# Posaconazole Aurovitas

> Pozakonazol · 40 mg/ml · Zawiesina doustna

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Posaconazole Aurovitas
- **Nazwa powszechna:** Posaconazolum
- **Substancja czynna:** [Pozakonazol](https://apteka.online/odpowiedniki/posaconazolum)
- **Moc:** 40 mg/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Zawiesina doustna
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rpz
- **Kod ATC:** J02AC04
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 27437
- **Podmiot odpowiedzialny:** Aurovitas Pharma Polska Sp. z o.o.
- **Producent:** APL Swift Services \(Malta\) Ltd.
Arrow Generiques
Generis Farmacêutica, S.A.,, Malta
Francja
Portugalia
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwgrzybicze-do-stosowania-ogolnego/posaconazole-aurovitas-zaw-doustna-40-mg-ml-aurovitas
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwgrzybicze-do-stosowania-ogolnego/posaconazole-aurovitas-zaw-doustna-40-mg-ml-aurovitas.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/42884/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/42884/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 butelka 105 ml | 5909991500115 | Rpz | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Posaconazole Aurovitas i w jakim celu się go stosuje?
Lek Posaconazole Aurovitas zawiera substancję czynną o nazwie pozakonazol, która należy do grupy
leków przeciwgrzybiczych. Lek ten stosowany jest w zapobieganiu i leczeniu wielu rodzajów zakażeń
wywołanych przez grzyby.

Lek ten działa przez zabicie lub zahamowanie wzrostu niektórych rodzajów grzybów, które mogą
powodować zakażenia u ludzi.

Lek Posaconazole Aurovitas może być stosowany u dorosłych w leczeniu wymienionych niżej
zakażeń grzybiczych, kiedy inne leki przeciwgrzybicze nie działają lub nie mogą być dłużej
przyjmowane:
• zakażeń wywołanych przez gatunki grzybów z rodzaju Aspergillus, jeśli nie uzyskano poprawy
po leczeniu lekami przeciwgrzybiczymi amfoterycyną B lub itrakonazolem, lub konieczne było
zaprzestanie przyjmowania tych leków;
• zakażeń wywołanych przez grzyby należące do rodzaju Fusarium, jeśli nie uzyskano poprawy
po leczeniu amfoterycyną B lub konieczne było zaprzestanie przyjmowania amfoterycyny B;
• zakażeń grzybami powodującymi rozwój takich chorób, jak chromoblastomykoza i
maduromykoza (mycetoma), jeśli nie uzyskano poprawy po leczeniu itrakonazolem lub
konieczne było zaprzestanie przyjmowania itrakonazolu;
• zakażeń wywołanych przez grzyby należące do rodzaju Coccidioides, jeśli nie uzyskano
poprawy po leczeniu amfoterycyną B, itrakonazolem lub flukonazolem, albo konieczne było
zaprzestanie przyjmowania tych leków;
• nieleczonych wcześniej zakażeń jamy ustnej i gardła (znanych jako „pleśniawki”),
spowodowanych przez grzyby zwane Candida.

Lek ten może być również stosowany profilaktycznie w celu zapobiegania zakażeniom grzybiczym u
dorosłych, u których istnieje wysokie ryzyko rozwoju takich zakażeń, np.:

• u pacjentów, u których układ odpornościowy jest osłabiony w wyniku chemioterapii stosowanej
z powodu „ostrej białaczki szpikowej” (ang. acute myelogenous leukaemia, AML) lub „zespołu
mielodysplastycznego” (ang. myelodysplastic syndromes, MDS);
• u pacjentów stosujących „wysokodawkową terapię immunosupresyjną po przeszczepieniu
komórek krwiotwórczych szpiku” (ang. hematopoietic stem cell transplant, HSCT).

### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Posaconazole Aurovitas

Kiedy nie przyjmować leku Posaconazole Aurovitas
• jeśli pacjent ma uczulenie na pozakonazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
• jeśli pacjent przyjmuje terfenadynę, astemizol, cyzapryd, pimozyd, halofantrynę, chinidynę,
jakiekolwiek leki zawierające „alkaloidy sporyszu”, takie jak ergotamina lub
dihydroergotamina, albo „statyny” takie jak symwastatyna, atorwastatyna lub lowastatyna;
• jeśli pacjent rozpoczął leczenie wenetoklaksem lub dawkowanie wenetoklaksu jest powoli
zwiększane w ramach terapii przewlekłej białaczki limfocytowej (ang. chronic lymphocytic
leukaemia, CLL).

Nie należy stosować leku Posaconazole Aurovitas, jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy
pacjenta. W razie wątpliwości przed zastosowaniem leku Posaconazole Aurovitas, należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

Więcej informacji na ten temat, w tym informacje dotyczące innych leków mogących wchodzić w
interakcje z lekiem Posaconazole Aurovitas, podano niżej w punkcie „Lek Posaconazole Aurovitas a
inne leki”.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Posaconazole Aurovitas należy omówić to z lekarzem,
farmaceutą lub pielęgniarką:
• jeśli u pacjenta wystąpiła reakcja alergiczna na inny lek przeciwgrzybiczy, taki jak ketokonazol,
flukonazol, itrakonazol lub worykonazol.
• jeśli u pacjenta występują obecnie lub występowały w przeszłości schorzenia wątroby. W
trakcie przyjmowania tego leku może być konieczne wykonywanie badań krwi.
• jeśli u pacjenta występuje ciężka biegunka lub silne wymioty, które mogą osłabić skuteczność
działania tego leku.
• jeśli u pacjenta w zapisie EKG stwierdza się zaburzenia rytmu serca, które wskazują na
wydłużenie odstępu QTc.
• jeśli u pacjenta rozpoznano osłabienie mięśnia sercowego lub niewydolność serca.
• jeśli u pacjenta stwierdzono znaczne spowolnienie akcji serca.
• jeśli u pacjenta występują zaburzenia rytmu serca.
• jeśli u pacjenta występują nieprawidłowe zmiany poziomu potasu, magnezu lub wapnia we
krwi.
• jeśli pacjent przyjmuje winkrystynę, winblastynę i inne „alkaloidy barwinka” (leki stosowane w
leczeniu nowotworu).
• jeśli pacjent przyjmuje wenetoklaks (lek stosowany w leczeniu nowotworu).

Podczas leczenia należy unikać ekspozycji na słońce. Ważne jest, aby zakrywać odsłonięte na słońce
obszary skóry odzieżą ochronną i stosować krem przeciwsłoneczny o wysokim współczynniku
ochrony przeciwsłonecznej (ang. Sun Protection Factor, SPF), ponieważ może wystąpić zwiększona
wrażliwość skóry na promienie słoneczne UV (ang. Ultraviolet).

Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta (oraz w razie wątpliwości), przed
przyjęciem leku Posaconazole Aurovitas należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

Jeśli podczas przyjmowania leku Posaconazole Aurovitas wystąpi ciężka biegunka lub silne wymioty,
należy natychmiast zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki ze względu na możliwość
osłabienia działania leku. Więcej informacji na ten temat podano w punkcie 4.

Dzieci
Leku Posaconazole Aurovitas nie należy stosować u dzieci i młodzieży (w wieku 17 lat i młodszych).

Lek Posaconazole Aurovitas a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Nie należy stosować leku Posaconazole Aurovitas, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z
następujących leków:
• terfenadynę (stosowaną w leczeniu alergii)
• astemizol (stosowany w leczeniu alergii)
• cyzapryd (stosowany w leczeniu dolegliwości żołądkowych)
• pimozyd (stosowany w leczeniu objawów zespołu Tourett’a i chorób psychicznych)
• halofantrynę (stosowaną w leczeniu malarii)
• chinidynę (stosowaną w leczeniu zaburzeń rytmu serca).

Lek Posaconazole Aurovitas może spowodować zwiększenie stężenia tych leków we krwi i w
konsekwencji poważne zmiany rytmu serca:
• jakiekolwiek leki zawierające alkaloidy sporyszu, takie jak ergotamina lub dihydroergotamina,
stosowane w leczeniu migrenowych bólów głowy. Lek Posaconazole Aurovitas może
spowodować zwiększenie poziomu tych leków we krwi, co może prowadzić do znacznego
ograniczenia dopływu krwi do palców dłoni lub stóp i w konsekwencji ich uszkodzenia.
• statyn, takich jak symwastatyna, atorwastatyna lub lowastatyna, stosowanych w celu obniżenia
wysokiego poziomu cholesterolu.
• wenetoklaks stosowany na początku leczenia pewnego rodzaju nowotworu zwanego przewlekłą
białaczką limfocytową (CLL).

Nie należy stosować leku Posaconazole Aurovitas, jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy
pacjenta. W razie wątpliwości przed zastosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.

Inne leki
Należy zapoznać się z powyższą listą leków, których nie wolno stosować w czasie leczenia lekiem
Posaconazole Aurovitas. Poza lekami wymienionymi powyżej są inne leki, których stosowanie wiąże
się z ryzykiem wystąpienia zaburzeń rytmu serca. Ryzyko to może być większe, gdy stosuje się je z
lekiem Posaconazole Aurovitas. Należy się upewnić, że lekarz prowadzący został poinformowany o
wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta (wydawanych na receptę i bez recepty).

Niektóre leki mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych leku Posaconazole
Aurovitas poprzez zwiększenie stężenia leku Posaconazole Aurovitas we krwi.

Następujące leki mogą spowodować obniżenie poziomu leku Posaconazole Aurovitas we krwi i w ten
sposób zmniejszyć skuteczność leku Posaconazole Aurovitas:
• ryfabutyna i ryfampicyna (stosowane w leczeniu pewnych zakażeń). Osoby przyjmujące
ryfabutynę powinny wykonać badania krwi i zwracać uwagę na możliwe działania niepożądane
ryfabutyny.
• fenytoina, karbamazepina, fenobarbital lub prymidon (stosowane w leczeniu lub profilaktyce
napadów drgawkowych).
• efawirenz i fosamprenawir stosowane w leczeniu zakażenia HIV.

• flukloksacylina (antybiotyk stosowany w zapobieganiu zakażeniom bakteryjnym).
• leki stosowane w celu zmniejszenia wydzielania kwasu w żołądku, takie jak: cymetydyna i
ranitydyna lub omeprazol i podobne leki zwane inhibitorami pompy protonowej.

Lek Posaconazole Aurovitas może prawdopodobnie zwiększać ryzyko wystąpienia działań
niepożądanych niektórych leków poprzez zwiększenie stężenia tych leków we krwi. Do tych leków
należy zaliczyć:
• winkrystynę, winblastynę i inne alkaloidy barwinka (stosowane w leczeniu nowotworu)
• wenetoklaks (stosowany w leczeniu nowotworu)
• cyklosporynę (stosowaną podczas operacji przeszczepienia narządu lub po niej)
• takrolimus i syrolimus (stosowane podczas operacji przeszczepienia narządu lub po niej)
• ryfabutynę (stosowaną w leczeniu pewnych zakażeń)
• leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV zwane inhibitorami proteazy (w tym lopinawir i
atazanawir przyjmowane jednocześnie z rytonawirem)
• midazolam, triazolam, alprazolam lub inne benzodiazepiny (stosowane jako leki uspokajające
lub rozluźniające mięśnie)
• diltiazem, werapamil, nifedypinę, nisoldypinę lub inne blokery kanału wapniowego (stosowane
w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi)
• digoksynę (stosowaną w leczeniu niewydolności serca)
• glipizyd lub inne pochodne sulfonylomocznika (stosowane w celu obniżenia wysokiego
poziomu cukru we krwi)
• kwas all-trans-retynowy (ang. all-trans retinoic acid, ATRA), zwany także tretynoiną
(stosowany w leczeniu pewnych nowotworów krwi).

Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta (oraz w razie wątpliwości), przed
zastosowaniem leku Posaconazole Aurovitas należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek Posaconazole Aurovitas z jedzeniem i piciem
Jeżeli jest to możliwe, aby poprawić wchłanianie pozakonazolu należy go przyjmować podczas
spożywania albo zaraz po spożyciu posiłku lub preparatu odżywczego (patrz punkt 3 „Jak przyjmować
lek Posaconazole Aurovitas”). Brak danych dotyczących wpływu alkoholu na pozakonazol.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza że może być w ciąży, wówczas przed rozpoczęciem
stosowania leku Posaconazole Aurovitas powinna powiadomić lekarza.

Nie należy stosować leku Posaconazole Aurovitas w ciąży, chyba że tak zaleci lekarz.

Kobiety, w wieku rozrodczym, powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas przyjmowania
tego leku. W przypadku zajścia w ciążę podczas przyjmowania leku Posaconazole Aurovitas należy
niezwłocznie powiadomić lekarza.

Nie wolno karmić piersią w trakcie przyjmowania leku Posaconazole Aurovitas, ponieważ niewielkie
ilości leku mogą przenikać do mleka ludzkiego.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas przyjmowania leku Posaconazole Aurovitas mogą wystąpić zawroty głowy, senność lub
niewyraźne widzenie, które mogą mieć niekorzystny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów,
posługiwania się narzędziami lub obsługiwania maszyn. W takim przypadku nie wolno prowadzić
pojazdów, posługiwać się żadnymi narzędziami ani obsługiwać żadnych maszyn i należy zwrócić się
do lekarza.

Lek Posaconazole Aurovitas zawiera glukozę

Lek Posaconazole Aurovitas zawiera około 2,175 g glukozy w 5 mL zawiesiny. Jeżeli stwierdzono
wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem
przed przyjęciem leku.

Lek Posaconazole Aurovitas zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w każdym mL, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

Lek Posaconazole Aurovitas zawiera benzoesan sodu
Ten lek zawiera 2 mg benzoesanu sodu (E 211) w każdym mL zawiesiny doustnej.

Lek Posaconazole Aurovitas zawiera kwas benzoesowy
Ten lek zawiera mniej niż 0,03 mg kwasu benzoesowego (E 210) w każdym mL dawki zawiesiny
doustnej.

Lek Posaconazole Aurovitas zawiera alkohol benzylowy
Ten lek zawiera mniej niż 0,3 mg alkoholu benzylowego w każdym mL dawki zawiesiny doustnej.
Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne.

Lek Posaconazole Aurovitas zawiera glikol propylenowy
Ten lek zawiera 9,4 mg glikolu propylenowego (E 1520) w każdym mL zawiesiny doustnej.

### 3. Jak przyjmować lek Posaconazole Aurovitas?
Leku Posaconazole Aurovitas w postaci zawiesiny doustnej nie wolno przyjmować zamiennie z
pozakonazolem w postaci tabletek lub proszku dojelitowego i rozpuszczalnika do sporządzania
zawiesiny doustnej bez konsultacji z lekarzem lub farmaceutą, ponieważ może to prowadzić do braku
skuteczności lub zwiększonego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.

Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie
wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Lekarz prowadzący będzie monitorował
reakcję i stan pacjenta, aby ocenić, jak długo należy podawać lek Posaconazole Aurovitas i czy nie
należy zmienić dawki dobowej.

Tabela poniżej pokazuje zalecane dawki i czas trwania leczenia, które zależą od rodzaju zakażenia
występującego u pacjenta i mogą zostać dostosowane indywidualnie przez lekarza. Nie należy
samemu dostosowywać dawki lub zmieniać dawki zaleconej bez konsultacji z lekarzem.

Jeżeli jest to możliwe, pozakonazol należy przyjmować podczas spożywania albo natychmiast po
spożyciu posiłku lub preparatu odżywczego.
Zawiesinę doustną należy dokładnie wstrząsnąć przed użyciem.

Wskazanie Zalecana dawka i czas trwania leczenia
Leczenie opornych zakażeń
grzybiczych (Invasive
aspergillosis, Fusariosis,
Chromoblastomycosis/Mycetoma,
Coccidioidomycosis)

Zalecana dawka wynosi 200 mg (jedna miarka 5 mL) cztery razy
na dobę.
Jeśli lekarz tak zaleci, można stosować alternatywnie 400 mg
(dwie miarki 5 mL) dwa razy na dobę podczas spożywania lub
zaraz po spożyciu posiłku lub preparatu odżywczego.
Pierwsze leczenie pleśniawek Pierwszego dnia leczenia 200 mg (jedna miarka 5 mL) raz na dobę.
W kolejne dni 100 mg (2,5 mL) raz na dobę.
Zapobieganie poważnym
zakażeniom grzybiczym
200 mg (jedna miarka 5 mL) trzy razy na dobę.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Posaconazole Aurovitas
W przypadku zażycia zbyt dużej dawki leku należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub
innym pracownikiem fachowego personelu medycznego.

Pominięcie przyjęcia leku Posaconazole Aurovitas
W razie nie przyjęcia dawki leku należy ją przyjąć tak szybko, jak to możliwe, a następnie
kontynuować leczenie zgodnie z ustaleniami. Jednakże, jeśli do przyjęcia kolejnej dawki pozostało
niewiele czasu, należy przyjąć dawkę leku zgodnie z ustaleniami. Nie należy stosować dawki
podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się
do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Ciężkie działania niepożądane
Należy natychmiast poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli wystąpi
którekolwiek z wymienionych niżej ciężkich działań niepożądanych, ponieważ może być
potrzebna natychmiastowa pomoc medyczna:
• nudności lub wymioty (mdłości lub wymioty), biegunka
• objawy niewydolności wątroby – do tych objawów zalicza się zażółcenie skóry lub twardówek
(białkówek) oczu, nietypowo ciemną barwę moczu lub jasne zabarwienie stolca, nudności
występujące bez przyczyny, dolegliwości żołądkowe, utratę apetytu, nietypowe zmęczenie lub
osłabienie, wzrost aktywności enzymów wątrobowych wykazany w badaniach krwi
• reakcja alergiczna

Inne działania niepożądane
Należy poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli wystąpi którekolwiek z
wymienionych niżej działań niepożądanych:

Częste: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób
• zmiana stężenia elektrolitów we krwi wykazana w badaniach krwi – do jej objawów
zalicza się uczucie dezorientacji lub osłabienie
• nieprawidłowe czucie skórne, w tym uczucie drętwienia, mrowienia, świądu, gęsiej skórki,
kłucia lub pieczenia
• ból głowy
• niski poziom potasu wykazany w badaniach krwi
• niski poziom magnezu wykazany w badaniach krwi
• wysokie ciśnienie tętnicze
• utrata apetytu, ból żołądka lub rozstrój żołądka, gazy, suchość w jamie ustnej, zaburzenia
odczuwania smaku
• zgaga (uczucie pieczenia w klatce piersiowej i gardle)
• wykazane w badaniach krwi zmniejszenie liczby neutrofili, czyli rodzaju białych krwinek
(neutropenia), które może zwiększyć podatność na zakażenia
• gorączka
• uczucie osłabienia, zawroty głowy, zmęczenie lub senność
• wysypka
• świąd
• zaparcie
• dyskomfort w odbytnicy

Niezbyt częste: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób
• niedokrwistość – do jej objawów zalicza się bóle głowy, uczucie zmęczenia lub zawroty głowy,
duszność lub zblednięcie skóry oraz niski poziom hemoglobiny wykazany w badaniach krwi
• wykazane w badaniach krwi zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia), które może
prowadzić do występowania krwawień
• wykazane w badaniach krwi zmniejszenie liczby leukocytów, czyli rodzaju białych krwinek
(leukopenia), które może zwiększyć podatność na zakażenia
• zwiększenie liczby granulocytów kwasochłonnych, czyli rodzaju białych krwinek (eozynofilia),
które może mieć związek ze stanem zapalnym
• zapalenie naczyń krwionośnych
• zaburzenia rytmu serca
• drgawki
• uszkodzenie nerwów (neuropatia)
• nieprawidłowy rytm serca wykazany w zapisie EKG, kołatanie serca, spowolnione lub
przyspieszone bicie serca, podwyższone lub obniżone ciśnienie krwi
• obniżone ciśnienie krwi
• zapalenie trzustki, które może powodować silny ból brzucha
• niedotlenienie śledziony (zawał śledziony) – może to powodować silny ból brzucha
• poważne zaburzenia czynności nerek – do ich objawów zalicza się zmniejszenie lub
zwiększenie ilości moczu, albo zmianę barwy moczu
• wysoki poziom kreatyniny w moczu wykazany w badaniach krwi
• kaszel, czkawka
• krwawienia z nosa
• silny i ostry ból w klatce piersiowej pojawiający się podczas wdechu (ból opłucnowy)
• powiększenie węzłów chłonnych (limfadenopatia)
• osłabienie czucia, zwłaszcza skórnego
• drżenie
• podwyższenie lub obniżenie poziomu cukru we krwi
• niewyraźne widzenie, nadwrażliwość na światło
• wypadanie włosów (łysienie)
• owrzodzenie jamy ustnej
• dreszcze, ogólne złe samopoczucie
• dolegliwości bólowe, ból pleców lub szyi, ból ramion i nóg
• zatrzymanie wody w organizmie (obrzęki)
• zaburzenia miesiączkowania (nieprawidłowe krwawienia z pochwy)
• trudność w zasypianiu (bezsenność)
• częściowa lub całkowita utrata zdolności mówienia
• obrzęk jamy ustnej
• nietypowe sny lub problemy ze snem
• zaburzenia koordynacji lub równowagi
• zapalenie błon śluzowych
• zatkany nos
• trudności z oddychaniem
• dyskomfort w klatce piersiowej
• wzdęcia
• łagodne do nasilonych nudności, wymioty, kurcze brzucha i biegunka, zwykle spowodowane
wirusem, ból brzucha
• odbijanie się
• uczucie niepokoju ruchowego

Rzadkie: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1 000 osób
• zapalenie płuc – do jego objawów można zaliczyć duszność i odpluwanie wydzieliny o

zmienionej barwie
• wysokie ciśnienie krwi w naczyniach krwionośnych płuc (nadciśnienie płucne), które może
prowadzić do ciężkiego uszkodzenia płuc i serca
• zaburzenia krwi, takie jak nietypowe krzepnięcie krwi lub wydłużenie czasu krwawienia
• ciężkie reakcje alergiczne, w tym rozległa wysypka pęcherzowa i złuszczanie się skóry
• zaburzenia psychiczne, takie jak słyszenie głosów i widzenie nieistniejących rzeczy
• omdlenia
• problemy z myśleniem lub mówieniem, gwałtowne, niekontrolowane ruchy kończyn, zwłaszcza
rąk
• udar mózgu – do jego objawów można zaliczyć ból, osłabienie, drętwienie lub mrowienie
kończyn
• pojawienie się ubytku lub mroczka (ciemnej plamy) w polu widzenia
• niewydolność serca lub zawał serca, który może prowadzić do zatrzymania akcji serca i śmierci,
zaburzenia rytmu serca powodujące nagły zgon
• obecność skrzeplin krwi w naczyniach kończyn dolnych (zakrzepica żył głębokich) – do jej
objawów można zaliczyć silny ból lub obrzęki nóg
• obecność skrzeplin krwi w naczyniach płuc (zatorowość płucna) – do jej objawów można
zaliczyć duszność lub ból w czasie oddychania
• krwawienie z żołądka lub jelit – do jego objawów można zaliczyć krwawe wymioty lub
obecność krwi w stolcu
• niedrożność jelit, a zwłaszcza jelita krętego. Niedrożność uniemożliwia przesuwanie się
zawartości jelit do dolnego odcinka przewodu pokarmowego (jelita grubego). Do jej objawów
można zaliczyć uczucie wzdęcia, wymioty, ciężkie zaparcie, utratę apetytu i skurcze jelit
• zespół hemolityczno-mocznicowy, w którym dochodzi do rozpadu czerwonych krwinek
(hemolizy). Może mu towarzyszyć niewydolność nerek
• pancytopenia, czyli zmniejszenie liczby wszystkich krwinek (krwinek białych, czerwonych i
płytek krwi) wykazane w badaniach krwi
• duże fioletowe wylewy pod skórą (zakrzepowa plamica małopłytkowa)
• obrzęk twarzy lub języka
• depresja
• podwójne widzenie
• ból piersi
• zaburzenia czynności nadnerczy, które mogą powodować osłabienie, zmęczenie, utratę apetytu,
zmiany zabarwienia skóry
• zaburzenia czynności przysadki, które mogą powodować obniżenie poziomu niektórych
hormonów we krwi wpływających na czynność męskich lub żeńskich narządów płciowych
• problemy ze słuchem
• pseudoaldosteronizm, który skutkuje wysokim ciśnieniem tętniczym krwi z niskim stężeniem
potasu (widocznym w badaniu krwi)

Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
• niektórzy pacjenci zgłaszali również uczucie dezorientacji po przyjęciu leku Posaconazole
Aurovitas
• zaczerwienienie skóry.

Jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych wyżej objawów niepożądanych, należy zwrócić się do
lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów

Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21
309, strona internetowa: www.smz.ezdrowie.gov.pl

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

### 5. Jak przechowywać lek Posaconazole Aurovitas?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i pudełku po: EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

Okres ważności po pierwszym otwarciu butelki: 45 dni.

Jeśli w butelce pozostała jakakolwiek zawiesina po ponad 45 dniach po pierwszym otwarciu, nie
należy stosować tego leku. Butelkę zawierającą niezużytą zawiesinę należy zwrócić do apteki.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Posaconazole Aurovitas
- Substancją czynną leku jest pozakonazol. Każdy mL zawiesiny doustnej zawiera 40 mg
pozakonazolu.

- Pozostałe składniki to: polisorbat 80, symetykon emulsja, sodu cytrynian (E 331), kwas
cytrynowy jednowodny (E 330), guma ksantan, sodu benzoesan (E 211), glukoza ciekła,
glicerol (85%), aromat wiśniowy, tytanu dwutlenek (E 171) i woda oczyszczona.

Skład emulsji symetykonu: polidimetylosiloksan, sorbitanu glikolu polietylenowego tristearynian,
metyloceluloza, żel krzemionkowy, glikolu polietylenowego stearynian, kwas sorbinowy, kwas
benzoesowy (E 210) i kwas siarkowy.

Skład aromatu wiśniowego: glikol propylenowy USP E 1520, benzaldehyd, alkohol benzylowy,
aldehyd C20, wanilina, allilu kapronian, amylu octan, olejek cytrusowy, alfa jonon, benzylu octan i
fenyloetylu octan.

Jak wygląda lek Posaconazole Aurovitas i co zawiera opakowanie
Lek Posaconazole Aurovitas to biała lub prawie biała zawiesina doustna o smaku wiśniowym, w
butelce ze szkła oranżowego, zawierającej 105 mL zawiesiny, z zamknięciem zabezpieczającym przed
dostępem dzieci. Do każdej butelki dołączona jest łyżka miarka do odmierzania objętości 2,5 i 5 mL
dawki zawiesiny doustnej.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca/importer

Podmiot odpowiedzialny:
Aurovitas Pharma Polska Sp. z o.o.

ul. Sokratesa 13D lokal 27
01-909 Warszawa
e-mail: medicalinformation@aurovitas.pl

Wytwórca/Importer:
APL Swift Services (Malta) Ltd.
HF26, Hal Far Industrial Estate, Hal Far
Birzebbugia, BBG 3000
Malta

Generis Farmacêutica, S.A.
Rua João de Deus 19, Venda Nova
2700-487 Amadora
Portugalia

Arrow Génériques
26 Avenue Tony Garnier
69007 Lyon
Francja

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Francja: Posaconazole Arrow 40 mg/mL, suspension buvable
Niemcy: Posaconazol PUREN 40 mg/ml Suspension zum Einnehmen
Polska: Posaconazole Aurovitas
Portugalia: Posaconazol Generis

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 10/2025

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Posaconazole Aurovitas, 40 mg/mL, zawiesina doustna

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każdy mL zawiesiny doustnej zawiera 40 mg pozakonazolu.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:
Ten produkt leczniczy zawiera 435,00 mg glukozy ciekłej, 2 mg sodu benzoesanu (E 211), 0,03 mg
kwasu benzoesowego (E 210), 9,4 mg glikolu propylenowego (E 1520) i 0,3 mg alkoholu
benzylowego na mL zawiesiny.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Zawiesina doustna

Biała lub prawie biała zawiesina o smaku wiśniowym.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Posaconazole Aurovitas, zawiesina doustna jest wskazany w leczeniu następujących
zakażeń grzybiczych u dorosłych (patrz punkt 5.1):

- Inwazyjna aspergiloza oporna na amfoterycynę B lub itrakonazol, lub w przypadku nietolerancji
tych leków przez pacjenta;
- Fuzarioza oporna na amfoterycynę B lub w przypadku nietolerancji amfoterycyny B przez
pacjenta;
- Chromoblastomikoza i grzybniak oporne na itrakonazol lub w przypadku nietolerancji
itrakonazolu przez pacjenta;
- Kokcydioidomikoza oporna na amfoterycynę B, itrakonazol lub flukonazol, lub w przypadku
nietolerancji tych leków przez pacjenta;
- Kandydoza jamy ustnej i gardła: jako terapia pierwszego rzutu u pacjentów z ciężką postacią
choroby lub u pacjentów o obniżonej odporności, u których przewiduje się słabą odpowiedź na
leczenie miejscowe.

Oporność definiowana jest jako progresja zakażenia lub brak poprawy po co najmniej 7 dniach
stosowania dawek terapeutycznych, dotychczas skutecznych w leczeniu przeciwgrzybiczym.

Produkt leczniczy Posaconazole Aurovitas zawiesina doustna jest również wskazany w zapobieganiu
inwazyjnym zakażeniom grzybiczym u następujących pacjentów:

- pacjentów z ostrą białaczką szpikową (ang. acute myelogenous leukemia, AML) lub zespołem
mielodysplastycznym (ang. myelodysplastic syndromes, MDS), którzy otrzymują chemioterapię
w celu indukcji remisji i mogą w związku z tym mieć długotrwałą neutropenię oraz duże ryzyko

rozwoju inwazyjnych zakażeń grzybiczych;
- pacjentów po przeszczepieniu macierzystych komórek krwiotwórczych (ang. hematopoietic
stem cell transplant, HSCT), którzy otrzymują duże dawki leków immunosupresyjnych z
powodu choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi (ang. graft versus host disease, GVHD) i
u których jest duże ryzyko rozwoju inwazyjnych zakażeń grzybiczych.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie powinien rozpoczynać lekarz mający doświadczenie w leczeniu zakażeń grzybiczych lub w
leczeniu podtrzymującym u pacjentów wysokiego ryzyka, u których pozakonazol stosowany jest
zapobiegawczo.

Brak zamienności między produktem leczniczym Posaconazole Aurovitas w postaci zawiesiny
doustnej a pozakonazolem w postaci tabletek lub pozakonazolem w postaci proszku dojelitowego
i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny doustnej.

Produkt leczniczy Posaconazole Aurovitas w postaci zawiesiny doustnej jest wskazany do stosowania
tylko u osób dorosłych (w wieku ≥ 18 lat). Inna postać (pozakonazol w postaci proszku dojelitowego i
rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny doustnej) jest dostępna dla dzieci i młodzieży w wieku od
2 lat do poniżej 18 lat.

Zawiesiny doustnej nie należy stosować zamiennie z tabletkami ani proszkiem dojelitowym i
rozpuszczalnikiem do sporządzania zawiesiny doustnej ze względu na różnice w częstości
dawkowania, podawania z jedzeniem i osiąganego stężenia produktu leczniczego w osoczu. Dlatego
należy przestrzegać określonych zaleceń dotyczących dawkowania dla każdej postaci produktu
leczniczego.

Dawkowanie

Pozakonazol jest również dostępny w postaci tabletek dojelitowych o mocy 100 mg, koncentratu do
sporządzania roztworu do infuzji o mocy 300 mg oraz proszku dojelitowego i rozpuszczalnika do
sporządzania zawiesiny doustnej o mocy 300 mg. Pozakonazol w postaci tabletek na ogół zapewnia
wyższą ekspozycję na lek w osoczu niż produkt leczniczy Posaconazole Aurovitas, zawiesina doustna
zarówno na czczo, jak i po posiłku. W związku z tym, w celu uzyskania optymalnego stężenia w
osoczu, tabletki są bardziej odpowiednią postacią niż zawiesina doustna.

Zalecane dawkowanie przedstawiono w Tabeli 1.

Tabela 1. Zalecane dawkowanie u dorosłych w zależności od wskazania

Wskazanie Dawka i czas trwania leczenia
(Patrz punkt 5.2)
Oporne inwazyjne zakażenia
grzybicze (IZG)/pacjenci z IZG i z
nietolerancją na terapię pierwszego
rzutu

200 mg (5 mL) cztery razy na dobę. Pacjentom, którzy mogą
tolerować posiłki lub preparaty odżywcze można alternatywnie
podawać dawkę 400 mg (10 mL) dwa razy na dobę podczas
spożywania lub zaraz po spożyciu posiłku lub preparatu
odżywczego.
Czas trwania leczenia należy dostosować do stopnia nasilenia
choroby podstawowej, szybkości ustępowania immunosupresji
i odpowiedzi klinicznej.

Kandydoza jamy ustnej i gardła Dawka początkowa to 200 mg (5 mL) podawane raz na dobę w
ciągu pierwszej doby, a następnie 100 mg (2,5 mL) raz na dobę
przez 13 dni.
W celu zwiększenia wchłaniania po podaniu doustnym i
zapewnienia odpowiedniej dawki produktu leczniczego, każdą
dawkę produktu leczniczego Posaconazole Aurovitas należy
podawać podczas spożywania lub zaraz po spożyciu posiłku, albo
u pacjentów nietolerujących standardowych pokarmów po
podaniu preparatu odżywczego.
Zapobieganie inwazyjnym
zakażeniom grzybiczym
200 mg (5 mL) trzy razy na dobę. W celu zwiększenia
wchłaniania po podaniu doustnym i zapewnienia odpowiedniej
dawki produktu leczniczego, każdą dawkę produktu leczniczego
Posaconazole Aurovitas należy podawać podczas spożywania lub
zaraz po spożyciu posiłku, albo u pacjentów nietolerujących
standardowych pokarmów po podaniu preparatu odżywczego.
Czas trwania leczenia należy dostosować do ustępowania
neutropenii lub immunosupresji. U pacjentów z ostrą białaczką
szpikową lub zespołem mielodysplastycznym profilaktyczne
podawanie produktu leczniczego Posaconazole Aurovitas należy
rozpocząć na kilka dni przed przewidywanym wystąpieniem
neutropenii i kontynuować przez 7 dni od momentu, gdy liczba
neutrofili przekroczy 500 komórek w mm3.

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności nerek
Nie przypuszcza się, żeby zaburzenie czynności nerek wpływało na farmakokinetykę pozakonazolu i
dlatego nie zaleca się modyfikacji dawki (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby
Ograniczone dane u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (w tym z grupy C wg klasyfikacji
Child-Pugh przewlekłych chorób wątroby), dotyczące farmakokinetyki pozakonazolu, wskazują na
zwiększenie stężenia leku w osoczu w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością wątroby,
ale nie świadczą o konieczności modyfikacji dawki (patrz punkty 4.4 i 5.2). Należy zachować
ostrożność z powodu możliwości zwiększenia stężenia leku w osoczu.

Dzieci i młodzież
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności pozakonazolu w postaci zawiesiny
doustnej u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Aktualne dane przedstawiono w punktach 5.1 i
5.2, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania. Dla dzieci i młodzieży dostępne są dwie inne doustne
postacie, pozakonazol w postaci proszku dojelitowego i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny
doustnej i pozakonazol w postaci tabletek.

Sposób podawania
Podanie doustne

Przed podaniem zawiesina doustna musi być dokładnie wymieszana.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.

Jednoczesne stosowanie alkaloidów sporyszu (patrz punkt 4.5).

Jednoczesne stosowanie leków metabolizowanych przez CYP3A4 - terfenadyny, astemizolu,
cyzaprydu, pimozydu, halofantryny lub chinidyny - może powodować zwiększenie stężenia tych
leków w osoczu, prowadząc do wydłużenia odstępu QTc i rzadko przypadków częstoskurczu
komorowego typu torsade de pointes (patrz punkty 4.4 i 4.5).

Jednoczesne podawanie produktów leczniczych z grupy inhibitorów reduktazy HMG-CoA -
symwastatyny, lowastatyny i atorwastatyny (patrz punkt 4.5).

Jednoczesne podawanie podczas fazy rozpoczęcia leczenia i dostosowywania dawki wenetoklaksu u
pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową (ang. chronic lymphocytic leukaemia, CLL) (patrz
punkty 4.4 i 4.5).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Nadwrażliwość
Brak informacji na temat nadwrażliwości krzyżowej między pozakonazolem i innymi związkami
przeciwgrzybiczymi z grupy azoli. Należy zachować ostrożność przepisując pozakonazol pacjentom z
nadwrażliwością na inne związki z grupy azoli.

Toksyczność dla wątroby
W czasie stosowania pozakonazolu zgłaszano reakcje ze strony wątroby (np. niewielkie lub
umiarkowane zwiększenie aktywności AlAT, AspAT, fosfatazy zasadowej, stężenia bilirubiny
całkowitej, i (lub) zapalenie wątroby manifestujące się klinicznie). Podwyższone wyniki prób
wątrobowych na ogół wracały do normy po zaprzestaniu leczenia, a w niektórych przypadkach
dochodziło do ich normalizacji bez przerywania leczenia. Cięższe reakcje ze strony wątroby, w tym
przypadki zgonów, występowały rzadko.
Pozakonazol należy ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby ze względu na
niewielkie doświadczenie kliniczne oraz możliwość występowania wyższych stężeń pozakonazolu
w osoczu u tych pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2).

Monitorowanie czynności wątroby
Badania czynności wątroby należy wykonać na początku leczenia i powtarzać w trakcie leczenia
pozakonazolem. Pacjenci, u których w czasie stosowania pozakonazolu stwierdzono odbiegające od
normy wartości prób wątrobowych, muszą być rutynowo badani, czy nie wystąpiło u nich ciężkie
uszkodzenie wątroby. Postępowanie powinno obejmować laboratoryjne oznaczania parametrów
czynności wątroby (zwłaszcza prób wątrobowych i bilirubiny). Należy rozważyć zaprzestanie leczenia
pozakonazolem w przypadku, gdy kliniczne objawy przedmiotowe i podmiotowe wskazują na rozwój
choroby wątroby.

Wydłużenie odstępu QTc
Stosowanie niektórych związków z grupy azoli jest związane z wydłużeniem odstępu QTc.
Pozakonazolu nie wolno stosować z innymi lekami, będącymi substratami CYP3A4, o których
wiadomo, że mogą wydłużać odstęp QTc (patrz punkty 4.3 i 4.5). Pozakonazol należy stosować
ostrożnie u pacjentów z warunkami sprzyjającymi występowaniu zaburzeń rytmu serca, do których
należy:
• Wrodzony lub nabyty zespół wydłużonego odstępu QTc
• Kardiomiopatia, zwłaszcza przy współistniejącej niewydolności mięśnia sercowego
• Bradykardia zatokowa
• Współistniejące objawowe zaburzenia rytmu serca
• Jednoczesne przyjmowanie leków, mogących wydłużać odstęp QTc (innych niż wymienione w
punkcie 4.3).
Przed rozpoczęciem stosowania pozakonazolu i w czasie leczenia należy monitorować zaburzenia
elektrolitowe, zwłaszcza dotyczące stężeń potasu, magnezu lub wapnia. W razie konieczności, należy
je wyrównywać.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Pozakonazol jest inhibitorem CYP3A4. Z tego powodu w czasie leczenia innymi produktami
leczniczymi metabolizowanymi przez CYP3A4 należy go stosować tylko w szczególnych
przypadkach (patrz punkt 4.5).

Midazolam i inne benzodiazepiny
Ze względu na ryzyko przedłużającej się sedacji i możliwej depresji oddechowej jednoczesne
podawanie pozakonazolu z którymikolwiek benzodiazepinami metabolizowanymi przez CYP3A4 (np.
midazolamem, triazolamem, alprazolamem) powinno być rozważane tylko wówczas, gdy jest to
absolutnie konieczne. Należy rozważyć dostosowanie dawki benzodiazepiny metabolizowanej przez
CYP3A4 (patrz punkt 4.5).

Toksyczne oddziaływanie winkrystyny
Jednoczesne podawanie azolowych pochodnych przeciwgrzybiczych, w tym pozakonazolu z
winkrystyną jest związane z działaniem neurotoksycznym i innymi ciężkimi działaniami
niepożądanymi, w tym napadami drgawkowymi, neuropatią obwodową, zespołem nieprawidłowego
wydzielania hormonu antydiuretycznego oraz z występowaniem niedrożności porażennej jelit.
Podawanie azolowych pochodnych przeciwgrzybiczych, w tym pozakonazolu pacjentom
otrzymującym alkaloidy barwinka, w tym winkrystynę, należy ograniczyć do tych pacjentów, dla
których nie jest dostępne inne leczenie przeciwgrzybicze (patrz punkt 4.5).

Toksyczne oddziaływanie wenetoklaksu
Jednoczesne podawanie silnych inhibitorów CYP3A, w tym pozakonazolu z substratem CYP3A4
wenetoklaksem może zwiększać działanie toksyczne wenetoklaksu, w tym ryzyko wystąpienia zespołu
rozpadu guza (ang. tumour lysis syndrome, TLS) i neutropenii (patrz punkty 4.3 i 4.5). Szczegółowe
zalecenia podano w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL) wenetoklaksu.

Antybiotyki z grupy pochodnych ryfamycyny (ryfampicyna, ryfabutyna), flukloksacylina, niektóre
leki przeciwdrgawkowe (fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, prymidon), efawirenz i cymetydyna
Stosowane jednocześnie z pozakonazolem, mogą znacznie zmniejszać jego stężenie. Z tego względu
należy unikać jednoczesnego podawania, chyba że wynikające z tego potencjalne korzyści dla
pacjenta przewyższają ryzyko (patrz punkt 4.5).

Zaburzenia żołądka i jelit
Dane dotyczące farmakokinetyki u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami żołądka i jelit (takimi jak
ciężka biegunka) są ograniczone. Pacjenci z ciężką biegunką lub wymiotami powinni być ściśle
monitorowani w celu wykrycia zakażeń grzybiczych z przełamania.

Reakcja nadwrażliwości na światło
Pozakonazol może powodować zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości na światło. Należy zalecić
pacjentom, aby unikali ekspozycji na słońce podczas leczenia bez odpowiedniej ochrony, takiej jak
odzież ochronna i krem przeciwsłoneczny o wysokim współczynniku ochrony przeciwsłonecznej (ang.
Sun Protection Factor, SPF).

Substancje pomocnicze

Glukoza
Ten produkt leczniczy zawiera około 2,175 g glukozy w 5 mL zawiesiny. Pacjenci z zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni przyjmować produktu leczniczego.

Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na mL, to znaczy produkt uznaje się za
„wolny od sodu”.

Benzoesan sodu

Ten produkt leczniczy zawiera 2 mg sodu benzoesanu (E 211) w każdym mL zawiesiny doustnej.

Kwas benzoesowy
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 0,03 mg kwasu benzoesowego (E 210) w każdym mL
zawiesiny doustnej.

Alkohol benzylowy
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 0,3 mg alkoholu benzylowego w każdym mL zawiesiny
doustnej. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne.

Glikol propylenowy
Ten produkt leczniczy zawiera 9,4 mg glikolu propylenowego (E 1520) w każdym mL zawiesiny
doustnej.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wpływ innych leków na pozakonazol
Pozakonazol jest metabolizowany poprzez UDP glukuronizację (reakcja enzymatyczna II fazy) i w
warunkach in vitro jest usuwany przez p-glikoproteinę (P-gp). Z tego względu związki będące
inhibitorami (np. werapamil, cyklosporyna, chinidyna, klarytromycyna, erytromycyna i tym podobne)
lub induktorami (np. ryfampicyna, ryfabutyna, niektóre leki przeciwdrgawkowe i tym podobne) wyżej
wymienionych szlaków eliminacji, mogą odpowiednio zwiększać lub zmniejszać stężenie
pozakonazolu w osoczu.

Ryfabutyna
Po podaniu ryfabutyny (300 mg raz na dobę) Cmax (maksymalne stężenie w osoczu) i AUC (pole pod
krzywą zmian stężenia leku w osoczu w czasie) pozakonazolu zmniejszały się odpowiednio do 57% i
51%. Należy unikać jednoczesnego stosowania pozakonazolu i ryfabutyny oraz innych induktorów
(np. ryfampicyny), chyba że potencjalne korzyści dla pacjenta przewyższają ryzyko. Patrz również
poniżej odnośnie wpływu pozakonazolu na stężenie ryfabutyny w osoczu.

Flukloksacylina
Flukloksacylina (induktor CYP450) może zmniejszać stężenia pozakonazolu w osoczu. Należy unikać
jednoczesnego stosowania pozakonazolu i flukloksacyliny, chyba że korzyści dla pacjenta
przewyższają ryzyko (patrz punkt 4.4).

Efawirenz
Po podaniu efawirenzu (400 mg raz na dobę) Cmax i AUC pozakonazolu zmniejszały się odpowiednio
o 45% i 50%. Należy unikać jednoczesnego stosowania pozakonazolu i efawirenzu, chyba, że
potencjalne korzyści dla pacjenta przewyższają ryzyko.

Fosamprenawir
Stosowanie fosamprenawiru w skojarzeniu z pozakonazolem może prowadzić do zmniejszenia
stężenia pozakonazolu w osoczu. Jeśli wymagane jest jednoczesne stosowanie obu leków, zaleca się
ścisłą obserwację pacjenta w kierunku występowania przełomowych zakażeń grzybiczych. Podawanie
wielokrotnej dawki fosamprenawiru (700 mg dwa razy na dobę przez 10 dni) powodowało
zmniejszenie wartości Cmax i AUC pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej (200 mg raz na dobę
w 1. dobie, 200 mg dwa razy na dobę w 2. dobie, a następnie 400 mg dwa razy na dobę przez 8 dni) o
odpowiednio 21% i 23%. Wpływ pozakonazolu na poziom fosamprenawiru, podczas stosowania
fosamprenawiru z rytonawirem, nie jest znany.

Fenytoina
Po podaniu fenytoiny (200 mg raz na dobę) Cmax i AUC pozakonazolu zmniejszały się odpowiednio o
41% i 50%. Należy unikać jednoczesnego stosowania pozakonazolu i fenytoiny oraz podobnych
induktorów (np. karbamazepiny, fenobarbitalu, prymidonu), chyba że potencjalne korzyści dla

pacjenta przewyższają ryzyko.

Antagoniści receptora H2 i inhibitory pompy protonowej
Stężenie pozakonazolu w osoczu (Cmax oraz AUC) było mniejsze o 39% w czasie jednoczesnego
stosowania z cymetydyną (400 mg dwa razy na dobę) w wyniku zmniejszonego wchłaniania leku,
prawdopodobnie w następstwie zmniejszenia wydzielania soku żołądkowego. Jeżeli jest to możliwe,
należy unikać stosowania pozakonazolu z antagonistami receptora H2.
Podobnie podawanie 400 mg pozakonazolu z esomeprazolem (40 mg na dobę) prowadziło do
zmniejszenia wartości Cmax i AUC o odpowiednio 46% i 32% w porównaniu z parametrami
określonymi podczas podawania samego pozakonazolu w dawce 400 mg. Jeżeli jest to możliwe,
należy unikać stosowania pozakonazolu z inhibitorami pompy protonowej.

Jedzenie
Wchłanianie pozakonazolu rośnie znacząco podczas przyjmowania z jedzeniem (patrz punkty 4.2 i
5.2).

Wpływ pozakonazolu na inne produkty lecznicze
Pozakonazol jest silnym inhibitorem CYP3A4. Jednoczesne stosowanie pozakonazolu z substratami
CYP3A4 może znacznie zwiększać ekspozycję na substraty CYP3A4. Przykładem może być działanie
na takrolimus, syrolimus, atazanawir oraz midazolam, opisane poniżej. Zaleca się zachowanie
ostrożności w czasie jednoczesnego stosowania pozakonazolu i substratów CYP3A4 podawanych
dożylnie. Może być konieczne zmniejszenie dawki substratu CYP3A4. Jeśli pozakonazol podaje się
jednocześnie z podawanymi doustnie substratami CYP3A4, których zwiększenie stężenia w osoczu
może wiązać się z wystąpieniem poważnych działań niepożądanych, należy dokładnie monitorować
stężenie substratu CYP3A4 w osoczu i (lub) działania niepożądane. W razie konieczności należy
dostosować dawkę. Kilka badań dotyczących interakcji było prowadzonych na zdrowych ochotnikach,
u których występuje większa ekspozycja na pozakonazol w porównaniu do pacjentów otrzymujących
taką samą dawkę. Wpływ pozakonazolu na substraty CYP3A4 u pacjentów może być nieco niższy niż
obserwowany u zdrowych ochotników. Można oczekiwać, że będzie on zmienny u różnych pacjentów
z uwagi na fakt zmiennej ekspozycji. Wpływ jednoczesnego podawania pozakonazolu na stężenie
substratów CYP3A4 w osoczu może również wykazywać zmienność u pojedynczego pacjenta, chyba
że pozakonazol jest stosowany w ściśle znormalizowany sposób z pokarmem, z uwagi na duży wpływ
pokarmu na ekspozycję na pozakonazol (patrz punkt 5.2).

Terfenadyna, astemizol, cyzapryd, pimozyd, halofantryna i chinidyna (substraty CYP3A4)
Jednoczesne podawanie pozakonazolu i terfenadyny, astemizolu, cyzaprydu, pimozydu, halofantryny
oraz chinidyny jest przeciwwskazane. Równoczesne stosowanie może powodować zwiększenie
stężenia tych leków w osoczu, prowadząc do wydłużenia odstępu QTc i rzadkich przypadków torsade
des pointes (patrz punkt 4.3).

Alkaloidy sporyszu
Pozakonazol może zwiększać stężenie alkaloidów sporyszu w osoczu (ergotaminy i
dihydroergotaminy), powodując zatrucie. Jednoczesne podawanie pozakonazolu i alkaloidów sporyszu
jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Inhibitory reduktazy HMG-CoA, metabolizowane przez CYP3A4 (np. symwastatyna, lowastatyna i
atorwastatyna)
Pozakonazol może istotnie zwiększać stężenie inhibitorów reduktazy HMG-CoA w osoczu,
metabolizowanych przez CYP3A4. Należy przerwać leczenie inhibitorami reduktazy HMG-CoA w
czasie stosowania pozakonazolu, ponieważ zwiększenie stężenia statyn jest wiązane z wystąpieniem
rabdomiolizy (patrz punkt 4.3).

Alkaloidy barwinka
Alkaloidy barwinka (np. winkrystyna i winblastyna) są w większości substratami CYP3A4.
Jednoczesne podawanie azolowych pochodnych przeciwgrzybiczych, w tym pozakonazolu

z winkrystyną było związane z występowaniem ciężkich działań niepożądanych (patrz punkt 4.4).
Pozakonazol może zwiększać stężenie alkaloidów barwinka w osoczu, co może powodować działanie
neurotoksyczne i inne ciężkie działania niepożądane. Z tego względu podawanie azolowych
pochodnych przeciwgrzybiczych, w tym pozakonazolu pacjentom otrzymującym alkaloidy barwinka,
w tym winkrystynę, należy ograniczyć do tych pacjentów, dla których nie jest dostępne inne leczenie
przeciwgrzybicze.

Ryfabutyna
Pozakonazol zwiększał Cmax i AUC ryfabutyny odpowiednio o 31% i 72%. Należy unikać
jednoczesnego stosowania pozakonazolu i ryfabutyny, chyba że wynikające z tego potencjalne
korzyści dla pacjenta przewyższają ryzyko (patrz również powyżej odnośnie wpływu ryfabutyny na
stężenie pozakonazolu w osoczu). W przypadku leczenia skojarzonego zaleca się ścisłe kontrolowanie
morfologii krwi i działań niepożądanych związanych ze zwiększeniem stężenia ryfabutyny (np.
zapalenia błony naczyniowej oka).

Syrolimus
U zdrowych osób, wielokrotne podawanie pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej (400 mg dwa
razy na dobę przez 16 dni) zwiększało Cmax i AUC syrolimusu (pojedyncza dawka 2 mg) odpowiednio
średnio 6,7-krotnie i 8,9-krotnie (zakres od 3,1 do 17,5- krotnie). Działanie pozakonazolu na syrolimus
u pacjentów nie jest znane, jednakże oczekuje się, że będzie zmienne z uwagi na fakt zróżnicowanej
ekspozycji pacjentów na działanie pozakonazolu. Jednoczesne stosowanie pozakonazolu i syrolimusu
nie jest zalecane i należy go unikać, jeśli tylko jest to możliwe. Jeśli jednoczesne stosowanie jest
nieuniknione, zalecane jest, żeby dawka syrolimusu została znacznie zmniejszona w momencie
rozpoczynania terapii pozakonazolem. Należy również bardzo często monitorować minimalne stężenia
syrolimusu w pełnej krwi. Stężenie syrolimusu należy oznaczać w momencie rozpoczęcia leczenia
pozakonazolem, w czasie trwania leczenia oraz po jego zakończeniu. Jeśli jest to konieczne, należy
odpowiednio dostosowywać dawkę syrolimusu. Należy zaznaczyć, że podczas jednoczesnego
stosowania pozakonazolu i syrolimusu, zależność między minimalnym stężeniem syrolimusu i AUC
ulega zmianie. W wyniku tego stężenie syrolimusu może osiągnąć poziom poniżej stężeń
terapeutycznych. Dlatego należy starać się osiągać wyższe (w zakresie normy) stężenia leku oraz
zwracać szczególną uwagę na objawy kliniczne, parametry laboratoryjne i biopsje tkankowe.

Cyklosporyna
W grupie pacjentów po przeszczepie serca, otrzymujących ustaloną dawkę cyklosporyny, podawanie
200 mg pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej raz na dobę zwiększało stężenia cyklosporyny,
powodując konieczność zmniejszenia jej dawki. Istnieją doniesienia, pochodzące z badań klinicznych
dotyczących skuteczności leku, o przypadkach poważnych działań niepożądanych, związanych ze
zwiększeniem stężenia cyklosporyny, w tym działania nefrotoksycznego i o jednym śmiertelnym
przypadku leukoencefalopatii. Rozpoczynając leczenie pozakonazolem u pacjentów otrzymujących
cyklosporynę, należy zmniejszyć dawkę cyklosporyny (np. do około trzech czwartych stosowanej
dawki). Następnie, w czasie skojarzonego stosowania i po zakończeniu leczenia pozakonazolem, jeśli
jest to konieczne, należy dostosowywać dawkę cyklosporyny.

Takrolimus
Pozakonazol zwiększa Cmax i AUC takrolimusu (0,05 mg/kg mc. w dawce pojedynczej) odpowiednio o
121% i 358%. W badaniach klinicznych dotyczących skuteczności pozakonazolu stwierdzono
występowanie istotnej klinicznie interakcji prowadzącej do hospitalizacji i (lub) przerwania leczenia
pozakonazolem. W przypadku rozpoczęcia stosowania pozakonazolu u pacjentów leczonych
takrolimusem, należy zmniejszyć dawkę takrolimusu (np. do około jednej trzeciej podawanej dawki).
Następnie należy dokładnie monitorować stężenie takrolimusu we krwi w czasie leczenia
pozakonazolem i po jego zakończeniu. Jeśli jest to konieczne, należy odpowiednio dostosowywać
dawkę takrolimusu.

Inhibitory proteazy HIV
Ponieważ inhibitory proteazy HIV są substratami dla CYP3A4, można się spodziewać, że

pozakonazol będzie zwiększał stężenie tych leków antyretrowirusowych w osoczu. Jednoczesne
podawanie pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej (400 mg dwa razy na dobę) z atazanawirem
(300 mg jeden raz na dobę) przez 7 dni u zdrowych osobników zwiększało Cmax i AUC atazanawiru
średnio odpowiednio 2,6-krotnie oraz 3,7-krotnie (w zakresie od 1,2 do 26-krotnie). Po jednoczesnym
podawaniu pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej (400 mg dwa razy na dobę) z atazanawirem i
rytonawirem (300 + 100 mg na dobę) przez siedem dni u zdrowych osobników Cmax i AUC
atazanawiru zwiększało się średnio odpowiednio 1,5-krotnie i 2,5-krotnie (zakres od 0,9 do 4,1-
krotnie). Włączeniu pozakonazolu do leczenia atazanawirem lub atazanawirem i rytonawirem
towarzyszyło zwiększenie stężeń bilirubiny w osoczu. Przy jednoczesnym podawaniu z
pozakonazolem zalecane jest częste monitorowanie działań niepożądanych oraz objawów
toksyczności związanych z działaniem leków antyretrowirusowych będących substratami dla
CYP3A4.

Midazolam i inne benzodiazepiny metabolizowane przez CYP3A4
W badaniu na zdrowych ochotnikach, podawanie pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej (200 mg
jeden raz na dobę przez 10 dni) zwiększało AUC midazolamu podawanego dożylnie (0,05 mg/kg) o
83%. W innym badaniu na zdrowych ochotnikach, wielokrotne dawki pozakonazolu w postaci
zawiesiny doustnej (200 mg dwa razy na dobę przez 7 dni) zwiększały Cmax i AUC midazolamu
podawanego dożylnie (pojedyncza dawka 0,4 mg) odpowiednio średnio 1,3-krotnie i 4,6-krotnie
(zakres od 1,7 do 6,4-krotnie). Pozakonazol w postaci zawiesiny doustnej podawany w dawce 400 mg
dwa razy na dobę przez 7 dni zwiększał Cmax i AUC midazolamu podawanego dożylnie odpowiednio
1,6-i 6,2-krotnie (zakres od 1,6 do 7,6-krotnie). Obie dawki pozakonazolu zwiększały Cmax i AUC
midazolamu podawanego doustnie (pojedyncza dawka doustna 2 mg) odpowiednio 2,2- i 4,5-krotnie.
Dodatkowo, jednocześnie podawany pozakonazol w postaci zawiesiny doustnej (200 mg lub 400 mg)
wydłużał średni okres półtrwania midazolamu od około 3-4 godzin do 8-10 godzin.
Jeśli pozakonazol jest stosowany jednocześnie z benozdiazepinami, które metabolizowane są przez
CYP3A4 (np. midazolam, triazolam, alprazolam), należy rozważyć dostosowanie dawki z uwagi na
ryzyko wydłużonego działania sedacyjnego (patrz punkt 4.4).

Leki blokujące kanały wapniowe, metabolizowane przez CYP3A4 (np. diltiazem, werapamil,
nifedypina, nizoldypina)
W czasie jednoczesnego stosowania z pozakonazolem zaleca się częste monitorowanie działań
niepożądanych i toksyczności, związanych z lekami blokującymi kanały wapniowe. Może być
konieczne dostosowanie dawki leku z grupy blokerów kanałów wapniowych.

Digoksyna
Stosowanie innych związków z grupy azoli wiąże się ze zwiększeniem stężenia digoksyny w osoczu.
Z tego powodu pozakonazol może zwiększać stężenie digoksyny w osoczu i należy kontrolować
stężenie digoksyny rozpoczynając lub kończąc leczenie pozakonazolem.

Pochodne sulfonylomocznika
U zdrowych ochotników, otrzymujących jednocześnie pozakonazol i glipizyd, obserwowano
zmniejszenie glikemii. U pacjentów z cukrzycą zaleca się monitorowanie glikemii.

Kwas all-trans-retynowy (ang. all-trans retinoic acid, ATRA) lub tretynoina
Kwas ATRA jest metabolizowany przez enzymy wątrobowe CYP450, a w szczególności CYP3A4.
Jego jednoczesne podawanie z pozakonazolem, który jest silnie działającym inhibitorem CYP3A4,
może prowadzić do zwiększenia ekspozycji na tretynoinę, powodując zwiększone ryzyko objawów
toksyczności (zwłaszcza hiperkalcemii). Należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy, a w razie
potrzeby należy rozważyć stosowną modyfikację dawki tretynoiny podczas leczenia pozakonazolem
oraz w ciągu następnych dni po leczeniu.

Wenetoklaks
W porównaniu z wenetoklaksem w dawce 400 mg podawanym w monoterapii, jednoczesne
podawanie 300 mg pozakonazolu, silnego inhibitora CYP3A, z wenetoklaksem w dawce 50 mg i 100

mg przez 7 dni u 12 pacjentów, powodowało zwiększenie stężenia Cmax wenetoklaksu odpowiednio do
1,6-krotnie i 1,9-krotnie, i AUC do 1,9-krotnie i 2,4-krotnie (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Patrz ChPL wenetoklaksu.

Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Brak wystarczających danych dotyczących stosowania pozakonazolu u kobiet w ciąży. Badania na
zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla
człowieka nie jest znane.

Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia.
Pozakonazolu nie wolno podawać kobietom ciężarnym, chyba że potencjalne korzyści dla matki
zdecydowanie przewyższają ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią
Pozakonazol przenika do mleka szczurów w okresie laktacji (patrz punkt 5.3). Nie badano wydzielania
pozakonazolu z mlekiem ludzkim. Podczas leczenia pozakonazolem należy przerwać karmienie
piersią.

Płodność
Pozakonazol nie wpływał na płodność szczurów płci męskiej w dawkach do 180 mg/kg (1,7 dawki
400 mg dwa razy na dobę, która została ustalona u człowieka w oparciu o stężenie leku w stanie
stacjonarnym u zdrowych ochotników) lub szczurów płci żeńskiej w dawce do 45 mg/kg
(odpowiednik 2,2 dawki 400 mg dwa razy na dobę). Brak danych klinicznych oceniających wpływ
pozakonazolu na płodność u ludzi.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Należy zachować ostrożność, ponieważ w związku ze stosowaniem pozakonazolu zgłaszano
przypadki występowania pewnych działań niepożądanych (np. zawrotów głowy, senności itp.), które
mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i (lub) obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Bezpieczeństwo stosowania pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej oceniono u > 2400 pacjentów
i zdrowych ochotników włączonych do badań klinicznych, oraz na podstawie obserwacji po
wprowadzeniu leku do obrotu. Do najczęściej zgłaszanych ciężkich działań niepożądanych
związanych z leczeniem należały nudności, wymioty, biegunka, gorączka i zwiększenie stężenia
bilirubiny.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

W klasyfikacji układów i narządów działania niepożądane są wymienione w grupach o określonej
częstości występowania według następujących kategorii: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do
< 1/10); niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko
(< 1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Tabela 2. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych i (lub) po wprowadzeniu
produktu leczniczego do obrotu przedstawiono według układów oraz częstości występowania*

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Często: neutropenia
Niezbyt często: trombocytopenia, leukopenia, niedokrwistość, eozynofilia,
limfadenopatia, zawał śledziony
Rzadko: zespół hemolityczno-mocznicowy, zakrzepowa plamica
małopłytkowa, pancytopenia, koagulopatia, krwotoki
Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często: reakcje alergiczne
Rzadko: reakcje nadwrażliwości
Zaburzenia endokrynologiczne
Rzadko: niedoczynność nadnerczy, zmniejszenie stężenia
gonadotropin we krwi pseudoaldosteronizm
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: zaburzenia elektrolitowe, jadłowstręt, zmniejszenie
łaknienia, hipokaliemia, hipomagnezemia
Niezbyt często: hiperglikemia, hipoglikemia
Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często: nieprawidłowe sny, stan splątania, zaburzenia snu
Rzadko: zaburzenia psychotyczne, depresja
Zaburzenia układu nerwowego
Często: parestezje, zawroty głowy, senność, ból głowy, zaburzenia
odczuwania smaku
Niezbyt często: drgawki, neuropatia, niedoczulica, drżenia, afazja,
bezsenność
Rzadko: udar naczyniowy mózgu, encefalopatia, neuropatia
obwodowa omdlenie
Zaburzenia oka
Niezbyt często: nieostre widzenie, światłowstręt, zmniejszenie ostrości
wzroku
Rzadko: podwójne widzenie, mroczki
Zaburzenia ucha i błędnika
Rzadko: uszkodzenie słuchu
Zaburzenia serca
Niezbyt często: zespół wydłużonego QT§, nieprawidłowości w badaniu
elektrokardiograficznym§, kołatanie serca, bradykardia,
dodatkowe skurcze nadkomorowe, tachykardia
Rzadko: torsade de pointes, nagły zgon, częstoskurcz komorowy,
zatrzymanie krążenia i oddechu, niewydolność serca, zawał
mięśnia serowego
Zaburzenia naczyniowe
Często: nadciśnienie tętnicze
Niezbyt często: niedociśnienie tętnicze, zapalenie naczyń krwionośnych
Rzadko: zatorowość płucna, zakrzepica żył głębokich
Zaburzenia układu oddechowego,
klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często: kaszel, krwotok z nosa, czkawka, niedrożność nosa, ból
opłucnowy, przyspieszenie i spłycenie oddechu
Rzadko: nadciśnienie płucne, śródmiąższowe zapalenie płuc,
zapalenie płuc
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często: nudności

Często: wymioty, ból brzucha, biegunka, niestrawność, suchość w
jamie ustnej, oddawanie gazów, zaparcie, dyskomfort w
okolicy odbytu i w odbytnicy
Niezbyt często: zapalenie trzustki, rozdęcie brzucha, zapalenie jelit,
dyskomfort w nadbrzuszu, odbijanie, choroba refluksowa
żołądkowo-przełykowa, obrzęk jamy ustnej
Rzadko: krwotok z przewodu pokarmowego, niedrożność jelita
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często: wzrost wartości laboratoryjnych parametrów czynności
wątroby (zwiększona aktywność AlAT, zwiększona
aktywność AspAT, zwiększone stężenie bilirubiny,
zwiększona aktywność fosfatazy zasadowej, zwiększona
aktywność GGTP)
Niezbyt często: uszkodzenie hepatocytów, zapalenie wątroby, żółtaczka,
powiększenie wątroby, cholestaza, objawy
hepatotoksyczności, zaburzenie czynności wątroby
Rzadko: niewydolność wątroby, cholestatyczne zapalenie wątroby,
powiększenie wątroby i śledziony, tkliwość okolicy
wątroby, grubofaliste trzepoczące drżenie rąk
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: wysypka, świąd
Niezbyt często: owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, łysienie, zapalenie
skóry, rumień, wybroczyny
Rzadko: zespół Stevensa-Johnsona, wysypka pęcherzykowa
Częstość nieznana reakcja nadwrażliwości na światło§
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i
tkanki łącznej
Niezbyt często: ból pleców, ból szyi, bóle mięśniowo-kostne, ból kończyn
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często: ostra niewydolność nerek, niewydolność nerek, zwiększenie
stężenia kreatyniny we krwi
Rzadko: nerkowa kwasica cewkowa, śródmiąższowe zapalenie nerek
Zaburzenia układu rozrodczego i
piersi
Niezbyt często: zaburzenia miesiączki
Rzadko: ból piersi
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu
podania
Często: podwyższona temperatura ciała (gorączka), astenia, uczucie
zmęczenia
Niezbyt często: obrzęk, ból, dreszcze, złe samopoczucie, dyskomfort w
klatce piersiowej, nietolerancja na lek, uczucie roztrzęsienia,
zapalenie błon śluzowych
Rzadko: obrzęk języka, obrzęk twarzy
Badania diagnostyczne
Niezbyt często: zmiany stężeń innych leków, zmniejszenie stężenia
fosforanów we krwi, nieprawidłowości w RTG klatki
piersiowej
* W oparciu o działania niepożądane stwierdzane po stosowaniu zawiesiny doustnej, tabletek
dojelitowych, koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji i proszku dojelitowego i
rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny doustnej.
§ Patrz punkt 4.4.

Opis wybranych działań niepożądanych

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Po wprowadzeniu do obrotu pozakonazolu w zawiesinie doustnej zgłoszono przypadek ciężkiego
uszkodzenia wątroby zakończonego zgonem (patrz punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

W czasie badań klinicznych u pacjentów, stosujących pozakonazol w postaci zawiesiny doustnej w
dawce do 1600 mg na dobę, nie zaobserwowano innych działań niepożądanych niż te, które
stwierdzono u pacjentów leczonych mniejszymi dawkami. Przypadkowe przedawkowanie
pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej dotyczyło jednego pacjenta, który przyjmował 1200 mg
pozakonazolu dwa razy na dobę przez 3 dni. Nie zanotowano żadnych działań niepożądanych.

Pozakonazol nie jest usuwany w czasie hemodializy. Nie ma specjalnego leczenia w przypadku
przedawkowania pozakonazolu. Lekarz powinien rozważyć leczenie wspomagające.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwgrzybicze do stosowania ogólnego, pochodne triazolowe,
kod ATC: J02A C04.

Mechanizm działania
Pozakonazol jest inhibitorem 14α-demetylazy lanosterolu (CYP51), enzymu katalizującego kluczowy
etap biosyntezy ergosterolu.

Mikrobiologia
W warunkach in vitro wykazano, że pozakonazol działa na następujące drobnoustroje: gatunki z
rodzaju Aspergillus (Aspergillus fumigatus, A. flavus, A. terreus, A. nidulans, A. niger, A. ustus),
rodzaju Candida (Candida albicans, C. glabrata, C. krusei, C. parapsilosis, C. tropicalis, C.
dubliniensis, C. famata, C. inconspicua, C. lipolytica, C. norvegensis, C. pseudotropicalis),
Coccidioides immitis, Fonsecaea pedrosoi, i gatunki z rodzaju Fusarium, Rhizomucor, Mucor i
Rhizopus. Dane mikrobiologiczne sugerują, że pozakonazol jest aktywny wobec Rhizomucor, Mucor i
Rhizopus; jednakże dane kliniczne są obecnie zbyt ograniczone, aby ocenić skuteczność pozakonazolu
przeciwko tym drobnoustrojom.

Dostępne są następujące dane in vitro, ale ich znaczenie kliniczne nie jest znane. W badaniu
obserwacyjnym ponad 3000 klinicznych izolatów grzybów pleśniowych z lat 2010-2018, 90%
grzybów innych niż Aspergillus wykazywało następujące minimalne stężenie hamujące (ang.
minimum inhibitory concentration, MIC) in vitro: Mucorales spp. (n = 81) – 2 mg/L; Scedosporium
apiospermum/S. boydii (n = 65) – 2 mg/L; Exophiala dermatiditis (n = 15) – 0,5 mg/L oraz
Purpureocillium lilacinum (n = 21) – 1 mg/L.

Oporność

W warunkach klinicznych izolowano szczepy o zmniejszonej wrażliwości na pozakonazol. Głównym
mechanizmem oporności jest zmiana podstawników w cząsteczce białka docelowego - CYP51.

Wartości graniczne badania wrażliwości
Kryteria interpretacyjne MIC (minimalnego stężenia hamującego) dla badania wrażliwości zostały
ustanowione przez European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing (EUCAST) dla
pozakonazolu. Są one wymienione tutaj:
https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-micbreakpoints_en.xlsx

Leczenie skojarzone z innymi lekami przeciwgrzybiczymi
Stosowanie skojarzonego leczenia przeciwgrzybiczego nie powinno zmniejszać ani skuteczności
pozakonazolu, ani innych leków. Jednakże brak obecnie dowodów klinicznych, że leczenie skojarzone
zwiększa skuteczność.

Zależności farmakokinetyczne i (lub) farmakodynamiczne
Zaobserwowano związek między proporcją całkowitej ekspozycji na lek i MIC (AUC/MIC),
a wynikiem leczenia. Wskaźnik krytyczny dla pacjentów zakażonych grzybami z rodzaju Aspergillus
wynosił ~ 200. Szczególnie istotne jest uzyskanie maksymalnego stężenia leku w osoczu u pacjentów
zakażonych gatunkami z rodzaju Aspergillus (patrz punkty 4.2 i 5.2, dotyczące zalecanych schematów
leczenia i wpływu pokarmów na wchłanianie leku).

Doświadczenie kliniczne

Podsumowanie badań pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej

Aspergiloza inwazyjna
W nieporównawczym badaniu leczenia ratującego życie (Badanie 0041). oceniano stosowany
pozakonazol w postaci zawiesiny doustnej w dawce podzielonej 800 mg na dobę w leczeniu
inwazyjnej aspergilozy u pacjentów z postacią choroby oporną na amfoterycynę B (w tym na
liposomalną postać leku) lub itrakonazol, lub u pacjentów z nietolerancją tych leków. Rezultaty
kliniczne porównywano z wynikami z zewnętrznej grupy kontrolnej, uzyskanymi na podstawie
retrospektywnego przeglądu dokumentacji medycznej. Zewnętrzna grupa kontrolna składała się z 86
pacjentów, leczonych dostępnymi metodami (jak wyżej) głównie w tym samym czasie i w tych
samych miejscach, co pacjenci leczeni pozakonazolem. Większość przypadków aspergilozy została
uznana za postać oporną na wcześniejsze leczenie zarówno w grupie otrzymującej pozakonazol (88%),
jak i w zewnętrznej grupie kontrolnej (79%).

Jak przedstawiono w Tabeli 3. dobra odpowiedź (pełne lub częściowe wyleczenie) pod koniec
leczenia wystąpiła u 42% pacjentów otrzymujących pozakonazol, w porównaniu z 26% pacjentów z
grupy zewnętrznej. Jednakże nie było to prospektywne, randomizowane badanie kliniczne z grupą
kontrolną i dlatego wszystkie porównania z zewnętrzną kontrolą należy oceniać ostrożnie.

Tabela 3. Całkowita skuteczność pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej pod koniec leczenia
inwazyjnej aspergilozy w porównaniu z zewnętrzną grupą kontrolną.

Pozakonazol w postaci
zawiesiny doustnej
Zewnętrzna grupa kontrolna

Odpowiedź na leczenie ogółem 45/107 (42%) 22/86 (26%)
Powodzenie wg gatunku
Wszystkie potwierdzone mykologicznie
gatunki z rodzaju Aspergillus spp.1 34/76 (45%) 19/74 (26%)
A. fumigatus 12/29 (41%) 12/34 (35%)
A. flavus 10/19 (53%) 3/16 (19%)

A. terreus 4/14 (29%) 2/13 (15%)
A. niger 3/5 (60%) 2/7 (29%)
1 W tym mniej znane lub nieznane gatunki.

Fusarium spp.
11 z 24 pacjentów z udowodnioną lub prawdopodobną fuzariozą leczono skutecznie pozakonazolem
w postaci zawiesiny doustnej w dawce 800 mg na dobę, stosowanym w dawce podzielonej. Mediana
leczenia wynosiła 124 dni, a maksymalny czas leczenia 212 dni. Wśród osiemnastu pacjentów, którzy
nie tolerowali lub mieli zakażenie oporne na amfoterycynę B lub itrakonazol, siedmiu pacjentów
uznano za reagujących na leczenie.

Chromoblastomikoza/Grzybniak
9 z 11 pacjentów leczono skutecznie pozakonazolem w postaci zawiesiny doustnej w dawce 800 mg
na dobę, stosowanym w dawce podzielonej. Mediana leczenia wynosiła 268 dni, a maksymalny czas
leczenia 377 dni. Pięciu z wyżej wymienionych pacjentów miało chromoblastomikozę wywołaną
przez Fonsecaea pedrosoi, natomiast u 4 zdiagnozowano grzybniaka, spowodowanego głównie
zakażeniem gatunkami z rodzaju Madurella.

Kokcydioidomikoza
11 z 16 pacjentów leczono skutecznie (pełne lub częściowe ustąpienie wyjściowych objawów
przedmiotowych i podmiotowych pod koniec leczenia) pozakonazolem w postaci zawiesiny doustnej
w dawce 800 mg na dobę, stosowanym w dawce podzielonej. Mediana leczenia wynosiła 296 dni,
a maksymalny czas leczenia 460 dni.

Leczenie wrażliwej na azole kandydozy jamy ustnej i gardła (ang. Oropharyngeal Candidiasis, OPC)
Randomizowane, zaślepione ze strony oceniającego, kontrolowane badanie wykonano u pacjentów z
wrażliwą na azole kandydozą jamy ustnej i gardła, zakażonych HIV (przed rozpoczęciem leczenia od
większości pacjentów izolowano C. albicans). Główną zmienną skuteczności był współczynnik
odpowiedzi klinicznej (określany jako wyleczenie lub poprawa) po 14 dniach leczenia. Pacjentom
podawano pozakonazol lub flukonazol w postaci zawiesiny doustnej (pozakonazol i flukonazol
podawano w następujący sposób: 100 mg dwa razy na dobę w ciągu 1. dnia, a następnie 100 mg raz na
dobę przez 13 dni).

Współczynniki odpowiedzi klinicznej dla powyższego badania przedstawiono poniżej w Tabeli 4.

Wykazano, że współczynnik odpowiedzi klinicznej dla pozakonazolu w 14. dniu oraz w 4 tygodnie po
zakończeniu leczenia nie jest gorszy niż dla flukonazolu.

Tabela 4. Współczynniki odpowiedzi klinicznej w leczeniu kandydozy jamy ustnej i gardła

Punkt końcowy Pozakonazol Flukonazol
Współczynnik odpowiedzi klinicznej w dniu 14. 91,7% (155/169) 92,5% (148/160)
Współczynnik odpowiedzi klinicznej 4 tygodnie po
zakończeniu leczenia
68,5% (98/143) 61,8% (84/136)

Współczynnik odpowiedzi klinicznej obliczano dzieląc liczbę pacjentów, u których osiągnięto
odpowiedź kliniczną (wyleczenie lub poprawa) przez całkowitą liczbę pacjentów branych pod uwagę
w analizie.

Zapobieganie inwazyjnym zakażeniom grzybiczym (ang. Invasive Fungal Infections, IFIs) (Badania
316 i 1899)
Wykonano dwa randomizowane, kontrolowane badania profilaktycznego stosowania u pacjentów z
wysokim ryzykiem rozwoju inwazyjnych zakażeń grzybiczych.

W randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu 316 porównywano pozakonazol w postaci

zawiesiny doustnej (200 mg trzy razy na dobę) z flukonazolem w postaci kapsułek (400 mg raz na
dobę) u pacjentów po allogenicznym przeszczepieniu krwiotwórczych komórek macierzystych i z
chorobą przeszczep przeciwko gospodarzowi (ang. graft-versus-host disease, GVHD). Głównym
punktem końcowym, określającym skuteczność były udowodnione lub prawdopodobne przypadki IFI
w 16 tygodniu po randomizacji. Ocenę wykonywał niezależny, zewnętrzny zespół ekspertów,
nieznający stosowanego leczenia u poszczególnych pacjentów. Głównym drugorzędowym punktem
końcowym były udowodnione lub prawdopodobne przypadki IFI w czasie leczenia (od podania
pierwszej do ostatniej dawki badanego produktu leczniczego + 7 dni). Większość pacjentów (377/600;
[63%]) miało na początku leczenia ostrą GVHD stopnia 2. lub 3., lub przewlekłą zaawansowaną
postać GVHD (195/600; [32,5%]). Średni czas leczenia wynosił 80 dni dla pozakonazolu i 77 dni dla
flukonazolu.

W randomizowanym, zaślepionym dla oceniającego badaniu 1899 porównywano pozakonazol w
postaci zawiesiny doustnej (200 mg trzy razy na dobę) z flukonazolem w postaci zawiesiny (400 mg
raz na dobę) lub itrakonazolem w postaci roztworu doustnego (200 mg dwa razy na dobę) u pacjentów
z neutropenią, otrzymujących cytotoksyczną chemioterapię z powodu ostrej białaczki szpikowej lub
zespołu mielodysplastycznego. Głównym punktem końcowym, określającym skuteczność były
udowodnione lub prawdopodobne przypadki IFI w czasie leczenia. Ocenę wykonywał niezależny,
zewnętrzny zespół ekspertów, nieznający stosowanego leczenia u poszczególnych pacjentów.
Głównym drugorzędowym punktem końcowym były udowodnione lub prawdopodobne przypadki IFI
w 100 dni po randomizacji. Najczęstszą chorobą podstawową była nowozdiagnozowana ostra
białaczka szpikowa (435/602; [72%]). Średni czas leczenia wynosił 29 dni dla pozakonazolu i 25 dni
dla flukonazolu i itrokonazolu.

W obu badaniach dotyczących profilaktyki najczęstszym zakażeniem z przełamania była aspergiloza.
Patrz Tabela 5 i Tabela 6, w których zebrano wyniki z obu badań. U pacjentów otrzymujących
profilaktycznie pozakonazol, w porównaniu z pacjentami z grup kontrolnych, występowało mniej
zakażeń Aspergillus z przełamania.

Tabela 5. Wyniki badań klinicznych dotyczących profilaktyki inwazyjnych zakażeń grzybiczych

Badanie Pozakonazol w postaci
zawiesiny doustnej
Kontrolaa Wartość-P

Liczba (%) pacjentów z udowodnioną lub podejrzewaną IFI
W okresie leczeniab
1899d 7/304 (2) 25/298 (8) 0,0009
316e 7/291 (2) 22/288 (8) 0,0038
W zdefiniowanym czasiec
1899d 14/304 (5) 33/298 (11) 0,0031
316d 16/301 (5) 27/299 (9) 0,0740
FLU = flukonazol; ITZ = itrakonazol; POS = pozakonazol.
a: FLU/ITZ (1899); FLU (316).
b: W badaniu 1899 był to okres od randomizacji do podania ostatniej dawki badanego produktu
leczniczego + 7 dni; w badaniu 316 był to okres od podania pierwszej dawki do podania
ostatniej dawki badanego produktu leczniczego + 7 dni.
c: W badaniu 1899 był to okres od randomizacji do dnia 100. po randomizacji; w badaniu 316 był
to okres od początku leczenia do 111. dnia po rozpoczęciu leczenia.
d: Wszyscy randomizowani.
e: Wszyscy leczeni.

Tabela 6. Wyniki badań klinicznych dotyczących profilaktyki inwazyjnych zakażeń grzybiczych

Badanie Pozakonazol w postaci zawiesiny
doustnej
Kontrolaa

Odsetek (%) pacjentów z udowodnioną lub podejrzewaną aspergillozą
W okresie leczeniab
1899d 2/304 (1) 20/298 (7)
316e 3/291 (1) 17/288 (6)
W zdefiniowanym czasiec
1899d 4/304 (1) 26/298 (9)
316d 7/301 (2) 21/299 (7)
FLU = flukonazol; ITZ = itrakonazol; POS = pozakonazol
a: FLU/ITZ (1899); FLU (316)
b: W badaniu 1899 był to okres od randomizacji do podania ostatniej dawki badanego produktu
leczniczego + 7 dni; w badaniu 316 był to okres od podania pierwszej dawki do podania
ostatniej dawki badanego produktu leczniczego + 7 dni
c: W badaniu 1899 był to okres od randomizacji do dnia 100. po randomizacji; w badaniu 316 był
to okres od początku leczenia do 111. dnia po rozpoczęciu leczenia
d: Wszystkie osoby randomizowane
e: Wszystkie osoby leczone

W badaniu 1899 obserwowano istotne zmniejszenie śmiertelności ogólnej na korzyść pozakonazolu
[POS 49/304 (16%) vs. FLU/ITZ 67/298 (22%) p = 0,048]. Stosując metodę Kaplana-Meiera
stwierdzono, że prawdopodobieństwo przeżycia do dnia 100. po randomizacji było istotnie wyższe u
osób otrzymujących pozakonazol; zwiększenie przeżycia wykazano zarówno wtedy, kiedy analiza
objęła wszystkie przyczyny śmierci (P = 0,0354), jak i w przypadku zgonów związanych z IFI
(P = 0,0209).

W badaniu 316 ogólna śmiertelność była podobna (POS, 25%; FLU, 28%); jednakże odsetek zgonów
związanych z IFI był istotnie mniejszy w grupie POS (4/301) w porównaniu do grupy FLU (12/299;
P = 0,0413).

Dzieci i młodzież
Nie można zalecić żadnej dawki pozakonazolu do stosowania u dzieci i młodzieży. Określono jednak
bezpieczeństwo stosowania i skuteczność innych postaci pozakonazolu (pozakonazol w postaci
proszku dojelitowego i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny doustnej; pozakonazol w postaci
koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji) u dzieci i młodzieży w wieku od 2 lat do poniżej 18
lat. Dodatkowe informacje, patrz ChPL tych postaci.

Ocena badania EKG
Przed podaniem i w czasie stosowania pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej (400 mg dwa razy
na dobę z bogatotłuszczowym posiłkiem) u 173 zdrowych ochotników (mężczyzn i kobiet) w wieku
od 18 do 85 lat wykonywano w tym samym czasie, w okresie 12 godzin, wielokrotne badania EKG.
Nie zaobserwowano żadnych istotnych klinicznie zmian w średniej długości odstępu QTc (QT
skorygowany wg Fridericia) w porównaniu z wartościami sprzed podania leku.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Mediana wartości Tmax dla pozakonazolu wynosi 3 godziny (pacjenci po posiłku). Farmakokinetyka
pozakonazolu po podaniu jednorazowym i wielokrotnym z bogatotłuszczowym posiłkiem jest liniowa
dla dawek do 800 mg. W przypadku podawania pacjentom i zdrowym ochotnikom dawek większych
niż 800 mg na dobę nie zaobserwowano dalszego zwiększenia stężenia leku. Na czczo wzrost wartości
AUC był mniejszy, niż wynikający z proporcji dla dawek większych niż 200 mg. U zdrowych
ochotników podanie bez przyjmowania posiłku całkowitej dawki dobowej (800 mg) w postaci 4
dawek podzielonych po 200 mg w porównaniu do 2 dawek podzielonych po 400 mg zwiększa stężenie
pozakonazolu w surowicy 2,6-krotnie.

Wpływ pokarmu na wchłanianie doustne leku u zdrowych ochotników

Wchłanianie pozakonazolu podawanego w dawce 400 mg (raz na dobę) w czasie lub bezpośrednio po
spożyciu posiłku bogatotłuszczowego (~ 50 gramów tłuszczu) było istotnie zwiększone w porównaniu
do podania przed posiłkiem, z Cmax oraz AUC wzrastającymi odpowiednio o około 330% i 360%.
Wartość AUC dla pozakonazolu jest: około 4 razy większa, jeśli lek podawany jest z posiłkiem
bogatotłuszczowym (~ 50 gramów tłuszczu) oraz około 2,6 razy większa, jeśli podawany jest z
posiłkiem niezawierającym tłuszczu lub z preparatem odżywczym (14 mg tłuszczu), w stosunku do
stanu na czczo (patrz punkty 4.2 oraz 4.5).

Dystrybucja
Pozakonazol wchłania się wolno i jest wolno wydalany, z dużą pozorną objętością dystrybucji (1774
litrów) i silnie wiąże się z białkami osocza (> 98%), głównie z albuminami surowicy.

Metabolizm
W przypadku pozakonazolu nie występują żadne istotne krążące metabolity, zaś inhibitory enzymów
CYP450 najprawdopodobniej nie mają wpływu na jego stężenie. Z krążących metabolitów większość
stanowią pochodne glukuronidowe, a metabolity powstające w procesach oksydacyjnych
(w powstawaniu których uczestniczy CYP450) stanowią tylko znikomą ilość. Metabolity wydalone z
moczem i kałem stanowią około 17% podanej dawki, znakowanej radioizotopem.

Eliminacja
Pozakonazol jest wolno eliminowany, a średni okres półtrwania (t½) wynosi 35 godzin (od 20 do 66
godzin). Po podaniu 14C-pozakonazolu, aktywność promieniotwórczą stwierdzono głównie w kale
(77% znakowanej dawki), z czego większość stanowił niezmieniony związek (66% znakowanej
dawki). Klirens nerkowy jest drugorzędną drogą eliminacji, przy czym 14% znakowanej
radioaktywnie dawki jest wydalane z moczem (< 0,2% znakowanej radioaktywnie dawki stanowi
macierzysty związek). Stan stacjonarny osiągany jest po 7 do 10 dniach podawania wielokrotnych
dawek.

Farmakokinetyka w określonych grupach pacjentów
Dzieci (w wieku < 18 lat)
Po podaniu dawki wynoszącej 800 mg pozakonazolu na dobę w dawce podzielonej w leczeniu
inwazyjnych zakażeń grzybiczych, średnie minimalne stężenie leku w osoczu u 12 pacjentów w wieku
8-17 lat (776 ng/mL) było zbliżone do wartości zaobserwowanych w grupie 194 pacjentów w wieku
18-64 lat (817 ng/mL). Podobnie, w badaniach dotyczących profilaktyki u 10 młodocianych pacjentów
(w wieku 13-17 lat) średnie stężenie pozakonazolu oznaczane w stanie stacjonarnym (Cav) było
podobne do Cav u dorosłych pacjentów (≥ 18 lat). W badaniu z udziałem 136 pacjentów
pediatrycznych z neutropenią w wieku 11 miesięcy-17 lat, leczonych pozakonazolem w postaci
zawiesiny doustnej w dawkach do 18 mg/kg na dobę podawanych w dawce podzielonej trzy razy na
dobę, u około 50% pacjentów osiągnięto zdefiniowaną wartość docelową stężenia (Cav w dniu 7.
między 500 ng/mL-2500 ng/mL). Ekspozycje były na ogół wyższe u pacjentów starszych (w wieku 7
do < 18 lat) niż u pacjentów młodszych (w wieku 2 do < 7 lat).

Płeć
Farmakokinetyka pozakonazolu jest podobna u mężczyzn i kobiet.

Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku (24 osoby ≥ 65 lat) zaobserwowano zwiększenie Cmax (26%) i AUC
(29%) pozakonazolu w porównaniu z osobami młodszymi (24 badanych między 18. a 45. rokiem
życia). Jednak w badaniach skuteczności klinicznej profil bezpieczeństwa stosowania pozakonazolu
był podobny u młodszych i starszych pacjentów.

Rasa
U badanych osób rasy czarnej wykazano nieznaczne zmniejszenie AUC i Cmax (16%) pozakonazolu w
zawiesinie doustnej, w porównaniu z osobami rasy białej. Profil bezpieczeństwa stosowania był
jednak zbliżony w przypadku obu badanych grup.

Masa ciała
Dane z modeli farmakokinetycznych w przypadku pozakonazolu w postaci koncentratu do
sporządzania roztworu do infuzji i tabletek wskazują na to, że klirens pozakonazolu jest związany z
masą ciała. U pacjentów o masie ciała powyżej 120 kg wartość ekspozycji ogólnoustrojowej na
pozakonazol może być mniejsza o 25%, a pacjenci o masie ciała (< 50 kg) wartość Cav może być
zwiększona o 19%.
Sugeruje się zatem szczególne monitorowanie pacjentów o masie ciała powyżej 120 kg, pod kątem
przełomowych zakażeń grzybiczych.

Zaburzenia czynności nerek
W przypadku łagodnego do umiarkowanego zaburzenia czynności nerek (n = 18, Clcr ≥ 20
mL/min/1,73 m2) nie zaobserwowano wpływu na farmakokinetykę pozakonazolu w postaci zawiesiny
doustnej, po jednorazowym podaniu, dlatego nie jest wymagana modyfikacja dawki. U pacjentów z
ciężkim zaburzeniem czynności nerek (n = 6, Clcr< 20 mL/min/1,73 m2), wartość AUC dla
pozakonazolu była w dużym stopniu zróżnicowana [> 96% CV (współczynnik wariancji)], w
porównaniu z pozostałymi grupami osób z niewydolnością nerek [< 40% CV]. Jednak ze względu na
to, że pozakonazol jest tylko w nieznacznym stopniu wydalany przez nerki, ciężkie zaburzenie
czynności nerek prawdopodobnie nie ma wpływu na farmakokinetykę pozakonazolu, dlatego
modyfikacja dawki nie jest zalecana. Pozakonazol nie jest usuwany z ustroju w czasie hemodializy.

Zaburzenia czynności wątroby
Po zastosowaniu pojedynczej dawki doustnej 400 mg pozakonazolu w zawiesinie doustnej u
pacjentów z łagodnymi (grupa A w klasyfikacji Child-Pugh), umiarkowanymi (grupa B w klasyfikacji
Child-Pugh) lub ciężkimi (grupa C w klasyfikacji Child-Pugh) zaburzeniami czynności wątroby
(sześciu pacjentów w każdej grupie), średnia wartość AUC była 1,3- do 1,6-krotnie większa od
wartości uzyskanej u pacjentów z odpowiedniej grupy kontrolnej z prawidłową czynnością wątroby.
Nie oznaczano stężeń niezwiązanego leku i nie można wykluczyć, że doszło do silniejszego wzrostu
narażenia na niezwiązany pozakonazol, niż stwierdzony 60% wzrost całkowitej AUC. Okres
półtrwania leku (t½) był wydłużony z około 27 godzin do 43 godzin w odpowiednich grupach. Nie
zaleca się modyfikacji dawki leku u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu od
łagodnych do ciężkich, jednak należy zachować ostrożność z powodu możliwości zwiększenia
stężenia leku w osoczu krwi.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym pozakonazolu, tak jak w przypadku innych
produktów leczniczych przeciwgrzybiczych z grupy azoli, stwierdzono hamujący wpływ na syntezę
hormonów steroidowych. Hamujący wpływ na czynność nadnerczy obserwowano w badaniach
toksyczności u szczurów i psów dla stężeń równych lub większych od stężenia osiąganego w czasie
stosowania dawek terapeutycznych u ludzi.

Podczas stosowania leku przez ≥ 3 miesiące u psów, dla ekspozycji ogólnoustrojowej mniejszej od
uzyskanej w czasie stosowania dawek terapeutycznych u ludzi, wystąpiły przypadki fosfolipidozy
neuronów. Nie zaobserwowano tego zjawiska u małp, otrzymujących lek przez rok. W
dwunastomiesięcznym badaniu neurotoksyczności u psów i małp nie stwierdzono wpływu na
czynność ośrodkowego, ani obwodowego układu nerwowego dla stężeń większych od osiąganych w
czasie stosowania dawek terapeutycznych.

W trwającym dwa lata badaniu na szczurach stwierdzono przypadki fosfolipidozy płuc, która
powodowała rozszerzenie i niedrożność pęcherzyków płucnych. Powyższe obserwacje nie muszą
świadczyć o możliwości wystąpienia zmian czynnościowych u ludzi.

W badaniu farmakologicznym dotyczącym bezpieczeństwa wielokrotnego podania leku małpom, nie
zaobserwowano wpływu pozakonazolu na wyniki badań elektrokardiograficznych (w tym na odstęp

QT i QTc), dla narażenia ogólnoustrojowego 4,6 razy większych od stężeń osiąganych w czasie
stosowania dawek terapeutycznych u ludzi. W badaniu farmakologicznym dotyczącym
bezpieczeństwa wielokrotnego podawania leku szczurom, nie wykazano cech dekompensacji serca w
badaniu echokardiograficznym dla stężeń 1,4 razy większych od stężeń osiąganych w czasie
stosowania dawek terapeutycznych. Wykazano zwiększenie wartości skurczowej ciśnienia i ciśnienia
tętniczego krwi (do 29 mmHg) u szczurów i małp, dla narażenia ogólnoustrojowego odpowiednio 1,4 i
4,6 razy większego od stężenia osiąganego w czasie stosowania dawek terapeutycznych u ludzi.

Wykonano badania wpływu pozakonazolu na reprodukcję, rozwój okołoporodowy i poporodowy u
szczurów. Wykazano przypadki odchyleń od normy w budowie układu kostnego i wad rozwojowych,
dystocji, wydłużenia czasu trwania porodu, zmniejszenia średniej liczebności miotu i zmniejszenia
żywotności, dla stężeń mniejszych od stężeń osiąganych w czasie stosowania dawek terapeutycznych
u ludzi. U królików pozakonazol wykazywał działanie embriotoksyczne dla stężeń większych od
stężeń, osiąganych w czasie stosowania dawek terapeutycznych. Podobnie, jak w przypadku innych
leków przeciwgrzybiczych z grupy azoli, wpływ na rozmnażanie był prawdopodobnie spowodowany
wpływem leku na steroidogenezę.

W badaniach in vitro i in vivo nie stwierdzono genotoksycznego wpływu pozakonazolu. Badania
działania rakotwórczego nie wykazały szczególnego ryzyka dla ludzi.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Polisorbat 80
Symetykon emulsja
Sodu cytrynian (E 331)
Kwas cytrynowy jednowodny (E 330)
Guma ksantan
Sodu benzoesan (E 211)
Glukoza ciekła
Glicerol (85%)
Aromat wiśniowy
Tytanu dwutlenek (E 171)
Woda oczyszczona

Skład emulsji symetykonu
Polidimetylosiloksan (symetykon)
Sorbitanu glikolu polietylenowego tristearynian
Metyloceluloza
Żel krzemionkowy
Glikolu polietylenowego stearynian
Kwas sorbinowy
Kwas benzoesowy (E 210)
Kwas siarkowy

Aromat o smaku wiśniowym
Glikol propylenowy USP E 1520
Benzaldehyd
Alkohol benzylowy
Aldehyd C20
Wanilina
Allilu kapronian
Amylu octan

Olejek cytrusowy
Alfa jonon
Benzylu octan
Fenyloetylu octan

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

Nieotwarta butelka: 3 lata
Po pierwszym otwarciu butelki: 45 dni

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Butelka (z oranżowego szkła typu III) zawierająca 105 mL zawiesiny doustnej, zamknięta białą
polipropylenową zakrętką zabezpieczającą przed dostępem dzieci, oraz łyżką miarową
(polistyrenową) z 2 podziałkami: 2,5 mL i 5 mL.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Aurovitas Pharma Polska Sp. z o.o.
ul. Sokratesa 13D lokal 27
01-909 Warszawa

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr: 27437

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 2022-10-28

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

2025-10-17

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.