# Bleomycyna Accord > Bleomycyna · 15000 IU · Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji ## Szczegóły leku - **Nazwa:** Bleomycyna Accord - **Nazwa powszechna:** Bleomycini sulfas - **Substancja czynna:** [Bleomycyna](https://apteka.online/odpowiedniki/bleomycini-sulfas) - **Moc:** 15000 IU - **Postać farmaceutyczna:** Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji - **Droga podania:** doopłucnowa dotętnicza domięśniowa podskórna dożylna - **Kategoria dostępności:** Lz - **Kod ATC:** L01DC01 - **Liczba opakowań:** 2 - **Numer pozwolenia:** 28171 - **Podmiot odpowiedzialny:** Accord Healthcare Polska Sp. z o.o. - **Producent:** Accord Healthcare Polska Sp. z o.o., Polska - **Status RPL:** Produkt aktywny - **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwnowotworowe/bleomycyna-accord-proszek-do-sporzadzania-15000-iu-accord - **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwnowotworowe/bleomycyna-accord-proszek-do-sporzadzania-15000-iu-accord.md ## Dokumenty PDF - Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/37331/leaflet - ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/37331/characteristic ## Dostępne opakowania (2) | Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz | |---|---|---|---|---|---| | 1 fiol. 15000 IU proszku | 5909991528430 | Lz | — | Trudno dostępny (2/5) | — | | 10 fiol. 15000 IU proszku | 5909991528423 | Lz | — | Brak danych | — | ## Wskaźnik dostępności Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece. - Bardzo dobrze dostępny (5/5) - Dobrze dostępny (4/5) - Trudno dostępny (2/5) - Niedostępny (1/5) - Brak danych Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta. ## Ulotka dla pacjenta ### 1. Co to jest lek Bleomycyna Accord i w jakim celu się go stosuje? Substancją czynną leku Bleomycyna Accord jest siarczan bleomycyny. Lek Bleomycyna Accord należy do grupy leków cytostatycznych, które są lekami przeciwnowotworowymi, czasami określanymi jako chemioterapeutyki. Leki te atakują komórki rakowe i zapobiegają ich podziałowi. Lek Bleomycyna Accord jest stosowany w leczeniu: • niektórych rodzajów nowotworów (rak płaskonabłonkowy) głowy i szyi, szyjki macicy i zewnętrznych narządów płciowych, • niektórych nowotworów węzłów chłonnych (np. choroba Hodgkina i chłoniaki nieziarnicze o średniej i dużej złośliwości), • raka jądra, • nagromadzenia płynu w płucach spowodowanego rakiem. Lek Bleomycyna Accord może być stosowany jako jedyny lek lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi i (lub) w skojarzeniu z radioterapią. ### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Bleomycyna Accord Nie stosować leku Bleomycyna Accord: - jeśli pacjent ma uczulenie na bleomycyny siarczan lub inny podobny lek przeciwnowotworowy, - jeśli u pacjenta występuje zespół ataksja-teleangiektazja (bardzo rzadka dziedziczna choroba, która powoduje trudności w koordynacji ruchów i ryzyko zakażeń), - jeśli u pacjenta występuje ostre zakażenie płuc lub ciężkie zaburzenia czynności płuc, - jeśli u pacjenta wystąpiło wcześniej uszkodzenie płuc, które (prawdopodobnie) było spowodowane przez bleomycynę, - w okresie karmienia piersią (patrz punkt "Ciąża i karmienie piersią"). Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Bleomycyna Accord należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki: - jeśli pacjent jest w wieku powyżej 60 lat, - jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby, - jesli u pacjenta występują lub występowały w przeszłości choroby płuc, - jeśli pacjent był poddawany radioterapii płuc przed leczeniem bleomycyną lub jeśli otrzymuje radioterapię podczas leczenia bleomycyną, - jeśli pacjent choruje na ospę wietrzną, - jeśli pacjent przyjmuje tlen. Należy poinformować lekarza o stosowaniu bleomycyny. Należy również poinformować lekarza, jeśli pacjent ma zaplanowany zabieg chirurgiczny, ponieważ może być konieczna modyfikacja leczenia bleomycyną. Powyższe grupy pacjentów są bardziej wrażliwe na szkodliwy wpływ bleomycyny na płuca. Pacjent będzie prawdopodobnie częściej badany przez lekarza i (lub) poddawany badaniu rentgenowskiemu płuc. U pacjentów leczonych bleomycyną należy wykonywać regularne badania czynności płuc w celu monitorowania potencjalnego szkodliwego wpływu bleomycyny na płuca. Należy natychmiast powiadomić lekarza, jeśli u pacjenta wystąpi kaszel i (lub) duszność, ponieważ może to wskazywać na szkodliwe działanie bleomycyny na płuca. U pacjentów leczonych jednocześnie bleomycyną i innymi cytostatykami [substancjami hamującymi wzrost (podział) komórek] występowały przypadki nowotworu we krwi (ostra białaczka szpikowa) oraz zespół, w którym szpik kostny nie wytwarza wystarczającej liczby zdrowych komórek krwi lub płytek krwi (zespół mielodysplastyczny). Podobnie jak inne leki cytotoksyczne, bleomycyna może wywołać zespół rozpadu guza u pacjentów z szybko rozwijającymi się nowotworami. Odpowiednie leczenie wspomagające i postępowanie farmakologiczne mogą zapobiegać lub łagodzić takie powikłania. Bleomycyna Accord i inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Interakcje występują w sytuacji, kiedy produkty lecznicze stosowane jednocześnie wpływają wzajemnie na swoją skuteczność i (lub) działania niepożądane. Interakcje mogą występować podczas stosowania bleomycyny z poniższymi lekami: - Karmustyna, mitomycyna, cyklofosfamid, gemcytabina (stosowane w leczeniu niektórych rodzajów nowotworów) i metotreksat (stosowany w leczeniu niektórych rodzajów nowotworów, reumatoidalnego zapalenia stawów i ciężkich chorób skóry): istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia szkodliwego działania na płuca. - Cisplatyna (lek przeciwnowotworowy) i inne leki, które powodują uszkodzenie nerek: istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych bleomycyny (nasilenie toksyczności płucnej). - Alkaloidy barwinka (Vinca) (grupa produktów leczniczych stosowanych w leczeniu niektórych typów nowotworów, np. winkrystyna, winblastyna): mogą wystąpić zaburzenia krążenia w kończynach (palce u rąk i nóg, czubek nosa). W bardzo ciężkich przypadkach te części ciała mogą ulec martwicy. - Acetylodigoksyna (lek stosowany w leczeniu zaburzeń pracy serca): istnieje ryzyko zmniejszenia działania acetylodigoksyny. - Fenytoina (lek stosowany w leczeniu padaczki): istnieje ryzyko, że działanie fenytoiny ulegnie osłabieniu. - Klozapina (lek na schizofrenię): może powodować duże zmniejszenie liczby białych krwinek, co powoduje zwiększenie ryzyka zakażeń. - Radioterapia: zwiększenie ryzyka działań niepożądanych dotyczących płuc i (lub) błon śluzowych. - Tlen: zwiększenie ryzyka toksyczności płucnej, jeśli tlen jest podawany podczas znieczulenia. - Gentamycyna, amikacyna i tykarcylina (leki, które hamują rozwój bakterii): skuteczność tych substancji może ulegać zmniejszeniu. - Cyklosporyna i takrolimus (leki zmniejszające aktywność układu odpornościowego): ryzyko nadmiernego wytwarzania limfocytów. - Czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów: może dojść do zwiększenia uszkodzenia płuc. - Żywe szczepionki: istnieje ryzyko ciężkich lub zagrażających życiu zakażeń wywołanych przez szczepionkę. Pacjentom otrzymującym bleomycynę nie należy podawać żywych szczepionek. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Ciąża Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Badania na zwierzętach wykazały, że lek może uszkadzać zarodek. Należy unikać stosowania bleomycyny podczas ciąży, szczególnie w ciągu pierwszych trzech miesięcy, chyba że lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne. Jeśli leczenie bleomycyną jest konieczne w okresie pierwszych trzech miesięcy ciąży, niezbędna jest konsultacja lekarska dotycząca przerwania ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji w trakcie leczenia bleomycyną oraz przez 6 miesięcy po zakończeniu leczenia. Mężczyźni powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji i nie płodzić dzieci w trakcie leczenia bleomycyną oraz przez 3 miesiące po zakończeniu leczenia. W przypadku zajścia w ciążę w trakcie leczenia bleomycyną, zalecane jest poradnictwo genetyczne. Karmienie piersią Nie wiadomo czy bleomycyna lub jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego, ale ponieważ istnieje możliwość szkodliwego wpływu bleomycyny na dziecko, nie wolno karmić piersią podczas leczenia. Płodność Stosowanie leku Bleomycyna Accord może spowodować nieodwracalną bezpłodność. Przed rozpoczęciem leczenia mężczyźni oraz kobiety w wieku rozrodczym muszą zostać poinformowani o ryzyku nieodwracalnej bezpłodności, a mężczyźni o możliwości przechowania nasienia. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek ten może wpływać na reakcje i zdolność do prowadzenia pojazdów. Mogą wystąpić działania niepożądane chemioterapii z użyciem bleomycyny, takie jak nudności i wymioty. Jeśli wystąpią takie działania, nie należy prowadzić pojazdów i (lub) obsługiwać maszyn, które wymagają koncentracji. Bleomycyna Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji zawiera sód. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to zanczy lek uznaje się za "wolny od sodu". ### 3. Jak stosować lek Bleomycyna Accord? Lekarz ustali wymaganą dawkę w oparciu o dane dotyczące dawkowania przedstawione w dalszej części tej ulotki. Zazwyczaj stosowana dawka: Dawka (całkowita) zależy od wskazania terapeutycznego, wieku, czynności nerek i skojarzenia z innymi lekami przeciwnowotworowymi. Lekarz ustali dawkę bleomycyny, długość trwania leczenia oraz liczbę dni leczenia. Mogą się one różnić w zależności od pacjenta. Istnieje ryzyko ciężkiej reakcji nadwrażliwości, zwłaszcza u pacjentów z rozpoznaniem chłoniaka, która może wystąpić bezpośrednio po podaniu leku lub nieco później. Dlatego lekarz poda pacjentowi dawkę próbną i będzie go obserwować przez 4 godziny zanim po raz pierwszy rozpocznie leczenie bleomycyną. Sposób podawania Lekarz może podać bleomycynę: dożylnie lub dotętniczo, podskórnie, domięśniowo, bezpośrednio do guza nowotworowego lub do przestrzeni otaczającej płuca (doopłucnowo) za pomocą wstrzyknięcia lub wlewu. Stosowanie u dzieci i młodzieży Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania bleomycyny u dzieci i młodzieży. Dopóki nie będzie dostępnych więcej informacji, bleomycyna powinna być stosowana u dzieci i młodzieży tylko w wyjątkowych okolicznościach i w specjalnych placówkach. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Bleomycyna Accord Objawy, które mogą wystąpić, jeśli pacjent otrzymał zbyt dużą dawkę leku Bleomycyna Accord, to: niskie ciśnienie krwi, gorączka, przyspieszona akcja serca i wstrząs. Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów, należy powiadomić lekarza, który zleci odpowiednie leczenie. Stosowanie leku należy natychmiast przerwać. Informacje dla lekarza Informacje na temat leczenia przedawkowania można znaleźć na końcu tej ulotki. Pominięcie zastosowania leku Bleomycyna Accord Jeśli pacjent pominął dawkę, należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym leczenie, aby ustalić czy i kiedy pacjent powinien uzupełnić pominiętą dawkę. Przerwanie stosowania leku Bleomycyna Accord Jeśli bez porozumienia z lekarzem pacjent nagle zaprzestanie stosowania leku Bleomycyna Accord, wcześniejsze objawy mogą wystąpić ponownie. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. ### 4. Możliwe działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Lek Bleomycyna Accord może spowodować natychmiastowe i opóźnione działania niepożądane. Gorączka w dniu wstrzyknięcia stanowi najwcześniejszą reakcję. Może również wystąpić utrata apetytu, wypadanie włosów, dreszcze, zmęczenie, zapalenie płuc (śródmiąższowe zapalenie płuc) - duszność lub kaszel, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej i nudności. Sporadycznie obserwowano ból w miejscu wstrzyknięcia i w okolicy guza. Inne sporadyczne działania niepożądane to spadek ciśnienia krwi i miejscowe zakrzepowe zapalenie żył po podaniu dożylnym. Zmiany w obrębie skóry i błon śluzowych są najczęstszymi działaniami niepożądanymi i są obserwowane u maksymalnie 50% leczonych pacjentów. Należą do nich: zaczerwienienie, wysypka, świąd, powstawanie wrzodów, rozstępów i pęcherzy, silne przebarwienia, tkliwość i obrzęk koniuszków palców. Ciężkie działania niepożądane Należy natychmiast powiadomić lekarza, jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z następujących objawów: • kaszel • duszność • trzeszczący lub strzelający odgłos podczas oddychania Może być konieczne przerwanie leczenia. Inne działania niepożądane to: Bardzo często (mogą wystąpić u częściej niż 1 osoby na 10) • śródmiąższowe zapalenie płuc (zmiany zapalne w płucach) • zwłóknienie płuc (choroba tkanki płuc spowodowana zwiększonym tworzeniem tkanki łącznej między pęcherzykami) • trudności w oddychaniu • brak apetytu • utrata masy ciała • nudności i wymioty • zapalenie błony śluzowej • zapalenie błony śluzowej jamy ustnej • zaczerwienienie skóry o charakterze zapalnym • świąd • rozstępy • powstawanie pęcherzy • przebarwienia (zwiększone wytwarzanie barwnika) • wrażliwość i obrzęk koniuszków palców • rogowacenie (nadmierne zgrubienie skóry) • wypadanie włosów Często (mogą wystąpić u nie częściej niż 1 na 10 osób) • ciężkie reakcje nadwrażliwości. Reakcje te mogą wystąpić natychmiast lub po upływie kilku godzin od pierwszej lub drugiej dawki. Należy natychmiast powiadomić lekarza, jeśli nagle wystąpi świszczący oddech, utrudnione oddychanie, obrzęk powiek, twarzy lub ust, wysypka lub świąd (zwłaszcza, jeśli dotyczy całego ciała). Reakcje idiosynkratyczne (różne typy reakcji nadwrażliwości). • ból głowy • ostra niewydolność oddechowa (zespół ostrej niewydolności oddechowej, ARDS) • niewydolność oddechowa • zatorowość płucna • wysypka, pokrzywka, rumień • stwardnienie skóry • obrzęki (z powodu zatrzymania płynów w tkankach) • reakcja zapalna skóry • gorączka, dreszcze i złe samopoczucie Niezbyt często (mogą wystąpić u nie częściej niż 1 osoby na 100) • zahamowanie czynności szpiku (uszkodzenie szpiku kostnego) • leukopenia (zmniejszenie liczby krwinek białych) • neutropenia (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych we krwi) • trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi) • krwotok (krwawienie) • zawroty głowy • dezorientacja • niskie ciśnienie krwi • kątowe zapalenie wargi i biegunka • zniekształcenie i odbarwienie paznokci, tworzenie pęcherzy w punktach nacisku • bóle mięśni i stawów • skąpomocz (zmniejszenie wydalania moczu) • ból podczas oddawania moczu • wielomocz (zwiększenie objętości wydalanego moczu) • zatrzymanie moczu • ból okolicy guza • zapalenie żył • przerost (pogrubienie) ścian żył i zwężenie dostępu żylnego (przy podawaniu dożylnym) • stwardnienie (stwardnienie tkanki po podaniu domięśniowym lub przy podawaniu miejscowym) Rzadko (mogą wystąpić u nie częściej niż 1 na 1000 osób) • gorączka neutropeniczna (gorączka spowodowana przez zmniejszenie liczby białych krwinek) • zawał serca, zapalenie osierdzia (zapalenie worka włóknistego otaczającego serce) i ból w klatce piersiowej • zakażenie mózgu, mikroangiopatia zakrzepowa (choroba naczyń włosowatych i tętniczek), zespół hemolityczno-mocznicowy (ciężka choroba krwi i nerek) • zapalenie tętnic mózgu (zapalenie małych i średnich tętnic w mózgu) • objaw Raynauda (zaburzenia naczyniowe), zakrzepica tętnic, zakrzepica żył głębokich • zaburzenia czynności wątroby • twardzina (stwardnienie tkanki łącznej) Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie częściej niż 1 osoby na 10 000) • zespół rozpadu guza (zaburzenie występujące po szybkim rozpadzie nowotworów) Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) • uogólnione zakażenie (posocznica) • duże zmniejszenie liczby krwinek (pancytopenia) • zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość) Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądanenie niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza, szpitalnego farmaceuty lub pielęgniarki. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. ### 5. Jak przechowywać lek Bleomycyna Accord? Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i fiolce po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C). Po rozpuszczeniu i rozcieńczeniu wykazano chemiczną i fizyczną stabilność leku przez 10 dni w temperaturze od 2°C do 8°C i przez 48 godzin w normalnej temperaturze pokojowej. Z mikrobiologicznego punktu widzenia odtworzony/rozcieńczony produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik i nie powinien on być dłuższy niż czasy stabilności podane powyżej. Wyłącznie do jednorazowego użytku. Usunąć wszelkie pozostałości. Nie stosować leku Bleomycyna Accord, jeśli zauważy się widoczne oznaki zepsucia produktu leczniczego lub fiolki, takie jak przebarwienie proszku lub uszkodzenie fiolki i zamknięcia. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. ### 6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Bleomycyna Accord Substancją czynną leku jest bleomycyna (w postaci bleomycyny siarczanu). Jedna fiolka zawiera 15 000 jednostek międzynarodowych (IU) bleomycyny (w postaci bleomycyny siarczanu). Pozostałe składniki to: sodu wodorotlenek (do ustalenia pH), kwas solny (do ustalenia pH). Jak wygląda lek Bleomycyna Accord i co zawiera opakowanie Biała lub żółtawa liofilizowana substancja w fiolce z bezbarwnego szkła (typ I) zamkniętej korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem typu flip-off. Opakowanie zawiera 1, 10 lub 100 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny Accord Healthcare Polska Sp. z o.o. ul. Taśmowa 7 02-677 Warszawa Tel: + 48 22 577 28 00 Wytwórca/Importer Accord Healthcare B.V. Winthontlaan 200, 3526KV Utrecht Holandia Accord Healthcare Polska Sp.z.o.o. ul. Lutomierska 50, 95-200, Pabianice Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego i Zjednoczonym Królestwie (Irlandii Północnej) pod następującymi nazwami: Nazwa Państwa Członkowskiego Nazwa Produktu Leczniczego Austria Bleomycin Accord 15.000 IE Pulver zur Herstellung einer Injektions- / Infusions Belgia Bleomycine Accord 15000 IE Poeder voor oplossing voor injectie / infusie Czechy Bleomycin Accord 15000 IU Dania Bleomycin Accord 15000 IU Francja Bleomycine Accord 15000 UI Poudre pour solution injectable / pour perfusion Finlandia Bleomycin Accord 15000 IU Injektio-/infuusiokuiva-aine liuosta varten Holandia Bleomycine Accord 15000 IE Poeder voor oplossing voor injectie / infusie Hiszpania Bleomicina Accord 15.000 UI Polvo para solución inyectable / perfusión EFG Niemcy Bleomycin Accord 15.000 IE Pulver zur Herstellung einer Injektions- / Infusions Norwegia Bleomycin Accord Polska Bleomycyna Accord Portugalia Bleomicina Accord Rumunia Bleomicină Accord 15000 UI pulbere pentru solutie injectabila/perfuzabila Szwecja Bleomycin Accord 15000 IE Pulver till injektions- / infusionsvätska Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna) Bleomycin 15000 IU Powder for solution for injection/ infusion Data ostatniej aktualizacji ulotki: luty 2026 Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla fachowego personelu medycznego Dawkowanie i sposób podawania Bleomycyna jest podawana pozajelitowo w postaci wstrzyknięcia domięśniowego, wstrzyknięcia/wlewu dożylnego, wstrzyknięcia/wlewu dotętniczego, wstrzyknięcia podskórnego, wstrzyknięcia do guza nowotworowego lub podania doopłucnowego. Dawkowanie Dorośli 1) Rak płaskonabłonkowy (kolczystokomórkowy) Wstrzyknięcie domięśniowe lub dożylne 10-15 x 103 j.m./m2 powierzchni ciała (pc.), raz lub dwa razy w tygodniu, w odstępach co 3-4 tygodnie, aż do skumulowanej dawki życiowej 360 x 103 j.m. Wlew dożylny 10-15 x 103 j.m./m2 pc. na dobę, trwający 6-24 godziny w ciągu 4 do 7 kolejnych dni, w odstępach co 3-4 tygodnie. 2) Choroba Hodgkina i chłoniaki nieziarnicze W monoterapii: wstrzyknięcie domięśniowe lub dożylne 5-15 x 103 j.m./m2 pc., raz lub dwa razy w tygodniu, aż do skumulowanej dawki 225 x 103 j.m. Ze względu na możliwość wystąpienia reakcji rzekomoanafilaktycznej, pacjenci z chłoniakiem powinni być leczeni małymi dawkami (na przykład 2 x 103 j.m.) przy pierwszych dwóch podaniach. Jeśli nie wystąpią żadne ostre reakcje po 4 godzinach obserwacji, można kontynuować zwykły schemat dawkowania. 3) Nowotwory jądra Wstrzyknięcie domięśniowe lub dożylne 10-15 x 103 j.m./m2 powierzchni ciała, raz lub dwa razy w tygodniu, w odstępach co 3-4 tygodnie, aż do całkowitej dawki skumulowanej 400 x 103 j.m. Wlew dożylny w dawce 10-15 x 103 j.m./m2 pc. na dobę przez przez 6-24 godzin w ciągu 5-6 kolejnych dni, w odstępach co 3-4 tygodnie. 4) Nowotworowy wysięk w jamie opłucnej 60 x 103 j.m. w 100 ml roztworu soli fizjologicznej, doopłucnowo, w postaci pojedynczej dawki, która może być powtarzana po upływie 2-4 tygodni, w zależności od reakcji. W związku z tym, że około 45% bleomycyny ulega wchłonięciu, należy to wziąć pod uwagę przy określaniu skumulowanej dawki życiowej (powierzchnia ciała, czynność nerek i płuc). Wystąpienie zapalenia jamy ustnej jest najbardziej pomocną wskazówką dotyczącą określania tolerancji pacjenta w odniesieniu do maksymalnej dawki. Nie należy przekraczać całkowitej dawki skumulowanej 400 x 103 j.m. (co odpowiada 225 x 103 j.m./m2 powierzchni ciała) u pacjentów w wieku poniżej 60 lat, ze względu na zwiększone ryzyko toksyczności płucnej we wszystkich wskazaniach. U pacjentów z chłoniakiem, całkowita dawka nie powinna być większa niż 225 x 103 j.m. W przypadku choroby Hodgkina i nowotworów jądra, poprawa następuje szybko i może być widoczna w ciągu dwóch tygodni. Jeśli poprawa nie wystąpi do tego czasu, jest ona mało prawdopodobna. Rak płaskonabłonkowy reaguje wolniej. W niektórych przypadkach upływa do trzech tygodni, zanim zauważana jest poprawa. Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku powyżej 60 lat) Całkowita dawka bleomycyny u pacjentów w podeszłym wieku powinna zostać zmniejszona zgodnie z poniższą tabelą: Wiek w latach Całkowita dawka Dawka na tydzień 80 i powyżej 100 x 103 j.m. 15 x 103 j.m. 70-79 150-200 x 103 j.m. 30 x 103 j.m. 60-69 200-300 x 103 j.m. 30-60 x 103 j.m. poniżej 60 400 x 103 j.m. 30-60 x 103 j.m. Dzieci i młodzież Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania bleomycyny u dzieci i młodzieży. Do czasu uzyskania większej ilości informacji, bleomycyna powinna być stosowana w tej grupie pacjentów tylko w wyjątkowych okolicznościach i w specjalnych placówkach. Jeśli lek jest wskazany jako część terapii skojarzonej, dawka jest zwykle obliczana w oparciu o powierzchnię ciała i dostosowana indywidualnie dla każdego pacjenta. Należy zapoznać się z aktualnymi specjalistycznymi protokołami i wytycznymi w celu ustalenia odpowiedniego schematu leczenia. Niewydolność nerek W przypadku niewydolności nerek, zwłaszcza, jeśli klirens kreatyniny wynosi <35 ml/min, eliminacja bleomycyny jest opóźniona. Nie istnieją konkretne wytyczne dotyczące modyfikacji dawki u tych pacjentów, ale zaleca się, aby pacjenci z umiarkowaną niewydolnością nerek (GFR 10-50 ml/min) otrzymywali 75% zwykle podawanej dawki w zwykłych odstępach między dawkami, a pacjenci z ciężką niewydolnością nerek (GFR poniżej 10 ml/minutę) powinni otrzymywać 50% zwykle podawanej dawki, w zwykle zalecanych odstępach. Nie jest wymagana modyfikacja dawkowania u pacjentów z GFR powyżej 50 ml/min. Leczenie skojarzone Podczas stosowania bleomycyny w terapii skojarzonej, może być konieczna modyfikacja dawki. Dawka bleomycyny powinna zostać zmniejszona podczas stosowania leku w skojarzeniu z radioterapią, ponieważ zwiększa się ryzyko uszkodzenia błony śluzowej. Może być również wymagana modyfikacja dawki, gdy bleomycyna jest stosowany w chemioterapii skojarzonej. Szczegółowe dane dotyczące stosowanych schematów leczenia w pewnych wskazaniach można znaleźć w bieżącej literaturze. Sposób podawania i przygotowywania roztworu do wstrzykiwań: N.B.: Całą zawartość fiolki (15 000 j.m.) należy rozpuścić w odpowiedniej ilości rozpuszczalnika do przygotowania roztworu. Następnie z tego roztworu pobierana jest liczba jednostek wymaganych do leczenia. Niezgodności farmaceutyczne Nie należy mieszać bleomycyny z roztworami podstawowych aminokwasów, ryboflawiną, kwasem askorbinowym, deksametazonem, aminofiliną, benzylopenicyliną, karbenicyliną, cefalotyną, cefazoliną, diazepamem, furosemidem, glutationem, nadtlenkiem wodoru, solą sodową bursztynianu hydrokortyzonu, metotreksatem, mitomycyną, nafcyliną, penicyliną G, substancjami zawierającymi grupy sulfhydrylowe, terbutaliną i tiolami. Bleomycyna tworzy związki chelatujące z dwu- i trójwartościowymi kationami, dlatego nie należy jej mieszać z roztworami zawierającymi takie jony (w szczególności miedzi). Wstrzyknięcie domięśniowe Zawartość fiolki należy rozpuścić w 1-5 ml roztworu soli fizjologicznej. Ponieważ powtarzanie wstrzyknięć domięśniowych w tym samym miejscu mogą powodować miejscowe dolegliwości, zaleca się regularnie zmieniać miejsce wstrzyknięcia. W przypadku nasilonego dyskomfortu miejscowego, do roztworu do wstrzykiwań można dodać lek miejscowo znieczulający, na przykład 1,5-2 ml 1% chlorowodorku lidokainy. Wstrzyknięcie dożylne Zawartość fiolki rozpuścić w 5-10 ml roztworu soli fizjologicznej i wstrzykiwać powoli w ciągu 5-10 minut. Należy unikać podania szybkiego bolusa, ponieważ takie podanie powoduje duże stężenie leku w osoczu w naczyniach płucnych, co zwiększa ryzyko uszkodzenia płuc. Wlew dożylny Zawartość fiolki rozpuścić w 200-1000 ml roztworu soli fizjologicznej. Wstrzyknięcie dotętnicze Zawartość fiolki bleomycyny rozpuścić w co najmniej 5 ml roztworu soli fizjologicznej i wstrzykiwać przez okres 5-10 minut. Wlew dotętniczy Rozpuścić bleomycynę w 200-1000 ml roztworu soli fizjologicznej. Wlew można podawać w ciągu kilku godzin do kilku dni. Heparyna może zostać dodana w celu zapobiegania zakrzepicy w miejscu wkłucia, w szczególności, gdy wlew jest podawany w dłuższym okresie. Wstrzyknięcie lub wlew do tętnicy prowadzającej do guza zazwyczaj wykazuje większą skuteczność niż inne ogólnoustrojowe drogi podania. Działania toksyczne są takie same, jak w przypadku wstrzyknięcia dożylnego lub wlewu. Wstrzyknięcie podskórne Zawartość fiolki rozpuścić w maksymalnie 5 ml roztworu soli fizjologicznej. Wchłanianie po wstrzyknięciu podskórnym jest opóźnione i może przypominać powolny wlew dożylny. Ta forma podawania jest rzadko stosowana. Należy zachować ostrożność, aby uniknąć wstrzyknięcia śródskórnego. Wstrzyknięcie do guza nowotworowego Rozpuścić bleomycynę w roztworze soli fizjologicznej, uzyskując stężenie 1-3 x 103 j.m./ml. Roztwór jest wstrzykiwany do guza i otaczającej tkanki. Podanie doopłucnowe Po wykonaniu drenażu jamy opłucnej, bleomycynę rozpuszcza się w 100 ml roztworu soli fizjologicznej i podaje przez kaniulę punkcyjną lub cewnik do drenażu. Kaniula lub cewnik są następnie usuwane. W celu zapewnienia równomiernego rozkładu bleomycyny w jamie surowiczej, ułożenie pacjenta powinno być zmieniane co 5 minut w okresie 20 minut. Około 45% bleomycyny ulegnie wchłonięciu; należy to wziąć pod uwagę przy określaniu całkowitej dawki (powierzchnia ciała, czynność nerek, czynność płuc). Okołonaczyniowe podanie bleomycyny zwykle nie wymaga zastosowania żadnych specjalnych środków. W przypadku wątpliwości (bardzo stężony roztwór, stwardniałe tkanki, itp.) może być wykonywana perfuzja z użyciem roztworu soli fizjologicznej. Po rozcieńczeniu/ odtworzeniu wykazano chemiczną i fizyczną stabilność leku przez 10 dni w temperaturze od 2°C do 8°C w warunkach chronionych od światła i przez 48 godzin w normalnej temperaturze pokojowej. Z mikrobiologicznego punktu widzenia odtworzony/rozcieńczony produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik i nie powinien on być dłuższy niż czasy stabilności podane powyżej. Wyłącznie do jednorazowego użycia. Przygotowany roztwór jest klarowny, o barwie jasnożółtej. Niewykorzystany roztwór należy usunąć. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Należy przestrzegać ogólnych wytycznych dotyczących bezpiecznego obchodzenia się z cytotoksycznymi produktami leczniczymi. Należy podjąć odpowiednie środki ostrożności w celu uniknięcia kontaktu ze skórą, błonami śluzowymi i oczami. W przypadku skażenia, części skażone powinny być dokładnie umyte wodą. Podczas obchodzenia się z moczem wytwarzanym przez okres do 72 godzin po podaniu bleomycyny należy stosować odzież ochronną. Informacje dotyczące przedawkowania Nie ma swoistej odtrutki. Usunięcie bleomycyny z organizmu przez dializę jest praktycznie niemożliwe. Ostra reakcja po przedawkowaniu obejmuje niedociśnienie, gorączkę, tachykardię i uogólniony wstrząs. Leczenie jest wyłącznie objawowe. W przypadku powikłań oddechowych, pacjent powinien być leczony kortykosteroidami i antybiotykiem o szerokim spektrum działania. Zwykle reakcja płuc na przedawkowanie (zwłóknienie) jest nieodwracalna, o ile nie została rozpoznana na wczesnym etapie. ## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO ### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Bleomycyna Accord, 15 000 j.m., proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji ### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera 15 000 jednostek międzynarodowych (j.m.) bleomycyny (w postaci bleomycyny siarczanu). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Jedna fiolka zawiera mniej niż 1 mmol sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. ### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji. Biała lub żółtawa, liofilizowana substancja. Wartość pH: od 4,5 do 6,0. Osmolalność: od 260 do 340 mOsm/litr. ### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE #### 4.1 Wskazania do stosowania Bleomycyna może być stosowana w leczeniu: • raka płaskonabłonkowego (SCC), głowy i szyi, szyjki macicy i zewnętrznych narządów płciowych • chłoniaka Hodgkina • chłoniaków nieziarniczych o średniej i dużej złośliwości u dorosłych • raka jądra (nasieniaki i nienasieniaki) • doopłucnowym leczeniu nowotworowych wysięków w jamie opłucnej Bleomycyna może być stosowana w monoterapii, ale zazwyczaj jest stosowana w skojarzeniu z innymi cytostatykami i (lub) radioterapią. #### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania Ostrzeżenie: Dawkowanie dla wszystkich wskazań terapeutycznych podano w jednostkach międzynarodowych (j.m.), a nie w miligramach (mg). Niektóre protokoły szpitalne mogą jednak podawać dawki w "mg" zamiast w jednostkach (U lub j.m.). Wartość podana w mg odnosi się do aktywności (mg), a nie do masy suchego materiału (mg), ponieważ odzwierciedlają one różne wartości. Zaleca się, aby pominąć dawkowanie podane w mg i stosować dawkowanie podane w jednostkach międzynarodowych (j.m.) określone w niniejszej Charakterystyce Produktu Leczniczego dla odpowiednich wskazań do stosowania. Należy zauważyć, że 1 mg suchej substancji odpowiada około 1500-2000 j.m. Zdecydowanie jednak zaleca się, aby nie stosować tego przelicznika, ponieważ może to doprowadzić do przedawkowania, ze względu na różnice pomiędzy mg-aktywność a mg-sucha masa. Dlatego też produkt ten należy przepisywać wyłącznie w jednostkach międzynarodowych (j.m.). Bleomycynę należy stosować wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza specjalizującego się w stosowaniu leków onkolitycznych, najlepiej w szpitalu z doświadczeniem w prowadzeniu tego rodzaju leczenia. Bleomycyna może być podawana dożylnie, domięśniowo, dotętniczo, podskórnie lub doopłucnowo. Niekiedy może być wskazane miejscowe wstrzyknięcie bezpośrednio do nowotworu. Dawkowanie Dorośli 1) Rak płaskonabłonkowy (kolczystokomórkowy) Wstrzyknięcie domięśniowe lub dożylne 10-15 x 103 j.m./m2 powierzchni ciała (pc.), raz lub dwa razy w tygodniu, w odstępach co 3-4 tygodnie, aż do skumulowanej dawki życiowej 360 x 103 j.m. Wlew dożylny 10-15 x 103 j.m./m2 pc. na dobę, trwający 6-24 godziny, przez 4 do 7 kolejnych dni, w odstępach 3-4 tygodni. 2) Choroba Hodgkina i chłoniaki nieziarnicze W monoterapii: wstrzyknięcie domięśniowe lub dożylne 5-15 x 103 j.m./m2 pc., raz lub dwa razy w tygodniu, aż do skumulowanej dawki 225 x 103 j.m. Ze względu na możliwość wystąpienia reakcji rzekomoanafilaktycznej, pacjenci z chłoniakiem powinni być leczeni mniejszymi dawkami (na przykład 2 x 103 j.m.) przy pierwszych dwóch podaniach. Jeśli nie wystąpią żadne ostre reakcje po 4 godzinach obserwacji, można kontynuować zwykły schemat dawkowania. 3) Nowotwory jąder Wstrzyknięcie domięśniowe lub dożylne 10-15 x 103 j.m./m2 powierzchni ciała, raz lub dwa razy w tygodniu, w odstępach co 3-4 tygodnie, aż do całkowitej dawki skumulowanej 400 x 103 j.m. Wlew dożylny w dawce 10-15 x 103 j.m./m2 pc. na dobę przez 6-24 godzin w ciągu 5-6 kolejnych dni, w odstępach 3-4 tygodni. 4) Nowotworowy wysięk w opłucnej 60 x 103 j.m. w 100 ml roztworu soli fizjologicznej, doopłucnowo, w postaci pojedynczej dawki, która może być powtarzana po upływie 2-4 tygodni, w zależności od reakcji. W związku z tym, że około 45% bleomycyny ulega wchłonięciu, należy to wziąć pod uwagę przy określaniu skumulowanej dawki życiowej (powierzchnia ciała, czynność nerek i płuc). Wystąpienie zapalenia jamy ustnej jest najbardziej pomocną wskazówką dotyczącą określania tolerancji pacjenta w odniesieniu do maksymalnej dawki. Nie należy przekraczać całkowitej dawki skumulowanej wynoszącej 400 x 103 j.m. (co odpowiada 225 x 103 j.m./m2 powierzchni ciała) u pacjentów w wieku poniżej 60 lat, ze względu na zwiększone ryzyko toksyczności płucnej we wszystkich wskazaniach. U pacjentów z chłoniakiem, całkowita dawka nie powinna być większa niż 225 x 103 j.m. W przypadku choroby Hodgkina i nowotworów jądra, poprawa następuje szybko i może być widoczna w ciągu dwóch tygodni. Jeśli poprawa nie wystąpi do tego czasu, jest ona mało prawdopodobna. Rak płaskonabłonkowy reaguje wolniej. W niektórych przypadkach upływa do trzech tygodni, zanim zauważana jest poprawa. Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku powyżej 60 lat) Całkowita dawka bleomycyny u pacjentów w podeszłym wieku powinna zostać zmniejszona zgodnie z poniższą tabelą: Wiek w latach Całkowita dawka Dawka na tydzień 80 i powyżej 100 x 103 j.m. 15 x 103 j.m. 70-79 150-200 x 103 j.m. 30 x 103 j.m. 60-69 200-300 x 103 j.m. 30-60 x 103 j.m. poniżej 60 400 x 103 j.m. 30-60 x 103 j.m. Dzieci i młodzież Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania bleomycyny u dzieci i młodzieży. Do czasu uzyskania większej ilości informacji, bleomycyna powinna być stosowana w tej grupie pacjentów tylko w wyjątkowych okolicznościach i w specjalnych placówkach. Jeśli lek jest wskazany jako część terapii skojarzonej, dawka jest zwykle obliczana w oparciu o powierzchnię ciała i dostosowana indywidualnie dla każdego pacjenta. Należy zapoznać się z aktualnymi specjalistycznymi protokołami i wytycznymi w celu ustalenia odpowiedniego schematu leczenia. Zaburzenia czynności nerek W przypadku niewydolności nerek, zwłaszcza, jeśli klirens kreatyniny wynosi <35 ml/min, eliminacja bleomycyny jest opóźniona. Nie istnieją konkretne wytyczne dotyczące modyfikacji dawki u tych pacjentów, ale zaleca się, aby pacjenci z umiarkowaną niewydolnością nerek (GFR 10-50 ml/min) otrzymywali 75% zwykle podawanej dawki w zwykłych odstępach między dawkami, pacjenci z ciężką niewydolnością nerek (GFR poniżej 10 ml/minutę) powinni otrzymywać 50% zwykle podawanej dawki, w zwykle zalecanych odstępach. Nie jest wymagana modyfikacja dawkowania u pacjentów z GFR powyżej 50 ml/min. Leczenie skojarzone Podczas stosowania bleomycyny w terapii skojarzonej, może być konieczna modyfikacja dawki. Dawka bleomycyny powinna zostać zmniejszona podczas stosowania w skojarzeniu z radioterapią, ponieważ zwiększa się ryzyko uszkodzenia błony śluzowej. Może być również wymagana modyfikacja dawki, gdy bleomycyna jest stosowany w chemioterapii skojarzonej. Szczegółowe dane dotyczące stosowanych schematów leczenia w pewnych wskazaniach można znaleźć w aktualnej literaturze. Sposób podawania Sposób podawania i przygotowywania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji (patrz punkt 6.6) N.B.: Całą zawartość fiolki (15 000 j.m.) należy rozpuścić w odpowiedniej ilości rozpuszczalnika do przygotowania roztworu. Następnie z tego roztworu pobierana jest liczba jednostek wymaganych do leczenia. Wstrzyknięcie domięśniowe Zawartość fiolki rozpuścić w 1-5 ml ml roztworu soli fizjologicznej. Ponieważ powtarzanie wstrzyknięć domięśniowych w tym samym miejscu mogą powodować miejscowe dolegliwości, zaleca się regularnie zmieniać miejsce wstrzyknięcia. W przypadku nasilenia dyskomfortu miejscowego, do roztworu do wstrzykiwań można dodać lek miejscowo znieczulający, na przykład 1,5-2 ml 1% chlorowodorku lidokainy. Wstrzyknięcie dożylne Zawartość fiolki rozpuścić w 5-10 ml roztworu soli fizjologicznej i wstrzykiwać powoli, w ciągu 5-10 minut. Należy unikać podania szybkiego bolusa, ponieważ takie podanie powoduje duże stężenie leku w osoczu w naczyniach płucnych, co zwiększa ryzyko uszkodzenia płuc. Wlew dożylny Zawartość fiolki rozpuścić w 200-1000 ml roztworu soli fizjologicznej. Wstrzyknięcie dotętnicze Zawartość fiolki bleomycyny rozpuścić w co najmniej 5 ml roztworu soli fizjologicznej i wstrzykiwać przez okres 5-10 minut. Wlew dotętniczy Rozpuścić bleomycynę w 200-1000 ml roztworu soli fizjologicznej. Wlew można podawać w ciągu kilku godzin do kilku dni. W celu zapobiegania zakrzepicy w miejscu wkłucia, może dodać heparynę, w szczególności, gdy wlew jest podawany w dłuższym okresie. Wstrzyknięcie lub wlew do tętnicy prowadzającej do guza zazwyczaj wykazuje większość skuteczność niż inne ogólnoustrojowe drogi podania. Działania toksyczne są takie same, jak w przypadku wstrzyknięcia dożylnego lub wlewu. Wstrzyknięcie podskórne Zawartość fiolki rozpuścić w maksymalnie 5 ml roztworu soli fizjologicznej. Wchłanianie po wstrzyknięciu podskórnym jest opóźnione i może przypominać powolny wlew dożylny. Ta forma podania jest rzadko stosowana. Należy zachować ostrożność, aby uniknąć wstrzyknięcia śródskórnego. Wstrzyknięcie do guza nowotworowego Rozpuścić bleomycynę w roztworze soli fizjologicznej, uzyskując stężenie 1-3 x 103 j.m./ml, a następnie wstrzyknąć roztwór do guza i otaczającej tkanki. Podanie doopłucnowe Po wykonaniu drenażu jamy opłucnej, bleomycynę rozpuszcza się w 100 ml roztworu soli fizjologicznej i podaje przez kaniulę punkcyjną lub cewnik do drenażu. Kaniula lub cewnik są następnie usuwane. W celu zapewnienia równomiernego rozkładu bleomycyny w jamie surowiczej, ułożenie pacjenta powinno być zmieniane co 5 minut w okresie 20 minut. Około 45% bleomycyny ulegnie wchłonięciu; należy to wziąć pod uwagę przy określaniu całkowitej dawki (powierzchnia ciała, czynność nerek i płuc). Okołonaczyniowe podanie bleomycyny zwykle nie wymaga zastosowania żadnych specjalnych środków. W przypadku wątpliwości (bardzo stężony roztwór, stwardniałe tkanki, itp.) może być wykonywana perfuzja z użyciem roztworu soli fizjologicznej. #### 4.3 Przeciwwskazania - Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. - Ataksja-teleangiektazja. - Zakażenie płuc, ciężkie zaburzenia czynności płuc lub uszkodzenie płuc w przeszłości spowodowane przez bleomycynę. - Karmienie piersią (patrz punkt 4.6). #### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Pacjenci otrzymujący bleomycynę muszą być uważnie kontrolowani przez doświadczonych lekarzy onkologów. Po radioterapii śródpiersia lub płuc należy wykonać bardzo staranną ocenę ryzyka i korzyści. Bleomycyna powinna być stosowane z dużą ostrożnością oraz w zmniejszonej dawce w przypadku zaburzeń czynności nerek. Ze względu na możliwość mutagennego wpływu bleomycyny na męskie i żeńskie komórki rozrodcze, należy stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia oraz po jego zakończeniu w okresie do 6 miesięcy u kobiet w wieku rozrodczym i do 3 miesięcy u mężczyzn. Zaburzenia krwi i układu chłonnego U pacjentów, którzy otrzymywali jednocześnie bleomycynę i inne leki przeciwnowotworowe, notowano występowanie ostrej białaczki szpikowej i zespołu mielodysplastycznego. Reakcje płucne Pacjenci powinni być starannie kontrolowani pod kątem wystąpienia jakichkolwiek objawów zaburzeń płuc w trakcie leczenia bleomycyną. Reakcje płucne stanowią najpoważniejsze działania niepożądane, występujące u około 10% pacjentów, w trakcie lub po zakończeniu leczenia. Najczęstsze jest śródmiąższowe zapalenie płuc. Jeśli nie zostanie ono szybko rozpoznane i leczone, może dojść do zwłóknienia płuc. Około 1% leczonych pacjentów zmarło z powodu zwłóknienia płuc. U pacjentów leczonych bleomycyną, co tydzień należy wykonywać badanie RTG klatki piersiowej. Wykonywanie tych badań należy kontynuować do 4 tygodni po zakończeniu terapii, a pacjenci powinni być poddawani ocenie klinicznej przez około 2 miesiące. Przy równoczesnej radioterapii klatki piersiowej, badanie lub RTG klatki piersiowej powinno być wykonywane częściej. Badań czynnościowych płuc z użyciem 100 % tlenu nie należy wykonywać u pacjentów, którzy byli leczeni bleomycyną. Zaleca się badania czynnościowe płuc z zastosowaniem mniej niż 21 % tlenu. Można zaplanować comiesięczną ocenę pojemności dyfuzyjnej płuc dla tlenku węgla. Badania czynnościowe płuc, w szczególności pomiar dyfuzji tlenku węgla i pojemności życiowej często umożliwiają wczesne rozpoznanie toksyczności płucnej. Toksyczność płucna jest związana z dawką i wiekiem, i występuje częściej u osób powyżej 70 roku życia oraz u pacjentów, którzy otrzymali dawkę całkowitą ponad 400 jednostek. Toksyczność płucna ulega znacznemu zwiększeniu wskutek naświetlania klatki piersiowej i hiperoksji podczas znieczulenia chirurgicznego. Występowanie toksyczności płucnej obserwowano również sporadycznie u młodych pacjentów przyjmujących małe dawki. W płucach występują zmiany naczyniowe prowadzące do częściowego zniszczenia elastyczności ścian naczyń. Najwcześniejszą oznaką uszkodzenia płuc spowodowanego przez bleomycynę jest duszność. Najwcześniejszym objawem są rzężenia drobnobańkowe. Jeśli zostaną zauważone zmiany w płucach, należy przerwać stosowanie bleomycyny do momentu stwierdzenia, czy są one spowodowane przez ten lek. Pacjenci powinni być leczeni antybiotykami o szerokim spektrum działania i kortykosteroidami. Jeśli wystąpi duszność, kaszel, trzeszczenia u podstawy płuc lub nacieki w płucach, których nie można jednoznacznie przypisać obecności nowotworu lub współistniejącej chorobie płuc, podawanie bleomycyny musi być natychmiast przerwane, a pacjent powinien być leczony za pomocą kortykosteroidów i antybiotyków o szerokim spektrum działania. Należy zachować ostrożność podczas podawania tlenu w dużych stężeniach. W przypadku uszkodzenia płuc spowodowanego użyciem bleomycyny, należy całkowicie zrezygnować z podawania bleomycyny (patrz punkt 4.3). Chociaż toksyczność płucna związana z bleomycyną wydaje się być zależna od dawki po przekroczeniu całkowitej dawki 400 jednostek (co odpowiada ok. 225 jednostek/m2 pc.), może również wystąpić po mniejszych dawkach, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek, ze współistniejącymi chorobami płuc, po wcześniejszej radioterapii klatki piersiowej lub w trakcie radioterapii, a także u pacjentów wymagających podawania tlenu. Tacy pacjenci powinni być dokładnie kontrolowani, a dawkowanie bleomycyny należy zmniejszyć lub wydłużyć odstęp między dawkami na podstawie obserwacji klinicznej pacjenta. Bleomycynę należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z rakiem płuca z powodu zwiększonej częstości występowania toksyczności płucnej. W związku z tym, że 2/3 podawanej dawki bleomycyny jest wydalane z moczem w niezmienionej postaci, na szybkość wydalania w dużym stopniu wpływa czynność nerek. Stężenie leku w osoczu jest znacząco zwiększone podczas podawania zwykłych dawek u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Inne schorzenia wymagające zachowania ostrożności to ciężka choroba serca i zaburzenia czynności wątroby, ponieważ może wystąpić nasilenie działania toksycznego, a także ospa wietrzna, ponieważ mogą wystąpić śmiertelne zaburzenia ogólnoustrojowe. Reakcje idiosynkratyczne/reakcje nadwrażliwości Reakcje nadwrażliwości, klinicznie podobne do anafilaksji, odnotowano u około 1% pacjentów z chłoniakiem leczonych bleomycyną. Reakcja może wystąpić natychmiast lub po kilku godzinach opóźnienia, zwykle po pierwszej lub drugiej dawce. Objawy to: niedociśnienie, dezorientacja, gorączka, dreszcze, świszczący oddech i świst krtaniowy (stridor). Leczenie jest objawowe i obejmuje zwiększenie objętości krwi krążącej oraz podawanie leków wazopresyjnych, przeciwhistaminowych i kortykosteroidów. Ze względu na możliwość wystąpienia reakcji rzekomoanafilaktycznej (1% pacjentów z chłoniakiem, zgodnie z piśmiennictwem), pacjenci powinni początkowo otrzymać dawkę próbną wynoszącą 1-2 jednostki. Jeśli nie wystąpi ostra reakcja, może zostać podana pełna dawka. Różne Istnieją doniesienia o toksyczności naczyniowej po zastosowaniu bleomycyny, w szczególności w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi. Zdarzenia są klinicznie heterogenne i obejmują zawał serca, udar mózgu, zakrzepowe mikroangiopatie, np. zespół hemolitycznomocznicowy i zapalenie tętnic mózgowych. U dorosłych i młodzieży zdolnych do rozmnażania, należy rozważyć wpływ leku na gonady. Podobnie jak inne leki cytotoksyczne, bleomycyna może wywołać zespół rozpadu guza u pacjentów z szybko rosnącymi nowotworami. Odpowiednie leczenie wspomagające i postępowanie farmakologiczne mogą zapobiegać lub łagodzić takie powikłania. U pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 50 ml/min, podczas podawania bleomycyny należy zachować ostrożność i starannie monitorować czynność nerek. U tych pacjentów mogą być wymagane mniejsze dawki bleomycyny, niż u osób z prawidłową czynnością nerek (patrz punkt 4.2). Podawanie dożylne Może wystąpić ból naczynia, dlatego ważne jest, aby zwrócić należytą uwagę na stężenie i szybkość podawania produktu. Produkt leczniczy należy podawać dożylnie jak najwolniej. Podawanie domięśniowe Należy unikać powtarzania wstrzyknięć w tym samym miejscu oraz w miejscach mocno unerwionych, szczególnie podczas stosowania u dzieci. Jeśli wprowadzanie igły wywołuje silny ból lub gdy krew płynie z powrotem do strzykawki, należy natychmiast wycofać igłę i wykonać wstrzyknięcie w innym miejscu. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za"wolny od sodu". #### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Chemioterapia skojarzona Jeśli bleomycyna jest stosowana jako część chemioterapii skojarzonej, jej toksyczność należy wziąć pod uwagę przy wyborze oraz dawkowaniu innych leków o podobnym spektrum toksyczności. Zwiększone ryzyko wystąpienia toksyczności płucnej odnotowano w przypadku jednoczesnego podawania innych leków wykazujących toksyczny wpływ na płuca, takich jak BCNU, mitomycyna, cyklofosfamid, metotreksat i gemcytabina. Toksyczność płucna bleomycyny ulega nasileniu podczas leczenia skojarzonego z cisplatyną. Podczas stosowania takiego połączenia należy zachować szczególną ostrożność. Dane z piśmiennictwa wskazują, że cisplatynę należy podawać po bleomycynie. U pacjentów z nowotworami jądra leczonych bleomycyną w skojarzeniu z alkaloidami Vinca opisywano przypadki zespołu podobnego do objawów Raynauda, w postaci obwodowego niedokrwienia, mogącego prowadzić do martwicy obwodowych części ciała (palce u rąk i nóg, czubek nosa). U pacjentów, którzy otrzymywali chemioterapię skojarzoną z użyciem cisplatyny, winblastyny i bleomycyny, obserwowano dodatnią korelację pomiędzy GFR (przesączanie kłębuszkowe) i czynnością płuc. Dlatego bleomycynę należy stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Okazało się, że w innym badaniu zwiększenie dawki cisplatyny było związane ze zmniejszeniem klirensu kreatyniny, a tym samym eliminacji bleomycyny. Radioterapia Wcześniejsza lub równoczesna radioterapia śródpiersia w znacznym stopniu przyczynia się do zwiększenia częstości występowania i nasilenia toksyczności płucnej. Wcześniejsza lub równoczesna radioterapia głowy lub szyi jest czynnikiem nasilającym zapalenie jamy ustnej i mogącym nasilić zapalenie kątów ust. Może to spowodować zapalenie błony śluzowej gardła i krtani, rzadko powodujące powstawanie chrypki. Stężenie tlenu Z uwagi na to, że bleomycyna może uwrażliwiać tkankę płuc, toksyczność płucna zwiększa się, jeśli bleomycyna jest stosowana podczas zabiegów chirurgicznych obejmujących podawanie tlenu. Stężenie wdychanego tlenu powinno być zmniejszone podczas i po zabiegu. Czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (GCSF) Zwiększenie liczby granulocytów obojętnochłonnych i pobudzenie zdolności do generowania wolnych rodników tlenowych po podaniu GCSF może zwiększać uszkodzenie płuc. Digoksyna Istnieją zgłoszenia przypadków zmniejszonej skuteczności digoksyny na skutek zmniejszonej biodostępności po podaniu doustnym przy jednoczesnym podawaniu bleomycyny. Fenytoina i fosfenytoina Istnieją zgłoszenia przypadków zmniejszenia stężenia fenytoiny przy jednoczesnym podawaniu bleomycyny. Istnieje ryzyko nasilenia drgawek spowodowane zmniejszeniem wchłaniania fenytoiny z przewodu pokarmowego po podaniu leków cytotoksycznych lub ryzyko zwiększenia toksyczności, bądź utraty skuteczności leku cytotoksycznego spowodowane przyspieszeniem metabolizmu wątrobowego przez fenytoinę. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania obu leków. Klozapina Należy unikać jednoczesnego stosowania bleomycyny i klozapiny ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia agranulocytozy. Antybiotyki Skuteczność bakteriostatyczna gentamycyny, amikacyny i tikarcyliny może ulegać zmniejszeniu. Cyklosporyna, takrolimus Występuje nadmierna immunosupresja z ryzykiem limfoproliferacji. Szczepionki zawierające żywe drobnoustroje Podawanie szczepionek zawierających żywe drobnoustroje może prowadzić do ciężkich lub zagrażających życiu zakażeń u pacjentów, u których układ odpornościowy jest osłabiony przez stosowanie chemioterapeutyków, w tym bleomycyny. Należy unikać szczepień przy użyciu szczepionek zawierających żywe drobnoustroje u pacjentów otrzymujących bleomycynę. Należy stosować szczepionki inaktywowane, jeśli takie istnieją (polio). Szczepienie przy użyciu szczepionki przeciw żółtej febrze doprowadziło do ciężkich, śmiertelnych zakażeń w trakcie jednoczesnego podawania immunosupresyjnych leków chemioterapeutycznych. Ryzyko jest zwiększone u pacjentów, którzy mają już osłabioną odporność przez chorobę zasadniczą. Nie wolno stosować tego połączenia. #### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym/Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Ze względu na genotoksyczne działanie bleomycyny (patrz punkt 5.3), kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia bleomycyną oraz przez 6 miesięcy po zakończeniu leczenia. Mężczyźni powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji i nie płodzić dzieci podczas leczenia bleomycyną oraz przez 3 miesiące po zakończeniu leczenia. Ciąża Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania bleomycyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Na podstawie wyników badań na zwierzętach i badań farmakologicznej skuteczności produktu, stwierdzono możliwe ryzyko nieprawidłowości zarodka i płodu. Bleomycyna przenika przez łożysko. Bleomycyna nie powinna być stosowany w okresie ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, o ile nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę w trakcie leczenia, należy ją poinformować o istniejących zagrożeniach dla nienarodzonego dziecka i uważnie monitorować. Należy rozważyć możliwość poradnictwa genetycznego. Karmienie piersią Nie wiadomo czy bleomycyna lub jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Ze względu na możliwość wystąpienia bardzo szkodliwych skutków dla noworodka, karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas leczenia bleomycyną. Płodność Stosowanie bleomycyny może spowodować nieodwracalną bezpłodność. Zaleca się, aby przed rozpoczęciem leczenia bleomycyną kobiety w wieku rozrodczym i mężczyźni planujący posiadanie dziecka zasięgnęli porady na temat konserwacji nasienia i (lub) indywidualnego poradnictwa genetycznego. #### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Możliwe działania niepożądane bleomycyny, np. nudności i wymioty mogą wywierać pośredni wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. #### 4.8 Działania niepożądane a. Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podobnie jak większość leków cytotoksycznych, bleomycyna może powodować natychmiastowe i opóźnione działanie toksyczne. Gorączka w dniu wstrzyknięcia stanowi najwcześniejszą reakcję. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi u 1613 pacjentów otrzymujących bleomycynę były objawy płucne, takie jak śródmiąższowe zapalenie płuc lub zwłóknienie płuc (10,2%), stwardnienie skóry, przebarwienia (40,6%), gorączka i dreszcze (39,8%), łysienie (29,5%), brak apetytu i zmniejszenie masy ciała (28,7%), ogólne złe samopoczucie (16,0%), nudności i wymioty (14,6%), zapalenie jamy ustnej (13,3%) oraz zmiany w obrębie paznokci (11,2%). Sporadycznie obserwowano ból w miejscu wstrzyknięcia i w okolicy guza. Inne rzadkie działania niepożądane to niedociśnienie i miejscowe zakrzepowe zapalenie żył po wstrzyknięciu dożylnym. Istnieją również doniesienia o występowaniu objawu Raynauda podczas stosowania bleomycyny w monoterapii oraz w terapii skojarzonej. b. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Podczas leczenia bleomycyną mogą wystąpić poniższe działania niepożądane. Częstość ich występowania określono następująco: Bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Podstawowy układ narządów Bardzo często ≥ 1/10 Często ≥ 1/100 do < 1/10 Niezbyt często ≥ 1/1000 do < 1/100 Rzadko ≥ 1/10 000 do < 1/1000 Bardzo rzadko < 1/10 000 Częstość nieznana Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Posocznica Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy) Ból nowotworowy Zaburzenia krwi i układu chłonnego Zahamowanie czynności szpiku kostnego Leukopenia Neutropenia Małopłytkowość Krwotok Neutropenia z gorączką Pancytopenia Niedokrwistość Zaburzenia układu immunologicznego Anafilaksja Nadwrażliwość Reakcje nadwrażliwości na lek Zaburzenia układ nerwowego Ból głowy Zawroty głowy Dezorientacja Zaburzenia serca Zawał mięśnia sercowego Zapalenie osierdzia Ból w klatce piersiowej Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie Udar mózgu Zakrzepowe mikroangiopatie Zespół hemolitycznomocznicowy Zapalenie tętnic mózgu Objaw Raynauda Zakrzepica tętnicza Zakrzepica żył głębokich Niedokrwienie obwodowe Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Śródmiąższowe zapalenie płuc Zwłóknienie płuc Duszność Zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS) Niewydolność płuc Zatorowość płucna Zaburzenia żołądka i jelit Zmniejszony apetyt Utrata masy ciała Nudności Wymioty Zapalenie błon śluzowych Zapalenie jamy ustnej Zapalenie kątów ust Biegunka Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zaburzenia czynności wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rumień Świąd Rozstępy Powstawanie pęcherzy Przebarwienia Tkliwość i obrzęk koniuszków placów Nadmierne rogowacenie Wypadanie włosów Wysypka Pokrzywka Zaczerwienienie skóry Stwardnienie Obrzęk Wiciowcowe zapalenie skóry Zniekształcenia i odbarwienia paznokci Tworzenie pęcherzy w punktach nacisku Twardzina Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej Bóle mięśni i stawów Zaburzenia nerek i dróg moczowych Skąpomocz Bolesne oddawanie moczu Wielomocz Zatrzymanie moczu Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Gorączka Dreszcze Złe samopoczucie Ból w okolicy guza Zapalenie żył Przerost ściany żył i zwężenie dostępu żylnego (przy podawaniu dożylnym) Stwardnienie (przy podawaniu domięśniowym lub miejscowym) Zespół rozpadu guza c. Opis wybranych działań niepożądanych Gorączka i dreszcze mogą wystąpić z opóźnieniem wynoszącym 45 lub więcej godzin po podaniu leku. Ponieważ istnieje zależność dawka-odpowiedź pomiędzy gorączką i dawką w danym czasie, jeśli gorączka jest wysoka, należy podjąć odpowiednie środki, na przykład podawanie zmniejszonej dawki w krótszych odstępach czasu lub zastosowanie środków przeciwhistaminowych i przeciwgorączkowych przed i (lub) po podaniu tego leku. Jeśli występują skórne działania niepożądane u pacjentów z AIDS, leczenie należy przerwać i nie wznawiać. Zmiany w obrębie skóry i błon śluzowych są najczęstszymi działaniami niepożądanymi i są obserwowane u maksymalnie 50% leczonych pacjentów. Obejmują one stwardnienie, obrzęk, rumień, świąd, wysypkę, rozstępy, owrzodzenia, pęcherze, przebarwienia, tkliwość, obrzęk koniuszków palców, nadmierne rogowacenie, zmiany paznokci, tworzenie pęcherzy w punktach nacisku, takich jak łokcie, wypadanie włosów i zapalenie jamy ustnej. Wydaje się, że owrzodzenie błon śluzowych ulega nasileniu podczas stosowania bleomycyny w skojarzeniu z radioterapią lub innymi lekami mającymi toksyczny wpływ na błony śluzowe. Toksyczny wpływ na skórę występuje na dość późnym etapie i jest skorelowany z całkowitą dawką; zazwyczaj rozwija się w drugim i trzecim tygodniu po podaniu 150 do 200 jednostek bleomycyny. Mogą wystąpić działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i wymioty, ale są one obserwowane częściej w schematach z użyciem dużej dawki. Pomocne może być użycie leków przeciwwymiotnych. Utrata apetytu i zmniejszenie masy ciała są wspólne i mogą trwać przez dłuższy czas po zakończeniu leczenia. Szpik kostny Bleomycyna wydaje się nie mieć żadnych istotnych właściwości hamujących szpik kostny. Małopłytkowość występująca w związku z leczeniem bleomycyną nie jest przypisywana zmniejszeniu wytwarzania płytek krwi, ale zwiększonemu niszczeniu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego są proszone o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. #### 4.9 Przedawkowanie Nie ma swoistej odtrutki. Usunięcie bleomycyny z organizmu za pomocą dializy jest praktycznie niemożliwe. Ostra reakcja po przedawkowaniu obejmuje niedociśnienie, gorączkę, tachykardię i uogólniony wstrząs. Leczenie jest wyłącznie objawowe. W przypadku powikłań oddechowych, pacjent powinien być leczony kortykosteroidami i antybiotykiem o szerokim spektrum działania. Zwykle reakcja płuc na przedawkowanie (zwłóknienie) jest nieodwracalna, o ile nie została rozpoznana na wczesnym etapie. ### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE #### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwnowotworowe, antybiotyki cytotoksyczne i substancje pochodne o podobnej strukturze, inne antybiotyki cytotoksyczne Kod ATC: L01D C01 Bleomycyna jest mieszaniną podstawowych, rozpuszczalnych w wodzie antybiotyków glikopeptydowych o aktywności cytotoksycznej. Bleomycyna działa poprzez interakcję z pojedynczymi i podwójnymi nićmi DNA (kwas dezoksyrybonukleinowy), prowadząc do pęknięć pojedynczych i podwójnych nici, co hamuje podział, wzrost komórek i syntezę DNA. W mniejszym stopniu bleomycyna wpływa również na RNA (kwas rybonukleinowy) i syntezę białek. Głównym czynnikiem selektywności tkankowej bleomycyny są różnice inaktywacji wewnątrzkomórkowej. Komórki nabłonka płaskiego, o małej zawartości hydrolazy bleomycyny, są bardzo wrażliwe na bleomycynę. W tkankach wrażliwych, zwykłych i nowotworowych, występują aberracje chromosomowe, takie jak fragmentacja, rozerwanie chromatyd czy translokacja. Bleomycyna może wywoływać gorączkę. Powoduje niewielki wpływ toksyczny na kości (lub nie powoduje takiego działania) oraz nie wywołuje immunosupresji. Bleomycyna może być stosowana w monoterapii bądź w skojarzeniu z radioterapią lub innymi lekami cytotoksycznymi. #### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu doustnym, bleomycyna wchłania się w bardzo ograniczonym stopniu. Po dożylnym wstrzyknięciu w bolusie 15 x 103 j.m./m2 powierzchni ciała, maksymalne stężenie w osoczu wynoszące 1-10 j.m. jest osiągane po około 10 minutach. Po domięśniowym wstrzyknięciu dawki 15 x 103 j.m., maksymalne stężenie w osoczu wynoszące około 1 j.m. jest osiągane po 30 minutach. Ciągły wlew bleomycyny w dawce 30 x 103 j.m. w ciągu 4-5 dni powoduje średnie stężenie w osoczu w stanie stacjonarnym wynoszące 1-3 j.m./ml. Po podaniu doopłucnowym lub dootrzewnowym, bleomycyna jest wchłaniana ogólnoustrojowo. Po podaniu doopłucnowym, około 45% dawki jest wchłaniane do krwiobiegu. Dystrybucja Bleomycyna ulega szybkiej dystrybucji w tkankach, uzyskując największe stężenia w skórze, płucach, otrzewnej i węzłach chłonnych. Małe stężenie stwierdza się w szpiku kostnym. Bleomycyna nie jest wykrywana w płynie mózgowo-rdzeniowym po wstrzyknięciu dożylnym. Bleomycyna przenika przez barierę łożyskową. Pozorna objętość dystrybucji (Vd)ß wynosi ok. 0,27 +/- 0,09 l/kg mc. Bleomycyna wiąże się z białkami osocza w ograniczonym stopniu. Metabolizm Inaktywacja bleomycyny następuje przez działanie hydrolaz, które znajdują się w osoczu krwi, wątrobie, śledzionie, jelitach i szpiku kostnym. Aktywność enzymatyczna hydrolaz jest natomiast mała w skórze i płucach. Eliminacja Okres półtrwania w fazie eliminacji (T ½ß ) wynosi ok. 3 godziny po podaniu dożylnym w bolusie. Występują dwie fazy eliminacji: krótka faza wstępna (t 1/2α; 24 min.), po której następuje dłuższa faza końcowa (t1/2β; 2–4 godziny). Po ciągłym dożylnym wlewie, okres półtrwania w fazie eliminacji może wzrosnąć do 9 godzin. Ogólnoustrojowy klirens osoczowy (Cls) wynosi około 1,1 ml/min/kg mc. Około 2/3 podanej dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej, prawdopodobnie na drodze przesączania kłębuszkowego. Po podaniu dożylnym lub domięśniowym, około 50% substancji czynnej jest odzyskiwane w moczu. Okres półtrwania jest znacznie wydłużony u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, do tego stopnia, że wymagane jest zmniejszenie dawki. Przy klirensie kreatyniny poniżej 35 ml/min, wydalanie przez nerki zmniejsza się do wartości poniżej 20%, z ryzykiem zwiększenia stężenia w osoczu. Wcześniejsze obserwacje wskazują na trudności z usunięciem bleomycyny poprzez dializę. #### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Doświadczenia na zwierzętach wykazały teratogenne, mutagenne i rakotwórcze właściwości bleomycyny. Działania mutagenne u ludzi spodziewane są przy klinicznie istotnych poziomach ekspozycji. U myszy i szczurów obserwowano różnorodne działania związane z toksycznym wpływem na rozród. U królików nie obserwowano działania teratogennego. U myszy żeńskie komórki rozrodcze były bardziej wrażliwe na cytotoksyczne i mutagenne działania bleomycyny niż komórki męskie. W ludzkich komórkach szpiku kostnego obserwowano anomalie chromosomalne. Znaczenie tej obserwacji dla rozwoju zarodka/płodu u ludzi nie jest znane. ### 6. DANE FARMACEUTYCZNE #### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) Kwas solny (do ustalenia pH) #### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Bleomycyny nie należy mieszać z roztworami zawierającymi niezbędne aminokwasy, ryboflawinę, kwas askorbinowy, deksametazon, aminofilinę, benzylopenicylinę, karbenicylinę, cefalotynę, cefazolinę, diazepam, furosemid, glutation, nadtlenek wodoru, sól sodową bursztynianu hydrokortyzonu, metotreksat, mitomycynę, nafcylinę, penicylinę G, substancje zawierające grupy sulfhydrylowe, terbutalinę i tiole. Bleomycyna tworzy związki chelatujące z dwu- i trójwartościowymi kationami, dlatego nie należy jej mieszać z roztworami, które zawierają takie jony (zwłaszcza miedź). Z wyjątkiem produktów leczniczych określonych w punkcie 6.6 ( "Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania"), produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi lekami. #### 6.3 Okres ważności 2 lata Po rozcieńczeniu/ odtworzeniu Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność leku przez 10 dni w temperaturze od 2°C do 8°C i przez 48 godzin w normalnej temperaturze pokojowej. Z mikrobiologicznego punktu widzenia odtworzony/rozcieńczony produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik i nie powinien on być dłuższy niż czasy stabilności podane powyżej. #### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C). Warunki przechowywania odtworzonego/rozcieńczonego produktu leczniczego: patrz punkt 6.3. #### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka 6 ml z bezbarwnego szkła (typ I), zamknięta korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem typu flip-off. Dostępne opakowania zawierają 1, 10 lub 100 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. #### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wyłącznie do jednorazowego użycia. Przygotowany roztwór jest klarowny, o barwie jasnożółtej. Niewykorzystany roztwór należy usunąć. Bezpieczne postępowanie Należy przestrzegać ogólnych wytycznych dotyczących bezpiecznego obchodzenia się z cytotoksycznymi produktami leczniczymi. Należy podjąć odpowiednie środki ostrożności w celu uniknięcia kontaktu ze skórą, błonami śluzowymi i oczami. W przypadku skażenia, części skażone powinny być dokładnie umyte wodą. Podczas obchodzenia się z moczem wytwarzanym przez okres do 72 godzin po podaniu bleomycyny należy stosować odzież ochronną. Niezużyty produkt leczniczy lub jego odpady powinny być usunięte zgodnie z lokalnymi przepisami. Instrukcje dotyczące przygotowania roztworu do wstrzykiwań/infuzji: Całą zawartość fiolki (15 x 103 j.m.) należy rozpuścić w odpowiedniej ilości rozpuszczalnika do przygotowania roztworu. Następnie z tego roztworu pobierana jest liczba jednostek wymaganych do leczenia. Wstrzyknięcie domięśniowe Zawartość fiolki należy rozpuścić w 1-5 ml roztworu soli fizjologicznej. W przypadku nasilonego dyskomfortu miejscowego, do roztworu do wstrzykiwań może być dodany lek miejscowo znieczulający, na przykład 1,5-2 ml 1% chlorowodorku lidokainy. Wstrzyknięcie dożylne Zawartość fiolki rozpuścić w 5-10 ml roztworu soli fizjologicznej. Wlew dożylny Zawartość fiolki rozpuścić w 200-1000 ml roztworu soli fizjologicznej. Wstrzyknięcie dotętnicze Zawartość fiolki bleomycyny należy rozpuścić w co najmniej 5 ml roztworu soli fizjologicznej. Wlew dotętniczy Rozpuścić bleomycynę w 200-1000 ml roztworu soli fizjologicznej. W celu zapobiegania zakrzepicy w miejscu wkłucia można dodać heparynę, w szczególności, gdy wlew jest podawany w dłuższym okresie. Wstrzyknięcie podskórne Zawartość fiolki rozpuścić w maksymalnie 5 ml roztworu soli fizjologicznej. Wchłanianie po wstrzyknięciu podskórnym jest opóźnione i może przypominać powolny wlew dożylny. Ta forma podania jest rzadko stosowana. Należy zachować ostrożność, aby uniknąć wstrzyknięcia śródskórnego. Podanie doopłucnowe Po wykonaniu drenażu jamy opłucnej, bleomycynę rozpuszcza się w 100 ml roztworu soli fizjologicznej i podaje przez kaniulę punkcyjną lub cewnik do drenażu. Kaniula lub cewnik są następnie usuwane. W celu zapewnienia równomiernego rozkładu bleomycyny w jamie surowiczej, ułożenie pacjenta powinno być zmieniane co 5 minut w okresie 20 minut. Wstrzyknięcie do guza nowotworowego Rozpuścić bleomycynę w roztworze soli fizjologicznej, uzyskując stężenie 1-3 x 103 j.m./ml. ### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Accord Healthcare Polska Sp. z o.o. ul. Taśmowa 7 02-677 Warszawa ### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU ### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 21.12.2023 Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 06.02.2024 ### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO 19.02.2026 --- > Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.