# Cytarabine Kabi

> Cytarabina · 100 mg/ml · Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Cytarabine Kabi
- **Nazwa powszechna:** Cytarabinum
- **Substancja czynna:** [Cytarabina](https://apteka.online/odpowiedniki/cytarabinum)
- **Moc:** 100 mg/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji
- **Droga podania:** dożylna 
podskórna
- **Kategoria dostępności:** Lz
- **Kod ATC:** L01BC01
- **Liczba opakowań:** 4
- **Numer pozwolenia:** 20750
- **Podmiot odpowiedzialny:** Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwnowotworowe/cytarabine-kabi-rozt-wi-100-mg-ml-fresenius
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwnowotworowe/cytarabine-kabi-rozt-wi-100-mg-ml-fresenius.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/28978/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/28978/characteristic

## Dostępne opakowania (4)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 fiol. 1 ml | 5909991028084 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 fiol. 5 ml | 5909991028091 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 fiol. 10 ml | 5909991028107 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 fiol. 20 ml | 5909991028138 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest Cytarabine Kabi i w jakim celu się go stosuje?
• Cytarabine Kabi to lek stosowany u dorosłych i dzieci.
• Substancją czynną leku jest cytarabina, która należy do grupy leków znanych jako leki
cytotoksyczne. Leki te są stosowane w leczeniu ostrych białaczek (raka krwi, gdy pacjent ma za
dużo białych krwinek). Cytarabina zaburza rozwój komórek nowotworowych, które są później
niszczone.
• Cytarabina jest także stosowana w celu wywołania i podtrzymania remisji białaczki.
• Wywołanie remisji jest intensywnym leczeniem mającym na celu cofnięcie objawów białaczki.
Kiedy leczenie jest skuteczne, równowaga komórek we krwi pacjenta wraca do normalnego
poziomu, a stan zdrowia pacjenta ulega poprawie. Ten okres cofnięcia się objawów choroby
nazywa się remisją.
• Leczenie podtrzymujące jest łagodniejszym leczeniem mającym na celu utrzymanie remisji tak
długo jak to możliwe. Małe dawki cytarabiny są stosowane w celu utrzymania białaczki pod
kontrolą i powstrzymania jej ponownego rozszerzenia.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Cytarabine Kabi

Kiedy nie stosować leku Cytarabine Kabi
• jeśli pacjent ma uczulenie na cytarabinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
• jeśli z przyczyn innych niż nowotwór, liczba komórek krwi jest bardzo mała. Lekarz może
zrezygnować z podania tego leku, jeśli u pacjenta występuje choroba nowotworowa niezłośliwa,
z wyjątkiem obniżenia odporności;
• jeśli u pacjenta wystąpiły ciężkie objawy ze strony mózgu (encefalopatia) po radioterapii lub po
leczeniu innym lekiem przeciwnowotworowym, takim jak metotreksat.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Należy zachować szczególną ostrożność:
• jeśli pacjent ma osłabioną czynność szpiku kostnego, leczenie należy rozpoczynać pod ścisłą
kontrolą lekarską;

PT/H/2328/001/IA/029 2

• podczas leczenia z zastosowaniem cytarabiny należy monitorować czynność wątroby i nerek. Jeśli
przed leczeniem u pacjenta występowały zaburzenia czynności wątroby, cytarabinę należy podawać
wyłącznie pod ścisłą kontrolą;
• jeśli pacjent został zaszczepiony bądź ma zostać zaszczepiony żywą bądź żywą atenuowaną
szczepionką;
• cytarabina ogranicza w znacznym stopniu wytwarzanie krwinek w szpiku kostnym. Może to
zwiększyć podatność na zakażenia lub krwawienia. Liczba komórek krwi może się zmniejszać
przez okres do tygodnia po zakończeniu leczenia. Jeśli konieczne, lekarz będzie regularnie
przeprowadzał badania krwi i szpiku kostnego;
• ciężkie, niekiedy zagrażające życiu działania niepożądane mogą wystąpić ze strony ośrodkowego
układu nerwowego, jelita lub płuc;
• w trakcie leczenia stężenie kwasu moczowego (pokazuje, że komórki rakowe zostały zniszczone)
we krwi może się zwiększyć (hiperurykemia). W razie potrzeby lekarz poinformuje, o potrzebie
zastosowania leków kontrolujących stężenie kwasu moczowego we krwi.

Cytarabine Kabi a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie
lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować:
• jeśli pacjent stosuje leki zawierające 5-fluorocytozynę (lek stosowany w leczeniu zakażeń
grzybiczych);
• jeśli pacjent przyjmuje leki zawierające digitoksynę lub betaacetylodigitoksynę, stosowane
w leczeniu niektórych chorób serca;
• jeśli pacjent przyjmuje gentamycynę, antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych;
• jeśli pacjent stosuje leki zawierające cyklofosfamid, winkrystynę i prednizon, leki stosowane
w leczeniu raka;
• jeśli pacjent stosuje cytarabinę w połączeniu z metotreksatem podawanym do kręgosłupa, gdyż
zgłaszano przypadki bólu głowy, paraliżu, śpiączki i objawów podobnych do udaru u dzieci
i młodych dorosłych, którym podawano dożylnie cytarabinę w połączeniu z metotreksatem
podawanym dokanałowo.

Ciąża i karmienie piersią

Ciąża
Należy unikać zajścia w ciążę jeśli pacjentka lub jej partner leczeni są cytarabiną. W czasie stosowania
leku, zarówno kobiety jak i mężczyźni prowadzący aktywne życie seksualne, powinni stosować
skuteczne metody antykoncepcji w celu zapobiegania ciąży podczas leczenia. Należy skonsultować się
z lekarzem w przypadku podejrzenia ciąży, ponieważ cytarybina może powodować wady wrodzone.
Podczas leczenia oraz przez 6 miesięcy po jego zakończeniu konieczne jest stosowanie skutecznych
metod antykoncepcji przez kobiety i mężczyzn leczonych cytarabiną.

Karmienie piersią
Z uwagi na możliwość szkodliwego działania cytarabiny na karmione piersią niemowlęta, należy
zaprzestać karmienia piersią przed rozpoczęciem leczenia.

Przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
W przypadku wystąpienia złego samopoczucia po zastosowaniu leku Cytarabine Kabi, nie należy
prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn.

Cytarabine Kabi zawiera sód
Lek zawiera mniej niż l mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy, że lek uznaje się za „wolny od sodu”.

PT/H/2328/001/IA/029 3

### 3. Jak stosować Cytarabine Kabi?
Lek należy podawać pod nadzorem lekarza w postaci infuzji dożylnej (w postaci kroplówki) lub
wstrzyknięcia. Na podstawie stanu zdrowia pacjenta, lekarz zdecyduje o wielkości dawki oraz długości
leczenia.

Na podstawie stanu zdrowia oraz powierzchni ciała pacjenta, lekarz zdecyduje o wielkości dawki
cytarabiny oraz rodzaju leczenia, indukcyjne czy podtrzymujące. Lekarz obliczy powierzchnię ciała na
podstawie masy ciała i wzrostu pacjenta.

Regularne badania
Podczas leczenia należy regularnie przeprowadzać badania, w tym badania krwi. Lekarz poinformuje,
jak często należy je wykonać. Lekarz będzie regularnie badał:
• krew, aby sprawdzić, czy liczba komórek krwi nie zmniejszyła się do wielkości wymagającej
leczenia;
• wątrobę - za pomocą badania krwi - w celu sprawdzenia, czy cytarabina nie wpływa niekorzystnie
na funkcjonowanie wątroby;
• nerki - za pomocą badania krwi - w celu sprawdzenia, czy cytarabina nie wpływa niekorzystnie na
funkcjonowanie nerek;
• stężenie kwasu moczowego we krwi - cytarabina może zwiększać stężenie kwasu moczowego we
krwi. Inny lek może być podawany, jeśli stężenie kwasu moczowego jest za duże.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Cytarabine Kabi
Duże dawki mogą nasilić działania niepożądane, takie jak owrzodzenia jamy ustnej lub mogą
zmniejszać liczbę białych krwinek i płytek krwi (które pomagają w krzepnięciu krwi). Gdyby to
nastąpiło, konieczne może być podanie antybiotyku lub transfuzja krwi. Aby zmniejszyć dyskomfort
pacjenta z powodu owrzodzenia jamy ustnej, można zastosować odpowiednie leczenie.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast powiadomić lekarza lub pielęgniarkę w przypadku wystąpienia
któregokolwiek z poniższych objawów:
• reakcji alergicznej pod postacią nagłego świszczącego oddechu, trudności w oddychaniu,
opuchnięcia powiek, twarzy, ust, wysypki lub swędzenia (szczególnie obejmującego całe ciało);
• uczucia zmęczenia i senności;
• objawów grypopodobnych, np. podwyższonej temperatury ciała, gorączki i dreszczy;
• częstszego powstawania siniaków lub większego krwawienia przy skaleczeniu. Są to objawy
zmniejszonej liczby krwinek.

Inne działania niepożądane, które mogą wystąpić:

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza
lub pielęgniarki.

Bardzo często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):
• zapalenie płuc, zakażenie (które może się nasilić i doprowadzić do niewydolności narządów);
• niewystarczająca produkcja lub spadek liczby czerwonych krwinek, białych krwinek lub płytek
krwi;
• zapalenie lub owrzodzenie jamy ustnej, warg lub odbytu, nudności lub wymioty, biegunka, ból
brzucha;

PT/H/2328/001/IA/029 4

• zaburzenia czynności wątroby (widoczne w badaniach krwi);
• wypadanie włosów jest częste i może być nasilone. Włosy zwykle odrastają po zaprzestaniu terapii;
• wysypka skórna;
• zespół cytarabinowy, niekiedy po 6 – 12 godzinach od podania leku występują następujące
działania niepożądane: ogólne złe samopoczucie z gorączką, bólem kości, mięśni i niekiedy klatki
piersiowej, osutka plamisto-grudkowa, zapalenie spojówek. Jest to tzw. „zespół cytarabinowy”
i można go leczyć;
• uczucie gorąca i stan podgorączkowy;
• nieprawidłowy wynik badań biopsji szpiku kostnego i rozmazu krwi.

Często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 osób):
• owrzodzenia skóry;
• nieprawidłowe, duże stężenie kwasu moczowego we krwi;
• trudności z połykaniem.

Niezbyt często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 osób):
• obecność torbieli w ścianie jelita;
• ciężkie zapalenie jelit;
• poważne zakażenie błony wyściełającej brzuch.

Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 000
osób):
• nieregularne bicie serca.

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• może wystąpić zakażenie lub zapalenie w miejscu wstrzyknięcia;
• utrata apetytu;
• bóle lub zawroty głowy, uczucie mrowienia, drżenia i drgawki, senność; ból lub swędzenie oczu;
• zapalenie osierdzia (zapalenie błony otaczającej serce);
• wolniejsze niż zwykle tętno lub bicie serca;
• zapalenie żył (spowodowane zakrzepem);
• przyspieszony oddech, ból gardła, ból lub trudności w przełykaniu;
• zapalenie trzustki (ból w górnej części brzucha) często z towarzyszącymi nudnościami,
wymiotami, zapaleniem lub wrzodami w przełyku, powodującymi zgagę i nudności;
• żółtaczka (zażółcenie skóry i białek oczu);
• zaczerwienienie skóry (podobne do oparzenia słonecznego), ból i drętwienie stawów, palców dłoni
i stóp lub twarzy, opuchnięcie brzucha, nóg, kostek i stóp, uczucie mrowienia lub pieczenia,
tkliwość i ucisk skóry, grube modzele na dłoniach i rękach, swędząca wysypka skórna, swędzenie
lub piegi;
• trudności lub ból przy oddawaniu moczu. Krew w moczu lub zaburzenie czynności nerek
(widoczne w badaniach krwi);
• zaczerwienienie, ból lub obrzęk uszu, które mogą wystąpić w trakcie lub wkrótce po zakończeniu
leczenia cytarabiną (o nazwie rumień małżowiny usznej, ang. „Ara-C ears”);
• zapalenie gruczołów potowych, niekiedy powodujące tkliwe, czerwone zmiany skórne (o nazwie
neutrofilowe ropne zapalenie gruczołów potowych).

Działania niepożądane występujące po leczeniu dużymi dawkami leku:

Bardzo często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):
• zaburzenia koncentracji, upośledzenie mowy, mimowolne ruchy mięśni lub trudności
w kontrolowaniu ruchu mięśni, mimowolne ruchy gałek ocznych, ból głowy, splątanie, senność,
zawroty głowy, itp., spowodowane zaburzeniami funkcjonowania mózgu;
• zakażenia oka, podrażnienie, ból i niewyraźne widzenie, utrata wzroku;
• ostry lub przeszywający ból w klatce piersiowej, nagromadzenie płynu w płucach.

PT/H/2328/001/IA/029 5

Często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 osób):
• złuszczanie skóry;
• zakażenia i zapalenia jelit, najczęściej występujące u dzieci.

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• ropień wątroby i powiększenie wątroby;
• zmiany osobowości;
• śpiączka, drgawki, zaburzenia równowagi wynikające z uszkodzenia nerwów;
• szybkie bicie serca, zmniejszona czynność serca, duszność, zawroty głowy, opuchnięcie nóg,
kostek, stóp i żył szyjnych (kardiomiopatia), które mogą być śmiertelne;
• krwawe wymioty lub krew w kale (martwica lub wrzód żołądka lub jelit), ból żołądka lub tkliwość
(zapalenie otrzewnej), zakrzepica żył wątrobowych (zespół Budd-Chari’ego);
• uszkodzenie mięśni (rabdomioliza), brak miesiączki u kobiet w wieku produkcyjnym
(amenorrhoea), brak plemników w spermie (azoospermia).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
faks: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu
działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa
stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać Cytarabine Kabi?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C. Nie przechowywać w lodówce, nie zamrażać.

Nie stosować leku Cytarabine Kabi po upływie terminu ważności zamieszczonego na fiolce lub
pudełku. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Po otwarciu lek należy zużyć
natychmiast.

Cytarabine Kabi, roztwór do wstrzykiwań/ do infuzji, można rozcieńczyć przy użyciu następujących
roztworów: woda do wstrzykiwań, glukoza do infuzji dożylnej (5%) lub roztwór chlorku sodu do infuzji
dożylnej (0,9%).

Wykazano fizyko-chemiczną stabilność przez 8 dni w temperaturze poniżej 25°C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia lek należy zużyć natychmiast. Jeśli lek nie zostanie
wykorzystany niezwłocznie, za czas i warunki przechowywania po przygotowaniu odpowiedzialny jest
użytkownik. Czas ten nie może być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że
rekonstytucja i rozcieńczanie leku miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach
aseptycznych.

Nie stosować tego leku jeśli zauważy się, że roztwór nie jest przezroczysty i bezbarwny oraz jeśli
zawiera widoczne cząstki.

PT/H/2328/001/IA/029 6

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Cytarabine Kabi

- Substancją czynną leku jest cytarabina.
Każdy ml roztworu zawiera 100 mg cytarabiny.

Każda fiolka o pojemności 1 ml zawiera 100 mg cytarabiny.
Każda fiolka o pojemności 5 ml zawiera 500 mg cytarabiny.
Każda fiolka o pojemności 10 ml zawiera 1 g cytarabiny.
Każda fiolka o pojemności 20 ml zawiera 2 g cytarabiny.

- Pozostałe składniki to: kwas solny, sodu wodorotlenek, woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda Cytarabine Kabi i co zawiera opakowanie

Lek jest w postaci klarownego i bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Lek znajduje się
w klarownej, bezbarwnej, szklanej fiolce typu I zamkniętej korkiem z gumy bromobutylowej
i aluminiowym kapslem ze zrywalnym kapturkiem w kolorze: zielonym (2 ml), niebieskim (5 ml),
czerwonym (10 ml), żółtym (20 ml).

Opakowanie zawiera 1 fiolkę o pojemności odpowiednio 1 ml, 5 ml, 10 ml i 20 ml.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
Al. Jerozolimskie 134
02-305 Warszawa

Wytwórca
Fresenius Kabi Deutschland GmbH
Pfingstweide 53
61169 Friedberg
Niemcy

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do podmiotu
odpowiedzialnego:
Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
Al. Jerozolimskie 134
02-305 Warszawa
tel.: +48 22 345 67 89

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Belgia Cytarabine Fresenius Kabi 100 mg/ml Oplossing voor injectie of infusie
Dania Cytarabin Fresenius Kabi
Estonia Cytarabine Kabi
Hiszpania Citarabina 100 mg/ml solución inyectable o para perfusión

PT/H/2328/001/IA/029 7

Węgry Cytarabine Kabi 100 mg/ml oldatos injekció vagy infúzió
Irlandia Cytarabine 100 mg/ml Solution for Injection or Infusion
Islandia Cytarabin Fresenius Kabi 100 mg/ml stungulyf/innrennslislyf, lausn
Łotwa Cytarabine Kabi 100 mg/ml šķīdums injekcijām vai infūzijām
Litwa Cytarabine Kabi 100 mg/ml injekcinis/ infuzinis tirpalas
Holandia Cytarabine Fresenius Kabi 100 mg/ml Oplossing voor injectie of infusie
Norwegia Cytarabin "Fresenius Kabi" 100 mg/ml Injeksjons-/infusjonsvæske, oppløsning
Polska Cytarabine Kabi
Portugalia Citarabina Kabi
Rumunia Citarabina Kabi 100 mg/ml soluţie injectabilă sau perfuzabilă
Szwecja Cytarabin Fresenius Kabi 100 mg/ml injektions-/infusionsvätska, lösning
Wielka Brytania
(Irlandia
Północna)

Cytarabine 100 mg/ml Solution for Injection or Infusion

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 16.03.2026 r.

PT/H/2328/001/IA/029 8

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Informacje dotyczące postępowania z lekiem

Do jednorazowego użycia.

Cytarabina jest przeznaczona wyłącznie do stosowania dożylnego lub podskórnego.

Rozcieńczony roztwór powinien być przezroczysty i bezbarwny oraz nie powinien zawierać
widocznych cząstek.

O ile pozwalają na to roztwór i opakowanie, leki przeznaczone do podawania pozajelitowego należy
przed podaniem obejrzeć, czy nie zawierają zanieczyszczeń (cząsteczek stałych) lub nie są
odbarwione.

Roztwór należy zniszczyć, jeżeli zawiera cząstki stałe lub zmienił zabarwienie.

Cytarabinę w postaci do wstrzykiwań można rozcieńczyć wodą do wstrzykiwań, glukozą do infuzji
dożylnej (5%) lub roztworem chlorku sodu do infuzji dożylnej (0,9%).

Badanie zgodności roztworu przeprowadzono w poliolefinowych workach infuzyjnych.

Stężenie, w którym wykazano fizyko-chemiczną stabilność cytarabiny wynosi 0,04-4 mg/ml.

Jeśli zaobserwowano krystalizację w wyniku narażenia na niskie temperatury, należy rozpuścić
kryształy podgrzewając do temperatury 55°C (nie dłużej niż przez 30 minut) i potrząsać aż do
rozpuszczenia kryształów. Przed użyciem, pozostawić do ostygnięcia do temperatury pokojowej.

Zawartość fiolki należy zużyć niezwłocznie po pierwszym otwarciu. Nie należy przechowywać
otwartych fiolek.

Płyny infuzyjne zawierające cytarabinę należy zużyć natychmiast.

Informacje dotyczące postępowania z lekami cytotoksycznymi

Podawanie:

Lek powinien być podawany przez lub pod ścisłym nadzorem wykwalifikowanego lekarza
doświadczonego w zakresie stosowania leków przeciwnowotworowych.

Przygotowanie (wytyczne):

1. Leki chemioterapeutyczne powinny być przygotowywane do podania wyłącznie przez osoby,
które zostały przeszkolone w zakresie bezpiecznego przygotowywania leku.
2. Zabiegi, takie jak rozpuszczanie oraz przeniesienie do strzykawek powinny się odbyć wyłącznie
w miejscu do tego wyznaczonym.
3. Personel wykonujący te czynności powinien nosić odpowiednie ubranie ochronne, rękawiczki
oraz osłonę oczu.
4. Kobietom w ciąży zaleca się, aby unikały kontaktu z lekami chemioterapeutycznymi.

Skażenie:

W razie kontaktu leku ze skórą lub oczami, skażone miejsce należy przemyć obfitą ilością wody lub
roztworem soli fizjologicznej. W celu leczenia przemijającego pieczenia skóry można zastosować
niedrażniący krem. Jeżeli roztwór dostał się do oczu, konieczne jest zasięgnięcie porady medycznej.

PT/H/2328/001/IA/029 9

W przypadku rozlania, osoby przygotowujące lek powinny nałożyć rękawiczki i zetrzeć rozlany płyn
za pomocą gąbki, która powinna znajdować się w miejscu do tego przeznaczonym. Powierzchnię
należy przemyć dwukrotnie wodą, a wszelkie roztwory i gąbki należy umieścić w worku i szczelnie go
zamknąć.

Usuwanie:

Strzykawki, pojemniki, materiały chłonne, roztwór oraz jakiekolwiek inne skażone materiały należy
umieścić w grubym plastikowym worku lub innym nieprzepuszczalnym pojemniku, po czym je spalić
w temperaturze 1100°C.

Wszelkie niewykorzystane resztki leku lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi
przepisami.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Cytarabine Kabi, 100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/ do infuzji

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każdy ml roztworu zawiera 100 mg cytarabiny.

Każda fiolka o pojemności 1 ml zawiera 100 mg cytarabiny.
Każda fiolka o pojemności 5 ml zawiera 500 mg cytarabiny.
Każda fiolka o pojemności 10 ml zawiera 1 g cytarabiny.
Każda fiolka o pojemności 20 ml zawiera 2 g cytarabiny.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:

Produkt leczniczy zawiera mniej niż l mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy, że produkt leczniczy
uznaje się za „wolny od sodu”.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do wstrzykiwań/ do infuzji.
Roztwór jest klarowny i bezbarwny.
pH: 7,0 – 9,5.
Osmolarność: 250 do 400 mOsm/l.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Cytostatyk. Cytarabina jest stosowana u dorosłych w celu indukcji remisji ostrej białaczki szpikowej
oraz u dorosłych i dzieci w celu indukcji remisji innych ostrych białaczek.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Cytarabine Kabi może być podawany dożylnie (w postaci infuzji lub wstrzykiwań) lub podskórnie.

Ponieważ ostra białaczka jest zazwyczaj leczona jednocześnie kilkoma chemioterapeutykami, można
podać wyłącznie ogólne zalecenia dotyczące dawkowania.

Zalecone dawkowanie wyliczone na podstawie masy ciała może być przekształcane do wersji na
powierzchnię ciała za pomocą nomogramów.

Dorośli
1) Indukcja remisji:

a) Leczenie ciągłe:

PT/H/2328/001/IA/029 2

i) Szybkie wstrzyknięcie – zazwyczaj dawka początkowa podawana przez 10 dni wynosi 2 mg/kg m.c.
na dobę. Należy codziennie sprawdzać liczbę komórek krwi. W przypadku braku działania
przeciwbiałaczkowego oraz widocznej toksyczności, dawkę należy zwiększyć do 4 mg/kg m.c. na dobę
i utrzymywać, aż do uzyskania reakcji na leczenie, bądź pojawienia się oczywistej toksyczności.
U niemal wszystkich pacjentów może wystąpić toksyczność po stosowaniu powyższej dawki
cytarabiny.

ii) Dawka 0,5-1,0 mg/kg m.c. na dobę może być podawana w infuzji trwającej do 24 godzin.
U większości pacjentów wyniki uzyskane po jednogodzinnym wlewie były zadowalające. Po 10
dniach dobowa dawka początkowa może być zwiększona do 2 mg/kg m.c. na dobę z zastrzeżeniem
toksyczności. Leczenie z zastosowaniem powyższej dawki można kontynuować do wystąpienia
remisji bądź toksyczności.

b) Leczenie okresowe:

i) Dawkę 3-5 mg/kg m.c. na dobę podaje się dożylnie przez 5 kolejnych dni. Po 2-9 dniowej
przerwie, podaje się kolejny cykl leczenia. Leczenie należy kontynuować do wystąpienia remisji bądź
toksyczności.

Pierwsze objawy poprawy czynności szpiku kostnego zgłoszono 7-64 dnia (średnio 28 dnia) od
rozpoczęcia leczenia.

Jeśli po zastosowaniu właściwej próby klinicznej u pacjenta nie wystąpiły objawy toksyczności ani
remisji, na ogół uzasadnione jest ostrożne podawanie większej dawki. Stwierdzono, że pacjenci
tolerują większe dawki, gdy cytarabina podawana jest w szybkim wstrzyknięciu dożylnym niż
w powolnym wlewie. Różnica ta wynika z szybkiego metabolizmu cytarabiny i związanego z tym
krótkiego czasu działania dużej dawki.

2) Leczenie podtrzymujące:

Remisje wywołane przez cytarabinę lub inne produkty lecznicze mogą być podtrzymane przez
stosowanie cytarabiny we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnie w dawce 1 mg/kg m.c. raz lub dwa
razy w tygodniu.

Dzieci i młodzież
Wydaje się, że dzieci tolerują większe dawki niż dorośli, a jeśli jest podany zakres dawek, należy
podać większą dawkę.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz punkt 4.4).

Cytarabina ulega dializie. Dlatego też produktu leczniczego Cytarabine Kabi nie należy podawać
bezpośrednio przed lub po dializie.

Pacjenci w podeszłym wieku
Brak jest danych sugerujących, że zmiana dawkowania jest uzasadniona u pacjentów w podeszłym
wieku. Niemniej jednak, pacjent w podeszłym wieku nie toleruje toksyczności produktu leczniczego
tak dobrze, jak pacjent młodszy, w związku z tym należy zwrócić szczególną uwagę na leukopenię,
trombocytopenię i anemię, wywołane produktem leczniczym, a także gdy jest to wskazane, należy
wdrożyć leczenie wspomagające.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Leczenie cytarabiną nie powinno być brane pod uwagę u pacjentów z ciężką supresją szpiku kostnego.
Nie należy stosować cytarabiny w leczeniu chorób nowotworowych niezłośliwych, z wyjątkiem
immunosupresji.

PT/H/2328/001/IA/029 3

Nadwrażliwość na cytarabinę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Zwyrodnieniowe i toksyczne encefalopatie, zwłaszcza po zastosowaniu metotreksatu lub leczeniu
z zastosowaniem promieniowania jonizującego.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Ogólne: cytarabina powinna być stosowana wyłącznie przez lekarzy z doświadczeniem w dziedzinie
chemioterapii nowotworów.

Ostrzeżenia
Działanie hematologiczne: Cytarabina silnie hamuje czynność szpiku kostnego; stopień nasilenia
zależy od dawki i schematu podawania produktu. Leczenie należy rozpoczynać z zachowaniem
ostrożności u pacjentów z wcześniejszą polekową supresją szpiku. Pacjenci, którym podaje się ten
produkt muszą pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską, przy czym w trakcie leczenia indukcyjnego
należy u nich codziennie oznaczać liczbę leukocytów, płytek krwi oraz stężenia hemoglobiny. Jeśli
z obrazu krwi obwodowej znikną komórki blastyczne, należy często przeprowadzać badania szpiku
kostnego.

Głównymi działaniami toksycznymi cytarabiny są supresja szpiku kostnego z leukopenią,
trombocytopenią, anemią, megaloblastozą i zmniejszoną ilością retikulocytów. Mniej ciężkie działania
toksyczne obejmują nudności, wymioty, biegunkę i ból brzucha, owrzodzenia jamy ustnej i zaburzenia
czynności wątroby (patrz punkt 4.8).

Po 5 dniach ciągłego wlewu dożylnego lub doraźnych wstrzyknięć produktu leczniczego w dawce
50-600 mg/m2 pc., zahamowanie powstawania białych krwinek przebiega dwufazowo. Niezależnie od
początkowej ich liczby, wielkości dawki lub schematu podawania produktu leczniczego, początkowo
następuje zmniejszenie liczby krwinek białych rozpoczynające się w ciągu pierwszych 24 godzin,
z maksymalnym zmniejszeniem po 7–9 dniach. Następnie dochodzi do krótkotrwałego zwiększenia
liczby krwinek białych, z maksimum około 12. dnia. Drugi, większy spadek liczby krwinek białych
osiąga najniższą wartość po 15–24 dniach. Następnie dochodzi do szybkiego zwiększenia liczby
krwinek białych w ciągu kolejnych 10 dni. Po 5 dniach obserwuje się zahamowanie produkcji płytek
krwi, z maksymalnym spadkiem ich liczby pomiędzy 12. a 15. dniem. Następnie, w ciągu kolejnych
10 dni, dochodzi do szybkiego zwiększenia tej liczby, do poziomu przekraczającego wartości
wyjściowe.
Należy zapewnić dostęp do odpowiedniego sprzętu podczas leczenia mogących zagrażać życiu
powikłań zahamowania czynności szpiku (zakażeń związanych z granulocytopenią i innego rodzaju
zmniejszenia zdolności obronnych organizmu, jak też krwotoków będących skutkiem
trombocytopenii).

Podczas leczenia z zastosowaniem cytarabiny stwierdzono występowanie reakcji anafilaktycznych.
Zgłoszono wstrząs anafilaktyczny, który doprowadził do ostrego zatrzymania czynności serca oraz
czynności oddechowej i spowodował konieczność zastosowania resuscytacji. Wstrząs wystąpił
bezpośrednio po dożylnym podaniu cytarabiny (patrz punkt 4.8).

Stosowanie dużych dawek
Po zastosowaniu dużych dawek (2-3 g/m2 pc.) cytarabiny donoszono o ciężkich i czasem śmiertelnych
toksycznych uszkodzeniach OUN, przewodu pokarmowego i płuc. Wymienione powikłania różniły
się od obserwowanych w trakcie podawania produktu w konwencjonalnych schematach leczenia
i obejmowały przemijające toksyczne uszkodzenie rogówki, zwykle przemijające zaburzenia
czynności mózgu lub móżdżku; nadmierną senność, drgawki, ciężkie owrzodzenia żołądka i jelit,
w tym odmę śródścienną jelit prowadzącą do zapalenia otrzewnej, posocznicę, ropień wątroby, obrzęk
płuc (patrz punkt 4.8).

W badaniach na zwierzętach wykazano, że cytarabina ma działanie rakotwórcze. Należy wziąć pod
uwagę ryzyko wystąpienia podobnych działań u ludzi, dobierając strategię długotrwałego leczenia
pacjenta.

PT/H/2328/001/IA/029 4

Środki ostrożności
Pacjenci, którym podaje się produkt leczniczy Cytarabine Kabi muszą być ściśle monitorowani.
Należy często oznaczać liczbę płytek krwi, leukocytów oraz stężenie hemoglobiny. Należy rozważyć
przerwanie lub dostosowanie leczenia, gdy w wyniku polekowego zahamowania czynności szpiku
liczba płytek krwi zmniejszy się do wartości poniżej 50 000 lub liczba granulocytów
polimorfojądrowych zmniejszy się poniżej 1000/mm3. Liczba morfotycznych elementów krwi
obwodowej może się nadal zmniejszać po przerwaniu leczenia, osiągając najmniejszą wartość po
12-24 dniach od zakończenia podawania produktu leczniczego. Jeżeli są wskazania, należy ponownie
wdrożyć leczenie po wystąpieniu wyraźnych objawów poprawy czynności szpiku (wyniki kolejnych
badań szpiku kostnego). Pacjenci, u których stosowanie produktu leczniczego zostało wstrzymane do
momentu osiągnięcia przez nich „prawidłowych” wartości morfotycznych elementów krwi
obwodowej mogą nie być wystarczająco kontrolowani.

U dorosłych pacjentów z ostrą białaczką nielimfatyczną, po zastosowaniu terapii łączącej duże dawki
cytarabiny, daunorubicyny oraz asparaginazy, występowały obwodowe neuropatie ruchowe oraz
czuciowe.

Pacjentów leczonych dużymi dawkami cytarabiny należy obserwować, czy nie występują u nich
objawy neuropatii, gdyż konieczne mogą okazać się zmiany schematu leczenia, aby uniknąć
nieprzemijających zaburzeń neurologicznych.

Po zastosowaniu eksperymentalnej terapii dużymi dawkami cytarabiny występowały ciężkie, niekiedy
zakończone zgonem przypadki toksycznego wpływu produktu leczniczego na płuca, zespół ostrej
niewydolności oddechowej dorosłych oraz obrzęk płuc.

Po zastosowaniu szybkich wstrzyknięć dożylnych, u pacjentów często występują nudności i wymioty,
które mogą się utrzymywać do kilku godzin. Dolegliwości te na ogół są mniej nasilone, gdy produkt
leczniczy jest podawany we wlewie.

Standardowe schematy dawkowania
U pacjentów leczonych konwencjonalnymi dawkami cytarabiny w skojarzeniu z innymi produktami
leczniczymi, zgłaszano tkliwość brzuszną (zapalenie otrzewnej) oraz zapalenie okrężnicy z dodatnim
wynikiem próby gwajakowej, z towarzyszącą neutropenią i małopłytkowością. Pacjenci dobrze
reagowali na leczenie zachowawcze (nieoperacyjne).

U dzieci z ostrą białaczką szpikową (AML) po dokanałowym i dożylnym podaniu konwencjonalnych
dawek cytarabiny w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi, obserwowano rozwój
opóźnionego, postępującego, wstępującego porażenia, zakończonego zgonem.

Czynność wątroby i (lub) nerek
Znaczna część podanej dawki cytarabiny jest neutralizowana w wątrobie. Pacjenci z zaburzeniami
nerek lub wątroby są szczególnie narażeni na toksyczne uszkodzenie OUN po leczeniu dużymi
dawkami cytarabiny. Produkt leczniczy należy stosować z zachowaniem ostrożności i, jeśli to
możliwe, w zmniejszonej dawce u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
U pacjentów otrzymujących cytarabinę należy okresowo badać czynności szpiku kostnego, wątroby
i nerek.

Działanie neurologiczne
Przypadki ciężkich neurologicznych działań niepożądanych, od bólu głowy do porażenia, śpiączki
i epizodów udaropodobnych, zgłaszano głównie u młodzieży otrzymującej cytarabinę drogą dożylną
w skojarzeniu z metotreksatem podawanym dokanałowo.
Bezpieczeństwo stosowania tego produktu leczniczego u niemowląt nie zostało ustalone.

Zespół rozpadu guza
Tak jak w przypadku innych cytotoksycznych produktów leczniczych, stosowanie cytarabiny może
prowadzić do zwiększenia stężenia kwasu moczowego we krwi w wyniku rozpadu komórek

PT/H/2328/001/IA/029 5

neoblastycznych. Lekarz będzie regularne monitorował stężenia kwasu moczowego we krwi. W razie
potrzeby można zastosować środki farmakologiczne wspomagające leczenie w celu kontroli
hiperurykemii.

Zapalenie trzustki
Podczas leczenia indukcyjnego cytarabiną obserwowano wystąpienie przypadków zapalenia trzustki.

Działanie immunosupresyjne i zwiększona podatność na zakażenia
Podawanie żywych lub żywych atenuowanych szczepionek pacjentom z osłabioną odpornością na
skutek stosowania chemioterapii, w tym cytarabiny, może prowadzić do ciężkich zakażeń, a nawet
zgonu. Pacjenci otrzymujący cytarabinę nie powinni być szczepieni żywymi szczepionkami. Można
podawać martwe lub inaktywowane szczepionki, pamiętając, że odpowiedź immunologiczna na takie
szczepionki może być osłabiona.

Duże dawki
Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony OUN wzrasta u pacjentów, którym wcześniej
podano leczenie OUN takie jak: chemioterapia podawana dokanałowo lub radioterapia.

Stwierdzono przypadki kardiomiopatii prowadzących do zgonu po zastosowaniu eksperymentalnej
terapii dużymi dawkami cytarabiny skojarzonej z cyklofosfamidem w ramach przygotowywania
pacjentów do przeszczepu szpiku kostnego. Może mieć to związek z zastosowanym schematem
leczenia.

Zawartość sodu
Produkt leczniczy zawiera mniej niż l mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy, że produkt leczniczy
uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

5-fluorocytozyna
Wykazano, że jednoczesne stosowanie cytarabiny z 5-fluorocytozyną może prowadzić do
zmniejszenia skuteczności 5-fluorocytozyny, dlatego nie należy podawać produktu leczniczego
Cytarabine Kabi z 5-fluorocytozyną.

Digoksyna
Obserwowano odwracalne zmniejszenie stacjonarnego stężenia digoksyny w osoczu i wydalanie
nerkowego glikozydu u pacjentów otrzymujących beta-acetylodigoksynę i chemioterapię zawierającą
cyklofosfamid, winkrystynę i prednizolon, zarówno z, jak i bez dodatku cytarabiny lub prokarbazyny.
Stacjonarne stężenie digitoksyny w osoczu nie ulegało zmianie. Monitorowanie stężenia digoksyny
w osoczu może być wskazane u pacjentów otrzymujących chemioterapię o podobnym składzie.
Alternatywnie można zastosować u tych pacjentów digitoksynę.

Gentamycyna
Badanie interakcji in vitro między gentamycyną i cytarabiną wykazało związany z cytarabiną
antagonizm wrażliwości szczepów Klebsiella pneumoniae. Badanie to wskazuje, że brak szybkiej
skuteczności terapeutycznej u pacjentów zakażonych K. pneumoniae przyjmujących cytarabinę
i jednocześnie leczonych gentamycyną może stanowić wskazanie do zmiany leczenia
przeciwbakteryjnego.

Metotreksat
Jednoczesne podawanie dożylne cytarabiny i dokanałowe metotreksatu może zwiększyć ryzyko
ciężkich neurologicznych działań niepożądanych, takich jak ból głowy, porażenie, śpiączka i epizody
udaropodobne (patrz punkt 4.4).

PT/H/2328/001/IA/029 6

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Wiadomo, że cytarabina wykazuje działanie teratogenne u niektórych gatunków zwierząt. Cytarabinę
należy stosować u kobiet w ciąży lub kobiet, które mogą zajść w ciążę, jedynie w przypadku, gdy
spodziewane korzyści ze stosowania produktu leczniczego przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla
płodu.
Ze względu na możliwość spowodowania wad rozwojowych lekami cytotoksycznymi, zwłaszcza
stosowanymi w pierwszym trymestrze ciąży, pacjentkę będącą w ciąży lub mogącą zajść w ciążę,
podczas stosowania cytarabiny, należy uprzedzić o potencjalnym ryzyku dla płodu oraz rozważyć
utrzymanie ciąży. Jeżeli leczenie rozpocznie się w drugim lub trzecim trymestrze ciąży, ryzyko
uszkodzeń płodu jest znacznie mniejsze. Chociaż kobiety, leczone cytarabiną przez wszystkie trzy
trymestry ciąży, rodziły zdrowe niemowlęta, zaleca się prowadzenie obserwacji tych dzieci.
Podczas leczenia oraz przez 6 miesięcy po jego zakończeniu konieczne jest stosowanie skutecznych
metod antykoncepcji przez kobiety i mężczyzn leczonych cytarabiną.

Karmienie piersią
Produktu leczniczego nie należy stosować podczas karmienia piersią. Nie ma wystarczających danych
dotyczących przenikania cytarabiny do mleka ludzkiego. W związku z tym, iż wiele produktów
leczniczych przenika do mleka ludzkiego oraz istnieje potencjalne zagrożenie ciężkimi działaniami
niepożądanymi ze strony cytarabiny u noworodków karmionych piersią, należy podjąć decyzję, czy
przerwać karmienie piersią, czy też przerwać stosowanie produktu leczniczego, biorąc pod uwagę
korzyści z leczenia dla matki.

Płodność
Nie przeprowadzono formalnych badań wpływu na płodność, jednakże u myszy po leczeniu
cytarabiną obserwowano nieprawidłowości w główce plemnika.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Cytarabine Kabi nie ma wpływu na funkcje intelektualne lub sprawność psychomotoryczną.

Jednak pacjenci otrzymujący chemioterapię mają ograniczoną zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn, o czym należy ich poinformować i odradzić podejmowanie tego typu zajęć.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa (patrz także punkt 4.4).

Najczęściej występujące działania niepożądane obejmują nudności, wymioty, biegunkę, gorączkę,
wysypkę, jadłowstręt, zapalenie bądź owrzodzenia w jamie ustnej lub odbycie oraz nieprawidłowości
w funkcjonowaniu wątroby.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
W związku z tym, że cytarabina hamuje czynność szpiku kostnego, po jej podaniu mogą wystąpić
niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość, megaloblastoza i zmniejszona liczba retikulocytów.
Ciężkość tych działań niepożądanych zależy od dawki i schematu leczenia. Mogą również wystąpić
zmiany dotyczące komórek w morfologii rozmazów szpiku kostnego i krwi obwodowej.

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Zakażenia wirusowe, bakteryjne, grzybicze, pasożytnicze lub saprofityczne w dowolnym miejscu
w organizmie mogą być związane ze stosowaniem cytarabiny w monoterapii lub w skojarzeniu
z innymi lekami immunosupresyjnymi w dawkach wpływających na odporność komórkową lub
humoralną. Zakażenia mogą być łagodne lub ciężkie, czasami prowadzące do zgonu.

PT/H/2328/001/IA/029 7

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Opisano występowanie zespołu cytarabinowego. Charakteryzuje się on gorączką, bólami mięśni,
bólami kości, czasem bólem w klatce piersiowej, wysypką plamisto-grudkową, zapaleniem spojówek
i złym samopoczuciem. Występuje na ogół po 6–12 godzinach od podania produktu. Wykazano
korzystne działanie kortykosteroidów w leczeniu lub zapobieganiu temu zespołowi. Jeśli jego objawy
są na tyle ciężkie, że wymagają leczenia, należy rozważyć podanie kortykosteroidów oraz kontynuację
leczenia cytarabiną.

Działania niepożądane uporządkowano zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA.
Zastosowano następujące kryteria częstości występowania:
Bardzo często (≥1/10)
Często (≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100)
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000)
Bardzo rzadko (<1/10 000)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Tabela działań niepożądanych
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Bardzo często Posocznica, zapalenie płuc, zakażeniea
Częstość nieznana Zapalenie tkanki łącznej w miejscu
wstrzyknięcia, owrzodzenie wątroby
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często Zahamowanie czynności szpiku kostnego,
trombocytopenia, niedokrwistość,
niedokrwistość megaloblastyczna, leukopenia,
zmniejszenie liczby retikulocytów
Zaburzenia układu immunologicznego
Częstość nieznana Reakcja anafilaktyczna, obrzęk alergiczny
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często Hiperurykemia
Częstość nieznana Zmniejszenie łaknienia
Zaburzenia układu nerwowego
Częstość nieznana Neurotoksyczność, zapalenie nerwów, zawroty
głowy, ból głowy
Zaburzenia oka
Częstość nieznana Zapalenie spojówekb
Zaburzenia serca
Bardzo rzadko Arytmia
Częstość nieznana Zapalenie osierdzia, bradykardia zatokowa
Zaburzenia naczyniowe
Częstość nieznana Zakrzepowe zapalenie żył
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Częstość nieznana Duszność, ból gardła
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej,
owrzodzenia jamy ustnej, owrzodzenia odbytu,
zapalenie odbytu, biegunka, wymioty, nudności,
ból brzucha
Często Zaburzenia połykania
Niezbyt często Odma śródścienna jelit, martwicze zapalenie
okrężnicy, zapalenie otrzewnej
Częstość nieznana Zapalenie trzustki, owrzodzenie przełyku,
zapalenie przełyku
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Bardzo często Zaburzenia czynności wątroby

PT/H/2328/001/IA/029 8

Częstość nieznana Żółtaczka
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często Łysienie, wysypka
Często Owrzodzenie skóry
Częstość nieznana Zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej,
pokrzywka, świąd, piegi, neutrofilowe ropne
zapalenie gruczołów potowych, rumień
małżowiny usznej (ang. „Ara-C ears”)
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, tkanki łącznej i kości
Bardzo często Zespół cytarabinowy
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Częstość nieznana Zaburzenie czynności nerek, zatrzymanie moczu
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Gorączka
Częstość nieznana Ból w klatce piersiowej, reakcja w miejscu
wstrzyknięciac
Badania diagnostyczne
Bardzo często Nieprawidłowy wynik biopsji szpiku kostnego,
nieprawidłowości w rozmazie krwi
amoże być łagodne lub ciężkie, a czasem prowadzące do zgonu
bw przypadku stosowania dużych dawek może wystąpić w połączeniu z wysypką i może mieć
charakter krwotoczny
cból i zapalenie w miejscu wstrzyknięcia podskórnego

Działania niepożądane zgłaszane w związku z terapią dużymi dawkami (patrz również punkt 4.4),
zamieszczono w poniższej tabeli:

Tabela działań niepożądanych (terapia dużymi dawkami)
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Częstość nieznana Owrzodzenie wątroby, posocznica
Zaburzenia psychiczne
Częstość nieznana Zmiana osobowościa
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często Zaburzenia czynności mózgu, zaburzenia
czynności móżdżku, senność
Częstość nieznana Śpiączka, drgawki, obwodowa neuropatia
ruchowa, obwodowa neuropatia czuciowa
Zaburzenia oka
Bardzo często Zaburzenia rogówki
Zaburzenia serca
Częstość nieznana Kardiomiopatiab
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo często Zespół ostrej niewydolności oddechowej, obrzęk
płuc
Zaburzenia żołądka i jelit
Często Martwicze zapalenie okrężnicy
Częstość nieznana Martwica żołądka lub jelit, owrzodzenia żołądka
lub jelit, odma śródścienna jelit, zapalenie
otrzewnej
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Częstość nieznana Uszkodzenia wątroby, hiperbilirubinemia
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często Złuszczanie skóry
aZmiany osobowości zgłaszano w związku z zaburzeniami czynności mózgu i móżdżku
bProwadząca do zgonu

PT/H/2328/001/IA/029 9

Inne działania niepożądane
Po doświadczalnym zastosowaniu umiarkowanych dawek cytarabiny (1g/m2 pc.) z innymi
chemioterapeutykami (meta-AMSA, daunorubicyna, VP-16) lub bez tych środków, u pacjentów
zgłaszano rozproszone śródmiąższowe zapalenie płuc o nieznanej przyczynie, które może być
związane z podawaniem cytarabiny.

Donoszono o przypadkach ostrej niewydolności oddechowej, szybko postępującej do obrzęku płuc
i kardiomegalii (potwierdzonej zdjęciem rentgenowskim), po doświadczalnym podaniu dużych dawek
cytarabiny w leczeniu nawrotu białaczki. W jednym przypadku zespół ten doprowadził do zgonu.

Zaburzenia układu nerwowego
U 8-37% pacjentów otrzymujących duże dawki cytarabiny odnotowano objawy ze strony mózgu lub
móżdżku, takie jak zmiany osobowości, zaburzenia koncentracji, dyzartria, ataksja, drżenie, oczopląs,
ból głowy, dezorientacja, senność, zawroty głowy, śpiączka, drgawki itp. Częstość występowania
u osób starszych (> 55 lat) może być nawet większa. Innymi czynnikami predysponującymi są
zaburzenia czynności wątroby i nerek, wcześniejsze leczenie OUN (np. radioterapia) i nadużywanie
alkoholu. Zaburzenia czynności OUN są w większości przypadków odwracalne.

Ryzyko toksycznych działań na OUN wzrasta, jeśli podaje się dożylnie duże dawki cytarabiny
w połączeniu z innymi rodzajami terapii o toksycznym działaniu na OUN, takimi jak radioterapia lub
terapia dużymi dawkami.

Zaburzenia żołądka i jelit
Szczególnie w przypadku leczenia dużymi dawkami cytarabiny, oprócz częstych objawów, mogą
dodatkowo wystąpić bardziej nasilone reakcje. Zgłaszano przypadki perforacji jelit lub martwicy jelit
z niedrożnością oraz zapalenie otrzewnej.
Po leczeniu dużymi dawkami cytarabiny obserwowano: ropnie wątroby, hepatomegalię, zespół
Budd-Chari’ego (zakrzepica żył wątrobowych) i zapalenie trzustki.

Inne
Zgłaszano przypadki rabdomiolizy, braku miesiączki i azoospermii po terapii dużymi dawkami
cytarabiny.

Podanie dokanałowe
Nie zaleca się stosowania cytarabiny dokanałowo, jednakże zgłaszano następujące działania
niepożądane takiego stosowania. Spodziewane reakcje ogólnoustrojowe: zahamowanie czynności
szpiku kostnego, nudności, wymioty. Sporadycznie zgłaszano ciężkie działanie toksyczne na rdzeń
kręgowy, prowadzące do porażenia czterokończynowego i paraliżu, martwiczej encefalopatii
z drgawkami lub bez, ślepotę i inne pojedyncze przypadki neurotoksyczności.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

PT/H/2328/001/IA/029 10

#### 4.9 Przedawkowanie

Nie ma antidotum na cytarabinę. W przypadku przedawkowania należy przerwać terapię, a następnie
zastosować leczenie zahamowania czynności szpiku, w tym przetoczenie krwi lub płytek krwi
i podanie antybiotyków, jeśli zajdzie taka potrzeba. Dwanaście dawek po 4,5 g/m2, które podawano
we wlewie dożylnym przez godzinę co 12 godzin, powodowały bardzo znaczące zwiększenie
częstości występowania nieodwracalnego toksycznego uszkodzenia OUN i zgonu.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: antymetabolity, analogi pirymidyn, kod ATC: L 01 BC 01.

Cytarabina, analog nukleozydu pirymidynowego, jest przeciwnowotworowym produktem leczniczym,
który hamuje syntezę kwasu dezoksyrybonukleinowego. Cytarabina wykazuje również właściwości
przeciwwirusowe i immunosupresyjne. Szczegółowe badania nad mechanizmem cytotoksyczności
in vitro wskazują, że podstawowym działaniem cytarabiny jest hamowanie syntezy deoksycytydyny,
chociaż pewną rolę w jej działaniu cytostatycznym i cytobójczym może odgrywać hamowanie kinaz
cytydylowych i wbudowywanie się cytarabiny w cząsteczki kwasów nukleinowych.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Cytarabina ulega dezaminacji do arabinofuranozylouracylu w wątrobie i w nerkach. Po dożylnym
podaniu u ludzi jedynie 5,8% dawki ulega wydaleniu w postaci niezmienionej z moczem w ciągu
12-24 godzin; 90% dawki wydalane jest w postaci produktu dezaminacji. Cytarabina jest
metabolizowana szybko, głównie w wątrobie i być może w nerkach. Po podaniu pojedynczych dużych
dawek dożylnych, u większości pacjentów w ciągu 15 minut stężenie we krwi zmniejsza się do
niemierzalnych poziomów. U niektórych pacjentów produktu leczniczego nie wykrywa się już po
5 minutach od wstrzyknięcia.

Okres półtrwania produktu leczniczego wynosi 10 minut.
Maksymalne stężenie cytarabiny w surowicy podczas stosowania dużych dawek jest 200 razy większe
w porównaniu ze stężeniem podczas stosowania dawek konwencjonalnych. Najwyższe stężenie
nieaktywnego metabolitu ARA-U podczas stosowania dużych dawek obserwuje się już po
15 minutach. Klirens nerkowy cytarabiny jest mniejszy w przypadku stosowania dużych dawek
w porównaniu ze stosowaniem dawek konwencjonalnych. Stężenie cytarabiny w płynie mózgowordzeniowym (PMR) po dożylnym podaniu cytarabiny w dużej dawce 1-3g/m2, wynosi około
100-300 nanogramów/ml.

Po podskórnym podaniu cytarabiny, maksymalne stężenie w osoczu uzyskiwane jest po około
20-60 minutach od podania, i jest ono znacznie mniejsze niż analogiczne stężenia uzyskane po
podaniu dożylnym.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Cytarabina w klinicznie istotnych dawkach podawana gryzoniom w okresie organogenezy
wykazywała działanie embriotoksyczne i teratogenne. Istnieją doniesienia, że cytarabina wywołuje
toksyczność rozwojową, w tym uszkodzenie rozwijającego się mózgu, podczas podawania w okresie
okołoporodowym i pourodzeniowym.

Cytarabina wykazuje działanie mutagenne i klastogenne i powodowała złośliwą transformację
komórek gryzoni in vitro.

PT/H/2328/001/IA/029 11

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Kwas solny (do ustalenia pH)
Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH)
Woda do wstrzykiwań

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Wykazano niezgodność farmaceutyczną roztworu cytarabiny z różnymi produktami leczniczymi np.
solą sodową karbenicyliny, solą sodową cefalotyny, fluorouracylem, siarczanem gentamycyny, solą
sodową heparyny, solą sodową bursztynianu hydrokortyzonu, roztworem insuliny neutralnej, solą
sodową bursztynianu metyloprednizolonu, solą sodową nafcyliny, solą sodową oksacyliny, solą
sodową penicyliny G (benzylopenicyliną), metotreksatem, bursztynianem prednizolonu.

Niezgodność zależy od kilku czynników (np. stężenia produktu leczniczego, zastosowanego
rozcieńczalnika, pH, temperatury). W celu uzyskania szczegółowych informacje dotyczących
zgodności, należy zasięgnąć specjalistycznej konsultacji.

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych
w punkcie 6.6.

#### 6.3 Okres ważności

18 miesięcy.

Po pierwszym otwarciu:
Po pierwszym otwarciu produkt leczniczy należy zużyć natychmiast.

Okres trwałości po rozcieńczeniu:
Po rozcieńczeniu, wykazano fizyko-chemiczną stabilność przez 8 dni w temperaturze poniżej 25°C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt
leczniczy nie zostanie wykorzystany niezwłocznie, za czas i warunki przechowywania po
przygotowaniu odpowiedzialny jest użytkownik. Czas ten nie może być dłuższy niż 24 godziny
w temperaturze od 2 do 8°C, chyba że rekonstytucja i rozcieńczanie produktu leczniczego miało
miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C. Nie przechowywać w lodówce, nie zamrażać.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym otwarciu i rozcieńczeniu, patrz
punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Fiolka 1 ml:
Roztwór do wstrzykiwań znajduje się w bezbarwnej szklanej fiolce typu I zamkniętej korkiem z gumy
bromobutylowej i zielonym aluminiowym zrywalnym kapslem.

Fiolka 5 ml:
Roztwór do wstrzykiwań znajduje się w bezbarwnej szklanej fiolce typu I zamkniętej korkiem z gumy
bromobutylowej i niebieskim aluminiowym zrywalnym kapslem.

PT/H/2328/001/IA/029 12

Fiolka 10 ml:
Roztwór do wstrzykiwań znajduje się w bezbarwnej szklanej fiolce typu I zamkniętej korkiem z gumy
bromobutylowej i czerwonym aluminiowym zrywalnym kapslem.

Fiolka 20 ml:
Roztwór do wstrzykiwań znajduje się w bezbarwnej szklanej fiolce typu I zamkniętej korkiem z gumy
bromobutylowej i żółtym aluminiowym zrywalnym kapslem.

Opakowanie zawiera 1 fiolkę o pojemności odpowiednio 1 ml, 5 ml, 10 ml i 20 ml.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Do jednorazowego użycia.

Cytarabina jest przeznaczona wyłącznie do stosowania dożylnego lub podskórnego.

Rozcieńczony roztwór powinien być przezroczysty i bezbarwny oraz nie powinien zawierać
widocznych cząstek.

Produkty lecznicze przeznaczone do podawania pozajelitowego należy przed podaniem obejrzeć, czy
nie zawierają zanieczyszczeń (cząsteczek stałych) lub nie są przebarwione.

Roztwór należy zniszczyć, jeżeli zawiera cząstki stałe lub zmienił zabarwienie.

Cytarabinę do wstrzykiwań można rozcieńczyć wodą do wstrzykiwań, glukozą do infuzji dożylnej
(5%) lub roztworem chlorku sodu do infuzji dożylnej (0,9%).

Badanie zgodności roztworu przeprowadzono w poliolefinowych workach infuzyjnych.

Stężenie w którym wykazano fizyko-chemiczną stabilność cytarabiny wynosi 0,04-4 mg/ml.

Jeśli zaobserwowano krystalizację w wyniku narażenia na niskie temperatury, należy rozpuścić
kryształy podgrzewając do temperatury 55°C (nie dłużej niż przez 30 minut) i potrząsać aż do
rozpuszczenia kryształów. Przed użyciem, pozostawić do ostygnięcia do temperatury pokojowej.

Zawartość fiolki należy zużyć niezwłocznie po pierwszym otwarciu. Nie należy przechowywać
otwartych fiolek.

Płyny infuzyjne zawierające cytarabinę należy zużyć natychmiast.

Informacje dotyczące obchodzenia się z cytotoksycznymi produktami leczniczymi

Podawanie:
Produkt leczniczy powinien być podawany przez lub pod ścisłym nadzorem lekarza
wykwalifikowanego i doświadczonego w zakresie stosowania przeciwnowotworowych produktów
leczniczych.

Przygotowanie (wytyczne):
### 1. Chemioterapeutyki powinny być przygotowywane do podania wyłącznie przez osoby, które
zostały przeszkolone w zakresie bezpiecznego przygotowywania produktu leczniczego.
### 2. Zabiegi, takie jak rozpuszczanie oraz przeniesienie do strzykawek powinny odbyć się wyłącznie
w miejscu do tego wyznaczonym.
### 3. Personel wykonujący te czynności powinien nosić odpowiednie ubranie ochronne, rękawiczki
oraz osłonę oczu.

PT/H/2328/001/IA/029 13

### 4. Kobietom w ciąży zaleca się, aby unikały kontaktu z chemioterapeutycznymi produktami
leczniczymi.

Skażenie:
a. W razie kontaktu produktu leczniczego ze skórą lub oczami, skażone miejsce należy przemyć
obficie dużą ilością wody lub roztworem soli fizjologicznej. W celu leczenia przejściowego
pieczenia skóry można zastosować niedrażniący krem. Jeżeli roztwór dostał się do oczu,
konieczne jest zasięgnięcie porady medycznej.
b. W przypadku rozlania, osoby przygotowujące produkt leczniczy powinny nałożyć rękawiczki
i zetrzeć rozlany płyn za pomocą gąbki, która powinna znajdować się w miejscu do tego
przeznaczonym. Powierzchnię należy przemyć dwukrotnie wodą, a wszelkie roztwory i gąbki
należy umieścić w worku i szczelnie go zamknąć.

Usuwanie:
Strzykawki, pojemniki, materiały chłonne, roztwór oraz jakiekolwiek inne skażone materiały należy
umieścić w grubym plastikowym worku lub innym nieprzepuszczalnym pojemniku, po czym spalić
w temperaturze 1100°C.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
Al. Jerozolimskie 134
02-305 Warszawa

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 20750

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 14.11.2012 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 05.12.2017 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 16.03.2026 r.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.