# Mitomycin Accord > Mitomycyna · 10 mg · Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego ## Szczegóły leku - **Nazwa:** Mitomycin Accord - **Nazwa powszechna:** Mitomycinum - **Substancja czynna:** [Mitomycyna](https://apteka.online/odpowiedniki/mitomycinum) - **Moc:** 10 mg - **Postać farmaceutyczna:** Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego - **Droga podania:** dożylna do pęcherza moczowego - **Kategoria dostępności:** Rp - **Kod ATC:** L01DC03 - **Liczba opakowań:** 2 - **Numer pozwolenia:** 23154 - **Podmiot odpowiedzialny:** Accord Healthcare Polska Sp. z o.o. - **Status RPL:** Produkt aktywny - **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwnowotworowe/mitomycin-accord-proszek-do-sporzadzania-10-mg-accord - **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwnowotworowe/mitomycin-accord-proszek-do-sporzadzania-10-mg-accord.md ## Dokumenty PDF - Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/36152/leaflet - ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/36152/characteristic ## Dostępne opakowania (2) | Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz | |---|---|---|---|---|---| | 1 fiol. 10 mg proszku | 5909991273996 | Rp | — | Trudno dostępny (2/5) | — | | 5 fiol. 10 mg proszku | 5909991274009 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — | ## Wskaźnik dostępności Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece. - Bardzo dobrze dostępny (5/5) - Dobrze dostępny (4/5) - Trudno dostępny (2/5) - Niedostępny (1/5) - Brak danych Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta. ## Ulotka dla pacjenta ### 1. Co to jest lek Mitomycin Accord i w jakim celu się go stosuje? Mitomycyna to lek stosowany w leczeniu nowotworów, tzn. lek, który zapobiega podziałom komórek nowotworowych bądź opóźnia ich podział wpływając w różny sposób na ich metabolizm. Działanie leków stosowanych w leczeniu nowotworów złośliwych oparte jest na fakcie, że jedną z różnic pomiędzy komórkami nowotworowymi, a komórkami prawidłowymi jest to, że w przypadku tych pierwszych tempo podziałów komórkowych jest zwiększone z powodu braku kontroli nad ich podziałem. Wskazania do stosowania Mitomycyna jest stosowana w leczeniu nowotworów złośliwych w celu łagodzenia objawów (tak zwane leczenie paliatywne). Podanie dożylne Mitomycyna podawana jest dożylnie, jako chemioterapia jednolekowa (tzn. chemioterapia prowadzona za pomocą jednej substancji czynnej), albo jako chemioterapia wielolekowa, (tzn. chemioterapia prowadzona za pomocą kilku substancji czynnych). Mitomycyna wykazuje aktywność w przypadku następujących nowotworów złośliwych u osób dorosłych: • zaawansowanego przerzutowego raka żołądka, • zaawansowanego i (lub) przerzutowego raka piersi, • raka dróg oddechowych (niedrobnokomórkowego raka płuca), • zaawansowanego raka trzustki. Podanie do pęcherza moczowego Lek podaje się do pęcherza moczowego w celu zapobiegania nawrotom powierzchownego raka pęcherza moczowego u osób dorosłych po zabiegu usunięcia tkanki przez cewkę moczową (resekcja przezcewkowa). ### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Mitomycin Accord Kiedy nie stosować leku Mitomycin Accord - jeśli pacjent ma uczulenie na mitomycynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); - w okresie karmienia piersią; nie wolno karmić piersią podczas leczenia mitomycyną - w przypadku podania dożylnego (wstrzyknięcie lub wlew do naczynia krwionośnego) jeśli u pacjenta stwierdzono znaczne zmniejszenie liczby wszystkich rodzajów krwinek [krwinek czerwonych, krwinek białych oraz płytek krwi (pancytopenia)] lub izolowane zmniejszenie liczby krwinek białych (leukopenia) bądź płytek krwi (małopłytkowość), tendencję do krwawień (skaza krwotoczna) lub ostre zakażenie. - w przypadku podania do pęcherza moczowego; - jeśli u pacjenta występuje perforacja ściany pęcherza moczowego; - jeśli u pacjenta występuje zapalenie pęcherza moczowego. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Mitomycin Accord należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku Mitomycin Accord: - jeśli pacjent ma niewydolność oddechową, niewydolność nerek lub niewydolność wątroby, - jeśli ogólny stan pacjenta jest zły, - jeśli pacjent poddawany jest radioterapii, - jeśli pacjent jest leczony innymi cytostatykami (czyli substancjami hamującymi wzrost i podział komórek), - jeśli pacjent ma zapalenie pęcherza moczowego (w sytuacjach podania do pęcherza), - jeśli pacjent ma zahamowaną czynność szpiku kostnego (stan, w którym szpik kostny nie jest w stanie wytwarzać krwinek potrzebnych organizmowi), gdyż stan ten może ulec nasileniu (szczególnie u osób w podeszłym wieku oraz w przypadku długotrwałego leczenia mitomycyną); może też dojść do nasilenia się zakażenia z powodu zahamowania czynności szpiku kostnego, co może zakończyć się śmiercią. - jeśli pacjentka jest zdolna do zajścia w ciążę, gdyż mitomycyna może negatywnie wpłynąć na zdolność posiadania dzieci w przyszłości. - jeśli u pacjenta występuje skłonność do krwawień i występuje choroba zakaźna, - jeśli pacjent poddał się szczepieniu za pomocą żywej szczepionki wirusowej, może to zwiększyć ryzyko zakażeń. Mitomycyna to substancja, która może powodować znaczące dziedziczne zmiany w materiale genetycznym i może potencjalnie powodować raka u ludzi. Podanie do pęcherza moczowego Jeśli u pacjenta wystąpi ból brzucha lub ból w okolicy miednicy, który pojawia się bezpośrednio lub kilka tygodni, lub miesięcy po podaniu leku Mitomycin Accord do pęcherza moczowego, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi. Konieczne może być wykonanie badania USG jamy brzusznej w celu wyjaśnienia przyczyny bólu. Unikanie kontaktu leku ze skórą i błonami śluzowymi. Po podaniu do pęcherza moczowego należy zapoznać się z ogólnymi zasadami higieny: Zaleca się oddawanie moczu w pozycji siedzącej, aby uniknąć jego rozpryskiwania, oraz mycie rąk i okolic narządów płciowych po oddaniu moczu. Dotyczy to zwłaszcza pierwszego oddania moczu po podaniu mitomycyny. Lek będzie podawany pacjentowi pod nadzorem fachowego pracownika ochrony zdrowia posiadającego doświadczenie w dziedzinie chemioterapii w celu zmniejszenia ryzyka możliwych działań niepożądanych w miejscu wstrzyknięcia. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania mitomycyny u dzieci i młodzieży. Lek Mitomycin Accord a inne leki Nie są znane interakcje z innymi lekami, jeśli mitomycyna jest podawana do pęcherza moczowego (podanie do pęcherza moczowego). Możliwe jest wystąpienie interakcji podczas wstrzyknięcia lub infuzji do naczynia krwionośnego (podanie dożylne). Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Jeśli u pacjenta stosowane są jednocześnie inne formy leczenia (w szczególności inne leki przeciwnowotworowe lub radioterapia), które również mogą wywierać szkodliwy wpływ na organizm; możliwe jest nasilenie działań niepożądanych mitomycyny. Jednoczesne stosowanie z alkaloidami barwinka lub bleomycyną (lekami należącymi do grupy cytostatyków) może nasilać szkodliwe działanie na płuca. U pacjentów otrzymujących jednocześnie dożylnie mitomycynę i 5-fluorouracyl lub tamoksyfen zgłaszano zwiększone ryzyko wystąpienia szczególnego rodzaju choroby nerek (zespołu hemolityczno-mocznicowego). Istnieją doniesienia pochodzące z doświadczeń na zwierzętach o utracie działania mitomycyny w przypadku jej podania razem z witaminą B6. Podczas leczenia mitomycyną nie należy przyjmować szczepionek zawierających żywe drobnoustroje, ponieważ może to zwiększyć ryzyko zakażenia żywym drobnoustrojem. Mitomycyna może nasilać szkodliwe działanie adriamycyny (doksorubicyny, leku należącego do grupy cytostatyków) na serce. Powyższe dotyczy również leków stosowanych niedawno. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że możesz być w ciąży lub planuje mieć dziecko, należy skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku. Ciąża Mitomycyna może powodować dziedziczne uszkodzenia materiału genetycznego i niekorzystnie wpływać na rozwój zarodka. Nie wolno zajść w ciążę podczas leczenia mitomycyną. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę konieczna jest konsultacja genetyczna z lekarzem. Mitomycyny nie należy stosować w okresie ciąży. Jeśli leczenie mitomycyną w okresie ciąży będzie konieczne, lekarz będzie musiał ocenić korzyści w stosunku do ryzyka szkodliwego wpływu na dziecko. Płodność/Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Jeśli kobieta jest w wieku rozrodczym należy wziąć pod uwagę, że mitomycyna może mieć wpływ na zdolność posiadania dzieci w przyszłości. Podczas stosowania mitomycyny, a także w okresie sześciu miesięcy po zakończeniu jego stosowania, zarówno mężczyźni, jak i kobiety muszą stosować środki antykoncepcyjne. Jeśli w okresie leczenia pacjentka mimo to zajdzie w ciążę, musi poinformować o tym lekarza. Mitomycyna może powodować dziedziczne uszkodzenia materiału genetycznego. Dlatego mężczyznom leczonym mitomycyną zaleca się nie planować poczęcia dziecka w trakcie leczenia i przez co najmniej 6 miesięcy po jego zakończeniu. Zaleca się także zasięgnąć porady w sprawie przechowania nasienia przed rozpoczęciem leczenia ze względu na możliwość wystąpienia nieodwracalnej niepłodności spowodowanej leczeniem mitomycyną. Karmienie piersią Mitomycyna prawdopodobnie przenika do mleka ludzkiego. Przed rozpoczęciem przyjmowania mitomycyny pacjentka musi przerwać karmienie piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Nawet kiedy mitomycyna stosowana jest zgodnie z instrukcjami, może wywoływać nudności i wymioty, skracając czas reakcji do takiego stopnia, że dochodzi do upośledzenia zdolności prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ma to w szczególności miejsce w przypadku jednoczesnego stosowania alkoholu. ### 3. Jak przyjmować lek Mitomycin Accord? Lek Mitomycin Accord powinni podawać wyłącznie lekarze mający doświadczenie w prowadzeniu tego rodzaju leczenia. Lek Mitomycyna Accord jest przeznaczony do podawania we wstrzyknięciu lub infuzji do naczynia krwionośnego (podanie dożylne) lub do pęcherza moczowego po wcześniejszym rozpuszczeniu. Lekarz ustala dawkę i schemat dawkowania odpowiednie dla danego pacjenta. Przed podaniem pacjentowi mitomycyny w postaci wstrzyknięcia lub infuzji do żyły, zalecane jest wykonanie badań czynności płuc, nerek i wątroby w celu wykluczenia obecności chorób, które podczas leczenia mitomycyną mogłyby ulec nasileniu. Podczas podawania mitomycyny igła powinna przez cały czas być wkłuta w żyłę. Jeśli igła wysunie się z żyły lub poluzuje się albo jeśli lek przedostanie się do tkanek wokół żyły (czemu może towarzyszyć uczucie dyskomfortu lub bólu), należy natychmiast poinformować lekarza lub pielęgniarkę. Podanie do pęcherza moczowego Lek Mitomycin Accord jest podawany do pęcherza moczowego pod niskim ciśnieniem za pomocą cewnika. Przed zabiegiem należy opróżnić pęcherz moczowy. Lek powinien pozostać w pęcherzu moczowym przez 1–2 godziny. Aby to umożliwić, nie należy pić zbyt dużej ilości płynów przed, w trakcie i po zabiegu. Roztwór pozostający w pęcherzu moczowym powinien mieć wystarczający kontakt z całą powierzchnią błony śluzowej pęcherza, co ułatwiają zmiany pozycji. Po 2 godzinach należy oddać mocz w pozycji siedzącej, aby uniknąć jego rozpryskiwania. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Mitomycin Accord Jeśli pacjent przypadkowo otrzyma większą dawkę, mogą u niego wystąpić takie objawy, jak gorączka, nudności, wymioty i zaburzenia krwi. Lekarz może wówczas zalecić pacjentowi leczenie objawowe tych działań niepożądanych. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza. ### 4. Możliwe działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Możliwe działania niepożądane po podaniu do żyły Ciężkie reakcje alergiczne (objawy mogą obejmować omdlenia, wysypkę skórną lub pokrzywkę, świąd, obrzęk warg, twarzy i dróg oddechowych z towarzyszącymi trudnościami w oddychaniu, utrata przytomności – występują bardzo rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób). Może rozwinąć się ciężka choroba płuc objawiająca się dusznością, suchym kaszlem i trzeszczeniami wdechowymi (choroba śródmiąższowa płuc) oraz ciężkie zaburzenia czynności nerek (nefrotoksyczność, kiedy oddaje się mało moczu lub nie oddaje się go wcale). Jeśli pacjent zauważy u siebie którykolwiek z wymienionych wyżej objawów, powinien natychmiast poinformować o tym lekarza, gdyż wówczas będzie konieczne przerwanie leczenia mitomycyną. Bardzo często (występujące częściej niż u 1 na 10 osób) • zahamowanie wytwarzania krwinek w szpiku kostnym (supresja szpiku kostnego); • zmniejszenie liczby krwinek białych (leukopenia), która zwiększa ryzyko zakażeń; • zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość) powodująca siniaczenie i krwawienia • nudności i wymioty Często (występujące nie częściej niż u 1 na 10 osób) • choroba płuc objawiająca się dusznością, suchym kaszlem i trzeszczeniami wdechowymi (choroba śródmiąższowa płuc) • trudności w oddychaniu (duszność), kaszel, spłycony oddech • wysypki skórne (osutka) • alergiczna wysypka skórna • wysypka skórna wywołana kontaktem z mitomycyną (kontaktowe zapalenie skóry) • uczucie drętwienia, obrzęk i bolesne zaczerwienienie skóry dłoni i podeszew stóp (rumień dłoniowo-podeszwowy) • zaburzenia czynności nerek (niewydolność nerek, nefrotoksyczność, glomerulopatia, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi) — niewydolność nerek • zapalenie tkanki łącznej (cellulitis) i martwica tkanek po przypadkowym wstrzyknięciu do tkanek otaczających żyłę (wynaczynienie) Niezbyt często (występujące nie częściej niż u 1 na 100 osób) • zapalenie błon śluzowych • zapalenie błony śluzowej jamy ustnej • biegunka • wypadanie włosów • gorączka • utrata apetytu (jadłowstręt) Rzadko (występujące nie częściej niż u 1 na 1000 osób) • zagrażające życiu zakażenia • zatrucie krwi (posocznica, czyli sepsa) • zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, której czasem towarzyszy ostra niewydolność nerek (niedokrwistość hemolityczna) • siniaki (plamica) oraz czerwone i fioletowe plamy (wybroczyny) na skórze (zakrzepowa plamica małopłytkowa) • rodzaj niedokrwistości hemolitycznej wywołanej uszkodzeniami krwinek w małych naczyniach krwionośnych [mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna (ang. microangiopathic haemolytic anaemia, zespół MAHA)], • szczególny rodzaj niewydolności nerek [zespół hemolityczno-mocznicowy (ang. haemolytic-uraemic syndrome, HUS)], charakteryzujący się rozpadem czerwonych krwinek w tempie przekraczającym ich produkcję przez szpik kostny (niedokrwistość hemolityczna), ostrą niewydolnością nerek i małą liczbą płytek krwi • niewydolność serca po wcześniejszym leczeniu innymi lekami przeciwnowotworowymi (lekami z grupy antybiotyków antracyklinowych) • wzrost ciśnienia krwi w naczyniach płucnych, który może powodować duszność, zawroty głowy i omdlenia (nadciśnienie płucne) • choroba żył płucnych powodująca ich niedrożność (choroba żylno-okluzyjna płuc) • niewydolność wątroby • zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - aminotransferaz • zażółcenie skóry i białkówek oczu (żółtaczka), • zatkanie małych żył w wątrobie (choroba żylno-okluzyjna wątroby) prowadzące do zatrzymania płynów w organizmie, powiększenia wątroby i zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi • uogólniona wysypka skórna Bardzo rzadko (występujące nie częściej niż u 1 na 10 000 osób) • ciężkie reakcje alergiczne (objawy mogą obejmować: omdlenia, wysypkę skórną lub pokrzywkę, świąd, obrzęk warg, twarzy i dróg oddechowych powodujący trudności w oddychaniu, utrata przytomności) Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) • zakażenia • zmniejszenie liczby krwinek (anemia) Możliwe działania niepożądane po podaniu do pęcherza moczowego: Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi, jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów (obserwowanych bardzo rzadko po podaniu mitomycyny do pęcherza moczowego), ponieważ leczenie mitomycyną będzie musiało zostać przerwane: • ciężka reakcja alergiczna, objawiająca się omdleniami, wysypką skórną lub pokrzywką, swędzeniem, obrzękiem warg, twarzy i dróg oddechowych z trudnościami w oddychaniu, utratą przytomności. • ciężka choroba płuc objawiająca się dusznością, suchym kaszlem i trzeszczeniem podczas wdechu (śródmiąższowe zapalenie płuc). • ciężka niewydolność nerek: choroba nerek, w której oddaje się mało moczu lub nie oddaje się go wcale. • ból miednicy lub brzucha. Często (występujące nie częściej niż u 1 na 10 osób) • miejscowe wysypki skórne, • alergiczna wysypka skórna, • wysypka skórna wywołana kontaktem z mitomycyną (kontaktowe zapalenie skóry), • drętwienie, obrzęk, ból, zaczerwienienie dłoni i podeszew stop (erytrodyzestezja podeszwowo-dłoniowa/ zespół dłoniowo-podeszwowy), • zapalenie pęcherza moczowego, któremu może towarzyszyć obecność krwi w moczu • bolesne oddawanie moczu, oddawanie moczu czasem w nocy (trudności w oddawaniu moczu, ciągłe parcie na mocz, oddawanie moczu w nocy), • krwiomocz (hematuria) • miejscowe podrażnienie ściany pęcherza moczowego Rzadko (występujące nie częściej niż u 1 na 1000 osób) • Uogólniona wysypka skórna Bardzo rzadko (występujące nie częściej niż u 1 na 10 000 osób) • ciężkie zapalenie pęcherza moczowego, gdzie ściana pęcherza może ulegać obumarciu (alergiczne zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pęcherza moczowego z martwicą) • zwężenie dróg moczowych • zmniejszenie pojemności pęcherza moczowego • odkładanie się złogów wapnia w ścianie pęcherza (zwapnienie ścian pęcherza moczowego), • częściowe przekształcenie tkanki ściany pęcherza w tkankę łączną (zwłóknienie ścian pęcherza moczowego), • zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia) zwiększająca ryzyko zakażenia, • zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość) powodująca siniaki i krwawienia, • ogólnoustrojowe reakcje alergiczne, • choroba płuc objawiające się dusznością, suchym kaszlem i trzeszczeniem podczas wdechu (śródmiąższowa choroba płuc), • zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaz), • wypadanie włosów (łysienie), • nudności i wymioty, • biegunka, • niewydolność nerek: choroba nerek, w której oddaje się mało moczu lub nie oddaje się go wcale, • gorączka. Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) W przypadku wynaczynienia mitomycyny poza pęcherz moczowy: • perforacja ściany pęcherza moczowego, • ropień, • martwica tkanki (tłuszczowej) w okolicy wynaczynienia, • przetoka pęcherzowa. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. ### 5. Jak przechowywać lek Mitomycin Accord? Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku. Produkt należy zużyć natychmiast po przygotowaniu. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na tekturowym pudełku i etykiecie fiolki po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. ### 6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Mitomycin Accord Substancją czynną leku jest mitomycyna. Pozostałe składniki to: mannitol Jak wygląda lek Mitomycin Accord i co zawiera opakowanie Mitomycin Accord ma postać proszku, który należy rozpuścić przed podaniem. Pakowany jest w szklane fiolki z oranżowego szkła z korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem. Lek Mitomycin Accord, 10 mg i 20 mg dostępny jest w opakowaniach 1 fiolka lub 5 fiolek, w tekturowym pudełku. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny Accord Healthcare Polska Sp. z o.o. ul. Taśmowa 7 02-677 Warszawa Tel: + 48 22 577 28 00 Wytwórca/importer Accord Healthcare Polska Sp. z o.o. ul. Lutomierska 50 95-200 Pabianice Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz w Zjednoczonym Królestwie (Irlandii Północnej) pod następującymi nazwami: Nazwa Państwa Członkowskiego Nazwa leku Austria Mitomycin Accord 2 mg/10 mg/ 20 mg Pulver zur Herstellung einer Injektions- / Infusionslösung oder Lösung zur intravesikalen Anwendung Belgia Mitomycin Accord Healthcare 2 mg/10 mg/20 mg, Pulver zur Herstellung einer Injektions- / Infusions oder intravesikalen Anwendung Bułgaria Mitomycin Accord 2 mg/ 10 mg/20 mg Powder for solution for Injection/Infusion or Intravesical use Czechy Mitomycin Accord 2 mg/10 mg/20 mg, prášek pro injekční/infuzní nebo intravezikální roztok Cypr Mitomycin Accord 20 mg Powder for solution for Injection/Infusion or Intravesical use Estonia Mitomycin Accord Finlandia Mitomycin Accord 20 mg Injektio‐/infuusiokuiva‐aine liuosta varten / virtsarakkoon Francja Mitomycin Accord 10 mg/20 mg, Poudre pour solution injectable / perfusion ou utilisation intravésicale Hiszpania Mitomicina Accord 2 mg/10 mg/20 mg Polvo para solución para inyección / infusión o uso intravesical EFG Holandia Mitomycin Accord 2 mg/10 mg/20 mg Poeder voor oplossing voor injectie / infusie of intravesicaal gebruik Islandia Mitomycin Accord 2 mg/10 mg Stungulyfsstofn, lausn / innrennsli eða notkun í þvagblöðru Malta Mitomycin 2mg/ 10 mg Powder for solution for Injection/Infusion or Intravesical use Niemcy Mitomycin Accord 2 mg/10 mg/20 mg Pulver zur Herstellung einer Injektions- / Infusionslösung oder Lösung zur intravesikalen Anwendung Polska Mitomycin Accord Portugalia Mitomicina Accord Słowacja Mitomycin Accord 2/10/20 mg Słowenia Mitomicin Accord 10 mg/ 20 mg prašek za raztopino za injiciranje/infundiranje ali intravezikalno uporabo Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna) Mitomycin 2 mg/10 mg/20 mg Powder for solution for Injection/Infusion or Intravesical use Włochy Mitomicina Accord Data ostatniej aktualizacji ulotki: luty 2026 ------------------------------------------------------------------------------------------------------- Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego: Informacje ogólne Należy unikać przypadkowego pozażylnego podania mitomycyny. W razie wstrzyknięcia produktu leczniczego poza żyłę dochodzi do rozległej martwicy tkanek mających kontakt z produktem leczniczym. Aby nie dopuścić do powstania martwicy, należy stosować się do następujących zaleceń: • Wstrzyknięcia wykonywać wyłącznie do dużych żył w obrębie kończyn górnych. • Wstrzyknięcia nie należy wykonywać bezpośrednio do żyły, lecz do linii dożylnej, przez którą w danym momencie w sposób prawidłowy i bezpieczny podawany jest wlew. • Przed usunięciem kaniuli po podaniu produktu do żyły centralnej należy ją przez kilka minut przepłukać za pomocą wlewu, aby usunąć resztki mitomycyny. W przypadku wynaczynienia zaleca się natychmiastowe ostrzyknięcie miejsca wynaczynienia 8,4% roztworem dwuwęglanu sodu, a następnie wstrzyknięcie 4 mg deksametazonu. Wstrzyknięcie do krążenia ogólnego 200 mg witaminy B6 może być pomocne w pobudzaniu regeneracji uszkodzonych tkanek. Nie wolno dopuszczać do kontaktu produktu leczniczego ze skórą i błonami śluzowymi. Dawkowanie i sposób podawania Zalecane dawkowanie, w przypadku podania dożylnego wynosi 10-20 mg/m2 powierzchni ciała (pc.) co 6-8 tygodni, 8-12 mg/m2 pc. co 3-4 tygodnie lub 5-10 mg/m2 pc. co 1-6 tygodni. Dawki większe niż 20 mg/m2 pc. nasilają objawy działań toksycznych bez dodatkowych korzyści terapeutycznych. Maksymalna skumulowana dawka mitomycyny wynosi 60 mg/m2 pc. Zalecana dawka w przypadku podania do pęcherza wynosi 20-40 mg mitomycyny raz w tygodniu przez 8 do 12 tygodni. Alternatywnym schematem dawkowania stosowanym w celu zapobiegania nawrotom powierzchownego raka pęcherza moczowego jest podawanie 4-10 mg (0,06-0,15 mg/kg mc.) mitomycyny poprzez cewnik raz lub trzy razy w ciągu tygodnia. Roztwór powinien pozostawać w pęcherzu przez 1-2 godziny. Mitomycin Accord proszek przeznaczony jest do podawania w postaci wstrzyknięć lub infuzji lub do pęcherza moczowego po wcześniej rekonstytucji. Podanie dożylne: Produktu leczniczego Mitomycin Accord 10/20 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / infuzji nie wolno rozpuszczać w wodzie. Zawartość fiolki należy rozpuścić w roztworze soli fizjologicznej lub 20% roztworze glukozy w następujących proporcjach: 10 ml roztworu – 10 mg mitomycyny 20 ml roztworu – 20 mg mitomycyny Rekonstytucja/ Rozcieńczalnik Stężenie pH Osmolalność Roztwór soli fizjologicznej 1 mg/ml (rekonstytucja) 0,1 mg/ml (rozcieńczenie) 4,5-7,5 Około 290 mOsm/kg 20% roztwór glukozy 1 mg/ml (rekonstytucja) 0,1 mg/ml (rozcieńczenie) 3,5-7,0 Około 1100 mOsm/kg Podanie do pęcherza moczowego: Zawartość fiolki należy rozpuścić w roztworze soli fizjologicznej i buforze fosforowym o pH 7,4 lub wodzie do wstrzykiwań w następujących proporcjach: 10 ml roztworu – 10 mg mitomycyny 20 ml roztworu – 20 mg mitomycyny Rekonstytucja/ Rozcieńczalnik Stężenie pH Osmolalność Roztwór soli fizjologicznej 1 mg/ml 4,5-7,5 Około 290 mOsm/kg Bufor fosforowy pH 7.4 1 mg/ml 6,0-8,5 Około 185 mOsm/kg Woda do wstrzykiwań 1 mg/ml 5,0-7,5 Od 5 do 15 mOsm/kg Kobiety należące do personelu medycznego będące w ciąży nie powinny przygotowywać ani podawać tego produktu leczniczego. Nie należy dopuszczać do kontaktu produktu leczniczego Mitomycin Accord ze skórą. Jeśli jednak do tego dojdzie, wówczas skórę należy kilkakrotnie spłukać 8,4% roztworem dwuwęglanu sodu, a następnie umyć wodą z mydłem. Narażonej skóry nie należy smarować kremem do rąk ani emolientem, gdyż może to zwiększyć przenikanie leku do naskórka. W przypadku kontaktu z oczami należy je kilkakrotnie przepłukać solą fizjologiczną. Następnie osobę narażoną należy obserwować przez kilka dni pod kątem ewentualnego uszkodzenia rogówki. Jeśli będzie to konieczne, należy wdrożyć odpowiednie leczenie. Przygotowany roztwór ma kolor niebiesko-fioletowy, jest klarowny, bez widocznych cząstek stałych. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Po rozcieńczeniu roztwór należy zużyć natychmiast. Uwagi • Produktu leczniczego Mitomycin Accord nie wolno używać w mieszanych wstrzyknięciach. • Inne roztwory do wstrzykiwań lub roztwory do infuzji muszą być podawane oddzielnie. • Należy unikać przypadkowego pozażylnego podania mitomycyny. ## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO ### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Mitomycin Accord, 10 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego Mitomycin Accord, 20 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego ### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera 10 lub 20 mg mitomycyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. ### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do podawania do pęcherza moczowego. Niebiesko-fioletowy krążek lub proszek. ### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE #### 4.1 Wskazania do stosowania Mitomycyna stosowana jest w leczeniu paliatywnym nowotworów. Mitomycyna podawana jest dożylnie w chemioterapii jednolekowej albo jako składnik polichemioterapii u osób dorosłych w przypadku: • zaawansowanego przerzutowego raka żołądka, • zaawansowanego i (lub) przerzutowego raka piersi. Ponadto mitomycyna podawana jest dożylnie jako składnik chemioterapii wielolekowej u osób dorosłych w przypadku: • niedrobnokomórkowego raka płuca, • zaawansowanego raka trzustki. Produkt leczniczy podaje się również do pęcherza moczowego w celu zapobiegania nawrotom powierzchownego raka pęcherza moczowego u osób dorosłych po resekcji przezcewkowej. #### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Mitomycyna powinna być stosowana wyłącznie przez lekarzy posiadających doświadczenie w prowadzeniu tego rodzaju leczenia, gdy istnieje ścisłe wskazanie do jej stosowania, a w przypadku podania dożylnego przy ciągłej kontroli parametrów hematologicznych. Podanie dożylne Konieczne jest podanie we wstrzyknięciu dożylnym. W razie wstrzyknięcia produktu leczniczego poza żyłę dochodzi do rozległej martwicy tkanek mających kontakt z produktem leczniczym. O ile lekarz nie zaleci inaczej, mitomycyna podawana jest według opisanego poniżej schematu dawkowania. W przypadku stosowania w chemioterapii jednolekowej mitomycyna zwykle podawana jest w postaci szybkiego wstrzyknięcia dożylnego. Zalecane dawkowanie, w zależności od przyjętego schematu wynosi 10-20 mg/m2 powierzchni ciała (pc.) co 6-8 tygodni, 8-12 mg/m2 pc. co 3-4 tygodnie lub 5-10 mg/m2 pc. co 1-6 tygodni. Produktu leczniczego Mitomycin Accord 10 mg, 20 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji nie wolno rozpuszczać w wodzie. Dawki większe niż 20 mg/m2 pc. nasilają objawy działań toksycznych bez dodatkowych korzyści terapeutycznych. Maksymalna skumulowana dawka mitomycyny wynosi 60 mg/m2 pc. Dawkowanie mitomycyny stosowanej jako składnik chemioterapii wielolekowej jest znacznie mniejsze. Ze względu na ryzyko addytywnego wpływu toksycznego na czynność szpiku kostnego nie wolno bez istotnego powodu czynić żadnych odstępstw od protokołów leczenia o ugruntowanym zastosowaniu. Podanie do pęcherza moczowego W przypadku podania do pęcherza moczowego 20-40 mg mitomycyny należy rozpuścić w 20-40 ml roztworu buforu fosforanowego o pH 7.4 lub roztworu chlorku sodu (0,9%) lub wody do wstrzykiwań; podanie wykonuje się raz w tygodniu. Czas trwania leczenia wynosi od 8 do 12 tygodni. W przypadku podania do pęcherza pH moczu powinno być wyższe niż 6. Alternatywnym schematem dawkowania stosowanym w celu zapobiegania nawrotom powierzchownego raka pęcherza moczowego jest podawanie 4-10 mg (0,06-0,15 mg/kg mc.) mitomycyny poprzez cewnik raz lub trzy razy w ciągu tygodnia. Roztwór powinien pozostawać w pęcherzu przez 1-2 godziny. Szczególne populacje pacjentów Dawkę należy zmniejszyć u pacjentów, których wcześniej poddawano intensywnemu leczeniu cytostatykami, u pacjentów z zahamowaniem czynności szpiku kostnego oraz u pacjentów w podeszłym wieku (dotyczy wyłącznie podania dożylnego). Pacjenci w podeszłym wieku Dostępne dane z badań klinicznych dotyczące stosowania mitomycyny u pacjentów w wieku od 65 lat są niewystarczające. Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Produkt leczniczy należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby (patrz punkt 4.3). Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności działania mitomycyny u dzieci i młodzieży w wieku od urodzenia do 17 lat. Nie ma dostępnych danych. Sposób podawania Mitomycyna jest przeznaczona wyłącznie do podawania we wstrzyknięciu dożylnym lub infuzji dożylnej lub do podania do pęcherza moczowego po wcześniejszym rozcieńczeniu. Mitomycyna może być wykorzystana częściowo (dotyczy wyłącznie podania dożylnego). Podanie dożylne Środki ostrożności, które należy podjąć przed przygotowaniem lub podaniem produktu leczniczego: • Produktu leczniczego Mitomycin Accord nie wolno używać w mieszanych wstrzyknięciach. • Inne roztwory do wstrzykiwań lub roztwory do infuzji muszą być podawane oddzielnie. • Należy unikać przypadkowego pozażylnego podania mitomycyny. Podanie do pęcherza moczowego Zaleca się stosowanie tego produktu leczniczego przy optymalnym pH (pH moczu > 6) i utrzymanie stężenia mitomycyny poprzez zmniejszenie podaży płynów przed, w trakcie i po podaniu produktu leczniczego. Przed podaniem produktu leczniczego należy opróżnić pęcherz moczowy. Mitomycynę podaje się do pęcherza moczowego pod niskim ciśnieniem za pomocą cewnika. Czas trwania pojedynczego podania produktu leczniczego powinien wynosić 1–2 godziny. W tym czasie roztwór powinien mieć wystarczający kontakt z całą powierzchnią błony śluzowej pęcherza moczowego. Dlatego pacjent powinien w miarę możliwości zmnieniać pozycje. Po 2 godzinach pacjent powinien oddać mocz, najlepiej w pozycji siedzącej. Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6. #### 4.3 Przeciwwskazania • Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. • Karmienie piersią (patrz punkt 4.6). Podanie ogólne Przeciwwskazania bezwzględne obejmują: pancytopenię, izolowaną leukopenię i (lub) małopłytkowość, skazy krwotoczne i ostre zakażenia. Przeciwwskazania względne obejmują: zaburzenia wentylacji typu obturacyjnego lub restrykcyjnego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby i (lub) zły ogólny stan zdrowia. Przeciwwskazaniem może być również czasowy związek z radioterapią lub podawaniem innych cytostatyków. Podanie do pęcherza moczowego Perforacja ściany pęcherza moczowego jest przeciwwskazaniem bezwzględnym. Zapalenie pęcherza moczowego jest przeciwwskazaniem względnym. #### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Wynaczynienie po podaniu ogólnym Istotne jest, aby produkt leczniczy podawać dożylnie. W razie pozażylnego wstrzyknięcia produktu leczniczego dochodzi do rozległej martwicy tkanek mających kontakt z produktem leczniczym. Aby nie dopuścić do powstania martwicy, należy stosować następujące zalecenia: • Wstrzyknięcia wykonywać wyłącznie do dużych żył w obrębie kończyn górnych. • Wstrzyknięcia nie należy wykonywać bezpośrednio do żyły, lecz do linii dożylnej, przez którą w danym momencie w sposób prawidłowy i bezpieczny podawany jest wlew. • Przed usunięciem kaniuli po podaniu produktu leczniczego do żyły centralnej należy ją przez kilka minut przepłukiwać za pomocą wlewu, aby usunąć resztki mitomycyny. Jeżeli dojdzie do wynaczynienia zaleca się natychmiastowe miejscowe zastosowanie dimetylosulfotlenku (DMSO 99%), powtarzane co 4-8 godzin, a także stosowanie suchych, zimnych okładów. Na wczesnym etapie (w ciągu 72 godzin) należy skonsultować się z chirurgiem plastycznym. Wstrzyknięcie do krążenia ogólnego 200 mg witaminy B6 może być pomocne w pobudzaniu regeneracji uszkodzonych tkanek. Wynaczynienie po podaniu do pęcherza moczowego Objawy wynaczynienia mogą pojawić się bezpośrednio po podaniu produktu leczniczego do pęcherza lub po kilku tygodniach, lub miesiącach. Może być trudnym do ustalenia czy wynaczynienie nastąpiło z powodu niezauważonej perforacji pęcherza, rozwarstwienia mięśniówki, czy też nieprawidłowego podania produktu leczniczego. Pierwsze objawy to ból miednicy lub brzucha, który nie reaguje na standardowe leczenie przeciwbólowe. W większości przypadków obserwowano martwicę tkanki tłuszczowej w okolicy w następstwie wynaczynienia. Zgłaszano również przypadki perforacji pęcherza moczowego lub rozwój przetoki i (lub) ropnia (patrz punkt 4.8). Lekarz powinien wziąć pod uwagę możliwość, że doszło do wynaczynienia, jeśli pacjent zgłasza ból miednicy lub brzucha, aby zapobiec poważnym konsekwencjom. Ogólne zasady higieny dla pacjenta po podaniu mitomycyny Zaleca się umycie rąk i okolic intymnych po mikcji. Dotyczy to zwłaszcza pierwszej mikcji po podaniu mitomycyny. Mitomycyna to substancją mutagenną i potencjalnie rakotwórczą dla ludzi. Nie wolno dopuszczać do kontaktu produktu leczniczego ze skórą i błonami śluzowymi. W przypadku wystąpienia zapalenia pęcherza moczowego należy zastosować leczenie objawowe miejscowymi lekami przeciwzapalnymi i przeciwbólowymi. W większości przypadków leczenie mitomycyną można kontynuować, w razie potrzeby w zmniejszonej dawce. Zgłaszano pojedyncze przypadki alergicznego (eozynofilowego) zapalenia pęcherza moczowego, które wymagały przerwania leczenia (patrz punkt 4.8). Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku wydolność narządów wewnętrznych jest często fizjologicznie gorsza. Może to powodować przedłużającą się depresję szpiku kostnego w związku z czym mitomycynę należy w tej populacji pacjentów podawać z zachowaniem szczególnej ostrożności ściśle monitorując stan pacjenta. Toksyczność szpikowa Ze względu na toksyczny wpływ mitomycyny na szpik kostny inne metody leczenia wywołujące działanie mielotoksyczne (w szczególności chemioterapia i radioterapia) muszą być stosowane z zachowaniem szczególnej ostrożności, aby zmniejszyć ryzyko addytywnego, hamującego wpływu na czynność szpiku kostnego. Długotrwałe stosowanie produktu leczniczego może prowadzić do kumulacji toksycznego wpływu na szpik kostny. Objawy zahamowania czynności szpiku kostnego mogą pojawić się z opóźnieniem, największe nasilenie osiąga po 4-6 tygodniach, kumuluje się po długotrwałym użyciu produktu leczniczego i często wymaga indywidualnego zmodyfikowania dawkowania. U pacjentów leczonych jednocześnie innymi lekami przeciwnowotworowymi opisywano przypadki białaczki ostrej (w części przypadków poprzedzoną fazą przedbiałaczkową) oraz zespołu mielodysplastycznego. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku wystąpienia nasilenia choroby zakaźnej lub skłonności do krwawień. W przypadku pojawienia się objawów ze strony układu oddechowego, które nie wynikają z choroby podstawowej, stosowanie produktu leczniczego należy natychmiast przerwać. Działania toksyczne na układ oddechowy dobrze reagują na leczenie glikokortykosteroidami. Podawanie produktu leczniczego należy natychmiast przerwać również wówczas, gdy pojawią się objawy hemolizy lub niewydolności nerek (nefrotoksyczności). Wystąpienie zespołu hemolityczno- mocznicowego [ang. haemolytic-uraemic syndrome, HUS: nieodwracalna niewydolność nerek, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna (ang. microangiopathic hemolytic anemia, zespół MAHA) i trombocytopenia] zazwyczaj prowadzi do zgonu. Przy dawkach większych niż 30 mg/m2 pc. podawanych dożylnie opisywano przypadki mikroangiopatycznej niedokrwistości hemolitycznej. Zaleca się ścisłe monitorowanie czynności nerek. Dotychczas nie odnotowano żadnego przypadku MAHA po podaniu mitomycyny do pęcherza moczowego. Z najnowszych danych wynika, że właściwym postępowaniem w celu usunięcia kompleksów immunologicznych, które wydają się odgrywać istotną rolę w wywoływaniu objawów, jest wykonanie próby leczenia za pomocą immunoadsorpcji z wykorzystaniem kolumny z białkiem A gronkowca złocistego. Zastosowanie szczepionki zawierającej żywe wirusy (np. szczepionka przeciwko żółtej febrze) zwiększa ryzyko zakażeń i innych działań niepożądanych, takich jak krowianka zgorzelinowa i krowianka uogólniona u pacjentów z obniżoną immunokompetencją, tak jak w trakcie leczenia mitomycyną. Dlatego też w trakcie leczenie nie wolno podawać szczepionek zawierających żywe wirusy. Zaleca się także zachowanie ostrożności podczas stosowania tego typu szczepionek również po zakończeniu chemoterapii i nie stosować ich wcześniej niż 3 miesiące od przyjęcia ostatniej dawki chemioterapii (patrz punkt 4.5). Zalecane badania kontrolne i środki bezpieczeństwa przy podaniu dożylnym: Przed zastosowaniem leczenia • Morfologia krwi obwodowej • Badania czynnościowe układu oddechowego w przypadku podejrzenia niewydolności oddechowej • Oznaczenie parametrów czynnościowych nerek w celu wykluczenia niewydolności nerek • Oznaczenie parametrów czynnościowych wątroby w celu wykluczenia niewydolności wątroby W trakcie stosowania leczenia • Regularne monitorowanie morfologii krwi obwodowej • Ścisłe monitorowanie czynności nerek #### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Możliwe jest wystąpienie interakcji prowadzących do mielotoksyczności między mitomycyną, a innymi produktami leczniczymi i niefarmakologicznymi metodami leczenia wywierającymi również toksyczny wpływ na szpik kostny (w szczególności innymi produktami leczniczymi z grupy cytostatyków oraz radioterapią). Jednoczesne stosowanie mitomycyny z alkaloidami barwinka lub z bleomycyną może prowadzić do nasilenia toksycznego wpływu na układ oddechowy. U pacjentów otrzymujących mitomycynę łącznie z 5-fluorouracylem lub tamoksyfenem opisywano zwiększone ryzyko zespołu hemolityczno-mocznicowego. W doświadczeniach na zwierzętach stwierdzono, że chlorowodorek pirydoksyny (witamina B6) znosi działanie mitomycyny. U pacjentów leczonych mitomycyną nie należy stosować we wstrzyknięciach szczepionek zawierających żywe drobnoustroje, ponieważ może to prowadzić do zwiększonego ryzyka zakażenia żywym drobnoustrojem (patrz punkt 4.4). Mitomycyna może nasilać kardiotoksyczne działanie produktu leczniczego doksorubicyny. #### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych dotyczących stosowania mitomycyny u kobiet w ciąży. W badaniach na zwierzętach wykazano wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Mitomycyna wywiera działanie mutagenne, teratogenne i rakotwórcze i może w związku z tym upośledzać rozwój zarodka. Mitomycyny nie należy stosować w okresie ciąży. W przypadku konieczności zastosowania mitomycyny u pacjentki w ciąży ze wskazań życiowych należy zasięgnąć konsultacji lekarskiej dotyczącej szkodliwego wpływu tego leczenia na dziecko. Karmienie piersią Wydaje się, iż mitomycyna przenika do mleka kobiecego. Ze względu na udowodnione działanie mutagenne, teratogenne i rakotwórcze mitomycyna nie może być podawana w okresie karmienia piersią. Przed rozpoczęciem leczenia mitomycyną pacjentka musi przerwać karmienie piersią. Płodność i antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Pacjentki dojrzałe płciowo powinny w trakcie chemioterapii i przez okres do 6 miesięcy po jej zakończeniu stosować antykoncepcję albo powstrzymać się od odbywania stosunków płciowych. Mitomycyna wywiera działanie genotoksyczne. Mężczyznom leczonym mitomycyną należy zalecić, aby w okresie przyjmowania tego produktu leczniczego oraz w okresie do 6 miesięcy po zakończeniu leczenia unikali poczęcia dziecka. Należy zasięgnąć porady dotyczącej oddania nasienia przed rozpoczęciem leczenia gdyż mitomycyna może spowodować nieodwracalną niepłodność. #### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nawet kiedy ten produkt leczniczy stosowany jest zgodnie z instrukcjami, może on wywoływać nudności i wymioty, wydłużając czas reakcji do takiego stopnia, że dochodzi do upośledzenia zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Zjawisko to jest jeszcze bardziej nasilone w przypadku jednoczesnego stosowania alkoholu. #### 4.8 Działania niepożądane Poniżej wymieniono zdarzenia niepożądane w podziale na poszczególne grupy układów i narządów oraz kategorie częstości występowania. Kategorie częstości występowania definiowane są następująco: bardzo często (≥1/10), często (od ≥1/100 do <1/10), niezbyt często (od ≥1/1000 do <1/100), rzadko (od ≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Możliwe działania niepożądane w przypadku podania ogólnego Najczęstszymi działaniami niepożądanymi mitomycyny podawanej ogólnie są objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności i wymioty, a także zahamowanie czynności szpiku kostnego z leukopenią i najczęściej dominującą małopłytkowością. Do wspomnianego zahamowania czynności szpiku kostnego może dochodzić nawet u 65% pacjentów. Efekt długotrwałego stosowania jest kumulatywny dlatego zahamowanie czynności szpiku kostnego często jest czynnikiem ograniczającym dawkę. Odsetek pacjentów, u których należy spodziewać się wystąpienia ciężkich narządowych działań toksycznych w postaci śródmiąższowego zapalenia płuc lub nefrotoksyczności może osiągnąć 10%. Mitomycyna jest potencjalnie hepatotoksyczna. Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo często Zahamowanie czynności szpiku kostnego, leukopenia, małopłytkowość Rzadko Niedokrwistość hemolityczna, mikroangiopatia zakrzepowa, w tym zakrzepowa plamica małopłytkowa Częstość nieznana Niedokrwistość (anemia) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Rzadko Zagrażające życiu zakażenie, posocznica Częstość nieznana Zakażenie Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko Ciężka reakcja alergiczna Zaburzenia serca Rzadko Niewydolność serca po wcześniejszym leczeniu antybiotykami antracyklinowymi Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często Śródmiąższowe zapalenie płuc, duszność, kaszel Rzadko Nadciśnienie płucne, choroba żylno-okluzyjna płuc Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Nudności, wymioty Niezbyt często Zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej, biegunka, jadłowstręt Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Rzadko Niewydolność wątroby, podwyższona aktywność aminotransferaz, żółtaczka, choroba żylno-okluzyjna wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często Osutka, alergiczna wysypka skórna, kontaktowe zapalenie skóry, erytrodyzestezja podeszwowo-dłoniowa Niezbyt często Łysienie Rzadko Uogólniona osutka Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często Niewydolność nerek, zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy krwi, glomerulopatia, nefrotoksyczność Rzadko Zespół hemolityczno-mocznicowy (HUS, haemolytic-uraemic syndrome) (często prowadzący do zgonu), mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna (zespół MAHA) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często Po wynaczynieniu: zapalenie tkanki podskórnej, martwica tkanek Niezbyt często Gorączka Możliwe działania niepożądane w przypadku podania do pęcherza moczowego Działania niepożądane mogą wystąpić zarówno po podaniu do pęcherza moczowego, jak i po resekcji. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi mitomycyny podawanej do pęcherza moczowego są reakcje alergiczne skóry w postaci miejscowej wysypki (np. kontaktowe zapalenie skóry, również w postaci erytrodyzestezji podeszwowo-dłoniowej) oraz zapalenie pęcherza moczowego. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często Świąd, alergiczna wysypka skórna, kontaktowe zapalenie skóry, erytrodyzestezja podeszwowodłoniowa Rzadko Uogólniona osutka Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często Zapalenie pęcherza moczowego (możliwe krwotoczne), bolesne oddawanie moczu, oddawanie moczu w nocy, ciągłego parcia na mocz, krwiomocz, miejscowe podrażnienie ściany pęcherza moczowego Bardzo rzadko Martwicze zapalenie pęcherza moczowego, alergiczne (eozynofilowe) zapalenie pęcherza moczowego, zwężenie dróg moczowych, zmniejszenie pojemności pęcherza, zwapnienie ścian pęcherza moczowego i zwłóknienie ścian pęcherza moczowego, perforacja ściany pęcherza Częstość nieznana W przypadku wynaczynienia: perforacja ściany pęcherza moczowego, martwica tkanki (tłuszczowej) w okolicy wynaczynienia, przetoka pęcherzowa, ropień Po podaniu do pęcherza moczowego jedynie niewielkie ilości mitomycyny przenikają do krążenia ogólnego. Niemniej jednak, w bardzo rzadkich przypadkach zgłaszano następujące ogólnoustrojowe działania niepożądane: Możliwe ogólnoustrojowe działania niepożądane występujące bardzo rzadko po podaniu do pęcherza moczowego: Zaburzenia krwi i układu chłonnego Leukopenia, małopłytkowość Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Śródmiąższowe zapalenie płuc Zaburzenia żołądka i jelit Nudności, wymioty, biegunka Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększenie aktywności aminotransferaz Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Łysienie Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Gorączka Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego. #### 4.9 Przedawkowanie W przypadku przedawkowania należy spodziewać się wystąpienia ciężkich działań toksycznych w obrębie szpiku kostnego, włącznie z cytopenią z wyparcia komórek szpiku kostnego. Działanie toksyczne w pełni rozwija się klinicznie dopiero po około 2 tygodniach. Okres, w którym liczba leukocytów spada do najniższej wartości, może wynosić 4 tygodnie. Zatem w przypadku przedawkowania konieczne jest długotrwałe monitorowanie parametrów hematologicznych. Należy przy każdorazowym podaniu produktu leczniczego dołożyć wszelkich starań, aby uniknąć jego przedawkowania ponieważ nie istnieją żadne skuteczne odtrutki. Jednakże, do tej pory nie odnotowano żadnego przypadku przedawkowania mitomycyny podawanej do pęcherza moczowego. ### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE #### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwnowotworowe, inne antybiotyki cytostatyczne kod ATC: L01D C03 Antybiotyk mitomycyna to cytostatyczny produkt leczniczy z grupy związków alkilujących. Mitomycyna izolowana jest ze Streptomyces caespitosus i posiada działanie przeciwnowotworowe. Występuje w postaci farmakologicznie nieczynnej. Aktywacja do trójfunkcyjnego związku alkilującego przebiega szybko, albo przy fizjologicznym pH w obecności NADPH w surowicy, albo wewnątrzkomórkowo prawie we wszystkich komórkach ciała z wyjątkiem mózgu, bowiem mitomycyna nie przenika przez barierę krew-mózg. Trzy alkilujące rodniki wywodzą się z grupy chinonowej, azyrydynowej i uretanowej. Mechanizm działania oparty jest głównie na alkilowaniu DNA (oraz w mniejszym stopniu RNA) z zahamowaniem syntezy DNA. Stopień uszkodzenia DNA koreluje z efektem klinicznym i w komórkach opornych jest mniejszy niż w komórkach wrażliwych. Podobnie jak w przypadku innych związków alkilujących, komórki dzielące się ulegają uszkodzeniu w większym stopniu niż komórki pozostające w fazie spoczynkowej (G0) cyklu komórkowego. Dodatkowo uwalniane są wolne rodniki nadtlenkowe, szczególnie w przypadku stosowania większych dawek, które prowadzą do pęknięć DNA. Uwalnianie rodników nadtlenkowych wiąże się ze swoistym narządowo profilem działań niepożądanych. #### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu do pęcherza moczowego jedynie niewielka część mitomycyny przenika do surowicy. Maksymalne stężenie mitomycyny w osoczu, wynoszące 0,05 mikrogramów/ml, odnotowano 40 minut po podaniu do pęcherza moczowego mitomycyny w dawce 40 mg. Jest to stężenie znacznie mniejsze niż stężenie mitomycyny w surowicy wynoszące 0,4 mikrogramów/ml, o którym wiadomo, że ma działanie mielosupresyjne. Niemniej jednak nie można całkowicie wykluczyć działania ogólnoustrojowego. Dla porównania, po podaniu dożylnym mitomycyny w dawce 10-20 mg/m2 pc. maksymalne stężenie w osoczu osiągało 0,4-3,2 mikrogramów/ml. Dystrybucja Biologiczny okres półtrwania jest krótki i wynosi 40-50 minut. Stężenie w surowicy obniża się dwuwykładniczo, przy czym w pierwszych 45 minutach spadek stężenia jest szybki, a po tym okresie — wolniejszy. Po około 3 godzinach stężenie w surowicy zwykle jest już poniżej granicy wykrywalności. Metabolizm i eliminacja Głównymi miejscami metabolizmu i eliminacji po podaniu ogólnym jest wątroba. Duże stężenie mitomycyny stwierdza się zatem w pęcherzyku żółciowym. Wydalanie drogą nerkową odgrywa niezbyt istotną rolę. Po podaniu do pęcherza mitomycyna jest wchłaniana tylko w niewielkich ilościach. Niemniej jednak, nie można całkowicie wykluczyć jej ogólnoustrojowego działania. #### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie U zwierząt mitomycyna wykazuje działanie toksyczne w stosunku do wszystkich dzielących się tkanek, szczególnie komórek szpiku kostnego i błony śluzowej przewodu pokarmowego. Zahamowaniu ulega również spermatogeneza. Mitomycyna wywiera działanie mutagenne, rakotwórcze i teratogenne, co można wykazać w odpowiednich układach doświadczalnych. Tolerancja miejscowa Mitomycyna wywołuje ciężką martwicę w przypadku wstrzyknięcia około żylnego bądź wycieku z naczynia krwionośnego do otaczających tkanek. ### 6. DANE FARMACEUTYCZNE #### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol E 421 #### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi, poza tymi wymienionymi w punkcie 6.6. #### 6.3 Okres ważności Nieotwarte fiolki: 2 lata Produkt leczniczy należy zużyć natychmiast po rekonstytucji. Zawartość fiolki przeznaczona jest do jednorazowego użytku. Niewykorzystaną część przygotowanego roztworu należy usunąć. #### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Warunki przechowywania produktu po rekonstytucji, patrz punkt 6.3. #### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Produkt leczniczy pakowany jest we fiolki z oranżowego szkła typu I z korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem. Mitomycin Accord, 10 mg i 20 mg dostępny jest w opakowaniach 1 lub 5 fiolek, w tekturowym pudełku. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. #### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Podanie dożylne: Produktu leczniczego Mitomycin Accord 10 mg; 20 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji nie wolno rozpuszczać w wodzie. Zawartość fiolki należy rozpuścić w roztworze soli fizjologicznej lub 20% roztworze glukozy w następujących proporcjach: 10 ml roztworu – 10 mg mitomycyny 20 ml roztworu – 20 mg mitomycyny Rekonstytucja/ Rozcieńczalnik Stężenie pH Osmolalność Roztwór soli fizjologicznej 1 mg/ml (rekonstytucja) 0,1 mg/ml (rozcieńczenie) 4,5-7,5 Około 290 mOsm/Kg 20% roztwór glukozy 1 mg/ml (rekonstytucja) 0,1 mg/ml (rozcieńczenie) 3,5-7,0 Około 1100 mOsm/Kg Podanie do pęcherza moczowego: Zawartość fiolki należy rozpuścić w roztworze soli fizjologicznej lub buforze fosforowym o pH 7.4 lub wodzie do wstrzykiwań w następujących proporcjach: 10 ml roztworu – 10 mg mitomycyny 20 ml roztworu – 20 mg mitomycyny Rekonstytucja/ Rozcieńczalnik Stężenie pH Osmolalność Roztwór soli fizjologicznej 1 mg/ml 4,5-7,5 Około 290 mOsm/Kg Bufor fosforowy 1 mg/ml 6,0-8,5 Około 185 mOsm/Kg pH 7.4 Woda do wstrzykiwań 1 mg/ml 5,0-7,5 Od 5 do 15 mOsm/Kg Kobiety należące do personelu medycznego będące w ciąży nie powinny przygotowywać ani podawać tego produktu leczniczego. Nie należy dopuszczać do kontaktu produktu leczniczego Mitomycin Accord ze skórą. Jeśli jednak do tego dojdzie, wówczas skórę należy kilkakrotnie spłukać 8,4% roztworem dwuwęglanu sodu, a następnie umyć wodą z mydłem. Narażonej skóry nie należy smarować kremem do rąk ani emolientem, gdyż może to zwiększyć przenikanie mitomycyny do naskórka. W przypadku kontaktu z oczami należy je kilkakrotnie przepłukać solą fizjologiczną. Następnie osobę narażoną należy obserwować przez kilka dni pod kątem ewentualnego uszkodzenia rogówki. Jeśli będzie to konieczne, należy wdrożyć odpowiednie leczenie. Roztwór po rekonstytucji jest klarowny, barwy niebiesko-fioletowej, bez widocznych cząstek stałych. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Wszelkie odpady należy usunąć zgodnie z obowiązującymi w szpitalu procedurami dla materiałów cytotoksycznych z uwzględnieniem aktualnych przepisów dotyczących unieszkodliwiania ### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Accord Healthcare Polska Sp. z o.o. ul. Taśmowa 7 02-677 Warszawa ### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU 10 mg – 23154 20 mg – 23155 ### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 28.04.2016 Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 19.11.2020 ### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO 04.02.2026 --- > Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.