# Paclitaxel-Ebewe

> Paklitaksel · 6 mg/ml · Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Paclitaxel-Ebewe
- **Nazwa powszechna:** Paclitaxelum
- **Substancja czynna:** [Paklitaksel](https://apteka.online/odpowiedniki/paclitaxelum)
- **Moc:** 6 mg/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
- **Droga podania:** dożylna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** L01CD01
- **Liczba opakowań:** 5
- **Numer pozwolenia:** 12603
- **Podmiot odpowiedzialny:** Ebewe Pharma Ges.m.b.H Nfg. KG
- **Producent:** Ebewe Arzneimittel Ges.m.b.H., Austria
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwnowotworowe/paclitaxel-ebewe-konc-inf-6-mg-ml-ebewe
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwnowotworowe/paclitaxel-ebewe-konc-inf-6-mg-ml-ebewe.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/17364/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/17364/characteristic

## Dostępne opakowania (5)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 fiol. 5 ml | 5909990018383 | Rp | bezpłatnie w placówce | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 fiol. 16,7 ml | 5909990018390 | Rp | bezpłatnie w placówce | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 fiol. 25 ml | 5909990018406 | Rp | bezpłatnie w placówce | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 fiol. 50 ml | 5909990018420 | Rp | bezpłatnie w placówce | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 fiol. 100 ml | 5909990968404 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Leki refundowane

### 1 fiol. 16,7 ml — EAN 5909990018390

Lek refundowany wydawany bezpłatnie w placówce (brak ceny detalicznej w obwieszczeniu).

### 1 fiol. 25 ml — EAN 5909990018406

Lek refundowany wydawany bezpłatnie w placówce (brak ceny detalicznej w obwieszczeniu).

### 1 fiol. 5 ml — EAN 5909990018383

Lek refundowany wydawany bezpłatnie w placówce (brak ceny detalicznej w obwieszczeniu).

### 1 fiol. 50 ml — EAN 5909990018420

Lek refundowany wydawany bezpłatnie w placówce (brak ceny detalicznej w obwieszczeniu).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie.

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest Paclitaxel-Ebewe i w jakim celu się go stosuje?
Lek Paclitaxel-Ebewe jest stosowany w leczeniu:

◦ raka jajnika
W chemioterapii pierwszego rzutu w raku jajnika paklitaksel jest wskazany w leczeniu skojarzonym
z cisplatyną u pacjentek z zaawansowanym rakiem jajnika lub resztkowym nowotworem (>1 cm), po
wcześniejszej laparotomii.

W chemioterapii drugiego rzutu w raku jajnika paklitaksel jest wskazany w leczeniu pacjentek
z rakiem jajnika z przerzutami, u których standardowe leczenie schematami zawierającymi platynę
okazało się nieskuteczne.

◦ raka piersi
W leczeniu uzupełniającym (adjuwantowym) paklitaksel jest wskazany u pacjentów z przerzutami do
węzłów chłonnych po terapii antracykliną i cyklofosfamidem (AC). Leczenie uzupełniające
paklitakselem należy uważać za alternatywę dla przedłużonej terapii AC.

Paklitaksel jest wskazany do początkowego leczenia miejscowego zaawansowanego raka piersi lub
raka piersi z przerzutami, zarówno w skojarzeniu z antracykliną u pacjentów, u których można
zastosować leczenie antracykliną lub w skojarzeniu z trastuzumabem u pacjentów ze zwiększoną
ekspresją receptora HER-2 na poziomie 3+ oznaczonym metodą immunohistochemiczną, u których
leczenie antracyklinami nie jest odpowiednie.

Monoterapia paklitakselem jest wskazana w leczeniu raka piersi z przerzutami u pacjentów, u których
standardowe leczenie z zastosowaniem antracyklin okazało się nieskuteczne lub jest nieodpowiednie.

◦ zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca
Paklitaksel w leczeniu skojarzonym z cisplatyną jest wskazany w leczeniu niedrobnokomórkowego
raka płuca u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do zabiegu chirurgicznego dającego potencjalną
szansę na wyleczenie i (lub) do radioterapii.

◦ mięsaka Kaposi’ego w przebiegu AIDS
Paklitaksel jest wskazany w leczeniu zaawansowanego mięsaka Kaposi’ego w przebiegu AIDS

RMS approved version DK/07.11.2005

2 LT/H/0146/001/IB/031

u pacjentów, u których wcześniejsze leczenie antracyklinami liposomalnymi okazało się nieskuteczne.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Paclitaxel-Ebewe

Kiedy nie stosować leku Paclitaxel-Ebewe
- jeśli pacjent ma uczulenie na paklitaksel lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6), zwłaszcza polioksyetylowany olej rycynowy (makrogologlicerolu
rycynooleinian).
- jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią.
- jeśli pacjent ma za małą liczbę krwinek białych (granulocytów obojętnochłonnych - neutrofilów).
Liczba krwinek białych oznaczana jest przez personel medyczny.
- jeśli pacjent z mięsakiem Kaposi’ego ma jednocześnie ciężkie, niekontrolowane zakażenia.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem lub w trakcie stosowania leku Paclitaxel-Ebewe należy omówić to z lekarzem,
farmaceutą lub pielęgniarką:
- jeśli pacjent ma chorobę wątroby;
- jeśli pacjent ma jakiekolwiek niekontrolowane przez leki zakażenie;
- jeśli pacjent przyjmuje inne leki;
- jeśli u pacjenta wystąpią reakcje nadwrażliwości (uczulenia), np. niedociśnienie tętnicze,
niewydolność oddechowa, wysypka;
- jeśli u pacjenta występowały w przeszłości objawy neurologiczne w obrębie rąk lub stóp
(neuropatia obwodowa);
- jeśli ciężka lub uporczywa biegunka wystąpi w trakcie leczenia paklitakselem lub zaraz po jego
zakończeniu;
- jeśli pacjent choruje na serce;
- ponieważ lek zawiera alkohol i polioksyetylowany olej rycynowy (patrz punkt „Paclitaxel-Ebewe
zawiera alkohol i polioksyetylowany olej rycynowy”);
- jeśli stwierdzono zmiany w morfologii krwi pacjenta;
- jeśli lek Paclitaxel-Ebewe stosowany jest jednocześnie z naświetlaniem (radioterapią) płuc;
- jeśli u pacjenta z mięsakiem Kaposi’ego wystąpi ciężkie zapalenie błon śluzowych.

Paclitaxel-Ebewe a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Lek Paclitaxel-Ebewe należy stosować:
- przed cisplatyną, jeśli oba leki stosowane są w skojarzeniu;
- 24 godziny po podaniu doksorubicyny.

Jeśli pacjent otrzymuje paklitaksel jednocześnie z którymkolwiek z poniższych leków, powinien
omówić to z lekarzem:
- leki przeciwzakaźne (np. antybiotyki, takie jak erytromycyna, ryfampicyna; jeśli pacjent nie jest
pewien, czy przyjmowany lek jest antybiotykiem, powinien zapytać o to lekarza, pielęgniarki lub
farmaceuty), w tym również leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (np. ketokonazol);
- leki stosowane w celu stabilizacji nastroju, nazywane czasami lekami przeciwdepresyjnymi
(np. fluoksetyna);
- leki stosowane w leczeniu drgawek (napadów padaczkowych) (np. karbamazepina, fenytoina);
- leki stosowane w celu zmniejszenia stężenia tłuszczów we krwi (np. gemfibrozil);
- leki stosowane w leczeniu zgagi lub wrzodów żołądka (np. cymetydyna);
- leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV i AIDS (np. rytonawir, sakwinawir, indynawir,
nelfinawir, efawirenz, newirapina);
- lek o nazwie klopidogrel, stosowany w celu zapobiegania powstawaniu zakrzepów krwi.

Paclitaxel-Ebewe z jedzeniem i piciem
Lek Paclitaxel-Ebewe można stosować jednocześnie z jedzeniem i piciem. Należy jednak zapytać

RMS approved version DK/07.11.2005

3 LT/H/0146/001/IB/031

lekarza, czy podczas leczenia można spożywać alkohol.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, przed zastosowaniem tego leku powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Ciąża
Nie należy stosować leku Paclitaxel-Ebewe w okresie ciąży.

Karmienie piersią
Nie należy stosować leku Paclitaxel-Ebewe podczas karmienia piersią. Nie należy wznawiać
karmienia piersią zanim lekarz nie uzna, że jest to bezpieczne.

Należy unikać zajścia w ciążę podczas stosowania leku Paclitaxel-Ebewe. Jeśli pacjentka zajdzie
w ciążę, powinna niezwłocznie poinformować o tym lekarza. Należy przerwać karmienie piersią na
czas stosowania leku Paclitaxel-Ebewe.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie ma powodu, by pacjent nie mógł prowadzić pojazdów między kolejnymi kursami leczenia. Należy
jednak pamiętać, że Paclitaxel-Ebewe zawiera pewną ilość alkoholu i prowadzenie pojazdu
bezpośrednio po przyjęciu leku nie jest zalecane. Tak jak we wszystkich przypadkach, pacjent nie
powinien prowadzić pojazdów, jeśli odczuwa zawroty głowy lub oszołomienie.

Paclitaxel-Ebewe zawiera alkohol
Paclitaxel-Ebewe zawiera etanol (alkohol) oraz polioksyetylowany olej rycynowy
(makrogologlicerolu rycynooleinian).

Każdy 1 ml leku Paclitaxel-Ebewe zawiera 401,7 mg alkoholu etylowego (40,2% m/V) co stanowi
ekwiwalent 10 ml piwa lub 4 ml wina.

Alkohol zawarty w tym preparacie może mieć szkodliwy wpływ na dzieci. Skutki mogą obejmować
uczucie senności i zmiany w zachowaniu. Może również wpływać na ich zdolność do koncentracji
i uczestniczenia w zajęciach fizycznych.

Ilość alkoholu w leku Paclitaxel-Ebewe może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub
obsługiwania maszyn. Jest to spowodowane możliwością wpływu leku na ocenę sytuacji i szybkość
reakcji pacjenta.

Pacjenci z padaczką lub problemami wątroby, przed zastosowaniem leku, powinni poinformować
o tym fakcie lekarza lub farmaceutę. Ilość alkoholu w leku może zmieniać działanie innych leków.
Jeśli pacjent przyjmuje inne leki, powinien o tym fakcie poinformować farmaceutę.

Jeśli pacjent jest uzależniony od alkoholu, przed zastosowaniem leku, powinien poinformować o tym
fakcie lekarza lub farmaceutę.

Lek zawiera również polioksyetylowany olej rycynowy (makrogologlicerolu rycynooleinian), który
może powodować ciężkie reakcje alergiczne.

### 3. Jak stosować Paclitaxel-Ebewe?
Lekarz decyduje o wielkości i ilości dawek, które powinien otrzymać pacjent.
Lek Paclitaxel-Ebewe jest podawany pod nadzorem lekarza, który może udzielić bardziej
szczegółowych informacji.

Dawka leku zależy od rodzaju i stopnia zawansowania raka. Lek Paclitaxel-Ebewe jest podawany
w kroplówce do żyły, przez około 3 godziny. Leczenie powtarza się zazwyczaj co 3 tygodnie

RMS approved version DK/07.11.2005

4 LT/H/0146/001/IB/031

(2 tygodnie u pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego).

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Paclitaxel-Ebewe
Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Paclitaxel-Ebewe pacjent otrzymuje premedykację składającą się
z kilku innych leków. Premedykacja jest konieczna, aby zapobiec ciężkim reakcjom nadwrażliwości.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Paclitaxel-Ebewe
Nie dotyczy pacjenta, gdyż Paclitaxel-Ebewe jest podawany przez lekarza lub pielęgniarkę.

Pominięcie zastosowania leku Paclitaxel-Ebewe
Nie dotyczy pacjenta, gdyż Paclitaxel-Ebewe jest podawany przez lekarza lub pielęgniarkę.

Przerwanie stosowania leku Paclitaxel-Ebewe
O przerwaniu stosowania leku Paclitaxel-Ebewe decyduje lekarz.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Nie zaleca się stosowania leku Paclitaxel-Ebewe u dzieci w wieku poniżej 18 lat.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

W razie wystąpienia któregokolwiek (jednego lub więcej) z objawów reakcji alergicznej, należy
natychmiast zwrócić się do lekarza. Objawami mogą być:
• zaczerwienienie skóry
• reakcje skórne
• świąd
• odczucie ucisku w klatce piersiowej
• duszność lub trudności w oddychaniu
• obrzęk
Wszystkie wymienione reakcje mogą być objawami ciężkich działań niepożądanych.

Należy natychmiast zwrócić się do lekarza, jeśli:
• pacjent ma gorączkę, silne dreszcze, ból gardła lub owrzodzenie jamy ustnej (objawy
zahamowania czynności szpiku kostnego)
• pacjent odczuwa drętwienie lub osłabienie rąk i nóg (objawy neuropatii obwodowej)*
• u pacjenta wystąpi ciężka lub uporczywa biegunka z gorączką i bólem brzucha.

*Mogą się utrzymywać ponad 6 miesięcy od zakończenia leczenia paklitakselem.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób)
Utrata włosów (w większości przypadków łysienie rozpoczynało się wcześniej niż po miesiącu od
rozpoczęcia stosowania paklitakselu (u większości z tych pacjentów [ponad 50%] utrata włosów była
znaczna), nudności, wymioty i biegunka, reakcje alergiczne, takie jak zaczerwienienie skóry (głównie
twarzy), wysypka na skórze, świąd i zakażenia ogólne. Niskie ciśnienie tętnicze krwi. Zaburzenia krwi
(stąd konieczność regularnych badań krwi), które mogą być przyczyną niewielkiej niedokrwistości (z
uczuciem osłabienia lub zmęczenia), większego ryzyka zakażenia lub łatwiejszego powstawania
siniaków. Drętwienie i (lub) mrowienie dłoni i (lub) stóp*, ból mięśni i stawów, owrzodzenie błony
śluzowej jamy ustnej i języka.

*Mogą się utrzymywać ponad 6 miesięcy od zakończenia leczenia paklitakselem.

Częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób)
Zmiany częstości uderzeń lub rytmu serca, wysokie ciśnienie tętnicze krwi i krwawienie. U pacjentów

RMS approved version DK/07.11.2005

5 LT/H/0146/001/IB/031

z mięsakiem Kaposi’ego mogą wystąpić ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Przemijające zmiany
dotyczące paznokci i skóry. Objawy wynaczynienia: niekiedy ból, zaczerwienienie skóry, uczucie
gorąca, obrzęk i złuszczanie się skóry w miejscu wstrzyknięcia/infuzji. Inne reakcje skórne.

Rzadziej występuje zapalenie żył. U pacjentów otrzymujących również inne chemioterapeutyki i (lub)
naświetlania (radioterapię) może wystąpić ból w klatce piersiowej i (lub) duszność. Notowano
również zaburzenia czynności jelit, ból brzucha, nadmierne pocenie się i ból kończyn.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób)
Niskie ciśnienie tętnicze krwi i powolny przepływ krwi spowodowane wyczerpującym zakażeniem,
czasami powodujące ciężkie zaburzenia czynności narządów wewnętrznych. Omdlenie, czasowa
utrata przytomności. Zawał serca.

Rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób)
Gorączka, odwodnienie i anafilaksja, tzn. reakcja nadwrażliwości z obrzękiem twarzy i (lub) gardła,
świszczącym oddechem, uczuciem omdlewania i duszności. Dreszcze i ból pleców związany z reakcją
alergiczną. Zapalenie płuc i inne zaburzenia płuc, bliznowacenie lub zgrubienie tkanek płuc,
powodujące duszność i kaszel; zator płucny powodujący duszność, ból w klatce piersiowej lub
barkach, kaszel; znaczące zaburzenia czynności płuc i oddychania. Notowano również obrzęk i (lub)
osłabienie rąk i (lub) stóp. Zapalenie otrzewnej (silny ból brzucha); niedrożność jelit z częściowym
lub całkowitym zablokowaniem jelit; perforacja (przedziurawienie) jelit z przenikaniem treści
jelitowej do jamy brzusznej; częściowe zmiany zapalne jelit spowodowane słabym dopływem krwi do
jelit; zapalenie trzustki; zaburzenia serca, które mogą powodować duszność lub obrzęk okolicy kostek.

Notowano również inne zaburzenia serca.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób)
Ciężkie zakażenia, zaburzenia widzenia i słuchu, zawroty głowy (również pochodzenia
błędnikowego), kaszel, ciężkie reakcje uczuleniowe, reakcja alergiczna zagrażająca życiu, pokrzywka;
silne zaczerwienienie skóry (spowodowane alergią) z uszkodzeniem pewnych partii skóry,
powstawaniem dużych pęcherzy, czasami rozszerzające się na duże powierzchnie ciała i błonę
śluzową jamy ustnej (zespół Stevensa-Johnsona, martwica naskórka, rumień wielopostaciowy),
zaczerwienienie skóry ze złuszczaniem się skóry, często ze świądem i wypadaniem włosów.
Oddzielenie się paznokcia od łożyska. Nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego krwi bezpośrednio po
zmianie pozycji ciała z leżącej na stojącą, prowadzące do zawrotów głowy. Napady padaczkowe
(drgawki); napady drgawek obejmujących całe ciało; splątanie oraz inne działania na mózg, aż do
ciężkich zaburzeń czynności mózgu. Zakrzep w naczyniach krwionośnych zaopatrujących jamę
brzuszną i jelita. Ciężkie zapalenie jelit, powodujące krwawą biegunkę, ból brzucha lub gorączkę.
Zapalenie przełyku. Gromadzenie się płynu w jamie brzusznej. Zapalenie jelita grubego,
spowodowane małą liczbą krwinek białych. Zaburzenia wątroby; częściowa martwica tkanki
wątrobowej, powodująca ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Uszkodzenie mózgu i układu
nerwowego, jako powikłanie zaburzeń czynności wątroby. Notowano również utratę apetytu, zaparcie,
ból głowy, trudności w koordynacji ruchów, zaburzenia słuchu i (lub) równowagi, przyspieszoną
czynność serca, zmniejszenie masy ciała (jadłowstręt). Rak tkanek wytwarzających komórki krwi
w szpiku kostnym; różne zaburzenia szpiku kostnego, powodujące nieskuteczne wytwarzanie
komórek krwi (w konsekwencji prowadzące po wielu latach do zaawansowanego raka szpiku
kostnego).

Działania niepożądane występujące z nieznaną częstością (której nie można określić na podstawie
dostępnych danych)

Zespół rozpadu guza, który powoduje:
- duże stężenie potasu we krwi, które może być przyczyną nieprawidłowego rytmu serca
(hiperkaliemia),
- tężyczkę, napady drgawek, opóźnienie umysłowe, zaburzenia ruchu, chwiejność emocjonalną,
pobudzenie, niepokój, ból lub osłabienie mięśni (hipokalcemia)
- uczucie zmęczenia, utratę apetytu, ból głowy, gromadzenie się płynu w kończynach i płucach

RMS approved version DK/07.11.2005

6 LT/H/0146/001/IB/031

(niewydolność nerek).

Obrzęk plamki zniekształcający widzenie środkowe.

Fotopsja powodująca wrażenie błysków światła w oczach.

Męty ciała szklistego w postaci plamek, pasemek lub fragmentów pajęczyny, pływających powoli
przed oczami.

Zapalenie żyły.

Symetryczne pogrubienie skóry (twardzina).

Toczeń rumieniowaty układowy, który powoduje gorączkę, złe samopoczucie, bóle stawów, bóle
mięśniowe, uczucie zmęczenia i czasową utratę zdolności poznawczych.

Notowano przypadki rozsianego wykrzepiania węwnątrznaczyniowego (DIC, ang. disseminated
intravascular coagulation); jest to poważna choroba, która powoduje zbyt łatwe krwawienie lub zbyt
łatwe powstawanie zakrzepów albo oba te zaburzenia jednocześnie.

Zaczerwienienie i obrzęk wewnętrznej powierzchni dłoni i podeszew stóp, mogące powodować
złuszczanie się skóry.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301/faks: + 48 22 49 21 309/strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać Paclitaxel-Ebewe?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i fiolce po EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Fiolka przed otwarciem: Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym (tekturowe pudełko)
w celu ochrony przed światłem. Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania
leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, co zrobić z lekami, które nie są już potrzebne. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Paclitaxel-Ebewe
Substancją czynną leku jest paklitaksel. Każdy ml roztworu zawiera 6 mg paklitakselu.
1 fiolka 5 ml zawiera 30 mg paklitakselu.
1 fiolka 16,7 ml zawiera 100 mg paklitakselu.

RMS approved version DK/07.11.2005

7 LT/H/0146/001/IB/031

1 fiolka 25 ml zawiera 150 mg paklitakselu.
1 fiolka 50 ml zawiera 300 mg paklitakselu.
1 fiolka 100 ml zawiera 600 mg paklitakselu

Pozostałe składniki leku to: polioksyetylowany olej rycynowy (makrogologlicerolu rycynooleinian)
i etanol.

Jak wygląda lek Paclitaxel-Ebewe i co zawiera opakowanie
Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji Paclitaxel-Ebewe jest przejrzystym, bezbarwnym do
bladożółtego, lepkim roztworem.

Opakowania:

1 fiolka po 5 ml
1 fiolka po 16,7 ml
1 fiolka po 25 ml
1 fiolka po 50 ml
1 fiolka po 100 ml

W kartonie znajduje się 1, 5 lub 10 fiolek z ochronnym opakowaniem (Onco-Safe lub Sleeving) albo
bez takiego opakowania. Opakowania Onco-Safe i Sleeving nie mają styczności z lekiem i stanowią
dodatkową ochronę podczas transportu, zwiększając tym samym bezpieczeństwo personelu
medycznego i farmaceutycznego.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
EBEWE Pharma Ges.m.b.H. Nfg. KG
Mondseestrasse 11
A-4866 Unterach, Austria

Wytwórca
Fareva Unterach GmbH
Mondseestraße 11
4866 Unterach, Austria

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat leku oraz jego nazw w krajach
członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do:
Sandoz Polska Sp. z o.o.
ul. Domaniewska 50 C
02-672 Warszawa
tel. 22 209 70 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 05/2023

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego
CYTOSTATYK

1. Niezgodności farmaceutyczne

Polioksyetylowany olej rycynowy (makrogologlicerolu rycynooleinian) może powodować
wypłukiwanie DEHP [di-(2-etylohaksylo)ftalan)] z pojemników impregnowanych polichlorkiem
winylu (PCW) w ilości zależnej od czasu i stężenia. Dlatego rozcieńczony produkt Paclitaxel-Ebewe
należy przygotowywać, przechowywać i podawać z zastosowaniem sprzętu, który nie zawiera PCW.

2. Instrukcja dotycząca przygotowania leku do stosowania

Postępowanie

RMS approved version DK/07.11.2005

8 LT/H/0146/001/IB/031

Tak jak w przypadku wszystkich leków przeciwnowotworowych, podczas przygotowania paklitakselu
należy zachować ostrożność.
Kobiety w ciąży lub w wieku rozrodczym należy ostrzec, aby unikały kontaktu z lekami
cytotoksycznymi.
Produkt leczniczy powinien być rozcieńczany przez przeszkolony personel w warunkach
aseptycznych, w miejscu do tego przeznaczonym. Należy nosić odpowiednie rękawice ochronne.
Należy unikać kontaktu leku ze skórą i błonami śluzowymi. Jeśli lek dostanie się na skórę, należy
przemyć ją wodą z mydłem. Miejscowy kontakt z roztworem powoduje mrowienie, pieczenie
i zaczerwienienie. W razie kontaktu leku z błonami śluzowymi, należy przemyć je obficie wodą.
Wdychanie oparów roztworu powodowało duszność, ból w klatce piersiowej, pieczenie w gardle
i nudności.
Jeśli zamknięte fiolki przechowywane są w lodówce, może wytrącić się osad, który ponownie
rozpuszcza się po lekkim poruszeniu lub nawet bez poruszenia, gdy fiolka osiąga temperaturę
pokojową. Nie ma to wpływu na jakość produktu. Jeżeli roztwór pozostaje mętny lub jeśli
powstały osad nie rozpuszcza się, fiolkę należy zniszczyć.

Po wielokrotnym wprowadzaniu igły i pobieraniu produktu z fiolki, zawartość fiolek zachowuje
stabilność mikrobiologiczną, chemiczną i fizyczną do 28 dni w temperaturze 25ºC. Użytkownik
ponosi odpowiedzialność za inne warunki oraz czas przechowywania produktu.

Przygotowanie produktu do podania dożylnego
Przed podaniem w infuzji paklitaksel musi być rozcieńczony w warunkach aseptycznych 0,9%
roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań lub 5% roztworem glukozy do wstrzykiwań, lub mieszaniną
0,9% roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań i 5% roztworu glukozy, do końcowego stężenia od
0,3 do 1,2 mg/ml.

Wykazano, że przygotowany roztwór do infuzji zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez
48 godzin w temperaturze 5ºC i w temperaturze 25ºC, jeśli został rozcieńczony 5% roztworem glukozy
lub 0,9% roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt
leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeśli nie jest zużyty natychmiast, za czas i warunki
przechowywania przed podaniem odpowiedzialność ponosi użytkownik. Zazwyczaj czas ten nie
powienien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2 do 8ºC, chyba że rozcieńczenie roztworu
miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.
Przygotowany roztwór przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego zastosowania.

W trakcie przygotowywania roztwory mogą być mętne ze względu na nośnik zawarty w leku, którego
nie można usunąć przez filtrowanie. Produkt Paclitaxel-Ebewe należy podawać przez zestaw do
infuzji z wbudowanym filtrem wewnętrznym z mikroporowatą błoną (średnica porów nie większa niż
0,22 μm). Nie stwierdzono istotnej utraty mocy produktu podczas symulowanego podawania roztworu
przez zestaw do infuzji dożylnych z filtrem wewnętrznym).

Istnieją rzadkie doniesienia o wytrącaniu osadu podczas podawania paklitakselu, zazwyczaj pod
koniec 24-godzinnej infuzji. Wprawdzie nie wyjaśniono przyczyny precypitacji, jest to
prawdopodobnie spowodowane nadmiernym wysyceniem rozcieńczonego roztworu. W celu
zmniejszenia ryzyka precypitacji, roztwór paklitakselu należy użyć możliwie jak najszybciej po
rozcieńczeniu oraz unikać nadmiernego wstrząsania lub wzburzania. Przed użyciem należy dokładnie
przepłukać zestaw do infuzji. Podczas infuzji należy regularnie kontrolować wygląd roztworu,
a w razie wytrącania osadu należy przerwać podawanie infuzji.

Aby zminimalizować ekspozycję pacjenta na DEHP, który może być wypłukiwany z worków
infuzyjnych, zestawów lub innego sprzętu medycznego impregnowanego PCW, rozcieńczone
roztwory produktu Paclitaxel-Ebewe należy przechowywać w butelkach, które nie zawierają PCW
(wykonanych ze szkła, polipropylenu) lub w workach plastikowych (z polipropylenu, poliolefiny)
i podawać przez polietylenowe zestawy do infuzji. Zastosowanie urządzeń filtrujących wyposażonych
w krótkie odcinki wlotowe i (lub) wylotowe drenów wykonanych z PCW nie powodowało istotnego
wypłukiwania DEHP.

RMS approved version DK/07.11.2005

9 LT/H/0146/001/IB/031

Usuwanie
Cały sprzęt użyty do przygotowania i podawania lub taki, który w jakikolwiek sposób miał styczność
z paklitakselem, należy usunąć zgodnie z lokalnymi wytycznymi dla postępowania z cytostatykami.

3. Okres ważności

Nieotwarte fiolki: 3 lata.

Po otwarciu, przed rozcieńczeniem
Po wielokrotnym wprowadzaniu igły i pobieraniu produktu z fiolki zawartość fiolek zachowuje
stabilność mikrobiologiczną, chemiczną i fizyczną do 28 dni w temperaturze 25ºC.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia po otwarciu fiolki produkt można przechowywać
maksymalnie przez 28 dni w temperaturze 25°C. Za stosowanie innego czasu i warunków
przechowywania odpowiedzialność ponosi użytkownik.

Po rozcieńczeniu
Po rozcieńczeniu lek zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 48 godzin w temperaturze 25°C
oraz od 2°C do 8°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy zużyć
natychmiast. Jeśli nie jest zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed podaniem
odpowiedzialność ponosi użytkownik. Na ogół czas ten nie powienien przekraczać 24 godzin
w temperaturze od 2 do 8ºC, chyba że rozcieńczenie roztworu miało miejsce w kontrolowanych
i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Fiolka przed otwarciem: przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym (tekturowe pudełko) w
celu ochrony przed światłem.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

MRP approved version 09/2006

1 LT/H/0146/001/IB/031

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Paclitaxel-Ebewe, 6 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

1 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 6 mg paklitakselu (Paclitaxelum).

Każda 5 ml fiolka zawiera 30 mg paklitakselu.
Każda 16,7 ml fiolka zawiera 100 mg paklitakselu.
Każda 25 ml fiolka zawiera 150 mg paklitakselu.
Każda 50 ml fiolka zawiera 300 mg paklitakselu.
Każda 100 ml fiolka zawiera 600 mg paklitakselu

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:
polioksyetylowany olej rycynowy (makrogologlicerolu rycynooleinian): 522,4 mg/ml,
etanol bezwodny: 401,7 mg/ml.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji.
Paclitaxel-Ebewe to przezroczysty, bezbarwny do bladożółtego roztwór.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Rak jajnika: Paklitaksel jest wskazany w leczeniu skojarzonym z cisplatyną w chemioterapii
pierwszego rzutu u pacjentek z zaawansowanym rakiem jajnika lub resztkowym nowotworem
(>1 cm), po wcześniejszej laparotomii.

Paklitaksel jest wskazany w chemioterapii drugiego rzutu w leczeniu raka jajnika z przerzutami, gdy
standardowe leczenie schematami zawierającymi platynę okazało się nieskuteczne.

Rak piersi: W leczeniu adjuwantowym paklitaksel jest wskazany u pacjentów z przerzutami do
węzłów chłonnych po terapii antracykliną i cyklofosfamidem (AC). Leczenie adjuwantowe
paklitakselem należy uważać za alternatywę dla przedłużonej terapii AC.

Paklitaksel jest wskazany do początkowego leczenia miejscowego zaawansowanego raka piersi lub
raka piersi z przerzutami, zarówno w skojarzeniu z antracykliną u pacjentów, u których można
zastosować leczenie antracykliną lub w skojarzeniu z trastuzumabem u pacjentów ze zwiększoną
ekspresją receptora HER-2 na poziomie 3+ oznaczonym metodą immunohistochemiczną, u których
leczenie antracykliną nie jest odpowiednie (patrz punkty 4.4 i 5.1).

W monoterapii, paklitaksel jest wskazany w leczeniu raka piersi z przerzutami u pacjentów, u których
standardowe leczenie schematami zawierającymi antracyklinę okazało się nieskuteczne lub jest
nieodpowiednie.

Zaawansowany niedrobnokomórkowy rak płuca: Paklitaksel w leczeniu skojarzonym z cisplatyną

MRP approved version 09/2006

2 LT/H/0146/001/IB/031

jest wskazany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca (ang. non-small cell lung carcinoma,
NSCLC) u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do zabiegu chirurgicznego dającego potencjalną
szansę na wyleczenie i (lub) do radioterapii.

Mięsak Kaposi’ego w przebiegu AIDS: Paklitaksel jest wskazany w leczeniu zaawansowanego
mięsaka Kaposi’ego (ang. Kaposi’s sarkoma, KS) w przebiegu AIDS u pacjentów, u których
wcześniejsze leczenie antracykliną liposomalną okazało się nieskuteczne.

Ograniczona ilość danych potwierdza skuteczność produktu leczniczego w tym wskazaniu,
a podsumowanie istotnych badań przedstawiono w punkcie 5.1.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Przed podaniem produktu Paclitaxel-Ebewe u wszystkich pacjentów należy zastosować premedykację
obejmującą kortykosteroidy, leki przeciwhistaminowe i antagonistów receptorów H2, np.:

Lek Dawka Czas podania przed zastosowaniem
produktu Paclitaxel-Ebewe
Deksametazon 20 mg doustnie* lub dożylnie Doustnie: około 12 i 6 godzin lub
dożylnie: 30 do 60 minut
Difenhydramina** 50 mg dożylnie 30 do 60 minut
Cymetydyna lub
ranitydyna
300 mg dożylnie lub
50 mg dożylnie
30 do 60 minut

* 8 do 20 mg u pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego
** lub równoważny lek przeciwhistaminowy, np. chlorofeniramina

Produkt Paclitaxel-Ebewe należy podawać przez zestaw do infuzji dożylnych, zawierający filtr
wewnętrzny o średnicy porów ≤0,22 μm (patrz punkt 6.6).

Chemioterapia pierwszego rzutu w raku jajnika
Chociaż inne schematy dawkowania są obecnie w trakcie badań, zaleca się stosowanie paklitakselu
w skojarzeniu z cisplatyną. Zależnie od czasu trwania wlewu dożylnego zaleca się dwie dawki
paklitakselu:
◦ dawka 175 mg/m2 pc. podawana dożylnie przez 3 godziny, a następnie cisplatyna w dawce
75 mg/m2 pc. co 3 tygodnie
lub
◦ dawka 135 mg/m2 pc. w 24-godzinnej infuzji dożylnej, a następnie cisplatyna w dawce 75 mg/m2 pc.
z zachowaniem trzytygodniowej przerwy między cyklami chemioterapii (patrz punkt 5.1).

Chemioterapia drugiego rzutu w raku jajnika
Zalecana dawka paklitakselu wynosi 175 mg/m2 pc. podawana przez 3 godziny, z zachowaniem
trzytygodniowej przerwy między kolejnymi cyklami leczenia.

Chemioterapia adjuwantowa raka piersi
Zalecana dawka paklitakselu wynosi 175 mg/m2 pc. podawana przez 3 godziny co 3 tygodnie
w czterech cyklach, po zakończeniu leczenia antracykliną i cyklofosfamidem (AC).

Chemioterapia pierwszego rzutu w raku piersi
W leczeniu skojarzonym z doksorubicyną (50 mg/m2 pc.) paklitaksel należy podawać 24 godziny po
podaniu doksorubicyny. Zalecana dawka paklitakselu wynosi 220 mg/m2 pc. podawana dożylnie przez
3 godziny, z zachowaniem 3-tygodniowej przerwy między kolejnymi cyklami leczenia (patrz punkty
#### 4.5 i 5.1).
W leczeniu skojarzonym z trastuzumabem zalecana dawka paklitakselu wynosi 175 mg/m2 pc.,
podawana dożylnie przez 3 godziny, z zachowaniem 3-tygodniowej przerwy między cyklami
chemioterapii (patrz punkt 5.1). Infuzję paklitakselu można rozpocząć następnego dnia po podaniu
pierwszej dawki trastuzumabu lub bezpośrednio po podaniu kolejnej dawki trastuzumabu, jeśli
poprzednia dawka trastuzumabu była dobrze tolerowana (szczegóły dotyczące dawkowania

MRP approved version 09/2006

3 LT/H/0146/001/IB/031

trastuzumabu, patrz Charakterystyka Produktu Leczniczego produktu Herceptin).

Chemioterapia drugiego rzutu w raku piersi
Zalecana dawka paklitakselu wynosi 175 mg/m2 pc. podawana przez 3 godziny, z zachowaniem
3-tygodniowej przerwy między kolejnymi cyklami leczenia.

Leczenie zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca
Zalecaną dawkę paklitakselu, wynoszącą 175 mg/m2 pc., podaje się przez 3 godziny, a następnie
podaje się cisplatynę w dawce 80 mg/m2 pc., z zachowaniem 3-tygodniowej przerwy między
kolejnymi cyklami leczenia.

Leczenie mięsaka Kaposi’ego w przebiegu AIDS
Zalecana dawka paklitakselu wynosi 100 mg/m2 pc. podawana w 3-godzinnej infuzji co 2 tygodnie.

Kolejne dawki paklitakselu należy podawać w zależności od indywidualnej tolerancji leku przez
pacjenta.

Paklitakselu nie należy ponownie podawać dopóki liczba neutrofilów nie wyniesie ≥1500/mm3
(≥1000/mm3 u pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego), a liczba płytek ≥100 000/mm3 (≥75 000/mm3
u pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego). Pacjenci z ciężką neutropenią (liczba neutrofilów <500/mm3
utrzymująca się przez tydzień lub dłużej) lub z ciężką neuropatią obwodową powinni w następnych
cyklach leczenia otrzymywać dawkę paklitakselu zmniejszoną o 20% (o 25% u pacjentów
z mięsakiem Kaposi’ego), patrz punkt 4.4.

Pacjenci z niewydolnością wątroby: dostępne dane są niewystarczające, aby zalecić zmianę
dawkowania u pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty
#### 4.4 i 5.2). Pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie należy leczyć paklitakselem.

Dzieci i młodzież
Podawanie paklitakselu dzieciom w wieku poniżej 18 lat nie jest zalecane ze względu na brak danych
dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1, zwłaszcza na makrogologlicerolu rycynooleinian (patrz punkt 4.4).

Paklitaksel jest przeciwwskazany w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Paklitakselu nie należy podawać pacjentom, u których liczba neutrofilów przed leczeniem wynosiła
<1500/mm3 (<1000/mm3 u pacjentów z mięsakiem Kaposi'ego).

W przypadku mięsaka Kaposi'ego paklitaksel jest również przeciwwskazany u pacjentów
z jednocześnie występującymi ciężkimi, niekontrolowanymi zakażeniami.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Paklitaksel należy podawać pod nadzorem lekarza z doświadczeniem w prowadzeniu chemioterapii
przeciwnowotworowej. Ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości,
należy zapewnić dostęp do odpowiedniego sprzętu podtrzymującego czynności życiowe.

Ze względu na możliwość wynaczynienia zaleca się uważne kontrolowanie miejsca wkłucia, czy nie
występują objawy przesączania produktu leczniczego podczas infuzji.

Przed podaniem paklitakselu pacjenci muszą otrzymać wstępne leczenie kortykosteroidami, lekami
przeciwhistaminowymi i antagonistami receptorów H2 (patrz punkt 4.2).

MRP approved version 09/2006

4 LT/H/0146/001/IB/031

W razie leczenia skojarzonego z cisplatyną, paklitaksel należy podawać przed cisplatyną (patrz punkt
4.5).

Ciężkie reakcje nadwrażliwości charakteryzujące się dusznością i niedociśnieniem tętniczym
wymagającym leczenia, obrzękiem naczynioruchowym oraz uogólnioną pokrzywką występowały
u mniej niż 1% pacjentów otrzymujących paklitaksel po odpowiedniej premedytacji. Reakcje te
związane są prawdopodobnie z uwalnianiem histaminy. W razie ciężkich reakcji nadwrażliwości
należy natychmiast przerwać infuzję paklitakselu, wdrożyć leczenie objawowe i nie podawać
ponownie tego leku pacjentowi.

Zahamowanie czynności szpiku kostnego (głównie neutropenia) jest objawem toksyczności
ograniczającym wielkość dawki paklitakselu. Należy często kontrolować morfologię krwi. Nie należy
rozpoczynać kolejnego cyklu leczenia, jeśli liczba neutrofilów nie powróci do wartości ≥1500/mm3
(≥1000/mm3 u pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego), a liczba płytek nie wyniesie ≥100 000/mm3
(≥75 000/mm3 u pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego). W badaniach klinicznych u pacjentów z KS
większość chorych otrzymywała czynnik stymulujący wzrost granulocytów (G-CSF).

Po podaniu paklitakselu w monoterapii rzadko opisywano ciężkie zaburzenia w układzie
przewodzącym serca. Jeśli podczas podawania paklitakselu wystąpią u pacjenta istotne zaburzenia
w układzie przewodzącym serca (np. blok przewodzenia przedsionkowo-komorowego, częstoskurcz
komorowy), należy wdrożyć odpowiednie leczenie i prowadzić ciągłe monitorowanie czynności serca
podczas kolejnych cyklów leczenia paklitakselem. Podczas podawania paklitakselu obserwowano
bezobjawowe zazwyczaj i na ogół niewymagające leczenia niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie
i bradykardię. Zaleca się częste monitorowanie czynności życiowych, zwłaszcza podczas pierwszej
godziny infuzji paklitakselu. Ciężkie zaburzenia czynności układu sercowo-naczyniowego
obserwowano częściej u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca niż z rakiem piersi lub
jajnika. Opisano jeden przypadek niewydolności serca związanej z podaniem paklitakselu u pacjenta
włączonego do badania klinicznego, oceniającego skuteczność produktu u pacjentów z mięsakiem
Kaposi’ego w przebiegu AIDS.

Jeśli paklitaksel jest podawany w skojarzeniu z doksorubicyną lub trastuzumabem w początkowej
fazie leczenia raka piersi z przerzutami, należy zwrócić szczególną uwagę na kontrolowanie czynności
serca. Jeśli pacjent jest zakwalifikowany do leczenia paklitakselem w skojarzeniu z tymi lekami,
należy ocenić wyjściową czynność serca, w tym zebrać dokładny wywiad, przeprowadzić badanie
fizykalne, wykonać elektrokardiogram, echokardiogram i (lub) wentrykulografię radioizotopową
techniką MUGA. Czynność serca należy kontrolować w trakcie dalszego leczenia (np. co trzy
miesiące). Monitorowanie to może być pomocne w rozpoznaniu pacjentów, u których pojawią się
zaburzenia czynności serca, a lekarz prowadzący powinien dokładnie ocenić skumulowaną dawkę
podawanej antracykliny (w mg/m2 pc.) przed podjęciem decyzji o częstości oceny czynności komór
serca. Jeśli wyniki badań wykazują pogorszenie czynności serca, nawet bezobjawowe, lekarz
prowadzący powinien uważnie ocenić korzyści kliniczne wynikające z dalszego leczenia w stosunku
do możliwości uszkodzenia serca, w tym potencjalnie nieodwracalnego. Jeśli leczenie jest
kontynuowane, należy częściej kontrolować czynność serca (np. co 1-2 cykle leczenia). W celu
uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zapoznać się z Charakterystyką Produktu
Leczniczego produktu Herceptin lub doksorubicyny.

Mimo częstego występowania neuropatii obwodowej, rozwijanie się jej ciężkich objawów jest
rzadkie. W ciężkich przypadkach zaleca się zmniejszenie dawki paklitakselu we wszystkich kolejnych
cyklach leczenia o 20% (o 25% u pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego). W leczeniu pacjentów
z niedrobnokomórkowym rakiem płuca i w leczeniu pierwszego rzutu u pacjentek z rakiem jajnika,
stosowanie paklitakselu w 3-godzinnej infuzji w skojarzeniu z cisplatyną powodowało, że objawy
ciężkiego działania neurotoksycznego występowały częściej, niż gdy paklitaksel i cyklofosfamid
podawane były w monoterapii przed leczeniem cisplatyną.

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby może wystąpić zwiększone ryzyko toksyczności
paklitakselu, zwłaszcza zahamowania czynności szpiku kostnego 3. do 4. stopnia. Nie ma dowodów,
że toksyczność paklitakselu zwiększa się, gdy podawany jest w 3-godzinnej infuzji pacjentom

MRP approved version 09/2006

5 LT/H/0146/001/IB/031

z lekkimi zaburzeniami czynności wątroby. Jeśli paklitaksel jest podawany w dłuższej infuzji,
u pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby może wystąpić nasilone
zahamowanie czynności szpiku kostnego. Należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występuje
ciężkie zahamowanie czynności szpiku (patrz punkt 4.2). Brak wystarczających danych, aby zalecić
zmiany dawkowania u pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby
(patrz punkt 5.2).

Brak danych dotyczących pacjentów z wyjściową, ciężką cholestazą wątrobową. Nie należy podawać
paklitakselu pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

Ponieważ produkt Paclitaxel-Ebewe zawiera alkohol etylowy (401,7 mg/ml), należy wziąć pod uwagę
możliwość wpływu alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy i inne skutki jego działania.

Należy zwrócić szczególną uwagę, aby unikać dotętniczego podania paklitakselu, gdyż w badaniach
tolerancji miejscowej przeprowadzonych na zwierzętach obserwowano ciężkie odczyny tkankowe po
podaniu dotętniczym.

Rzadko obserwowano rzekomobłoniaste zapalenie jelit, również u pacjentów, którzy nie otrzymywali
jednocześnie antybiotyków. Taką reakcję należy uwzględnić w diagnostyce różnicowej przypadków
ciężkiej lub uporczywej biegunki występującej w trakcie leczenia lub wkrótce po leczeniu
paklitakselem.

Paklitaksel stosowany w skojarzeniu z napromienianiem tkanki płucnej, niezależnie od kolejności
zastosowania, może przyczynić się do rozwoju śródmiąższowego zapalenia płuc.

U pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego rzadko rozwija się ciężkie zapalenie błon śluzowych. Jeśli
wystąpią ciężkie reakcje, dawkę paklitakselu należy zmniejszyć o 25%.

Paclitaxel-Ebewe zawiera makrogologlicerolu rycynooleiniani etanol.

Produkt Paclitaxel-Ebewe zawiera makrogologlicerolu rycynooleinian, który może odpowiadać za
ciężkie reakcje alergiczne.

Każdy 1 ml leku Paclitaxel-Ebewe zawiera 401,7 mg alkoholu etylowego co stanowi ekwiwalent 10
ml piwa lub 4 ml wina. Lek Paclitaxel-Ebewe jest szkodliwy dla osób cierpiących na alkoholizm.
Obecność w składzie leku alkoholu etylowego należy wziąć pod uwagę u kobiet w ciąży lub
karmiących piersią, dzieci oraz w grupach wysokiego ryzyka, np. u pacjentów z chorobami wątroby
lub padaczką.

Dawka 396 mg leku Paclitaxel-Ebewe podana osobie dorosłej o masie ciała 70 kg spowoduje
ekspozycję na etanol: 379 mg/kg/dawkę, co może spowodować zwiększenie stężenia alkoholu we
krwi o około 63 mg/100 ml.

Dla porównania, u osoby dorosłej, która wypija 1 kieliszek wina lub 500 ml piwa, stężenie alkoholu
we krwi będzie prawdopodobnie wynosić około 50 mg/100 ml. Ponieważ lek jest zwykle podawany
w postaci powolnego (3 godziny) wlewu, działanie alkoholu może być zmniejszone.

Ilość alkoholu w leku może zmieniać działanie innych leków.

Jednoczesne podawanie leku Paclitaxel-Ebewe z lekami zawierającymi np. glikol propylenowy lub
etanol może prowadzić do kumulacji etanolu i wywołać działania niepożądane, w szczególności
u małych dzieci o niskiej lub niedojrzałej zdolności metabolicznej.

Ilość alkoholu w leku może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

MRP approved version 09/2006

6 LT/H/0146/001/IB/031

Premedykacja cymetydyną nie wpływa na klirens paklitakselu.

W chemioterapii pierwszego rzutu w raku jajnika zaleca się podawanie paklitakselu przed cisplatyną.
Jeśli paklitaksel jest podany przed cisplatyną, jego profil bezpieczeństwa jest zgodny z profilem
opisywanym po podaniu paklitakselu w monoterapii. Gdy paklitakselu podawano po cisplatynie,
u pacjentów występowało silniejsze zahamowanie czynności szpiku kostnego i klirens paklitakselu
zmniejszał się o około 20%. U pacjentek leczonych paklitakselem i cisplatyną ryzyko niewydolności
nerek może być większe niż u pacjentek z nowotworami narządu rodnego leczonych samą cisplatyną.

W leczeniu początkowym raka piersi z przerzutami paklitaksel należy podawać 24 godziny po podaniu
doksorubicyny, gdyż eliminacja doksorubicyny i jej czynnych metabolitów może być zmniejszona
w przypadku podawania obu leków w krótkim odstępie czasu (patrz punkt 5.2).

Metabolizm paklitakselu jest częściowo katalizowany przez izoenzymy CYP2C8 i CYP3A4
cytochromu P450. Dlatego, w razie braku badań interakcji farmakokinetycznych między lekami,
należy zachować ostrożność podczas podawania paklitakselu z lekami, które hamują aktywność
CYP2C8 lub CYP3A4 (np. ketokonazol i inne imidazolowe leki przeciwgrzybicze, erytromycyna,
fluoksetyna, gemfibrozyl, klopidogrel, cymetydyna, rytonawir, sakwinawir, indynawir i nelfinawir),
gdyż większa ekspozycja na paklitaksel może nasilić jego toksyczność. Nie zaleca się podawania
paklitakselu razem z lekami, które pobudzają aktywność CYP2C8 lub CYP3A4 (np. ryfampicyna,
karbamazepina, fenytoina, efawirenz, newirapina), gdyż mniejszy ogólnoustrojowy wpływ
paklitakselu może zmniejszyć jego skuteczność.

Badania przeprowadzone u pacjentów z mięsakiem Kaposi'ego, którzy otrzymywali jednocześnie
wiele innych leków, sugerują, że ogólnoustrojowy klirens paklitakselu jest znacząco mniejszy
w obecności nelfinawiru i rytonawiru, ale nie indynawiru. Dostępne dane dotyczące interakcji
z innymi inhibitorami proteazy są niewystarczające. W związku z tym paklitaksel należy podawać
z ostrożnością pacjentom otrzymującym inhibitory proteazy, jako jednoczesne leczenie.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania paklitakselu u kobiet w ciąży. Wykazano, że
paklitaksel ma właściwości embrio- i fetotoksyczne u królików oraz zmniejsza płodność u szczurów.

Podobnie jak inne cytotoksyczne produkty lecznicze, paklitaksel podawany kobietom w ciąży może
powodować uszkodzenie płodu. Dlatego paklitakselu nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że
jest to bezwzględnie konieczne. Kobietom w wieku rozrodczym leczonym paklitakselem należy
zalecić, aby unikały zajścia w ciążę w czasie leczenia i aby w razie zajścia w ciążę niezwłocznie
poinformowały o tym lekarza prowadzącego.

Karmienie piersią
Stosowanie paklitakselu w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Nie
wiadomo, czy paklitaksel przenika do mleka kobiecego. Karmienie piersią należy przerwać na czas
leczenia paklitakselem.

Płodność
Pacjenci (kobiety i mężczyźni) w wieku rozrodczym i (lub) ich partnerzy powinni stosować
antykoncepcję przez co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu leczenia paklitakselem.
Przed rozpoczęciem leczenia paklitakselem pacjenci powinni zasięgnąć porady na temat możliwości
zamrożenia nasienia ze względu na możliwość niepłodności.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie wykazano, aby paklitaksel zaburzał zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Należy jednak pamiętać, że Paclitaxel-Ebewe zawiera alkohol (patrz punkty 4.4 i 6.1).

MRP approved version 09/2006

7 LT/H/0146/001/IB/031

#### 4.8 Działania niepożądane

Jeśli nie podano inaczej, poniższe omówienie odnosi się do bazy danych dotyczących ogólnego
bezpieczeństwa stosowania paklitakselu w monoterapii w badaniach klinicznych u 812 pacjentów
z guzami litymi. Ponieważ populacja osób z mięsakiem Kaposi'ego jest bardzo szczególna, na końcu
tego punktu zamieszczono osobny rozdział przygotowany na podstawie badania klinicznego
przeprowadzonego u 107 pacjentów.

Częstość i nasilenie działań niepożądanych, jeśli nie podano inaczej, były zasadniczo podobne
u pacjentów otrzymujących paklitaksel w leczeniu raka jajnika, raka piersi lub
niedrobnokomórkowego raka płuca. Żadne z obserwowanych działań toksycznych nie było
jednoznacznie zależne od wieku pacjenta.

Najczęściej występującym istotnym działaniem niepożądanym było zahamowanie czynności szpiku.
Ciężka neutropenia (<500 komórek/mm3) występowała u 28% pacjentów, ale nie była związana
z epizodami gorączkowymi. Tyko u 1% pacjentów ciężka neutropenia trwała przez ≥7 dni.
Małopłytkowość notowano u 11% pacjentów. U 3% pacjentów nadir liczby płytek (<50 000/mm3)
wystąpił co najmniej raz w czasie trwania badania. Niedokrwistość obserwowano u 64% pacjentów,
ale w ciężkiej postaci (Hb <5 mmol/1) wystąpiła tylko u 6% pacjentów. Częstość i nasilenie
niedokrwistości jest zależne od wyjściowego stężenia hemoglobiny.

Wydaje się, że neurotoksyczność, głównie neuropatia obwodowa, występowała częściej i miała
cięższy przebieg po podaniu dawki 175 mg/m2 pc. w 3-godzinnej infuzji (85% przypadków działania
neurotoksycznego, z czego 15% ciężkiego) niż po podaniu dawki 135 mg/m2 pc. w 24-godzinnej
infuzji (25% przypadków działania neurotoksycznego, z czego 3% ciężkiego), jeśli paklitaksel był
podawany w skojarzeniu z cisplatyną. U pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca i pacjentek
z rakiem jajnika, otrzymujących paklitaksel w 3-godzinnej infuzji, a następnie cisplatynę, stwierdza
się wyraźne zwiększenie częstości ciężkiej neurotoksyczności. Neuropatia obwodowa może wystąpić
już po pierwszym cyklu leczenia i nasilać się wraz ze zwiększeniem ekspozycji na paklitaksel.
W kilku przypadkach neuropatia obwodowa była przyczyną przerwania leczenia paklitakselem.
Objawy czuciowe zwykle zmniejszały się lub ustępowały w ciągu kilku miesięcy po zakończeniu
leczenia paklitakselem. Neuropatie uprzednio występujące na skutek wcześniejszego leczenia nie są
przeciwwskazaniem dla leczenia paklitakselem. Wykazano ponadto, że neuropatia obwodowa może
się utrzymywać przez ponad 6 miesięcy od odstawienia paklitakselu.

Ból stawów lub ból mięśni występował u 60% pacjentów, a u 13% był ciężki.

Ciężkie reakcje nadwrażliwości z możliwością zgonu (definiowane jako niedociśnienie tętnicze
wymagające leczenia, obrzęk naczynioruchowy, niewydolność oddechowa wymagająca leczenia
rozszerzającego oskrzela lub uogólniona pokrzywka) wystąpiły u dwóch pacjentów (7 dni u 41% pacjentów, a przez 30 do 35 dni u 8% pacjentów. U wszystkich
obserwowanych pacjentów ustąpiła w ciągu 35 dni. Neutropenia o 4. stopniu nasilenia, trwająca co
najmniej 7 dni, występowała u 22% pacjentów.

Gorączkę neutropeniczną związaną z podaniem paklitakselu zgłaszano u 14% pacjentów i w 1,3%
cyklów leczenia. Podczas podawania paklitakselu wystąpiły 3 zakończone zgonem przypadki

MRP approved version 09/2006

11 LT/H/0146/001/IB/031

posocznicy (2,8%), związanej ze stosowaniem produktu leczniczego.

Małopłytkowość obserwowano u 50% pacjentów, a ciężkiego stopnia (<50 000 komórek/mm3) u 9%.
Tylko u 14% pacjentów liczba płytek zmniejszyła się do wartości poniżej 75 000 komórek/mm3 co
najmniej raz w trakcie leczenia. Epizody krwawień związane z podawaniem paklitakselu zgłaszano
u mniej niż 3% pacjentów i były one miejscowe.

Niedokrwistość (Hb <11 g/dl) obserwowano u 61% pacjentów, a ciężką niedokrwistość (Hb <8 g/dl)
u 10% chorych. Przetoczenie erytrocytów było konieczne u 21% pacjentów.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Wśród pacjentów (>50% leczonych inhibitorami proteazy) z prawidłowymi wyjściowymi
parametrami czynności wątroby, u 28% stwierdzono zwiększenie stężenia bilirubiny, u 43%
zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej i u 44% zwiększenie aktywności AspAT. Zwiększenie
wartości każdego z tych parametrów było poważne w 1% przypadków.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301/faks: + 48 22 49 21 309/strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Nie jest znana odtrutka w przypadku przedawkowania paklitakselu. W razie przedawkowania pacjenta
należy uważnie monitorować. Sposób leczenia należy uzależnić od głównych przewidywanych działań
toksycznych, do których należy zahamowanie czynności szpiku kostnego, neuropatia obwodowa
i zapalenie błon śluzowych.

Przedawkowanie u dzieci i młodzieży może wiązać się z ostrym zatruciem etanolem.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwnowotworowe (taksany)
Kod ATC: L01CD01

Paklitaksel jest lekiem o działaniu antagonistycznym wobec mikrotubuli, który wspomaga
powstawanie mikrotubuli z dimerów tubuliny i stabilizuje mikrotubule przez zapobieganie
depolimeryzacji. Stabilizacja powoduje zahamowanie prawidłowej, dynamicznej reorganizacji sieci
mikrotubuli, która jest niezbędna dla zasadniczych funkcji interfazy i podziału mitotycznego komórki.
Ponadto paklitaksel powoduje tworzenie nieprawidłowych agregatów lub pęczków mikrotubuli przez
cykl życiowy komórki oraz licznych gwiazd mikrotubuli w trakcie mitozy.

Rak jajnika
Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność paklitakselu w leczeniu pierwszego rzutu w raku jajnika
oceniano w dwóch dużych, randomizowanych, kontrolowanych badaniach klinicznych (w porównaniu
z leczeniem skojarzonym cyklofosfamidem w dawce 750 mg/m2 pc. z cisplatyną w dawce 75 mg/m2
pc.). W badaniu Intergroup (BMS CA139-209) ponad 650 pacjentek z pierwotnym rakiem jajnika
(o stopniu zaawansowania IIb-c, III lub IV) otrzymało maksymalnie 9 cyklów leczenia obejmujących
paklitaksel (w dawce 175 mg/m2 pc. w 3-godzinnej infuzji), następnie cisplatynę (75 mg/m2 pc.) lub

MRP approved version 09/2006

12 LT/H/0146/001/IB/031

leczenie stanowiące kontrolę. W drugim dużym badaniu (GOG 11 l/BMS CA139-022) oceniano wynik
zastosowania maksymalnie 6 cyklów leczenia paklitakselem (w dawce 135 mg/m2 pc., w 24-godzinnej
infuzji) poprzedzającym podanie cisplatyny (75 mg/m2 pc.) lub leczenia kontrolnego u ponad
400 pacjentek z pierwotnym rakiem jajnika (stopień III/IV) i resztkowym nowotworem >1 cm po
laparotomii etapowej lub z przerzutami odległymi. Chociaż nie porównywano ze sobą bezpośrednio
dwóch różnych sposobów dawkowania paklitakselu, to w obydwu badaniach u pacjentek leczonych
paklitakselem w skojarzeniu z cisplatyną uzyskano znacząco większy odsetek odpowiedzi na leczenie,
dłuższy czas do progresji choroby i dłuższy okres przeżycia w porównaniu z leczeniem
standardowym. U pacjentek z zaawansowanym rakiem jajnika otrzymujących paklitaksel
w 3-godzinnej infuzji i cisplatynę częściej obserwowano objawy neurotoksyczności, bóle stawów
i (lub) mięśni, lecz rzadziej zahamowanie czynności szpiku w porównaniu z pacjentkami, które
otrzymały cyklofosfamid z cisplatyną.

Rak piersi
W leczeniu adjuwantowym raka piersi 3121 pacjentek z dodatnim wynikiem badania węzłów
chłonnych otrzymywało leczenie adjuwantowe paklitakselem lub nie otrzymywało chemioterapii po
podaniu czterech cyklów leczenia doksorubicyną i cyklofosfamidem (CALGB 9344, BMS CA
139-223). Mediana czasu obserwacji następczej wynosiła 69 miesięcy. U pacjentek otrzymujących
paklitaksel nastąpiło znaczące zmniejszenie ryzyka nawrotu choroby o 18% (p=0,0014) i znaczące
zmniejszenie ryzyka zgonu o 19% (p=0,0044) w porównaniu do pacjentek otrzymujących tylko
leczenie AC. Analizy retrospektywne wykazały korzyści z leczenia dla pacjentek we wszystkich
podgrupach. U pacjentek, których status receptorowy guza był ujemny lub nieznany, zmniejszenie
ryzyka nawrotu choroby wynosiło 28% (95% przedział ufności: 0,59-0,86). W podgrupie pacjentek
z dodatnim receptorem guza, zmniejszenie ryzyka nawrotu choroby wynosiło 9% (95% przedział
ufności: 0,78-1,07). Jednak plan badania nie obejmował oceny skutków przedłużonego leczenia AC
ponad 4 cykle. Na podstawie wyników tylko tego badania nie można wykluczyć, że obserwowane
wyniki mogą być częściowo spowodowane różnym czasem trwania chemioterapii w obu ramionach
badania (AC: 4 cykle; AC + paklitaksel: 8 cyklów). Z tego względu adjuwantowe leczenie
paklitakselem należy traktować jako alternatywę dla przedłużonego leczenia AC.

W drugim dużym, podobnie zaprojektowanym badaniu klinicznym, dotyczącym adjuwantowego
leczenia raka piersi u pacjentek z dodatnim wynikiem badania węzłów chłonnych, 3060 pacjentek po
leczeniu czterema cyklami AC (NSABP B-28, BMS CA139-270) przydzielono losowo do grupy
otrzymującej 4 cykle leczenia paklitakselem w większej dawce (225 mg/m2 pc.) lub nieotrzymującej
leczenia paklitakselem. Podczas obserwacji po zakończeniu badania, która trwała średnio (mediana)
64 miesiące, u pacjentek otrzymujących paklitaksel stwierdzono znaczące zmniejszenie ryzyka
nawrotu choroby o 17% (p=0,006) w porównaniu z pacjentkami otrzymującymi tylko leczenie AC;
leczenie paklitakselem wiązało się ze zmniejszeniem ryzyka zgonu o 7% (95% przedział ufności:
0,78-1,12). Analizy wyników we wszystkich podgrupach wykazały przewagę leczenia paklitakselem.
W badaniu tym u pacjentek z dodatnim hormonalnym receptorem guza zmniejszenie ryzyka nawrotu
choroby wynosiło 23% (95% przedział ufności: 0,6-0,92); u pacjentek z ujemnym receptorem
hormonalnym guza zmniejszenie ryzyka nawrotu choroby wynosiło 10% (95% przedział ufności:
0,7-1,11).

W leczeniu pierwszego rzutu w raku piersi z przerzutami skuteczność i bezpieczeństwo stosowania
paklitakselu oceniano w dwóch kluczowych, randomizowanych i kontrolowanych, otwartych
badaniach III fazy.
  W pierwszym badaniu (BMS CA139-278) porównywano leczenie skojarzone doksorubicyną
podawaną w bolusie (50 mg/m2 pc.) i paklitakselem (220 mg/m2 pc. w 3-godzinnej infuzji)
podawanym po 24 godzinach (AT) ze standardowym schematem leczenia FAC (5-FU 500 mg/m2
pc., doksorubicyna 50 mg/m2 pc., cyklofosfamid 500 mg/m2 pc.); oba schematy leczenia były
podawane co 3 tygodnie przez 8 cyklów. Do tego randomizowanego badania włączono
267 pacjentki z rakiem piersi z przerzutami, które nie otrzymywały uprzednio chemioterapii lub
otrzymywały jako leczenie adjuwantowe chemioterapię bez antracykliny. Wyniki wykazały
znaczącą różnicę w czasie do wystąpienia progresji choroby u pacjentek otrzymujących leczenie
AT w porównaniu z pacjentkami leczonymi schematem FAC (8,2 w porównaniu do 6,2 miesiąca;
p=0,029). Mediana okresu przeżycia była większa w grupie otrzymującej paklitaksel

MRP approved version 09/2006

13 LT/H/0146/001/IB/031

z doksorubicyną w porównaniu z grupą otrzymującą FAC (23,0 w porównaniu z 18,3 miesiąca;
p=0,004). W ramieniu AT i FAC odpowiednio 44% i 48% pacjentek poddano po zakończeniu
leczenia chemioterapii z zastosowaniem taksanów, odpowiednio w 7% i 50% przypadków.
Całkowity odsetek odpowiedzi był również znacząco większy w ramieniu AT w porównaniu
z ramieniem FAC (68% wobec 55%). Pełną odpowiedź na leczenie stwierdzono u 19% pacjentek
otrzymujących paklitaksel z doksorubicyną w porównaniu z 8% pacjentek leczonych według
schematu FAC. Wszystkie wyniki dotyczące skuteczności leczenia zostały następnie potwierdzone
przez niezależną, zaślepioną analizę.

  W drugim, kluczowym badaniu skuteczność i bezpieczeństwo skojarzonego stosowania
paklitakselu z produktem Herceptin były oceniane jako planowa analiza podgrup pacjentów
(z rakiem piersi z przerzutami, otrzymujących uprzednio adjuwantowe leczenie antracyklinami)
z badania HO648g. Nie dowiedziono skuteczności leczenia produktem Herceptin w skojarzeniu
z paklitakselem u pacjentów, którzy nie otrzymywali wcześniej adjuwantowego leczenia
antracyklinami. U 188 pacjentów z rakiem piersi z przerzutami i nadmierną ekspresją antygenu
HER2 (2+ lub 3+ oznaczane w badaniu immunohistochemicznym), leczonych uprzednio
antracyklinami porównywano leczenie skojarzone trastuzumabem (dawka nasycająca 4 mg/kg mc,
a następnie 2 mg/kg mc./tydzień) z paklitakselem (175 mg/m2 pc.), podawanym w 3-godzinnej
infuzji co 3 tygodnie do monoterapii paklitakselem (175 mg/m2 pc.), podawanym w 3-godzinnej
infuzji co 3 tygodnie. Paklitaksel podawano w 3-godzinnej infuzji co 3 tygodnie przez co najmniej
6 cyklów leczenia, podczas gdy trastuzumab podawano raz w tygodniu, aż do wystąpienia progresji
choroby. Badanie wykazało istotną korzyść z leczenia skojarzonego paklitakselem
z trastuzumabem w porównaniu do paklitakselu stosowanego w monoterapii w kategoriach czasu
do wystąpienia progresji choroby (6,9 wobec 3,0 miesięcy), współczynnika odpowiedzi
(41% wobec 17%) i czasu trwania odpowiedzi klinicznej (10,5 wobec 4,5 miesiąca).
Najważniejszym działaniem toksycznym obserwowanym podczas leczenia skojarzonego
paklitakselem z trastuzumabem były zaburzenia czynności serca (patrz punkt 4.8).

Zaawansowany niedrobnokomórkowy rak płuca
Skuteczność paklitakselu (175 mg/m2 pc.) podawanego przed cisplatyną (80 mg/m2 pc.) w leczeniu
zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca oceniano w dwóch badaniach III fazy
(367 pacjentów, u których stosowano schemat leczenia obejmujący paklitaksel). Oba badania były
randomizowane: w jednym grupa porównawcza otrzymywała cisplatynę w dawce 100 mg/m2 pc.,
a w drugim tenipozyd w dawce 100 mg/m2 pc. przed cisplatyną w dawce 80 mg/m2 pc. (367 pacjentów
w grupie porównawczej). Wyniki obu badań były podobne. W odniesieniu do głównego wyniku
badania, jakim była śmiertelność, nie stwierdzono istotnych różnic między porównywanymi
schematami (mediany czasu przeżycia w schematach leczenia zawierających paklitaksel wynosiły
8,1 i 9,5 miesiąca, a w grupach porównawczych 8,6 i 9,9 miesiąca). Podobnie, nie było różnic
w okresie przeżycia bez postępu choroby między badanymi schematami leczenia. Obserwowano
natomiast znaczącą korzyść w kategorii czasu odpowiedzi klinicznej na stosowane leczenie. Ocena
jakości życia wykazała, że korzystniejsze działanie w odniesieniu do utraty apetytu mają schematy
leczenia zawierające paklitaksel. Dowiedziono jednak, że schemat ten jest mniej korzystny
w odniesieniu do neuropatii obwodowej (p<0,008).

Zaawansowany mięsak Kaposi'ego w przebiegu AIDS
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania paklitakselu u pacjentów z zaawansowanym mięsakiem
Kaposi'ego w przebiegu AIDS, uprzednio leczonych ogólnoustrojową chemioterapią, oceniano
w badaniu bez grupy kontrolnej. Za pierwszorzędowy punkt końcowy badania przyjęto najlepszą
odpowiedź kliniczną guza. Spośród 107 pacjentów 63 uznano za opornych na liposomalne postaci
antracyklin. Tę podgrupę uznano za główną populację do oceny skuteczność leczenia. U pacjentów
opornych na liposomalne antracykliny ogólny współczynnik skuteczności (całkowita/częściowa
odpowiedź na leczenie) po 15 cyklach leczenia wynosił 57% (przedział ufności: 44-70%). Ponad 50%
odpowiedzi na leczenie widocznych było po pierwszych 3 cyklach leczenia. U pacjentów opornych na
liposomalne postaci antracyklin odsetek odpowiedzi na leczenie był porównywalny do
obserwowanego u pacjentów, którzy nigdy nie otrzymywali inhibitora proteazy (55,6%) oraz do
pacjentów, którzy go otrzymali co najmniej 2 miesiące przed podaniem paklitakselu (60,9%). Mediana
czasu do progresji choroby u pacjentów opornych na liposomalne antracykliny wynosił 468 dni (95%

MRP approved version 09/2006

14 LT/H/0146/001/IB/031

przedział ufności od 257 do nieocenialnego). Mediana przeżycia nie była możliwa do obliczenia, ale
dolna granica 95% przedziału ufności wynosiła w tej grupie 617 dni.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Po podaniu dożylnym paklitaksel wykazuje dwufazowe zmniejszenie stężenia w osoczu.

Właściwości farmakokinetyczne paklitakselu ustalano po podaniu dawek 135 mg/m2 pc. i 175 mg/m2
pc. w infuzjach trwających 3 i 24 godziny. Oszacowany średni końcowy okres półtrwania obejmował
zakres od 3,0 do 52,7 godziny, a średnie, wartości klirensu całkowitego, na podstawie analizy
niekompartmentowej, mieściły się w zakresie od 11,6 do 24,0 l/h/m2 pc. Wydaje się, że całkowity
klirens paklitakselu zmniejsza się w przypadku większych stężeń paklitakselu w osoczu. Średnia
wartość objętości dystrybucji paklitakselu w stanie stacjonarnym wynosiła od 198 do 688 l/m2 pc., co
wskazuje na dużą dystrybucję do przestrzeni pozanaczyniowej i (lub) silne wiązanie z tkankami.
Podanie rosnących dawek paklitakselu w trzygodzinnej infuzji prowadziło do nieliniowej
farmakokinetyki leku. Zwiększenie dawki o 30% (od 135 mg/m2 pc. do 175 mg/m2 pc.) powodowało
zwiększenie wartości Cmax i AUC0-∞ odpowiednio o 75% i 81%.

Po dożylnym podaniu paklitakselu w dawce 100 mg/m2 pc. w 3-godzinnej infuzji 19 pacjentom z KS,
średnia wartość Cmax wynosiła 1,530 ng/ml (zakres 761-2,860 ng/ml), a średnia wartość AUC wynosiła
5,619 ng x h/ml (zakres 2,609-9,428 ng x h/ml). Klirens wynosił 20,6 l/h/m2 pc. (zakres 11-38),
a objętość dystrybucji wynosiła 291 1/m2 pc. (zakres 121-638). Końcowy okres półtrwania w fazie
eliminacji wynosił średnio 23,7 godziny (zakres 12-33).

Różnice osobnicze w ogólnoustrojowej ekspozycji na paklitaksel były minimalne. Nie było dowodów
kumulacji paklitakselu podawanego po wielokrotnych cyklach leczenia.

Badania in vitro wykazały, że u ludzi 89-98% leku związane jest z białkami surowicy. Obecność
cymetydyny, ranitydyny, deksametazonu lub difenhydraminy nie wpływa na wiązanie paklitakselu
z białkami.

Dystrybucja i metabolizm paklitakselu u ludzi nie zostały w pełni poznane. Średnie wartości
skumulowanego odzysku leku wydalanego w niezmienionej postaci w moczu wynoszą od 1,3 do
12,6% podanej dawki, co wskazuje na znaczny klirens pozanerkowy. Głównymi mechanizmami
eliminacji paklitakselu mogą być metabolizm wątrobowy i wydzielanie z żółcią. Wydaje się, że
paklitaksel jest metabolizowany głównie z udziałem enzymów układu cytochromu P450. Po podaniu
znakowanego izotopem paklitakselu, średnio 26%, 2% i 6% radioaktywnego związku wydalane było
z kałem w postaci, odpowiednio, 6-alfa-hydroksypaklitakselu, 3'-p-hydroksypaklitakselu i 6-alfa-3'-pdihydroksypaklitakselu. Powstawanie tych hydroksylowanych metabolitów katalizowane jest,
odpowiednio, przez izoenzymy CYP2C8, CYP3A4 i przez obydwa. Nie badano formalnie wpływu
zaburzeń czynności nerek lub wątroby na wydalanie paklitakselu podanego w 3-godzinnej infuzji.
Wartości parametrów farmakokinetycznych u jednego pacjenta poddawanego hemodializie, który
otrzymywał paklitaksel w dawce 135 mg/m2 pc. w 3-godzinnej infuzji mieściły się w przedziale
określonym dla pacjentów niedializowanych.

W badaniach klinicznych, w których podawano jednocześnie paklitaksel i doksorubicynę, dystrybucja
oraz eliminacja doksorubicyny i jej metabolitów były wydłużone. Całkowita ekspozycja na
doksorubicynę była o 30% większa, gdy paklitaksel był podawany bezpośrednio po doksorubicynie niż
gdy leki podawano w odstępie 24 godzin.

Przed podaniem paklitakselu w skojarzeniu z cisplatyną, doksorubicyną lub trastuzumabem należy
zapoznać się z treścią Charakterystyki Produktu Leczniczego każdego z tych leków, w celu uzyskania
informacji dotyczących stosowania tych produktów leczniczych.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Nie badano właściwości rakotwórczych paklitakselu. Jednak ze względu na farmakodynamiczny

MRP approved version 09/2006

15 LT/H/0146/001/IB/031

mechanizm działania paklitaksel może być środkiem o potencjalnym działaniu rakotwórczym
i genotoksycznym. Badania in vitro i in vivo na doświadczalnych modelach u ssaków wykazały, że
paklitaksel ma właściwości mutagennie.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Makrogologlicerolu rycynooleinian
Etanol bezwodny

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Polioksyetylowany olej rycynowy może powodować wypłukiwanie di(2-etyloheksylo)ftalanu [DEHP]
z pojemników impregnowanych polichlorkiem winylu (PCW), w ilości zależnej od czasu oraz
stężenia. Dlatego przygotowanie, przechowywanie i podawanie rozcieńczonego produktu PaclitaxelEbewe należy wykonywać z zastosowaniem sprzętu i pojemników, które nie zawierają PCW.

Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych
w punkcie 6.6.

#### 6.3 Okres ważności

Fiolki przed otwarciem
3 lata

Fiolki po otwarciu, przed rozcieńczeniem
Po wielokrotnym wprowadzeniu igły do fiolki wykazano stabilność chemiczną i fizyczną przez 28 dni
w temperaturze 25°C.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia, po pierwszym otwarciu fiolki z koncentratem do sporządzania
roztworu produkt można przechowywać przez maksymalnie 28 dni w temperaturze 25°C. Za
stosowanie innego czasu i warunków przechowywania odpowiedzialność ponosi użytkownik.

Po rozcieńczeniu
Wykazano, że przygotowany roztwór zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 48 godzin
w temperaturze 25°C i w temperaturze od 2°C do 8°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia
produkt należy natychmiast zużyć. Jeśli nie jest zużyty natychmiast, za czas i warunki
przechowywania sporządzonego roztworu odpowiedzialność ponosi użytkownik. Zazwyczaj czas ten
nie powienien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2 do 8ºC, chyba że rozcieńczenie miało
miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Fiolka przed otwarciem: przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym (tekturowe pudełko)
w celu ochrony przed światłem. Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania
produktu leczniczego.

W celu zapoznania się z warunkami przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz
punkt 6.3

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Fiolki z bezbarwnego szkła typu I, zamknięte korkiem z gumy butylowej z aluminiowym
uszczelnieniem, w tekturowym pudełku, zawierające 5 ml, 16,7 ml, 25 ml, 50 ml lub 100 ml roztworu.

MRP approved version 09/2006

16 LT/H/0146/001/IB/031

W kartonie znajduje się 1, 5 lub 10 fiolek z ochronnym opakowaniem (Onco-Safe lub Sleeving) albo
bez takiego opakowania. Opakowania OOnco-Safe i Sleeving nie mają styczności z produktem
leczniczym i stanowią dodatkową ochronę podczas transportu, zwiększając tym samym
bezpieczeństwo personelu medycznego i farmaceutycznego.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Postępowanie z produktem leczniczym
Tak jak w przypadku innych leków przeciwnowotworowych, podczas przygotowania produktu
Paclitaxel-Ebewe należy zachować ostrożność.

Kobiety w ciąży lub w wieku rozrodczym należy ostrzec, aby unikały kontaktu z lekami
cytotoksycznymi.

Produkt leczniczy powinien być rozcieńczany przez przeszkolony personel w warunkach
aseptycznych, w miejscu do tego przeznaczonym. Należy nosić odpowiednie rękawice ochronne.
Należy unikać kontaktu leku ze skórą i błonami śluzowymi. Jeśli lek dostanie się na skórę, należy
przemyć ją wodą z mydłem. Miejscowy kontakt z roztworem powoduje mrowienie, pieczenie
i zaczerwienienie. W razie kontaktu leku z błonami śluzowymi, należy przemyć je obficie wodą.
Wdychanie oparów roztworu powodowało duszność, ból w klatce piersiowej, pieczenia w gardle
i nudności.

Jeśli zamknięte fiolki przechowywane są w lodówce, może wytrącić się osad, który ponownie
rozpuszcza się po lekkim poruszeniu lub nawet bez poruszenia, gdy fiolka osiąga temperaturę
pokojową. Nie ma to wpływu na jakość produktu. Jeżeli roztwór pozostaje mętny lub jeśli
powstały osad nie rozpuszcza się, fiolkę należy zniszczyć.

Po wielokrotnym wprowadzaniu igły i pobieraniu produktu z fiolki, zawartość fiolek zachowuje
stabilność mikrobiologiczną, chemiczną i fizyczną do 28 dni w temperaturze 25ºC. Użytkownik
ponosi odpowiedzialność za inne warunki oraz czas przechowywania produktu.

Przygotowanie produktu leczniczego do podania dożylnego
Przed podaniem w infuzji paklitaksel musi być rozcieńczony w warunkach aseptycznych 0,9%
roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań lub 5% roztworem glukozy do wstrzykiwań, lub mieszaniną
0,9% roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań i 5% roztworu glukozy, do końcowego stężenia od
0,3 do 1,2 mg/ml.

Wykazano, że przygotowany roztwór do infuzji zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez
48 godzin w temperaturze 5ºC i w temperaturze 25ºC, jeśli został rozcieńczony 5% roztworem glukozy
lub 0,9% roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt
leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeśli nie jest zużyty natychmiast, za czas i warunki
przechowywania przed podaniem odpowiedzialność ponosi użytkownik. Zazwyczaj czas ten nie
powienien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2 do 8ºC, chyba że rozcieńczenie miało
miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.
Przygotowany roztwór przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego zastosowania.

W trakcie przygotowywania roztwory mogą być mętne ze względu na nośnik zawarty w leku, którego
nie można usunąć przez filtrowanie. Produkt Paclitaxel-Ebewe należy podawać przez zestaw do
infuzji z wbudowanym filtrem wewnętrznym z mikroporowatą błoną (średnica porów nie większa niż
0,22 μm). Nie stwierdzono istotnej utraty mocy produktu podczas symulowanego podawania roztworu
przez zestaw do infuzji dożylnych z filtrem wewnętrznym.

Istnieją rzadkie doniesienia o wytrącaniu osadu podczas podawania paklitakselu, zazwyczaj pod
koniec 24-godzinnej infuzji. Wprawdzie nie wyjaśniono przyczyny precypitacji, jest to

MRP approved version 09/2006

17 LT/H/0146/001/IB/031

prawdopodobnie spowodowane nadmiernym wysyceniem rozcieńczonego roztworu. W celu
zmniejszenia ryzyka precypitacji, roztwór paklitakselu należy użyć możliwie jak najszybciej po
rozcieńczeniu oraz unikać nadmiernego wstrząsania lub wzburzania. Przed użyciem należy dokładnie
przepłukać zestaw do infuzji. Podczas infuzji należy regularnie kontrolować wygląd roztworu,
a w razie wytrącania osadu należy przerwać podawanie infuzji.

Aby zminimalizować ekspozycję pacjenta na DEHP, który może być wypłukiwany z worków
infuzyjnych, zestawów lub innego sprzętu medycznego impregnowanego PCW, rozcieńczone
roztwory produktu Paclitaxel-Ebewe należy przechowywać w butelkach, które nie zawierają PCW
(wykonanych ze szkła, polipropylenu) lub w workach plastikowych (z polipropylenu, poliolefiny)
i podawać przez polietylenowe zestawy do infuzji. Zastosowanie urządzeń filtrujących wyposażonych
w krótkie odcinki wlotowe i (lub) wylotowe drenów wykonanych z PCW nie powodowało istotnego
wypłukiwania DEHP.

Usuwanie
Cały sprzęt użyty do przygotowania i podawania lub taki, który w jakikolwiek sposób miał styczność
z paklitakselem, należy usunąć zgodnie z lokalnymi wytycznymi dla postępowania z cytostatykami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

EBEWE Pharma Ges.m.b.H. Nfg. KG
Mondseestrasse 11
A-4866 Unterach, Austria

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 12603

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 17.01.2007 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 10.01.2012 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 30.05.2023 r.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.