# Trioxal

> Itrakonazol · 100 mg · Kapsułki

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Trioxal
- **Nazwa powszechna:** Itraconazolum
- **Substancja czynna:** [Itrakonazol](https://apteka.online/odpowiedniki/itraconazolum)
- **Moc:** 100 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Kapsułki
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** J02AC02
- **Liczba opakowań:** 5
- **Numer pozwolenia:** 10538
- **Podmiot odpowiedzialny:** Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
- **Producent:** Liconsa S.A.
Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A., Hiszpania
Polska
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwgrzybicze-do-stosowania-ogolnego/trioxal-kapsulki-100-mg-zaklady
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwgrzybicze-do-stosowania-ogolnego/trioxal-kapsulki-100-mg-zaklady.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/12252/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/12252/characteristic

## Dostępne opakowania (5)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 4 kaps. | 5909991053819 | Rp | 14,47 zł (dopłata od 8,96 zł) | Dobrze dostępny (3/5) | — |
| 28 kaps. | 5909991053826 | Rp | 85,02 zł (dopłata od 46,41 zł) | Niedostępny (1/5) | — |
| 14 kaps. | 5909991291280 | Rp | — | Brak danych | — |
| 15 kaps. | 5903060611610 | Rp | — | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 84 kaps. | 5903060611627 | Rp | — | Brak danych | — |

## Leki refundowane

### 28 kaps. — EAN 5909991053826 · cena jedn. 3,04 zł / kaps.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji | 50% | 85,02 zł | 46,41 zł | 38,61 zł | 77,23 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

### 4 kaps. — EAN 5909991053819 · cena jedn. 3,62 zł / kaps.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji | 50% | 14,47 zł | 8,96 zł | 5,51 zł | 11,03 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Trioxal i w jakim celu się go stosuje?
Trioxal zawiera jako substancję czynną itrakonazol, należący do grupy pochodnych tiazolu, który jest
środkiem przeciwgrzybiczym o szerokim zakresie działania.

Trioxal jest wskazany w leczeniu:
- zakażeń narządów płciowych: grzybica pochwy i sromu;
- zakażeń skóry, błony śluzowej lub oczu: grzybica skóry, łupież pstry, ciężkie lub nawrotowe
łojotokowe zapalenie skóry, kandydoza jamy ustnej, grzybicze zakażenie rogówki;
- grzybic paznokci, wywołanych przez dermatofity i (lub) drożdżaki;
- grzybic układowych (grzybice różnych narządów i tkanek): aspergiloza układowa i kandydoza
układowa, kryptokokoza, w tym kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych,
u pacjentów z kryptokokozą i osłabioną odpornością oraz u wszystkich pacjentów z kryptokokozą
ośrodkowego układu nerwowego (Trioxal jest wskazany tylko wtedy, gdy leczenie pierwszego
rzutu jest nieskuteczne), histoplazmoza, blastomikoza, sporotrychoza, parakokcydioidomikoza oraz
inne, rzadko występujące, grzybicze zakażenia układowe lub tropikalne.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Trioxal

Kiedy nie stosować leku Trioxal:
- jeśli pacjent ma uczulenie na itrakonazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
- jeśli u pacjenta występują lub występowały w przeszłości zaburzenia czynności komór serca, takie
jak zastoinowa niewydolność serca, z wyjątkiem leczenia zagrażających życiu lub innych ciężkich
zakażeń; objawy zastoinowej niewydolności serca to m.in.: spłycenie oddechu, nieoczekiwane
zwiększenie masy ciała, obrzęk kończyn lub brzucha, silne uczucie zmęczenia lub budzenie się

w nocy z brakiem tchu;
- jeśli pacjentka jest w ciąży (z wyjątkiem przypadków zagrożenia życia); jeśli pacjentka jest
w wieku rozrodczym, powinna stosować skuteczne metody antykoncepcji, aż do wystąpienia
pierwszej miesiączki po zakończeniu stosowania leku Trioxal.

W trakcie przyjmowania leku Trioxal przeciwwskazane jest przyjmowanie niektórych innych leków (patrz
punkt „Trioxal a inne leki”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Trioxal należy omówić to z lekarzem, jeśli którakolwiek
z wymienionych sytuacji dotyczy pacjenta.
- Pacjent ma chore nerki. Może być konieczna modyfikacja dawki tego leku.
- Pacjent ma chorą wątrobę. Może być konieczna modyfikacja dawki tego leku. Lekarz może zalecić
kontrolowanie czynności wątroby u pacjentów otrzymujących Trioxal, gdyż lek ten bardzo rzadko
może powodować ciężkie uszkodzenie wątroby.
- Pacjent ma chore serce.
- Pacjent miał w przeszłości reakcję alergiczną na inny lek przeciwgrzybiczy.
- Pacjent ma osłabioną odporność, np. z powodu neutropenii, AIDS lub przeszczepienia narządu.
Może być konieczna modyfikacja dawki tego leku.
- Pacjent przyjmuje inne leki.

Jeśli u pacjenta w czasie stosowania leku Trioxal wystąpią niżej opisane objawy, należy powiedzieć
o tym lekarzowi.
- Objawy świadczące o zapaleniu wątroby: brak łaknienia, nudności, wymioty, uczucie zmęczenia,
ból brzucha, zażółcenie skóry lub oczu, odbarwienie kału lub ciemna barwa moczu - należy
przerwać przyjmowanie leku i natychmiast zgłosić się do lekarza.
- Objawy zastoinowej niewydolności serca: duszność, niewyjaśniony przyrost masy ciała, obrzęk
nóg, nietypowe uczucie zmęczenia, budzenie się w nocy z powodu duszności - należy przerwać
przyjmowanie leku i natychmiast zgłosić się do lekarza.
- Objawy ciężkiej reakcji alergicznej: wysypka, świąd, pokrzywka, trudności z oddychaniem i lub
obrzęk twarzy - należy przerwać przyjmowanie leku i natychmiast zgłosić się do lekarza.
- Nadwrażliwość na światło.
- Ciężkie reakcje skórne, takie jak: uogólniona wysypka ze złuszczaniem skóry i pęcherzami w jamie
ustnej, oczach i narządach płciowych lub wysypka z małymi krostami lub pęcherzami - należy
przerwać przyjmowanie leku i natychmiast zgłosić się do lekarza.
- Objawy neuropatii (uszkodzenia nerwów), takie jak: mrowienie, zaburzenia czucia, osłabienie
czucia, osłabienie siły w kończynach, ból głowy, zawroty głowy - należy przerwać przyjmowanie
leku i natychmiast zgłosić się do lekarza.
- Objawy utraty słuchu.
- Niewyraźne lub podwójne widzenie, dzwonienie w uszach, nietrzymanie moczu lub zbyt częste
oddawanie moczu.

Trioxal a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie
lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Leki, z którymi nie należy stosować leku Trioxal:
- niektóre leki stosowane w alergii: terfenadyna, astemizol, mizolastyna;
- niektóre leki stosowane w leczeniu dławicy piersiowej (choroba wieńcowa) lub wysokiego
ciśnienia tętniczego: beprydyl, felodypina, nizoldypina, lerkanidypina, iwabradyna, ranolazyna,
eplerenon;
- cyzapryd, lek stosowany w zaburzeniach motoryki przewodu pokarmowego;

- niektóre leki zmniejszające stężenie cholesterolu: symwastatyna, lowastatyna;
- niektóre leki nasenne: midazolam (doustny), triazolam;
- niektóre leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychotycznych: lurazydon, pimozyd, sertyndol;
- kolchicyna, lek stosowany w leczeniu dny moczanowej, gdy jest podawany u pacjentów
z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby;
- niektóre leki stosowane w leczeniu silnego bólu lub uzależnienia: lewacetylmetadol (czyli
lewometadyl), metadon;
- halofantryna, lek stosowany w leczeniu malarii;
- irynotekan, lek przeciwnowotworowy;
- alkaloidy sporyszu stosowane w leczeniu bólów migrenowych: dihydroergotamina lub ergotamina;
- alkaloidy sporyszu stosowane do kontroli krwawienia i utrzymania skurczu macicy po porodzie:
ergometryna (czyli ergonowina) lub metylergometryna (czyli metylergonowina);
- niektóre leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca: dyzopiramid, dronedaron, chinidyna,
dofetylid.

Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z tych leków, przeciwwskazane jest zastosowanie leku Trioxal. Jeśli
pacjent przyjmuje lek Trioxal, stosowanie tych leków może rozpocząć po co najmniej 2 tygodniach od
odstawienia leku Trioxal.

Leki, których stosowanie z lekiem Trioxal jest niezalecane, chyba że lekarz uzna to za konieczne:
- niektóre leki stosowane w leczeniu raka: dasatynib, nilotynib, trabektedin;
- aliskiren, lek stosowany w nadciśnieniu tętniczym;
- ryfabutyna, lek przeciwgruźliczy;
- karbamazepina, lek przeciwpadaczkowy;
- kolchicyna, lek stosowany w dnie moczanowej;
- ewerolimus, lek podawany po przeszczepieniu narządów;
- fentanyl, silny lek przeciwbólowy;
- rywaroksaban, lek zmniejszający krzepliwość krwi;
- salmeterol, lek stosowany w astmie oskrzelowej;
- tamsulozyna, lek stosowany w leczeniu nietrzymania moczu u mężczyzn;
- wardenafil, lek stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji.
Stosowanie tych leków można rozpocząć po co najmniej 2 tygodniach od odstawienia leku Trioxal.

Inne leki, które wchodzą w interakcje z lekiem Trioxal:
- niektóre antybiotyki: cyprofloksacyna, klarytromycyna, erytromycyna;
- niektóre leki działające na serce lub naczynia krwionośne: digoksyna, nadolol, niektóre leki z grupy
antagonistów wapnia, w tym: werapamil;
- leki osłabiające krzepliwość krwi: kumaryny, cylostazol, dabigatran;
- metyloprednizolon, budezonid, cyklezonid, flutykazon lub deksametazon, podawane doustnie, we
wstrzyknięciach lub wziewnie w leczeniu stanów zapalnych, astmy i alergii;
- cyklosporyna, takrolimus, temsyrolimus, syrolimus (czyli rapamycyna), zwykle podawane po
przeszczepieniu narządów;
- niektóre leki stosowane w leczeniu zakażeń HIV (AIDS): marawirok, inhibitory proteazy, w tym
indynawir, rytonawir, darunawir, fosamprenawir, sakwinawir;
- niektóre leki stosowane w leczeniu raka: bortezomib, busulfan, docetaksel, erlotynib, iksabepilon,
lapatynib, trymetreksat, alkaloidy barwinka;
- niektóre leki stosowane w leczeniu lęku lub nasenne: buspiron, perospiron, ramelteon, midazolam
(podawany dożylnie), alprazolam, brotyzolam;
- niektóre silne leki przeciwbólowe: alfentanyl, buprenorfina, oksykodon;
- niektóre leki stosowane w leczeniu cukrzycy: repaglinid, saksagliptyna;
- niektóre leki stosowane w leczeniu psychoz: arypiprazol, haloperydol, kwetiapina, rysperydon;
- niektóre leki stosowane w leczeniu nudności i wymiotów: aprepitant, domperydon;

- niektóre leki stosowane w leczeniu zapalenia pęcherza moczowego: fezoterodyna, imidafenacyna,
solifenacyna, tolterodyna;
- niektóre leki stosowane w leczeniu zaburzeń erekcji: syldenafil, tadalafil;
- prazykwantel, lek przeciwpasożytniczy;
- ebastyna, lek przeciwalergiczny;
- reboksetyna, lek przeciwdepresyjny;
- atorwastatyna, lek zmniejszający stężenie cholesterolu;
- meloksykam, lek stosowany w zapaleniu stawów i bólu;
- cynakalcet, lek stosowany w nadczynności przytarczyc;
- niektóre leki stosowane w leczeniu małego stężenia sodu w krwi: mozawaptan, tolwaptan;
- alitretynoina (podawana doustnie), lek stosowany w leczeniu wyprysku;
- eletryptan, lek stosowany w leczeniu bólów migrenowych.

Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z tych leków, może być konieczna zmiana dawkowania tych leków
lub leku Trioxal.

Leki wpływające na wchłanianie itrakonazolu
Leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego zaburzają wchłanianie itrakonazolu uwalnianego
z kapsułek leku Trioxal. Dlatego leki zobojętniające można przyjmować co najmniej 1 godzinę przed
przyjęciem lub co najmniej 2 godziny po zastosowaniu leku Trioxal. Z tego samego powodu, jeśli pacjent
przyjmuje leki zmniejszające wydzielanie kwasu solnego w żołądku, powinien popijać lek Trioxal
napojem typu „cola” (niedietetyczna).

W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Leku Trioxal nie należy stosować w czasie ciąży, z wyjątkiem przypadków zagrożenia życia, w których
w opinii lekarza potencjalne korzyści ze stosowania leczenia przewyższają możliwe niebezpieczeństwo
dla płodu.
Kobiety w wieku rozrodczym przyjmujące lek Trioxal, powinny stosować skuteczne metody
antykoncepcji do czasu wystąpienia pierwszej miesiączki po zakończeniu stosowania leku Trioxal.

Itrakonazol przenika w bardzo niewielkich ilościach do mleka ludzkiego. Lekarz zdecyduje, czy
oczekiwane korzyści ze stosowania leku Trioxal podczas karmienia piersią przeważają ryzyko dla
dziecka. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości pacjentka nie powinna karmić piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Trioxal może czasem powodować zawroty głowy, niewyraźne lub podwójne widzenie lub utratę
słuchu. Jeśli u pacjenta wystąpią te objawy, nie powinien on prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Trioxal zawiera sacharozę
W skład 1 kapsułki twardej wchodzi 265,3 mg sacharozy w ziarenkach, zawierających 80,0-91,5%
sacharozy. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

### 3. Jak stosować lek Trioxal?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek Trioxal stosuje się doustnie, bezpośrednio po pełnym posiłku. Kapsułki należy połykać w całości.

Dawkowanie u dorosłych

Zakażenia narządów płciowych
Wskazanie Dawkowanie Okres stosowania
Grzybica pochwy i sromu 200 mg dwa razy na dobę
lub
200 mg raz na dobę

1 dzień
lub
3 dni

Zakażenia skóry, błony śluzowej lub oczu
Wskazanie Dawkowanie Okres stosowania
Grzybica skóry 200 mg raz na dobę
lub
100 mg raz na dobę

7 dni
lub
15 dni
Zakażenie okolic o zwiększonym
rogowaceniu naskórka, takie jak
grzybica podeszwy stóp i dłoni

200 mg dwa razy na dobę
lub
100 mg raz na dobę

7 dni
lub
30 dni
Łupież pstry 200 mg raz na dobę 7 dni

Łojotokowe zapalenie skóry
(ciężkie lub nawrotowe)

200 mg raz na dobę 7 dni#
## po upływie miesiąca jako leczenie podtrzymujące można zastosować
itrakonazol w dawce 200 mg na dobę przez pierwsze dwa dni
w kolejnych miesiącach; czas leczenia zależy od reakcji pacjenta
na leczenie
Kandydoza jamy ustnej 100 mg raz na dobę. 15 dni
U niektórych pacjentów z osłabieniem odporności (np. u pacjentów z neutropenią, AIDS lub po
przeszczepieniu narządów) lekarz może zalecić podwojenie dawki.
Grzybicze zapalenie rogówki 200 mg raz na dobę 21 dni
Długość leczenia zależy od reakcji
pacjenta na leczenie

Grzybica paznokci, wywołana przez dermatofity i (lub) drożdżaki

Leczenie cykliczne
Polega na przyjmowaniu dwóch kapsułek dwa razy na dobę (200 mg dwa razy na dobę) przez jeden tydzień.
W leczeniu grzybicy paznokci rąk stosuje się dwa cykle. W leczeniu grzybicy paznokci stóp stosuje się trzy
cykle. Okresy przyjmowania leku (cykle) są oddzielone trzytygodniową przerwą, w czasie której lek nie jest
przyjmowany. Reakcja na leczenie staje się widoczna po zakończeniu leczenia i odrośnięciu paznokci.
Lokalizacja
grzybicy
paznokci

Tydzień
1. Tydzień
2. Tydzień
3. Tydzień
4. Tydzień
5. Tydzień
6. Tydzień
7. Tydzień
8. Tydzień
9. Paznokcie
stóp lub wraz
z paznokciami
rąk

Cykl 1. Przerwa w przyjmowaniu
itrakonazolu
Cykl 2. Przerwa w przyjmowaniu
itrakonazolu
Cykl 3.

Wyłącznie
paznokcie rąk
Cykl 1. Przerwa w przyjmowaniu
itrakonazolu
Cykl 2.

Leczenie ciągłe

Lokalizacja grzybicy paznokci Dawkowanie Okres stosowania
Wyłącznie paznokcie stóp lub wraz
z paznokciami rąk 200 mg raz na dobę 3 miesiące

Eliminacja itrakonazolu ze skóry i paznokci zachodzi wolniej niż z osocza. Optymalne wyniki leczenia
pod względem objawów klinicznych i rezultatów badań mikologicznych uzyskuje się w ciągu 2 do
4 tygodni po zakończeniu leczenia zakażeń skóry i po 6 do 9 miesiącach od zakończenia leczenia zakażeń
paznokci.

Grzybice układowe

Wskazanie Dawkowanie Średni okres
stosowania1 Uwagi

Aspergiloza 200 mg raz na dobę 2 do 5 miesięcy
Lekarz zwiększy dawkę do
200 mg dwa razy na dobę,
jeżeli zmiany są głębokie
lub rozsiane

Kandydoza 100 mg do 200 mg
raz na dobę
3 tygodnie do 7
miesięcy

Lekarz zwiększy dawkę do
200 mg dwa razy na dobę,
jeżeli zmiany są głębokie
lub rozsiane
Kryptokokoza
(bez zapalenia opon
mózgowo-rdzeniowych)
200 mg raz na dobę 2 miesiące do 1 roku

Kryptokokowe zapalenie
opon mózgowordzeniowych
200 mg 2 razy
na dobę 2 miesiące do 1 roku
Lekarz rozważy
pozostawienie leczenia
podtrzymującego

Histoplazmoza
od 200 mg raz
na dobę do 200 mg
dwa razy na dobę
8 miesięcy

Blastomikoza
od 100 mg raz
na dobę do 200 mg
dwa razy na dobę
6 miesięcy

Sporotrychoza
limfatyczno-skórna i skórna 100 mg raz na dobę 3 miesiące

Parakokcydioidomikoza 100 mg raz na dobę 6 miesięcy

Brak danych dotyczących
skuteczności stosowania
kapsułek Trioxal w leczeniu
parakokcydioidomikozy
u pacjentów z AIDS
Chromomikoza 100 do 200 mg raz na
dobę 6 miesięcy
1 Lekarz dostosuje długość leczenia do reakcji pacjenta na leczenie

Stosowanie u dzieci
Lek Trioxal można stosować u dzieci tylko wówczas, jeśli lekarz zdecyduje, że spodziewane korzyści
przewyższają ryzyko.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Trioxal
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy natychmiast zwrócić się do lekarza.

Pominięcie przyjęcia leku Trioxal
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Trioxal
Należy kontynuować przyjmowanie leku Trioxal tak długo jak lekarz zaleci. Nie należy samodzielnie
przerywać leczenia mimo stwierdzonej przez pacjenta poprawy.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

W badaniach klinicznych, przeprowadzonych z udziałem 8499 pacjentów otrzymujących itrakonazol,
u co najmniej 1 na 100 pacjentów występowały działania niepożądane, takie jak: ból głowy, nudności
i ból brzucha.
W trakcie tych badań klinicznych rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów otrzymujących itrakonazol wystąpiły
następujące działania niepożądane: zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie zatok, zakażenia górnych
dróg oddechowych, mała liczba białych krwinek, nadwrażliwość, zaburzenia smaku, niedoczulica,
parestezje (zaburzenia czucia, mrowienie, drętwienie, pieczenie na skórze), szum w uszach, zaparcia,
biegunka, niestrawność, wzdęcia, wymioty, nieprawidłowa czynność wątroby, duże stężenie bilirubiny we
krwi, świąd, wysypka, pokrzywka, wielomocz, zaburzenia erekcji, zaburzenia miesiączkowania i obrzęk.

Działania niepożądane stwierdzone po raz pierwszy po wprowadzeniu itrakonazolu do obrotu
w odniesieniu do wszystkich postaci farmaceutycznych przedstawiono poniżej.

Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000
pacjentów):
- zespół choroby posurowiczej (rodzaj ogólnoustrojowej reakcji alergicznej), obrzęk
naczynioruchowy (obrzęk występujący najczęściej w obrębie twarzy lub gardła, mogący utrudniać
oddychanie), reakcja anafilaktyczna (reakcja uczuleniowa);
- hipertriglicerydemia (duże stężenie tłuszczy we krwi);
- zaburzenia widzenia (w tym podwójne i niewyraźne widzenie);
- przemijająca lub trwała utrata słuchu;
- zastoinowa niewydolność serca (obejmująca następujące objawy: spłycenie oddechu,
nieoczekiwane zwiększenie masy ciała, obrzęk kończyn lub brzucha, silne uczucie zmęczenia lub
budzenie się w nocy z brakiem tchu);
- duszność;
- zapalenie trzustki;
- ciężka hepatotoksyczność (ciężkie uszkodzenie wątroby, w tym kilka przypadków zgonów
z powodu ostrej niewydolności wątroby);
- ciężkie, złuszczające reakcje skórne (toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół
Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry), ostra uogólniona
osutka krostkowa, leukoklastyczne zapalenie naczyń (zapalenie małych naczyń skórnych), łysienie,
nadwrażliwość na światło;
- zwiększone stężenie enzymu fosfokinazy kreatynowej we krwi.

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży
W badaniach klinicznych przeprowadzonych u dzieci i młodzieży (w wieku od 1 do 17 lat) stwierdzano
następujące działania niepożądane częściej niż u 1 na 100 pacjentów: ból głowy, wymioty, ból brzucha,

biegunka, zaburzenia czynności wątroby, niedociśnienie tętnicze, nudności oraz pokrzywka.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Trioxal?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności
oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Zapis na opakowaniu po skrócie EXP oznacza termin ważności, a po skrócie Lot/LOT oznacza numer
serii.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Trioxal
- Substancję czynną leku jest itrakonazol.
Każda kapsułka zawiera 100 mg itrakonazolu.
- Pozostałe składniki to: sacharoza ziarenka (sacharoza, skrobia kukurydziana, woda oczyszczona),
poloksamer 188, hypromeloza, poloksamer 188 (mikronizowany);
skład otoczki: indygokarmina (E132), żółcień chinolinowa (E104), tytanu dwutlenek (E171),
żelatyna, woda oczyszczona.

Jak wygląda lek Trioxal i co zawiera opakowanie
Trioxal ma postać kapsułek żelatynowych twardych (wielkość 0), wypełnionych żółtobeżowymi kulistymi
mikrogranulkami. Wieczko i część dolna są nieprzezroczyste, koloru zielonego.

Blistry Aluminium/Aluminium, w tekturowym pudełku.
Opakowanie zawiera 4, 14, 15, 28 lub 84 kapsułki.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański
tel. + 48 22 364 61 01

Wytwórca
Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański

LICONSA SA
Avda. Miralcampo, No 7, E-19200 Azuqueca de Henares (Guadalahara)
Hiszpania

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Trioxal, 100 mg, kapsułki twarde

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda kapsułka twarda zawiera 100 mg itrakonazolu (Itraconazolum).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sacharoza.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Kapsułka twarda

Kapsułki żelatynowe twarde (wielkość 0), wypełnione żółtobeżowymi kulistymi mikrogranulkami.
Wieczko i część dolna kapsułki są nieprzezroczyste, barwy zielonej.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Trioxal w postaci kapsułek twardych jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń:

- zakażenia narządów płciowych:
- grzybica pochwy i sromu;

- zakażenia skóry, błony śluzowej lub oczu:
- grzybica skóry,
- łupież pstry,
- ciężkie lub nawrotowe łojotokowe zapalenie skóry,
- kandydoza jamy ustnej,
- grzybicze zakażenie rogówki;

- grzybice paznokci, wywołane przez dermatofity i (lub) drożdżaki;

- grzybice układowe:
- aspergiloza układowa i kandydoza układowa,
- kryptokokoza (w tym kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych):
u pacjentów z kryptokokozą i osłabioną odpornością oraz u wszystkich pacjentów
z kryptokokozą ośrodkowego układu nerwowego; Trioxal jest wskazany tylko wtedy,
gdy leczenie pierwszego rzutu jest nieskuteczne,
- histoplazmoza,
- blastomikoza,
- sporotrychoza,
- parakokcydioidomikoza,
- inne, rzadko występujące, układowe lub tropikalne zakażenia grzybicze.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

W celu uzyskania najlepszego wchłaniania Trioxal należy podawać bezpośrednio po pełnym posiłku.
Kapsułki należy połykać w całości.

Zakażenia narządów płciowych
Wskazanie Dawkowanie Okres stosowania
Kandydoza pochwy i sromu 200 mg dwa razy na dobę
lub
200 mg raz na dobę

1 dzień
lub
3 dni

Zakażenia skóry, błony śluzowej lub oczu
Wskazanie Dawkowanie Okres stosowania
Grzybica skóry 200 mg raz na dobę
lub
100 mg raz na dobę

7 dni
lub
15 dni
Zakażenie okolic o zwiększonej
keratynizacji, takie jak grzybica
podeszwy stóp i dłoni

200 mg dwa razy na dobę
lub
100 mg raz na dobę

7 dni
lub
30 dni
Łupież pstry 200 mg raz na dobę 7 dni

Łojotokowe zapalenie skóry
(ciężkie lub nawrotowe)

200 mg raz na dobę 7 dni#
## po upływie miesiąca jako leczenie podtrzymujące można
zastosować itrakonazol w dawce 200 mg na dobę przez pierwsze
dwa dni w kolejnych miesiącach; czas leczenia uwarunkowany jest
odpowiedzią kliniczną
Kandydoza jamy ustnej 100 mg raz na dobę 15 dni
U niektórych pacjentów z osłabieniem odporności (np. u pacjentów z neutropenią, AIDS lub po
przeszczepieniu narządów) może wystąpić zmniejszenie biodostępności itrakonazolu po doustnym
podaniu produktu Trioxal, kapsułki twarde. Z tego powodu może być konieczne podwojenie dawki.
Grzybicze zapalenie rogówki 200 mg raz na dobę 21 dni
Długość leczenia zależy od
reakcji pacjenta na leczenie

Grzybica paznokci, wywołana przez dermatofity i (lub) drożdżaki

Leczenie cykliczne
Polega na przyjmowaniu dwóch kapsułek dwa razy na dobę (200 mg dwa razy na dobę) przez jeden tydzień.
W leczeniu grzybicy paznokci rąk stosuje się dwa cykle. W leczeniu grzybicy paznokci stóp stosuje się trzy
cykle. Okresy przyjmowania leku (cykle) są oddzielone trzytygodniową przerwą, w czasie której produkt nie jest
przyjmowany. Reakcja na leczenie staje się widoczna po zakończeniu leczenia i odrośnięciu paznokci.
Lokalizacja
grzybicy
paznokci

Tydzień
### 1. Tydzień
### 2. Tydzień
### 3. Tydzień
### 4. Tydzień
### 5. Tydzień
### 6. Tydzień
### 7. Tydzień
### 8. Tydzień
### 9. Paznokcie
stóp lub wraz
z paznokciami
rąk

Cykl 1. Przerwa w przyjmowaniu
itrakonazolu
Cykl 2. Przerwa w przyjmowaniu
itrakonazolu
Cykl 3.

Wyłącznie
paznokcie rąk
Cykl 1. Przerwa w przyjmowaniu
itrakonazolu
Cykl 2.

Leczenie ciągłe

Lokalizacja grzybicy paznokci Dawkowanie Okres stosowania
Wyłącznie paznokcie stóp lub wraz
z paznokciami rąk 200 mg raz na dobę 3 miesiące

Eliminacja itrakonazolu ze skóry i paznokci zachodzi wolniej niż z osocza. Optymalne wyniki
leczenia pod względem objawów klinicznych i rezultatów badań mikologicznych uzyskuje się w ciągu
2 do 4 tygodni po zakończeniu leczenia zakażeń skóry i po 6 do 9 miesiącach od zakończenia leczenia
zakażeń paznokci.

Grzybice układowe

Wskazanie Dawkowanie Średni okres
stosowania1 Uwagi

Aspergiloza 200 mg raz na dobę 2 do 5 miesięcy
Zwiększyć dawkę do
200 mg dwa razy na
dobę, jeżeli zmiany są
głębokie lub rozsiane

Kandydoza 100 mg do 200 mg
raz na dobę
3 tygodnie
do 7 miesięcy

Zwiększyć dawkę do
200 mg dwa razy na
dobę, jeżeli zmiany są
głębokie lub rozsiane
Kryptokokoza
(bez zaplenia opon
mózgowo-rdzeniowych)
200 mg raz na dobę 2 miesiące
do 1 roku
Kryptokokowe zapalenie
opon
mózgowo-rdzeniowych
200 mg 2 razy
na dobę
2 miesiące
do 1 roku
Leczenie
podtrzymujące: patrz
punkt 4.4

Histoplazmoza
od 200 mg raz
na dobę do 200 mg
dwa razy na dobę
8 miesięcy

Blastomikoza
od 100 mg raz
na dobę do 200 mg
dwa razy na dobę
6 miesięcy

Sporotrychoza
limfatyczno-skórna i skórna 100 mg raz na dobę 3 miesiące

Parakokcydioidomikoza 100 mg raz na dobę 6 miesięcy

Brak danych
dotyczących
skuteczności stosowania
kapsułek Trioxal
w leczeniu
parakokcydioidomikozy
u pacjentów z AIDS
Chromomikoza 100 do 200 mg raz na
dobę 6 miesięcy
1 Długość leczenia należy dostosować do odpowiedzi klinicznej

Stosowanie u dzieci
Dostępne dane dotyczące stosowania itrakonazolu u dzieci w postaci kapsułek są ograniczone.
Nie zaleca się stosowania itrakonazolu u dzieci, chyba że stwierdzi się, że spodziewane korzyści
przewyższają ryzyko. Patrz punkt 5.2.

Stosowanie u osób w podeszłym wieku
Dostępne dane dotyczące stosowania itrakonazolu w postaci kapsułek u osób w podeszłym wieku są
ograniczone. Zaleca się stosowanie itrakonazolu w postaci kapsułek u tych osób tylko, jeśli stwierdzi

się, że spodziewane korzyści przewyższają ryzyko. Zasadniczo zaleca się, by podczas wyboru dawki
u osób w podeszłym wieku wziąć pod uwagę większą częstość występowania zaburzeń czynności
wątroby, nerek lub serca oraz jednoczesne występowanie innych chorób lub stosowanie innych leków.
Patrz punkt 5.2.

Stosowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby
Dostępne dane dotyczące stosowania itrakonazolu po podaniu doustnym u pacjentów
z niewydolnością wątroby są ograniczone. Należy zachować ostrożność, jeśli produkt jest stosowany
w tej grupie pacjentów (patrz punkty 4.4 i 5.2).

Stosowanie u pacjentów z niewydolnością nerek
Dostępne dane dotyczące stosowania itrakonazolu u pacjentów z niewydolnością nerek są
ograniczone. U niektórych pacjentów z niewydolnością nerek całkowite narażenie organizmu na
itrakonazol może być mniejsze. Jeśli produkt jest stosowany w tej grupie pacjentów, należy zachować
ostrożność i rozważyć możliwość modyfikacji dawki. Patrz punkt 5.2.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.

Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie z produktem Trioxal niektórych leków
metabolizowanych przez CYP3A4. Zwiększone stężenia tych leków w osoczu, wynikające
z jednoczesnego ich stosowania z itrakonazolem, mogą nasilić lub wydłużyć zarówno ich działanie
lecznicze, jak i niepożądane, do takiego stopnia, że mogą wystąpić potencjalnie ciężkie zagrożenia. Na
przykład zwiększone stężenia niektórych leków w osoczu mogą spowodować wydłużenie odstępu QT
i wystąpienie tachyarytmii komorowych, w tym zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes -
arytmii mogącej zagrażać życiu. (Przykłady wyszczególniono w punkcie 4.5).

Produktu Trioxal kapsułki twarde nie należy stosować u pacjentów z rozpoznanymi zaburzeniami
czynności komór serca, takimi jak zastoinowa niewydolność serca (CHF, ang. congestive heart
failure) lub zastoinowa niewydolność serca w wywiadzie, z wyjątkiem leczenia zakażeń zagrażających
życiu lub innych ciężkich zakażeń, patrz punkt 4.4.

Stosowanie produktu Trioxal jest przeciwwskazane w ciąży (z wyjątkiem przypadków zagrożenia
życia), patrz punkt 4.6.

Kobiety w wieku rozrodczym, powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji w okresie leczenia
produktem Trioxal. Stosowanie takiej metody należy kontynuować aż do momentu wystąpienia
krwawienia miesiączkowego po zakończeniu stosowania produktu leczniczego Trioxal.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Wpływ na serce
W badaniu z udziałem zdrowych ochotników, którzy przyjmowali itrakonazol w postaci dożylnej,
obserwowano przemijające, bezobjawowe zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory serca.
Zaburzenia te ustępowały przed podaniem następnej infuzji dożylnej. Nie wiadomo czy opisywane
zjawisko ma znaczenie kliniczne w odniesieniu do postaci doustnych produktu.

Wykazano, że itrakonazol ma działanie inotropowe ujemne. Opisywano przypadki zastoinowej
niewydolności serca w związku ze stosowaniem itrakonazolu. W doniesieniach spontanicznych,
niewydolność serca częściej notowano po podaniu dawki dobowej 400 mg niż po zastosowaniu
innych, mniejszych dawek dobowych, co świadczy o tym, że ryzyko niewydolności serca może
zwiększać się wraz z dawką dobową itrakonazolu.

Itrakonazolu nie należy stosować u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca lub zastoinową
niewydolnością serca w wywiadzie, o ile spodziewane korzyści wyraźnie nie przewyższają ryzyka.

Określając indywidualnie dla każdego pacjenta stosunek korzyści do ryzyka, należy wziąć pod uwagę
takie czynniki, jak: nasilenie choroby stanowiącej wskazanie do stosowania leku, schemat
dawkowania (tj. całkowita dawka dobowa) oraz wystąpienie poszczególnych czynników ryzyka
rozwoju zastoinowej niewydolności serca. Do tych czynników ryzyka należą choroby serca, takie jak
choroba niedokrwienna serca, wady zastawkowe, poważne choroby płuc, takie jak przewlekła
obturacyjna choroba płuc, a także niewydolność nerek i inne choroby, w przebiegu których występują
obrzęki. Jeśli u pacjenta występuje ryzyko rozwoju zastoinowej niewydolności serca, należy go
poinformować o możliwych objawach podmiotowych i przedmiotowych. Leczenie należy prowadzić
ostrożnie, obserwując szczególnie wnikliwie, czy nie występują objawy podmiotowe i przedmiotowe
zastoinowej niewydolności serca. W razie wystąpienia takich objawów należy przerwać stosowanie
produktu leczniczego Trioxal.

Leki z grupy antagonistów wapnia mogą mieć działanie inotropowe ujemne, które może się sumować
z inotropowym ujemnym działaniem itrakonazolu. Ponadto itrakonazol może hamować metabolizm
tych leków. Z tych powodów należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania
itrakonazolu i antagonistów wapnia, gdyż zwiększa się ryzyko zastoinowej niewydolności serca.

Możliwe interakcje z innymi lekami
Jednoczesne stosowanie niektórych leków z itrakonazolem może skutkować zmianą skuteczności
itrakonazolu i (lub) jednocześnie podawanego leku, działaniami zagrażającymi życiu i (lub) nagłym
zgonem. Leki przeciwwskazane, niezalecane lub zalecane do stosowania z ostrożnością
z itrakonazolem wymieniono w punkcie 4.5.

Nadwrażliwość krzyżowa
Nie są dostępne informacje dotyczące nadwrażliwości krzyżowej pomiędzy itrakonazolem a innymi
lekami przeciwgrzybiczymi z grupy azoli. Należy zachować ostrożność przepisując produkt leczniczy
Trioxal pacjentom z nadwrażliwością na inne leki z grupy azoli.

Neuropatia
Leczenie produktem Trioxal w postaci kapsułek twardych należy przerwać, jeśli wystąpią objawy
neuropatii, którą można wiązać z przyjmowaniem produktu.

Utrata słuchu
Notowano przypadki przemijającej lub trwałej utraty słuchu u pacjentów przyjmujących itrakonazol.
W kilku przypadkach pacjent jednocześnie przyjmował chinidynę, której stosowanie z itrakonazolem
jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.5). Utrata słuchu zazwyczaj ustępuje po przerwaniu terapii,
ale u niektórych pacjentów się może utrzymywać.

Oporność krzyżowa
Jeśli podejrzewa się, że drożdżyca układowa jest wywołana szczepami Candida opornymi na
flukonazol, nie można założyć, że będą one wrażliwe na itrakonazol. Dlatego przed rozpoczęciem
leczenia itrakonazolem należy wykonać test wrażliwości.

Wpływ na czynność wątroby
Podczas leczenia itrakonazolem bardzo rzadko zaobserwowano występowanie ciężkiej
hepatotoksyczności, w tym ostrej niewydolności wątroby zakończonej zgonem. Większość z tych
zaburzeń występowała u pacjentów z występującą wcześniej chorobą wątroby, leczonych z powodu
grzybic układowych, mających inne poważne obciążenia zdrowotne i (lub) przyjmujących inne leki
hepatotoksyczne. U niektórych z tych pacjentów nie występowały oczywiste czynniki ryzyka choroby
wątroby. W niektórych przypadkach zaburzenia te wystąpiły w ciągu pierwszego miesiąca leczenia,
w tym kilka w ciągu pierwszego tygodnia. U pacjentów leczonych itrakonazolem należy rozważyć
monitorowanie czynności wątroby. Należy poinformować pacjenta o konieczności niezwłocznego
powiadomienia lekarza, jeśli wystąpią objawy świadczące o zapaleniu wątroby, takie jak: brak
łaknienia, nudności, wymioty, uczucie zmęczenia, ból brzucha lub ciemna barwa moczu. Jeśli pacjent
zgłasza takie objawy, należy natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego Trioxal
i przeprowadzić ocenę czynności wątroby.

Dostępne dane dotyczące stosowania itrakonazolu w postaci doustnej u pacjentów z zaburzeniami
czynności wątroby są ograniczone. Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu w tej
grupie pacjentów. Zaleca się, by pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby uważnie kontrolować
podczas leczenia itrakonazolem. Decydując się na rozpoczęcie leczenia itrakonazolem jednocześnie
z innymi produktami leczniczymi metabolizowanymi przy udziale CYP3A4, należy wziąć pod uwagę
wydłużony czas połowicznej eliminacji, obserwowany w badaniach klinicznych po jednokrotnym
podaniu itrakonazolu w postaci kapsułek u pacjentów z marskością wątroby.

U pacjentów ze zwiększoną lub nieprawidłową aktywnością enzymów wątrobowych, czynną chorobą
wątroby, a także u pacjentów, u których po zastosowaniu innych leków występowały objawy
toksycznego działania na wątrobę, nie należy stosować produktu Trioxal, chyba że występuje ciężki
lub zagrażający życiu stan, a spodziewane korzyści z leczenia przewyższają ryzyko. Zaleca się
monitorowanie czynności wątroby u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami czynności wątroby lub
u których wystąpiło toksyczne działanie innych leków na wątrobę (patrz punkt 5.2 Szczególne grupy
pacjentów, Pacjenci z niewydolnością wątroby).

Zmniejszona kwaśność soku żołądkowego
Wchłanianie itrakonazolu po podaniu doustnym jest słabsze, jeśli kwaśność soku żołądkowego jest
zmniejszona. U pacjentów ze zmniejszoną kwaśnością soku żołądkowego wynikającą z choroby
(np. pacjenci z achlorhydrią) lub ze stosowania leków (np. pacjenci przyjmujący leki zmniejszające
kwaśność soku żołądkowego), zaleca się podawanie produktu Trioxal z kwaśnymi napojami (typu
„cola” niedietetyczna). Działanie przeciwgrzybicze należy kontrolować i w razie konieczności
zwiększyć dawkę. Patrz punkty 4.5 i 5.2.

Stosowanie u pacjentów ze zmniejszoną odpornością
U niektórych pacjentów ze zmniejszoną odpornością (np. pacjenci z neutropenią, AIDS, po
przeszczepieniu narządów), biodostępność itrakonazolu podawanego doustnie może być zmniejszona.

Stosowanie u pacjentów z grzybicą układową stanowiącą bezpośrednie zagrożenie życia
Ze względu na właściwości farmakokinetyczne (patrz punkt 5.2), produktu Trioxal nie zaleca się do
rozpoczynania leczenia grzybic układowych bezpośrednio zagrażających życiu.

Stosowanie u pacjentów z AIDS
Jeśli u pacjenta z AIDS, leczonego z powodu grzybicy układowej, takiej jak sporotrychoza,
blastomikoza, histoplazmoza lub kryptokokoza (postać z zajęciem opon mózgowo-rdzeniowych lub
bez), istnieje ryzyko nawrotu zakażenia, należy rozważyć pozostawienie leczenia podtrzymującego.

Substancje pomocnicze
Produkt Trioxal zawiera sacharozę i dlatego nie należy go stosować u pacjentów z rzadkimi
dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.
W skład 1 kapsułki twardej wchodzi 265,3 mg sacharozy w ziarenkach, zawierających 80,0-91,5%
sacharozy.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Itrakonazol jest metabolizowany głównie z udziałem cytochromu CYP3A4. Inne
substancje, które albo są metabolizowane tym samym szlakiem, albo zmieniają czynność
CYP3A4, mogą wpływać na farmakokinetykę itrakonazolu. Podobnie itrakonazol może
zmieniać farmakokinetykę innych substancji metabolizowanych tym samym szlakiem.
Itrakonazol jest silnym inhibitorem CYP3A4 i glikoproteiny P. Należy zapoznać się
z Charakterystyką Produktu Leczniczego stosowanego jednocześnie w celu sprawdzenia
sposobu jego metabolizmu oraz ewentualnej konieczności modyfikacji dawki.

Leki, które mogą zmniejszać stężenie itrakonazolu w osoczu
Leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego (np. leki zobojętniające, takie jak wodorotlenek
glinu lub zmniejszające wydzielanie kwasu, takie jak antagoniści receptora H2 i inhibitory pompy

protonowej) zaburzają wchłanianie itrakonazolu uwalnianego z kapsułek. Zaleca się zachowanie
ostrożności podczas jednoczesnego stosowania tych produktów leczniczych i itrakonazolu
w kapsułkach.

Zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania tych leków
z itrakonazolem w kapsułkach:
- podczas jednoczesnego stosowania z produktami leczniczymi zmniejszającymi kwaśność
soku żołądkowego zaleca się podawanie itrakonazolu z kwaśnymi napojami (typu „cola”
niedietetyczna);
- zaleca się, by przyjmować leki zobojętniające (np. wodorotlenek glinu) co najmniej
1 godzinę przed zażyciem lub 2 godziny po przyjęciu produktu Trioxal;
- podczas jednoczesnego stosowania należy kontrolować działanie przeciwgrzybicze
itrakonazolu i w razie konieczności zwiększyć jego dawkę.

Jednoczesne podawanie itrakonazolu z silnymi induktorami CYP3A4 może prowadzić do
zmniejszenia biodostępności itrakonazolu i hydroksyitrakonazolu w stopniu mogącym znacznie
zmniejszyć skuteczność itrakonazolu. Przykładami takich leków są:
- leki przeciwbakteryjne: izoniazyd, ryfabutyna (patrz także Leki, których stężenie
w osoczu może być zwiększane przez itrakonazol), ryfampicyna;
- leki przeciwpadaczkowe: karbamazepina (patrz także Leki, których stężenie w osoczu
może być zwiększane przez itrakonazol), fenobarbital, fenytoina;
- leki przeciwwirusowe: efawirenz, newirapina.

Dlatego nie zaleca się jednoczesnego podawania silnych induktorów CYP3A4 z itrakonazolem.
Zaleca się, aby nie stosować tych leków przez 2 tygodnie przed rozpoczęciem i w trakcie terapii
itrakonazolem, chyba że spodziewane korzyści przewyższają ryzyko zmniejszonej skuteczności
itrakonazolu. Podczas jednoczesnego stosowania zaleca się kontrolowanie działania
przeciwgrzybiczego itrakonazolu i w razie konieczności − zwiększenie dawki.

Leki, które mogą zwiększać stężenie itrakonazolu w osoczu
Silne inhibitory CYP3A4 mogą zwiększać biodostępność itrakonazolu, np.:
- leki przeciwbakteryjne: cyprofloksacyna, klarytromycyna, erytromycyna;
- leki przeciwwirusowe: darunawir wzmocniony rytonawirem, fosamprenawir
wzmocniony rytonawirem, indynawir, rytonawir (patrz także Leki, których stężenie
w osoczu może być zwiększane przez itrakonazol).

Zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania tych leków z itrakonazolem.
Zaleca się, by dokładnie obserwować, czy u pacjentów, którzy muszą przyjmować itrakonazol
jednocześnie z silnymi inhibitorami CYP3A4, nie występują objawy przedmiotowe i podmiotowe
nasilonego lub wydłużonego działania itrakonazolu. W razie konieczności zaleca się zmniejszenie
dawki i (lub) pomiary stężeń itrakonazolu w osoczu.

Leki, których stężenie w osoczu może być zwiększane przez itrakonazol
Itrakonazol i jego główny metabolit - hydroksyitrakonazol, mogą hamować metabolizm leków
zachodzący z udziałem CYP3A4 oraz hamować białko transportowe glikoproteinę P, co może
skutkować zwiększeniem w osoczu stężeń tych leków i (lub) ich czynnych metabolitów, gdy są
podawane jednocześnie z itrakonazolem. To zwiększone stężenie może nasilać lub wydłużać
zarówno działania terapeutyczne, jak i niepożądane tych leków. Stosowanie razem z itrakonazolem
leków metabolizowanych przez CYP3A4, powodujących wydłużenie odstępu QT, może być
przeciwwskazane, gdyż to połączenie może prowadzić do tachyarytmii komorowych, w tym do
wystąpienia zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes − arytmii mogącej zagrażać życiu. Po
zaprzestaniu leczenia stężenie itrakonazolu zmniejsza się do prawie nieoznaczalnego w ciągu 7 do
14 dni, w zależności od dawki i czasu trwania leczenia. U pacjentów z marskością wątroby lub osób
otrzymujących inhibitory CYP3A4 zmniejszanie się stężeń w osoczu może nawet przebiegać
wolniej. Jest to szczególnie ważne, gdy rozpoczyna się stosowanie leków, których metabolizm jest
zaburzany przez itrakonazol.

Leki, które wchodzą w interakcje z itrakonazolem, sklasyfikowano następująco:
- „przeciwwskazane”: w żadnych okolicznościach nie stosować leku razem z itrakonazolem ani
przez 2 tygodni po zaprzestaniu podawania itrakonazolu;
- „nie zalecane”: unikać stosowania leku zarówno w trakcie, jak i przez 2 tygodni po
zaprzestaniu podawania itrakonazolu, chyba że spodziewane korzyści przewyższają ryzyko
działań niepożądanych; jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania, zaleca się
obserwację kliniczną, czy u pacjenta nie występują objawy przedmiotowe lub podmiotowe
nasilonego lub przedłużonego działania lub działań niepożądanych leku stosowanego
w skojarzeniu oraz w razie konieczności zmniejszenie dawki lub przerwanie jego podawania;
- „stosowanie z ostrożnością”: zaleca się dokładną obserwację pacjenta, gdy lek jest
stosowany razem z itrakonazolem; w razie skojarzonego leczenia zaleca się obserwację
kliniczną; czy u pacjenta nie występują objawy przedmiotowe lub podmiotowe nasilonego
lub przedłużonego działania lub działań niepożądanych leku stosowanego w skojarzeniu
oraz w razie konieczności zmniejszenie dawki lub przerwanie jego podawania; w razie
potrzeby zaleca się pomiary stężeń w osoczu.

Przykłady leków, których stężenia w osoczu mogą zwiększać się pod wpływem itrakonazolu,
uszeregowane wg grup leków, z zaleceniem dotyczącym skojarzonego stosowania
z itrakonazolem.

Grupa leków Przeciwwskazane Niezalecane Stosowanie
z ostrożnością
Alfa-adrenolityki tamsulozyna

Leki przeciwbólowe
lewacetylmetadol
(lewometadyl),
metadon

fentanyl alfentanyl,
buprenorfina iv.
i podjęzykowo,
oksykodon
Leki
przeciwarytmiczne
dyzopiramid,
dofetylid, dronedaron,
chinidyna

digoksyna

Leki przeciwbakteryjne ryfabutynaa
Leki
przeciwzakrzepowe
i przeciwpłytkowe

rywaroksaban kumaryny, cylostazol,
dabigatran

Leki
przeciwpadaczkowe karbamazepinaa
Leki
przeciwcukrzycowe
repaglinid,
saksagliptyna
Leki przeciwrobacze i
przeciwpierwotniakowe
halofantryna prazykwantel

Leki
przeciwhistaminowe
astemizol,
mizolastyna,
terfenadyna

ebastyna

Leki
przeciwmigrenowe

alkaloidy sporyszu,
takie jak
dihydroergotamina,
ergometryna
(ergonowina),
ergotamina,
metyloergometryna
(metyloergonowina)

eletryptan

Leki
przeciwnowotworowe
irynotekan dasatynib, nilotynib,
trabektedin
bortezomib, busulfan,
docetaksel, erlotynib,
iksabepilon, lapatynib,

Grupa leków Przeciwwskazane Niezalecane Stosowanie
z ostrożnością
trymetreksat, alkaloidy
barwinka

Leki
przeciwpsychotyczne,
przeciwlękowe i
nasenne

lurazydon, midazolam
podawany doustnie,
pimozyd, sertyndol,
triazolam

alprazolam,
arypiprazol,
brotyzolam, buspiron,
haloperydol,
midazolam iv.,
perospiron,
kwetiapina, ramelteon,
rysperydon

Leki przeciwwirusowe
marawirok,
indynawirb,
rytonawirb,
sakwinawir
Beta-adrenolityki nadolol

Antagoniści wapnia
beprydyl, felodypina,
lerkanidypina,
nizoldypina

inne dihydropirydyny,
w tym werapamil

Leki działające na
układ krążenia, różne
iwabradyna,
ranolazyna
aliskiren

Diuretyki eplerenon
Leki żołądkowojelitowe cyzapryd aprepitant,
domperydon

Leki
immunosupresyjne

ewerolimus budezonid,
cyklezonid,
cyklosporyna,
deksametazon,
flutykazon,
metyloprednizolon,
syrolimus (czyli
rapamycyna),
takrolimus,
temsyrolimus
Leki zmniejszające
stężenie lipidów
lowastatyna,
symwastatyna
atorwastatyna

Leki działające na
układ oddechowy
salmeterol

Selektywne inhibitory
zwrotnego wychwytu
serotoniny (SSRI),
trójpierścieniowe i inne
odpowiednie leki
przeciwdepresyjne

reboksetyna

Leki urologiczne

wardenafil fezoterodyna,
imidafenacyna,
syldenafil,
solifenacyna, tadalafil,
tolterodyna

Inne leki

kolchicyna u
pacjentów
z zaburzeniami
czynności nerek lub
wątroby

kolchicyna alitretynoina (postać
doustna), cynakalcet,
mozawaptan,
tolwaptan

Grupa leków Przeciwwskazane Niezalecane Stosowanie
z ostrożnością
a Patrz również: Leki, które mogą zmniejszać stężenie itrakonazolu w osoczu
b Patrz również: Leki, które mogą zwiększać stężenie itrakonazolu w osoczu

Leki, których stężenie w osoczu może zmniejszać itrakonazol
Jednoczesne podawanie itrakonazolu z niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym -
meloksykamem, może zmniejszać jego stężenie w osoczu. Zaleca się ostrożne stosowanie
meloksykamu w skojarzeniu z itrakonazolem oraz monitorowanie działania tych leków
i działań niepożądanych. Gdy meloksykam jest podawany razem z itrakonazolem, zaleca się
zmodyfikowanie w razie konieczności jego dawki.

Dzieci i młodzież
Badania interakcji przeprowadzano tylko o osób dorosłych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Produktu leczniczego Trioxal nie należy stosować w okresie ciąży, z wyjątkiem przypadków
zagrożenia życia, w których spodziewana korzyść dla matki przewyższa ryzyko uszkodzenia płodu
(patrz punkt 4.3).

Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ itrakonazolu na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

Dostępne dane dotyczące stosowania itrakonazolu w czasie ciąży są ograniczone. Po wprowadzeniu
leku do obrotu odnotowano przypadki wystąpienia wad wrodzonych. Obejmowały one deformacje
w obrębie szkieletu, dróg moczowo-płciowych, układu sercowo-naczyniowego i narządu wzroku,
a także aberracje chromosomalne i wielorakie wady rozwojowe. Związek przyczynowy pomiędzy
wystąpieniem wad a stosowaniem itrakonazolu nie został ustalony.

Dane epidemiologiczne dotyczące stosowania itrakonazolu podczas pierwszych trzech miesięcy ciąży
(głównie u pacjentek leczonych krótkotrwale z powodu kandydozy pochwy i sromu) nie wykazały
zwiększonego ryzyka wad rozwojowych w porównaniu z grupą kontrolną, która nie otrzymywała
żadnego leku o znanych właściwościach teratogennych.

Kobiety w wieku rozrodczym
Kobiety w wieku rozrodczym, leczone produktem leczniczym Trioxal, powinny stosować skuteczne
metody zapobiegania ciąży, do czasu wystąpienia pierwszej miesiączki po zakończeniu stosowania
tego produktu.

Karmienie piersią
Do mleka ludzkiego przenika niewielka ilość itrakonazolu. Przed rozpoczęciem leczenia należy ocenić
oczekiwane korzyści ze stosowania produktu Trioxal w stosunku do ryzyka związanego z karmieniem
piersią. W razie wątpliwości pacjentka nie powinna karmić piersią w okresie leczenia.

Płodność
Patrz punkt 5.3.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn. Podczas przyjmowania itrakonazolu mogą wystąpić takie działania niepożądane, jak: zawroty
głowy, zaburzenia widzenia i utrata słuchu (patrz punkt 4.8).

#### 4.8 Działania niepożądane

Działania niepożądane są zdarzeniami niepożądanymi, które powiązano ze stosowaniem itrakonazolu,
w oparciu o kompleksową ocenę dostępnych danych dotyczących działań niepożądanych. Nie można
wiarygodnie ustalić związku przyczynowego ze stosowaniem itrakonazolu, w odniesieniu do
poszczególnych przypadków. Ze względu na to, że badania kliniczne przeprowadzane są w bardzo
zmiennych warunkach, częstość występowania działań niepożądanych, obserwowanych w badaniach
klinicznych produktu leczniczego, nie powinna być bezpośrednio porównana do częstości
występowania działań niepożądanych wykazanych w badaniach klinicznych innego produktu
leczniczego oraz nie musi odpowiadać częstości występowania takich działań obserwowanych
w praktyce klinicznej.

Dane uzyskane podczas badań klinicznych
Bezpieczeństwo stosowania itrakonazolu, kapsułki, oceniano u 8499 pacjentów biorących udział
w 107 otwartych badaniach klinicznych i badań z podwójnie ślepą próbą. Z 8499 pacjentów
przyjmujących itrakonazol, kapsułki, 2104 pacjentów przyjmowało produkt w trakcie badań
z podwójnie ślepą próbą. Każdy z 8499 pacjentów otrzymał co najmniej jedną dawkę itrakonazolu,
kapsułki, w leczeniu grzybicy skóry lub grzybicy paznokci i dostarczył danych dotyczących
bezpieczeństwa stosowania.

Tabela 1 przedstawia działania niepożądane stwierdzone u ≥1% pacjentów leczonych w trakcie badań
klinicznych produktem zawierającym itrakonazol w postaci kapsułek.

Tabela 1. Działania niepożądane stwierdzone u ≥1% pacjentów leczonych produktem
zawierającym itrakonazol w trakcie 107 badań klinicznych
Klasyfikacja układów i narządów
Działanie niepożądane
Itrakonazol, w postaci kapsułek
% (n=8499)
Zaburzenia układu nerwowego
Ból głowy 1,6
Zaburzenia żołądka i jelit
Nudności 1,6
Ból brzucha 1,3

Tabela 2 przedstawia działania niepożądane stwierdzone u <1% pacjentów leczonych w trakcie badań
klinicznych produktem zawierającym itrakonazol w postaci kapsułek.

Tabela 2. Działania niepożądane stwierdzone u <1% pacjentów leczonych produktem
zawierającym itrakonazol, kapsułki, w trakcie 107 badań klinicznych
Klasyfikacja układów i narządów
Działanie niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Zapalenie błony śluzowej nosa
Zapalenie zatok
Zakażenia górnych dróg oddechowych
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Leukopenia
Zaburzenia układu immunologicznego
Nadwrażliwość
Zaburzenia układu nerwowego
Zaburzenia smaku
Niedoczulica
Parestezje
Zaburzenia ucha i błędnika
Szumy uszne
Zaburzenia żołądka i jelit
Zaparcie
Biegunka
Niestrawność

Wzdęcia
Wymioty
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Zaburzenia czynności wątroby
Hiperbilirubinemia
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Świąd
Wysypka
Pokrzywka
Zaburzenia nerek i dróg żółciowych
Wielomocz
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Zaburzenia erekcji
Zaburzenia miesiączkowania
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Obrzęk

Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo stosowania kapsułek z itrakonazolem oceniono u 165 pacjentów w wieku od 1 do
17 lat, biorących udział w 14 badaniach klinicznych (4 badania z kontrolą placebo i z podwójnie
ślepą próbą, 9 badań otwartych oraz 1 badanie obejmujące fazę otwartą z następującą po niej fazą
podwójnie ślepej próby). Pacjenci z tej grupy otrzymali co najmniej jedną dawkę itrakonazolu
w leczeniu zakażeń grzybiczych i dostarczyli danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania.

Na podstawie uzyskanych z tych badań klinicznych łącznych danych dotyczących bezpieczeństwa
stosowania, najczęściej odnotowanymi działaniami niepożądanymi u dzieci i młodzieży były: ból
głowy (3,0%), wymioty (3,0%), ból brzucha (2,4%), biegunka (2,4%), zaburzenia czynności wątroby
(1,2%), niedociśnienie tętnicze (1,2%), nudności (1,2%) oraz pokrzywka (1,2%). Charakter działań
niepożądanych jest zasadniczo podobny u dzieci i młodzieży oraz u pacjentów dorosłych, jednak
częstość występowania u dzieci i młodzieży jest większa.

Działania niepożądane obserwowane po wprowadzeniu itrakonazolu do obrotu

Działania niepożądane stwierdzone po raz pierwszy po wprowadzeniu itrakonazolu do obrotu
w odniesieniu do wszystkich postaci farmaceutycznych przedstawiono w Tabeli 3.
Częstość i uporządkowanie grup układowo-narządowych zgodnie z terminologią MedDRA:
- bardzo często (≥1/10),
- często (≥1/100 do <1/10),
- niezbyt często (≥1/1000 do <1/100),
- rzadko (≥1/10 000 do <1/1000),
- bardzo rzadko (<1/10 000) lub nieznana (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych).

Przedstawione poniżej częstości występowania działań niepożądanych uzyskano na podstawie
doniesień spontanicznych.

Tabela 3. Działania niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu itrakonazolu do obrotu
wg kategorii częstości na podstawie doniesień spontanicznych
Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko zespół choroby posurowiczej, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo rzadko hipertriglicerydemia
Zaburzenia oka
Bardzo rzadko zaburzenia widzenia (w tym podwójne i niewyraźne widzenie)
Zaburzenia ucha i błędnika
Bardzo rzadko przemijająca lub trwała utrata słuchu

Zaburzenia serca
Bardzo rzadko zastoinowa niewydolność serca
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo rzadko duszność
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo rzadko zapalenie trzustki
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Bardzo rzadko ciężka hepatotoksyczność (w tym kilka przypadków zgonów z powodu ostrej
niewydolności wątroby)
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo rzadko toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, ostra
uogólniona osutka krostkowa, rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie
skóry, leukoklastyczne zapalenie naczyń, łysienie, nadwrażliwość na światło
Badania laboratoryjne
Bardzo rzadko zwiększone stężenie fosfokinazy kreatynowej

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Zasadniczo objawy niepożądane stwierdzane po przedawkowaniu są zbieżne z działaniami
niepożądanymi notowanymi podczas leczenia itrakonazolem (patrz punkt 4.8).

W razie przedawkowania należy zastosować środki podtrzymujące czynności życiowe. Można podać
węgiel aktywny, jeśli metoda ta zostanie uznana za odpowiednią. Usunięcie itrakonazolu metodą
hemodializy jest niemożliwe. Nie ma swoistego antidotum.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwgrzybicze do stosowania ogólnego, pochodne triazolu;
kod ATC: J02AC02

Itrakonazol, pochodna triazolu, ma szeroki zakres działania.

Badania in vitro wykazały, że itrakonazol zaburza syntezę ergosterolu w komórkach grzybów.
Ergosterol jest składnikiem błony komórkowej grzybów, o podstawowym znaczeniu dla ich życia.
Zakłócenie syntezy ergosterolu wywołuje ostatecznie działanie przeciwgrzybicze.

Badania in vitro wykazały, że itrakonazol zastosowany w stężeniach zwykle ≤1 μg/ml hamuje wzrost
wielu grzybów patogennych dla człowieka, w tym:

dermatofitów (Trichophyton spp., Microsporum spp., Epidermophyton floccosum); drożdżaków
(Candida spp., w tym C. albicans, C. tropicalis, C. parapsilosis i C. krusei, Cryptococcus neoformans,
Malassezia spp., Trichosporon spp., Geotrichum spp.); Aspergillus spp.; Histoplasma spp. w tym
H. capsulatum; Paracoccidioides brasiliensis; Sporothrix schenckii; Fonsaecaea spp.; Cladosporium
spp; Blastomyces dermatitidis; Coccidiodes immitis; Pseudallescheria boydii; Penicillium marneffei
oraz różnych innych drożdżaków i grzybów.

Spośród drożdżaków Candida spp. najmniej wrażliwe na działanie itrakonazolu są Candida krusei,
Candida glabrata i Candida tropicalis, przy czym niektóre z wyodrębnionych szczepów wykazują
całkowitą oporność na działanie leku in vitro.

Podstawowe grzyby, których wzrostu nie hamuje itrakonazol, należą do następujących gatunków:
Zygomycetes (np. Rhizopus spp., Rhizomucor spp., Mucor spp. oraz Absidia spp.), Fusarium spp.,
Scedosporium spp. i Scopulariopsis spp.

Oporność na azole rozwija się powoli i jest często wynikiem kilku mutacji genetycznych.
Obserwowanymi mechanizmami są wzmożona ekspresja genu ERG11, który koduje enzym docelowy
14-α-demetylazę, punktowe mutacje w ERG11 prowadzące do zmniejszenia docelowego
powinowactwa i (lub) wzmożona ekspresja białka transportowego, co skutkuje zwiększeniem
aktywnego wypływu z komórki. Oporność krzyżową pomiędzy azolami obserwowano w Candida
spp., chociaż oporność na jeden lek z grupy niekoniecznie świadczy o oporności na pozostałe azole.
Stwierdzano oporne na itrakonazol szczepy Aspergillus fumigatus.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Ogólna charakterystyka farmakokinetyczna
Maksymalne stężenie itrakonazolu w osoczu występuje od 2 do 5 godzin po podaniu doustnym.
Farmakokinetyka itrakonazolu ma przebieg nieliniowy i w konsekwencji kumuluje się w osoczu po
wielokrotnym podaniu. Stan stacjonarny jest osiągany zwykle w ciągu około 15 dni, z wartościami
Cmax wynoszącymi 0,5 μg/ml, 1,1 μg/ml i 2,0 μg/ml po doustnym podaniu dawek odpowiednio
100 mg raz na dobę, 200 mg raz na dobę i 200 mg dwa razy na dobę. Końcowy okres półtrwania
itrakonazolu zasadniczo mieści się w przedziale od 16 do 28 godzin po podaniu pojedynczej dawki
i zwiększa się do 34-42 godzin po podaniu dawek wielokrotnych. Po przerwaniu stosowania leku,
w ciągu 7 do 14 dni, stężenie itrakonazolu w osoczu zmniejsza się do wartości prawie
niewykrywalnych, w zależności od dawki i czasu trwania leczenia. Średni całkowity klirens osoczowy
itrakonazolu po podaniu dożylnym wynosi 278 ml/min. Podczas podawania dużych dawek klirens
itrakonazolu zmniejsza się z powodu mechanizmu wysycenia metabolizmu wątrobowego.

Wchłanianie
Itrakonazol po podaniu doustnym szybko się wchłania. Maksymalne stężenie niezmienionego leku
w osoczu występuje po upływie 2 do 5 godzin po podaniu doustnym itrakonazolu w kapsułkach.
Bezwzględna biodostępność itrakonazolu po podaniu doustnym wynosi około 55%. Jest ona
największa, jeśli kapsułki przyjmuje się bezpośrednio po obfitym posiłku.

Wchłanianie itrakonazolu w kapsułkach jest zmniejszone u pacjentów ze zmniejszoną kwaśnością
soku żołądkowego, tj. u pacjentów przyjmujących produkty lecznicze zmniejszające wydzielanie
kwasu żołądkowego (np. antagoniści receptora H2, inhibitory pompy protonowej) oraz u pacjentów
z achlorhydrią wywołaną przez niektóre choroby (patrz punkty 4.4 i 4.5). U tych pacjentów obserwuje
się zwiększone wchłanianie itrakonazolu po podaniu na czczo, jeśli itrakonazol podawany jest
z kwaśnym napojem (np. typu „cola” niedietetyczna). Gdy itrakonazol podawano w pojedynczej
dawce 200 mg, na czczo, z niedietetyczną colą, po wcześniejszym leczeniu ranitydyną, antagonistą
receptora H2, jego wchłanianie było podobne jak po podaniu samego itrakonazolu (patrz punkt 4.5).

Dystrybucja
Itrakonazol wiąże się z białkami osocza w 99,8%, zwłaszcza z albuminami (metabolit
hydroksylowany − w 99,6%). Itrakonazol wykazuje również wyraźne powinowactwo do lipidów.
Tylko 0,2% substancji czynnej występuje w osoczu w postaci wolnej. Pozorna objętość dystrybucji

itrakonazolu w organizmie wynosi ponad 700 l, co wskazuje na znaczne przenikanie do tkanek.
Stężenia oznaczone w płucach, nerkach, wątrobie, kościach, żołądku, śledzionie i mięśniach były 2-3-
krotnie większe niż stężenia w osoczu, a wychwyt itrakonazolu przez tkanki zrogowaciałe,
szczególnie przez skórę, jest do 4-krotnie większy. Stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym są dużo
mniejsze niż w osoczu, ale wykazano skuteczność w zakażeniach występujących w płynie
mózgowo rdzeniowym.

Metabolizm
Itrakonazol jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie. W badaniach in vitro stwierdzono,
że izoenzym CYP3A4 odgrywa ważną rolę w metabolizmie itrakonazolu. Głównym metabolitem jest
hydroksyitrakonazol, który w warunkach in vitro wykazuje działanie przeciwgrzybicze porównywalne
do itrakonazolu. Stężenia hydroksymetabolitu w osoczu są około dwukrotnie większe od stężeń
itrakonazolu.

Eliminacja
Itrakonazol jest wydalany głównie w postaci nieczynnych metabolitów z moczem (35%) i z kałem
(54%) w ciągu tygodnia po podaniu roztworu doustnego. Wydalanie itrakonazolu i jego czynnego
metabolitu − hydroksyitrakonazolu przez nerki stanowi mniej niż 1% dawki dożylnej. Po doustnym
podaniu dawki z substancją czynną znakowaną promieniotwórczo stwierdzono, że wydalanie leku
z kałem w postaci niezmienionej wynosi od 3 do 18% dawki.

Ponieważ wydaje się, że redystrybucja itrakonazolu z tkanek zrogowaciałych jest pomijalna,
eliminacja leku z tych tkanek zależy od regeneracji naskórka. W przeciwieństwie do stężenia
w osoczu, terapeutyczne stężenie itrakonazolu w skórze utrzymuje się przez 2 do 4 tygodni po
zakończeniu czterotygodniowej kuracji. Już po tygodniu leczenia wykrywa się itrakonazol w keratynie
paznokci, a stężenie leku utrzymuje się w niej przez przynajmniej 6 miesięcy od zakończeniu
trzymiesięcznej kuracji.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z niewydolnością wątroby
Itrakonazol metabolizowany jest głównie w wątrobie. Przeprowadzono badanie farmakokinetyki
u 6 zdrowych pacjentów i 12 pacjentów z marskością wątroby, którym podano pojedynczą dawkę
100 mg itrakonazolu w kapsułkach. Stwierdzono znaczące zmniejszenie średniego Cmax (47%)
i dwukrotne zwiększenie czasu półtrwania eliminacji (37 ± 17 godzin vs. 16 ± 5 godzin) itrakonazolu
u pacjentów z marskością wątroby w porównaniu ze zdrowymi osobami. Jednakże całkowite
narażenie na działanie itrakonazolu, obliczone na podstawie wartości AUC, było podobne u pacjentów
z marskością wątroby i u osób zdrowych. Brak danych dotyczących długotrwałego leczenia
itrakonazolem pacjentów z marskością wątroby (patrz punkty 4.2 i 4 4).

Pacjenci z niewydolnością nerek
Dostępne dane dotyczące doustnego stosowania itrakonazolu u pacjentów z niewydolnością nerek są
ograniczone. Badanie farmakokinetyczne z zastosowaniem pojedynczej dawki 200 mg itrakonazolu
(4 tabletki po 50 mg) zostało przeprowadzone z udziałem 3 grup pacjentów z niewydolnością nerek
(mocznica: n=7; hemodializa: n=7 i ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa: n=5). U pacjentów
z mocznicą ze średnią wartością klirensu kreatyniny wynoszącą 13 ml/min × 1,73 m2, ogólny wpływ
na organizm określony na podstawie AUC, był nieznacznie zmniejszony w porównaniu
z prawidłowymi parametrami populacyjnymi. Badanie to nie wykazało żadnego znamiennego wpływu
hemodializy lub ciągłej ambulatoryjnej dializy otrzewnowej na farmakokinetykę itrakonazolu (Tmax,
Cmax i AUC0-8 h). Profile zależności stężenia w osoczu od czasu wykazały duże zróżnicowanie
międzyosobnicze we wszystkich trzech grupach.

Po podaniu pojedynczej dawki dożylnej, średnie końcowe okresy półtrwania itrakonazolu u pacjentów
z lekkimi (określonymi w tym badaniu jako CrCl 50-79 ml/min), umiarkowanymi (określonymi w tym
badaniu jako CrCl 20-49 ml/min) i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (określonymi w tym
badaniu jako CrCl <20ml/min) były podobne do średnich końcowych okresów półtrwania
itrakonazolu u zdrowych osób (zakres średnich 42-49 godzin vs 48 godzin, odpowiednio u pacjentów

z zaburzeniami czynności nerek i u zdrowych osób). Całkowite narażenie organizmu na itrakonazol,
określone na podstawie AUC, było mniejsze u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami
czynności nerek, odpowiednio o około 30% i 40%, w porównaniu z osobami z prawidłową czynnością
nerek.

Brak dostępnych danych dotyczących długotrwałego stosowania itrakonazolu u pacjentów
z zaburzeniami czynności nerek. Dializa nie miała żadnego wpływu na okres półtrwania ani na klirens
itrakonazolu lub hydroksyitrakonazolu. (Patrz punkty 4.2 i 4.4).

Dzieci i młodzież
Dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące stosowania itrakonazolu w populacji dzieci i młodzieży
są ograniczone. Badania kliniczne farmakokinetyki, z udziałem dzieci i młodzieży w wieku od
5 miesięcy do 17 lat, przeprowadzono z użyciem itrakonazolu w postaci kapsułek, roztworu doustnego
i w postaci do podawania dożylnego. Poszczególne dawki itrakonazolu w postaci kapsułek i roztworu
doustnego wynosiły od 1,5 do 12,6 mg/kg mc. na dobę, podawano raz lub dwa razy na dobę.
Itrakonazol w postaci dożylnej w dawce 2,5 mg/kg mc. podawanej w jednorazowej infuzji dożylnej
lub w dawce 2,5 mg/kg mc. podawanej w infuzji raz lub dwa razy na dobę. Jeśli taką samą dawkę
dobową, podawano dwa razy na dobę lub raz na dobę, skoki stężeń były porównywalne do
występujących po podaniu pojedynczej dawki dobowej u dorosłych. Wartość AUC itrakonazolu i
całkowity klirens w odniesieniu do masy ciała nie zależały od wieku. Odnotowano natomiast słaby
związek pomiędzy wiekiem a objętością dystrybucji itrakonazolu, Cmax i końcowym stopniem
eliminacji. Pozorny klirens itrakonazolu i objętość dystrybucji wydawały się być zależne od masy
ciała.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Itrakonazol badano z zastosowaniem standardowego zestawu badań nieklinicznych dotyczących
bezpieczeństwa.

Badania dotyczące ostrej toksyczności itrakonazolu, prowadzone u myszy, szczurów, świnek
morskich i psów, wskazują na szeroki margines bezpieczeństwa. Badania dotyczące przewlekłej
(i podprzewlekłej) toksyczności podawanego doustnie itrakonazolu u szczurów i psów wykazały
zmiany w niektórych narządach i tkankach: korze nadnerczy, wątrobie i układzie fagocytów
jednojądrzastych. Stwierdzono także zaburzenia metabolizmu lipidów w różnych narządach w postaci
komórek piankowych.

Podczas stosowania dużych dawek, w badaniach oceniających histologiczną strukturę kory nadnerczy,
stwierdzono odwracalny obrzęk z przerostem komórek warstwy siatkowatej i pasmowatej, co niekiedy
wiązało się ze zmniejszeniem grubości warstwy kłębkowatej. Podczas stosowania dużych dawek
wykazano odwracalne zmiany w wątrobie. Obserwowano niewielkie zmiany w komórkach
zatokowych oraz zjawisko wakuolizacji hepatocytów, co wskazuje na zaburzenia czynności
komórkowych, ale bez widocznych cech zapalenia lub martwicy komórek wątrobowych. Zmiany
histologiczne systemu fagocytarnego komórek jednojądrzastych charakteryzowały się głównie
zwiększeniem ilości składników białkowych w różnych tkankach narządów miąższowych.

U młodych psów, w wyniku przewlekłego podawania itrakonazolu, obserwowano zmniejszenie
gęstości mineralnej kości.

W trzech badaniach toksykologicznych przeprowadzonych na szczurach, itrakonazol powodował
rozwój wad układu kostnego: zmniejszenie aktywności w obrębie płytek wzrostu kości, zmniejszenie
grubości warstwy zbitej kości długich oraz zwiększenie łamliwości kości.

Rakotwórczość i mutagenność
Itrakonazol nie wykazywał pierwotnej rakotwórczości u myszy i szczurów. U samców myszy
stwierdzano jednak większą zapadalność na mięsaki tkanek miękkich, co wiązano z nasilonym
występowaniem przewlekłych, nienowotworowych reakcji zapalnych w obrębie tkanki łącznej

w następstwie zwiększenia się stężenia cholesterolu i odkładania się cholesterolu w tkance łącznej.
Brak danych świadczących o mutagennym działaniu itrakonazolu.

Toksyczny wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa
Po podaniu w dużych dawkach u szczurów i myszy itrakonazol wywoływał zależny od dawki wzrost
działania toksycznego u samic, embriotoksyczność i teratogenność. Działanie teratogenne u szczurów
objawiało się powstawaniem dużych wad układu kostnego, natomiast u myszy prowadziło do
powstawania przepuklin mózgowych i makroglosji (przerost masy języka).

Nie stwierdzono bezpośredniego wpływu itrakonazolu na płodność.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Sacharoza ziarenka (sacharoza, skrobia kukurydziana, woda oczyszczona)
Poloksamer 188
Hypromeloza
Poloksamer 188 (mikronizowany)
Skład otoczki kapsułki
Indygokarmina (E132)
Żółcień chinolinowa (E104)
Tytanu dwutlenek (E171)
Żelatyna
Woda oczyszczona

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry Aluminium/Aluminium, w tekturowym pudełku.
Opakowanie zawiera 4, 14, 15, 28 i 84 kapsułki.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Nie dotyczy.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 10538

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 29.04.2004 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 19.07.2012 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.