# Anidulafungin Sandoz

> Anidulafungina · 100 mg · Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Anidulafungin Sandoz
- **Nazwa powszechna:** Anidulafunginum
- **Substancja czynna:** [Anidulafungina](https://apteka.online/odpowiedniki/anidulafunginum)
- **Moc:** 100 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji
- **Droga podania:** dożylna
- **Kategoria dostępności:** Rpz
- **Kod ATC:** J02AX06
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 25159
- **Podmiot odpowiedzialny:** Sandoz GmbH
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwgrzybicze-do-stosowania-ogolnego/anidulafungin-sandoz-prosz-konc-inf-100-mg-sandoz
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwgrzybicze-do-stosowania-ogolnego/anidulafungin-sandoz-prosz-konc-inf-100-mg-sandoz.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/38114/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/38114/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 fiol. 100 mg proszku | 7613421020873 | Rpz | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest Anidulafungin Sandoz i w jakim celu się go stosuje?
Lek Anidulafungin Sandoz zawiera substancję czynną anidulafunginę i jest przepisywany dorosłym
oraz dzieciom i młodzieży w wieku od 1 miesiąca do poniżej 18 lat w leczeniu zakażenia grzybiczego
krwi lub narządów wewnętrznych, tzw. kandydozy inwazyjnej. Zakażenie to wywołują komórki
grzyba (drożdżaki) o nazwie Candida.
Anidulafungin Sandoz należy do grupy leków nazwanych echinokandynami. Leki z tej grupy stosuje
się w leczeniu ciężkich zakażeń grzybiczych.
Lek Anidulafungin Sandoz hamuje prawidłowy proces wytwarzania ściany komórkowej grzyba.
W obecności tego leku ściany komórkowe grzyba są niepełne lub uszkodzone, co powoduje, że stają
się kruche lub niezdolne do wzrostu.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Anidulafungin Sandoz

Kiedy nie stosować leku Anidulafungin Sandoz
• jeśli pacjent ma uczulenie na anidulafunginę, inne echinokandyny (np. kaspofunginy octan) lub
którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Anidulafungin Sandoz należy omówić to z lekarzem, farmaceutą
lub pielęgniarką.

Lekarz może zadecydować o kontrolowaniu:
→ czynności wątroby, szczególnie uważnie u pacjentów, u których zaburzenia czynności wątroby
wystąpiły w trakcie leczenia;
→ objawów reakcji alergicznej (takich jak świąd, świszczący oddech, pojawienie się plam na skórze)
u pacjentów, którzy podczas leczenia lekiem Anidulafungin Sandoz otrzymują leki znieczulające;
→ objawów reakcji związanych z infuzją, takich jak wysypka, pokrzywka, świąd, zaczerwienienie;
→ skrócenia oddechu/trudności w oddychaniu, zawrotów głowy lub oszołomienia.

Dzieci i młodzież
Leku Anidulafungin Sandoz nie należy stosować u pacjentów w wieku poniżej 1 miesiąca życia.

2 DE/H/xxxx/IA/1806/G

Anidulafungin Sandoz a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez dorosłego
pacjenta lub dziecko obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Ciąża i karmienie piersią
Działanie leku Anidulafungin Sandoz u kobiet w ciąży nie jest znane. Dlatego nie zaleca się jego
stosowaniu w czasie ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję.
Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas stosowania leku Anidulafungin Sandoz, należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem.
Działanie leku Anidulafungin Sandoz u kobiet karmiących piersią nie jest znane. Przed rozpoczęciem
przyjmowania leku Anidulafungin Sandoz w czasie karmienia piersią należy skonsultować się
z lekarzem lub farmaceutą.

Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Anidulafungin Sandoz zawiera fruktozę i sód
Lek Anidulafungin Sandoz zawiera 100 mg fruktozy w każdej fiolce.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u dorosłego pacjenta (lub dziecka) dziedziczną nietolerancję fruktozy,
rzadką chorobę genetyczną, dorosły pacjent (lub dziecko) nie może przyjmować tego leku. U
pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy organizm nie rozkłada fruktozy zawartej w tym leku,
co może spowodować ciężkie działania niepożądane. Należy poinformować lekarza przed przyjęciem
tego leku o tym, że dorosły pacjent (lub dziecko) ma dziedziczną nietolerancję fruktozy lub nie
powinien przyjmować słodkich pokarmów lub napojów z powodu nudności, wymiotów lub
nieprzyjemnych działań niepożądanych, tj. wzdęcia, skurcze żołądka lub biegunka.

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

### 3. Jak stosować Anidulafungin Sandoz?
Lek Anidulafungin Sandoz jest zawsze przygotowywany i podawany przez lekarza lub inny personel
medyczny (więcej informacji o sposobie przygotowania leku znajduje się na końcu ulotki, w części
przeznaczonej wyłącznie dla fachowego personelu medycznego).

U dorosłych leczenie rozpoczyna się od dawki 200 mg podawanej w pierwszej dobie (dawka
nasycająca). Następnie podaje się dawkę dobową 100 mg (dawka podtrzymująca).

U dzieci i młodzieży (w wieku od 1 miesiąca do poniżej 18 lat) leczenie rozpoczyna się od dawki
3,0 mg/kg mc. (dawka nieprzekraczająca 200 mg) w pierwszym dniu (dawka nasycająca). Następnie
podawana jest dawka 1,5 mg/kg mc./dobę (dawka nieprzekraczająca 100 mg) (dawka podtrzymująca).
Podawana dawka zależy od masy ciała pacjenta.

Lek Anidulafungin Sandoz powinien być podawany raz na dobę w powolnej infuzji dożylnej
(kroplówce). U dorosłychdawkę podtrzymującą podaje się w infuzji trwającej co najmniej 1,5
godziny, a dawkę nasycającą przez 3 godziny.
U dzieci i młodzieży podawanie wlewu może trwać krócej, w zależności od masy ciała pacjenta.

Lekarz określi czas trwania leczenia oraz dawkę leku podawaną każdego dnia i będzie kontrolował
reakcję pacjenta na leczenie oraz jego stan.

Na ogół leczenie trwa co najmniej 14 dni po ostatnim dniu, w którym stwierdzono obecność
drożdżaków Candida we krwi pacjenta.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Anidulafungin Sandoz
Jeśli pacjent ma wątpliwości, czy nie otrzymał za dużej dawki leku Anidulafungin Sandoz, powinien
niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub innego personelu medycznego.

Pominięcie przyjęcia leku Anidulafungin Sandoz

3 DE/H/xxxx/IA/1806/G

Lek podawany jest pacjentowi pod ścisłym nadzorem medycznym, dlatego pominięcie dawki jest
mało prawdopodobne. Jeśli jednak pacjent ma wątpliwości, czy otrzymał dawkę leku, powinien
powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Lekarz nie powinien podawać podwójnej dawki leku.

Przerwanie stosowania leku Anidulafungin Sandoz
Przerwanie przez lekarza stosowania leku Anidulafungin Sandoz nie powinno wywołać u pacjenta
żadnych objawów.

Po zakończeniu stosowania leku Anidulafungin Sandoz lekarz może przepisać inny lek w celu
kontynuacji leczenia zakażenia grzybiczego lub zapobiegania jego nawrotom.

W razie nawrotu pierwotnych objawów należy natychmiast poinformować o tym lekarza lub fachowy
personel medyczny.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre z tych działań niepożądanych zostaną zaobserwowane przez lekarza podczas kontrolowania
odpowiedzi pacjenta na leczenie oraz jego stanu.

Podczas podawania leku anidulafunginy rzadko zgłaszano przypadki zagrażających życiu reakcji
alergicznych, np. takich jak trudności w oddychaniu ze świszczącym oddechem lub zaostrzenie
istniejącej wysypki.

Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z wymienionych ciężkich działań niepożądanych, należy
natychmiast poinformować o tym lekarza lub fachowy personel medyczny:
→ drgawki
→ nagłe zaczerwienienie skóry, zwłaszcza twarzy
→ wysypka, świąd
→ uderzenia gorąca
→ pokrzywka
→ nagły skurcz mięśni otaczających drogi oddechowe, powodujący świszczący oddech lub kaszel
→ trudności w oddychaniu

Inne działania niepożądane:

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób)
→ małe stężenie potasu we krwi (hipokaliemia)
→ biegunka
→ nudności

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 osób)
→ drgawki
→ ból głowy
→ wymioty
→ zmiany wyników badań krwi oceniających czynność wątroby
→ wysypka, świąd
→ zmiany wyników badań krwi oceniających czynność nerek
→ zaburzenia przepływu żółci z pęcherzyka żółciowego do jelita (zastój żółci)
→ duże stężenie cukru we krwi
→ wysokie ciśnienie krwi

4 DE/H/xxxx/IA/1806/G

→ niskie ciśnienie krwi
→ nagły skurcz mięśni otaczających drogi oddechowe, powodujący świszczący oddech lub kaszel
→ trudności w oddychaniu

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 osób)
→ zaburzenia krzepnięcia krwi
→ nagłe zaczerwienienie skóry, zwłaszcza twarzy
→ uderzenia gorąca
→ ból brzucha
→ pokrzywka
→ ból w miejscu wstrzyknięcia

Działania niepożądane występujące z nieznaną częstością (częstości nie można określić na
podstawie dostępnych danych)
→ zagrażające życiu reakcje alergiczne

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać Anidulafungin Sandoz?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i pudełku po EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C).

Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność koncentratu roztworu do infuzji przez 24 godziny
w temperaturze 25ºC.

Roztwór do infuzji może być przechowywany w temperaturze 25ºC (temperatura pokojowa) przez 48
godzin (nie zamrażać) i powinien być podany w temperaturze 25ºC w ciągu 48 godzin. .

Ze względu na czystość mikrobiologiczną produkt leczniczy należy natychmiast zużyć.
W przeciwnym razie za warunki i czas przechowywania przed podaniem odpowiedzialność ponosi
użytkownik. Roztwór może być przechowywany nie dłużej niż 24 godziny w temperaturze od 2°C do
8°C, chyba że odtworzenia i rozcieńczenia dokonano w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach
z zachowaniem aseptyki.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Anidulafungin Sandoz

5 DE/H/xxxx/IA/1806/G

→ Substancją czynną jest anidulafungina. Jedna fiolka zawiera 100 mg anidulafunginy.
Przygotowany koncentrat roztworu do infuzji zawiera 3,33 mg/ml anidulafunginy, a rozcieńczony
roztwór do infuzji zawiera 0,77 mg/ml anidulafunginy.
→ Pozostałe składniki to: fruktoza, mannitol, polisorbat 80, kwas (S)-mlekowy, sodu wodorotlenek
(do ustalenia pH), kwas solny stężony (do ustalenia pH).

Jak wygląda lek Anidulafungin Sandoz i co zawiera opakowanie
Lek Anidulafungin to biały lub białawy krążek lub proszek.

Lek dostępny jest w tekturowych pudełkach zawierających 1 fiolkę z proszkiem do sporządzania
koncentratu roztworu do infuzji.

Wielkość opakowań: 1 fiolka

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Podmiot odpowiedzialny
Sandoz GmbH
Biochemiestrasse 10
6250 Kundl, Austria

Wytwórca
PHARMIDEA SIA
Rūpnīcu iela 4, Olaine, Olaine novads
LV-2114, Łotwa

Salutas Pharma GmbH
Otto-von-Guericke-Allee 1
Sachsen-Anhalt
39179 Barleben, Niemcy

LABORATORIOS ALCALÁ FARMA, S.L.
Avenida de Madrid, 82
Alcalá de Henares, 28802
Madryt, Hiszpania

Lek Pharmaceuticals d.d.
Verovškova ulica 57
Ljubljana 1526
Słowenia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat leku oraz jego nazw w krajach
członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do:
Sandoz Polska Sp. z o.o.
ul. Domaniewska 50 C
02-672 Warszawa
tel. 22 209 70 00

Logo Sandoz

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 10/2025

Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla fachowego personelu medycznego i dotyczą
wyłącznie pojedynczej fiolki leku Anidulafungin Sandoz.

Produkt leczniczy Anidulafungin Sandoz należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań, a uzyskany
koncentrat rozcieńczyć WYŁĄCZNIE 9 mg/ml (0,9%) roztworem sodu chlorku do infuzji lub

6 DE/H/xxxx/IA/1806/G

50 mg/ml (5%) roztworem glukozy do infuzji. Nie ustalono zgodności odtworzonego produktu
Anidulafungin Sandoz z lekami, substancjami pomocniczymi ani roztworami do podawania dożylnego
innymi niż 9 mg/ml (0,9%) roztwór sodu chlorku do infuzji lub 50 mg/ml (5%) roztwór glukozy do
infuzji.

Rozpuszczenie proszku (odtworzenie)
Zawartość każdej fiolki należy rozpuścić z zachowaniem zasad aseptyki w 30 ml wody do
wstrzykiwań w celu uzyskania koncentratu o stężeniu 3,33 mg/ml. Rozpuszczenie może trwać do
5 minut. Uzyskany koncentrat powinien być przezroczysty, bezbarwny i praktycznie niezawierający
widocznych cząstek. Jeśli po rozcieńczeniu widoczne są stałe cząstki lub zmiana zabarwienia, roztwór
należy usunąć.

Przygotowany koncentrat roztworu do infuzji można przechowywać przed rozcieńczeniem do
24 godzin w temperaturze do 25ºC.

Rozcieńczenie i infuzja
Przenieść z zachowaniem zasad aseptyki zawartość fiolki (fiolek) po odtworzeniu do worka
infuzyjnego (lub butelki) zawierającego 9 mg/ml (0,9%) roztwór sodu chlorku do infuzji lub 50 mg/ml
(5%) roztwór glukozy do infuzji w celu uzyskania końcowego roztworu anidulafunginy do infuzji o
stężeniu 0,77 mg/ml. U dzieci i młodzieży objętość roztworu do infuzji potrzebna do podania
odpowiedniej dawki będzie się różnić w zależności od masy ciała pacjenta. Poniższa tabela
przedstawia odpowiednie objętości dla każdej dawki.

Rozcieńczenia konieczne do podania produktu Anidulafungin Sandoz

Dawka Liczba
fiolek z
proszkiem

Całkowita
objętość
koncentratu

Objętość
roztworu do
rozcieńczeniaA

Całkowita
objętość
roztworu do
infuzjiB

Szybkość
infuzji
Minimaln
y czas
trwania
infuzji
100 mg 1 30 ml 100 ml 130 ml 1,4 ml/min 90 min
200 mg 2 60 ml 200 ml 260 ml 1,4 ml/min 180 min
A Albo 9 mg/ml (0,9%) roztwór sodu chlorku do infuzji, albo 50 mg/ml (5%) roztwór glukozy do
infuzji.
B Stężenie roztworu do infuzji wynosi 0,77 mg/ml.

Szybkość infuzji nie powinna być większa niż 1,1 mg/min (co odpowiada 1,4 ml/min, jeśli
odtworzenie i rozcieńczenie przeprowadzono zgodnie z instrukcją), patrz punkty 4.2, 4.4 i 4.8.

Produkty lecznicze do podawania pozajelitowego należy przed podaniem obejrzeć, czy nie zawierają
nierozpuszczonych cząstek i czy nie nastąpiła zmiana zabarwienia, jeśli tylko roztwór i pojemnik na to
pozwalają. W razie stwierdzenia obecności stałych cząstek lub zmiany zabarwienia, roztwór należy
usunąć.

Lek przeznaczony jest do jednorazowego użycia. Odpady leku należy usunąć zgodnie z lokalnymi
przepisami.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

1 DE/H/4870/001/IB/008

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Anidulafungin Sandoz, 100 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Jedna fiolka zawiera 100 mg anidulafunginy (Anidulafunginum).
Przygotowany koncentrat roztworu do infuzji zawiera 3,33 mg/ml anidulafunginy, a rozcieńczony
roztwór do infuzji zawiera 0,77 mg/ml anidulafunginy.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:
Każda fiolka zawiera 100 mg fruktozy.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji

Biały lub białawy krążek lub proszek.
Przygotowany roztwór ma pH od 3,5 do 5,5.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Leczenie inwazyjnej kandydozy u dorosłych pacjentów oraz u dzieci i młodzieży w wieku od
1 miesiąca do < 18 lat (patrz punkty 4.4 i 5.1).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie produktem Anidulafungin Sandoz powinien rozpoczynać lekarz z doświadczeniem
w leczeniu inwazyjnych zakażeń grzybiczych.

Dawkowanie
Przed rozpoczęciem leczenia należy pobrać materiał do posiewu na obecność grzybów. Leczenie
można rozpocząć przed otrzymaniem wyników posiewu i dostosować je odpowiednio, gdy wyniki
będą dostępne.

Dorośli pacjenci (dawkowanie i czas trwania leczenia)
W pierwszej dobie należy podać pojedynczą dawkę nasycającą 200 mg, a następnie stosować 100 mg
na dobę. Czas trwania leczenia należy ustalić na podstawie reakcji klinicznej pacjenta. Leczenie
przeciwgrzybicze należy zazwyczaj kontynuować przez co najmniej 14 dni po ostatnim dodatnim
posiewie.
Brak wystarczających danych, które uzasadniałyby stosowanie dawki 100 mg dłużej niż przez 35 dni.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby
U pacjentów z lekkimi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby modyfikacja
dawki nie jest konieczna. Modyfikacja dawki nie jest konieczna u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek jakiegokolwiek stopnia, w tym u pacjentów dializowanych. Produkt Anidulafungin
Sandoz można podawać niezależnie od czasu hemodializy (patrz punkt 5.2).

2 DE/H/4870/001/IB/008

Inne szczególne grupy pacjentów
Zmiana dawki u pacjentów dorosłych ze względu na płeć, masę ciała, pochodzenie etniczne, obecność
zakażenia HIV lub wiek nie jest konieczna (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież (w wieku od 1 miesiąca do < 18 lat, dawkowanie i czas trwania leczenia)
W 1. dniu należy podać pojedynczą dawkę nasycającą 3,0 mg/kg mc. (nieprzekraczająca 200 mg), a
następnie dawkę podtrzymującą 1,5 mg/kg mc. na dobę (nieprzekraczającą 100 mg).

Czas trwania leczenia należy ustalić na podstawie odpowiedzi klinicznej pacjenta.

Leczenie przeciwgrzybicze należy zazwyczaj kontynuować przez co najmniej 14 dni po ostatnim
dodatnim posiewie.

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu Anidulafungin Sandoz u
noworodków (w wieku poniżej 1 miesiąca życia), patrz punkt 4.4.

Sposób stosowania
Tylko podanie dożylne.

Produkt Anidulafungin Sandoz należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań do stężenia 3,33 mg/ml,
a uzyskany koncentrat należy następnie rozcieńczyć do stężenia 0,77 mg/ml w celu uzyskania
końcowego roztworu do infuzji. U pacjentów w wieku dziecięcym i młodzieńczym objętość roztworu
do infuzji potrzebna do podania odpowiedniej dawki będzie różnić się w zależności od masy ciała
dziecka. Instrukcja przygotowania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Produkt leczniczy Anidulafungin Sandoz należy podawać w infuzji z szybkością nie większą niż
1,1 mg/min (co odpowiada 1,4 ml/min, jeśli produkt rozpuszczono i rozcieńczono zgodnie
z instrukcją). Przy takiej szybkości podawania działania niepożądane anidulafunginy związane
z infuzją występują rzadko (patrz punkt 4.4).

Produktu Anidulafungin Sandoz nie wolno podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus).

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.

Nadwrażliwość na inne produkty lecznicze z grupy echinokandyn.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Nie przeprowadzono badań produktu Anidulafungin Sandoz u pacjentów z zapaleniem wsierdzia,
zapaleniem kości i szpiku lub zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych, wywołanymi przez drożdżaki
Candida.

Skuteczność produktu Anidulafungin Sandoz oceniono tylko u ograniczonej liczby pacjentów
z neutropenią (patrz punkt 5.1).

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania produktu Anidulafungin Sandoz u noworodków (w wieku < 1 miesiąca
życia). Przy leczeniu noworodków należy wziąć pod uwagę zakres rozprzestrzeniania się kandydozy
rozsianej w organizmie, w tym w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN); na podstawie
nieklinicznych modeli zakażeń wykazano, że aby uzyskać odpowiednią penetrację leku do OUN,
potrzebne są większe dawki anidulafunginy (patrz punkt 5.3), co w konsekwencji zwiększa podawane
dawki polisorbatu 80, tj. substancji pomocniczej niniejszego produktu leczniczego. Jak podano
w piśmiennictwie, stosowanie dużych dawek polisorbatu może wiązać się z potencjalnie zagrażającą

3 DE/H/4870/001/IB/008

życiu toksycznością u noworodków.

Brak jest danych klinicznych, które potwierdzałyby skuteczność i bezpieczeństwo stosowania
większych dawek anidulafunginy niż zalecane w punkcie 4.2.

Wpływ na wątrobę
U zdrowych ochotników i u pacjentów otrzymujących anidulafunginę obserwowano zwiększenie
aktywności enzymów wątrobowych. U niektórych pacjentów z ciężką chorobą podstawową,
otrzymujących jednocześnie z anidulafunginą również inne leki, występowały istotne klinicznie
zaburzenia czynności wątroby. W badaniach klinicznych notowano niezbyt częste przypadki
znaczących zaburzeń czynności wątroby, zapalenia wątroby i niewydolności wątroby. U pacjentów,
u których podczas leczenia anidulafunginą zwiększy się aktywność enzymów wątrobowych, należy
kontrolować, czy nie występują objawy pogorszenia czynności wątroby oraz oceniać stosunek ryzyka
do korzyści z dalszego leczenia anidulafunginą.

Reakcje anafilaktyczne
Podczas stosowania anidulafunginy zgłaszano reakcje anafilaktyczne, włącznie ze wstrząsem. W razie
ich wystąpienia należy przerwać stosowanie anidulafunginy i zastosować odpowiednie leczenie.

Reakcje związane z podaniem infuzji
Po podaniu anidulafunginy zgłaszano działania niepożądane związane z podaniem infuzji, w tym
wysypkę, pokrzywkę, zaczerwienienie, świąd, duszność, skurcz oskrzeli i niedociśnienie tętnicze.
Reakcje te występują rzadko, jeśli infuzja podawana jest z szybkością nie większą niż 1,1 mg/minutę
(patrz punkt 4.8).

W badaniach nieklinicznych (na szczurach) obserwowano nasilenie działań niepożądanych
związanych z podaniem infuzji podczas jednoczesnego podawania środków znieczulających (patrz
punkt 5.3). Znaczenie kliniczne tych obserwacji nie jest znane. Należy jednak zachować ostrożność
podczas jednoczesnego podawania anidulafunginy i środków znieczulających.

Anidulafungin Sandoz zawiera fruktozę i sód
Pacjenci z dziedziczną nietolerancją fruktozy nie mogą przyjmować tego produktu leczniczego, jeśli
nie jest to bezwzględnie konieczne.

Dziedziczna nietolerancja fruktozy może nie być jeszcze zdiagnozowana u niemowląt i małych dzieci
(w wieku poniżej 2 lat). Produkty lecznicze (zawierające fruktozę) podawane dożylnie mogą stanowić
zagrożenie dla życia takich dzieci. Są one przeciwwskazane u tych dzieci, chyba że jest to
bezwzględnie konieczne i brak jest alternatywnych produktów leczniczych. Przed zastosowaniem tego
produktu leczniczego u pacjentów z objawami z dziedzicznej nietolerancji fruktozy należy
przeprowadzić szczegółowy wywiad.
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę, to znaczy produkt leczniczy
uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Anidulafungina nie jest klinicznie istotnym substratem, induktorem ani inhibitorem izoenzymów
układu cytochromu P450 (1A2, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 3A). Warto jednak odnotować, że badania
in vitro nie wykluczają w pełni możliwości interakcji in vivo.

Przeprowadzono badania interakcji anidulafunginy z innymi produktami leczniczymi, których
jednoczesne stosowanie jest prawdopodobne. Jeśli anidulafungina podawana jest jednocześnie
z cyklosporyną, worykonazolem lub takrolimusem, nie jest konieczna zmiana dawki żadnego
z wymienionych leków. Zmiana dawki anidulafunginy nie jest konieczna podczas jednoczesnego
podawania z amfoterycyną B lub ryfampicyną.

Dzieci i młodzież
Badania interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.

4 DE/H/4870/001/IB/008

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Brak danych dotyczących stosowania anidulafunginy u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach
wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Nie zaleca się stosowania produktu
Anidulafungin Sandoz podczas ciąży, chyba że korzyść dla matki zdecydowanie przewyższa ryzyko
dla płodu.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy anidulafungina przenika do mleka kobiecego. Pochodzące z badań na zwierzętach
dostępne dane farmakodynamiczne i (lub) toksykologiczne wykazały przenikanie anidulafunginy do
mleka. Nie można wykluczyć ryzyka u dziecka karmionego piersią.
Decyzję o przerwaniu karmienia piersią albo przerwaniu/niepodejmowaniu leczenia anidulafunginą
należy podjąć biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla
matki.

Płodność
Wyniki badań na samcach i samicach szczura nie wskazują, aby anidulafungina wpływała na płodność
(patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie dotyczy.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Podczas podawania anidulafunginy w ramach badań klinicznych zgłaszane działania niepożądane
związane z infuzją obejmowały: wysypkę, świąd, duszność, skurcz oskrzeli, niedociśnienie tętnicze
(częste zdarzenia), nagłe zaczerwienienie skóry, zwłaszcza twarzy, uderzenia gorąca i pokrzywkę
(niezbyt częste zdarzenia). Wymieniono je w tabeli 1 (patrz punkt 4.4).

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W poniższej tabeli przedstawiono działania niepożądane (terminologia wg MedDRA), które
występowały z dowolnej przyczyny u 840 osób otrzymujących 100 mg anidulafunginy z następującą
częstością: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100),
rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) lub bardzo rzadko (<1/10 000), a także działania ze spontanicznych
zgłoszeń, występujące z nieznaną częstością (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości działania niepożądane
wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Klasyfikacja
układów i
narządów

Bardzo
często ≥1/10
Często
≥1/100 do <1/10
Niezbyt często
≥1/1000 do
<1/100

Rzadko
≥1/10 000
do
<1/1000

Bardzo
rzadko
<1/10 000

Częstość
nieznana

Zaburzenia krwi i
układu chłonnego
Koagulopatia

Zaburzenia układu
immunologicznego
Wstrząs
anafilaktyczny,
reakcja
anafilaktyczna*
Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania

Hipokaliemia Hiperglikemia

Zaburzenia układu
nerwowego
Drgawki,
ból głowy
Zaburzenia Niedociśnienie Nagłe

5 DE/H/4870/001/IB/008

naczyniowe tętnicze,
nadciśnienie
tętnicze

zaczerwienienie skóry,
zwłaszcza
twarzy,
uderzenia
gorąca
Zaburzenia układu
oddechowego,
klatki piersiowej i
śródpiersia

Skurcz oskrzeli,
duszność

Zaburzenia żołądka
i jelit
Biegunka,
nudności
Wymioty Ból w
nadbrzuszu
Zaburzenia wątroby
i dróg żółciowych
Zwiększona
aktywność
aminotransferazy
alaninowej,
zwiększona
aktywność
fosfatazy
zasadowej,
zwiększona
aktywność
aminotransferazy
asparaginianowej,
zwiększone
stężenie bilirubiny
we krwi,
zastój żółci

Zwiększona
aktywność
gammaglutamylotransferazy

Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej
Wysypka,
świąd
Pokrzywka

Zaburzenia nerek i
dróg moczowych
Zwiększone
stężenie kreatyniny
we krwi
Zaburzenia ogólne i
stany w miejscu
podania

Ból w miejscu
wkłucia

* Patrz punkt 4.4

Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo stosowania anidulafunginy oceniano w prospektywnym, otwartym,
nieporównawczym badaniu klinicznym z udziałem 68 pacjentów w wieku dziecięcym i młodzieńczym
(w wieku od 1 miesiąca do < 18 lat) z inwazyjną kandydozą, w tym kandydemią (ang. invasive
candidosis, including candidemia, ICC), patrz punkt 5.1. Określone działania niepożądane ze strony
wątroby i dróg żółciowych, w tym zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT) i
zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowej (AspAT), występowały w tej grupie dzieci
młodzieży z większą częstością (7–10%) niż u pacjentów dorosłych (2%). Mimo, iż mogło być to
przypadkowe lub spowodowane różnicami w nasileniu choroby podstawowej, nie można wykluczyć,
że działania niepożądane ze strony wątroby i dróg żółciowych występują u dzieci i młodzieży częściej
niż u pacjentów dorosłych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Tak jak w przypadku każdego przedawkowania, należy zastosować w razie konieczności leczenie
podtrzymujące. Przedawkowanie może spowodować wystąpienie działań niepożądanych

6 DE/H/4870/001/IB/008

wymienionych w punkcie 4.8.

W trakcie badań klinicznych nieumyślnie podano pojedynczą dawkę 400 mg anidulafunginy, jako
dawkę nasycającą. Nie zgłoszono żadnych działań niepożądanych. W badaniu z udziałem
10 zdrowych ochotników, którzy po podaniu dawki nasycającej 260 mg otrzymywali anidulafunginę
w dawce 130 mg na dobę, nie zaobserwowano objawów toksyczności ograniczającej dawkę.
U 3 z 10 osób wystąpiło przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz
(≤3 x górna granica normy, GGN).

Podczas badania klinicznego z udziałem dzieci i młodzieży jeden pacjent otrzymał dwie dawki
anidulafunginy, które stanowiły 143% oczekiwanej dawki. Nie zgłoszono żadnych klinicznych działań
niepożądanych.

Anidulafunginy nie można usunąć z organizmu metodą dializy.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwgrzybicze do stosowania wewnętrznego, inne leki
przeciwgrzybicze do stosowania wewnętrznego.
Kod ATC: J02AX06

Mechanizm działania
Anidulafungina jest półsyntetyczną echinokandyną, lipopeptydem syntetyzowanym z produktu
fermentacji kropidlaka Aspergillus nidulans.

Anidulafungina wybiórczo hamuje syntazę beta-(1,3)-D-glukanu, enzymu obecnego komórkach
grzybów, ale nie ssaków. Działanie anidulafunginy hamuje powstawania beta-(1,3)-D-glukanu,
istotnego składnika ściany komórkowej grzybów. Wykazano grzybobójcze działanie anidulafunginy
na drożdżaki z rodzaju Candida oraz działanie przeciwko obszarom aktywnego wzrostu komórek
grzybni Aspergillus fumigatus.

Aktywność in vitro
W warunkach in vitro anidulafungina wykazuje aktywność wobec grzybów C. albicans, C. glabrata,
C. parapsilosis, C. krusei i C. tropicalis. Znaczenie kliniczne tych wyników, patrz punkt „Skuteczność
kliniczna i bezpieczeństwo stosowania”.

Izolowane szczepy z mutacjami w kluczowych obszarach genu docelowego powiązano z przypadkami
niepowodzeń klinicznych lub występowaniem zakażeń z przełamania. W większości tych przypadków
pacjenci otrzymywali kaspofunginę, ale w badaniach na zwierzętach mutacje te powodowały oporność
krzyżową na wszystkie trzy echinokandyny. Dlatego do czasu uzyskania większego doświadczenia
klinicznego dotyczącego anidulafunginy izolaty te określa się mianem „opornych na echinokandyny”.

Aktywność anidulafunginy in vitro wobec gatunków Candida nie jest jednakowa. Zwłaszcza
w odniesieniu do C. parapsilosis wartości MIC anidulafunginy są większe niż dla innych drożdżaków
z rodzaju Candida. Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (ang. European Committee
on Antimicrobial Susceptibility Testing, EUCAST) opracował standaryzowaną technikę badania
wrażliwości grzybów z rodzaju Candida na anidulafunginę oraz odpowiednią interpretację stężeń
granicznych.

Tabela 2 Stężenia graniczne wg EUCAST

Gatunki Candida Stężenie graniczne MIC (mg/l)
≤W (wrażliwe) >O (oporne)
Candida albicans 0,03 0,03

7 DE/H/4870/001/IB/008

Candida glabrata 0,06 0,06
Candida tropicalis 0,06 0,06
Candida krusei 0,06 0,06
Candida parapsilosis 4 4

Inne Candida spp.1 Za mało dowodów
1 Wartości stężeń granicznych niezwiązanych z gatunkami zostały określone głównie na podstawie
danych PK/PD i są niezależne od rozkładów MIC określonych gatunków Candida. Należy je
stosować wyłącznie w przypadku organizmów, które nie mają określonych wartości stężeń
granicznych.

Aktywność in vivo
Anidulafungina podawana drogą pozajelitową wykazywała skuteczność wobec drożdżaków z rodzaju
Candida u myszy i królików immunokompetentnych oraz z niedoborem odporności. Anidulafungina
przedłużała przeżycie i ograniczała zajęcie narządów przez Candida, co obserwowano w odstępach od
24 do 96 godzin po podaniu ostatniej dawki.

Zakażenia w warunkach eksperymentalnych obejmowały rozsianą grzybicę wywołaną przez
C. albicans u królików z neutropenią, zakażenie przełyku/jamy ustno-gardłowej wywołane przez
oporne na flukonazol drożdżaki C. albicans u królików z neutropenią oraz grzybicę rozsianą
wywołaną przez C. glabrata oporne na flukonazol u myszy z neutropenią.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Kandydemia oraz inne formy inwazyjnych kandydoz
Bezpieczeństwo i skuteczność anidulafunginy oceniano w kluczowym randomizowanym,
wieloośrodkowym, wielonarodowym badaniu fazy 3 z podwójnie ślepą próbą, w którym uczestniczyli
pacjenci z kandydemią pierwotnie bez neutropenii oraz ograniczona liczba pacjentów z zakażeniami
tkanek głębokich lub ropniami wywołanymi przez Candida. Z badania wykluczono szczególnie
pacjentów z wywołanym przez Candida zapaleniem wsierdzia, zapaleniem kości i szpiku lub
zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych, a także pacjentów z zakażeniami wywołanymi przez
C. krusei. Pacjentów przydzielono losowo do grup otrzymujących anidulafunginę (dożylna dawka
nasycająca 200 mg, następnie dożylna dawka 100 mg na dobę) lub flukonazol (dożylna dawka
nasycająca 800 mg, a następnie dożylna dawka 400 mg na dobę), następnie poddano stratyfikacji
według skali APACHE II (≤20 i >20) i według obecności lub braku neutropenii. Leczenie trwało co
najmniej 14 dni, ale nie dłużej niż 42 dni. Zmiana leczenia w obu grupach na doustnie podawany
flukonazol była dozwolona po co najmniej 10 dniach dożylnego podawania leku, pod warunkiem, że
pacjenci dobrze tolerowali produkty lecznicze podawane doustnie, nie mieli gorączki przez co
najmniej 24 godziny i w ostatnim posiewie nie stwierdzono obecności Candida.

Pacjentów, którzy przed rozpoczęciem badania uzyskali pozytywny wynik posiewu na Candida
z miejsca prawidłowo jałowego i otrzymali co najmniej jedną dawkę badanegoproduktu leczniczego,
włączono do grupy wyodrębnionej zgodnie ze zmodyfikowanym planem leczenia (ang. Modified
Intention To Treat, MITT). W głównej analizie skuteczności oceniano ogólną odpowiedź na leczenie
w populacji MITT po zakończeniu leczenia dożylnego i porównywano anidulafunginę z flukonazolem
stosując ustalony wcześniej, dwuetapowy schemat (warunek nie gorszej skuteczności, a w razie jego
spełnienia warunek większej skuteczności leku badanego). Za korzystną ogólną odpowiedź uznawano
jednoczesną poprawę kliniczną i eradykację mikrobiologiczną. Okres obserwacji po zakończeniu
leczenia wynosił sześć tygodni.

Dwustu pięćdziesięciu sześciu pacjentów w wieku od 16 do 91 lat przydzielono losowo do danej
grupy terapeutycznej i podano im co najmniej jedną dawkę badanego leku. Najczęściej izolowanymi
gatunkami na początku badania były C. albicans (63,8% otrzymujących anidulafunginę, 59,3%
otrzymujących flukonazol), następnie C. glabrata (15,7%, 25,4%), C. parapsilosis (10,2%, 13,6%)

8 DE/H/4870/001/IB/008

oraz C. tropicalis (11,8%, 9,3%) z, odpowiednio, 20, 13 i 15 izolatami ostatnich 3 gatunków w grupie
przyjmującej anidulafunginę. U większości pacjentów wynik w skali Apache II wynosił ≤20,
a u bardzo niewielu pacjentów występowała neutropenia.

Dane dotyczące skuteczności (ogólne i w poszczególnych podgrupach) przedstawiono w tabeli 3.

Tabela 3 Skuteczność całkowita w populacji MITT: pierwszorzędowe i drugorzędowe punkty
końcowe

Anidulafungina Flukonazol Różnica między
grupamia
(95% CI)
Zakończenie leczenia dożylnego
(pierwszorzędowy punkt końcowy)
96/127 (75,6%) 71/118 (60,2%) 15,42 (3,9, 27,0)

Tylko kandydemia 88/116 (75,9%) 63/103 (61,2%) 14,7 (2,5, 26,9)
Zakażenie innych, prawidłowo
jałowych miejscb
8/11 (72,7%) 8/15 (53,3%) -

Zakażony płyn w jamie otrzewnej/
ropień wewnątrzbrzusznyc
6/8 5/8

Inne 2/3 3/7

C. albicansd 60/74 (81,1%) 38/61 (62,3%) -
Gatunki inne niż C. albicansd 32/45 (71,1%) 27/45 (60,0%) -

Wynik w skali Apache II ≤20 82/101 (81,2%) 60/98 (61,2%) -
Wynik w skali Apache II >20 14/26 (53,8%) 11/20 (55,0%) -

Bez neutropenii
(ANC >500 komórek/mm3)
94/124 (75,8%) 69/114 (60,5%) -

Z neutropenią
(ANC ≤500 komórek/mm3)
2/3 2/4 -

Inne punkty końcowe
Zakończenie leczenia 94/127 (74,0%) 67/118 (56,8%) 17,24 (2,9, 31,6)e
2 tygodnie po zakończeniu leczenia 82/127 (64,6%) 58/118 (49,2%) 15,41 (0,4, 30,4)e
6 tygodni po zakończeniu leczenia 71/127 (55,9%) 52/118 (44,1%) 11,84 (-3,4, 27,0)e
a Obliczone jako anidulafungina minus flukonazol
b Z kandydemią lub bez jednoczesnej kandydemii
c Jama brzuszna
d Dane od pacjentów, u których na początku badania występował jeden patogen.
e Przedział ufności 98,3%, dostosowany post hoc do wielokrotnych porównań drugorzędowych
punktów czasowych

ANC = bezwzględna liczba neutrofilów (ang. absolute neutrophil count)

W tabeli 4 przedstawiono częstości przypadków zgonów w grupie otrzymującej anidulafunginę
i grupie otrzymującej flukonazol.

Tabela 4 Śmiertelność

Anidulafungina Flukonazol

Ogólna śmiertelność w trakcie badania 29/127 (22,8%) 37/118 (31,4%)
Śmiertelność w trakcie badania 10/127 (7,9%) 17/118 (14,4%)
Śmiertelność przypisywana zakażeniom wywołanym
przez Candida
2/127 (1,6%) 5/118 (4,2%)

9 DE/H/4870/001/IB/008

Dodatkowe dane u pacjentów z neutropenią

Skuteczność anidulafunginy (dożylna dawka nasycająca 200 mg, następnie dawka dożylna 100 mg na
dobę) u dorosłych pacjentów z neutropenią (definiowaną jako bezwzględna liczba neutrofilów
≤500 komórek/mm3, liczba krwinek białych ≤500 komórek/mm3 lub kwalifikacja przez lekarza jako
neutropenia na początku badania) i z potwierdzoną w badaniu mikrobiologicznym inwazyjną
kandydozą oceniano w analizie zbiorczej danych z 5 prospektywnych badań (1 badanie porównawcze
z kaspofunginą i 4 otwarte badania nieporównawcze). Pacjenci byli leczeni przez co najmniej 14 dni.
U pacjentów w stabilnym stanie klinicznym dozwolona była zmiana leczenie na podawany doustnie
lek azolowy po upływie co najmniej 5 do 10 dni leczenia anidulafunginą. Do analizy włączono
ogółem 46 pacjentów. U większości z nich występowała wyłącznie kandydemia (84,8%; 39/46).
Najczęstszymi patogenami izolowanymi na początku badań były C. tropicalis (34,8%; 16/46),
C. krusei (19,6%; 9/46), C. parapsilosis (17,4%; 8/46), C. albicans (15,2%; 7/46) i C. glabrata
(15,2%; 7/46). Częstość pozytywnych odpowiedzi na leczenie po zakończeniu leczenia dożylnego
(pierwszorzędowy punkt końcowy) wynosiła 26/46 (56,5%), a po całkowitym zakończeniu leczenia
wynosiła 24/46 (52,2%). Śmiertelność z dowolnej przyczyny do czasu zakończenia badania (wizyta
kontrolna po 6 tygodniach) wyniosła 21/46 (45,7%).

Skuteczność anidulafunginy u dorosłych pacjentów z neutropenią (definiowaną jako bezwzględna
liczba neutrofilów ≤ 500 komórek/mm3 na początku badania) i z inwazyjną kandydozą oceniano
w prospektywnym, randomizowanym, kontrolowanym badaniu z podwójnie ślepą próbą. Pacjenci
spełniający kryteria włączenia otrzymywali anidulafunginę (dożylna dawka nasycająca 200 mg,
następnie dożylna dawka 100 mg na dobę) lub kaspofunginę (dożylna dawka nasycająca 70 mg,
następnie dożylna dawka 50 mg na dobę) (randomizacja 2:1). Pacjenci byli leczeni przez co najmniej
14 dni. U pacjentów w stabilnym stanie klinicznym dozwolona była zmiana leczenia na podawany
doustnie lek azolowy po co najmniej 10 dniach leczenia w ramach badania. Do badania włączono
ogółem 14 pacjentów z neutropenią (11 otrzymujących anidulafunginę i 3 otrzymujących
kaspofunginę), z potwierdzoną w badaniach mikrobiologicznych inwazyjną kandydozą (populacja
MITT). U większości pacjentów występowała tylko kandydemia. Najczęściej izolowanymi
patogenami na początku badania były C. tropicalis (4 z grupy anidulafunginy, 0 z grupy
kaspofunginy), C. parapsilosis (2 z grupy anidulafunginy, 1 z grupy kaspofunginy), C. krusei
(2 z grupy anidulafunginy, 1 z grupy kaspofunginy) i C. ciferrii (2 z grupy anidulafunginy, 0 z grupy
kaspofunginy). Częstość pozytywnych ogólnych odpowiedzi na leczenie po zakończeniu leczenia
dożylnego (pierwszorzędowy punkt końcowy) wynosiła 8/11 (72,7%) w grupie przyjmującej
anidulafunginę i 3/3 (100,0%) w grupie przyjmującej kaspofunginę (różnica: -27,3; 95% CI: - 80,9;
40,3); częstość pozytywnych ogólnych odpowiedzi na leczenie po całkowitym zakończeniu leczenia
wynosiła 8/11 (72,7%) w grupie przyjmującej anidulafunginę i 3/3 (100,0%) w grupie przyjmującej
kaspofunginę (różnica: -27,3; 95% CI: -80,9; 40,3). Śmiertelność z dowolnej przyczyny do czasu
wizyty kontrolnej po 6 tygodniach wynosiła 4/11 (36,4%) w grupie przyjmującej anidulafunginę
(populacja MITT) i 2/3 (66,7%) w grupie przyjmującej kaspofunginę.

W analizie zbiorczej danych z 4 podobnie zaprojektowanych prospektywnych, otwartych,
nieporównawczych badań wyselekcjonowano pacjentów z potwierdzoną w badaniach
mikrobiologicznych inwazyjną kandydozą (populacja MITT) i neutropenią. Skuteczność
anidulafunginy (dożylna dawka nasycająca 200 mg, następnie dożylna dawka 100 mg na dobę)
oceniono u 35 dorosłych pacjentów z neutropenią (definiowaną u 22 pacjentów jako bezwzględna
liczba neutrofilów ≤500 komórek/mm3 lub liczba krwinek białych ≤500 komórek/mm3, zaś u 13
pacjentów zakwalifikowaną jako neutropenia na początku badania). Wszyscy pacjenci byli leczeni
przez co najmniej 14 dni. U pacjentów w stabilnym stanie klinicznym dozwolona była zmiana
leczenie na podawany doustnie lek azolowy po upływie co najmniej 5 do 10 dni leczenia
anidulafunginą. U większości pacjentów występowała tylko kandydemia (85,7%). Najczęściej
izolowanymi patogenami na początku badań były C. tropicalis (12 pacjentów), C. albicans
(7 pacjentów), C. glabrata (7 pacjentów), C. krusei (7 pacjentów) i C. parapsilosis (6 pacjentów).
Częstość pozytywnych ogólnych odpowiedzi po zakończeniu leczenia dożylnego (pierwszorzędowy
punkt końcowy) wynosiła 18/35 (51,4%), a po całkowitym zakończeniu leczenia 16/35 (45,7%).
Śmiertelność z dowolnej przyczyny do dnia 28. wynosiła 10/35 (28,6%). U 13 pacjentów,

10 DE/H/4870/001/IB/008

zakwalifikowanych przez lekarza jako osoby z neutropenią częstość pozytywnych ogólnych
odpowiedzi na leczenie w momencie zakończenia leczenia dożylnego i w momencie całkowitego
zakończenia leczenia wynosiła 7/13 (53,8%).

Dodatkowe dane uzyskane u pacjentów z zakażeniami tkanek głębokich

Skuteczność anidulafunginy (w dożylnej dawce nasycającej 200 mg, następnie w dożylnej dawce
dobowej 100 mg) u dorosłych pacjentów z potwierdzoną w badaniu mikrobiologicznym kandydozą
tkanek głębokich oceniano w analizie zbiorczych danych z 5 badań prospektywnych (1 badanie
porównawcze i 4 badania otwarte). Pacjenci byli leczeni przez co najmniej 14 dni. W 4 badaniach
otwartych dozwolona była zmiana leczenia na doustny lek azolowy po upływie co najmniej 5 do
10 dni stosowania anidulafunginy. Do analizy włączono ogółem 129 pacjentów. U 21 (16,3%)
pacjentów występowała jednocześnie kandydemia. Średni wynik w skali APACHE II wynosił
14,9 (zakres 2 - 44). Do najczęstszych lokalizacji zakażenia należały: jama otrzewnej (54,3%; 70/129),
drogi żółciowe (7,0%; 9/129), jama opłucnej (5,4%; 7/129) i nerki (3,1%; 4/129). Najczęściej
izolowanymi patogenami z tkanek głębokich na początku badań były C. albicans (64,3%; 83/129),
C. glabrata (31,0%; 40/129), C. tropicalis (11,6%; 15/129) i C. krusei (5,4%; 7/129). Częstość
pozytywnych całkowitych odpowiedzi na leczenie w momencie zakończenia leczenia dożylnego
(pierwszorzędowy punkt końcowy) i w momencie całkowitego zakończenia leczenia oraz śmiertelność
z jakiejkolwiek przyczyny do wizyty kontrolnej po 6 tygodniach przedstawiono w tabeli 5.

Tabela 5 Częstość pozytywnych ogólnych odpowiedzi na leczeniea i śmiertelności z dowolnej
przyczyny u pacjentów z kandydozą tkanek głębokich – analiza zbiorcza

Populacja MITT
n/N (%)
Pozytywna ogólna odpowiedź na leczenie w momencie EOIVTb
Ogółem
Zakażenie jamy otrzewnej
Zakażenie dróg żółciowych
Zakażenie jamy opłucnej
Zakażenie nerek
Pozytywna ogólna odpowiedź w momencie EOTb
Śmiertelność z dowolnej przyczyny

102/129 (79,1)
51/70 (72,9)
7/9 (77,8)
6/7 (85,7)
3/4 (75,0)
94/129 (72,9)
40/129 (31,0)
a Pozytywną całkowitą odpowiedź na leczenie zdefiniowano jako sukces kliniczny i mikrobiologiczny
b EOIVT = zakończenie leczenia dożylnego (ang. End of Intravenous Treatment);
EOT = całkowite zakończenie leczenia (ang. End of All Treatment)

Dzieci i młodzież
W prospektywnym, otwartym, nieporównawczym, międzynarodowym badaniu klinicznym oceniano
bezpieczeństwo i skuteczność stosowania anidulafunginy u 68 pacjentów w wieku dziecięcym i
młodzieńczym od 1 miesiąca do < 18 lat z kandydozą inwazyjną, w tym kandydemią (ICC).
Pacjentów poddano stratyfikacji według wieku (od 1 miesiąca do < 2 lat, od 2 do < 5 lat i od 5 do < 18
lat) i podawano im anidulafunginę w postaci dożylnej raz na dobę (w dawce nasycającej 3,0 mg/kg
mc. w 1. dniu a następnie w dawce podtrzymującej 1,5 mg/kg mc./dobę) przez okres do 35 dni, po
czym pacjenci mogli zmienić lek na doustnie podawany flukonazol (w dawce 6‒12 mg/kg mc./dobę,
maksymalnie 800 mg/dobę). Pacjenci odbyli wizytę kontrolną po 2 i 6 tygodniach po całkowitym
zakończeniu leczenia.

Spośród 68 pacjentów, którzy otrzymywali anidulafunginę, u 64 osób występowało potwierdzone
mikrobiologicznie zakażenie drobnoustrojami chorobotwórczymi rodzaju Candida. Pacjentów tych
oceniano pod kątem skuteczności stosowania leku w zmodyfikowanej populacji intention-to-treat
(ang. modified intention-to-treat, MITT). Ogółem u 61 pacjentów (92,2%) patogen Candida był
izolowany wyłącznie z krwi. Najczęściej izolowanymi patogenami były Candida albicans [u 25
(39,1%) pacjentów], Candida parapsilosis [u 17 (26,6%) pacjentów] i Candida tropicalis [u 9 (14,1%)
pacjentów]. Ogólną pozytywną odpowiedź na leczenie zdefiniowano jako pozytywną odpowiedź
zarówno kliniczną (wyleczenie lub poprawę), jak i mikrobiologiczną (eradykacja lub domniemana

11 DE/H/4870/001/IB/008

eradykacja). Odsetki ogólnej pozytywnej odpowiedzi na leczenie w populacji MITT przedstawiono w
tabeli 6.

Tabela 6 Podsumowanie ogólnej pozytywnej odpowiedzi na leczenie w podziale na grupy
wiekowe, populacja MITT

Ogólna pozytywna odpowiedź, n (%)
Punkt czasowy Ogólna
odpowiedź
1 miesiąc do <
2 lat
(N = 16)
n (n/N, %)

2 do < 5 lat
(N = 18)
n (n/N, %)

5 do < 18 lat
(N = 30)
n (n/N, %)

Ogółem
(N = 64)
n (n/N, %)

EOIVT Pozytywna 11 (68,8) 14 (77,8) 20 (66,7) 45 (70,3)
95% CI (41,3, 89,0) (52,4, 93,6) (47,2, 82,7) (57,6, 81,1)
EOT Pozytywna 11 (68,8) 14 (77,8) 21 (70,0) 46 (71,9)
95% CI (41,3, 89,0) (52,4, 93,6) (50,6, 85,3) (59,2, 82,4)
Wizyta kontrolna
2 tygodnie po
zakończeniu
leczenia

Pozytywna 11 (68,8) 13 (72,2) 22 (73,3) 46 (71,9)
95% CI (41,3, 89,0) (46,5, 90,3) (54,1, 87,7) (59,2, 82,4)

Wizyta kontrolna
6 tygodni po
zakończeniu
leczenia

Pozytywna 11 (68,8) 12 (66,7) 20 (66,7) 43 (67,2)
95% CI (41,3, 89,0) (41,0, 86,7) (47,2, 82,7) (54,3, 78,4)

95% CI = 95% przedział ufności z dokładnym rozkładem dwumianowym obliczony za pomocą
metody Cloppera-Pearsona; EOIVT = zakończenie leczenia dożylnego (ang. end of intravenous
treatment); EOT = całkowite zakończenie leczenia (ang. end of all treatment); MITT =
zmodyfikowana populacja ITT, N = liczba pacjentów w populacji; n = liczba pacjentów, u których
uzyskano odpowiedź

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Ogólna charakterystyka farmakokinetyczna
Farmakokinetykę anidulafunginy określono u osób zdrowych, w szczególnych populacjach
i u pacjentów. Zaobserwowano niewielką zmienność międzyosobniczą ekspozycji układowej
(współczynnik zmienności około 25%). Stan stacjonarny uzyskiwano w pierwszym dniu po podaniu
dawki nasycającej (dwukrotność dobowej dawki podtrzymującej).

Dystrybucja
Farmakokinetyka anidulafunginy charakteryzuje się krótkim okresem półtrwania w fazie dystrybucji
(0,5-1 godzina), a objętość dystrybucji wynosząca 30-50 l jest zbliżona do całkowitej objętości
płynów ustrojowych. Anidulafungina u ludzi wiąże się w znacznym stopniu (>99%) z białkami
osocza. Nie przeprowadzono szczególnych badań dystrybucji anidulafunginy do tkanek u ludzi. Z tego
względu niedostępna jest informacja dotycząca jego przenikania do płynu mózgowo-rdzeniowego
i (lub) przez barierę krew-mózg.

Metabolizm
Nie obserwowano metabolizmu anidulafunginy w wątrobie. Anidulafungina nie jest klinicznie
znaczącym substratem, induktorem lub inhibitorem izoenzymów układu cytochromu P450. Jest mało
prawdopodobne, aby miała ona klinicznie istotny wpływ na metabolizm leków metabolizowanych
z udziałem enzymów układu cytochromu P450.

Przy fizjologicznej temperaturze i wartości pH anidulafungina podlega powolnej degradacji
chemicznej do peptydu z otwartym pierścieniem niewykazującego aktywności przeciwgrzybiczej.
Okres połowicznego rozpadu anidulafunginy w fizjologicznych warunkach in vitro wynosi około
24 godzin. W warunkach in vivo produkt uzyskany po otwarciu pierścienia jest następnie
przekształcany do związków peptydowych i wydalany głównie z żółcią.

12 DE/H/4870/001/IB/008

Wydalanie
Klirens anidulafunginy wynosi około 1 l/h. Główny okres półtrwania anidulafunginy wynosi około
24 godzin i w większości odpowiada za profil zależności stężenia w osoczu od czasu, a końcowy
okres półtrwania wynosi 40-50 godzin i charakteryzuje końcową fazę eliminacji. W badaniu
klinicznym z zastosowaniem dawki pojedynczej zdrowym ochotnikom podawano znakowaną 14C
anidulafunginę (około 88 mg). Około 30% podanej dawki było wydalane z kałem w ciągu 9 dni; mniej
niż 10% stanowiła substancja czynna w postaci niezmienionej. Mniej niż 1% podanej dawki wydalany
był w moczu, co wskazuje na nieznaczny klirens nerkowy. Po 6 dniach od podania dawki stężenie
anidulafunginy zmniejszało się do wartości nieoznaczalnych ilościowo. Śladową radioaktywność
wykazano we krwi, moczu i kale po 8 tygodniach po podaniu dawki.

Liniowość
Farmakokinetyka anidulafunginy jest liniowa w szerokim zakresie pojedynczych dawek dobowych
(15-130 mg).

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z zakażeniami grzybiczymi
Zgodnie z wynikami populacyjnych analiz farmakokinetycznych parametry farmakokinetyczne
anidulafunginy u pacjentów z zakażeniami grzybiczymi są podobne do obserwowanych u zdrowych
osób. Przy schemacie dawkowania 200 mg (dawka nasycająca)/100 mg (dawka podtrzymująca) na
dobę w infuzji podawanej z szybkością 1,1 mg/min wartości w stanie stacjonarnym Cmax, Cmin i AUC
wynosiły, odpowiednio 7 mg/l, 3 mg/l i około 110 mg→h/l.

Masa ciała
Wprawdzie w populacyjnej analizie farmakokinetycznej stwierdzono, że masa ciała jest źródłem
zmienności klirensu, ale miała ona niewielkie kliniczne znaczenie dla farmakokinetyki
anidulafunginy.

Płeć
Stężenie anidulafunginy w osoczu u zdrowych kobiet i mężczyzn była podobna. W badaniach
z zastosowaniem dawek wielokrotnych klirens leku był nieco szybszy (o około 22%) u mężczyzn.

Osoby w podeszłym wieku
Populacyjna analiza farmakokinetyczna wykazała, że mediana klirensu różni się w nieznacznie u osób
w wieku ≥65 lat (mediana CL = 1,07 l/h) i osób młodszych (<65 lat, mediana CL = 1,22 l/h ), a zakres
klirensu jest podobny.

Grupy etniczne
Farmakokinetyka anidulafunginy jest podobna u osób rasy kaukaskiej, czarnej, azjatyckiej
i latynoskiej.

Nosicielstwo HIV
U osób z dodatnim wynikiem na obecność HIV modyfikacja dawki nie jest konieczna, niezależnie od
jednoczesnej terapii przeciwretrowirusowej.

Niewydolność wątroby
Anidulafungina nie podlega metabolizmowi w wątrobie. Farmakokinetykę anidulafunginy badano
u osób z niewydolnością wątroby klasy A, B lub C wg klasyfikacji Childa-Pugha. Zwiększenia
stężenia anidulafunginy nie stwierdzono u pacjentów z niewydolnością wątroby dowolnego stopnia.
Wprawdzie u pacjentów z niewydolnością wątroby klasy C wg Childa-Pugha obserwowano
nieznaczne zmniejszenie wartości AUC, ale zmniejszenie to znajdowało się w zakresie wartości
notowanych u osób zdrowych.

Niewydolność nerek
Klirens nerkowy anidulafunginy jest nieznaczący (<1%). W badaniu klinicznym u pacjentów

13 DE/H/4870/001/IB/008

z łagodną, umiarkowaną, ciężką lub schyłkową (wymagającą dializoterapii) niewydolnością nerek
farmakokinetyka anidulafunginy była podobna do obserwowanej u pacjentów z prawidłową
czynnością nerek. Anidulafungina nie jest usuwana z organizmu metodą dializy i można ją podawać
niezależnie od sesji hemodializy.

Dzieci i młodzież
Farmakokinetykę anidulafunginy po podaniu co najmniej 5 dawek dobowych badano u 24 dzieci
(w wieku od 2 do 17 lat) z osłabioną czynnością układu odpornościowego i neutropenią. Stan
stacjonarny uzyskano w pierwszym dniu po podaniu dawki nasycającej (dwukrotność dawki
podtrzymującej), a wartości Cmax i AUC w stanie stacjonarnym zwiększały się proporcjonalnie do
dawki. Ekspozycja ogólnoustrojowa w tej populacji po podaniu dobowej dawki podtrzymującej
0,75 i 1,5 mg/kg mc./dobę była porównywalna ekspozycją obserwowaną u dorosłych po podaniu
dawek dobowych, odpowiednio, 50 mg i 100 mg. Oba schematy leczenia były dobrze tolerowane
przez tych pacjentów.

Farmakokinetykę anidulafunginy analizowano w prospektywnym, otwartym, nieporównawczym
badaniu klinicznym z udziałem 66 pacjentów w wieku dziecięcym i młodzieńczym (w wieku od 1
miesiąca do < 18 lat) z ICC, którym podano dawkę nasycającą 3,0 mg/kg mc., a następnie dawkę
podtrzymującą 1,5 mg/kg mc./dobę (patrz punkt 5.1). W oparciu o populacyjną analizę
farmakokinetyczną połączonych danych z populacji dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży z
ICC, średnie wartości parametrów ekspozycji (AUC0-24,ss i Cmin,ss) w stanie stacjonarnym u wszystkich
pacjentów w wieku dziecięcym i młodzieńczym we wszystkich grupach wiekowych (od 1 miesiąca do
< 2 lat, od 2 do < 5 lat i od 5 do < 18 lat) były porównywalne do wartości uzyskanych u pacjentów
dorosłych, którzy otrzymali dawkę nasycającą 200 mg, a następnie dawkę podtrzymującą 100
mg/dobę. Klirens skorygowany względem masy ciała (l/h/kg) i objętość dystrybucji w stanie
stacjonarnym (l/kg) były podobne we wszystkich grupach wiekowych.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W 3-miesięcznych badaniach wykazano, że anidulafungina w dawkach 4- do 6-krotnie większych niż
przewidywane kliniczne dawki lecznicze wywoływała objawy hepatotoksyczności u szczurów i małp,
w tym zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych oraz zmiany morfologiczne. Badania in vitro
i n vivo nie dostarczyły żadnych dowodów na genotoksyczne działanie anidulafunginy. Nie
prowadzono długoterminowych badań na zwierzętach w celu oceny jej działania rakotwórczego.

Anidulafungina podawana szczurom nie wpływała na reprodukcję, w tym na płodność samców
i samic.

Anidulafungina przenikała przez łożysko u szczurów i była wykrywalna w osoczu płodu.

Przeprowadzono badania dotyczące rozwoju zarodków i płodów z zastosowaniem dawek
stanowiących od 0,2- do 2-krotności (szczury) i od 1- do 4-krotności (króliki) proponowanej dawki
podtrzymującej 100 mg/dobę. Nie stwierdzono, aby anidulafungina w największej badanej dawce
wykazywała szkodliwe działanie na rozwój u szczurów. Wpływ na rozwój u królików (niewielkie
zmniejszenie masy ciała płodów) odnotowano tylko po zastosowaniu największej badanej dawki,
która była również toksyczna dla matek.

Anidulafungina podana w pojedynczej dawce niezakażonym dorosłym oraz nowo urodzonym
szczurom osiągała małe stężenie w mózgu (stosunek stężeń mózg/osocze około 0,2). Stężenie
w mózgu zwiększało się jednak u niezakażonych noworodków szczura po podaniu pięciu dawek
dobowych (stosunek stężeń mózg/osocze około 0,7). W badaniach na królikach z rozsianą kandydozą
i na myszach z zakażeniem drożdżakowym ośrodkowego układu nerwowego (OUN) wykazano, że
anidulafungina w dawkach wielokrotnych ogranicza zakażenie grzybicze w mózgu. Wyniki badań
farmakokinetyczno-farmakodynamicznych na modelach kandydozy rozsianej i krwiopochodnego
zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych wywołanego przez Candida u królików wykazały, że aby
uzyskać optymalne wyniki leczenia zakażeń tkanek OUN, istnieje konieczność stosowania większych
dawek anidulafunginy niż w przypadku leczenia tkanek innych niż OUN (patrz punkt 4.4).

14 DE/H/4870/001/IB/008

Szczurom podawano anidulafunginę w trzech różnych dawkach, a następnie w ciągu godziny
podawano im środki znieczulające: ketaminę i ksylazynę. U szczurów otrzymujących dużą dawkę
występowały reakcje związane z podaniem infuzji, które nasilały się pod wpływem środków
znieczulających. U niektórych szczurów otrzymujących średnią dawkę występowały podobne reakcje,
ale tylko po podaniu środków znieczulających. U szczurów otrzymujących małą dawkę nie
zaobserwowano działań niepożądanych niezależnie od tego czy podano im środki znieczulające, czy
nie. Reakcje związane z infuzją nie wystąpiły również u zwierząt otrzymujących średnią dawkę bez
środków znieczulających.

W badaniach przeprowadzonych na młodych szczurach nie wykazano większej podatności na
hepatotoksyczność anidulafunginy niż u osobników dorosłych.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Fruktoza
Mannitol
Polisorbat 80
Kwas (S)-mlekowy
Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH)
Kwas solny stężony (do ustalenia pH)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi lub elektrolitami, oprócz
wymienionych w punkcie 6.6.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

Dozwolone jest przechowywanie fiolki przez 96 godzin w temperaturze do 25°C, a następnie ponowne
umieszczenie fiolki z proszkiem w lodówce.

Koncentrat do infuzji uzyskany po rozpuszczeniu proszku (po odtworzeniu)
Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność koncentratu roztworu do infuzji przez 24 godziny
w temperaturze 25ºC.

Roztwór do infuzji (po rozcieńczeniu koncentratu)
Roztwór do infuzji może być przechowywany w temperaturze 25ºC przez 48 godzin.

Nie zamrażać.

Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność roztworu do infuzji przez 48 godzin w temperaturze 25ºC.

Ze względu na czystość mikrobiologiczną produkt leczniczy należy natychmiast zużyć.
W przeciwnym razie za warunki i czas przechowywania przed podaniem odpowiedzialność ponosi
użytkownik. Roztwór może być przechowywany nie dłużej niż 24 godziny w temperaturze od 2°C do
8°C, chyba że odtworzenia i rozcieńczenia dokonano w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach
z zachowaniem aseptyki.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C).

15 DE/H/4870/001/IB/008

Warunki przechowywania po odtworzeniu i rozcieńczeniu produktu leczniczego, patrz punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Bezbarwne szklane fiolki typu I o pojemności 30 ml z korkiem z gumy bromobutylowej pokrytym
fluorowanym polimerem, z aluminiowym wieczkiem z plastikową nakładką typu flip-off,
w tekturowym pudełku.

Wielkość opakowań: 1 fiolka.

#### 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania produktu leczniczego

Produkt leczniczy Anidulafungin Sandoz należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań, a uzyskany
koncentrat rozcieńczyć WYŁĄCZNIE 9 mg/ml (0,9%) roztworem sodu chlorku do infuzji lub
50 mg/ml (5%) roztworem glukozy do infuzji. Nie ustalono zgodności odtworzonego produktu
Anidulafungin Sandoz z lekami, substancjami pomocniczymi ani roztworami do podawania dożylnego
innymi niż 9 mg/ml (0,9%) roztwór sodu chlorku do wstrzykiwań lub 50 mg/ml (5%) roztwór glukozy
do infuzji.

Rozpuszczenie proszku (odtworzenie)
Zawartość każdej fiolki należy rozpuścić z zachowaniem zasad aseptyki w 30 ml wody do
wstrzykiwań w celu uzyskania koncentratu o stężeniu 3,33 mg/ml. Rozpuszczenie może trwać do
5 minut. Uzyskany koncentrat powinien być przezroczysty, bezbarwny i praktycznie niezawierający
widocznych cząstek. Jeśli po rozcieńczeniu widoczne są stałe cząstki lub zmiana zabarwienia, roztwór
należy usunąć.

Rozcieńczenie i infuzja
Przenieść z zachowaniem zasad aseptyki zawartość fiolki (fiolek) po odtworzeniu do worka
infuzyjnego (lub butelki) zawierającego 9 mg/ml (0,9%) roztwór sodu chlorku do infuzji lub 50 mg/ml
(5%) roztwór glukozy do infuzji w celu uzyskania roztworu z anidulafunginą o stężeniu 0,77 mg/ml.
Poniższa tabela przedstawia odpowiednie objętości dla każdej dawki.

Rozcieńczenia konieczne do podania produktu Anidulafungin Sandoz

Dawka Liczba
fiolek z
proszkiem

Całkowita
objętość
koncentratu

Objętość
roztworu do
rozcieńczaniaA

Całkowita
objętość
roztworu
do infuzjiB

Szybkość
infuzji
Minimalny
czas
trwania
infuzji
100 mg 1 30 ml 100 ml 130 ml 1,4 ml/min 90 min
200 mg 2 60 ml 200 ml 260 ml 1,4 ml/min 180 min
A Albo 9 mg/ml (0,9%) roztwór sodu chlorku do infuzji, albo 50 mg/ml (5%) roztwór glukozy do
infuzji.
B Stężenie roztworu do infuzji wynosi 0,77 mg/ml.

Zawartość fiolki po rekonstytucji należy rozcieńczyć zgodnie z powyższą tabelą, aby uzyskać
końcowe stężenie roztworu do infuzji wynoszące 0,77 mg/ml. W przypadku dzieci i młodzieży
w wieku od 1 miesiąca do < 18 lat objętość roztworu do infuzji wymagana do podania odpowiedniej
dawki będzie się różnić w zależności od masy ciała pacjenta (patrz punkt 4.2).

Szybkość infuzji nie powinna być większa niż 1,1 mg/min (co odpowiada 1,4 ml/min, jeśli
odtworzenie i rozcieńczenie przeprowadzono zgodnie z instrukcją), patrz punkty 4.2, 4.4 i 4.8.

Produkty lecznicze do podawania pozajelitowego należy przed podaniem obejrzeć, czy nie zawierają
nierozpuszczonych cząstek i czy nie nastąpiła zmiana zabarwienia, jeśli tylko roztwór i pojemnik na to
pozwalają. W razie stwierdzenia obecności stałych cząstek lub zmiany zabarwienia, roztwór należy
usunąć.

16 DE/H/4870/001/IB/008

Wszelkie niewykorzystane pozostałości produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

Sandoz GmbH
Biochemiestrasse 10
6250 Kundl, Austria

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 25159

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 21.02.2019

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 03.12.2020 r.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.