# Fluconazole Kabi

> Flukonazol · 2 mg/ml · Roztwór do infuzji

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Fluconazole Kabi
- **Nazwa powszechna:** Fluconazolum
- **Substancja czynna:** [Flukonazol](https://apteka.online/odpowiedniki/fluconazolum)
- **Moc:** 2 mg/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Roztwór do infuzji
- **Droga podania:** dożylna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** J02AC01
- **Liczba opakowań:** 44
- **Numer pozwolenia:** 18251
- **Podmiot odpowiedzialny:** Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
- **Producent:** Fresenius Kabi France
Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o., Francja
Polska
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwgrzybicze-do-stosowania-ogolnego/fluconazole-kabi-rozt-inf-2-mg-ml-fresenius
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwgrzybicze-do-stosowania-ogolnego/fluconazole-kabi-rozt-inf-2-mg-ml-fresenius.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/24875/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/24875/characteristic

## Dostępne opakowania (44)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 butelka 50 ml | 5909990869220 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 worek 50 ml | 5909990929276 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 butelek 50 ml | 5909990869237 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 worków 50 ml | 5909990929283 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 20 butelek 50 ml | 5909990869244 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 20 worków 50 ml | 5909990929290 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 25 butelek 50 ml | 5909990869251 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 25 worków 50 ml | 5909990929306 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 butelek 50 ml | 5909990869268 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 worków 50 ml | 5909990929351 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 40 butelek 50 ml | 5909990869275 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 40 worków 50 ml | 5909990929368 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 50 butelek 50 ml | 5909990869282 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 50 worków 50 ml | 5909990929375 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 60 butelek 50 ml | 5909990869299 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 60 worków 50 ml | 5909990929382 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 butelka 100 ml | 5909990869305 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 worek 100 ml | 5909990929399 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 butelek 100 ml | 5909990869350 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 worków 100 ml | 5909990929405 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 20 butelek 100 ml | 5909990869367 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 20 worków 100 ml | 5909990929436 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 25 butelek 100 ml | 5909990869374 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 25 worków 100 ml | 5909990929443 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 butelek 100 ml | 5909990869381 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 worków 100 ml | 5909990929450 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 40 butelek 100 ml | 5909990869398 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 40 worków 100 ml | 5909990929467 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 50 butelek 100 ml | 5909990869404 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 50 worków 100 ml | 5909990929474 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 60 butelek 100 ml | 5909990869435 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 60 worków 100 ml | 5909990929481 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 butelka 200 ml | 5909990869442 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 worek 200 ml | 5909990929498 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 butelek 200 ml | 5909990869459 | Rp | — | Trudno dostępny (2/5) | — |
| 10 worków 200 ml | 5909990929504 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 20 butelek 200 ml | 5909990869466 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 20 worków 200 ml | 5909990929559 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 25 butelek 200 ml | 5909990869473 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 25 worków 200 ml | 5909990929566 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 butelek 200 ml | 5909990869480 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 worków 200 ml | 5909990929573 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 40 butelek 200 ml | 5909990869497 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 40 worków 200 ml | 5909990929580 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest Fluconazole Kabi i w jakim celu się go stosuje?
Fluconazole Kabi należy do grupy leków przeciwgrzybiczych. Substancją czynną jest flukonazol.

Fluconazole Kabi jest stosowany w leczeniu zakażeń wywołanych przez grzyby oraz w zapobieganiu
zakażeniom grzybiczym. Najczęstszą przyczyną zakażeń grzybiczych są drożdżaki szczepu Candida.

Pacjenci dorośli
Lekarz może zalecić stosowanie tego leku w leczeniu następujących zakażeń grzybiczych:
– kryptokokowe zapalenie opon mózgowych – grzybicze zakażenie mózgu;
– kokcydioidomykoza – choroba układu oskrzelowo-płucnego;
– zakażenia wywołane przez grzyby Candida, wykryte w układzie krwionośnym, narządach
(np. serce, płuca) lub układzie moczowym;
– pleśniawki błony śluzowej – zakażenie błony śluzowej jamy ustnej, gardła i otarć w jamie ustnej
związanych z noszeniem protezy zębowej.

Fluconazole Kabi można stosować również w celu:
– zapobiegania nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowych;
– zapobiegania nawrotom zakażeń grzybiczych błony śluzowej jamy ustnej;
– zapobiegania zakażeniom grzybiczym wywoływanym przez grzyby Candida (jeśli układ
odpornościowy pacjenta jest słaby i nie funkcjonuje prawidłowo).

Dzieci i młodzież (w wieku od 0 do 17 lat)
Lekarz może zalecić stosowanie tego leku w leczeniu następujących zakażeń grzybiczych:
– pleśniawki błony śluzowej – zakażenie błony śluzowej jamy ustnej lub gardła;
– zakażenia wywołane przez grzyby Candida, wykryte w układzie krwionośnym, narządach
(np. serce, płuca) lub układzie moczowym;
– kryptokokowe zapalenie opon mózgowych – grzybicze zakażenie mózgu.

PT/H/2243/001/IB/IA/030+033 2

Fluconazole Kabi można stosować również w celu:
– zapobiegania zakażeniom grzybiczym wywoływanym przez grzyby Candida (jeśli układ
odpornościowy pacjenta jest słaby i nie funkcjonuje prawidłowo);
– zapobiegania nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowych.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Fluconazole Kabi

Kiedy nie stosować leku Fluconazole Kabi
Jeśli pacjent ma uczulenie na flukonazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Jeśli pacjent ma uczulenie na inne leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych. Objawami mogą
być swędzenie, zaczerwienienie skóry lub trudności w oddychaniu.
Jeśli pacjent stosuje astemizol, terfenadynę (leki przeciwhistaminowe stosowane w leczeniu
alergii).
Jeśli pacjent stosuje cyzapryd (stosowany w leczeniu zaburzeń żołądka).
Jeśli pacjent stosuje pimozyd (stosowany w leczeniu zaburzeń umysłowych).
Jeśli pacjent stosuje chinidynę (stosowaną w leczeniu zaburzeń rytmu serca).
Jeśli pacjent stosuje erytromycynę (antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Fluconazole Kabi należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
pielęgniarką:
jeśli pacjent ma zaburzenia czynności wątroby lub nerek;
jeśli u pacjenta stwierdzono choroby serca, w tym zaburzenia rytmu serca;
jeśli pacjent ma zaburzenia stężenia potasu, wapnia lub magnezu we krwi;
jeśli pacjent reaguje ciężkimi reakcjami skórnymi (swędzenie, zaczerwienienie skóry, trudności
w oddychaniu);
jeśli u pacjenta występują objawy niewydolności kory nadnerczy, czyli w sytuacji kiedy kora
nadnerczy wytwarza niewystarczające ilości pewnych hormonów steroidowych, np. kortyzolu (stałe
lub długotrwałe uczucie zmęczenia, osłabienie mięśni, utrata apetytu, utrata masy ciała, ból
brzucha);
jeśli zakażenie grzybicze nie ustępuje, konieczne może być zastosowanie innego leczenia
przeciwgrzybiczego;
jeśli u pacjenta po zastosowaniu leku Fluconazole Kabi kiedykolwiek wystąpiła ciężka wysypka
skórna lub złuszczanie się skóry, pęcherze i (lub) owrzodzenia jamy ustnej.

U pacjentów leczonych flukonazolem występowały przypadki ciężkich reakcji skórnych, w tym polekowa
reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic
symptoms). Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z objawów ciężkich reakcji skórnych opisanych
w punkcie 4, należy przerwać stosowanie leku Fluconazole Kabi i niezwłocznie zwrócić się o pomoc
medyczną.

Fluconazole Kabi a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent stosuje astemizol, terfenadynę (leki
przeciwhistaminowe stosowane w leczeniu alergii) lub cyzapryd (stosowany w leczeniu zaburzeń żołądka),
lub pimozyd (stosowany w leczeniu zaburzeń umysłowych), lub chinidynę (stosowaną w leczeniu zaburzeń
rytmu serca), lub erytromycynę (antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń), ponieważ nie należy ich
stosować razem z lekiem Fluconazole Kabi (patrz punkt „Kiedy nie stosować leku Fluconazole Kabi”).

PT/H/2243/001/IB/IA/030+033 3

Istnieją również inne leki, które mogą oddziaływać z lekiem Fluconazole Kabi. Należy się upewnić, że
lekarz wie o stosowaniu któregokolwiek z poniższych leków, ponieważ może być konieczne dostosowanie
dawki lub monitorowanie celem sprawdzenia, czy leki nadal wykazują przewidywaną skuteczność:
− ryfampicyna lub ryfabutyna (antybiotyki stosowane w leczeniu zakażeń);
− abrocytynib (stosowany w leczeniu atopowego zapalenia skóry, znanego również jako wyprysk
atopowy);
− alfentanyl, fentanyl (leki znieczulające);
− amitryptylina, nortryptylina (leki przeciwdepresyjne);
− amfoterycyna B, worykonazol (leki przeciwgrzybicze);
− leki rozrzedzające krew, zapobiegające tworzeniu się skrzepów krwi (warfaryna lub inne podobne
leki);
− benzodiazepiny (midazolam, triazolam lub inne podobne leki), leki ułatwiające zasypianie lub leki
uspokajające;
− karbamazepina, fenytoina (leki stosowane w leczeniu padaczki);
− nifedypina, isradypina, amlodypina, werapamil, felodypina i losartan (leki stosowane w leczeniu
nadciśnienia);
− olaparyb (lek stosowany w leczeniu raka jajnika);
− cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus lub takrolimus (leki zapobiegające odrzuceniu
przeszczepów);
− cyklofosfamid, alkaloidy barwinka (winkrystyna, winblastyna lub inne podobne leki), stosowane
w leczeniu chorób nowotworowych;
− halofantryna (lek stosowany w leczeniu malarii);
− statyny (atorwastatyna, symwastatyna i fluwastatyna lub podobne leki), stosowane w celu
zmniejszenia wysokiego stężenia cholesterolu;
− metadon (lek przeciwbólowy);
− celekoksyb, flurbiprofen, naproksen, ibuprofen, lornoksykam, meloksykam, diklofenak
(Niesteroidowe Leki Przeciwzapalne (NLPZ));
− doustne środki antykoncepcyjne;
− prednizolon (lek sterydowy);
− zydowudyna, znana również jako AZT; sakwinawir (lek stosowany u pacjentów z wirusem HIV);
− leki dla diabetyków, takie jak chlorpropamid, glibenklamid, glipizyd lub tolbutamid;
− teofilina (stosowana w astmie);
− tofacytynib (lek stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów);
− tolwaptan stosowany w leczeniu hiponatremii (niskiego poziomu sodu we krwi) lub w celu
spowolnienia pogarszania się czynności nerek;
− witamina A (suplement diety);
− iwakaftor (stosowany osobno lub w połączeniu z innymi lekami w leczeniu mukowiscydozy);
− amiodaron (lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca);
− hydrochlorotiazyd (lek moczopędny);
− ibrutynib (lek stosowany w leczeniu nowotworu krwi);
− lurazydon (stosowany w leczeniu schizofrenii).

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Jeśli pacjentka zamierza zajść w ciążę, zaleca się, aby po przyjęciu pojedynczej dawki flukonazolu, a przed
zajściem w ciążę, odczekała tydzień.

W razie dłuższych cykli leczenia flukonazolem należy porozmawiać z lekarzem o konieczności stosowania
odpowiedniej antykoncepcji w trakcie leczenia i przez tydzień od przyjęcia ostatniej dawki.

PT/H/2243/001/IB/IA/030+033 4

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, nie powinna stosować leku Fluconazole Kabi, chyba że lekarz zalecił inaczej. Jeśli pacjentka
zajdzie w ciążę podczas stosowania tego leku lub w ciągu 1 tygodnia od przyjęcia ostatniej dawki, powinna
skontaktować się z lekarzem.

Flukonazol stosowany w pierwszym lub drugim trymestrze ciąży może zwiększać ryzyko poronienia.
Flukonazol stosowany w pierwszym trymestrze ciąży może zwiększać ryzyko wystąpienia wad
wrodzonych serca, kości i (lub) mięśni narodzonego dziecka.

Notowano przypadki dzieci z wadami wrodzonymi czaszki, uszu oraz kości udowej i łokciowej,
urodzonych przez matki leczone z powodu kokcydioidomykozy przez co najmniej 3 miesiące dużymi
dawkami flukonazolu (400-800 mg na dobę). Związek między stosowaniem flukonazolu a tymi
przypadkami jest niepewny.

Po zastosowaniu pojedynczej dawki 150 mg leku Fluconazole Kabi można kontynuować karmienie piersią.
Nie należy karmić piersią, jeśli pacjentka stosuje wielokrotne dawki leku Fluconazole Kabi.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę sporadycznie
występujące zawroty głowy lub drgawki.

Fluconazole Kabi zawiera sód (sól)
Ten lek zawiera 88,5 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w 25 mL. Odpowiada to 4,4%
maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Jeśli pacjent przez dłuższy czas musi codziennie stosować Fluconazole Kabi, zwłaszcza gdy zalecono mu
dietę o niskiej zawartości soli, powinien omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

### 3. Jak stosować Fluconazole Kabi?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Ten lek podaje lekarz lub pielęgniarka w powolnym wstrzyknięciu dożylnym (infuzji).
Fluconazole Kabi jest dostarczany w postaci roztworu. Lek nie będzie następnie rozcieńczany.
Szczegółowe informacje dla personelu medycznego zamieszczono na końcu ulotki.

Zalecane dawkowanie leku Fluconazole Kabi, w zależności od rodzaju zakażenia, przedstawiono poniżej.
Należy zapytać lekarza lub pielęgniarkę w przypadku wątpliwości dotyczących stosowania leku
Fluconazole Kabi.

Pacjenci dorośli

DawkowanieWskazanie
400 mg w trakcie pierwszej doby, następnie 200 mg
do 400 mg raz na dobę przez 6 do 8 tygodni lub
w razie konieczności dłużej. Czasami dawka może
zostać zwiększona do 800 mg.

Leczenie kryptokokowego zapalenia opon
mózgowych

200 mg raz na dobę do czasu, aż lekarz zaleci
zakończenie leczenia.
Zapobieganie nawrotom kryptokokowego
zapalenia opon mózgowych

PT/H/2243/001/IB/IA/030+033 5

200 mg do 400 mg raz na dobę od 11 miesięcy do
24 miesięcy lub w razie konieczności dłużej.
Czasami dawka może zostać zwiększona do 800 mg.

Leczenie kokcydioidomykozy

800 mg w trakcie pierwszej doby, następnie 400 mg
raz na dobę do czasu, aż lekarz zaleci zakończenie
leczenia.

Wewnętrzne zakażenia grzybicze wywołane
przez Candida

200 mg do 400 mg w trakcie pierwszej doby,
następnie 100 mg do 200 mg do czasu, aż lekarz
zaleci zakończenie leczenia.

Leczenie zakażenia błony śluzowej jamy
ustnej, gardła i otarć w jamie ustnej
związanych z noszeniem protezy zębowej
50 mg do 400 mg raz na dobę przez 7 do 30 dni do
czasu, aż lekarz zaleci zakończenie leczenia.
Leczenie pleśniawek błony śluzowej –
w zależności od lokalizacji
100 mg do 200 mg raz na dobę lub 200 mg 3 razy na
tydzień, jeśli pacjent znajduje się w grupie ryzyka
zakażenia.

Zapobieganie nawrotom zakażeń błony
śluzowej jamy ustnej i gardła

200 do 400 mg raz na dobę, jeśli pacjent znajduje się
w grupie ryzyka zakażenia.
Zapobieganie zakażeniom wywoływanym
przez Candida (jeśli układ odpornościowy
pacjenta jest słaby i nie funkcjonuje
prawidłowo)

Młodzież w wieku od 12 do 17 lat
Należy postępować zgodnie z zaleceniami lekarza (dawkowanie u pacjentów dorosłych lub dzieci).

Dzieci w wieku do 11 lat
Maksymalna dawka u dzieci wynosi 400 mg na dobę.

Dawkę należy ustalić na podstawie masy ciała dziecka (kg).

Wskazanie Dawka dobowa
Zakażenia błon śluzowych jamy ustnej
i gardła wywołane przez Candida – dawka
i długość leczenia zależą od ciężkości oraz
lokalizacji zakażenia

3 mg/kg mc. raz na dobę (w trakcie pierwszej doby
można podać dawkę 6 mg/kg mc.)

Kryptokokowe zapalenie opon mózgowych
lub wewnętrzne zakażenia wywołane przez
Candida

6 mg do 12 mg/kg mc. raz na dobę

Zapobieganie nawrotom kryptokokowego
zapalenia opon mózgowych
6 mg/kg mc. raz na dobę

Zapobieganie zakażeniom wywołanym przez
Candida u dzieci (jeśli układ odpornościowy
nie funkcjonuje prawidłowo)
3 mg do 12 mg/kg mc. raz na dobę

Niemowlęta w wieku od 0 do 4. tygodnia życia
Niemowlęta w wieku od 15. do 27. dnia życia
Ta sama dawka co powyżej, ale podawana jednorazowo co 2 dni. Maksymalna dawka wynosi
12 mg/kg mc. co 48 godzin.

Niemowlęta w wieku od 0 do 14. dnia życia
Ta sama dawka co powyżej, ale podawana jednorazowo co 3 dni. Maksymalna dawka wynosi
12 mg/kg mc. co 72 godziny.

Czasami lekarz może zalecić inne dawkowanie. Lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami
lekarza. W razie wątpliwości, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

PT/H/2243/001/IB/IA/030+033 6

Pacjenci w podeszłym wieku
Podaje się dawkę zwykle stosowaną u pacjentów dorosłych, chyba że u pacjenta występują zaburzenia
czynności nerek.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lekarz może zalecić zmianę dawkowania.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Fluconazole Kabi
Jeśli pacjent jest przekonany, że otrzymał zbyt dużą dawkę leku Fluconazole Kabi, powinien niezwłocznie
poinformować lekarza lub pielęgniarkę. Do objawów potencjalnego przedawkowania można zaliczyć
zaburzenia słuchu, widzenia, odczucia i myślenie o rzeczach nierealnych (omamy i zachowania
paranoidalne).

Pominięcie zastosowania leku Fluconazole Kabi
Ponieważ lek ten stosowany jest pod ścisłą kontrolą lekarską, jest mało prawdopodobne, aby dawka
została pominięta. Jednakże, jeśli pacjent przypuszcza, że dawka została pominięta, powinien
poinformować lekarza lub farmaceutę.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się
do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

U niektórych pacjentów mogą wystąpić reakcje alergiczne, jednakże ciężkie reakcje alergiczne
występują rzadko. W przypadku wystąpienia którychkolwiek z poniższych objawów, należy niezwłocznie
powiedzieć o tym lekarzowi:

Często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- wysypka na skórze.

Niezbyt często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
- świąd całego ciała, zaczerwienienie skóry lub czerwone, swędzące plamy.

Rzadko występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):
– nagłe sapanie, trudności w oddychaniu lub ucisk w piersi;
– opuchlizna powiek, twarzy lub ust;
– ciężkie reakcje skórne, takie jak wysypka z powstawaniem pęcherzy (może również dotyczyć jamy
ustnej i języka).

Jeśli wystąpi którykolwiek z wyżej wymienionych objawów, należy przerwać stosowanie leku
Fluconazole Kabi i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Fluconazole Kabi może mieć wpływ na wątrobę. Objawy ze strony wątroby obejmują:

Często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
− wymioty.

Niezbyt często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):

PT/H/2243/001/IB/IA/030+033 7

– uczucie zmęczenia;
– utrata apetytu;
– zażółcenia skóry lub białkówek oczu (żółtaczka).

Fluconazole Kabi może mieć wpływ na inne układy organizmu, co może objawiać się w następujący
sposób:

Niezbyt często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
– drgawki.

Rzadko występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):
– zmniejszenie poniżej normy liczby białych komórek krwi odpowiedzialnych za obronę przed
zakażeniami oraz komórek krwi odpowiedzialnych za powstrzymanie krwawienia, powodujące
nieoczekiwane powstawanie siniaków i krwawień, nagłą gorączkę, ból gardła i owrzodzenia jamy
ustnej.

Jeśli wystąpi którykolwiek z wyżej wymienionych objawów, należy przerwać stosowanie leku
Fluconazole Kabi i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Inne działania niepożądane
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
– ból głowy;
– ból brzucha, biegunka, mdłości;
– zwiększenie wartości testów czynności wątroby;
– wysypka.

Niezbyt często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
– zmniejszenie liczby czerwonych krwinek powodujące bladość, osłabienie i duszność;
– bezsenność, senność;
– zawroty głowy, uczucie wirowania, zaburzenia czucia, najczęściej w postaci mrowienia, kłucia lub
drętwienia, zmiany smaku;
– zaparcia, niestrawność, wzdęcia, suchość w jamie ustnej;
– ból mięśni;
– uszkodzenie wątroby;
– bąble, pokrzywka, świąd, zwiększona potliwość;
– złe samopoczucie, gorączka.

Rzadko występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):
– czerwone lub purpurowe przebarwienia skóry, których przyczyną może być zmniejszenie liczby
płytek krwi lub zmiany w obrębie innych komórek krwi;
– zmiany parametrów biochemicznych krwi (wysokie stężenie cholesterolu, lipidów we krwi);
– drżenie;
– zmniejszenie stężenia potasu we krwi;
– zaburzenia w zapisie EKG, zaburzenia rytmu serca;
– niewydolność wątroby;
– utrata włosów.

Częstość nieznana, ale mogą również wystąpić (częstość nie może zostać określona na podstawie
dostępnych danych):

PT/H/2243/001/IB/IA/030+033 8

− reakcja nadwrażliwości z wysypką skórną, gorączką, obrzękiem węzłów chłonnych, zwiększeniem
liczby białych krwinek (eozynofilia) i stanem zapalnym narządów wewnętrznych (wątroby, płuc,
serca, nerek i jelita grubego) (polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi, zespół DRESS,
ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms).

Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy przerwać stosowanie leku
Fluconazole Kabi i niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną:
– rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększenie węzłów chłonnych (zespół DRESS lub
zespół nadwrażliwości na lek).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
faks: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać Fluconazole Kabi?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu i etykiecie. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Worki (freeflex )
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25ºC. Nie zamrażać.

Butelki (KabiPac®)
Nie zamrażać.

Lek należy użyć natychmiast po pierwszym otwarciu pojemnika.

Nie należy stosować tego leku, jeśli zauważy się, że roztwór nie jest przezroczysty lub zawiera widoczne
cząstki stałe. Nie stosować, jeśli butelka lub worek są uszkodzone.

Lek przeznaczony do jednorazowego użycia. Raz użyte butelki, worki i wszelkie niewykorzystane resztki
leku należy usunąć.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

PT/H/2243/001/IB/IA/030+033 9

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Fluconazole Kabi
– Substancją czynną leku jest flukonazol.
– Każdy mL zawiera 2 mg flukonazolu.
– Pozostałe składniki to: sodu chlorek, woda do wstrzykiwań oraz sodu wodorotlenek i kwas solny
(do ustalenia pH).

Jak wygląda Fluconazole Kabi i co zawiera opakowanie
– Przezroczysty, bezbarwny roztwór bez widocznych cząstek stałych.

– Wielkości opakowań:
– 1, 10, 20, 25, 30, 40, 50 lub 60 butelek lub worków po 50 mL, zawierających 100 mg flukonazolu.
– 1, 10, 20, 25, 30, 40, 50 lub 60 butelek lub worków po 100 mL, zawierających 200 mg
flukonazolu.
– 1, 10, 20, 25, 30 lub 40 butelek lub worków po 200 mL, zawierających 400 mg flukonazolu.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
Al. Jerozolimskie 134
02-305 Warszawa

Wytwórca
Butelki (KabiPac )
Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
ul. Sienkiewicza 25
99-300 Kutno
i
Worki (freeflex )
Fresenius Kabi France
6, Rue de Rempart
F-27400 Louviers
Francja

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do podmiotu odpowiedzialnego:
Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
Al. Jerozolimskie 134
02-305 Warszawa
tel.: +48 22 345 67 89

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego i w Zjednoczonym Królestwie (Irlandii Północnej) pod następującymi nazwami:

Belgia Fluconazole Fresenius Kabi 2 mg/ml oplossing voor infusie
Czechy Fluconazol Kabi
Dania Fluconazol Fresenius Kabi
Finlandia Fluconazol Fresenius Kabi
Francja Fluconazole Kabi 2 mg/ml
Grecja Fluconazole/Kabi 2 mg/ml διάλυμα για έγχυση
Hiszpania Fluconazol Kabi 2 mg/ml solución para perfusión
Holandia Fluconazole Fresenius Kabi 2 mg/ml oplossing voor infusie

PT/H/2243/001/IB/IA/030+033 10

Luksemburg Fluconazol Kabi 2 mg/ml Infusionslösung
Malta Fluconazole Kabi 2 mg/ml solution for infusion
Niemcy Fluconazol Kabi 2 mg/ml Infusionslösung
Polska Fluconazole Kabi
Portugalia Fluconazol Kabi
Rumunia Fluconazol Kabi 2 mg/ml soluţie perfuzabilă
Słowacja Fluconazol Kabi 2 mg/ml, infúzny roztok
Szwecja Fluconazol Fresenius Kabi
Węgry Fluconazol Kabi
Włochy Fluconazolo Kabi
Zjednoczone Królestwo
(Irlandia Północna)
Fluconazole 2 mg/ml solution for infusion

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 15.03.2024 r.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Infuzję dożylną należy podawać z szybkością nieprzekraczającą 10 mL/minutę. Fluconazole Kabi zawiera
9 mg/mL (0,9%) roztworu chlorku sodu do infuzji. Każde 200 mg (100 mL roztworu do infuzji) zawiera
15 mmol jonów sodowych i chlorkowych. Fluconazole Kabi jest dostępny w postaci rozcieńczonej
roztworem chlorku sodu, więc u pacjentów kontrolujących podaż sodu i płynów należy zwrócić uwagę na
szybkość podawania roztworu.

Flukonazol roztwór do infuzji dożylnej jest zgodny z poniżej wymienionymi roztworami do infuzji:
− 20% roztwór dekstrozy;
− płyn Ringera;
− płyn Ringera z mleczanami;
− roztwór chlorku potasu w 5% roztworze dekstrozy;
− 4,2% roztwór dwuwęglanu sodu;
− 9 mg/mL (0,9%) roztwór chlorku sodu.

Flukonazol może być podawany przez istniejący dostęp dożylny z jednym z wyżej wymienionych
roztworów. Mimo braku specyficznych niezgodności nie zaleca się mieszania flukonazolu z innymi
lekami przed podaniem.

Roztwór do infuzji jest przeznaczony do jednorazowego użycia.

Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność rozcieńczonego leku przez 24 godziny w temperaturze 25°C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, rozcieńczony roztwór należy użyć natychmiast. Jeśli nie zostanie
użyty natychmiast, za czas i warunki jego przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik. Czas
przechowywania nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2 do 8°C, chyba że
rozcieńczanie miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

Rozcieńczenia należy wykonywać w warunkach aseptycznych. Roztwór należy obejrzeć przed podaniem
pod kątem zmiany zabarwienia oraz wytrącenia osadu. Roztwór należy użyć jedynie w przypadku,
gdy jest on przezroczysty i wolny od widocznych cząstek stałych.

Wszelkie niewykorzystane resztki leku lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Fluconazole Kabi, 2 mg/mL, roztwór do infuzji

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każde 50 mL roztworu do infuzji zawiera 100 mg flukonazolu.
Każde 100 mL roztworu do infuzji zawiera 200 mg flukonazolu.
Każde 200 mL roztworu do infuzji zawiera 400 mg flukonazolu.

Każdy mL zawiera 2 mg flukonazolu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu
Każdy mL zawiera 9 mg chlorku sodu (co odpowiada 0,154 mmol sodu) (patrz punkt 4.4).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do infuzji
Przezroczysty, bezbarwny roztwór bez widocznych cząstek stałych, o pH 4,0 do 8,0 i osmolalności
około 308 mOsmol/kg.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Fluconazole Kabi jest wskazany w leczeniu zakażeń grzybiczych (patrz punkt 5.1).

Fluconazole Kabi jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu:
− kryptokokowego zapalenia opon mózgowych (patrz punkt 4.4);
− kokcydioidomykozy (patrz punkt 4.4);
− inwazyjnej kandydozy;
− drożdżakowego zakażenia błon śluzowych, w tym zakażenia gardła, przełyku, występowanie
drożdżaków w moczu oraz przewlekłego zakażenia śluzówkowo-skórnego;
− przewlekłej zanikowej kandydozy jamy ustnej (zapalenie jamy ustnej) w przypadku, gdy
higiena dentystyczna lub leczenie miejscowe jest niewystarczające.

Fluconazole Kabi jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w zapobieganiu:
− nawrotom zapalenia opon mózgowych u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka nawrotów;
− nawrotom drożdżakowego zapalenia błony śluzowej jamy ustnej, gardła i przełyku u pacjentów
zarażonych wirusem HIV z grupy wysokiego ryzyka nawrotów;
− zakażeniom grzybiczym u pacjentów z przedłużającą się neutropenią (takich jak pacjenci
z nowotworami krwi otrzymujący chemioterapię lub pacjenci po przeszczepieniu macierzystych
komórek krwiotwórczych (patrz punkt 5.1)).

Fluconazole Kabi jest wskazany do stosowania u noworodków urodzonych o czasie, niemowląt,
małych dzieci, dzieci oraz młodzieży w wieku od 0 do 17 lat.
Fluconazole Kabi jest stosowany w leczeniu drożdżakowych zakażeń błon śluzowych (jamy ustnej,
gardła i przełyku), inwazyjnej kandydozy, kryptokokowego zapalenia opon mózgowych oraz
w profilaktyce zakażeń drożdżakami u pacjentów z obniżoną odpornością. Fluconazole Kabi może

PT/H/2243/001/IB/030+033 2

być stosowany jako leczenie podtrzymujące w celu zapobiegania nawrotom kryptokokowego
zapalenia opon mózgowych u dzieci z grupy wysokiego ryzyka wystąpienia nawrotów (patrz punkt
4.4).

Leczenie można rozpocząć przed otrzymaniem wyników posiewu oraz innych badań laboratoryjnych.
Jednakże po ich otrzymaniu należy odpowiednio dostosować leczenie.

Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące prawidłowego stosowania leków
przeciwgrzybiczych.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Dawkę należy dostosować w zależności od rodzaju oraz ciężkości zakażenia grzybiczego. Jeśli
w danym zakażeniu konieczne jest stosowanie wielokrotnych dawek, leczenie należy kontynuować do
chwili ustąpienia klinicznych lub mikrobiologicznych objawów czynnego zakażenia. Niedostatecznie
długi czas trwania leczenia może być przyczyną nawrotów czynnego zakażenia.

Pacjenci dorośli

Wskazania Dawkowanie Czas trwania leczenia
Kryptokokoza − Leczenie
kryptokokowego
zapalenia opon
mózgowych

Dawka nasycająca:
400 mg w pierwszej
dobie.
Następna dawka:
200 mg do 400 mg
raz na dobę.

Zazwyczaj co najmniej 6 do
8 tygodni. W przypadku
infekcji zagrażających życiu
dawkę dobową można
zwiększyć do 800 mg.

− Leczenie
podtrzymujące
w zapobieganiu
nawrotom
kryptokokowego
zapalenia opon
mózgowych
u pacjentów
z grupy wysokiego
ryzyka nawrotów

200 mg raz na dobę Stosować do odwołania
w dawce dobowej 200 mg.

Kokcydioidomykoza 200 mg do 400 mg
raz na dobę
11 do 24 miesięcy lub dłużej,
w zależności od pacjenta.
W przypadku niektórych
infekcji należy rozważyć
zastosowanie dawki 800 mg
na dobę, w szczególności
w zapaleniu opon
mózgowych.

PT/H/2243/001/IB/030+033 3

Inwazyjna
kandydoza
Dawka nasycająca:
800 mg w pierwszej
dobie.
Następna dawka:
400 mg raz na dobę.

Zazwyczaj zalecany czas
trwania leczenia zakażenia
drożdżakowego krwi wynosi
2 tygodnie po pierwszym
negatywnym wyniku
posiewu krwi oraz ustąpieniu
objawów przedmiotowych
i podmiotowych
charakterystycznych dla
kandydemii.
Leczenie kandydozy
błon śluzowych
− Kandydoza jamy
ustnej
Dawka nasycająca:
200 mg do 400 mg
w pierwszej dobie.
Następna dawka:
100 mg do 200 mg
raz na dobę.

7 do 21 dni (do czasu
ustąpienia kandydozy jamy
ustnej).
U pacjentów z ciężkim
osłabieniem czynności
układu immunologicznego,
leczenie można wydłużyć.
− Kandydoza
przełyku
Dawka nasycająca:
200 mg do 400 mg
w pierwszej dobie.
Następna dawka:
100 mg do 200 mg
raz na dobę.

14 do 30 dni (do czasu
ustąpienia kandydozy
przełyku).
U pacjentów z ciężkim
osłabieniem czynności
układu immunologicznego,
leczenie można wydłużyć.
− Występowanie
drożdżaków
w moczu

200 mg do 400 mg
raz na dobę
7 do 21 dni.
U pacjentów z ciężkim
osłabieniem czynności
układu immunologicznego,
leczenie można wydłużyć.
− Przewlekła
zanikowa
kandydoza

50 mg raz na dobę 14 dni.

− Przewlekła
kandydoza
śluzówkowoskórna

50 mg do 100 mg raz
na dobę
Do 28 dni.
U pacjentów z ciężkim
osłabieniem czynności
układu immunologicznego
oraz w zależności od
ciężkości zakażenia, leczenie
można wydłużyć.
Zapobieganie
nawrotom
drożdżakowego
zapalenia błony
śluzowej
u pacjentów
zarażonych HIV
z grupy wysokiego
ryzyka nawrotów

− Kandydoza jamy
ustnej
100 mg do 200 raz na
dobę lub 200 mg
3 razy na tydzień

Nie określono dla pacjentów
z przewlekłym osłabieniem
układu immunologicznego.
− Kandydoza
przełyku
100 mg do 200 mg
raz na dobę lub 200
mg 3 razy na tydzień

Nie określono dla pacjentów
z przewlekłym osłabieniem
układu immunologicznego.

PT/H/2243/001/IB/030+033 4

Zapobieganie
zakażeniom
grzybiczym

200 mg do 400 mg
raz na dobę
Leczenie należy rozpocząć
kilka dni przed
oczekiwanym wystąpieniem
neutropenii oraz
kontynuować przez 7 dni po
wyzdrowieniu;
po zwiększeniu ilości
neutrofili powyżej
1000 komórek na mm3.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku
Dawkowanie należy dostosować w zależności od czynności nerek (patrz „Pacjenci z zaburzeniami
czynności nerek”).

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Flukonazol jest wydalany głównie z moczem w postaci niezmienionej. W przypadku jednorazowego
podania nie jest konieczna modyfikacja dawki. U pacjentów (w tym u dzieci i młodzieży)
z zaburzeniami czynności nerek otrzymujących dawki wielokrotne, na początku leczenia należy podać
dawkę nasycającą od 50 mg do 400 mg, na podstawie zalecanej dawki dobowej dla danego wskazania.
Po dawce nasycającej, dawkę dobową (zgodnie ze wskazaniami) należy ustalić na podstawie poniższej
tabeli:
Klirens kreatyniny (mL/min) Procent dawki zalecanej
>50 100%
≤50 (bez hemodializ) 50%
Hemodializy 100% po każdej hemodializie

Pacjenci hemodializowani powinni otrzymywać 100% zalecanej dawki po każdej hemodializie,
w dniach, w których nie wykonuje się dializy, pacjenci powinni otrzymać zmniejszoną dawkę zgodną
z klirensem kreatyniny.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Dane dotyczące stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone, dlatego,
flukonazol należy stosować ostrożnie u pacjentów z dysfunkcją wątroby (patrz punkty 4.4 i 4.8).

Dzieci i młodzież
U dzieci i młodzieży nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 400 mg.

Podobnie jak w przypadku zakażeń u pacjentów dorosłych, czas trwania leczenia zależy od klinicznej
oraz mykologicznej odpowiedzi pacjenta. Fluconazole Kabi jest podawany w pojedynczych dobowych
dawkach.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek - patrz „Pacjenci z zaburzeniami
czynności nerek”. Nie badano farmakokinetyki flukonazolu u dzieci i młodzieży z niewydolnością
nerek („Noworodki urodzone o czasie (0 do 27 dni)”, które często wykazują niedojrzałość
czynnościową nerek - patrz poniżej).

PT/H/2243/001/IB/030+033 5

Niemowlęta, małe dzieci oraz dzieci (w wieku od 28 dni do 11 lat)
Wskazanie Dawkowanie Zalecenia
− Kandydoza błon
śluzowych
Dawka początkowa:
6 mg/kg mc.
Następna dawka:
3 mg/kg mc. raz na dobę.

Dawka początkowa może być
stosowana w trakcie pierwszego
dnia leczenia w celu szybszego
osiągnięcia stanu równowagi.
− Inwazyjna kandydoza
− Kryptokokowe zapalenie
opon mózgowych

Dawka: 6 do 12 mg/kg mc.
raz na dobę.
W zależności od ciężkości
schorzenia.

− Leczenie podtrzymujące
w celu zapobiegania
nawrotom
kryptokokowego
zapalenia opon
mózgowych u dzieci
z wysokim ryzykiem
nawrotu

Dawka: 6 mg/kg mc. raz na
dobę.
W zależności od ciężkości
schorzenia.

− Zapobieganie
zakażeniom drożdżakami
u pacjentów z obniżoną
odpornością

Dawka: 3 do 12 mg/kg mc. raz
na dobę.
W zależności od stopnia oraz czasu
trwania neutropenii (patrz
Dawkowanie u pacjentów
dorosłych).

Młodzież (w wieku od 12 do 17 lat)
W zależności od wagi oraz stopnia dojrzałości, lekarz przepisujący powinien oszacować, które
dawkowanie (dla pacjentów dorosłych czy dzieci) jest najbardziej odpowiednie. Dane kliniczne
wskazują, że dzieci mają wyższy klirens flukonazolu niż pacjenci dorośli. Dawki 100, 200 i 400 mg
u pacjentów dorosłych odpowiadają dawkom 3, 6 i 12 mg/kg mc. u dzieci w celu osiągnięcia
porównywalnego ogólnego wpływu na organizm.

Noworodki urodzone o czasie (0 do 27 dni)
Noworodki wolniej wydalają flukonazol. Istnieje ograniczona ilość danych farmakokinetycznych
dotyczących dawkowania u noworodków urodzonych o czasie (patrz punkt 5.2).

Grupa wiekowa Dawkowanie Zalecenia
Noworodki urodzone
o czasie
(0 do 14 dni)

To samo dawkowanie w mg/kg
mc., jak u niemowląt, małych
dzieci oraz dzieci powinno być
stosowane co 72 godziny.

Nie należy przekraczać
maksymalnej dawki 12 mg/kg mc.
co 72 godziny.

Noworodki urodzone
o czasie
(od 15 do 27 dni)

To samo dawkowanie w mg/kg
mc., jak u niemowląt, małych
dzieci oraz dzieci powinno być
stosowane co 48 godzin.

Nie należy przekraczać
maksymalnej dawki 12 mg/kg mc.
co 48 godzin.

Sposób podawania
Flukonazol można podawać doustnie lub w infuzji dożylnej, droga podania zależy od stanu
klinicznego pacjenta. W przypadku zmiany drogi podania nie jest konieczna zmiana dawkowania.

Infuzję dożylną należy podawać z szybkością nieprzekraczającą 10 mL/minutę. Fluconazole Kabi
zawiera 9 mg/mL (0,9%) roztwór chlorku sodu do infuzji. Każde 200 mg (100 mL roztworu do
infuzji) zawiera 15 mmol jonów sodowych i chlorkowych. Fluconazole Kabi jest dostępny w postaci
rozcieńczonej roztworem chlorku sodu, więc u pacjentów kontrolujących podaż sodu i płynów należy
zwrócić uwagę na szybkość podawania roztworu.

Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

PT/H/2243/001/IB/030+033 6

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
Nadwrażliwość na pochodne związków azolowych.

Wyniki badania interakcji dawek wielokrotnych wykazują, że jednoczesne stosowanie terfenadyny
u pacjentów otrzymujących flukonazol w dawkach wielokrotnych, wynoszących 400 mg lub więcej,
jest przeciwwskazane.
Jednoczesne stosowanie flukonazolu z innymi produktami leczniczymi, które wydłużają odstęp QT i są
metabolizowane przez cytochrom P450 (CYP) 3A4, takimi jak cyzapryd, astemizol, pimozyd, chinidyna
oraz erytromycyna jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.4 i 4.5).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Grzybica skóry owłosionej głowy
Badano stosowanie flukonazolu w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy u dzieci. Nie wykazano
wyższej skuteczności niż gryzeofulwiny, a ogólny odsetek wyzdrowień był niższy niż 20%. Dlatego
produktu leczniczego Fluconazole Kabi nie należy stosować w leczeniu grzybicy skóry owłosionej
głowy.

Kryptokokoza
Dane dotyczące skuteczności flukonazolu w leczeniu kryptokokozy oraz zakażeń o innych
lokalizacjach (np. płuc i kryptokokoza skóry) są ograniczone, przez co brak dokładnych zaleceń
dotyczących dawkowania.

Głęboka grzybica endemiczna
Dane dotyczące skuteczności flukonazolu w leczeniu innych postaci grzybicy endemicznej, takich jak
parakokcydioidomykoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna i histoplazmoza są ograniczone, przez co
brak dokładnych zaleceń dotyczących dawkowania.

Nerki
Należy zachować ostrożność podczas podawania produktu leczniczego Fluconazole Kabi u pacjentów
z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2).

Niewydolność kory nadnerczy
Ketokonazol znany jest jako czynnik powodujący występowanie niewydolności kory nadnerczy, co
może być obserwowane, choć rzadko, także w odniesieniu do flukonazolu.
Niewydolność kory nadnerczy związana z jednoczesnym leczeniem prednizonem, patrz punkt
#### 4.5 „Wpływ flukonazolu na inne produkty lecznicze”.

Wątroba i drogi żółciowe
Należy zachować ostrożność podczas podawania produktu leczniczego Fluconazole Kabi u pacjentów
z zaburzeniami czynności wątroby.

Stosowanie flukonazolu wiązało się rzadko z ciężkim toksycznym uszkodzeniem wątroby, w tym ze
skutkiem śmiertelnym, głównie u pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi. W przypadkach
hepatotoksycznego działania flukonazolu nie obserwowano jednoznacznego związku z całkowitą
dawką dobową produktu leczniczego, czasem trwania leczenia oraz z płcią ani wiekiem pacjentów.
Działanie hepatotoksyczne flukonazolu zwykle przemijało po przerwaniu leczenia.

Jeśli w trakcie leczenia flukonazolem wystąpią zaburzenia wyników czynności wątroby, należy
dokładnie monitorować pacjentów w kierunku cięższego uszkodzenia wątroby.
Należy poinformować pacjentów o możliwych objawach świadczących o poważnym oddziaływaniu
na wątrobę (znaczna astenia, anoreksja, utrzymujące się nudności, wymioty i żółtaczka). W takim
przypadku należy niezwłocznie przerwać leczenie flukonazolem oraz skontaktować się z lekarzem.

PT/H/2243/001/IB/030+033 7

Układ sercowo-naczyniowy
Stosowanie niektórych azoli, w tym flukonazolu, było związane z wydłużeniem odstępu QT w zapisie
elektrokardiograficznym. Flukonazol powoduje wydłużenie odstępu QT poprzez hamowanie
korygującego prądu kanału potasowego (Ikr). Wydłużenie odstępu QT powodowane przez inne
produkty lecznicze (takie jak amiodaron) może być wzmacniane poprzez hamowanie cytochromu
P450 (CYP) 3A4. W badaniach przeprowadzonych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu,
u pacjentów przyjmujących flukonazol rzadko notowano wydłużenie odstępu QT i zaburzenia rytmu
typu torsade de pointes. Dotyczyło to ciężko chorych pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka, takimi
jak choroby mięśnia sercowego, zaburzenia elektrolitowe oraz jednoczesne stosowanie produktów
leczniczych mogących powodować zaburzenia rytmu serca. Pacjenci z hipokaliemią i zaawansowaną
niewydolnością serca są narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia zagrażających życiu
komorowych zaburzeń rytmu serca i zaburzeń rytmu typu torsade de pointes.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania flukonazolu u pacjentów, u których występują
czynniki ryzyka zaburzeń rytmu serca. Jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych
wydłużających odstęp QT oraz metabolizowanych przez cytochrom P450 (CYP) 3A4 jest
przeciwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.5).

Halofantryna
Wykazano, że terapeutyczna dawka halofantryny wydłuża odstęp QT oraz jest substratem izoenzymu
CYP3A4. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania flukonazolu oraz halofantryny (patrz punkt 4.5).

Reakcje skórne
Podczas leczenia flukonazolem rzadko obserwowano występowanie skórnych reakcji alergicznych,
takich jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Zgłaszano
przypadki polekowej reakcji z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug reaction with
eosinophilia and systemic symptoms). Pacjenci z AIDS są bardziej narażeni na występowanie ciężkich
reakcji skórnych po zastosowaniu różnych produktów leczniczych. Jeśli u pacjenta z powierzchowną
grzybicą, leczonego flukonazolem, wystąpi wysypka, należy przerwać podawanie flukonazolu. Jeżeli
wysypka rozwinie się u pacjenta leczonego flukonazolem z powodu inwazyjnego, układowego
zakażenia grzybiczego, pacjenta należy uważnie obserwować, w razie wystąpienia zmian
pęcherzowych lub rumienia wielopostaciowego należy przerwać podawanie flukonazolu.

Nadwrażliwość
Rzadko opisywano przypadki wystąpienia reakcji anafilaktycznej (patrz punkt 4.3).

Cytochrom P450
Flukonazol jest umiarkowanym inhibitorem CYP2C9 i CYP3A4. Ponadto jest również silnym
inhibitorem CYP2C19. Należy kontrolować pacjentów leczonych jednocześnie produktem leczniczym
Fluconazole Kabi oraz produktami leczniczymi o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanymi
z udziałem CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4 (patrz punkt 4.5).

Terfenadyna
Należy dokładnie monitorować pacjentów przyjmujących jednocześnie terfenadynę i flukonazol
w dawkach mniejszych niż 400 mg na dobę (patrz punkty 4.3 i 4.5).

Kandydoza
Badania wykazały zwiększoną częstość występowania zakażeń wywołanych przez gatunki z rodzaju
Candida inne niż C. albicans. Szczepy te są często z natury oporne (np. C. krusei i C. auris) lub
wykazują zmniejszoną wrażliwość (C. glabrata) na flukonazol. W takich zakażeniach może być
konieczne zastosowanie innego leczenia przeciwgrzybiczego, jeśli wcześniejsze leczenie było
nieskuteczne. Dlatego zaleca się, aby lekarze przepisujący produkty lecznicze brali pod uwagę
częstość występowania oporności na flukonazol u różnych gatunków z rodzaju Candida.

Substancje pomocnicze
Produkt leczniczy zawiera 88,5 mg sodu w 25 mL co odpowiada 4,4% zalecanej przez WHO
maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

PT/H/2243/001/IB/030+033 8

Maksymalna dobowa dawka tego produktu leczniczego odpowiada 71% zalecanego przez WHO
maksymalnego dziennego spożycia sodu.
Fluconazole Kabi jest uznawany za produkt leczniczy o dużej zawartości sodu. Należy to wziąć pod
uwagę, szczególnie gdy pacjent przebywa na diecie o niskiej zawartości soli.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkty lecznicze, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem jest przeciwwskazane

Cyzapryd
Podczas jednoczesnego stosowania flukonazolu i cyzaprydu notowano występowanie zaburzeń
kardiologicznych, w tym zaburzeń rytmu typu torsade de pointes. W kontrolowanym badaniu
wykazano, że jednoczesne podawanie 200 mg flukonazolu raz na dobę i 20 mg cyzaprydu cztery razy
na dobę powodowało istotne zwiększenie stężenia cyzaprydu w osoczu oraz wydłużenie odstępu QTc.
Jednoczesne stosowanie cyzaprydu i flukonazolu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Terfenadyna
W związku z występowaniem ciężkich zaburzeń rytmu zależnych od skorygowanego odstępu QTc,
u pacjentów przyjmujących jednocześnie azole przeciwgrzybicze i terfenadynę, przeprowadzono
w tym zakresie badania interakcji. W jednym badaniu dawka 200 mg na dobę flukonazolu nie
wpływała na odstęp QTc. W innym badaniu z dawkami flukonazolu 400 mg i 800 mg na dobę
wykazano, że flukonazol w dawce 400 mg na dobę i większej, znacząco zwiększa stężenia w surowicy
stosowanej jednocześnie terfenadyny. Jednoczesne stosowanie flukonazolu w dawkach 400 mg lub
większych z terfenadyną jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Należy dokładnie kontrolować
pacjentów przyjmujących jednocześnie terfenadynę i flukonazol w dawkach mniejszych niż 400 mg
na dobę.

Astemizol
Jednoczesne stosowanie flukonazolu z astemizolem może zmniejszać klirens astemizolu. Zwiększone
stężenie astemizolu może prowadzić do wydłużenia odstępu QT oraz rzadko zaburzeń rytmu typu
torsade de pointes. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i astemizolu jest przeciwwskazane (patrz
punkt 4.3).

Pimozyd
Chociaż nie przeprowadzono badań in vitro lub in vivo, jednoczesne stosowanie flukonazolu
z pimozydem może hamować metabolizm pimozydu. Zwiększone stężenie pimozydu w osoczu może
prowadzić do wydłużenia odstępu QT oraz rzadko do zaburzeń rytmu typu torsade de pointes.
Jednoczesne stosowanie flukonazolu i pimozydu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Chinidyna
Chociaż nie przeprowadzono badań in vitro lub in vivo, jednoczesne stosowanie flukonazolu
z chinidyną może hamować metabolizm chinidyny. Stosowanie chinidyny było związane
z wydłużeniem odstępu QT oraz rzadko z wystąpieniem zaburzeń rytmu typu torsade de pointes.
Jednoczesne stosowanie flukonazolu i chinidyny jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Erytromycyna
Jednoczesne stosowanie flukonazolu i erytromycyny może zwiększać ryzyko kardiotoksyczności
(wydłużony odstęp QT, torsade de pointes), co w konsekwencji może prowadzić do nagłej śmierci
z przyczyn sercowych. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i erytromycyny jest przeciwwskazane
(patrz punkt 4.3).

Produkty lecznicze, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem nie jest zalecane

Halofantryna
Flukonazol może zwiększać stężenie halofantryny w osoczu z powodu hamującego działania na
CYP3A4. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i halofantryny może zwiększać ryzyko wystąpienia

PT/H/2243/001/IB/030+033 9

kardiotoksyczności (wydłużony odstęp QT, torsade de pointes) oraz ryzyko nagłej śmierci z przyczyn
sercowych. Należy unikać jednoczesnego stosowania tych produktów leczniczych (patrz punkt 4.4).

Produkty lecznicze, przy których jedoczesnym stosowaniu należy zachować ostrożność

Amiodaron
Jednoczesne stosowanie flukonazolu z amiodaronem może prowadzić do zwiększenia wydłużenia
odstępu QT. Należy zachować ostrożność, jeżeli konieczne jest jednoczesne stosowanie flukonazolu
z amiodaronem, szczególnie w przypadku stosowania dużych dawek flukonazolu (800 mg).

Produkty lecznicze, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem wiąże się z koniecznością
zachowania środków ostrożności oraz modyfikacji dawki

Wpływ innych produktów leczniczych na flukonazol

Ryfampicyna
Jednoczesne stosowanie ryfampicyny i flukonazolu powodowało zmniejszenie wartości AUC
flukonazolu o 25% i skrócenie okresu półtrwania (t½) flukonazolu o 20%. Należy rozważyć możliwość
zwiększenia dawki flukonazolu u pacjentów przyjmujących jednocześnie ryfampicynę.

Badania interakcji wykazały, że doustne stosowanie flukonazolu wraz z pokarmem, cymetydyną,
produktami leczniczymi zobojętniającymi kwas żołądkowy lub po napromieniowaniu całego ciała
przed przeszczepieniem szpiku kostnego nie wpływa w istotny klinicznie sposób na wchłanianie
flukonazolu.

Hydrochlorotiazyd
W badaniu farmakokinetycznym dotyczącym interakcji, podanie wielokrotnych dawek
hydrohlorotiazydu u zdrowych ochotników otrzymujących jednocześnie flukonazol zwiększało
stężenie flukonazolu w osoczu o 40%. Efekt ten nie powinien pociągać za sobą zmiany schematu
dawkowania flukonazolu u pacjentów stosujących jednocześnie diuretyki.

Wpływ flukonazolu na inne produkty lecznicze

Flukonazol jest umiarkowanym inhibitorem cytochromu P450 (CYP) izoenzymów 2C9 oraz 3A4.
Flukonazol jest również silnym inhibitorem izoenzymu CYP2C19. Oprócz zaobserwowanych
(udokumentowanych) interakcji wymienionych poniżej, istnieje ryzyko zwiększenia stężenia w osoczu
innych produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4, stosowanych
jednocześnie z flukonazolem. W związku z tym należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego
stosowania takich produktów leczniczych i dokładnie monitorować pacjentów. Hamowanie aktywności
enzymów przez flukonazol utrzymuje się przez 4 do 5 dni po odstawieniu flukonazolu, ze względu na
jego długi okres półtrwania (patrz punkt 4.3).

Abrocytynib
Flukonazol (inhibitor CYP2C19, 2C9, 3A4) zwiększał ekspozycję na cząsteczkę aktywną abrocytynib
o 155%. W przypadku jednoczesnego stosowania z flukonazolem należy dostosować dawkę
abrocytynibu zgodnie z zaleceniami dla pacjenta dotyczącymi dawkowania abrocytynibu.

Alfentanyl
W trakcie jednoczesnego leczenia flukonazolem (400 mg) oraz dożylnym alfentanylem (20 μg/kg mc.)
u zdrowych ochotników, wartość AUC10 alfentanylu wzrastała 2-krotnie, prawdopodobnie poprzez
inhibicję CYP3A4.
Konieczna może być modyfikacja dawki alfentanylu.

Amitryptylina, nortryptylina
Flukonazol nasila działanie amitryptyliny i nortryptyliny. Stężenie 5-nortryptyliny i (lub)
S-amitryptyliny można oznaczyć na początku leczenia skojarzonego, a następnie po tygodniu. W razie
konieczności należy zmodyfikować dawkowanie amitryptyliny i nortryptyliny.

PT/H/2243/001/IB/030+033 10

Amfoterycyna B
Jednoczesne podawanie flukonazolu i amfoterycyny B u zakażonych myszy z prawidłową i osłabioną
czynnością układu odpornościowego wykazało następujące wyniki: niewielkie addycyjne działanie
przeciwgrzybicze w przypadku zakażenia ogólnoustrojowego przez C. albicans, brak interakcji
w przypadku zakażenia wewnątrzczaszkowego przez Cryptococcus neoformans oraz antagonizm obu
produktów leczniczych w przypadku zakażenia ogólnoustrojowego przez Aspergillus fumigatus.
Kliniczne znaczenie wyników uzyskanych w tych badaniach jest nieznane.

Leki przeciwzakrzepowe
Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu, podobnie jak w przypadku innych azoli
przeciwgrzybiczych, opisywano występowanie krwawień (siniaki, krwawienia z nosa, krwawienia
z przewodu pokarmowego, krwiomocz i smoliste stolce) wraz z wydłużeniem się czasu
protrombinowego u pacjentów otrzymujących flukonazol i warfarynę. Podczas jednoczesnego
stosowania flukonazolu i warfaryny czas protrombinowy ulegał 2-krotnemu wydłużeniu,
prawdopodobnie z uwagi na hamowanie metabolizmu warfaryny przez izoenzym CYP2C9.
U pacjentów przyjmujących jednocześnie pochodne kumaryny lub indanedionu z flukonazolem należy
kontrolować czas protrombinowy. Konieczna może być modyfikacja dawki leku
przeciwzakrzepowego.

Benzodiazepiny (krótkodziałające) np. midazolam, triazolam
Po podaniu doustnym midazolamu, flukonazol zwiększał stężenie midazolamu oraz nasilał jego
wpływ na czynności psychomotoryczne. Jednoczesne stosowanie flukonazolu w dawce 200 mg oraz
doustnego midazolamu w dawce 7,5 mg zwiększało wartość AUC midazolamu oraz wydłużało okres
półtrwania odpowiednio 3,7- oraz 2,2-krotnie. Flukonazol w dawce 200 mg na dobę podawany
jednocześnie z 0,25 mg doustnego triazolamu zwiększał wartość AUC triazolamu oraz wydłużał okres
półtrwana odpowiednio 4,4- oraz 2,3-krotnie. Podczas jednoczesnego podawania flukonazolu
i triazolamu obserwowano nasilone oraz przedłużone działanie triazolamu. Jeśli konieczne jest
jednoczesne stosowanie benzodiazepin u pacjentów leczonych flukonazolem, zaleca się zmniejszenie
dawek benzodiazepin oraz właściwe monitorowanie pacjenta.

Karbamazepina
Flukonazol hamuje metabolizm karbamazepiny. Obserwowano również zwiększenie stężenia
karbamazepiny w surowicy o 30%. Istnieje ryzyko rozwoju toksyczności karbamazepiny.
Dostosowanie dawkowania karbamazepiny może być konieczne w zależności od wyników pomiaru
stężenia i (lub) od działania produktu leczniczego.

Antagoniści kanałów wapniowych
Niektóre produkty lecznicze z grupy wybiórczych antagonistów kanału wapniowego (nifedypina,
izradypina, amlodypina, werapamil i felodypina), są metabolizowane przez CYP3A4. Flukonazol
może zwiększać ogólnoustrojowe narażenie na działanie antagonistów wapnia. Zaleca się częste
kontrolowanie pacjenta pod względem występowania działań niepożądanych.

Celekoksyb
Podczas skojarzonego leczenia flukonazolem (200 mg na dobę) i celekoksybem (200 mg), wartości
Cmax i AUC celekoksybu zwiększają się odpowiednio o 68% i 134%. W przypadku skojarzonego
stosowania z flukonazolem konieczne może być zmniejszenie dawki celekoksybu o połowę.

Cyklofosfamid
Leczenie skojarzone cyklofosfamidem i flukonazolem powoduje zwiększenie stężenia bilirubiny
i kreatyniny w surowicy. Jeśli produkty lecznicze stosuje się jednocześnie, należy zwrócić szczególną
uwagę na ryzyko zwiększania się stężenia bilirubiny oraz kreatyniny w surowicy.

Fentanyl
Zanotowano jeden przypadek śmiertelny, prawdopodobnie w wyniku interakcji fentanylu
z flukonazolem. Ponadto wykazano, że u zdrowych ochotników flukonazol znacząco opóźnia
wydalanie fentanylu. Zwiększone stężenie fentanylu może prowadzić do wystąpienia depresji

PT/H/2243/001/IB/030+033 11

oddechowej. Pacjentów należy ściśle monitorować pod kątem potencjalnego ryzyka związanego
z wystąpieniem depresji oddechowej. Może być konieczna zmiana dawkowania fentanylu.

Inhibitory reduktazy HMG-CoA
Ryzyko miopatii i rabdomiolizy zwiększa się (zależnie od dawki) podczas jednoczesnego podawania
flukonazolu z inhibitorami reduktazy HMG-CoA metabolizowanymi z udziałem CYP3A4, takimi jak
atorwastatyna i symwastatyna lub metabolizowanymi z udziałem CYP2C9, takimi jak fluwastatyna
(zmniejszony metabolizm wątrobowy statyn). Jeśli leczenie skojarzone jest konieczne, należy
obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy miopatii i rabdomiolizy oraz kontrolować
aktywność kinazy kreatynowej. Jeśli znacznie zwiększy się aktywność kinazy kreatynowej lub
rozpozna się lub podejrzewa miopatię i (lub) rabdomiolizę, należy przerwać stosowanie inhibitorów
reduktazy HMG-CoA. Może być konieczne stosowanie mniejszych dawek inhibitorów reduktazy
HMG-CoA, zgodnie z dostępnymi informacjami dotyczącymi przepisywania statyn.

Ibrutynib
Umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak flukonazol, zwiększają stężenie ibrutynibu w osoczu
i mogą zwiększać ryzyko toksyczności. Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania, należy
zmniejszyć dawkę ibrutynibu do 280 mg raz na dobę (dwie kapsułki) w trakcie stosowania inhibitora
oraz ściśle monitorować stan kliniczny pacjenta.

Iwakaftor (w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami z tej samej grupy terapeutycznej)
Jednoczesne stosowanie z iwakaftorem, wzmacniającym białko zwane przezbłonowym regulatorem
przewodnictwa (CFTR, ang. cystic fibrosis transmembrane conductance regulator) zwiększa ekspozycję
na iwakaftor 3-krotnie i zwiększa ekspozycję na hydroksymetyl-iwakaftor (M1) 1,9-krotnie. Konieczne
jest zmniejszenie dawki iwakaftoru (stosowanego w monoterapii lub w skojarzeniu), zgodnie
z dostępnymi informacjami dotyczącymi przepisywania iwakaftoru (stosowanego w monoterapii lub
w skojarzeniu).

Olaparyb
Umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak flukonazol, zwiększają stężenie olaparybu w osoczu;
jednoczesne stosowanie nie jest zalecane. Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania, należy
zmniejszyć dawkę olaparybu do 200 mg dwa razy na dobę.

Produkty immunosupresyjne (np. cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus oraz takrolimus)

Cyklosporyna
Flukonazol znacząco zwiększa stężenie i wartość AUC cyklosporyny. Podczas jednoczesnego leczenia
flukonazolem w dawce 200 mg na dobę oraz cyklosporyną (2,7 mg/kg mc./dobę) obserwowano
1,8-krotny wzrost wartości AUC cyklosporyny. Produkty te można stosować jednocześnie,
zmniejszając dawkę cyklosporyny w zależności od jej stężenia.

Ewerolimus
Chociaż nie przeprowadzono badań in vitro lub in vivo, flukonazol może powodować zwiększenie
stężenia ewerolimusu w osoczu poprzez inhibicję izoenzymu CYP3A4.

Syrolimus
Flukonazol zwiększa stężenie syrolimusu w osoczu, przypuszczalnie w wyniku hamowania jego
metabolizmu z udziałem CYP3A4 i P-glikoproteiny. Produkty te można stosować jednocześnie, jeśli
dostosuje się dawkowanie syrolimusu w zależności od wartości stężenia i (lub) działania produktu
leczniczego.

Takrolimus
Flukonazol może nawet 5-krotnie zwiększać stężenie w surowicy takrolimusu podawanego doustnie,
z powodu hamowania jego metabolizmu przez CYP3A4 w jelitach. Nie zaobserwowano znaczących
zmian parametrów farmakokinetycznych po dożylnym podaniu takrolimusu. Zwiększone stężenia
takrolimusu były związane z nefrotoksycznością. Dawkowanie podawanego doustnie takrolimusu
należy zmniejszyć w zależności od jego stężenia.

PT/H/2243/001/IB/030+033 12

Losartan
Flukonazol hamuje metabolizm losartanu do jego czynnego metabolitu (E-31 74), który głównie
warunkuje antagonizm w stosunku do receptora angiotensyny II, występujący podczas leczenia
losartanem. U pacjenta należy stale kontrolować ciśnienie tętnicze krwi.

Lurazydon
Umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak flukonazol, mogą zwiększać stężenie lurazydonu
w osoczu. Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania, należy zmniejszyć dawkę lurazydonu
zgodnie z dostępnymi informacjami dotyczącymi przepisywania lurazydonu.

Metadon
Flukonazol może zwiększać stężenie metadonu w surowicy. Może być konieczna modyfikacja dawki
metadonu.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)
Podczas jednoczesnego podawania flurbiprofenu i flukonazolu wartości Cmax i AUC flurbiprofenu
były większe odpowiednio o 23% i 81% niż podczas podawania wyłącznie flurbiprofenu.
Analogicznie, podczas jednoczesnego podawania flukonazolu i mieszaniny racemicznej ibuprofenu
(400 mg) wartości Cmax i AUC farmakologicznie czynnego izomeru [S-(+)-ibuprofen] były większe
odpowiednio o 15% i 82% niż podczas podawania wyłącznie mieszaniny racemicznej ibuprofenu.

Chociaż nie ma specyficznych badań, stwierdzono, że flukonazol może zwiększać narażenie
ogólnoustrojowe na inne niesteroidowe leki przeciwzapalne metabolizowane z udziałem CYP2C9
(np. naproksen, lornoksykam, meloksykam, diklofenak). Zaleca się częste kontrolowanie, czy
u pacjenta nie występują działania niepożądane oraz objawy toksyczności NLPZ. Konieczna może być
modyfikacja dawkowania leków z grupy NLPZ.

Fenytoina
Flukonazol hamuje metabolizm wątrobowy fenytoiny. Jednoczesne, wielokrotne stosowanie 200 mg
flukonazolu i 250 mg fenytoiny podawanej dożylnie, powoduje wzrost wartości AUC24 fenytoiny
o odpowiednio 75% oraz wartości Cmin o 128%. Podczas jednoczesnego stosowania z fenytoiną należy
kontrolować jej stężenia w surowicy, w celu uniknięcia toksycznego działania fenytoiny.

Prednizon
Zanotowano pojedynczy przypadek leczonego prednizonem pacjenta z przeszczepem wątroby,
u którego wystąpiła ostra niewydolność kory nadnerczy po zaprzestaniu 3-miesięcznego leczenia
flukonazolem. Odstawienie flukonazolu przypuszczalnie spowodowało nasilenie aktywności
CYP3A4, co doprowadziło do zwiększonego metabolizmu prednizonu. U pacjentów długotrwale
leczonych flukonazolem należy dokładnie kontrolować, czy po odstawieniu flukonazolu nie występują
objawy niewydolności kory nadnerczy.

Ryfabutyna
Flukonazol zwiększa stężenie ryfabutyny w surowicy, prowadząc do zwiększenia wartości AUC
ryfabutyny nawet o 80%. Odnotowano zapalenia błony naczyniowej oka u pacjentów jednocześnie
otrzymujących ryfabutynę i flukonazol. Podczas leczenia skojarzonego należy brać pod uwagę
wystąpienie objawów toksyczności ryfabutyny.

Sakwinawir
Flukonazol zwiększa wartość AUC sakwinawiru o około 50% i wartość Cmax o około 55% w wyniku
hamowania metabolizmu wątrobowego sakwinawiru przez CYP3A4 oraz hamowania P-glikoproteiny.
Interakcje z sakwinawirem i rytonawirem nie były badane i mogą być bardziej nasilone. Konieczna
może być modyfikacja dawkowania sakwinawiru.

Pochodne sulfonylomocznika
U zdrowych ochotników flukonazol wydłuża okresy półtrwania w surowicy podawanych doustnie
pochodnych sulfonylomocznika (chlorpropamidu, glibenklamidu, glipizydu i tolbutamidu). Podczas

PT/H/2243/001/IB/030+033 13

jednoczesnego stosowania zaleca się częste kontrolowanie stężenia glukozy we krwi oraz
odpowiednie zmniejszenie dawki sulfonylomocznika.

Teofilina
W kontrolowanym placebo badaniu interakcji, przyjmowanie flukonazolu w dawce 200 mg przez
14 dni powodowało zmniejszenie średniego klirensu osoczowego teofiliny o 18%. Pacjentów, którzy
jednocześnie z flukonazolem otrzymują duże dawki teofiliny lub u których z różnych powodów
występuje zwiększone ryzyko toksyczności teofiliny, należy obserwować w celu wykrycia objawów
toksyczności teofiliny. Jeśli wystąpią takie objawy, leczenie należy odpowiednio zmodyfikować.

Tofacytynib
W przypadku stosowania tofacytynibu z innymi lekami umiarkowanie hamującymi aktywność
CYP3A4 i jednocześnie silnie hamującymi aktywność CYP2C19 (np. z flukonazolem), ekspozycja na
tofacytynib jest zwiększona. W związku z powyższym zaleca się zmniejszenie dawki tofacytynibu do
5 mg raz na dobę, w razie podawania obu produktów leczniczych jednocześnie.

Tolwaptan
W przypadku jednoczesnego stosowania tolwaptanu, substratu CYP3A4, z flukonazolem,
umiarkowanym inhibitorem CYP3A4, ekspozycja na tolwaptan jest istotnie zwiększona (200% AUC;
80% Cmax), co wiąże się z ryzykiem znacznego zwiększenia możliwości wystąpienia działań
niepożądanych, szczególnie znacznej diurezy, odwodnienia i ostrej niewydolności nerek.
W przypadku jednoczesnego stosowania, dawka tolwaptanu powinna zostać zmniejszona zgodnie
z zaleceniami zawartymi w jego Charakterystyce Produktu Leczniczego, a pacjent powinien być
często monitorowany pod kątem wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych związanych ze
stosowaniem tolwaptanu.

Alkaloidy barwinka
Mimo braku badań przypuszcza się, że flukonazol może zwiększać stężenia w osoczu alkaloidów
barwinka (np. winkrystyny i winblastyny) i prowadzić do neurotoksyczności, prawdopodobnie
spowodowanej przez hamujące działanie na CYP3A4.

Witamina A
Donoszono o pojedynczym przypadku, w którym u jednego pacjenta otrzymującego leczenie złożone
kwasem all-trans-retinowym (kwas witaminy A) i flukonazolem, wystąpiły działania niepożądane ze
strony OUN w postaci guzów rzekomych mózgu, które ustępowały po odstawieniu flukonazolu.
Powyższe skojarzenie produktów leczniczych może być stosowane, jednak należy brać pod uwagę
możliwość występowania działań niepożądanych ze strony OUN.

Worykonazol (inhibitor izoenzymów CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4)
Jednoczesne doustne podawanie worykonazolu (400 mg co 12 godzin przez 1 dobę, następnie 200 mg
co 12 godzin przez 2,5 doby) oraz flukonazolu (400 mg w pierwszym dniu, następnie 200 mg co 24
godziny przez 4 doby) u 8 zdrowych mężczyzn powodowało wzrost wartości Cmax oraz AUCτ
worykonazolu o średnio 57% (90% CI: 20%, 107%) oraz 79% (90% CI: 40%, 128%). Nie ustalono
zmniejszonej dawki oraz częstości stosowania worykonazolu i flukonazolu, które pozwoliłaby
wyeliminować powyższy efekt. Zaleca się monitorowanie działań niepożądanych związanych
z worykonazolem w przypadku, gdy jest on stosowany sekwencyjnie po flukonazolu.

Zydowudyna
Flukonazol zwiększa wartości Cmax i AUC zydowudyny odpowiednio o 84% i 74%, z powodu
zmniejszonego o około 45% klirensu zydowudyny podawanej doustnie. Podczas jednoczesnego
stosowania z flukonazolem okres półtrwania zydowudyny również wydłużał się o około 128%. Należy
obserwować pacjentów stosujących oba produkty lecznicze jednocześnie w celu wykrycia działań
niepożądanych związanych z podawaniem zydowudyny. Należy rozważyć możliwość zmniejszenia
dawki zydowudyny.

PT/H/2243/001/IB/030+033 14

Azytromycyna
W otwartym, randomizowanym, potrójnie krzyżowym badaniu (ang. three way cross-over) z udziałem
18 zdrowych ochotników, oceniano wpływ doustnej pojedynczej dawki 1200 mg azytromycyny na
farmakokinetykę doustnej pojedynczej dawki 800 mg flukonazolu, a także wpływ flukonazolu na
farmakokinetykę azytromycyny. Nie zaobserwowano istotnej klinicznie interakcji farmakokinetycznej
pomiędzy flukonazolem i azytromycyną.

Doustne środki antykoncepcyjne
Przeprowadzono dwa badania farmakokinetyczne dotyczące stosowania wielokrotnych dawek
flukonazolu jednocześnie ze złożonymi doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Po zastosowaniu
flukonazolu w dawce 50 mg nie obserwowano wpływu na stężenie żadnego z hormonów, jednak dawka
200 mg na dobę zwiększała wartość AUC etynyloestradiolu i lewonorgestrelu odpowiednio o 40% i 24%.
Tak więc stosowanie flukonazolu w tych dawkach wydaje się nie mieć wpływu na skuteczność złożonych
doustnych środków antykoncepcyjnych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjentkę o zagrożeniu dla płodu.

Po podaniu pojedynczej dawki, a przed zajściem w ciążę, zaleca się co najmniej tygodniowy
(odpowiadający 5-6 okresom półtrwania) okres wypłukiwania leku (patrz punkt 5.2).

Podczas dłuższej terapii u kobiet w wieku rozrodczym można rozważyć stosowanie antykoncepcji
w okresie leczenia i przez tydzień od przyjęcia ostatniej dawki.

Ciąża

Badanie obserwacyjne świadczą o zwiększonym ryzyku poronienia samoistnego w pierwszym i (lub)
drugim trymestrze ciąży u kobiet leczonych flukonazolem w porównaniu z kobietami niestosującymi
takiego leczenia lub stosującymi w tym samym okresie leki azolowe miejscowo.

Dane uzyskane od kilku tysięcy kobiet w ciąży leczonych flukonazolem w skumulowanej dawce
≤150 mg, podawanym w pierwszym trymestrze ciąży, nie wskazują zwiększonego ogólnego ryzyka
wad rozwojowych płodu. W jednym dużym, obserwacyjnym badaniu kohortowym narażenie na
flukonazol podawany doustnie w pierwszym trymestrze ciąży wiązało się z niewielkim zwiększeniem
ryzyka wystąpienia wad rozwojowych układu mięśniowo-szkieletowego, odpowiadającego około
1 dodatkowemu przypadkowi na 1000 kobiet leczonych dawkami skumulowanymi wynoszącymi
≤450 mg w porównaniu z kobietami leczonymi azolami stosowanymi miejscowo i około
4 dodatkowym przypadkom na 1000 kobiet leczonych dawkami skumulowanymi większymi niż
450 mg. Skorygowane ryzyko względne wyniosło 1,29 (95% CI: od 1,05 do 1,58), w przypadku
flukonazolu podawanego doustnie w dawce 150 mg i 1,98 (95% CI: od 1,23 do 3,17), w przypadku
dawek flukonazolu większych niż 450 mg

Dostępne badania epidemiologiczne dotyczące malformacji serca związanych ze stosowaniem
flukonazolu w okresie ciąży, dostarczają niejednoznacznych wyników. Metaanaliza pięciu badań
obserwacyjnych obejmujących kilka tysięcy kobiet w ciąży narażonych na działanie flukonazolu
w pierwszym trymestrze wskazuje jednak na 1,8 do 2-krotnego zwiększenie ryzyka malformacji serca
w porównaniu z niestosowaniem flukonazolu i (lub) miejscowym stosowaniem leków azolowych.

W opisach przypadków podawano schemat wad wrodzonych u niemowląt, których matki
otrzymywały w ciąży – w ramach leczenia kokcydioidomykozy – flukonazol w dużych dawkach
(400-800 mg na dobę) przez co najmniej 3 miesiące. Wady wrodzone zaobserwowane u tych
niemowląt obejmują krótkogłowie, dysplazję uszu, duże ciemiączko przednie, wygięcie kości udowej
oraz zrost ramienno-promieniowy. Związek przyczynowo-skutkowy między stosowaniem flukonazolu
a występowaniem wad wrodzonych jest niepewny.

PT/H/2243/001/IB/030+033 15

Flukonazolu w standardowych dawkach ani krótkotrwale nie należy stosować w okresie ciąży, chyba
że jest to bezwzględnie konieczne.

Flukonazolu w dużych dawkach i (lub) długotrwale, nie należy stosować w okresie ciąży, z wyjątkiem
zakażeń zagrażających życiu.

Karmienie piersią
Flukonazol przenika do mleka ludzkiego osiągając stężenie podobne do stężenia w osoczu (patrz
punkt 5.2). Karmienie piersią można kontynuować po podaniu pojedynczej dawki wynoszącej
150 mg. Nie zaleca się karmienia piersią po przyjęciu wielu dawek flukonazolu lub po zastosowaniu
dużej dawki. Należy rozważyć korzyści dla rozwoju i zdrowia dziecka wynikające z karmieniem
piersią w stosunku do klinicznej potrzeby podawania produktu leczniczego Fluconazole Kabi oraz
wszelkie potencjalne działania niepożądane u karmionego dziecka wynikające ze stosowania produktu
leczniczego Fluconazole Kabi lub choroby podstawowej matki.

Płodność
Flukonazol nie miał wpływu na płodność szczurów płci męskiej i żeńskiej (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu flukonazolu na zdolność prowadzenia pojazdów oraz
obsługiwania maszyn. Należy poinformować pacjentów o potencjalnym ryzyku wystąpienia zawrotów
głowy lub drgawek w trakcie stosowania produktu leczniczego Fluconazole Kabi (patrz punkt 4.8).
W przypadku wystąpienia powyższych objawów nie należy prowadzić pojazdów oraz obsługiwać
maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
U pacjentów leczonych flukonazolem notowano przypadki wystąpienia reakcji polekowej
z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS) (patrz punkt 4.4).

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (≥1/100 do <1/10) są ból głowy, ból brzucha,
biegunka, nudności, wymioty, zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy
asparaginianowej, fosfatazy alkalicznej we krwi oraz wysypka.

Podczas stosowania flukonazolu obserwowano i zgłaszano następujące działania niepożądane
z następującą częstotliwością ich występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt
często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość
nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja
układów
i narządów
Często Niezbyt często Rzadko Częstość
nieznana
Zaburzenia krwi
i układu
chłonnego

Niedokrwistość Agranulocytoza,
leukopenia,
trombocytopenia,
neutropenia
Zaburzenia
układu
immunologicznego

Anafilaksja

Zaburzenia
metabolizmu
i odżywiania

Zmniejszenie
apetytu
Hipercholesterolemia,
hipertriglicerydemia,
hipokaliemia
Zaburzenia
psychiczne
Senność,
bezsenność

PT/H/2243/001/IB/030+033 16

Zaburzenia
układu
nerwowego

Ból głowy Drgawki,
parestezje,
zawroty głowy,
zmiany smaku

Drżenia

Zaburzenia ucha
i błędnika
Zawroty głowy
pochodzenia
obwodowego
Zaburzenia serca Zaburzenia rytmu
serca typu torsade de
pointes (patrz punkt
4.4), wydłużenie
odstępu QT (patrz
punkt 4.4)
Zaburzenia
żołądka i jelit
Ból brzucha,
wymioty,
biegunka,
nudności

Zaparcia,
niestrawność,
wzdęcia, suchość
w jamie ustnej
Zaburzenia
wątroby i dróg
żółciowych

Zwiększenie
aktywności:
aminotransferazy
alaninowej
(patrz punkt 4.4),
aminotransferazy
asparaginianowej
(patrz punkt 4.4),
fosfatazy
alkalicznej we
krwi (patrz punkt
4.4)

Cholestaza
(patrz punkt 4.4),
żółtaczka
(patrz punkt 4.4),
zwiększenie
stężenia bilirubiny
(patrz punkt 4.4)

Niewydolność
wątroby (patrz punkt
4.4), martwica
komórek
wątrobowych
(patrz punkt 4.4),
zapalenie wątroby
(patrz punkt 4.4),
uszkodzenie komórek
wątroby
(patrz punkt 4.4)

Zaburzenia skóry
i tkanki
podskórnej

Wysypka (patrz
punkt 4.4)
Wysypka
polekowa* (patrz
punkt 4.4),
pokrzywka
(patrz punkt 4.4),
świąd, zwiększona
potliwość

Toksyczne martwicze
oddzielanie się
naskórka (patrz punkt
4.4),
zespół StevensaJohnsona
(patrz punkt 4.4),
ostra uogólniona
osutka krostkowa
(patrz punkt 4.4),
złuszczające
zapalenie skóry,
obrzęk
naczynioruchowy,
obrzęk twarzy,
łysienie

Reakcja polekowa
z eozynofilią
i objawami
ogólnymi
(DRESS, ang.
drug reaction with
eosinophilia and
systemic
symptoms)

Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe
i tkanki łącznej

Ból mięśni

Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu
podania

Zmęczenie, złe
samopoczucie,
astenia, gorączka
* w tym wysypka polekowa o stałej lokalizacji

PT/H/2243/001/IB/030+033 17

Dzieci i młodzież
Profil i częstość występowania działań niepożądanych oraz nieprawidłowych wyników badań
laboratoryjnych obserwowanych podczas badań klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży są
porównywalne do obserwowanych u dorosłych pacjentów.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
faks: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Opisywano przypadki przedawkowania flukonazolu. Jednocześnie zgłaszano objawy w postaci
omamów i zachowań paranoidalnych.

W razie przedawkowania wskazane jest leczenie objawowe (leczenie podtrzymujące czynności
życiowe, płukanie żołądka, jeśli konieczne).
Flukonazol jest wydalany głównie z moczem, wymuszona diureza zwiększa prawdopodobnie stopień
eliminacji produktu leczniczego. Trzygodzinny cykl hemodializy zmniejsza stężenie produktu
leczniczego w osoczu o około 50%.

5 WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwgrzybicze do stosowania ogólnego, pochodne triazolu,
kod ATC: J02AC01.

Mechanizm działania
Flukonazol należy do grupy przeciwgrzybiczych triazoli. Jego działanie polega głównie na
zahamowaniu zależnej od cytochromu P-450 demetylacji 14 alfa-lanosterolu, stanowiącego istotne
ogniwo biosyntezy ergosterolu grzyba. Nagromadzenie 14 alfa-metylosteroli koreluje ze
zmniejszeniem stężenia ergosterolu w błonie komórkowej grzybów i może odpowiadać za
przeciwgrzybiczą aktywność flukonazolu. Wykazano, że flukonazol jest znacznie bardziej selektywny
względem cytochromów P-450 obecnych w komórkach grzybów niż cytochromów P-450 obecnych
w systemach enzymatycznych komórek ssaków.

Flukonazol w dawce 50 mg/dobę, podawany przez 28 dni, nie miał wpływu na stężenia testosteronu
u mężczyzn ani sterydów u kobiet w wieku rozrodczym. Flukonazol w dawce od 200 mg do
400 mg/dobę nie ma klinicznie istotnego wpływu na stężenie endogennych sterydów ani na
odpowiedź hormonalną po stymulacji ACTH u zdrowych ochotników płci męskiej. Badania interakcji
z antypiryną wskazują, że podanie dawki pojedynczej lub wielokrotnych dawek 50 mg flukonazolu nie
wpływa na jej metabolizm.

Wrażliwość in vitro
In vitro flukonazol wykazuje działanie przeciwgrzybiczne względem najbardziej powszechnych
klinicznie szczepów Candida (w tym C. albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis). C. glabrata
wykazuje zmniejszoną wrażliwość na działanie flukonazolu, natomiast C. krusei i C. auris są oporne

PT/H/2243/001/IB/030+033 18

na flukonazol. Wartości MIC oraz wartość epidemiologicznego punktu odcięcia (ECOFF, ang.
epidemiological cut-off value) flukonazolu dla szczepów C. guilliermondii są wyższe niż dla
szczepów C. albicans.

Flukonazol wykazuje również aktywność przeciwgrzybiczną in vitro względem Cryptococcus
neoformans i Cryptococcus gattii, jak również względem endemicznych pleśni Blastomyces
dermatiditis, Coccidioides immitis, Histoplasma capsulatum i Paracoccidioides brasiliensis.

Działanie farmakodynamiczne
W badaniach u zwierząt wykazano korelację pomiędzy wartością MIC oraz skutecznością przeciwko
grzybicom wywołanym w warunkach eksperymentalnych przez Candida spp. W badaniach
klinicznych, wykazywano zależność liniową wynoszącą prawie 1:1 pomiędzy wartością AUC a dawką
flukonazolu. Istnieje również bezpośrednia, nieokreślona zależność pomiędzy wartością AUC a dawką
oraz korzystną odpowiedzią kliniczną w kandydozie jamy ustnej oraz do pewnego stopnia
w kandydemii. Podobnie wyzdrowienie jest mniej prawdopodobne w przypadku infekcji
spowodowanych przez szczepy z wysokim MIC dla flukonazolu.

Mechanizmy oporności
Candida spp. wykształcił szereg mechanizmów oporności względem przeciwgrzybiczych azoli.
Szczepy grzybów, które wykształciły jeden lub więcej z tych mechanizmów oporności charakteryzują
się wysokim minimalnym stężeniem hamującym (MIC) dla flukonazolu, co ma wpływ na skuteczność
in vivo oraz skuteczność kliniczną.

U zazwyczaj wrażliwych gatunków z rodzaju Candida najczęściej spotykany mechanizm rozwoju
oporności dotyczy enzymów docelowych dla azoli, które są odpowiedzialne za biosyntezę ergosterolu.
Oporność może być spowodowana mutacją, zwiększonym wytwarzaniem enzymu, mechanizmami
aktywnego usuwania leków z komórki (ang. drug efflux) lub rozwojem szlaków kompensacyjnych.

Zgłaszano przypadki nadkażeń wywołanych przez grzyby szczepu Candida inne niż C. albicans, które
wykazują naturalną zmniejszoną wrażliwość (C. glabrata) lub oporność na flukonazol (np. C. krusei,
C. auris). W takich zakażeniach może być konieczne zastosowanie innej metody leczenia
przeciwgrzybiczego. Mechanizmy oporności nie zostały jednak w pełni poznane u niektórych z natury
opornych (C. krusei) lub od niedawna pojawiających się (C. auris) gatunków z rodzaju Candida.

Stężenia graniczne (zgodnie z EUCAST)
Na podstawie danych pochodzących z analizy farmakokinetyczno-farmakodynamicznej (PK/PD),
wrażliwości in vitro oraz danych dotyczących klinicznej odpowiedzi, EUCAST-AFST (ang. European
Committee on Antimicrobial susceptibility Testing-subcommittee on Antifungal Susceptibility
Testing), określił stężenia graniczne dla flukonazolu dla szczepów Candida [EUCAST Fluconazole
rational document (2020)-version 3; Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości — Leki
przeciwgrzybicze — Tabele interpretacji wartości granicznych minimalnych stężeń hamujących
(MIC) — Wersja 10.0, obowiązująca od 4 lutego 2020 r.]. Dane te podzielono na wartości graniczne
niezwiązane z gatunkiem, podział określono głównie na podstawie danych PK/PD oraz niezależnie od
rozkładu wartości MIC, uwzględniono również stężenia graniczne dla szczepów powodujących
najczęstsze zakażenia grzybicze u ludzi. Te stężenia graniczne podano w poniższej tabeli.

Lek
przeciwgrzybiczy
Stężenia graniczne związane z gatunkiem (S[mg/l])

Stężenia graniczne
niezwiązane
z gatunkiemA
(S[mg/l])
Candida
albicans
Candida
dubliniensis
Candida
glabrata
Candida
krusei
Candida
parapsilosis
Candida
tropicalis
Flukonazol 2/4 2/4 0,001*/16 -- 2/4 2/4 2/4
S = Wrażliwe, R = Oporne
A = Stężenia graniczne niezwiązane z gatunkiem określono głównie na podstawie danych PK/PD oraz
niezależnie od rozkładu wartości MIC poszczególnych gatunków. Stosowane są wyłącznie dla
organizmów, dla których nie ustalono konkretnych stężeń granicznych.

PT/H/2243/001/IB/030+033 19

-- = Nie zaleca się przeprowadzania testów wrażliwości, ponieważ szczep nie jest istotnym celem
leczenia produktem leczniczym.
* = Wszystkie szczepy C. glabrata zaliczane są do kategorii „I”. Szczepy C. glabrata, dla których
wartości MIC są wyższe niż 16 mg/l należy interpretować jako oporne. Kategoria „wrażliwy”
(≤0,001 mg/l) ma na celu zapobiec błędnemu klasyfikowaniu szczepów „I” jako szczepów „S”.
I-wrażliwy, zwiększona ekspozycja: drobnoustrój oznaczany jest jako „wrażliwy, zwiększona
ekspozycja”, kiedy istnieje wysokie prawdopodobieństwo sukcesu terapeutycznego, ponieważ
ekspozycja na dany produkt leczniczy jest zwiększona, poprzez dostosowanie schematu dawkowania
lub zwiększenia jego stężenia w miejscu zakażenia.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Właściwości farmakokinetyczne flukonazolu są podobne po podaniu dożylnym i doustnym.

Wchłanianie
Po podaniu doustnym flukonazol dobrze się wchłania, a stężenie w osoczu (i dostępność układowa)
osiągają 90% wartości stężeń występujących po podaniu dożylnym. Wchłanianie produktu
leczniczego nie jest zaburzone przez jednoczesne spożycie pokarmu. Maksymalne stężenie w osoczu
po podaniu na czczo następuje pomiędzy 0,5 a 1,5 godziny od przyjęcia dawki produktu leczniczego.
Stężenia w osoczu są proporcjonalne do dawki produktu leczniczego. Po wielokrotnym podawaniu
pojedynczej dawki dobowej stężenie odpowiadające 90% stężenia stanu stacjonarnego osiągane jest
po 4-5 dniach. Podanie dawki nasycającej (w ciągu 1 doby) stanowiącej podwójną dawkę dobową
umożliwia osiągnięcie 90% stężenia w osoczu już w trakcie 2 doby.

Dystrybucja
Pozorna objętość dystrybucji produktu leczniczego jest zbliżona do całkowitej objętości wody
w organizmie. Wiązanie z białkami jest małe (11-12%).

Flukonazol dobrze przenika do wszystkich płynów organizmu. Stężenia flukonazolu w ślinie
i w plwocinie są podobne do stężeń w osoczu. U pacjentów z grzybiczym zapaleniem opon mózgowordzeniowych stężenia flukonazolu w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągają 80% stężenia w osoczu.

Duże stężenia flukonazolu w skórze, przekraczające stężenia w osoczu, dotyczą warstwy rogowej,
połączenia naskórkowo-skórnego i gruczołów potowych. Flukonazol kumuluje się w warstwie
rogowej. Podczas stosowania dawki 50 mg/dobę, stężenia flukonazolu po 12 dniach leczenia wynosiły
73 μg/g, natomiast 7 dni po odstawieniu produktu leczniczego 5,8 μg/g. Podczas stosowania dawki
150 mg raz na tydzień stężenie flukonazolu w warstwie rogowej 7. dnia wynosiło 23,4 μg/g, natomiast
w 7 dni po drugiej dawce wynosiło nadal 7,1 μg/g.

Stężenia flukonazolu w paznokciach po czterech miesiącach podawania dawki 150 mg raz na tydzień
wynosiło 4,05 μg/g w zdrowych i 1,8 μg/g w chorych paznokciach; flukonazol można było wykryć
w próbkach paznokci jeszcze po 6 miesiącach od zakończenia leczenia.

Biotransformacja
Flukonazol jest metabolizowany jedynie w niewielkim stopniu. Po podaniu znakowanej radioaktywnie
dawki wykazano, że jedynie 11% flukonazolu wydalane jest z moczem w zmienionej formie.
Flukonazol jest umiarkowanym inhibitorem izoenzymu CYP2C9 oraz CYP3A4 (patrz punkt 4.5).
Flukonazol jest również silnym inhibitorem izoenzymu CYP2C19.

Eliminacja
Okres półtrwania flukonazolu w osoczu wynosi około 30 godzin. Główną drogą wydalania są nerki,
około 80% przyjętej dawki występuje w moczu w postaci niezmienionej. Klirens flukonazolu jest
proporcjonalny do klirensu kreatyniny. Brak doniesień o metabolitach występujących we krwi
krążącej.

PT/H/2243/001/IB/030+033 20

Długi okres półtrwania produktu leczniczego w fazie eliminacji stanowi podstawę do zastosowania
pojedynczej dawki w kandydozie pochwy oraz podawania jednej dawki produktu leczniczego na dobę
lub na tydzień w innych wskazaniach.

Farmakokinetyka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <20 mL/min) okres półtrwania wzrasta
z 30 do 98 godzin. Konsekwentnie należy zmniejszyć dawkowanie. Flukonazol można usunąć za
pomocą hemodializy lub w mniejszym stopniu poprzez dializę otrzewnową. W trakcie 3-godzinnego
cyklu hemodializy, około 50% flukonazolu ulega usunięciu z krwi.

Farmakokinetyka podczas laktacji
Badanie farmakokinetyczne przeprowadzone z udziałem dziesięciu kobiet w okresie laktacji, które
tymczasowo lub trwale zaprzestały karmienia piersią, oceniało stężenie flukonazolu w osoczu i mleku
matki przez 48 godzin po podaniu pojedynczej dawki 150 mg flukonazolu. Flukonazol został wykryty
w mleku matki przy stężeniu średnio około 98% w osoczu matki. Średnie maksymalne stężenie
w mleku matki wynosiło 2,61 mg/l 5,2 godziny po podaniu. Szacowana dzienna dawka flukonazolu
dla niemowląt z mleka matki (zakładając średnie spożycie mleka wynoszące 150 mL/kg na dobę),
w oparciu o średnie maksymalne stężenie w mleku, wynosi 0,39 mg/kg na dobę, co stanowi około
40% zalecanej dawki dla noworodka (<2 tygodnia życia) lub 13% zalecanej dawki dla niemowląt
w leczeniu kandydozy błony śluzowej.

Farmakokinetyka u dzieci
Dane farmakokinetyczne uzyskano z 5 badań, w których uczestniczyło 113 dzieci (2 badania
pojedynczej dawki, 2 badania wielokrotnych dawek, jedno badanie dotyczące wcześniaków). Dane
z jednego z prowadzonych badań nie były interpretowane z powodu zmiany postaci produktu
leczniczego w trakcie tego badania. Dodatkowe dane uzyskano z badania obejmującego pacjentów,
u których podawano produkt leczniczy ze względów humanitarnych przed dopuszczeniem go do
obrotu (ang. compassionate use study).

Po podaniu flukonazolu w dawce 2-8 mg/kg mc. u dzieci (w wieku od 9 miesięcy do 15 lat)
obserwowano pole pod krzywą (AUC) około 38 μg·godz./mL, podczas podawania w dawkach
jednostkowych 1 mg/kg mc. Średni okres półtrwania flukonazolu w fazie eliminacji w osoczu wahał
się od 15 do 18 godzin; objętość dystrybucji po wielokrotnym podawaniu wynosiła w przybliżeniu
880 mL/kg mc. Dłuższy okres półtrwania flukonazolu w fazie eliminacji w osoczu, około 24 godzin,
obserwowano po podaniu pojedynczej dawki. Porównywalne wartości okresu półtrwania flukonazolu
w fazie eliminacji po podaniu pojedynczej dawki 3 mg/kg mc. iv. obserwowano u dzieci w wieku od
11 dni do 11 miesięcy. Objętość dystrybucji w tej grupie wiekowej wynosiła około 950 mL/kg mc.

Dane dotyczące stosowania flukonazolu u niemowląt są ograniczone do badań farmakokinetycznych
u wcześniaków. Średni wiek pacjentów (12 wcześniaków urodzonych średnio po ok. 28 tygodniach
ciąży) w chwili podania pierwszej dawki wynosił 24 godziny (zakres 9-36 godzin), a średnia
urodzeniowa masa ciała – 0,9 kg (zakres 0,75-1,1 kg). Badanie ukończyło siedmiu pacjentów,
maksymalna łączna dawka flukonazolu obejmowała pięć infuzji dożylnych po 6 mg/kg mc.,
podawanych co 72 godziny. Średni okres półtrwania (w godzinach) wynosił 74 (zakres 44-185)
w dniu 1. i z czasem zmniejszał się do 53 (zakres 30-131) w dniu 7. i 47. (zakres 27-68) w dniu 13.
Pole pod krzywą (μg·godz./mL) wynosiło 271 (zakres 173-385) w dniu 1, wzrastając średnio do 490
(zakres 292-734) w dniu 7. i zmniejszając ponownie do 360 (zakres 167-566) w dniu 13. Objętość
dystrybucji (mL/kg) wynosiła 1183 (zakres 1070-1470) w dniu 1 i z czasem wzrastała średnio do 1184
(zakres 510-2130) w dniu 7. i 1328 (zakres 1040-1680) w dniu 13.

Farmakokinetyka u pacjentów w podeszłym wieku
Przeprowadzono badanie farmakokinetyki u 22 osób w wieku 65 lat i starszych, którzy otrzymywali
pojedynczą dawkę 50 mg flukonazolu doustnie. Dziesięciu z tych pacjentów otrzymywało
jednocześnie diuretyki. Stężenie Cmax wyniosło 1,54 μg/mL po 1,3 godziny od podania dawki. Średnia
wartość AUC wyniosła 76,4±20,3 μg·godz./mL, a średni okres półtrwania 46,2 godziny. Te wartości
farmakokinetyczne są większe od analogicznych wartości u młodych ochotników płci męskiej.
Jednoczesne podawanie diuretyków nie zmieniało istotnie wartości AUC i Cmax. Dodatkowo u osób

PT/H/2243/001/IB/030+033 21

w podeszłym wieku, w porównaniu do młodych, obserwowano mniejsze wartości klirensu kreatyniny
(74 mL/min), odsetka produktu leczniczego wydalanego wraz z moczem w postaci niezmienionej
(0-24 godz., 22%) oraz klirensu flukonazolu (0,124 mL/min/kg mc.). Tak więc zmiany
farmakokinetyki flukonazolu u osób w podeszłym wieku wynikają prawdopodobnie z osłabionej
czynności nerek, charakterystycznej dla tej grupy pacjentów.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Efekty zaobserwowane w trakcie badań nieklinicznych mają niewielkie znaczenie dla zastosowania
klinicznego, ponieważ dotyczyły dawek przekraczających ekspozycję u ludzi.

Rakotwórczość
Flukonazol nie wykazywał potencjału rakotwórczego u myszy i szczurów, które otrzymywały przez
okres 24 miesięcy doustne dawki 2,5, 5 i 10 mg/kg mc./dobę (około 2-7 razy większa dawka od
zalecanej u ludzi). U samców szczurów otrzymujących 5 lub 10 mg/kg mc./dobę obserwowano
częstsze występowanie gruczolaków wątroby.

Mutagenność
Wyniki testów mutagenności flukonazolu z aktywacją metaboliczną lub bez, przeprowadzone
z zastosowaniem 4 szczepów bakterii Salmonella typhimurium oraz komórek chłoniaka myszy
L5178Y, były negatywne. Badania cytogenetyczne in vivo (mysie komórki szpiku po doustnym
podaniu flukonazolu) i in vitro (ludzkie limfocyty narażone na działanie flukonazolu w dawce 1000
μg/mL) nie wykazały mutacji chromosomalnych.

Toksyczność reprodukcyjna
Flukonazol nie wpływał na płodność samców lub samic szczurów, którym podawano doustnie dawki
5, 10 lub 20 mg/kg mc. dziennie lub pozajelitowo dawki 5, 25 lub 75 mg/kg mc.

Nie stwierdzono działania na płód w dawce 5 lub 10 mg/kg mc.; w przypadku dawek 25 oraz
50 mg/kg mc. i większych stwierdzono wzrost częstości występowania odmian anatomicznych
(dodatkowe żebra, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego) oraz opóźnienie kostnienia.
W przypadku dawek w zakresie od 80 mg/kg mc. do 320 mg/kg mc. zwiększyła się śmiertelność
zarodków szczurzych, zaś wady płodu obejmowały falistość żeber, rozszczep podniebienia
i nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki.
Rozpoczęcie porodu było nieco opóźnione w przypadku dawki 20 mg/kg mc. doustnie, zaś
u niektórych matek w przypadku dawki dożylnej 20 mg/kg mc. i 40 mg/kg mc. stwierdzono
przedłużony poród. Zaburzenia porodu powodowały niewielkie zwiększenie liczby płodów martwych
oraz zmniejszenie przeżywalności noworodków w zakresie tych dawek. Te skutki w okresie porodu
pozostają zgodne z zależną od gatunku właściwością zmniejszania stężenia estrogenów, powodowaną
przez duże dawki flukonazolu. Takich zmian hormonalnych nie stwierdzano u kobiet leczonych
flukonazolem (patrz punkt 5.1).

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Sodu chlorek
Woda do wstrzykiwań
Sodu wodorotlenek do ustalenia pH
Kwas solny do ustalenia pH

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Tego produktu leczniczego nie należy mieszać z innymi produktami leczniczymi, oprócz
wymienionych w punkcie 6.6.

PT/H/2243/001/IB/030+033 22

#### 6.3 Okres ważności

Nieotwarty
Butelka LDPE (KabiPac®): 3 lata
Worek poliolefinowy (freeflex®): 2 lata

Po otwarciu
Produkt leczniczy należy użyć natychmiast.

Po rozcieńczeniu
Rozcieńczenie nie jest konieczne przed podaniem.
Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność rozcieńczonego produktu leczniczego przez 24 godziny
w temperaturze 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt leczniczy należy użyć
natychmiast.
Jeśli nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki jego przechowywania przed użyciem
odpowiada użytkownik. Czas przechowywania nie powinien być dłuższy niż 24 godziny
w temperaturze od 2 do 8°C.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Worek poliolefinowy (freeflex®)
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25ºC. Nie zamrażać.

Butelka LDPE (KabiPac®)
Nie zamrażać.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu lub otwarciu, patrz punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Roztwór do infuzji jest pakowany w butelki LDPE (KabiPac®) lub worki poliolefinowe (freeflex®).

Wielkości opakowań
Butelki lub worki zawierające 50 mL (100 mg flukonazolu) w opakowaniu po 1, 10, 20, 25, 30, 40, 50
lub 60 butelek lub worków.
Butelki lub worki zawierające 100 mL (200 mg flukonazolu) w opakowaniu po 1, 10, 20, 25, 30, 40,
50 lub 60 butelek lub worków.
Butelki lub worki zawierające 200 mL (400 mg flukonazolu) w opakowaniu po 1, 10, 20, 25, 30 lub
40 butelek lub worków.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego
do stosowania

Przed użyciem roztwór należy obejrzeć – należy zastosować tylko przezroczyste roztwory,
niezawierające widocznych cząstek stałych. Nie stosować, jeśli butelka lub worek są uszkodzone.

Flukonazol roztwór do infuzji dożylnej jest zgodny z poniżej wymienionymi roztworami do infuzji:
− 20% roztwór dekstrozy;
− płyn Ringera;
− płyn Ringera z mleczanami;
− roztwór chlorku potasu w 5% roztworze dekstrozy;
− 4,2% roztwór dwuwęglanu sodu;
− 9 mg/mL (0,9%) roztwór chlorku sodu.

PT/H/2243/001/IB/030+033 23

Flukonazol może być podawany przez istniejący dostęp dożylny z jednym z wyżej wymienionych
płynów. Mimo braku specyficznych niezgodności nie zaleca się mieszania flukonazolu z innymi
produktami leczniczymi przed podaniem.

Roztwór do infuzji jest przeznaczony do jednorazowego użycia. Raz użyte butelki, worki i wszelkie
niewykorzystane resztki należy usunąć.

Rozcieńczenia należy wykonywać w warunkach aseptycznych. Roztwór należy obejrzeć przed
podaniem pod kątem zmiany zabarwienia oraz wytrącenia osadu. Roztwór należy użyć jedynie
w przypadku, gdy jest on przezroczysty i wolny od widocznych cząstek stałych.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
Al. Jerozolimskie 134
02-305 Warszawa

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 18251

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 03.06.2011 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 12.09.2018 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 15.03.2024 r.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.