# Carboplatin Kabi

> Karboplatyna · 10 mg/ml · Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Carboplatin Kabi
- **Nazwa powszechna:** Carboplatinum
- **Substancja czynna:** [Karboplatyna](https://apteka.online/odpowiedniki/carboplatinum)
- **Moc:** 10 mg/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
- **Droga podania:** dożylna
- **Kategoria dostępności:** Lz
- **Kod ATC:** L01XA02
- **Liczba opakowań:** 4
- **Numer pozwolenia:** 20392
- **Podmiot odpowiedzialny:** Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwnowotworowe/carboplatin-kabi-konc-inf-10-mg-ml-fresenius
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwnowotworowe/carboplatin-kabi-konc-inf-10-mg-ml-fresenius.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/28259/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/28259/characteristic

## Dostępne opakowania (4)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 fiol. 5 ml | 5909990996568 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 fiol. 15 ml | 5909990996575 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 fiol. 45 ml | 5909990996582 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 fiol. 60 ml | 5909990996599 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest Carboplatin Kabi i w jakim celu się go stosuje?
Co to jest Carboplatin Kabi
Carboplatin Kabi zawiera karboplatynę, która należy do substancji znanych jako związki
koordynacyjne platyny, stosowanych w leczeniu raka.

W jakim celu stosuje się Carboplatin Kabi
Carboplatin Kabi stosuje się w leczeniu zaawansowanego raka jajnika oraz drobnokomórkowego raka
płuc.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Carboplatin Kabi

Kiedy nie stosować leku Carboplatin Kabi:
− jeśli pacjent ma uczulenie na karboplatynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
− u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny równy bądź mniejszy
niż 30 mL/min);
− jeśli u pacjenta występuje niewłaściwa liczba komórek krwi (ciężkie zahamowanie czynności
szpiku kostnego);
− jeśli u pacjenta występuje krwawiący guz;
− jednocześnie ze szczepionką przeciwko żółtej febrze.

W przypadku wystąpienia którychkolwiek z wyżej wymienionych objawów, które nie zostały
wcześniej omówione z lekarzem lub pielęgniarką, należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę tak
szybko, jak to możliwe przed otrzymaniem infuzji.

Karboplatynę zazwyczaj podaje się pacjentom w szpitalu. Pacjentom nie wolno zajmować się lekiem.
Lek zostanie podany przez lekarza lub pielęgniarkę, którzy będą dokładnie i często kontrolować stan
pacjenta w trakcie leczenia, jak i po jego zakończeniu. Zwykle przed każdym podaniem leku
przeprowadzane są badania krwi.

NL/H/4319/001/IB/034 2

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Carboplatin Kabi należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki:
− jeśli pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza, że może być w ciąży;
− gdy pacjentka karmi piersią;
− jeśli istnieje prawdopodobieństwo, że pacjent podczas leczenia będzie spożywał alkohol.
Jeśli pacjenta boli głowa, ma zaburzenia świadomości, drgawki i zaburzenia widzenia (od nieostrego
widzenia do utraty wzroku), należy zwrócić się do lekarza.
Należy skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia skrajnego zmęczenia i duszności, wraz
ze spadkiem liczby czerwonych krwinek (objawy niedokrwistości hemolitycznej), z lub bez
zmniejszoną liczbą płytek krwi, nieprawidłowym sinieniem (małopłytkowość) i chorobą nerek
objawiającą się skąpą ilością wydalanego moczu bądź jego brakiem (objawy zespołu hemolitycznomocznicowego).
Jeśli pacjent ma gorączkę (temperatura ciała jest równa bądź wyższa niż 38°C) lub dreszcze, które
mogą być objawami infekcji, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Może pojawić się
ryzyko zakażenia krwi.

U pacjentów z nieprawidłową czynnością nerek wpływ leku Carboplatin Kabi na krew (układ
krwiotwórczy) jest nasilony i przedłużony w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością
nerek. Lekarz będzie monitorował pacjenta częściej, w przypadku, gdy występują u niego zaburzenia
czynności nerek.

Podczas leczenia karboplatyną zostaną podane leki, które pomogą zmniejszyć prawdopodobieństwo
wystąpienia mogącego zagrażać życiu powikłania, znanego jako zespół rozpadu guza,
spowodowanego zaburzeniami biochemicznymi we krwi, wywołanymi rozpadem obumierających
komórek rakowych, które uwalniają swoją zawartość do krwiobiegu.

W przypadku wystąpienia którychkolwiek z wyżej wymienionych objawów, które nie zostały
wcześniej omówione z lekarzem lub pielęgniarką, należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę tak
szybko, jak to możliwe przed otrzymaniem infuzji.

Lek przed podaniem może być rozcieńczony innym roztworem. Należy omówić to z lekarzem
i upewnić się, że jest on odpowiedni dla pacjenta.

Carboplatin Kabi a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach,
które pacjent planuje stosować.

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent stosuje którykolwiek z niżej wymienionych leków, gdyż
mogą one wchodzić w interakcje z karboplatyną:
− leki o potwierdzonym działaniu toksycznym na nerki (np. antybiotyki aminoglikozydowe);
− leki, o których wiadomo, że uszkadzają zmysł słuchu lub równowagi (np. antybiotyki
aminoglikozydowe, furosemid (stosowany w leczeniu niewydolności serca i obrzęków));
− leki obniżające aktywność układu odpornościowego (np. cyklosporyna, takrolimus, sirolimus
i inne leki przeciwnowotworowe);
− szczepionki przeciwko żółtej febrze i inne żywe szczepionki;
− leki rozrzedzające krew (np. warfaryna);
− fenytoina i fosfenytoina (stosowane w leczeniu różnego rodzaju drgawek i napadów
padaczkowych);
− leki chelatujace (substancje wiążące karboplatynę, co prowadzi do obniżenia efektu jej
działania);
− diuretyki pętlowe (stosowane w leczeniu nadciśnienia i obrzęków).

Carboplatin Kabi z jedzeniem, piciem i alkoholem
Nie jest znane oddziaływanie leku Carboplatin Kabi z alkoholem. Należy skonsultować się z lekarzem
odnośnie spożywania alkoholu podczas stosowania leku Carboplatin Kabi ze względu na możliwość
wywierania wpływu przez lek na zdolność wątroby do przetwarzania alkoholu.

NL/H/4319/001/IB/034 3

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
W okresie ciąży i karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub gdy
planuje mieć dziecko, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek z wyżej wymienionych stanów, które nie zostały wcześniej
omówione z lekarzem lub pielęgniarką, zaleca się aby pacjent powiadomił lekarza lub pielęgniarkę tak
szybko, jak to możliwe przed otrzymaniem infuzji.

Ciąża
Nie wolno stosować karboplatyny w okresie ciąży, chyba że lekarz wyraźnie wskaże inaczej. Badania
na zwierzętach wykazały możliwe ryzyko wystąpienia nieprawidłowości w rozwoju płodu. Jeśli
pacjentka jest w ciąży i przyjmuje karboplatynę, powinna omówić z lekarzem możliwe ryzyko
działania leku na nienarodzone dziecko. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczne
metody antykoncepcji w trakcie i przez co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu leczenia karboplatyną.
Z uwagi na to, że karboplatyna może powodować uszkodzenia genetyczne, jeśli w trakcie leczenia
karboplatyną pacjentka zajdzie w ciążę, zaleca się konsultacje genetyczne. Konsultacje genetyczne
zaleca się również pacjentom planującym mieć dzieci po zakończeniu leczenia lekiem Carboplatin
Kabi.

Karmienie piersią
Nie wiadomo czy karboplatyna przenika do mleka ludzkiego. Dlatego, podczas leczenia karboplatyną
należy przerwać karmienie piersią.

Płodność
Karboplatyna może powodować uszkodzenia genetyczne. Kobietom należy zalecić, aby unikały
zajścia w ciążę przez stosowanie skutecznych metod antykoncepcji w trakcie leczenia. Kobietom,
które są w ciąży lub zachodzą w ciążę podczas leczenia, należy zapewnić konsultacje genetyczne.

Zaleca się, aby mężczyźni leczeni karboplatyną nie planowali mieć dzieci w trakcie i przez co
najmniej 3 miesiące po zakończeniu leczenia. Powinni oni też przed leczeniem zasięgnąć porady
dotyczącej przechowywania nasienia, z uwagi na możliwość wystąpienia nieodwracalnej niepłodności.

Należy poradzić się lekarza lub pielęgniarki przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Karboplatyna nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niemniej
jednak, należy zachować szczególną ostrożność podczas pierwszego podania, w szczególności, gdy
pacjent doznaje zawrotów głowy lub nie czuje się pewnie.

### 3. Jak stosować Carboplatin Kabi?
Lek podaje lekarz lub pielęgniarka przez kroplówkę do żyły w powolnej infuzji, która zwykle trwa od
15 do 60 minut. Jeśli potrzebna jest dodatkowa informacja, należy zwrócić się do lekarza lub
pielęgniarki, którzy będą podawać lub podawali infuzję. Dawka zależy od wzrostu i masy ciała,
działania układu krwi (krwiotwórczego) oraz czynności nerek pacjenta. Lekarz dobierze
najkorzystniejszą dawkę leku indywidualnie dla każdego pacjenta. Lek zazwyczaj rozcieńcza się przed
użyciem.

Dorośli
Zwykle podawana dawka wynosi 400 mg/m2 powierzchni ciała (obliczona na podstawie wzrostu
i masy ciała).

Pacjenci w podeszłym wieku
Można zastosować zwykle podawaną dawkę dorosłym, chociaż lekarz może zdecydować
o zastosowaniu innej dawki.

NL/H/4319/001/IB/034 4

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Podawana dawka może ulec zmianie, zależnie od czynności nerek. Jeśli pacjent ma zaburzenia
czynności nerek, lekarz może zmniejszyć dawkę leku, a także wykonywać częste badania morfologii
krwi oraz kontrolować czynność nerek. Lek będzie podawany przez lekarza z doświadczeniem
w leczeniu raka.

Dzieci i młodzież
Brak wystarczających danych dotyczących stosowania leku Carboplatin Kabi u dzieci, co nie pozwala
podać zaleceń dotyczących specyficznej dawki.
Podczas leczenia lekiem Carboplatin Kabi pacjent może mieć nudności. Przed zastosowaniem leczenia
lekiem Carboplatin Kabi lekarz może podać pacjentowi inny lek, aby zmniejszyć te działania
niepożądane.

Zwykle stosuje się czterotygodniową przerwę między kolejnymi dawkami leku Carboplatin Kabi.
Lekarz może zlecić cotygodniowe badania morfologii krwi po każdym podaniu leku Carboplatin Kabi.
W ten sposób lekarz może zdecydować o skorygowaniu kolejnej dawki leku.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Carboplatin Kabi
Istnieje małe prawdopodobieństwo, że pacjent otrzyma zbyt dużą dawkę leku Carboplatin Kabi.
Niemniej jednak, w przypadku zaistnienia takiej sytuacji mogą wystąpić zaburzenia czynności nerek,
wątroby, wzroku i słuchu, a także niski poziom białych krwinek. W razie wątpliwości związanych
z podejrzeniem przyjęcia zbyt dużej dawki leku lub w razie jakichkolwiek pytań dotyczących
przyjmowanej dawki, należy zwrócić się do lekarza podającego lek.

Pominięcie zastosowania dawki leku Carboplatin Kabi
Istnieje bardzo małe prawdopodobieństwo, że pacjent pominie dawkę leku, ponieważ lekarz będzie
kontrolował terminy podania leku. Jeśli pacjent podejrzewa, że pominął dawkę leku, powinien
poinformować o tym lekarza lub pielęgniarkę.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub pielęgniarki.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy niezwłocznie powiadomić lekarza o zauważeniu jakichkolwiek z poniżej wymienionych
objawów:
− niespodziewane siniaki, krwawienia lub objawy zakażenia, takie jak ból gardła i wysoka
temperatura;
− silne swędzenie skóry (z wyraźnymi grudkami) lub opuchnięcie twarzy, warg, języka i (lub)
gardła, które może powodować trudności z przełykaniem lub oddychaniem (obrzęk
naczynioruchowy) i uczucie jakby pacjent miał stracić przytomność;
− zapalenie jamy ustnej i (lub) zapalenie błony śluzowej (np. ból warg lub owrzodzenie ust).

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów):
− zahamowanie czynności szpiku kostnego charakteryzujące się znacznym spadkiem liczby
białych krwinek, co zwiększa prawdopodobieństwo zakażenia (leukopenia, neutropenia);
− zmniejszenie liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko powstawania siniaków i występowania
krwawień (trombocytopenia);
− niedokrwistość (stan, w którym występuje zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, które
prowadzi do zmęczenia);
− osłabienie czynności nerek (zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika we krwi) - lekarz może
kontrolować stan pacjenta;
− niewielka utrata słuchu (utrata słuchu w zakresie wysokich częstotliwości);

NL/H/4319/001/IB/034 5

− nieprawidłowa aktywność enzymów wątrobowych i nieprawidłowe wyniki testów
czynnościowych wątroby - lekarz może kontrolować stan pacjenta;
− zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi, które może prowadzić do dny moczanowej
(hiperurykemia);
− nudności i wymioty;
− ból i skurcze brzucha;
− niewyjaśnione uczucie zmęczenia lub osłabienie;
− zmniejszenie stężenia soli we krwi (sodu, potasu, wapnia i magnezu) - lekarz może kontrolować
stan pacjenta.

Często (mogą dotyczyć 1 na 10 pacjentów):
− niespodziewane siniaki lub krwawienie (powikłanie krwotoczne);
− biegunka, zaparcia, ból warg lub owrzodzenie ust (zapalenie błony śluzowej);
− reakcje alergiczne obejmujące wysypkę, pokrzywkę, zaczerwienienie skóry, swędzenie, wysoką
temperaturę;
− uczucie dzwonienia w uszach (szumy uszne), zaburzenia i utrata słuchu;
− uczucie mrowienia (neuropatia obwodowa), osłabienie, uczucie drętwienia;
− utrata włosów;
− złe samopoczucie;
− objawy grypopodobne;
− utrata lub brak siły;
− choroba płuc, blizny i zgrubienia w płucach, którym towarzyszą trudności z oddychaniem,
czasami śmiertelne (śródmiąższowa choroba płuc), trudności w oddychaniu;
− zmniejszenie odruchów kostno-stawowych;
− zakażenia;
− zaburzenia czucia;
− zaburzenia smaku;
− zaburzenia widzenia, w tym czasowa utrata wzroku;
− zaburzenia sercowo-naczyniowe;
− zaburzenia skóry;
− swędząca wysypka (pokrzywka);
− uczucie swędzenia (świąd),
− czerwona wysypka (wysypka rumieniowata);
− zaburzenia mięśniowo-szkieletowe;
− schorzenia układu moczowego i narządów płciowych (zaburzenia układu moczowo-płciowego);
− wzrost stężenia kreatyniny, bilirubiny i kwasu moczowego we krwi. Lekarz będzie monitorował
zmiany.

Niezbyt często (mogą dotyczyć 1 na 100 pacjentów):
− nowotwory wywołane chemio- lub radioterapią (nowotwory wtórne);
− gorączka i dreszcze bez widocznych objawów infekcji;
− zaczerwienienie, opuchnięcie i ból lub obumarcie skóry w okolicy miejsca podania (reakcja
w miejscu podania).

Rzadko (mogą dotyczyć 1 na 1 000 pacjentów):
− uczucie złego samopoczucia z wysoką temperaturą z powodu małej liczby białych krwinek
(gorączka neutropeniczna);
− utrata apetytu (jadłowstręt);
− ciężkie zaburzenia czynności wątroby, uszkodzenie lub obumarcie komórek wątroby - lekarz
może kontrolować stan pacjenta;
− zapalenie nerwu wzrokowego, które może powodować całkowitą lub częściową utratę
widzenia;
− ciężkie reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne i (lub) anafilaktoidalne);

NL/H/4319/001/IB/034 6

− objawy ciężkich reakcji alergicznych obejmują świszczący oddech lub ucisk na klatkę
piersiową, opuchnięcie powiek, twarzy lub warg, nagłe zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie,
tachykardię, pokrzywkę, duszność, zawroty głowy i wstrząs anafilaktyczny;
− niski poziom sodu we krwi (hiponatremia).

Bardzo rzadko (mogą dotyczyć 1 na 10 000 pacjentów):
− niewydolność serca;
− krwawienie w mózgu, które może prowadzić do udaru lub utraty świadomości;
− nagła niedrożność tętnicy (zator), wysokie ciśnienie krwi, niskie ciśnienie krwi.

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
− zespół hemolityczno-mocznicowy (choroba charakteryzująca się ostrą niewydolnością nerek,
zmniejszoną liczbą czerwonych krwinek (mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna)
oraz małą liczbą płytek krwi);
− niespodziewane siniaki, krwawienia lub objawy zakażenia;
− odwodnienie;
− ból warg lub owrzodzenia jamy ustnej (zapalenie jamy ustnej);
− skurcze mięśni, osłabienie mięśni, splątanie, utrata wzroku lub zaburzenia widzenia,
nieregularne bicie serca, niewydolność nerek lub nieprawidłowe wyniki badań krwi (objawy
zespołu rozpadu guza, które mogą być spowodowane szybkim obumieraniem komórek guza)
(patrz punkt 2);
− grupa objawów, takich jak ból głowy, zaburzenia świadomości, drgawki i zaburzenia widzenia
od nieostrego widzenia do utraty wzroku (objawy zespołu odwróconej tylnej leukoencefalopatii,
rzadkiego zaburzenia neurologicznego);
− zapalenie trzustki;
− zakażenie płuc;
− ból w klatce piersiowej, mogący być objawem potencjalnie ciężkiej reakcji alergicznej o nazwie
zespół Kounisa.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
faks: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać Carboplatin Kabi?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku, po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i pudełku po EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Fiolka przed otwarciem: Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC.
Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

NL/H/4319/001/IB/034 7

Po rozcieńczeniu: Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność leku po rozcieńczeniu roztworem
glukozy 5% przez 96 godzin w temperaturze od 2°C do 8°C oraz w temperaturze od 20ºC do 25ºC.

Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność leku po rozcieńczeniu roztworem NaCl 0,9% przez
24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C oraz przez 8 godzin w temperaturze od 20ºC do 25ºC.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia lek należy zużyć natychmiast. W przeciwnym razie,
odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania przygotowanego roztworu ponosi użytkownik.
Zazwyczaj czas przechowywania nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2oC do
8oC, chyba że rozcieńczenia dokonano w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

Nie stosować leku Carboplatin Kabi, jeśli widoczne są oznaki rozkładu leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Carboplatin Kabi:

− Substancją czynną leku jest karboplatyna.
1 mL koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 10 mg karboplatyny.
Każda fiolka 5 mL koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 50 mg karboplatyny.
Każda fiolka 15 mL koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 150 mg karboplatyny.
Każda fiolka 45 mL koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 450 mg karboplatyny.
Każda fiolka 60 mL koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 600 mg karboplatyny.
− Pozostały składnik to woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda Carboplatin Kabi i co zawiera opakowanie

Carboplatin Kabi to przezroczysty, bezbarwny do jasnożółtego roztwór, wolny od widocznych cząstek
stałych.
1 mL koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 10 mg karboplatyny.

1 fiolka o pojemności 6 mL zawierająca 5 mL koncentratu (50 mg karboplatyny).
Fiolka z bezbarwnego szkła (typu I) z korkiem z gumy chlorobutylowej lub bromobutylowej,
z aluminiowym uszczelnieniem typu flip-off z wieczkiem z PP koloru zielonego, w tekturowym
pudełku.

1 fiolka o pojemności 20 mL zawierająca 15 mL koncentratu (150 mg karboplatyny).
Fiolka z bezbarwnego szkła (typu I) z korkiem z gumy chlorobutylowej lub bromobutylowej,
z aluminiowym uszczelnieniem typu flip-off z wieczkiem z PP koloru niebieskiego, w tekturowym
pudełku.

1 fiolka o pojemności 50 mL zawierająca 45 mL koncentratu (450 mg karboplatyny).
Fiolka z bezbarwnego szkła (typu I) z korkiem z gumy chlorobutylowej lub bromobutylowej,
z aluminiowym uszczelnieniem typu flip-off z wieczkiem z PP koloru czerwonego, w tekturowym
pudełku.

1 fiolka o pojemności 100 mL zawierająca 60 mL koncentratu (600 mg karboplatyny).
Fiolka z bezbarwnego szkła (typu I) z korkiem z gumy chlorobutylowej lub bromobutylowej,
z aluminiowym uszczelnieniem typu flip-off z wieczkiem z PP koloru żółtego, w tekturowym
pudełku.

NL/H/4319/001/IB/034 8

Fiolka może być pakowana w folię zabezpieczającą oraz może być umieszczona w plastikowym
pojemniku.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
Al. Jerozolimskie 134
02-305 Warszawa

Wytwórca
Fresenius Kabi Deutschland GmbH
Pfingstweide 53
61169 Friedberg
Niemcy

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do podmiotu
odpowiedzialnego:
Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
Al. Jerozolimskie 134
02-305 Warszawa
tel.: +48 22 345 67 89

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego i w Zjednoczonym Królestwie (Irlandii Północnej) pod następującymi nazwami:

Belgia Carboplatine Fresenius Kabi 10 mg/ml concentraat voor oplossing
voor infusie
Czechy Carboplatin Kabi
Dania Carboplatin Fresenius Kabi
Estonia Carboplatin Kabi
Francja Carboplatine Kabi 10 mg/ml solution à diluer pour perfusion
Hiszpania Carboplatino Kabi 10 mg/ml concentrado para solución para
perfusión EFG
Holandia Carboplatine Fresenius Kabi 10 mg/ml concentraat voor oplossing
voor infusie
Irlandia Carboplatin 10 mg/ml concentrate for solution for infusion
Islandia Carboplatin Fresenius Kabi 10 mg/ml innrennslisþykkni, lausn
Litwa Carboplatin Kabi 10 mg/ml koncentratas infuziniam tirpalui
Łotwa Carboplatin Kabi 10 mg/ml koncentrāts infūziju šķīduma
pagatavošanai
Luksemburg Carboplatin Kabi 10 mg/ml Konzentrat zur Herstellung einer
Infusionslösung
Malta Carboplatin 10 mg/ml concentrate for solution for infusion
Niemcy Carboplatin Kabi 10 mg/ml Konzentrat zur Herstellung einer
Infusionslösung
Norwegia Carboplatin Fresenius Kabi 10 mg/ml konsentrat til infusjonsvæske,
oppløsning
Polska Carboplatin Kabi
Portugalia Carboplatina Kabi
Rumunia Carboplatin Kabi 10 mg/ml concentrat pentru soluţie perfuzabilă
Słowacja Carboplatin Kabi 10 mg/ml
Węgry Carboplatin Kabi 10 mg/ml koncentrátum oldatos infúzióhoz
Zjednoczone Królestwo
(Irlandia Północna)
Carboplatin 10 mg/ml concentrate for solution for infusion

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 26.06.2024 r.

NL/H/4319/001/IB/034 9

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Lek jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki
roztworu należy usunąć.

Instrukcja dotycząca rozcieńczania
Karboplatyna wchodzi w interakcję z aluminium, co przejawia się strącaniem czarnego osadu i (lub)
osłabieniem działania karboplatyny. Z tego względu igły, strzykawki, cewniki i inne elementy
zestawów do infuzji dożylnych zawierające aluminium nie powinny być używane do podawania
karboplatyny.

Przed podaniem infuzji lek należy rozcieńczyć 5% roztworem glukozy do infuzji lub 0,9% roztworem
chlorku sodu do infuzji, aż do otrzymania stężenia 0,5 mg/mL (500 mikrogramów/mL).

Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność leku po rozcieńczeniu roztworem glukozy 5% przez
96 godzin w temperaturze od 2°C do 8°C oraz w temperaturze od 20ºC do 25ºC.

Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność leku po rozcieńczeniu roztworem NaCl 0,9% przez
24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C oraz przez 8 godzin w temperaturze od 20ºC do 25ºC.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia lek należy zużyć natychmiast. W przeciwnym razie,
odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania przygotowanego roztworu ponosi użytkownik.
Zazwyczaj czas przechowywania nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2oC do
8oC, chyba że rozcieńczenia dokonano w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

Przed użyciem, roztwór należy dokładnie obejrzeć pod kątem obecności widocznych cząstek stałych
i zmiany barwy. Należy stosować wyłącznie roztwór klarowny, bezbarwny, wolny od widocznych
cząstek stałych.

Wytyczne dotyczące bezpiecznego postępowania z lekami przeciwnowotworowymi
1. Karboplatyna powinna być przygotowywana do podania wyłącznie przez osoby
wykwalifikowane w bezpiecznym stosowaniu leków chemioterapeutycznych.
2. Przygotowanie leku należy wykonać w wydzielonym obszarze.
3. Należy nosić odpowiednie rękawice ochronne, maski i odzież ochronną.
4. Należy zastosować środki ostrożności, aby nie dopuścić do przypadkowego kontaktu leku
z oczami. W przypadku kontaktu leku z oczami, należy je przemyć wodą i (lub) roztworem
soli fizjologicznej.
5. Kobiety w okresie ciąży nie powinny wykonywać czynności związanych z lekami
cytotoksycznymi.
6. Należy zachować staranność i odpowiednie środki ostrożności podczas usuwania pozostałości
(strzykawek, igieł, itp.) wykorzystywanych do przygotowywania leków cytotoksycznych.
Zbędne materiały i odpady biologiczne należy usunąć przez umieszczenie ich w podwójnie
uszczelnionych workach polietylenowych i spalić w temperaturze 1000°C.
7. Powierzchnię pracy należy przykryć jednorazowym papierem chłonnym pokrytym z jednej
strony plastikiem.
8. Do wszystkich strzykawek i zestawów należy zastosować połączenia typu Luer-lock. Zaleca się
używanie igieł o dużej średnicy, aby zminimalizować ciśnienie i ewentualne tworzenie się
aerozoli. Powstaniu aerozoli można również zapobiec przez zastosowanie igły
z odpowietrznikiem.

Usuwanie
Wszelkie niewykorzystane resztki leku lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi
przepisami.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Carboplatin Kabi, 10 mg/mL, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

1 mL koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 10 mg karboplatyny.
Każda fiolka 5 mL koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 50 mg karboplatyny.
Każda fiolka 15 mL koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 150 mg karboplatyny.
Każda fiolka 45 mL koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 450 mg karboplatyny.
Każda fiolka 60 mL koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 600 mg karboplatyny.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Przezroczysty, bezbarwny do jasnożółtego roztwór, wolny od widocznych cząstek stałych.

pH: 5,0-7,0

Osmolalność: 200-300 mOsm/kg

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Karboplatyna jest wskazana w leczeniu:
### 1. zaawansowanego raka jajnika pochodzenia nabłonkowego w:
− leczeniu pierwszego rzutu;
− leczeniu drugiego rzutu, jeśli leczenie innymi produktami leczniczymi okazało się nieskuteczne;
### 2. drobnokomórkowego raka płuca.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie i sposób podawania

Karboplatynę należy podawać wyłącznie dożylnie. Zalecana dawka karboplatyny u dotychczas
nieleczonych dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek, tj. z klirensem kreatyniny
>60 mL/min wynosi 400 mg/m2 pc. podawana w pojedynczej dawce w krótkiej infuzji dożylnej,
trwającej od 15 do 60 minut.

Alternatywnym sposobem określania dawki może być zastosowanie wzoru Calverta:
Dawka (mg) = docelowa wartość AUC (mg/mL × min) × [GFR mL/min + 25]

Docelowa wartość AUC Planowana chemioterapia Status terapeutyczny pacjenta
5-7 mg/mL × min karboplatyna w monoterapii dotychczas nieleczony
4-6 mg/mL × min karboplatyna w monoterapii wcześniej leczony
4-6 mg/mL × min karboplatyna + cyklofosfamid dotychczas nieleczony

NL/H/4319/001/IB/034 2

Uwaga: na podstawie wzoru Calverta, całkowita dawka karboplatyny jest obliczana w mg, a nie
w mg/m2 pc. Wzór Calverta nie powinien być stosowany u pacjentów, u których zastosowano
intensywne leczenie wstępne**.

**Uważa się, że pacjenci zostali uprzednio poddani intensywnemu leczeniu, jeśli zastosowano u nich
następujące metody leczenia:
− mitomycyna C;
− nitrozomocznik;
− leczenie skojarzone doksorubicyną i (lub) cyklofosfamidem i (lub) cisplatyną;
− leczenie skojarzone pięcioma lub więcej produktami leczniczymi;
− radioterapia ≥4500 radów zogniskowana w polu 20 x 20 cm lub na więcej niż jednym polu.

Leczenie karboplatyną należy przerwać w przypadku guza nieodpowiadającego na leczenie, progresji
choroby i (lub) wystąpienia nietolerowanych działań niepożądanych.

Leczenia nie należy powtarzać wcześniej, niż po upływie 4 tygodni od poprzedniego kursu leczenia
karboplatyną i (lub) zanim liczba granulocytów obojętnochłonnych nie wyniesie co najmniej
2 000 komórek/mm3, a liczba płytek krwi co najmniej 100 000 płytek/mm3.

Zaleca się zmniejszenie dawki początkowej o 20-25% u pacjentów z czynnikami ryzyka takimi, jak
wcześniejsze leczenie powodujące mielosupresję i niski stopień stanu sprawności pacjenta (punktacja
2-4 wg skali ECOG-Zubroda lub poniżej 80 wg skali Karnofsky’ego).

Zaleca się określenie najniższych wartości morfologii krwi (nadir) przez wykonywanie
cotygodniowych oznaczeń, podczas początkowych kursów leczenia karboplatyną, w celu
dostosowania dawkowania w przyszłości.

Do przygotowania lub podawania karboplatyny nie należy używać igieł oraz zestawów do infuzji
dożylnych zawierających części z aluminium, które mogą wchodzić w kontakt z karboplatyną.
Aluminium reaguje z karboplatyną powodując strącanie osadu i (lub) utratę mocy produktu
leczniczego.

Należy przestrzegać ogólnych środków ostrożności dotyczących przygotowania i podania substancji
niebezpiecznych. Karboplatyna powinna być przygotowywana do podania wyłącznie przez osoby
przeszkolone w bezpiecznym stosowaniu produktu leczniczego. W trakcie przygotowywania produktu
leczniczego należy nosić rękawice ochronne, maski i odzież ochronną.

Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z klirensem kreatyniny mniejszym niż 60 mL/min istnieje zwiększone ryzyko
wystąpienia ciężkiego zahamowania czynności szpiku kostnego. Częstotliwość występowania ciężkiej
leukopenii, neutropenii lub trombocytopenii utrzymywała się na poziomie 25% zgodnie z poniższymi
zaleceniami dotyczącymi dawkowania:

Początkowy klirens kreatyniny Dawka początkowa (Dzień 1)
41-59 mL/min 250 mg/m2 pc. dożylnie
16-40 mL/min 200 mg/m2 pc. dożylnie

Brak wystarczających danych dotyczących podawania karboplatyny pacjentom z klirensem kreatyniny
wynoszącym 15 mL/min lub mniej pozwalających na zalecenie leczenia.

Wszystkie powyższe zalecenia dotyczące dawkowania odnoszą się do leczenia początkowego.
Późniejsze dawkowanie powinno być dostosowane w zależności od tolerancji pacjenta oraz
dopuszczalnego poziomu mielosupresji.

Leczenie skojarzone
Optymalne stosowanie karboplatyny w skojarzeniu z innymi lekami mielosupresyjnymi wymaga
dostosowania dawkowania zależnie od obranych zasad i schematu leczenia.

NL/H/4319/001/IB/034 3

Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat, w zależności od stanu fizycznego oraz czynności nerek,
konieczne jest dostosowanie dawkowania na początku leczenia lub w kolejnych kursach.

Dzieci i młodzież
Brak wystarczających danych, aby ustalić zalecenia dotyczące dawkowania u dzieci.

Sposób podawana
Carboplatin Kabi należy podawać wyłącznie dożylnie.

Produkt leczniczy należy rozcieńczyć przed rozpoczęciem infuzji. Instrukcja dotycząca rozcieńczania
i podawania produktu leczniczego, patrz punkt 6.6.

W trakcie przygotowywania i podawania produktu leczniczego, należy przestrzegać środków
bezpieczeństwa dotyczących substancji niebezpiecznych. Przygotowanie produktu leczniczego musi
być przeprowadzone przez przeszkolony personel, ubrany w ochronne rękawiczki, maskę oraz
ochronne ubranie.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Karboplatyna jest przeciwwskazana u pacjentów:
− z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne związki zawierające platynę;
− z ciężką mielosupresją;
− z krwawiącymi guzami;
− z uprzednio istniejącymi ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny
30 mL/min), chyba że w ocenie lekarza i pacjenta spodziewane korzyści z leczenia
przewyższają ryzyko;
− u których jednocześnie stosowana jest szczepionka przeciw żółtej febrze (patrz punkt 4.5).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Ostrzeżenia
Karboplatynę należy podawać pod nadzorem lekarza wykwalifikowanego i doświadczonego
w stosowaniu leczenia przeciwnowotworowego. Należy regularnie wykonywać badania morfologii
krwi oraz badania czynnościowe nerek i wątroby. W przypadku wystąpienia zahamowania czynności
szpiku kostnego lub nieprawidłowej czynności nerek albo wątroby należy przerwać stosowanie
produktu leczniczego.

Podczas prowadzenia leczenia oraz na wypadek możliwych powikłań powinien być łatwo dostępny
sprzęt diagnostyczny i leczniczy.

Toksyczność hematologiczna
W prawidłowych warunkach nie należy powtarzać kursów leczenia karboplatyną do infuzji częściej,
niż co miesiąc. Leukopenia, neutropenia oraz trombocytopenia są zależne od dawki i zmniejszenia
dawki. Należy często kontrolować ilość krwi obwodowej w trakcie leczenia karboplatyną oraz
w przypadku toksyczności, do czasu wyzdrowienia. Mediana dni o najniższej wartości wyników
badań to dzień 21. u pacjentów otrzymujących karboplatynę oraz dzień 15. u pacjentów
otrzymujących karboplatynę w skojarzeniu z innymi chemioterapeutycznymi produktami leczniczymi.

Zazwyczaj nie należy stosować ponownie terapii z użyciem karboplatyny, dopóki liczba leukocytów,
neutrofilów oraz płytek krwi nie powróci do normy. Leczenia nie należy powtarzać wcześniej niż po
upływie 4 tygodni od poprzedniego kursu leczenia karboplatyną i (lub) zanim liczba granulocytów
obojętnochłonnych nie wyniesie co najmniej 2 000 komórek/mm3, a liczba płytek krwi co najmniej
100 000 płytek/mm3.

Niedokrwistość występuje często i może się ona kumulować, bardzo rzadko wymaga transfuzji.

NL/H/4319/001/IB/034 4

Zespół hemolityczno-mocznicowy (ang. haemolytic-uremic syndrome, HUS)
Zespół hemolityczno-mocznicowy jest działaniem niepożądanym zagrażającym życiu. Leczenie
karboplatyną należy przerwać w przypadku wystąpienia jakichkolwiek pierwszych objawów
mikroangiopatycznej niedokrwistości hemolitycznej, takich jak gwałtowny spadek poziomu
hemoglobiny z towarzyszącą małopłytkowością, podwyższony poziom bilirubiny w surowicy,
kreatyniny w surowicy, azotu mocznikowego we krwi lub dehydrogenazy mleczanowej (ang. lactic
dehydrogenase, LDH). Niewydolność nerek może być nieodwracalna po przerwaniu terapii i pacjent
może wymagać dializy.

U pacjentów uprzednio poddawanych leczeniu (w szczególności z cisplatyną) i (lub) z zaburzeniami
czynności nerek, ciężkość mielosupresji jest podwyższona. W tej grupie pacjentów, początkowe dawki
karboplatyny powinny być odpowiednio zmniejszone (patrz punkt 4.2), a efekty leczenia uważnie
obserwowane poprzez częste wykonywanie badań morfologii krwi między kursami leczenia.
Aby zmniejszyć działania addytywne, należy starannie zaplanować leczenie skojarzone karboplatyną
z innymi mielosupresyjnymi formami leczenia w zakresie dawkowania i czasu podania.

U pacjentów z ciężkim zahamowaniem czynności szpiku kostnego konieczne może być zastosowanie
wspomagającej terapii transfuzyjnej.

U pacjentów leczonych karboplatyną zgłaszano niedokrwistość hemolityczną z występowaniem
polekowych przeciwciał odpornościowych. Może to prowadzić do zgonu.

Przypadki ostrej białaczki promielocytowej i zespołu mielodysplastycznego (ang. myelodysplastic
syndrome, MDS) lub ostrej białaczki szpikowej (ang. acute myeloid leukemia, AML) zgłaszano po
upływie kilku lat od zakończenia leczenia karboplatyną lub innych terapii przeciwnowotworowych.

Efekty mielosupresyjne mogą się sumować z efektami towarzyszącymi chemioterapii. Pacjenci
z ciężką i trwałą mielosupresją są narażeni na wysokie ryzyko powikłań infekcyjnych, w tym zgonu
(patrz punkt 4.8). Jeśli wystąpi którekolwiek z tych zdarzeń, podawanie karboplatyny należy przerwać
i rozważyć zmianę dawki lub przerwanie leczenia.

Zaburzenia czynności nerek i (lub) wątroby
Karboplatyna może powodować zaburzenia czynności nerek i wątroby. Stosowanie bardzo dużych
dawek karboplatyny (≥5 razy więcej od jednorazowej zalecanej dawki produktu leczniczego
w monoterapii) było powodem ciężkich zaburzeń czynności wątroby i (lub) nerek. Nie wiadomo czy
zastosowanie odpowiedniego programu nawadniania pacjenta mogłoby przyczynić się do uniknięcia
tych objawów w odniesieniu do czynności nerek. W przypadku umiarkowanych do ciężkich zmian
w testach czynnościowych nerek lub wątroby wymagane jest zmniejszenie dawki lub przerwanie
leczenia (patrz punkt 4.8).

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, działanie karboplatyny na układ krwiotwórczy było
bardziej nasilone i dłuższe w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek. W tej grupie
ryzyka, terapia karboplatyną musi być stosowana ze szczególną ostrożnością (patrz punkt 4.2).
Chociaż nie zgromadzono dowodów klinicznych na sumowanie się nefrotoksyczności, nie zaleca się
łączenia karboplatyny z aminoglikozydami lub innymi związkami o właściwościach uszkadzających
nerki (patrz punkt 4.5).

Zaburzenia czynności nerek są bardziej prawdopodobne u pacjentów, u których wystąpiła
neurotoksyczność w wyniku wcześniejszej terapii cisplatyną.

Choroba zarostowa żył wątrobowych
Odnotowano przypadki choroby zarostowej żył wątrobowych (zespołu niedrożności zatokowej
wątroby), przy czym niektóre z nich były śmiertelne. Zaleca się obserwowanie, czy u pacjentów nie
występują objawy przedmiotowe lub podmiotowe zaburzeń czynności wątroby lub nadciśnienia
wrotnego, nie wynikające w oczywisty sposób z przerzutów do wątroby.

NL/H/4319/001/IB/034 5

Reakcje alergiczne
Podobnie jak podczas stosowania innych produktów leczniczych zawierających platynę, mogą
wystąpić reakcje nadwrażliwości, pojawiające się najczęściej w trakcie infuzji i wymagające
przerwania infuzji oraz zastosowania odpowiedniego leczenia objawowego. Zgłaszano niezbyt częste
reakcje alergiczne na karboplatynę, np. wysypka rumieniowa, gorączka bez wyraźnej przyczyny lub
świąd. Rzadko występowała anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktoidalne, w tym
skurcz oskrzeli, pokrzywka i obrzęk twarzy. Reakcje krzyżowe, w niektórych przypadkach śmiertelne,
odnotowywano w przypadku stosowania wszystkich związków platyny (patrz punkt 4.3 i 4.8).

Pacjentów należy poddawać starannej obserwacji, czy nie występują u nich reakcje alergiczne
i w razie potrzeby należy zastosować u nich właściwe leczenie wspomagające, z zastosowaniem leków
przeciwhistaminowych, adrenaliny i (lub) glikokortykosteroidów.

Większe prawdopodobieństwo wystąpienia i ciężkiego przebiegu toksycznego działania karboplatyny
występuje u pacjentów, którzy byli już poddani intensywnej terapii w ramach leczenia choroby oraz
u pacjentów w złym stanie ogólnym lub w podeszłym wieku. Należy określić parametry czynnościowe
nerek przed rozpoczęciem, w trakcie i po zakończeniu terapii z zastosowaniem karboplatyny.

Notowano przypadki reakcji nadwrażliwości, prowadzące do zespołu Kounisa (ostrego skurczu tętnic
wieńcowych w przebiegu reakcji alergicznej, co może spowodować zawał mięśnia sercowego, patrz
punkt 4.8).

Neurotoksyczność
Obwodowa toksyczność neurologiczna jest na ogół powszechna i łagodna, ograniczona do parestezji
i osłabienia głębokich odruchów ścięgnistych, mimo to, jej częstość występowania jest większa
u pacjentów w wieku powyżej 65 lat i(lub) u pacjentów uprzednio leczonych cisplatyną. Obserwacja
oraz badania neurologiczne powinny być przeprowadzane w regularnych odstępach.

Po podawaniu większych, niż zalecane dawek karboplatyny u pacjentów z zaburzeniami czynności
nerek opisywano zaburzenia widzenia, w tym utratę wzroku. Zwykle kilka tygodni po odstawieniu
dużych dawek produktu leczniczego następuje odzyskanie wzroku, całkowite, bądź w znacznym
stopniu.

Zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii (ang. Reversible Posterior Leukoencephalopathy
Syndrome, RPLS)
U pacjentów, otrzymujących karboplatynę w chemioterapii skojarzonej, zgłaszano przypadki zespołu
odwracalnej tylnej leukoencefalopatii (RPLS). RPLS jest rzadkim, odwracalnym po odstawieniu
leczenia, szybko rozwijającym się stanem neurologicznym, który może obejmować napad drgawkowy,
nadciśnienie, ból głowy, dezorientację, ślepotę i inne zaburzenia widzenia i neurologiczne (patrz punkt
4.8). Rozpoznanie RPLS opiera się na potwierdzeniu za pomocą obrazowania mózgu, najlepiej metodą
rezonansu magnetycznego (ang. Magnetic Resonance Imaging, MRI).

Ototoksyczność
W trakcie leczenia karboplatyną zgłaszano przypadki zaburzeń słuchu.

Ototoksyczność u dzieci
Ototoksyczność może być nasilona u dzieci. Zgłaszano występowanie opóźnionych przypadków
utraty słuchu u dzieci. W tej populacji pacjentów zaleca się prowadzenie długoterminowych
uzupełniających badań audiometrycznych.

Zespół rozpadu guza (ang. tumour lysis syndrome, TLS)
W obserwacjach po wprowadzeniu leku do obrotu notowano przypadki zespołu rozpadu guza
(ang. tumour lysis syndrome, TLS) u pacjentów po zastosowaniu karboplatyny w monoterapii lub
w połączeniu z innymi chemioterapeutykami. Pacjentów z grupy wysokiego ryzyka TLS,
np. pacjentów ze zwiększoną proliferacją guza i wysoką podatnością na działanie środków
cytotoksycznych, należy dokładnie obserwować oraz zastosować odpowiednie środki ostrożności.

NL/H/4319/001/IB/034 6

Pacjenci w podeszłym wieku
Badania z zastosowaniem terapii skojarzonej karboplatyny i cyklofosfamidu wykazały, że pacjenci
w podeszłym wieku leczeni karboplatyną są bardziej podatni na rozwój ciężkiej małopłytkowości, niż
młodsi pacjenci. U pacjentów w podeszłym wieku czynność nerek jest często obniżona, należy to
wziąć pod uwagę podczas ustalania dawki (patrz punkt 4.2).

Szczepionki
Stosowanie żywych lub żywych atenuowanych szczepionek u pacjentów z odpornością zaburzoną
przez stosowanie chemioterapeutyków (w tym karboplatyny), może prowadzić do ciężkich lub
śmiertelnych zakażeń. Należy unikać stosowania szczepień z użyciem żywych szczepionek
u pacjentów otrzymujących karboplatynę. Należy stosować zabite lub inaktywowane szczepionki,
jednak odpowiedź na takie szczepionki może być zmniejszona.

Inne
Nie badano możliwości działania rakotwórczego karboplatyny, lecz zgłaszano, że związki
o podobnym mechanizmie działania i mutagenności są rakotwórcze (patrz punkt 5.3).
Nie udowodniono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności karboplatyny u dzieci.
Karboplatyna może powodować nudności i wymioty. Istnieją doniesienia, że premedykacja lekami
przeciwwymiotnymi jest korzystna w zmniejszeniu częstości występowania i nasilenia tych objawów.

Podczas przygotowywania i podawania karboplatyny nie należy stosować sprzętu zawierającego
elementy aluminiowe (patrz punkt 6.2). Aluminium wchodzi w reakcję z karboplatyną powodując
tworzenie się osadu i(lub) osłabienie działania.

Aby zapobiec ciąży należy stosować skuteczne metody antykoncepcji w trakcie leczenia i przez co
najmniej 6 miesięcy po jego zakończeniu. Mężczyźni powinni również stosować środki
antykoncepcyjne w trakcie leczenia i przez co najmniej 3 miesiące po jego zakończeniu, ponieważ
chromosomy w ludzkich plemnikach mogą ulec zniszczeniu z uwagi na możliwe działanie mutagenne
karboplatyny.

Jeżeli planowane jest potomstwo, przed rozpoczęciem leczenia zaleca się konsultację w sprawie
przechowywania nasienia. Kobiety w ciąży powinny unikać kontaktu z karboplatyną.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Jednoczesne podawanie karboplatyny z innymi związkami mielosupresyjnymi lub z radioterapią może
nasilać działanie mielosupresyjne karboplatyny i(lub) innych związków.
Pacjenci poddani jednoczesnemu leczeniu innymi produktami leczniczymi o działaniu
nefrotoksycznym mogą częściej doświadczać ciężkiej i przedłużonej mielotoksyczności
spowodowanej zmniejszeniem klirensu nerkowego karboplatyny.

Jednoczesne podawanie, które jest przeciwwskazane
Szczepionka przeciwko żółtej febrze: ryzyko wystąpienia śmiertelnego uogólnionego odczynu
poszczepiennego (patrz punkt 4.3).

Jednoczesne podawanie, które jest niezalecane
Żywe, atenuowane szczepionki (z wyjątkiem żółtej febry): ryzyko chorób układowych,
mogących prowadzić do zgonu. Ryzyko jest większe u pacjentów o odporności zmniejszonej
w wyniku choroby podstawowej. W takim przypadku (zapalenie istoty szarej rdzenia), należy
stosować szczepionki inaktywowane.
Fenytoina, fosfenytoina: zwiększenie ryzyka wystąpienia drgawek spowodowane przez
zmniejszenie absorpcji fenytoiny z układu pokarmowego przez cytotoksyczny produkt
leczniczy albo ryzyko zwiększonej toksyczności lub utraty skuteczności cytotoksycznego
produktu leczniczego w wyniku zwiększenia metabolizmu wątrobowego przez fenytoinę.

Jednoczesne podawanie, które należy rozważyć
Leki chelatujące: obniżają działanie karboplatyny.

NL/H/4319/001/IB/034 7

Cyklosporyna (i przez ekstrapolację takrolimus i sirolimus): nadmierna immunosupresja
z ryzykiem limfoproliferacji.
Aminoglikozydy: należy rozważyć jednoczesne podawanie karboplatyny z antybiotykami
aminoglikozydowymi z powodu skumulowanej nefrotoksyczności i ototoksyczności,
szczególnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
Diuretyki pętlowe: należy rozważyć jednoczesne podawanie karboplatyny z diuretykami
pętlowymi z powodu skumulowanej nefrotoksyczności i ototoksyczności.
Stosowanie leczenia przeciwzakrzepowego jest powszechne ze względu na zwiększone ryzyko
wystąpienia zdarzeń zakrzepowych w przypadku chorób nowotworowych. Duża
wewnątrzosobnicza zmienność krzepliwości w czasie choroby oraz możliwość interakcji
pomiędzy doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi i chemioterapią przeciwnowotworową
wymaga, jeśli pacjent jest leczony antagonistami witaminy K (VKA), zwiększenia
częstotliwości kontrolowania wartości INR (ang. International Normalised Ratio –
międzynarodowy współczynnik znormalizowany). Podczas jednoczesnego stosowania
warfaryny i karboplatyny obserwowano wzrost wartości INR, dlatego zaleca się ostrożność
i częstsze kontrolowanie wartości INR.

Karboplatyna może wchodzić w reakcję z aluminium, tworząc czarny osad. Do przygotowywania lub
podawania karboplatyny nie należy stosować igieł, strzykawek, cewników lub zestawów dożylnych,
zawierających części aluminiowe, które mogą wejść w kontakt z produktem leczniczym.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Podawanie karboplatyny kobietom w okresie ciąży może prowadzić do uszkodzenia płodu.
Karboplatyna podawana szczurom w czasie organogenezy wykazała działanie embriotoksyczne
i teratogenne. Nie przeprowadzono badań kontrolowanych u kobiet w okresie ciąży.

W razie stosowania karboplatyny w okresie ciąży lub gdy pacjentka zajdzie w ciążę podczas
stosowania produktu leczniczego należy ją poinformować o potencjalnym zagrożeniu dla płodu.
Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia
i przez 6 miesięcy po jego zakończeniu.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy karboplatyna przenika do mleka ludzkiego.
Jeśli leczenie karboplatyną jest konieczne w okresie laktacji, należy przerwać karmienie piersią.

Płodność
U pacjentów otrzymujących terapię przeciwnowotworową wystąpiło zahamowanie czynności gonad
prowadzące do zaniku miesiączkowania lub azoospermii. Działania te wydają się być zależne od
dawki oraz czasu trwania leczenia, mogą być nieodwracalne. Ze względu na stosowanie kombinacji
przeciwnowotworowych produktów leczniczych ciężko jest przewidzieć stopień zaburzenia czynności
jąder lub jajników przez konkretny produkt leczniczy.

Karboplatyna jest genotoksyczna. Zaleca się, aby mężczyźni leczeni karboplatyną nie planowali mieć
dzieci w trakcie leczenia oraz przez co najmniej 3 miesiące po jego zakończeniu. Powinni oni też
przed leczeniem zasięgnąć porady dotyczącej przechowywania nasienia, ze względu na możliwość
nieodwracalnej niepłodności spowodowanej leczeniem karboplatyną.

Kobiety w wieku rozrodczym
Kobietom w wieku rozrodczym należy zalecić, aby unikały zajścia w ciążę podczas leczenia
karboplatyną. Karboplatyny nie wolno podawać kobietom w okresie ciąży lub kobietom w wieku
rozrodczym, które mogą zajść w ciążę, chyba, że przewidywane korzyści dla matki przewyższają
potencjalne ryzyko dla płodu.
Jeśli produkt leczniczy jest podawany kobietom w okresie ciąży lub pacjentka zachodzi w ciążę
w trakcie stosowania produktu leczniczego, pacjentkę należy poinformować o potencjalnym
zagrożeniu dla płodu.

NL/H/4319/001/IB/034 8

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań nad wpływem karboplatyny na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn. Jednak, karboplatyna może powodować nudności i wymioty, zaburzenia
widzenia i ototoksyczność. Należy ostrzec pacjentów o potencjalnym wpływie tych zdarzeń na
zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Częstość występowania działań niepożądanych przedstawionych poniżej jest oparta na zbiorczych
danych uzyskanych od 1 893 pacjentów, otrzymujących karboplatynę w monoterapii oraz na
podstawie doświadczeń po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.

Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane uporządkowane zgodnie z klasyfikacją układów
i narządów MedDRA, z użyciem następujących kategorii częstotliwości:
bardzo często (≥1/10),
często (≥1/100 do <1/10),
niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100),
rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000),
bardzo rzadko (<1/10 000),
nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja układów
i narządów
Częstość
występowania
Działania niepożądane zgodnie
z MedDRA
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Często Zakażenia*
Nieznana Zapalenie płuc
Nowotwory łagodne i złośliwe
(w tym torbiele i polipy)
Niezbyt często Wtórne nowotwory złośliwe związane
z leczeniem
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Bardzo często Małopłytkowość, neutropenia, leukopenia,
niedokrwistość
Często Krwawienie*
Rzadko Gorączka neutropeniczna
Nieznana Niewydolność szpiku kostnego,
zespół hemolityczno-mocznicowy
Zaburzenia układu
immunologicznego
Często Nadwrażliwość, reakcje anafilaktoidalne
Rzadko Anafilaksja, wstrząs anafilaktyczny, obrzęk
naczynioruchowy
Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania
Bardzo często Hiperurykemia
Rzadko Hiponatremia, jadłowstręt
Nieznana Odwodnienie, zespół rozpadu guza
Zaburzenia układu nerwowego Często Neuropatia obwodowa, parestezja,
osłabienie głębokich odruchów
ścięgnistych, zaburzenia czucia, zaburzenia
smaku
Bardzo rzadko Udar mózgu*
Nieznana Zespół odwracalnej tylnej
leukoencefalopatii (RPLS)
Zaburzenia oka Często Zaburzenia widzenia, rzadkie przypadki
utraty wzroku
Rzadko Zapalenie nerwu wzrokowego
Zaburzenia ucha i błędnika Bardzo często Subkliniczne osłabienie ostrości słuchu,
na które składała się utrata słyszenia
dźwięków o wysokiej częstotliwości (4000-
8000 Hz)
Często Szumy uszne, ototoksyczność

NL/H/4319/001/IB/034 9

Klasyfikacja układów
i narządów
Częstość
występowania
Działania niepożądane zgodnie
z MedDRA
Zaburzenia serca Często Zaburzenia sercowo-naczyniowe*
Bardzo rzadko Niewydolność serca*
Nieznana Zespół Kounisa
Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko Zator*, nadciśnienie, niedociśnienie
Zaburzenia oddechowe, klatki
piersiowej i śródpiersia
Często Zaburzenia oddechowe, śródmiąższowa
choroba płuc, skurcz oskrzeli
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Nudności, wymioty, ból brzucha
Często Biegunka, zaparcia, choroby błony
śluzowej
Nieznana Zapalenie jamy ustnej, zapalenie trzustki
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Rzadko Ciężkie zaburzenia czynności wątroby

Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Często Łysienie, choroby skóry, pokrzywka,
wysypka, rumień, świąd
Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej
Często Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe

Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Często Zaburzenia układu moczowo-płciowego

Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Bardzo często Astenia
Często Objawy grypopodobne
Niezbyt często Gorączka i dreszcze bez oznak infekcji,
martwica w miejscu wstrzyknięcia,
odczyny w miejscu wstrzyknięcia,
wynaczynienie w miejscu wstrzyknięcia,
rumień w miejscu wstrzyknięcia,
złe samopoczucie
Badania diagnostyczne Bardzo często Zmniejszony klirens nerkowy kreatyniny,
zwiększenie stężenia mocznika we krwi,
zwiększenie aktywności fosfatazy
alkalicznej we krwi, zwiększenie
aktywności aminotransferazy
asparaginianowej, nieprawidłowe wyniki
badań czynności wątroby, zmniejszone
stężenie sodu we krwi, zmniejszone
stężenie potasu we krwi, zmniejszone
stężenie wapnia we krwi,
zmniejszone stężenie magnezu we krwi
Często Zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi,
zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi,
zwiększenie stężenia kwasu moczowego we
krwi
* Prowadzące do zgonu u <1% pacjentów, prowadzące do zgonu w powiązaniu ze zdarzeniami
sercowo-naczyniowymi u <1% pacjentów uwzględniając niewydolność serca, zator, udar mózgu.

Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Po podaniu karboplatyny w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym zgłoszono występowanie
nowotworów wtórnych (w tym białaczki promielocytowej, która wystąpiła 6 lat po monoterapii
karboplatyną i poprzedzającym napromienianiu) (nie ustalono związku przyczynowego).

Zaburzenia hematologiczne
Zahamowanie czynności szpiku kostnego jest działaniem toksycznym ograniczającym dawkę
produktu leczniczego. U pacjentów z prawidłowymi wynikami początkowymi, u 25% pacjentów
wystąpiła małopłytkowość z liczbą płytek krwi poniżej 50 000/mm3, u 18% pacjentów wystąpiła
neutropenia z liczbą granulocytów poniżej 1 000/mm3 oraz u 14% pacjentów wystąpiła leukopenia

NL/H/4319/001/IB/034 10

z liczbą białych krwinek poniżej 2 000/mm3. Najniższe wartości morfologii krwi zwykle występują
w 21. dniu leczenia.

Jednoczesne stosowanie karboplatyny i innych mielosupresyjnych produktów leczniczych lub form
leczenia, może nasilać zahamowanie czynności szpiku.

Toksyczne działanie na szpik kostny jest silniejsze u wcześniej leczonych pacjentów, szczególnie
u pacjentów leczonych cisplatyną i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zwiększone ryzyko
wystąpienia leukopenii i małopłytkowości występuje u pacjentów w złym stanie ogólnym. Te objawy,
mimo, że zazwyczaj odwracalne, spowodowały wystąpienie powikłań infekcyjnych i krwotocznych,
odpowiednio u 4% i 5% pacjentów otrzymujących karboplatynę. Te powikłania doprowadziły do
zgonu mniej niż 1% pacjentów.

Niedokrwistość ze stężeniem hemoglobiny poniżej 8 g/dl występuje u 15% pacjentów z prawidłowym
początkowym stężeniem hemoglobiny. Wzrost liczby przypadków występowania niedokrwistości
koreluje z ekspozycją pacjenta na karboplatynę.

Zaburzenia układu immunologicznego
Reakcje alergiczne:
Reakcje anafilaktyczne, czasami prowadzące do zgonu, mogą wystąpić najczęściej tuż po podaniu
produktu leczniczego, są to: obrzęk twarzy, duszność, tachykardia, niskie ciśnienie krwi, pokrzywka,
wstrząs anafilaktyczny, skurcz oskrzeli (patrz punkt 4.4).

Te reakcje są podobne do obserwowanych po podaniu innych produktów leczniczych, zawierających
platynę i należy je leczyć przez zastosowanie odpowiedniego leczenia wspomagającego.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Elektrolity:
Zmniejszenie w surowicy stężenia sodu, potasu, wapnia i magnezu wystąpiło odpowiednio u 29%,
20%, 22% i 29% pacjentów. W szczególności zgłoszono przypadki wczesnej hiponatremii. Straty
elektrolitów są niewielkie, przeważnie nie powodują żadnych objawów klinicznych w ich przebiegu.

Neurologia:
Po zakończeniu leczenia karboplatyną, u 4% pacjentów wystąpiła neuropatia obwodowa (głównie
parestezje i osłabienie głębokich odruchów ścięgnistych). Ryzyko jest podwyższone u pacjentów
w wieku powyżej 65 lat, u pacjentów uprzednio leczonych cisplatyną, jak również u pacjentów
otrzymujących długotrwałe leczenie karboplatyną.

Klinicznie istotne zaburzenia czuciowe (np. zaburzenia widzenia i zmiana smaku) wystąpiły
u 1% pacjentów.

Częstotliwość występowania działań niepożądanych związanych z neurologią, wydaje się być
podwyższona u pacjentów otrzymujących karboplatynę w leczeniu skojarzonym. Może to być
związane z dłuższą ekspozycją na kumulację produktu leczniczego.

Zaburzenia ucha i błędnika
Ototoksyczność: wady słuchowe niezwiązane z mową, z zaburzonym słyszeniem dźwięków
o wysokiej częstotliwości (4000–8000 Hz) potwierdzone badaniami audiogramem, występowały
z częstotliwością 15%. Zgłaszano występujące bardzo rzadko przypadki niedosłuchu.

W trakcie leczenia karboplatyną może dojść do nasilenia utraty słuchu u pacjentów, u których
występowały zaburzenia słuchu spowodowane wcześniejszym leczeniem cisplatyną.

Zaburzenia żołądka i jelit
Wymioty wystąpiły u 65% pacjentów, a u jednej trzeciej z nich wymioty były ciężkie. U dodatkowych
15% pacjentów wystąpiły nudności. Pacjenci poddawani wcześniej leczeniu (w szczególności pacjenci
leczeni wcześniej cisplatyną) są bardziej wrażliwi na występowanie wymiotów.

NL/H/4319/001/IB/034 11

Nudności i wymioty zazwyczaj występują z opóźnieniem od 6 do 12 godzin po podaniu karboplatyny.
Te objawy zazwyczaj mijają w ciągu 24 godzin po zakończeniu leczenia i zwykle ustępują lub można
im zapobiec przez podanie leków przeciwwymiotnych. Wystąpienie wymiotów jest bardziej
prawdopodobne podczas podawania karboplatyny w leczeniu skojarzonym z innymi lekami
wywołującymi wymioty.

Inne zaburzenia żołądkowo-jelitowe powodujące ból, występowały u 8% pacjentów. Biegunka
i zaparcia występowały u 6% pacjentów.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Zgłaszano zaburzenia czynności wątroby u pacjentów z prawidłowymi wynikami początkowymi,
w tym podwyższone stężenie całkowitej bilirubiny u 5% pacjentów, AspAT u 15% pacjentów
i fosfatazy alkalicznej u 24% pacjentów. Zmiany te były zazwyczaj łagodne i ustępowały samoistnie
u około połowy pacjentów. Silne podwyższenie wyników badań czynnościowych wątroby opisywano
u pacjentów leczonych wysokimi dawkami karboplatyny i po autologicznym przeszczepieniu szpiku
kostnego.

Rzadko: Po podaniu karboplatyny w dużych dawkach występowała ostra i piorunująca martwica
hepatocytów.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Podczas podawania karboplatyny w zwykłych dawkach, rozwój zaburzeń czynności nerek występował
niezbyt często, pomimo podawania karboplatyny bez nawadniania dużą objętością płynów i (lub)
wymuszonej diurezy. U 6% pacjentów obserwuje się wzrost stężenia kreatyniny w surowicy krwi,
u 14% pacjentów - wzrost stężenia azotu mocznikowego we krwi oraz u 5% pacjentów - wzrost
stężenia kwasu moczowego we krwi. U około połowy pacjentów ten wzrost jest zazwyczaj łagodny
i ustępuje samoistnie. Udowodniono, że najbardziej wrażliwym wskaźnikiem czynności nerek,
u pacjentów otrzymujących karboplatynę, jest klirens kreatyniny. W trakcie leczenia z zastosowaniem
karboplatyny u 27% pacjentów, u których przed rozpoczęciem leczenia karboplatyną klirens
kreatyniny wynosił 60 mL/min, dochodzi do spadku klirensu kreatyniny. Częstość występowania oraz
nasilenie nefrotoksyczności może zwiększać się u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek przed
rozpoczęciem leczenia karboplatyną. Nie jest jasne, czy odpowiednie nawodnienie pacjenta może
przezwyciężyć to działanie, ale konieczne jest zmniejszenie dawkowania lub przerwanie leczenia
w przypadku wystąpienia umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny od 41 do
59 mL/min) lub ciężkich zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny od 21 do 40 mL/min).
Stosowanie karboplatyny jest przeciwwskazane u pacjentów z klirensem kreatyniny równym bądź
mniejszym niż 20 mL/min.

Inne działania niepożądane
Po podaniu karboplatyny w terapii skojarzonej zgłaszano wtórne nowotwory o ostrym przebiegu.

Czasami obserwowano łysienie, gorączkę i dreszcze, zapalenie błon śluzowych, osłabienie, złe
samopoczucie, jak również zaburzenia smaku.

Zgłaszano pojedyncze przypadki wystąpienia zespołu hemolityczno-mocznicowego.

Zgłaszano pojedyncze przypadki wystąpienia zaburzeń układu krążenia (niewydolność serca, zator)
jak również pojedyncze przypadki zaburzeń krążenia mózgowego.

Zgłaszano przypadki wystąpienia nadciśnienia tętniczego.

Reakcje miejscowe
Zgłaszano reakcje w miejscu wstrzyknięcia (pieczenie, ból, zaczerwienienie, obrzęk, pokrzywka,
martwica w związku z wynaczynieniem).

NL/H/4319/001/IB/034 12

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
faks: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy przedawkowania
W badaniach I fazy karboplatyna była podawana dożylnie w dawce do 1600 mg/m2 pc. na kurs
leczenia. Po zastosowaniu tej dawki obserwowano zagrażające życiu hematologiczne działania
niepożądane, w tym granulocytopenię, małopłytkowość i niedokrwistość. Najmniejsze wartości liczby
granulocytów, płytek krwi i stężenia hemoglobiny (nadir) obserwowano między 9. i 25. dniem
(mediana: 12-17 dni). Liczba granulocytów osiągała wartość ≥500/μL po 8-14 dniach (mediana: 11),
a liczba płytek krwi ≥25 000/μL po 3-8 dniach (mediana: 7).

Wystąpiły również następujące niehematologiczne działania niepożądane: zaburzenia czynności nerek
ze zmniejszeniem wskaźnika przesączania kłębuszkowego o 50%, neuropatia, ototoksyczność, utrata
wzroku, hiperbilirubinemia, zapalenie błon śluzowych, biegunka, nudności i wymioty połączone
z bólem głowy, rumień oraz ciężkie zakażenie. W większości przypadków zaburzenia słuchu były
przemijające i odwracalne.

Leczenie przedawkowania
Nie jest znane antidotum w przypadku przedawkowania karboplatyny. Podstawowymi
przewidywanymi powikłaniami w wyniku przedawkowania są zahamowanie czynności szpiku
kostnego oraz zaburzenia czynności wątroby i nerek. Skutecznym środkiem zaradczym stosowanym
w leczeniu hematologicznych działań niepożądanych może być przeszczep szpiku kostnego
i przetoczenie krwi (płytki krwi oraz krew pełna). Zastosowanie większych niż zalecane dawek
karboplatyny wiązało się z utratą wzroku (patrz punkt 4.4).

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwnowotworowe, pochodne platyny, kod ATC: LO1XA02.

Karboplatyna jest przeciwnowotworowym produktem leczniczym. Jej działanie zostało wykazane
w badaniach na hodowlach ludzkich i mysich linii komórkowych.

Karboplatyna wykazuje działanie podobne do cisplatyny w stosunku do szerokiego zakresu
nowotworów, niezależnie od miejsca implantacji.

Mechanizm działania
Techniki elucji alkalicznej oraz badania nad wiązaniami DNA wykazały jakościowo podobne
mechanizmy działania karboplatyny i cisplatyny. Karboplatyna, podobnie jak cisplatyna, indukuje
zmiany struktury nadspiralnej DNA, które polegają na „efekcie skrócenie DNA”.

Dzieci i młodzież

NL/H/4319/001/IB/034 13

Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego u dzieci (patrz punkt
4.2, 4.4 oraz 5.2).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Dystrybucja
Ponowne podawanie podczas 4 kolejnych dni nie powodowało kumulacji platyny w osoczu.

Metabolizm
Po podaniu karboplatyny wartości końcowych okresów półtrwania eliminacji wolnej
ultraprzesączalnej platyny i karboplatyny u człowieka wynoszą odpowiednio około 6 godzin
i 1,5 godziny. Podczas fazy początkowej większość ultraprzesączalnej platyny występuje w postaci
karboplatyny. Końcowy okres półtrwania całkowitej platyny w osoczu wynosi 24 godziny. Około 87%
platyny w osoczu wiąże się z białkami w ciągu 24 godzin po podaniu.

Wydalanie
Karboplatyna jest wydalana głównie z moczem, z odzyskiem około 70% podanej platyny w ciągu
24 godzin. Większość produktu leczniczego jest wydalana w ciągu pierwszych 6 godzin. Klirensy
całkowity i nerkowy wolnej ultraprzesączalnej platyny korelują ze wskaźnikiem przesączania
kłębuszkowego, ale nie korelują ze wskaźnikiem wydzielania przez kanaliki nerkowe.

Informowano, że klirens karboplatyny różni się od 3 do 4 razy u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.2
i 4.4). Dane z piśmiennictwa wskazują, że u dorosłych pacjentów czynność nerek może przyczyniać
się do zróżnicowania klirensu karboplatyny.

Liniowość, nieliniowość
Po podaniu karboplatyny u ludzi występuje liniowa zależność między dawką, a stężeniem platyny
całkowitej i wolnej ultraprzesączalnej w osoczu. Pole pod krzywą zależności stężenia całkowitej
platyny w osoczu w czasie wykazuje również liniową zależność między dawką, a stężeniem, gdy
klirens kreatyniny wynosi ≥60 mL/min.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Stwierdzono, że karboplatyna wykazuje działanie embriotoksyczne i teratogenne u szczurów. Jest ona
mutagenna in vivo i in vitro. Chociaż nie zbadano rakotwórczego działania karboplatyny, związki
o podobnym mechanizmie działania i mutagenności okazały się rakotwórcze.

Badania toksyczności wykazały, że pozanaczyniowe podawanie karboplatyny powoduje martwicę
tkanek.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Woda do wstrzykiwań

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych
w punkcie 6.6.

Karboplatyna może wchodzić w reakcję z aluminium, tworząc czarny osad. Do przygotowywania lub
podawania karboplatyny nie należy stosować igieł, strzykawek, cewników lub zestawów dożylnych,
zawierających części aluminiowe, które mogą wejść w kontakt z produktem leczniczym.

NL/H/4319/001/IB/034 14

#### 6.3 Okres ważności

Nieotwarta fiolka:
2 lata

Po rozcieńczeniu:
Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność produktu leczniczego po rozcieńczeniu roztworem
glukozy 5% przez 96 godzin w temperaturze od 2°C do 8°C oraz w temperaturze od 20ºC do 25ºC.

Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność produktu leczniczego po rozcieńczeniu roztworem
NaCl 0,9% przez 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C oraz przez 8 godzin w temperaturze od
20ºC do 25ºC.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. W przeciwnym
razie, odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania przygotowanego roztworu ponosi
użytkownik. Zazwyczaj czas przechowywania nie powinien być dłuższy niż 24 godziny
w temperaturze od 2oC do 8oC, chyba że rozcieńczenia dokonano w kontrolowanych i zwalidowanych
warunkach aseptycznych.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nieotwarta fiolka:
Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC.
Przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

5 mL/15 mL/45 mL/60 mL koncentratu w fiolce z bezbarwnego szkła (typu I) z korkiem z gumy
chlorobutylowej lub bromobutylowej, z aluminiowym uszczelnieniem typu flip-off z wieczkiem z PP
koloru zielonego/niebieskiego /czerwonego/żółtego, w tekturowym pudełku. Fiolka może być
pakowana w folię zabezpieczającą oraz może być umieszczona w plastikowym pojemniku.

Wielkość opakowania:
1 fiolka

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Produkt leczniczy jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użycia. Wszelkie niewykorzystane
resztki roztworu należy usunąć.

Rozcieńczanie
Przed podaniem infuzji produkt leczniczy należy rozcieńczyć roztworem glukozy 5% do infuzji lub
roztworem NaCl 0,9% do infuzji, aż do otrzymania stężenia 0,5 mg/mL (czyli 500 μg/mL).

Przed użyciem roztwór należy dokładnie obejrzeć pod kątem obecności widocznych cząstek stałych
i zmiany barwy. Należy stosować wyłącznie roztwór klarowny, bezbarwny, wolny od widocznych
cząstek stałych.

NL/H/4319/001/IB/034 15

Wytyczne dotyczące bezpiecznego postępowania z przeciwnowotworowymi produktami
leczniczymi:

### 1. Karboplatyna powinna być przygotowywana do podania wyłącznie przez osoby
wykwalifikowane w bezpiecznym stosowaniu chemioterapeutycznych produktów leczniczych.
### 2. Przygotowanie produktu leczniczego należy wykonać w wydzielonym obszarze.
### 3. Należy nosić odpowiednie rękawice ochronne, maski i okulary ochronne.
### 4. Należy zastosować środki ostrożności, aby nie dopuścić do przypadkowego kontaktu produktu
leczniczego z oczami. W przypadku kontaktu produktu leczniczego z oczami, należy je przemyć
wodą i (lub) roztworem soli fizjologicznej.
### 5. Kobiety w okresie ciąży nie powinny wykonywać czynności związanych z cytotoksycznymi
produktami leczniczymi.
### 6. Należy zachować staranność i odpowiednie środki ostrożności podczas usuwania pozostałości
(strzykawek, igieł, itp.) wykorzystywanych do przygotowywania cytotoksycznych produktów
leczniczych. Zbędne materiały i odpady biologiczne należy usunąć przez umieszczenie ich
w podwójnie uszczelnionych workach polietylenowych i spalić w temperaturze 1000°C.
### 7. Powierzchnię pracy należy przykryć jednorazowym papierem chłonnym pokrytym z jednej
strony plastikiem.
### 8. Do wszystkich strzykawek i zestawów należy zastosować połączenia typu Luer-lock. Zaleca się
używanie igieł o dużej średnicy, aby zminimalizować ciśnienie i ewentualne tworzenie się
aerozoli. Powstaniu aerozoli można również zapobiec przez zastosowanie igły
z odpowietrznikiem.

Zanieczyszczenie
W razie kontaktu karboplatyny ze skórą lub oczami, zanieczyszczone miejsce należy przemyć obfitą
ilością wody lub roztworem soli fizjologicznej. Do leczenia przejściowego pieczenia skóry można
zastosować łagodny krem. Należy zasięgnąć porady medycznej, w przypadku zanieczyszczenia oczu.

Usuwanie
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
Al. Jerozolimskie 134
02-305 Warszawa

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 20392

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 11 lipca 2012 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 15 stycznia 2018 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 26.06.2024 r.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.