# Ipozumax

> Itrakonazol · 100 mg · Kapsułki twarde

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Ipozumax
- **Nazwa powszechna:** Itraconazolum
- **Substancja czynna:** [Itrakonazol](https://apteka.online/odpowiedniki/itraconazolum)
- **Moc:** 100 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Kapsułki twarde
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** J02AC02
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 21956
- **Podmiot odpowiedzialny:** +pharma arzneimittel gmbh
- **Producent:** Heumann Pharma GmbH & Co. Generica KG
Laboratorios Liconsa, S.A., Niemcy
Hiszpania
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwgrzybicze-do-stosowania-ogolnego/ipozumax-kaps-tw-100-mg-pharma
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwgrzybicze-do-stosowania-ogolnego/ipozumax-kaps-tw-100-mg-pharma.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/32325/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/32325/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 4 kaps. | 5909991183882 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 28 kaps. | 5909991183899 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Ipozumax i w jakim celu się go stosuje?
Ipozumax 100 mg kapsułki jest lekiem, który zawiera jako substancję czynną itrakonazol. Ta
substancja należy do grupy leków przeciwgrzybiczych.

Ipozumax 100 mg kapsułki jest stosowany do leczenia zakażeń spowodowanych przez grzyby
i drożdżaki u dorosłych. Lek jest stosowany do leczenia:
- Zakażeń jamy ustnej lub pochwy, powodujących „pleśniawki”;
- Zakażeń skóry;
- Zakażeń występujących w innych częściach ciała.

Zmiany na skórze mogą ustąpić całkowicie dopiero po kilku tygodniach po zakończeniu leczenia
itrakonazolem w kapsułkach. Zmiany na paznokciach rąk i stóp mogą ustąpić całkowicie dopiero
po kilku miesiącach. Dzieje się tak, ponieważ skóra i paznokcie pacjenta będą wyglądały
normalnie dopiero wtedy, gdy wytworzy się nowa skóra i nowe paznokcie, nawet jeśli lek
zniszczył całkowicie grzyby, które spowodowały zakażenie.

### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Ipozumax

Kiedy nie przyjmować leku Ipozumax
- Jeśli pacjent ma uczulenie na itrakonazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych punkcie 6).
- U kobiet w ciąży lub planujących ciążę, chyba że lekarz zaleci inaczej (patrz „Ciąża
i karmienie piersią”).

Nie można stosować tego leku, jeśli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta.
W razie wątpliwości, należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem
itrakonazolu w kapsułkach.
Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ipozumax należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą,
jeśli:
- kiedykolwiek u pacjenta występowały zaburzenia czynności nerek – może być konieczna
zmiana dawki itrakonazolu w kapsułkach;
- kiedykolwiek u pacjenta występowały zaburzenia czynności wątroby, takie jak zażółcenie
skóry (żółtaczka). Może być konieczna zmiana dawki itrakonazolu w kapsułkach. Należy
przerwać przyjmowanie kapsułek itrakonazolu i bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem,
jeżeli w trakcie przyjmowania tego leku wystąpi znaczne zmniejszenie apetytu, nudności
(mdłości), wymioty, nietypowe uczucie zmęczenia, bóle brzucha, osłabienie mięśni,
zażółcenie skóry lub białek oczu lub nietypowo ciemny mocz, jasny stolec lub wypadanie
włosów;
- kiedykolwiek u pacjenta występowały zaburzenia krążenia, w tym niewydolność serca
(zwana również zastoinową niewydolnością serca lub CHF), itrakonazol w kapsułkach
może je nasilić. Jeśli po jego zastosowaniu pojawią się:
- trudności z oddychaniem;
- niespodziewany przyrost masy ciała;
- obrzęki nóg lub brzucha;
- uczucie nietypowego zmęczenia;
- nocne napady duszności;
należy zaprzestać przyjmowania itrakonazolu w kapsułkach i od razu powiedzieć o tym
lekarzowi – mogą to być objawy niewydolności serca.
- pacjent ma zespół nabytego niedoboru odporności (AIDS) i jego układ odpornościowy nie
działa właściwie;
- u pacjenta wystąpiła w przeszłości reakcja alergiczna na inny lek przeciwgrzybiczy;
- itrakonazolu w kapsułkach zazwyczaj nie podaje się pacjentom w podeszłym wieku.
Niemniej jednak, w szczególnych przypadkach, lekarz może przepisać ten lek pacjentowi
w podeszłym wieku.

Dzieci i młodzież
Itrakonazolu w kapsułkach zazwyczaj nie podaje się dzieciom w wieku poniżej 12 lat. Jednakże,
w szczególnych przypadkach lekarz może przepisać ten lek tej grupie pacjentów.

Badanie krwi
Jeżeli itrakonazol w kapsułkach stosuje się bez przerwy dłużej niż przez miesiąc, lekarz może
zlecić badanie krwi w celu sprawdzenia czynności wątroby.

Ipozumax a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to również leków
dostępnych bez recepty i ziołowych.

W szczególności, nie należy przyjmować tego leku i poinformować lekarza, jeśli pacjent stosuje
którykolwiek z poniższych leków:
- leki stosowane w alergiach: terfenadyna, astemizol i mizolastyna;
- leki obniżające poziom cholesterolu: atorwastatyna, lowastatyna lub symwastatyna;
- leki stosowane w arytmii serca: chinidyna, dyzopiramid, dronedaron lub dofetylid;
- leki stosowane w leczeniu dusznicy bolesnej (przeszywający ból w klatce piersiowej)
i wysokiego ciśnienia krwi: beprydyl, felodypina, lerkanidypina, iwabradyna, ranolazyna
i nizoldypina;
- leki stosowane w migrenowych bólach głowy: dihydroergotamina i ergotamina;
- leki stosowane w leczeniu nadużywania leków: lewacetylmetadol i metadon;
- cyzapryd – stosowany w zaburzeniach trawienia;
- kolchicyna (u pacjentów z chorobami nerek i wątroby) – lek stosowany w leczeniu dny
moczanowej;
- eplerenon – lek moczopędny;

- ergometryna (ergonowina) i metyloergometryna (metyloergonowina) – stosowane po
porodzie;
- halofantryna – lek stosowany przeciwko malarii;
- irynotekan – lek przeciwnowotworowy;
- dabigatran - lek rozrzedzający krew
- tikagrelor - lek rozrzedzający krew
- kwetiapina – lek stosowany w stanach wpływających na myśli, uczucia i zachowanie
- aliskiren – lek stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi
- darifenacyna – lek stosowany w leczeniu nagłego nietrzymania moczu i (lub) zwiększonej
częstotliwości oddawania moczu
- midazolam (przyjmowany doustnie) lub triazolam – stosowane w celu uspokojenia lub
ułatwienia zasypiania;
- pimozyd, lurazydon i sertyndol – leki stosowane w chorobach, w których występują
zaburzenia myśli, uczuć i zachowania.

Jeśli pacjent stosuje którykolwiek z wyżej wymienionych leków, nie powinien rozpoczynać
przyjmowania itrakonazolu w kapsułkach, tylko powiedzieć o tym lekarzowi.

Także leków wymienionych powyżej nie należy przyjmować przez 2 tygodnie po zakończeniu
leczenia itrakonazolem w kapsułkach.

Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, powinien powiedzieć o tym lekarzowi,
ponieważ jednoczesne przyjmowanie tych leków i itrakonazolu w kapsułkach nie jest zalecane,
chyba że lekarz uzna to za konieczne.
- leki przeciwnowotworowe: aksytynib, dabrafenib, dasatynib, ibrutynib, lapatynib, nilotynib,
sunitynib lub trabektedyna;
- kolchicyna, lek stosowany w dnie moczanowej;
- ebastyna – lek na alergię
- eletryptan – lek stosowany w przypadku migrenowych bólów głowy
- ewerolimus, lek podawany po przeszczepieniu narządów;
- fentanyl, silny lek przeciwbólowy;
- rywaroksaban, lek rozrzedzający krew;
- salmeterol, lek stosowany w astmie oskrzelowej;
- tamsulozyna, lek stosowany w leczeniu nietrzymania moczu u mężczyzn;
- wardenafil, lek stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji;
- cyklezonid – lek zwykle podawany po przeszczepie narządu;
- temsyrolimus – lek zwykle podawany po przeszczepie narządu.

Także leków wymienionych powyżej nie należy przyjmować przez 2 tygodnie po zakończeniu
leczenia itrakonazolem w kapsułkach.

Leków podanych poniżej nie należy przyjmować przez 2 tygodnie przed rozpoczęciem
przyjmowania oraz podczas leczenia itrakonazolem w kapsułkach, chyba że lekarz zaleci inaczej:
- leki stosowane w leczeniu gruźlicy: ryfampicyna, ryfabutyna i izoniazyd;
- leki stosowane w leczeniu padaczki: fenytoina, karbamazepina i fenobarbital;
- leki stosowane w leczeniu zakażeń wirusowych, jak efawirenz i newirapina;
- lek roślinny (ziele dziurawca, Hypericum perforatum).

Jeśli pacjent stosuje lub zamierza stosować którykolwiek z wyżej wymienionych leków, powinien
powiedzieć o tym lekarzowi. Mogą one spowodować, że itrakonazol w kapsułkach nie będzie
działał właściwie:
Może być konieczna zmiana dawkowania itrakonazolu w kapsułkach lub innego przyjmowanego
jednocześnie leku:
- silne leki przeciwbólowe: alfentanyl, buprenorfina (podawana we wstrzyknięciu lub
podjęzykowo) i oksykodon;

- leki stosowane w przypadku niestrawności, owrzodzenia żołądka lub zgagi mogą wpływać
na wydzielanie soku żołądkowego. W żołądku musi być odpowiednia ilość kwaśnej treści,
aby ten lek mógł się wchłaniać do organizmu. Z tego powodu należy odczekać dwie godziny
po zażyciu itrakonazolu w kapsułkach, zanim pacjent przyjmie te leki. Jeśli pacjent
przyjmuje leki hamujące wydzielanie kwasu w żołądku, kapsułki itrakonazolu należy popić
napojem typu „cola” (niedietetyczna);
- leki uspokajające i nasenne, takie jak buspiron, alprazolam lub brotyzolam;
- leki przeciwnowotworowe, takie jak: bortezomib, busulfan, docetaksel, erlotynib,
iksabepilon, trimetreksat i alkaloidy barwinka;
- leki stosowane w leczeniu stanów zaburzeń myśli, uczuć i zachowań: arypiprazol,
haloperydol, perospiron, ramelteon i rysperydon;
- leki rozrzedzające krew, takie jak: warfaryna;
- leki stosowane w zakażeniu HIV, takie jak: rytonawir, darunawir, indynawir,
fozamprenawir i sakwinawir (zwane „przeciwwirusowymi inhibitorami proteazy”). Także
marowirok;
- leki stosowane w zakażeniach bakteryjnych: cyprofloksacyna, klarytromycyna lub
erytromycyna;
- leki działające na serce i naczynia krwionośne: nadolol, digoksyna i cylostazol
i „antagoniści wapnia”, takie jak pochodne dihydropirydyny i werapamil;
- leki stosowane w stanach zapalnych, astmie lub alergiach (doustnie lub w zastrzykach):
metyloprednizolon, flutykazon, budezonid i deksametazon;
- leki stosowane zwykle po przeszczepieniu narządów, takie jak: cyklosporyna, takrolimus
lub rapamycyna (znana także jako syrolimus);
- leki stosowane w leczeniu pęcherza nadreaktywnego - fezoterodyna, imidafenacyna,
solifenacyna, lub tolterodyna;
- alitretynoina (podawana doustnie) – lek stosowany w leczeniu egzemy;
- aprepitant i domperydon – leki hamujące nudności i wymioty;
- atorwastatyna – lek zmniejszający stężenie cholesterolu;
- cynakalcet – lek stosowany w leczeniu nadczynności przytarczyc;
- mozawaptan lub tolwaptan – leki stosowane w leczeniu małego stężenia sodu w krwi;
- prazykwantel – lek przeciwpasożytniczy;
- reboksetyna - lek stosowany w leczeniu depresji;
- repaglinid lub saksagliptyna leki stosowane w leczeniu cukrzycy;
- meloksykam – lek zmniejszający zapalenie i ból;
- midazolam (podawany dożylnie): lek uspokajający i nasenny;
- syldenafil i tadalafil – leki stosowane w leczeniu zaburzeń erekcji.

Jeśli pacjent stosuje lub zamierza stosować którykolwiek z wyżej wymienionych leków, powinien
powiedzieć o tym lekarzowi. Może być konieczna zmiana dawkowania itrakonazolu w kapsułkach
lub innego przyjmowanego jednocześnie leku.

Ipozumax z jedzeniem i piciem
Itrakonazol w kapsułkach należy zawsze przyjmować bezpośrednio po posiłku, aby uzyskać
najlepsze wchłanianie leku.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
- Jeśli pacjentka jest w ciąży, nie powinna przyjmować itrakonazolu w kapsułkach, chyba że
lekarz zaleci inaczej. Pacjentka powinna stosować antykoncepcję, aby mieć pewność, że nie
zajdzie w ciążę w okresie stosowania itrakonazolu.
- Itrakonazol podawany w postaci kapsułek pozostaje w organizmie przez jakiś czas po
zaprzestaniu ich przyjmowania. Po zakończeniu leczenia, należy stosować antykoncepcję
aż do następnej miesiączki. Należy poradzić się lekarza, jaki rodzaj antykoncepcji będzie
odpowiedni.
- Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę po rozpoczęciu leczenia, należy natychmiast przerwać
przyjmowanie itrakonazolu w kapsułkach i powiedzieć o tym lekarzowi.

- Podczas przyjmowania itrakonazolu w kapsułkach nie należy karmić piersią, ponieważ
niewielka ilość tego leku może przenikać do mleka ludzkiego. Należy skonsultować się
z lekarzem.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed
zastosowaniem tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Itrakonazolu w postaci kapsułek może czasami powodować zawroty głowy, niewyraźne lub
podwójne widzenie lub utratę słuchu. Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy, nie powinien on
prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Ipozumax zawiera sacharozę
Ten lek zawiera cukier sacharozę. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję
niektórych cukrów, należy skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

### 3. Jak stosować lek Ipozumax?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Sposób i droga podania
- Itrakonazol w postaci kapsułek należy zawsze przyjmować bezpośrednio po posiłku,
ponieważ pomaga to działaniu leku na organizm.
- Kapsułki należy połykać w całości, popijając je płynem.
- Aby lek mógł działać na organizm konieczne jest zapewnienie odpowiedniej kwasowości w
żołądku. Leki stosowane w niestrawności, chorobie wrzodowej żołądka lub nadkwaśności
mogą zaburzyć wytwarzanie kwasu w żołądku. Dlatego, po zażyciu kapsułek itrakonazolu
należy odczekać dwie godziny, zanim zastosuje się któryś z tych leków. Jeśli pacjent
przyjmuje leki, które zmniejszające produkcję kwasu żołądkowego, należy kapsułki
itrakonazolu popijać napojem typu „cola” (niedietetyczna).

Częstość podawania i czas leczenia
Lekarz powie pacjentowi, ile kapsułek itrakonazolu należy przyjmować i jak długo należy
stosować lek. Zalecana dawka leku to:

Zakażenie drożdżakowe pochwy (pleśniawki)
- 2 kapsułki rano i 2 kapsułki po 12 godzinach, tylko przez jeden dzień.

Zakażenie drożdżakowe jamy ustnej (pleśniawki jamy ustnej)
- 1 kapsułka każdego dnia przez 15 dni.

Grzybicze zakażenia skóry
Dawka zależy od rodzaju zakażenia.
Lekarz może zalecić:
- 2 kapsułki każdego dnia przez 7 dni, lub
- 1 kapsułkę każdego dnia przez 15 dni, lub
- 1 kapsułkę każdego dnia przez 30 dni.

Grzybicze zakażenia innych części ciała
W zależności od rodzaju zakażenia lekarz powie pacjentowi, ile kapsułek itrakonazolu należy
przyjmować i jak długo należy stosować lek.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Ipozumax
W razie zażycia większej niż zalecana dawki leku Ipozumax, należy bezzwłocznie skontaktować

się z lekarzem lub farmaceutą.

Pominięcie przyjęcia leku Ipozumax
Należy przyjąć pominiętą dawkę tak szybko, jak to możliwe. Jeśli jednak zbliża się pora zażycia
następnej dawki, nie należy przyjmować pominiętej dawki i postępować według zwykłego
schematu dawkowania. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej
dawki.

Przerwanie przyjmowania leku Ipozumax
Należy stosować lek Ipozumax tak długo jak zaleci lekarz. Nie należy przerywać leczenia
z powodu poprawy.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
wystąpią.

Jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych niżej objawów, należy zaprzestać przyjmowania
kapsułek itrakonazolu i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Może być konieczne pilne
uzyskanie pomocy medycznej.

- Pojawiające się nagle objawy alergii, takie jak wysypka, pokrzywka, silne podrażnienie
skóry, obrzęk twarzy, warg, języka lub innych części ciała. Mogą to być objawy ciężkiej
reakcji alergicznej. Dotyczy to tylko niewielkiej grupy pacjentów.
- Ciężkie zaburzenia skórne z tworzeniem się małych krost (z gorączką) lub pęcherzy na
skórze, w okolicach ust, oczu i narządów płciowych, z gorączką, dreszczami, bólami mięśni
i ogólnym złym samopoczuciem (dokładna częstość występowania tych objawów nie jest
znana).
- Odczucie mrowienia, drętwienia lub osłabienia kończyn (dokładna częstość występowania
tych objawów nie jest znana).
- Znaczna utrata apetytu, nudności, wymioty, nietypowe zmęczenie, bóle brzucha, osłabienie
siły mięśni, zażółcenie skóry lub białkówek oczu (żółtaczka), nietypowo ciemny mocz,
jasne stolce lub wypadanie włosów. Mogą to być objawy zaburzeń czynności wątroby.
Dotyczy to tylko niewielkiej grupy pacjentów.
- Trudności z oddychaniem, nietypowy przyrost masy ciała, obrzęki nóg i brzucha, uczucie
nietypowego zmęczenia, nocne napady duszności. Mogą to być objawy niewydolności
serca. Trudności z oddychaniem mogą być objawem obecności płynu w płucach (te objawy
występują rzadko).

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli wystąpi którykolwiek z podanych poniżej
objawów niepożądanych

Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób)
- ból brzucha, mdłości (nudności);
- ból głowy.

Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób)
- zaburzenia miesiączkowania;
- zapalenie zatok, katar, kaszel i przeziębienie;
- zaparcie, biegunka, wzdęcia, wymioty, niestrawność.

Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób):

- zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (widoczne w badaniach krwi);
- nieoczekiwane oddawanie moczu lub zwiększona częstość oddawania moczu;
- zaburzenia widzenia, w tym niewyraźne lub podwójne widzenie;
- zmiana odczuwania smaku;
- szczególne zaburzenia krwi, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia, powstawania
siniaków lub zakażeń;
- dzwonienie w uszach;
- utrata słuchu (może być trwała);
- ostry ból brzucha, często z nudnościami i wymiotami (zapalenie trzustki);
- obrzęk spowodowany gromadzeniem się płynu pod skórą;
- nietypowe wypadanie włosów lub ich przerzedzenie (łysienie);
- zaczerwienienie, swędzenie, łuszczenie się skóry lub powstawanie pęcherzy;
- zwiększone stężenie trójglicerydów we krwi (widoczne w badaniach krwi)
- nadwrażliwość skóry na światło;
- zaburzenia erekcji.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów
Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
Tel.: + 48 22 49 21 30
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Ipozumax?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie stosować tego leku, jeśli zauważy się widoczne oznaki uszkodzenia.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Ipozumax

- Substancją czynną leku jest itrakonazol; każda kapsułka zawiera 100 mg itrakonazolu.
- Pozostałe składniki to:
- zawartość kapsułki: kulki cukrowe (skrobia kukurydziana i sacharoza), poloksamer 188,
hypromeloza.;

- otoczka kapsułki: indygotyna (E 132), żółcień chinolinowa (E 104), tytanu dwutlenek
(E 171) i żelatyna.

Jak wygląda lek Ipozumax i co zawiera opakowanie
Lek Ipozumax ma postać kapsułek twardych.
Opakowania zawierają 4 lub 28 kapsułek.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny

+pharma arzneimittel gmbh
Hafnerstraße 211
8054 Graz
Austria

Wytwórca
Laboratorios LICONSA, S.A.
Avda. Miralcampo, Nr 7
Poligono Industrial Miralcampo
19200 Azuqueca de Henares (Guadalajara)
Hiszpania

Heumann Pharma GmbH & Co. Generica KG
Südwestpark 50
90449 Nürnberg
Niemcy

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Bułgaria: Itraconazol Fungizol 100 mg Капсула, твърда
Republika Czeska: CONISOR 100 MG TVRDE TOBOLKY
Niemcy: Itraconazol Heumann 100 mg Hartkapseln
Hiszpania: Itraconazol Normon 100 mg cápsulas duras
Węgry: Itraconazol Medico Uno 100 mg kemény kapszula
Polska: Ipozumax
Portugalia: Itraconazol Fungizol 100 mg capsulas
Republika Słowacka: Prokanazol 100 mg
Wielka Brytania: Itraconazole 100 mg Capsules

Data ostatniej aktualizacji ulotki: marzec 2023

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Ipozumax, 100 mg, kapsułki twarde

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda kapsułka twarda zawiera 100 mg itrakonazolu (Itraconazolum).
Substancje pomocnicze o znanym działaniu: każda kapsułka twarda zawiera 224,31 mg sacharozy.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Kapsułka twarda.
Twarde kapsułki żelatynowe nr 0, nieprzezroczyste zielone wieczko i korpus zawierający
żółtawobeżowe kuliste mikrogranulki.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

- Kandydoza pochwy i sromu.
- Kandydoza jamy ustnej i gardła.
- Grzybice skórne wywołane przez organizmy wrażliwe na itrakonazol (Trichophyton spp.,
Microsporum spp., Epidermophyton floccosum), np. grzybica stóp, grzybica goleni, grzybica
skóry gładkiej, grzybica rąk.
- Łupież pstry.
- Grzybice paznokci spowodowane przez dermatofity i (lub) drożdżaki.
- Leczenie histoplazmozy.
- Itrakonazol w postaci kapsułek jest wskazany do stosowania w następujących zakażeniach
układowych, w przypadkach, gdy leczenie ogólnoustrojowymi lekami przeciwgrzybiczymi
pierwszego rzutu jest nieodpowiednie lub nieskuteczne. Może to wynikać z choroby
podstawowej, niewrażliwości patogenu lub toksyczności leku.
- Leczenie kryptokokozy (w tym kryptokokowego zapalenia opon mózgowych).
Leczenie pacjentów z osłabioną odpornością chorych na kryptokokozę i wszystkich pacjentów
z kryptokokozą ośrodkowego układu nerwowego.
- Leczenie aspergilozy i kandydozy.
- Leczenie podtrzymujące u pacjentów z AIDS (ang. Acquired Immunodeficiency Syndrome)
w celu zapobiegania nawrotowi istniejącego zakażenia grzybiczego.

Itrakonazol w postaci kapsułek jest także wskazany do stosowania w zapobieganiu zakażeniom
grzybiczym podczas długotrwałej neutropenii, jeśli standardowe leczenie jest uznane za
nieodpowiednie,

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Schematy leczenia dla poszczególnych wskazań u dorosłych są następujące:

WSKAZANIA DAWKA CZAS LECZENIA UWAGI
- Kandydoza pochwy
i sromu
200 mg dwa razy na
dobę 1 1 dzień
- Łupież pstry 200 mg raz na dobę 7 dni
- Grzybica skóry gładkiej,
grzybica goleni
100 mg raz na dobę
lub 200 mg raz na
dobę

15 dni
lub
7 dni1
- Grzybica stóp, grzybica
rąk
100 mg raz na dobę 30 dni

- Kandydoza jamy ustnej
i gardła
100 mg raz na dobę 15 dni2 U pacjentów
z AIDS lub
neutropenią,
dawkę należy
zwiększyć do
200 mg raz na
dobę przez 15 dni,
ze względu na
zaburzenia
wchłaniania
występujące
u tych grup
pacjentów
- Grzybica paznokci
(paznokci stóp z lub bez
zajęcia paznokci dłoni)

200 mg raz na dobę 3 miesiące

W przypadku zakażeń skóry, pochwy i sromu lub jamy ustnej i gardła, optymalne działania kliniczne
i mykologiczne są osiągane po 1. do 4. tygodni od zakończenia leczenia, a w przypadku grzybicy
paznokci, po 6. do 9. miesięcy od zakończenia leczenia, ponieważ eliminacja itrakonazolu ze skóry,
paznokci i błon śluzowych jest wolniejsza niż z osocza.

Długość leczenia układowych zakażeń grzybiczych należy uzależnić od mikologicznej i klinicznej
odpowiedzi na leczenie:

WSKAZANIA DAWKA1 ŚREDNI CZAS
LECZENIA
UWAGI

Grzybica
kropidlakowa
200 mg raz na dobę 2 do 5 miesięcy Zwiększenie dawki do
200 mg dwa razy na dobę,
jeżeli zmiany chorobowe są
inwazyjne lub rozsiane
Kandydoza 100 do 200 mg raz na
dobę
3 tygodnie do
7 miesięcy
Kryptokokoza
nie obejmująca
opon mózgowordzeniowych

200 mg raz na dobę 10 tygodni

Kryptokokoza
opon mózgowordzeniowych

200 mg dwa razy na
dobę
2 miesiące do
6 miesięcy
Patrz punkt 4.4

Histoplazmoza 200 mg raz na dobę
200 mg dwa razy na
dobę

8 miesięcy

Leczenie
podtrzymujące
200 mg raz na dobę Patrz uwaga o zaburzeniach
wchłaniania poniżej

u pacjentów
z AIDS
Leczenie
profilaktyczne
u pacjentów
z neutropenią

200 mg raz na dobę

1 Długość leczenia należy dostosować do odpowiedzi klinicznej. Zmniejszenia wchłaniania
u pacjentów z AIDS oraz u pacjentów z neutropenią może powodować zmniejszone stężenia
itrakonazolu we krwi i brak skuteczności. W takich przypadkach wskazane jest monitorowanie
stężenia itrakonazolu we krwi, i jeśli to konieczne zwiększenie dawki itrakonazolu do 200 mg dwa
razy na dobę.

Specjalna grupa pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami motoryki przewodu pokarmowego
Podczas stosowania produktu leczniczego w leczeniu ciężkich zakażeń grzybiczych lub w profilaktyce
zakażeń grzybiczych u pacjentów z zaburzeniami motoryki przewodu pokarmowego, należy dokładnie
kontrolować stan pacjenta, a, w miarę możliwości, rozważyć monitorowanie stężeń terapeutycznych
leku.

Dzieci i młodzież
Dane kliniczne dotyczące stosowania itrakonazolu w postaci kapsułek u dzieci i młodzieży są
ograniczone. Nie zaleca się stosowania itrakonazolu w postaci kapsułek u dzieci i młodzieży, chyba,
że stwierdzono, że spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko (patrz punkt 4.4).

Stosowanie u osób w podeszłym wieku
Dane kliniczne dotyczące stosowania itrakonazolu w postaci kapsułek u osób w podeszłym wieku
są ograniczone. Zaleca się stosowanie itrakonazolu w postaci kapsułek u tych pacjentów tylko,
jeśli stwierdzono, że spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Ogólnie, zaleca się,
by podczas wyboru dawki u osób w podeszłym wieku wziąć pod uwagę większą częstość
występowania zaburzeń czynności wątroby, nerek lub serca oraz jednoczesne występowanie
innych chorób lub stosowanie innych leków. Patrz punkt 4.4.

Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby
Dane na temat stosowania itrakonazolu w postaci doustnej u pacjentów z zaburzeniem czynności
wątroby są ograniczone. Należy zachować ostrożność, gdy lek ten jest podawany tej populacji
pacjentów (patrz punkt 5.2).

Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek
Dostępne dane na temat stosowania itrakonazolu w postaci doustnej u pacjentów z zaburzeniem
czynności nerek są ograniczone. U niektórych pacjentów z niewydolnością nerek narażenie organizmu
na itrakonazol może być mniejsze. Jeśli produkt jest stosowany w tej grupie pacjentów, należy
zachować ostrożność i rozważyć modyfikację dawki.

Sposób podawania
Itrakonazol jest przeznaczony do podawania doustnego i w celu uzyskania maksymalnego wchłaniania
musi być przyjmowany bezpośrednio po posiłku.

Kapsułki należy połykać w całości popijając małą ilością wody.

#### 4.3 Przeciwwskazania

• Ipozumax, 100 mg, kapsułki twarde jest przeciwwskazany u pacjentów z potwierdzoną
nadwrażliwością na itrakonazol lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie
#### 6.1. • Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie wielu substratów cytochromu CYP3A4
z itrakonazolem w postaci kapsułek. Zwiększone stężenie w osoczu tych leków, spowodowane
jednoczesnym ich podawaniem z itrakonazolem może nasilać lub wydłużać zarówno ich działanie
lecznicze, jak niepożądane, do takiego stopnia, że mogą wystąpić potencjalnie ciężkie zagrożenia.
Na przykład, zwiększone stężenia niektórych leków w osoczu mogą spowodować wydłużenie
odstępu QT i wystąpienie tachyarytmii komorowych, w tym zaburzeń rytmu serca typu torsade de
pointes - arytmii mogącej zagrażać życiu. Przykłady wyszczególniono w punkcie 4.5.
• Itrakonazolu nie należy podawać pacjentom z objawami zaburzenia czynności komór, takimi jak
zastoinowa niewydolność serca (ang. Congestive Heart Failure, CHF) lub z CHF stwierdzonym
w wywiadzie, z wyjątkiem leczenia zagrażających życiu lub ciężkich zakażeń. (Patrz punkt 4.4).
• Stosowanie itrakonazolu jest przeciwwskazane w ciąży (z wyjątkiem przypadków zagrożenia
życia), patrz punkt 4.6.
• Jeśli leczona itrakonazolem kobieta jest w wieku rozrodczym, powinna stosować skuteczną metodę
antykoncepcji, którą należy ją kontynuować aż do wystąpienia krwawienia miesiączkowego po
zakończeniu stosowania itrakonazolu.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Nadwrażliwość krzyżowa
Nie ma danych dotyczących występowania nadwrażliwości krzyżowej na itrakonazol i inne leki
przeciwgrzybiczne z grupy azoli. Należy zachować ostrożność przepisując itrakonazol w postaci
kapsułek pacjentom wykazującym nadwrażliwość na inne związki z grupy azoli.

Wpływ na serce
W badaniu z udziałem zdrowych ochotników, którzy otrzymywali dożylnie itrakonazol, obserwowano
przemijające bezobjawowe zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory. Ustępowało ono przed
kolejną infuzją. Kliniczne znaczenie tych wyników w odniesieniu do podawania doustnego jest
nieznane.

Wykazano, że itrakonazol ma ujemne działanie inotropowe, a w związku z podawaniem 100 mg
itrakonazolu notowano zastoinową niewydolność serca. Niewydolność serca w raportach
spontanicznych częściej zgłaszano podczas podawania całkowitej dawki dobowej 400 mg niż
mniejszych dawek dobowych, co sugeruje, że ryzyko niewydolności serca może się zwiększać wraz ze
wzrostem całkowitej dawki dobowej itrakonazolu.

Itrakonazolu nie należy stosować u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca lub zastoinową
niewydolnością serca w wywiadzie, chyba że spodziewane korzyści wyraźnie przeważają ryzyko.
Oceniając, indywidualnie dla każdego pacjenta, stosunek korzyści do ryzyka, należy wziąć pod uwagę
takie czynniki, jak: stopień ciężkości choroby stanowiącej wskazanie do stosowania leku, schemat
dawkowania (np. całkowita dawka dobowa) oraz występowanie poszczególnych czynników ryzyka
zastoinowej niewydolności serca. Do tych czynników ryzyka należą choroby serca, takie jak choroba
niedokrwienna serca, choroba zastawek serca, znacząca choroba płuc, taka jak przewlekła obturacyjna
choroba płuc, a także niewydolność nerek i inne choroby mogące powodować obrzęki. Pacjenta należy
wówczas poinformować o podmiotowych i przedmiotowych objawach zastoinowej niewydolności
serca. Leczenie tych pacjentów należy prowadzić ostrożnie. Podczas leczenia należy obserwować
szczególnie wnikliwie, czy nie występują u pacjentów objawy podmiotowe i przedmiotowe
zastoinowej niewydolności serca. W razie wystąpienia takich objawów należy przerwać stosowanie
itrakonazolu.

Antagoniści wapnia mogą działać inotropowo ujemnie; działanie to może się sumować
z inotropowo-ujemnym działaniem itrakonazolu. Ponadto itrakonazol może hamować metabolizm
tych leków. Z tych powodów należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania
itrakonazolu i antagonistów wapnia, gdyż zwiększa się ryzyko zastoinowej niewydolności serca (patrz
punkt 4.5).

Wpływ na wątrobę
Podczas leczenia itrakonazolem bardzo rzadko występowała ciężka hepatotoksyczność, w tym
przypadki ostrej niewydolności wątroby zakończonej zgonem. W większości przypadków dotyczyło
to pacjentów z występującą wcześniej chorobą wątroby, leczonych z powodu grzybic układowych,
mających inne poważne obciążenia zdrowotne i (lub) przyjmujących inne leki hepatotoksyczne.
U niektórych z tych pacjentów nie występowały oczywiste czynniki ryzyka choroby wątroby.
Niektóre z tych przypadków wystąpiły w ciągu pierwszego miesiąca leczenia, w tym kilka w ciągu
pierwszego tygodnia. U pacjentów leczonych itrakonazolem należy rozważyć monitorowanie
czynności wątroby. Lekarz powinien poinstruować pacjenta, że należy niezwłocznie zgłosić się do
lekarza, jeśli wystąpią objawy świadczące o zapaleniu wątroby, takie jak: brak łaknienia, nudności,
wymioty, uczucie zmęczenia, ból brzucha lub ciemna barwa moczu. Jeśli u pacjenta wystąpią takie
objawy, należy natychmiast przerwać stosowanie itrakonazolu oraz przeprowadzić ocenę czynności
wątroby.

Dostępne dane dotyczące doustnego stosowania itrakonazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności
wątroby są ograniczone. Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu w tej grupie
pacjentów. Zaleca się, by pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby uważnie kontrolować podczas
leczenia itrakonazolem. Decydując się na rozpoczęcie leczenia itrakonazolem jednocześnie z innymi
produktami leczniczymi, metabolizowanymi przy udziale CYP3A4, należy wziąć pod uwagę
wydłużony okresu półtrwania eliminacji obserwowany w badaniach klinicznych po jednokrotnym
podaniu itrakonazolu w postaci kapsułek u pacjentów z marskością wątroby.

U pacjentów ze zwiększoną lub nieprawidłową aktywnością enzymów wątrobowych, czynną chorobą
wątroby, a także u pacjentów, u których po zastosowaniu innych leków występowały objawy
toksycznego działania na wątrobę, nie należy stosować itrakonazolu w postaci kapsułek, chyba że
występuje ciężki lub zagrażający życiu stan, a spodziewane korzyści z leczenia przewyższają ryzyko.
Zaleca się monitorowanie czynności wątroby u pacjentów, u których wystąpiły wcześniej zaburzenia
czynności wątroby lub u których wystąpiło toksyczne działanie innych leków na wątrobę (patrz punkt
5.2).

Zmniejszona kwasowość soku żołądkowego
Wchłanianie itrakonazolu po podaniu doustnym jest słabsze, jeśli kwasowość soku żołądkowego jest
zmniejszona. U pacjentów ze zmniejszoną kwasowością soku żołądkowego wynikającą z choroby (np.
pacjenci z achlorhydrią) lub ze stosowania leków (np. pacjenci przyjmujący leki zmniejszające
kwasowość soku żołądkowego), zaleca się podawanie itrakonazolu z kwaśnymi napojami (typu „cola”
niedietetyczna). Działanie przeciwgrzybicze należy kontrolować i w razie konieczności zwiększyć
dawkę. Patrz punkt 4.5

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Dane kliniczne dotyczące stosowania itrakonazolu w postaci kapsułek u dzieci i młodzieży są
ograniczone. Nie zaleca się stosowania itrakonazolu w postaci kapsułek u dzieci i młodzieży, chyba że
możliwe korzyści przeważają ryzyko.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
Dane kliniczne dotyczące stosowania itrakonazolu w kapsułkach u pacjentów w podeszłym wieku są
ograniczone. U tych pacjentów itrakonazol można podawać tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści
przewyższają ryzyko. Ogólnie, podczas wyboru dawki u pacjenta w podeszłym wieku należy wziąć
pod uwagę zwiększoną częstość występowania zmniejszonej czynności wątroby, nerek oraz serca, jak
również choroby współistniejące oraz leczenie innymi lekami.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Dostępne dane dotyczące doustnego stosowania itrakonazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności
nerek są ograniczone. U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, ekspozycja na
itrakonazol może być mniejsza. Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu w tej
grupie pacjentów i należy rozważyć konieczność dostosowania dawki.

Utrata słuchu
U pacjentów leczonych itrakonazolem notowano przemijające lub trwałe uszkodzenie słuchu. Kilku
z tych pacjentów otrzymywało jednocześnie chinidynę, co jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.5).
Utrata słuchu zazwyczaj ustępuje po zaprzestaniu leczenia, ale może utrzymywać się u niektórych
pacjentów.

Pacjenci z osłabioną odpornością
U niektórych pacjentów z osłabioną odpornością (np. pacjenci z neutropenią, AIDS, po
przeszczepieniu narządów) może zmniejszyć się biodostępność itrakonazolu podawanego doustnie.

Pacjenci z grzybicą układową stanowiącą bezpośrednie zagrożenie życia
Z uwagi na właściwości farmakokinetyczne (patrz punkt 5.2), itrakonazolu w postaci kapsułek nie
zaleca się w początkowym leczeniu zagrażających życiu grzybic układowych.

Pacjenci chorzy na AIDS
Jeśli u pacjenta z AIDS, leczonego z powodu grzybicy układowej (jak sporotrychoza, blastomykoza,
histoplazmoza lub kryptokokoza - postać z zajęciem opon mózgowo-rdzeniowych lub bez), istnieje
ryzyko nawrotu grzybicy, należy brać pod uwagę konieczność zastosowania leczenia
podtrzymującego.

Neuropatia
Leczenie itrakonazolem postaci kapsułek należy przerwać, jeśli wystąpią objawy neuropatii, którą
można wiązać z przyjmowaniem leku.

Zaburzenia metabolizmu węglowodanów
Ten produkt leczniczy zawiera sacharozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami,
związanymi z nietolerancją fruktozy, niedoborem sacharazy-izomaltazy lub zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.

Oporność krzyżowa
Jeśli układowa kandydoza jest przypuszczalnie wywołana szczepem Candida opornym na flukonazol,
nie można zakładać, że szczep ten będzie wrażliwy na itrakonazol, a jego wrażliwość należy określić
przed rozpoczęciem leczenia itrakonazolem.

Wymienność
Nie zaleca się wymiennego stosowania itrakonazolu w kapsułkach i doustnego roztworu itrakonazolu.
Ekspozycja na itrakonazol w postaci roztworu doustnego jest większa niż w przypadku kapsułek,
nawet jeśli podawana dawka leku jest taka sama.

Możliwe interakcje
Jednoczesne stosowanie niektórych leków z itrakonazolem może skutkować zmianą skuteczności
itrakonazolu i (lub) jednocześnie podawanego leku, działaniami zagrażającymi życiu i (lub) nagłym
zgonem. Leki przeciwwskazane, są niezalecane lub zalecane do stosowania z ostrożnością
z itrakonazolem wymieniono w punkcie 4.5.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Itrakonazol jest metabolizowany głównie z udziałem cytochromu CYP3A4. Inne związki, które albo
są metabolizowane tym samym szlakiem, albo zmieniają aktywność CYP3A4, mogą wpływać na
farmakokinetykę itrakonazolu. Podobnie, itrakonazol może zmieniać farmakokinetykę innych
związków metabolizowanych tym samym szlakiem. Itrakonazol jest silnym inhibitorem CYP3A4
i glikoproteiny P. Należy zapoznać się z Charakterystyką produktu leczniczego stosowanego
jednocześnie, w celu sprawdzenia sposobu jego metabolizmu oraz ewentualnej konieczności
modyfikacji dawki.

Leki, które mogą zmniejszać stężenie itrakonazolu w osoczu
Leki zmniejszające kwasowość soku żołądkowego (np. leki zobojętniające, takie jak wodorotlenek
glinu lub zmniejszające wydzielanie kwasu, takie jak antagoniści receptora H2 i inhibitory pompy
protonowej) zaburzają wchłanianie itrakonazolu uwalnianego z kapsułek (patrz punkt 4.4). Zaleca się
zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania tych leków z itrakonazolem w postaci
kapsułek:
- Podczas jednoczesnego stosowania z lekami zmniejszającymi kwasowość soku żołądkowego
zaleca się podawanie itrakonazolu z kwaśnymi napojami (typu „cola” niedietetyczna);
- Zaleca się, by przyjmować leki zobojętniające (np. wodorotlenek glinu) co najmniej 1 godzinę
przed lub 2 godziny po zażyciu itrakonazolu w kapsułkach;
- Podczas leczenia skojarzonego zaleca się kontrolowanie działania przeciwgrzybiczego
itrakonazolu i w razie konieczności zwiększenie dawki.

Jednoczesne podawanie itrakonazolu z silnymi induktorami CYP3A4 może prowadzić do
zmniejszenia biodostępności itrakonazolu i hydroksyitrakonazolu w stopniu mogącym zmniejszyć
skuteczność itrakonazolu, np.:
- Leki przeciwbakteryjne: izoniazyd, ryfabutyna (patrz także „Leki, których stężenie w osoczu
może być zwiększane przez itrakonazol”), ryfampicyna;
- Leki przeciwpadaczkowe: karbamazepina (patrz także „Leki, których stężenie w osoczu może
być zwiększane przez itrakonazol”), fenobarbital, fenytoina;
- Leki przeciwwirusowe: efawirenz, newirapina;
- Leki roślinne: Hypericum perforatum (dziurawiec zwyczajny).

Dlatego nie zaleca się jednoczesnego podawania silnych induktorów CYP3A4 z itrakonazolem. Zaleca
się, aby nie stosować tych leków 2 tygodnie przed rozpoczęciem i w trakcie terapii itrakonazolem,
chyba że spodziewane korzyści przewyższają ryzyko zmniejszonej skuteczności itrakonazolu. Podczas
jednoczesnego stosowania zaleca się kontrolowanie działania przeciwgrzybiczego itrakonazolu
i w razie konieczności zwiększenie dawki.

Leki, które mogą zwiększać stężenie itrakonazolu w osoczu
Silne inhibitory CYP3A4 mogą zwiększać biodostępność itrakonazolu, np.
- Leki przeciwbakteryjne: cyprofloksacyna, klarytromycyna, erytromycyna;
- Leki przeciwwirusowe: darunawir wzmocniony rytonawirem, fosamprenawir wzmocniony
rytonawirem, indynawir (patrz także „Leki, których stężenie w osoczu może być zwiększane
przez itrakonazol”), rytonawir (patrz także „Leki, których stężenie w osoczu może być
zwiększane przez itrakonazol") i telaprewir.
Zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania tych leków z itrakonazolem.

Zaleca się, by dokładnie obserwować, czy u pacjentów, którzy muszą przyjmować itrakonazol
jednocześnie z silnymi inhibitorami CYP3A4, nie występują objawy przedmiotowe i podmiotowe
nasilonego lub wydłużonego działania itrakonazolu. W razie konieczności zaleca się zmniejszenie
dawki i (lub) pomiary stężeń itrakonazolu w osoczu.

Leki, których stężenie w osoczu może być zwiększane przez itrakonazol
Itrakonazol i jego główny metabolit- hydroksyitrakonazol mogą hamować metabolizm leków przez
CYP3A4 oraz hamować białko transportowe glikoproteinę P, co może skutkować zwiększeniem
w osoczu stężeń tych leków i (lub) ich czynnych metabolitów, gdy są podawane jednocześnie
z itrakonazolem. To zwiększone stężenie może nasilać lub wydłużać zarówno działania terapeutyczne,
jak i niepożądane tych leków. Stosowanie razem z itrakonazolem leków metabolizowanych przez
CYP3A4, powodujących wydłużenie odstępu QT, może być przeciwwskazane, gdyż to połączenie
może prowadzić do tachyarytmii komorowych, w tym do wystąpienia zaburzeń rytmu serca typu
torsade de pointes - arytmii mogącej zagrażać życiu.

Po zaprzestaniu leczenia stężenie itrakonazolu zmniejsza się do prawie nieoznaczalnego w ciągu 7 do
14 dni, w zależności od dawki i czasu trwania leczenia. U pacjentów z marskością wątroby lub osób
otrzymujących inhibitory CYP3A4 zmniejszanie się stężeń w osoczu może nawet przebiegać wolniej.
Jest to szczególnie ważne, gdy rozpoczyna się stosowanie leków, których metabolizm jest zaburzany
przez itrakonazol.

Leki, które wchodzą w interakcje z itrakonazolem, sklasyfikowano następująco:
• „Przeciwwskazane”: w żadnych okolicznościach nie stosować leku razem z itrakonazolem ani
przez dwa tygodnie po zaprzestaniu podawania itrakonazolu;
• „Nie zalecane”: unikać stosowania leku zarówno w trakcie, jak i przez dwa tygodnie po
zaprzestaniu podawania itrakonazolu, chyba że spodziewane korzyści przewyższają ryzyko
działań niepożądanych; jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania, zaleca się
obserwację kliniczną, czy u pacjenta nie występują objawy przedmiotowe lub podmiotowe
nasilonego lub przedłużonego działania lub działań niepożądanych leku stosowanego
w skojarzeniu oraz w razie konieczności zmniejszenie dawki lub przerwanie jego podawania;
• „Stosować z ostrożnością”: zaleca się dokładną obserwację pacjenta, gdy lek jest stosowany
razem z itrakonazolem;

W razie skojarzonego leczenia zaleca się obserwację kliniczną, czy u pacjenta nie występują objawy
przedmiotowe lub podmiotowe nasilonego lub przedłużonego działania lub działań niepożądanych
leku stosowanego w skojarzeniu oraz w razie konieczności zmniejszenie dawki lub przerwanie jego
podawania; w razie potrzeby zaleca się pomiary stężeń w osoczu.

Przykłady produktów leczniczych, których stężenia w osoczu mogą zwiększać się pod wpływem
itrakonazolu, uszeregowane według grup leków, z zaleceniem dotyczącym skojarzonego stosowania
z itrakonazolem.

Grupa leków Przeciwwskazane Niezalecane Stosować z
ostrożnością
Alfa-adrenolityki tamulozyna
Leki przeciwbólowe lewacetylmetadol
(lewometadyl),
metadon

fentanyl alfentanyl,
buprenorfina iv.
i podjęzykowo,
oksykodon, sufentanyl
Leki
przeciwarytmiczne
dyzopiramid,
dofetylid,
dronedaron,
chinidyna

digoksyna

Leki przeciwbakteryjne telitromycyna u
pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami nerek
lub wątroby

ryfabutynaa telitromycyna

Leki
przeciwzakrzepowe i
przeciwpłytkowe

dabigatran,
tikagrelor
apiksaban,
rywaroksaban
kumaryny,
cylostazol

Leki
przeciwpadaczkowe
karbamazepinaa

Leki
przeciwcukrzycowe
repaglinid,
saksagliptyna
Leki przeciwrobacze i
przeciwpierwotniakowe
halofantryna prazykwantel

Leki
przeciwhistaminowe
astemizol,
mizolastyna,
terfenadyna

ebastyna bilastyna

Leki
przeciwmigrenowe
alkaloidy sporyszu,
takie jak
dihydroergotamina,
ergometryna
(ergonowina),
ergotamina,
metyloergometryna
(metyloergonowina)

eletryptan

Leki
przeciwnowotworowe
irynotekan aksytynib,
dabrafenib,
dasatynib,
ibrutynib,
lapatynib,
nilotynib,
sunitynib,
trabektedyna

bortezomib,
busulfan,
docetaksel,
erlotynib,
gefitynib,
imatynib,
iksabepilon,
lapatynib,
ponatynib,
trymetreksat,
alkaloidy barwinka
Leki
przeciwpsychotyczne,
przeciwlękowe i
nasenne

lurazydon,
midazolam podawany
doustnie,
pimozyd,
kwetiapina,
sertyndol,
triazolam

alprazolam,
arypiprazol,
brotyzolam,
buspiron,
haloperydol,
midazolam iv.,
perospiron,
ramelteon,
rysperydon
Leki przeciwwirusowe symeprewir marawirok,
indynawirb,
rytonawirb,
sakwinawir
Beta-adrenolityki nadolol
Antagoniści wapnia beprydyl,
felodypina,
lerkanidypina,
nizoldypina

inne dihydropirydyny,
w tym werapamil

Leki działające na
układ krążenia, różne
aliskiren,
iwabradyna,
ranolazyna

syldenafil w leczeniu
nadciśnienia płucnego
bozentan,
riocyguat

Diuretyki eplerenon

Leki żołądkowojelitowe
cyzapryd,
domperydon
aprepitant

Leki
immunosupresyjne
cyklezonid,
ewerolimus,
temsyrolimus

budezonid,
cyklosporyna,
deksametazon,
flutykazon,
metyloprednizolon,
syrolimus (czyli
rapamycyna),
takrolimus

Leki zmniejszające
stężenie lipidów
atorwastatyna,
lowastatyna,
symwastatyna
Leki działające na
układ oddechowy
salmeterol

Selektywne inhibitory
zwrotnego wychwytu
serotoniny (ang.
Selective Serotonin
Reuptake Inhibitor,
SSRI),
trójpierścieniowe i inne
odpowiednie leki
przeciwdepresyjne

reboksetyna

Leki urologiczne daryfenacyna,
fezoterodyna - u
pacjentów
z umiarkowanymi lub
ciężkimi zaburzeniami
czynności nerek lub
wątroby,
solifenacyna u
pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami
czynności nerek lub
umiarkowanymi lub
ciężkimi zaburzeniami
czynności wątroby

fezoterodyna,
imidafenacyna,
oksybutynina,
syldenafil w leczeniu
zaburzeń erekcji,
solifenacyna,
tadalafil,
tolterodyna

Inne leki kolchicyna
u pacjentów
z zaburzeniami
czynności nerek lub
wątroby

kolchicyna,
koniwapta
alitretynoina (postać
doustna),
cynakalcet,
mozawaptan,
tolwaptan
a Patrz również: Leki, które mogą zmniejszać stężenie itrakonazolu w osoczu
b Patrz również: Leki, które mogą zwiększać stężenie itrakonazolu w osoczu

Leki, których stężenie w osoczu może zmniejszać itrakonazol
Jednoczesne podawanie itrakonazolu z niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym, meloksykamem,
może zmniejszać jego stężenie w osoczu. Zaleca się ostrożne stosowanie meloksykamu w skojarzeniu
z itrakonazolem oraz monitorowanie działania tych leków i działań niepożądanych. Gdy meloksykam
jest podawany razem z itrakonazolem, zaleca się zmodyfikowanie jego dawki w razie konieczności.

Dzieci i młodzież
Badania interakcji przeprowadzano tylko o osób dorosłych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Itrakonazolu nie należy stosować w czasie ciąży, z wyjątkiem stanów zagrażających życiu, w których
możliwa korzyść dla matki przewyższa ryzyko uszkodzenia płodu (patrz punkt 4.3).

Badania na zwierzętach nie wykazały toksycznego wpływu itrakonazolu na reprodukcję (patrz punkt
5.3).

Dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania itrakonazolu w czasie ciąży. Po
wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano przypadki wystąpienia wad wrodzonych. Obejmowały one
deformacje w obrębie szkieletu, dróg moczowo-płciowych, układu sercowo-naczyniowego i narządu
wzroku, a także aberracje chromosomalne i wielorakie wady rozwojowe. Związek przyczynowy
pomiędzy wystąpieniem wad a stosowaniem itrakonazolu nie został ustalony.

Dane epidemiologiczne dotyczące stosowania itrakonazolu w pierwszym trymestrze ciąży – głównie
u pacjentek leczonych krótkotrwale z powodu kandydozy pochwy i sromu – nie wykazały
zwiększonego ryzyka wad rozwojowych w porównaniu z osobami z grupy kontrolnej nienarażonymi
na działanie znanych substancji teratogennych.

Kobiety w wieku rozrodczym
Jeśli kobieta wieku rozrodczym przyjmuje itrakonazol, powinna stosować antykoncepcję. Skuteczną
antykoncepcję należy stosować do czasu wystąpienia miesiączki po zakończeniu leczenia
itrakonazolem.

Karmienie piersią
Bardzo mała ilości itrakonazolu przenika do mleka kobiecego. Podczas karmienia piersią należy
rozważyć oczekiwane korzyści ze stosowania kapsułek itrakonazolu w stosunku do ryzyka.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, pacjentka nie powinna karmić piersią.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn. Podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn należy wziąć pod
uwagę możliwość wystąpienia takich działań niepożądanych, jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia
i utrata słuchu (patrz punkt 4.8).

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane po podaniu itrakonazolu w postaci kapsułek,
zidentyfikowane podczas badań klinicznych i (lub) zgłoszeń spontanicznych były to ból głowy, ból
brzucha oraz nudności. Najpoważniejszymi działaniami niepożądanymi były ciężkie reakcje
alergiczne, niewydolność serca i (lub) zastoinowa niewydolność serca i (lub) obrzęk płuc, zapalenie
trzustki, ciężka hepatotoksyczność (w tym kilka przypadków ostrej niewydolności wątroby
zakończonej zgonem) i ciężkie reakcje skórne. Częstość występowania oraz inne zaobserwowane
działania niepożądane – patrz tabelaryczne zestawienie poniżej. Dodatkowe informacje dotyczące
innych ciężkich działań niepożądanych – patrz punkt 4.4.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Działania niepożądane podane w tabeli poniżej odnoszą się do otwartych badań klinicznych i badań
z podwójnie ślepą próbą, w których stosowano itrakonazol w postaci kapsułek u 8499 pacjentów
leczonych z powodu grzybicy skóry lub grzybicy paznokci. W tabeli podano także działania
niepożądane zgłaszane spontanicznie.

W tabeli poniżej zamieszczono działania niepożądane leku według klasyfikacji układów i narządów.
W obrębie każdego układu i narządu objawy niepożądane leku są przedstawione według częstości,
zgodnie z następującą konwencją:
bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko
(≥1/10 000 do <1/1 000) bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).

Działania niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często Zapalenie zatok, zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie
błony śluzowej nosa

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadko Leukopenia

Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często Nadwrażliwość*
Rzadko Reakcja anafilaktyczna, obrzęk naczynioruchowy, objawy choroby
posurowiczej

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Rzadko Hipertriglycerydemia

Zaburzenia układu nerwowego
Często Ból głowy
Rzadko Niedoczulica, parestezje, zaburzenia smaku

Zaburzenia oka
Rzadko Zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie i zamazane
widzenie)

Zaburzenia ucha i błędnika
Rzadko Szumy uszne, przemijająca lub całkowita utrata słuchu*

Zaburzenia serca
Rzadko Zastoinowa niewydolność serca*

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Rzadko Duszność

Zaburzenia żołądka i jelit
Często Ból brzucha, nudności
Niezbyt często Wymioty, biegunka, zaparcie, niestrawność, wzdęcia
Rzadko Zapalenie trzustki

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Niezbyt często Zaburzenia czynności wątroby
Rzadko Ciężka hepatotoksyczność (w tym przypadki ostrej niewydolności
wątroby zakończone zgonem)*, hiperbilirubinemia

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często Świąd, wysypka, pokrzywka

Rzadko Toksyczna nekroliza naskórka (ang. Toxic Epidermal Necrolysis,
TEN), zespół Stevensa-Johnsona, ostra uogólniona osutka krostkowa
(ang. Acute Generalised Exhanthematous Pustulosis, AGEP), rumień
wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry, leukocytoklastyczne
zapalenie naczyń, łysienie, nadwrażliwość na światło

Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Rzadko Częstomocz

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często Zaburzenia miesiączkowania
Rzadko Zaburzenia erekcji

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Rzadko Obrzęk

Badania laboratoryjne
Rzadko Zwiększone stężenie fosfokinazy kreatynowej
*patrz punkt 4.4

Opis wybranych działań niepożądanych

Poniżej podana lista działań niepożądanych związanych z itrakonazolem obejmuje przypadki zgłoszone
podczas badań klinicznych itrakonazolu w postaci roztworu doustnego i itrakonazolu podawanego
dożylnie, poza działaniem „Zakażenie w miejscu podania leku”, które jest swoiste dla drogi podania
w iniekcji.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego: granulocytopenia, małopłytkowość;
Zaburzenia układu immunologicznego: reakcja rzekomoanafilaktyczna;
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: hiperglikemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia;
Zaburzenia psychiczne: dezorientacja;
Zaburzenia układu nerwowego: neuropatia obwodowa (patrz punkt 4.4.), zawroty głowy, senność,
drżenie;
Zaburzenia serca: niewydolność serca, niewydolność lewokomorowa, tachykardia;
Zaburzenia naczyniowe: nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze;
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: obrzęk płuc, bezgłos, kaszel;
Zaburzenia żołądka i jelit: zaburzenia żołądkowo-jelitowe;
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: niewydolność wątroby (patrz punkt 4.4.), zapalenie wątroby,
żółtaczka;
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka rumieniowa, nadmierne pocenie się;
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: ból mięśni, ból stawów;
Zaburzenia nerek i dróg moczowych: zaburzenie czynności nerek, nietrzymanie moczu;
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: obrzęk uogólniony, obrzęk twarzy, ból w klatce
piersiowej, gorączka, ból, uczucie zmęczenia, dreszcze;
Badania laboratoryjne: zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie aktywności
aminotransferazy asparginowej, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej we krwi, zwiększenie
stężenia dehydrogenazy mleczanowej we krwi, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenia
Gamma-glutamylotransferazy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, nieprawidłowe wyniki
badania moczu.

Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo stosowania itrakonazolu w postaci kapsułek oceniono u 165 pacjentów w wieku 1 do 17
lat, biorących udział w 14 badaniach klinicznych (4 badania z kontrolą placebo i z podwójnie ślepą próbą,
9 badań otwartych oraz 1 badanie obejmujące fazę otwartą z następującą po niej fazą podwójnie ślepej

próby). Pacjenci z tej grupy otrzymali co najmniej jedną dawkę itrakonazolu w postaci kapsułek
w leczeniu zakażeń grzybiczych i dostarczyli danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania.

Na podstawie uzyskanych z tych badań klinicznych łącznych danych dotyczących bezpieczeństwa
stosowania, najczęściej odnotowanymi działaniami niepożądanymi u dzieci i młodzieży były: ból głowy
(3,0%), wymioty (3,0%), ból brzucha (2,4%), biegunka (2,4%), zaburzenia czynności wątroby (1,2%),
niedociśnienie tętnicze (1,2%), nudności (1,2%) oraz pokrzywka (1,2%). Charakter działań
niepożądanych jest zasadniczo podobny u dzieci i młodzieży oraz u pacjentów dorosłych, jednak częstość
występowania u dzieci i młodzieży jest większa.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy przedmiotowe i podmiotowe
Zasadniczo działania niepożądane stwierdzane po przedawkowaniu są zbieżne z działaniami
niepożądanymi podczas stosowania itrakonazolu (patrz punkt 4.8).

Leczenie
W razie przedawkowania należy zastosować środki podtrzymujące czynności życiowe. Można podać
węgiel aktywowany, jeśli metoda ta zostanie uznana za odpowiednią.

Usunięcie itrakonazolu metodą hemodializy jest niemożliwe.
Nie ma swoistego antidotum.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwgrzybicze do stosowania ogólnego, pochodne triazolu.
Kod ATC: J02A C02

Mechanizm działania
Itrakonazol hamuje 14α-demetylazę grzyba, co wywołuje niedobór ergosterolu i zaburzenia syntezy
ściany komórkowej grzyba.

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne
Związek między farmakokinetyką i farmakodynamiką itrakonazolu, a także ogólnie − triazoli, jest
słabo poznany i złożony z powodu niedostatecznego poznania farmakokinetyki leków
przeciwgrzybiczych.

Mechanizmy oporności

Wydaje się, że oporność grzybów na azole rozwija się powoli i często jest wynikiem kilku mutacji
genetycznych. Do opisanych mechanizmów należą:
• nadmierna ekspresja ERG11, genu, który koduje 14-alfa-demetylazę (enzym docelowy)
• mutacje punktowe w ERG11, które prowadzą do zwiększonego powinowactwa 14-alfademetylazy do itrakonazolu
• nadmierna ekspresja nośnika leku, powodująca zwiększony wypływ itrakonazolu z komórek
grzyba (tj. usunięcie itrakonazolu z docelowego miejsca jego działania)
• oporność krzyżowa. Oporność krzyżowa wśród substancji azolowych obserwowano w obrębie
rodzaju Candida, lecz oporność jednej substancji z tej grupy niekoniecznie oznacza oporność na
inne azole.

Wartości graniczne
Stężenia graniczne, określające wrażliwość grzybów na itrakonazol, nie zostały jeszcze ustalone
metodami EUCAST.

Metodami CLSI ustalono jedynie stężenia graniczne określające wrażliwość gatunków Candida
wywołujących powierzchowne zakażenia grzybicze. Stężenia graniczne wg CLSI są następujące:
wrażliwe ≤0,125 μg/mL, wrażliwe zależne od dawki 0,25-0,5 μg/mL i oporne ≥1 μg/mL. Nie ustalono
jeszcze punktów granicznych dla grzybów nitkowatych.

Częstość występowanie nabytej oporności niektórych gatunków może być różna w zależności od
rejonu geograficznego i czasu, dlatego pożądane są lokalne informacje na temat oporności,
szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. Jeżeli to konieczne, należy poradzić się eksperta,
szczególnie wtedy, gdy ze względu na lokalne rozpowszechnienie oporności przydatność leku co
najmniej w niektórych zakażeniach może budzić wątpliwość.

Wrażliwość in vitro grzybów na itrakonazol zależy od wielkości inokulum, temperatury inkubacji,
fazy wzrostu grzybów i rodzaju użytej pożywki. Z tych względów minimalne stężenie hamujące
itrakonazolu może być znacznie zróżnicowane. Wrażliwość przedstawiona w tabeli poniżej jest oparta
na wartości MIC90 <1 mg itrakonazolu/L. Nie ma korelacji pomiędzy wrażliwością in vitro
a skutecznością kliniczną.

Gatunki zwykle wrażliwe
Aspergillus spp. 2
Blastomyces dermatitidis 1
Candida albicans
Candida parapsilosis
Cladosporium spp.
Coccidioides immitis 1
Cryptococcus neoformans
Epidermophyton floccosum
Fonsecaea spp. 1
Geotrichum spp.
Histoplasma spp.
Malassezia (dawniej Pityrosporum) spp.
Microsporum spp.
Paracoccidioides brasiliensis 1
Penicillium marneffei 1
Pseudallescheria boydii
Sporothrix schenckii
Trichophyton spp.
Trichosporon spp.
Gatunki, w których może wystąpić problemem oporności nabytej
Candida glabrata 3

Candida krusei
Candida tropicalis 3
Gatunki o oporności naturalnej
Absidia spp.
Fusarium spp.
Mucor spp.
Rhizomucor spp.
Rhizopus spp.
Scedosporium proliferans
Scopulariopsis spp.
1 Te organizmy mogą występować u pacjentów, którzy powrócili z podróży poza Europę.
2 Opisywano oporne na itrakonazol szczepy Aspergillus fumigatus.
3 Naturalna pośrednia wrażliwość.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Ogólna charakterystyka farmakokinetyczna
Maksymalne stężenie w osoczu występuje w ciągu 2 do 5 godzin po podaniu doustnym.
Farmakokinetyka itrakonazolu ma przebieg nieliniowy i w konsekwencji kumuluje się w osoczu po
wielokrotnym podaniu. Stan stacjonarny jest osiągany zwykle w ciągu około15 dni, z wartościami
Cmax wynoszącymi 0,5 μg/mL, 1,1 μg/mL i 2,0 μg/mL po doustnym podaniu dawek odpowiednio
100 mg raz na dobę, 200 mg raz na dobę i 200 mg dwa razy na dobę. Końcowy okres półtrwania
itrakonazolu zasadniczo mieści się w przedziale od 16 do 28 godzin po podaniu pojedynczej dawki i
zwiększa się do 34-42 godzin po podaniu dawek wielokrotnych.
Po przerwaniu stosowania leku, w ciągu 7 do 14 dni, stężenie itrakonazolu w osoczu zmniejsza się do
wartości prawie niewykrywalnych, w zależności od dawki i czasu trwania leczenia. Średni całkowity
klirens osoczowy itrakonazolu po podaniu dożylnym wynosi 278 mL/min. Podczas podawania dużych
dawek klirens itrakonazolu zmniejsza się z powodu mechanizmu wysycenia metabolizmu
wątrobowego.

Wchłanianie
Itrakonazol szybko się wchłania po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu
niezmienionego leku występuje w ciągu 2 do 5 godzin po podaniu dawki doustnej. Obserwowana
bezwzględna biodostępność itrakonazolu wynosi około 55%. Biodostępność po podaniu doustnym jest
maksymalna, gdy kapsułki podaje się bezpośrednio po pełnym posiłku.
Wchłanianie itrakonazolu w kapsułkach jest zmniejszone u pacjentów ze zmniejszoną kwaśnością
soku żołądkowego, tj. u pacjentów przyjmujących produkty lecznicze zmniejszające wydzielanie
kwasu żołądkowego (np. antagoniści receptora H2, inhibitory pompy protonowej) oraz u pacjentów
z achlorhydrią wywołaną przez niektóre choroby (patrz punkt 4.4 i 4.5). U tych pacjentów obserwuje
się zwiększone wchłanianie itrakonazolu po podaniu na czczo, jeśli itrakonazol podawany jest
z kwaśnym napojem (np. typu „cola” niedietetyczna). W przypadku, gdy itrakonazol podawano
w pojedynczej dawce 200 mg, na czczo, z napojem typu „cola” niedietetyczna, po wcześniejszym
leczeniu ranitydyną, antagonistą receptora H2, wchłanianie itrakonazolu było porównywalne
z wchłanianiem itrakonazolu po podaniu samego itrakonazolu. (patrz punkt 4.5).
Ekspozycja na itrakonazol w postaci kapsułki jest mniejsza niż ekspozycja na itrakonazol w postaci
roztworu doustnego po podaniu takiej samej dawki (patrz punkt 4.4).

Dystrybucja
Większość (99,8%) itrakonazolu w osoczu jest związana z białkami, głównie z albuminą jako główny
składnik wiążący (99,6% hydroksymetabolitu). Wykazuje również znaczące powinowactwo do
lipidów. Tylko 0,2% itrakonazolu w osoczu występuje w postaci niezwiązanej. Pozorna objętość
dystrybucji itrakonazolu w organizmie jest wysoka (>700 L), co świadczy o intensywnym przenikaniu
do tkanek: stężenia w płucach, nerkach, wątrobie, kościach, śledzionie i mięśniach były dwa do trzech
razy większe niż stężenie w osoczu, a wychwyt itrakonazolu przez tkanki zrogowaciałe, szczególnie

przez skórę, jest do 4-krotnie większy niż przez osocze. Stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym są
mniejsze, ale wykazano skuteczność itrakonazolu w przypadku zakażeń płynu mózgowo-rdzeniowego.

Metabolizm
Itrakonazol jest intensywnie metabolizowany w wątrobie do wielu metabolitów. Badania in vitro
wykazały, że cytochrom CYP3A4 jest głównym układem enzymatycznym biorącym udział
w metabolizmie itrakonazolu. Głównym metabolitem jest hydroksyitrakonazol, wykazujący
porównywalne do itrakonazolu działanie przeciwgrzybicze in vitro. Stężenie tego metabolitu w osoczu
jest około dwukrotnie większe niż stężenie itrakonazolu.

Eliminacja
Itrakonazol jest wydalany w postaci nieczynnych metabolitów: z moczem (35%) i z kałem (54%)
w ciągu tygodnia po podaniu roztworu doustnego. Wydalanie itrakonazolu i jego czynnego metabolitu
- hydroksyitrakonazolu przez nerki stanowi mniej niż 1% dawki dożylnej. Po doustnym podaniu
dawki z substancją czynną znakowaną promieniotwórczo stwierdzono, że wydalanie leku z kałem
w postaci niezmienionej wynosi od 3 do 18% dawki.

Szczególne grupy pacjentów

Niewydolność wątroby:
Itrakonazol metabolizowany jest głównie w wątrobie. Przeprowadzono badanie farmakokinetyki po
podaniu pojedynczej dawki 100 mg itrakonazolu (jedna kapsułka 100 mg) przeprowadzono
u 6 zdrowych osób i 12 osób z marskością wątroby. Statystycznie istotne zmniejszenie średniej
wartości Cmax (47%) i dwukrotne zwiększenie okresu półtrwania (37 ± 17 w porównaniu z 16 ± 5
godzin) itrakonazolu obserwowano u osób z marskością wątroby w porównaniu ze zdrowymi
osobami. Jednakże całkowite narażenie na działanie itrakonazolu, obliczone na podstawie wartości
AUC, było podobne u pacjentów z marskością wątroby i u osób zdrowych.
Brak danych na temat długotrwałego stosowania itrakonazolu u pacjentów z marskością wątroby.
(Patrz punkty 4.2 „Dawkowanie i sposób podawania” oraz 4.4 „Specjalne ostrzeżenia i środki
ostrożności dotyczące stosowania”).

Niewydolność nerek:
Dostępne dane dotyczące doustnego stosowania itrakonazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności
nerek są ograniczone. Badanie farmakokinetyczne z zastosowaniem pojedynczej dawki 200 mg
itrakonazolu (4 kapsułki po 50 mg) zostało przeprowadzone z udziałem 3 grup pacjentów
z niewydolnością nerek (mocznica: n=7; hemodializa: n=7 i ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa:
n=5). U pacjentów z mocznicą ze średnią wartością klirensu kreatyniny wynoszącą
13 ml/min × 1,73 m2, ogólny wpływ na organizm określony na podstawie AUC, był nieznacznie
zmniejszony w porównaniu z prawidłowymi parametrami populacyjnymi. Badanie to nie wykazało
żadnego znamiennego wpływu hemodializy lub ciągłej ambulatoryjnej dializy otrzewnowej na
farmakokinetykę itrakonazolu (Tmax, Cmax i AUC0-8 h). Profile zależności stężenia w osoczu od czasu
wykazały duże zróżnicowanie międzyosobnicze we wszystkich trzech grupach.

Po podaniu pojedynczej dawki dożylnej, średnie końcowe okresy półtrwania itrakonazolu u pacjentów
z lekkimi (określonymi w tym badaniu jako CrCl 50-79 ml/min), umiarkowanymi (określonymi w tym
badaniu jako CrCl 20-49 ml/min) i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (określonymi w tym
badaniu jako CrCl <20ml/min) były podobne do średnich końcowych okresów półtrwania
itrakonazolu u zdrowych osób (zakres średnich 42-49 godzin vs 48 godzin, odpowiednio u pacjentów
z zaburzeniami czynności nerek i u zdrowych osób). Całkowite narażenie organizmu na itrakonazol,
określone na podstawie AUC, było mniejsze u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami
czynności nerek, odpowiednio o około 30% i 40%, w porównaniu z osobami z prawidłową czynnością
nerek.

Brak dostępnych danych dotyczących długotrwałego stosowania itrakonazolu u pacjentów
z zaburzeniami czynności nerek. Dializa nie wykazała żadnego wpływu na okres półtrwania ani na

klirens itrakonazolu lub hydroksyitrakonazolu. (Patrz punkty 4.2 „Dawkowanie i sposób podawania”
i 4.4 „Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Dzieci i młodzież
Dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące stosowania itrakonazolu w populacji dzieci i młodzieży
są ograniczone. Badania kliniczne farmakokinetyki, z udziałem dzieci i młodzieży w wieku od
5 miesięcy do 17 lat, przeprowadzono z użyciem itrakonazolu w postaci kapsułek, roztworu doustnego
i w postaci do podawania dożylnego. Poszczególne dawki itrakonazolu w postaci kapsułek i roztworu
doustnego wynosiły od 1,5 do 12,6 mg/kg mc./dobę, podawano raz lub dwa razy na dobę. Itrakonazol
w postaci dożylnej w dawce 2,5 mg/kg mc. podawanej w jednorazowej infuzji dożylnej lub w dawce
2,5 mg/kg mc. podawanej w infuzji raz lub dwa razy na dobę. Jeśli taką samą dawkę dobową,
podawano dwa razy na dobę lub raz na dobę, skoki stężeń były porównywalne do występujących po
podaniu pojedynczej dawki dobowej u dorosłych. Wartość AUC itrakonazolu i całkowity klirens
w odniesieniu do masy ciała nie zależały od wieku. Odnotowano natomiast słaby związek pomiędzy
wiekiem a objętością dystrybucji itrakonazolu, Cmax i końcowym stopniem eliminacji. Pozorny klirens
itrakonazolu i objętość dystrybucji wydawały się być zależne od masy ciała.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Niekliniczne dane na temat itrakonazolu nie ujawniły toksyczności genowej, pierwotnej
karcinogenności ani zaburzeń płodności. Podczas podawania w dużych dawkach obserwowano wpływ
na korę nadnerczy, wątrobę i jednojądrowy układ fagocytarny, lecz wydaje się, że ma to mały związek
z proponowanym zastosowaniem klinicznym. Stwierdzono, że itrakonazol wykazuje zależne od dawki
zwiększanie się toksyczności dla matek, embriotoksyczność i teratogenność u szczurów i myszy po
podaniu w dużych dawkach. Ogólną mniejszą gęstość mineralna kości obserwowano u młodych psów
po długotrwałym podawaniu itrakonazolu, a u szczurów obserwowano zmniejszoną aktywność płytki
kostnej, zmniejszenie grubości strefy spoistej dużych kości i zwiększoną łamliwość kości.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Zawartość kapsułki
Kulki cukrowe (skrobia kukurydziana i sacharoza)
Poloksamer 188
Hypromeloza 6 cP
Otoczka kapsułki
Żelatyna
Indygotyna (E 132)
Żółcień chinolinowa (E 104)
Tytanu dwutlenek (E 171)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy

#### 6.3 Okres ważności

3 lata.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry Aluminium/Aluminium, w tekturowym pudełku.

Opakowania po 4, 6, 7, 14, 15 16, 18, 28, 30, 32, 60 i 100 kapsułek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego
do stosowania

Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

+pharma arzneimittel gmbh
Hafnerstraße 211
8054 Graz
Austria

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 25.06.2014
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 03.12.2014

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 06.10.2023 r.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.