# Bendamustine Kabi > Bendamustyna · 2,5 mg/ml · Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji ## Szczegóły leku - **Nazwa:** Bendamustine Kabi - **Nazwa powszechna:** Bendamustini hydrochloridum - **Substancja czynna:** [Bendamustyna](https://apteka.online/odpowiedniki/bendamustini-hydrochloridum) - **Moc:** 2,5 mg/ml - **Postać farmaceutyczna:** Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji - **Droga podania:** dożylna - **Kategoria dostępności:** Rp - **Kod ATC:** L01AA09 - **Liczba opakowań:** 6 - **Numer pozwolenia:** 23463 - **Podmiot odpowiedzialny:** Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o. - **Status RPL:** Produkt aktywny - **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwnowotworowe/bendamustine-kabi-prosz-konc-inf-2-5-mg-ml-fresenius - **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwnowotworowe/bendamustine-kabi-prosz-konc-inf-2-5-mg-ml-fresenius.md ## Dokumenty PDF - Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/32848/leaflet - ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/32848/characteristic ## Dostępne opakowania (6) | Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz | |---|---|---|---|---|---| | 1 fiol. 25 mg | 5909991296179 | Rp | — | Brak danych | — | | 10 fiol. 25 mg | 5909991296216 | Rp | — | Brak danych | — | | 20 fiol. 25 mg | 5909991296223 | Rp | — | Brak danych | — | | 5 fiol. 25 mg | 5909991296193 | Rp | — | Brak danych | — | | 1 fiol. 100 mg | 5909991296186 | Rp | — | Brak danych | — | | 5 fiol. 100 mg | 5909991296209 | Rp | — | Brak danych | — | ## Wskaźnik dostępności Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece. - Bardzo dobrze dostępny (5/5) - Dobrze dostępny (4/5) - Trudno dostępny (2/5) - Niedostępny (1/5) - Brak danych Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta. ## Ulotka dla pacjenta ### 1. Co to jest Bendamustine Kabi i w jakim celu się go stosuje? Bendamustine Kabi jest lekiem stosowanym do leczenia określonych chorób nowotworowych (lekiem cytostatycznym). Bendamustine Kabi stosuje się jako jedyny lek (w monoterapii) lub w skojarzeniu z innymi lekami w leczeniu następujących chorób nowotworowych: − przewlekłej białaczki limfocytowej w sytuacji, gdy nie jest wskazane stosowanie schematu chemioterapii zawierającej fludarabinę; − chłoniaków nieziarniczych, które nie reagowały lub zbyt krótko reagowały na wcześniejsze leczenie rytuksymabem; − szpiczaka mnogiego w sytuacji, gdy stosowanie schematu chemioterapii zawierającego talidomid lub bortezomib nie jest wskazane. ### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Bendamustine Kabi Kiedy nie stosować leku Bendamustine Kabi: − jeśli u pacjenta stwierdzono nadwrażliwość (uczulenie) na bendamustynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); − w okresie karmienia piersią, podczas leczenia bendamustyną należy przerwać karmienie piersią (patrz punkt Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność); − jeśli u pacjenta stwierdzono ciężkie uszkodzenie wątroby (uszkodzenie komórek czynnościowych wątroby); − jeśli u pacjenta występuje zażółcenie skóry lub białkówek oczu spowodowane zaburzeniami czynności wątroby lub zaburzeniami krwi (żółtaczka); − jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności szpiku kostnego (zahamowanie szpiku kostnego) i duże zmiany w liczbie białych krwinek i płytek krwi; − jeśli pacjent miał poważną operację chirurgiczną w ciągu 30 dni przed rozpoczęciem leczenia; AT/H/0587/001/IB/018 2 − jeśli u pacjenta występuje zakażenie, zwłaszcza z towarzyszącym zmniejszeniem liczby białych krwinek (leukocytopenia); − jeśli pacjent był szczepiony przeciwko żółtej febrze. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Bendamustine Kabi należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką: − w przypadku zmniejszonej zdolności szpiku kostnego do wytwarzania krwinek. Należy zbadać liczbę białych krwinek oraz płytek krwi przed rozpoczęciem leczenia lekiem Bendamustine Kabi, przed każdym kolejnym cyklem podania leku oraz w przerwach pomiędzy podawaniem leku. − w przypadku zakażenia. Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią objawy zakażenia, w tym gorączka i objawy ze strony układu oddechowego. − jeśli w dowolnym momencie w trakcie lub po zakończeniu leczenia wystąpią następujące objawy: utrata pamięci, problemy z myśleniem, trudności z chodzeniem lub utrata wzroku - mogą być one spowodowane bardzo rzadkim, ale ciężkim zakażeniem mózgu (postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, PML), co może prowadzić do śmierci. Należy niezwłocznie o tym powiedzieć lekarzowi. − w przypadku wystąpienia zmian skórnych podczas leczenia lekiem Bendamustine Kabi. Zmiany skórne mogą się nasilać. − w razie zaobserwowania jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych. Należy skontaktować się z lekarzem, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia pewnych rodzajów raka skóry (nieczerniakowy rak skóry) podczas stosowania tego leku. − jeśli wystąpi bolesna, czerwona lub fioletowa, rozprzestrzeniająca się wysypka z pęcherzami i (lub) innymi zmianami w obrębie błony śluzowej (np. w ustach i na wargach), zwłaszcza jeśli wcześniej u pacjenta stwierdzono nadwrażliwość na światło, zakażenie układu oddechowego (np. zapalenie oskrzeli) i (lub) gorączkę. − w przypadku istniejącej choroby serca (np. zawał serca, ból w klatce piersiowej, ciężkie zaburzenia rytmu serca). − w przypadku odczuwania jakiegokolwiek bólu, obecności krwi w moczu lub zmniejszonego wydalania moczu. Gdy pacjent jest w zaawansowanym stadium choroby zbędne produkty obumierającej tkanki nowotworowej mogą być usuwane z organizmu z opóźnieniem. Zjawisko to nazywa się zespołem rozpadu guza i może prowadzić do niewydolności nerek i zaburzeń pracy serca w ciągu 48 godzin po podaniu pierwszej dawki leku Bendamustine Kabi. Lekarz powinien upewnić się, że pacjent jest odpowiednio nawodniony i może podać inne leki zapobiegające temu zjawisku. − w przypadku wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych lub reakcji nadwrażliwości. Należy obserwować miejsce podania leku po pierwszym cyklu leczenia. Bendamustine Kabi a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. W przypadku stosowania bendamustyny w połączeniu z lekami, które hamują powstawanie krwi w szpiku kostnym, może dojść do nasilenia jej wpływu na czynność szpiku kostnego. Bendamustyna stosowana w połączeniu z lekami, które wpływają na odpowiedź immunologiczną, może nasilać ten efekt. Leki cytostatyczne mogą zmniejszać skuteczność szczepień, w których wykorzystuje się żywe wirusy. Leki cytostatyczne zwiększają dodatkowo ryzyko zakażenia po szczepieniu żywymi szczepionkami (np. szczepionkami przeciwwirusowymi). Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Ciąża Bendamustyna może powodować uszkodzenia w materiale genetycznym oraz powodowała wady rozwojowe w badaniach przeprowadzonych na zwierzętach. Nie należy stosować leku Bendamustine AT/H/0587/001/IB/018 3 Kabi w okresie ciąży chyba, że lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne. W przypadku rozpoczęcia leczenia należy porozmawiać z lekarzem o możliwych działaniach niepożądanych u nienarodzonego dziecka oraz poddać się badaniom genetycznym. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas leczenia lekiem Bendamustine Kabi powinna natychmiast poinformować o tym lekarza oraz poddać się badaniom genetycznym. Środki ostrożności dotyczące ciąży dla kobiet i mężczyzn Mężczyźni Mężczyźni nie powinni decydować się na poczęcie dziecka podczas stosowania leku Bendamustine Kabi oraz przez 3 miesięce po zakończeniu leczenia. Kobiety Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia i przez 6 miesięcy od przyjęcia ostatniej dawki leku Bendamustine Kabi. Karmienie piersią Leku Bendamustine Kabi nie wolno stosować w okresie karmienia piersią. Jeśli leczenie lekiem Bendamustine Kabi jest konieczne, pacjentka musi przerwać karmienie piersią. Płodność Mężczyźni Istnieje ryzyko, że leczenie lekiem Bendamustine Kabi spowoduje bezpłodność. Mężczyźni chcący mieć dzieci, przed rozpoczęciem leczenia powinni skonsultować się w kwestii przechowania nasienia. Kobiety Kobiety chcące mieć dzieci po zakończeniu leczenia powinny skonsultować się z lekarzem. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Bendamustyna ma znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, jeśli u pacjenta wystąpią takie działania niepożądane jak zawroty głowy lub kłopoty z koordynacją. ### 3. Jak stosować Bendamustine Kabi? Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Bendamustine Kabi podaje się dożylnie, przez 30-60 minut, w różnych dawkach, pojedynczo jako jedyny lek (w monoterapii) albo w skojarzeniu z innymi lekami. Leczenia nie należy rozpoczynać, jeżeli liczba białych krwinek (leukocytów) i (lub) liczba płytek krwi zmniejszy się poniżej ustalonego przez lekarza poziomu. Lekarz będzie badał te parametry w regularnych odstępach czasu. Przewlekła białaczka limfocytowa Bendamustine Kabi 100 mg/m² pc. (przeliczone na podstawie wzrostu i masy ciała) w dniach 1. + 2. Powtórzyć cykl po 4 tygodniach, do 6-ciu razy AT/H/0587/001/IB/018 4 Chłoniaki nieziarnicze Bendamustine Kabi 120 mg/m² pc. (przeliczone na podstawie wzrostu i masy ciała) w dniach 1. + 2. Powtórzyć cykl po 3 tygodniach co najmniej 6 razy Szpiczak mnogi Bendamustine Kabi 120-150 mg/m² pc. (przeliczone na podstawie wzrostu i masy ciała) w dniach 1. + 2. Prednizon 60 mg/m² pc. (przeliczone na podstawie wzrostu i masy ciała) dożylnie lub doustnie w dniach 1. do 4. Powtórzyć cykl po 4 tygodniach co najmniej 3 razy Leczenie należy przerwać, gdy liczba białych krwinek (leukocytów) i (lub) płytek krwi obniży się poniżej ustalonego przez lekarza poziomu. Leczenie będzie można kontynuować, gdy liczba białych krwinek i płytek krwi wzrośnie. Zaburzenia czynności wątroby lub nerek Zależnie od stopnia zaburzeń czynności wątroby może być konieczne dostosowanie dawki (o 30% w przypadku umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby). Nie jest konieczne dostosowywanie dawki, jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek. Lekarz prowadzący podejmie decyzję, czy niezbędne jest dostosowanie dawki. Sposób podawania Terapię lekiem Bendamustine Kabi powinni podejmować wyłącznie lekarze doświadczeni w leczeniu nowotworów. Lekarz poda pacjentowi odpowiednią dawkę leku Bendamustine Kabi i zastosuje niezbędne środki ostrożności. Lekarz prowadzący będzie podawał roztwór do infuzji po przygotowaniu go zgodnie z zaleceniami. Roztwór podaje się dożylnie w postaci krótkotrwałej infuzji przez 30-60 minut. Czas leczenia Nie ustalono ogólnie obowiązującego limitu czasu leczenia lekiem Bendamustine Kabi. Długość leczenia zależy od choroby oraz odpowiedzi na leczenie. W przypadku wątpliwości lub pytań dotyczących stosowania leku Bendamustine Kabi należy skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką. Pominięcie zastosowania leku Bendamustine Kabi W przypadku pominięcia dawki leku Bendamustine Kabi lekarz na ogół będzie kontynuował jego stosowanie według przyjętego schematu dawkowania. Przerwanie stosowania leku Bendamustine Kabi Lekarz prowadzący podejmie decyzję o przerwaniu leczenia lub o zamianie na inny lek. W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. ### 4. Możliwe działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Niektóre z poniższych działań niepożądanych można stwierdzić na podstawie badań przeprowadzonych przez lekarza. Bardzo rzadko po wycieku leku Bendamustine Kabi do tkanki poza naczyniem krwionośnym (podanie pozanaczyniowe) obserwowano zanik tkanki (martwicę). Objawem wycieku leku poza naczynie krwionośne może być uczucie pieczenia w miejscu wprowadzenia igły. Konsekwencją może być ból i złe gojenie się skóry. AT/H/0587/001/IB/018 5 Działaniem niepożądanym leku Bendamustine Kabi ograniczającym wielkość dawki są zaburzenia czynności szpiku kostnego, która jednak na ogół powraca do normy po leczeniu. Zahamowanie czynności szpiku kostnego może prowadzić do zmniejszenia liczby krwinek, co może prowadzić do zwiększenia ryzyka zakażenia, niedokrwistości lub krwawień. Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów): − mała liczba białych krwinek (komórek odpornościowych); − zmniejszenie zawartości czerwonego barwnika we krwi (hemoglobiny: białka czerwonych krwinek odpowiedzialnego za transport tlenu do komórek); − mała liczba płytek krwi (komórek krwi odpowiedzialnych za krzepnięcie krwi); − zakażenia; − nudności; − wymioty; − zapalenie błony śluzowej; − zwiększenie stężenia kreatyniny (produktu przemiany materii w mięśniach) w surowicy; − zwiększenie stężenia mocznika (produktu przemiany materii) w surowicy; − gorączka; − osłabienie; − ból głowy. Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów): − krwawienie (krwotok); − zaburzenia metabolizmu związane z uwolnieniem zawartości komórek nowotworowych do krwi; − zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, które może spowodować bladość skóry i osłabienie lub duszność (niedokrwistość); − zmniejszenie liczby neutrofili (rodzaj białych krwinek odpowiedzialnych za zwalczanie infekcji); − reakcje nadwrażliwości, takie jak alergiczne zapalenie skóry, pokrzywka; − zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych AspAT/AlAT (co może wskazywać na stan zapalny lub uszkodzenia komórek wątroby); − zwiększenie aktywności enzymu fosfatazy zasadowej (enzym wytwarzany głównie w wątrobie oraz kościach); − zwiększenie stężenia bilirubiny (substancja powstająca podczas rozpadu czerwonych krwinek); − zmniejszenie stężenia potasu we krwi (jest on potrzebny do prawidłowego działania komórek nerwowych oraz mięśni, w tym mięśnia sercowego); − zaburzenia czynności serca, takie jak kołatanie serca (palpitacje), ból w klatce piersiowej (dusznica bolesna); − zaburzenia rytmu serca (arytmia); − niskie lub wysokie ciśnienie tętnicze krwi (niedociśnienie lub nadciśnienie); − zaburzenia czynności płuc; − biegunka; − zaparcia; − ból w jamie ustnej, zapalenie jamy ustnej; − utrata apetytu; − wypadanie włosów; − zmiany skórne; − brak miesiączki; − ból; − bezsenność; − dreszcze; − odwodnienie; − zawroty głowy; − swędząca wysypka (pokrzywka). AT/H/0587/001/IB/018 6 Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów): − nagromadzenie płynu w worku osierdziowym (wyciek płynu do przestrzeni osierdziowej); − nieskuteczne wytwarzanie komórek krwi w szpiku kostnym (gąbczastej strukturze wewnątrz kości, w której wytwarzane są komórki krwi); − ostra białaczka; − zawał serca, ból w klatce piersiowej (zawał mięśnia sercowego); − niewydolność serca. Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 pacjentów): − zakażenie krwi (posocznica); − ciężkie reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktyczne); − osłabienie czynności szpiku kostnego mogące powodować pogorszenie samopoczucia lub być widoczne w wynikach badania krwi; − objawy podobne do reakcji anafilaktycznych (reakcje rzekomoanafilaktyczne); − senność; − utrata głosu (afonia); − ostra zapaść krążeniowa (zatrzymanie przepływu krwi, głównie pochodzenia sercowego, co prowadzi do niedotlenienia i niedożywienia komórek i niemożności wydalenia toksyn); − zaczerwienienie skóry (rumień); − zapalenie skóry; − świąd; − wysypka skórna (osutka plamista); − nadmierne pocenie. Bardzo rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów): − pierwotne, atypowe zapalenie płuc; − rozpad czerwonych krwinek; − gwałtowny spadek ciśnienia krwi, czasami z reakcjami skórnymi lub wysypką (wstrząs anafilaktyczny); − zaburzenie zmysłu smaku; − zmiana czucia (parestezje); − złe samopoczucie i ból kończyn (neuropatia obwodowa); − ciężki stan wynikający z zablokowania pewnych receptorów w układzie nerwowym; − zaburzenia układu nerwowego; − zaburzenie koordynacji ruchu (ataksja); − zapalenie mózgu; − przyspieszenie czynności serca (tachykardia); − zapalenie żył; − powstawanie tkanki w płucach (włóknienie płuc); − krwotoczne zapalenie przełyku (krwotoczne zapalenie błony śluzowej przełyku); − krwawienie z żołądka lub jelit; − bezpłodność; − niewydolność wielonarządowa. Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): − niewydolność wątroby; − niewydolność nerek; − nieregularne lub przyspieszone bicie serca (migotanie przedsionków); − bolesna czerwona lub fioletowa rozprzestrzeniająca się wysypka z pęcherzami i (lub) inne zmiany w obrębie błony śluzowej (np. w ustach i na wargach), zwłaszcza jeśli uprzednio u pacjenta stwierdzono wrażliwość na światło, zakażenie układu oddechowego (np. zapalenie oskrzeli) i (lub) gorączkę; − wysypka polekowa podczas leczenia skojarzonego z rytuksymabem; − zapalenie płuc; − krwawienie z płuc; AT/H/0587/001/IB/018 7 − nadmierne oddawanie moczu, w tym w nocy, i nadmierne pragnienie nawet po wypiciu płynów (nefrogenna moczówka prosta). Istnieją doniesienia o rozwoju nowotworów (zespołu mielodysplastycznego, ostrej białaczki szpikowej, raka odoskrzelowego) u pacjentów stosujących bendamustynę. Jednak związek pomiędzy ich wystąpieniem a stosowaniem bendamustyny nie został jednoznacznie ustalony. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią którekolwiek z poniższych działań niepożądanych (częstość nieznana): Ciężkie wysypki skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Mogą one występować jako czerwone lub okrągłe plamki na skórze, często z centralnymi pęcherzami na tułowiu, łuszczeniem skóry, owrzodzeniami jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu i może je poprzedzać gorączka i objawy grypopodobne. Rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała, powiększenie węzłów chłonnych i objawy obejmujące różne narządy (reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi, zwana też zespołem DRESS lub zespołem nadwrażliwości na leki). Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. ### 5. Jak przechowywać Bendamustine Kabi? Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na fiolce i opakowaniu zewnętrznym po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku. Okres ważności po otwarciu i przygotowaniu roztworu Roztwór do infuzji przygotowany zgodnie ze wskazówkami podanymi na końcu ulotki i przechowywany w workach polietylenowych zachowuje stabilność przez 3,5 godziny w temperaturze 25˚C i względnej wilgotności powietrza 60% oraz przechowywany w lodówce przez 2 dni. Bendamustine Kabi nie zawiera środków konserwujących, dlatego też roztworów nie należy używać po upływie wymienionych terminów. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, lek należy zużyć natychmiast. Jeżeli lek nie zostanie zużyty natychmiast, odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania przed zastosowaniem ponosi użytkownik. Czas przechowywania nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze AT/H/0587/001/IB/018 8 2°C - 8°C, jeżeli rekonstytucja i rozcieńczenie miało miejsce w kontrolowanych, zwalidowanych warunkach jałowych. Nie stosować tego leku, jeśli zauważy się widoczne oznaki zepsucia. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. ### 6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera Bendamustine Kabi Substancją czynną leku jest bendamustyny chlorowodorek. Jedna fiolka zawiera 25 mg bendamustyny chlorowodorku. Jedna fiolka zawiera 100 mg bendamustyny chlorowodorku. Po rekonstytucji 1 mL koncentratu zawiera 2,5 mg bendamustyny chlorowodorku. Pozostały składnik to mannitol. Jak wygląda Bendamustine Kabi i co zawiera opakowanie Fiolki ze szkła oranżowego typu I z korkiem z gumy chlorobutylowej i aluminiowym wieczkiem typu „flip-off” (zielonym lub niebieskim). Biały do białawego liofilizowany proszek. Bendamustine Kabi jest dostępny w opakowaniach po 1, 5, 10 i 20 fiolek zawierających 25 mg bendamustyny chlorowodorku oraz po 1 i 5 fiolek zawierających 100 mg bendamustyny chlorowodorku. Podmiot odpowiedzialny Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o. Al. Jerozolimskie 134 02-305 Warszawa Importer Fresenius Kabi Deutschland GmbH Pfingstweide 53 61169 Friedberg Niemcy W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do podmiotu odpowiedzialnego: Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o. Al. Jerozolimskie 134 02-305 Warszawa tel.: +48 22 345 67 89 AT/H/0587/001/IB/018 9 Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Austria Bendamustin Kabi 2,5 mg/mL Pulver für ein Konzentrat zur Herstellung einer Infusionslösung Czechy Bendamustine Kabi 2,5 mg/mL prášek pro koncentrát pro infuzní roztok Chorwacja Bendamustin Kabi 2,5 mg/mL prašak za koncentrat za otopinu za infuziju Dania Bendamustine Fresenius Kabi Estonia Bendamustine Kabi Finlandia Bendamustine Fresenius Kabi 2,5 mg/mL kuiva-aine välikonsentraatiksi infuusionestettä varten, liuos Hiszpania Bendamustina Kabi 2,5 mg/mL polvo para concentrado para solución para perfusión EFG Irlandia Bendamustine HCl 25 mg or 100 mg Powder for Concentrate for Solution for Infusion Lichtenstein Bendamustin Kabi 2,5 mg/mL Pulver für ein Konzentrat zur Herstellung einer Infusionslösung Łotwa Bendamustine Kabi 2,5 mg/mL pulveris infūziju šķīduma koncentrāta pagatavošanai Malta Bendamustine Hydrochloride 2.5 mg/mL powder for concentrate for solution for infusion Norwegia Bendamustine Fresenius Kabi Polska Bendamustine Kabi Portugalia Bendamustina Kabi Słowacja Bendamustín Kabi 2,5 mg/mL prášok na prípravu infúzneho koncentrátu Słowenia Bendamustin Kabi 2,5 mg/mL prašek za koncentrat za raztopino za infundiranje Węgry Bendamustine Kabi 2,5 mg/mL por oldatos infúzióhoz való koncentrátumhoz Data ostatniej aktualizacji ulotki: 23.05.2024 r. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego: Podobnie jak w przypadku wszystkich substancji cytotoksycznych, ze względu na możliwość spowodowania przez lek uszkodzeń genomu i chorób nowotworowych, personel pielęgniarski i lekarzy obowiązują bardziej restrykcyjne, niż zazwyczaj środki ostrożności. Podczas obchodzenia się z lekiem Bendamustine Kabi należy unikać inhalacji (wdychania) i kontaktu ze skórą oraz błonami śluzowymi (należy nosić rękawiczki, odzież ochronną i w miarę możliwości maskę na twarz). W przypadku zanieczyszczenia lekiem jakiejkolwiek części ciała, należy ją dokładnie umyć wodą z mydłem i przepłukać oczy 9 mg/mL (0,9%) (izotonicznym) roztworem chlorku sodu. W miarę możliwości zaleca się pracę na specjalnie zabezpieczonym blacie (pod nawiewem laminarnym) z nieprzepuszczalną dla płynów jednorazową folią absorbcyjną. Zanieczyszczone artykuły stanowią odpady cytostatyczne. Należy przestrzegać krajowych wytycznych dotyczących usuwania materiałów o właściwościach cytostatycznych. AT/H/0587/001/IB/018 10 Kobiety w okresie ciąży nie powinny przygotowywać cytostatyków. Wyłącznie do jednorazowego użycia. 1. Przygotowanie koncentratu Koncentrat należy przygotować poprzez rozpuszczenie zawartości fiolki leku Bendamustine Kabi wyłącznie w wodzie do wstrzykiwań w następujący sposób: Zawartość jednej fiolki leku Bendamustine Kabi, zawierającej 25 mg bendamustyny chlorowodorku, rozpuszcza się najpierw w 10 mL wody do wstrzykiwań poprzez wstrząsanie. Zawartość jednej fiolki leku Bendamustine Kabi, zawierającej 100 mg bendamustyny chlorowodorku, rozpuszcza się najpierw w 40 mL wody do wstrzykiwań poprzez wstrząsanie. 2. Przygotowanie roztworu do infuzji Bezpośrednio po uzyskaniu przejrzystego roztworu (zazwyczaj po 5-10 minutach) należy rozcieńczyć całkowitą, zalecaną dawkę leku Bendamustine Kabi 0,9 mg/mL (0,9%) (izotonicznym) roztworem chlorku sodu do uzyskania ostatecznej objętości około 500 mL. Leku Bendamustine Kabi nie wolno rozcieńczać żadnym innym roztworem do wstrzykiwań. Leku Bendamustine Kabi nie należy mieszać w trakcie infuzji z żadnymi innymi substancjami. 3. Podanie Roztwór należy podawać w infuzji dożylnej przez 30-60 minut. Wyłącznie do jednorazowego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki leku lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Pomyłkowe wstrzyknięcie leku do tkanki otaczającej naczynie krwionośne (podanie pozanaczyniowe) powinno być przerwane natychmiast. Po krótkim odessaniu wstrzykniętego płynu należy wysunąć igłę. Należy schłodzić miejsce podania pozanaczyniowego i unieść ramię. Nie ustalono, czy podanie dodatkowych leków, takich jak kortykosteroidy, może przynieść jednoznacznie pozytywny skutek (patrz punkt 4). ## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO ### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Bendamustine Kabi, 2,5 mg/mL, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji ### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna fiolka zawiera 25 mg bendamustyny chlorowodorku. Jedna fiolka zawiera 100 mg bendamustyny chlorowodorku. 1 mL koncentratu zawiera 2,5 mg bendamustyny chlorowodorku po rekonstytucji zgodnie z punktem 6.6. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. ### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji Biały do białawego liofilizowany proszek pH: 2,5-3,5 Osmolalność: 200-320 mOsmol/kg ### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE #### 4.1 Wskazania do stosowania Przewlekła białaczka limfocytowa (stadium choroby B lub C według klasyfikacji Bineta), jako leczenie pierwszego wyboru u pacjentów, u których chemioterapia skojarzona z fludarabiną jest niewskazana. Chłoniaki nieziarnicze o powolnym przebiegu, w monoterapii u pacjentów, u których progresja choroby nastąpiła w trakcie lub przed upływem 6 miesięcy od zakończenia leczenia rytuksymabem, lub schematem zawierającym rytuksymab. Szpiczak mnogi (stadium II z progresją lub stadium III według klasyfikacji Durie-Salmona), jako leczenie pierwszego wyboru w skojarzeniu z prednizonem u pacjentów w wieku powyżej 65 lat, którzy nie kwalifikują się do zabiegu autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych oraz którzy w momencie rozpoznania mają objawy istotnej klinicznie neuropatii, uniemożliwiającej zastosowanie leczenia zawierającego talidomid lub bortezomib. #### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Monoterapia przewlekłej białaczki limfocytowej Bendamustyny chlorowodorek w dawce 100 mg/m2 pc. w dniach 1. i 2. cyklu leczenia, co 4 tygodnie, do 6 razy. Monoterapia chłoniaka nieziarniczego o powolnym przebiegu, opornego na rytuksymab Bendamustyny chlorowodorek w dawce 120 mg/m2 pc. w dniach 1. i 2. cyklu leczenia, co 3 tygodnie, co najmniej 6 razy. AT/H/0587/001/IB/018 2 Szpiczak mnogi Bendamustyny chlorowodorek w dawce 120-150 mg/m2 pc. w dniach 1. i 2. cyklu leczenia, prednizon w dawce 60 mg/m2 pc. dożylnie lub doustnie w dniach 1. do 4. cyklu leczenia, co 4 tygodnie, co najmniej 3 razy. Zaburzenia czynności wątroby Dane farmakokinetyczne nie wskazują na konieczność dostosowywania dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny w surowicy <1,2 mg/dL). Zaleca się zmniejszenie dawki o 30% u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny w surowicy 1,2-3,0 mg/dL). Brak danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny w surowicy >3,0 mg/dL) (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności nerek Dane farmakokinetyczne nie wskazują na konieczność dostosowywania dawki u pacjentów, u których klirens kreatyniny jest większy niż 10 mL/min. Doświadczenie dotyczące stosowania produktu leczniczego u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek jest ograniczone. Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania bendamustyny u dzieci i młodzieży. Aktualnie dostępne dane są niewystarczające, aby ustalić dawkowanie w tej grupie pacjentów. Pacjenci w podeszłym wieku Brak danych wskazujących na konieczność dostosowywania dawki produktu leczniczego u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2). Sposób podawania Do podawania w infuzji dożylnej przez 30-60 minut (patrz punkt 6.6). Infuzja musi odbywać się pod nadzorem lekarza wykwalifikowanego i doświadczonego w stosowaniu leków cytostatycznych. Zahamowanie czynności szpiku kostnego wiąże się ze zwiększeniem toksyczności hematologicznej chemioterapii. Nie należy rozpoczynać leczenia, jeśli liczba leukocytów i (lub) płytek krwi spadnie odpowiednio do wartości <3000/μL lub <75 000/μL (patrz punkt 4.3). Leczenie należy zakończyć lub opóźnić, jeśli liczba leukocytów i (lub) płytek krwi spadnie odpowiednio do wartości <3000/μL lub <75 000/μL. Leczenie może być kontynuowane, jeśli liczba leukocytów wzrośnie do wartości >4000/μL, a liczba płytek krwi do wartości >100 000/μL. Najmniejsza wartość leukocytów i płytek krwi osiągana jest po 14-20 dniach, a ich regeneracja następuje po 3-5 tygodniach. Zaleca się ścisłe monitorowanie morfologii krwi w trakcie przerw w leczeniu (patrz punkt 4.4). W przypadku wystąpienia toksyczności niehematologicznej, dawka produktu leczniczego powinna być zmniejszona w oparciu o najwyższy stopień toksyczności w skali CTC (ang. Common Toxicity Criteria) osiągnięty w poprzedzającym cyklu leczenia. W przypadku wystąpienia 3. stopnia toksyczności według skali CTC, zaleca się zmniejszenie dawki o 50%. W przypadku wystąpienia ### 4. stopnia toksyczności według skali CTC, zaleca się przerwanie leczenia. Jeśli konieczna jest modyfikacja dawki produktu leczniczego, należy podać obliczoną indywidualnie, zmniejszoną dawkę zarówno 1. jak i 2. dnia odpowiedniego cyklu leczenia. Instrukcja dotycząca rekonstytucji, rozcieńczania i podawania produktu leczniczego, patrz punkt 6.6. AT/H/0587/001/IB/018 3 #### 4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Karmienie piersią. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (stężenie bilirubiny w surowicy >3,0 mg/dL). Żółtaczka. Ciężkie zahamowanie czynności szpiku kostnego i znaczne zmiany morfologii krwi (zmniejszenie liczby leukocytów i (lub) płytek krwi odpowiednio do wartości <3000/μL lub <75 000/μL). Poważny zabieg chirurgiczny w okresie krótszym niż 30 dni przed rozpoczęciem leczenia. Zakażenia, w szczególności przebiegające z leukocytopenią. Szczepienie przeciw żółtej febrze. #### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Mielosupresja U pacjentów leczonych bendamustyną może wystąpić mielosupresja. W przypadku wystąpienia mielosupresji wywołanej leczeniem należy przynajmniej raz w tygodniu kontrolować liczbę leukocytów, płytek krwi, stężenie hemoglobiny i liczbę neutrofili. Zalecana liczba leukocytów i (lub) płytek krwi przed rozpoczęciem kolejnego cyklu leczenia wynosi odpowiednio >4000/μL lub >100 000/μL. Zakażenia U pacjentów przyjmujących bendamustynę występowały ciężkie i kończące się zgonem zakażenia bakteryjne (sepsa, zapalenie płuc), w tym zakażenia oportunistyczne, takie jak zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jirovecii (PJP), zakażenie wirusem ospy wietrznej i półpaśca (VZV) oraz zakażenie wirusem cytomegalii (CMV). Po zastosowaniu bendamustyny, głównie w skojarzeniu z rytuksymabem lub obinutuzumabem, donoszono o przypadkach postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML), w tym zakończonych zgonem. Leczenie bendamustyną może powodować wydłużoną limfocytopenię (<600/μL) i zmniejszenie liczby limfocytów T pomocniczych CD4+ (<200/μL) przez co najmniej 7-9 miesięcy po zakończeniu leczenia. Limfocytopenia i zmniejszenie liczby limfocytów CD4+ jest bardziej wyraźne w przypadku stosowania bendamustyny w połączeniu z rytuksymabem. Pacjenci z limfopenią i małą liczbą limfocytów T CD4+ stosujący leczenie bendamustyną są bardziej podatni na zakażenia oportunistyczne. Jeśli u pacjenta występuje mała liczba komórek T CD4+ (<200/μL), należy rozważyć zapobieganie zapaleniu płuc wywołanemu Pneumocystis jirovecii (ang. PJP, Pneumocystis jirovecii pneumonia). Dlatego podczas trwania leczenia pacjenci powinni być monitorowani pod kątem objawów ze strony układu oddechowego. Należy poinformować pacjentów o konieczności zgłaszania objawów zakażenia, w tym gorączki lub objawów ze strony układu oddechowego. W przypadku wystąpienia zakażeń oportunistycznych należy rozważyć przerwanie stosowania bendamustymy. Rozpoznanie PML należy uwzględnić w diagnostyce różnicowej u pacjentów z nowymi lub pogarszającymi się podmiotowymi lub przedmiotowymi objawami neurologicznymi, poznawczymi lub behawioralnymi. W przypadku podejrzenia PML, należy przeprowadzić odpowiednie badania diagnostyczne i wstrzymać leczenie do momentu upewnienia się, że PML nie występuje. Nieczerniakowy rak skóry W badaniach klinicznych obserwowano zwiększone ryzyko nieczerniakowych raków skóry (rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy) u pacjentów, u których stosowano leczenie obejmujące bendamustynę. U każdego pacjenta, zwłaszcza z czynnikami ryzyka raka skóry, zaleca się okresowe badanie skóry. Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B (WZW typu B) Po wdrożeniu leczenia bendamustyną u pacjentów, będących przewlekłymi nosicielami wirusa zapalenia wątroby typu B, następowała reaktywacja tego zakażenia, co w niektórych przypadkach powodowało ostrą niewydolność wątroby lub zgon. Przed rozpoczęciem leczenia bendamustyną należy zbadać, czy u pacjenta nie występuje zakażenie wirusem HBV. Przed rozpoczęciem leczenia AT/H/0587/001/IB/018 4 u pacjentów z dodatnim wynikiem badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B (w tym u pacjentów z aktywną chorobą) i w przypadku pacjentów z dodatnim wynikiem badania w kierunku zakażenia wirusem HBV w trakcie leczenia, należy skonsultować się z hepatologiem mającym doświadczenie w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu B. Nosicieli wirusa HBV, u których konieczne jest leczenie bendamustyną, należy przez cały okres leczenia oraz kilka miesięcy po jego zakończeniu uważnie obserwować w celu wykrycia przedmiotowych i podmiotowych objawów czynnego zakażenia WZW typu B (patrz punkt 4.8). Odczyny skórne Odnotowano wystąpienie odczynów skórnych, takich jak wysypka, ciężkie reakcje skórne i osutka pęcherzowa. U pacjentów przyjmujących bendamustynę zgłaszano przypadki wystąpienia zespołu Stevensa-Johnsona (SJS, ang. Stevens–Johnson syndrome), toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (TEN, ang. toxic epidermal necrolysis) oraz reakcji polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), niekiedy zakończone zgonem. Pacjenci powinni być poinformowani o możliwych działaniach niepożądanych przez lekarza prowadzącego. Powinni także zostać poinformowani o konieczności natychmiastowego zgłoszenia się do lekarza w przypadku wystąpienia tych objawów. Niektóre odczyny wystąpiły po podaniu bendamustyny w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi, zatem ich dokładny związek przyczynowo-skutkowy nie jest pewny. Jeśli odczyny skórne wystąpią, mogą postępować i nasilać się w przypadku dalszego leczenia. W przypadku nasilenia się odczynów skórnych, leczenie produktem leczniczym Bendamustine Kabi należy wstrzymać lub przerwać. W przypadku podejrzenia, że wystąpienie ciężkich odczynów skórnych ma związek z bendamustyną, leczenie należy przerwać. Zaburzenia czynności serca W przypadku leczenia bendamustyną, u pacjentów z zaburzeniami czynności serca należy dokładnie monitorować stężenie potasu we krwi i stosować suplementację potasu, gdy jego stężenie zmniejszy się poniżej 3,5 mEq/L. Należy wykonać badanie EKG. Zgłaszano ciężkie przypadki zawału mięśnia sercowego i niewydolności serca podczas leczenia bendamustyną. Należy ściśle obserwować pacjentów ze współistniejącą chorobą serca w wywiadzie. Nudności, wymioty Można podawać leki przeciwwymiotne, jako objawowe leczenie nudności i wymiotów. Zespół rozpadu guza W badaniach klinicznych odnotowano wystąpienie zespołu rozpadu guza (TLS, ang. tumour lysis syndrome) związanego z leczeniem bendamustyną. Jego początek pojawia się w ciągu 48 godzin od podania pierwszej dawki bendamustyny i bez odpowiedniego postępowania może prowadzić do ostrej niewydolności nerek i zgonu. Środki zapobiegawcze takie jak odpowiednie nawodnienie, dokładny monitoring parametrów biochemicznych krwi, a w szczególności stężenia potasu i kwasu moczowego, podanie leków zmniejszających stężenie kwasu moczowego (allopurynol i rasburykaza) należy rozważyć przed rozpoczęciem leczenia. Zgłoszono jednak kilka przypadków wystąpienia zespołu Stevensa-Johnsona i toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka po jednoczesnym podaniu bendamustyny i allopurynolu. Reakcje anafilaktyczne Podczas badań klinicznych często występowały reakcje związane z infuzją bendamustyny. Objawy są zazwyczaj łagodne i obejmują gorączkę, dreszcze, świąd i wysypkę. W rzadkich przypadkach wystąpiły ciężkie reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne. Po pierwszym cyklu leczenia należy zapytać pacjentów o objawy wskazujące na wystąpienie reakcji spowodowanych infuzją. U pacjentów, u których wystąpiły reakcje związane z infuzją, podczas kolejnych cykli leczenia należy rozważyć zastosowanie środków zapobiegających wystąpieniu ciężkich reakcji, takich jak podanie leków przeciwhistaminowych, przeciwgorączkowych i glikokortykosteroidów. Pacjentom, u których wystąpił trzeci lub wyższy stopień reakcji nadwrażliwości, zazwyczaj nie podawano ponownie produktu leczniczego. AT/H/0587/001/IB/018 5 Antykoncepcja Bendamustyny chlorowodorek wykazuje działanie teratogenne i mutagenne. Kobiety nie powinny zachodzić w ciążę w trakcie leczenia. Ze względu na potencjalne działanie genotoksyczne, kobietom w wieku rozrodczym zaleca się stosowanie wysoce skutecznej metody antykoncepcji w trakcie leczenia i przez 6 miesięcy od przyjęcia ostatniej dawki bendamustyny. Ze względu na potencjalne działanie genotoksyczne, należy poinformować pacjentów posiadających partnerki w wieku rozrodczym o konieczności stosowania skutecznej metody antykoncepcji w trakcie leczenia i przez 3 miesiące od przyjęcia ostatniej dawki bendamustyny. Przed rozpoczęciem leczenia mężczyźni powinni zasięgnąć porady na temat przechowywania nasienia ze względu na możliwość wystąpienia nieodwracalnej bezpłodności. Wynaczynienie Podanie pozanaczyniowe powinno być natychmiast przerwane. Należy wycofać igłę po krótkiej aspiracji. Następnie należy schłodzić okolice objęte wynaczynieniem. Ramię należy unieść. Brak wyraźnych korzyści wynikających z dodatkowego leczenia, na przykład z zastosowaniem kortykosteroidów. #### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Podczas podawania bendamustyny z lekami o działaniu mielosupresyjnym może dojść do nasilenia działania bendamustyny i (lub) jednocześnie stosowanych leków na szpik kostny. Każdy rodzaj leczenia pogarszający ogólny stan zdrowia lub zaburzający czynność szpiku kostnego pacjenta może nasilić toksyczność bendamustyny. Skojarzenie bendamustyny z cyklosporyną lub takrolimusem może prowadzić do nasilenia immunosupresji z ryzykiem wystąpienia zespołu limfoproliferacyjnego. Leki cytostatyczne mogą powodować zmniejszenie zdolności wytwarzania przeciwciał po podaniu szczepionek zawierających żywe wirusy oraz zwiększenie ryzyka zakażeń mogących prowadzić do zgonu. Ryzyko jest większe u pacjentów, u których choroba podstawowa powoduje immunosupresję. Bendamustyna metabolizowana jest z udziałem izoenzymu 1A2 cytochromu P450 (CYP) (patrz punkt 5.2). Z tego powodu istnieje możliwość wystąpienia interakcji z inhibitorami CYP 1A2, takimi jak fluwoksamina, cyprofloksacyna, acyklowir, cymetydyna. Dzieci i młodzież Badania dotyczące interakcji z innymi produktami leczniczymi przeprowadzono wyłącznie u dorosłych. #### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Płodność Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować wysoce skuteczne metody antykoncepcji w trakcie leczenia i przez 6 miesięcy od przyjęcia ostatniej dawki bendamustyny. Mężczyźni nie powinni podejmować prób poczęcia dziecka podczas stosowania produktu leczniczego Bendamustine Kabi oraz przez 3 miesiące po jego zakończeniu. Przed rozpoczęciem stosowania bendamustyny zaleca się zasięgnięcie porady na temat przechowywania nasienia ze względu na możliwość wystąpienia nieodwracalnej bezpłodności wywołanej produktem leczniczym Bendamustine Kabi. Ciąża Brak wystarczających danych na temat stosowania bendamustyny u kobiet w okresie ciąży. W badaniach nieklinicznych bendamustyna powodowała obumarcie zarodka i płodu, wykazywała AT/H/0587/001/IB/018 6 działanie teratogenne i genotoksyczne (patrz punkt 5.3). Bendamustine Kabi nie powinien być stosowany w okresie ciąży o ile nie jest to bezwzględnie konieczne. Należy poinformować kobietę w okresie ciąży o istnieniu ryzyka dla płodu. Jeżeli leczenie produktem leczniczym Bendamustine Kabi jest bezwzględnie konieczne w okresie ciąży lub gdy pacjentka zaszła w ciążę w trakcie leczenia, należy poinformować ją o ryzyku dla nienarodzonego dziecka i pozostawać pod ścisłą opieką lekarską. Należy rozważyć konsultację genetyczną. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy bendamustyna przenika do mleka ludzkiego, dlatego produkt leczniczy Bendamustine Kabi jest przeciwwskazany podczas karmienia piersią (patrz punkt 4.3). Należy przerwać karmienie piersią podczas stosowania produktu leczniczego Bendamustine Kabi. #### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Bendamustyna wywiera duży wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania bendamustyny zgłaszano wystąpienie ataksji, obwodowej neuropatii i senności (patrz punkt 4.8). Należy poinformować pacjentów, że w przypadku wystąpienia tych objawów należy unikać czynności potencjalnie niebezpiecznych, takich jak prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn. #### 4.8 Działania niepożądane Najczęstsze działania niepożądane bendamustyny to objawy hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia), toksyczność dermatologiczna (reakcje nadwrażliwości), objawy ogólnoustrojowe (gorączka), objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty). Tabela poniżej przedstawia działania niepożądane związane z zastosowaniem bendamustyny. Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Bardzo często ≥1/10 Często ≥1/100 do <1/10 Niezbyt często ≥1/1000 do <1/100 Rzadko ≥1/10 000 do <1/1000 Bardzo rzadko <1/10 000 Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zakażenia NOK, w tym zakażenia oportunistyczne (np. wirusem półpaśca, wirusem cytomegalii, wirusem zapalenia wątroby typu B) zapalenia płuc wywołane Pneumocystis jiroveci posocznica pierwotne atypowe zapalenie płuc Nowotwory łagodne, złośliwe i niedokładnie określone (w tym torbiele i polipy) zespół rozpadu guza zespół mielodysplastyczny, ostra białaczka szpikowa AT/H/0587/001/IB/018 7 Zaburzenia krwi i układu chłonnego leukopenia NOK, trombocytopenia, limfopenia krwotok, niedokrwistość, neutropenia pancytopenia niewydolność szpiku kostnego hemoliza Zaburzenia układu immunologicznego nadwrażliwość NOK reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne wstrząs anafilaktyczny Zaburzenia układu nerwowego ból głowy bezsenność, zawroty głowy senność, bezgłos zaburzenia smaku, parestezje, obwodowa neuropatia czuciowa, zespół antycholinergiczny, zaburzenia neurologiczne, ataksja, zapalenie mózgu Zaburzenia serca zaburzenia czynności serca, takie jak kołatanie, dławica piersiowa, zaburzenia rytmu wysięk do osierdzia, zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca tachykardia migotanie przedsionków Zaburzenia naczyniowe niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze ostra niewydolność krążenia zapalenie żył Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia zaburzenia czynności płuc zwłóknienie płuc zapalenie płuc, krwotok do pęcherzyków płucnych Zaburzenia żołądka i jelit nudności, wymioty biegunka, zaparcie, zapalenie jamy ustnej krwotoczne zapalenie przełyku, krwawienie z przewodu pokarmowego Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej łysienie, zaburzenia skórne NOK*, pokrzywka rumień, zapalenie skóry, świąd, wysypka plamistogrudkowa, nadmierne pocenie zespół StevensaJohnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, reakcja AT/H/0587/001/IB/018 8 polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (ang. DRESS)* Zaburzenia nerek i dróg moczowych niewydolność nerek, nefrogenna moczówka prosta Zaburzenia układu rozrodczego i piersi brak miesiączki bezpłodność Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych niewydolność wątroby Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania zapalenie błon śluzowych, osłabienie, gorączka ból, dreszcze, odwodnienie, brak łaknienia niewydolność wielonarządowa Badania diagnostyczne zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zwiększenie stężenia kreatyniny, zwiększenie stężenia mocznika zwiększenie aktywności AspAT, AlAT, fosfatazy zasadowej, zwiększenie stężenia bilirubiny, hipokaliemia *NOK = nieopisane w innej kategorii (* = terapia skojarzona z rytuksymabem) Opis wybranych działań niepożądanych Zgłoszono pojedyncze przypadki wystąpienia martwicy po przypadkowym podaniu pozanaczyniowym oraz zespołu rozpadu guza i anafilaksji. U pacjentów, u których stosuje się leki alkilujące (w tym bendamustynę) obserwuje się zwiększone ryzyko wystąpienia zespołu mielodysplastycznego i ostrej białaczki szpikowej. Do rozwoju wtórnego nowotworu może dojść nawet kilka lat po zakończeniu chemioterapii. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301 AT/H/0587/001/IB/018 9 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. #### 4.9 Przedawkowanie Podczas podawania bendamustyny w 30 minutowej infuzji dożylnej co 3 tygodnie, maksymalna tolerowana dawka wynosiła 280 mg/m2 pc. Zaburzenia serca stopnia 2. w klasyfikacji CTC z odpowiadającymi im zmianami niedokrwiennymi w EKG uznane zostały za zaburzenia ograniczające dawkę. W kolejnym badaniu, w którym bendamustynę podawano w 30 minutowej infuzji dożylnej 1. i 2. dnia co 3 tygodnie, maksymalna tolerowana dawka wynosiła 180 mg/m2 pc. Trombocytopenia 4. stopnia stanowiła toksyczność ograniczającą dawkę. W tym schemacie kardiotoksyczność nie ograniczała dawki. Postępowanie po przedawkowaniu Nie istnieje swoista odtrutka. Skutecznymi sposobami ograniczającymi hematologiczne działania niepożądane mogą być przeszczep szpiku kostnego, przetoczenie produktów krwiopochodnych (płytki, koncentrat czerwonokrwinkowy) lub podanie krwiotwórczych czynników wzrostu. Bendamustyna i jej metabolity są usuwane z organizmu w procesie dializy tylko w niewielkim stopniu. ### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE #### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwnowotworowe, cytostatyki alkilujące, kod ATC: L01AA09. Bendamustyna jest alkilującym lekiem przeciwnowotworowym o wyjątkowym działaniu. Działanie przeciwnowotworowe i cytobójcze polega przede wszystkim na tworzeniu wiązań krzyżowych w pojedynczej i podwójnej nici DNA na drodze alkilacji. W wyniku tego dochodzi do zaburzenia czynności macierzy DNA, syntezy DNA i jego naprawy. Skuteczność przeciwnowotworową bendamustyny wykazano w kilku badaniach in vitro z wykorzystaniem różnych linii ludzkich komórek nowotworowych (rak piersi, niedrobnokomórkowy i drobnokomórkowy rak płuc, rak jajnika i różne typy białaczki) i w badaniach in vivo na różnych doświadczalnych modelach nowotworowych z guzami pochodzenia mysiego, szczurzego i ludzkiego (czerniak, rak piersi, mięsak, chłoniak, białaczka i drobnokomórkowy rak płuc). Bendamustyna charakteryzuje się innym profilem działania w liniach ludzkich komórek nowotworowych niż pozostałe leki alkilujące. Nie wykazano lub wykazano w bardzo niewielkim stopniu oporność krzyżową na substancję czynną w ludzkich liniach komórek nowotworowych o różnych mechanizmach oporności, co przynajmniej częściowo wynika ze względnie trwałej interakcji z DNA. Ponadto, w badaniach klinicznych wykazano brak pełnej oporności krzyżowej między bendamustyną a antracyklinami, lekami alkilującymi lub rytuksymabem. Jednakże liczba ocenianych w badaniach pacjentów była niewielka. Przewlekła białaczka limfocytowa Wskazanie do stosowania w przewlekłej białaczce limfocytowej oparto na wynikach jednego badania otwartego, porównującego bendamustynę z chlorambucylem. W prospektywnym, wieloośrodkowym badaniu randomizowanym uczestniczyło 319 pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową w stadium B lub C według klasyfikacji Bineta, którzy nie byli wcześniej leczeni. Bendamustyna (BEN) w leczeniu pierwszego wyboru stosowana była w dawce 100 mg/m2 pc., dożylnie w dniu 1. i 2. cyklu leczenia. Chlorambucyl (CLB) stosowany był w dawce 0,8 mg/kg mc., w dniu 1. i 15. cyklu leczenia. W obu porównywanych grupach pacjenci otrzymali 6 cykli leczenia. W celu uniknięcia wystąpienia zespołu rozpadu guza pacjenci otrzymywali allopurynol. U pacjentów otrzymujących AT/H/0587/001/IB/018 10 BEN odnotowano znacząco dłuższą medianę czasu przeżycia bez progresji choroby niż u pacjentów otrzymujących CLB (21,5 w stosunku do 8,3 miesięcy, p<0,0001 podczas ostatniej obserwacji). Przeżycie całkowite nie różniło się w sposób istotny statystycznie (nie osiągnięto mediany). Mediana czasu trwania remisji wynosiła 19 miesięcy dla pacjentów otrzymujących BEN i 6 miesięcy dla pacjentów otrzymujących CLB (p < 0,0001). W ocenie bezpieczeństwa w obu grupach terapeutycznych nie stwierdzono wystąpienia niespodziewanych działań niepożądanych odnośnie charakteru ani częstości występowania. U 34% pacjentów zmniejszono dawkę BEN. Leczenie BEN przerwano u 3,9% pacjentów ze względu na wystąpienie reakcji alergicznych. Chłoniaki nieziarnicze o powolnym przebiegu Wskazanie do stosowania w leczeniu chłoniaków nieziarniczych o powolnym przebiegu oparto na wynikach dwóch niekontrolowanych badań fazy II. W kluczowym, prospektywnym, wieloośrodkowym badaniu otwartym 100 pacjentów z chłoniakami nieziarniczymi B-komórkowymi o powolnym przebiegu, opornymi na leczenie rytuksymabem, podawanym w monoterapii lub terapii skojarzonej, otrzymywało BEN jako jedyny produkt leczniczy. Mediana liczby wcześniejszych otrzymanych przez pacjentów cykli chemioterapii lub terapii biologicznej wynosiła 3. Mediana liczby wcześniejszych cykli zawierających rytuksymab wynosiła 2. W ciągu 6 miesięcy po leczeniu rytuksymabem u pacjentów nie wystąpiła odpowiedź na leczenie lub wystąpiła progresja nowotworu. Dożylna dawka BEN wynosiła 120 mg/m2 pc. w dniu 1. i 2. cyklu leczenia, w schemacie planowanym na co najmniej 6 cykli. Czas trwania leczenia zależał od odpowiedzi (zaplanowano 6 cykli). Łączny odsetek odpowiedzi oceniony przez niezależną komisję wynosił 75%, w tym 17% odpowiedzi całkowitych (remisji całkowitych oraz remisji całkowitych niepotwierdzonych) i 58% odpowiedzi częściowych. Mediana czasu trwania remisji wynosiła 40 tygodni. BEN podawana w tej dawce i w tym schemacie była ogólnie dobrze tolerowana. Omawiane wskazanie oparto również na wynikach innego, prospektywnego, wieloośrodkowego, otwartego badania z udziałem 77 pacjentów. Populacja badanych pacjentów była bardziej heterogenna i obejmowała chorych na chłoniaki nieziarnicze B-komórkowe o powolnym przebiegu i po transformacji w postaci o wyższym stopniu złośliwości, oporne na leczenie rytuksymabem, w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym. Po poprzednim leczeniu rytuksymabem u pacjentów nie wystąpiła odpowiedź na leczenie lub wystąpiła progresja nowotworu w ciągu 6 miesięcy albo wystąpiły działania niepożądane. Mediana liczby wcześniejszych cykli chemioterapii lub terapii biologicznej wynosiła 3. Mediana liczby wcześniejszych cykli zawierających rytuksymab wynosiła 2. Całkowity odsetek odpowiedzi wynosił 76% z medianą czasu trwania odpowiedzi wynoszącą 5 miesięcy (29 [95% CI 22,1; 43,1] tygodni). Szpiczak mnogi W prospektywnym, wieloośrodkowym, randomizowanym, otwartym badaniu uczestniczyło 131 pacjentów z zaawansowaną postacią szpiczaka mnogiego (stadium II z progresją lub stadium III wg klasyfikacji Durie-Salmona). Porównano leczenie pierwszego wyboru bendamustyną w skojarzeniu z prednizonem (BP) z leczeniem za pomocą melfalanu i prednizonu (MP). Tolerancja leczenia w obu grupach była zgodna ze znanym profilem bezpieczeństwa stosowanych produktów leczniczych, przy znacznie większej redukcji dawki w grupie BP. Podawano dożylnie bendamustynę w dawce 150 mg/m2 pc. w dniu 1. i 2. cyklu leczenia lub melfalan w dawce 15 mg/m2 pc. w dniu 1. cyklu leczenia, każdy w skojarzeniu z prednizonem. Czas trwania leczenia zależał od odpowiedzi i wynosił średnio 6,8 cykli w grupie leczonej według schematu BP i 8,7 cykli w grupie leczonej według schematu MP. U pacjentów leczonych według schematu BP wartość mediany czasu przeżycia bez progresji choroby była większa niż u pacjentów otrzymujących schemat MP (15 [95% CI 12-21] w porównaniu do 12 [95% CI 10-14] miesięcy) (p= 0,0566). Mediana czasu do niepowodzenia leczenia wynosiła 14 miesięcy przy leczeniu według schematu BP i 9 miesięcy przy leczeniu według schematu MP. Czas trwania remisji wynosił 18 miesięcy po leczeniu schematem BP i 12 miesięcy po leczeniu schematem MP. Nie wykazano istotnych różnic dotyczących całkowitego czasu przeżycia (35 miesięcy w grupie BP oraz 33 miesiące w grupie MP). Tolerancja leczenia w obu grupach była dobra i zgodna ze znanymi parametrami bezpieczeństwa stosowanych produktów leczniczych, przy znacząco częstszej redukcji dawki w grupie BP. AT/H/0587/001/IB/018 11 #### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Dystrybucja Okres półtrwania w fazie eliminacji t1/2β po 30 minutowej infuzji dożylnej dawki 120 mg/m2 pc., podanej 12 osobom wynosił 28,2 minuty. Po 30 minutowej infuzji dożylnej centralna objętość dystrybucji wynosiła 19,3 L. W warunkach stanu równowagi po podaniu wstrzyknięcia dożylnego w bolusie objętość dystrybucji wynosiła 15,8-20,5 L. Ponad 95% substancji wiązana jest z białkami osocza (głównie albuminami). Biotransformacja Główną drogą metabolizmu bendamustyny jest hydroliza do monohydroksyi dihydroksybendamustyny. W metabolizmie wątrobowym z udziałem izoenzymu 1A2 cytochromu P450 (CYP) powstają N-demetylobendamustyna i gamma-hydroksybendamustyna. Kolejną główną drogą metabolizmu bendamustyny jest sprzęganie z glutationem. W badaniach in vitro bendamustyna nie hamuje CYP 1A4, CYP 2C9/10, CYP 2D6, CYP 2E1 i CYP 3A4. Eliminacja Średni klirens całkowity po podaniu 12 osobom dawki 120 mg/m2 pc. w 30 minutowej infuzji dożylnej wynosił 639,4 mL/min. Około 20% podanej dawki wykrywano w moczu w ciągu 24 godzin. Metabolity uporządkowano pod względem ilości wydalanej z moczem w następującej kolejności: monohydroksybendamustyna > bendamustyna > dihydroksybendamustyna > metabolit będący produktem utleniania > N-demetylobendamustyna. Eliminacji z żółcią podlegają głównie metabolity polarne. Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z 30-70% zajęciem wątroby przez proces nowotworowy i z łagodną postacią zaburzeń czynności wątroby (stężenie bilirubiny w surowicy <1,2 mg/dL) parametry farmakokinetyczne nie uległy zmianie. Nie stwierdzono istotnych różnic odnośnie parametrów Cmax, tmax, AUC, t1/2β, objętości dystrybucji i klirensu w stosunku do pacjentów z prawidłową czynnością wątroby i nerek. AUC oraz całkowity klirens bendamustyny wykazuje odwrotną zależność w stosunku do stężenia bilirubiny w surowicy. Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z klirensem kreatyniny >10 mL/min, w tym pacjentów dializowanych, nie stwierdzono znaczących różnic odnośnie parametrów Cmax, tmax, AUC, t1/2β, objętości dystrybucji i klirensu w stosunku do pacjentów z prawidłową czynnością wątroby i nerek. Pacjenci w podeszłym wieku W badaniach farmakokinetycznych brali udział pacjenci w wieku do 84 lat. Podeszły wiek nie wpływa na farmakokinetykę bendamustyny. #### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Działania niepożądane, których nie obserwowano w badaniach klinicznych, a które występowały u zwierząt po narażeniu podobnym do występującego w warunkach klinicznych i które mogą mieć znaczenie w praktyce klinicznej, były następujące: w badaniach histologicznych na psach stwierdzono makroskopowo widoczne przekrwienie błony śluzowej i krwotoki w przewodzie pokarmowym. Badania mikroskopowe wykazały rozległe zmiany w tkance limfatycznej, wskazujące na immunosupresję oraz zmiany cewkowe w obrębie nerek i jąder, jak również zmiany atroficzne i martwicze w nabłonku gruczołu krokowego. W badaniach na zwierzętach stwierdzono, że bendamustyna wykazuje działanie embriotoksyczne i teratogenne. Bendamustyna indukuje aberracje chromosomowe i wywiera działanie mutagenne zarówno in vivo jak i in vitro. Badania długoterminowe na samicach myszy wykazały działanie rakotwórcze bendamustyny. AT/H/0587/001/IB/018 12 ### 6. DANE FARMACEUTYCZNE #### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol #### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. #### 6.3 Okres ważności Nieotwarta fiolka: 3 lata. Należy dokonać rekonstytucji proszku natychmiast po otwarciu fiolki. Po rekonstytucji koncentrat należy natychmiast rozcieńczyć 0,9% roztworem chlorku sodu. Roztwór do infuzji Po rekonstytucji i rozcieńczeniu wykazano chemiczną i fizyczną stabilność przez 3,5 godziny w temperaturze 25˚C i względnej wilgotności powietrza 60% oraz przez 2 dni w temperaturze 2˚C - 8˚C w workach polietylenowych. Z mikrobiologicznego punktu widzenia roztwór należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt leczniczy nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed podaniem produktu leczniczego odpowiada użytkownik. Czas przechowywania nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze 2°C - 8°C, jeżeli rekonstytucja i rozcieńczenie miało miejsce w kontrolowanych, zwalidowanych warunkach jałowych. #### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. #### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolki ze szkła oranżowego typu I o pojemności 20 mL lub 50 mL z korkiem z gumy chlorobutylowej i aluminiowym wieczkiem typu „flip-off” (zielonym lub niebieskim). Fiolki o pojemności 20 mL zawierają 25 mg bendamustyny chlorowodorku i dostępne są w opakowaniach po 1, 5, 10 i 20 fiolek. Fiolki o pojemności 50 mL zawierają 100 mg bendamustyny chlorowodorku i dostępne są w opakowaniach po 1 i 5 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. #### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Podczas przygotowywania produktu leczniczego Bendamustine Kabi należy unikać jego wdychania, kontaktu ze skórą i błonami śluzowymi (należy nosić rękawiczki i odzież ochronną). Zanieczyszczone części ciała należy dokładnie umyć wodą z mydłem, oczy należy przemyć roztworem soli fizjologicznej. W miarę możliwości zaleca się pracę na specjalnie zabezpieczonym blacie (pod nawiewem laminarnym) z nieprzepuszczalną dla płynów jednorazową folią absorbcyjną. Kobiety w okresie ciąży nie powinny przygotowywać cytostatyków. AT/H/0587/001/IB/018 13 Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań, rozcieńczyć roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/mL (0,9%), a następnie podać w infuzji dożylnej. Należy stosować techniki aseptyczne. ### 1. Rekonstytucja Zawartość każdej fiolki produktu leczniczego Bendamustine Kabi, zawierającej 25 mg bendamustyny chlorowodorku, należy rozpuścić w 10 mL wody do wstrzykiwań przez wstrząsanie. Zawartość każdej fiolki produktu leczniczego Bendamustine Kabi, zawierającej 100 mg bendamustyny chlorowodorku, należy rozpuścić w 40 mL wody do wstrzykiwań przez wstrząsanie. Przygotowany koncentrat zawiera 2,5 mg chlorowodorku bendamustyny w 1 mL i ma postać przejrzystego, bezbarwnego do jasnożółtego roztworu. ### 2. Rozcieńczanie Po uzyskaniu przejrzystego koncentratu (zazwyczaj po 5-10 minutach), całkowitą zalecaną dawkę produktu leczniczego Bendamustine Kabi należy rozcieńczyć 0,9% roztworem NaCl do uzyskania ostatecznej objętości około 500 mL. Bendamustine Kabi należy rozcieńczać 0,9% roztworem NaCl, a nie jakimkolwiek innym roztworem do wstrzykiwań. ### 3. Podanie Roztwór należy podawać w infuzji dożylnej przez 30-60 minut. Wyłącznie do jednorazowego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. ### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o. Al. Jerozolimskie 134 02-305 Warszawa ### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Pozwolenie nr 23463 ### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 07.10.2016 r. Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 22.05.2023 r. ### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO ##### 23.05.2024 r. --- > Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.