# Pemetreksed SUN

> Pemetreksed · 1000 mg · Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Pemetreksed SUN
- **Nazwa powszechna:** Pemetrexedum
- **Substancja czynna:** [Pemetreksed](https://apteka.online/odpowiedniki/pemetrexedum)
- **Moc:** 1000 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji
- **Droga podania:** dożylna
- **Kategoria dostępności:** Rpz
- **Kod ATC:** L01BA04
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 23366
- **Podmiot odpowiedzialny:** Sun Pharmaceutical Industries Europe B.V.
- **Producent:** Sun Pharmaceutical Industries Europe B.V., Holandia
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwnowotworowe/pemetreksed-sun-prosz-konc-inf-1000-mg-sun
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwnowotworowe/pemetreksed-sun-prosz-konc-inf-1000-mg-sun.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/36371/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/36371/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 fiol. 1000 mg proszku | 5909991289386 | Rpz | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Pemetreksed SUN i w jakim celu się go stosuje?
Pemetreksed SUN zawiera substancję czynną pemetreksed, która należy do grupy leków stosowanych
w leczeniu raka. Stosuje się go:

- w skojarzeniu z innym lekiem przeciwnowotworowym cisplatyną, w leczeniu złośliwego
międzybłoniaka opłucnej, rodzaju nowotworu atakującego błonę pokrywającą płuca u
pacjentów, którzy wcześniej nie byli poddani chemioterapii;
- w skojarzeniu z cisplatyną, jako początkowe leczenie u pacjentów z rakiem płuca w
stadium zaawansowanym;
- u pacjentów z rakiem płuca w stadium zaawansowanym, u których uzyskano odpowiedź
na leczenie lub ich stan w dużym stopniu pozostaje bez zmian po zastosowaniu
chemioterapii początkowej;
- w leczeniu pacjentów z rakiem płuca w stadium zaawansowanym, u których wystąpił postęp
choroby po zastosowaniu leczenia początkowego innymi chemioterapeutykami.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Pemetreksed SUN

Kiedy nie stosować leku Pemetreksed SUN
- jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na pemetreksed lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjentka karmi piersią; należy zaprzestać karmienia piersią w okresie stosowania leku
Pemetreksed SUN;
- u pacjentów, którzy niedawno otrzymali lub mają otrzymać szczepionkę przeciwko żółtej
gorączce.

NL/H/3289/001-003/IA/011

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Pemetreksed SUN należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli u pacjenta występują lub występowały w przeszłości zaburzenia czynności nerek, gdyż lek
Pemetreksed SUN może nie być odpowiedni dla pacjenta.
Przed każdym wlewem personel medyczny pobierze od pacjenta próbki krwi w celu oceny, czy
czynność wątroby i nerek jest wystarczająca i czy we krwi jest odpowiednio dużo krwinek, by
można było zastosować lek. W zależności od ogólnego stanu pacjenta oraz w przypadku
nadmiernego zmniejszenia liczby krwinek, lekarz może zmienić dawkę lub opóźnić podanie
leku. Gdy pacjent jest równocześnie leczony cisplatyną, lekarz sprawdzi nawodnienie oraz
zaleci właściwe leczenie, aby zapobiec wymiotom.
- jeśli pacjent był lub będzie poddawany radioterapii, ponieważ może wystąpić wczesna lub
opóźniona reakcja popromienna po zastosowaniu leku Pemetreksed SUN;
- jeśli pacjent niedawno otrzymał szczepionkę, ponieważ może to wywołać działania
niepożądane w skojarzeniu z lekiem Pemetreksed SUN;
- jeśli u pacjenta występuje lub występowała choroba serca;
- jeśli wokół płuca wystąpiło nagromadzenie płynu lekarz może podjąć decyzję o wykonaniu
zabiegu usunięcia płynu przed podaniem leku Pemetreksed SUN.

Dzieci i młodzież
Nie należy stosować Pemetreksed SUN u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ponieważ nie ma
doświadczenia w stosowaniu tego leku w tej grupie wiekowej.

Pemetreksed SUN a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie szpitalnemu o wszystkich lekach przyjmowanych
przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę szpitalnego, jeśli pacjent przyjmuje:
- leki przeciwbólowe i przeciwzapalne (np. przeciwdziałające obrzękom), takie jak
niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym także leki wydawane bez recepty (np.
ibuprofen).
Istnieje wiele rodzajów niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) o różnym czasie
działania. W zależności od planowanej daty podania leku Pemetreksed SUN we wlewie i (lub)
sprawności nerek pacjenta, lekarz udzieli informacji o tym, jakie leki można przyjmować i
kiedy. W razie wątpliwości, czy przyjmowane leki należą do grupy niesteroidowych leków
przeciwzapalnych (NLPZ), należy zapytać o to lekarza lub farmaceutę.

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje leki zwane inhibitorami pompy protonowej
(omeprazol, esomeprazol, lanzoprazol, pantoprazol i rabeprazol) stosowane w leczeniu zgagi
i zarzucania kwasu żołądkowego do przełyku.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Ciąża
Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko,
powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Należy unikać stosowania leku
Pemetreksed SUN w okresie ciąży. Lekarz poinformuje pacjentkę o potencjalnym ryzyku związanym
ze stosowaniem leku podczas ciąży. W okresie stosowania leku Pemetreksed SUN i przez 6 miesięcy
po przyjęciu ostatniej dawki kobiety muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji.

Karmienie piersią
Kobiety karmiące piersią powinny poinformować o tym lekarza. Podczas stosowania leku
Pemetreksed SUN należy zaprzestać karmienia piersią.

Wpływ na płodność
Zaleca się, aby mężczyźni nie starali się o poczęcie dziecka podczas leczenia i w ciągu 3 miesięcy po
zakończeniu przyjmowania leku Pemetreksed SUN oraz stosowali skuteczne metody antykoncepcji w
tym czasie.

NL/H/3289/001-003/IA/011

W przypadku, gdy mężczyzna będzie chciał starać się o poczęcie dziecka w trakcie przyjmowania
Pemetreksed SUN lub w ciągu 3 miesięcy po zakończeniu tego leczenia powinien zwrócić się o
poradę do lekarza lub farmaceuty. Pemetreksed SUN może wpłynąć na zdolność do posiadania
dzieci. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy porozmawiać z lekarzem, aby zasięgnąć porady
dotyczącej przechowywania nasienia.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Pemetreksed SUN może powodować uczucie znużenia. Należy zachować ostrożność, prowadząc
pojazdy i obsługując urządzenia mechaniczne.

Lek Pemetreksed SUN zawiera sód
Pemetreksed SUN 100 mg zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę, to znaczy lek uznaje się
za „wolny od sodu”.
Pemetreksed SUN 500 mg zawiera około 54 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej
fiolce. Odpowiada to 2,7% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Pemetreksed SUN 1000 mg zawiera około 108 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w
każdej fiolce. Odpowiada to 5,4% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób
dorosłych.

### 3. Jak stosować lek Pemetreksed SUN?
Zalecana dawka leku Pemetreksed SUN wynosi 500 miligramów na każdy metr kwadratowy
powierzchni ciała pacjenta. Powierzchnię ciała oblicza się na podstawie pomiaru wzrostu i masy ciała
pacjenta. Dawkę leku ustala się w zależności od powierzchni ciała. Możliwa jest zmiana dawki lub
opóźnienie podania dawki, w zależności od wyników badania morfologii krwi i ogólnego stanu
pacjenta. Przed podaniem leku Pemetreksed SUN farmaceuta, pielęgniarka lub lekarz rozpuści
proszek w 9 mg/ml (0,9%) roztworze sodu chlorku do wstrzykiwań.

Lek Pemetreksed SUN zawsze podaje się w infuzji dożylnej. Infuzja trwa około 10 minut.

Stosowanie leku Pemetreksed SUN w skojarzeniu z cisplatyną:
- lekarz lub farmaceuta obliczy dawkę na podstawie wzrostu i masy ciała pacjenta. Cisplatyna
również jest podawana w infuzji dożylnej. Infuzję cisplatyny rozpoczyna się około 30 minut po
zakończeniu podawania leku Pemetreksed SUN i trwa około dwóch godzin.

Lek będzie zazwyczaj podawany co 3 tygodnie.

Dodatkowe leki:
- kortykosteroidy: lekarz przepisze steroidy w tabletkach (w dawce odpowiadającej 4
miligramom deksametazonu 2 razy na dobę), które należy przyjmować w dniu poprzedzającym
podanie leku Pemetreksed SUN, w dniu wlewu i następnego dnia. Leki te stosuje się, by
zmniejszyć częstość i nasilenie odczynów (zmian) skórnych, jakie mogą wystąpić podczas
podawania leków przeciwnowotworowych.
- witaminy: lekarz przepisze kwas foliowy (witaminę) lub produkt multiwitaminowy
zawierający kwas foliowy (350 - 1000 mikrogramów), który należy przyjmować doustnie raz
na dobę w okresie stosowania leku Pemetreksed SUN. W ciągu siedmiu dni poprzedzających
podanie pierwszej dawki leku Pemetreksed SUN należy przyjąć co najmniej pięć dawek kwasu
foliowego. Kwas foliowy należy dalej przyjmować przez 21 dni po otrzymaniu ostatniej dawki
leku Pemetreksed SUN. W tygodniu poprzedzającym podanie leku Pemetreksed SUN, a
następnie w odstępach około 9 tygodni (co odpowiada trzem cyklom chemioterapii lekiem
Pemetreksed SUN) pacjenci otrzymają także witaminę B12 (1000 mikrogramów) we
wstrzyknięciach. Podawanie witaminy B12 i kwasu foliowego ma na celu zmniejszenie ryzyka
działań niepożądanych leków przeciwnowotworowych.

W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

NL/H/3289/001-003/IA/011

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Ciężkie działania niepożądane
Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli wystąpi którekolwiek z poniższych ciężkich
działań niepożądanych:

Bardzo często (może wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób)
- ból, zaczerwienienie, obrzęki lub nadżerki w jamie ustnej
- reakcja alergiczna: wysypka na skórze. W rzadkich przypadkach reakcje skórne mogą być
ciężkie i prowadzić do zgonu.
- małe stężenie hemoglobiny (niedokrwistość). Może wystąpić uczucie zmęczenia, zasłabnięcie,
szybko występująca zadyszka lub bladość skóry.

Często (może wystąpić u 1 na 10 osób)
- gorączka lub zakażenie: jeżeli występuje gorączka 38°C lub wyższa, nasilone pocenie lub inne
objawy zakażenia (w związku z możliwością nadmiernego zmniejszenia liczby białych
krwinek, co jest bardzo częstym objawem). Zakażenie (posocznica) może być ciężkie i może
prowadzić do zgonu.
- ból w klatce piersiowej
- reakcja alergiczna: uczucie palenia lub mrowienia oraz gorączka
- zmniejszona liczba płytek krwi. Może wystąpić krwawienie z dziąseł, nosa lub jamy ustnej lub
inne krwawienie, którego nie można zatamować, czerwone lub różowe zabarwienie moczu,
nieoczekiwane sińce na skórze.

Niezbyt często (może wystąpić u 1 na 100 osób)
- przyspieszenie tętna
- zakrzepy krwi w naczyniach krwionośnych płuc (zatorowość płucna). Może wystąpić nagła
duszność, intensywny ból w klatce piersiowej lub kaszel z odkrztuszaniem plwociny z
domieszką krwi.

Rzadko (może wystąpić u 1 na 1000 osób)
- reakcja alergiczna: ciężka wysypka, świąd lub pęcherze (objawy zespołu Stevensa-Johnsona
lub martwicy rozpływnej naskórka).

Inne działania niepożądane
Należy poinformować lekarza tak szybko jak to możliwe, jeśli wystąpi którekolwiek z
poniższych działań niepożądanych:

Bardzo często (może wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób)
- zakażenie
- zapalenie gardła (ból gardła)
- mała liczba granulocytów obojętnochłonnych (rodzaj białych krwinek)
- mała liczba białych krwinek
- niskie stężenie hemoglobiny
- ból, zaczerwienienie, obrzęk lub afty w jamie ustnej
- utrata apetytu
- wymioty
- biegunka
- nudności
- wysypka na skórze
- łuszczenie się skóry
- nieprawidłowe wyniki badań krwi wskazujące na pogorszenie czynności nerek
- zmęczenie

NL/H/3289/001-003/IA/011

Często (może wystąpić u 1 na 10 osób)
- zakażenie krwi
- gorączka z małą liczbą granulocytów obojętnochłonnych (rodzaj białych krwinek)
- mała liczba płytek krwi
- reakcja alergiczna
- utrata płynów ustrojowych
- zaburzenia smaku
- uszkodzenie nerwów ruchowych, które może powodować osłabienie i zanik mięśni rąk i nóg
- uszkodzenie nerwów czuciowych, które może powodować utratę czucia, palący ból i
chwiejność chodu
- zawroty głowy
- zapalenie lub obrzęk spojówki (błony wyściełającej powieki i pokrywającej białkówkę oka)
- suchość oczu
- łzawienie oczu
- suchość spojówki (błony wyściełającej powieki i pokrywającej białkówkę oka) i rogówki
(przezroczystej warstwy przykrywającej z przodu tęczówkę i źrenicę)
- obrzęk powiek
- zaburzenia oka z towarzyszącą suchością, łzawieniem, podrażnieniem i (lub) bólem
- niewydolność serca (stan, który wpływa na moc pompowania mięśni serca)
- nieregularny rytm serca
- niestrawność
- zaparcie
- ból brzucha
- wątroba: zwiększenie we krwi stężeń związków chemicznych wytwarzanych przez wątrobę
- zwiększona pigmentacja skóry
- swędzenie skóry
- wysypka na ciele ze zmianami przypominającymi tarczę strzelniczą
- wypadanie włosów
- pokrzywka
- zatrzymanie czynności nerek
- pogorszenie czynności nerek
- gorączka
- ból
- nadmierna ilość płynu w tkankach organizmu powodująca obrzęk
- ból w klatce piersiowej
- zapalenie i owrzodzenie błon śluzowych wyściełających przewód pokarmowy

Niezbyt często (może wystąpić u 1 na 100 osób)
- zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, krwinek białych i płytek krwi
- udar mózgu
- rodzaj udaru, w którym dochodzi do zablokowania tętnicy doprowadzającej krew do mózgu
- krwawienie wewnątrzczaszkowe
- dławica piersiowa (ból w klatce piersiowej spowodowany zmniejszonym dopływem krwi do
serca)
- zawał serca
- zwężenie lub niedrożność tętnic wieńcowych
- przyspieszenie rytmu serca
- niedostateczny dopływ krwi do kończyn
- niedrożność jednej z tętnic płucnych
- stan zapalny i bliznowacenie błony wyściełającej płuca z zaburzeniami oddychania
- jasnoczerwone krwawienie z odbytu
- krwawienie z przewodu pokarmowego
- pęknięcie ściany jelita
- zapalenie błony śluzowej przełyku
- zapalenie błony śluzowej jelita grubego, któremu może towarzyszyć krwawienie z jelit i
odbytu (obserwowane tylko w przypadku stosowania w skojarzeniu z cisplatyną)

NL/H/3289/001-003/IA/011

- zapalenie, obrzęk, rumień i nadżerki błony śluzowej przełyku spowodowane przez radioterapię
- zapalenie płuc spowodowane przez radioterapię

Rzadko (może wystąpić u 1 na 1000 osób)
- rozpad czerwonych krwinek
- wstrząs anafilaktyczny (ciężka reakcja alergiczna)
- stan zapalny wątroby
- zaczerwienienie skóry
- wysypka skórna rozwijająca się w obszarze wcześniej poddawanym naświetlaniu

Bardzo rzadko (może wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 osób)
- zakażenia skóry i tkanek miękkich
- zespół Stevensa-Johnsona (rodzaj ciężkiej reakcji skórnej i błon śluzowych, która może
zagrażać życiu)
- toksyczna nekroliza naskórka (rodzaj ciężkiej reakcji skórnej, która może zagrażać życiu)
- zaburzenia autoimmunologiczne, w wyniku których pojawia się wysypka i zmiany pęcherzowe
na skórze nóg, ramion i brzucha
- zapalenie skóry charakteryzujące się obecnością pęcherzy wypełnionych płynem
- kruchość skóry, obecność pęcherzy, nadżerek oraz bliznowacenie skóry
- zaczerwienienie, ból i obrzęk głównie kończyn dolnych
- zapalenie skóry i podskórnej tkanki tłuszczowej
- zapalenie skóry
- stan zapalny, świąd, zaczerwienienie, pękanie i szorstkość skóry
- silnie swędzące zmiany skórne

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- rodzaj cukrzycy, której przyczyną są przeważnie nieprawidłowe zmiany w nerkach
- zaburzenia nerek, w wyniku których dochodzi do obumarcia komórek nabłonka kanalików
nerkowych.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Pemetreksed SUN?
Lekarz, farmaceuta lub pielęgniarka wiedzą jak należy przechowywać lek Pemetreksed SUN.

Lek przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności, zamieszczonego na opakowaniu. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

Lek należy podać natychmiast po otwarciu fiolki, aby uniknąć zanieczyszczenia mikrobiologicznego.
Jeśli lek nie jest zużyty natychmiast po otwarciu, odpowiedzialność za prawidłowy czas i warunki
przechowywania ponosi osoba podająca lek, powinno być to nie dłużej niż 24 godziny w

NL/H/3289/001-003/IA/011

temperaturze 2°C – 8°C, chyba że sporządzenie roztworu nastąpiło w kontrolowanych i
potwierdzonych warunkach aseptycznych. Przed podaniem leku przechowywanego w lodówce należy
poczekać, aż osiągnie temperaturę pokojową.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Pemetreksed SUN
- Substancją czynną leku jest pemetreksed. Każda fiolka zawiera odpowiednio 100, 500 lub
1000 miligramów pemetreksedu (w postaci pemetreksedu disodowego siedmiowodnego).
Roztwór po rekonstytucji zawiera 25 mg/ml pemetreksedu. Przed podaniem lek należy dalej
rozcieńczyć. Tę czynność wykona fachowy personel medyczny.
- Pozostałe składniki to: mannitol, kwas solny i (lub) sodu wodorotlenek (do ustalenia pH)
(więcej informacji zawiera punkt 2).

Jak wygląda lek Pemetreksed SUN i co zawiera opakowanie
Lek to proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji w fiolce. Jest to liofilizowany
proszek o barwie od białej do jasnożółtej lub zielono-żółtej.

Każde opakowanie leku zawiera jedną fiolkę.

Podmiot odpowiedzialny
Sun Pharmaceutical Industries Europe B.V.
Polarisavenue 87
2132 JH Hoofddorp
Holandia

Wytwórca/Importer
Sun Pharmaceutical Industries Europe B.V.
Polarisavenue 87
2132 JH Hoofddorp
Holandia

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego i w Zjednoczonym Królestwie (Irlandii Północnej) pod następującymi
nazwami:

Niemcy: Pemetrexed SUN 100 mg/ 500 mg/ 1000 mg Pulver für ein
Konzentrat zur Herstellung einer Infusionslösung
Włochy: Pemetrexed SUN 100 mg/ 500 mg/ 1000 mg polvere per concentrato
per soluzione per infusione
Holandia: Pemetrexed SUN 100 mg/ 500 mg/ 1000 mg poeder voor concentraat
voor oplossing voor infusie
Polska: Pemetreksed SUN
Rumunia: Pemetrexed SUN 100 mg/ 500 mg/ 1000 mg pulbere pentru
concentrat pentru soluţie perfuzabilă
Hiszpania: Pemetrexed SUN 100 mg polvo para concentrado para solución para
perfusión EFG
Pemetrexed SUN 500 mg polvo para concentrado para solución para
perfusión EFG
Pemetrexed SUN 1000 mg polvo para concentrado para solución
para perfusión
Zjednoczone Królestwo Pemetrexed SUN 100 mg/ 500 mg/ 1000 mg powder for concentrate
(Irlandia Północna): for solution for infusion

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 03.02.2025 r.

NL/H/3289/001-003/IA/011

Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla fachowego personelu medycznego lub
pracowników służby zdrowia

Instrukcje dotyczące przygotowania, stosowania leku oraz usuwania jego pozostałości.

1. Przygotowywanie roztworu pemetreksedu i dalsze rozcieńczanie roztworu do infuzji dożylnej
należy prowadzić w warunkach aseptycznych.

2. Należy obliczyć wielkość dawki i liczbę fiolek produktu Pemetreksed SUN, jaka będzie
potrzebna. Każda fiolka zawiera nieco więcej leku niż podano na opakowaniu, co ułatwia
pobranie objętości podanej na opakowaniu.

3. Pemetreksed SUN 100 mg:
Rozpuścić zawartość fiolki 100 mg w 4,2 ml roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu
9 mg/ml (0,9%), niezawierającym substancji konserwujących. Przygotowany w ten sposób
roztwór zawiera 25 mg/ml pemetreksedu.

Pemetreksed SUN 500 mg:
Rozpuścić zawartość fiolki 500 mg w 20 ml roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu
9 mg/ml (0,9%), niezawierającym substancji konserwujących. Przygotowany w ten sposób
roztwór zawiera 25 mg/ml pemetreksedu.

Pemetreksed SUN 1000 mg:
Rozpuścić zawartość fiolki 1000 mg w 40 ml roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu
9 mg/ml (0,9%), niezawierającym substancji konserwujących. Przygotowany w ten sposób
roztwór zawiera 25 mg/ml pemetreksedu.

Każdą fiolkę należy łagodnie obracać aż do całkowitego rozpuszczenia się proszku.
Przygotowany roztwór jest przejrzysty, od bezbarwnego do barwy żółtej lub żółto-zielonej
(barwa nie wpływa na jakość produktu). Wartość pH przygotowanego roztworu wynosi od 6,6
do 7,8. Osmolalność roztworu wynosi od 480 do 570 mOsm/kg. Roztwór należy dalej
rozcieńczyć.

4. Odpowiednią objętość przygotowanego roztworu pemetreksedu należy dalej rozcieńczyć do
objętości 100 ml z użyciem roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%),
niezawierającego substancji konserwujących. Lek należy podawać we wlewie dożylnym w
ciągu 10 minut.

5. Roztwory pemetreksedu do wlewów przygotowane w opisany powyżej sposób nie wykazują
niezgodności z workami do wlewów i zestawami do przetoczeń, których wewnętrzna warstwa
jest wykonana z polichlorku winylu i poliolefiny. Pemetreksed wykazuje fizyczne niezgodności
z rozcieńczalnikami zawierającymi wapń, w tym z roztworem Ringera do wstrzykiwań z
mleczanami i roztworem Ringera do wstrzykiwań.

6. Przed pozajelitowym podaniem produktu leczniczego roztwór należy obejrzeć w celu wykrycia
ewentualnych cząstek stałych i zmian barwy. Jeżeli w roztworze znajdują się widoczne cząstki
stałe, leku nie należy podawać.

7. Roztwór pemetreksedu jest przeznaczony do jednorazowego wykorzystania. Wszelkie
resztki niewykorzystanego produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć w sposób
zgodny z obowiązującymi przepisami dotyczącymi leków cytotoksycznych.

Środki ostrożności przy przygotowywaniu i podawaniu leku.
Tak jak w przypadku innych potencjalnie toksycznych leków przeciwnowotworowych należy
zachować ostrożność podczas kontaktu z lekiem i przygotowywania roztworów pemetreksedu do

NL/H/3289/001-003/IA/011

wlewów. Zaleca się używanie rękawic. W przypadku zetknięcia się roztworu pemetreksedu ze skórą
należy natychmiast i dokładnie umyć skórę wodą z mydłem. W przypadku kontaktu roztworu
pemetreksedu z błonami śluzowymi należy dokładnie spłukać wodą obszar kontaktu. Pemetreksed nie
powoduje tworzenia się pęcherzy. Nie jest znana swoista odtrutka w sytuacji, gdy doszło do podania
pemetreksedu poza naczynie krwionośne. Donoszono o nielicznych przypadkach podania leku poza
naczynie krwionośne, które nie zostały ocenione przez badaczy jako poważne. W przypadku
wynaczynienia należy postępować zgodnie ze standardową praktyką przy innych substancjach
niepowodujących powstawania pęcherzy.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

NL/H/3289/001-003/IA/011

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Pemetreksed SUN, 100 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji
Pemetreksed SUN, 500 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji
Pemetreksed SUN, 1000 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda fiolka zawiera 100 mg, 500 mg lub 1000 mg pemetreksedu (w postaci pemetreksedu
disodowego siedmiowodnego).

Po rekonstytucji, każda fiolka zawiera 25 mg/ml pemetreksedu (patrz punkt 6.6).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sód.
Każda 100 mg fiolka zawiera około 11 mg sodu (0,47 mmol).
Każda 500 mg fiolka zawiera około 54 mg sodu (2,35 mmol).
Każda 1000 mg fiolka zawiera około 108 mg sodu (4,70 mmol).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji.
Liofilizowany proszek o barwie od białej do jasnożółtej lub zielono-żółtej.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Złośliwy międzybłoniak opłucnej
Pemetreksed w skojarzeniu z cisplatyną jest przeznaczony do stosowania u nieleczonych wcześniej
chemioterapią pacjentów, z nieoperacyjnym złośliwym międzybłoniakiem opłucnej.

Niedrobnokomórkowy rak płuca
Pemetreksed w skojarzeniu z cisplatyną wskazany jest jako leczenie pierwszego wyboru pacjentów
z niedrobnokomórkowym rakiem płuca, w stadium miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami,
o histologii innej niż w przeważającym stopniu płaskonabłonkowa (patrz punkt 5.1).

Pemetreksed w monoterapii jest wskazany do stosowania jako leczenie podtrzymujące u pacjentów z
niedrobnokomórkowym rakiem płuca, w stadium miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, o
histologii innej niż w przeważającym stopniu płaskonabłonkowa, u których nie nastąpiła progresja
choroby bezpośrednio po zakończeniu chemioterapii, opartej na pochodnych platyny (patrz punkt 5.1).

Pemetreksed w monoterapii jest wskazany do stosowania jako leczenie drugiego wyboru pacjentów z
niedrobnokomórkowym rakiem płuca, w stadium miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, o
histologii innej niż w przeważającym stopniu płaskonabłonkowa (patrz punkt 5.1).

NL/H/3289/001-003/IA/011

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Produkt Pemetreksed SUN musi być podawany wyłącznie pod kontrolą lekarza wykwalifikowanego w
stosowaniu chemioterapii przeciwnowotworowej.

Pemetreksed w skojarzeniu z cisplatyną
Zalecana dawka produktu Pemetreksed SUN wynosi 500 mg/m2 powierzchni ciała (pc.). Produkt
należy podawać we wlewie dożylnym w ciągu 10 minut, w pierwszym dniu każdego 21-dniowego
cyklu. Zalecana dawka cisplatyny wynosi 75 mg/m2pc. Cisplatynę należy podawać we wlewie w ciągu
2 godzin, rozpoczynając około 30 minut po zakończeniu wlewu pemetreksedu, pierwszego dnia
każdego 21-dniowego cyklu leczenia. Pacjent musi otrzymać leki przeciwwymiotne oraz płyny w
odpowiedniej ilości przed i (lub) po podaniu cisplatyny (szczegółowe dane na temat cisplatyny można
znaleźć w Charakterystyce Produktu Leczniczego tego leku).

Pemetreksed SUN w monoterapii
U pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca, poddawanych wcześniej chemioterapii zalecana
dawka produktu Pemetreksed SUN wynosi 500 mg/m2pc. Produkt należy podawać we wlewie
dożylnym, w ciągu 10 minut, w pierwszym dniu każdego 21-dniowego cyklu leczenia.

Premedykacja
W celu ograniczenia częstości występowania i nasilenia odczynów skórnych, w dniu poprzedzającym
podanie pemetreksedu, jak również w dniu podania leku i następnego dnia pacjent powinien otrzymać
lek z grupy kortykosteroidów. Dawka kortykosteroidu powinna odpowiadać dawce 4 mg
deksametazonu, podawanego doustnie dwa razy na dobę (patrz punkt 4.4).

W celu ograniczenia objawów toksyczności, pacjenci leczeni pemetreksedem powinni również
otrzymywać suplementację witaminową (patrz punkt 4.4). Codziennie należy podawać doustnie kwas
foliowy lub produkt multiwitaminowy zawierający ten związek (od 350 do 1000 mikrogramów). W
ciągu 7 dni poprzedzających podanie pierwszej dawki pemetreksedu pacjent powinien przyjąć co
najmniej 5 dawek kwasu foliowego. Kwas foliowy należy także podawać przez cały cykl leczenia i
przez 21 dni po podaniu ostatniej dawki pemetreksedu. W tygodniu poprzedzającym przyjęcie
pierwszej dawki pemetreksedu, a następnie co trzy cykle leczenia pacjenci muszą także otrzymywać
domięśniowo witaminę B12 (1000 mikrogramów). Kolejne wstrzyknięcia witaminy B12 można
wykonywać w dniu podania pemetreksedu.

Kontrola stanu pacjenta
Przed podaniem każdej dawki pemetreksedu należy wykonać pełną morfologię krwi, w tym
oznaczenie wzoru odsetkowego krwinek białych (rozmaz) i liczby płytek krwi. Przed każdym
podaniem chemioterapeutyku należy wykonać badania krwi, oceniające czynności nerek i wątroby.
Warunkiem umożliwiającym rozpoczęcie każdego cyklu chemioterapii są następujące wartości
parametrów laboratoryjnych: bezwzględna liczba neutrofilów (ang. Absolute Neutrophil Count, ANC)
≥ 1500 komórek/mm3, liczba płytek krwi ≥100 000 komórek/mm3, klirens kreatyniny ≥ 45 ml/min,
bilirubina całkowita ≤ 1,5 razy górna granica wartości uznanych za prawidłowe; fosfataza zasadowa,
aminotransferaza asparaginianowa (AspAT), aminotransferaza alaninowa (AlAT) ≤ 3 razy górna
granica wartości uznanych za prawidłowe. U pacjentów z przerzutami guza do wątroby dopuszczalne
są wartości aktywności fosfatazy zasadowej, AspAT i AlAT ≤ 5-krotne wartości uznane za
prawidłowe.

Modyfikacja dawki
Decyzję o modyfikacji dawki przed rozpoczęciem kolejnego cyklu chemioterapii należy podejmować
na podstawie najmniejszej wartości parametrów morfologii krwi, oznaczonych podczas poprzedniego
cyklu lub największego nasilenia objawów toksyczności, przy którym nie wystąpiły zmiany w obrazie
krwi. Rozpoczęcie kolejnego cyklu można opóźnić, by w ten sposób umożliwić normalizację stanu
zdrowia pacjenta. Po uzyskaniu odpowiedniej poprawy stanu pacjenta należy kontynuować leczenie,

NL/H/3289/001-003/IA/011

zgodnie z zasadami przedstawionymi w tabelach 1, 2 i 3, które odnoszą się zarówno do stosowania
produktu Pemetreksed SUN w monoterapii, jak i w skojarzeniu pemetreksedu z cisplatyną.

Tabela 1 - Modyfikacja dawki produktu Pemetreksed SUN (w monoterapii lub leczeniu
skojarzonym) i cisplatyny - zmiany w obrazie krwi

Najmniejsza bezwzględna liczba neutrofilów
< 500/mm3 i najmniejsza liczba płytek ≥
50 000/mm3

75% poprzedniej dawki (zarówno produktu
Pemetreksed SUN jak i cisplatyny)

Najmniejsza liczba płytek <50 000/mm3 bez
względu na to, jaka jest najmniejsza liczba
neutrofilów

75% poprzedniej dawki (zarówno produktu
Pemetreksed SUN jak i cisplatyny)

Najmniejsza liczba płytek <50 000/mm3 oraz
krwawieniea bez względu na to, jaka jest
najmniejsza liczba neutrofilów

50% poprzedniej dawki (zarówno produktu
Pemetreksed SUN jak i cisplatyny)

a zgodnie z definicją krwawień stopnia 2. lub większego wg ogólnych kryteriów toksyczności (ang.
Common Toxicity Criteria, CTC, v2.0; NCI 1998) National Cancer Institute.

Jeżeli wystąpią działania niepożądane ≥ 3. stopnia, inne niż zmiany w obrazie krwi (bez objawów
toksyczności neurologicznej), należy przerwać stosowanie produktu Pemetreksed SUN aż do powrotu
ocenianych parametrów do wartości sprzed leczenia lub mniejszych. Ponowne leczenie należy
rozpocząć zgodnie z wytycznymi z tabeli 2.

Tabela 2 - Modyfikacja dawki produktu Pemetreksed SUN (w monoterapii lub leczeniu
skojarzonym) i cisplatyny – działania toksyczne inne niż zmiany w obrazie krwi a, b

Dawka produktu
Pemetreksed SUN (mg/m2)
Dawka cisplatyny (mg/m2)

Jakiekolwiek działania
niepożądane stopnia 3. lub 4. z
wyjątkiem zapalenia
błon śluzowych

75% poprzedniej dawki 75% poprzedniej dawki

Biegunka wymagająca
hospitalizacji (bez względu na
nasilenie) lub
biegunka stopnia 3. lub 4.

75% poprzedniej dawki 75% poprzedniej dawki

Zapalenie błon śluzowych
stopnia 3. lub 4.
50% poprzedniej dawki 100% poprzedniej dawki

a Ogólne kryteria toksyczności (ang. Common Toxicity Criteria, CTC v2.0; NCI 1998) wg National
Cancer Institute
b bez objawów toksyczności neurologicznej

Jeżeli wystąpią objawy toksyczności neurologicznej, dawkę produktu Pemetreksed SUN i cisplatyny
należy zmodyfikować zgodnie z danymi z tabeli 3. W przypadku wystąpienia toksyczności
neurologicznej stopnia 3. lub 4., leczenie należy przerwać.

Tabela 3 - Modyfikacja dawki produktu Pemetreksed SUN (w monoterapii lub leczeniu
skojarzonym) i cisplatyny - toksyczność neurologiczna

Nasilenie objawów wg CTC a Dawka produktu Pemetreksed
SUN (mg/m2)
Dawka cisplatyny (mg/m2)

0 - 1 100% poprzedniej dawki 100% poprzedniej dawki

2 100% poprzedniej dawki 50% poprzedniej dawki

NL/H/3289/001-003/IA/011

a CTC -Ogólne Kryteria Toksyczności (ang. Common Toxicity Criteria, CTC v2.0; NCI 1998) według
National Cancer Institute

Leczenie produktem Pemetreksed SUN należy przerwać, jeżeli u pacjenta wystąpią objawy
toksyczności hematologicznej lub innego rodzaju, stopnia 3. lub 4. po dwukrotnym zmniejszeniu
dawki. Leczenie należy przerwać natychmiast, jeżeli wystąpią objawy toksyczności neurologicznej
stopnia 3. lub 4.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku:
W badaniach klinicznych nie stwierdzono, by osoby w wieku 65 lat i starsze były w większym stopniu
narażone na działania niepożądane w porównaniu z osobami w wieku do 65 lat. Brak szczególnych
zaleceń dotyczących zmniejszania dawki u osób w podeszłym wieku, z wyjątkiem zaleceń ustalonych
dla wszystkich pacjentów.

Dzieci i młodzież:
Stosowanie produktu leczniczego Pemetreksed SUN u dzieci i młodzieży, nie jest właściwe w
leczeniu złośliwego międzybłoniaka opłucnej i niedrobnokomórkowego raka płuca.

Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek: (zmniejszenie GFR obliczane na podstawie standardowego
wzoru Cockrofta i Gaulta lub przez pomiar przesączania kłębuszkowego metodą klirensu Tc99mDPTA z surowicy)
Pemetreksed jest wydalany głównie w postaci niezmienionej przez nerki. W badaniach klinicznych nie
stwierdzono konieczności zmiany dawki (z wyjątkiem zaleceń ustalonych dla wszystkich pacjentów) u
osób z klirensem kreatyniny ≥ 45 ml/min. Nie zebrano dostatecznej ilości danych na temat stosowania
pemetreksedu u osób z klirensem kreatyniny mniejszym niż 45 ml/min. Z tego względu nie zaleca się
stosowania pemetreksedu u tych pacjentów (patrz punkt 4.4).

Pacjenci z zaburzoną czynnością wątroby:
Nie wykazano związku między aktywnością AspAT, AlAT, całkowitym stężeniem bilirubiny a
farmakokinetyką pemetreksedu. Nie przeprowadzano jednak osobnych analiz dla podgrup pacjentów z
objawami zaburzeń czynności wątroby jak np. zwiększenie stężenia bilirubiny > 1,5 razy powyżej
górnej granicy wartości uznanych za prawidłowe i (lub) zwiększenie aktywności aminotransferaz > 3
razy powyżej górnej granicy wartości uznanych za prawidłowe (u pacjentów bez przerzutów
nowotworu do wątroby) lub > 5 razy powyżej górnej granicy wartości uznanych za prawidłowe (u
pacjentów z przerzutami nowotworowymi do wątroby).

Sposób podawania

Pemetreksed jest przeznaczony do podawania dożylnego. Produkt należy podawać we wlewie
dożylnym w ciągu 10 minut, w pierwszym dniu każdego 21-dniowego cyklu.

Środki ostrożności, które należy podjąć przed użyciem lub podaniem produktu leczniczego oraz
instrukcja dotycząca rozpuszczania i rozcieńczania produktu Pemetreksed SUN przed podaniem, patrz
punkt 6.6.

#### 4.3 Przeciwwskazania

- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
- Okres karmienia piersią (patrz punkt 4.6).
- Jednoczesne podanie szczepionki przeciwko żółtej gorączce (patrz punkt 4.5).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

NL/H/3289/001-003/IA/011

Pemetreksed może wywoływać mielosupresję, objawiającą się neutropenią, trombocytopenią i
niedokrwistością (lub pancytopenią) (patrz punkt 4.8). Wystąpienie tego powikłania oznacza
zazwyczaj konieczność zmniejszenia dawki. Podczas leczenia należy obserwować, czy nie występują
objawy mielosupresji. Pemetreksedu nie należy podawać aż do momentu, gdy całkowita liczba
neutrofilów wzrośnie co najmniej do ≥ 1500 komórek/mm3, a liczba płytek krwi wzrośnie co najmniej
do ≥ 100 000 komórek/mm3. Decyzje o zmniejszeniu dawki leku podczas kolejnych cyklów
chemioterapii należy podejmować na podstawie obserwowanych w poprzednim cyklu, najmniejszych
wartości liczby neutrofilów i płytek krwi i największego stopnia nasilenia objawów toksyczności
niehematologicznej (patrz punkt 4.2).

U osób, które przyjmowały kwas foliowy i witaminę B12 przed rozpoczęciem leczenia pemetreksedem
stwierdzono mniejszą toksyczność oraz zmniejszenie częstości działań niepożądanych
hematologicznych i niehematologicznych stopnia 3. lub 4., np. neutropenii, gorączki neutropenicznej i
zakażeń z neutropenią stopnia 3. lub 4. Wszystkim pacjentom leczonym pemetreksedem należy zatem
zalecić profilaktyczne stosowanie kwasu foliowego i witaminy B12 w celu ograniczenia działań
niepożądanych związanych z leczeniem (patrz punkt 4.2).

U pacjentów, którym przed leczeniem pemetreksedem nie podawano kortykosteroidów, obserwowano
odczyny skórne. Częstość występowania i nasilenie odczynów skórnych może zmniejszyć
premedykacja deksametazonem (lub innym równoważnym lekiem) (patrz punkt 4.2).

W badaniach leku nie uczestniczyła odpowiednio liczna grupa pacjentów z klirensem kreatyniny
poniżej 45 ml/min. Z tego względu nie zaleca się stosowania pemetreksedu u osób z klirensem
kreatyniny poniżej 45 ml/min (patrz punkt 4.2).

Pacjenci z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny od 45 do 79 ml/min)
powinni unikać przyjmowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) takich jak ibuprofen
i kwas acetylosalicylowy (> 1,3 g na dobę) na 2 dni przed podaniem pemetreksedu, w dniu podania
leku i przez 2 dni po podaniu pemetreksedu (patrz punkt 4.5).

U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek, zakwalifikowanych do terapii
pemetreksedem, należy przerwać stosowanie NLPZ o długim okresie półtrwania na co najmniej 5 dni
przed podaniem pemetreksedu, w dniu podania leku i przez co najmniej 2 dni po podaniu
pemetreksedu (patrz punkt 4.5).

Po podaniu pemetreksedu w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami chemioterapeutycznymi,
zgłaszano wystąpienie ciężkich zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. U
większości pacjentów, u których pojawiły się te zaburzenia stwierdzono obecność czynników ryzyka
zaburzeń czynności nerek, w tym odwodnienie, wcześniej rozpoznane nadciśnienie lub cukrzycę. Po
wprowadzeniu do obrotu, podczas stosowania pemetreksedu w monoterapii lub w skojarzeniu z
innymi lekami chemioterapeutycznymi, notowano również występowanie nefrogennej moczówki
prostej i martwicy cewek nerkowych. Większość z tych zaburzeń ustępowała po odstawieniu
pemetreksedu. Należy regularnie kontrolować, czy u pacjenta nie występują: ostra martwica cewek
nerkowych, zaburzenia czynności nerek oraz przedmiotowe i podmiotowe objawy nefrogennej
moczówki prostej (np. hipernatremia).

Wpływ płynu w trzeciej przestrzeni, np. wysięku w opłucnej lub wodobrzusza, na pemetreksed nie
został w pełni określony. W badaniu 2. fazy, u 31 pacjentów z guzami litymi i stabilną objętością
płynu w trzeciej przestrzeni, po podaniu dawki pemetreksedu nie obserwowano różnic w
znormalizowanym stężeniu w osoczu ani w klirensie, w porównaniu z wartościami
obserwowanymi u pacjentów, u których nie stwierdzono nagromadzenia płynu w trzeciej
przestrzeni. Dlatego też, należy rozważyć wykonanie drenażu płynu nagromadzonego w trzeciej
przestrzeni przed podaniem pemetreksedu, jednak może nie być to konieczne.

Obserwowano przypadki znacznego odwodnienia, związanego z toksycznym działaniem
pemetreksedu, stosowanego w skojarzeniu z cisplatyną na układ pokarmowy. W związku z tym przed

NL/H/3289/001-003/IA/011

podaniem leków należy podać pacjentowi leki przeciwwymiotne oraz przed i (lub) po ich podaniu
płyny w odpowiedniej ilości.

Ciężkie sercowo-naczyniowe zdarzenia niepożądane w tym zawał mięśnia sercowego i zdarzenia
naczyniowo-mózgowe obserwowano niezbyt często podczas badań klinicznych, z zastosowaniem
pemetreksedu. Zdarzenia te występowały zwykle w przypadku, gdy pemetreksed był stosowany w
skojarzeniu z innym lekiem cytotoksycznym. U większości pacjentów, u których wystąpiły opisywane
zdarzenia niepożądane, występowały wcześniej czynniki ryzyka chorób układu krążenia (patrz punkt
4.8).

U pacjentów chorych na nowotwory złośliwe często stwierdza się osłabienie czynności układu
odpornościowego. W związku z tym nie zaleca się jednoczesnego podawania szczepionek żywych
atenuowanych (patrz punkty 4.3 i 4.5).

Pemetreksed może uszkadzać materiał genetyczny. Zaleca się, aby mężczyźni dojrzali płciowo nie
decydowali się na poczęcie dziecka podczas leczenia i w okresie 3 miesięcy po jego zakończeniu.
Zaleca się stosowanie środków antykoncepcyjnych lub wstrzemięźliwość płciową. Ze względu na
możliwość wywołania przez pemetreksed trwałej niepłodności zaleca się, by przed rozpoczęciem
leczenia mężczyźni zwrócili się o poradę do ośrodka specjalizującego się w kriokonserwacji nasienia.

Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji w okresie leczenia
pemetreksedem i przez 6 miesięcy po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.6).

U pacjentów poddawanych radioterapii przed, w trakcie lub po stosowaniu pemetreksedu zgłaszano
przypadki zapalenia płuc po napromienianiu. Należy zwrócić szczególną uwagę podczas leczenia tych
pacjentów oraz zachować ostrożność w przypadku stosowania innych środków
promieniouwrażliwiających.

U pacjentów, którzy w ciągu poprzedzających tygodni lub lat poddawani byli radioterapii zgłaszano
przypadki nawrotu objawów popromiennych.

Substancje pomocnicze
Pemetreksed SUN 100 mg zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę, to znaczy produkt
leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
Pemetreksed SUN 500 mg zawiera około 54 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 2,7% zalecanej przez
WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Pemetreksed SUN 1000 mg zawiera około 108 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 5,4% zalecanej przez
WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

#### 4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Pemetreksed jest wydalany głównie w postaci niezmienionej, w wyniku wydzielania w kanalikach
nerkowych, a w mniejszym stopniu w wyniku przesączania kłębuszkowego. Równoczesne stosowanie
leków nefrotoksycznych (np. antybiotyków aminoglikozydowych, diuretyków pętlowych, związków
platyny, cyklosporyny) może potencjalnie prowadzić do wydłużenia klirensu pemetreksedu. Należy
zachować ostrożność, stosując pemetreksed z lekami z wyżej wymienionych grup. Jeżeli zachodzi
taka konieczność, należy ściśle kontrolować klirens kreatyniny.

Równoczesne stosowanie pemetreksedu z inhibitorami OAT3 (transportera anionów organicznych 3)
(np. probenecydem, penicyliną, inhibitorami pompy protonowej (IPP)) prowadzi do opóźnionego
usuwania pemetreksedu z organizmu. Należy zachować ostrożność, stosując pemetreksed z takimi
lekami.

U pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny ≥ 80 ml/min), stosowanie dużych
dawek niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ, takich jak ibuprofen > 1600 mg na dobę)
oraz kwasu acetylosalicylowego w większych dawkach (≥ 1,3 g na dobę) może spowodować

NL/H/3289/001-003/IA/011

zmniejszenie wydalania pemetreksedu, a w konsekwencji zwiększenie częstości występowania działań
niepożądanych. Dlatego należy zwrócić szczególną uwagę w czasie stosowania dużych dawek NLPZ
oraz kwasu acetylosalicylowego równocześnie z pemetreksedem u pacjentów z prawidłową
czynnością nerek (klirens kreatyniny ≥ 80 ml/min).

U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny od 45 do 79
ml/min), należy unikać równoczesnego podawania pemetreksedu z NLPZ (np. ibuprofenem) lub z
kwasem acetylosalicylowym w dużych dawkach 2 dni przed podaniem pemetreksedu, w dniu podania
i przez 2 dni po podaniu pemetreksedu (patrz punkt 4.4).

Z powodu braku informacji dotyczących możliwych interakcji z NLPZ o dłuższym okresie półtrwania,
takich jak piroksykam lub rofekoksyb, u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek
należy przerwać stosowanie tych leków w okresie co najmniej 5 dni przed podaniem pemetreksedu, w
dzień podania leku i co najmniej 2 dni po podaniu pemetreksedu (patrz punkt 4.4). Jeżeli konieczne
jest jednoczesne stosowanie NLPZ, należy uważnie kontrolować stan pacjentów w celu wykrycia
objawów toksyczności, szczególnie zahamowania czynności szpiku i toksyczności ze strony przewodu
pokarmowego.

Metabolizm pemetreksedu w wątrobie zachodzi w ograniczonym stopniu. Z badań in vitro z
zastosowaniem mikrosomów z ludzkiej wątroby wynika, że nie należy oczekiwać klinicznie istotnego
hamowania przez pemetreksed metabolizmu leków z udziałem izoenzymów CYP3A, CYP2D6,
CYP2C9 i CYP1A2.

Interakcje typowe dla wszystkich leków cytotoksycznych.
Ze względu na zwiększone ryzyko zakrzepicy u pacjentów chorych na nowotwory złośliwe, często
stosuje się leczenie przeciwzakrzepowe. Jeżeli podjęto decyzję o podawaniu pacjentowi leków
przeciwzakrzepowych, ze względu na dużą zmienność osobniczą w czynności układu krzepnięcia, u
tego samego pacjenta, w różnych fazach choroby i możliwość interakcji doustnych leków
przeciwzakrzepowych i chemioterapeutyków przeciwnowotworowych, konieczne jest częstsze
oznaczanie wskaźnika INR (ang. International Normalised Ratio).

Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane: szczepionka przeciwko żółtej gorączce - możliwość
wystąpienia prowadzącego do zgonu uogólnionego odczynu poszczepiennego (patrz punkt 4.3).

Jednoczesne stosowanie niezalecane: szczepionki żywe, atenuowane (z wyjątkiem szczepionki
przeciwko żółtej gorączce, której jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane) - możliwość
wystąpienia układowego odczynu mogącego prowadzić do zgonu pacjenta. Ryzyko wystąpienia
odczynu jest większe u pacjentów ze zmniejszoną odpornością, spowodowaną chorobą podstawową.
Należy stosować szczepionki inaktywowane, jeżeli takie istnieją (poliomyelitis) (patrz punkt 4.4).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym/Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet
Pemetreksed może uszkadzać materiał genetyczny. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować
skuteczne metody antykoncepcji w okresie leczenia pemetreksedem i przez 6 miesięcy po
zakończeniu leczenia. Dojrzali płciowo mężczyźni powinni stosować skuteczne środki
antykoncepcyjne i nie powinni decydować się na poczęcie dziecka podczas leczenia i w okresie 3
miesięcy po jego zakończeniu.

Ciąża
Nie ma danych dotyczących stosowania pemetreksedu u kobiet w ciąży, jednak należy podejrzewać,
że pemetreksed stosowany w okresie ciąży, podobnie jak inne antymetabolity, powoduje ciężkie
uszkodzenia płodu. W badaniach na zwierzętach wykazano szkodliwy wpływ leku na rozrodczość
(patrz punkt 5.3). Pemetreksedu nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że po starannym
rozważeniu konieczności leczenia matki i ryzyka dla płodu (patrz punkt 4.4).

NL/H/3289/001-003/IA/011

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy pemetreksed przenika do mleka kobiecego. Nie można wykluczyć występowania
objawów niepożądanych u dziecka karmionego mlekiem matki, leczonej pemetreksedem. W okresie
leczenia pemetreksedem należy zaprzestać karmienia piersią (patrz punkt 4.3).

Płodność
Ze względu na możliwość wywołania przez pemetreksed trwałej niepłodności zaleca się, by przed
rozpoczęciem leczenia mężczyźni zwrócili się o poradę do ośrodka specjalizującego się w
kriokonserwacji nasienia.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzano badań nad wpływem leku na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i
obsługiwania maszyn. Donoszono jednak o występowaniu znużenia u osób leczonych pemetreksedem.
Należy ostrzec pacjentów, by nie prowadzili pojazdów mechanicznych i nie obsługiwali maszyn,
jeżeli wystąpi ten objaw.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych podczas stosowania pemetreksedu w monoterapii i
w skojarzeniu należą: zahamowanie czynności szpiku, objawiające się niedokrwistością, neutropenią,
leukopenią, trombocytopenią; objawy toksyczności w obrębie układu pokarmowego takie jak:
jadłowstręt, nudności, wymioty, biegunka, zaparcie, zapalenie gardła, zapalenie błon śluzowych i
zapalenie jamy ustnej. Do innych działań niepożądanych należą: nefrotoksyczność, zwiększona
aktywność aminotransferaz, łysienie, zmęczenie, odwodnienie, wysypka, zakażenie lub posocznica i
neuropatia. Rzadko obserwowane objawy to: zespół Stevensa-Johnsona i martwica rozpływna
naskórka.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

W tabeli 4 wymieniono działania niepożądane niezależnie od związku przyczynowo-skutkowego
obserwowane podczas stosowania pemetreksedu w monoterapii lub w skojarzeniu z cisplatyną, w
głównych badaniach rejestracyjnych (JMCH, JMEI, JMBD, JMEN i PARAMOUNT) oraz po
wprowadzeniu do obrotu.
Działania niepożądane leku wymieniono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA.
Częstość występowania określono w następujących kategoriach:
bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 i <1/10), niezbyt często (≥1/1000 i <1/100), rzadko (≥1/10 000 i
<1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nie jest znana (nie można jej określić na podstawie
dostępnych danych).

Tabela 4. Częstość występowania działań niepożądanych wszystkich stopni niezależnie od związku
przyczynowo-skutkowego, obserwowanych w głównych badaniach rejestracyjnych: JMEI
(pemetreksed w porównaniu z docetakselem), JMDB (pemetreksed i cisplatyna w porównaniu z
gemcytabiną i cisplatyną), JMCH (pemetreksed i cisplatyna w porównaniu z cisplatyną), JMEN i
PARAMOUNT (pemetreksed łącznie z najlepszym leczeniem objawowym w porównaniu z placebo
stosowanym łącznie z najlepszym leczeniem objawowym) oraz po wprowadzeniu produktu do obrotu.

NL/H/3289/001-003/IA/011

Klasyfikacja
układów i
narządów
(MedDRA)

Bardzo
często
Często Niezbyt
często
Rzadko Bardzo
rzadko
Częstość
nieznana

Zakażenia i
zarażenia
pasożytnicze

Zakażeniea
Zapalenie
gardła

Sepsab Zapalenie
skóry i
tkanki
podskórnej

Zaburzenia
krwi i układu
chłonnego

Neutropenia
Leukopenia
Zmniejszeni
e stężenia
hemoglobiny

Gorączka
neutropeniczna
Zmniejszenie
liczby płytek
krwi

Pancytopenia Niedokrwis
tość
hemolitycz
na o
podłożu
immunolog
icznym
Zaburzenia
układu
immunologicz
nego

Nadwrażliwość Wstrząs
anafilaktyc
zny

Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania

Odwodnienie

Zaburzenia
układu
nerwowego

Zaburzenia
smaku
Neutropatia
nerwów
ruchowych
Neutropatia
nerwów
czuciowych
Zawroty głowy

Incydent
naczyniowomózgowy
Udar
niedokrwienn
y
Krwotok
wewnątrzczas
zkowy
Zaburzenia
oka
Zapalenie
spojówek
Suchość oczu
Wzmożone
łzawienie
Suche zapalenie
rogówki i
spojówki
Obrzęk powiek
Choroba warstwy
powierzchniowej
gałki ocznej
Zaburzenia
serca
Niewydolność
serca
Dusznica
bolesna

NL/H/3289/001-003/IA/011

Klasyfikacja
układów i
narządów
(MedDRA)

Bardzo
często
Często Niezbyt
często
Rzadko Bardzo
rzadko
Częstość
nieznana

Zaburzenia rytmu
serca
Zawał mięśnia
sercowego
Choroba
wieńcowa
Nadkomorowe
zaburzenia
rytmu serca
Zaburzenia
naczyniowe
Niedokrwienie
obwodowec
Zaburzenia
układu
oddechowego,
klatki
piersiowej i
śródpiersia

Zatorowość
płucna
Śródmiąższow
e zapalenie
płucbd

Zaburzenia
żołądka i jelit
Zapalenie
jamy ustnej
Jadłowstręt
Wymioty
Biegunka
Nudności

Niestrawność
Zaparcie
Ból brzucha

Krwotok z
odbytnicy
Krwotok z
przewodu
pokarmowego
Perforacja jelit
Zapalenie
błony
śluzowej
przełyku
Zapalenie
okrężnicye
Zaburzenia
wątroby i dróg
żółciowych

Zwiększenie
aktywności
aminotransferazy
alaninowej
Zwiększenie
aktywności
aminotransferazy
asparaginianowej

Zapalenie
wątroby

Zaburzenia
skóry i tkanki
podskórnej

Wysypka
Łuszczenie
skóry

Hiperpigmentacja
Świąd
Rumień
wielopostaciowy
Łysienie
Pokrzywka

Rumień Zespół
StevensaJohnsonab
Toksyczna
martwica
rozpływna
naskórkab
Pemfigoid
Pęcherzow
e zapalenie
skóry
Nabyte
pęcherzow
e

NL/H/3289/001-003/IA/011

Klasyfikacja
układów i
narządów
(MedDRA)

Bardzo
często
Często Niezbyt
często
Rzadko Bardzo
rzadko
Częstość
nieznana

oddzielanie
się
naskórka
Obrzęk
rumieniow
yf
Rzekome
zapalenie
tkanki
podskórnej
Zapalenie
skóry
Wyprysk
Świerzbiąc
zka
Zaburzenia
nerek i dróg
moczowych

Zmniejszeni
e klirensu
kreatyniny
Zwiększenie
stężenia
kreatyniny
we krwie

Niewydolność
nerek
Zmniejszenie
wartości
wskaźnika
filtracji
kłębuszkowej

Nefrogen
na
moczówk
a prosta
Martwica
cewek
nerkowyc
h
Zaburzenia
ogólne i stany
w miejscu
podania

Uczucie
zmęczenia
Gorączka
Ból
Obrzęk
Ból w klatce
piersiowej
Zapalenie błon
śluzowych
Badania
diagnostyczne
Zmniejszenie
aktywności
gammaglutamylotranspe
ptydazy
Urazy,
zatrucia i
powikłania po
zabiegach

Popromienne
zapalenie
przełyku
Popromienne
zapalenie płuc

Nawroty
objawów
popromien
nych

a z towarzyszącą neutropenią i bez neutropenii
b śmiertelne w niektórych przypadkach
c czasami prowadzące do martwicy kończyn
d z niewydolnością oddechową
e obserwowane tylko w przypadku stosowania w skojarzeniu z cisplatyną
f głównie kończyn dolnych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań

NL/H/3289/001-003/IA/011

niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309.
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy przedawkowania, o jakich donoszono, obejmują: neutropenię, niedokrwistość,
trombocytopenię, zapalenie błon śluzowych, polineuropatię czuciową i wysypkę. Prawdopodobne
powikłania przedawkowania leku to: mielosupresja, objawiająca się neutropenią, trombocytopenią i
niedokrwistością. Mogą także wystąpić zakażenia z gorączką lub bez gorączki, biegunka i (lub)
zapalenie błon śluzowych. Jeżeli podejrzewane jest przedawkowanie leku należy monitorować stan
pacjenta, wykonując badania morfologii krwi, i w razie potrzeby wdrożyć leczenie podtrzymujące.
Jeżeli doszło do przedawkowania pemetreksedu, należy rozważyć zastosowanie folanu wapnia lub
kwasu foliowego.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: analogi kwasu foliowego, kod ATC: L01BA04

Pemetreksed SUN to lek przeciwnowotworowy o wielokierunkowym działaniu, analog kwasu
foliowego, zaburzający podstawowe procesy metaboliczne, wykorzystujące folany, niezbędne dla
podziału komórek.
W badaniach in vitro wykazano, że wielokierunkowe działanie pemetreksedu polega na hamowaniu
syntazytymidylowej (TS), reduktazy dihydrofolanowej (DHFR) i formylotransferazy rybonukleotydu
glicynamidowego (GARFT), czyli podstawowych enzymów wykorzystujących folany,
uczestniczących w biosyntezie de novo nukleotydów tymidynowych i purynowych. Transport
pemetreksedu do wnętrza komórek odbywa się z udziałem systemu nośnika zredukowanych folanów i
białka błonowego, wiążącego folany. W komórce pemetreksed jest szybko i wydajnie przekształcany
w poliglutaminiany przez enzym syntetazę folylpoliglutaminianową. Poliglutaminiany pozostają we
wnętrzu komórki i wykazują jeszcze silniejsze działanie hamujące TS i GARFT. Proces
poliglutaminizacji, którego intensywność zależy od czasu i stężenia, zachodzi w komórkach
nowotworowych oraz w mniejszym stopniu w prawidłowych tkankach organizmu. Metabolity
powstające w wyniku poliglutaminizacji charakteryzują się wydłużonym okresem półtrwania
wewnątrz komórki, co warunkuje dłuższe działanie leku w komórkach nowotworów złośliwych.

Europejska Agencja Leków uchyla obowiązek przeprowadzania badań produktu Pemetreksed SUN
we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w dopuszczonych wskazaniach (patrz punkt
4.2).

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania:

Złośliwy międzybłoniak opłucnej

Badanie EMPHACIS (wieloośrodkowe, randomizowane badanie III fazy z pojedynczą ślepą próbą,
porównujące stosowanie produktu Pemetreksed SUN + cisplatyny i samej cisplatyny u nieleczonych
wcześniej chemioterapią pacjentów ze złośliwym międzybłoniakiem opłucnej) wykazało, że mediana
czasu przeżycia pacjentów leczonych produktem Pemetreksed SUN i cisplatyną była o 2,8 miesiąca
większa (różnica istotna statystycznie) w porównaniu z osobami leczonymi tylko cisplatyną.

NL/H/3289/001-003/IA/011

W okresie trwania badania stosowano suplementację małymi dawkami kwasu foliowego i witaminy
B12w celu ograniczenia objawów toksyczności. W głównej analizie wykorzystano dane o wszystkich
pacjentach przydzielonych losowo do jednej z podgrup, którzy otrzymali badany lek (pacjenci
randomizowani i leczeni). Do analizy podgrup wybrano dane o pacjentach, którzy otrzymywali kwas
foliowy i witaminę B12 przez cały okres leczenia ocenianego w badaniu (pacjenci z pełną
suplementacją). Wyniki tych analiz skuteczności przedstawiono w poniższej tabeli:

Tabela 5. Skuteczność schematu Pemetreksed SUN + cisplatyna w porównaniu z monoterapią
cisplatyną w leczeniu złośliwego międzybłoniaka opłucnej
Pacjenci randomizowani i
leczeni
Pacjenci z pełną
suplementacją
Parametr skuteczności Pemetreksed SUN/
cisplatyna (N=226) Cisplatyna

(N=222)

Pemetreksed
SUN/
cisplatyna
(N=168)

Cisplatyna

(N=163)
Mediana czasu przeżycia (miesiące)
(95% CI)
12,1
(10,0 - 14,4)
9,3
(7,8 - 10,7)
13,3
(11,4 - 14,9)
10,0
(8,4 - 11,9)
wartość pa w teście Log Rank 0,020 0,051
Mediana czasu do progresji
choroby (miesiące) (95% CI)
5,7
(4,9 - 6,5)
3,9
(2,8 - 4,4)
6,1
(5,3 - 7,0)
3,9
(2,8 - 4,5)
wartość pa w teście Log Rank 0,001 0,008
Czas do niepowodzenia leczenia
(miesiące) (95% CI)
4,5
(3,9 - 4,9)
2,7
(2,1 - 2,9)
4,7
(4,3 - 5,6)
2,7
(2,2 - 3,1)
wartość pa w teście Log Rank 0,001 0,001
Całkowity odsetek odpowiedzi na
leczenieb (95% CI)
41,3%
(34,8 - 48,1)
16,7%
(12,0 - 22,2)
45,5%
(37,8 - 53,4)
19,6%
(13,8 -
26,6)
wartość pa w teście Fisher Exact < 0,001 < 0,001
Skróty: CI - przedział ufności
a wartość p odnosi się do porównań pomiędzy podgrupami
b w podgrupie Pemetreksed SUN + cisplatyna: pacjenci randomizowani i leczeni (N = 225), pacjenci z
pełną suplementacją (N = 167)

Stosując Skalę Objawów Raka Płuca (ang. Lung Cancer Symptom Scale) wykazano istotną
statystycznie poprawę w odniesieniu do klinicznie istotnych objawów subiektywnych (ból i duszność)
złośliwego międzybłoniaka opłucnej w grupie leczonej schematem Pemetreksed SUN + cisplatyna
(212 pacjentów) w porównaniu z leczonymi cisplatyną w monoterapii (218 pacjentów). Stwierdzono
także istotne statystycznie różnice parametrów czynności płuc. Obserwowane różnice między grupami
były wynikiem poprawy stanu czynnościowego płuc w grupie leczonej schematem Pemetreksed SUN
+ cisplatyna, jak również pogorszenia czynności płuc w grupie kontrolnej z upływem czasu.

Istnieje niewiele danych na temat pacjentów ze złośliwym międzybłoniakiem opłucnej, leczonych
wyłącznie produktem Pemetreksed SUN. Badano stosowanie tego leku w dawce 500 mg/m2pc. w
monoterapii u 64 niepoddawanych wcześniej chemioterapii pacjentów ze złośliwym
międzybłoniakiem opłucnej. Całkowity odsetek odpowiedzi na leczenie wyniósł 14,1%.

Niedrobnokomórkowy rak płuca, leczenie II wyboru:

W wieloośrodkowym, randomizowanym, otwartym, badaniu klinicznym III fazy, porównującym
stosowanie produktu Pemetreksed SUN i docetakselu u pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub
dającym przerzuty niedrobnokomórkowym rakiem płuca, wykazano mediany czasu przeżycia
wynoszące 8,3 miesiąca w grupie leczonej produktem Pemetreksed SUN (populacja wyodrębniona
zgodnie z zaplanowanym leczeniem, ang. Intent-To-Treat, ITT, n = 283) i 7,9 miesiąca w grupie
leczonej docetakselem (populacja ITT, n = 288). W schemacie leczenia pierwszego wyboru nie

NL/H/3289/001-003/IA/011

stosowano produktu Pemetreksed SUN. Analiza zależności między wynikami leczenia określonymi
jako czas całkowitego przeżycia (ang. overall survival - OS) a typem histologicznym
niedrobnokomórkowego raka płuca wykazała przewagę produktu Pemetreksed SUN nad docetakselem
u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca, o histologii innej niż w przeważającym stopniu
płaskonabłonkowa (n = 399, 9,3 vs. 8,0 miesięcy, skorygowany współczynnik ryzyka (HR) = 0,78;
95% CI = 0,61-1,00, p = 0,047) i przewagę docetakselu u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem
płuca o histologii płaskonabłonkowej (n = 172, 6,2 vs. 7,4 miesięcy, skorygowany współczynnik
ryzyka (HR) = 1,56; 95% CI = 1,08-2,26, p = 0,018). W obrębie poszczególnych podgrup
histologicznych nie obserwowano istotnych klinicznie różnic w profilu bezpieczeństwa produktu
Pemetreksed SUN.

Ograniczone dane kliniczne pochodzące z pojedynczego randomizowanego, kontrolowanego badania
III fazy wskazują, że skuteczność pemetreksedu (mierzona jako czas całkowitego przeżycia - OS i
czas przeżycia wolny od progresji choroby nowotworowej - PFS) u pacjentów leczonych wcześniej
docetakselem (n=41) jest zbliżona do skuteczności obserwowanej u pacjentów, którzy nie byli
wcześniej leczeni docetakselem (n=540).

Tabela 6. Skuteczność produktu Pemetreksed SUN w porównaniu do docetakselu w
niedrobnokomórkowym raku płuca – populacja ITT (ang. intent to treat)
Pemetreksed Docetaksel
Przeżycie (miesiące)
■ Mediana (m)
■ 95% CI dla mediany

■ HR
■ 95% CI dla HR
■ wartość p dla
równoważności efektu (HR)

(n = 283)
8,3
(7,0 - 9,4)

(n = 288)
7,9
(6,3 - 9,2)

0,99
(0,82 – 1,20)
0,226

Czas przeżycia wolny od
progresji choroby
nowotworowej (miesiące)
■ Mediana
■ HR (95% CI)

(n = 283)

2,9

(n = 288)

2,9
0,97 (0,82 – 1,16)
Czas do niepowodzenia
leczenia (miesiące)
■ Mediana
■ HR (95% CI)

(n = 283)
2,3
(n = 288)
2,1
0,84 (0,71 – 0,997)
Odpowiedź na leczenie
(n: zakwalifikowani do analizy
odpowiedzi na leczenie)
■ Wskaźnik odpowiedzi
(%) (95% CI)
■ Stabilizacja
choroby(%)

(n = 264)

9,1 (5,9 – 13,2)

45,8

(n = 274)

8,8 (5,7 – 12,8)

46,4

Skróty: CI - przedział ufności, HR - wskaźnik ryzyka, ITT - pacjenci według zamierzonego leczenia, n
- całkowita liczebność populacji

Niedrobnokomórkowy rak płuca, leczenie I wyboru:
W wieloośrodkowym, randomizowanym, otwartym badaniu III fazy z udziałem pacjentów z
niedrobnokomórkowym rakiem płuca, w stadium miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami
(stopień zaawansowania IIIb lub IV), niepoddawanych wcześniej chemioterapii porównywano
skuteczność pemetreksedu w skojarzeniu z cisplatyną oraz gemcytabiny w skojarzeniu z cisplatyną. W
przypadku stosowania pemetreksedu w skojarzeniu z cisplatyną (populacja wyodrębniona zgodnie z
zaplanowanym leczeniem. ang. Intent-To-Treat, ITT, n = 862) osiągnięto pierwszorzędowy punkt
końcowy i uzyskano podobną skuteczność kliniczną jak w przypadku stosowania gemcytabiny w

NL/H/3289/001-003/IA/011

skojarzeniu z cisplatyną (ITT n = 863), w zakresie OS (skorygowany współczynnik ryzyka 0,94; 95%
CI = 0,84-1,05). Stopień sprawności wszystkich pacjentów biorących udział w badaniu oceniano na 0
lub 1 w skali ECOG.
Pierwotną analizę skuteczności oparto na wynikach uzyskanych w populacji ITT. Analizy wrażliwości
dla głównych punktów końcowych związanych ze skutecznością oceniano też w populacji
wyodrębnionej zgodnie z protokołem (ang. Protocol Qualified - PQ).

Analizy skuteczności oparte na wynikach uzyskanych w populacji PQ są zgodne z wynikami
analizami dla populacji ITT i potwierdzają nie mniejszą skuteczność (ang. non-inferiority) skojarzonej
terapii pemetreksedem z cisplatyną, w porównaniu ze skojarzoną terapią gemcytabiną z cisplatyną.
Czas przeżycia wolny od progresji choroby nowotworowej (ang. progression free survival- PFS) i
całkowity odsetek odpowiedzi na leczenie (ORR) były podobne w obydwu grupach badania. Mediana
PFS wynosiła 4,8 miesiąca w przypadku skojarzonego stosowania pemetreksedu z cisplatyną i 5,1
miesiąca w przypadku skojarzonego stosowania gemcytabiny z cisplatyną (skorygowany
współczynnik ryzyka 1,04; 95% CI = 0,94-1,15). Całkowity odsetek odpowiedzi na leczenie wynosił
30,6% (95% CI = 27,3- 33,9) w przypadku skojarzonego stosowania produktu pemetreksedu z
cisplatyną i 28,2% (95% CI = 25,0-31,4) w przypadku skojarzonego stosowania gemcytabiny z
cisplatyną. Wyniki PFS zostały po części potwierdzone niezależną oceną (do kontroli w sposób
losowy wybrano 400/1725 pacjentów).
Analiza wpływu typu histologicznego niedrobnokomórkowego raka płuca na OS wykazała istotne
klinicznie różnice czasu przeżycia w zależności od typu histologicznego, patrz tabela poniżej.

Tabela 7. Skuteczność pemetrekseduw skojarzeniu z cisplatyną w porównaniu ze skojarzoną
terapią gemcytabiną z cisplatyną w leczeniu pierwszego wyboru niedrobnokomórkowego raka
płuca – populacja ITT (ang: intent-to-treat) i podgrupy histologiczne

Populacja ITT i
podział na
podgrupy
histologiczne

Mediana czasu przeżycia całkowitego w miesiącach
(95% CI)
Skorygowany
wskaźnik
ryzyka (HR)
(95% CI)

Nadrzędna
wartość p

pemetreksed +
cisplatyna
gemcytabina +
cisplatyna
Populacja ITT
(N = 1725)
10,3
(9,8 - 11,2) N=862 10,3
(9,6 - 10,9) N=863 0,94a
(0,84 - 1,05) 0,259
Gruczołowy
(N=847)
12,6
(10,7 - 13,6) N=436 10,9
(10,2 - 11,9) N=411 0,84
(0,71-0,99) 0,033
Wielkokomórkowy
(N=153)
10,4
(8,6 - 14,1) N=76 6,7
(5,5 - 9,0) N=77 0,67
(0,48-0,96) 0,027
Inne
(N=252)
8,6
(6,8 - 10,2) N=106 9,2
(8,1 - 10,6) N=146 1,08
(0,81-1,45) 0,586
Płaskonabłonkowy
(N=473)
9,4
(8,4 - 10,2) N=244 10,8
(9,5 - 12,1) N=229 1,23
(1,00-1,51) 0,050
Skróty: CI = przedział ufności, ITT - populacja wyodrębniona zgodnie z zaplanowanym leczeniem, N
= całkowita liczebność populacji
a Statystycznie istotne, aby wykazać nie mniejszą skuteczność, przy całkowitym przedziale ufności dla
wskaźnika ryzyka znacznie poniżej przyjętej granicy 1,17645 (p <0,001).

NL/H/3289/001-003/IA/011

Krzywe przeżywalności Kaplana Meiera w zależności od typu histologicznego

W obrębie poszczególnych podgrup histologicznych nie obserwowano istotnych klinicznie różnic w
profilu bezpieczeństwa skojarzonej terapii produktem Pemetreksed SUN z cisplatyną.
Pacjenci leczeni produktem Pemetreksed SUN w skojarzeniu z cisplatyną rzadziej wymagali transfuzji
(16,4% w porównaniu z 28,9%, p<0,001), przetoczenia masy erytrocytarnej (16,1% w porównaniu z
27,3%, p < 0,001) i płytek krwi (1,8% w porównaniu z 4,5%, p=0,002). Pacjenci wymagali podania
mniejszej ilości erytropoetyny lub darbepoetyny (10,4% w porównaniu z 18,1%, p<0,001), GCSF/GM-CSF (3,1% w porównaniu z 6,1%, p=0,004), i produktów zawierających żelazo (4,3% w
porównaniu z 7,0%, p=0,021).

Niedrobnokomórkowy rak płuca, leczenie podtrzymujące:

JMEN
W wieloośrodkowym randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu III fazy, z podwójnie ślepą
próbą (JMEN), porównywano skuteczność i bezpieczeństwo leczenia podtrzymującego
pemeteksedem, stosowanym w skojarzeniu z najlepszym leczeniem wspomagającym (BSC, ang. Best
supportive care) (n = 441) z terapią polegającą na podawaniu placebo w skojarzeniu z najlepszym
leczeniem wspomagającym (n = 222) u pacjentów z miejscowo zaawansowanym (stadium
zaawansowania IIIB) lub z przerzutami (stadium zaawansowania IV) niedrobnokomórkowym rakiem
płuca, u których nie stwierdzono progresji choroby po 4 cyklach terapii dwulekowej pierwszego
wyboru, zawierającej cisplatynę lub karboplatynę w skojarzeniu z gemcytabiną, paklitakselem lub
docetakselem. W dwulekowym schemacie leczenia pierwszego wyboru nie stosowano pemetreksedu.
Stopień sprawności wszystkich pacjentów biorących udział w badaniu oceniono na 0 lub 1 w skali
ECOG. Pacjenci otrzymywali leczenie podtrzymujące do czasu stwierdzenia progresji choroby.
Skuteczność i bezpieczeństwo leczenia oceniano od momentu randomizacji po ukończeniu leczenia
pierwszego wyboru (faza indukcji). Mediana liczby cykli leczenia wyniosła odpowiednio 5 dla
leczenia podtrzymującego pemetreksed oraz 3,5 dla placebo. W sumie 213 pacjentów (48,3%)
ukończyło ≥6 cykli leczenia, a 103 pacjentów ogółem (23,4%) ukończyło ≥10 cykli leczenia
pemetreksedem.

Uzyskano pierwszorzędowy punkt końcowy badania i wykazano statystycznie istotne wydłużenie PFS
w grupie leczonej pemetreksedem w porównaniu z grupą placebo (n = 581, populacja analizowana
niezależnie; mediana wyniosła odpowiednio 4,0 miesiące i 2,0 miesiące) (współczynnik ryzyka =
0,60; 95% CI = 0,49-0,73; p < 0,00001). Niezależna analiza wyników badań obrazowych pacjentów
potwierdziła wyniki PFS uzyskane na podstawie oceny dokonanej przez badaczy. Mediana OS w całej
populacji (n = 663) wyniosła 13,4 miesiąca w grupie leczonej pemetreksedem i 10,6 miesiąca w
grupie placebo, współczynnik ryzyka = 0,79 (95% CI = 0,65-0,95; p = 0,01192).

NL/H/3289/001-003/IA/011

Podobnie jak w przypadku innych badań z zastosowaniem pemetreksedu, w badaniu JMEN
obserwowano różnice skuteczności leczenia, zależne od typu histologicznego niedrobnokomórkowego
raka płuca. W przypadku pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca, o histologii innej niż w
przeważającym stopniu płaskonabłonkowa (n= 430, populacja analizowana niezależnie) mediana PFS
wyniosła 4,4 miesiąca w grupie leczonej pemetreksedem i 1,8 miesiąca w grupie placebo,
współczynnik ryzyka = 0,47; 95% CI = 0,37-0,60; p = 0,00001. Mediana OS u pacjentów z
niedrobnokomórkowym rakiem płuca o histologii innej niż w przeważającym stopniu
płaskonabłonkowa (n = 481) wyniosła 15,5 miesiąca w grupie leczonej pemetreksedem i 10,3
miesiąca w grupie placebo (współczynnik ryzyka = 0,70; 95% CI = 0,56-0,88; p = 0,002). Mediana
OS łącznie z okresem leczenia pierwszego wyboru (faza indukcji)u pacjentów z
niedrobnokomórkowym rakiem płuca o histologii innej niż w przeważającym stopniu
płaskonabłonkowa wyniosła 18,6 miesiąca w grupie leczonej pemetreksedem i 13,6 miesiąca w grupie
placebo (współczynnik ryzyka = 0,71; 95% CI = 0,56-0,88; p = 0,002).

Wyniki oceny PFS i OS pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca o histologii
płaskonabłonkowej wskazują na brak przewagi leczenia pemetreksedem w porównaniu z placebo.

W obrębie poszczególnych podgrup histologicznych nie obserwowano istotnych klinicznie różnic w
profilu bezpieczeństwa pemetreksedu.

JMEN: Krzywe Kaplana Meiera czasu przeżycia wolnego od progresji choroby nowotworowej i
czasu przeżycia całkowitego pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca o histologii innej
niż w przeważającym stopniu płaskonabłonkowa, leczonych pemetreksedem oraz pacjentów
otrzymujących placebo:

PARAMOUNT
W wieloośrodkowym, randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu III fazy, z podwójnie ślepą
próbą (PARAMOUNT), porównywano skuteczność i bezpieczeństwo leczenia podtrzymującego
pemetreksedem w ramach kontynuacji leczenia tym produktem, stosowanym w skojarzeniu z
najlepszą terapią wspomagającą (BSC, ang. best supportive care) (n = 359), z terapią polegającą na
podawaniu placebo w skojarzeniu z najlepszą terapią wspomagającą (n = 180) u pacjentów z
miejscowo zaawansowanym (stadium zaawansowania IIIB) lub uogólnionym (stadium
zaawansowania IV) niedrobnokomórkowym rakiem płuca o histologii innej niż w przeważającym
stopniu płaskonabłonkowa, u których nie stwierdzono progresji choroby po 4 cyklach terapii
pierwszego wyboru pemetreksedem w skojarzeniu z cisplatyną. Spośród 939 pacjentów leczonych w
fazie indukcji pemetreksedem w skojarzeniu z cisplatyną, 539 losowo przydzielono do grupy
otrzymującej leczenie podtrzymujące polegające na podawaniu pemetreksedu lub placebo. Wśród

NL/H/3289/001-003/IA/011

losowo przydzielonych pacjentów, u 44,9 % obserwowano całkowitą lub częściową odpowiedź na
leczenie pierwszego wyboru (faza indukcji) z zastosowaniem pemetreksedu w skojarzeniu z
cisplatyną, a u 51,9 % stwierdzono stabilizację choroby. Wymagano, aby stopień sprawności
randomizowanych pacjentów wynosił 0 lub 1 w skali ECOG. Mediana czasu od rozpoczęcia leczenia
pierwszego wyboru(indukcja) pemetreksedem w skojarzeniu z cisplatyną do rozpoczęcia leczenia
podtrzymującego wynosiła 2,96 miesiąca w grupie leczonej pemetreksedem i w grupie placebo.
Losowo przydzieleni pacjenci otrzymywali leczenie podtrzymujące do czasu progresji choroby.
Skuteczność i bezpieczeństwo oceniano od czasu randomizacji po zakończeniu leczenia pierwszego
wyboru (fazy indukcji). Mediana liczby cykli leczenia, które otrzymali pacjenci w ramach leczenia
podtrzymującego pemetreksedem wyniosła odpowiednio 4 dla grupy otrzymującej pemetreksed oraz 4
dla grupy otrzymującej placebo. Łącznie 169 pacjentów (47,1%) otrzymało ≥ 6 cykle leczenia
podtrzymującego pemetreksedem, co odpowiada łącznie co najmniej 10 cyklom leczenia
pemetreksedem.

Osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy badania i wykazano statystycznie istotne wydłużenie
PFS w grupie leczonej pemetreksedem w porównaniu z grupą placebo (n = 472, niezależna analiza
populacji; mediana wyniosła odpowiednio 3,9 miesiąca i 2,6 miesiąca) (współczynnik ryzyka = 0,64;
95% CI = 0,51-0,81; p = 0,0002). Niezależna analiza wyników badań obrazowych wykonanych u
pacjentów potwierdziła dokonaną przez badaczy ocenę PFS. Mediana PFS pacjentów
zrandomizowanych do leczenia podtrzymującego, oceniona przez badaczy od rozpoczęcia leczenia
pierwszego wyboru pemetreksedem w skojarzeniu z cisplatyną wyniosła 6,9 miesiąca w grupie
leczonej pemetreksedem i 5,6 miesiąca w grupie placebo (współczynnik ryzyka = 0,59 95%, CI =
0,47-0,74).

Podczas kontynuacji terapii pemetreksedem w skojarzeniu z cisplatyną (4 cykle w fazie indukcji)
wykazano istotne statystycznie wydłużenie czasu całkowitego przeżycia (ang. overall survival - OS) w
porównaniu z placebo (mediana 13,9 miesiąca vs. 11,0 miesięcy, współczynnik ryzyka = 0,78; 95%
CI=0,64-0,96; p=0,0195). W momencie przeprowadzania końcowej analizy całkowitego przeżycia,
28,7% pacjentów z grupy otrzymującej pemetreksed pozostawało przy życiu lub nie było dalej
obserwowanych pod kątem przeżycia (ang. lost to follow-up) i 21,7% pacjentów z grupy otrzymującej
placebo. Obiektywne wyniki leczenia pemetreksedem były zgodne wśród badanych podgrup (również
w podgrupach uwzględniających stopień zaawansowania choroby, odpowiedź na leczenie w fazie
indukcji, stopień sprawności w skali ECOG, fakt palenia lub niepalenia tytoniu, płeć, typ
histologiczny nowotworu oraz wiek) i podobne do uzyskanych podczas analizy nieskorygowanych
wartości OS i PFS. Wskaźnik przeżyć rocznych i dwuletnich w grupie pacjentów otrzymujących
pemetreksed wyniósł odpowiednio 58% i 32%, a w grupie placebo 45% i 21%. Mediana OS
mierzonego od rozpoczęcia leczenia pierwszego wyboru z zastosowaniem pemetreksedu w
skojarzeniu z cisplatyną u pacjentów otrzymujących pemetreksed wyniosła 16,9 miesięcy a w grupie
otrzymującej placebo 14,0 miesięcy (współczynnik ryzyka = 0,78; 95% CI= 0,64 - 0,96). Odsetek
pacjentów, którzy otrzymali dalsze leczenie po zakończeniu udziału w badaniu wyniósł 64,3% w
grupie otrzymującej pemetreksed i 71,7% w grupie placebo.

PARAMOUNT: krzywe Kaplana Meiera czasu przeżycia wolnego od progresji choroby
nowotworowej (PFS) i czasu całkowitego przeżycia (OS) w przypadku leczenia podtrzymującego
pemetreksedem w porównaniu z placebo, u chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca o
histologii innej niż w przeważającym stopniu płaskonabłonkowa (od czasu randomizacji)

NL/H/3289/001-003/IA/011

Profil bezpieczeństwa pemetreksedu stosowanego w leczeniu podtrzymującym w badaniach JMEN i
PARAMOUNT był podobny.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Właściwości farmakokinetyczne pemetreksedu oceniano po leczeniu w monoterapii u 426 pacjentów,
chorych na różne rodzaje złośliwych guzów litych. Wielkość dawki wahała się od 0,2 do 838
mg/m2pc. Lek podawano we wlewie dożylnym przez 10 minut. Objętość dystrybucji pemetreksedu w
stanie równowagi dynamicznej wynosi 9 l/m2. Z badań in vitro wynika, że stopień wiązania
pemetreksedu z białkami osocza krwi wynosi około 81%. Nie stwierdzono znaczącego wpływu
stopnia ciężkości zaburzeń czynności nerek na wiązanie z białkami osocza. Pemetreksed w
ograniczonym stopniu jest metabolizowany w wątrobie. Lek jest wydalany głównie w moczu: w ciągu
pierwszej doby po podaniu w moczu znajduje się 70% - 90% dawki w postaci nie zmienionej.
Całkowity klirens układowy pemetreksedu wynosi 91,8 ml/min, a okres półtrwania w fazie eliminacji
u pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny 90 ml/min) jest równy 3,5 godziny.
Zmienność wartości klirensu oznaczanego u różnych pacjentów jest niewielka i wynosi 19,3 %.
Całkowita ekspozycja organizmu na pemetreksed (AUC) i największe stężenie w osoczu zmieniają się
proporcjonalnie do dawki leku. Właściwości farmakokinetyczne pemetreksedu u pacjentów
poddawanych wielokrotnym cyklom leczenia pozostają takie same.
Podawana równocześnie cisplatyna nie zmienia właściwości farmakokinetycznych pemetreksedu,
podobnie jak podawanie kwasu foliowego (doustnie) i witaminy B12 (domięśniowo).

#### 5.3 Przedkłiniczne dane o bezpieczeństwie

Po podaniu pemetreksedu ciężarnym samicom myszy obserwowano zmniejszoną zdolność płodów do
życia, zmniejszenie masy ciała płodów, niepełne kostnienie niektórych struktur kostnych i rozszczep
podniebienia.

Po podaniu pemetreksedu samcom myszy obserwowano szkodliwy wpływ na reprodukcję,
objawiający się zmniejszoną płodnością i zanikiem jąder. W badaniu, w którym psom rasy beagle
przez 9 miesięcy podawano lek w dożylnym bolusie, obserwowano szkodliwy wpływ na jądra
(zwyrodnienie lub martwicę nabłonka plemnikotwórczego). To wskazuje, że pemetreksed może
zaburzać płodność osobników męskich. Nie badano płodności samic.
Pemetreksed nie wykazywał działania mutagennego ani w teście aberracji chromosomalnych w
komórkach jajnika chomika chińskiego in vitro, ani w teście Amesa. In vivo w teście mikrojądrowym
u myszy wykazano klastogenność pemetreksedu.

Nie badano działania rakotwórczego pemetreksedu.

NL/H/3289/001-003/IA/011

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE:

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Mannitol
Kwas solny (do ustalenia pH)
Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Pemetreksed jest fizycznie niezgodny z rozcieńczalnikami zawierającymi wapń, w tym z roztworem
Ringera do wstrzykiwań z mleczanami i roztworem Ringera do wstrzykiwań. Nie wolno mieszać
produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań
dotyczących zgodności.

#### 6.3 Okres ważności

Zamknięta fiolka
2 lata.

Odtworzony i rozcieńczony roztwór do infuzji
Roztwory produktu Pemetreksed SUN przygotowane zgodnie z zaleceniami, po rozpuszczeniu
proszku i rozcieńczone nie zawierają substancji konserwujących o działaniu przeciwbakteryjnym.
Wykazano trwałość fizyczną i chemiczną sporządzonych roztworów pemetreksedu i rozcieńczonych
roztworów do infuzji, w temperaturze 2°C to 8°C, przez okres 24 godzin.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy podać bezpośrednio po sporządzeniu. Jeżeli
produkt nie zostanie natychmiast wykorzystany, odpowiedzialność za okres przechowywania i
warunki przechowywania przed podaniem ponosi użytkownik: roztwór należy przechowywać w
temperaturze 2°C do 8°C, prawidłowo przez okres nie dłuższy niż 24 godziny, chyba że
rozpuszczenie/rozcieńczenie miało miejsce w kontrolowanych i potwierdzonych warunkach jałowych.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Zamknięta fiolka
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Opakowanie Pemetreksed SUN 100 mg to podłużna fiolka z bezbarwnego szkła typu I (zasadowa)
o pojemności 10 ml zamknięta korkiem z szarej gumy bromobutylowej i jasnozielonym aluminiowym
uszczelnieniem.

Opakowanie Pemetreksed SUN 500 mg to zaokrąglona fiolka z bezbarwnego szkła typu I (zasadowa)
o pojemności 50 ml zamknięta korkiem z szarej gumy bromobutylowej i jasnozielonym aluminiowym
uszczelnieniem.

Opakowanie Pemetreksed SUN 1000 mg to zaokrąglona fiolka z bezbarwnego szkła typu I (zasadowa)
o pojemności 50 ml zamknięta korkiem z szarej gumy bromobutylowej i szarym aluminiowym
uszczelnieniem.

Opakowanie zawiera jedną fiolkę.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

NL/H/3289/001-003/IA/011

### 1. Rozpuszczenie proszku i dalsze rozcieńczanie roztworu do infuzji dożylnej należy prowadzić w
warunkach aseptycznych.

### 2. Należy obliczyć wielkość dawki i liczbę fiolek, jaka będzie potrzebna. Każda fiolka zawiera
nieco więcej leku niż podano na opakowaniu, co ułatwia pobranie potrzebnej ilości.

### 3. Pemetreksed SUN 100 mg:
Rozpuścić zawartość fiolki 100 mg w 4,2 ml roztworu sodu chlorku do wstrzykiwań o stężeniu
9 mg/ml (0,9%), niezawierającego substancji konserwujących. Przygotowany w ten sposób
roztwór zawiera 25 mg/ml pemetreksedu.

Pemetreksed SUN 500 mg:
Rozpuścić zawartość fiolki 500 mg w 20 ml roztworu sodu chlorku do wstrzykiwań o stężeniu 9
mg/ml (0,9%), niezawierającego substancji konserwujących. Przygotowany w ten sposób
roztwór zawiera 25 mg/ml pemetreksedu.

Pemetreksed SUN 1000 mg:
Rozpuścić zawartość fiolki 1000 mg w 40 ml roztworu sodu chlorku do wstrzykiwań o stężeniu
9 mg/ml (0,9%) niezawierającego substancji konserwujących. Przygotowany w ten sposób
roztwór zawiera 25 mg/ml pemetreksedu.

Każdą fiolkę należy delikatnie obracać aż do całkowitego rozpuszczenia się proszku.
Przygotowany roztwór jest przejrzysty, od bezbarwnego do barwy żółtej lub żółto-zielonej
(barwa nie wpływa na jakość produktu). Wartość pH przygotowanego roztworu wynosi od 6,6
do 7,8. Osmolalność roztworu wynosi od 480 do 570 mOsm/kg. Roztwór należy dalej
rozcieńczyć.

### 4. Odpowiednią objętość przygotowanego roztworu należy dalej rozcieńczyć do objętości 100 ml z
użyciem roztworu sodu chlorku do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%), niezawierającego
substancji konserwujących. Lek należy podawać w infuzji dożylnej w ciągu 10 minut.

### 5. Roztwory pemetreksedu do wlewów, przygotowane w opisany powyżej sposób nie wykazują
niezgodności z workami do wlewów i zestawami do przetoczeń, których wewnętrzna warstwa
jest wykonana z polichlorku winylu i poliolefiny.

### 6. Przed pozajelitowym podaniem produktu leczniczego roztwór należy obejrzeć w celu wykrycia
ewentualnych cząstek stałych i zmian barwy. Jeżeli w roztworze znajdują się widoczne cząstki
stałe, leku nie należy podawać.

### 7. Roztwory pemetreksedu są przeznaczone do jednorazowego wykorzystania. Wszelkie resztki
niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z
obowiązującymi przepisami dotyczącymi leków cytotoksycznych.

Środki ostrożności przy przygotowywaniu i podawaniu leku.
Tak jak w przypadku innych, potencjalnie toksycznych leków przeciwnowotworowych należy
zachować ostrożność podczas kontaktu z lekiem i przygotowywania roztworów pemetreksedu do
infuzji. Zaleca się używanie rękawic. W przypadku zetknięcia się roztworu ze skórą należy
natychmiast i dokładnie umyć skórę wodą z mydłem. W przypadku kontaktu z błonami śluzowymi
należy dokładnie spłukać wodą obszar kontaktu. Pemetreksed nie powoduje tworzenia się pęcherzy.
Nie jest znana swoista odtrutka w sytuacji, gdy doszło do podania pemetreksedu poza naczynie
krwionośne. Donoszono o nielicznych przypadkach podania pemetreksedu poza naczynie krwionośne,
które nie zostały ocenione przez badaczy jako ciężkie. W przypadku wynaczynienia należy
postępować zgodnie z obowiązującymi zasadami, tak jak w przypadku wynaczynienia innych
substancji niepowodujących powstawania pęcherzy.

NL/H/3289/001-003/IA/011

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Sun Pharmaceutical Industries Europe B.V.
Polarisavenue 87
2132 JH Hoofddorp
Holandia

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

100 mg pozwolenie nr 23364
500 mg pozwolenie nr 23365
1000 mg pozwolenie nr 23366

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 10/08/2016
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 10/08/2021

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

03.02.2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.