# Gemsol

> Gemcytabina · 40 mg/ml · Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Gemsol
- **Nazwa powszechna:** Gemcitabinum
- **Substancja czynna:** [Gemcytabina](https://apteka.online/odpowiedniki/gemcitabinum)
- **Moc:** 40 mg/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
- **Droga podania:** dożylna
- **Kategoria dostępności:** Lz
- **Kod ATC:** L01BC05
- **Liczba opakowań:** 5
- **Numer pozwolenia:** 18280
- **Podmiot odpowiedzialny:** Ebewe Pharma Ges.m.b.H Nfg. KG
- **Producent:** Ebewe Pharma Ges.m.b.H Nfg. KG
Fareva Unterach GmbH, Austria
Austria
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwnowotworowe/gemsol-konc-inf-40-mg-ml-ebewe
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwnowotworowe/gemsol-konc-inf-40-mg-ml-ebewe.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/24896/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/24896/characteristic

## Dostępne opakowania (5)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 fiol. 5 ml | 5909990870998 | Lz | bezpłatnie w placówce | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 fiol. 25 ml | 5909990871032 | Lz | bezpłatnie w placówce | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 fiol. 50 ml | 5909990871049 | Lz | bezpłatnie w placówce | Niedostępny (1/5) | — |
| 5 fiol. 5 ml | 5909990871001 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 fiol. 5 ml | 5909990871025 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Leki refundowane

### 1 fiol. 25 ml — EAN 5909990871032

Lek refundowany wydawany bezpłatnie w placówce (brak ceny detalicznej w obwieszczeniu).

### 1 fiol. 5 ml — EAN 5909990870998

Lek refundowany wydawany bezpłatnie w placówce (brak ceny detalicznej w obwieszczeniu).

### 1 fiol. 50 ml — EAN 5909990871049

Lek refundowany wydawany bezpłatnie w placówce (brak ceny detalicznej w obwieszczeniu).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie.

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest Gemsol i w jakim celu się go stosuje?
Gemsol należy do grupy tzw. leków cytotoksycznych. Leki te niszczą dzielące się komórki, w tym
komórki nowotworowe.

Gemsol może być stosowany sam (monoterapia) lub w skojarzeniu z innymi lekami
przeciwnowotworowymi, w zależności od rodzaju leczonego nowotworu.

Gemsol stosuje się w leczeniu następujących nowotworów:
- niedrobnokomórkowego raka płuc (w monoterapii lub razem z cisplatyną),
- raka trzustki,
- raka piersi (razem z paklitakselem),
- raka jajnika (razem z karboplatyną),
- raka pęcherza moczowego (razem z cisplatyną).

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Gemsol

Kiedy nie stosować leku Gemsol
- jeśli pacjent ma uczulenie na gemcytabinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
- jeśli pacjentka karmi piersią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed pierwszą infuzją zostanie od pacjenta pobrana próbka krwi w celu sprawdzenia, czy sprawność
jego nerek i wątroby jest wystarczająca do podania leku Gemsol. Przed każdą infuzją pobrana od
pacjenta próbka krwi zostanie zbadana, czy zawiera odpowiednio dużo komórek, by można było podać
ten lek. W zależności od ogólnego stanu pacjenta oraz jeśli liczba komórek krwi jest za mała lekarz
może zmienić dawkę lub odłożyć podanie leku na później. Okresowo będą pobierane od pacjenta
próbki krwi w celu skontrolowania czynności nerek i wątroby.

Przed zastosowaniem leku Gemsol należy omówić to z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą
szpitalnym, jeśli:
− u pacjenta kiedykolwiek po zastosowaniu gemcytabiny wystąpiła ciężka wysypka skórna lub

2 AT/H/xxxx/WS/0295

złuszczanie się skóry, powstawanie pęcherzy i (lub) owrzodzenia jamy ustnej;
− u pacjenta stwierdzono obecnie lub w przeszłości chorobę wątroby, serca lub naczyń
krwionośnych, problemy z płucami lub nerkami, gdyż w takim wypadku podanie leku Gemsol
może nie być zalecane;
− pacjent był ostatnio poddawany lub w najbliższym czasie otrzyma radioterapię, gdyż podanie leku
Gemsol może spowodować wystąpienie u niego ostrej lub późnej reakcji popromiennej;
− pacjent był niedawno szczepiony (zwłaszcza przeciwko żółtej febrze), gdyż podanie leku Gemsol
może spowodować powikłania;
− u pacjenta wystąpiły trudności w oddychaniu lub czuje się bardzo osłabiony i jest bardzo blady,
gdyż może to być objaw niewydolności nerek lub problemów z płucami;
− u pacjenta pojawił się uogólniony obrzęk, duszność lub zwiększyła się masa jego ciała, gdyż mogą
to być objawy przeciekania płynu z małych naczyń krwionośnych do tkanek.

W związku z leczeniem gemcytabiną występowały poważne reakcje skórne, w tym zespół StevensaJohnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i ostra uogólniona osutka krostkowa
(AGEP). Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z objawów związanych z tymi poważnymi reakcjami
skórnymi opisanymi w punkcie 4, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Jeśli w trakcie stosowania tego leku u pacjenta wystąpiły takie objawy, jak ból głowy z dezorientacją,
napady drgawek lub zaburzenia widzenia, należy natychmiast zwrócić się do lekarza, gdyż może to
być bardzo rzadkie działanie niepożądane dotyczące układu nerwowego o nazwie zespół odwracalnej
tylnej encefalopatii.

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania tego leku u dzieci w wieku poniżej 18 lat ze względu na niewystarczające
dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności.

Gemsol a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie szpitalnemu o wszystkich lekach przyjmowanych przez
pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, również o
szczepionkach i lekach, które wydawane są bez recepty.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Jeżeli pacjentka jest w ciąży lub planuje ciążę, powinna poinformować o tym lekarza. Należy unikać
stosowania leku Gemsol podczas ciąży. Lekarz poinformuje pacjentkę o ryzyku związanym ze
stosowaniem leku Gemsol podczas ciąży. Kobiety zdolne do zajścia w ciążę muszą stosować
skuteczną antykoncepcję podczas stosowania leku Gemsol i przez 6 miesięcy po ostatnim podaniu.

Karmienie piersią
Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poinformować o tym lekarza.
Karmienie piersią trzeba przerwać na czas stosowania leku Gemsol.

Płodność
Mężczyzn należy poinformować, aby nie starali się o poczęcie dziecka podczas leczenia lekiem
Gemsol oraz przez 3 miesiące po jego zakończeniu i związku z tym stosowali skuteczną
antykoncepcję w trakcie leczenia lekiem Gemsol i przez 3 miesiące po jego zakończeniu. Jeżeli
pacjent planuje posiadanie potomstwa podczas leczenia lub w czasie kolejnych 3 miesięcy od jego
zakończenia, powinien zwrócić się po poradę do lekarza lub farmaceuty. Może także zasięgnąć porady
odnośnie możliwości zamrożenia nasienia przed rozpoczęciem leczenia.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Gemsol może powodować senność, zwłaszcza w przypadku spożycia alkoholu. Nie należy prowadzić
pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu upewnienia się, że podanie leku Gemsol nie powoduje

3 AT/H/xxxx/WS/0295

senności.

### 3. Jak stosować Gemsol?
Zwykle stosowana dawka leku Gemsol wynosi od 1000 do 1250 mg na każdy metr kwadratowy
powierzchni ciała pacjenta. Powierzchnię ciała oblicza się na podstawie wzrostu i masy ciała pacjenta.
Na podstawie powierzchni ciała lekarz wylicza właściwą dawkę leku. Dawka ta może zostać
dostosowana lub jej podanie może zostać opóźnione w zależności od liczby krwinek i stanu ogólnego
pacjenta.

Częstość infuzji leku Gemsol zależy od rodzaju nowotworu, z powodu którego lek jest podawany.

Gemsol podawany jest zawsze po rozcieńczeniu w postaci infuzji do jednej z żył. Infuzja leku trwa
około 30 minut.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

W razie wystąpienia któregokolwiek z niżej wymienionych objawów należy niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem:
• krwawienie z dziąseł, nosa lub ust albo inne krwawienie, które nie ustępuje; czerwonawe lub
różowawe zabarwienie moczu, nieoczekiwane powstawanie siniaków (ponieważ pacjent może
mieć zmniejszoną liczbę płytek krwi, co występuje bardzo często);
• znużenie, zasłabnięcie, szybko występująca zadyszka lub bladość skóry (ponieważ pacjent może
mieć zmniejszone stężenie hemoglobiny we krwi, co występuje bardzo często);
• lekka do umiarkowanej wysypka na skórze (bardzo często) / świąd (często) lub gorączka (bardzo
często) – reakcje uczuleniowe;
• gorączka 38°C lub wyższa, pocenie się lub inne objawy zakażenia (gdyż pacjent może mieć
zmniejszoną liczbę krwinek białych wraz z gorączką – stan znany jako gorączka neutropeniczna,
występujący często);
• ból, zaczerwienienie, obrzęk lub owrzodzenia w jamie ustnej (zapalenie jamy ustnej występujące
często);
• nieregularne bicie serca (zaburzenia rytmu serca występujące rzadko);
• bardzo silne zmęczenie i osłabienie, plamica lub małe wybroczyny w obrębie skóry (siniaki), ostra
niewydolność nerek (wydalanie małych ilości moczu lub bezmocz) oraz objawy zakażenia (zespół
hemolityczno-mocznicowy, który może zagrażać życiu, występujący niezbyt często);
• trudności w oddychaniu (niewielka duszność występuje bardzo często bezpośrednio po zakończeniu
infuzji leku Gemsol i szybko ustępuje; jednak niezbyt często lub rzadko występują ciężkie zaburzenia
czynności płuc);
• silny ból w klatce piersiowej (zawał serca występujący rzadko);
• ciężka nadwrażliwość/reakcja alergiczna z nasiloną wysypką skórną, w tym z zaczerwienieniem
i świądem skóry, obrzęk rąk, stóp, okolicy kostek, twarzy, warg, jamy ustnej lub gardła (co może
spowodować trudności w połykaniu lub oddychaniu), świszczący oddech, szybkie bicie serca lub
uczucie omdlewania (reakcja anafilaktyczna występująca bardzo rzadko);
• uogólniony obrzęk, duszność lub zwiększenie masy ciała, co może wskazywać na przeciekanie płynu
z małych naczyń krwionośnych do tkanek (zespół przesiąkania włośniczek występujący bardzo
rzadko);
• ból głowy z zaburzeniami widzenia, splątanie, napady drgawek (zespół odwracalnej tylnej
encefalopatii występujący bardzo rzadko);
• wysypka o znacznym nasileniu ze świądem, powstawaniem pęcherzy lub złuszczaniem się skóry
(zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka – reakcje występujące

4 AT/H/xxxx/WS/0295

bardzo rzadko);
• czerwona, łuszcząca się, rozległa wysypka z pęcherzami pod obrzękniętą skórą (w tym w fałdach
skórnych, na tułowiu i kończynach górnych) oraz pęcherze z jednoczesną gorączką - ostra uogólniona
osutka krostkowa (AGEP - częstość występowania nieznana);
• skrajne zmęczenie i osłabienie, plamica lub niewielkie krwawienia pod skórą (siniaki), ostra
niewydolność nerek (małe wytwarzanie moczu lub brak wytwarzania moczu) oraz objawy zakażenia.
Mogą to być objawy wskazujące na mikroangiopatię zakrzepową (powstawanie zakrzepów w małych
naczyniach krwionośnych) i zespół hemolityczno-mocznicowy, co może prowadzić do śmierci.

Inne działania niepożądane leku Gemsol mogą obejmować:

Bardzo częste działania niepożądane (mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób)
- mała liczba krwinek białych
- wymioty
- nudności
- utrata włosów
- zaburzenia czynności wątroby: wykrywane w badaniach krwi
- obecność krwi w moczu
- nieprawidłowy wynik badania moczu: białkomocz
- objawy grypopodobne z gorączką
- obrzęk okolicy kostek, palców dłoni, stóp, twarzy

Częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób)
- mały apetyt (jadłowstręt)
- ból głowy
- trudności ze snem
- senność
- kaszel
- wodnisty katar
- zaparcie
- biegunka
- świąd
- nadmierne pocenie się
- bóle mięśniowe
- bóle pleców
- gorączka
- osłabienie
- dreszcze
- zwiększone wyniki badań czynności wątroby (zwiększenie stężenia bilirubiny)
- zakażenia

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób)
- bliznowacenie pęcherzyków płucnych (śródmiąższowe zapalenie płuc)
- świszczący oddech (skurcz dróg oddechowych)
- bliznowacenie płuc (nieprawidłowy obraz klatki piersiowej na zdjęciach rentgenowskich )
- udar mózgu
- niewydolność serca
- niewydolność nerek
- ciężkie uszkodzenie wątroby, w tym niewydolność wątroby i zgon

Rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób)
- niskie ciśnienie tętnicze krwi
- łuszczenie się skóry, powstawanie owrzodzeń lub pęcherzy
- złuszczanie się skóry i masywne powstawanie pęcherzy
- reakcje w miejscu podania leku
- ciężkie zapalenie płuc powodujące niewydolność oddechową (ostra niewydolność oddechowa
dorosłych)

5 AT/H/xxxx/WS/0295

- wysypka skórna podobna do silnego oparzenia słonecznego, która może wystąpić w miejscach
uprzednio napromienianych (nawrót objawów popromiennych)
- obecność płynu w płucach
- włóknienie pęcherzyków płucnych na skutek radioterapii (toksyczność po radioterapii)
- zgorzel palców rąk lub stóp
- zapalenie naczyń krwionośnych
- zwiększone wyniki badań czynności wątroby (zwiększenie aktywności enzymu GGT –
gamma-glutamylotransferazy)

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
- zwiększona liczba płytek krwi
- zapalenie błony śluzowej jelita grubego spowodowane zmniejszonym dopływem krwi
(niedokrwienne zapalenie okrężnicy)
- mikroangiopatia zakrzepowa: powstawanie zakrzepów w małych naczyniach krwionośnych

Działania niepożądane występujące z nieznaną częstością (częstości nie można określić na
podstawie dostępnych danych):
- posocznica: stan, w którym bakterie i ich toksyny krążą we krwi i zaczynają uszkadzać narządy
- rzekome zapalenie tkanki podskórnej: zaczerwienienie skóry i opuchlizna

- W badaniach krwi stwierdza się małe stężenie hemoglobiny (niedokrwistość), małą liczbę
krwinek białych i zmianę liczby płytek krwi

Istnieje możliwość wystąpienia każdego z wymienionych objawów i (lub) stanów. O pojawieniu się
któregokolwiek z wymienionych działań niepożądanych trzeba niezwłocznie poinformować lekarza.

Należy poradzić się lekarza, jeśli pojawią się jakiekolwiek niepokojące objawy.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać Gemsol?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności, który jest wydrukowany na pudełku i na
etykiecie po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Apteka szpitalna powinna przechowywać fiolki leku Gemsol w temperaturze 2°C-8°C. Nie zamrażać.

Jeśli fiolki przechowywane są w temperaturze poniżej 2°C, w roztworze może wytrącić się osad.

Jeżeli roztwór wydaje się przebarwiony lub zawiera widoczne cząstki, należy go wyrzucić.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

6 AT/H/xxxx/WS/0295

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Gemsol
Substancją czynną leku jest gemcytabina (w postaci chlorowodorku).
Każdy ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 40 mg gemcytabiny w postaci
gemcytabiny chlorowodorku.
Każda fiolka 5 ml zawiera 200 mg gemcytabiny (w postaci chlorowodorku).
Każda fiolka 25 ml zawiera 1000 mg gemcytabiny (w postaci chlorowodorku).
Każda fiolka 50 ml zawiera 2000 mg gemcytabiny (w postaci chlorowodorku).

Ponadto lek zawiera: wodę do wstrzykiwań i kwas solny rozcieńczony (do ustalenia pH).

Jak wygląda lek Gemsol i co zawiera opakowanie
Lek jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji.
Koncentrat jest przezroczystym, bezbarwnym do bladożółtego roztworem w fiolkach z bezbarwnego
szkła typu I z korkiem (typu I) z gumy halobutylowej powlekanym fluoropolimerem, z aluminiowym
uszczelnieniem, umieszczonych w ochronnym opakowaniu (Onco-Safe lub Sleeving) lub bez takiego
opakowania, w tekturowym pudełku. Opakowania Onco-Safe i Sleeving nie mają styczności z
produktem leczniczym i stanowią dodatkową ochronę podczas transportu, zwiększając tym samym
bezpieczeństwo personelu medycznego i farmaceutycznego.
Wielkość opakowań:
Fiolki po 200 mg: 1, 5 lub 10 fiolek.

Fiolki po 1000 mg: 1 fiolka

Fiolki po 2000 mg: 1 fiolka

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca:
EBEWE Pharma Ges.m.b.H. Nfg. KG
Mondseestrasse 11
4866 Unterach
Austria

Wytwórca:
Fareva Unterach GmbH
Mondseestraße 11
4866 Unterach
Austria

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji o leku oraz jego nazwach w innych
państwach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do:
Sandoz Polska Sp. z o.o.
ul. Domaniewska 50 C
02-672 Warszawa
tel. 22 209 70 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 07/2024
Logo Ebewe

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego

Nie zaleca się mieszania produktu Gemsol z innymi produktami leczniczymi ze względu na brak
badań zgodności.

Produkty lecznicze podawane drogą pozajelitową należy, jeśli tylko pozwala na to rodzaj opakowania,
obejrzeć przed zastosowaniem, czy nie zawierają wytrąconych cząstek i przebarwień.

7 AT/H/xxxx/WS/0295

Wymaganą ilość roztworu należy przenieść w warunkach aseptycznych do worka lub butelki do
infuzji. Roztwór trzeba rozcieńczyć 0,9% roztworem chlorku sodu lub 5% roztworem glukozy.
Roztwory należy dokładnie wymieszać obracając butelkę lub worek w dłoni.

Postępowanie z lekiem
Podczas przygotowywania i utylizacji roztworu do infuzji należy przestrzegać zasad bezpieczeństwa
dotyczących leków cytotoksycznych. Przygotowanie roztworu należy przeprowadzać w izolatorze lub
w bezpiecznym boksie do pracy z cytostatykami. Zgodnie z wymogami należy stosować odzież
ochronną (ochronny fartuch, rękawice, maskę, okulary ochronne).
Roztwór może spowodować silne podrażnienie, jeśli dojdzie do kontaktu z oczami. W razie
zanieczyszczenia oko należy natychmiast dokładnie przepłukać wodą. W razie utrzymywania się
podrażnienia należy niezwłocznie udać się do okulisty. W przypadku kontaktu ze skórą, miejsce
skażenia należy dokładnie spłukać wodą.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu, a także materiały użyte do przygotowania roztworu, jego
rozcieńczenia i podania należy usunąć zgodnie z przepisami obowiązującymi w szpitalu dla leków
cytotoksycznych oraz lokalnymi przepisami dotyczącymi usuwania niebezpiecznych odpadów.

Okres ważności

Nieotwarta fiolka:
2 lata

Stabilność po pierwszym otwarciu opakowania:
Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność produktu przez 28 dni w temperaturze od 2°C do 8°C
i w temperaturze pokojowej (15°C - 25°C).

Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć bezpośrednio po sporządzeniu roztworu.
Jeżeli produkt nie jest zużyty natychmiast, odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania przed
zastosowaniem ponosi użytkownik. Na ogół czas przechowywania nie powinien być dłuższy niż
24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że otwarcie fiolki odbywało się w kontrolowanych
i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

Okres ważności po rozcieńczeniu
Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność roztworu rozcieńczonego 5% roztworem glukozy lub 0,9%
roztworem chlorku sodu (1,0 mg/ml, 7,0 mg/ml i 25 mg/ml) przez 28 dni w temperaturze od 2°C do
8°C i w temperaturze pokojowej.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć bezpośrednio po sporządzeniu roztworu.
Jeżeli produkt nie jest zużyty natychmiast, odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania przed
zastosowaniem ponosi użytkownik. Na ogół czas przechowywania nie powinien być dłuższy niż
24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że rozcieńczenie roztworu odbywało się
w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

1 AT/H/xxxx/WS/0295

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Gemsol, 40 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każdy ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 40 mg gemcytabiny
(Gemcitabinum) w postaci gemcytabiny chlorowodorku).

Każda fiolka 5 ml zawiera 200 mg gemcytabiny (w postaci chlorowodorku).
Każda fiolka 25 ml zawiera 1000 mg gemcytabiny (w postaci chlorowodorku).
Każda fiolka 50 ml zawiera 2000 mg gemcytabiny (w postaci chlorowodorku).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji.

Przezroczysty, bezbarwny do bladożółtego roztwór.

pH: 2,0 – 2,8
Osmolalność: 270 – 280 mOsmol/kg

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Gemcytabina w skojarzeniu z cisplatyną wskazana jest w leczeniu raka pęcherza moczowego
miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami.

Gemcytabina wskazana jest w leczeniu pacjentów z gruczolakorakiem trzustki miejscowo
zaawansowanym lub z przerzutami.

Gemcytabina w skojarzeniu z cisplatyną, wskazana jest jako leczenie pierwszego rzutu u pacjentów
z niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NDRP) w stadium miejscowo zaawansowanym lub
z przerzutami. U pacjentów w podeszłym wieku lub pacjentów o stanie sprawności 2 można rozważyć
stosowanie gemcytabiny w monoterapii.

Gemcytabina w skojarzeniu z karboplatyną wskazana jest w leczeniu pacjentek z nabłonkowym
rakiem jajnika w stadium miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, po niepowodzeniu
chemioterapii I rzutu opartej na związkach platyny, po co najmniej 6-miesięcznym okresie bez
nawrotu choroby.

Gemcytabina w skojarzeniu z paklitakselem wskazana jest w leczeniu pacjentów z nawrotem
miejscowym raka piersi niekwalifikującym się do leczenia operacyjnego lub z przerzutami, u których
wystąpił nawrót po uzupełniającej/neoadiuwantowej chemioterapii obejmującej antracykliny, lub
w przypadku przeciwwskazań do ich stosowania.

2 AT/H/xxxx/WS/0295

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Gemcytabinę może przepisywać wyłącznie lekarz wykwalifikowany w stosowaniu chemioterapii
przeciwnowotworowej.

Dawkowanie

Rak pęcherza moczowego
Terapia skojarzona
Zalecana dawka gemcytabiny wynosi 1000 mg/m2 pc., podawana w 30-minutowej infuzji. Dawkę tę
należy podawać w 1., 8. i 15. dniu każdego 28-dniowego cyklu leczenia w skojarzeniu z cisplatyną.
Cisplatynę w zalecanej dawce 70 mg/m2 pc. podaje się w 1. dniu cyklu po infuzji gemcytabiny lub
w 2. dniu każdego 28-dniowego cyklu. Ten czterotygodniowy cykl leczenia jest następnie powtarzany.
W zależności od stopnia toksyczności odczuwanej przez pacjenta można zastosować zmniejszenie
dawkowania w każdym cyklu lub podczas trwania cyklu.

Rak trzustki
Monoterapia
Zalecana dawka gemcytabiny wynosi 1000 mg/m2 pc., podawana w 30-minutowej dożylnej infuzji.
Dawkę tę należy powtarzać raz w tygodniu przez okres do 7 tygodni, po czym następuje tygodniowa
przerwa. W kolejnych cyklach leczenia produkt podaje się raz w tygodniu przez 3 kolejne tygodnie
w każdym okresie 4-tygodniowym. W zależności od stopnia toksyczności odczuwanej przez pacjenta
można zastosować zmniejszenie dawkowania w każdym cyklu lub podczas trwania cyklu.

Niedrobnokomórkowy rak płuca
Monoterapia
Zalecana dawka gemcytabiny wynosi 1000 mg/m2 pc., podawana w 30-minutowej dożylnej infuzji.
Dawkę tę należy powtarzać raz w tygodniu przez 3 tygodnie, po czym następuje tygodniowa przerwa.
Ten czterotygodniowy cykl leczenia jest następnie powtarzany. W zależności od stopnia toksyczności
odczuwanej przez pacjenta można zastosować zmniejszenie dawki w każdym cyklu lub podczas
trwania cyklu.

Leczenie skojarzone
Zalecana dawka gemcytabiny wynosi 1250 mg/m2 pc., podawana w 30-minutowej dożylnej infuzji
w 1. i 8. dniu 21-dniowego cyklu leczenia w skojarzeniu z cisplatyną. W zależności od stopnia
toksyczności odczuwanej przez pacjenta można zastosować zmniejszenie dawkowania w każdym
cyklu lub podczas trwania cyklu. Cisplatyna w dawkach od 75 do 100 mg/m2 pc. podawana jest raz na
3 tygodnie.

Rak piersi
Leczenie skojarzone
W leczeniu skojarzonym gemcytabiną z paklitakselem zaleca się podanie paklitakselu (175 mg/m2 pc.)
w około 3-godzinnej infuzji dożylnej w 1. dniu, a następnie w 1. i 8. dniu każdego 21-dniowego cyklu
podawana jest gemcytabina (1250 mg/m2 pc.) w 30-minutowej infuzji. W zależności od stopnia
toksyczności odczuwanej przez pacjenta można zastosować zmniejszenie dawkowania w każdym
cyklu lub podczas trwania cyklu. Przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego gemcytabiną
z paklitakselem bezwzględna liczba granulocytów u pacjenta powinna wynosić co najmniej
1500 x 106/l.

Rak jajnika
Leczenie skojarzone
Zalecana dawka gemcytabiny stosowanej w skojarzeniu z karboplatyną wynosi 1000 mg/m2 pc.,
podawana w 30-minutowej infuzji dożylnej w 1. i 8. dniu każdego 21-dniowego cyklu. Pierwszego
dnia cyklu, po zakończeniu wlewu gemcytabiny należy podawać karboplatynę aż do uzyskania
docelowej wartości pola pod krzywą (AUC) równej 4,0 mg/ml ∙ min. W zależności od stopnia
toksyczności odczuwanej przez pacjentkę można zastosować zmniejszenie dawkowania w każdym
cyklu lub podczas trwania cyklu.

3 AT/H/xxxx/WS/0295

Monitorowanie toksyczności i modyfikacja dawki w zależności od toksyczności

Modyfikacja dawki spowodowana toksycznością niehematologiczną
W celu wykrycia toksyczności niehematologicznej należy przeprowadzać okresowe badania fizykalne
nerek i wątroby oraz kontrolować czynność tych narządów. W zależności od stopnia nasilenia
objawów toksyczności u pacjenta można zastosować zmniejszenie dawki w każdym cyklu lub podczas
trwania cyklu. Ogólnie, w przypadku wystąpienia objawów ciężkiej toksyczności niehematologicznej
(stopnia 3. lub 4.), z wyjątkiem nudności lub wymiotów, należy wstrzymać lub zmniejszyć leczenie
gemcytabiną, zależnie od decyzji lekarza. Nie należy podawać kolejnych dawek do czasu ustąpienia
objawów toksyczności, zgodnie z oceną lekarza.

Zalecenia dotyczące dostosowania dawki cisplatyny, karboplatyny i paklitakselu w leczeniu
skojarzonym zawarte są w Charakterystykach tych produktów leczniczych.

Modyfikacja dawki spowodowana toksycznością hematologiczną
Rozpoczęcie cyklu
We wszystkich wskazaniach przed podaniem każdej dawki gemcytabiny należy kontrolować
u pacjenta liczbę płytek krwi i granulocytów. Przed rozpoczęciem cyklu bezwzględna liczba
granulocytów powinna wynosić co najmniej 1500 x 106/l, a liczba płytek krwi 100 000 x 106/l.

Podczas cyklu
Modyfikację dawki gemcytabiny w czasie trwania cyklu należy przeprowadzić zgodnie z poniższymi
tabelami:

Modyfikacja dawki gemcytabiny stosowanej w monoterapii lub w skojarzeniu z cisplatyną
w czasie trwania cyklu leczenia raka pęcherza, NDRP i raka trzustki
Bezwzględna liczba granulocytów
(x 106/l)
Liczba płytek krwi
(x 106/l)
Procent zalecanej dawki
gemcytabiny (%)
>1000 i >100 000 100
500 - 1000 lub 50 000 - 100 000 75
<500 lub <50 000 Pominąć dawkę *

* Nie należy podawać pominiętej dawki w czasie trwania cyklu dopóki bezwzględna liczba
granulocytów nie osiągnie wartości co najmniej 500 x 106/l, a liczba płytek krwi 50 000 x 106/l.

Modyfikacja dawki gemcytabiny stosowanej w skojarzeniu z paklitakselem w czasie trwania
cyklu leczenia raka piersi
Bezwzględna liczba granulocytów
(x 106/l)
Liczba płytek krwi
(x 106/l)
Procent zalecanej dawki
gemcytabiny (%)
≥1200 i >75 000 100
1000 - <1200 lub 50 000 - 75 000 75
700 - <1000 i ≥50 000 50
<700 lub <50 000 Pominąć dawkę *
* Nie należy podawać pominiętej dawki w czasie trwania cyklu. Leczenie należy wznowić w 1. dniu
następnego cyklu, jeśli bezwzględna liczba granulocytów osiągnie wartość co najmniej
1500 x 106/l, a liczba płytek krwi 100 000 x 106/l.

Modyfikacja dawki gemcytabiny stosowanej w skojarzeniu z karboplatyną w czasie trwania
cyklu leczenia raka jajnika
Bezwzględna liczba granulocytów
(x 106/l)
Liczba płytek krwi
(x 106/l)
Procent zalecanej dawki
gemcytabiny (%)
>1500 i ≥100 000 100
1000 - 1500 lub 75 000 - 100 000 50
<1000 lub <75 000 Pominąć dawkę *
* Nie należy podawać pominiętej dawki w czasie trwania cyklu. Leczenie należy wznowić w 1. dniu

4 AT/H/xxxx/WS/0295

następnego cyklu, jeśli bezwzględna liczba granulocytów osiągnie wartość co najmniej
1500 x 106/l, a liczba płytek krwi 100 000 x 106/l.

Modyfikacja dawki z powodu toksyczności hematologicznej w kolejnych cyklach leczenia dla
wszystkich wskazań
Dawkę gemcytabiny należy zmniejszyć do 75% dawki początkowej podanej w pierwszym cyklu
w razie następujących objawów toksyczności hematologicznej:

◦ bezwzględna liczba granulocytów <500 x 106/l dłużej niż przez 5 dni,
◦ bezwzględna liczba granulocytów <100 x 106/l dłużej niż przez 3 dni,
◦ gorączka neutropeniczna,
◦ liczba płytek krwi <25 000 x106/l,
◦ opóźnienie cyklu o więcej niż 1 tydzień z powodu toksyczności.

Sposób podawania

Gemcytabina jest dobrze tolerowana podczas infuzji i może być podawana ambulatoryjnie.
W przypadku wynaczynienia należy natychmiast przerwać podawanie leku i rozpocząć ponownie
wlew do innego naczynia krwionośnego. Po zakończeniu wlewu należy uważnie kontrolować stan
pacjenta.

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji Gemsol musi zostać rozcieńczony przed podaniem
(patrz punkty 4.4 i 6.6). Zaleca się podawanie produktu do dużej żyły, aby zapobiec uszkodzeniu
naczynia krwionośnego i wynaczynienia.

Instrukcje dotyczące rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby
Gemcytabinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek,
gdyż dane uzyskane w badaniach klinicznych nie są wystarczające, aby jednoznacznie określić
zalecenia dotyczące dawkowania w tej grupie pacjentów (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.2).

Osoby w podeszłym wieku (>65 lat)
Gemcytabina jest dobrze tolerowana przez pacjentów w wieku powyżej 65 lat. Nie ma danych, które
sugerowałyby konieczność dostosowania dawki leku u osób w podeszłym wieku, poza już zaleconym
dla wszystkich pacjentów (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież (<18 lat)
Nie zaleca się stosowania gemcytabiny u dzieci w wieku poniżej 18 lat ze względu na
niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności.

#### 4.3 Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
• Karmienie piersią (patrz punkt 4.6).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Wykazano, że przedłużenie czasu trwania infuzji i zwiększenie częstości podawania zwiększa
toksyczność gemcytabiny.

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji Gemsol musi być rozcieńczony przed podaniem (patrz
punkty 4.2 i 6.6). Zaleca się podawanie produktu do dużej żyły w celu zapobiegania uszkodzeniu
naczynia krwionośnego i wynaczynienia.

5 AT/H/xxxx/WS/0295

Ciężkie skórne działania niepożądane (SCARs)
W związku z leczeniem gemcytabiną zgłaszano występowanie ciężkich skórnych działań
niepożądanych (SCAR), w tym zespołu Stevensa-Johnsona (SJS), toksycznego martwiczego
oddzielania się naskórka (TEN) i ostrej uogólnionej osutki krostkowej (AGEP), mogące zagrażać
życiu lub prowadzić do zgonu. Pacjentów należy informować o objawach przedmiotowych i
podmiotowych oraz ściśle kontrolować, czy nie występują u nich reakcje skórne. Jeżeli pojawią się
objawy przedmiotowe i podmiotowe wskazujące na takie reakcje, należy natychmiast odstawić
gemcytabinę.

Toksyczność hematologiczna
Gemcytabina może hamować czynność szpiku kostnego, co objawia się leukopenią, małopłytkowością
i niedokrwistością.
U pacjentów leczonych gemcytabiną, przed podaniem każdej dawki produktu leczniczego należy
kontrolować liczbę płytek krwi, leukocytów i granulocytów. W razie stwierdzenia objawów
zahamowania przez lek czynności szpiku kostnego należy rozważyć zawieszenie lub zmodyfikowanie
leczenia (patrz punkt 4.2). Zahamowanie czynności szpiku nie trwa jednak długo i zazwyczaj nie
powoduje zmniejszenia dawki produktu, a rzadko jest przyczyną przerwania leczenia.
Po przerwaniu podawania gemcytabiny liczba komórek we krwi może się nadal zmniejszać.
Rozpoczęcie leczenia pacjentów z osłabioną czynnością szpiku kostnego wymaga ostrożności. Tak jak
w przypadku innych cytotoksycznych terapii, podczas podawania gemcytabiny razem z inną
chemioterapią trzeba wziąć pod uwagę ryzyko skumulowanego zahamowania czynności szpiku
kostnego.

Zaburzenia czynności wątroby i nerek
Gemcytabinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek,
gdyż dane uzyskane w badaniach klinicznych nie są wystarczające, aby jednoznacznie określić
zalecenia dotyczące dawkowania w tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.2).

U pacjentów z przerzutami do wątroby lub z zapaleniem wątroby, alkoholizmem lub marskością
wątroby w wywiadzie, podanie gemcytabiny może prowadzić do zaostrzenia istniejących zaburzeń
czynności wątroby.

Należy okresowo dokonywać laboratoryjnej oceny czynności nerek i wątroby (włącznie z testami
wirusologicznymi).

Jednoczesne stosowanie radioterapii
Skojarzone stosowanie gemcytabiny z radioterapią (w tym samym czasie lub w odstępie do 7 dni):
zgłaszano objawy toksyczności (szczegółowe informacje i zalecenia dotyczące stosowania, patrz
punkt 4.5).

Żywe szczepionki
U pacjentów leczonych gemcytabiną nie zaleca się stosowania szczepionki przeciwko żółtej gorączce
i innych żywych atenuowanych szczepionek (patrz punkt 4.5).

Zespół odwracalnej tylnej encefalopatii
U pacjentów otrzymujących gemcytabinę w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami
przeciwnowotworowymi opisywano zespół odwracalnej tylnej encefalopatii (ang. posterior reversible
encephalopathy syndrome, PRES) i jej możliwe ciężkie powikłania. U większości pacjentów z PRES
notowano ostre nadciśnienie tętnicze i napady drgawek, ale możliwe były również inne objawy, takie
jak ból głowy, letarg, dezorientacja i utrata wzroku. Najlepszą metodą potwierdzenia rozpoznania jest
wykonanie rezonansu magnetycznego. PRES ustępował zazwyczaj po zastosowaniu odpowiedniego
leczenia podtrzymującego. Jeśli PRES wystąpi w trakcie leczenia, stosowanie gemcytabiny należy
definitywnie przerwać i zastosować leczenie podtrzymujące, obejmujące m.in. kontrolę ciśnienia
tętniczego i leczenie przeciwdrgawkowe.

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy
Ze względu na ryzyko zaburzeń serca i (lub) zaburzeń naczyniowych, podczas stosowania

6 AT/H/xxxx/WS/0295

gemcytabiny należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzeniami
sercowo-naczyniowymi w wywiadzie.

Zespół przesiąkania włośniczek
U pacjentów otrzymujących gemcytabinę w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami
przeciwnowotworowymi opisywano występowanie zespołu przesiąkania włośniczek (patrz punkt 4.8).
Zaburzenie to jest zazwyczaj uleczalne, jeśli jest wcześnie rozpoznane i podjęte jest odpowiednie
postępowanie, ale notowano przypadki zakończone zgonem. Zespół ten obejmuje ogólnoustrojową
nadmierną przepuszczalność włośniczek, prowadzącą do przesiąkania płynu i białek z przestrzeni
wewnątrznaczyniowej do tkanki śródmiąższowej. Do klinicznych objawów należą: uogólniony
obrzęk, zwiększenie masy ciała, hipoalbuminemia, ciężkie niedociśnienie tętnicze, ostre zaburzenia
czynności nerek i obrzęk płuc. Jeśli w trakcie leczenia wystąpi u pacjenta zespół przesiąkania
włośniczek, należy przerwać podawanie gemcytabiny i zastosować leczenie wspomagające. Zespół
przesiąkania włośniczek może wystąpić w czasie kolejnych cykli leczenia i, według danych
literaturowych, wiązało się z zespołem ostrej niewydolności oddechowej u dorosłych.

Wpływ na płuca
U pacjentów leczonych gemcytabiną opisywano powikłania płucne, czasami ciężkie (takie, jak obrzęk
płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc lub zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych (ang. adult
respiratory distress syndrome, ARDS). W razie wystąpienia tych powikłań należy rozważyć
przerwanie leczenia gemcytabiną. Wczesne rozpoczęcie leczenia wspomagającego może pomóc
poprawić stan pacjenta.

Wpływ na czynność nerek
Zespół hemolityczno-mocznicowy
U pacjentów otrzymujących gemcytabinę rzadko obserwowano objawy kliniczne odpowiadające
zespołowi hemolityczno-mocznicowemu - ZHM (dane z okresu po wprowadzeniu gemcytabiny do
obrotu), patrz punkt 4.8. ZHM jest zaburzeniem potencjalne zagrażającym życiu. Podawanie
gemcytabiny należy przerwać po wystąpieniu pierwszych objawów mikroangiopatycznej
niedokrwistości hemolitycznej, takich jak gwałtowne zmniejszenie stężenia hemoglobiny
z jednoczesną małopłytkowością, zwiększeniem stężenia bilirubiny i kreatyniny w surowicy,
zwiększeniem stężenia azotu mocznikowego we krwi lub aktywności dehydrogenazy mleczanowej
(LDH). Niewydolność nerek może być nieodwracalna nawet po odstawieniu leczenia, a u pacjentów
może być konieczne leczenie dializami.

Wpływ na płodność
W badaniach wpływu na płodność gemcytabina powodowała zaburzenia spermatogenezy u samców
myszy (patrz punkt 5.3). Dlatego mężczyznom leczonym gemcytabiną odradza się poczęcie dziecka
w trakcie leczenia i w okresie do 3 miesięcy po jego zakończeniu. Ze względu na możliwość
niepłodności na skutek leczenia gemcytabiną zaleca się, by przed rozpoczęciem leczenia mężczyźni
zwrócili się o poradę dotyczącą zamrożenia nasienia (patrz punkt 4.6).

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących interakcji (patrz punkt 5.2).

Radioterapia
Stosowana jednocześnie (w tym samym czasie lub w odstępie do 7 dni) - Toksyczność związana
z takim leczeniem skojarzonym zależy od wielu czynników, w tym od dawki gemcytabiny, częstości
podawania gemcytabiny, dawki napromieniania, planowanej techniki radioterapii, rodzaju oraz
objętości docelowej tkanki. Wyniki badań nieklinicznych i klinicznych wykazały, że gemcytabina
zwiększa wrażliwość na promieniowanie jonizujące. W jednym badaniu klinicznym, w którym przez
okres do 6 kolejnych tygodni stosowano jednocześnie gemcytabinę w dawce 1000 mg/m2 pc.
i napromienianie klatki piersiowej u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuc, obserwowano
znaczną toksyczność w postaci ciężkiego, potencjalnie zagrażającego życiu zapalenia błony śluzowej,
szczególnie przełyku i płuc. Objawy te występowały zwłaszcza u pacjentów, u których stosowano
napromienianie dużej objętości (mediana objętości leczonej 4795 cm3). Kolejne badania sugerowały,

7 AT/H/xxxx/WS/0295

że możliwe jest stosowanie mniejszych dawek gemcytabiny jednocześnie z radioterapią,
z przewidywalnym działaniem toksycznym, tak jak w badaniach II fazy u pacjentów
z niedrobnokomórkowym rakiem płuc, w którym przez 6 tygodni stosowano jednocześnie
napromienianie klatki piersiowej (dawkami 66 Gy), gemcytabinę (cztery razy po 600 mg/m2 pc.)
i cisplatynę (dwukrotnie po 80 mg/m2 pc.). Dotychczas nie ustalono optymalnego schematu leczenia
zapewniającego bezpieczne stosowanie gemcytabiny w skojarzeniu z leczniczymi dawkami
napromieniania we wszystkich rodzajach guzów.

Niejednoczesna (sekwencyjna) (stosowana w odstępie dłuższym niż 7 dni) - Analiza danych
nie wskazuje na zwiększenie toksyczności (oprócz nawrotu objawów popromiennych), jeśli
gemcytabina podawana jest pacjentom w odstępie dłuższym niż 7 dni przed lub po radioterapii.
Z badań wynika, że leczenie gemcytabiną można rozpocząć po ustąpieniu ostrych objawów
popromiennych lub co najmniej tydzień po napromienianiu.

Uszkodzenia popromienne w obrębie tkanek docelowych (np. zapalenie przełyku, zapalenie okrężnicy
i zapalenie płuc) zgłaszano zarówno w związku z jednoczesnym, jak i niejednoczesnym stosowaniem
gemcytabiny.

Inne
Nie zaleca się stosowania szczepionki przeciwko żółtej gorączce i innych żywych atenuowanych
szczepionek ze względu na ryzyko choroby układowej mogącej prowadzić do zgonu, zwłaszcza
w przypadku pacjentów z obniżoną odpornością.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym/antykoncepcja u mężczyzn i kobiet
Ze względu na potencjalne działanie genotoksyczne gemcytabiny (patrz punkt 5.3), kobiety zdolne do
zajścia w ciążę muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia gemcytabiną i
przez 6 miesięcy po jego zakończeniu.

Mężczyznom należy zalecić stosowanie skutecznych metod antykoncepcji i unikanie spłodzenia
dziecka w trakcie leczenia gemcytabiną oraz w ciągu 3 miesięcy po jej odstawieniu.

Ciąża
Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania gemcytabiny u kobiet w ciąży. Badania na
zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Na podstawie wyników
badań na zwierzętach oraz mechanizmu działania gemcytabiny, substancji tej nie należy stosować
w czasie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Podczas leczenia gemcytabiną kobiety nie
powinny zachodzić w ciążę. Należy zalecić pacjentkom, aby w przypadku zajścia w ciążę natychmiast
poinformowały o tym lekarza prowadzącego.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy gemcytabina przenika do mleka ludzkiego i nie można wykluczyć niepożądanego
wpływu na karmione piersią dziecko. Podczas leczenia gemcytabiną konieczne jest przerwanie
karmienia piersią.

Płodność
W badaniach wpływu na płodność gemcytabina powodowała zaburzenia spermatogenezy u samców
myszy (patrz punkt 5.3). Dlatego mężczyznom leczonym gemcytabiną odradza się poczęcie dziecka
w trakcie leczenia i w okresie do 3 miesięcy po jego zakończeniu. Ze względu na możliwość
niepłodności na skutek leczenia gemcytabiną zaleca się, by przed rozpoczęciem leczenia mężczyźni
zwrócili się o poradę w sprawie zamrożenia nasienia.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań wpływu produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn. Jednak zgłaszano, że gemcytabina powoduje lekką do umiarkowanej senność, zwłaszcza

8 AT/H/xxxx/WS/0295

w przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu. Należy ostrzec pacjentów, aby nie prowadzili
pojazdów ani nie obsługiwali maszyn do czasu stwierdzenia, że nie występuje u nich senność.

#### 4.8 Działania niepożądane

Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych związanych z leczeniem gemcytabiną należą:
nudności z wymiotami lub bez wymiotów, zwiększona aktywność aminotransferaz (AspAT i AlAT)
i fosfatazy zasadowej u około 60% pacjentów; białkomocz i krwiomocz u około 50% pacjentów;
duszność u 10 do 40% pacjentów (najczęściej u pacjentów z rakiem płuc); alergiczne wysypki skórne
występują u około 25% pacjentów i u 10% pacjentów ze świądem.

Na częstość i nasilenie działań niepożądanych ma wpływ dawka, szybkość infuzji i odstępy czasu
między dawkami (patrz punkt 4.4). Reakcjami niepożądanymi, które ograniczają wielkość dawki, są
zmniejszenie liczby płytek krwi, leukocytów i granulocytów (patrz punkt 4.2).

Dane z badań klinicznych
Częstość działań niepożądanych jest definiowana następująco: bardzo często (≥1/10); często
(≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo
rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Dane dotyczące działań niepożądanych i ich częstości przedstawione w poniższej tabeli pochodzą
z badań klinicznych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy
niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Klasa układów i narządów Częstość
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Często
◦ zakażenia
Częstość nieznana
◦ posocznica
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo często
◦ leukopenia (neutropenia 3. stopnia u 19,3%; 4. stopnia
u 6%).
Zahamowanie czynności szpiku kostnego jest zwykle
lekkie do umiarkowanego i dotyczy przeważnie
granulocytów (patrz punkt 4.2)
◦ małopłytkowość
◦ niedokrwistość
Często
◦ gorączka neutropeniczna
Bardzo rzadko
◦ trombocytoza
◦ mikroangiopatia zakrzepowa
Zaburzenia układu
immunologicznego
Bardzo rzadko
◦ reakcja rzekomoanafilaktyczna
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często
◦ jadłowstręt
Zaburzenia układu nerwowego Często
◦ ból głowy
◦ bezsenność
◦ senność
Niezbyt często
◦ udar naczyniowy mózgu
Bardzo rzadko
◦ zespół odwracalnej tylnej encefalopatii (patrz punkt
4.4)
Zaburzenia serca Niezbyt często
◦ zaburzenia rytmu serca (głównie nadkomorowe)

9 AT/H/xxxx/WS/0295

◦ niewydolność serca
Rzadko
◦ zawał mięśnia sercowego
Zaburzenia naczyniowe Rzadko
◦ niedociśnienie tętnicze
◦ kliniczne objawy zapalenia naczyń obwodowych
i zgorzel
Bardzo rzadko
◦ zespół przesiąkania włośniczek (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia układu oddechowego,
klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo często
◦ duszność, zazwyczaj lekka i szybko ustępuje bez
leczenia
Często
◦ kaszel
◦ zapalenie błony śluzowej nosa
Niezbyt często
◦ śródmiąższowe zapalenie płuc (patrz punkt 4.4)
◦ skurcz oskrzeli - zazwyczaj lekki i przemijający, ale
może wymagać leczenia pozajelitowego
Rzadko
◦ obrzęk płuc
◦ zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych
(patrz punkt 4.4)
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często
◦ wymioty
◦ nudności
Często
◦ biegunka
◦ zapalenie i owrzodzenie jamy ustnej,
◦ zaparcie
Bardzo rzadko
◦ niedokrwienne zapalenie okrężnicy
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Bardzo często
◦ zwiększenie aktywności aminotransferaz (AspAT
i AlAT) i fosfatazy zasadowej
Często
◦ zwiększone stężenie bilirubiny
Niezbyt często
◦ ciężka hepatotoksyczność, w tym niewydolność
wątroby i zgon
Rzadko
◦ zwiększona aktywność γ-glutamylotransferazy (GGT)
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo często
◦ alergiczna wysypka skórna, często ze świądem
◦ łysienie
Często
◦ świąd
◦ pocenie się
Rzadko
◦ ciężkie reakcje skórne, w tym zmiany złuszczające
i pęcherzowe
◦ owrzodzenie
◦ powstawanie pęcherzyków i owrzodzeń
◦ złuszczanie naskórka
Bardzo rzadko
◦ toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka
◦ zespół Stevensa-Johnsona

10 AT/H/xxxx/WS/0295

Częstość nieznana
◦ rzekome zapalenie tkanki łącznej
◦ ostra uogólniona osutka krostkowa
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i
tkanki łącznej
Często
◦ ból pleców
◦ ból mięśni
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Bardzo często
◦ krwiomocz
◦ łagodny białkomocz
Niezbyt często
◦ niewydolność nerek (patrz punkt 4.4)
◦ zespół hemolityczno-nerczycowy (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu
podania
Bardzo często
◦ objawy grypopodobne - do najczęściej opisywanych
należą: gorączka, ból głowy, dreszcze, ból mięśni,
osłabienie i jadłowstręt. Opisywano również kaszel,
zapalenie błony śluzowej nosa, złe samopoczucie,
pocenie się i trudności ze snem.
◦ obrzęki/obrzęki obwodowe, w tym obrzęk twarzy.
Obrzęk zazwyczaj przemija po przerwaniu leczenia
Często
◦ gorączka
◦ osłabienie
◦ dreszcze
Rzadko
◦ reakcje w miejscu wstrzyknięcia, przeważnie lekkie
Urazy, zatrucia i powikłania po
zabiegach
Rzadko
◦ uszkodzenia popromienne (patrz punkt 4.5)
◦ nawrót objawów popromiennych

Leczenie skojarzone raka piersi
Częstość toksyczności hematologicznej stopnia 3. i 4., zwłaszcza neutropenii, jest większa podczas
leczenia skojarzonego gemcytabiną z paklitakselem. Jednak zwiększenie częstości tych działań
niepożądanych nie jest związane ze zwiększeniem częstości zakażeń lub objawów krwotocznych.
Zmęczenie i gorączka neutropeniczna występują częściej, gdy gemcytabina jest stosowana
w skojarzeniu z paklitakselem. Zmęczenie, które nie jest związane z niedokrwistością ustępuje
przeważnie po pierwszym cyklu leczenia.

Działania niepożądane stopnia 3. i 4.
paklitaksel vs. gemcytabina z paklitakselem
Liczba (%) pacjentów
Paklitaksel
(n=259)
Gemcytabina z paklitakselem
(n=262)
Stopień 3. Stopień 4. Stopień 3. Stopień 4.
Badania laboratoryjne
Niedokrwistość 5 (1,9) 1 (0,4) 15 (5,7) 3 (1,1)
Małopłytkowość 0 0 14 (5,3) 1 (0,4)
Neutropenia 11 (4,2) 17 (6,6)* 82 (31,3) 45 (17,2)*
Inne działania niepożądane, poza
stwierdzanymi w badaniach
laboratoryjnych
Gorączka neutropeniczna 3 (1,2) 0 12 (4.6) 1 (0,4)
Uczucie zmęczenia 3 (1,2) 1 (0,4) 15 (5,7) 2 (0,8)
Biegunka 5 (1,9) 0 8 (3,1) 0
Neuropatia nerwów ruchowych 2 (0,8) 0 6 (2,3) 1 (0,4)
Neuropatia nerwów czuciowych 9 (3,5) 0 14 (5,3) 1 (0,4)

11 AT/H/xxxx/WS/0295

* Neutropenia stopnia 4. trwająca dłużej niż 7 dni występowała u 12,6% pacjentów w ramieniu
leczenia skojarzonego i u 5% pacjentów w ramieniu paklitakselu.

Leczenie skojarzone raka pęcherza moczowego

Działania niepożądane stopnia 3. i 4.
MVAC vs. gemcytabina z cisplatyną
Liczba (%) pacjentów
MVAC
(metotreksat, winblastyna,
doksorubicyna i cisplatyna)
(N=196)

Gemcytabina z cisplatyną
(N=200)

Stopień 3. Stopień 4. Stopień 3. Stopień 4.
Badania laboratoryjne
Niedokrwistość 30 (16) 4 (2) 47 (24) 7 (4)
Małopłytkowość 15 (8) 25 (13) 57 (29) 57 (29)
Inne działania niepożądane,
poza stwierdzanymi w
badaniach laboratoryjnych
Nudności i wymioty 37 (19) 3 (2) 44 (22) 0 (0)
Biegunka 15 (8) 1 (1) 6 (3) 0 (0)
Zakażenie 19 (10) 10 (5) 4 (2) 1 (1)
Zapalenie błony śluzowej
jamy ustnej
34 (18) 8 (4) 2 (1) 0 (0)

Leczenie skojarzone raka jajnika

Działania niepożądane stopnia 3. i 4.
karboplatyna vs. gemcytabina z karboplatyną
Liczba (%) pacjentów
Karboplatyna
(N=174)
Gemcytabina z karboplatyną
(N=175)
Stopień 3. Stopień 4. Stopień 3. Stopień 4.
Badania laboratoryjne
Niedokrwistość 10 (5,7) 4 (2,3) 39 (22,3) 9 (5,1)
Neutropenia 19 (10,9) 2 (1,1) 73 (41,7) 50 (28,6)
Małopłytkowość 18 (10,3) 2 (1,1) 53 (30,3) 8 (4,6)
Leukopenia 11 (6,3) 1 (0,6) 84 (48,0) 9 (5,1)
Inne działania niepożądane,
poza stwierdzanymi w
badaniach laboratoryjnych
Krwotok 0 (0,0) 0 (0,0) 3(1,8) (0,0)
Gorączka neutropeniczna 0 (0,0) 0 (0,0) 2 (1,1) (0,0)
Zakażenie bez neutropenii 0 (0,0) 0 (0,0) (0,0) 1 (0,6)

Neuropatia nerwów czuciowych występowała również częściej w ramieniu leczenia skojarzonego niż
w monoterapii karboplatyną.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa

12 AT/H/xxxx/WS/0295

tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Nie jest znana odtrutka w przypadku przedawkowania gemcytabiny. Dawki tak duże, jak 5700 mg/m2
pc. były podawane w 30-minutowej infuzji co dwa tygodnie z zachowaniem możliwego do
zaakceptowania nasilenia działań toksycznych. W przypadku podejrzewania przedawkowania należy
kontrolować, czy pacjent ma właściwą liczbę krwinek i w razie konieczności zastosować leczenie
podtrzymujące.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: analogi pirymidyn
Kod ATC: L01BC05

Działanie cytotoksyczne w hodowlach komórkowych
Gemcytabina wykazuje znaczne działanie cytotoksyczne w hodowlach różnych komórek
nowotworowych mysich i ludzkich. Jej działanie jest swoiste dla określonej fazy cyklu komórkowego,
tak że gemcytabina niszczy przede wszystkim komórki, w których zachodzi synteza DNA (faza S),
a w pewnych warunkach uniemożliwia przejście komórek z fazy G1 do fazy S. Cytotoksyczne
działanie gemcytabiny in vitro zależy zarówno od jej stężenia, jak i od czasu ekspozycji.

Działanie przeciwnowotworowe w nieklinicznych modelach doświadczalnych
W modelach nowotworów doświadczalnych u zwierząt działanie przeciwnowotworowe gemcytabiny
zależy od schematu dawkowania. Gdy gemcytabinę podawano codziennie, obserwowano wysoką
śmiertelność, lecz minimalne działanie przeciwnowotworowe. Jeśli jednak gemcytabina podawana jest
co 3 lub 4 dni, dawki nie są śmiertelne, działanie przeciwnowotworowe jest skuteczne w szerokim
spektrum mysich nowotworów.

Mechanizm działania
Metabolizm komórkowy i mechanizm działania: gemcytabina (dFdC), która jest antymetabolitem
pirymidyny, jest przekształcana wewnątrzkomórkowo przez kinazę nukleozydową do aktywnych
nukleozydów: difosforanu (dFdCDP) i trifosforanu (dFdCTP). Cytotoksyczne działanie gemcytabiny
wynika z hamowania syntezy DNA przez dwa mechanizmy działania (dFdCDP i dFdCTP). Pierwszy
(dFdCDP) hamuje aktywność reduktazy rybonukleotydowej, odpowiedzialnej wyłącznie za
katalizowanie reakcji prowadzących do powstawania trifosforanów dezoksynukleozydów (dCTP) do
syntezy DNA. Zahamowanie aktywności tego enzymu przez dFdCDP zmniejsza stężenie wszystkich
dezoksynukleozydów, a zwłaszcza stężenie dCTP. Drugi (dFdCTP) konkuruje z dCTP
o wbudowywanie do DNA (zjawisko samowzmocnienia).

Podobnie, niewielkie ilości gemcytabiny mogą również zostać wbudowane w RNA. W ten sposób
zmniejszenie wewnątrzkomórkowego stężenia dCTP zwiększa wbudowywanie dFdCTP w DNA.
Polimeraza epsilon DNA nie jest zdolna do usunięcia wbudowanej gemcytabiny i naprawienia
wydłużających się nici DNA. Po wbudowaniu gemcytabiny w DNA, do rosnącej nici DNA dołączany
jest jeden dodatkowy nukleotyd, po czym zasadniczo dalsza synteza DNA zostaje zahamowana
(maskowane zakończenie łańcucha). Po wbudowaniu do DNA gemcytabina prawdopodobnie indukuje
proces zaprogramowanej śmierci komórki, znanej jako apoptoza.

Dane z badań klinicznych

Rak pęcherza moczowego
W randomizowanym badaniu III fazy z udziałem 405 pacjentów z zaawansowanym lub przerzutowym
rakiem z nabłonka przejściowego dróg moczowych nie wykazano różnic pomiędzy grupą pacjentów,

13 AT/H/xxxx/WS/0295

której podawano gemcytabinę w skojarzeniu z cisplatyną a grupą, w której stosowano schemat MVAC
(metotreksat, winblastyna, doksorubicyna i cisplatyna) w odniesieniu do mediany czasu przeżycia
(odpowiednio 12,8 i 14,8 miesiąca, p=0,547), czasu do progresji choroby (odpowiednio 7,4 i 7,6
miesiąca, p=0,842) oraz odsetka odpowiedzi (odpowiednio 49,4% i 45,7%, p=0,512). Jednak leczenie
skojarzone gemcytabiną z cisplatyną miało lepszy profil toksyczności niż leczenie MVAC.

Rak trzustki
W randomizowanym badaniu III fazy z udziałem 126 pacjentów z zaawansowanym lub przerzutowym
rakiem trzustki obserwowano statystycznie znacząco większy odsetek odpowiedzi na leczenie
gemcytabiną w porównaniu z 5-fluorouracylem (odpowiednio 23,8% i 4,8%, p=0,0022), a także
istotne statystycznie wydłużenie czasu bez progresji z 0,9 do 2,3 miesiąca (wartość p w teście log-rank
<0,0002) i istotne statystycznie zwiększenie mediany czasu przeżycia z 4,4 do 5,7 miesiąca (log-rank
p<0,0024).

Niedrobnokomórkowy rak płuca
W randomizowanym badaniu III fazy z udziałem 522 pacjentów z nieoperacyjnym, miejscowo
zaawansowanym lub przerzutowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca obserwowano istotnie
większy statystycznie odsetek odpowiedzi na leczenie skojarzone gemcytabiną z cisplatyną
w porównaniu z samą cisplatyną (odpowiednio 31,0% i 12,0%, p<0,0001), jak również istotne
statystycznie wydłużenie czasu do progresji z 3,7 do 5,6 miesiąca (log-rank p<0,0012) i istotne
statystycznie zwiększenie mediany czasu przeżycia z 7,6 do 9,1 miesiąca (log-rank p<0,004).
W innym randomizowanym badaniu III fazy z udziałem 135 pacjentów z niedrobnokomórkowym
rakiem płuca w stopniu IIIB lub IV obserwowano istotnie większy statystycznie odsetek odpowiedzi
na leczenie skojarzone gemcytabiną z cisplatyną w porównaniu ze skojarzonym leczeniem cisplatyną
z etopozydem (odpowiednio 40,6% i 21,2%, p=0,025), istotne statystycznie wydłużenie czasu do
progresji z 4,3 do 6,9 miesiąca (p=0,014).
W obu badaniach tolerancja leczenia była podobna w obydwu porównywanych grupach (ramionach).

Rak jajnika
W randomizowanym badaniu III fazy 356 pacjentek z zaawansowanym nabłonkowym rakiem jajnika,
z nawrotem po co najmniej 6-miesięcznym okresie od zakończenia chemioterapii opartej na
związkach platyny, przydzielono losowo do grupy leczonej gemcytabiną w skojarzeniu z karboplatyną
(GCb) lub do grupy otrzymującej karboplatynę (Cb). Istotne statystycznie wydłużenie czasu bez
progresji z 5,8 do 8,6 miesiąca (p=0,0038) obserwowano u pacjentek leczonych GCb w porównaniu
do pacjentek leczonych Cb. Różnice we współczynniku odpowiedzi 47,2% w grupie GCb vs. 30,9%
w grupie Cb (p=0,0016) i mediana czasu przeżycia 18 miesięcy (GCb) vs. 17,3 miesiąca (Cb) (p=0,73)
przemawiały na korzyść grupy GCb.

Rak piersi
W randomizowanym badaniu III fazy z udziałem 529 pacjentów z nawrotem miejscowym raka piersi
niekwalifikującym się do leczenia operacyjnego lub z przerzutami, po niepowodzeniu chemioterapii
uzupełniającej/neoadiuwantowej, gemcytabina w skojarzeniu z paklitakselem w porównaniu do
monoterapii paklitakselem wykazała istotne statystycznie wydłużenie czasu do progresji z 3,98 do
6,14 miesiąca (log-rank p=0,0002). Po 377 przypadkach zgonów, całkowity czas przeżycia wynosił
18,6 miesiąca vs. 15,8 miesiąca (log-rank p=0,0489, HR 0,82) u pacjentów leczonych gemcytabiną
w skojarzeniu z paklitakselem w porównaniu do monoterapii paklitakselem, a całkowity współczynnik
odpowiedzi wynosił odpowiednio 41,4% i 26,2% (p=0,0002).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Farmakokinetykę gemcytabiny badano u 353 pacjentów w siedmiu badaniach. Przedział wieku
121 kobiet i 232 mężczyzn wynosił od 29 do 79 lat. Spośród tych pacjentów u około 45% rozpoznano
niedrobnokomórkowego raka płuc, a u 35% raka trzustki. Poniższe wartości parametrów
farmakokinetycznych otrzymano dla dawek od 500 do 2592 mg/m2 pc., podawanych w infuzji przez
0,4 do 1,2 godziny.

14 AT/H/xxxx/WS/0295

Wchłanianie
Maksymalne stężenia w osoczu (uzyskane w ciągu 5 minut od zakończenia infuzji) wynosiły od 3,2 do
45,5 μg/ml. Stężenie związku macierzystego w osoczu po podaniu dawki 1000 mg/m2/30 min jest
większe niż 5 μg/ml przez około 30 minut po zakończeniu infuzji i większe niż 0,4 μg/ml przez
następną godzinę.

Dystrybucja
Objętość dystrybucji dla kompartmentu centralnego wynosiła 12,4 l/m2 pc. u kobiet i 17,5 l/m2 pc.
u mężczyzn (ze zmiennością osobniczą 91,9%). Objętość dystrybucji dla kompartmentu obwodowego
wynosiła 47,4 l/m2 pc. i nie była zależna od płci.
Wiązanie z białkami osocza uznano za nieistotne.
Okres półtrwania mieści się w zakresie od 42 do 94 minut w zależności od wieku i płci. Przy
zalecanym schemacie dawkowania eliminacja gemcytabiny powinna być praktycznie całkowita
w ciągu 5 do 11 godzin od rozpoczęcia infuzji. Gemcytabina podawana raz w tygodniu nie ulega
kumulacji.

Metabolizm
Gemcytabina jest szybko metabolizowana przez deaminazę cytydyny w wątrobie, nerkach, krwi
i innych tkankach. Produktami wewnątrzkomórkowego metabolizmu gemcytabiny są mono-, dii trifosforany gemcytabiny (dFdCMP, dFdCDP i dFdCTP), z których dFdCDP i dFdCTP uważane są
za czynne metabolity. Metabolitów wewnątrzkomórkowych nie wykrywa się w osoczu ani w moczu.
Główny metabolit, 2’-dezoksy-2’,2’-difluorourydyna (dFdU), występujący w osoczu i w moczu, nie
jest aktywny.

Wydalanie
Klirens układowy mieści się w zakresie od 29,2 l/godz./m2 pc. do 92,2 l/godz./m2 pc., w zależności od
płci i wieku (zmienność osobnicza wynosiła 52,2%). U kobiet wartość klirensu była o około 25%
mniejsza niż u mężczyzn. Wprawdzie usuwanie leku z krążenia jest szybkie, ale zarówno u mężczyzn,
jak i u kobiet klirens zmniejsza się z wiekiem. W przypadku zalecanej dawki gemcytabiny,
wynoszącej 1000 mg/m2 pc. i podawanej w 30-minutowej infuzji, mniejszy klirens u kobiet
i mężczyzn nie powinien wymagać zmniejszenia dawki.
Wydalanie w moczu: mniej niż 10% wydalane jest w postaci niezmienionej.
Klirens nerkowy wynosił od 2 do 7 l/godz./m2 pc.

Od 92 do 98% podanej dawki gemcytabiny jest wydalane w ciągu tygodnia, z czego 99% w moczu
(głównie w postaci dFdU), a 1% z kałem.

Kinetyka dFdCTP
Ten metabolit można wykryć w komórkach jednojądrzastych krwi obwodowej i poniższe informacje
odnoszą się do tych komórek.
Stężenia wewnątrzkomórkowe zwiększają się proporcjonalnie do dawek gemcytabiny w zakresie od
35 do 350 mg/m2/30 min, które dają stężenie w stanie stacjonarnym od 0,4 do 5 μg/ml. Stężenia
dFdCTP nie zwiększają się, gdy stężenie gemcytabiny w osoczu jest większe niż 5 μg/ml, co sugeruje,
że zasoby metabolitu w tych komórkach są wysycone.
Okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji: od 0,7 do 12 godzin.

Kinetyka dFdU
Maksymalne stężenia w osoczu (po 3 do 15 minut po zakończeniu 30-minutowej infuzji dawki
1000 mg/m2 pc.): od 28 do 52 μg/ml.
Najmniejsze stężenie po dawkowaniu jeden raz w tygodniu: od 0,07 do 1,12 μg/ml, bez wyraźnej
kumulacji.
Trójfazowy przebieg krzywej zależności stężenia od czasu, średni okres półtrwania w fazie końcowej:
65 godzin (zakres od 33 do 84 godzin).
Wytwarzanie dFdU ze związku macierzystego: 91-98%.
Średnia objętość dystrybucji dla kompartmentu centralnego: 18 l/m2 pc. (zakres od 11 do 22 l/m2 pc.).
Średnia objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym (Vss): 150 l/m2 pc. (zakres od 96 do 228 l/m2 pc.).
Dystrybucja w tkankach: znaczna.

15 AT/H/xxxx/WS/0295

Średni klirens rzeczywisty: 2,5 l/godz./m2 pc. (zakres od 1 do 4 l/godz./m2 pc.).
Wydalanie w moczu: całkowite.

Leczenie skojarzone gemcytabiną z paklitakselem
Leczenie skojarzone nie zmienia farmakokinetyki ani gemcytabiny, ani paklitakselu.

Leczenie skojarzone gemcytabiną z karboplatyną
Stosowanie skojarzone z karboplatyną nie zmienia farmakokinetyki gemcytabiny.

Zaburzenia czynności nerek
Łagodna do umiarkowanej niewydolność nerek (wartość GFR od 30 ml/min do 80 ml/min) nie ma
istotnego wpływu na farmakokinetykę gemcytabiny.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W trwających do 6 miesięcy badaniach na myszach i psach, dotyczących wpływu wielokrotnych
dawek, główną obserwacją było zależne od schematu dawkowania i wielkości dawki, odwracalne
zahamowanie procesów krwiotwórczych.

Gemcytabina wykazuje działanie mutagenne w teście mutacji genowej in vitro oraz teście
mikrojąderkowym w komórkach szpiku kostnego in vivo. Nie prowadzono długotrwałych badań na
zwierzętach w celu oceny możliwego działania rakotwórczego gemcytabiny.

W badaniach wpływu na płodność gemcytabina powodowała odwracalne osłabienie spermatogenezy
u samców myszy. Nie stwierdzono wpływu na płodność samic myszy.

Ocena eksperymentalnych badań na zwierzętach wykazała szkodliwy wpływ na reprodukcję, tj. wady
wrodzone i inne działania na rozwój zarodka lub płodu, przebieg ciąży i rozwój około- oraz
pourodzeniowy.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Woda do wstrzykiwań
Kwas solny rozcieńczony (do ustalenia pH)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych
w punkcie 6.6.

#### 6.3 Okres ważności

Nieotwarte fiolki
2 lata

Stabilność po pierwszym otwarciu opakowania
Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność produktu przez 28 dni w temperaturze od 2°C do 8°C
i w temperaturze pokojowej (15°C - 25°C).
Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć bezpośrednio po sporządzeniu roztworu.
Jeżeli produkt nie jest zużyty natychmiast, odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania przed
zastosowaniem ponosi użytkownik. Na ogół czas przechowywania nie powinien być dłuższy niż
24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że otwarcie fiolki odbyło się w kontrolowanych
i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

16 AT/H/xxxx/WS/0295

Okres ważności po rozcieńczeniu
Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność roztworu rozcieńczonego 5% roztworem glukozy lub 0,9%
roztworem chlorku sodu (1,0 mg/ml, 7,0 mg/ml i 25 mg/ml) przez 28 dni w temperaturze od 2°C do
8°C i w temperaturze pokojowej.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć bezpośrednio po sporządzeniu roztworu.
Jeżeli produkt nie jest zużyty natychmiast, odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania przed
zastosowaniem ponosi użytkownik. Na ogół czas przechowywania nie powinien być dłuższy niż
24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że rozcieńczenie roztworu odbywało się
w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nieotwarte fiolki
Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C). Nie zamrażać.
Jeśli fiolki przechowywane są w temperaturze poniżej 2°C, w roztworze może wytrącić się osad.
Jeśli roztwór zmienił zabarwienie lub zawiera widoczne cząstki, należy go usunąć.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Fiolka z bezbarwnego szkła typu I z korkiem (typu I) z gumy halobutylowej powlekanym
fluoropolimerem, z aluminiowym uszczelnieniem, umieszczone w ochronnym opakowaniu (OncoSafe lub Sleeving), w tekturowym pudełku.
Fiolka z bezbarwnego szkła (typu I) z korkiem (typu I) z gumy halobutylowej powlekanym
fluoropolimerem, z aluminiowym uszczelnieniem, w tekturowym pudełku.

Opakowania Onco-Safe i Sleeving nie mają styczności z produktem leczniczym i stanowią dodatkową
ochronę podczas transportu, zwiększając tym samym bezpieczeństwo personelu medycznego
i farmaceutycznego.

Wielkość opakowań:
200 mg/5 ml: 1, 5 lub 10 fiolek
1000 mg/25 ml: 1 fiolka
2000 mg/50 ml: 1 fiolka

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Produkty lecznicze podawane drogą pozajelitową należy, jeśli tylko pozwala na to rodzaj opakowania,
obejrzeć przed zastosowaniem, czy nie zawierają wytrąconych cząstek i przebarwień.

Jeśli roztwór zmienił zabarwienie lub zawiera widoczne cząstki, należy go wyrzucić.

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji Gemsol trzeba rozcieńczyć przed podaniem (patrz
punkty 4.2 i 4.4). Zaleca się podawanie produktu do dużej żyły w celu zapobiegania uszkodzeniu
naczynia krwionośnego i wynaczynienia.

Wymaganą ilość roztworu należy przenieść w warunkach aseptycznych do worka lub butelki do
infuzji. Roztwór trzeba rozcieńczyć 0,9% roztworem chlorku sodu lub 5% roztworem glukozy.
Roztwory należy dokładnie wymieszać obracając butelkę/worek w dłoni.

Postępowanie z lekiem
Podczas przygotowywania i utylizacji roztworu do infuzji należy przestrzegać zasad bezpieczeństwa
dotyczących leków cytotoksycznych. Przygotowanie roztworu należy przeprowadzać w izolatorze lub

17 AT/H/xxxx/WS/0295

w bezpiecznym boksie do pracy z cytostatykami. Zgodnie z wymogami należy stosować odzież
ochronną (ochronny fartuch, rękawice, maskę, okulary ochronne).
Roztwór może spowodować silne podrażnienie, jeśli dojdzie do kontaktu z oczami. W razie
zanieczyszczenia oko należy natychmiast dokładnie przepłukać wodą. Jeżeli podrażnienie się
utrzymuje należy skonsultować się z lekarzem. W przypadku kontaktu ze skórą, miejsce skażenia
należy dokładnie spłukać wodą.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego, a także materiały użyte do przygotowania
roztworu, jego rozcieńczenia i podania należy usunąć zgodnie z przepisami obowiązującymi
w szpitalu dla leków cytotoksycznych oraz lokalnymi przepisami dotyczącymi usuwania
niebezpiecznych odpadów.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

EBEWE Pharma Ges.m.b.H. Nfg. KG
Mondseestrasse 11
4866 Unterach
Austria

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 18280

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 03.06.2011 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 31.07.2017 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 30.07.2024 r.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.