# Cytosar

> Cytarabina · 1 g · Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Cytosar
- **Nazwa powszechna:** Cytarabinum
- **Substancja czynna:** [Cytarabina](https://apteka.online/odpowiedniki/cytarabinum)
- **Moc:** 1 g
- **Postać farmaceutyczna:** Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
- **Droga podania:** podskórna 
dożylna
- **Kategoria dostępności:** Lz
- **Kod ATC:** L01BC01
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 03146
- **Podmiot odpowiedzialny:** Pfizer Europe MA EEIG
- **Producent:** Actavis Italia s.r.l., Włochy
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwnowotworowe/cytosar-prosz-wstrz-1-g-pfizer
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwnowotworowe/cytosar-prosz-wstrz-1-g-pfizer.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/1650/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/1650/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 fiol.  proszku | 5909990314614 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek CYTOSAR i w jakim celu się go stosuje?
Lek CYTOSAR należy do grupy leków przeciwnowotworowych. Lek może być stosowany wyłącznie
przez lekarzy z doświadczeniem w dziedzinie chemioterapii nowotworów i tylko wówczas, gdy
korzyści wynikające z leczenia cytarabiną przewyższają zagrożenia.

Lek CYTOSAR stosuje się w leczeniu ostrej białaczki szpikowej u dorosłych i dzieci. Wskazany jest też
w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej i przewlekłej białaczki szpikowej. Może być stosowany w
monoterapii (jako jedyny lek) lub jednocześnie z innymi lekami przeciwnowotworowymi. Najlepsze
wyniki uzyskuje się po zastosowaniu terapii skojarzonej.

Lek CYTOSAR w dużych dawkach, podawany we wlewie dożylnym jednocześnie z innymi lekami
przeciwnowotworowymi lub w monoterapii, jest skuteczny w leczeniu źle rokującej białaczki,
białaczki opornej na leczenie i w zaostrzeniach (nawrotach) ostrej białaczki.

CYTOSAR rzadko jest skuteczny w leczeniu pacjentów z guzami litymi.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku CYTOSAR

Kiedy nie stosować leku CYTOSAR
- jeśli pacjent ma uczulenie na cytarabinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).

W przypadku terapii dużymi dawkami podawanymi dożylnie lub podania u niemowląt i dzieci w
wieku do 3 lat do przygotowania leku nie wolno stosować rozpuszczalników zawierających alkohol
benzylowy.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
− U pacjentów z wcześniej wykrytym polekowym zahamowaniem czynności szpiku. Lek CYTOSAR
silnie hamuje czynność szpiku kostnego, wywołuje leukopenię (zmniejszenie liczby krwinek
białych we krwi obwodowej), małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi) i
niedokrwistość. Istnieje ryzyko potencjalnie śmiertelnych zakażeń związanych z

granulocytopenią (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych – rodzaj krwinek
białych), ryzyko upośledzenia zdolności obronnych organizmu oraz krwotoków będących
skutkiem małopłytkowości. Lekarz rozważy przerwanie stosowania leku lub dostosowanie dawki,
jeżeli we krwi obwodowej pacjenta stwierdzi mniej niż 50 000 płytek krwi/mm3 lub
1000 granulocytów/mm3. Ponowne podawanie leku jest możliwe po uzyskaniu odnowy szpiku i
zwiększeniu liczby płytek krwi oraz granulocytów.

− U pacjentów otrzymujących duże dawki leku CYTOSAR (2-3 g/m2 pc.) ze względu na zdarzające
się ciężkie i czasem śmiertelne uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego (objawiające się
między innymi drgawkami), przewodu pokarmowego, płuc (zespół ostrej niewydolności
oddechowej dorosłych, obrzęk płuc) oraz objawy kardiomegalii (powiększenie serca).

− U pacjentów leczonych dużymi dawkami leku CYTOSAR, ponieważ obserwowano ciężkie
uszkodzenie oka, a także ryzyko wystąpienia neuropatii. Konieczne mogą być zmiany schematu
leczenia, aby uniknąć nieodwracalnych zaburzeń neurologicznych.

− U pacjentów otrzymujących duże dawki cytarabiny w skojarzeniu z cyklofosfamidem, ponieważ
stwierdzano przypadki kardiomegalii prowadzącej do zgonu.

− U pacjentów z ostrą białaczką nielimfatyczną otrzymujących jednocześnie duże dawki
cytarabiny, daunorubicyny oraz asparaginazy, ponieważ obserwowano obwodowe neuropatie
(choroba nerwów obwodowych) ruchowe i czuciowe.

− Podczas stosowania szybkich wstrzyknięć dożylnych dużych dawek leku CYTOSAR, ponieważ
często występują nudności i wymioty, które mogą się utrzymywać do kilku godzin. Dolegliwości
te na ogół są mniej nasilone, gdy lek jest podawany we wlewie.

− U pacjentów otrzymujących standardowe dawki leku CYTOSAR jednocześnie z innymi lekami z
uwagi na możliwość wystąpienia objawów zapalenia otrzewnej, zapalenia okrężnicy z
towarzyszącą neutropenią i małopłytkowością.

− U dzieci z ostrą białaczką szpikową po dokanałowym i dożylnym podaniu standardowych dawek
leku CYTOSAR jednocześnie z innymi lekami obserwowano rozwój opóźnionego postępującego
wstępującego porażenia zakończonego zgonem.

− U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, u których lek powinien być
stosowany, jeśli to możliwe w zmniejszonej dawce.

− Podczas stosowania leku CYTOSAR z innymi lekami ze względu na możliwość wystąpienia
ostrego zapalenia trzustki.

− U pacjentów otrzymujących lek CYTOSAR zarówno dokanałowo, jak i dożylnie w odstępie kilku
dni, ponieważ istnieje zwiększone ryzyko uszkodzenia rdzenia kręgowego. W ciężkim stanie, gdy
zagrożone jest życie pacjenta, decyzja o podaniu leku równocześnie dokanałowo i dożylnie
powinna zależeć wyłącznie od oceny lekarza prowadzącego.

− U pacjentów otrzymujących lek CYTOSAR drogą dożylną jednocześnie z metotreksatem
podawanym dokanałowo zgłaszano przypadki ciężkich neurologicznych działań niepożądanych,
w tym ból głowy, porażenie, śpiączka i epizody udaropodobne.

Lek CYTOSAR może wywołać hiperurykemię (zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi)
będącą konsekwencją szybkiej lizy (rozpadu) komórek nowotworowych. Lekarz powinien
kontrolować stężenie kwasu moczowego we krwi pacjenta i jeżeli to konieczne, zastosować
odpowiednie środki farmakologiczne.

Pacjenci otrzymujący lek CYTOSAR powinni mieć wykonywane okresowe kontrole czynności szpiku
kostnego, wątroby i nerek.

Pacjenci przyjmujący lek CYTOSAR nie powinni być szczepieni żywymi szczepionkami. Mogą
otrzymywać martwe lub inaktywowane szczepionki, jednak ich skuteczność może być słabsza.
Podawanie żywych lub żywych atenuowanych szczepionek pacjentom z osłabioną odpornością na
skutek stosowania chemioterapii (w tym leku CYTOSAR), może prowadzić do ciężkich infekcji, a
nawet zgonu.

CYTOSAR a inne leki
Przed zastosowaniem nowego leku wraz z lekiem CYTOSAR należy poinformować o tym lekarza.
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Lek CYTOSAR może wpływać na stężenie digoksyny w osoczu.

Zaobserwowano brak szybkiej poprawy stanu pacjentów zakażonych Klebssiella pneumoniae
otrzymujących cytarabinę i jednocześnie leczonych gentamycyną. Zalecana jest zmiana leczenia
przeciwbakteryjnego.

Lek CYTOSAR może osłabiać skuteczność działania fluorocytozyny.

Lek CYTOSAR podawany drogą dożylną jednocześnie z metotreksatem podawanym dokanałowo może
zwiększać ryzyko wystąpienia ciężkich neurologicznych działań niepożądanych.

Ciąża i karmienie piersią

Ciąża
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
W przypadku zajścia w ciążę, należy skontaktować się z lekarzem.
Kobiety w ciąży lub będące w wieku rozrodczym mogą przyjmować lek CYTOSAR wyłącznie po
starannym rozważeniu stosunku potencjalnych korzyści do zagrożenia dla matki i płodu.
Stosowanie leku CYTOSAR w pierwszym trymestrze ciąży może powodować wystąpienie wad
rozwojowych płodu. Ryzyko uszkodzeń płodu jest znacznie mniejsze, jeżeli leczenie rozpocznie się
w drugim lub trzecim trymestrze ciąży.
Alkohol benzylowy zawarty w niektórych rozpuszczalnikach może przenikać przez łożysko.

Antykoncepcja u kobiet w wieku rozrodczym
Kobiety powinny zawsze stosować skuteczną metodę kontroli płodności (antykoncepcję), aby
zapobiec ciąży podczas leczenia i przez 6 miesięcy po przyjęciu ostatniej dawki. Należy porozmawiać
z lekarzem o metodach antykoncepcji, które są odpowiednie dla pacjentki i jej partnera.

Antykoncepcja u mężczyzn
Mężczyźni mający partnerki w wieku rozrodczym powinni zawsze stosować wysoce skuteczne
metody antykoncepcji w trakcie leczenia i przez 3 miesiące po podaniu ostatniej dawki.

Karmienie piersią
Nie ma wystarczających danych dotyczących przenikania leku CYTOSAR do mleka ludzkiego. Ze
względu na zagrożenie poważnymi działaniami niepożądanymi, jakie mogą wystąpić u niemowląt
karmionych mlekiem matek otrzymujących lek CYTOSAR, lekarz rozważy decyzję o przerwaniu
karmienia piersią na okres leczenia lekiem CYTOSAR i przez co najmniej tydzień po podaniu ostatniej
dawki lub przerwaniu stosowania leku, biorąc pod uwagę korzyść z leczenia dla matki.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Wpływ leku CYTOSAR na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn nie był badany.
CYTOSAR może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn ze względu na
mogące wystąpić działania niepożądane (np. zaburzenia czynności mózgu, zawroty głowy).

Alkohol benzylowy
Stosowanie alkoholu benzylowego związane jest z występowaniem ciężkich działań niepożądanych, w
tym „zespołu niewydolności oddechowej u niemowląt” (tzw. „Gasping Syndrome”) oraz przypadkami
śmierci u dzieci. Mimo że ilości alkoholu benzylowego dostarczane w przypadku standardowych
dawek terapeutycznych leku są znacząco mniejsze niż zgłoszone w związku z „zespołem
niewydolności oddechowej u niemowląt”, minimalna ilość alkoholu benzylowego, przy której może
wystąpić działanie toksyczne, nie jest znana. Ryzyko wystąpienia działania toksycznego alkoholu
benzylowego zależy od podawanej ilości oraz zdolności wątroby do usuwania toksyn. U wcześniaków
i noworodków z niską wagą urodzeniową istnieje większe ryzyko wystąpienia działania toksycznego.
Alkohol benzylowy może powodować wystąpienie działań toksycznych oraz reakcji alergicznych u
niemowląt i dzieci do 3. roku życia. Jeśli lek CYTOSAR jest podawany w dużych dawkach, nie wolno
stosować rozpuszczalników zawierających alkohol benzylowy. Do rozpuszczenia leku można użyć
pozbawionego konserwantów 0,9% roztworu chlorku sodu.

### 3. Jak stosować lek CYTOSAR?
Lekarz ustali dawkę leku, która będzie najbardziej odpowiednia dla danego pacjenta. Schemat i
sposób jego podawania zależą od zastosowanego schematu leczenia. Lek CYTOSAR może być
podawany we wlewie dożylnym, we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnie.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku CYTOSAR
Lek CYTOSAR będzie stosowany w warunkach szpitalnych przez lekarzy z doświadczeniem w
dziedzinie chemioterapii nowotworów, dlatego zastosowanie większej dawki niż zalecana jest mało
prawdopodobne.

Przerwanie stosowania leku CYTOSAR
O przerwaniu leczenia decyduje lekarz. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze
stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób):
Posocznica (uogólnione zakażenie organizmu), zapalenie płuc, zakażenie.
Zahamowanie czynności szpiku kostnego, małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi),
niedokrwistość, niedokrwistość megaloblastyczna (zespół objawów wynikający z mniejszych od
normy wartości hemoglobiny oraz mniejszej ilości, powiększonych czerwonych krwinek), leukopenia
(zmniejszona liczba krwinek białych), zmniejszenie liczby retikulocytów (niedojrzałych postaci
krwinek czerwonych).
Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, owrzodzenie błony
śluzowej odbytu, zapalenie błony śluzowej odbytu, biegunka, wymioty, nudności, ból brzucha.
Zaburzenia czynności wątroby.
Wypadanie włosów, wysypka.
Zespół cytarabinowy (gorączka, ból mięśni, ból kości, czasem ból w klatce piersiowej, osutka
plamisto-grudkowa, zapalenie spojówek i złe samopoczucie występujące najczęściej po 6 do 12
godzinach od podania leku).
Gorączka.
Nieprawidłowy wynik badań biopsji szpiku kostnego i rozmazu krwi.
Zaburzenia czynności mózgu i móżdżku*, senność*.

Zaburzenia rogówki*.
Zespół ostrej niewydolności oddechowej (choroba płuc)*, obrzęk płuc*.

Częste (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób):
Owrzodzenie skóry.
Martwicze zapalenie jelit*.
Złuszczanie skóry*.

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
Zapalenie tkanki podskórnej w miejscu wstrzyknięcia.
Reakcja anafilaktyczna (nagła reakcja alergiczna), obrzęk alergiczny.
Zmniejszenie apetytu.
Toksyczne uszkodzenie nerwów, zapalenie nerwów, zawroty głowy, ból głowy.
Zapalenie spojówek.
Zapalenie osierdzia, bradykardia (zmniejszona częstość akcji serca) zatokowa.
Zakrzepowe zapalenie żył.
Duszność, ból gardła.
Zapalenie trzustki, owrzodzenie przełyku, zapalenie przełyku.
Żółtaczka.
Bolesne zaczerwienienie i tworzenie się pęcherzy na rękach i podeszwach stóp (zespół
erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej), pokrzywka, swędzenie, piegi.
Zaburzenie czynności nerek, zatrzymanie moczu.
Ból w klatce piersiowej, ból i zapalenie w miejscu wstrzyknięcia podskórnego.
Ropień wątroby*.
Zmiana osobowości*.
Śpiączka*, drgawki*, obwodowa neuropatia ruchowa*, obwodowa neuropatia czuciowa*.
Kardiomiopatia* (choroba serca).
Martwica żołądka lub jelit*, wrzód żołądka lub jelit*, odma jelit*, zapalenie otrzewnej*.
Uszkodzenie wątroby*, hiperbilirubinemia* (zwiększone stężenie bilirubiny we krwi).

*działania niepożądane występujące po leczeniu dużymi dawkami leku, inne niż po zastosowaniu
standardowych dawek.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
podmiotu odpowiedzialnego.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek CYTOSAR?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i (lub) pudełku po:
EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek CYTOSAR
− Substancją czynną leku jest cytarabina. Każda fiolka zawiera 1g cytarabiny.
− Pozostałe składniki to: kwas solny (do ustalenia pH), sodu wodorotlenek (do ustalenia pH).

Jak wygląda lek CYTOSAR i co zawiera opakowanie
Biały, krystaliczny proszek.
Opakowanie zawiera 1 fiolkę z bezbarwnego szkła zamkniętą bromobutylowym korkiem
i aluminiowym wieczkiem w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny
Pfizer Europe MA EEIG
Boulevard de la Plaine 17
1050 Bruxelles
Belgia

Wytwórca
Actavis Italy S.p.A.
Viale Pasteur 10
20014 Nerviano (Mediolan)
Włochy

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela
podmiotu odpowiedzialnego:
Pfizer Polska Sp. z o.o.
tel: 22 335 61 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 12/2022

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego

Pełna informacja dotycząca leku CYTOSAR zawarta jest w Charakterystyce Produktu
Leczniczego.

Dawkowanie i sposób podawania
Lek CYTOSAR jest nieaktywny po podaniu doustnym. Lek CYTOSAR może być podawany we wlewie
dożylnym, we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnie. Przygotowując produkt CYTOSAR do podania
w dużych dawkach dożylnych lub do podania u niemowląt i dzieci w wieku do 3 lat, nie wolno
stosować rozpuszczalników zawierających alkohol benzylowy. Do rekonstytucji produktu należy
stosować pozbawiony konserwantów 0,9% roztwór sodu chlorku do wstrzykiwań. Produkt należy
podać natychmiast po przygotowaniu.
Duże dawki leku są lepiej tolerowane przez pacjentów, jeśli są podawane w postaci szybkiego
wstrzyknięcia dożylnego niż powolnego wlewu dożylnego.

Podanie dożylne
Standardowe dawki

Na początku leczenia (indukcja remisji) ostrej białaczki nielimfocytarnej dawka leku CYTOSAR
stosowanego jednocześnie z innymi lekami przeciwnowotworowymi wynosi zwykle 100 mg/m2 pc. na
dobę w ciągłym wlewie dożylnym (dni od 1. do 7.) lub 100 mg/m2 pc. dożylnie co 12 godzin (dni od
1. do 7.).

Duże dawki
Od 2 g/m2 pc. do 3 g/m2 pc., podawane we wlewie dożylnym trwającym od 1 do 3 godzin,
stosowanym co 12 godzin przez 2-6 dni wraz z innymi lekami przeciwnowotworowymi lub w
monoterapii.

Podanie podskórne
Zazwyczaj podaje się 20-100 mg/m2 pc. w zależności od wskazania i zastosowanego schematu
leczenia.

Dawkowanie leku CYTOSAR w ostrej białaczce limfatycznej oraz chłoniaku nieziarniczym u dzieci,
powinno być zgodne z aktualnymi wytycznymi.

Dzieci i młodzież
Dawkowanie leku CYTOSAR jest podobne do zalecanego u dorosłych. Aktualne zalecenia dotyczące
dawkowania u dzieci i młodzieży należy sprawdzić w najnowszych standardach postępowania.

Niezgodności farmaceutyczne
Lek CYTOSAR jest fizycznie niezgodny z heparyną, insuliną, 5-fluorouracylem, i solą sodową
bursztynianu metyloprednizolonu, penicylinami takimi jak: oksacyliną, penicyliną G.

Zgodność farmaceutyczna
Cytarabina pozostaje w zgodności farmaceutycznej z następującymi produktami w określonych
stężeniach, w 5% roztworze wodnym glukozy przez 8 godzin: cytarabina 0,8 mg/ml i cefalotyna
(sodowa) 1,0 mg/ml; cytarabina 0,4 mg/ml i prednizolon (fosforan sodowy) 0,2 mg/ml; cytarabina
16 mg/ml i winkrystyna (siarczan) 4 μg/ml. Cytarabina jest również fizycznie zgodna z
metotreksatem.

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Stabilność i zgodność po rekonstytucji
Badania stabilności chemicznej i fizycznej leku CYTOSAR wykazały, że cytarabina pozostaje stabilna
przez 7 dni w temperaturze poniżej 25ºC w szklanych butelkach i plastikowych workach do wlewów
dożylnych w roztworze o stężeniu 0,5 mg/ml po połączeniu z następującymi rozpuszczalnikami:
− woda do wstrzykiwań,
− 5% roztwór glukozy do wstrzykiwań,
− 0,9% roztwór sodu chlorku do wstrzykiwań.

Cytarabina pozostaje także stabilna przez 7 dni w temperaturze poniżej 25ºC, temperaturze 20ºC i 4ºC
w butelkach szklanych i plastikowych workach do wlewów dożylnych w roztworze o stężeniu
8-32 mg/ml po połączeniu z następującymi rozpuszczalnikami:
− 5% roztwór glukozy do wstrzykiwań,
− 5% glukoza w 0,2% roztworze sodu chlorku do wstrzykiwań,
− 0,9% roztwór sodu chlorku do wstrzykiwań.

Cytarabina pozostaje stabilna do 8 dni w temperaturze poniżej 25ºC w stężeniu 2 mg/ml w obecności
KCl o stężeniu 50 mEq/500 ml po połączeniu z następującymi rozpuszczalnikami:
− 5% roztwór glukozy do wstrzykiwań,
− 0,9% roztwór sodu chlorku do wstrzykiwań.

Cytarabina pozostaje także stabilna w temperaturze poniżej 25ºC lub temperaturze od 8ºC w
stężeniach 0,2-1,0 mg/ml w obecności dwuwęglanu sodu równego 50 mEq/l w 5% roztworze glukozy
lub 5% glukozie w 0,2% roztworze chlorku sodu przez 7 dni w butelkach szklanych lub workach do
wlewów dożylnych.

Wstrzyknięcia cytarabiny oraz przygotowane roztwory do infuzji nie zawierają środków przeciw
drobnoustrojom. Z tego względu zaleca się, aby dalsze rozcieńczenia przygotować bezpośrednio przed
użyciem, a infuzję rozpocząć tak szybko jak to jest możliwe po przygotowaniu roztworu. Podanie
wlewu należy zakończyć w ciągu 24 godzin od przygotowania roztworu, a pozostały roztwór usunąć.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

CYTOSAR, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda fiolka zawiera 1 g cytarabiny (Cytarabinum).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań.
Biały, krystaliczny proszek.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

CYTOSAR jest wskazany przede wszystkim do indukcji i podtrzymania remisji w ostrej białaczce
szpikowej zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Stwierdzono również jego skuteczność w leczeniu
innych białaczek, takich jak ostra białaczka limfoblastyczna i przewlekła białaczka szpikowa (faza
blastyczna). Produkt można stosować w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami
przeciwnowotworowymi. Najlepsze wyniki uzyskuje się często po zastosowaniu terapii skojarzonej.
Remisje wywołane przez CYTOSAR, o ile nie następowało po nich leczenie podtrzymujące, były
krótkotrwałe.

CYTOSAR stosowano doświadczalnie w leczeniu wielu chorób nowotworowych. CYTOSAR rzadko był
skuteczny u pacjentów z guzami litymi.

Uzyskiwano poprawę u dzieci z chłoniakiem nieziarniczym, leczonych produktem CYTOSAR w terapii
skojarzonej.

Wykazano, że CYTOSAR w dużych dawkach w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi
lub w monoterapii, jest skuteczny w leczeniu źle rokującej białaczki, białaczki opornej na leczenie i w
zaostrzeniach (nawrotach) ostrej białaczki.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Droga podania: dożylna, podskórna.

CYTOSAR jest nieaktywny po podaniu doustnym. Sposób jego podawania zależy od zastosowanego
schematu leczenia. CYTOSAR może być podawany we wlewie dożylnym, we wstrzyknięciu dożylnym
lub podskórnie. Przygotowując produkt CYTOSAR do podania w dużych dawkach dożylnych lub do
podania u niemowląt i dzieci w wieku do 3 lat, nie wolno stosować rozpuszczalników zawierających
alkohol benzylowy (patrz punkt 4.4). Do rekonstytucji produktu należy stosować pozbawiony
konserwantów 0,9% roztwór sodu chlorku do wstrzykiwań. Produkt należy podać natychmiast po
przygotowaniu.

W przypadku szybkiego wstrzyknięcia dożylnego większe dawki produktu są lepiej tolerowane przez
pacjentów, niż po podaniu w postaci powolnego wlewu dożylnego. Wiąże się to z szybką inaktywacją

produktu i krótką ekspozycją prawidłowych i nowotworowych komórek wrażliwych na duże stężenie
produktu po szybkim podaniu. Prawidłowe i nowotworowe komórki odpowiadają podobnie bez
względu na sposób podania – nie wykazano wyraźnych różnic o znaczeniu klinicznym dla
któregokolwiek ze sposobów podania produktu.

Podanie dożylne
Standardowe dawki
Na początku leczenia (indukcja remisji) ostrej białaczki nielimfocytarnej dawka cytarabiny w
skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi wynosi zwykle 100 mg/m2 pc. na dobę w
ciągłym wlewie dożylnym (dni od 1. do 7.) lub 100 mg/m2 pc. dożylnie co 12 godzin (dni od 1. do 7.).

Duże dawki
Od 2 g/m2 pc. do 3 g/m2 pc., podawane we wlewie dożylnym trwającym od 1 do 3 godzin,
stosowanym co 12 godzin przez 2-6 dni wraz z innymi lekami przeciwnowotworowymi lub w
monoterapii.

Podanie podskórne
Zazwyczaj podaje się 20-100 mg/m2 pc. w zależności od wskazania i zastosowanego schematu
leczenia.

CYTOSAR należy dawkować w ostrej białaczce limfatycznej oraz chłoniaku nieziarniczym u dzieci
zgodnie z aktualnymi wytycznymi.

Zgodność farmaceutyczna
Cytarabina pozostaje w zgodności farmaceutycznej z następującymi produktami w określonych
stężeniach w 5% roztworze wodnym glukozy przez 8 godzin: cytarabina 0,8 mg/ml i cefalotyna
(sodowa) 1,0 mg/ml; cytarabina 0,4 mg/ml i prednizolon (fosforan sodowy) 0,2 mg/ml; cytarabina
16 μg/ml i winkrystyna (siarczan) 4 μg/ml. Cytarabina jest również fizycznie zgodna z metotreksatem.

Dzieci i młodzież
Dawkowanie produktu CYTOSAR jest podobne do zalecanego u dorosłych. Aktualne zalecenia
dotyczące dawkowania u dzieci i młodzieży należy sprawdzić w najnowszych standardach
postępowania.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
Nie wolno stosować rozpuszczalników zawierających alkohol benzylowy do rekonstytucji produktu w
następujących przypadkach: terapia dużymi dawkami podawanymi dożylnie lub podanie u niemowląt
i dzieci w wieku do 3 lat (patrz punkt 4.4).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

CYTOSAR może być stosowany wyłącznie przez lekarzy z doświadczeniem w dziedzinie chemioterapii
nowotworów.

Leczenie indukcyjne pacjentów należy prowadzić w ośrodku wyposażonym w laboratorium i
odpowiednią aparaturę podtrzymującą czynności życiowe w celu umożliwienia monitorowania reakcji
na leczenie i podtrzymania parametrów życiowych w razie ich pogorszenia wskutek toksycznego
oddziaływania produktu. Głównym działaniem toksycznym produktu CYTOSAR jest zahamowanie
czynności szpiku, leukopenia, małopłytkowość i niedokrwistość. Mniej ciężkie działania toksyczne to:
nudności, wymioty, biegunka i bóle brzucha, owrzodzenia jamy ustnej i zaburzenia czynności
wątroby.

Planując zastosowanie produktu CYTOSAR lekarz musi rozważyć stosunek korzyści dla pacjenta do
ryzyka wystąpienia znanych działań toksycznych produktu. Przed podjęciem decyzji i rozpoczęciem
leczenia lekarz powinien zapoznać się z następującymi informacjami.

Działanie hematologiczne
CYTOSAR silnie hamuje czynność szpiku kostnego, stopień nasilenia zależy od dawki i schematu
podawania produktu. Leczenie należy zaczynać z zachowaniem ostrożności u pacjentów z
wcześniejszą polekową supresją szpiku. Pacjenci, którym podaje się ten produkt muszą pozostawać
pod ścisłą kontrolą lekarską, przy czym w trakcie leczenia indukcyjnego należy u nich codziennie
oznaczać liczbę leukocytów i płytek krwi. Należy często przeprowadzać badania szpiku kostnego, jeśli
z obrazu krwi obwodowej znikną komórki blastyczne. Należy rozważyć przerwanie lub dostosowanie
leczenia, gdy w wyniku polekowego zahamowania czynności szpiku liczba płytek zmniejszy się do
wartości poniżej 50 000 lub liczba granulocytów zmniejszy się poniżej 1000/mm3. Liczba
morfotycznych elementów krwi obwodowej może się nadal zmniejszać po przerwaniu leczenia,
osiągając najmniejszą wartość po 12–24 dniach od zakończenia podawania leku. Jeżeli są wskazania,
należy ponownie wdrożyć leczenie po wystąpieniu wyraźnych objawów poprawy czynności szpiku.
Należy zapewnić dostęp do odpowiedniego sprzętu do leczenia potencjalnie śmiertelnych powikłań
zahamowania czynności szpiku (zakażeń związanych z granulocytopenią i innego rodzaju
upośledzeniem zdolności obronnych organizmu, jak też krwotoków będących skutkiem
trombocytopenii).

Reakcje anafilaktyczne
Podczas leczenia cytarabiną obserwowano reakcje anafilaktyczne. Zgłoszono wstrząs anafilaktyczny,
który doprowadził do ostrego zatrzymania czynności serca i czynności oddechowej i wymagał
resuscytacji. Wstrząs wystąpił bezpośrednio po dożylnym podaniu produktu CYTOSAR.

Stosowanie dużych dawek
Po zastosowaniu dużych dawek (2-3 g/m2 pc.) produktu CYTOSAR donoszono o ciężkich i czasem
śmiertelnych toksycznych uszkodzeniach OUN, przewodu pokarmowego i płuc. Wymienione
powikłania różniły się od obserwowanych w trakcie podawania produktu w konwencjonalnych
schematach leczenia i obejmowały:
− zwykle odwracalne zaburzenia czynności mózgu lub móżdżku obejmujące zmiany
osobowości, drgawki, nadmierną senność lub śpiączkę,
− ciężkie owrzodzenia żołądka i jelit, w tym odmę śródścienną jelit prowadzącą do zapalenia
otrzewnej,
− posocznicę,
− ropień wątroby,
− obrzęk płuc,
− uszkodzenie wątroby z hiperbilirubinemią,
− martwicę jelit,
− martwicze zapalenie jelita grubego,
− ciężkie uszkodzenia oka: odwracalne toksyczne uszkodzenie rogówki i krwotoczne zapalenie
spojówek, których można uniknąć lub które można złagodzić przez profilaktyczne stosowanie
steroidowych kropli do oczu.

Po zastosowaniu dużych dawek cytarabiny występowały ciężkie, niekiedy śmiertelne przypadki
toksycznego wpływu produktu na płuca, zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych oraz
obrzęk płuc. Po eksperymentalnej terapii dużymi dawkami cytarabiny w leczeniu nawrotu białaczki,
opisano nagłe wystąpienie zespołu szybko rozwijającej się niewydolności oddechowej prowadzącej do
obrzęku płuc z radiologicznymi objawami kardiomegalii.

Po zastosowaniu eksperymentalnej terapii skojarzonej dużymi dawkami cytarabiny z
cyklofosfamidem w ramach przygotowywania pacjentów do przeszczepu szpiku kostnego,
stwierdzono przypadki kardiomiopatii prowadzące do zgonu. Toksyczność ta może mieć związek z
zastosowanym schematem leczenia.

U dorosłych pacjentów z ostrą białaczką nielimfatyczną, po zastosowaniu terapii konsolidującej duże
dawki cytarabiny, daunorubicyny oraz asparaginazy, występowały obwodowe neuropatie ruchowe
oraz czuciowe. Pacjentów leczonych dużymi dawkami cytarabiny, należy obserwować w kierunku
wystąpienia neuropatii; konieczne mogą się okazać zmiany schematu leczenia, aby uniknąć
nieodwracalnych zaburzeń neurologicznych.

Rzadko donoszono o ciężkiej wysypce skórnej prowadzącej do złuszczania skóry. Pełne wyłysienie
spotykano częściej, gdy leczono dużymi dawkami, niż po zastosowaniu standardowych schematów
leczenia produktem CYTOSAR.

Po zastosowaniu szybkich wstrzyknięć dużych dawek dożylnych u pacjentów często występują
nudności i wymioty, które mogą się utrzymywać do kilku godzin. Dolegliwości te na ogół są mniej
nasilone, gdy produkt jest podawany we wlewie.

Standardowe schematy dawkowania
W przypadku pacjentów leczonych konwencjonalnymi dawkami cytarabiny w skojarzeniu z innymi
lekami, zgłaszano tkliwość brzuszną (zapalenie otrzewnej) oraz zapalenie okrężnicy z dodatnim
wynikiem próby gwajakowej, z towarzyszącą neutropenią i małopłytkowością. U pacjentów wystąpiła
pozytywna odpowiedź na leczenie zachowawcze (nieoperacyjne). Wśród dzieci z ostrą białaczką
szpikową (AML) po dokanałowym i dożylnym podaniu konwencjonalnych dawek cytarabiny w
skojarzeniu z innymi produktami, obserwowano rozwój opóźnionego postępującego wstępującego
porażenia zakończonego zgonem.

Czynność wątroby i nerek
Znaczna część podanej dawki cytarabiny jest neutralizowana w wątrobie. Pacjenci z zaburzeniami
nerek lub wątroby są szczególnie narażeni na toksyczne uszkodzenie OUN po leczeniu dużymi
dawkami produktu CYTOSAR. Produkt należy stosować z zachowaniem ostrożności i, jeśli to możliwe,
w zmniejszonej dawce u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.

U pacjentów otrzymujących CYTOSAR należy okresowo badać szpik kostny, czynności wątroby i
nerek.

Działanie neurologiczne
Przypadki ciężkich neurologicznych działań niepożądanych, od bólu głowy do porażenia, śpiączki
i epizodów udaropodobnych, zgłaszano głównie u młodzieży otrzymującej cytarabinę drogą dożylną
w skojarzeniu z metotreksatem podawanym dokanałowo.

Zespół rozpadu guza
Tak jak inne produkty cytotoksyczne, CYTOSAR może wywołać hiperurykemię będącą konsekwencją
szybkiej lizy komórek nowotworowych. Lekarz powinien kontrolować stężenie kwasu moczowego we
krwi pacjenta i, jeżeli jest to konieczne, zastosować środki farmakologiczne.

Zapalenie trzustki
U osób leczonych produktem CYTOSAR w połączeniu z innymi lekami występowały przypadki ostrego
zapalenia trzustki.

Działanie immunosupresyjne/Zwiększona podatność na infekcje
Podawanie żywych lub żywych atenuowanych szczepionek pacjentom z osłabioną odpornością na
skutek stosowania chemioterapii, w tym cytarabiny, może prowadzić do ciężkich infekcji, a nawet
zgonu. Pacjenci przyjmujący cytarabinę nie powinni być szczepieni żywymi szczepionkami. Można
podawać martwe lub inaktywowane szczepionki; jednakże odpowiedź na takie szczepionki może być
osłabiona.

U niektórych pacjentów dochodziło do zakrzepowego zapalenia żyły w miejscu wstrzyknięcia lub
wlewu produktu; rzadko występował ból i zapalenie w miejscu podania pod skórę.
W większości przypadków produkt był dobrze tolerowany.

Gdy cytarabina jest podawana zarówno dokanałowo, jak i dożylnie w odstępie kilku dni, istnieje
zwiększone ryzyko jej toksycznego wpływu na szpik kostny; jednak w przypadkach ciężkiej,
zagrażającej życiu choroby jednoczesne stosowanie cytarabiny dożylnie i dokanałowo, pozostawia się
do uznania lekarza prowadzącego.

Działanie toksyczne alkoholu benzylowego
Stosowanie alkoholu benzylowego związane jest z występowaniem ciężkich działań niepożądanych, w
tym „zespołu niewydolności oddechowej u niemowląt” (tzw. „Gasping Syndrome”) oraz
przypadkami zgonu u dzieci. Mimo, że ilości alkoholu benzylowego dostarczane w przypadku
standardowych dawek terapeutycznych produktu są znacząco mniejsze niż zgłoszone w związku z
„zespołem niewydolności oddechowej u niemowląt”, minimalna ilość alkoholu benzylowego, przy
której może wystąpić działanie toksyczne, nie jest znana. Ryzyko wystąpienia działania toksycznego
alkoholu benzylowego zależy od podawanej ilości oraz zdolności wątroby do usuwania toksyn.
U wcześniaków i noworodków z niską wagą urodzeniową istnieje większe ryzyko wystąpienia
działania toksycznego. Alkohol benzylowy może powodować wystąpienie działań toksycznych oraz
reakcji rzekomoanafilaktycznych u niemowląt i dzieci do 3. roku życia. Jeśli cytarabina jest podawana
w dużych dawkach, nie wolno stosować rozpuszczalników zawierających alkohol benzylowy. Do
rekonstytucji produktu można użyć pozbawionego konserwantów 0,9% roztworu sodu chlorku (patrz
punkty 4.2 i 4.3).

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Digoksyna
Obserwowano odwracalne zmniejszenie stacjonarnego stężenia w osoczu digoksyny i wydalania
nerkowego glikozydu u pacjentów otrzymujących beta-acetylodigoksynę i chemioterapię zawierającą
cyklofosfamid, winkrystynę i prednizolon zarówno z dodatkiem produktu CYTOSAR lub prokarbazyny,
jak i bez. Stacjonarne stężenie digitoksyny w osoczu nie ulegało zmianom. Monitorowanie stężenia
digoksyny w osoczu może być wskazane u pacjentów otrzymujących chemioterapię o podobnym
składzie. Alternatywnie można zastosować u tych pacjentów digitoksynę.

Gentamycyna
Badanie interakcji in vitro między gentamycyną i cytarabiną wykazało związany z cytarabiną
antagonizm wrażliwości szczepów Klebsiella pneumoniae. Badanie to wskazuje, że brak szybkiej
odpowiedzi terapeutycznej u pacjentów zakażonych K. pneumoniae przyjmujących cytarabinę i
jednocześnie leczonych gentamycyną może stanowić wskazanie do zmiany leczenia
przeciwbakteryjnego.

Fluorocytozyna
Dane kliniczne wykazały możliwe osłabienie skuteczności fluorocytozyny przy jednoczesnym
stosowaniu produktu CYTOSAR. Może to wynikać z potencjalnego konkurencyjnego wychwytu tego
produktu.

Metotreksat
Jednoczesne podawanie cytarabiny drogą dożylną i metotreksatu dokanałowo może zwiększyć ryzyko
ciężkich neurologicznych działań niepożądanych, takich jak ból głowy, porażenie, śpiączka i epizody
udaropodobne (patrz punkt 4.4).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym/antykoncepcja u mężczyzn i kobiet
Ze względu na potencjalną genotoksyczność, pacjentkom w wieku rozrodczym należy zalecić
stosowanie wysoce skutecznej antykoncepcji w trakcie leczenia oraz przez 6 miesięcy po podaniu
ostatniej dawki cytarabiny.

Ze względu na potencjalną genotoksyczność, należy doradzić mężczyznom, których partnerki są
w wieku rozrodczym, stosowanie wysoce skutecznej antykoncepcji podczas leczenia i przez
3 miesiące po podaniu ostatniej dawki cytarabiny.

Ciąża
Brak badań dotyczących stosowania cytarabiny u kobiet w ciąży. CYTOSAR okazał się teratogenny
w badaniach na niektórych gatunkach zwierząt (patrz punkt 5.3). Produkt leczniczy można podać
kobietom w ciąży lub będącym w wieku rozrodczym wyłącznie po starannym rozważeniu stosunku
potencjalnych korzyści do potencjalnego zagrożenia dla matki i płodu.

Kobiety narażone podczas ciąży na działanie cytarabiny (stosowanej w monoterapii lub w skojarzeniu
z innymi lekami) rodziły zdrowe niemowlęta; niektóre z tych niemowląt były wcześniakami lub miały
niską masę urodzeniową ciała. Niektóre ze zdrowych niemowląt obserwowano później (do wieku od
sześciu tygodni do siedmiu lat), nie stwierdzając u nich nieprawidłowości. Jedno niemowlę zmarło
w dziewięćdziesiątym dniu życia z powodu nieżytu żołądkowo-jelitowego.

Donoszono o występowaniu wad wrodzonych, zwłaszcza gdy płód był narażony na działanie produktu
CYTOSAR w pierwszym trymestrze ciąży. Należały do nich wady kończyn górnych i dolnych oraz
zniekształcenia kończyn i ucha.

Stwierdzono też pancytopenię, leukopenię, niedokrwistość, małopłytkowość, zaburzenia elektrolitowe,
przemijającą eozynofilię, zwiększone stężenie IgM i gorączkę, posocznicę oraz zgony w okresie
noworodkowym, u dzieci narażonych na działanie cytarabiny in utero. Niektóre z tych niemowląt były
wcześniakami.

U części kobiet otrzymujących cytarabinę przerwano ciążę. Stwierdzono, że część płodów była
zdrowa, natomiast u innych obserwowano powiększenie śledziony i zaburzenia chromosomalne -
trisomię - w tkance kosmówkowej.

Ze względu na możliwość spowodowania wad rozwojowych lekami cytotoksycznymi, zwłaszcza
stosowanymi w pierwszym trymestrze ciąży, pacjentkę w ciąży lub mogącą zajść w ciążę podczas
stosowania produktu CYTOSAR należy uprzedzić o potencjalnym ryzyku dla płodu oraz rozważyć
utrzymanie ciąży. Jeżeli leczenie rozpocznie się w drugim lub trzecim trymestrze ciąży ryzyko
uszkodzeń płodu jest znacznie mniejsze. Zaleca się prowadzenie obserwacji dzieci urodzonych przez
kobiety leczone produktem CYTOSAR przez wszystkie trzy trymestry ciąży.

Alkohol benzylowy może przenikać przez łożysko (patrz punkt 4.4).

Karmienie piersią
Nie należy karmić piersią podczas stosowania produktu CYTOSAR. Nie ma wystarczających danych
dotyczących przenikania produktu CYTOSAR do mleka ludzkiego. W związku z tym, iż istnieje
potencjalne zagrożenie ciężkimi działaniami niepożądanymi u noworodków karmionych piersią przez
matki otrzymujące cytarabinę, należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią na okres leczenia
produktem CYTOSAR i przez co najmniej tydzień po podaniu ostatniej dawki czy przerwać stosowanie
produktu leczniczego, biorąc pod uwagę korzyści z leczenia dla matki.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Wpływ cytarabiny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn nie był badany.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa (patrz również punkt 4.4)

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

W związku z tym, że cytarabina hamuje czynność szpiku kostnego, po jej podaniu mogą wystąpić
niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość, megaloblastoza i zmniejszona liczba retikulocytów.
Ciężkość tych zdarzeń niepożądanych zależy od dawki i schematu leczenia. Co więcej, mogą wystąpić
zmiany dotyczące komórek w morfologii rozmazów szpiku kostnego i krwi obwodowej.

Po 5 dniach ciągłego wlewu dożylnego lub doraźnych wstrzyknięć produktu w dawce 50–600 mg/m2
pc., zahamowanie powstawania białych krwinek przebiega dwufazowo. Niezależnie od początkowej
ich liczby, wielkości dawki lub schematu podawania produktu, początkowo następuje zmniejszenie
liczby krwinek białych, rozpoczynające się w ciągu pierwszych 24 godzin, z maksymalnym
zmniejszeniem po 7–9 dniach. Następnie dochodzi do krótkotrwałego zwiększenia liczby krwinek
białych, z maksimum około 12. dnia. Drugie, większe zmniejszenie liczby krwinek białych osiąga
najwyższą wartość po 15–24 dniach. Następnie dochodzi do szybkiego zwiększenia liczby krwinek
białych w ciągu kolejnych 10 dni. Po 5 dniach obserwuje się zahamowanie produkcji płytek krwi, z
maksymalnym zmniejszeniem ich liczby pomiędzy 12. a 15. dniem. Następnie, w ciągu kolejnych 10
dni dochodzi do szybkiego zwiększenia tej liczby, do poziomu przekraczającego wartości wyjściowe.

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

Zakażenia wirusowe, bakteryjne, grzybicze, pasożytnicze lub saprofityczne w dowolnym miejscu w
organizmie mogą być związane z zastosowaniem cytarabiny w monoterapii lub w skojarzeniu z
innymi lekami immunosupresyjnymi w dawkach wpływających na odporność komórkową lub
humoralną. Zakażenia mogą być łagodne lub ciężkie, czasami prowadzące do zgonu.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Zespół cytarabinowy

Zespół cytarabinowy charakteryzuje się gorączką, bólami mięśni, bólami kości, czasem bólem w
klatce piersiowej, wysypką plamisto-grudkową, zapaleniem spojówek i złym samopoczuciem.
Występuje na ogół po 6–12 godzinach od podania produktu. Wykazano korzystne działanie
kortykosteroidów w leczeniu lub zapobieganiu temu zespołowi. Jeśli jego objawy są na tyle ciężkie, że
wymagają leczenia, należy rozważyć podanie kortykosteroidów oraz kontynuację leczenia cytarabiną.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Działania niepożądane uporządkowano według klasyfikacji układów i narządów MedDRA. Częstości
występowania działań niepożądanych zdefiniowano następująco: bardzo często (≥ 1/10), często
(≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), częstość
nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze:
Bardzo często posocznica, zapalenie płuc, zakażeniea
Częstość nieznana zapalenie tkanki podskórnej w miejscu wstrzyknięcia
Zaburzenia krwi i układu chłonnego:
Bardzo często zahamowanie czynności szpiku kostnego, małopłytkowość,
niedokrwistość, niedokrwistość megaloblastyczna, leukopenia,
zmniejszenie liczby retikulocytów
Zaburzenia układu immunologicznego:
Częstość nieznana reakcja anafilaktyczna, obrzęk alergiczny
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania:
Częstość nieznana zmniejszenie łaknienia
Zaburzenia układu nerwowego:
Częstość nieznana toksyczne uszkodzenie nerwów, zapalenie nerwów, zawroty głowy,
ból głowy
Zaburzenia oka:

Częstość nieznana zapalenie spojówekb
Zaburzenia serca:
Częstość nieznana zapalenie osierdzia, bradykardia zatokowa
Zaburzenia naczyniowe:
Częstość nieznana zakrzepowe zapalenie żył
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia:
Częstość nieznana duszność, ból gardła
Zaburzenia żołądka i jelit:
Bardzo często zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, owrzodzenie błony śluzowej
jamy ustnej, owrzodzenie błony śluzowej odbytu, zapalenie błony
śluzowej odbytu, biegunka, wymioty, nudności, ból brzucha
Częstość nieznana zapalenie trzustki, owrzodzenie przełyku, zapalenie przełyku
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:
Bardzo często zaburzenia czynności wątroby
Częstość nieznana żółtaczka
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:
Bardzo często łysienie, wysypka
Często owrzodzenie skóry
Częstość nieznana zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, pokrzywka, świąd,
piegi
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:
Bardzo często zespół cytarabinowy
Zaburzenia nerek i dróg moczowych:
Częstość nieznana zaburzenie czynności nerek, zatrzymanie moczu
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania:
Bardzo często gorączka
Częstość nieznana ból w klatce piersiowej, reakcja w miejscu wstrzyknięciac
Badania diagnostyczne:
Bardzo często nieprawidłowy wynik biopsji szpiku kostnego, nieprawidłowości w
rozmazie krwi
aMoże być łagodne lub ciężkie, czasami prowadzące do zgonu.
bW przypadku stosowania dużych dawek produktu może wystąpić w połączeniu z wysypką i może
mieć charakter krwotoczny.
cBól i zapalenie w miejscu wstrzyknięcia podskórnego.

Działania niepożądane zgłaszane w związku z terapią dużymi dawkami (patrz również punkt 4.4),
inne niż po zastosowaniu standardowych dawek, zamieszczono w poniższej tabeli.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych (terapia dużymi dawkami)

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze:
Częstość nieznana ropień wątroby
Zaburzenia psychiczne:
Częstość nieznana zmiana osobowościa

Zaburzenia układu nerwowego:
Bardzo często zaburzenia czynności mózgu, zaburzenia czynności móżdżku,
senność
Częstość nieznana śpiączka, drgawki, obwodowa neuropatia ruchowa, obwodowa
neuropatia czuciowa
Zaburzenia oka:
Bardzo często zaburzenia rogówki
Zaburzenia serca:
Częstość nieznana kardiomiopatiab
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia:
Bardzo często zespół ostrej niewydolności oddechowej, obrzęk płuc
Zaburzenia żołądka i jelit:
Często martwicze zapalenie jelit
Częstość nieznana martwica żołądka lub jelit, wrzód żołądka lub jelit, odma jelit,
zapalenie otrzewnej
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:
Częstość nieznana uszkodzenie wątroby, hiperbilirubinemia
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:
Często złuszczanie skóry
aZmiany osobowości zgłaszano w związku z zaburzeniami czynności mózgu i móżdżku.
bProwadząca do zgonu.

Inne działania niepożądane

Po doświadczalnym zastosowaniu umiarkowanych dawek cytarabiny (1g/m2 pc.) z innymi
chemioterapeutykami (meta-AMSA, daunorubicyna, VP-16) lub bez tych środków u pacjentów
zgłaszano rozproszone śródmiąższowe zapalenie płuc, które może być związane z podawaniem
cytarabiny.

Donoszono o przypadkach ostrej niewydolności oddechowej, szybko postępującej do obrzęku płuc i
kardiomegalii (potwierdzonej zdjęciem rentgenowskim), po doświadczalnym podaniu dużych dawek
cytarabiny w leczeniu nawrotu białaczki. W jednym przypadku zespół ten doprowadził do zgonu.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
podmiotu odpowiedzialnego.

#### 4.9 Przedawkowanie

Nie ma antidotum, które można by zastosować w razie przedawkowania produktu CYTOSAR. Leczenie
wspomagające obejmuje transfuzję krwi i płytek, a także antybiotykoterapię.
Dwanaście dawek po 4,5 g/m2 pc., które podawano we wlewie dożylnym przez godzinę co 12 godzin,
powodowały bardzo znaczący wzrost częstości nieodwracalnego toksycznego uszkodzenia OUN i
śmiertelności.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwnowotworowe i immunomodulujące. Cytostatyki,
antymetabolity, analogi pirymidyn, kod ATC: L01BC01.

Cytarabina, analog nukleozydu pirymidynowego, jest produktem przeciwnowotworowym, który
hamuje syntezę kwasu deoksyrybonukleinowego. Cytarabina wykazuje również właściwości
przeciwwirusowe i immunosupresyjne. Szczegółowe badania nad mechanizmem cytotoksyczności in
vitro wskazują, że podstawowym działaniem cytarabiny jest hamowanie syntezy deoksycytydyny,
chociaż pewną rolę w jej działaniu cytostatycznym i cytobójczym może odgrywać hamowanie kinaz
cytydylowych i wbudowywanie się cytarabiny w cząsteczki kwasów nukleinowych.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Cytarabina ulega dezaminacji do arabinofuranozylouracylu w wątrobie i w nerkach. Po podaniu
dożylnym u ludzi jedynie 5,8% podanej dawki ulega wydaleniu w postaci niezmienionej z moczem w
ciągu 12–24 godzin; 90% dawki wydalane jest w postaci produktu dezaminacji. Wydaje się, że
cytarabina jest metabolizowana szybko, głównie w wątrobie i być może w nerkach. Po podaniu
pojedynczych wysokich dawek dożylnych, stężenia we krwi zmniejszają się u większości pacjentów
do niemierzalnych poziomów w ciągu 15 minut. U niektórych pacjentów produktu nie wykrywa się
już po 5 minutach od wstrzyknięcia.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Głównym działaniem toksycznym zależnym od dawki cytarabiny, obserwowanym u wszystkich
badanych gatunków zwierząt jest mielosupresja, objawiająca się megaloblastozą, retikulocytopenią,
leukopenią i trombocytopenią. Inne docelowe narządy to: wątroba, nerki i mózg. Cytarabina
wywoływała rozległe uszkodzenia chromosomów, włącznie z pęknięciami chromatyd, powodowała
również transformację złośliwą komórek gryzoni. Cytarabina ma działanie embriotoksyczne i
teratogenne oraz wywołuje prenatalną i postnatalną toksyczność u różnych gatunków zwierząt. Nie
przeprowadzono formalnych badań wpływu na płodność, jednakże u myszy po leczeniu cytarabiną
obserwowano nieprawidłowości w główce plemnika.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Kwas solny (do ustalenia pH)
Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Produkt CYTOSAR jest fizycznie niezgodny z heparyną, insuliną, 5-fluorouracylem, solą sodową
bursztynianu metyloprednizolonu, penicylinami takimi jak: oksacylina, penicylina G.

Nie mieszać cytarabiny z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 4.2. Przed
zmieszaniem z jakimikolwiek innymi substancjami, należy upewnić się, że są farmaceutycznie
zgodne.

#### 6.3 Okres ważności

5 lat

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC.

Stabilność i zgodność po rekonstytucji
Badania stabilności chemicznej i fizycznej produktu CYTOSAR wykazały, że cytarabina pozostaje
stabilna przez 7 dni w temperaturze poniżej 25ºC w szklanych butelkach i plastikowych workach do
wlewów dożylnych w roztworze o stężeniu 0,5 mg/ml po połączeniu z następującymi
rozpuszczalnikami:
• woda do wstrzykiwań,
• 5% roztwór glukozy do wstrzykiwań,
• 0,9% roztwór sodu chlorku do wstrzykiwań.

Cytarabina pozostaje także stabilna przez 7 dni w temperaturze poniżej 25ºC, temperaturze 20ºC i 4ºC
w butelkach szklanych i plastikowych workach do wlewów dożylnych w roztworze o stężeniu 8-32
mg/ml po połączeniu z następującymi rozpuszczalnikami:
• 5% roztwór glukozy do wstrzykiwań,
• 5% glukoza w 0,2% roztworze sodu chlorku do wstrzykiwań,
• 0,9% roztwór sodu chlorku do wstrzykiwań.

Cytarabina pozostaje stabilna do 8 dni w temperaturze poniżej 25ºC w stężeniu 2 mg/ml w obecności
KCl o stężeniu 50 mEq/500 ml po połączeniu z następującymi rozpuszczalnikami:
• 5% roztwór glukozy do wstrzykiwań,
• 0,9% roztwór sodu chlorku do wstrzykiwań.

Cytarabina pozostaje także stabilna w temperaturze poniżej 25ºC lub w temperaturze 8ºC w stężeniach
0,2-1,0 mg/ml w obecności dwuwęglanu sodu równego 50 mEq/l w 5% roztworze glukozy lub 5%
glukozie w 0,2% roztworze sodu chlorku przez 7 dni w butelkach szklanych lub workach do wlewów
dożylnych.

Wstrzyknięcia cytarabiny oraz przygotowane roztwory do infuzji nie zawierają środków przeciw
drobnoustrojom. Z tego względu zaleca się, aby dalsze rozcieńczenia przygotować bezpośrednio przed
użyciem, a infuzję rozpocząć tak szybko jak to jest możliwe po przygotowaniu roztworu. Podanie
wlewu należy zakończyć w ciągu 24 godzin od przygotowania roztworu, a pozostały roztwór usunąć.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

1 fiolka z bezbarwnego szkła (typ I) zawierająca 1 g cytarabiny w postaci proszku, zamknięta
bromobutylowym korkiem i aluminiowym wieczkiem typu flip-off w tekturowym pudełku.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego
do stosowania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pfizer Europe MA EEIG
Boulevard de la Plaine 17
1050 Bruxelles
Belgia

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

R/3146

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 22.08.1994
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 07.10.2013

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

27.12.2022

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.