# Carboplatin Eugia

> Karboplatyna · 10 mg/ml · Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Carboplatin Eugia
- **Nazwa powszechna:** Carboplatinum
- **Substancja czynna:** [Karboplatyna](https://apteka.online/odpowiedniki/carboplatinum)
- **Moc:** 10 mg/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
- **Droga podania:** dożylna
- **Kategoria dostępności:** Lz
- **Kod ATC:** L01XA02
- **Liczba opakowań:** 8
- **Numer pozwolenia:** 28257
- **Podmiot odpowiedzialny:** Eugia Pharma \(Malta\) Ltd.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwnowotworowe/carboplatin-eugia-konc-inf-10-mg-ml-eugia
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwnowotworowe/carboplatin-eugia-konc-inf-10-mg-ml-eugia.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/46865/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/46865/characteristic

## Dostępne opakowania (8)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 fiol. 5 ml | 5909991531249 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 fiol. 5 ml | 5909991531287 | Lz | — | Brak danych | — |
| 1 fiol. 15 ml | 5909991531256 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 fiol. 15 ml | 5909991531294 | Lz | — | Brak danych | — |
| 1 fiol. 45 ml | 5909991531263 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 fiol. 45 ml | 5909991531300 | Lz | — | Brak danych | — |
| 1 fiol. 60 ml | 5909991531270 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 fiol. 60 ml | 5909991531317 | Lz | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Carboplatin Eugia i w jakim celu się go stosuje?
Co to jest lek Carboplatin Eugia
Lek zawiera substancję czynną karboplatynę, która należy do grupy leków znanych jako związki
koordynacyjne platyny, które są stosowane w leczeniu raka.

W jakim celu stosuje się lek Carboplatin Eugia
Lek ten jest stosowany w leczeniu zaawansowanego raka jajnika oraz drobnokomórkowego raka płuc.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Carboplatin Eugia

Kiedy nie stosować leku Carboplatin Eugia
• jeśli pacjent ma uczulenie na karboplatynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6)
• jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny równy lub
mniejszy niż 30 mL/min)
• jeśli u pacjenta występuje mniejsza liczba komórek krwi niż normalnie (ciężka mielosupresja)
• jeśli u pacjenta występuje krwawiący guz
• jednocześnie ze szczepionką przeciwko żółtej febrze.

Jeśli którekolwiek z powyższych dotyczy pacjenta, a nie zostało to wcześniej omówione z lekarzem lub
pielęgniarką, zaleca się jak najszybsze poinformowanie o tym lekarza lub pielęgniarkę przed otrzymaniem
infuzji.

Lek Carboplatin Eugia jest zwykle podawany pacjentom w szpitalu. W normalnych warunkach pacjent
nie ma kontaktu z lekiem. Lekarz lub pielęgniarka będą podawać lek oraz będą dokładnie i często
sprawdzać stan pacjenta podczas podawania i po podaniu leku. Zwykle przed każdym podaniem leku
zostanie u pacjenta wykonane badanie krwi.

Ostrzeżenia i środki ostrożności:

Przed rozpoczęciem stosowania leku Carboplatin Eugia należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką.
• Jeśli pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza, że może być w ciąży.
• Jeśli pacjentka karmi piersią.
• Jeśli istnieje prawdopodobieństwo, że pacjent podczas leczenia będzie pił alkohol.
• Jeśli pacjent ma ból głowy, zaburzenia świadomości, drgawki i zaburzenia widzenia, od
niewyraźnego widzenia do utraty wzroku, należy poinformować o tym lekarza.
• Jeśli u pacjenta występuje skrajne zmęczenie, duszność ze zmniejszeniem liczby krwinek
czerwonych (objawy niedokrwistości hemolitycznej), osobno lub w połączeniu z małą liczbą płytek
krwi, nietypowym zasinieniem (małopłytkowość) i chorobą nerek z oddawaniem małej ilości
moczu lub bezmocz (objawy zespołu hemolityczno-mocznicowego), należy poinformować o tym
lekarza.
• Jeśli pacjent ma gorączkę (temperatura większa lub równa 38°C) lub dreszcze, które mogą być
objawami zakażenia, należy natychmiast poinformować o tym lekarza. U pacjenta może wystąpić
zakażenie krwi.

U pacjentów z nieprawidłową czynnością nerek, wpływ leku Carboplatin Eugia na krew (układ
krwiotwórczy) jest zwiększony i wydłużony w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek.
W przypadku nieprawidłowej czynności nerek lekarz będzie częściej monitorować stan zdrowia pacjenta.

Podczas leczenia lekiem Carboplatin Eugia pacjentowi zostaną podane leki, które pomogą zmniejszyć
prawdopodobieństwo wystąpienia mogącego zagrażać życiu powikłania, znanego jako zespół rozpadu
guza, spowodowanego zaburzeniami biochemicznymi we krwi wywołanego rozpadem obumierających
komórek nowotworowych, które uwalniają swoją zawartość do krwiobiegu.

Jeśli którekolwiek z powyższych dotyczy pacjenta, a nie zostało to wcześniej omówione z lekarzem lub
pielęgniarką, zaleca się jak najszybsze poinformowanie o tym lekarza lub pielęgniarkę przed otrzymaniem
tego leku.

Przed podaniem lek ten może być rozcieńczony innym roztworem. Należy omówić to z lekarzem
i upewnić się, że jest to odpowiednie dla pacjenta.

Lek Carboplatin Eugia a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach stosowanych przez
pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent stosuje którykolwiek z niżej wymienionych leków, ponieważ
mogą one wchodzić w interakcje z lekiem Carboplatin Eugia.
• inne leki, o potwierdzonym, toksycznym wpływie na nerki (np. antybiotyki aminoglikozydowe)
• inne leki, o których wiadomo, że powodują zaburzenia słuchu lub równowagi (np. antybiotyki
aminoglikozydowe, furosemid stosowany w leczeniu niewydolności serca i obrzęków)
• inne leki zmniejszające czynność układu immunologicznego (np. cyklosporyna, takrolimus,
sirolimus i inne leki przeciwnowotworowe)
• szczepionka przeciwko żółtej febrze i inne szczepionki zawierające żywe drobnoustroje
• leki przeciwzakrzepowe, np. warfaryna
• fenytoina i fosfenytoina (leki stosowane w leczeniu różnego rodzaju drgawek i napadów
padaczkowych)
• środki chelatujące (substancje zdolne do wiązania leku Carboplatin Eugia i zmniejszające w ten
sposób jego działanie)
• diuretyki pętlowe (leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego i obrzęków).

Lek Carboplatin Eugia z jedzeniem, piciem lub alkoholem
Nie jest znane oddziaływanie leku Carboplatin Eugia z alkoholem. Należy jednak skonsultować się
z lekarzem, ponieważ lek Carboplatin Eugia może wpływać na zdolność wątroby do przetwarzania
alkoholu.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta i nie zostało to wcześniej omówione
z lekarzem lub pielęgniarką, zaleca się jak najszybsze poinformowanie o tym lekarza lub pielęgniarkę
przed otrzymaniem tego leku.

Ciąża
Nie wolno stosować leku Carboplatin Eugia w okresie ciąży, jeśli nie zostało to wyraźnie zalecone przez
lekarza.

Badania na zwierzętach wykazały możliwe ryzyko wystąpienia nieprawidłowości u rozwijającego się
płodu. Jeśli pacjentka jest leczona lekiem Carboplatin Eugia w czasie ciąży, powinna omówić z lekarzem
możliwe ryzyko wpływu leku na nienarodzone dziecko. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować
skuteczną metodę antykoncepcji zarówno przed, jak i podczas leczenia lekiem Carboplatin Eugia. Z uwagi
na to, że lek Carboplatin Eugia może powodować uszkodzenia genetyczne, w przypadku zajścia w ciążę
podczas leczenia lekiem Carboplatin Eugia zaleca się konsultację genetyczną. Konsultacja genetyczna jest
również zalecana dla pacjentów, którzy chcą mieć dzieci po zakończeniu leczenia lekiem Carboplatin
Eugia.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy lek Carboplatin Eugia przenika do mleka ludzkiego. Dlatego podczas leczenia lekiem
Carboplatin Eugia należy przerwać karmienie piersią.

Płodność
Lek Carboplatin Eugia może powodować uszkodzenia genetyczne. Kobietom zaleca się unikanie zajścia
w ciążę przez stosowanie skutecznej metody antykoncepcji przed i w trakcie leczenia. Kobietom, które są
w ciąży lub zajdą w ciążę w trakcie leczenia, należy zapewnić konsultację genetyczną.

Zaleca się, aby mężczyźni leczeni lekiem Carboplatin Eugia nie planowali poczęcia dziecka w trakcie
leczenia i do 6 miesięcy po jego zakończeniu. Powinni oni też przed leczeniem zasięgnąć porady
dotyczącej przechowywania nasienia, z uwagi na możliwość wystąpienia nieodwracalnej niepłodności.

Należy poradzić się lekarza lub pielęgniarki przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Carboplatin Eugia nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Niemniej, należy jednak zachować szczególną ostrożność po podaniu leku Carboplatin Eugia po raz
pierwszy, w szczególności, gdy pacjent ma zawroty głowy lub nie czuje się wystarczająco dobrze.

### 3. Jak stosować lek Carboplatin Eugia?
Ten lek będzie zawsze podawany przez pielęgniarkę lub lekarza. Zazwyczaj lek podaje się w kroplówce
przez powolne wstrzyknięcie do żyły, a jego podanie zwykle zajmuje od 15 do 60 minut. Jeśli potrzebne
są dodatkowe informacje, należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki, którzy będą podawać lub
podawali infuzję. Dawka leku będzie zależeć od wzrostu i masy ciała, czynności układu krwiotwórczego

(hematopoetycznego) i czynności nerek pacjenta. Lekarz dobierze najlepszą dawkę leku dla pacjenta.
Generalnie lek należy rozcieńczyć przed użyciem.

Dorośli
Zwykle stosowana dawka wynosi 400 mg/m2 powierzchni ciała (obliczona na podstawie wzrostu i masy
ciała).

Osoby w podeszłym wieku
Można zastosować zwykle podawane dawki dorosłym, chociaż lekarz może zdecydować o zastosowaniu
innej dawki.

Zaburzenia czynności nerek
Podawana dawka może się różnić, w zależności od czynności nerek pacjenta. Jeśli u pacjenta występują
zaburzenia czynności nerek, lekarz może zmniejszyć dawkę leku i częściej wykonywać badania krwi oraz
monitorować czynność nerek. Lek ten będzie podawany przez lekarza z doświadczeniem w leczeniu
nowotworu.

Dzieci i młodzież
Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania leku Carboplatin Eugia u dzieci, co pozwoliłoby
na zalecenie określonej dawki.

Podczas leczenia lekiem Carboplatin Eugia u pacjenta mogą wystąpić nudności. Przed rozpoczęciem
leczenia tym lekiem lekarz może podać pacjentowi inny lek, aby zmniejszyć te objawy.

Pomiędzy kolejnymi dawkami leku Carboplatin Eugia zazwyczaj stosowana jest czterotygodniowa
przerwa. Lekarz będzie wykonywać badania krwi co tydzień po podaniu tego leku. W ten sposób lekarz
będzie mógł zdecydować o skorygowaniu kolejnej dawki leku dla pacjenta.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Carboplatin Eugia
Jest mało prawdopodobne, aby pacjent otrzymał zbyt dużą dawkę leku Carboplatin Eugia. Niemniej
jednak, w przypadku zaistnienia takiej sytuacji mogą wystąpić zaburzenia czynności nerek, wątroby,
wzroku i słuchu, a także mała liczba białych krwinek. W razie wątpliwości związanych z podejrzeniem
przyjęcia zbyt dużej dawki leku lub w razie jakichkolwiek pytań dotyczących przyjmowanej dawki,
należy porozmawiać z lekarzem podającym lek.

Pominięcie zastosowania leku Carboplatin Eugia
Jest bardzo mało prawdopodobne, aby pacjent pominął dawkę leków, ponieważ lekarz będzie miał
instrukcje dotyczące tego, kiedy należy podać lek. Jeśli pacjent podejrzewa, że pominął dawkę leku,
powinien poinformować o tym lekarza lub pielęgniarkę.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub pielęgniarki.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast powiadomić lekarza, jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów:
- Nietypowe zasinienie, krwawienie lub objawy zakażenia, takie jak ból gardła i wysoka temperatura.
- Uporczywy świąd skóry (z wypukłymi guzkami) lub obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła,
który może powodować trudności w połykaniu lub oddychaniu (obrzęk naczynioruchowy) oraz ból
w klatce piersiowej, który może być objawem potencjalnie ciężkiej reakcji alergicznej zwanej

zespołem Kounisa, uczucie jakby pacjent miał stracić przytomność.
- Zapalenie jamy ustnej lub zapalenie błony śluzowej (np. ból warg lub owrzodzenie ust).

Bardzo często: mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób
• Zahamowanie czynności szpiku kostnego charakteryzujące się znacznym spadkiem liczby białych
krwinek, co zwiększa prawdopodobieństwo zakażeń (leukopenia, neutropenia)
• Zmniejszenie liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko powstawania siniaków i krwawień
(małopłytkowość)
• Niedokrwistość (stan, w którym występuje zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, które
prowadzi do zmęczenia)
• Osłabienie czynności nerek (zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika we krwi). Lekarz będzie
kontrolować stan pacjenta.
• Nieznaczna utrata słuchu (utrata słuchu w zakresie wysokich częstotliwości)
• Nieprawidłowa aktywność enzymów wątrobowych i nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych
wątroby. Lekarz będzie kontrolować stan pacjenta.
• Zwiększone stężenia kwasu moczowego we krwi, które może prowadzić do dny moczanowej
(hiperurykemia)
• Nudności lub wymioty
• Ból i skurcze brzucha
• Nietypowe uczucie zmęczenia lub osłabienie
• Zmniejszenie stężenia soli we krwi (sodu, potasu, wapnia i magnezu). Lekarz będzie kontrolować
stan pacjenta.

Często: mogą dotyczyć do 1 na 10 osób
• Nietypowe zasinienie lub krwawienie (powikłanie krwotoczne)
• Biegunka, zaparcia, ból warg lub owrzodzenie ust (zapalenie błony śluzowej)
• Reakcje alergiczne w tym wysypka, pokrzywka, zaczerwienienie skóry, swędzenie, wysoka
temperatura
• Dzwonienie w uszach (szumy uszne), zaburzenia słuchu i utrata słuchu
• Uczucie mrowienia (neuropatia obwodowa), osłabienie, mrowienie lub drętwienie
• Wypadanie włosów
• Złe samopoczucie
• Objawy grypopodobne
• Utrata lub brak siły
• Zaburzenia płuc, bliznowacenie i zgrubienie w płucach z trudnościami w oddychaniu, czasami
śmiertelne (śródmiąższowa choroba płuc), trudności w oddychaniu
• Zmniejszenie odruchów kostno-stawowych
• Zakażenia
• Zaburzenia czucia
• Zaburzenia smaku
• Zaburzenia widzenia, w tym przemijająca utrata wzroku
• Zaburzenia sercowo-naczyniowe
• Zaburzenia skóry
• Swędząca wysypka skórna (pokrzywka)
• Uczucie swędzenia (świąd)
• Czerwona wysypka (wysypka rumieniowata)
• Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe
• Stany chorobowe układu moczowego i narządów płciowych (zaburzenia układu moczowopłciowego)
• Zwiększenie stężenia kreatyniny, bilirubiny i kwasu moczowego we krwi. Lekarz będzie
kontrolować stan pacjenta.

Niezbyt często: mogą dotyczyć do 1 na 100 osób
• Nowotwory wywołane chemioterapią lub radioterapią (nowotwory wtórne)
• Gorączka i dreszcze bez widocznych objawów zakażenia
• Zaczerwienienie, obrzęk i ból lub obumarcie naskórka wokół miejsca wstrzyknięcia (reakcja w
miejscu wstrzyknięcia).

Rzadko: mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób
• Złe samopoczucie z wysoką temperaturą z powodu malej liczby białych krwinek (gorączka
neutropeniczna)
• Utrata apetytu (jadłowstręt)
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, uszkodzenie lub obumarcie komórek wątroby. Lekarz
będzie kontrolować stan pacjenta.
• Zapalenie nerwu wzrokowego, które może spowodować całkowitą lub częściową utratę wzroku.
Lekarz będzie kontrolować stan pacjenta.
• Ciężkie reakcje alergiczne (anafilaksja/reakcje anafilaktyczne)
• Objawy ciężkich reakcji alergicznych obejmują nagły, świszczący oddech lub ucisk w klatce
piersiowej, obrzęk powiek, twarzy lub warg, zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie, tachykardię,
pokrzywkę, duszność, zawroty głowy i wstrząs anafilaktyczny
• Małe stężenie sodu we krwi (hiponatremia)

Bardzo rzadko: mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób
• Niewydolność serca
• Krwawienie w mózgu, które może prowadzić do udaru lub utraty świadomości
• Nagła niedrożność tętnicy (zator), wysokie ciśnienie tętnicze krwi, niskie ciśnienie tętnicze krwi.

Działania niepożądane o nieznanej częstości (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych):
• Zespół hemolityczno-mocznicowy (choroba charakteryzująca się ostrą niewydolnością nerek, małą
ilością wydalanego moczu lub brakiem wydalania moczu, zmniejszoną liczbą czerwonych krwinek
ze skrajnym zmęczeniem i małą liczbą płytek krwi)
• Nietypowe zasinienie lub krwawienia oraz objawy zakażenia
• Odwodnienie
• Ból warg lub owrzodzenia jamy ustnej (zapalenie jamy ustnej)
• Skurcze mięśni, osłabienie mięśni, splątanie, utrata wzroku lub zaburzenia widzenia, nieregularne
bicie serca, niewydolność nerek lub nieprawidłowe wyniki badań krwi (objawy zespołu rozpadu
guza, które mogą być spowodowane szybkim rozpadem komórek nowotworowych) (patrz punkt 2)
• Grupa objawów, takich jak ból głowy, zaburzenia świadomości, drgawki i zaburzenia widzenia od
niewyraźnego widzenia do utraty wzroku (objawy zespołu odwróconej tylnej leukoencefalopatii,
rzadkiego zaburzenia neurologicznego)
• Zapalenie trzustki
• Zakażenie płuc.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Carbolpatin Eugia?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i fiolkach po: EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.
Przechowywać fiolki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Nie należy dopuszczać do kontaktu karboplatyny z oczami lub skórą. W przypadku przypadkowego
rozlania należy natychmiast powiadomić lekarza lub pielęgniarkę.

Po zakończeniu wlewu lek Carboplatin Eugia zostanie usunięty z zachowaniem ostrożności przez lekarza
lub pielęgniarkę.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Carbolpatin Eugia
Substancją czynną leku jest karboplatyna. 1 mL koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera
10 mg karboplatyny. Lek jest również dostępny w dawkach 50 mg, 150 mg, 450 mg i 600 mg
karboplatyny.
Pozostałe składniki to mannitol i woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Carbolpatin Eugia i co zawiera opakowanie
Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji.

Klarowny, bezbarwny do jasnożółtego roztwór, wolny od widocznych cząstek stałych.
Każda fiolka zawiera odpowiednio 5 mL, 15 mL, 45 mL lub 60 mL koncentratu do sporządzania roztworu
do infuzji.

Wielkości opakowań: 1 fiolka i 10 fiolek, w tekturowym pudełku.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny:
Eugia Pharma (Malta) Ltd.
Vault 14, level 2
Valletta Waterfront
Floriana, FRN 1914
Malta
e-mail: medicalinformation@aurovitas.pl

Wytwórca/Importer:
APL Swift Services (Malta) Ltd.
HF26, Hal Far Industrial Estate, Hal Far

Birzebbugia, BBG 3000
Malta

Generis Farmacêutica, S.A.
Rua João de Deus 19, Venda Nova
2700-487 Amadora
Portugalia

Arrow Génériques
26 Avenue Tony Garnier
69007 Lyon
Francja

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Belgia: Carboplatin Eugia10 mg/ml concentraat voor oplossing voor infusie /solution à diluer
pour perfusion /Konzentrat zur Herstellung einer Infusionslösung
Francja: Carboplatine Arrow Lab 10 mg/ml, solution à diluer pour perfusion
Niemcy: Carboplatin PUREN 10 mg/ml Konzentrat zur Herstellung einer Infusionslösung
Włochy: Carbolpatino Aurobindo Italia
Polska: Carbolpatin Eugia
Portugalia: Carbolpatina Generis
Hiszpania: Carboplatino Aurovitas 10 mg/ml concentrado para solución para perfusión EFG

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:
Ten produkt leczniczy jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użytku. Wszelkie niewykorzystane
resztki roztworu należy usunąć.

Instrukcja dotycząca rozcieńczania
Karboplatyna może reagować z aluminium, tworząc czarny osad i (lub) osłabienie działania.
Do przygotowania lub podania produktu leczniczego nie należy używać igieł, strzykawek, cewników
ani zestawów do podawania dożylnego zawierających części aluminiowe, ponieważ karboplatyna reaguje
z aluminium.

Przed infuzją produkt leczniczy należy rozcieńczyć 5% roztworem glukozy do wstrzykiwań lub 0,9%
roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań, do uzyskania stężenia tak małego, jak 0,5 mg/mL
(500 mikrogramów/mL).

Produkt leczniczy Carbolpatin Eugia może być dalej rozcieńczany w 5% roztworze glukozy i podawany
we wlewie dożylnym. Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność roztworu do infuzji przez 56 dni
w końcowych stężeniach 0,2 mg/mL oraz 3,5 mg/mL podczas przechowywania w temperaturze 2°C -
8°C, w workach infuzyjnych nie zawierających PVC (poliolefina), jeśli jest chroniony przed dostępem
światła.

Produkt leczniczy Carbolpatin Eugia może być również dalej rozcieńczany w 0,9% chlorku sodu
i podawany we wlewie dożylnym. Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność roztworu do infuzji
w końcowych stężeniach 0,2 mg/mL oraz 3,5 mg/mL podczas przechowywania przez 24 godziny
w temperaturze 2°C - 8°C i do 8 godzin w temperaturze 22°C, w workach infuzyjnych nie zwierających
PVC (poliolefina), jeśli jest chroniony przed dostępem światła.

Jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt
leczniczy nie zostanie użyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada
użytkownik. Zwykle czas przechowywania nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od
2°C do 8°C, chyba że rozcieńczenia dokonano w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach
aseptycznych.

Przed podaniem, roztwór należy obejrzeć w kierunku obecności widocznych cząstek stałych
i przebarwień. Roztwór należy stosować wyłącznie wtedy, gdy jest klarowny i wolny od cząstek stałych.

Wytyczne dotyczące bezpiecznego postępowania z lekami przeciwnowotworowymi:
1. Karboplatyna powinna być przygotowywana do podania wyłącznie przez personel przeszkolony
w zakresie bezpiecznego stosowania chemioterapii.
2. Przygotowanie produktu leczniczego należy wykonać w wyznaczonym miejscu.
3. Należy nosić odpowiednie rękawice ochronne, maskę na twarz i odzież ochronną.
4. Należy zachować środki ostrożności, aby uniknąć przypadkowego kontaktu produktu leczniczego
z oczami. W przypadku kontaktu produktu leczniczego z oczami, należy przemyć je wodą i (lub)
roztworem soli fizjologicznej.
5. Lek cytotoksyczny nie powinien być podawany przez kobiety w ciąży.
6. Należy zachować należytą ostrożność i środki ostrożności podczas usuwania pozostałości
(strzykawek, igieł, itp.) używanych do rekonstytucji leków cytotoksycznych. Zbędne materiały
i odpady biologiczne należy usunąć przez umieszczenie ich w podwójnie uszczelnionych workach
polietylenowych i spalenie w temperaturze 1000°C.
7. Powierzchnię pracy należy przykryć jednorazowym papierem chłonnym z podkładem z tworzywa
sztucznego.
8. Do wszystkich strzykawek i zestawów należy zastosować połączenia typu Luer-lock. Zaleca się
stosowanie igieł o dużej średnicy, aby zminimalizować ciśnienie i ewentualne tworzenie się
aerozoli. Powstanie aerozoli można również zmniejszyć przez zastosowanie igły odpowietrzającej.

Usuwanie
„Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego oraz wszystkie materiały użyte do rekonstytucji,
rozcieńczenia i podania muszą zostać usunięte zgodnie ze standardowymi procedurami szpitalnymi
dotyczącymi leków przeciwnowotworowych, z uwzględnieniem obowiązujących przepisów dotyczących
usuwania odpadów niebezpiecznych”.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Carboplatin Eugia, 10 mg/mL, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

1 mL koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 10 mg karboplatyny.

Każda fiolka z 5 mL zawiera 50 mg karboplatyny.
Każda fiolka z 15 mL zawiera 150 mg karboplatyny.
Każda fiolka z 45 mL zawiera 450 mg karboplatyny.
Każda fiolka z 60 mL zawiera 600 mg karboplatyny.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji.

Klarowny, bezbarwny do jasnożółtego roztwór, wolny od widocznych cząstek stałych, o pH w
zakresie 5,0 - 7,0.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Carboplatin Eugia jest wskazany w leczeniu:

### 1. zaawansowanego raka jajnika pochodzenia nabłonkowego w:

• leczeniu pierwszego rzutu
• leczeniu drugiego rzutu, po niepowodzeniu leczenia innymi lekami.

### 2. drobnokomórkowego raka płuca.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie i sposób podawania:
Produkt leczniczy Carboplatin Eugia należy podawać wyłącznie drogą dożylną. Zalecana dawka
karboplatyny u wcześniej nie leczonych dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek,
tj. z klirensem kreatyniny > 60 mL/min, wynosi 400 mg/m2 pc., jako pojedyncza dawka podawana
w krótkim wlewie dożylnym trwającym od 15 do 60 minut.

Alternatywnie, do określenia dawki można zastosować wzór Calverta przedstawiony poniżej:

Dawka (mg) = docelowa wartość AUC (mg/mL x min) x [GFR mL/min + 25]

Docelowa wartość AUC Planowana chemioterapia Status terapeutyczny pacjenta
5-7 mg/mL x min karboplatyna w monoterapii wcześniej nieleczony
4-6 mg/mL x min karboplatyna w monoterapii wcześniej leczony
4-6 mg/mL x min karboplatyna plus cyklofosfamid wcześniej nieleczony

Uwaga: na podstawie wzoru Calverta całkowita dawka karboplatyny jest obliczana w mg, a nie
w mg/m2 pc. Wzór Calverta nie powinien być stosowany u pacjentów, u których zastosowano
intensywne leczenie wstępne**.
** Pacjenci są uznawani za poddanych intensywnemu leczeniu wstępnemu, jeśli otrzymali
którekolwiek z poniższych:
- Mitomycyna C
- Nitrozomocznik
- Leczenie skojarzone doksorubicyną i (lub) cyklofosfamidem i (lub) cisplatyną
- Leczenie skojarzone pięcioma lub więcej produktami leczniczymi
- Radioterapia ≥ 4500 radów zogniskowana w polu 20 x 20 cm lub na więcej niż jednym polu
leczenia.

Leczenie produktem leczniczym Carboplatin Eugia należy przerwać w przypadku guza
nieodpowiadającego na leczenie, progresji choroby i (lub) wystąpienia nietolerowanych działań
niepożądanych.

Leczenia nie należy powtarzać przed upływem czterech tygodni od poprzedniego kursu karboplatyny
i (lub) zanim liczba neutrofilów wyniesie co najmniej 2000 komórek/mm3, a liczba płytek krwi
co najmniej 100 000 komórek/mm3.

Zaleca się zmniejszenie dawki początkowej o 20-25% w przypadku tych pacjentów, u których
występują czynniki ryzyka, takie jak wcześniejsze leczenie powodujące mielosupresję i niski stopień
stanu sprawności pacjenta (skala ECOG-Zubrod 2-4 lub Karnofsky’ego poniżej 80).

W celu dostosowania dawki w przyszłości, zaleca się określenie hematologicznego nadiru za pomocą
cotygodniowych badań morfologii krwi podczas początkowych cykli leczenia karboplatyną.

Do przygotowania lub podawania karboplatyny nie należy używać igieł oraz zestawów do infuzji
dożylnych zawierających części aluminiowe, które mogą wchodzić w kontakt z karboplatyną do
wstrzykiwań. Aluminium wchodzi w reakcję z karboplatyną do wstrzykiwań powodując tworzenie się
osadu i (lub) osłabienie działania karboplatyny.

Podczas przygotowywania i podawania produktu leczniczego należy przestrzegać środków
bezpieczeństwa dotyczących substancji niebezpiecznych. Przygotowanie musi być przeprowadzone
przez personel przeszkolony w zakresie bezpiecznego stosowania produktu leczniczego, w rękawicach
ochronnych, masce i odzieży ochronnej.

Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z klirensem kreatyniny mniejszym niż 60 mL/min istnieje zwiększone ryzyko
wystąpienia ciężkiego zahamowania czynności szpiku kostnego. Częstość występowania ciężkiej
leukopenii, neutropenii lub trombocytopenii utrzymuje się na poziomie 25% zgodnie z poniższymi
zaleceniami dotyczącymi dawkowania:

Początkowy klirens kreatyniny Dawka początkowa (Dzień 1)
41-59 mL/min 250 mg/m2 pc. dożylnie
16-40 mL/min 200 mg/m2 pc. dożylnie

Nie ma wystarczających danych dotyczących podawania karboplatyny we wstrzyknięciu pacjentom
z klirensem kreatyniny wynoszącym 15 mL/min lub mniej, aby można było zalecić leczenie.

Wszystkie powyższe zalecenia dotyczące dawkowania odnoszą się do początkowego cyklu leczenia.
Kolejne dawki należy dostosować do tolerancji leczenia przez pacjenta i dopuszczalnego poziomu
zahamowania czynności szpiku kostnego.

Leczenie skojarzone
Optymalne stosowanie karboplatyny w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi o działaniu

hamującym czynność szpiku kostnego, wymaga dostosowania dawki zależnie od obranych zasad
leczenia i schematu leczenia.

Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat konieczne jest dostosowanie dawki karboplatyny do ogólnego
stanu zdrowia i czynności nerek podczas pierwszego oraz kolejnych cykli leczenia.

Dzieci i młodzież
Nie ma wystarczających danych, pozwalających na ustalenie zaleceń dotyczących dawkowania
u dzieci i młodzieży.

Sposób podawania
Karboplatynę należy stosować wyłącznie dożylnie.

Produkt leczniczy należy rozcieńczyć przed infuzją. Instrukcja dotycząca rozcieńczania i podawania
produktu leczniczego, patrz punkt 6.6.

Podczas przygotowywania i podawania produktu leczniczego należy przestrzegać środków
bezpieczeństwa dotyczących substancji niebezpiecznych. Przygotowanie musi być przeprowadzone
przez personel przeszkolony w zakresie bezpiecznego stosowania produktu leczniczego, w rękawicach
ochronnych, masce i odzieży ochronnej.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Karboplatyna jest przeciwwskazana u pacjentów:
• z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne związki zawierające platynę
• z ciężkim zahamowaniem czynności szpiku kostnego
• z krwawiącymi guzami
• z uprzednio istniejącymi ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny
 30 mL/min), chyba że w ocenie lekarza i pacjenta spodziewane korzyści z leczenia
przewyższają ryzyko
• otrzymujących jednocześnie szczepionkę przeciwko żółtej febrze (patrz punkt 4.5).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Ostrzeżenia:
Karboplatyna powinna być stosowana wyłącznie przez lekarzy posiadających doświadczenie
w stosowaniu substancji czynnych o działaniu przeciwnowotworowym. Należy regularnie badać
morfologię krwi oraz czynność nerek i wątroby. Stosowanie produktu leczniczego należy przerwać
w razie zaobserwowania nieprawidłowej depresji szpiku kostnego lub zaburzeń czynności nerek,
lub wątroby.

Sprzęt diagnostyczny i terapeutyczny powinien być łatwo dostępny w celu prowadzenia terapii oraz
leczenia ewentualnych powikłań.

Toksyczność hematologiczna
W normalnych warunkach nie należy powtarzać cykli podania karboplatyny częściej, niż co miesiąc.
Leukopenia, neutropenia oraz trombocytopenia są zależne od zastosowanej dawki i ograniczają
wielkość dawki. W trakcie leczenia karboplatyną do wstrzykiwań należy często kontrolować
morfologię krwi obwodowej, a w przypadku wystąpienia objawów toksycznych badania należy
wykonywać do czasu ich ustąpienia. Mediana dni o najniższej wartości wyników badań występuje 21.
dnia u pacjentów otrzymujących wyłącznie karboplatynę we wstrzyknięciu i 15. dnia u pacjentów
otrzymujących karboplatynę we wstrzyknięciu w skojarzeniu z innymi lekami
przeciwnowotworowymi.

Zasadniczo, nie należy stosować pojedynczych, okresowych cykli podawania karboplatyny dopóki
liczba leukocytów, neutrofili i płytek krwi nie powróci do normy. Nie należy powtarzać leczenia przed

upływem 4 tygodni od poprzedniego cyklu podawania karboplatyny i (lub) zanim liczba granulocytów
obojętnochłonnych nie wyniesie co najmniej 2000 komórek/mm3, a liczba płytek krwi co najmniej
100 000 płytek/mm3.

Niedokrwistość występuje często i kumuluje się, jednak bardzo rzadko wymaga transfuzji.

Zespół hemolityczno-mocznicowy (ang. haemolytic-uraemic syndrome, HUS)
Zespół hemolityczno-mocznicowy (HUS) jest działaniem niepożądanym zagrażającym życiu. Należy
przerwać stosowanie karboplatyny w przypadku wystąpienia pierwszych oznak mikroangiopatycznej
niedokrwistości hemolitycznej, takich jak gwałtowny spadek stężenia hemoglobiny z towarzyszącą
małopłytkowością, zwiększenie stężenia bilirubiny w surowicy, stężenia kreatyniny w surowicy, azotu
mocznikowego we krwi lub dehydrogenazy mleczanowej (ang. lactic dehydrogenase, LDH). Mimo
przerwania leczenia niewydolność nerek może być nieodwracalna i może być konieczna dializa.

U pacjentów uprzednio poddawanych leczeniu (w szczególności z cisplatyną) i (lub) z zaburzeniami
czynności nerek, ciężkość zahamowania czynności szpiku kostnego jest zwiększona. W tej grupie
pacjentów, początkowe dawki karboplatyny należy odpowiednio zmniejszyć (patrz punkt 4.2),
a efekty leczenia należy uważnie monitorować poprzez częste kontrolowanie morfologii krwi
pomiędzy cyklami leczenia.
Leczenie skojarzone karboplatyną do wstrzykiwań z innymi lekami mielosupresyjnymi może
wymagać modyfikacji w zakresie dawkowania i czasu podania w celu zminimalizowania działania
addytywnego.

U pacjentów z ciężkim zahamowaniem czynności szpiku kostnego konieczne może być zastosowanie
transfuzji jako leczenia objawowego.

U pacjentów leczonych karboplatyną zgłaszano niedokrwistość hemolityczną z występowaniem
polekowych przeciwciał odpornościowych. Może to prowadzić do zgonu.
Przypadki ostrej białaczki promielocytowej i zespołu mielodysplastycznego (ang. myelodysplastic
syndrome, MDS) lub ostrej białaczki szpikowej (ang. acute myeloid leukemia, AML) zgłaszano
po upływie kilku lat od zakończenia leczenia karboplatyną i innymi lekami przeciwnowotworowymi.

Działania hamujące czynność szpiku kostnego mogą być addytywne w stosunku do działań
wywołanych przez jednoczesną chemioterapię. Pacjenci z ciężką i długotrwałą mielosupresją są
narażeni na duże ryzyko powikłań infekcyjnych, w tym zakończonych zgonem (patrz punkt 4.8). Jeśli
wystąpi którekolwiek z tych zdarzeń, podawanie karboplatyny należy przerwać i rozważyć
modyfikację dawki lub przerwanie leczenia.

Zaburzenia czynności nerek i (lub) wątroby
Podczas stosowania karboplatyny mogą wystąpić zaburzenia czynności nerek i wątroby. Bardzo duże
dawki karboplatyny (≥ 5 razy większe niż jednorazowa zalecana dawka produktu leczniczego)
powodowały ciężkie zaburzenia czynności wątroby i (lub) nerek. Nie wiadomo, czy zastosowanie
odpowiedniego schematu nawadniania mogłoby przyczynić się do uniknięcia tych objawów
w odniesieniu do czynności nerek. Zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia jest wymagane
w przypadku wystąpienia umiarkowanych lub dużych nieprawidłowości w wynikach badań
czynnościowych nerek lub wątroby (patrz punkt 4.8).

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, działanie karboplatyny na układ krwiotwórczy jest
bardziej nasilone i trwa dłużej niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. W tej grupie ryzyka,
leczenie karboplatyną musi być prowadzone ze szczególną ostrożnością (patrz punkt 4.2). Chociaż
nie zgromadzono dowodów klinicznych dotyczących skumulowania nefrotoksyczności, nie zaleca się
łączenia karboplatyny z aminoglikozydami lub innymi związkami nefrotoksycznymi (patrz punkt 4.5).

Zaburzenia czynności nerek są bardziej prawdopodobne u pacjentów, u których wcześniej wystąpiła
nefrotoksyczność w wyniku leczenia cisplatyną.

Choroba zarostowa żył wątrobowych

Zgłaszano przypadki choroby zarostowej żył wątrobowych (zespołu niedrożności zatokowej wątroby),
przy czym niektóre z nich zakończyły się zgonem. Pacjentów należy monitorować w kierunku oznak
i objawów zaburzeń czynności wątroby lub nadciśnienia wrotnego, które nie wynikają w oczywisty
sposób z przerzutów do wątroby.

Reakcje alergiczne
Podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych zawierających platynę, najczęściej w czasie
infuzji mogą wystąpić reakcje alergiczne wymagające przerwania podawania produktu leczniczego
i zastosowania właściwego leczenia objawowego. Zgłaszano niezbyt częste reakcje alergiczne na
karboplatynę, np. wysypka rumieniowa, gorączka bez wyraźnej przyczyny lub świąd. Rzadko
występowała anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktoidalne, w tym skurcz oskrzeli,
pokrzywka i obrzęk twarzy. Reakcje krzyżowe, czasami zakończone zgonem, zgłaszano dla
wszystkich związków platyny (patrz punkt 4.3 i punkt 4.8).

Pacjentów należy uważnie obserwować, w kierunku wystąpienia ewentualnych reakcji alergicznych
i w razie potrzeby należy zastosować odpowiednie leczenie objawowe, w tym leki
przeciwhistaminowe, adrenalinę i (lub) glikokortykosteroidy.

Większe prawdopodobieństwo wystąpienia i nasilenia toksyczności może być u pacjentów, którzy
otrzymali wcześniej intensywne leczenie z powodu choroby, są w złym stanie ogólnym lub
w podeszłym wieku. Należy określić parametry czynnościowe nerek przed rozpoczęciem, w trakcie
i po zakończeniu leczenia z zastosowaniem karboplatyny.

Neurotoksyczność
Chociaż obwodowe objawy toksyczności neurologicznej zwykle występują często, mają łagodny
przebieg i są ograniczone do parestezji i osłabienia głębokich odruchów ścięgnistych, ich częstość
jednak wzrasta u pacjentów w wieku powyżej 65 lat i (lub) pacjentów uprzednio leczonych cisplatyną.
Należy kontrolować i wykonywać badania neurologiczne w regularnych odstępach czasu.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek po zastosowaniu karboplatyny w dawkach większych
niż zalecane obserwowano zaburzenia widzenia, łącznie z utratą wzroku. Wydaje się, że zdolność
widzenia powraca całkowicie lub w znacznym stopniu w trakcie tygodni następujących
pozaprzestaniu stosowania większych niż zalecane dawek.

Zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii (ang. Reversible Posterior Leukoencephalopathy
Syndrome, RPLS)
U pacjentów otrzymujących karboplatynę w chemioterapii skojarzonej zgłaszano przypadki zespołu
odwracalnej tylnej leukoencefalopatii (RPLS). RPLS jest rzadkim, odwracalnym po przerwaniu
leczenia, szybko rozwijającym się stanem neurologicznym, którego objawy mogą obejmować napady
padaczkowe, nadciśnienie tętnicze, ból głowy, dezorientację, utratę wzroku i inne zaburzenia widzenia
oraz zaburzenia neurologiczne (patrz punkt 4.8). Rozpoznanie RPLS opiera się na potwierdzeniu przy
pomocy obrazowania mózgu, najlepiej przez MRI (ang. Magnetic Resonance Imaging, MRI)
(obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego).

Ototoksyczność
W trakcie leczenia karboplatyną zgłaszano przypadki zaburzeń słuchu.

Ototoksyczność u dzieci
Ototoksyczność może być bardziej nasilona u dzieci. U dzieci i młodzieży zgłaszano przypadki utraty
słuchu z opóźnionym początkiem wystąpienia. W tej grupie pacjentów zaleca się długotrwałą
następczą kontrolę audiometryczną.

Zespół rozpadu guza (ang. tumour lysis syndrome, TLS)
W obserwacjach po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego karboplatynę do obrotu
notowano przypadki zespołu rozpadu guza (TLS) u pacjentów po zastosowaniu karboplatyny
w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi. Pacjentów z grupy
wysokiego ryzyka TLS, np. pacjentów ze zwiększoną proliferacją guza i dużą podatnością na działanie

środków cytotoksycznych, należy dokładnie obserwować oraz zastosować odpowiednie środki
ostrożności.

Osoby w podeszłym wieku:
W badaniach z zastosowaniem terapii skojarzonej karboplatyny i cyklofosfamidu wystąpienie ciężkiej
trombocytopenii u pacjentów w podeszłym wieku było bardziej prawdopodobne niż u młodszych
pacjentów. Z uwagi na występującą często u pacjentów w podeszłym wieku osłabioną czynność nerek
należy o tym pamiętać podczas ustalania dawki (patrz punkt 4.2).

Szczepionki
Stosowanie żywych lub żywych atenuowanych szczepionek u pacjentów z obniżoną odpornością
w wyniku stosowania chemioterapii, w tym karboplatyny, może prowadzić do ciężkich lub
śmiertelnych zakażeń. Należy unikać stosowania szczepionek zawierających żywe drobnoustroje
u pacjentów otrzymujących karboplatynę. Szczepionki zawierające martwe lub inaktywowane
drobnoustroje mogą być podawane; jednak odpowiedź na takie szczepionki może być zmniejszona.

Reakcje nadwrażliwości
Notowano przypadki reakcji nadwrażliwości, prowadzące do zespołu Kounisa (ostrego skurczu tętnic
wieńcowych w przebiegu reakcji alergicznej, co może spowodować zawał mięśnia sercowego, patrz
punkt 4.8).

Inne
Nie badano potencjalnego działania rakotwórczego karboplatyny, ale zgłaszano, że związki
o podobnych mechanizmach działania i podobnej mutagenności są rakotwórcze (patrz punkt 5.3).
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności karboplatyny u dzieci.
Karboplatyna może powodować nudności i wymioty. Zgłaszano, że premedykacja lekami
przeciwwymiotnymi jest korzystna w zmniejszeniu częstości występowania i nasilenia tych objawów.

Nie należy stosować sprzętu zawierającego aluminium podczas przygotowywania i podawania
karboplatyny (patrz punkt 6.2). Aluminium wchodzi w reakcję z karboplatyną do wstrzykiwań
powodując tworzenie się osadu i (lub) osłabienie jej działania.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Jednoczesne podawanie karboplatyny z innymi lekami mielosupresyjnymi lub z radioterapią może
nasilać działanie mielosupresyjne karboplatyny i (lub) innych leków. U pacjentów otrzymujących
jednocześnie inne leki o działaniu nefrotoksycznym istnieje większe prawdopodobieństwo nasilenia
i przedłużonia mielotoksyczności spowodowanej zmniejszeniem klirensu nerkowego karboplatyny.

Przeciwwskazania dla jednoczesnego stosowania
- Szczepionka przeciwko żółtej febrze: ryzyko wystąpienia śmiertelnego uogólnionego odczynu
poszczepiennego (patrz punkt 4.3).

Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane w przypadku
• Żywych, atenuowanych szczepionek (z wyjątkiem szczepionki przeciw żółtej febrze): ryzyko
wystąpienia choroby ogólnoustrojowej, mogącej prowadzić do zgonu. Ryzyko to jest większe
u pacjentów z obniżoną odpornością w wyniku choroby podstawowej. W takich przypadkach
należy stosować szczepionkę inaktywowaną, jeśli dostępna (choroba Heinego-Medina).
• Fenytoiny, fosfenytoiny: ryzyko nasilenia drgawek powstałych w wyniku zmniejszenia
wchłaniania fenytoiny z układu pokarmowego przez cytotoksyczny produkt leczniczy lub
ryzyko zwiększenia toksyczności lub utrata skuteczności cytotoksycznego produktu leczniczego
wynikająca z nasilenia metabolizmu wątrobowego przez fenytoinę.

Jednoczesne stosowanie należy rozważyć w przypadku
• Związków chelatujących - zmniejszające działanie karboplatyny.
• Cyklosporyny (oraz przez ekstrapolację takrolimusu i sirolimusu): nadmierna immunosupresja
z ryzykiem limfoproliferacji.

• Aminoglikozydów: należy rozważyć jednoczesne stosowanie karboplatyny z antybiotykami
aminoglikozydowymi ze względu na ich skumulowaną nefrotoksyczność i ototoksyczność,
szczególnie u pacjentów ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
• Diuretyków pętlowych: należy rozważyć jednoczesne stosowanie karboplatyny z diuretykami
pętlowymi ze względu na ich skumulowaną nefrotoksyczność i ototoksyczność.
• Ze względu na zwiększenie ryzyka powstawania zakrzepów w przypadku chorób
nowotworowych często stosuje się leczenie przeciwzakrzepowe. Jeśli pacjent jest leczony
antagonistami witaminy K to duża wewnątrzosobnicza zmienność krzepliwości w czasie
choroby oraz możliwość interakcji pomiędzy doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi a lekami
przeciwnowotworowymi wymaga zwiększenia częstości kontrolowania wartości INR
(ang. International Normalised Ratio - międzynarodowy współczynnik znormalizowany).
Podczas jednoczesnego stosowania warfaryny i karboplatyny obserwowano zwiększenie
wartości INR, dlatego zaleca się ostrożność i częstsze kontrolowanie wartości INR.

Karboplatyna może reagować z aluminium, tworząc czarny osad. Do przygotowywania lub podawania
produktu leczniczego nie należy stosować igieł, strzykawek, cewników lub zestawów dożylnych,
zawierających części aluminiowe, ponieważ karboplatyna reaguje z aluminium.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Podanie karboplatyny we wstrzyknięciu kobietom w ciąży może prowadzić do uszkodzenia płodu.
Wykazano embriotoksyczne i teratogenne działanie karboplatyny u szczurów przyjmujących
karboplatynę w czasie organogenezy. Nie przeprowadzono badań kontrolowanych u kobiet w ciąży.

Jeśli ten produkt leczniczy jest stosowany w okresie ciąży, lub jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas
jego stosowania, należy powiadomić pacjentkę o potencjalnym zagrożeniu dla płodu. Kobietom
w wieku rozrodczym należy odradzać zajście w ciążę.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy karboplatyna we wstrzyknięciu przenika do mleka ludzkiego.
Jeśli leczenie karboplatyną jest konieczne w trakcie laktacji, należy przerwać karmienie piersią.

Płodność
U pacjentów otrzymujących leczenie przeciwnowotworowe może wystąpić zahamowanie czynności
gonad powodujące brakiem miesiączki lub azospermią. Działania te wydają się być zależne od dawki
oraz długości trwania leczenia i mogą być nieodwracalne. Prognozowanie zakresu zaburzenia
czynności jąder lub jajników nie jest proste ze względu na częste stosowanie leczenia skojarzonego
różnymi lekami przeciwnowotworowymi, co sprawia, że trudno jest ocenić wpływ poszczególnych
leków.

Zaleca się, aby dojrzali płciowo mężczyźni leczeni karboplatyną nie planowali poczęcia dziecka
w trakcie leczenia oraz do 6 miesięcy po jego zakończeniu oraz aby zasięgnęli porady w sprawie
przechowywania nasienia przed rozpoczęciem leczenia, w związku z możliwością nieodwracalnej
bezpłodności związanej z leczeniem karboplatyną.

Kobiety w wieku rozrodczym
Kobietom w wieku rozrodczym należy zalecić unikanie zajścia w ciążę. Karboplatyny nie wolno
stosować u kobiet w okresie ciąży lub kobiet w wieku rozrodczym, które mogą zajść w ciążę, chyba,
że potencjalne korzyści dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla płodu.
Jeśli ten produkt leczniczy jest stosowany w okresie ciąży lub jeśli pacjentka zajdzie w ciążę w trakcie
leczenia tym produktem leczniczym, pacjentkę należy poinformować o potencjalnym zagrożeniu dla
płodu.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu karboplatyny na zdolność prowadzenia pojazdów

i obsługiwania maszyn. Jednak, karboplatyna może powodować nudności i wymioty, zaburzenia
widzenia i ototoksyczność; dlatego należy ostrzec pacjentów o potencjalnym wpływie tych objawów
na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Częstość zgłaszanych działań niepożądanych opiera się na zbiorczych danych uzyskanych od 1 893
pacjentów, otrzymujących karboplatynę we wstrzyknięciu w monoterapii oraz na podstawie
doświadczeń po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego karboplatynę do obrotu.
Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane uporządkowane zgodnie z klasyfikacją układów
i narządów MedDRA, z użyciem następujących kategorii częstości:

Bardzo często (≥ 1/10)
Często (≥ 1/100 do < 1/10)
Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100)
Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000)
Bardzo rzadko (< 1/10 000) i częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych
danych).

Klasyfikacja
układów
i narządów

Bardzo często Często Niezbyt
często
Rzadko Bardzo
rzadko
Częstość
nieznana

Zakażenia
i zarażenia
pasożytnicze

Zakażenia* Zapalenie
płuc

Nowotwory
łagodne,
złośliwe i
nieokreślone
(w tym torbiele
i polipy)

Wtórne
nowotwory
złośliwe
związane
z leczeniem

Zaburzenia
krwi i układu
chłonnego

Trombocytopenia,
neutropenia,
leukopenia,
anemia

Krwotok* Gorączka
neutropeniczna
Zespół
hemolitycznomocznicowy,
niewydolność
szpiku
kostnego
Zaburzenia
układu
immunologicznego

Nadwrażliwość,
reakcje
anafilaktoidalne

Anafilaksja,
wstrząs
anafilaktyczny,
obrzęk naczynioruchowy
Zaburzenia
metabolizmu
i odżywiania

Hiperurykemia Hiponatremia,
jadłowstręt
Odwodnienie,
zespół rozpadu
guza
Zaburzenia
układu
nerwowego

Neuropatia
obwodowa,
parestezja,
osłabienie
głębokich
odruchów
ścięgnistych,
zaburzenia
czucia,
zaburzenia

Udar
naczyniowomózgowy*

Zespół
odwracalnej
tylnej
leukoencefalopatii (RPLS)

smaku
Zaburzenia
oka
Zaburzenia
widzenia,
rzadkie
przypadki utraty
wzroku

Zapalenie
nerwu
wzrokowego

Zaburzenia
ucha i błędnika
Subkliniczne
osłabienie ostrości
słuchu, na które
składała się utrata
słyszenia
dźwięków
o wysokiej
częstotliwości
(4000-8000 Hz)

Szumy uszne,
ototoksyczność

Zaburzenia
serca
Zaburzenia
sercowonaczyniowe*

Niewydolność
serca*
Zespół
Kounisa

Zaburzenia
naczyniowe
Zator*,
nadciśnienie
tętnicze,
niedociśnienie
tętnicze
Zaburzenia
układu
oddechowego, klatki
piersiowej
i śródpiersia

Zaburzenia
układu
oddechowego,
śródmiąższowa
choroba płuc,
skurcz oskrzeli
Zaburzenia
żołądka i jelit
Nudności,
wymioty,
ból brzucha

Biegunka,
zaparcia,
zaburzenia
błony śluzowej

Zapalenie
jamy ustnej,
zapalenie
trzustki
Zaburzenia
wątroby i dróg
żółciowych

Ciężkie
zaburzenia
czynności
wątroby
Zaburzenia
skóry i tkanki
podskórnej

Łysienie,
zaburzenia
skórne,
pokrzywka,
wysypka,
rumień, świąd
Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe
i tkanki łącznej

Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe

Zaburzenia
nerek i dróg
moczowych

Zaburzenia
układu
moczowopłciowego
Zaburzenia
ogólne i stany
w miejscu

Astenia Objawy
grypopodobne
Gorączka
i dreszcze
bez oznak

podania zakażenia,
martwica
w miejscu
wstrzyknięcia,
odczyn
w miejscu
wstrzyknięcia,
wynaczynienie
w miejscu
wstrzyknięcia,
rumień
w miejscu
wstrzyknięcia,
złe
samopoczucie
Badania
diagnostyczne
Zmniejszony
klirens nerkowy
kreatyniny,
zwiększenie
stężenia mocznika
we krwi,
zwiększenie
stężenia fosfatazy
alkalicznej we
krwi,
zwiększenie
stężenia
aminotransferazy
asparaginianowej,
nieprawidłowe
wyniki badań
czynności
wątroby,
zmniejszone
stężenie sodu we
krwi,
zmniejszone
stężenie potasu
we krwi,
zmniejszone
stężenie wapnia
we krwi,
zmniejszone
stężenie magnezu
we krwi

Zwiększone
stężenie
bilirubiny
we krwi,
zwiększone
stężenie
kreatyniny
we krwi,
zwiększone
stężenie
kwasu
moczowego
we krwi

* Prowadzące do zgonu u < 1% pacjentów, prowadzące do zgonu zaburzenia sercowo-naczyniowe
u < 1% pacjentów, w tym niewydolność serca łącznie z zatorem i udarem mózgu.

Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Po podaniu karboplatyny w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym zgłoszono wtórne nowotwory
złośliwe (w tym białaczkę promielocytową, która wystąpiła 6 lat po monoterapii karboplatyną
i poprzedzającym ją napromienianiu) (nie ustalono związku przyczynowego).

Zaburzenia hematologiczne
Zahamowanie czynności szpiku kostnego jest działaniem toksycznym ograniczającym wielkość dawki

karboplatyny we wstrzyknięciu. U pacjentów z prawidłowymi wynikami początkowymi, u 25%
pacjentów wystąpiła małopłytkowość z liczbą płytek krwi poniżej 50 000/mm3, u 18% pacjentów
wystąpiła neutropenia z liczbą granulocytów poniżej 1000/mm3 oraz u 14% pacjentów wystąpiła
leukopenia z liczbą białych krwinek poniżej 2000/mm3. Nadir występuje zwykle w 21. dniu leczenia.

Jednoczesne stosowanie karboplatyny we wstrzyknięciu i innych mielosupresyjnych produktów
leczniczych lub form leczenia, może nasilać zahamowanie czynności szpiku kostnego.

Mielotoksyczność jest cięższa u uprzednio leczonych pacjentów, szczególnie u pacjentów wcześniej
leczonych cisplatyną i u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Nasilona leukopenia oraz
trombocytopenia występowała również u pacjentów o niskim stopniu sprawności. Objawy te, chociaż
zwykle odwracalne, prowadziły do powstania powikłań w postaci zakażeń i krwawień odpowiednio
u 4% i 5% pacjentów, którym podawano karboplatynę we wstrzyknięciu. Powikłania te spowodowały
śmierć u mniej niż 1% pacjentów.

Niedokrwistość z wartościami stężeń hemoglobiny poniżej 8 g/dL występowała u 15% pacjentów
z prawidłowymi wynikami początkowymi. Częstość występowania niedokrwistości wzrasta wraz
ze wzrostem ekspozycji na działanie karboplatyny we wstrzyknięciu.

Zaburzenia układu immunologicznego
Reakcje alergiczne
W ciągu kilku minut po wstrzyknięciu produktu leczniczego mogą wystąpić reakcje o charakterze
anafilaksji, czasami prowadzące do zgonu: obrzęk twarzy, duszność, tachykardia, niskie ciśnienie
tętnicze krwi, pokrzywka, wstrząs anafilaktyczny, skurcz oskrzeli (patrz punkt 4.4).

Reakcje te są podobne do obserwowanych po podaniu innych produktów leczniczych, zawierających
platynę i należy je leczyć przez zastosowanie odpowiedniego leczenia objawowego.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Elektrolity
Zmniejszenie stężenia sodu, potasu, wapnia i magnezu w surowicy występuje odpowiednio u 29%,
20%, 22% i 29% pacjentów. W szczególności zgłaszano przypadki wczesnej hiponatremii. Utrata
elektrolitów jest niewielka i przeważnie przebiega bez wystąpienia objawów klinicznych.

Zaburzenia neurologiczne
Neuropatia obwodowa (głównie parestezje i osłabienie głębokich odruchów ścięgnistych) wystąpiła
u 4% pacjentów leczonych karboplatyną we wstrzyknięciu. Pacjenci w wieku powyżej 65 lat
i pacjenci uprzednio leczeni cisplatyną, jak również pacjenci otrzymujący długotrwałe leczenie
karboplatyną we wstrzyknięciu są w grupie podwyższonego ryzyka.

Klinicznie istotne zaburzenia zmysłów (tj. zaburzenia widzenia i zmiana smaku) wystąpiły u 1%
pacjentów.

Całkowita częstość występowania neurologicznych działań niepożądanych wydaje się być większa
u pacjentów przyjmujących karboplatynę we wstrzyknięciu w leczeniu skojarzonym. Może to być
również związane z długotrwałą skumulowaną ekspozycją.

Zaburzenia ucha i błędnika
Ototoksyczność: uszkodzenia słuchu poza zakresem mowy z zaburzeniami w zakresie wysokich
częstotliwości (4000-8000 Hz) stwierdzono w seryjnych badaniach audiometrycznych z częstością
15%. Bardzo rzadko zgłaszano przypadki niedosłuchu.

U pacjentów z uszkodzeniami narządu słuchu wywołanymi przez wcześniejsze leczenie cisplatyną
czasami dochodzi do dalszego pogorszenia słuchu podczas leczenia karboplatyną.

Zaburzenia żołądka i jelit
Wymioty występują u 65% pacjentów, z czego u jednej trzeciej mają ciężki przebieg. Nudności

występują u dodatkowych 15% pacjentów. Wydaje się, że u uprzednio leczonych pacjentów
(szczególnie pacjentów leczonych uprzednio cisplatyną) występuje większa skłonność do wymiotów.
Nudności i wymioty na ogół występują z opóźnieniem od 6 do 12 godzin po podaniu karboplatyny.

Objawy te zwykle ustępują w ciągu 24 godzin od podania produktu leczniczego i na ogół poddają
się leczeniu lub można im zapobiec, stosując leki przeciwwymiotne. Wystąpienie wymiotów jest
bardziej prawdopodobne podczas podawania karboplatyny w leczeniu skojarzonym z innymi lekami
wywołującymi wymioty. Inne dolegliwości żołądkowo-jelitowe obejmowały ból u 8% pacjentów,
biegunkę i zaparcia u 6% pacjentów.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Obserwowano zaburzenia czynności wątroby u pacjentów z prawidłowymi wynikami początkowymi,
w tym podwyższone stężenie całkowitej bilirubiny u 5% pacjentów, SGOT u 15% pacjentów
i fosfatazy alkalicznej u 24% pacjentów. Zmiany te miały na ogół łagodny przebieg i były odwracalne
u około połowy pacjentów.
W nielicznych grupach pacjentów otrzymujących bardzo duże dawki karboplatyny we wstrzyknięciu
jak również poddawanych autologicznemu przeszczepowi szpiku kostnego wystąpiło znaczne
zwiększenie wyników testów czynnościowych wątroby.

Rzadko: Po podaniu dużych dawek karboplatyny, występowały przypadki ostrej, piorunującej
martwicy komórek wątroby.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Podczas podawania karboplatyny w zwykłych dawkach, rozwój zaburzeń czynności nerek występował
niezbyt często, pomimo podawania karboplatyny bez nawadniania dużą objętością płynów i (lub)
wymuszonej diurezy. Zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy występuje u 6% pacjentów,
zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi występuje u 14%, a kwasu moczowego u 5%
pacjentów. Zmiany te mają zwykle łagodny przebieg i są odwracalne u około połowy pacjentów.
Udowodniono, że klirens kreatyniny jest najczulszym wskaźnikiem prawidłowości czynności nerek
u pacjentów przyjmujących karboplatynę we wstrzyknięciu. Dwadzieścia siedem procent (27%)
pacjentów, u których wyjściowa wartość klirensu kreatyniny wynosiła 60 mL/min lub więcej,
doświadczyło zmniejszenia klirensu kreatyniny podczas leczenia karboplatyną we wstrzyknięciu.
Częstość występowania oraz nasilenie nefrotoksyczności może zwiększać się u pacjentów
z zaburzeniami czynności nerek przed rozpoczęciem leczenia karboplatyną. Nie wiadomo,
czy zastosowanie odpowiedniego schematu nawodnienia pacjenta mogłoby przyczynić się
do uniknięcia takiego działania, ale konieczne jest zmniejszenie dawkowania lub przerwanie leczenia
w przypadku wystąpienia umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny od 41
do 59 mL/min) lub ciężkich zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny od 21 do 40 mL/min).
Stosowanie karboplatyny jest przeciwwskazane u pacjentów z klirensem kreatyniny równym lub
mniejszym niż 20 mL/min.

Inne działania niepożądane

Zgłaszano przypadki wtórnych, ostrych nowotworów złośliwych po cytostatycznym leczeniu
skojarzonym zawierającym karboplatynę.

Czasami obserwowano łysienie, gorączkę i dreszcze, zapalenie błon śluzowych, osłabienie, złe
samopoczucie, jak również zaburzenia smaku.

Zgłaszano pojedyncze przypadki wystąpienia zespołu hemolityczno-mocznicowego.

Zgłaszano pojedyncze przypadki wystąpienia zaburzeń układu krążenia (niewydolność serca, zator)
jak również pojedyncze przypadki zaburzeń krążenia mózgowego.

Zgłaszano przypadki wystąpienia nadciśnienia tętniczego.

Reakcje miejscowe

Zgłaszano przypadki wystąpienia reakcji w miejscu wstrzyknięcia (pieczenie, ból, zaczerwienienie,
obrzęk, pokrzywka, martwica w związku z wynaczynieniem).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy przedawkowania
Karboplatyna była podawana dożylnie w badaniach I fazy w dawce do 1600 mg/m2 pc. na cykl
leczenia. Przy tej dawce obserwowano zagrażające życiu niepożądane działania hematologiczne
z granulocytopenią, małopłytkowością i niedokrwistością. Nadir granulocytów, trombocytów
i hemoglobiny obserwowano pomiędzy 9. - 25. dniem (mediana: 12-17 dni). Granulocyty osiągały
wartości ≥ 500/mikrolitr po 8-14 dniach (mediana: 11), a wartość trombocytów wynosiła
≥ 25 000/mikrolitr po 3-8 dniach (mediana: 7).

Wystąpiły również następujące niehematologiczne działania niepożądane: zaburzenia czynności nerek
z obniżeniem o 50% wskaźnika przesączania kłębuszkowego, neuropatia, ototoksyczność, utrata
wzroku, hiperbilirubinemia, zapalenie błon śluzowych, biegunka, nudności i wymioty z bólem głowy,
rumień i ciężkie zakażenie. W większości przypadków zaburzenia słuchu były przemijające
i odwracalne.

Leczenie przedawkowania
Nie jest znane antidotum w przypadku przedawkowania karboplatyny. Spodziewane powikłania
związane z przedawkowaniem byłyby związane z zahamowaniem czynności szpiku kostnego jak
również zaburzeniami czynności wątroby i nerek oraz słuchu. Przeszczep szpiku i przetoczenia
(trombocytów, krwi) mogą stanowić skuteczne metody leczenia niepożądanych działań
hematologicznych. Zastosowanie większych niż zalecane dawek karboplatyny wiązało się z utratą
wzroku (patrz punkt 4.4).

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwnowotworowe, związki platyny, kod ATC: L01XA02.

Karboplatyna jest lekiem przeciwnowotworowym. Jej działanie zostało wykazane wobec kilku mysich
i ludzkich linii komórkowych. Karboplatyna wykazywała działanie porównywalne do cisplatyny
wobec szerokiego zakresu nowotworów niezależnie od ich umiejscowienia.

Mechanizm działania
Techniki elucji alkalicznej oraz badania nad wiązaniami DNA wykazały jakościowo podobne
mechanizmy działania karboplatyny i cisplatyny. Karboplatyna, podobnie jak cisplatyna, indukuje
zmiany w nadspiralnej konformacji DNA, co jest zgodne z „efektem skracającym DNA”.

Dzieci i młodzież
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności u dzieci (patrz punkty 4.2, 4.4 i 5.2).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Dystrybucja
Ponowne podawanie podczas czterech kolejnych dni nie powodowało kumulacji platyny w osoczu.

Metabolizm
Po podaniu karboplatyny wartości dla końcowych okresów półtrwania eliminacji wolnej
ultrafiltrowanej platyny i karboplatyny u człowieka wynoszą odpowiednio około 6 godzin
i 1,5 godziny. Podczas fazy początkowej większość wolnej ultrafiltrowanej platyny występuje
w postaci karboplatyny. Końcowy okres półtrwania dla całkowitej platyny w osoczu wynosi
24 godziny. Około 87% platyny w osoczu wiąże się z białkami w ciągu 24 godzin po podaniu.
Karboplatyna jest wydalana głównie z moczem, z odzyskiem około 70% podanej platyny w ciągu
24 godzin. Większość karboplatyny jest wydalana w ciągu pierwszych 6 godzin. Klirens całkowity
i nerkowy wolnej ultrafiltrowanej platyny koreluje ze wskaźnikiem przesączania kłębuszkowego,
ale nie koreluje ze wskaźnikiem wydzielania przez kanaliki nerkowe.

Eliminacja
Zgłaszano, że klirens karboplatyny różni się od 3 do 4 razy u dzieci i młodzieży (patrz punkty 4.2
i 4.4). Dane literaturowe sugerują, że u dorosłych pacjentów czynność nerek może przyczyniać się
do zrożnicowania klirensu karboplatyny.

Liniowość lub nieliniowość
Po podaniu karboplatyny u ludzi występuje liniowa zależność między dawką i stężeniem w osoczu
całkowitej i wolnej ultrafiltrowanej platyny. Pole pod krzywą stężenia całkowitego platyny w osoczu,
zależnego od czasu, również wykazuje związek liniowy z dawką leku w przypadku klirensu
kreatyniny ≥ 60 mL/min.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Wykazano, że karboplatyna wykazuje działanie embriotoksyczne i teratogenne u szczurów. Jest ona
mutagenna in vivo i in vitro. Chociaż nie badano potencjalnego działania rakotwórczego karboplatyny,
związki o podobnym mechanizmie działania i mutagenności były zgłaszane jako rakotwórcze.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Mannitol
Woda do wstrzykiwań

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, z wyjątkiem tych
wymienionych w punkcie 6.6.

Karboplatyna może wchodzić w interakcję z aluminium, tworząc czarny osad. Do przygotowywania
lub podawania karboplatyny nie należy stosować igieł, strzykawek, cewników lub zestawów
do podawania dożylnego, zawierających części aluminiowe, ponieważ karboplatyna reaguje
z aluminium.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

Po rozcieńczeniu
Produkt leczniczy Carbolpatin Eugia może być dalej rozcieńczany w 5% roztworze glukozy

i podawany we wlewie dożylnym. Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność roztworu do infuzji
przez 56 dni w końcowych stężeniach 0,2 mg/mL oraz 3,5 mg/mL podczas przechowywania
w temperaturze 2°C - 8°C, w workach infuzyjnych nie zwierających PVC (poliolefina), jeśli jest
chroniony przed dostępem światła.

Produkt leczniczy Carbolpatin Eugia może być również dalej rozcieńczany w 0,9% chlorku sodu
i podawany we wlewie dożylnym. Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność roztworu do infuzji
w końcowych stężeniach 0,2 mg/mL oraz 3,5 mg/mL podczas przechowywania przez 24 godziny
w temperaturze 2°C - 8°C i do 8 godzin w temperaturze 22°C, w workach infuzyjnych
nie zwierających PVC (poliolefina), jeśli jest chroniony przed dostępem światła.

Jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeśli
produkt leczniczy nie zostanie użyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem
odpowiada użytkownik. Zwykle czas przechowywania nie powinien być dłuższy niż 24 godziny
w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że rozcieńczenia dokonano w kontrolowanych i zwalidowanych
warunkach aseptycznych.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.
Przechowywać fiolki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Produkt leczniczy Carbolpatin Eugia jest dostarczany jako 5 mL, 15 mL, 45 mL i 60 mL koncentratu
do sporządzania roztworu do infuzji we fiolkach z bezbarwnego szkła typu I o pojemności 5 mL,
20 mL lub 100 mL, z szarym korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem
z polipropylenowym dyskiem, w tekturowym pudełku.

1 fiolka z 5 mL koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 50 mg karboplatyny.
1 fiolka z 15 mL koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 150 mg karboplatyny.
1 fiolka z 45 mL koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 450 mg karboplatyny.
1 fiolka z 60 mL koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 600 mg karboplatyny.

Wielkość opakowania: 1 i 10 fiolek, w tekturowym pudełku.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Ten produkt leczniczy jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użytku. Niewykorzystany
roztwór do infuzji należy usunąć.

Instrukcja dotycząca rozcieńczania
Przed infuzją produkt leczniczy należy rozcieńczyć 5% roztworem glukozy do wstrzykiwań lub 0,9%
roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań, do uzyskania stężenia tak małego, jak 0,5 mg/mL
(500 mikrogramów/mL).

Przed podaniem, roztwór należy obejrzeć w kierunku obecności widocznych cząstek stałych
i przebarwień. Roztwór należy stosować wyłącznie wtedy, gdy jest klarowny i wolny od cząstek
stałych.

Wytyczne dotyczące bezpiecznego postępowania z lekami przeciwnowotworowymi:
### 1. Karboplatyna powinna być przygotowywana do podania wyłącznie przez personel przeszkolony

w zakresie bezpiecznego stosowania chemioterapii.
### 2. Przygotowanie produktu leczniczego należy wykonać w wyznaczonym miejscu.
### 3. Należy nosić odpowiednie rękawice ochronne, maskę na twarz i odzież ochronną.
### 4. Należy zachować środki ostrożności, aby uniknąć przypadkowego kontaktu produktu
leczniczego z oczami. W przypadku kontaktu produkt leczniczego z oczami, należy przemyć je
wodą i (lub) roztworem soli fizjologicznej.
### 5. Lek cytotoksyczny nie powinien być podawany przez kobiety w ciąży.
### 6. Należy zachować należytą ostrożność i środki ostrożności podczas usuwania pozostałości
(strzykawek, igieł, itp.) używanych do rekonstytucji leków cytotoksycznych. Zbędne materiały
i odpady biologiczne należy usunąć przez umieszczenie ich w podwójnie uszczelnionych
workach polietylenowych i spalenie w temperaturze 1000°C.
### 7. Powierzchnię pracy należy przykryć jednorazowym papierem chłonnym z podkładem
z tworzywa sztucznego.
### 8. Do wszystkich strzykawek i zestawów należy zastosować połączenia typu Luer-lock. Zaleca się
stosowanie igieł o dużej średnicy, aby zminimalizować ciśnienie i ewentualne tworzenie się
aerozoli. Powstaniu aerozoli można również zmniejszyć przez zastosowanie igły
odpowietrzającej.

Zgodność roztworu karboplatyny do infuzji została przetestowana z reprezentatywnymi zestawami
do podawania nie zawierającymi PVC (poliolefiny).

Usuwanie
„Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego oraz wszystkie materiały użyte
do rekonstytucji, rozcieńczenia i podania muszą zostać usunięte zgodnie ze standardowymi
procedurami szpitalnymi dotyczącymi leków przeciwnowotworowych, z uwzględnieniem
obowiązujących przepisów dotyczących usuwania odpadów niebezpiecznych”.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Eugia Pharma (Malta) Ltd.
Vault 14, level 2
Valletta Waterfront
Floriana, FRN 1914
Malta

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr: 28257

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 2024-02-12

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

2025-06-21

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.