# Busulfan Accord

> Busulfan · 6 mg/ml · Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Busulfan Accord
- **Nazwa powszechna:** Busulfanum
- **Substancja czynna:** [Busulfan](https://apteka.online/odpowiedniki/busulfanum)
- **Moc:** 6 mg/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
- **Droga podania:** dożylna
- **Kategoria dostępności:** Rpz
- **Kod ATC:** L01AB01
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 23361
- **Podmiot odpowiedzialny:** Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwnowotworowe/busulfan-accord-konc-inf-6-mg-ml-accord
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwnowotworowe/busulfan-accord-konc-inf-6-mg-ml-accord.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/34063/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/34063/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 fiol. 10 ml | 5055565729373 | Rpz | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 8 fiol. 10 ml | 5055565729380 | Rpz | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest Busulfan Accord i w jakim celu się go stosuje?
Busulfan Accord zawiera substancję czynną busulfan, która należy do grupy leków zwanych
środkami alkilującymi. Busulfan Accord niszczy oryginalny szpik kostny przed przeszczepem.

Busulfan Accord jest stosowany u dorosłych, noworodków, dzieci i młodzieży w leczeniu przed
przeszczepem.
U osób dorosłych Busulfan Accord stosuje się w skojarzeniu z cyklofosfamidem i fludarabiną.
W noworodków, dzieci i młodzieży lek Busulfan Accord stosuje się w skojarzeniu z cyklofosfamidem
lub melfalanem.
Lek podaje się przed otrzymaniem przeszczepu szpiku kostnego lub komórek progenitorowych
układu krwiotwórczego.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Busulfan Accord

Kiedy nie stosować leku Busulfan Accord
- jeśli pacjent jest uczulony na busulfan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienione w punkcie 6),
- jeśli pacjentka jest w ciąży lub podejrzewa, że może być w ciąży.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Busulfan Accord jest silnym lekiem cytotoksycznym, który powoduje znaczne zmniejszenie liczby
komórek krwi. W zalecanej dawce jest to efekt pożądany. Dlatego pacjent podlega starannej
obserwacji.
Istnieje możliwość, że użycie leku Busulfan Accord spowoduje zwiększenie ryzyka wystąpienia innej
choroby nowotworowej w przyszłości.
Należy poinformować lekarza:
- jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby, nerek, serca lub płuc,
- jeśli w przeszłości występowały drgawki,
- jeśli pacjent przyjmuje obecnie inne leki.

Przypadki powstawania zakrzepów w małych naczyniach krwionośnych mogą wystąpić po
przeszczepieniu komórek krwiotwórczych (HCT) po zastosowaniu dużych dawek leczniczych w
skojarzeniu z innymi lekami.

Busulfan Accord a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także
o lekach, które pacjent planuje przyjmować, łącznie z lekami wydawanymi bez recepty.
W szczególności należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o przyjmowaniu deferazyroksu (lek
stosowany w celu usunięcia nadmiaru żelaza z organizmu). Busulfan Accord może wchodzić w
interakcje z innymi lekami.

Szczególną ostrożność należy zachować w czasie równoczesnego stosowania itrakonazolu i
metronidazolu (stosowane w niektórych rodzajach zakażeń) lub ketobemidonu (stosowany w leczeniu
bólu), ponieważ może dojść do nasilenia działań niepożądanych.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania paracetamolu w ciągu 72 godzin przed lub
równocześnie z podaniem leku Busulfan Accord.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że pacjentka jest w ciąży, lub gdy
planuje ciążę, przed zastosowaniem leku Busulfan Accord należy poradzić się lekarza. Kobietom nie
wolno zajść w ciążę podczas stosowania leku Busulfan Accord oraz w okresie do 6 miesięcy po jego
zakończeniu.
Kobiety muszą zaprzestać karmienia piersią przed rozpoczęciem stosowania leku Busulfan Accord.

Jeżeli którykolwiek z partnerów jest leczony przy użyciu leku Busulfan Accord, należy stosować
odpowiednie środki antykoncepcyjne.

Po terapii lekiem Busulfan Accord może nie być możliwe zajście w ciążę (bezpłodność). Jeśli
pacjentka rozważa posiadanie dzieci, należy omówić to z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.
Busulfan Accord może także wywoływać objawy przekwitania, a u dziewczynek przed pokwitaniem
może hamować dojrzewanie.

Mężczyznom leczonym przy użyciu leku Busulfan Accord zaleca się nieplanowanie ojcostwa podczas
leczenia oraz do 6 miesięcy po jego zakończeniu.

### 3. Jak stosować Busulfan Accord?
Dawka i podawanie
Dawkę leku Busulfan Accord oblicza się na podstawie masy ciała pacjenta.

Dorośli
Busulfan Accord w połączeniu z cyklofosfamidem
- Zalecana dawka leku Busulfan Accord wynosi 0,8 mg/kg masy ciała.
- Każdy wlew trwa 2 godziny.
- Busulfan Accord podaje się co 6 godzin przez 4 kolejne dni przed przeszczepem.

Busulfan Accord w połączeniu z fludarabiną
- Zalecana dawka leku Busulfan Accord wynosi 3,2 mg/kg masy ciała.
- Każdy wlew trwa 3 godziny.
- Busulfan Accord podaje się raz dziennie przez 2 lub 3 kolejne dni przed przeszczepem.

Noworodki, dzieci i młodzież (w wieku od 0 do 17 lat)
Zalecana dawka leku Busulfan Accord w połączeniu z cyklofosfamidem lub melfalanem jest
obliczana w oparciu o masę ciała i mieści się w zakresie 0,8 - 1,2 mg/kg masy ciała.
- Każdy wlew trwa 2 godziny.
- Busulfan Accord podaje się co 6 godzin przez 4 kolejne dni przed przeszczepem.

Leki podawane przed zastosowaniem leku Busulfan Accord

Przed podaniem leku Busulfan Accord pacjent otrzymuje:
- leki przeciwdrgawkowe w celu zapobiegania drgawkom (fenytoina lub benzodiazepiny) oraz
- leki przeciwwymiotne w celu zapobiegania wymiotom.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Ciężkie działania niepożądane
Najcięższe działania niepożądane po zastosowaniu busulfanu lub zabiegu przeszczepienia mogą
obejmować: zmniejszenie liczby krążących komórek krwi (zamierzony efekt działania leku w celu
przygotowania do przeszczepienia), zakażenie, zaburzenia wątroby, w tym zablokowanie żył
wątrobowych, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi (przeszczep atakuje organizm pacjenta)
oraz powikłania płucne. Lekarz będzie regularnie kontrolował wyniki badań morfologii krwi
i enzymów wątrobowych w celu wykrycia i leczenia tych powikłań.

Inne działania niepożądane mogą obejmować:
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 osoby na 10):
Krew: zmniejszenie liczby krążących komórek krwi (czerwonych i białych) oraz płytek krwi.
Zakażenia. Układ nerwowy: bezsenność, lęk, zawroty głowy i depresja. Stan odżywienia: utrata
apetytu, zmniejszenie stężenia magnezu, wapnia, potasu, fosforanów i albumin we krwi oraz
zwiększenie stężenia cukru we krwi. Serce: przyspieszenie akcji serca, wzrost lub spadek ciśnienia
krwi, rozszerzenie naczyń (zwiększenie średnicy naczyń krwionośnych) i powstawanie skrzeplin.
Układ oddechowy: duszność, wydzielina z nosa (nieżyt nosa), ból gardła, kaszel, czkawka,
krwawienie z nosa, nieprawidłowe szmery oddechowe. Przewód pokarmowy: nudności, zapalenie
błony śluzowej jamy ustnej, wymioty, bóle brzucha, biegunka, zaparcia, zgaga, dyskomfort w okolicy
odbytu, płyn w jamie brzusznej. Wątroba: powiększenie wątroby, żółtaczka. Skóra: wysypka, świąd,
utrata włosów. Mięśnie i kości: bóle pleców, mięśni i stawów. Nerki: zwiększenie wydalania
kreatyniny, dyskomfort przy oddawaniu moczu, zmniejszenie ilości wydalanego moczu i krwiomocz.
Ogólne: gorączka, ból głowy, osłabienie, dreszcze, ból, reakcja alergiczna, obrzęk, uogólniony ból
lub stan zapalny w miejscu podania, ból w klatce piersiowej, zapalenie błon śluzowych. Badania
diagnostyczne: podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, zwiększenie masy ciała.

Często (mogą wystąpić u 1 osoby na 10):
Układ nerwowy: splątanie, zaburzenia układu nerwowego. Stan odżywienia: niskie stężenie sodu we
krwi. Serce: zmiany i zaburzenia rytmu serca, obecność płynu w osierdziu lub stan zapalny osierdzia,
zmniejszony rzut serca. Układ oddechowy: wzrost częstości oddechów, niewydolność oddechowa,
krwotoki pęcherzykowe, astma, zapadnięcie niewielkich obszarów płuca, płyn w opłucnej. Przewód
pokarmowy: zapalenie błony śluzowej przełyku, porażenie jelit, krwawe wymioty. Skóra:
przebarwienia skóry, zaczerwienienie skóry, złuszczanie skóry. Nerki: zwiększenie stężenia
związków azotowych we krwi, umiarkowana niewydolność nerek, zaburzenia nerek.

Niezbyt często (mogą wystąpić u 1 osoby na 100):
Układ nerwowy: majaczenie, nerwowość, omamy, pobudzenie, zaburzenia czynności mózgu,
krwotok mózgowy i drgawki. Serce: zakrzepica tętnicy udowej, dodatkowe skurcze serca, zwolnienie
czynności serca, rozproszony wyciek płynu z naczyń włosowatych (małe naczynia krwionośne).
Układ oddechowy: zmniejszenie zawartości tlenu we krwi. Układ pokarmowy: krwawienie
z żołądka i (lub) jelita.

Częstość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych danych):
Zaburzenia czynności gruczołów płciowych.
Zaburzenia soczewki, w tym zmętnienie soczewki oka (zaćma) oraz niewyraźne widzenie
(ścieńczenie rogówki).
Zwiększone ciśnienie krwi w naczyniach krwionośnych płuc (nadciśnienie płucne)
Objawy przekwitania oraz bezpłodność u kobiet.
Ropień mózgu, zapalenie skóry, uogólnione zakażenie.
Zaburzenia wątroby.

Wzrost aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi.
Wzrost stężenia kwasu moczowego i mocznika we krwi.
Niekompletny rozwój zębów

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać Busulfan Accord?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie fiolki i pudełku
po: EXP.

Zamknięte fiolki:
Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C).
Nie zamrażać roztworu po rozcieńczeniu.

Rozcieńczony roztwór:
Stabilność chemiczną i fizyczną po rozcieńczeniu roztworem glukozy 5% lub roztworem chlorku
sodu do wstrzykiwań 0,9% (9 mg/ml) potwierdzono dla okresu:
− 4 godziny (łącznie z czasem infuzji) po rozcieńczeniu, podczas przechowywania
w temperaturze 20°C - 25°C,
− 15 godzin po rozcieńczeniu, podczas przechowywania w temperaturze 2°C - 8°C, a następnie
w okresie 3 godzin przechowywania w temperaturze 20°C - 25°C (łącznie z czasem infuzji).

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt nie zostanie
zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Busulfan Accord
- Substancją czynną leku jest busulfan. Jeden ml koncentratu zawiera 6 mg busulfanu (60 mg
we fiolce). Po rozcieńczeniu, jeden ml roztworu zawiera 0,5 mg busulfanu.
- Pozostałe składniki to: dimetyloacetamid i makrogol 400.

Jak wygląda lek Busulfan Accord i co zawiera opakowanie
Busulfan Accord to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, który jest dostępny
w bezbarwnych szklanych fiolkach: każda fiolka zawiera 60 mg busulfanu.
Busulfan Accord jest przezroczystym, bezbarwnym roztworem bez widocznych cząstek stałych,
dostępnym w opakowaniach zawierających 1 fiolkę lub 8 fiolek po 10 ml koncentratu do
sporządzania roztworu do infuzji.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Po rozcieńczeniu lek Busulfan Accord jest przezroczystym, bezbarwnym roztworem.

Podmiot odpowiedzialny:
Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
ul. Taśmowa 7
02-677 Warszawa
Tel: +4 822 577 28 00

Wytwórca/Importer:
Accord Healthcare Polska Sp.z o.o.
ul. Lutomierska 50
95-200 Pabianice
Polska

Accord Healthcare Single Member S.A.
64th Km National Road Athens, Lamia,
32009 Schimatari
Grecja

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Nazwa państwa
członkowskiego
Nazwa produktu leczniczego

Austria Busulfan Accord 6 mg/ml Konzentrat zur Herstellung einer
Infusionslösung
Czechy Busulfan Accord 6 mg/ml koncentrát pro infuzní roztok
Niemcy Busulfan Accord 6 mg/ml Konzentrat zur Herstellung einer
Infusionslösung
Hiszpania Busulfano Accord 6 mg/ml concentrado para solución para perfusión
Francja BUSULFAN ACCORD 6 mg/mL solution à diluer pour perfusion
Węgry Buszulfán Accord 6 mg/ml koncentrátum oldatos infúzióhoz
Włochy Busulfan Accord
Polska Busulfan Accord
Portugalia Bussulfano Accord 6 mg/ml concentrado para solução para perfusão
Rumunia Busulfan Accord 6 mg/ml concentrat pentru soluţie perfuzabilă
Wielka Brytania Busulfan 6 mg/ml concentrate for solution for infusion

Data ostatniej aktualizacji ulotki: lipiec 2025

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Poniższe informacje są przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego.

WSKAZÓWKI DOTYCZĄCE PRZYGOTOWANIA

Busulfan Accord, 6 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Należy zapoznać się z niniejszymi wskazówkami przed przygotowaniem i podaniem leku Busulfan
Accord.

1. OPIS

Busulfan Accord jest dostępny w postaci przezroczystego, bezbarwnego roztworu, w przezroczystych,
szklanych fiolkach (typ I) po 10 ml.
Busulfan Accord należy rozcieńczyć przed podaniem.

2. ZALECENIA DOTYCZĄCE BEZPIECZNEGO POSTĘPOWANIA

Należy przestrzegać procedur właściwego przygotowania i usuwania leków przeciwnowotworowych.

Wszelkie procedury przenoszenia wymagają ścisłego przestrzegania technik aseptycznych, najlepiej
z zastosowaniem wyciągu z pionowym przepływem laminarnym.

Podobnie jak w przypadku innych związków cytotoksycznych, podczas przygotowania i stosowania
roztworu busulfanu należy zachować ostrożność:
- zaleca się stosowanie rękawiczek i ubrań ochronnych,
- w przypadku kontaktu koncentratu lub rozcieńczonego roztworu busulfanu ze skórą lub błoną
śluzową, należy niezwłocznie cały obszar dokładnie przemyć wodą.

Obliczanie ilości leku Busulfan Accord do rozcieńczenia oraz ilości rozcieńczalnika
Przed podaniem, lek Busulfan Accord należy rozcieńczyć przy użyciu roztworu chlorku sodu do
wstrzykiwań 0,9% (9 mg/ml) lub roztworu glukozy do wstrzykiwań 5%.
Ilość rozcieńczalnika musi być 10-krotnie większa od objętości leku Busulfan Accord, tak aby
końcowe stężenie busulfanu wynosiło około 0,5 mg/ml.

Ilość leku Busulfan Accord i rozcieńczalnika należy policzyć w następujący sposób:
Dla pacjenta o masie ciała Y kg:

• Ilość leku Busulfan Accord:

Y (kg) x D (mg/kg) = A ml leku Busulfan Accord do rozcieńczenia
6 (mg/ml)

Y: masa ciała pacjenta w kg
D: dawka busulfanu (patrz ChPL, punkt 4.2)

• Ilość rozcieńczalnika:

(A ml leku Busulfan Accord) x (10) = B ml rozcieńczalnika

W celu przygotowania ostatecznego roztworu do infuzji, dodać (A) ml leku Busulfan Accord do (B)
ml rozcieńczalnika (roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań 0,9% [9 mg/ml] lub roztwór glukozy do
wstrzykiwań 5%).

Przygotowanie roztworu do infuzji

Busulfan Accord musi być przygotowany przez fachowy personel medyczny przy użyciu jałowego
sprzętu.
• Użycie niepoliwęglanowej strzykawki z igłą:

- pobrać z fiolki obliczoną objętość leku Busulfan Accord;

- wstrzyknąć zawartość strzykawki do worka infuzyjnego (lub strzykawki), który już zawiera
obliczoną objętość wybranego rozcieńczalnika. Busulfan Accord należy zawsze dodawać do
rozcieńczalnika, a nie rozcieńczalnik do leku. Leku Busulfan Accord nie wolno wstrzykiwać
do worka infuzyjnego, który nie zawiera roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań 0,9% (9
mg/ml) lub roztworu glukozy do wstrzykiwań 5%.

• Roztwór po rozcieńczeniu należy starannie wymieszać przez kilkakrotne odwrócenie.

Po rozcieńczeniu, 1 ml roztworu do infuzji zawiera 0,5 mg busulfanu.

Po rozcieńczeniu lek Busulfan Accord jest przejrzystym, bezbarwnym roztworem.

Instrukcja użycia
Przed i po każdej infuzji, należy przepłukać założony cewnik żylny przy użyciu około 5 ml roztworu
chlorku sodu do wstrzykiwań 0,9% (9 mg/ml) lub roztworu glukozy do wstrzykiwań 5%.

Leku pozostającego w przewodach nie wolno wypłukiwać, ponieważ nie badano szybkiej infuzji
busulfanu i nie zaleca się takiego postępowania.

Cała przepisana dawka leku Busulfan Accord powinna być podana w ciągu dwóch lub trzech godzin
w zależności od schematu leczenia kondycjonującego.

Niewielkie objętości można podawać w ciągu 2 godzin przy użyciu strzykawki elektrycznej. W takim
przypadku należy stosować zestawy infuzyjne o minimalnej pojemności napełniania przed użyciem
(tzn. 0,3-0,6 ml), napełnione roztworem leku przed rozpoczęciem właściwej infuzji leku Busulfan
Accord, a następnie przepłukane roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań 0,9% (9 mg/ml) lub
roztworem glukozy do wstrzykiwań 5%.

Leku Busulfan Accord nie wolno podawać równocześnie z innym roztworem dożylnym.

Nie wolno stosować strzykawek poliwęglanowych do podawania leku Busulfan Accord.

Wyłącznie do jednorazowego użycia. Stosować wyłącznie roztwór przezroczysty, bez zmętnień.

Warunki przechowywania
Zamknięte fiolki:
Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C).
Rozcieńczony roztwór:
Stabilność chemiczną i fizyczną po rozcieńczeniu roztworem glukozy 5% lub roztworem chlorku
sodu do wstrzykiwań 0,9% (9 mg/ml) potwierdzono w okresie 4 godzin po rozcieńczeniu (łącznie
z czasem infuzji), podczas przechowywania w temperaturze 20°C - 25°C lub w okresie 15 godzin po
rozcieńczeniu, podczas przechowywania w temperaturze 2°C - 8°C, a następnie w okresie 3 godzin
przechowywania w temperaturze 20°C - 25°C (łącznie z czasem infuzji).
Za mikrobiologicznego punktu widzenia, rozcieńczony roztwór należy zużyć natychmiast.

3. PROCEDURA WŁAŚCIWEGO USUWANIA POZOSTAŁOŚCI LEKU

Niezużyty produkt lub odpady pochodzące z niego powinny być usuwane zgodnie z lokalnymi
przepisami dla leków cytotoksycznych.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Busulfan Accord, 6 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Jeden mililitr koncentratu zawiera 6 mg busulfanu (60 mg w 10 ml).
Po rozcieńczeniu: 1 ml roztworu zawiera 0,5 mg busulfanu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji.
Przezroczysty, bezbarwny roztwór bez widocznych cząstek stałych.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Stosowanie produktu leczniczego Busulfan Accord z następczym podaniem cyklofosfamidu (BuCy2)
jest wskazane w leczeniu kondycjonującym przed klasycznym przeszczepieniem komórek
progenitorowych układu krwiotwórczego (HPCT) u dorosłych pacjentów, jeśli takie skojarzenie jest
uznane za najlepszą dostępną opcję terapeutyczną.

Stosowanie produktu leczniczego Busulfan Accord z następczym podaniem fludarabiny (FB) jest
wskazane w leczeniu kondycjonującym przed przeszczepieniem komórek progenitorowych układu
krwiotwórczego (HPCT) u dorosłych pacjentów, którzy są kandydatami do schematu
kondycjonowania o zredukowanej intensywności (RIC).

Stosowanie produktu leczniczego Busulfan Accord z następczym podaniem cyklofosfamidu (BuCy4)
lub melfalanu (BuMel) jest wskazane w leczeniu kondycjonującym przed standardowym
przeszczepieniem komórek progenitorowych szpiku (HPCT) u dzieci i młodzieży.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Podawanie produktu leczniczego Busulfan Accord powinno się odbywać pod nadzorem lekarza
posiadającego doświadczenie w leczeniu kondycjonującym przed przeszczepieniem komórek
progenitorowych układu krwiotwórczego.

Produkt leczniczy Busulfan Accord podaje się przed wykonaniem zabiegu przeszczepienia komórek
progenitorowych układu krwiotwórczego (HPCT).

Dawkowanie
Busulfan Accord w połączeniu z cyklofosfamidem lub melfalanem
Dorośli
Zalecana dawka i schemat podawania:
- 0,8 mg/kg mc. busulfanu w dwugodzinnym wlewie co 6 godzin przez 4 kolejne dni, łącznie
16 dawek;

- następnie cyklofosfamid w dawce 60 mg/kg mc./dobę przez 2 dni; ropoczęcie podawania po
upływie co najmniej 24 godzin od podania 16-tej dawki produktu leczniczego Busulfan
Accord (patrz punkt 4.5).

Dzieci i młodzież (od 0 do 17 lat)
Zalecana dawka produktu leczniczego Busulfan Accord wynosi:

Rzeczywista masa ciała (kg) Busulfan Accord - dawka w mg/kg
< 9 1,0
9 do < 16 1,2
16 do 23 1,1
> 23 do 34 0,95
> 34 0,8

Następnie:
- cyklofosfamid w 4 cyklach w dawce 50 mg/kg mc. (BuCy4) lub
- melfalan w pojedynczej dawce 140 mg/m2 pc. (BuMel);
ropoczęcie podawania po upływie co najmniej 24 godzin od podania 16. dawki produktu
leczniczego Busulfan Accord (patrz punkt 4.5).

Busulfan Accord podaje się we wlewie trwającym 2 godziny, co 6 godzin przez 4 kolejne dni, łącznie
16 dawek, przed podaniem cyklofosfamidu lub melfalanu i przeszczepieniem komórek
progenitorowych układu krwiotwórczego (HPCT).

Osoby w podeszłym wieku
Pacjentów w wieku powyżej 50 lat (n=23) skutecznie leczono produktem leczniczym Busulfan
Accord bez modyfikacji dawki. Jednakże w przypadku pacjentów w wieku powyżej 60 lat, dostępne
są jedynie ograniczone informacje na temat bezpieczeństwa stosowania leku Busulfan Accord.
U pacjentów w podeszłym wieku, podobnie jak u pacjentów dorosłych (< 50 lat), stosuje się takie
same dawki (patrz punkt 5.2).

Busulfan Accord w połączeniu z fludarabiną (FB)
Dorośli
Zalecana dawka i schemat podawania:
- Fludarabinę podaje się w pojedynczym, godzinnym wlewie w dawce 30 mg/m2 przez 5
kolejnych dni, lub 40 mg/m2 pc. przez 4 kolejne dni.
- Busulfan Accord podaje się w dawce 3,2 mg/kg mc. w pojedynczym, trzygodzinnym
wlewie natychmiast po fludarabinie, przez 2 lub 3 kolejne dni.

Dzieci i młodzież (od 0 do 17 lat)
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania FB u dzieci i młodzieży.

Osoby w podeszłym wieku
Stosowanie schematu z FB nie było badane u pacjentów w podeszłym wieku. Jednakże,
w publikacjach przedstawiono ponad 500 pacjentów w wieku ≥ 55 lat otrzymujących schemat terapii
kondycjonującej z FB, a wyniki dotyczące skuteczności były podobne do wyników u młodszych
pacjentów. Modyfikacja dawki nie była konieczna.

Pacjenci otyli
Dorośli
U pacjentów otyłych należy rozważyć dawkowanie w oparciu o skorygowany wskaźnik należnej
masy ciała ( AIBW).

Wskaźnik należnej masy ciała ( IBW) oblicza się w następujący sposób:
IBW dla mężczyzn (kg) = 50 + 0,91 x (wzrost w cm - 152);
IBW dla kobiet (kg) = 45 + 0,91 x (wzrost w cm - 152).

Skorygowany wskaźnik należnej masy ciała (AIBW) oblicza się w następujący sposób:
AIBW = IBW + 0,25 x (rzeczywista masa ciała - IBW)

Dzieci i młodzież
Ten produkt leczniczy nie jest zalecany do stosowania u otyłych dzieci i młodzieży o wskaźniku masy
ciała: masa (kg)/(m2 pc.) > 30 kg/m2 pc., do czasu uzyskania większej ilości danych na ten temat.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek.
Nie prowadzono badań u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, jednak ponieważ busulfan
w umiarkowanym stopniu jest wydalany z moczem, nie zaleca się modyfikacji dawkowania u tych
pacjentów.
Zaleca się jednak ostrożność podczas stosowania (patrz punkty 4.8 i 5.2).

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Nie badano produktu leczniczego Busulfan Accord ani busulfanu u pacjentów z zaburzeniami
czynności wątroby.
Zaleca się zachowanie ostrożności, szczególnie u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (patrz
punkt 4.4).

Sposób podawania
Środki ostrożności, które należy podjąć przed użyciem lub podaniem produktu leczniczego
Busulfan Accord należy rozcieńczyć przed podaniem. Końcowe stężenie busulfanu powinno wynosić
około 0,5 mg/ml. Busulfan Accord należy podawać we wlewie dożylnym przez wkłucie centralne.

Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6

Produktu leczniczego Busulfan Accord nie należy podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym
(bolus), ani we wstrzyknięciu do żył obwodowych.

Każdy pacjent powinien otrzymać premedykację lekiem przeciwdrgawkowym w celu zapobiegania
drgawkom, które zgłaszano po zastosowaniu dużych dawek busulfanu.
Zaleca się podawanie leków przeciwdrgawkowych 12 godzin przed i do 24 godzin po ostatniej dawce
produktu leczniczego Busulfan Accord.

Podczas badań u dorosłych pacjentów oraz u dzieci i młodzieży, pacjenci otrzymywali fenytoinę lub
benzodiazepiny w profilaktyce drgawek (patrz punkty 4.4 i 4.5).

Przed pierwszą dawką produktu leczniczego Busulfan Accord należy podać leki przeciwwymiotne
i kontynuować to leczenie według stałego schematu zgodnie z lokalnymi wytycznymi przez cały
okres terapii.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
Ciąża (patrz punkt 4.6)

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Leczenie busulfanem w zalecanej dawce i schemacie prowadzi do głębokiej mielosupresji
u wszystkich pacjentów. Może występować ciężka granulocytopenia, małopłytkowość,
niedokrwistość lub dowolne połączenie tych zaburzeń. Podczas leczenia i do momentu wyzdrowienia
należy często wykonywać pełną morfologię krwi, z oznaczeniem wzoru odsetkowego krwinek
białych i liczbą płytek krwi.
Należy rozważyć profilaktyczne lub empiryczne stosowanie leków przeciwzakaźnych
(przeciwbakteryjnych, przeciwgrzybiczych, przeciwwirusowych) w profilaktyce i leczeniu zakażeń

w okresie neutropenii. W zależności od wskazań lekarskich, można stosować preparaty płytek krwi
i krwinek czerwonych oraz czynniki wzrostu, takie jak czynnik stymulujący tworzenie kolonii
granulocytów (G-CSF).

U dorosłych pacjentów, całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych średnio po 4 dniach po
przeszczepieniu wynosiła < 0,5 x 109/l u 100% chorych i wracała do normy średnio po 10 i 13
dniach, odpowiednio po przeszczepie autologicznym i allogenicznym (średni okres neutropenii
wynosił odpowiednio 6 i 9 dni). Małopłytkowość (< 25 x 109/l lub wymagająca przetoczenia płytek
krwi) występowała średnio po 5-6 dniach u 98% pacjentów. Niedokrwistość (stężenie hemoglobiny
< 8,0 g/dl) występowała u 69% pacjentów.

U dzieci i młodzieży bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych średnio po 3 dniach po
przeszczepieniu wynosiła < 0,5 x 109/l u 100% pacjentów i wracała do normy średnio po 5 i 18,5
dniach odpowiednio po przeszczepie autologicznym i allogenicznym. U dzieci małopłytkowość
(< 25 x 109/l lub wymagająca transfuzji płytek) występowała u 100% pacjentów. Niedokrwistość
(hemoglobina < 8,0 g/dl) występowała u 100% pacjentów.

U dzieci o masie ciała < 9 kg, w indywidualnych przypadkach może być uzasadnione monitorowanie
terapeutycznego stężenia produktu leczniczego, szczególnie u bardzo małych dzieci i noworodków
(patrz punkt 5.2).

Komórki niedokrwistości Fanconiego wykazują nadwrażliwość na czynniki sieciujące.
Doświadczenia kliniczne w stosowaniu busulfanu w terapii kondycjonującej przed przeszczepieniem
komórek szpiku kostnego u dzieci z niedokrwistością Fanconiego są ograniczone. Z tego powodu
Busulfan Accord należy stosować z zachowaniem ostrożności w tej grupie pacjentów.

Zaburzenia czynności wątroby
Stosowanie busulfanu nie było badane u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Ponieważ
busulfan jest metabolizowany głównie w wątrobie, należy zachować ostrożność podając go pacjentom
z istniejącymi zaburzeniami czynności wątroby, szczególnie w przypadku ciężkiej niewydolności
wątroby. W celu wczesnego rozpoznania działania hepatotoksycznego, należy regularnie oznaczać
aktywność aminotransferaz, fosfatazy alkalicznej i stężenia bilirubiny w surowicy krwi w okresie 28
dni po przeszczepieniu.

Choroba zarostowa żył wątrobowych jest głównym powikłaniem, jakie może wystąpić podczas
leczenia produktem Busulfan Accord. Pacjenci, którzy byli wcześniej poddani radioterapii,
przynajmniej trzem lub więcej cyklom chemioterapii lub zabiegowi przeszczepienia komórek
progenitorowych, mogą być obarczeni zwiększonym ryzykiem tej choroby (patrz punkt 4.8).

Należy zachować ostrożność, jeżeli przed (poniżej 72 godzin) lub w czasie leczenia produktem
Busulfan Accord podawano paracetamol, ze względu na możliwe spowolnienie metabolizmu
busulfanu (patrz punkt 4.5).

W badaniach klinicznych nie stwierdzono występowania tamponady serca lub innych swoistych
działań kardiotoksycznych związanych z busulfanem. Należy jednak regularnie monitorować
czynność serca u pacjentów otrzymujących busulfan (patrz punkt 4.8).

W badaniach z użyciem busulfanu wystąpił jeden zakończony zgonem przypadek zespołu ostrej
niewydolności oddechowej z następczą niewydolnością oddechową związaną ze śródmiąższowym
zwłóknieniem płuc, jednak etiologia tego zespołu nie została wyjaśniona. Ponadto busulfan może
powodować toksyczność płucną, która może sumować się z działaniem innych środków
cytotoksycznych. Dlatego należy zwrócić uwagę na wszelkie objawy ze strony układu oddechowego
u pacjentów poddanych wcześniej radioterapii śródpiersia lub płuc (patrz punkt 4.8).

Podczas leczenia produktem Busulfan Accord należy rozważyć okresową kontrolę czynności nerek
(patrz punkt 4.8).

Podczas leczenia dużymi dawkami busulfanu opisywano występowanie drgawek. Należy zachować
szczególną ostrożność w przypadku podawania zalecanych dawek produktu leczniczego Busulfan
Accord pacjentom z drgawkami w wywiadzie. Należy zastosować odpowiednią profilaktykę
przeciwdrgawkową. U dorosłych i u dzieci wszystkie dane z badań dotyczących profilaktyki drgawek
podczas leczenia busulfanem odnoszą się do fenytoiny lub benzodiazepin. Wpływ tych leków
przeciwdrgawkowych na farmakokinetykę busulfanu oceniano w badaniach II fazy (patrz punkt 4.5).

Pacjentów należy informować o zwiększonym ryzyku wystąpienia wtórnej choroby nowotworowej.
Na podstawie wyników badań u ludzi, busulfan został sklasyfikowany przez Międzynarodową
Agencję do Badań nad Rakiem (IARC) jako czynnik rakotwórczy dla ludzi. Światowa Organizacja
Zdrowia (WHO) uznała związek przyczynowy między ekspozycją na busulfan a rakiem. U chorych
na białaczkę leczonych busulfanem występowało wiele różnych zaburzeń cytologicznych,
a u niektórych rozwijał się rak. Uważa się, że busulfan ma działanie białaczkogenne.

Płodność
Busulfan może upośledzać płodność. Dlatego mężczyznom leczonym produktem Busulfan Accord
zaleca się, aby nie planowali ojcostwa w czasie leczenia oraz do 6 miesięcy po leczeniu oraz aby
rozważyli możliwość kriokonserwacji nasienia przed leczeniem ze względu na ryzyko wystąpienia
nieodwracalnej bezpłodności w wyniku leczenia produktem Busulfan Accord. Zahamowanie
czynności jajników, brak miesiączki oraz objawy przekwitania często występują u pacjentek przed
menopauzą. Leczenie busulfanem u dziewczynek przed okresem pokwitania hamowało dojrzewanie
wskutek niewydolności jajników. U mężczyzn opisywano impotencję, bezpłodność, brak plemników
w nasieniu oraz zanik jąder. Rozpuszczalnik dimetyloacetamid (DMA) może również upośledzać
płodność. DMA obniża płodność u samców i samic gryzoni (patrz punkty 4.6 i 5.3).

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie prowadzono swoistych badań klinicznych w celu oceny interakcji międzylekowych pomiędzy
podawanym dożylnie busulfanem a itrakonazolem. Z opublikowanych wyników badań u dorosłych
wynika, że podawanie itrakonazolu pacjentom otrzymującym duże dawki busulfanu może
powodować zmniejszenie klirensu busulfanu. Istnieją również opublikowane doniesienia o
zwiększonym stężeniu busulfanu w osoczu po podaniu metronidazolu. Należy obserwować chorych,
czy nie występują u nich objawy toksyczności busulfanu podczas stosowania itrakonazolu w
profilaktyce przeciwgrzybiczej, razem z busulfanem podawanym dożylnie.

Opublikowane wyniki badań prowadzonych u osób dorosłych wskazują, że ketobemidon (środek
przeciwbólowy) może powodować wzrost stężenia busulfanu w osoczu. Toteż podczas skojarzonego
podawania obu tych związków należy zachować szczególną ostrożność.

Zgłaszano, że u dorosłych podczas leczenia z zastosowaniem schematu BuCy2 odstęp pomiędzy
ostatnią doustną dawką busulfanu a pierwszą dawką cyklofosfamidu może wpływać na występowanie
objawów toksyczności. Obserwowano zmniejszoną częstość występowania choroby zarostowej żył
wątrobowych (VOD) i innych reakcji toksycznych związanych z tym schematem leczenia
u pacjentów, u których odstęp pomiędzy ostatnią doustną dawką busulfanu a pierwszą dawką
cyklofosfamidu był dłuższy niż 24 godziny.

Nie ma wspólnego szlaku metabolicznego między busulfanem i fludarabiną.
U dorosłych, opublikowane badania z użyciem schematu z FB nie wykazały wzajemnych interakcji
pomiędzy dożylnie podawanym busulfanem i fludarabiną.

U dzieci i młodzieży podczas stosowania schematu leczenia BuMel stwierdzono, że podawanie
melfalanu przed upływem 24 godzin od ostatniej doustnej dawki busulfanu może wpływać na
wystąpienie toksyczności.

Paracetamol powoduje zmniejszenie stężenia glutationu we krwi i tkankach, a więc może prowadzić
do zmniejszenia klirensu busulfanu podczas stosowania w leczeniu skojarzonym (patrz punkt 4.4).

Podczas badań klinicznych z zastosowaniem dożylnie podawanego busulfan podawano pacjentom
fenytoinę lub benzodiazepiny w celu profilaktyki drgawek u (patrz punkty 4.2 i 4.4). Równoczesne
podawanie fenytoiny pacjentom otrzymującym doustnie duże dawki busulfanu powodowało
zwiększenie klirensu busulfanu w wyniku indukcji S-transferazy glutationowej. Interakcji nie
stwierdzono w przypadku stosowania benzodiazepin, np. diazepamu, klonazepamu i lorazepamu
w profilaktyce drgawek podczas leczenia dużymi dawkami busulfanu.

Dane dotyczące busulfanu nie zawierają dowodów na efekt indukcji pod wpływem fenytoiny.
Przeprowadzono badanie kliniczne II fazy, aby ocenić wpływ profilaktycznego leczenia
przeciwdrgawkowego na farmakokinetykę busulfanu podawanego dożylnie. W tym badaniu, 24
dorosłych pacjentów otrzymywało klonazepam (0,025-0,03 mg/kg mc./dobę w ciągłym wlewie
dożylnym) jako leczenie przeciwdrgawkowe. Dane farmakokinetyczne tych pacjentów porównano
z danymi z wywiadu zebranymi u pacjentów leczonych fenytoiną. Analiza danych metodą
farmakokinetyki populacji nie wykazała różnic odnośnie klirensu podawanego dożylnie busulfanu
pomiędzy leczeniem fenytoiną i klonazepamem, toteż niezależnie od rodzaju zastosowanego
profilaktycznego leczenia przeciwdrgawkowego otrzymano podobne stężenia busulfanu w osoczu.

Nie obserwowano interakcji w przypadku stosowania busulfanu w skojarzeniu z flukonazolem (lek
przeciwgrzybiczy) oraz lekami przeciwwymiotnymi wpływającymi na 5-HT3, takimi jak ondansetron
i granisetron.

Podczas jednoczesnego podawania busulfanu i deferazyroksu obserwowano zwiększenie stopnia
narażenia na busulfan. Mechanizm leżący u podłoża tej interakcji nie został w pełni wyjaśniony.
Zaleca się regularne kontrolowanie stężenia busulfanu w osoczu i, w razie konieczności,
dostosowanie dawki busulfanu u pacjentów leczonych obecnie lub ostatnio deferazyroksem.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
HPCT jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży; dlatego stosowanie produktu leczniczego Busulfan
Accord jest przeciwwskazane w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na
reprodukcję (obumieranie zarodków i płodów oraz wady rozwojowe) (patrz punkt 5.3).
Nie ma danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania zarówno busulfanu, jak
i DMA u kobiet w ciąży. Odnotowano kilka przypadków wad wrodzonych po doustnym stosowaniu
małych dawek busulfanu, jednak związek ze stosowaniem substancji czynnej nie został potwierdzony.
Stwierdzono również, że ekspozycja w trzecim trymestrze ciąży może mieć związek z zaburzeniami
wzrostu wewnątrzmacicznego płodu.

Kobiety w wieku rozrodczym
Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczne metody zapobiegania ciąży, zarówno
podczas leczenia, jak i do 6 miesięcy po zakończeniu leczenia.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy busulfan i DMA przenikają do mleka u ludzi. Biorąc pod uwagę potencjalne
działanie rakotwórcze busulfanu, potwierdzone w badaniach u ludzi i zwierząt, karmienie piersią
należy przerwać podczas leczenia busulfanem.

Płodność
Busulfan i DMA mogą upośledzać płodność mężczyzn i kobiet. Z tego powodu zaleca się leczonym
mężczyznom zastosowanie środków uniemożliwiających zapłodnienie w czasie leczenia oraz przez
okres do 6 miesięcy po jego zakończeniu, a także rozważyć możliwość kriokonserwacji nasienia
przed rozpoczęciem leczenia, ze względu na możliwość wystąpienia nieodwracalnej bezpłodności
(patrz punkt 4.4).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie dotyczy.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Busulfan w połączeniu z cyklofosfamidem lub melfalanem
Dorośli
Dane na temat działań niepożądanych pochodzą z dwóch badań klinicznych (n=103) z zastosowaniem
busulfanu.
Ciężkie działania toksyczne na układ krwionośny, wątrobę i układ oddechowy uznano za oczekiwane
następstwa schematu kondycjonującego (ablacyjnego) i procesu przeszczepienia. Obejmują one
zakażenie i chorobę przeszczep przeciw gospodarzowi (GVHD), które, chociaż nie bezpośrednio
związane, stanowiły najważniejsze przyczyny chorobowości i śmiertelności, szczególnie po
allogenicznym HPCT.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Zahamowanie czynności szpiku kostnego i immunosupresja stanowią pożądane efekty terapeutyczne
leczenia kondycjonującego. Dlatego u wszystkich chorych obserwowano znaczną cytopenię:
leukopenię u 96%, małopłytkowość u 94% i niedokrwistość u 88%. Średni czas do wystąpienia
neutropenii wynosił 4 dni, zarówno u pacjentów po przeszczepach autologicznych, jak i
allogenicznych. Średni czas trwania neutropenii wynosił 6 dni i 9 dni odpowiednio dla przeszczepów
autologicznych i allogenicznych.

Zaburzenia układu immunologicznego
Dane dotyczące częstości występowania ostrej choroby przeszczep przeciw gospodarzowi (a-GVHD)
uzyskano w badaniu OMC-BUS-4 (przeszczepy allogeniczne) (n=61). U 11 pacjentów (18%)
stwierdzono a-GVHD. Częstość występowania a-GVHD stopnia I-II wynosiła 13% (8/61), natomiast
stopnia III-IV - 5% (3/61). U 3 pacjentów przebieg ostrej GVHD został uznany za ciężki. Przewlekłą
GVHD (c-GVHD) zgłaszano, jeżeli miała ciężki przebieg lub była przyczyną zgonu (w 3
przypadkach była przyczyną zgonu).

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
U 39% chorych (40/103) stwierdzono jeden lub więcej epizodów zakażenia, z czego 83% (33/40)
sklasyfikowano jako łagodne lub umiarkowane. Zapalenie płuc doprowadziło do zgonu w 1% (1/103),
a u 3% pacjentów zostało uznane za zagrażające życiu. Inne zakażenia uznano za ciężkie u 3%
pacjentów. Gorączka wystąpiła u 87% pacjentów, w tym 84% sklasyfikowano jako przypadki
łagodne/umiarkowane, a 3% jako ciężkie. U 47% pacjentów opisano dreszcze, które były
łagodne/umiarkowane u 46% i ciężkie u 1%.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
15% ciężkich działań niepożądanych (SAE) obejmowało reakcje hepatotoksyczne.
VOD uznaje się za potencjalne powikłanie leczenia kondycjonującego po przeszczepieniu. VOD
stwierdzono u 6 z 103 pacjentów (6%). VOD występowała u 8,2% (5/61) pacjentów po przeszczepach
allogenicznych (zgon u 2 pacjentów) oraz u 2,5% (1/42) pacjentów po przeszczepach autologicznych.
Obserwowano także zwiększenie stężenia bilirubiny (n=3) i AspAT (n=1). Dwóch z powyższych 4
pacjentów z objawami hepatotoksyczności należało do grupy pacjentów z rozpoznaną VOD.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
W badaniach z użyciem busulfanu, u jednego pacjenta opisano zespół ostrej niewydolności
oddechowej z następczą, zakończoną zgonem niewydolnością oddechową w przebiegu
śródmiąższowego zwłóknienia płuc.

Dzieci i młodzież
Informacje o działaniach niepożądanych uzyskano z badania klinicznego u dzieci i młodzieży (n=55).
Ciężkie reakcje toksyczne, obejmujące wątrobę i układ oddechowy, uznano za oczekiwane następstwa
leczenia kondycjonującego oraz procesu przeszczepienia.

Zaburzenia układu immunologicznego
Dane dotyczące częstości występowania ostrej choroby przeszczep przeciw gospodarzowi (a-GVHD)
uzyskano u pacjentów po przeszczepieniach allogenicznych (n=28). U 14 pacjentów (50%) wystąpiła
a-GVHD. Częstość występowania a-GVHD stopnia I-II wynosiła 46,4% (13/28), natomiast stopnia
III-IV - 3,6% (1/28). Przewlekłą GVHD zgłaszano jedynie w przypadku, gdy była przyczyną zgonu:
jeden z pacjentów zmarł po 13 miesiącach od przeszczepienia.

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Zakażenia (udokumentowana i nieudokumentowana neutropenia z gorączką) występowały u 89%
pacjentów (49/55). Łagodną/umiarkowaną gorączkę odnotowano u 76% pacjentów.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Podwyższone stężenie aminotransferaz 3. stopnia stwierdzono u 24% pacjentów.
Chorobę zarostową żył wątrobowych (VOD) odnotowano odpowiednio w 15% (4/27) i 7% (2/28)
przeszczepów autologicznych i allogenicznych. VOD nie prowadziła do zgonów, nie miała ciężkiego
przebiegu i ustępowała we wszystkich przypadkach.

Busulfan w połączeniu z fludarabiną (FB)
Dorośli
Profil bezpieczeństwa stosowania busulfanu w połączeniu z fludarabiną (FB) zbadano na podstawie
przeglądu działań niepożądanych w opublikowanych danych z badań klinicznych w schemacie RIC.
W tych badaniach, łącznie 1574 pacjentów otrzymywało FB w leczeniu kondycjonującym o
zmniejszonej intensywności (RIC) przed przeszczepieniem komórek progenitorowych układu
krwiotwórczego.

Zahamowanie czynności szpiku kostnego i immunosupresja stanowiły pożądane efekty terapeutyczne
leczenia kondycjonującego, a tym samym nie zostały uznane za działania niepożądane.

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Występowanie zakażeń lub uaktywnienie oportunistycznych czynników zakaźnych odzwierciedla
stan układu immunologicznego pacjenta otrzymującego leczenie kondycjonujące.

Najczęstszymi zakaźnymi działaniami niepożądanymi były: uaktywnienie wirusa cytomegali (CMV)
[zakres: 30,7% - 80,0%], uaktywnienie wirusa Epsteina-Barr (EBV) [zakres: 2,3% - 61%], zakażenia
bakteryjne [zakres: 32,0% - 38,9% ] i zakażenia wirusowe [zakres: 1,3% - 17,2%].

Zaburzenia żołądka i jelit
Największa częstość występowania nudności i wymiotów wynosiła 59,1%, natomiast największa
częstość zapalenie jamy ustnej 11%.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Sugerowano, że schematy leczenia kondycjonującego zawierające fludarabinę były związane
z większą częstością zakażeń oportunistycznych po przeszczepieniu ze względu na działanie
immunosupresyjne fludarabiny. Późne krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego występujące 2
tygodnie od przeszczepienia jest prawdopodobnie związane z zakażeniem wirusowym/uaktywnieniem
zakażenia. Krwotoczne zapalenie pęcherza, w tym krwotoczne zapalenie pęcherza wywołane przez
zakażenie wirusowe, zgłaszano w zakresie od 16% do 18,1%.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Chorobę zarostową żył wątrobowych (VOD) odnotowano w zakresie 3,9% - 15,4%.

Związaną z leczeniem śmiertelność/śmiertelność bez nawrotów (TRM/NRM) zgłaszaną do 100 dni
po przeszczepieniu analizowano również w oparciu o przegląd opublikowanych danych z badań
klinicznych. Uznano, że zgony można przypisać wtórnym działaniom niepożądanym po HPCT i nie
były one związane z nawrotem/progresją nowotworów układu krwiotwórczego.

Najczęstszymi przyczynami zgłaszanej TRM/NRM były: zakażenie/posocznica, GVHD, zaburzenia
płuc i niewydolność narządów.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Częstość występowania działań niepożądanych określono następująco: bardzo często (≥1/10), często
(≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do < 1/100), częstość nieznana (nie można ocenić na
podstawie dostępnych danych). Działania niepożądane pochodzące z przeglądu po wprowadzeniu
produktu do obrotu umieszczono w tabelach w kategorii "częstość nieznana".

Busulfan w połączeniu z cyklofosfamidem lub melfalanem
Działania niepożądane zgłaszane u dorosłych i dzieci częściej niż w pojedynczych przypadkach
wymieniono poniżej według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. W
obrębie każdej grupy częstości występowania, działania niepożądane przedstawiono według malejącej
ciężkości.

Klasyfikacja
układów i
narządów

Bardzo często Często Niezbyt często Częstość
nieznana

Zakażenia i
zarażenia
pasożytnicze

Nieżyt nosa
Zapalenie gardła

Zaburzenia krwi i
układu chłonnego
Neutropenia
Małopłytkowość
Neutropenia z
gorączką
Niedokrwistość
Pancytopenia
Zaburzenia układu
immunologicznego
Reakcja alergiczna

Zaburzenia
endokrynologiczne
Hipogonadyzm
**
Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania

Jadłowstręt
Hiperglikemia
Hipokalcemia
Hipokaliemia
Hipomagnezemia
Hipofosfatemia

Hiponatremia

Zaburzenia
psychiczne
Lęk
Depresja
Bezsenność

Dezorientacja Majaczenie
Nerwowość
Omamy
Pobudzenie
Zaburzenia układ
nerwowego
Ból głowy
Zawroty głowy
Drgawki
Encefalopatia
Krwotok
mózgowy
Zaburzenia oka Zaćma
Ścieńczenie
rogówki
Zaburzenia
soczewki ***
Zaburzenia serca Częstoskurcz Zaburzenia
rytmu
Migotanie
przedsionków
Kardiomegalia

Dodatkowe
skurcze
komorowe
Bradykardia

Klasyfikacja
układów i
narządów

Bardzo często Często Niezbyt często Częstość
nieznana

Wysięk
osierdziowy
Zapalenie
osierdzia
Zaburzenia
naczyniowe
Nadciśnienie
tętnicze
Niedociśnienie
Zakrzepica
Rozszerzenie
naczyń

Zakrzepica
tętnicy udowej
Zespół
przesiąkania
włośniczek

Zaburzenia układu
oddechowego,
klatki piersiowej i
śródpiersia

Duszność
Krwawienie z nosa
Kaszel
Czkawka

Hiperwentylacja
Niewydolność
oddechowa
Krwotoki
pęcherzykowe
Astma
Niedodma
Wysięk w jamie
opłucnowej

Niedotlenienie Śródmiąższowa
choroba płuc**,
nadciśnienie
płucne

Zaburzenia żołądka
i jelit
Zapalenie jamy
ustnej
Biegunka
Bóle brzucha
Nudności
Wymioty
Niestrawność
Wodobrzusze
Zaparcia
Dyskomfort w
okolicy odbytu

Krwawe
wymioty
Niedrożność
Zapalenie
przełyku

Krwotok z
przewodu
pokarmowego

Zaburzenia wątroby
i dróg żółciowych
Hepatomegalia
Żółtaczka
Choroba
zarostowa żył
wątrobowych *
Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej
Wysypka
Świąd
Łysienie

Złuszczanie
skóry
Rumień
Zaburzenia
pigmentacji
Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe i tkanki
łącznej

Bóle mięśni
Bóle pleców
Ból stawów

Zaburzenia nerek i
dróg moczowych
Dyzuria
Skąpomocz
Krwiomocz
Umiarkowana
niewydolność
nerek
Zaburzenia układu
rozrodczego i piersi
Przedwczesna
menopauza
Niewydolność
jajników**

Klasyfikacja
układów i
narządów

Bardzo często Często Niezbyt często Częstość
nieznana

Zaburzenia ogólne i
stany w miejscu
podania

Astenia
Dreszcze
Gorączka
Ból w klatce
piersiowej
Obrzęk
Obrzęk uogólniony
Ból
Ból lub zapalenie
w miejscu
wstrzyknięcia
Zapalenie błon
śluzowych
Badania
diagnostyczne
Zwiększenie
aktywności
aminotransferaz
Zwiększenie
stężenia bilirubiny
Zwiększenie
aktywności GGT
Zwiększenie
aktywności
fosfatazy
alkalicznej
Zwiększenie masy
ciała
Nietypowe szmery
oddechowe
Podwyższone
stężenie kreatyniny

Zwiększenie
BUN
Zmniejszenie
frakcji
wyrzutowej

* choroba zarostowa żył wątrobowych występuje częściej u dzieci i młodzieży
** zgłaszano po wprowadzeniu do obrotu dla busulfanu stosowanego dożylnie
*** zgłaszano po wprowadzeniu do obrotu dla busulfanu stosowanego doustnie

Busulfan w połączeniuz fludarabiną (FB)
Częstość występowania poszczególnych działań niepożądanych przedstawionych w poniższej tabeli
została zdefiniowana według najwyższej częstotliwości obserwowanej w opublikowanych badaniach
klinicznych z użyciem schematu RIC, w których populacja pacjentów leczonych FB została jasno
określona, niezależnie od schematów podawania busulfanu i punktów końcowych. Zgłaszane
działania niepożądane występujące częściej niż w pojedynczych przypadkach, zostały wymienione
poniżej według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania.

Klasyfikacja układów i
narządów
Bardzo często Często Częstość nieznana*

Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Zakażenia wirusowe
Uaktywnienie CMV
Uaktywnienie EBV
Zakażenie bakteryjne

Inwazyjne zakażenia
grzybicze
Zakażenie płuc

Ropień mózgu
Zapalenie tkanki
łącznej
Posocznica
Zaburzenia krwi i
układu chłonnego
Neutropenia z
gorączką

Klasyfikacja układów i
narządów
Bardzo często Często Częstość nieznana*

Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania

Hipoalbuminemia
Zaburzenia
elektrolitowe
Hiperglikemia

Jadłowstręt

Zaburzenia psychiczne Pobudzenie
Stan splątania
Omamy
Zaburzenia układ
nerwowego
Ból głowy
Zaburzenia układu
nerwowego [gdzie
indziej
niesklasyfikowane]

Krwotok mózgowy
Encefalopatia

Zaburzenia serca Migotanie
przedsionków
Zaburzenia
naczyniowe
Nadciśnienie tętnicze

Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i
śródpiersia

Krwotok płucny Niewydolność
oddechowa

Zaburzenia
żołądkowo-jelitowe
Nudności
Wymioty
Biegunka
Zapalenie jamy ustnej

Krwotok z przewodu
pokarmowego

Zaburzenia wątroby i
dróg żółciowych
Choroba zarostowa żył
wątrobowych
Żółtaczka
Zaburzenia czynności
wątroby
Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej
Wysypka

Zaburzenia nerek i
dróg moczowych
Krwotoczne zapalenie
pęcherza
moczowego**

Zaburzenia nerek Skąpomocz

Zaburzenia ogólne i
stany w miejscu
podania

Zapalenie błon
śluzowych
Astenia
Obrzęk
Ból
Badania
diagnostyczne
Zwiększenie
aktywności
aminotransferaz
Zwiększenie stężenia
bilirubiny
Zwiększenie
aktywności fosfatazy
alkalicznej

Podwyższone stężenie
kreatyniny
Zwiększenie
aktywności
dehydrogenazy
mleczanowej we krwi
Zwiększenie stężenia
kwasu moczowego we
krwi
Zwiększenie stężenia
mocznika we krwi
Zwiększenie
aktywności GGT
Zwiększenie masy
ciała
* zgłaszano w doświadczeniach po wprowadzeniu produktu do obrotu
** w tym krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego wywołane przez zakażenie wirusowe

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Głównym działaniem toksycznym jest znacznego stopnia ablacja szpiku kostnego i pancytopenia, ale
mogą również wystąpić zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, wątroby, płuc i przewodu
pokarmowego.

Nie jest znane antidotum dla busulfanu inne niż przeszczepienie komórek progenitorowych układu
krwiotwórczego (HPCT). W przypadku braku HPCT, zalecana dawka produktu Busulfan Accord
prowadziłaby do przedawkowania busulfanu. Należy ściśle monitorować stan hematologiczny
i zastosować intensywne leczenie podtrzymujące w zależności od wskazań lekarskich.
W dwóch doniesieniach zgłaszano, że busulfan udlega dializie, toteż zastosowanie tej metody należy
rozważyć w przypadku przedawkowania. W związku z tym, że busulfan jest metabolizowany poprzez
sprzęganie z glutationem, można rozważyć podawanie glutationu.

Należy pamiętać, że przedawkowanie produktu Busulfan Accord prowadzi także do zwiększenia
ekspozycji na DMA. U ludzi główne działania toksyczne obejmują hepatotoksyczność oraz wpływ na
ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Zmiany w obrębie OUN poprzedzają wystąpienie innych,
cięższych działań niepożądanych. Nie jest znane specyficzne antidotum dla DMA. W przypadku
przedawkowania, leczenie obejmuje ogólne środki podtrzymujące.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: alkilosulfoniany, kod ATC: L01AB01.

Mechanizm działania
Busulfan jest silnym środkiem cytotoksycznym oraz dwufunkcyjnym czynnikiem alkilującym.
W środowisku wodnym, uwalnianie grup metanosulfonianowych prowadzi do powstania jonów
karboniowych, które mogą powodować alkilację DNA, co uważane jest jako istotny mechanizm
biologiczny działania cytotoksycznego tego środka.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo
Busulfan w połączeniu z cyklofosfamidem
Dorośli
Dokumentacja dotycząca bezpieczeństwa stosowania i skuteczności busulfanu w skojarzeniu
z cyklofosfamidem w schemacie BuCy2 przed przeprowadzeniem standardowego allogenicznego
i (lub) autologicznego HPCT pochodzi z dwóch badań klinicznych (OMC-BUS-4 i OMC-BUS-3).

Dwa prospektywne, jednoramienne, otwarte, niekontrolowane badania II fazy przeprowadzono

w grupie pacjentów z chorobą hematologiczną, wśród których większość była w zaawansowanym
stadium choroby.

Badaniem objęto pacjentów z ostrą białaczką po pierwszej remisji, podczas pierwszego lub kolejnego
nawrotu, w czasie pierwszej remisji (wysokie ryzyko) lub po nieudanej indukcji; z przewlekłą
białaczkę szpikową w fazie przewlekłej lub zaawansowanej; z pierwotną oporną na leczenie lub
nawrotową oporną na leczenie chorobą Hodgkina lub chłoniakiem nieziarniczym, a także z zespołem
mielodysplastycznym.

Pacjenci otrzymywali busulfan w dawce 0,8 mg/kg mc. we wlewie co 6 godzin, łącznie 16 dawek,
a następnie cyklofosfamid w dawce 60 mg/kg mc. raz na dobę przez dwa dni (schemat BuCy2).
Podstawowymi parametrami skuteczności w tych badaniach były: ablacja szpiku kostnego, przyjęcie
przeszczepu, nawrót i przeżycie.
W obu badaniach wszyscy pacjenci otrzymywali busulfan według schematu 16/16 dawek. Żaden
pacjent nie został wykluczony z badania z powodu działań niepożądanych związanych ze
stosowaniem busulfanu.

U wszystkich pacjentów wystąpiła głęboka supresja szpiku kostnego. Czas do zwiększenia
bezwzględnej liczby neutrofili (ANC) powyżej 0,5 x 109/l wynosił 13 dni (zakres 9-29 dni)
u pacjentów po przeszczepach allogenicznych (OMC-BUS-4) oraz 10 dni (zakres 8-19 dni) u chorych
po przeszczepach autologicznych (OMC-BUS-3). U wszystkich ocenianych pacjentów nastąpiło
przyjęcie przeszczepów. Nie zaobserwowano pierwotnych ani wtórnych odrzuceń przeszczepów.
Wskaźniki ogólnej umieralności oraz umieralności bez nawrotów po ponad 100 dniach od
alloprzeszczepienia wynosiły odpowiednio 13% (8/61) i 10% (6/61). W tym samym okresie nie
obserwowano zgonów u biorców przeszczepów autologicznych.

Dzieci i młodzież
Dokumentacja dotycząca bezpieczeństwa stosowania i skuteczności busulfanu w skojarzeniu
z cyklofosfamidem w schemacie BuCy4 lub melfalanem w schemacie BuMel przed standardowym
allogenicznym i (lub) autogenicznym HPCT pochodzi z badania klinicznego F60002 IN 101 G0.
U pacjentów zastosowano schemat dawkowania opisany w punkcie 4.2.
U wszystkich pacjentów obserwowano głęboką supresję szpiku kostnego. Czas do wzrostu
bezwzględnej liczby neutrofili (ANC) powyżej 0,5 x 109/l wynosił 21 dni (zakres 12-47 dni)
u pacjentów po przeszczepieniach allogenicznych oraz 11 dni (zakres 10-15 dni) u pacjentów po
przeszczepieniach autogenicznych. U wszystkich dzieci nastąpiło przyjęcie przeszczepów.
Nie zaobserwowano pierwotnych ani wtórnych odrzuceń przeszczepów. U 93% pacjentów po
przeszczepieniach allogenicznych obserwowano całkowity chimeryzm. Nie obserwowano zgonów
spowodowanych leczeniem w ciągu pierwszych 100 dni oraz do roku po przeszczepieniu.

Busulfan w połączeniu z fludarabiną (FB)
Dorośli
Dokumentacja dotycząca bezpieczeństwa i skuteczności stosowania busulfanu w skojarzeniu
z fludarabiną (FB) przed allogenicznym HPCT pochodzi z przeglądu literatury siedmiu
opublikowanych badań z udziałem 731 pacjentów z nowotworami szpikowymi i limfatycznymi, które
opisywały stosowanie busulfanu we wlewie dożylnym raz na dobę zamiast czterech dawek na dobę.

Pacjenci otrzymywali schemat leczenia kondycjonującego oparty na podawaniu fludarabiny
z bezpośrednim, następczym podaniem pojedynczej dawki busulfanu wynoszącej 3,2 mg/kg przez 2
lub 3 kolejne dni. Całkowita dawka busulfanu u pacjenta wynosiła od 6,4 mg/kg do 9,6 mg/kg.
Skojarzone podawanie FB umożliwiało dostateczną ablację szpiku kostnego, modulowaną przez
intensywność schematu leczenia kondycjonującego poprzez zmianę liczby dni wlewu busulfanu.
Szybkie i pełne wszczepienie uzyskano u 80-100% pacjentów w większości badań. Większość
publikacji podawała pełny chimeryzm w dniu + 30 u 90-100% pacjentów. Długoterminowe wyniki
potwierdziły utrzymywanie się skuteczności bez nieoczekiwanych efektów.

Dane pochodzące z niedawno zakończonego wieloośrodkowego, prospektywnego badania fazy II

z udziałem 80 pacjentów w wieku od 18 do 65 lat, u których zdiagnozowano różne nowotwory układu
krwiotwórczego i którzy przeszli allo-HCT z FB (3 dni podawania busulfanu) pokazały możliwość
zmniejszenia intensywności schematu leczenia kondycjonującego. W tym badaniu u wszystkich, poza
jednym, pacjentów przyjęcie przeszczepu nastąpiło średnio 15 (zakres: 10-23) dni po allo-HCT.
Skumulowana częstość regeneracji neutrofili w dniu 28 wynosiła 98,8% (95% CI, 85,7-99,9%).
Wszczepienie płytek występowało średnio 9 (zakres 1-16) dni po allo-HCT.
Całkowity dwuletni współczynnik przeżycia (OS) wynosił 61,9% (95% CI, 51,1-72,7%)]. Po 2 latach
skumulowana częstość występowania NRM (śmiertelność bez nawrotów) wynosiła 11,3% (95% CI
5,5-19,3%), a wskaźnik nawrotu lub progresji z allo-HCT wynosił 43,8% (9 5CI, 31,1-55,7%).
Estymator Kaplana-Meiera dla DFS po 2 latach wynosił 49,9% (95% CI, 32,6-72,7).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Badano farmakokinetykę busulfanu. Przedstawione informacje dotyczące metabolizmu i wydalania
opierają się na wynikach badań z doustnym podawaniem busulfanu.

Farmakokinetyka u dorosłych
Wchłanianie
Farmakokinetykę busulfanu podawanego dożylnie badano u 124 pacjentów po 2-godzinnym wlewie
dożylnym, łącznie dla 16 dawek podanych w okresie 4 dni. Po podaniu we wlewie dożylnym
biodostępność dawki busulfanu jest natychmiastowa i całkowita. Podobne parametry krwi
obserwowano porównując stężenie w osoczu u dorosłych pacjentów otrzymujących busulfan doustnie
w dawce 1 mg/kg mc. oraz dożylnie w dawce 0,8 mg/kg mc. W populacyjnej analizie
farmakokinetyki wykonanej u 102 pacjentów, obserwowano niewielką międzyosobniczą (CV=21%)
oraz wewnątrzosobniczą (CV=12%) zmienność reakcji po ekspozycji na busulfan.

Dystrybucja
Końcowa objętość dystrybucji VZ waha się w granicach 0,62 - 0,85 l/kg.
Stężenia busulfanu w płynie mózgowo-rdzeniowym są porównywalne ze stężeniami w osoczu,
chociaż są prawdopodobnie niewystarczające do wywołania działania przeciwnowotworowego.
Odwracalne wiązanie busulfanu z białkami osocza wynosi około 7%, natomiast wiązanie
nieodwracalne, głównie z albuminami, około 32%.

Metabolizm
Busulfan jest metabolizowany głównie poprzez sprzęganie z glutationem (samoistne lub poprzez Stransferazę glutationową). Produkt sprzęgania z glutationem jest następnie metabolizowany w
wątrobie na drodze utleniania. Uważa się, że żaden z metabolitów nie wpływa znacząco na
skuteczność lub toksyczność busulfanu.

Wydalanie
Całkowity klirens osoczowy wynosi 2,25 - 2,74 ml/minutę/kg. Okres półtrwania w fazie końcowej
wynosi od 2,8 do 3,9 godzin.
Około 30% podanej dawki jest wydalane z moczem w ciągu 48 godzin, w tym 1% w postaci
niezmienionej. Wydalanie z kałem jest śladowe. Nieodwracalne wiązanie z białkami może wyjaśniać
niepełne wydalenie. Nie wyklucza się także roli długotrwałych metabolitów.

Liniowość
Po dożylnym podaniu busulfanu w dawkach do 1 mg/kg mc. wykazano proporcjonalne do dawki
zwiększenie ekspozycji na busulfan.

W porównaniu do schematów podawania cztery razy na dobę, podawanie raz na dobę charakteryzuje
się wyższym wzrostem stężenia, brakiem kumulacji leku i okresu wypłukiwania (bez stężenia
busulfanu w krwiobiegu) między kolejnymi podaniami. Przegląd literatury umożliwił porównanie
serii badań farmakokinetyki wykonywanych zarówno w ramach tego samego badania oraz pomiędzy
badaniami, a także wykazał niezmienione, niezależne od dawki parametry farmakokinetyczne, bez
względu na dawkę lub schemat podawania. Wydaje się, że zalecana dawka dożylna busulfanu

podawana w pojedynczym wlewie (3,2 mg/kg) lub podzielona na 4 wlewy (0,8 mg/kg), zapewniała
równoważną dzienną ekspozycję osoczową, z podobną zmiennością między- i wewnątrzosobniczą.
W efekcie, kontrola AUC busulfanu podawanego dożylnie w zakresie okna terapeutycznego nie ulega
modyfikacji, a docelowa efektywność obu schematów jest podobna.

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne
Piśmiennictwo dotyczące busulfanu wskazuje na istnienie okna terapeutycznego AUC pomiędzy 900
a 1500 μmol/l.min. na jedno podanie (co odpowiada dziennej ekspozycji pomiędzy 3600 a 6000
μmol/l.min.). Podczas badań klinicznych z zastosowaniem busulfanu podawanego dożylnie w dawce
0,80 mg/kg, cztery razy na dobę, wartości AUCS u 90% pacjentów były poniżej górnej granicy AUC
(1500 μmol/l.min.), a u przynajmniej 80% znajdowały się w obrębie docelowego okna
terapeutycznego (900-1500 μmol/l.min.). Podobne wskaźniki uzyskuje się podczas codziennej
ekspozycji wynoszącej 3600 - 6000 μmol/l.min. po dożylnym podaniu busulfanu w dawce 3,2 mg/kg
mc. raz na dobę.

Szczególne grupy pacjentów
Zaburzenia czynności wątroby lub nerek
Nie badano wpływu zaburzeń czynności nerek na losy busulfanu w organizmie po podaniu dożylnym.
Nie badano wpływu zaburzeń czynności wątroby na losy busulfanu w organizmie po podaniu
dożylnym.
Niemniej jednak ryzyko hepatotoksyczności może być zwiększone w tej populacji.
Nie udowodniono wpływu wieku na klirens busulfanu podawanego dożylnie u pacjentów w wieku
powyżej 60 lat.

Dzieci i młodzież
Ustalono ciągłą zmienność klirensu w granicach 2,52-3,97 ml/min./kg u dzieci w wieku od < 6
miesięcy do 17 lat. Okres półtrwania w fazie końcowej mieścił się w zakresie 2,24-2,5 godz. Międzyi wewnątrzosobnicza zmienność dotycząca ekspozycji osoczowej była odpowiednio niższa niż 20% i
10%. Przeprowadzono populacyjną analizę farmakokinetyki w kohorcie 205 dzieci
z równomiernym rozkładem pod względem masy ciała (od 3,5 do 62,5 kg), charakterystyki
biologicznej i występujących chorób (złośliwe i niezłośliwe), czyli reprezentatywnej dla znacznej
heterogenności dzieci poddawanych HPCT. W badaniu tym wykazano, że masa ciała stanowi główną
współzmienną odpowiedzialną za zmienność farmakokinetyki busulfanu u dzieci w zależności od
powierzchni ciała lub wieku.
Zalecane dawkowanie u dzieci określone w punkcie 4.2 umożliwiło uzyskanie wartości stężenia
z zakresu okna terapeutycznego (900-1500 μmol/l.min.) u ponad 70% do 90% dzieci o masie ciała ≥9
kg. Jednakże większą zmienność obserwowano u dzieci o masie ciała < 9 kg, co prowadziło do
uzyskania stężeń z zakresu okna terapeutycznego (900-1500 μmol/l.min.) u do 60% dzieci. U 40%
dzieci o masie ciała < 9 kg ze stężeniem produktu leczniczego poza zakresem docelowym, wartości
AUC były równomiernie rozłożone poniżej lub powyżej granic zakresu docelowego, tj. u 20%
obserwowano wartości < 900 i > 1500 μmol/l.min. po dawce 1 mg/kg. Z tego względu u dzieci
o masie ciała < 9 kg monitorowanie stężenia busulfanu w osoczu (terapeutyczne monitorowanie
produktu leczniczego) w celu odpowiedniej korekty dawkowania może poprawić wskaźnik
uzyskiwania stężeń docelowych produktu leczniczego, zwłaszcza u bardzo małych dzieci oraz
noworodków.

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne
Pomyślne przeszczepienie u wszystkich pacjentów podczas badań II fazy wskazuje na zasadność
przyjętych wartości AUCs. Występowanie VOD nie było związane z przedawkowaniem. Zależność
pomiędzy farmakokinetyką i farmakodynamiką wykazano w przypadku związku między
występowaniem zapalenia jamy ustnej i AUCS u pacjentów po przeszczepieniu autologicznym oraz
między wzrostem stężenia bilirubiny i AUCS w łącznej analizie pacjentów po przeszczepieniu
autologicznym i allogenicznym.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Busulfan ma działanie mutagenne i klastogenne. Obserwowano działanie mutagenne busulfanu na
Salmonella typhimurium, Drosophila melanogaster oraz w hodowli jęczmienia. Busulfan indukował
występowanie aberracji chromosomalnych in vitro (komórki gryzoni i ludzi) i in vivo (gryzonie
i ludzie). Różne aberracje chromosomalne stwierdzono w komórkach pacjentów otrzymujących
doustnie busulfan.

Busulfan należy do grupy substancji potencjalnie rakotwórczych, co wynika z jego mechanizmu
działania. Na podstawie badań u ludzi, busulfan został sklasyfikowany przez IARC jako środek
rakotwórczy u ludzi. WHO stwierdziła istnienie związku przyczynowego pomiędzy ekspozycją na
busulfan a występowaniem raka. Dostępne dane z badań na zwierzętach potwierdzają potencjalne
działanie rakotwórcze busulfanu. Dożylne podawanie busulfanu myszom powodowało znaczące
zwiększenie częstości występowania guzów grasicy i jajnika.

Busulfan wykazuje działanie teratogenne u szczurów, myszy i królików. Wady rozwojowe
i nieprawidłowości obejmowały znaczne zmiany w układzie mięśniowo-szkieletowym, zaburzenia
przyrostu masy i wielkości ciała. U ciężarnych szczurów, busulfan powodował bezpłodność
u potomstwa płci męskiej i żeńskiej wskutek braku komórek rozrodczych w jądrach i jajnikach.
Wykazano, że busulfan powoduje bezpłodność u gryzoni. Busulfan zmniejszał liczbę oocytów
u samic szczurów oraz powodował bezpłodność u samców szczurów i chomików.

Wielokrotne dawki DMA powodowały objawy hepatotoksyczne, w pierwszej kolejności zwiększenie
w surowicy aktywności enzymów wskaźnikowych, a następnie zmiany histopatologiczne
w hepatocytach. Większe dawki mogą powodować martwicę wątroby, a uszkodzenie wątroby może
wystąpić nawet po pojedynczej dużej dawce.

DMA ma działanie teratogenne u szczurów. DMA podawany w dawce 400 mg/kg mc. na dobę
podczas organogenezy powodował występowanie znacznych zaburzeń rozwojowych. Wady
rozwojowe obejmowały ciężkie wady serca i (lub) dużych naczyń: wspólny pień tętniczy, brak
przewodu tętniczego, zwężenie pnia płucnego i tętnic płucnych, wewnątrzkomorowe wady serca.
Inne częste nieprawidłowości to: rozszczep podniebienia, uogólniony obrzęk oraz wady szkieletu
w obrębie kręgów i żeber. DMA zmniejsza płodność u samców i samic gryzoni. Pojedyncza dawka
podskórna 2,2 g/kg podana w czwartym dniu ciąży powodowała poronienie u 100% badanych
chomików. U szczurów dawka dobowa 450 mg/kg podawana przez 9 dni powodowała zahamowanie
spermatogenezy.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Dimetyloacetamid
Makrogol 400

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Ze względu na brak badań dotyczących zgodności, produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi
lekami, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.

Nie stosować strzykawek poliwęglanowych do podawania produktu leczniczego Busulfan Accord.

#### 6.3 Okres ważności

Fiolki: 18 miesięcy.

Rozcieńczony roztwór:
Stabilność chemiczną i fizyczną po rozcieńczeniu roztworem glukozy 5% lub roztworem chlorku
sodu do wstrzykiwań 9 mg/ml (0,9%) potwierdzono dla okresu:

- 4 godziny (łącznie z czasem infuzji) po rozcieńczeniu, podczas przechowywania
w temperaturze 20°C - 25°C,

- 15 godzin po rozcieńczeniu, podczas przechowywania w temperaturze 2°C - 8°C, a następnie
w okresie 3 godzin przechowywania w temperaturze 20°C - 25°C (łącznie z czasem infuzji).

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt nie zostanie
zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C).
Nie zamrażać roztworu po rozcieńczeniu.
Warunki przechowywania rozcieńczonego produktu leczniczego: patrz punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

10 ml koncentratu do przygotowania roztworu do infuzji w bezbarwnych szklanych fiolkach (typ I)
zamkniętych gumowym korkiem pokrytym teflonem, z aluminiowym uszczelnieniem typu flip-off
barwy purpurowej.

Wielkości opakowań
Opakowanie zawiera 1 fiolkę lub 8 fiolek po 10 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Przygotowanie produktu leczniczego Busulfan Accord
Należy przestrzegać procedur właściwego przygotowania i usuwania leków przeciwnowotworowych.

Wszelkie procedury przenoszenia wymagają ścisłego przestrzegania technik aseptycznych, najlepiej
z zastosowaniem wyciągu z pionowym przepływem laminarnym.

Podobnie jak w przypadku innych związków cytotoksycznych, podczas przygotowania i stosowania
roztworu busulfanu należy zachować ostrożność:
- zaleca się stosowanie rękawiczek i ubrań ochronnych,
- w przypadku kontaktu koncentratu lub rozcieńczonego roztworu busulfanu ze skórą lub błoną
śluzową, należy cały obszar natychmiast dokładnie przemyć wodą.

Obliczanie ilości produktu leczniczego Busulfan Accord do rozcieńczenia oraz ilości rozcieńczalnika

Przed podaniem, produkt leczniczy Busulfan Accord należy rozcieńczyć przy użyciu roztworu
chlorku sodu do wstrzykiwań 0,9% (9 mg/ml) lub roztworu glukozy do wstrzykiwań 5%.
Ilość rozcieńczalnika musi być 10-krotnie większa od objętości produktu leczniczego Busulfan
Accord , tak aby końcowe stężenie busulfanu wynosiło około 0,5 mg/ml. Przykładowo:

Ilość produktu leczniczego Busulfan Accord i rozcieńczalnika należy policzyć w następujący sposób:
dla pacjenta o masie ciała Y kg:

• Ilość produktu leczniczego Busulfan Accord:

Y (kg) x D (mg/kg) = A ml produktu leczniczego Busulfan Accord do rozcieńczenia
6 (mg/ml)

Y: masa ciała pacjenta w kg

D: dawka busulfanu (patrz punkt 4.2)

• Ilość rozcieńczalnika:

(A ml produktu leczniczego Busulfan Accord) x (10) = B ml rozcieńczalnika

W celu przygotowania ostatecznego roztworu do infuzji, dodać (A) ml produktu leczniczego Busulfan
Accord do (B) ml rozcieńczalnika (roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań 0,9% [9 mg/ml] lub roztwór
glukozy do wstrzykiwań 5%).

Przygotowanie roztworu do infuzji

• Busulfan Accord musi być przygotowywany przez fachowy personel medyczny przy użyciu
jałowego sprzętu. Użycie niepoliwęglanowej strzykawki z igłą:

- pobrać z fiolki obliczoną objętość produktu leczniczego Busulfan Accord;

- wstrzyknąć zawartość strzykawki do worka infuzyjnego (lub strzykawki), który już zawiera
obliczoną objętość wybranego rozcieńczalnika. Busulfan Accord należy zawsze dodawać do
rozcieńczalnika, a nie rozcieńczalnik do produktu leczniczego. Produktu leczniczego
Busulfan Accord nie wolno wstrzykiwać do worka infuzyjnego, który nie zawiera roztworu
chlorku sodu do wstrzykiwań 0,9% (9 mg/ml) lub roztworu glukozy do wstrzykiwań 5%.

• Roztwór po rozcieńczeniu należy starannie wymieszać przez kilkakrotne odwrócenie.

Po rozcieńczeniu, 1 ml roztworu do infuzji zawiera 0,5 mg busulfanu.

Po rozcieńczeniu, produkt leczniczy Busulfan Accord jest przezroczystym, bezbarwnym roztworem.

Instrukcja użycia
Przed i po każdej infuzji należy przepłukać założony cewnik żylny przy użyciu około 5 ml roztworu
chlorku sodu do wstrzykiwań 0,9% (9 mg/ml) lub roztworu glukozy do wstrzykiwań 5%.

Produktu leczniczego pozostającego w przewodach nie wolno wypłukiwać, ponieważ nie badano
szybkiej infuzji busulfanu i nie zaleca się takiego postępowania.

Cała przepisana dawka produktu leczniczego Busulfan Accord powinna być podana w ciągu dwóch
lub trzech godzin, w zależności od schematu terapii kondycjonującej.

Niewielkie objętości można podawać w ciągu 2 godzin przy użyciu strzykawki elektrycznej. W takim
przypadku należy stosować zestawy infuzyjne o minimalnej pojemności napełniania przed użyciem
(tj. 0,3-0,6 ml), napełnione roztworem produktu leczniczego przed rozpoczęciem właściwej infuzji,
a następnie przepłukane roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań 0,9% (9 mg/ml) lub roztworem
glukozy do wstrzykiwań 5%.

Produktu leczniczego Busulfan Accord nie wolno podawać równocześnie z innym roztworem
dożylnym.

Nie wolno stosować strzykawek poliwęglanowych do podawania produktu leczniczego Busulfan
Accord.

Wyłącznie do jednorazowego użycia. Stosować wyłącznie roztwór przezroczysty, bez zmętnień.

Niezużyty produkt lub odpady pochodzące z niego powinny być usuwane zgodnie z lokalnymi
przepisami dla leków cytotoksycznych.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
ul. Taśmowa 7
02-677 Warszawa

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 23361

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU/DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 04.08.2016
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 05.11.2020

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

02.06.2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.