# Fluconazole B. Braun 2 mg/ml

> Flukonazol · 2 mg/ml · Roztwór do infuzji

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Fluconazole B. Braun 2 mg/ml
- **Nazwa powszechna:** Fluconazolum
- **Substancja czynna:** [Flukonazol](https://apteka.online/odpowiedniki/fluconazolum)
- **Moc:** 2 mg/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Roztwór do infuzji
- **Droga podania:** dożylna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** J02AC01
- **Liczba opakowań:** 9
- **Numer pozwolenia:** 15636
- **Podmiot odpowiedzialny:** B. Braun Melsungen AG
- **Producent:** B. Braun Medical S.A., Hiszpania
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwgrzybicze-do-stosowania-ogolnego/fluconazole-b-braun-2-mg-ml-rozt-inf-2-mg-ml-braun
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwgrzybicze-do-stosowania-ogolnego/fluconazole-b-braun-2-mg-ml-rozt-inf-2-mg-ml-braun.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/21244/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/21244/characteristic

## Dostępne opakowania (9)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 10 butelek 50 ml | 5909990713998 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 20 butelek 50 ml | 5909990714025 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 50 butelek 50 ml | 5909990714056 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 butelek 100 ml | 5909990714001 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 20 butelek 100 ml | 5909990714032 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 50 butelek 100 ml | 5909990714063 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 butelek 200 ml | 5909990714018 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 20 butelek 200 ml | 5909990714049 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 50 butelek 200 ml | 5909990714070 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Fluconazole B. Braun i w jakim celu się go stosuje?
Lek Fluconazole B. Braun należy do grupy leków zwanych „lekami przeciwgrzybiczymi”. Substancją
czynną leku jest flukonazol.

Flukonazol stosuje się w celu leczenia zakażeń powodowanych przez grzyby, może być też stosowany jako
profilaktyka zakażeń drożdżakami. Najczęstszą przyczyną zakażeń grzybiczych jest drożdżak Candida.

Dorośli
Lekarz może przepisać ten lek pacjentowi w celu leczenia następujących typów zakażeń grzybiczych:
- Kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych – zakażenie grzybicze mózgu.
- Kokcydiomykoza – choroba układu oddechowego.
- Zakażenia powodowane przez drożdżaki Candida i występujące w krwiobiegu, narządach ciała (np. w
sercu, płucach) lub układzie moczowym.
- Pleśniawki błon śluzowych – zakażenia obejmujące błony wyścielające jamę ustną i gardło oraz
zapalenie wywołane przez ucisk protezy dentystycznej.

Pacjent może też otrzymywać lek Fluconazole B. Braun w celu:
- zapobieżenia nawrotowi kryptokokowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych,
- zapobieżenia nawrotowi pleśniawek błon śluzowych,
- zapobieżenia zakażeniom spowodowanym przez drożdżaki Candida (jeżeli układ odpornościowy
pacjenta jest osłabiony i nie działa prawidłowo).

Dzieci i młodzież (od 0 do 17 lat)
Lekarz może przepisać ten lek pacjentowi w celu leczenia następujących typów zakażeń grzybiczych:
- Pleśniawki błon śluzowych – zakażenia obejmujące błony wyścielające jamę ustną i gardło, oraz
zapalenie wywołane przez ucisk protezy dentystycznej.
- Zakażenia powodowane przez drożdżaki Candida i występujące w krwiobiegu, narządach ciała (np. w
sercu, płucach) lub układzie moczowym.
- Kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych – zakażenie grzybicze mózgu.

Pacjent może też otrzymywać lek Fluconazole B. Braun w celu:
- zapobieżenia zakażeniom spowodowanym przez drożdżaki Candida (jeżeli układ odpornościowy
pacjenta jest osłabiony i nie działa prawidłowo),
- zapobieżenia nawrotowi kryptokokowego zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych,

03084.0BN0320J15

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Fluconazole B. Braun

Kiedy nie stosować leku Fluconazole B. Braun:
- jeśli pacjent ma uczulenie na flukonazol, inne leki przyjmowane w leczeniu zakażeń grzybiczych, lub
którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienione w punkcie 6). Objawy uczulenia mogą
obejmować swędzenie, zaczerwienienie skóry lub trudności z oddychaniem.
- jeśli pacjent przyjmuje astemizol lub terfenadynę (leki przeciwhistaminowe stosowane w leczeniu
uczuleń),
- jeśli pacjent przyjmuje cisapryd (stosowany w leczeniu rozstroju żołądka),
- jeśli pacjent przyjmuje pimozyd (stosowany w leczeniu chorób psychicznych),
- jeśli pacjent przyjmuje chinidynę (stosowaną w leczeniu arytmii serca),
- jeśli pacjent przyjmuje erytromycynę (antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem leku Fluconazole B. Braun należy omówić to z lekarzem, jeśli:
- pacjent ma problemy z wątrobą lub nerkami,
- pacjent ma chorobę serca, włącznie z zaburzeniami rytmu serca,
- pacjent ma nieprawidłowe stężenie potasu, wapnia lub magnezu we krwi,
- u pacjenta wystąpią poważne reakcje skórne (swędzenie, zaczerwienienie skóry) lub trudności z
oddychaniem,
- u pacjenta wystąpią objawy „niewydolności kory nadnerczy”, kiedy gruczoły nadnerczy nie wytarzają
odpowiedniej ilości pewnych hormonów steroidowych takich jak kortyzol (przewlekłe lub
długotrwałe zmęczenie, osłabienie mięśni, utrata apetytu, spadek masy ciała, ból brzucha),
- u pacjenta po zastosowaniu leku Fluconazole B. Braun kiedykolwiek wystąpiła ciężka wysypka
skórna lub złuszczanie się skóry, pęcherze i (lub) owrzodzenia jamy ustnej,
- zakażenie grzybicze nie ustępuje, konieczne może być zastosowanie innego leczenia
przeciwgrzybiczego.

U pacjentów leczonych lekiem Fluconazole B. Braun występowały przypadki ciężkich reakcji skórnych,
w tym reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS, ang. drug reaction with
eosinophilia and systemic symptoms). Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z objawów ciężkich reakcji
skórnych opisanych w punkcie 4, należy przerwać stosowanie leku Fluconazole B. Braun i niezwłocznie
zwrócić się o pomoc medyczną.

Inne leki i Fluconazole B. Braun
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie
lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeżeli pacjent przyjmuje astemizol lub terfenadynę (leki
przeciwhistaminowe stosowane w leczeniu uczuleń), cisapryd (stosowany w leczeniu rozstroju żołądka),
pimozyd (stosowany w leczeniu chorób psychicznych), chinidynę (stosowaną w leczeniu arytmii serca) lub
erytromycynę (antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń), bowiem nie należy przyjmować tych leków
razem z lekiem Fluconazole B. Braun (patrz punkt „Kiedy nie stosować leku Fluconazole B. Braun”).

Niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z lekiem Fluconazole B. Braun. Jeżeli pacjent przyjmuje
którykolwiek z poniższych leków, należy się upewnić, że lekarz o tym wie:

- ryfampicyna, ryfabutyna lub azytromycyna (antybiotyki stosowane w leczeniu zakażeń),
- abrocytynib (stosowany w leczeniu atopowego zapalenia skóry, znanego również jako wyprysk
atopowy),
- alfentanyl, fentanyl (środki znieczulające),
- amiodaron (stosowany w leczeniu nieregularnego bicia serca – arytmii),
- amitryptylina, nortryptylina (stosowane jako leki przeciwdepresyjne),
- amfoterycyna B, worykonazol (leki przeciwgrzybicze),
- leki rozcieńczające krew w celu zapobieżenia powstawania skrzepów (warfaryna lub podobne leki),
- pochodne benzodiazepiny (midazolam, triazolam lub podobne leki) stosowane jako leki nasenne lub
przeciwlękowe,

03084.0BN0320J15

- karbamazepina, fenytoina (stosowane w leczeniu napadów padaczkowych),
- nifedypina, isradypina, amlodypina, felodypina, werapamil, hydrochlorotiazyd (diuretyk) i losartan
(leki stosowane w leczeniu nadciśnienia – wysokiego ciśnienia krwi),
- olaparyb (stosowany w leczeniu raka jajnika),
- cyklosporyna, ewerolimus, sirolimus lub takrolimus (zapobiegające odrzuceniu przeszczepu),
- cyklofosfamid, alkaloidy barwinka (winkrystyna, winblastyna lub podobne leki) stosowane w leczeniu
nowotworów,
- halofantryna (lek stosowany w leczeniu malarii),
- statyny (atorwastatyna, simwastatyna, fluwastatyna lub podobne leki) stosowane w celu zmniejszenia
wysokiego poziomu cholesterolu,
- metadon (lek przeciwbólowy),
- celekoksyb, flurbiprofen, naproksen, ibuprofen, lornoksykam, meloksykam, diklofenak (niesterydowe
leki przeciwzapalne, NLPZ),
- doustne środki antykoncepcyjne,
- prednizon (steryd),
- zydowudyna, znana też jako AZT; sakwinawir (stosowane u pacjentów z zakażeniem HIV),
- leki przeciwcukrzycowe, takie jak chlorpropamid, glibenklamid, glipizyd lub tolbutamid,
- teofilina (stosowana w leczeniu astmy),
- tofacytynib (stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów),
- tolwaptan stosowany w leczeniu hiponatremii (niski poziom sodu we krwi) lub w celu spowolnienia
pogarszania się czynności nerek,
- witamina A (suplement diety),
- iwakaftor (stosowany w leczeniu mukowiscydozy),
- ibrutynib (stosowany w leczeniu raka krwi),
- lurazydon (stosowany w leczeniu schizofrenii).

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży, stara się zajść w ciążę lub karmi piersią, należy powiedzieć o tym lekarzowi.
Przed zażyciem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Jeśli pacjentka zamierza zajść w ciążę, zaleca się, aby po przyjęciu pojedynczej dawki flukonazolu, a przed
zajściem w ciążę, odczekała tydzień.
W razie dłuższych cykli leczenia flukonazolem należy porozmawiać z lekarzem o konieczności stosowania
odpowiedniej antykoncepcji w trakcie leczenia i przez tydzień od przyjęcia ostatniej dawki.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, nie powinna przyjmować leku Fluconazole B. Braun, chyba że lekarz zalecił inaczej. Jeśli
pacjentka zajdzie w ciążę podczas stosowania tego leku lub w ciągu 1 tygodnia od przyjęcia ostatniej dawki,
powinna skontaktować się z lekarzem.
Flukonazol przyjmowany w pierwszym lub drugim trymestrze ciąży może zwiększać ryzyko poronienia.
Flukonazol przyjmowany w pierwszym trymestrze ciąży może zwiększyć ryzyko wad wrodzonych serca,
kości i (lub) mięśni narodzonego dziecka.
Notowano przypadki dzieci z wadami wrodzonymi czaszki, uszu oraz kości udowej i łokciowej, urodzonych
przez matki leczone z powodu kokcydioidomykozy przez co najmniej 3 miesiące dużymi dawkami
flukonazolu (400–800 mg na dobę). Związek między stosowaniem flukonazolu a tymi przypadkami nie jest
jasny.
Można nadal karmić piersią po przyjęciu pojedynczej dawki 150 mg flukonazolu.
Nie należy karmić piersią, jeśli pacjentka przyjmuje wielokrotne dawki flukonazolu.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Przy prowadzeniu pojazdów lub obsługiwaniu maszyn należy wziąć pod uwagę, że niekiedy mogą wystąpić
zawroty głowy lub napady padaczkowe.

Lek Fluconazole B. Braun zawiera sód
Lek zawiera 177 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej 50 ml butelce. Odpowiada to 8,9%
maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

03084.0BN0320J15

Lek zawiera 354 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej 100 ml butelce. Odpowiada to
17,7% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

Lek zawiera 709 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej 200 ml butelce. Odpowiada to
35,5% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

### 3. Jak stosować lek Fluconazole B. Braun?
Lek ten podawany będzie przez lekarza lub pielęgniarkę w postaci powolnego wstrzyknięcia (kroplówki) do
żyły. Lek Fluconazole B. Braun dostarczany jest w postaci roztworu. Roztwór ten nie będzie dodatkowo
rozcieńczany. Więcej informacji dla personelu medycznego znajduje się na końcu ulotki.

Typowe dawki tego leku stosowane w różnych zakażeniach podane są poniżej. Jeśli pacjent nie jest pewien,
dlaczego otrzymuje lek Fluconazole B. Braun, powinien spytać o to lekarza lub pielęgniarkę.

Dorośli
Wskazanie do stosowania Dawka
Leczenie kryptokokowego zapalenia opon mózgowordzeniowych
400 mg w pierwszym dniu, a następnie 200 mg do
400 mg raz na dobę przez 6-8 tygodni lub w razie
potrzeby dłużej. Niekiedy dawka może być
zwiększona do 800 mg.
Profilaktyka nawrotu kryptokokowego zapalenia
opon mózgowo-rdzeniowych
200 mg raz na dobę przez okres wskazany przez
lekarza
Leczenie kokcydiomykozy 200 mg do 400 mg raz na dobę przez okres od 11 do
24 miesięcy lub w razie potrzeby dłużej. Niekiedy
dawka może być zwiększona do 800 mg.
Leczenie wewnętrznych zakażeń grzybiczych
spowodowanych przez drożdżaki Candida
800 mg w pierwszym dniu, a następnie 400 mg raz
na dobę przez okres wskazany przez lekarza
Leczenie zakażeń grzybiczych obejmujących błony
wyścielające jamę ustną i gardło wywołanych przez
ucisk protezy dentystycznej

200 mg do 400 mg w pierwszym dniu, a następnie
100 mg do 200 mg raz na dobę przez okres wskazany
przez lekarza
Leczenie pleśniawek błon bluzowych – dawka
zależy od lokalizacji zakażenia
50 mg do 400 mg raz na dobę przez 7 do 30 dni
(przez okres wskazany przez lekarza)
Profilaktyka zakażeń błon śluzowych wyścielających
jamę ustną i gardło
100 mg do 200 mg raz na dobę; lub 200 mg 3 razy na
tydzień w okresie zagrożenia zakażeniem
Profilaktyka zakażeń spowodowanym przez
drożdżaki Candida (jeżeli układ odpornościowy
pacjenta jest osłabiony i nie działa prawidłowo).

200 mg do 400 mg raz na dobę w okresie zagrożenia
zakażeniem

Młodzież w wieku od 12 do 17 lat
Zgodnie z zaleceniem lekarza (dawkowanie przewidziane dla dorosłych lub dla dzieci)

Dzieci w wieku do 11 lat
Maksymalna dawka dla dzieci nie powinna przekraczać 400 mg na dobę.

Dawka będzie oparta na masie ciała dziecka w kilogramach.

Wskazanie do stosowania Dawka dobowa
Pleśniawki błon śluzowych i zakażenia gardła
spowodowane przez drożdżaki Candida – dawka i
czas leczenia zależą od ciężkości i lokalizacji
zakażenia

3 mg na kg masy ciała raz na dobę (w pierwszym
dniu można podać 6 mg na kg masy ciała)

Kryptokokowe zapalenie opon mózgowo- 6 mg do 12 mg na kg masy ciała raz na dobę

03084.0BN0320J15

rdzeniowych lub wewnętrzne zakażenia grzybicze
spowodowane przez drożdżaki Candida
Profilaktyka nawrotu kryptokokowego zapalenia
opon mózgowo-rdzeniowych
6 mg na kg masy ciała raz na dobę

Profilaktyka zakażeń spowodowanym przez
drożdżaki Candida (jeżeli układ odpornościowy
dziecka jest osłabiony i nie działa prawidłowo).

3 mg do 12 mg na kg masy ciała raz na dobę

Stosowanie u dzieci w wieku od 0 do 4 tygodni
Stosowanie u dzieci w wieku od 3 do 4 tygodni:
- Taka sama dawka jak powyżej, lecz podawana co 2 dni. Dawka maksymalna to 12 mg na kilogram
masy ciała co 48 godzin.

Stosowanie u dzieci w wieku poniżej 2 tygodni:
- Taka sama dawka jak powyżej, lecz podawana co 3 dni. Dawka maksymalna to 12 mg na kilogram
masy ciała co 72 godziny.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
Należy stosować zwykłą dawkę dla dorosłych, chyba że pacjent ma problemy z nerkami.

Stosowanie u pacjentów z problemami dotyczącymi nerek
Lekarz może zmienić dawkę w zależności od stanu czynności nerek pacjenta.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Fluconazole B. Braun
Jeżeli pacjent obawia się, że mógł otrzymać zbyt dużą dawkę leku Fluconazole B. Braun, należy natychmiast
powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Objawy możliwego przedawkowania obejmują słyszenie,
widzenie, odczuwanie lub myślenie o nieistniejących rzeczach (omamy i zachowania paranoidalne).

Pominięcie zastosowania dawki leku Fluconazole B. Braun
Ponieważ lek ten jest podawany pod ścisłym nadzorem lekarza, jest mało prawdopodobne, aby doszło do
pominięcia dawki. Jednakże jeżeli pacjent uważa, że pominięto dawkę, należy powiedzieć o tym lekarzowi
lub farmaceucie.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza,
farmaceuty lub pielęgniarki.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy przerwać stosowanie leku Fluconazole
B. Braun i niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną:
• rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększenie węzłów chłonnych (zespół DRESS
lub zespół nadwrażliwości na lek).

U nielicznych pacjentów występują reakcje alergiczne, jednakże poważne reakcje alergiczne są
rzadkie (mogą wystąpić u 1 na 1000 pacjentów). Jeżeli u pacjenta wystąpi którykolwiek z
następujących objawów, należy niezwłocznie powiadomić lekarza:
- nagłe wystąpienie świszczącego oddechu, duszności lub ucisku w klatce piersiowej,
- obrzęk powiek, twarzy i/lub warg,
- swędzenie całego ciała, zaczerwienienie skóry lub czerwona swędząca wysypka,
- wysypka skórna,
- ciężkie reakcje skórne, takie jak wysypka z powstającymi pęcherzami (może się pojawić w ustach i na
języku).

03084.0BN0320J15

Lek Fluconazole B. Braun 2 mg/ml może wywrzeć niepożądane działanie na wątrobę. Objawy problemów z
wątrobą obejmują:
- zmęczenie,
- utratę apetytu,
- wymioty,
- zażółcenie skóry i/lub białek oczu (żółtaczka).

Jeżeli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy przerwać stosowanie leku Fluconazole
B. Braun i niezwłocznie powiadomić lekarza.

Inne działania niepożądane:
Ponadto, jeśli którekolwiek z następujących działań niepożądanych ulegnie nasileniu lub jeśli wystąpią
jakiekolwiek działanie niepożądane niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 pacjentów):
- ból głowy,
- dyskomfort żołądkowy, biegunka, mdłości, wymioty,
- nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby z krwi,
- wysypka.

Niebyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
- zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, co powoduje bladość skóry, oraz osłabienie lub duszność,
- zmniejszenie apetytu,
- niemożność spania, senność,
- napady padaczkowe, zawroty głowy, uczucie wirowania, uczucie kłucia lub mrowienie, drętwienie,
zmiany odczuwanego smaku,
- zaparcia, niestrawność, gazy, suchość ust,
- ból mięśni,
- uszkodzenie wątroby oraz zażółcenie skóry i/lub oczu (żółtaczka),
- bąble, pęcherze na skórze (pokrzywka), swędzenie, zwiększona potliwość,
- męczliwość, złe samopoczucie, gorączka.

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 pacjentów):
- zmniejszenie liczby białych krwinek, które chronią przed zakażeniami oraz płytek krwi (krwinek
hamujących krwawienia),
- czerwone lub purpurowe zabarwienie skóry, które może być spowodowane przez małą liczbę płytek
krwi, zmiany liczby innych krwinek,
- zmiany składu chemicznego krwi (wysoki poziom cholesterolu i tłuszczów we krwi),
- drżenie,
- małe stężenie potasu we krwi,
- nieprawidłowy zapis EKG (elektrokardiogram), zmiany częstości lub rytmu pracy serca,
- niewydolność wątroby,
- reakcje alergiczne (niekiedy ciężkie) obejmujące rozległa wysypkę z pęcherzami i łuszczeniem się
skory, ciężkie reakcje skórne, obrzęk warg i/lub twarzy,
- wypadanie włosów.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w
ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel: + 48 22 49 21 301

03084.0BN0320J15

Fax: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

### 5. Jak przechowywać lek Fluconazole B. Braun?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i na kartoniku po „EXP”.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25oC.

Nie zamrażać.

Lek ten należy zużyć bezpośrednio po pierwszym otwarciu pojemnika.

Do użycia nadaje się wyłącznie roztwór niezawierający cząstek stałych. Nie stosować, jeśli butelka jest
uszkodzona.

Butelki przeznaczone są wyłącznie do jednorazowego użytku. Po zużyciu należy zutylizować butelki i
wszelką pozostałą zawartość.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Fluconazole B. Braun
- Substancją czynną leku jest flukonazol.

Każdy ml zawiera 2 mg flukonazolu.

- Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: chlorek sodu i woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Fluconazole B. Braun i co zawiera opakowanie

Lek Fluconazole B. Braun jest przezroczystym bezbarwnym roztworem wyżej wymienionych składników w
wodzie.

Dostępny jest w polietylenowych butelkach zawierających 50 ml, 100 ml lub 200 ml.
Wielkość opakowania: opakowania po 10, 20 lub 50 butelek.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny:
B. Braun Melsungen AG
Carl-Braun-Straße 1
34212 Melsungen
Niemcy
Adres pocztowy:
34209 Melsungen

03084.0BN0320J15

Niemcy

Tel.: +49-5661-71-0
Faks: +49-5661-71-45 67

Wytwórca:
B. Braun Medical S.A.
Carretera de Terrassa, 121
08191 Rubí (Barcelona)
Hiszpania

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego
i w Zjednoczonym Królestwie (Irlandii Północnej) pod następującymi nazwami:

Austria Fluconazol B. Braun 2 mg/ml Infusionslösung
Belgia Fluconazole B. Braun 2 mg/ml oplossing voor infusie
Dania Fluconazole "B. Braun" 2 mg/ml
Finlandia Fluconazole B. Braun 2 mg/ml infuusioneste, liuos
Grecja Fluconazole B. Braun 2 mg/ml διάλυμα προς έγχυση
Hiszpania Fluconazol B. Braun 2 mg/ml solución para perfusion EFG
Irlandia Fluconazole 2 mg/ml solution for infusion
Luksemburg Fluconazol B. Braun 2 mg/ml Infusionslösung
Niemcy Fluconazol B. Braun 2 mg/ml Infusionslösung
Norwegia Fluconazol B. Braun 2 mg/ml infusjonsvaeske, oppløsning
Polska Fluconazole B. Braun 2 mg/ml, roztwór do infuzji
Słowenia Flukonazol B. Braun 2 mg/ml raztopina za infudiranje
Szwecja Fluconazole B. Braun 2 mg/ml infusionsvätska, lösning
Wielka Brytania (Irlandia
Północna)
Fluconazole 2 mg/ml solution for infusion

Włochy Fluconazolo B. Braun 2 mg/ml

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 2024-02-22

Informacje przeznaczone są wyłącznie dla fachowego personelu medycznego

Infuzje dożylne powinny być podawane z szybkością nieprzekraczającą 10 ml/minutę. Produkt Fluconazole
B. Braun w postaci roztworu do infuzji zawiera chlorek sodu w stężeniu 9 mg/ml (0,9%); na każde 200 mg
flukonazolu (butelka 100 ml) przypada po 15 mmol jonów Na+ i Cl-. Ponieważ produkt Fluconazole
B. Braun dostępny jest jako rozcieńczony roztwór chlorku sodu, u pacjentów wymagających ograniczenia
podaży sodu lub płynów należy zwrócić uwagę na szybkość podawania infuzji.

Produkt Fluconazole B. Braun 2 mg/ml jest zgodny z następującymi roztworami:
a) roztwór glukozy do infuzji 200 mg/ml (jeśli jest dostępny)
b) roztwór Ringera do infuzji
c) roztwór Hartmanna, roztwór Ringera z mleczanem (jeśli jest dostępny)
d) roztwór chlorku potasu 20 mEq/l w roztworze glukozy 50 mg/ml (jeśli jest dostępny)
e) roztwór wodorowęglanu sodu do infuzji 84 mg/ml (8,4%) (jeśli jest dostępny)
f) roztwór chlorku sodu do infuzji 9 mg/ml (0,9%)
g) roztwór Sterofundin ISO do infuzji (jeśli jest dostępny).

03084.0BN0320J15

Flukonazol może być podawany przez założony przewód do wlewów razem z wyżej wymienionymi
płynami. Nie zaleca się mieszania przed wlewem z innymi produktami leczniczymi, chociaż nie
zaobserwowano swoistych niezgodności.

Roztwór do infuzji przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użytku.

Okres ważności po pierwszym otwarciu opakowania
Produkt leczniczy należy użyć bezpośrednio po pierwszym otwarciu opakowania.

Okres ważności po rozcieńczeniu zgodnie z instrukcją
Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną mieszanin z roztworami wymienionymi poniżej przez 72 godziny
w temperaturze 25°C.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy rozcieńczyć bezpośrednio przed użyciem. Jeśli
roztwór nie zostanie użyty bezpośrednio po przygotowaniu, odpowiedzialność za jego przechowywanie i
warunki przed użyciem ponosi użytkownik. Okres przechowywania nie powinien zasadniczo przekraczać
24 godzin w temperaturze 2 do 8°C, chyba że rozcieńczenie odbywa się w kontrolowanych i zwalidowanych
warunkach aseptycznych.

Rozcieńczenie musi być przeprowadzone w warunkach aseptycznych. Przed użyciem należy sprawdzić
wzrokowo, czy roztwór nie zawiera cząsteczek stałych ani przebarwień. Do użycia nadaje się wyłącznie
roztwór niezawierający cząstek stałych.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi
przepisami.

W celu uzyskania wyczerpujących informacji na temat tego produktu leczniczego należy zapoznać się z
treścią charakterystyki produktu leczniczego.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

Strona 1 z 24 03084.0BN0320J15

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Fluconazole B. Braun 2 mg/ml, roztwór do infuzji

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każde 50 ml roztworu do infuzji zawiera 100 mg flukonazolu.
Każde 100 ml roztworu do infuzji zawiera 200 mg flukonazolu.
Każde 200 ml roztworu do infuzji zawiera 400 mg flukonazolu.

Każdy ml roztworu zawiera 2 mg flukonazolu

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:
Każdy ml roztworu zawiera także 0,15 mmol (3,5 mg) sodu

Pełen wykaz substancji pomocniczych, patrz pkt. 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do infuzji
Przezroczysty, bezbarwny roztwór wodny
pH: 4,8 – 8,0

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt Fluconazole B. Braun jest wskazany do stosowania w leczeniu następujących zakażeń
grzybiczych (patrz punkt 5.1).

Produkt Fluconazole B. Braun jest wskazany do stosowania u dorosłych w leczeniu:
● kryptokokowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (patrz punkt 4.4),
● kokcydiomykozy (patrz punkt 4.4),
● kandydoza inwazyjna,
● kandydozy błon śluzowych (w tym kandydozy jamy ustnej i gardła, kandydozy przełyku,
kandydurii i przewlekłej kandydozy skóry i błon śluzowych),
● przewlekłej kandydozy zanikowej jamy ustnej (zapalenie jamy ustnej spowodowane przez
protezy dentystyczne), jeżeli utrzymywanie hieny jamy ustnej przy użyciu środków miejscowych
jest niewystarczające.

Produkt Fluconazole B. Braun jest wskazany do stosowania u dorosłych w profilaktyce:
● nawrotu kryptokokowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych u pacjentów z dużym ryzykiem
nawrotu,
● nawrotu kandydozy jamy ustnej i gardła lub kandydozy przełyku u pacjentów z zakażeniem HIV
i z dużym ryzykiem nawrotu,
● kandydoz u pacjentów z długotrwałą neutropenią (takich jak pacjenci z hematologicznymi
nowotworami złośliwymi leczeni chemioterapią lub po przeszczepieniu hematopoetycznych
komórek macierzystych (patrz punkt 5.1)).

Produkt Fluconazole B. Braun jest wskazany do stosowania u noworodków urodzonych o czasie,
niemowląt, dzieci i młodzieży w wieku od 0 do 17 lat.

Strona 2 z 24 03084.0BN0320J15

Produkt Fluconazole B. Braun stosuje się w leczeniu kandydozy błon śluzowych (jamy ustnej i gardła),
inwazyjnej kandydozy, kryptokokowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i w profilaktyce
kandydoz u pacjentów z upośledzeniem odporności. Produkt Fluconazole B. Braun może być
stosowany w leczeniu podtrzymującym jako profilaktyka kryptokokowego zapalenia opon
mózgowo-rdzeniowych u dzieci z dużym ryzykiem nawrotu (patrz punkt 4.4).

Leczenie można wdrożyć przed otrzymaniem wyników posiewu i innych badań laboratoryjnych,
jednakże gdy wyniki takie będą dostępne należy odpowiednio zmodyfikować leczenie zakażenia.

Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania środków
przeciwgrzybiczych.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Dawka powinna być dostosowana do charakteru oraz ciężkości zakażenia grzybiczego. Leczenie
zakażenia wymagające podawania wielu dawek powinno być kontynuowane do momentu ustąpienia
czynnego zakażenia grzybiczego, potwierdzonego przez parametry kliniczne lub wyniki badań
laboratoryjnych. Zbyt krótki okres leczenia może doprowadzić do nawrotu czynnego zakażenia.

Strona 3 z 24 03084.0BN0320J15

Dorośli: Wskazania Dawkowanie Czas trwania leczenia
Kryptokokoza Leczenie kryptokokowego zapalenia
opon mózgowo-rdzeniowych
Dawka nasycająca:
400 mg w Dniu 1
Kolejna dawka:
200 mg do 400 mg raz na dobę

Zwykle przynajmniej 6 do 8 tygodni.
W zakażeniach zagrażających życiu
dawkę dobową można zwiększyć do
800 mg
Leczenie podtrzymujące jako
profilaktyka nawrotu
kryptokokowego zapalenia opon
mózgowo-rdzeniowych u pacjentów z
dużym ryzykiem nawrotu,

200 mg raz na dobę 200 mg na dobę przez nieokreślony
czas.

Kokcydiomykoza 200 mg do 400 mg raz na dobę 11 miesięcy do 24 miesięcy lub
dłużej, w zależności od pacjenta. W
przypadku niektórych zakażeń, a
zwłaszcza zajęcia opon
mózgowo-rdzeniowych, można
rozważyć dawkę 800 mg na dobę.
Kandydoza inwazyjna Dawka nasycająca:
800 mg w Dniu 1
Kolejna dawka:
400 mg raz na dobę

Generalnie zalecany czas leczenia
kandydemii wynosi 2 tygodnie od
pierwszego ujemnego wyniku
posiewu krwi i ustąpienia
podmiotowych i przedmiotowych
objawów przypisywanych
kandydemii.
Leczenie kandydozy błon
śluzowych
Kandydoza jamy ustnej i gardła Dawka nasycająca:
200 mg do 400 mg w Dniu 1
Kolejna dawka:
100 mg do 200 mg raz na dobę

7 do 21 dni (do osiągnięcia remisji
kandydozy jamy ustnej i gardła).
U pacjentów z poważnym
upośledzeniem odporności można
stosować leczenie przez dłuższy
okres.
Kandydoza przełyku Dawka nasycająca:
200 mg do 400 mg w Dniu 1
Kolejna dawka:
100 mg do 200 mg raz na dobę

14 do 30 dni (do osiągnięcia remisji
kandydozy przełyku).
U pacjentów z poważnym
upośledzeniem odporności można
stosować leczenie przez dłuższy
okres.
Kandyduria 200 mg do 400 mg raz na dobę 7 do 21 dni. U pacjentów z
poważnym upośledzeniem

Strona 4 z 24 03084.0BN0320J15

odporności można stosować leczenie
przez dłuższy okres.
Przewlekła kandydoza zanikowa 50 mg na dobę 14 dni
Przewlekła kandydoza skóry i błon
śluzowych
50 mg do 100 mg raz na dobę Do 28 dni. Dłuższy okres w
zależności od zarówno ciężkości
zakażenia, jak i zasadniczego
upośledzenie odporności i zakażenia.
Profilaktyka nawrotu kandydozy
błon śluzowych u pacjentów z
zakażeniem HIV i z dużym
ryzykiem nawrotu,

Kandydoza jamy ustnej i gardła 100 mg do 200 mg raz na dobę lub
200 mg na dobę lub 200 mg 3 razy w
tygodniu

U pacjentów z przewlekłym
upośledzeniem odporności przez
nieokreślony okres
Kandydoza przełyku 100 mg do 200 mg raz na dobę lub
200 mg 3 razy w tygodniu
U pacjentów z przewlekłym
upośledzeniem odporności przez
nieokreślony okres
Profilaktyka kandydozy u
pacjentów z długotrwałą
neutropenią

200 mg do 400 mg raz na dobę Leczenie należy rozpocząć kilka dni
przed przewidywanym wystąpieniem
neutropenii i kontynuować przez
7 dni po ustąpienia neutropenii, gdy
liczba neutrofili wzrośnie powyżej
1000/mm3.

Specjalne populacje

Osoby w podeszłym wieku
Dawkowanie powinno być zmodyfikowane w zależności od czynności nerek (patrz „Upośledzenie
czynności nerek”).

Upośledzenie czynności nerek
Produkt Fluconazole B. Braun jest wydalany głównie z moczem w postaci niezmienionej substancji
czynnej. Nie ma konieczności modyfikacji leczenia przy podawaniu jednej dawki. U pacjentów (także
dzieci) z upośledzeniem czynności nerek, którzy będą otrzymywali flukonazol podawany wielokrotnie,
należy zastosować dawkę początkową od 50 mg do 400 mg w zależności od dawki dobowej zalecanej
dla danego wskazania. Po podaniu tej początkowej dawki nasycającej, dawka dobowa (w zależności od
wskazania) powinna być dobrana w oparciu o poniższą tabelę:

Klirens kreatyniny
(ml/min) Procent zalecanej dawki
> 50 100%
≤ 50 (bez dializy) 50%
Hemodializy 100% po każdej dializie

Pacjenci hemodializowani powinni otrzymywać 100% zalecanej dawki po każdej dializie; w dniach bez
dializy pacjenci powinni otrzymywać dawkę zmniejszoną w zależności od klirensu kreatyniny.

Upośledzenie czynności wątroby
Dostępne są tylko ograniczone dane dotyczących pacjentów z upośledzeniem czynności wątroby, w
związku z czym u pacjentów z dysfunkcją wątroby flukonazol należy stosować z ostrożnością (patrz
punkty 4.4 i 4.8).

Dzieci i młodzież
U dzieci i młodzieży nie należy przekraczać maksymalnej dawki 400 mg na dobę.
Tak jak w przypadku podobnych zakażeń u dorosłych, czas leczenia zależy od reakcji klinicznej i
reakcji patogenu odpowiedzialnego za zakażenie. Produkt Fluconazole B. Braun podawany jest w
pojedynczej dawce dobowej.

W przypadku pacjentów pediatrycznych z upośledzeniem czynności nerek należy odnieść się do
dawkowania opisanego w punkcie „Upośledzenie czynności nerek”. Nie badano farmakokinetyki
flukonazolu w populacji pacjentów pediatrycznych z niewydolnością czynności nerek (dawkowanie u
noworodków urodzonych o czasie, u których często występuje pierwotna niedojrzałość czynnościowa
nerek, opisane jest poniżej).

Niemowlęta i dzieci (w wieku od 28 dni do 11 lat):
Wskazanie Dawkowanie Zalecenia
- Kandydoza błon śluzowych Dawka początkowa 6 mg/kg
Kolejna dawka: 3 mg/kg raz na
dobę

W pierwszym dniu można podać
dawkę początkową, aby szybciej
osiągnąć stężenie stanu
stacjonarnego
- Kandydoza inwazyjna
- Kryptokokowe zapalenie
opon
mózgowo-rdzeniowych:

Dawka: 6 do 12 mg/kg raz na
dobę
W zależności od ciężkości
choroby

- Leczenie podtrzymujące jako
profilaktyka nawrotu
kryptokokowego zapalenia
opon mózgowo-rdzeniowych
u dzieci z dużym ryzykiem
nawrotu,

Dawka: 6 mg/kg raz na dobę W zależności od ciężkości
choroby

- Profilaktyka zakażeń Dawka: 3 do 12 mg/kg raz na W zależności od stopnia i czasu

6 03084.0BN0320J15

Candida u pacjentów z
upośledzeniem odporności
dobę trwania wywołanej neutropenii
(patrz Dawkowanie u dorosłych)

Młodzież (od 12 do 17 lat):
Lekarz powinien ocenić, który schemat dawkowania (dla dzieci czy dla dorosłych) byłby odpowiedni,
biorąc pod uwagę masę ciała i stopień dojrzałości płciowej. Dane kliniczne wskazują, że dzieci mają
większy klirens flukonazolu niż obserwowany u dorosłych. Dawka 100, 200 i 400 mg u dorosłych
odpowiada dawce, odpowiednio, 3, 6 i 12 mg/kg u dzieci, zapewniając porównywalną ekspozycję
ogólnoustrojową.

Noworodki urodzone o czasie (0 do 27 dni):
Noworodki wydalają flukonazol powoli.
Dostępne są nieliczne dane farmakokinetyczne popierające ten schemat dawkowania u noworodków
(patrz punkt 5.2).

Grupa wiekowa Dawkowanie Zalecenia
Noworodki urodzone o czasie
(0 do 14 dni)
Taka sama dawka w mg/kg, jak
dla niemowląt i starszych dzieci
powinna być podawana co
72 godziny

Nie należy przekraczać
maksymalnej dawki 12 mg/kg
co 72 godziny

Noworodki urodzone o czasie
(15 do 27 dni)
Taka sama dawka w mg/kg, jak
dla niemowląt i starszych dzieci
powinna być podawana co
48 godzin

Nie należy przekraczać
maksymalnej dawki 12 mg/kg
co 48 godzin

Sposób podawania
Podanie dożylne.
Fluconazole może być zwykle podawany doustnie lub w postaci infuzji dożylnej; droga podawania
zależy od stanu klinicznego pacjenta. W razie zmiany drogi podawania z doustnej na dożylną lub na
odwrót nie ma konieczności zmiany dawki dobowej. Lekarz powinien przepisać najbardziej
odpowiednią postać farmaceutyczną i moc w zależności od wieku, masy ciała i dawki.
Infuzje dożylne powinny być podawane z szybkością nieprzekraczającą 10 ml/minutę. Produkt
Fluconazole B. Braun w postaci roztworu do infuzji zawiera chlorek sodu w stężeniu 9 mg/ml (0,9%);
na każde 200 mg flukonazolu (butelka 100 ml) przypada po 15 mmol jonów Na+ i Cl-. Ponieważ
produkt Fluconazole B. Braun jest dostępny w postaci rozcieńczonej w roztworze chlorku sodu, u
pacjentów wymagających ograniczenia podaży sodu lub płynów należy zwrócić uwagę na szybkość
podawania infuzji.

Instrukcja dotycząca obchodzenia się z produktem leczniczym przed podaniem, patrz punkt 6.6.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną, inne pochodne azolowe lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Wyniki badań interakcji przy podaniu wielokrotnym wskazują, że przeciwwskazane jest jednoczesne
podawanie terfenadyny pacjentom otrzymującym produkt Fluconazole B. Braun w wielu dawkach
osiągających 400 mg na dobę lub więcej. Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie pacjentom
przyjmującym flukonazol produktów leczniczych, które wydłużają odstęp QT i są metabolizowane
przez cytochrom P450 (CYP3) A4, takich jak cisapryd, astemizol, pimozyd, chinidyna i erytromycyna
(patrz punkty 4.4 i 4.5).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Grzybica owłosionej skóry głowy
Badano stosowanie flukonazolu w leczeniu grzybicy owłosionej skóry głowy u dzieci. Wykazano brak
jego przewagi nad gryzeofulwiną i ogólny wskaźnik powodzenia poniżej 20%. W związku z tym

7 03084.0BN0320J15

produkt Fluconazole B. Braun nie powinien być stosowany w leczeniu grzybicy owłosionej skóry
głowy.

Kryptokokoza
Dowody na skuteczność flukonazolu w leczeniu kryptokokozy obejmującej inne obszary (np.
kryptokokozy płuc czy skóry) są ograniczone, co uniemożliwia opracowanie zaleceń co do
dawkowania.

Głębokie grzybice endemiczne
Dowody na skuteczność flukonazolu w leczeniu innych postaci endemicznych grzybic, takich jak
parakokcydioidomikoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna czy histoplazmoza są ograniczone, co
uniemożliwia opracowanie swoistych zaleceń co do dawkowania.

Układ moczowy
Produkt Fluconazole B. Braun należy stosować z ostrożnością u pacjentów z zaburzeniem czynności
nerek (patrz punkt 4.2).

Niewydolność kory nadnerczy
Wiadomo, że ketokonazol może powodować niewydolność kory nadnerczy. Takie działanie, chociaż
rzadko obserwowane, może również odnosić się do flukonazolu. Niewydolność kory nadnerczy
spowodowana jednoczesnym przyjmowaniem prednizonu opisano w punkcie 4.5, „Wpływ flukonazolu
na inne produkty lecznicze”.

Wątroba i drogi żółciowe
Flukonazol należy stosować z ostrożnością u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby.

Flukonazol związany był z rzadkimi przypadkami poważnej hepatotoksyczności, włącznie z
przypadkami prowadzącymi do zgonu, głównie u pacjentów z poważnymi chorobami zasadniczymi. W
przypadkach hepatotoksyczności związanej z flukonazolem nie zaobserwowano wyraźnych związków z
całkowitą dawką dobową, czasem trwania leczenia czy wiekiem lub płcią pacjenta. Hepatotoksyczność
związana z flukonazolem jest zwykle odwracalna po zakończeniu leczenia.

Pacjenci z nieprawidłowymi wynikami testów czynności wątroby podczas leczenia flukonazolem
muszą być dokładnie monitorowani pod kątem wystąpienia poważniejszego uszkodzenia wątroby.
Należy pouczyć pacjentów o objawach wskazujących na poważne działanie na wątrobę (znacząca
astenia, jadłowstręt, uporczywe nudności, wymioty i żółtaczka). Leczenie flukonazolem powinno być
natychmiast przerwane, a pacjent powinien skonsultować się z lekarzem.

Układ krążenia
Niektóre leki azolowe, włącznie z flukonazolem, związane są z wydłużeniem odstępu QT w badaniu
EKG. Flukonazol powoduje wydłużenie odcinka QT poprzez inhibicję dokomórkowych,
prostowniczych kanałów potasowych (Ikr, ang. Rectifier Potassium Channel). Wydłużenie odcinka QT
spowodowane przez inne produkty lecznicze (takie jak amiodaron) może zostać wzmocnione poprzez
hamowanie cytochromu P450 (CYP) 3A4. W okresie obserwacji po wprowadzeniu produktu do obrotu
wśród pacjentów przyjmujących flukonazol wystąpiły bardzo rzadkie przypadki wydłużenia QT i
zaburzenia torsades de pointes. Doniesienia te dotyczyły pacjentów w ciężkim stanie z licznymi
zakłócającymi czynnikami ryzyka, takimi jak morfologiczna wada serca, zaburzenia elektrolitowe i
inne, jednocześnie stosowane leki, które też mogły się przyczynić do wystąpienia tych zdarzeń.

U pacjentów z hipokaliemią i zaawansowaną niewydolnością serca istnieje zwiększone ryzyko
wystąpienia zagrażających życiu arytmii komorowych i torsades de pointes.

Flukonazol należy stosować z ostrożnością u pacjentów z takimi stanami sprzyjającymi zaburzeniom
rytmu serca. Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie innych produktów leczniczych o znanym
działaniu wydłużającym odstęp QT i metabolizowanych przez cytochrom P450 (CYP) 3A4 (patrz
punkty 4.3 i 4.5).

8 03084.0BN0320J15

Halofantryna
Wykazano, że halofantryna w zalecanych dawkach leczniczych wydłuża odstęp QTc i jest substratem
CYP3A4. W związku z tym nie zaleca się jednoczesnego stosowania flukonazolu i halofantryny (patrz
punkt 4.5).

Reakcje dermatologiczne
Podczas leczenia flukonazolem, u pacjentów rzadko występowały skórne, złuszczające reakcje
alergiczne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka. Notowano
przypadki reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug reaction with
eosinophilia and systemic symptoms). Pacjenci z AIDS wykazują większą skłonność do rozwoju
ciężkich reakcji skórnych na wiele produktów leczniczych. Jeśli u leczonego flukonazolem pacjenta z
powierzchniowym zakażeniem grzybiczym wystąpi wysypka, mogąca być następstwem stosowania
flukonazolu, należy przerwać leczenie tym produktem leczniczym.
Jeśli u pacjenta z inwazyjnym zakażeniem grzybiczym lub zakażeniem układowym wystąpi wysypka,
należy go uważnie kontrolować i przerwać leczenie flukonazolem, jeśli wystąpią zmiany pęcherzowe
lub rumień wielopostaciowy.

Nadwrażliwość
W rzadkich przypadkach obserwowano reakcję anafilaktyczną (patrz punkt 4.3).

Kandydoza
Badania wykazały zwiększoną częstość zakażeń wywołanych przez gatunki z rodzaju Candida inne niż
C. albicans. Szczepy te są często z natury oporne (np. C. krusei i C. auris) lub wykazują zmniejszoną
wrażliwość (C. glabrata) na flukonazol. W takich zakażeniach może być konieczne zastosowanie
innego leczenia przeciwgrzybiczego, jeśli wcześniejsze leczenie było nieskuteczne. Dlatego zaleca się,
aby lekarze przepisujący produkty lecznicze brali pod uwagę częstość występowania oporności na
flukonazol u różnych gatunków z rodzaju Candida.

Cytochrom P450
Flukonazol jest silnym inhibitorem CYP2C9 oraz umiarkowanym inhibitorem CYP3A4. Flukonazol
jest także inhibitorem CYP2C19. Należy uważnie monitorować pacjentów leczonych jednocześnie
produktem Fluconazole B. Braun i produktami leczniczymi o wąskim przedziale terapeutycznym, które
są metabolizowane przez CYP2C9, CYP2C19 lub CYP3A4 (patrz punkt 4.5).

Terfenadyna
Należy starannie monitorować pacjentów otrzymujących jednocześnie flukonazol w dawce poniżej
400 mg na dobę i terfenadynę (patrz punkty 4.3 i 4.5).

Substancje pomocnicze
Ten produkt leczniczy zawiera 3,54 mg sodu na 1 ml roztworu. Butelka do infuzji zawierająca 50 ml,
100 ml lub 200 ml roztworu zawiera odpowiednio 177 mg, 354 mg lub 709 mg sodu, co odpowiada
odpowiednio 8,9%, 17,7% lub 35,5% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu
u osób dorosłych.

#### 4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie następujących produktów leczniczych:

● Cisapryd: Istnieją doniesienia o występowaniu zdarzeń sercowych, w tym torsades de pointes u
pacjentów, którym podawano jednocześnie flukonazol i cisapryd. W kontrolowanym badaniu
stwierdzono, że jednoczesne podawanie flukonazolu w dawce 200 mg raz na dobę i 20 mg
cisaprydu cztery razy na dobę powoduje znaczący wzrost stężenia cisaprydu w osoczu i
wydłużenie odstępu QTc. Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie flukonazolu i cisaprydu
(patrz punkt 4.3).

● Terfenadyna: Z uwagi na występowanie poważnych zaburzeń rytmu serca w związku z

9 03084.0BN0320J15

wydłużeniem odstępu QTc u pacjentów przyjmujących azolowe leki przeciwgrzybicze w
skojarzeniu z terfenadyną, przeprowadzono badania interakcji. W jednym badaniu obejmującym
dawkę dobową 200 mg flukonazolu nie wykazano wydłużenia odstępu QTc. W innym badaniu
obejmującym dawkę dobową 400 lub 800 mg flukonazolu wykazano, że flukonazol
przyjmowany w dawce 400 mg na dobę lub większej znacząco zwiększa stężenie terfenadyny w
osoczu, gdy oba leki przyjmowane są jednocześnie. Przeciwwskazane jest jednoczesne
podawanie flukonazolu w dawce 400 mg na dobę lub większej i terfenadyny (patrz punkt 4.3).
Przy jednoczesnym podawaniu flukonazolu w dawce poniżej 400 mg na dobę i terfenadyny
pacjent powinien być dokładnie monitorowany.

● Astemizol: Jednoczesne podawanie flukonazolu i astemizolu może zmniejszyć klirens
astemizolu. Wynikający z tego wzrost stężenia astemizolu w osoczu może doprowadzić do
wydłużenia odstępu QT i wystąpienia rzadkich przypadków torsades de pointes.
Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie flukonazolu i astemizolu (patrz punkt 4.3).

● Pimozyd: Nie przeprowadzono badań in vitro ani in vivo, jednakże jednoczesne podawanie
flukonazolu i pimozydu może spowodować zahamowanie metabolizmu pimozydu. Zwiększone
stężenie pimozydu w osoczu może doprowadzić do wydłużenia odstępu QT i wystąpienia
rzadkich przypadków torsades de pointes. Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie
flukonazolu i pimozydu (patrz punkt 4.3).

● Chinidyna: Nie przeprowadzono badań in vitro ani in vivo, jednakże jednoczesne podawanie
flukonazolu i chinidyny może spowodować zahamowanie metabolizmu chinidyny. Stosowanie
chinidyny wiąże się z wydłużeniem odstępu QT i rzadkimi przypadkami torsades de pointes.
Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie flukonazolu i chinidyny (patrz punkt 4.3).

● Erytromycyna: Jednoczesne podawanie flukonazolu i erytromycyny może zwiększyć ryzyko
działania kardiotoksycznego (wydłużenie odstępu QT, torsades de pointes) i w efekcie nagłego
zgonu sercowego. Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie flukonazolu i erytromycyny
(patrz punkt 4.3).

Nie można zalecić jednoczesnego stosowania następujących produktów leczniczych:

● Halofantryna: Flukonazol może zwiększyć stężenie halofantryny w osoczu z uwagi na działanie
hamujące CYP3A4. Jednoczesne podawanie flukonazolu i halofantryny może zwiększyć ryzyko
działania kardiotoksycznego (wydłużenie odstępu QT, torsades de pointes) i w efekcie nagłego
zgonu sercowego. Należy unikać tego stosowania tego połączenia (patrz punkt 4.4).

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania:

● Amiodaron: Jednoczesne podawanie z flukonazolem może spowodować wydłużenie
odstępu QT. W związku z tym należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania
obydwóch leków, szczególnie w przypadku stosowania dużych dawek flukonazolu (800 mg).

Jednoczesne stosowanie następujących produktów leczniczych wiąże się ze stosowaniem środków
ostrożności i modyfikacją dawkowania:

Wpływ innych produktów leczniczych na flukonazol

● Hydrochlorotiazyd: W farmakokinetycznym badaniu interakcji jednoczesne podanie
wielokrotne hydrochlorotiazydu zdrowym ochotnikom otrzymującym flukonazol powodowało
zwiększenie stężenia flukonazolu w osoczu o 40%. Tego typu działanie nie powinno powodować
potrzeby zmiany schematu dawkowania flukonazolu u pacjentów otrzymujących jednocześnie
leki moczopędne.

● Ryfampicyna: Jednoczesne podawanie flukonazolu i ryfampicyny spowodowało zmniejszenie
AUC flukonazolu o 25% i skrócenie okresu półtrwania flukonazolu o 20%. Należy rozważyć

10 03084.0BN0320J15

zwiększenie dawki flukonazolu u pacjentów przyjmujących jednocześnie ryfampicynę.

Badania interakcji wykazały, że przy doustnym podawaniu flukonazolu jednocześnie z posiłkiem,
cymetydyną lub lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy, lub po naświetlaniu całego ciała w związku
z przeszczepieniem szpiku kostnego nie występuje klinicznie znaczące upośledzenie wchłaniania
flukonazolu.

Wpływ flukonazolu na inne produkty lecznicze

Flukonazol jest silnym inhibitorem izoenzymu 2C9 cytochromu P450 (CYP) i umiarkowanym
inhibitorem CYP3A4. Flukonazol jest także silnym inhibitorem izoenzymu CYP2C19. Poza
wymienionymi poniżej zaobserwowanymi/udokumentowanymi interakcjami, istnieje ryzyko
zwiększenia stężenia w osoczu innych związków metabolizowanych przez CYP2C9, CYP2C19 lub
CYP3A4 w razie ich jednoczesnego podawania z flukonazolem. W związku z tym należy zachować
ostrożność przy podawaniu takich połączeń, a pacjenci powinni być dokładnie monitorowani.
Hamujące enzymy działanie flukonazolu utrzymuje się przez 4-5 dni po odstawieniu flukonazolu z
uwagi na jego długi okres półtrwania (patrz punkt 4.3).

● Abrocytynib: Flukonazol (inhibitor CYP2C19, 2C9, 3A4) zwiększał ekspozycję na aktywne
ugrupowanie abrocytynibu o 155%. W przypadku jednoczesnego podawania z flukonazolem
należy dostosować dawkę abrocytynibu zgodnie z dostępnymi informacjami dotyczącymi
przepisywania abrocytynibu.

● Alfentanyl: Podczas jednoczesnego stosowania flukonazolu (400 mg) i alfentanylu podawanego
dożylnie (20 μg/kg) zdrowym ochotnikom, AUC10 zwiększył się dwukrotnie, przypuszczalnie z
powodu zahamowania CYP3A4. Może być konieczne dostosowanie dawki alfentanylu.

● Amitryptylina, nortryptylina: Flukonazol nasila działanie amitryptyliny i nortryptyliny. Można
oznaczyć zawartość 5-nortryptyliny i/lub S-amitryptyliny na początku leczenia skojarzonego i po
upływie tygodnia. W razie potrzeby można zmodyfikować dawkowanie
amitryptyliny/nortryptyliny.

● Amfoterycyna B: Jednoczesne podawanie flukonazolu i amfoterycyny zakażonym myszom z
prawidłową i upośledzoną odpornością dało następujące efekty: niewielkie dodatkowe działanie
przeciwgrzybicze w ogólnoustrojowych zakażeniach C. albicans, brak interakcji przy
śródczaszkowych zakażeniach Cryptococcus neoformans i antagonistyczne działanie tych dwóch
produktów leczniczych przy ogólnoustrojowych zakażeniach Aspergillus fumigatus. Kliniczne
znaczenie wyników uzyskanych w tych badaniach jest nieznane.

● Leki przeciwkrzepliwe: Po wprowadzeniu produktu do obrotu, podobnie jak przy innych
azolowych lekach przeciwgrzybiczych, u pacjentów przyjmujących flukonazol równocześnie z
warfaryną zaobserwowano zdarzenia związane z krwawieniem (podbiegnięcia krwawe,
krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz i smołowate stolce) w
skojarzeniu z wydłużeniem czasu protrombinowego. Podczas równoczesnego leczenia
flukonazolem i warfaryną czas protrombinowy był wydłużony dwukrotnie, najprawdopodobniej
z powodu zahamowania metabolizmu warfaryny przez CYP2C9. U pacjentów przyjmujących
flukonazol równocześnie z kumarynowymi lub zawierającymi indanedion lekami
przeciwkrzepliwymi należy dokładnie monitorować czas protrombinowy. Może być konieczne
dostosowanie dawki leku przeciwkrzepliwego.

● Krótkodziałające pochodne benzodiazepiny, np. midazolam, triazolam: Po doustnym
podaniu midazolamu flukonazol spowodował znaczące zwiększenie stężenia midazolamu i
nasilenie działań psychomotorycznych. Jednoczesne doustne podanie 200 mg flukonazolu i
7,5 mg midazolamu zwiększyło AUC i okres półtrwania midazolamu, odpowiednio, 3,7-krotnie i
2,2-krotnie. Jednoczesne doustne podawanie flukonazolu w dawce 200 mg na dobę i triazolamu
w dawce 0,25 mg midazolamu zwiększyło AUC i okres półtrwania triazolamu, odpowiednio,
4,4-krotnie i 2,3-krotnie. Przy jednoczesnym stosowaniu z flukonazolem zaobserwowano

11 03084.0BN0320J15

nasilone i przedłużone efekty działania triazolamu. W razie konieczności jednoczesnego leczenia
pochodną benzodiazepiny u pacjentów leczonych flukonazolem należy rozważyć zmniejszenie
dawki pochodnej benzodiazepiny; pacjenci powinni być odpowiednio monitorowani.

● Karbamazepina: Flukonazol hamuje metabolizm karbamazepiny; zaobserwowano wzrost
stężenia karbamazepiny w surowicy o 30%. Istnieje ryzyko wystąpienia toksycznego działania
karbamazepiny. W zależności od oznaczonego stężenia/działania karbamazepiny konieczna
może być modyfikacja dawki karbamazepiny.

● Blokery kanału wapniowego: Niektóre blokery kanału wapniowego (nifedypina, izradypina,
amlodypina, werapamil i felodypina) są metabolizowane za pośrednictwem CYP3A4.
Flukonazol może zwiększyć ekspozycję ogólnoustrojową na blokery kanału wapniowego. Zaleca
się częstą kontrolę w kierunku zdarzeń niepożądanych.

● Celekoksyb: Podczas jednoczesnego podawania flukonazolu (200 mg na dobę) i celekoksybu
(200 mg), Cmaks oraz AUC celekoksybu zwiększyły się, odpowiednio, o 68% i 134%. Zaleca się
zmniejszenie o połowę dawki celekoksybu u pacjentów, którzy otrzymują jednocześnie
flukonazol.

● Cyklofosfamid: Leczenie skojarzone cyklofosfamidem i flukonazolem powoduje wzrost
stężenia bilirubiny i kreatyniny w surowicy. Można stosować takie połączenie pod warunkiem
uwzględnienia ryzyka zwiększenia stężenia bilirubiny i kreatyniny w surowicy.

● Fentanyl: Opisano jeden zakończony zgonem przypadek zatrucia fentanylem z powodu
przypuszczalnej interakcji fentanylu z flukonazolem. Ponadto wykazano u zdrowych
ochotników, że flukonazol znacząco opóźnia wydalanie fentanylu. Zwiększone stężenie
fentanylu może powodować depresję oddechową. Pacjenci muszą być dokładnie monitorowani
pod kątem wystąpienia depresji oddechowej. Może być konieczne dostosowanie dawki
fentanylu.

● Inhibitory reduktazy HMG-CoA: Ryzyko miopatii lub rabdomiolizy zwiększa się (zależnie od
dawki) podczas podawania flukonazolu razem z inhibitorami reduktazy HMG-CoA
metabolizowanymi przez CYP3A4, takimi jak atorwastatyna lub symwastatyna lub przez
CYP2C9, takimi jak fluwastatyna (zmniejszony metabolizm wątrobowy statyn). W razie
konieczności jednoczesnego leczenia pacjenci powinni być obserwowani pod kątem objawów
miopatii i rabdomiolizy; należy też monitorować zawartość kinazy kreatynowej. Należy
zaprzestać stosowania inhibitorów reduktazy HMG-CoA, jeśli aktywność CK znacząco się
zwiększy lub w razie rozpoznania lub podejrzenia miopatii lub rabdomiolizy. Może być
konieczne stosowanie mniejszych dawek inhibitorów reduktazy HMG-CoA zgodnie
z dostępnymi informacjami dotyczącymi przepisywania statyn.

● Ibrutynib: Umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak flukonazol, zwiększają stężenie
ibrutynibu w osoczu i mogą zwiększać ryzyko toksyczności. Jeśli nie można uniknąć połączenia,
należy zmniejszyć dawkę ibrutynibu do 280 mg raz na dobę (dwie kapsułki) przez cały okres
stosowania inhibitora i zapewnić ścisłą obserwację kliniczną.

● Iwakaftor (w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami z tej samej grupy terapeutycznej):
Jednoczesne podawanie z iwakaftorem, wzmacniaczem przezbłonowego regulatora
przewodnictwa mukowiscydozy (CFTR), 3-krotnie zwiększyło ekspozycję na iwakaftor, a
ekspozycję na hydroksymetylo-iwakaftor (M1) 1,9-krotnie. Konieczne jest zmniejszenie dawki
iwakaftoru (stosowanego w monoterapii lub w skojarzeniu), zgodnie z dostępnymi informacjami
dotyczącymi przepisywania iwakaftoru (stosowanego w monoterapii lub w skojarzeniu).

● Leki immunosupresyjne (tzn. cyklosporyna, ewerolimus, sirolimus, takrolimus):

- Cyklosporyna: Flukonazol znacząco zwiększa stężenie i AUC cyklosporyny. Podczas
jednoczesnego podawania 200 mg flukonazolu na dobę i cyklosporyny (2,7 mg/kg/dobę)

12 03084.0BN0320J15

wystąpiło 1,8-krotne zwiększenie AUC cyklosporyny. Można stosować takie połączenie
przy zmniejszaniu dawki cyklosporyny w zależności od jej stężenia.

- Ewerolimus: Nie przeprowadzono badań in vitro ani in vivo, jednakże flukonazol może
zwiększyć stężenie ewerolimusu w surowicy poprzez zahamowanie CYP3A4.

- Sirolimus: Flukonazol zwiększa stężenie sirolimusu w osoczu, przypuszczalnie przez
zahamowanie metabolizmu sirolimusu za pośrednictwem CYP3A4 i glikoproteiny-P.
Można stosować takie połączenie przy zmniejszaniu dawki sirolimusu w zależności od
oceny efektów jego działania i stężenia.

- Takrolimus: Flukonazol może zwiększyć do 5 razy stężenie w surowicy doustnie
podawanego takrolimusu przez zahamowanie jego metabolizmu przez CYP3A4 w jelitach.
Nie obserwuje się znaczących zmian farmakokinetyki, gdy takrolimus jest podawany
dożylnie. Zwiększone stężenie takrolimusu związane jest z nefrotoksycznością. Dawki
doustnie podawanego takrolimusu powinny być zmniejszane w zależności od jego
stężenia.

● Losartan: Flukonazol hamuje proces metabolizowania losartanu w czynny metabolit (E-3174),
który w większości warunkuje antagonizm wobec receptorów angiotensyny II, występujący
podczas leczenia losartanem. U pacjentów należy monitorować w trybie ciągłym ciśnienie krwi.

● Lurazydon: Umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak flukonazol, mogą zwiększać stężenie
lurazydonu w osoczu. Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania, należy zmniejszyć
dawkę lurazydonu zgodnie z dostępnymi informacjami dotyczącymi przepisywania lurazydonu.

● Metadon: Flukonazol może zwiększyć stężenie metadonu w surowicy. Może być konieczna
modyfikacja dawki metadonu.

● Niesterydowe leki przeciwzapalne (NLPZ): Cmaks i AUC flurbiprofenu były zwiększone o,
odpowiednio, 23 % i 81 %, przy podawaniu jednocześnie z flukonazolem, w porównaniu do
podawania samego flurbiprofenu. Podobnie Cmaks i AUC farmakologicznie czynnego izomeru
[S-(+)-ibuprofenu] były zwiększone o, odpowiednio, 15 % i 82 %, przy podawaniu flukonazolu
jednocześnie z racemicznym ibuprofenem (400 mg), w porównaniu do podawania samego
racemicznego ibuprofenu. Nie przeprowadzono swoistych badań, jednakże flukonazol może
zwiększyć ekspozycję ogólnoustrojową na inne NLPZ metabolizowane przez CYP2C9 (np.
naproksen, lornoksykam, meloksykam, diklofenak). Zaleca się częste kontrolowanie w kierunku
zdarzeń niepożądanych i działań toksycznych związanych z NLPZ. Może być konieczne
dostosowanie dawki NLPZ.

● Olaparyb: Umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak flukonazol, zwiększają stężenie
olaparybu w osoczu; jednoczesne stosowanie nie jest zalecane. Jeśli nie można uniknąć tego
połączenia, należy ograniczyć dawkę olaparybu do 200 mg dwa razy na dobę.

● Fenytoina: Flukonazol hamuje metabolizm fenytoiny w wątrobie. Jednoczesne wielokrotne
dożylne podawanie 200 mg flukonazolu i 250 mg fenytoiny spowodowało zwiększenie AUC24 i
Cmin fenytoiny o, odpowiednio, 75% i 128%. W razie jednoczesnego podawania należy
kontrolować stężenie fenytoiny w surowicy, aby uniknąć jej działania toksycznego.

● Prednizon: Istnieje doniesienie o pojedynczym przypadku pacjenta po przeszczepieniu wątroby
otrzymującego prednizon, u którego po zakończeniu trzymiesięcznego leczenia flukonazolem
wystąpiła ostra niewydolność kory nadnerczy. Odstawienie flukonazolu powodowało
prawdopodobnie zwiększenie aktywności CYP3A4, prowadzące do nasilonego rozkładu
prednizonu. Pacjentów leczonych długotrwale flukonazolem i prednizonem należy uważnie
kontrolować pod kątem objawów niewydolności nadnerczy po odstawieniu flukonazolu.

● Ryfabutyna: Flukonazol zwiększa stężenie ryfabutyny w surowicy, prowadząc do zwiększenia

13 03084.0BN0320J15

jej AUC nawet o 80%. Istnieją doniesienia o występowaniu zapalenia błony naczyniowej oka u
pacjentów otrzymujących jednocześnie flukonazol i ryfabutynę. Przy stosowaniu takiego
połączenia należy mieć na uwadze objawy toksycznego działania ryfabutyny.

● Sakwinawir: Flukonazol zwiększa AUC i Cmaks sakwinawiru o, odpowiednio, 50% i 55%, z
powodu zahamowania wątrobowego metabolizmu sakwinawiru przez CYP3A4 i zahamowania
glikoproteiny P. Nie badano interakcji z sakwinawirem/rytonawirem, które mogą być znaczące.
Może być konieczne dostosowanie dawki sakwinawiru.

● Pochodne sulfonylomocznika: Wykazano, że u zdrowych ochotników flukonazol wydłuża
okres półtrwania w surowicy podawanych jednocześnie pochodnych sulfonylomocznika
(chlorpropamidu, glibenklamidu, glipizydu lub tolbutamidu). Podczas jednoczesnego podawania
zalecane jest częste oznaczanie stężenia glukozy we krwi i odpowiednie zmniejszenie dawki
danej pochodnej sulfonylomocznika.

● Teofilina: W badaniu interakcji z kontrolą placebo podawanie 200 mg placebo przez 14 dni
spowodowało 18% zmniejszenie średniego klirensu osoczowego teofiliny. Należy uważnie
kontrolować, czy u pacjentów otrzymujących duże dawki teofiliny lub narażonych na
podwyższone ryzyko toksyczności teofiliny z innych względów, nie występują objawy
toksyczności teofiliny. W razie wystąpienia objawów działania toksycznego należy
zmodyfikować leczenie.

● Tofacytynib: Ekspozycja na tofacytynib jest zwiększona, gdy tofacytynib jest podawany
jednocześnie z lekami, które powodują zarówno umiarkowane hamowanie CYP3A4, jak i silne
hamowanie CYP2C19 (np. flukonazol). Dlatego zaleca się zmniejszenie dawki tofacytynibu do
5 mg raz na dobę przy jednoczesnym stosowaniu z tymi lekami.

● Tolwaptan: Ekspozycja na tolwaptan jest znacznie zwiększona (200% AUC; 80% Cmax), gdy
tolwaptan, substrat CYP3A4, jest podawany razem z flukonazolem, umiarkowanym inhibitorem
CYP3A4, z ryzykiem znacznego zwiększenia działań niepożądanych, szczególnie znacznej
diurezy, odwodnienia i ostrej niewydolności nerek. W przypadku jednoczesnego stosowania
dawkę tolwaptanu należy zmniejszyć zgodnie z dostępnymi informacjami dotyczącymi
przepisywania tolwaptanu, a pacjenta należy często monitorować pod kątem wszelkich działań
niepożądanych związanych z tolwaptanem.

● Alkaloidy barwinka: Nie przeprowadzono badań w tym kierunku, jednakże flukonazol może
zwiększyć stężenie alkaloidów barwinka (np. winkrystyny i winblastyny) w osoczu, i w
konsekwencji wywołać działanie neurotoksyczne, najprawdopodobniej z powodu działania
hamującego CYP3A4.

● Witamina A: Istnieje doniesienie o pojedynczym przypadku pacjenta otrzymującego
jednocześnie kwas całkowicie trans-retinowy (ATRA) i flukonazol, u którego wystąpiły działania
niepożądane w obrębie OUN w postaci guza rzekomego mózgu, który ustąpił po zakończeniu
leczenia flukonazolem. Można stosować takie połączenie, ale należy mieć na uwadze możliwość
wystąpienia działań niepożądanych w obrębie OUN.

● Worykonazol (inhibitor CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4 ): Jednoczesne doustne podawanie
worykonazolu (400 mg co 12 godz. w Dniu 1, a następnie 200 mg co 12 godz. przez 2,5 doby) i
flukonazolu (400 mg w Dniu 1, następnie 200 mg co 24 godziny przez 4 dni) 8 zdrowym
ochotnikom płci męskiej spowodowało zwiększenie Cmaks and AUCτ worykonazolu o średnio,
odpowiednio 57% (90% CI: 20%, 107%) i 79% (90% CI: 40%, 128%). Nie ustalono zakresu
zmniejszenia dawki i/lub częstości podawania worykonazolu i flukonazolu, który
wyeliminowałby ten efekt. W razie sekwencyjnego podawania worykonazolu po leczeniu
flukonazolem zaleca się obserwację w kierunku zdarzeń niepożądanych związanych z
worykonazolem.

● Zydowudyna: Flukonazol zwiększa Cmaks i AUC zydowudyny o, odpowiednio, 84% i 74%, z

14 03084.0BN0320J15

powodu około 45% zmniejszenia klirensu zydowudyny po podaniu doustnym. Również okres
półtrwania zydowudyny jest podobnie zwiększony, o około 128%, przy jednoczesnym
stosowaniu z flukonazolem. Pacjenci otrzymujący takie połączenie powinni być obserwowani
pod kątem wystąpienia działań niepożądanych związanych z zydowudyną. Można rozważyć
zmniejszenie dawki zydowudyny.

● Azytromycyna: W badaniu prowadzonym metodą otwartą z randomizacją w trzech grupach z
zamianą grup leczenia obejmującym 18 zdrowych ochotników oceniano wpływ pojedynczej
doustnej dawki 1200 mg azytromycyny na farmakokinetykę pojedynczej doustnej dawki 800 mg
flukonazolu, jak również wpływ flukonazolu na farmakokinetykę azytromycyny. Nie było
znaczących interakcji farmakokinetycznych pomiędzy flukonazolem a azytromycyną.

● Doustne środki antykoncepcyjne: Przeprowadzono dwa badania farmakokinetyczne, w których
doustne leki antykoncepcyjne były stosowane z powtarzanymi dawkami flukonazolu. Podawanie
50 mg flukonazolu nie miało istotnego wpływu na poziom hormonów. Podawanie flukonazolu w
dawce dobowej 200 mg powodowało zwiększenie AUC etynyloestradiolu i lewonorgestrelu o,
odpowiednio, 40% i 24%. W związku z powyższym jest mało prawdopodobne, aby wielokrotne
dawki flukonazolu miały wpływ na skuteczność podawanych jednocześnie doustnych złożonych
środków antykoncepcyjnych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjentkę o zagrożeniu dla płodu.
Po podaniu pojedynczej dawki, a przed zajściem w ciążę, zaleca się co najmniej tygodniowy
(odpowiadający 5–6 okresom półtrwania) okres wypłukiwania leku (patrz punkt 5.2).
Podczas dłuższej terapii u kobiet w wieku rozrodczym można rozważyć stosowanie antykoncepcji w
okresie leczenia i przez tydzień od przyjęcia ostatniej dawki.

Ciąża

Badania obserwacyjne świadczą o zwiększonym ryzyku poronienia samoistnego w pierwszym i (lub)
drugim trymestrze ciąży u kobiet leczonych flukonazolem w porównaniu z kobietami niestosującymi
takiego leczenia lub stosującymi w tym samym okresie leki azolowe miejscowo.

Dane uzyskane od kilku tysięcy kobiet w ciąży leczonych flukonazolem w skumulowanej dawce
≤ 150 mg, podawanym w pierwszym trymestrze ciąży, nie wskazują zwiększonego ogólnego ryzyka
wad rozwojowych płodu. W jednym dużym, obserwacyjnym badaniu kohortowym narażenie na
flukonazol podawany doustnie w pierwszym trymestrze ciąży wiązało się z niewielkim zwiększeniem
ryzyka wad rozwojowych układu mięśniowo-szkieletowego, odpowiadające około 1 dodatkowemu
przypadkowi na 1 000 kobiet leczonych dawkami skumulowanymi wynoszącymi ≤450 mg
w porównaniu z kobietami leczonymi azolami stosowanymi miejscowo i około 4 dodatkowym
przypadkom na 1 000 kobiet leczonych dawkami skumulowanymi większymi niż 450 mg.
Skorygowane ryzyko względne wyniosło 1,29 (95% CI: od 1,05 do 1,58) w przypadku flukonazolu
podawanego doustnie w dawce 150 mg i 1,98 (95% CI: od 1,23 do 3,17) w przypadku dawek
flukonazolu większych niż 450 mg.

Dostępne badania epidemiologiczne dotyczące malformacji serca związanych ze stosowaniem
flukonazolu w okresie ciąży, dostarczają niejednoznacznych wyników. Metaanaliza pięciu badań
obserwacyjnych obejmujących kilka tysięcy kobiet w ciąży narażonych na działanie flukonazolu w
pierwszym trymestrze wskazuje jednak na 1,8 do 2-krotnego zwiększenie ryzyka malformacji serca w
porównaniu z niestosowaniem flukonazolu i (lub) miejscowym stosowaniem leków azolowych.

W opisach przypadków podawano schemat wad wrodzonych u niemowląt, których matki otrzymywały
w ciąży — w ramach leczenia kokcydioidomykozy — flukonazol w dużych dawkach (400–800 mg na
dobę) przez co najmniej 3 miesiące. Wady wrodzone zaobserwowane u tych niemowląt obejmują
krótkogłowie, dysplazję uszu, duże ciemiączko przednie, wygięcie kości udowej oraz zrost

15 03084.0BN0320J15

ramienno-promieniowy. Związek przyczynowo-skutkowy między stosowaniem flukonazolu a
występowaniem wad wrodzonych jest niepewny.

Dane zebrane na podstawie leczenia kilkuset kobiet w ciąży standardowymi dawkami flukonazolu
(< 200 mg na dobę), podawanymi jednorazowo lub wielokrotnie w pierwszym trymestrze ciąży, nie
wykazują zwiększonego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych u płodu.

Flukonazol w standardowych dawkach i w warunkach leczenia krótkookresowego nie powinien być
stosowany w okresie ciąży, chyba że jest to wyraźnie konieczne.

Flukonazol w dużych dawkach i/lub w warunkach leczenia długookresowego nie powinien być
stosowany w okresie ciąży z wyjątkiem leczenia zakażeń potencjalnie zagrażających życiu.

Karmienie piersią

Flukonazol przechodzi do mleka matki i osiąga w nim stężenie podobne do stężenia w osoczu (patrz
punkt 5.2). Można kontynuować karmienie piersią po jednorazowym podaniu dawki 150 mg
flukonazolu. Karmienie piersią jest niezalecane w razie wielokrotnego podawania lub stosowania
większej dawki flukonazolu.

Należy rozważyć korzyści rozwojowe i zdrowotne karmienia piersią, a także kliniczne zapotrzebowanie
matki na flukonazol i wszelkie potencjalne niekorzystne skutki tego produktu leczniczego lub choroby
podstawowej matki na dziecko karmione piersią.

Płodność

Flukonazol nie miał wpływu na płodność szczurów obu płci (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu Fluconazole B. Braun na zdolność prowadzenia
pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy ostrzec pacjenta o możliwości wystąpienia zawrotów głowy
lub napadów padaczkowych (patrz punkt 4.8) podczas leczenia produktem Fluconazole B. Braun i
zalecić, aby nie prowadził pojazdów ani nie obsługiwał maszyn w razie wystąpienia takich objawów.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
U pacjentów leczonych flukonazolem notowano przypadki reakcji polekowej z eozynofilią i objawami
ogólnymi (zespół DRESS) (patrz punkt 4.4).

Najczęściej (>1/10) zgłaszane działania niepożądane obejmowały ból głowy, ból w jamie brzusznej,
biegunkę, nudności, wymioty, wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej i/lub asparaginowej,
wzrost aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi oraz wysypkę.

Następujące działania niepożądane obserwowano i zgłaszaniu przy stosowaniu flukonazolu z
przedstawioną poniżej częstością:
Bardzo często (≥ 1/10)
Często (≥ 1/100 do <1/10)
Niezbyt często (≥ 1/1000 do <1/100)
Rzadko (≥ 1/10.000 do <1/1 000)
Bardzo rzadko (< 1/10.000)
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

16 03084.0BN0320J15

Grupa
układowo-narządo
wa
Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana

Zaburzenia krwi i
układu chłonnego
Niedokrwistość Agranulocytoza,
leukopenia,
neutropenia,
trombocytopenia
Zaburzenia układu
immunologicznego
Reakcja
anafilaktyczna
Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania

Osłabienie apetytu Hipercholesterolem
ia,
hipertrójglicerydem
ia, hipokaliemia
Zaburzenia
psychiczne
Senność,
bezsenność
Zaburzenia układu
nerwowego
Ból głowy Napady
padaczkowe,
parestezje,
zawroty głowy,
zmiana smaku

Drżenie mięśniowe

Zaburzenia ucha i
błędnika Silne zawroty
głowy
Zaburzenia serca Zaburzenie torsades
de pointes (patrz
punkt 4.4),
wydłużenie odstępu
QT (patrz punkt
4.4)
Zaburzenia żołądka i
jelit
Ból w jamie
brzusznej,
wymioty,
biegunka,
nudności

Zaparcie,
niestrawność,
wzdęcia, suchość
ust

Zaburzenia wątroby i
dróg żółciowych
Wzrost
aktywności
aminotransferazy
alaninowej (patrz
punkt 4.4), Wzrost
aktywności
aminotransferazy
asparaginowej
(patrz punkt 4.4),
wzrost aktywności
fosfatazy
alkalicznej we
krwi (patrz punkt
4.4)

Cholestaza (patrz
punkt 4.4),
żółtaczka (patrz
punkt 4.4), wzrost
stężenia bilirubiny
(patrz punkt 4.4)

Niewydolność
wątroby (patrz
punkt 4.4),
martwica komórek
wątroby (patrz
punkt 4.4),
zapalenie wątroby
(patrz punkt 4.4),
uszkodzenie
komórek wątroby
(patrz punkt 4.4)

Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej
Wysypka (patrz
punkt 4.4)
Wysypka
polekowa* (patrz
punkt 4.4),
pokrzywka (patrz
punkt 4.4), świąd,
zwiększona
potliwość

Martwica
toksyczno-rozpływ
na naskórka (patrz
punkt 4.4), zespół
Stevensa-Johnsona
(patrz punkt 4.4),
ostra uogólniona
osutka krostkowa
(patrz punkt 4.4),

Reakcja polekowa
z eozynofilią
i objawami
ogólnymi (DRESS,
ang. drug reaction
with eosinophilia
and systemic
symptoms)

17 03084.0BN0320J15

złuszczające
zapalenie skóry,
obrzęk
naczynioruchowy,
obrzęk twarzy,
łysienie
Zaburzenia
mięśniowo-szkieleto
we i tkanki łącznej

Ból mięśniowy

Zaburzenia ogólne i
stany w miejscu
podania

Zmęczenie, złe
samopoczucie,
astenia, gorączka
*w tym wysypka polekowa pojawiająca się w tym samym umiejscowieniu (ang. Fixed Drug Eruption)

Dzieci i młodzież
Charakter i częstość występowania działań niepożądanych oraz nieprawidłowych wyników
laboratoryjnych odnotowanych podczas badań klinicznych obejmujących dzieci są porównywalne do
obserwowanych u dorosłych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy
Istnieją doniesienia o przedawkowaniu flukonazolu i występujących jednocześnie omamach i
zachowaniu paranoidalnym.

Leczenie
W przypadku przedawkowania odpowiednie może być leczenie objawowe (obejmujące też
wspomaganie czynności życiowe życiowych i płukanie żołądka w razie konieczności).
Flukonazol jest wydalany głównie z moczem; wymuszona diureza najprawdopodobniej
przyspieszyłaby wydalanie. Trwająca 3 godziny hemodializa zmniejsza stężenie leku w osoczu o około
50%.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwgrzybicze do stosowania ogólnego, pochodne triazolu.
Kod ATC: J02A C01.

Mechanizm działania
Flukonazol jest triazolowym lekiem przeciwgrzybiczym. Jego głównych mechanizm działania polega
na hamowaniu zachodzącej za pośrednictwem cytochromu P450 demetylacji 14-alfa-lanosterolu, która

18 03084.0BN0320J15

jest kluczowym etapem biosyntezy ergosterolu grzybów. Akumulacja 14-alfa-metylosteroli jest
skorelowana z postępującym ubytkiem ergosterolu z błony komórkowej grzybów i może być
odpowiedzialna za przeciwgrzybicze działanie flukonazolu. Wykazano, że flukonazol jest bardziej
selektywny wobec enzymów cytochromu P450 grzybów, niż wobec systemów enzymów P450 różnych
ssaków.

Wykazano, że flukonazol podawany w dawce 50 mg raz na dobę przez okres do 28 dni nie ma wpływu
na stężenie testosteronu w osoczu mężczyzn ani na stężenie sterydów w osoczu kobiet w wieku
rozrodczym. Flukonazol w dawce od 200 mg do 400 mg nie ma klinicznie znaczącego wpływu na
stężenie endogennych sterydów ani na wynik testu stymulacji ACTH u zdrowych ochotników płci
męskiej. Badania interakcji z fenazonem wskazuje, że jednorazowe lub wielokrotne podawanie
flukonazolu w dawce 50 mg nie ma wpływu na jego metabolizm.

Wrażliwość w warunkach in vitro
W warunkach in vitro flukonazol wykazuje aktywność przeciwgrzybiczą wobec większości typowych
klinicznych gatunków Candida (w tym C. albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis). C. glabrata
wykazuje zmniejszoną wrażliwość na działanie flukonazolu, natomiast C. krusei i C. auris są oporne na
flukonazol. Wartości MIC i epidemiologiczna wartość odcięcia (ECOFF) flukonazolu dla
C. guilliermondii są wyższe niż dla C. albicans.

Flukonazol wykazuje także w warunkach in vitro aktywność wobec Cryptococcus neoformans i
Cryptococcus gattii, jak również wobec endemicznych pleśni Blastomyces dermatiditis, Coccidioides
immitis, Histoplasma capsulatum i Paracoccidoides brasilensis.

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne
W badaniach na zwierzętach stwierdzono korelację pomiędzy wartościami MIC a skutecznością w
eksperymentalnych grzybicach wywołanych przez gatunki Candida. W badaniach klinicznych
stwierdzono liniową (niemal 1:1) zależność pomiędzy dawką flukonazolu a AUC. Istnieje także
bezpośrednia, choć niedoskonała zależność pomiędzy AUC lub dawką a skuteczną kliniczną reakcją na
leczenie kandydozy jamy ustnej oraz, w mniejszym stopniu, kandydemii. Podobny efekt leczniczy jest
mniej prawdopodobny w przypadku zakażeń spowodowanych przez szczepy o większym MIC
flukonazolu.

Mechanizmy oporności
Gatunki Candida rozwinęły różne mechanizmy oporności na azolowe środki przeciwgrzybicze.
Wiadomo, że szczepy grzybów, w których rozwinął się jeden lub więcej mechanizmów oporności
charakteryzują się dużym minimalnym stężeniem hamującym (MIC) flukonazolu, co ma negatywny
wpływ na skuteczność kliniczną i in vivo.

U zwykle podatnych gatunków Candida najczęściej spotykanym mechanizmem rozwoju oporności są
enzymy docelowe azoli, które są odpowiedzialne za biosyntezę ergosterolu. Oporność może być
spowodowana mutacją, zwiększoną produkcją enzymu, mechanizmami wypływu leków lub rozwojem
szlaków kompensacyjnych.

Istnieją doniesienia o nadkażeniach gatunkami Candida innymi niż C. albicans, które często wykazują
naturalną zmniejszoną wrażliwość (C. glabrata) lub oporność na flukonazol (C. krusei, C. auris). Takie
zakażenia mogą wymagać innego leczenia przeciwgrzybiczego.

Mechanizmy oporności nie zostały w pełni wyjaśnione u niektórych wewnętrznie opornych (C. krusei)
lub od niedawna pojawiających się (C. auris) gatunków Candida.

Wartości graniczne (wg EUCAST)
W oparciu o analizę danych farmakokinetycznych/farmakodynamicznych (PK/PD), wrażliwości w
warunkach in vitro oraz reakcji klinicznej EUCAST-AFST (Europejska komisja ds. badania
wrażliwości na leki przeciwdrobnoustrojowe - Podkomisja ds. badania wrażliwości na leki
przeciwgrzybicze) określiła wartości graniczne dla flukonazolu dla gatunku Candida (dokument
dotyczący uzasadnienia dla flukonazolu (2020) - wersja 3; Europejska komisja ds. badania wrażliwości

19 03084.0BN0320J15

na leki przeciwdrobnoustrojowe, Leki przeciwgrzybicze, Tabele wartości granicznych do interpretacji
MIC, wersja 10.0, ważne od 2020-02-04). Są one podzielnie na wartości graniczne niezwiązane z
gatunkiem, które zostały ustalone głównie na podstawie danych PK/PD i są niezależne od rozkładu
wartości MIC dla konkretnych gatunków, oraz na wartości graniczne związane z gatunkiem dla
gatunków najczęściej powodujących zakażenia u ludzi. Wartości te podane są w poniższej tabeli:

Lek
p/grzybiczy
Wartości graniczne związane z gatunkami (S≤/R>) w mg/l Wartości
graniczne
niezwiązane z
gatunkamiA
S≤/R>
Candida
albicans
Candida
dubliniensi
s

Candida
glabrata
Candida
krusei
Candida
parapsilosis
Candida
tropicalis

Flukonazol 2/4 2/4 0,001*/16 -- 2/4 2/4 2/4

S = Wrażliwy, R = Oporny
A = Wartości graniczne niezwiązane z gatunkiem zostały ustalone głównie na podstawie danych
farmakokinetycznych/farmakodynamicznych i są niezależne od rozkładu wartości MIC dla
konkretnych gatunków. Przeznaczone są do stosowania tylko w odniesieniu do gatunków, dla
których nie określono swoistych wartości granicznych.
-- = Nie zaleca się testów wrażliwości, jako że dany gatunek stanowi słaby cel terapeutyczny dla tego
produktu leczniczego.
* = Całość C. glabrata należy do I kategorii. Wartości MIC przeciwko C. glabrata należy interpretować
jako oporne, gdy przekraczają 16 mg/L. Kategoria wrażliwości (≤0,001 mg/L) pozwala na uniknięcie
błędnej klasyfikacji szczepów „I” jako szczepów „S”. I - wrażliwy, zwiększona ekspozycja:
drobnoustrój jest klasyfikowany jako wrażliwy, zwiększona ekspozycja, gdy istnieje wysokie
prawdopodobieństwo sukcesu terapeutycznego, ponieważ ekspozycja na środek jest zwiększona
poprzez dostosowanie schematu dawkowania lub przez jego stężenie w miejscu zakażenia.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Właściwości farmakokinetyczne flukonazolu po podaniu doustnym i dożylnym są zbliżone.

Wchłanianie
Flukonazol wchłania się dobrze po podaniu doustnym, a jego stężenie w osoczu (i biodostępność
ogólnoustrojowa) wynosi ponad 90% wartości osiąganych po podaniu dożylnym. Jednoczesny posiłek
nie ma wpływu na wchłanianie po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu przy przyjęciu
leku na czczo występuje w okresie od 0,5 do 1,5 godziny po poddaniu. Stężenie w osoczu jest
proporcjonalne do dawki. 90% stężeń stanu stacjonarnego osiągane jest w ciągu 4-5 dni wielokrotnego
podawania raz na dobę. Podanie dawki nasycającej (w Dniu 1) dwukrotnie przekraczającej typową
dawkę dobową umożliwia osiągnięcie stężenia w osoczu wynoszącego około 90% stężenia
stacjonarnego w Dniu 2.

Dystrybucja
Pozorna objętość dystrybucji odpowiada w przybliżeniu całkowitej objętości wody w organizmie.
Wiązanie z białkami osocza jest małe (11%-12%).

Flukonazol łatwo przenika do wszystkich badanych płynów ustrojowych. Stężenia flukonazolu w ślinie
i plwocinie są podobne do stężeń w osoczu. U pacjentów z grzybiczym zapaleniem opon mózgowych
stężenia flukonazolu w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) wynoszą około 80% odpowiednich stężeń
leku w osoczu.

Flukonazol osiąga duże, wyższe niż w surowicy, stężenia w warstwie rogowej skóry, naskórku i skórze
właściwej oraz w gruczołach potowych. Flukonazol kumuluje się w warstwie rogowej skóry. Przy
podawaniu w dawce 50 mg raz na dobę stężenie flukonazolu wynosiło po 12 dniach 73 μg/g, a 7 dni po
przerwaniu leczenia wynosiło wciąż 5,8 μg/g. Przy podawaniu w dawce 150 mg raz na tydzień stężenie

20 03084.0BN0320J15

flukonazolu w warstwie rogowej wynosiło w 7. dniu 23,4 μg/g, a 7 dni po podaniu drugiej dawki
wynosiło nadal 7,1 μg/g.

Stężenie flukonazolu w paznokciach po 4 miesiącach leczenia przy dawkowaniu 150 mg raz na dobę
wynosiło 4,05 μg/g w zdrowych paznokciach i 1,88 μg/g w zajętych paznokciach, a stężenie
flukonazolu było wciąż oznaczalne w próbkach paznokci po 6 miesiącach od zakończenia leczenia.

Metabolizm
Flukonazol jest metabolizowany tylko w niewielkim stopniu. Jedynie 11% dawki radioaktywnej jest
wydalane w postaci metabolitów z moczem. Flukonazol jest selektywnym inhibitorem izoenzymów
CYP2C9 i CYP3A4 (patrz punkt 4.5). Flukonazol jest także silnym inhibitorem izoenzymu CYP2C19.

Wydalanie
Okres półtrwania eliminacji flukonazolu z osocza wynosi około 30 godzin. Głównym
szklakiem wydalania są nerki; około 80% podanej dawki występuje w moczu w postaci
niezmienionej. Klirens flukonazolu jest proporcjonalny do klirensu kreatyniny. Nie
stwierdzono żadnych oznak obecności metabolitów w krążeniu.

Długi okres półtrwania eliminacji flukonazolu z osocza umożliwia leczenie kandydozy pochwy przy
podaniu jednej dawki, natomiast przy innych wskazaniach przy podawaniu raz na dobę lub raz na
tydzień.

Farmakokinetyka przy upośledzeniu czynności nerek
U pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności nerek (GFR< 20 ml/min) okres półtrwania zwiększył
się z 30 do 98 godzin. W związku z tym konieczne jest zmniejszenie dawki. Flukonazol jest usuwany
przez hemodializę oraz, w mniejszym stopniu, przez dializę otrzewnową. Po 3 godzinach hemodializy z
krwi usunięte jest około 50% flukonazolu.

Farmakokinetyka podczas laktacji
W badaniu farmakokinetycznym u dziesięciu kobiet karmiących piersią, które czasowo lub na stałe
przestały karmić piersią swoje dzieci, oceniano stężenie flukonazolu w osoczu i mleku matki przez
48 godzin po podaniu pojedynczej dawki 150 mg flukonazolu. Flukonazol wykryto w mleku matek
w średnim stężeniu wynoszącym około 98% stężenia produktu wykrytego w ich osoczu. Średnia
wartość szczytowa stężenia w mleku matek wynosiła 2,61 mg/l po 5,2 godzinach od podania dawki.
Szacowana dobowa dawka flukonazolu dla niemowląt podana w mleku ludzkim (przy założeniu
średniego spożycia mleka 150 ml/kg na dobę) na podstawie średniej wartości szczytowego stężenia w
mleku wynosi 0,39 mg/kg na dobę, co stanowi około 40% zalecanej dawki dla noworodków
(<2 tygodnie) lub 13% zalecanej dawki dla niemowląt w kandydozie błony śluzowej.

Farmakokinetyka u dzieci
Parametry farmakokinetyczne oceniano u 113 pacjentów pediatrycznych w 5 badaniach: 2 badaniach
obejmujących jedną dawkę, 2 badaniach obejmujących wiele dawek i badaniu obejmującym wcześniaki.
Dane z jednego badania nie nadawały się do interpretacji z uwagi na zmianę drogi podawania podczas
badania. Dodatkowe dane uzyskano z badania obejmującego podawanie leku niezarejestrowanego.

Po podaniu 2-8 mg/kg flukonazolu dzieciom w wieku od 9 miesięcy do 15 lat, zaobserwowano wartość
AUC około 38 μg x godz./ml na jednostkę dawki 1 mg/kg. Średni okres półtrwania eliminacji
flukonazolu z osocza wynosił od 15 do 18 godzin, a objętość dystrybucji wynosiła około 880 ml/kg po
podaniu wielokrotnym. Większy okres półtrwania eliminacji flukonazolu z osocza, wynoszący około
24 godzin zaobserwowano po podaniu pojedynczej dawki. Jest to porównywalne z okresem półtrwania
eliminacji flukonazolu z osocza po jednorazowym podaniu dawki dożylnej 3 mg/kg dzieciom w wieku
11 dni – 11 miesięcy. Objętość dystrybucji w tej grupie wiekowej wynosiła około 950 ml/kg.

Doświadczenie dotyczące stosowania flukonazolu u noworodków jest ograniczone do badań
farmakokinetycznych obejmujących wcześniaki.

21 03084.0BN0320J15

Średni wiek przy podaniu pierwszej dawki wynosił 24 godziny (zakres 9-36 godzin), a średnia masa
urodzeniowa wynosiła 0,9 kg (zakres 0,75-1,10 kg) u 12 wcześniaków urodzonych z ciąży trwającej
średnio 28 tygodni. Siedmiu pacjentów ukończyło udział w badaniu; maksymalnie podano pięć
dożylnych infuzji flukonazolu w dawce 6 mg/kg co 72 godziny. Średni okres półtrwania (w godzinach)
wynosił 74 (zakres 44_185) w Dniu 1, i zmniejszał się z czasem do średniej wartości 53 (zakres 30-131)
w Dniu 7 oraz 47 (zakres 27-68) w Dniu 13. Pole pod krzywą (mikrogramy x godz./ml) wynosiło 271
(zakres 173-385) w Dniu 1 i wzrosło z czasem do średniej 490 (zakres 292-734) w Dniu 7, a następnie
zmniejszyło się do średniej 360 (zakres 167-566) w Dniu 13. Objętość dystrybucji (ml/kg) wynosiła
1183 (zakres 1070-1470) w Dniu 1 i wzrastała z czasem do średniej 1184 (zakres 510-2130) w Dniu 7 i
1328 (zakres 1040-1680) w Dniu 13.

Farmakokinetyka u osób w podeszłym wieku
Przeprowadzono badanie farmakokinetyczne obejmujące 22 pacjentów w wieku 65 i więcej lat, którym
podano pojedynczą doustną dawkę 50 mg flukonazolu. Dziesięciu z tych pacjentów przyjmowało
jednocześnie leki moczopędne. Cmaks wynosiło 1,54 μg/ml i wystąpiło 1,3 godziny po podaniu dawki.
Średnie AUC wynosiło 76,4 ± 20,3 μg x godz./ml, a średni końcowy okres półtrwania 46,2 godziny.
Wartości tych parametrów farmakokinetycznych są większe niż odpowiednie wartości obserwowane u
młodych zdrowych ochotników płci męskiej. Jednoczesne przyjmowanie leków moczopędnych nie
miało znaczącego wpływu na AUC ani na Cmaks. Ponadto klirens kreatyniny (74 ml/min), procent leku
odzyskanego z moczu w stanie niezmienionym (0-24 godz., 22%) oraz szacowany klirens nerkowy
flukonazolu (0,124 ml/min/kg) były generalnie mniejsze u pacjentów w podeszłym wieku, niż u
młodych ochotników. Wydaje się więc, że taka zmiana losów flukonazolu u pacjentów w podeszłym
wieku związana jest z pogorszeniem czynności nerek typowym dla tej grupy wiekowej

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W badaniach nieklinicznych działanie toksyczne obserwowano jedynie w przypadku narażenia
przekraczającego ekspozycję u człowieka, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych obserwacji w
praktyce klinicznej.

Działanie rakotwórcze
Flukonazol nie wykazał działania rakotwórczego u myszy i szczurów, którym przez 24 miesiące
podawano lek w dawkach 2,5, 5 lub 10 mg/kg/dobę (około 2-7 razy przekraczających dawkę zalecaną
dla ludzi). U szczurów płci męskiej, którym podawano 5 i 10 mg/kg/dobę stwierdzono wzrost częstości
występowania gruczolaka wątrobowokomórkowego.

Mutageneza
Flukonazol, z aktywacją metaboliczną lub bez niej, wykazał ujemne wyniki w badaniach działania
mutagennego na 4 szczepach bakterii Salmonella typhimurium oraz w układzie chłoniaka mysiego
L5178Y. Badania cytogenetyczne in vivo (mysie komórki szpiku kostnego po podaniu doustnym
flukonazolu) oraz in vitro (ludzkie limfocyty wystawione na działanie flukonazolu przy stężeniu
1000 μg/ml) nie wykazały mutacji chromosomowych.

Toksyczność wobec funkcji rozrodczych
Flukonazol nie miał wpływu na płodność szczurów obu płci, którym podawano lek doustnie w dawkach
dobowych 5, 10 lub 20 mg/kg lub pozajelitowo w dawkach 5, 25 lub 75 mg/kg.

Nie stwierdzono żadnego działania na płody przy dawce 5 lub 10 mg/kg; przy dawkach 25 i 50 mg/kg
oraz większych obserwowano wzrost częstości występowania zmienności anatomicznych płodów
(nadliczbowe żebra, poszerzenie miedniczek nerkowych) oraz opóźnienie kostnienia. Przy dawkach w
zakresie od 80 mg/kg do 320 mg/kg stwierdzono wzrost częstości obumierania zarodków oraz wad
rozwojowych płodów, w tym faliste żebra, rozszczep podniebienia i patologiczne kostnienie czaszki.
Przy dawce 20 mg/kg podawanej doustnie zaobserwowano nieznaczne opóźnienie początku porodu, a
przy dawce 20 mg/kg i 40 mg/kg podawanej dożylnie u kilku samic zaobserwowano dystocję i
wydłużenie porodu. Te zaburzenia porodowe znalazły odzwierciedlenie w nieznacznym wzroście liczby
martwych urodzeń i zmniejszeniem przeżywalności poporodowej przy tych poziomach dawek. Taki
wpływ na poród jest zgodny ze swoistym dla klasy działaniem obniżającym stężenie estrogenów przy

22 03084.0BN0320J15

dużych dawkach flukonazolu. U kobiet leczonych flukonazolem nie zaobserwowano takiej zmiany
stężenia hormonów (patrz punkt 5.1).

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Sodu chlorek
Woda do wstrzykiwań

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie
#### 6.6. 6.3 Okres ważności

W nienaruszonym opakowaniu:
2 lata

Po pierwszym otwarciu opakowania
Produkt leczniczy należy użyć bezpośrednio po pierwszym otwarciu opakowania. Patrz również
punkt 6.6.

Po rozcieńczeniu zgodnie z instrukcją
Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną mieszanin z roztworami wymienionymi poniżej przez
72 godziny w temperaturze 25°C
Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy rozcieńczyć bezpośrednio przed użyciem. Jeśli
roztwór nie zostanie użyty bezpośrednio po przygotowaniu, odpowiedzialność za jego przechowywanie
i warunki przed użyciem ponosi użytkownik. Okres przechowywania nie powinien zasadniczo
przekraczać 24 godzin w temperaturze 2 do 8°C, chyba że rozcieńczenie odbywa się w kontrolowanych
i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25oC.

Nie zamrażać.

Po pierwszym otwarciu (rozcieńczeniu)
Warunki przechowywania po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Fluconazole B. Braun 2 mg/ml dostępny jest w butelkach wykonanych z polietylenu o małej gęstości
(LDPE), zawierających: 50 ml, 100 ml, 200 ml.
Wielkość opakowania: 10, 20 lub 50 butelek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego do stosowania i usuwania jego
pozostałości

Niniejszy produkt leczniczy przeznaczony jest do jednorazowego użytku. Po użyciu pustą butelkę oraz
wszelkie pozostałości produktu należy wyrzucić. Nie zlewać zawartości z częściowo zużytych butelek.

23 03084.0BN0320J15

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

Przed użyciem należy obejrzeć czy produkt nie zawiera cząsteczek i przebarwień. Do użycia nadaje się
wyłącznie roztwór niezawierający nierozpuszczalnych cząsteczek. Nie stosować, jeśli opakowanie jest
uszkodzone.

Nie należy łączyć ze sobą butelek. Może to prowadzić do powstania zatoru powietrznego, wskutek
przedostania się powietrza z pierwszej butelki przed zakończeniem podawania leku z drugiej.

Roztwór należy podawać za pomocą jałowego sprzętu, z zachowaniem technik aseptyki. Przed
rozpoczęciem podawania należy zalać zestaw do infuzji roztworem w celu zapobieżenia przedostaniu
się powietrza do zestawu.

Produkt Fluconazole B. Braun 2 mg/ml należy podawać w infuzji dożylnej o prędkości
nieprzekraczającej 10 ml/min.

Produkt Fluconazole B. Braun 2 mg/ml jest zgodny z następującymi roztworami:
a) roztwór glukozy do infuzji 200 mg/ml (jeśli jest dostępny)
b) roztwór Ringera do infuzji
c) roztwór Hartmanna, roztwór Ringera z mleczanem (jeśli jest dostępny)
d) roztwór chlorku potasu 20 mEq/l w roztworze glukozy 50 mg/ml (jeśli jest dostępny)
e) roztwór wodorowęglanu sodu do infuzji 84 mg/ml (8,4%) (jeśli jest dostępny)
f) roztwór chlorku sodu do infuzji 9 mg/ml (0,9%)
g) roztwór Sterofundin ISO do infuzji (jeśli jest dostępny)

Flukonazol może być podawany przez założony przewód do wlewów razem z wyżej wymienionymi
płynami. Nie zaleca się mieszania przed wlewem z innymi produktami leczniczymi, chociaż nie
zaobserwowano swoistych niezgodności.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

B. Braun Melsungen AG
Carl-Braun-Straße 1
34212 Melsungen, Niemcy

Adres pocztowy:
34209 Melsungen, Niemcy

Tel.: +49-5661-71-0
Faks: +49-5661-71-45 67

### 8. NUMER (-Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 15636

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU/
DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 2009-06-17
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 2015-05-25

24 03084.0BN0320J15

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

2024-02-22

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.