkoholu; może to wskazywać
na nierozpoznaną wcześniej astmę związaną z przyjmowaniem niektórych leków
przeciwbólowych (patrz punkt 4.3).
U pacjentów z uczuleniem może dojść do wstrząsu anafilaktycznego. Dlatego podczas stosowania
metamizolu zaleca się zachować szczególną ostrożność u pacjentów z astmą lub atopią.

Pacjentom z podwyższonym ryzykiem wystąpienia reakcji anafilaktoidalnych metamizol wolno
podawać tylko po starannym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. Jeśli zajdzie taka konieczność
należy podawać go w warunkach ścisłej kontroli lekarskiej, z zapewnieniem możliwości udzielenia
pomocy w nagłym przypadku.

Działanie hipotensyjne (patrz też punkt 4.8)
Metamizol może działać hipotensyjnie. Działanie to jest prawdopodobnie zależne od dawki i częstsze
w podaniu pozajelitowym. Ryzyko wystąpienia poważnego niedociśnienia wzrasta w przypadku:
- pacjentów z wcześniej występującym niskim ciśnieniem krwi, utratą objętości płynów
ustrojowych, odwodnieniem, niestabilnym krążeniem lub niewydolnością krążenia;
- pacjentów z bardzo wysoką gorączką.
U tych pacjentów należy rozważyć konieczność podania produktu Vemonis Ultra, a w razie
zastosowania prowadzić ścisły nadzór. Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia reakcji hipotensyjnych,
konieczne może okazać się podjęcie działań zapobiegawczych (np. wyrównanie zaburzeń krążenia).

Polekowe uszkodzenie wątroby (patrz też punkt 4.8)
U pacjentów leczonych metamizolem notowano przypadki ostrego zapalenia wątroby,
przebiegającego głównie z uszkodzeniem komórek wątrobowych i pojawiającego się w okresie od
kilku dni do kilku miesięcy po rozpoczęciu leczenia. Objawy przedmiotowe i podmiotowe obejmują
zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych w surowicy, w tym z żółtaczką, często w kontekście
reakcji nadwrażliwości na inne leki (np. wysypka skórna, dyskrazje komórek krwi, gorączka
i eozynofilia) lub z jednoczesnymi cechami zapalenia wątroby na podłożu autoimmunologicznym.
U większości pacjentów objawy ustępowały po przerwaniu leczenia metamizolem, jednak
w pojedynczych przypadkach notowano progresję do ostrej niewydolności wątroby z koniecznością
przeszczepienia tego narządu.
Mechanizm powstawania uszkodzenia wątroby na skutek stosowania metamizolu nie jest jasno
określony, ale dane wskazują na występowanie mechanizmu immunologiczno-alergicznego.
Pacjentów należy informować o konieczności kontaktu z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów
świadczących o uszkodzeniu wątroby. U takiego pacjenta należy przerwać leczenie metamizolem
i wykonać badania czynności wątroby.
Jeśli u pacjenta nastąpiło uszkodzenie wątroby podczas stosowania metamizolu, nie należy ponownie
wdrażać leczenia metamizolem, jeśli nie stwierdzono innych przyczyn uszkodzenia wątroby.

Osoby w podeszłym wieku, pacjenci osłabieni, pacjenci ze zmniejszoną wartością klirensu kreatyniny
oraz pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek.
Patrz punkt 4.2 i 4.3

Drotaweryna
Należy zachować ostrożność podczas stosowania drotaweryny u pacjentów z niedociśnieniem i u
kobiet w ciąży. Nie należy stosować drotaweryny w czasie porodu (patrz punkt 4.6).

Kofeina
Biorąc pod uwagę zawartość kofeiny, produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów
z nadciśnieniem tętniczym, z powodu ryzyka wzrostu ciśnienia tętniczego krwi.
Należy unikać nadmiernego spożywania kofeiny (np. kawy, herbaty i niektórych innych napojów)
w trakcie przyjmowania tego produktu (objawy w punkcie 4.9).
Produktu nie należy stosować tuż przed udaniem się na spoczynek.
Pacjenci z nadwrażliwością na inne substancje
Pacjenci z uczuleniem (objawiającym się np. jako zmiany skórne lub świąd) na inne substancje (np.
suplementy, konserwanty) powinni stosować produkt leczniczy Vemonis Ultra z zachowaniem
ostrożności.

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Laktoza
Vemonis Ultra zawiera laktozę jednowodną. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy.

Lecytyna sojowa
Vemonis Ultra zawiera lecytynę sojową. Nie stosować tego produktu leczniczego w przypadku
uczulenia na orzeszki ziemne lub soję.

Sód
Vemonis Ultra zawiera 27,6 mg sodu w każdej tabletce, co odpowiada 1,4% zalecanej przez WHO
maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Związane z metamizolem
- Metotreksat – metamizol może zwiększać toksyczność metotreksatu względem szpiku
kostnego, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Dlatego też, należy unikać
jednoczesnego stosowania metotreksatu i produktu leczniczego Vemonis Ultra;
- Kwas acetylosalicylowy – metamizol może zmniejszać działanie antyagregacyjne niskich
dawek kwasu acetylosalicylowego względem płytek krwi. Pacjenci przyjmujący niskie dawki
kwasu acetylosalicylowego w profilaktyce chorób serca powinni stosować produkt leczniczy
Vemonis Ultra z zachowaniem ostrożności;
- Bupropion – metamizol może zmniejszać stężenie bupropionu we krwi. Dlatego też, należy
zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Vemonis Ultra
i bupropionu.

Farmakokinetyczna indukcja enzymów metabolizujących:
Metamizol może indukować enzymy metabolizujące, w tym CYP2B6 i CYP3A4. Jednoczesne
podawanie metamizolu i bupropionu, efawirenzu, metadonu, walproinianu, cyklosporyny, takrolimusu
lub sertraliny może zmniejszyć stężenie tych leków w osoczu i ograniczyć ich skuteczność kliniczną.
Dlatego też zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego podawania z metamizolem; w stosownych
przypadkach należy monitorować odpowiedź kliniczną i (lub) stężenie leku.

Związane z kofeiną
- Leki metabolizowane przez wątrobę – kofeina może powodować wzrost ich stężenia we krwi;
- Salicylany – kofeina może zwiększać ich wchłanianie;
- Cymetydyna, doustne środki antykoncepcyjne, cyprofloksacyna i enoksacyna, meksyletyna –
leki te mogą zwiększać stężenie kofeiny we krwi;
- Środki zwiotczające mięśnie – niektóre środki zwiotczające mięśnie blokują metabolizm
kofeiny, dlatego też łączne stosowanie produktu leczniczego Vemonis Ultra z tymi lekami nie
jest zalecane;
- Nikotyna –zwiększa wydalanie kofeiny;
- Disulfiram, etynyloestradiol – mogą zwiększać efekt działania kofeiny.

Związane z drotaweryną
- Lewodopa – efekt działania lewodopy może zostać zmniejszony, dlatego też podczas
jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Vemonis Ultra i lewodopy drżenia
i sztywność mogą ulec pogorszeniu u pacjentów z chorobą Parkinsona.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża
Produkt jest przeciwwskazany w okresie ciąży. Patrz punkt 4.3.

Metamizol
Dostępna jest jedynie ograniczona ilość danych dotyczących stosowania metamizolu u kobiet w ciąży.

Na podstawie opublikowanych danych pochodzących od kobiet w ciąży otrzymujących metamizol
w pierwszym trymestrze (n=568) nie zidentyfikowano żadnych dowodów świadczących o działaniu
teratogennym lub embriotoksycznym. W wybranych przypadkach dopuszczalne może być podanie
metamizolu w pojedynczych dawkach w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, gdy nie ma innej
możliwości leczenia. Zasadniczo jednak nie zaleca się stosowania metamizolu w pierwszym i drugim
trymestrze ciąży. Stosowanie w trzecim trymestrze ciąży wiąże się ze szkodliwym wpływem na płód
(zaburzenie czynności nerek i zwężenie przewodu tętniczego), a zatem metamizol jest
przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.3). W razie nieumyślnego podania
metamizolu w trzecim trymestrze ciąży należy skontrolować płyn owodniowy i przewód tętniczy
w badaniu ultrasonograficznym i echokardiograficznym.

Metamizol przechodzi przez barierę łożyskową.
U zwierząt metamizol miał szkodliwy wpływ na rozrodczość, ale nie działał teratogennie (patrz punkt
5.3).

Kofeina
W oparciu o badania na zwierzętach, kobietom ciężarnym zaleca się ograniczenie spożycia kofeiny
i napojów zawierających kofeinę do minimum. Wyniki badań nad wpływem umiarkowanych dawek
kofeiny na zwiększenie ryzyka spontanicznej aborcji i nagłego zgonu dziecka były sprzeczne. Badania
wykazały, że zwiększone spożycie kofeiny wiąże się ze wzrostem masy urodzeniowej dziecka, ale

tylko u kobiet palących. Nie można jednoznacznie określić, czy spożycie kofeiny w czasie ciąży wiąże
się z ryzykiem uszkodzenia lub utraty płodu.

Drotaweryna
Ze względu na brak wystarczających badań, produkt leczniczy można stosować u pacjentek w okresie
ciąży jedynie w przypadkach, gdy możliwa korzyść z jego zastosowania przewyższa ryzyko.
Substancja czynna przechodzi przez łożysko.
W badaniu klinicznym stwierdzono zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego u pacjentek
otrzymujących drotawerynę w trakcie porodu. Dlatego nie należy stosować drotaweryny w czasie
porodu.

Karmienie piersią
Produkt jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią. Patrz punkt 4.3.

Metamizol
Produkty rozkładu metamizolu przenikają do mleka kobiet karmiących piersią w znaczących ilościach
i nie można wykluczyć ryzyka dla niemowlęcia karmionego piersią. Z tego względu należy
w szczególności unikać wielokrotnego stosowania metamizolu w okresie karmienia piersią.
W przypadku jednorazowego podania metamizolu należy zalecić matkom zbieranie i wylewanie
pokarmu przez 48 godzin od podania produktu leczniczego..

Kofeina
Wydalanie kofeiny przez niemowlęta następuję na tyle wolno, że jej spożycie przez kobiety karmiące
piersią może się potencjalnie wiązać z występowaniem rozdrażnienia i zaburzonym rytmem snu
u dziecka.

Drotaweryna
Nie badano wydzielania drotaweryny do mleka. Dlatego też, nie zaleca się stosowania drotaweryny
w czasie karmienia piersią.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Vemonis Ultra nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn.
Jednak w przypadku wyższych dawek lub po spożyciu alkoholu, koncentracja i czas reakcji mogą się
pogorszyć lub drotaweryna może wywołać zawroty głowy, kofeina zaś nadaktywność psychoruchową
i zdenerwowanie albo wyczerpanie, co stwarza zagrożenie w sytuacjach, gdy są one szczególnie
ważne (na przykład podczas prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn).

#### 4.8 Działania niepożądane
Następujące zasady zostały przyjęte dla sporządzenia klasyfikacji częstości występowania działań
niepożądanych: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100);
rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).
Działania niepożądane, które zgłaszano po spożyciu poszczególnych substancji czynnych, mogą być
potencjalnymi działaniami niepożądanymi produktu leczniczego Vemonis Ultra. Najważniejsze
działania niepożądane związane są z nadwrażliwością na metamizol oraz agranulocytozą, leukopenią,
małopłytkowością, reakcją anafilaktyczną, zmianami skórnymi i na błonach śluzowych, itd. (patrz
punkt 4.4). W związku z leczeniem metamizolem zgłaszano ciężkie niepożądane reakcje skórne
(SCAR), w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczną nekrolizę naskórka (TEN) i reakcję

polekową z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS) (patrz punkt 4.4). Reakcje te mogą
wystąpić nawet po kilku podaniach bez komplikacji.

Grupa układowonarządowa
Częstość Metamizol Kofeina Drotaweryna

Zaburzenia krwi i
układu chłonnego
Rzadko Leukopenia - -

Bardzo
rzadko
Niedokrwistość
aplastyczna,
agranulocytoza i
pancytopenia (w tym
zgon) oraz
małopłytkowość (patrz
punkt 4.4)

- -

Zaburzenia
układu
immunologicznego

Rzadko Reakcje alergiczne
(pokrzywka, wysypka,
świąd)

-

Częstość
nieznana
Reakcja anafilaktyczna
(poważna, zagrażająca
życiu, czasem
śmiertelna)

- -

Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania

Częstość
nieznana
- Zmiany w
poziomie
glukozy
surowicy
(hipoglikemia,
hiperglikemia)

-

Zaburzenia
psychiczne
Rzadko - - Bezsenność

Częstość
nieznana
- Drażliwość,
bezsenność,
nerwowość,
niepokój

-

Zaburzenia
układu
nerwowego

Rzadko - Drżenie Ból głowy,
układowe
zawroty głowy,
nieukładowe
zawroty głowy

Częstość
nieznana
- Nadaktywność
psychoruchowa
-

Zaburzenia serca Rzadko - Palpitacje serca Palpitacje serca

Częstość
nieznana
Zespół Kounisa (ostry
zespół wieńcowy)
Efekt
inotropowy
dodatni, arytmia

Tachykardia

Grupa układowonarządowa
Częstość Metamizol Kofeina Drotaweryna

Zaburzenia
naczyniowe
Rzadko - - Niedociśnienie

Częstość
nieznana
Niedociśnienie Zaczerwienienie
twarzy, szyi i
dekoltu

-

Zaburzenia
żołądka i jelit Rzadko - - Nudności,
zatwardzenie

Częstość
nieznana
Zaburzenia
żołądkowo-jelitowe,
wrzody trawienne i
krwawienie

Zaburzenia
żołądkowojelitowe np.
wymioty,
podrażnienie
żołądka

Zgaga, wzdęcia,
wymioty

Zaburzenia
wątroby i dróg
żółciowych

Częstość
nieznana
Polekowe uszkodzenie
wątroby, w tym ostre
zapalenie wątroby,
żółtaczka, zwiększenie
aktywności enzymów
wątrobowych (patrz
punkt 4.4)

- -

Zaburzenia skóry
i tkanki
podskórnej

Częstość
nieznana
Pęcherzowy rumień
wielopostaciowy, czyli
Zespół StevensaJohnsona (SJS) i
toksyczna nekroliza
naskórka, czyli Zespół
Lyella (TEN) (patrz
punkt 4.4),
pęcherzyca, ostra
uogólniona osutka
krostkowa,
niespecyficzne
wysypki, pokrzywka,
wysypka
odropodobna,
wysypka
szkarlatynopodobna,
wysypka rumieniowa,
wysypka pęcherzowa,
wysypka krwotoczna,
zmiany wysiękowe,
wysypka polekowa,
nadmierna potliwość,
reakcje polekowe z
eozynofilią i objawami
ogólnymi (zespół
DRESS)

- -

Grupa układowonarządowa
Częstość Metamizol Kofeina Drotaweryna

Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe i
tkanki łącznej

Częstość
nieznana
- Skurcze mięśni -

Zaburzenia nerek
i dróg moczowych
Częstość
nieznana
Ostra niewydolność
nerek (szczególnie u
pacjentów z historią
choroby nerek)
przebiegające czasem
z oligurią, anuria lub
białkomoczem,
śródmiąższowe
zapalenie nerek,
czerwone zabarwienie
moczu

- -

Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu
podania

Częstość
nieznana
- Wyczerpanie,
zespół
odstawienia
leku,
zdenerwowanie

-

Badania
diagnostyczne
Częstość
nieznana
- Przyspieszona
praca serca,
zwiększony
przepływ moczu,
podwyższony
klirens
kreatyniny,
zwiększone
wydalanie sodu i
wapnia

-

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Zaburzenia krwi związane ze stosowaniem metamizolu mają przyczynę immunologiczną. Mogą się
one zdarzyć pomimo, iż produkt leczniczy nie powodował żadnych powikłań w przeszłości. Typowe
objawy agranulocytozy obejmują zmiany zapalne w obrębie błon śluzowych (np. jamy ustnej, gardła,
okolicy odbytu lub narządów płciowych), ból gardła, gorączkę (w tym nieoczekiwanie trwałą lub
nawracającą gorączkę). U pacjentów otrzymujących antybiotyki te objawy mogą mieć niewielkie
nasilenie. Ponadto, nastąpić może zwiększenie sedymentacji erytrocytów, niewielkie powiększenie
węzłów chłonnych lub bez wpływu na węzły chłonne, niespodziewane i niespecyficzne pogorszenie
się ogólnego stanu zdrowia.
Typowe objawy małopłytkowości to zwiększona podatność na krwawienie, występowanie krwawych
wybroczyn na skórze i błonach śluzowych.

Zaburzenia układu immunologicznego

Zaburzenia układu immunologicznego mogą się one zdarzyć pomimo, iż metamizol nie powodował
żadnych powikłań w przeszłości. Takie reakcje mogą się rozwijać niezwłocznie lub po pewnym czasie
od przyjęcia metamizolu. Zwykle pojawiają się jednak w ciągu pierwszej godziny po podaniu.
Objawy ostrzegawcze reakcji anafilaktycznej obejmują: zimne poty, spadek ciśnienia tętniczego krwi,
nieukładowe zawroty głowy, osłabienie, nudności, duszności. Może także wystąpić obrzęk twarzy,
świąd, ucisk w okolicy serca, palpitacje, uczucie zimna w kończynach.
Łagodniejsze reakcje alergiczne objawiają się reakcjami w obrębie skóry i błon śluzowych (np.
swędzenie, pieczenie, zaczerwienienie, pokrzywka, obrzęk), dusznością, i czasem także jako
zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi. Łagodne reakcje mogą przeobrazić się w reakcje o silniejszym
nasileniu, np. uogólnioną pokrzywkę, ciężki obrzęk naczynioruchowy (w tym krtani), ciężki skurcz
oskrzeli, zaburzenie rytmu serca, spadek ciśnienia tętniczego krwi (czasami z początkowo
podwyższeniem ciśnienia), wstrząs. U pacjentów z astmą aspirynową, nietolerancja metamizolu
zwykle objawia się w formie ataku astmy.

Efekt hipotensyjny
Po podaniu metamizolu może wystąpić przemijające niedociśnienie. W rzadkich przypadkach,
ciśnienie zostaje obniżone do wartości krytycznych.

Wysokie dawki kofeiny
Wysokie dawki kofeiny (ponad 250 mg na dobę) mogą wpływać na centralny układ nerwowy
powodując wyczerpanie, nadaktywność psychoruchową, bezsenność i nerwowość. Tak wysokie dawki
działają niekorzystnie na serce powodując m.in. arytmię. Czasem występują także zaburzenia
żołądkowo-jelitowe. Ponadto, stosowanie dużych dawek kofeiny (ponad 250 mg na dobę) jest
związane z ryzykiem wystąpienia zespołu odstawienia, którego głównym objawem w przypadku
kofeiny jest ból głowy.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49-21-301,
fax: +48 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie
Objawy
Po przyjęciu bardzo wysokich dawek, usuwanie z organizmu nieszkodliwego metabolitu może
powodować czerwone zabarwienie moczu.
Ostre przedawkowanie może powodować nudności, wymioty, ból brzucha, pogorszenie się czynności
nerek lub ostrą niewydolność nerek, rzadziej objawy ze strony centralnego układu nerwowego
(zawroty głowy, senność, śpiączka, drgawki), a także obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Pacjenci
mogą odczuwać także dyskomfort w klatce piersiowej, nerwowość, drażliwość, drżenie, skurcze
mięśni, ból głowy, bezsenność, uczucie lęku, euforię, splątanie, dezorientację lub pobudzenie. Można
zaobserwować również kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca i problemy z pracą serca, które mogą
powodować omdlenia i zatrzymanie akcji serca.
Przedawkowanie kofeiny może spowodować następujące objawy: ból w nadbrzuszu, wymioty,
diurezę, tachykardię lub zaburzenia rytmu serca, pobudzenie układu nerwowego (bezsenność,
niepokój, pobudzenie, pobudzenie psychoruchowe, nerwowość, drżenia i drgawki).
Nie są znane przypadki przedawkowania drotaweryny.

Postepowanie w przypadku przedawkowania
Specyficzne antidotum dla metamizolu nie jest znane. W przypadku przedawkowania zaleca się
uważne monitorowanie pacjenta, leczenie objawowe i w razie konieczności korektę poziomu
elektrolitów w surowicy.
Jeśli od podania leku nie minęło zbyt wiele czasu, można podjąć próby obniżenia absorpcji
metamizolu do krążenia ogólnego za pomocą np. płukania żołądka lub zastosowania węgla
aktywnego. Główny metabolit metamizolu (4-N-metyloaminoantipiryna) może zostać usunięty
poprzez hemodializę, hemofiltrację, hemoperfuzję lub filtrację osocza.
W razie wystąpienia przedawkowania drotaweryny należy dokładnie obserwować pacjenta i wdrożyć
leczenie objawowe. Po przedawkowaniu kofeiny pacjenci powinny otrzymać ogólne leczenie
objawowe.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbólowe, inne leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe,
pirazolony, preparaty złożone zawierające metamizol sodu (bez psycholeptyków); kod ATC:
N02BB52.
Metamizol to pochodna pirazolonu, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) o działaniu
przeciwbólowym, spazmolitycznym i przeciwgorączkowym. Przeciwbólowe działanie NLPZ opiera
się na hamowaniu syntezy prostaglandyn, a dokładnie na hamowaniu cyklooksygenazy 3 (COX 3),
która występuje głównie w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN) i która jest alternatywnym
wariantem splicingu cyklooksygenazy 1 (COX 1). Hamujący wpływ na COX-3 prowadzi do
zmniejszenia syntezy prostaglandyny E2 (PGE2). W wyniku blokowania syntezy PGE2 w OUN
zmniejsza się wrażliwość nocyceptorów (tj. receptorów bólu peryferyjnego) na mediatory bólu, co
oznacza również, że pobudliwość tych receptorów jest mniejsza, a tym samym osiąga się działanie
przeciwbólowe. Ponadto, metabolity metamizolu działają antagonistycznie w stosunku do receptorów
kanabinoidowych typu 1 (CB1), które wchodzą również w skład zstępującego układu
antynocyceptywnego. Trzecim mechanizmem, który może wpływać na właściwości przeciwbólowe
metamizolu jest aktywacja endogennego układu opioidergicznego. Mechanizm na drodze którego
metamizol wykazuje działanie przeciwgorączkowe, nie został jeszcze w pełni poznany. Metamizol
różni się od innych NLPZ wyraźnym działaniem spazmolitycznym. Zahamowanie uwalniania
wewnątrzkomórkowych Ca2+ może odgrywać rolę w relaksacji mięśni gładkich przez metamizol.
Zahamowanie akumulacji fosforanu inozytolu przez metamizol może następować na drodze
bezpośredniej inhibicji fosfolipazy C (PLC) lub na drodze upośledzenia aktywacji receptora
połączonego z białkiem G.
Kofeina to naturalnie występująca metyloksantyna stosowana głównie jako środek pobudzający OUN.
Działa również rozluźniająco na mięśnie gładkie, stymuluje mięsień sercowy, stymuluje diurezę
i wykazuje skuteczność w leczeniu niektórych rodzajów bólu głowy. Kofeina hamuje fosfodiesterazę,
enzym odpowiedzialny za inaktywację cyklicznego monofosforanu 3',5'-adenozyny (cAMP).
Podwyższony poziom wewnątrzkomórkowego cAMP zaobserwowano podczas relaksacji mięśni
gładkich a także w czasie zahamowania uwalniania histaminy z komórek tucznych. Kofeina wykazuje
działania antagonistyczne w stosunku do receptorów adenozyny A(1), A(2A) oraz A(2B),
zaangażowanych w nocycepcję. Kofeina stanowi powszechny dodatek do leków przeciwbólowych,
który zwiększa działanie przeciwbólowe poprzez przyspieszenie ich absorpcji.
Drotaweryna, to lek o działaniu rozkurczającym, jest strukturalnie podobna do pipaweryny, ale jest od
niej znacznie silniejsza. Drotaweryna to selektywny inhibitor fosfodiesterazy 4 (PDE IV) w mięśniach
gładkich przez co wykazuje działanie rozkurczowe w stosunku do różnych narządów ciała bez
działania antymuskarynowego. Drotaweryna wykazuje zależne od dawki działanie przeciwbólowe.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie
Metamizol
Po podaniu doustnym, metamizol ulega w przewodzie pokarmowym nieenzymatycznej hydrolizie do
4-metyloaminoantypiryny (MAA), która ulega szybkiej i niemal całkowitej absorpcji. Maksymalne
stężenie występuje po upływie 1 do 2 godzin po podaniu. U ludzi, biodostępność po podaniu
doustnym wynosi niemalże 100%. Szybkość wchłaniania jest podobna u pacjentów młodych
i starszych.

Kofeina
Kofeina jest dobrze wchłaniana po podaniu doustnym, prawdopodobnie szybciej niż po wstrzyknięciu
domięśniowym. Po doustnym podaniu 100 mg kofeiny (w postaci kawy), maksymalne stężenie
w osoczu (1,5-1,8 μg / ml) jest osiągane po około 50-75 minutach.

Drotaweryna
Drotaweryna dobrze wchłania się zarówno po podaniu podskórnym jak i doustnym. Po podaniu
doustnym 80 mg drotaweryny, maksymalne stężenie w surowicy obserwowano po 1h - 3h, a całkowita
biodostępność była zależna od pacjenta i wahała się między 24.5% a 91% (średnia 58.2 ± 18.2%).
Powyższe dane wraz z wiedzą na temat dystrybucji leku, wskazują iż nie jest on całkowicie
biodostępny po podaniu doustnym. Znaczne zmniejszenie biodostępności po podaniu doustnym można
przypisać silnemu efektowi pierwszego przejścia.

Dystrybucja
Metamizol
Objętość dystrybucji MAA mieści się w przedziale od 30 do 40 L. Badanie wiązania metabolitów do
białek w osoczu wykazało, że żaden z metabolitów nie był w znacznym stopniu związany. Obecność
metabolitów metamizolu wykryto w płynie mózgowo-rdzeniowym.

Kofeina
Kofeina jest szybko rozprowadzana do tkanek ciała, łatwo przenika przez łożysko i barierę krewmózg. Średnia objętość dystrybucji kofeiny u niemowląt (0,8 - 0,9 l / kg) jest nieco wyższa niż
u dorosłych. Około 17-36% leku jest związane z białkami osocza u dorosłych.

Drotaweryna
Po podaniu dożylnym drotaweryna szybko przenika do narządów ciała i już w pierwszych minutach
kumuluje się w wysokich stężeniach w obrębie OUN, tkance tłuszczowej, mięśniu sercowym, nerkach
i płucach. U ciężarnych myszy lek słabo przenika przez barierę łożyska. Tkanki płodu zawierały niskie
stężenie drotaweryny. Lek ma tendencję do koncentracji w narządach wydalniczych. Początkowy
wysoki poziom stężeń w organach zmniejsza się szybko i po upływie 4 godzin większość znajduje się
w moczu lub stolcu.

Metabolizm
Metamizol
Metamizol jest prolekiem, który po podaniu doustnym jest szybko i w znacznym stopniu
metabolizowany. W jelicie ulega on nieenzymatycznej hydrolizie do aktywnego metabolitu MAA,
który jest dalej metabolizowany w wątrobie do kilku innych metabolitów, w tym aktywnego
metabolitu, 4-aminoantypiryny (AA) przez demetylację i do 4-formyloaminoantipiryny (FAA) przez
jeszcze niescharakteryzowane utlenianie grupy N-metylowej. Enzymy cytochromu P450 uczestniczące
w tych reakcjach nie zostały jeszcze zidentyfikowane. AA jest dalej acetylowany do 4-
acetyloaminoantipiryny (AAA) przez polimorficzny układ N-acetylotransferazy (NAT2). Działanie
przeciwbólowe metamizolu koreluje ze stężeniem dwóch głównych metabolitów (MAA, AA).

Kofeina
U dorosłych kofeina jest metabolizowana niemal całkowicie w wątrobie poprzez utlenianie,
demetylację i acetylację do więcej niż 25 metabolitów.

Drotaweryna
Uważa się, że metabolizm drotaweryny zachodzi głównie na drodze procesu utleniania i dealkilacji.
Drotaweryna szybko koniuguje z kwasem glukuronowym w wątrobie, co poprzedza reakcja deetylacji.

Eliminacja
Metamizol
Metamizol jest w znacznym stopniu wydalany przez nerki głównie w postaci metabolitów.
U zdrowych ludzi okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi dla MAA od 2,5 h (750 mg metamizolu)
do 3,5 godziny (3000 mg metamizolu), dla AA między 4 h a 5,5 h. Eliminacja MAA jest wydłużona
u osób starszych (t1/2 = 4,5 h) w porównaniu z osobami młodymi (t1/2 = 2,5 h). Wydłużenie eliminacji
koreluje z klirensem kreatyniny. U pacjentów z marskością wątroby okres półtrwania w osoczu MAA
wzrasta około 4 razy w porównaniu do osób zdrowych.

Kofeina
Kofeina jest wydalana z moczem w postaci kwasu 1-metylurynowego, 1-metyloksantyny, 7-
metyloksantyny, 1,7-dimetyloksantyny (paraksantyny), 5-acetyloamino-6-formyloamino-3-
metylouracylu (AFMU) i innych metabolitów, około 1% to kofeina niezmetabolizowana. Okres
półtrwania w fazie eliminacji wynosi od 3h do 7h u dorosłych, ale może przekraczać 100 h
u noworodków.

Drotaweryna
Drotaweryna jest głównie eliminowana przez jelita i inne drogi pozanerkowe, a w mniejszym stopniu
przez nerki. Intensywny metabolizm wątroby odgrywa ważną rolę w usuwaniu leku z organizmu.
Wydalanie z żółcią nie ma istotnego wpływu na eliminację niezmienionego leku, z wyjątkiem
przypadków, gdy dawki są dużo większe niż zakres terapeutyczny.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Metamizol
Badanie toksyczności po wielokrotnym podaniu metamizolu u szczurów i psów (doustnie, dożylnie,
podskórnie) wykazało zmniejszenie przyrostu masy ciała i konsumpcji pożywienia, zwiększenie
retikulocytów i ciałek Heinza, powiększenie masy wątroby, nerek i śledziony.
Badania potencjału kancerogennego przeprowadzone na myszach dla metamizolu wykazały
zwiększoną częstość występowania guzów wątroby lub wzrostu masy wątroby bez zmian
histopatologicznych. Stwierdzono, że guzy wątroby występujące u pewnych szczepów myszy były
prawdopodobnie spowodowane działaniem niegenotoksycznym, obejmującym mechanizm
hepatotoksyczności.
Badania przeprowadzone w modelu zarodka kurczęcia, który jest zgodny z pierwszym miesiącem
rozwoju zarodkowego u ssaków, wykazały, że metamizol w dawce 30 mg/kg i 90 mg/kg był związany
ze zwiększoną częstością występowania wad cewy nerwowej.
Badanie przeprowadzone u szczurów rasy Sprague-Dawley, obejmowało podawanie doustnie dawki
0, 100, 250 lub 625 mg metamizolu /kg mc/dobę. Leczenie samców F0 rozpoczęto 10 tygodni przed
kryciem. Samice F0 były leczone przez 2 tygodnie przed kryciem i kontynuowano leczenie w okresie
ciąży i laktacji. Analizę przeprowadzono po 20 dniach ciąży. Dawka 625 mg/kg mc./dobę była
toksyczna dla samic oraz samców i spowodowała 6 zgonów związanych z krwotokiem z żołądka,
zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie spożycia pokarmów oraz powiększenie śledziony. W grupie
625 mg/kg mc./dobę obserwowano znaczne zmniejszenie liczby urodzonych młodych na samicę
i przeżycie młodych do 4 dnia laktacji. Odsetek przeżycia młodych był także obniżony przy dawce
250 mg/kg mc./dobę.
Grupa 30 samców i 30 samic szczurów rasy Wistar otrzymywała dietę zawierającą 0, 1000, 3000 lub
9000 mg / kg pokarmu, co odpowiadało odpowiednio około 0, 100, 300 i 900 mg metamizolu /kg
mc./dobę. Leczenie rozpoczęto 60 dni przed kryciem, a leczenie samic kontynuowano w czasie ciąży
i laktacji. Połowa samic została zabita w dniu 21 ciąży. Wzrost masy ciała u rodziców znacznie spadł

w grupach paszowych 3000 i 9000 mg / kg. W grupie 9000 mg / kg liczba zagnieżdżonych zarodków
znacznie spadła. Nie zaobserwowano dowodów teratogenności metamizolu.

Kofeina
U szczurów i myszy zaobserwowano wady rozwojowe dopiero po podaniu dużej dawki toksycznej dla
matki w bolusie (dootrzewnowo lub poprzez zgłębnik).

Drotaweryna
Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośrednich ani pośrednich szkodliwych skutków stosowania
drotaweryny w odniesieniu do ciąży i rozwoju zarodka/płodu.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE
#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych
Rdzeń tabletki:
Celuloza mikrokrystaliczna (typ 112)
Laktoza jednowodna
Krospowidon (typ A)
Talk
Magnezu stearynian
Otoczka (OPADRY AMB żółta):
Alkohol poliwinylowy
Tytanu dwutlenek (E 171)
Talk
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Lecytyna sojowa
Guma ksantan

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie dotyczy.
#### 6.3 Okres ważności
27 miesięcy
#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30oC. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu
ochrony przed wilgocią.
#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
Blister z folii PA/ Aluminium /PVC/Aluminium zawierający 4, 6, 8, 12 lub 24 tabletki powlekane,
w tekturowym pudełku.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania
Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU
Adamed Pharma S.A.
Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A
05-152 Czosnów

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
23/06/2022

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.