# Pemetrexed EVER Pharma

> Pemetreksed · 25 mg/ml · Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Pemetrexed EVER Pharma
- **Nazwa powszechna:** Pemetrexedum
- **Substancja czynna:** [Pemetreksed](https://apteka.online/odpowiedniki/pemetrexedum)
- **Moc:** 25 mg/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
- **Droga podania:** dożylna
- **Kategoria dostępności:** Rpz
- **Kod ATC:** L01BA04
- **Liczba opakowań:** 3
- **Numer pozwolenia:** 26655
- **Podmiot odpowiedzialny:** EVER Valinject GmbH
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwnowotworowe/pemetrexed-ever-pharma-konc-inf-25-mg-ml-ever
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwnowotworowe/pemetrexed-ever-pharma-konc-inf-25-mg-ml-ever.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/42617/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/42617/characteristic

## Dostępne opakowania (3)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 fiol. 4 ml | 5909991466497 | Rpz | bezpłatnie w placówce | Trudno dostępny (2/5) | — |
| 1 fiol. 20 ml | 5909991466480 | Rpz | bezpłatnie w placówce | Trudno dostępny (2/5) | — |
| 1 fiol. 40 ml | 5909991466503 | Rpz | bezpłatnie w placówce | Trudno dostępny (2/5) | — |

## Leki refundowane

### 1 fiol. 20 ml — EAN 5909991466480

Lek refundowany wydawany bezpłatnie w placówce (brak ceny detalicznej w obwieszczeniu).

### 1 fiol. 4 ml — EAN 5909991466497

Lek refundowany wydawany bezpłatnie w placówce (brak ceny detalicznej w obwieszczeniu).

### 1 fiol. 40 ml — EAN 5909991466503

Lek refundowany wydawany bezpłatnie w placówce (brak ceny detalicznej w obwieszczeniu).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie.

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Pemetrexed EVER Pharma i w jakim celu się go stosuje?
Pemetrexed EVER Pharma to lek stosowany w terapii raka. Zawiera on substancję czynną
pemetreksed. Pemetreksed należy do grupy leków zwanych analogami kwasu foliowego. Zaburza on
procesy, które są niezbędne do namnażania komórek.

Lek Pemetrexed EVER Pharma w skojarzeniu z innym lekiem przeciwnowotworowym, cisplatyną,
jest stosowany w leczeniu złośliwego międzybłoniaka opłucnej, rodzaju nowotworu atakującego błonę
pokrywającą płuca, u pacjentów, którzy wcześniej nie byli poddani chemioterapii.

Lek Pemetrexed EVER Pharma w skojarzeniu z cisplatyną, jest stosowany także jako początkowe
leczenie u pacjentów z rakiem płuca w stadium zaawansowanym.

Lek Pemetrexed EVER Pharma może być stosowany u pacjentów z rakiem płuca w stadium
zaawansowanym, u których uzyskano odpowiedź na leczenie lub ich stan w dużym stopniu pozostaje
bez zmian po zastosowaniu chemioterapii początkowej.

Lek Pemetrexed EVER Pharma stosuje się także w leczeniu pacjentów z rakiem płuca w stadium
zaawansowanym, u których nastąpił postęp choroby po zastosowaniu leczenia początkowego innymi
chemioterapeutykami.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Pemetrexed EVER Pharma

Kiedy nie stosować leku Pemetrexed EVER Pharma:
- jeśli pacjent ma uczulenie na pemetreksed lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
- jeśli pacjentka karmi piersią należy zaprzestać karmienia piersią w okresie stosowania leku
Pemetrexed EVER Pharma.
- u pacjentów, którzy niedawno zostali zaszczepieni lub mają zostać zaszczepieni przeciwko
żółtej gorączce.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Pemetrexed EVER Pharma należy omówić to z lekarzem lub
farmaceutą.
Pacjenci, u których występują lub występowały w przeszłości zaburzenia czynności nerek, powinni
poinformować o tym lekarza lub farmaceutę szpitalnego, gdyż może to oznaczać, że lek Pemetrexed
EVER Pharma nie może być zastosowany.
Przed każdym wlewem personel medyczny pobierze od pacjenta próbki krwi w celu oceny wydolności
wątroby i nerek oraz sprawdzenia czy we krwi jest odpowiednio dużo krwinek, by można było
zastosować lek Pemetrexed EVER Pharma. W zależności od ogólnego stanu pacjenta oraz
w przypadku nadmiernego zmniejszenia liczby krwinek lekarz może zmienić dawkę lub odłożyć
podanie leku na później.
W przypadku, gdy pacjent jest równocześnie leczony cisplatyną, lekarz sprawdzi nawodnienie oraz
zaleci właściwe leczenie, aby zapobiec wymiotom.

Pacjenci, którzy byli lub będą poddawani radioterapii, powinni poinformować o tym lekarza,
ponieważ może wystąpić wczesna lub opóźniona reakcja popromienna po zastosowaniu leku
Pemetrexed EVER Pharma.

Pacjenci, którzy niedawno byli szczepieni, powinni poinformować o tym lekarza, ponieważ może to
wywołać działania niepożądane w skojarzeniu z lekiem Pemetrexed EVER Pharma.

Pacjenci, u których występuje lub występowała choroba serca, powinni poinformować o tym lekarza.

W przypadku nagromadzenia się płynu wokół płuca pacjenta, lekarz może podjąć decyzję
o wykonaniu zabiegu odprowadzenia płynu przed podaniem leku Pemetrexed EVER Pharma.

Dzieci i młodzież
Brak wskazań do stosowania leku Pemetrexed EVER Pharma u dzieci i młodzieży.

Lek Pemetrexed EVER Pharma a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie szpitalnemu o wszystkich lekach przyjmowanych przez
pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym o lekach
przeciwbólowych i przeciwzapalnych (np. przeciwdziałających obrzękom), takich jak: niesteroidowe
leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym także o lekach wydawanych bez recepty (np. ibuprofen). Istnieje
wiele rodzajów niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) o różnym czasie działania.
W zależności od planowanej daty podania wlewu leku Pemetrexed EVER Pharma i (lub) sprawności
nerek pacjenta, lekarz udzieli informacji o tym, jakie leki można przyjmować i kiedy. W przypadku
wątpliwości, czy przyjmowane leki należą do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych
(NLPZ), należy zapytać o to lekarza lub farmaceutę.

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje leki zwane inhibitorami pompy protonowej
(omeprazol, esomeprazol, lanzoprazol, pantoprazol i rabeprazol) stosowane w leczeniu zgagi
i zarzucania kwasu żołądkowego do przełyku.

Podobnie, jak w przypadku innych chemioterapeutyków, nie zaleca się stosowania leku Pemetrexed
EVER Pharma z żywymi atenuowanymi szczepionkami. W miarę możliwości należy stosować
nieaktywne szczepionki.

Ciąża
Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna
poradzić się lekarza przed zastosowaniem leku Pemetrexed EVER Pharma. Należy unikać stosowania
leku Pemetrexed EVER Pharma w okresie ciąży. Lekarz poinformuje pacjentkę o potencjalnym
ryzyku związanym ze stosowaniem leku Pemetrexed EVER Pharma podczas ciąży. Podczas leczenia
lekiem Pemetrexed EVER Pharma i przez 6 miesięcy po przyjęciu ostatniej dawki kobiety muszą
stosować skuteczną metodę antykoncepcji.

Karmienie piersią
Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poinformować o tym lekarza.
Podczas stosowania leku Pemetrexed EVER Pharma należy zaprzestać karmienia piersią.

Wpływ na płodność
Zaleca się, aby mężczyźni nie starali się o poczęcie dziecka podczas leczenia i w ciągu 3 miesięcy po
zakończeniu podawania leku Pemetrexed EVER Pharma oraz stosowali w tym czasie skuteczne
metody antykoncepcji. W przypadku, gdy mężczyzna będzie chciał starać się o poczęcie dziecka
w trakcie leczenia lub w ciągu 3 miesięcy po zakończeniu tego leczenia powinien zwrócić się o poradę
do lekarza lub farmaceuty. Pemetrexed EVER Pharma może wpłynąć na zdolność do posiadania
dzieci. Przed rozpoczęciem stosowania leku pacjenci mogą skonsultować się z lekarzem, aby
zasięgnąć porady dotyczącej przechowywania nasienia.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Pemetrexed EVER Pharma może powodować uczucie znużenia. Należy zachować ostrożność,
prowadząc pojazdy i obsługując maszyny.

Lek Pemetrexed EVER Pharma zawiera sód
Lek zawiera 96,6 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej w każdej dawce 500 mg pemetreksedu
na każdy metr kwadratowy powierzchni ciała). Odpowiada to 4,8% maksymalnej zalecanej dobowej
dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

### 3. Jak stosować lek Pemetrexed EVER Pharma?
Lek Pemetrexed EVER Pharma będzie zawsze podawany przez wykwalifikowany personel medyczny.
Zalecana dawka leku Pemetrexed EVER Pharma wynosi 500 miligramów na każdy metr kwadratowy
powierzchni ciała pacjenta. Powierzchnię ciała oblicza się na podstawie pomiaru wzrostu i masy ciała
pacjenta. Lekarz ustali dawkę leku w zależności od obliczonej w ten sposób powierzchni ciała.
Możliwa jest zmiana dawki lub opóźnienie leczenia, w zależności od wyników badania morfologii
krwi i ogólnego stanu pacjenta. Przed podaniem leku Pemetrexed EVER Pharma farmaceuta szpitalny,
pielęgniarka lub lekarz zmiesza koncentrat z 9 mg/ml (0,9%) roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań
lub 5% roztworem glukozy.

Lek Pemetrexed EVER Pharma zawsze podaje się w infuzji dożylnej. Infuzja trwa około 10 minut.

Stosowanie leku Pemetrexed EVER Pharma w skojarzeniu z cisplatyną:
Lekarz lub farmaceuta szpitalny obliczy dawkę na podstawie wzrostu i masy ciała pacjenta. Cisplatyna
również jest podawana w infuzji dożylnej. Infuzja cisplatyny rozpoczyna się około 30 minut po
zakończeniu infuzji leku Pemetrexed EVER Pharma i trwa około dwóch godzin.

Infuzja będzie zazwyczaj wykonywana co 3 tygodnie.

Dodatkowe leki:
Kortykosteroidy: Lekarz przepisze steroidy w tabletkach (w dawce odpowiadającej 4 miligramom
deksametazonu 2 razy na dobę), które należy przyjmować w dniu poprzedzającym podanie leku
Pemetrexed EVER Pharma, w dniu wlewu i następnego dnia. Leki te stosuje się, by zmniejszyć
częstość i nasilenie odczynów (zmian) skórnych, jakie mogą wystąpić podczas leczenia lekami
przeciwnowotworowymi.

Witaminy: Lekarz przepisze kwas foliowy (witaminę) lub produkt multiwitaminowy zawierający kwas
foliowy (350 –1000 mikrogramów), który należy przyjmować doustnie raz na dobę w okresie
stosowania leku Pemetrexed EVER Pharma. W ciągu siedmiu dni poprzedzających podanie pierwszej
dawki leku Pemetrexed EVER Pharma należy przyjąć co najmniej pięć dawek kwasu foliowego. Kwas

foliowy należy dalej przyjmować przez 21 dni po otrzymaniu ostatniej dawki leku Pemetrexed EVER
Pharma.

W tygodniu poprzedzającym podanie leku Pemetrexed EVER Pharma, a następnie w odstępach około
9 tygodni (co odpowiada trzem cyklom chemioterapii lekiem Pemetrexed EVER Pharma) pacjenci
otrzymają także witaminę B12 (1000 mikrogramów) we wstrzyknięciach. Podawanie witaminy B12
i kwasu foliowego ma na celu zmniejszenie możliwych działań niepożądanych leków
przeciwnowotworowych.

Stan pacjenta podczas leczenia lekiem Pemetrexed EVER Pharma będzie ściśle monitorowany.
Kontrola ta rutynowo obejmuje badania krwi oraz wątroby i nerek. Dawka leku może być zmieniona
lub leczenie opóźnione, w zależności od wyników tych badań.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów należy natychmiast powiadomić lekarza:
- Gorączka lub zakażenie (często): jeżeli występuje gorączka 38ºC lub wyższa, nasilone pocenie
lub inne objawy zakażenia (w związku z możliwością nadmiernego zmniejszenia liczby
białych krwinek, co jest bardzo częstym objawem). Zakażenie (posocznica) może być ciężkie
i może prowadzić do zgonu.

- Ból w klatce piersiowej (często) lub przyspieszenie tętna (niezbyt często).

- Ból, zaczerwienienie, obrzęki lub nadżerki w jamie ustnej (bardzo często).

- Reakcja alergiczna: wysypka na skórze (bardzo często), uczucie palenia lub mrowienia
(często) albo gorączka (często). W rzadkich przypadkach reakcje skórne mogą być ciężkie
i prowadzić do zgonu. W razie wystąpienia ciężkiej wysypki, swędzenia lub pęcherzy (objawy
zespołu Stevensa-Johnsona lub martwicy toksycznej naskórka) należy skontaktować się z
lekarzem.

- Uczucie zmęczenia, zasłabnięcie, szybko występująca zadyszka lub bladość skóry (w związku
z możliwością nadmiernego zmniejszenia stężenia hemoglobiny, co jest bardzo częstym
objawem).

- Krwawienie z dziąseł, nosa lub jamy ustnej lub inne krwawienie, którego nie można
zatamować, czerwone lub różowe zabarwienie moczu, nieoczekiwane sińce na skórze
(w związku z możliwością nadmiernego zmniejszenia liczby płytek krwi, co jest bardzo
częstym objawem).

- Nagła duszność, silny ból w klatce piersiowej lub kaszel z odkrztuszaniem plwociny
z domieszką krwi (niezbyt często) (mogą wskazywać na obecność zakrzepów krwi w
naczyniach płucnych).

Możliwe działania niepożądane po podaniu pemetreksedu:

Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
- Zakażenie
- Zapalenie gardła (ból gardła)

- Mała liczba granulocytów obojętnochłonnych (rodzaj białych krwinek)
- Mała liczba białych krwinek
- Małe stężenie hemoglobiny
- Ból, zaczerwienienie lub owrzodzenie w jamie ustnej
- Utrata apetytu
- Wymioty
- Biegunka
- Nudności
- Wysypka na skórze
- Łuszczenie się skóry
- Nieprawidłowe wyniki badań krwi wskazujące na pogorszenie czynności nerek
- Zmęczenie

Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób)
- Zakażenie krwi
- Gorączka z małą liczbą granulocytów obojętnochłonnych (rodzaj białych krwinek)
- Mała liczba płytek krwi
- Reakcje uczuleniowe
- Utrata płynów ustrojowych
- Zaburzenia smaku
- Uszkodzenie nerwów ruchowych, które może prowadzić do osłabienia i zaniku mięśni,
zwłaszcza ramion i nóg)
- Uszkodzenie nerwów czuciowych, które może prowadzić do utraty czucia, uczucia palącego
bólu i chwiejności chodu
- Zawroty głowy
- Zapalenie lub obrzęk spojówek (błon wyściełających wewnętrzną stronę powiek
i pokrywająca białkówkę)
- Zespół suchego oka
- Łzawienie oczu
- Suchość spojówek (błon wyściełających wewnętrzną stronę powiek i pokrywająca białkówkę)
i rogówki (przezierną warstwę znajdującą się przed tęczówka i źrenicą)
- Obrzęk powiek
- Zaburzenia oka z towarzyszącą suchością, łzawieniem, podrażnieniem i (lub) bólem
- Niewydolność serca (stan, powodujący osłabienie siły pompującej mięśnia sercowego)
- Nieregularny rytm serca
- Niestrawność
- Zaparcie
- Bóle brzucha
- Wątroba: zwiększenie we krwi stężeń związków chemicznych wytwarzanych w wątrobie
- Zwiększenie pigmentacji skóry
- Swędzenie skóry
- Wysypka na ciele ze zmianami obrączkowatymi przypominającymi tarczę strzelniczą
- Pokrzywka
- Zatrzymanie pracy nerek
- Pogorszenie czynności nerek
- Gorączka
- Ból
- Nadmierne gromadzenie się płynu w tkankach, powodujące obrzęki
- Ból w klatce piersiowej
- Zapalenie i owrzodzenie błon śluzowych wyściełających przewód pokarmowy

Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób)
- Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, białych i płytek krwi
- Udar mózgu
- Rodzaj udaru, w którym dochodzi do zablokowania tętnicy doprowadzającej krew do mózgu

- Krwawienie wewnątrzczaszkowe
- Dusznica bolesna (ból w klatce piersiowej spowodowany niedokrwieniem mięśnia sercowego)
- Zawał serca
- Zwężenie lub niedrożność tętnic wieńcowych
- Zaburzenia rytmu serca
- Niedostateczny dopływ krwi do kończyn
- Zablokowanie jednej z tętnic płucnych
- Stan zapalny i bliznowacenie błony wyściełającej płuca z zaburzeniami oddychania
- Wypływ jasnoczerwonej krwi z odbytu
- Krwawienie z przewodu pokarmowego
- Pęknięcie ściany jelita
- Zapalenie błony wyściełającej przełyk
- Zapalenie błony wyściełającej jelito grube, któremu może towarzyszyć krwawienie z jelit lub
z odbytnicy (obserwowane tylko w przypadku stosowania w skojarzeniu z cisplatyną)
- Zapalenie, obrzęk, rumień i nadżerki śluzówki przełyku spowodowane przez radioterapię
- Zapalenie płuca spowodowane radioterapią

Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób)
- Rozpad krwinek czerwonych
- Wstrząs anafilaktyczny (ciężka reakcja alergiczna)
- Zapalenie wątroby
- Zaczerwienienie skóry
- Wysypka pojawiająca się na skórze w obszarze wcześniej napromienianym

Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób)
- Zakażenia skóry i tkanki podskórnej
- Zespół Stevena-Johnsona (rodzaj ciężkiej reakcji skóry i błon śluzowych, która może zagrażać
życiu)
- Toksyczna martwica rozpływna naskórka (rodzaj ciężkiej reakcji skóry, która może zagrażać
życiu)
- Zaburzenia autoimmunologiczne powodujące wysypkę i zmiany pęcherzowe na skórze nóg,
ramion i brzucha
- Zapalenie skóry przebiegające z tworzeniem pęcherzy wypełnionych płynem
- Łatwość w uszkodzeniu skóry, obecność pęcherzy i nadżerek oraz bliznowacenie skóry
- Zaczerwienienie, ból i obrzęk, głównie w obrębie kończyn dolnych
- Zapalenie skóry i podskórnej tkanki tłuszczowej (rzekome zapalenie tkanki podskórnej)
- Zapalenie skóry
- Stan zapalny, świąd, zaczerwienienie, pękanie i szorstkość skóry
- Silnie swędzące zmiany skórne

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- Rodzaj cukrzycy, której przyczyną są przeważnie nieprawidłowe zmiany w nerkach
- Zaburzenia nerek, w wyniku których dochodzi do obumarcia komórek nabłonka kanalików
nerkowych

Może wystąpić dowolny z tych objawów i (lub) stanów. Jeżeli pojawią się pierwsze oznaki tych
działań niepożądanych, należy poinformować o tym lekarza tak szybko, jak to tylko możliwe.

Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli pacjent obawia się któregokolwiek z tych działań
niepożądanych.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów

Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
Tel.: + 48 22 49 21 301,
Faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Pemetrexed EVER Pharma?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i pudełku po:
Termin ważności (EXP). Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie zamrażać.

Roztwór do infuzji po rozcieńczeniu: Po rozcieńczeniu wykazano trwałość fizyczną i chemiczną
sporządzonych roztworów i rozcieńczonych roztworów do infuzji pemetreksedu przez 28 dni,
przechowywanych w lodówce w temperaturze (2ºC do 8ºC) i 7 dni w temperaturze od 20ºC do 30ºC.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy podać bezpośrednio po sporządzeniu. Jeżeli
produkt nie zostanie natychmiast wykorzystany, odpowiedzialność za okres przechowywania
i warunki przechowywania przed użyciem ponosi użytkownik: roztwór należy przechowywać
w temperaturze 2ºC do 8ºC przez okres nie dłuższy niż 24 godziny, chyba że rozcieńczenia dokonano
w kontrolowanych i potwierdzonych warunkach aseptycznych.

Leku Pemetrexed EVER Pharma nie należy stosować, jeśli zawiera cząstki stałe lub inne widoczne
oznaki zepsucia.

Lek wyłącznie do jednorazowego użycia. Niewykorzystany roztwór należy usunąć w sposób zgodny
z obowiązującymi przepisami.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Pemetrexed EVER Pharma
Substancją czynną leku jest pemetreksed.

Jeden mililitr koncentratu zawiera 25 mg pemetreksedu (w postaci pemetreksedu disodowego).

Jedna fiolka z 4 ml koncentratu zawiera 100 mg pemetreksedu (w postaci pemetreksedu disodowego).

Jedna fiolka z 20 ml koncentratu zawiera 500 mg pemetreksedu (w postaci pemetreksedu
disodowego).

Jedna fiolka z 40 ml koncentratu zawiera 1000 mg pemetreksedu (w postaci pemetreksedu
disodowego).

Pozostałe składniki to trometamol, monotioglicerol, kwas cytrynowy, sodu wodorotlenek (do ustalenia
pH), kwas solny (do ustalenia pH) oraz woda do wstrzykiwań.

Przed podaniem lek należy dalej rozcieńczyć. Tę czynność wykona pracownik służby zdrowia.

Jak wygląda lek Pemetrexed EVER Pharma i co zawiera opakowanie
Pemetrexed EVER Pharma, koncentrat do przygotowania roztworu do infuzji to przejrzysty, wodny
roztwór o barwie jasnożółtej lub zielonożółtej.

Lek Pemetrexed EVER Pharma dostarczany jest w fiolkach z bezbarwnego szkła, zamkniętych
korkiem z gumy bromobutylowej, z aluminiowym wieczkiem typu flip-off, w ochronnej osłonce lub
bez osłonki, w tekturowym pudełku.
W każdym opakowaniu znajduje się jedna fiolka zawierająca lek Pemetrexed EVER Pharma.

Wielkości opakowań
1 x fiolka 4 ml (100 mg/4 ml)
1 x fiolka 20 ml (500 mg/20 ml)
1 x fiolka 40 ml (1000 mg/40 ml)

Nie wszystkie wielkości opakowań mogą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
EVER Valinject GmbH
Oberburgau 3
4866 Unterach am Attersee
Austria

Wytwórca
EVER Pharma Jena GmbH
Otto Schott Street 15
07745 Jena
Niemcy

EVER Pharma Jena GmbH
Brüsseler Str. 18
07747 Jena
Niemcy

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Austria Pemetrexed EVER Pharma 25 mg/ml Konzentrat zur Herstellung einer Infusionslösung
Belgia Pemetrexed EVER Pharma 25 mg/ml concentraat voor oplossing voor infusie /
solution à diluer pour perfusion / Konzentrat zur Herstellung einer Infusionslösung
Republika
Czeska
Registered name: Pemetrexed EVER Pharma
Full name: Pemetrexed EVER Pharma 25 mg/ml koncentrát pro infuzní roztok
Niemcy Pemetrexed EVER Pharma 25 mg/ml Konzentrat zur Herstellung einer Infusionslösung
Dania Pemetrexed EVER Pharma 25 mg/ml koncentrat til infusionsvæske, opløsning
Hiszpania Pemetrexed EVER Pharma 25 mg/ml concentrado para solución para perfusión
Finlandia Pemetrexed EVER Pharma 25 mg/ml infuusiokonsentraatti, liuosta varten
Francja Pemetrexed EVER Pharma 25 mg/ml, solution à diluer pour perfusion
Chorwacja Pemetrexed EVER Pharma 25 mg/ml koncentrat za otopinu za infuziju

Węgry Pemetrexed EVER Pharma 25 mg/ml koncentrátum oldatos infúzióhoz

Irlandia Pemetrexed EVER Pharma 25 mg/ml concentrate for solution for infusion
Włochy Registered name: Pemetrexed EVER Pharma
Full name: Pemetrexed EVER Pharma 25 mg/ml concentrato per soluzione per infusione
Holandia Pemetrexed EVER Pharma 25 mg/ml concentraat voor oplossing voor infusie

Norwegia Pemetrexed EVER Pharma 25 mg/ml konsentrat til infusjonsvæske, oppløsning
Polska Pemetrexed EVER Pharma
Portugalia Pemetrexed EVER Pharma 25 mg/ml Concentrado para solução para perfusão
Rumunia Pemetrexed EVER Pharma 25 mg/ml concentrat pentru soluţie perfuzabilă
Szwecja Pemetrexed EVER Pharma 25 mg/ml koncentrat till infusionsvätska, lösning
Słowenia Pemetreksed EVER Pharma 25 mg/ml koncentrat za raztopino za infundiranje
Słowacja Pemetrexed EVER Pharma 25 mg/ml infúzny koncentrát

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 12.2024

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:
W celu uzyskania pełnej informacji patrz Charakterystyka produktu leczniczego.

Kobiety w ciąży nie powinny dotykać tego leku.

Instrukcje dotyczące stosowania, przygotowania i usuwania produktu leczniczego
1. Przygotowywanie roztworu pemetreksedu i dalsze rozcieńczanie roztworu do wlewu dożylnego
należy prowadzić w warunkach aseptycznych.

2. Należy obliczyć dawkę i liczbę fiolek produktu leczniczego Pemetrexed EVER Pharma, jaka
będzie potrzebna.

3. Odpowiednią objętość produktu leczniczego Pemetrexed EVER Pharma należy rozcieńczyć do
objętości 100 ml przy użyciu roztworu chlorku sodowego do wstrzykiwań 9 mg/ml (0,9%) lub
5% roztworu glukozy do wstrzykiwań, bez środków konserwujących. Lek należy podawać w
infuzji dożylnej trwającej 10 minut.

4. Roztwory produktu leczniczego Pemetrexed EVER Pharma przygotowane według
przygotowane w opisany powyżej sposób wykazują zgodność z workami do wlewów i
zestawami do przetoczeń wykonanych z polichlorku winylu i poliolefiny. Pemetrexed EVER
Pharma jest fizycznie niezgodny z rozcieńczalnikami zawierającymi wapń, w tym roztworem
Ringera do wstrzykiwań z mleczanami i roztworem Ringera do wstrzykiwań. Pemetrexed
EVER Pharma zawiera trometamol jako substancję pomocniczą. Trometamol wykazuje
niezgodności z cisplatyną powodując rozpad cisplatyny. Nie wolno mieszać tego produktu
leczniczego z innymi produktami leczniczymi. Linie do wlewów dożylnych powinny być
przepłukane po podaniu produktu leczniczego Pemetrexed EVER Pharma.

5. Przed pozajelitowym podaniem produktu leczniczego roztwór należy ocenić wzrokowo w celu
wykrycia ewentualnych cząstek stałych i zmian barwy. Jeżeli w roztworze znajdują się

widoczne cząstki stałe, leku nie należy podawać.

6. Roztwory pemetreksedu są przeznaczone do jednorazowego wykorzystania. Wszelkie
niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

Środki ostrożności przy przygotowywaniu i podawaniu leku
Tak, jak w przypadku innych potencjalnie toksycznych leków przeciwnowotworowych, należy
zachować ostrożność podczas kontaktu z lekiem i przygotowywania roztworów pemetreksedu do
infuzji. Zaleca się używanie rękawic. W przypadku zetknięcia się roztworu pemetreksedu ze skórą
należy natychmiast i dokładnie umyć skórę wodą z mydłem. W przypadku kontaktu roztworu
pemetreksedu z błonami śluzowymi należy dokładnie spłukać wodą obszar kontaktu. Pemetreksed nie
powoduje tworzenia się pęcherzy. Nie jest znana swoista odtrutka w sytuacji, gdy doszło do podania
pemetreksedu poza naczynie. Donoszono o nielicznych przypadkach pozanaczyniowego podania
pemetreksedu, które nie zostały ocenione przez badaczy jako poważne. W przypadku wynaczynienia
należy postępować zgodnie z obowiązującymi zasadami, tak jak w przypadku wynaczynienia innych
substancji niepowodujących powstawania pęcherzy.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Pemetrexed EVER Pharma, 25 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Jeden mililitr koncentratu zawiera 25 mg pemetreksedu (w postaci pemetreksedu disodowego).

Jedna fiolka 4 ml koncentratu zawiera 100 mg pemetreksedu (w postaci pemetreksedu disodowego).
Jedna fiolka 20 ml koncentratu zawiera 500 mg pemetreksedu (w postaci pemetreksedu disodowego).
Jedna fiolka 40 ml koncentratu zawiera 1000 mg pemetreksedu (w postaci pemetreksedu disodowego).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu
Ten produkt leczniczy zawiera 2,7 mg/ml sodu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji.

Koncentrat to roztwór wodny, klarowny o barwie jasnożółtej lub zielonożółtej.

pH roztworu jest pomiędzy 7,5 a 8,1.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Złośliwy międzybłoniak opłucnej
Pemetreksed w skojarzeniu z cisplatyną jest przeznaczony do stosowania u nieleczonych wcześniej
chemioterapią pacjentów z nieoperacyjnym, złośliwym międzybłoniakiem opłucnej.

Niedrobnokomórkowy rak płuca
Pemetreksed w skojarzeniu z cisplatyną wskazany jest jako leczenie pierwszego rzutu u pacjentów
z niedrobnokomórkowym rakiem płuca w stadium miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami,
o budowie histologicznej innej, niż w przeważającym stopniu płaskonabłonkowa (patrz punkt 5.1).

Pemetreksed w monoterapii jest wskazany do stosowania jako leczenie podtrzymujące u pacjentów
z niedrobnokomórkowym rakiem płuca w stadium miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami,
o budowie histologicznej innej, niż w przeważającym stopniu płaskonabłonkowa, u których nie
nastąpiła progresja choroby bezpośrednio po zakończeniu chemioterapii, opartej na pochodnych
platyny (patrz punkt 5.1).

Pemetreksed w monoterapii jest wskazany do stosowania jako leczenie drugiego wyboru u pacjentów,
z niedrobnokomórkowym rakiem płuca w stadium miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami,
o budowie histologicznej innej, niż w przeważającym stopniu płaskonabłonkowa (patrz punkt 5.1).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Pemetreksed można podawać wyłącznie pod kontrolą lekarza wykwalifikowanego w stosowaniu
chemioterapii przeciwnowotworowej.

Pemetreksed w skojarzeniu z cisplatyną
Zalecana dawka pemetreksedu wynosi 500 mg/m2 powierzchni ciała (pc.). Produkt należy podawać
w infuzji dożylnej w ciągu 10 minut, w pierwszym dniu każdego 21-dniowego cyklu. Zalecana dawka
cisplatyny wynosi 75 mg/m2 pc. Cisplatynę należy podawać w infuzji w ciągu 2 godzin, rozpoczynając
około 30 minut po zakończeniu infuzji pemetreksedu pierwszego dnia każdego 21-dniowego cyklu
leczenia. Pacjent musi otrzymać leki przeciwwymiotne oraz płyny w odpowiedniej ilości, przed i (lub)
po podaniu cisplatyny (szczegółowe dane na temat dawkowania cisplatyny można znaleźć w
Charakterystyce Produktu Leczniczego tego leku).

Pemetreksed w monoterapii
W przypadku pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca, poddawanych wcześniej
chemioterapii, zalecana dawka pemetreksedu wynosi 500 mg/m2 pc. Produkt należy podawać w infuzji
dożylnej w ciągu 10 minut, w pierwszym dniu każdego 21-dniowego cyklu leczenia.

Premedykacja
W celu ograniczenia częstości występowania i nasilenia odczynów skórnych, w dniu poprzedzającym
podanie pemetreksedu, jak również w dniu podania leku i następnego dnia pacjent powinien otrzymać
lek z grupy kortykosteroidów. Dawka kortykosteroidu powinna odpowiadać dawce 4 mg
deksametazonu, podawanego doustnie dwa razy na dobę (patrz punkt 4.4).

W celu ograniczenia objawów toksyczności, pacjenci leczeni pemetreksedem powinni również
otrzymywać suplementację witaminową (patrz punkt 4.4). Pacjentom należy codziennie podawać
doustnie kwas foliowy lub produkt multiwitaminowy zawierający ten związek (od 350 do 1000
mikrogramów).
W ciągu 7 dni poprzedzających podanie pierwszej dawki pemetreksedu pacjent powinien przyjąć co
najmniej 5 dawek kwasu foliowego. Kwas foliowy należy także podawać przez cały cykl leczenia
i przez 21 dni po podaniu ostatniej dawki pemetreksedu. W tygodniu poprzedzającym przyjęcie
pierwszej dawki pemetreksedu, a następnie co trzy cykle leczenia, pacjenci muszą także otrzymywać
domięśniowo witaminę B12 (1000 mikrogramów). Kolejne wstrzyknięcia witaminy B12 można
wykonywać w dniu podania pemetreksedu.

Kontrola stanu pacjenta
Przed podaniem każdej dawki pemetreksedu należy wykonać pełną morfologię krwi, w tym
oznaczenie wzoru odsetkowego krwinek białych (rozmaz) i liczby płytek krwi. Przed każdym
podaniem chemioterapeutyku należy wykonać badania krwi, oceniające czynności nerek i wątroby.
Warunkiem umożliwiającym rozpoczęcie każdego cyklu chemioterapii są następujące wartości
parametrów laboratoryjnych: bezwzględna liczba neutrofilów (ang. Absolute Neutrophil Count, ANC)
≥ 1500 komórek/mm3, liczba płytek krwi ≥100 000 komórek/mm3, klirens kreatyniny ≥ 45 ml/min,
bilirubina całkowita ≤ 1,5 razy górna granica wartości uznanych za prawidłowe; fosfataza zasadowa,
aminotransferaza asparaginianowa (AspAT), aminotransferaza alaninowa (AlAT) ≤ 3 razy górna
granica wartości uznanych za prawidłowe. U pacjentów z przerzutami guza do wątroby dopuszczalne
są wartości aktywności fosfatazy zasadowej, AspAT i AlAT nie większe, niż 5-krotne wartości uznane
za prawidłowe.

Modyfikacja dawki
Decyzję o modyfikacji dawki przed rozpoczęciem kolejnego cyklu chemioterapii należy podejmować
na podstawie najmniejszych wartości parametrów morfologii krwi oznaczonych podczas poprzedniego
cyklu lub największego nasilenia objawów toksyczności, przy którym nie wystąpiły zmiany w obrazie
krwi. Rozpoczęcie kolejnego cyklu można opóźnić, by w ten sposób umożliwić normalizację stanu

zdrowia pacjenta. Po uzyskaniu odpowiedniej poprawy stanu pacjenta należy kontynuować leczenie
zgodnie z zasadami przedstawionymi w tabelach 1, 2 i 3, które odnoszą się zarówno do stosowania
pemetreksedu w monoterapii, jak i w skojarzeniu pemetreksedu z cisplatyną.

Tabela 1 - Modyfikacja dawki pemetreksedu (w monoterapii lub leczeniu skojarzonym)
i cisplatyny- zmiany w obrazie krwi
Najmniejsza bezwzględna liczba neutrofilów
< 500/mm3 i najmniejsza liczba płytek ≥ 50 000/mm3
75% poprzedniej dawki (zarówno
pemetreksedu jak i cisplatyny)
Najmniejsza liczba płytek <50 000/mm3 bez względu
na to, jaka jest najmniejsza liczba neutrofilów
75% poprzedniej dawki (zarówno
pemetreksedu jak i cisplatyny)
Najmniejsza liczba płytek <50 000/mm3 oraz
Krwawienie a bez względu na to, jaka jest
najmniejsza liczba neutrofilów

50% poprzedniej dawki (zarówno
pemetreksedu jak i cisplatyny)

a zgodnie z definicją krwawień stopnia 2. lub wyższego wg ogólnych kryteriów toksyczności
(ang. Common Toxicity Criteria, CTC, v2.0; NCI 1998) National Cancer Institute.

Jeżeli wystąpią działania niepożądane ≥ 3 stopnia, inne niż zmiany w obrazie krwi (bez objawów
toksyczności neurologicznej), należy przerwać stosowanie pemetreksedu aż do powrotu ocenianych
parametrów do wartości sprzed leczenia lub mniejszych. Ponowne leczenie należy rozpocząć zgodnie
z wytycznymi z Tabeli 2.

Tabela 2 - Modyfikacja dawki pemetreksedu (w monoterapii lub leczeniu skojarzonym)
i cisplatyny-działania toksyczne inne, niż zmiany w obrazie krwi a, b
Dawka pemetreksedu
(mg/m2)
Dawka cisplatyny (mg/m2)

Jakiekolwiek działania niepożądane
stopnia 3 lub 4 z wyjątkiem zapalenia
błon śluzowych.

75% poprzedniej dawki 75% poprzedniej dawki

Biegunka wymagająca hospitalizacji
(bez względu na nasilenie) lub
biegunka stopnia 3 lub 4.

75% poprzedniej dawki 75% poprzedniej dawki

Zapalenie błon śluzowych stopnia 3
lub 4.
50% poprzedniej dawki 100% poprzedniej dawki

a Ogólne kryteria toksyczności (ang. Common Toxicity Criteria, CTC v2.0; NCI 1998) wg National Cancer
Institute.
b bez objawów toksyczności neurologicznej

Jeżeli wystąpią objawy toksyczności neurologicznej, dawkę pemetreksedu i cisplatyny należy
zmodyfikować zgodnie z danymi z Tabeli 3. W przypadku wystąpienia toksyczności neurologicznej
stopnia 3 lub 4, leczenie należy przerwać.

Tabela 3 - Modyfikacja dawki pemetreksedu (w monoterapii lub leczeniu skojarzonym) i
cisplatyny – toksyczność neurologiczna
Nasilenie objawów
wg CTCa
Dawka pemetreksedu (mg/m2) Dawka cisplatyny (mg/m2)

0-1 100% poprzedniej dawki 100% poprzedniej dawki
2 100% poprzedniej dawki 50% poprzedniej dawki
a CTC –Ogólne Kryteria Toksyczności (ang. Common Toxicity Criteria, CTC v2.0; NCI 1998) wg National
Cancer Institute.

Leczenie pemetreksedem należy przerwać, jeżeli u pacjenta wystąpią objawy toksyczności
hematologicznej lub innego rodzaju stopnia 3. lub 4. po dwukrotnym zmniejszeniu dawki. Leczenie
należy przerwać natychmiast, jeżeli wystąpią objawy toksyczności neurologicznej stopnia 3. lub 4.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku
W badaniach klinicznych nie stwierdzono, by osoby w wieku 65 lat i starsze były w większym stopniu
narażone na działania niepożądane w porównaniu z osobami w wieku do 65 lat. Brak szczególnych
zaleceń dotyczących zmniejszania dawki u osób w podeszłym wieku, z wyjątkiem zaleceń ustalonych
dla wszystkich pacjentów.

Dzieci i młodzież
Stosowanie pemetreksedu u dzieci i młodzieży nie jest właściwe w leczeniu złośliwego
międzybłoniaka opłucnej i niedrobnokomórkowego raka płuca.

Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek (obniżenie GFR obliczane na podstawie standardowego
wzoru Cockrofta i Gaulta lub przez pomiar przesączania kłębuszkowego metodą klirensu
Tc99m-DPTA z surowicy)
Pemetreksed jest wydalany głównie w postaci niezmienionej przez nerki. W badaniach klinicznych nie
stwierdzono konieczności zmiany dawki (z wyjątkiem zaleceń ustalonych dla wszystkich pacjentów)
u osób z klirensem kreatyniny ≥ 45 ml/min. Nie zebrano dostatecznej ilości danych na temat
stosowania pemetreksedu u osób z klirensem kreatyniny mniejszym niż 45 ml/min.
Z tego względu, nie zaleca się stosowania pemetreksedu u tych pacjentów (patrz punkt 4.4).

Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby
Nie wykazano związku między aktywnością AspAT, AlAT, całkowitym stężeniem bilirubiny
a farmakokinetyką pemetreksedu. Nie przeprowadzano jednak osobnych analiz dla podgrup pacjentów
z objawami zaburzeń czynności wątroby, jak np. zwiększenie stężenia bilirubiny > 1,5 razy powyżej
górnej granicy wartości uznanych za prawidłowe i (lub) zwiększenie aktywności aminotransferaz
> 3 razy powyżej górnej granicy wartości uznanych za prawidłowe (u pacjentów bez przerzutów
nowotworu do wątroby) lub > 5 razy powyżej górnej granicy wartości uznanych za prawidłowe
(u pacjentów z przerzutami nowotworowymi do wątroby).

Sposób podawania

Podanie dożylne po rozcieńczeniu.

Produkt leczniczy Pemetrexed EVER Pharma należy podawać w infuzji dożylnej w ciągu 10 minut
w pierwszym dniu każdego 21-dniowego cyklu. Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu
Pemetrexed EVER Pharma przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Środki ostrożności, które należy podjąć przed użyciem lub podaniem pemetreksedu, patrz punkt 6.6.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.

Karmienie piersią (patrz punkt 4.6).

Jednoczesne podanie szczepionki przeciwko żółtej gorączce (patrz punkt 4.5).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Pemetreksed może wywoływać mielosupresję, objawiającą się neutropenią, trombocytopenią
i niedokrwistością (lub pancytopenią) (patrz punkt 4.8). Wystąpienie tego powikłania oznacza
zazwyczaj konieczność zmniejszenia dawki. Podczas leczenia należy obserwować, czy nie występują
objawy mielosupresji. Pemetreksedu nie należy podawać aż do momentu, gdy całkowita liczba

neutrofilów wzrośnie co najmniej do poziomu 1500 komórek/mm3, a liczba płytek krwi wzrośnie co
najmniej do poziomu 100 000 komórek/mm3. Decyzje o zmniejszeniu dawki podczas kolejnych
cyklów chemioterapii należy podejmować na podstawie obserwowanych w poprzednim cyklu
najmniejszych wartości liczby neutrofilów i płytek krwi i największego stopnia nasilenia objawów
toksyczności niehematologicznej (patrz punkt 4.2).

U osób, które przyjmowały kwas foliowy i witaminę B12 przed rozpoczęciem leczenia pemetreksedem
stwierdzono mniejszą toksyczność oraz zmniejszenie częstości występowania działań niepożądanych
hematologicznych i niehematologicznych stopnia 3. lub 4., np. neutropenii, gorączki neutropenicznej
i zakażeń z neutropenią stopnia 3. lub 4. Wszystkim pacjentom leczonym pemetreksedem należy
zatem zalecić profilaktyczne stosowanie kwasu foliowego i witaminy B12, w celu ograniczenia działań
niepożądanych, związanych z leczeniem (patrz punkt 4.2).

U pacjentów, którym przed leczeniem pemetreksedem nie podawano kortykosteroidów, obserwowano
odczyny skórne. Częstość występowania i nasilenie reakcji skórnych może zmniejszyć premedykacja
deksametazonem (lub innym równoważnym produktem leczniczym) (patrz punkt 4.2).

W badaniach produktu leczniczego nie uczestniczyła odpowiednio liczna grupa pacjentów z klirensem
kreatyniny mniejszym niż 45 ml/min. Z tego względu, nie zaleca się stosowania pemetreksedu u osób
z klirensem kreatyniny mniejszym niż 45 ml/min (patrz punkt 4.2).

Pacjenci z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny od 45 do 79 ml/min)
powinni unikać przyjmowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), takich, jak
ibuprofen i kwas acetylosalicylowy (> 1,3 g na dobę) na 2 dni przed podaniem pemetreksedu, w dniu
podania leku i przez 2 dni po podaniu pemetreksedu (patrz punkt 4.5).

U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek, zakwalifikowanych do terapii
pemetreksedem, należy przerwać stosowanie NLPZ o długim okresie półtrwania na co najmniej 5 dni
przed podaniem pemetreksedu, w dniu podania leku i przez co najmniej 2 dni po podaniu
pemetreksedu (patrz punkt 4.5).

Po podaniu pemetreksedu w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami chemioterapeutycznymi
zgłaszano wystąpienie ciężkich zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek.
U większości pacjentów, u których pojawiły się te zaburzenia stwierdzono obecność czynników
ryzyka wiodących do rozwoju zaburzeń czynności nerek, w tym odwodnienia, wcześniej
rozpoznanego nadciśnienia lub cukrzycy. Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zarówno
w monoterapii pemetreksedem, jak i w terapii skojarzonej z innymi chemioterapeutykami
obserwowano nefrogenną moczówkę prostą i ostrą martwicę cewek nerkowych. Większość objawów
ustępowała po zaprzestaniu terapii. Pacjenci powinni być monitorowani pod kątem pojawiania się
objawów ostrej martwicy cewkowej, obniżenia wydolności nerek oraz oznak i objawów nefrogennej
moczówki prostej (np. pojawienie się hypernatremii).

Obecność płynu w trzeciej przestrzeni, np. wysięku w opłucnej lub wodobrzusza na pemetreksed nie
został w pełni określony. W badaniu 2 fazy u 31 pacjentów z guzami litymi i stabilną objętością płynu
w trzeciej przestrzeni, po podaniu dawki pemetreksedu nie obserwowano różnic w znormalizowanym
stężeniu w osoczu ani w klirensie leku, w porównaniu z wartościami obserwowanymi u pacjentów,
u których nie stwierdzono nagromadzenia płynu w trzeciej przestrzeni. Dlatego też, należy rozważyć
wykonanie drenażu płynu nagromadzonego w trzeciej przestrzeni przed podaniem pemetreksedu,
jednak może nie być to konieczne.

Obserwowano przypadki znacznego odwodnienia związanego z toksycznym działaniem pemetreksedu
stosowanego w skojarzeniu z cisplatyną na układ pokarmowy. W związku z tym, przed podaniem
leków należy podać pacjentowi leki przeciwwymiotne oraz przed i (lub) po ich podaniu zastosować
odpowiednie nawodnienie.

Ciężkie zdarzenia niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, w tym zawał mięśnia
sercowego i zdarzenia naczyniowo-mózgowe obserwowano niezbyt często podczas badań klinicznych
z zastosowaniem pemetreksedu. Zdarzenia te występowały zwykle w przypadku, gdy pemetreksed był
stosowany w skojarzeniu z innym lekiem cytotoksycznym. U większości pacjentów, u których
wystąpiły opisywane zdarzenia niepożądane, występowały wcześniej czynniki ryzyka chorób układu
krążenia (patrz punkt 4.8).

U pacjentów chorych na nowotwory złośliwe często stwierdza się osłabienie czynności układu
odpornościowego. W związku z tym nie zaleca się jednoczesnego podawania szczepionek żywych
atenuowanych (patrz punkty 4.3 i 4.5).

Pemetreksed może uszkadzać materiał genetyczny. Zaleca się, aby mężczyźni dojrzali płciowo nie
decydowali się na poczęcie dziecka podczas leczenia i w okresie 3 miesięcy po jego zakończeniu.
Zaleca się stosowanie środków antykoncepcyjnych lub wstrzemięźliwość płciową. Ze względu na
możliwość wywołania przez pemetreksed trwałej niepłodności zaleca się, by przed rozpoczęciem
leczenia mężczyźni zwrócili się o poradę dotyczącą kriokonserwacji nasienia.

Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji w okresie leczenia
pemetreksedem i przez 6 miesięcy po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.6).

U pacjentów poddawanych radioterapii przed, w trakcie lub po stosowaniu pemetreksedu zgłaszano
przypadki zapalenia płuc po napromienianiu. Należy zwrócić szczególną uwagę podczas leczenia tych
pacjentów oraz zachować ostrożność w przypadku stosowania innych środków
promieniouwrażliwiających.

U pacjentów, którzy w ciągu poprzedzających tygodni lub lat poddawani byli radioterapii zgłaszano
przypadki nawrotu objawów popromiennych.

Produkt leczniczy zawiera 96,6 mg sodu na dawkę [500 mg/m2 powierzchni ciała (na podstawie
przeciętnej BSA (ang. Body Surface Area – powierzchnia ciała) 1,79 m2)], co odpowiada 4,8%
zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Pemetreksed jest wydalany głównie w postaci niezmienionej w wyniku wydzielania w kanalikach
nerkowych, a w mniejszym stopniu w wyniku przesączania kłębuszkowego. Równoczesne stosowanie
leków nefrotoksycznych (np. antybiotyków aminoglikozydowych, diuretyków pętlowych, związków
platyny, cyklosporyny) może potencjalnie prowadzić do opóźnionego oczyszczania organizmu
z pemetreksedu. Należy zachować ostrożność, stosując pemetreksed z lekami z wyżej wymienionych
grup. Jeżeli zachodzi taka konieczność, należy ściśle kontrolować klirens kreatyniny.

Równoczesne stosowanie pemetreksedu z inhibitorami OAT3 (transportera anionów organicznych 3)
(np. probenecydem, penicyliną, inhibitorami pompy protonowej (IPP)) prowadzi do opóźnionego
usuwania pemetreksedu z organizmu. Należy zachować ostrożność, stosując pemetreksed z takimi
lekami.

U pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny ≥ 80 ml/min), stosowanie dużych
dawek niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ, takich jak ibuprofen > 1600 mg na dobę)
oraz kwasu acetylosalicylowego w większych dawkach (≥ 1,3 g na dobę) może spowodować
zmniejszenie wydalania pemetreksedu, a w konsekwencji zwiększenie częstości występowania działań
niepożądanych. Należy zwrócić szczególną uwagę w czasie stosowania dużych dawek NLPZ oraz
kwasu acetylosalicylowego równocześnie z pemetreksedem u pacjentów z prawidłową czynnością
nerek (klirens kreatyniny ≥ 80 ml/min).

U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny od 45 do
79 ml/min), należy unikać równoczesnego podawania pemetreksedu z NLPZ (np. ibuprofenem) lub
z kwasem acetylosalicylowym w dużych dawkach 2 dni przed podaniem pemetreksedu, w dniu
podania i przez 2 dni po podaniu pemetreksedu (patrz punkt 4.4).

Ze względu na brak danych dotyczących możliwych interakcji z NLPZ o dłuższym okresie półtrwania,
takich, jak piroksykam lub rofekoksyb, u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek
należy przerwać stosowanie tych leków w okresie co najmniej 5 dni przed podaniem pemetreksedu,
w dzień podania leku i co najmniej 2 dni po podaniu pemetreksedu (patrz punkt 4.4). Jeżeli konieczne
jest jednoczesne stosowanie NLPZ, należy uważnie kontrolować stan pacjentów w celu wykrycia
objawów toksyczności, szczególnie zahamowania czynności szpiku i toksyczności na przewód
pokarmowy.

Metabolizm pemetreksedu w wątrobie zachodzi w ograniczonym stopniu. Z badań in vitro
z zastosowaniem mikrosomów z ludzkiej wątroby wynika, że nie należy oczekiwać klinicznie
istotnego hamowania przez pemetreksed metabolizmu leków z udziałem izoenzymów CYP3A,
CYP2D6, CYP2C9 i CYP1A2.

Interakcje typowe dla wszystkich leków cytotoksycznych
Ze względu na zwiększone zagrożenie zakrzepami u pacjentów chorych na nowotwory złośliwe,
często stosuje się leczenie przeciwzakrzepowe. Jeżeli podjęto decyzję o podawaniu pacjentowi leków
przeciwzakrzepowych, ze względu na dużą zmienność osobniczą w czynności układu krzepnięcia,
u tego samego pacjenta, w różnych fazach choroby i możliwość interakcji doustnych leków
przeciwzakrzepowych i chemioterapeutyków przeciwnowotworowych, konieczne jest częstsze
oznaczanie wskaźnika INR (ang. International Normalised Ratio).

Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane: szczepionka przeciwko żółtej gorączce - możliwość
wystąpienia uogólnionego odczynu poszczepiennego prowadzącego do zgonu (patrz punkt 4.3).

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z: szczepionkami żywymi atenuowanymi (z wyjątkiem
szczepionki przeciwko żółtej gorączce, której jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane) -
możliwość wystąpienia ogólnoustrojowego odczynu, mogącego prowadzić do zgonu. Ryzyko
wystąpienia odczynu jest większe u pacjentów ze zmniejszoną odpornością, spowodowaną chorobą
podstawową. Należy stosować szczepionki inaktywowane, jeżeli takie istnieją (poliomyelitis) (patrz
punkt 4.4).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym/Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet
Pemetreksed może uszkadzać materiał genetyczny. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować
skuteczne metody antykoncepcji w okresie leczenia pemetreksedem i przez 6 miesięcy po zakończeniu
leczenia.
Dojrzali płciowo mężczyźni powinni stosować skuteczne środki antykoncepcyjne i nie powinni
decydować się na poczęcie dziecka podczas leczenia i w okresie 3 miesięcy po jego zakończeniu.

Ciąża
Brak danych dotyczących stosowania pemetreksedu u kobiet w ciąży, jednak należy podejrzewać, że
pemetreksed stosowany w okresie ciąży, podobnie jak inne antymetabolity, powoduje ciężkie
uszkodzenia płodu. W badaniach na zwierzętach wykazano szkodliwy wpływ leku na rozrodczość
(patrz punkt 5.3). Pemetreksedu nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że, po starannym
rozważeniu konieczności leczenia matki i ryzyka dla płodu (patrz punkt 4.4).

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy pemetreksed przenika do mleka kobiecego. Nie można wykluczyć występowania
objawów niepożądanych u dzieci karmionych mlekiem matki, leczonej pemetreksedem. W okresie
leczenia pemetreksedem należy zaprzestać karmienia piersią (patrz punkt 4.3).

Płodność
Ze względu na możliwość wywołania przez pemetreksed trwałej niepłodności zaleca się, by przed
rozpoczęciem leczenia mężczyźni zwrócili się o poradę do ośrodka specjalizującego się w
kriokonserwacji nasienia.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzano badań dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów
mechanicznych i obsługiwania maszyn. Donoszono o występowaniu uczucia zmęczenia u osób
leczonych pemetreksedem. Należy ostrzec pacjentów, by nie prowadzili pojazdów i nie obsługiwali
maszyn, jeżeli wystąpi ten objaw.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych podczas stosowania pemetreksedu w monoterapii
i w leczeniu skojarzonym należą: zahamowanie czynności szpiku objawiające się niedokrwistością,
neutropenią, leukopenią, trombocytopenią; objawy toksyczności w obrębie układu pokarmowego takie
jak: jadłowstręt, nudności, wymioty, biegunka, zaparcie, zapalenie gardła, zapalenie błon śluzowych
i zapalenie jamy ustnej. Do innych działań niepożądanych należą: nefrotoksyczność, zwiększona
aktywność aminotransferaz, łysienie, zmęczenie, odwodnienie, wysypka, zakażenie lub sepsa
i neuropatia. Rzadko obserwowane objawy to: zespół Stevensa-Johnsona i martwica rozpływna
naskórka.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W tabeli 4. wymieniono niepożądane działania niezależnie od związku przyczynowo-skutkowego
obserwowane podczas stosowania pemetreksedu w monoterapii lub w skojarzeniu z cisplatyną,
w głównych badaniach rejestracyjnych (JMCH, JMEI, JMBD, JMEN i PARAMOUNT) oraz po
wprowadzeniu produktu do obrotu.

Niepożądane działania leku wymieniono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA.
Częstość występowania określono w następujących kategoriach: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100
do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko
(<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Tabela 4. Częstość występowania działań niepożądanych wszystkich stopni niezależnie od
związku przyczynowo-skutkowego, obserwowanych w głównych badaniach rejestracyjnych:
JMEI (pemetreksed w porównaniu z docetakselem), JMDB (pemetreksed i cisplatyna w
porównaniu z gemcytabiną i cisplatyną), JMCH (pemetreksed łącznie z cisplatyną w
porównaniu z cisplatyną), JMEN i PARAMOUNT (pemetreksed łącznie z najlepszym leczeniem
objawowym w porównaniu z placebo stosowanym łącznie z najlepszym leczeniem objawowym)
oraz po wprowadzeniu produktu do obrotu.

Klasyfikacja układów i
narządów (MedDRA)
Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo
rzadko
Częstość nieznana

Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Zakażeniea
Zapalenie gardła
Sepsab Zapalenie
skóry i
tkanki
podskórnej

Zaburzenia
hematologiczne (krwi i
układu chłonnego)

Neutropenia
Leukopenia
Zmniejszenie stężenia
hemoglobiny

Gorączka
neutropeniczna
Zmniejszenie
liczby płytek
krwi

Pancytopenia Niedokrwistość
hemolityczna o
podłożu
immunologicznym

Zaburzenia układu
immunologicznego
Nadwrażliwość Wstrząs
anafilaktyczny
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Odwodnienie

Zaburzenia układu
nerwowego
Zaburzenia
smaku
Neuropatia
ruchowa
Neuropatia
nerwów
czuciowych
Zawroty głowy

Udar
naczyniowomózgowy
Udar
niedokrwienny
Krwotok
wewnątrzczaszkowy
Uszkodzenia i zaburzenia
funkcji gałki ocznej
Zapalenie
spojówek
Suchość oczu
Wzmożone
łzawienie
Suche zapalenie
rogówki i
spojówki
Obrzęk powiek,
Choroba
warstwy
powierzchniowej
gałki ocznej
Zaburzenia funkcji serca Niewydolność
serca
Zaburzenia
rytmu serca

Dusznica bolesna
Zawał mięśnia
sercowego,
Choroba
niedokrwienna
serca
Nadkomorowe
zaburzenia
rytmu serca
Zaburzenia układu
naczyniowego
Niedokrwienie
obwodowec
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i
śródpiersia

Zatorowość
płucna,
Śródmiąższowe
zapalenie płucbd
Zaburzenia funkcji
żołądka i jelit
Zapalenie jamy ustnej
Jadłowstręt
Wymioty
Biegunka
Nudności

Niestrawność
Zaparcie
Ból brzucha

Krwotok z
odbytnicy,
Krwotok z
przewodu
pokarmowego
Perforacja jelit
Zapalenie błony
śluzowej
przełyku
Zapalenie
okrężnicye
Zaburzenia funkcji
wątroby i dróg
Zwiększenie
aktywności
Zapalenie
wątroby

żółciowych aminotransferazy alaninowej
Zwiększenie
aktywności
aminotransferazy
asparaginianowej

Powikłania
dermatologiczne
(dotyczące skóry i tkanki
podskórnej)

Wysypka
Łuszczenie skóry
Hiperpigmentacja
Świąd
Rumień,
wielopostaciowy
Łysienie
Pokrzywka

Rumień Zespół StevensaJohnsonab
Toksyczna
martwica
rozpływna
naskórkab
Pemfigoid
Pęcherzowe
zapalenie skóry
Nabyte
pęcherzowe
oddzielanie się
naskórka
Obrzęk
rumieniowyf
Rzekome
zapalenie tkanki
podskórnej
Zapalenie skóry
Wyprysk
Świerzbiączka
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Zmniejszenie klirensu
kreatyniny
Zwiększenie stężenia
kreatyniny we krwi

Niewydolność
nerek
Zmniejszenie
wartości
wskaźnika
filtracji
kłębuszkowej

Nefrogenna
moczówka prosta
Martwica cewek
nerkowych

Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Uczucie zmęczenia Gorączka
Ból
Obrzęk
Ból w klatce
piersiowej
Zapalenie błon
śluzowych
Badania diagnostyczne Zwiększenie
aktywności
gammaglutamylotranspeptydazy
Urazy, zatrucia i
powikłania po zabiegach
Popromienne
zapalenie
przełyku
Popromienne
zapalenie płuc

Nawroty
objawów
popromiennych

a z towarzyszącą neutropenią i bez neutropenii
b śmiertelne w niektórych przypadkach
c czasami prowadzące do martwicy kończyny
d z niewydolnością oddechową
e obserwowane tylko w przypadku stosowania w skojarzeniu z cisplatyną
f głównie kończyn dolnych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy przedawkowania, o jakich donoszono, obejmują: neutropenię, niedokrwistość,
trombocytopenię, zapalenie błon śluzowych, polineuropatię czuciową i wysypkę. Prawdopodobne
powikłania przedawkowania leku to: mielosupresja, objawiająca się neutropenią, trombocytopenią
i niedokrwistością. Mogą także wystąpić zakażenia z gorączką lub bez gorączki, biegunka i (lub)
zapalenie błon śluzowych. Jeżeli podejrzewane jest przedawkowanie leku należy monitorować stan
pacjenta, wykonując badania morfologii krwi i w razie potrzeby wdrożyć leczenie podtrzymujące.
Jeżeli doszło do przedawkowania pemetreksedu, należy rozważyć zastosowanie folanu wapnia lub
kwasu foliowego.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1. Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: lek przeciwnowotworowy, analogi kwasu foliowego, kod ATC:
L01BA04.

Pemetreksed to lek przeciwnowotworowy o wielokierunkowym działaniu, antagonista kwasu
foliowego zaburzający podstawowe procesy metaboliczne wykorzystujące folany niezbędne dla
podziału komórek.

W badaniach in vitro wykazano, że wielokierunkowe działanie pemetreksedu polega na hamowaniu
syntazy tymidylowej (TS), reduktazy dihydrofolanowej (DHFR) i formylotransferazy rybonukleotydu
glicynamidowego (GARFT), czyli podstawowych enzymów wykorzystujących folany,
uczestniczących w biosyntezie de novo nukleotydów tymidynowych i purynowych.
Transport pemetreksedu do wnętrza komórek odbywa się z udziałem systemu nośnika zredukowanych
folianów i białka błonowego wiążącego foliany. W komórce pemetreksed jest szybko i wydajnie
przekształcany w poliglutaminiany przez enzym syntetazę folylpoliglutaminianową. Poliglutaminiany
pozostają we wnętrzu komórki i wykazują jeszcze silniejsze działanie hamujące TS i GARFT. Proces
poliglutaminizacji, którego intensywność zależy od czasu i stężenia, zachodzi w komórkach
nowotworowych oraz w mniejszym stopniu, w prawidłowych tkankach organizmu. Metabolity
powstające w wyniku poliglutaminizacji charakteryzują się przedłużonym okresem półtrwania
wewnątrz komórki, co warunkuje dłuższe działanie leku w komórkach nowotworów złośliwych.

Skuteczność kliniczna
Złośliwy międzybłoniak opłucnej
Badanie EMPHACIS (wieloośrodkowe, randomizowane badanie III fazy z pojedynczą ślepą próbą,
porównujące stosowanie pemetreksedu w skojarzeniu z cisplatyną i cisplatyny u nieleczonych
wcześniej chemioterapią pacjentów ze złośliwym międzybłoniakiem opłucnej, wykazało, że mediana

czasu przeżycia pacjentów leczonych pemetreksedem i cisplatyną była o 2,8 miesiąca większa
(różnica istotna statystycznie), w porównaniu z osobami leczonymi tylko cisplatyną.

W okresie trwania badania stosowano suplementację małymi dawkami kwasu foliowego i witaminy
B12 w celu ograniczenia objawów toksyczności. W głównej analizie wykorzystano dane o wszystkich
pacjentach przydzielonych losowo do jednej z podgrup, którzy otrzymali badany lek (pacjenci
randomizowani i leczeni). Do analizy podgrup wybrano dane o pacjentach, którzy otrzymywali kwas
foliowy i witaminę B12 przez cały okres leczenia ocenianego w badaniu (pacjenci z pełną
suplementacją). Wyniki tych analiz skuteczności przedstawiono w poniższej tabeli:

Skuteczność schematu pemetreksed + cisplatyna w porównaniu z monoterapią cisplatyną
w leczeniu złośliwego międzybłoniaka opłucnej

Pacjenci randomizowani i
leczeni Pacjenci z pełną suplementacją

Parametr skuteczności
Pemetreksed/
Cisplatyna
(N = 226)
Cisplatyna
(N = 222)
Pemetreksed /
Cisplatyna
(N = 168)
Cisplatyna
(N = 163)

Mediana czasu przeżycia
(miesiące)(95% CI)
12,1
(10,0-14,4)
9,3
(7,8-10,7)
13,3
(11,4-14,9)
10,0
(8,4-11,9)
wartość p* w teście Log
Rank 0,020 0,051
Mediana czasu do
progresji choroby
(miesiące)
(95% CI)

5,7
(4,9-6,5)
3,9
(2,8-4,4)
6,1
(5,3-7,0)
3,9
(2,8-4,5)

wartość p* w teście Log
Rank 0,001 0,008
Czas do niepowodzenia
leczenia (miesiące)(95%
CI)
4,5
(3,9-4,9)
2,7
(2,1-2,9)
4,7
(4,3-5,6)
2,7
(2,2-3,1)
wartość p* w teście Log
Rank 0,001 0,001
Całkowity odsetek
odpowiedzi na
leczenie**(95% CI)
41,3%
(34,8-48,1)
16,7%
(12,0-22,2)
45,5%
(37,8-53,4)
19,6%
(13,8-26,6)
wartość p* w teście
Fisher Exact <0,001 <0,001
Skróty: CI – przedział ufności
* wartość p odnosi się do porównań pomiędzy podgrupami
** w podgrupie pemetreksed +cisplatyna: pacjenci randomizowani i leczeni (N = 225), pacjenci z
pełną suplementacją (N = 167)

Stosując Skalę Objawów Raka Płuca (ang. Lung Cancer Symptom Scale) wykazano istotną
statystycznie poprawę w odniesieniu do klinicznie istotnych objawów (ból i duszność) złośliwego
międzybłoniaka opłucnej w grupie leczonej schematem pemetreksed + cisplatyna (212 pacjentów) w
porównaniu z leczonymi cisplatyną w monoterapii (218 pacjentów). Stwierdzono także istotne
statystycznie różnice parametrów czynności płuc. Obserwowane różnice między grupami były
wynikiem poprawy stanu czynnościowego płuc w grupie leczonej schematem pemetreksed +
cisplatyna, jak również z upływem czasu pogorszenia czynności płuc w grupie kontrolnej.

Istnieje niewiele danych na temat pacjentów ze złośliwym międzybłoniakiem opłucnej leczonych
wyłącznie pemetreksedem. Badano stosowanie tego leku w dawce 500 mg/m2 pc. w monoterapii
i u 64 nie poddawanych wcześniej chemioterapii pacjentów ze złośliwym międzybłoniakiem opłucnej.
Całkowity odsetek odpowiedzi na leczenie wyniósł 14,1%.

Niedrobnokomórkowy rak płuca, leczenie II rzutu
W wieloośrodkowym, randomizowanym, otwartym, badaniu klinicznym III fazy porównującym
stosowanie pemetreksedu i docetakselu u pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub dającym
przerzuty niedrobnokomórkowym rakiem płuca wykazano mediany czasu przeżycia wynoszące
8,3 miesiąca w grupie leczonej pemetreksedem (populacja wyodrębniona zgodnie z zaplanowanym
leczeniem, ang. Intent-To-Treat, ITT, n = 283) i 7,9 miesiąca w grupie leczonej docetakselem
(populacja ITT, n = 288). W schemacie leczenia pierwszego rzutu nie stosowano pemetreksedu.
Analiza zależności między wynikami leczenia, określonymi jako czas całkowitego przeżycia (ang.
Over all survival– OS), a typem histologicznym niedrobnokomórkowego raka płuca wykazała
przewagę pemetreksedu nad docetakselem u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca
o histologii innej niż w przeważającym stopniu płaskonabłonkowa (n = 399, 9,3 vs.8,0 miesięcy,
skorygowany współczynnik ryzyka (HR) = 0,78; 95% CI = 0,61-1,00, p = 0,047) i przewagę
docetakselu u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca o histologii płaskonabłonkowej
(n = 172, 6,2 vs. 7,4 miesięcy, skorygowany współczynnik ryzyka (HR) = 1,56;95% CI = 1,08-2,26,
p = 0,018). W obrębie poszczególnych podgrup histologicznych nie obserwowano istotnych klinicznie
różnic w profilu bezpieczeństwa pemetreksedu.

Ograniczone dane kliniczne pochodzące z pojedynczego, randomizowanego, kontrolowanego badania
III fazy wskazują, że skuteczność pemetreksedu (mierzona jako czas całkowitego przeżycia – OS
i czas przeżycia wolny od progresji choroby nowotworowej - PFS) u pacjentów leczonych wcześniej
docetakselem (n=41) jest zbliżona do skuteczności obserwowanej u pacjentów, którzy nie byli
wcześniej leczeni docetakselem (n=540).

Skuteczność pemetreksedu i docetakselu w niedrobnokomórkowym raku płuca –
populacja wyodrębniona zgodnie z zaplanowanym leczeniem (ITT)

Pemetreksed Docetaksel
Przeżycie (miesiące)
• Mediana (m)
• 95% CI dla mediany
• HR
• 95% CI dla HR
• wartość p dla równoważności efektu (HR)

(N = 283)
8,3
(7,0-9,4)

(N = 288)
7,9
(6,3-9,2)
0,99
(0,82-1,20)
0,226
Czas przeżycia wolny od progresji choroby
nowotworowej (miesiące)
• Mediana
• HR (95% CI)

(N = 283)
2,9
(N = 288)
2,9
0,97 (0,82-1,16)

Czas do niepowodzenia leczenia (miesiące)
• Mediana
• HR (95% CI)

(N = 283)
2,3
(N = 288)
2,1
0,84 (0,71-0,997)
Odpowiedź na leczenie (n: zakwalifikowani
do analizy odpowiedzi na leczenie)
• Wskaźnik odpowiedzi (%) (95% CI)
• Stabilizacja choroby (%)

(N = 264)
9,1 (5,9-13,2)
45,8

(N = 274)
8,8 (5,7-12,8)
46,4

Skróty: CI = przedział ufności, HR – wskaźnik ryzyka, ITT- populacja wyodrębniona zgodnie z
zaplanowanym leczeniem n = całkowita liczebność populacji

Niedrobnokomórkowy rak płuca, leczenie I wyboru
W wieloośrodkowym, randomizowanym, otwartym badaniu III fazy z udziałem pacjentów
z niedrobnokomórkowym rakiem płuca w stadium miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami
(stopień zaawansowania IIIB lub IV) niepoddawanych wcześniej chemioterapii, porównywano
skuteczność pemetreksedu w skojarzeniu z cisplatyną oraz gemcytabiny w skojarzeniu z cisplatyną.
W przypadku stosowania pemetreksedu w skojarzeniu z cisplatyną (populacja wyodrębniona zgodnie
z zaplanowanym leczeniem, ang. Intent-To-Treat, ITT, n = 862) osiągnięto pierwszorzędowy punkt
końcowy i uzyskano podobną skuteczność kliniczną, jak w przypadku stosowania gemcytabiny
w skojarzeniu z cisplatyną (ITT n = 863), w zakresie OS (skorygowany współczynnik ryzyka 0,94;
95% CI = 0,84-1,05). Stopień sprawności wszystkich pacjentów biorących udział w badaniu oceniano
na 0 lub 1 w skali ECOG.

Pierwotną analizę skuteczności oparto na wynikach uzyskanych w populacji ITT. Analizy wrażliwości
dla głównych punktów końcowych związanych ze skutecznością oceniano też w populacji
wyodrębnionej zgodnie z protokołem (ang. Protocol Qualified- PQ). Analizy skuteczności oparte na
wynikach uzyskanych w populacji PQ są zgodne z wynikami analizami dla populacji ITT
i potwierdzają nie mniejszą skuteczność (ang. non-inferiority) skojarzonej terapii pemetreksedem z
cisplatyną w porównaniu ze skojarzoną terapią gemcytabiną z cisplatyną.

Czas przeżycia wolny od progresji choroby nowotworowej (ang. Progression free survival– PFS)
i całkowity odsetek odpowiedzi na leczenie (ORR) były podobne w obydwu ramionach badania.
Mediana PFS wynosiła 4,8 miesiąca w przypadku skojarzonego stosowania pemetreksedu z cisplatyną
i 5,1 miesiąca w przypadku skojarzonego stosowania gemcytabiny z cisplatyną (skorygowany
współczynnik ryzyka 1,04; 95% CI = 0,94-1,15). Całkowity odsetek odpowiedzi na leczenie wynosił
30,6% (95% CI = 27,3- 33,9) w przypadku skojarzonego stosowania pemetreksedu z cisplatyną
i 28,2% (95% CI = 25,0-31,4) w przypadku skojarzonego stosowania gemcytabiny z cisplatyną.
Wyniki PFS zostały po części potwierdzone niezależną oceną (do kontroli w sposób losowy wybrano
400/1725 pacjentów).

Analiza wpływu typu histologicznego niedrobnokomórkowego raka płuca na OS wykazała istotne
klinicznie różnice czasu przeżycia w zależności od typu histologicznego, patrz tabela poniżej.

Skuteczność pemetreksedu w skojarzeniu z cisplatyną w porównaniu ze skojarzoną terapią
gemcytabiną z cisplatyną w leczeniu pierwszego wyboru niedrobnokomórkowego raka
płuca –populacja ITT (ang. intent-to-treat) i podgrupy histologiczne

Populacja ITT
i podział na
podgrupy
histologiczne

Mediana czasu przeżycia całkowitego w
miesiącach (95% CI)
Skorygowany
wskaźnik
ryzyka (HR)
(95% CI)

Wartość p

Pemetreksed +
Cisplatyna
Gemcytabina+
Cisplatyna
Populacja ITT
(N = 1725)
10,3
(9,8 – 11,2)
N = 862 10,3
(9,6 – 10,9)
N = 863 0,94a
(0,84 – 1,05)
0,259

Gruczołowy
(N=847)
12,6
(10,7 – 13,6)
N = 436 10,9
(10,2 –11,9)
N = 411 0,84
(0,71–0,99)
0,033

Wielkokomórk
owy (N=153)
10,4
(8,6 – 14,1)
N = 76 6,7
(5,5 – 9,0)
N = 77 0,67
(0,48–0,96)
0,027

Inne (N=252) 8,6
(6,8 – 10,2)
N = 106 9,2
(8,1 – 10,6)
N = 146 1,08
(0,81–1,45)
0,586

Płaskonabłonko
wy (N=473)
9,4
(8,4 – 10,2)
N = 244 10,8
(9,5 – 12,1)
N = 229 1,23
(1,00–1,51)
0,050

Skróty: CI = przedział ufności, ITT - populacja wyodrębniona zgodnie z zaplanowanym leczeniem, N=
całkowita liczebność populacji
a Statystycznie istotne, aby wykazać nie mniejszą skuteczność, przy całkowitym przedziale ufności dla
wskaźnika ryzyka znacznie poniżej przyjętej granicy 1,17645 (p <0,001).

Krzywe przeżywalności Kaplana Meiera w zależności od typu histologicznego

W obrębie poszczególnych podgrup histologicznych nie obserwowano istotnych klinicznie różnic
w profilu bezpieczeństwa skojarzonej terapii pemetreksedem z cisplatyną.

Pacjenci leczeni pemetreksedem w skojarzeniu z cisplatyną rzadziej wymagali transfuzji
(16,4%w porównaniu z 28,9%, p<0,001), przetoczenia krwinek czerwonych (16,1% w porównaniu z
27,3%, p< 0,001) i płytek krwi (1,8% w porównaniu z 4,5%, p=0,002). Pacjenci wymagali podania
mniejszej ilości erytropoetyny lub darbepoetyny (10,4% w porównaniu z 18,1%, p<0,001),
G-CSF/GM-CSF (3,1% w porównaniu z 6,1%, p=0,004), i produktów zawierających żelazo (4,3%
w porównaniu z 7,0%, p=0,021).

Niedrobnokomórkowy rak płuca, leczenie podtrzymujące
JMEN
W wieloośrodkowym randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu III fazy, z podwójnie ślepą
próbą (JMEN) porównywano skuteczność i bezpieczeństwo leczenia podtrzymującego
pemetreksedem, stosowanym jednocześnie z najlepszym leczeniem wspomagającym (BSC, ang. Best
supportivecare) (n = 441) z terapią polegającą na podawaniu placebo, jednocześnie z najlepszym
leczeniem wspomagającym (n = 222) u pacjentów z miejscowo zaawansowanym (stadium
zaawansowania IIIB) lub z przerzutami (stadium zaawansowania IV) niedrobnokomórkowym rakiem
płuca, u których nie stwierdzono progresji choroby po 4 cyklach terapii dwulekowej pierwszego
wyboru, zawierającej cisplatynę lub karboplatynę w skojarzeniu z gemcytabiną, paklitakselem lub
docetakselem. W dwulekowym schemacie leczenia pierwszego wyboru nie stosowano pemetreksedu.
Stopień sprawności wszystkich pacjentów biorących udział w badaniu oceniono na 0 lub 1 w skali
ECOG. Pacjenci otrzymywali leczenie podtrzymujące do czasu stwierdzenia progresji choroby.
Skuteczność i bezpieczeństwo leczenia oceniano od momentu randomizacji po ukończeniu leczenia
pierwszego wyboru. Mediana liczby cykli leczenia wyniosła odpowiednio 5 dla leczenia
podtrzymującego pemetreksedem oraz 3,5 dla placebo. W sumie 213 pacjentów (48,3%) ukończyło ≥
6 cykli leczenia, a 103 pacjentów ogółem (23,4%) ukończyło ≥ 10 cykli leczenia pemetreksedem.

Uzyskano pierwszorzędowy punkt końcowy badania i wykazano statystycznie istotne wydłużenie PFS
w grupie leczonej pemetreksedem w porównaniu z grupą placebo (n = 581, populacja analizowana
niezależnie; mediana wyniosła odpowiednio 4,0 miesiące i 2,0 miesiące) (współczynnik ryzyka =
0,60; 95% CI = 0,49-0,73; p < 0,00001). Niezależna analiza wyników badań obrazowych pacjentów
potwierdziła wyniki PFS uzyskane na podstawie oceny dokonanej przez badaczy. Mediana OS w całej
populacji (n = 663) wyniosła 13,4 miesiąca w grupie leczonej pemetreksedem i 10,6 miesiąca w
grupie placebo, współczynnik ryzyka = 0,79 (95% CI = 0,65-0,95; p = 0,01192).

Podobnie jak w przypadku innych badań z zastosowaniem pemetreksedu, w badaniu JMEN
obserwowano różnice skuteczności leczenia zależne od typu histologicznego niedrobnokomórkowego

raka płuca. W przypadku pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca o budowie histologicznej
innej niż w przeważającym stopniu płaskonabłonkowa (n= 430, populacja analizowana niezależnie),
mediana PFS wyniosła 4,4 miesiąca w grupie leczonej pemetreksedem i 1,8 miesiąca w grupie
placebo, współczynnik ryzyka = 0,47; 95% CI = 0,37-0,60; p = 0,00001. Mediana OS u pacjentów
z niedrobnokomórkowym rakiem płuca o histologii innej niż w przeważającym stopniu
płaskonabłonkowa (n = 481), wyniosła 15,5 miesiąca w grupie leczonej pemetreksedem
i 10,3 miesiąca w grupie placebo (współczynnik ryzyka = 0,70; 95% CI = 0,56-0,88; p = 0,002).
Mediana OS łącznie z okresem leczenia pierwszego wyboru u pacjentów z niedrobnokomórkowym
rakiem płuca o histologii innej niż w przeważającym stopniu płaskonabłonkowa, wyniosła
18,6 miesiąca w grupie leczonej pemetreksedem i 13,6 miesiąca w grupie placebo (współczynnik
ryzyka = 0,71; 95% CI = 0,56-0,88; p = 0,002).

Wyniki oceny PFS i OS pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca o histologii
płaskonabłonkowej wskazują na brak przewagi leczenia pemetreksedem w porównaniu z placebo.

W obrębie poszczególnych podgrup histologicznych nie obserwowano istotnych klinicznie różnic
w profilu bezpieczeństwa pemetreksedu.

JMEN: Krzywe Kaplana Meiera czasu przeżycia wolnego od progresji choroby nowotworowej
i czasu przeżycia całkowitego pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca o histologii
innej, niż w przeważającym stopniu płaskonabłonkowa, leczonych pemetreksedem oraz
pacjentów otrzymujących placebo

PARAMOUNT
W wieloośrodkowym, randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu III fazy, z podwójnie ślepą
próbą (PARAMOUNT) porównywano skuteczność i bezpieczeństwo leczenia podtrzymującego
pemetreksedem w ramach kontynuacji leczenia tym produktem, stosowanym w skojarzeniu z
najlepszą terapią wspomagającą (BSC, ang. best supportive care) (n = 359), z terapią polegającą na
podawaniu placebo w skojarzeniu z najlepszą terapią wspomagającą (n = 180) u pacjentów z
miejscowo zaawansowanym (stadium zaawansowania IIIB) lub uogólnionym (stadium
zaawansowania IV) niedrobnokomórkowym rakiem płuca o budowie histologicznej innej, niż w
przeważającym stopniu płaskonabłonkowa, u których nie stwierdzono progresji choroby po 4 cyklach
terapii pierwszego wyboru pemetreksedem w skojarzeniu z cisplatyną. Spośród 939 pacjentów
leczonych w fazie indukcji pemetreksedem w skojarzeniu z cisplatyną, 539 losowo przydzielono do
grupy otrzymującej leczenie podtrzymujące polegające na podawaniu pemetreksedu lub placebo.
Wśród losowo przydzielonych pacjentów, u 44,9% obserwowano całkowitą lub częściową odpowiedź
na leczenie pierwszego wyboru (w fazie indukcji) z zastosowaniem pemetreksedu w skojarzeniu z
cisplatyną, a u 51,9% stwierdzono stabilizację choroby. Wymagano, aby stopień sprawności
randomizowanych pacjentów wynosił 0 lub 1 w skali ECOG. Mediana czasu od rozpoczęcia leczenia
pierwszego wyboru (indukcja) pemetreksedem w skojarzeniu z cisplatyną do rozpoczęcia leczenia

podtrzymującego wynosiła 2,96 miesiąca w grupie leczonej pemetreksedem i w grupie placebo.
Losowo przydzieleni pacjenci otrzymywali leczenie podtrzymujące do czasu progresji choroby.
Skuteczność i bezpieczeństwo oceniano od czasu randomizacji po zakończeniu leczenia pierwszego
wyboru. Mediana liczby cykli leczenia, które otrzymali pacjenci w ramach leczenia podtrzymującego
pemetreksedem wyniosła odpowiednio 4 dla grupy otrzymującej pemetreksed oraz 4 dla grupy
otrzymującej placebo. Łącznie 169 pacjentów (47,1%) otrzymało ≥ 6 cykle leczenia podtrzymującego
pemetreksedem, co po uwzględnieniu fazy indukcji odpowiada łącznie co najmniej 10 cyklom
leczenia pemetreksedem.

Osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy badania i wykazano statystycznie istotne wydłużenie
PFS w grupie leczonej pemetreksedem w porównaniu z grupą placebo (n = 472, niezależna analiza
populacji; mediana wyniosła odpowiednio 3,9 miesiąca i 2,6 miesiąca) (współczynnik ryzyka = 0,64;
95% CI = 0,51-0,81; p = 0,0002). Niezależna analiza wyników badań obrazowych wykonanych
u pacjentów potwierdziła dokonaną przez badaczy ocenę PFS. Mediana PFS pacjentów
zrandomizowanych do leczenia podtrzymującego oceniona przez badaczy od rozpoczęcia leczenia
pierwszego wyboru pemetreksedem w skojarzeniu z cisplatyną wyniosła 6,9 miesiąca w grupie
leczonej pemetreksedem i 5,6 miesiąca w grupie placebo (współczynnik ryzyka = 0,59 95%CI =
0,47-0,74).

Podczas kontynuacji terapii pemetreksedem po fazie indukcji z zastosowaniem pemetreksedu
w skojarzeniu z cisplatyną (4 cykle) wykazano istotne statystycznie wydłużenie czasu całkowitego
przeżycia (ang. Overall survival– OS) w porównaniu z placebo (mediana 13,9 miesiąca vs. 11,0
miesięcy, współczynnik ryzyka = 0,78; 95% CI=0,64-0,96; p=0,0195). W momencie przeprowadzania
końcowej analizy całkowitego przeżycia, 28,7% pacjentów z grupy otrzymującej pemetreksed
pozostawało przy życiu lub nie było dalej obserwowanych pod kątem przeżycia (ang. lost to
follow-up) i 21,7% pacjentów z grupy otrzymującej placebo. Obiektywne wyniki leczenia
pemetreksedem były zgodne wśród badanych podgrup (również w podgrupach uwzględniających
stopień zaawansowania choroby, odpowiedź na leczenie pierwszego wyboru, stopień sprawności w
skali ECOG, fakt palenia lub niepalenia tytoniu, płeć, typ histologiczny nowotworu oraz wiek)
i podobne do uzyskanych podczas analizy nieskorygowanych wartości OS i PFS. Wskaźnik przeżyć
rocznych i dwuletnich w grupie pacjentów otrzymujących pemetreksed wyniósł odpowiednio 58% i
32%, a w grupie placebo 45% i 21%. Mediana OS, mierzonego od rozpoczęcia leczenia pierwszego
wyboru z zastosowaniem pemetreksedu w skojarzeniu z cisplatyną u pacjentów otrzymujących
pemetreksed, wyniosła 16,9 miesięcy, a w grupie otrzymującej placebo 14,0 miesięcy (współczynnik
ryzyka = 0,78; 95% CI= 0,64-0,96). Odsetek pacjentów, którzy otrzymali dalsze leczenie po
zakończeniu udziału w badaniu wyniósł 64,3% w grupie otrzymującej pemetreksed i 71,7% w grupie
placebo.

PARAMOUNT: krzywe Kaplana Meiera czasu przeżycia wolnego od progresji choroby
nowotworowej (PFS) i czasu całkowitego przeżycia (OS) w przypadku leczenia podtrzymującego
pemetreksedem w ramach kontynuacji leczenia tym lekiem w porównaniu z placebo, u chorych
na niedrobnokomórkowego raka płuca o histologii innej, niż w przeważającym stopniu
płaskonabłonkowa (od czasu randomizacji)

Profil bezpieczeństwa pemetreksedu stosowanego w leczeniu podtrzymującym w badaniach JMEN i
PARAMOUT był podobny.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Właściwości farmakokinetyczne pemetreksedu oceniano po leczeniu w monoterapii u 426 pacjentów
chorych na różne rodzaje złośliwych guzów litych. Wielkość dawki wahała się od 0,2 do
838 mg/m2 pc. Lek podawano w infuzji dożylnej przez 10 minut. Objętość dystrybucji pemetreksedu
w stanie równowagi dynamicznej wynosi 9 l/m2. Z badań in vitro wynika, że stopień wiązania
pemetreksedu z białkami osocza krwi wynosi około 81%. Nie stwierdzono znaczącego wpływu
stopnia zaburzeń czynności nerek na wiązanie się leku z białkami osocza. Pemetreksed
w ograniczonym stopniu jest metabolizowany w wątrobie. Lek jest wydalany głównie w moczu: w
ciągu pierwszej doby po podaniu leku w moczu znajduje się 70% - 90% dawki w postaci nie
zmienionej. Z badań in vitro wynika, że pemetreksed jest czynnie wydzielany za pośrednictwem
transportera anionów organicznych-3 (OAT3, ang. organic anion transporter 3). Całkowity klirens
układowy pemetreksedu wynosi 91,8 ml/min, a końcowy okres półtrwania u pacjentów z prawidłową
czynnością nerek (klirens kreatyniny 90 ml/min) jest równy 3,5 godziny. Zmienność wartości klirensu
oznaczanych u różnych pacjentów jest niewielka i wynosi 19%. Całkowita ekspozycja organizmu na
pemetreksed (AUC) i największe stężenie w osoczu zmieniają się proporcjonalnie do dawki leku.
Właściwości farmakokinetyczne pemetreksedu u pacjentów poddawanych wielokrotnym cyklom
leczenia pozostają takie same.

Podawana równocześnie cisplatyna nie zmienia właściwości farmakokinetycznych pemetreksedu,
podobnie jak podawanie kwasu foliowego (doustnie) i witaminy B12 (domięśniowo).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Po podaniu pemetreksedu ciężarnym samicom myszy obserwowano zmniejszoną zdolność płodów do
życia, zmniejszenie masy ciała płodów, niepełne kostnienie niektórych struktur kostnych i rozszczep
podniebienia.

Po podaniu pemetreksedu samcom myszy obserwowano szkodliwy wpływ na reprodukcję,
objawiający się zmniejszoną płodnością i zanikiem jąder. W badaniu, w którym psom rasy beagle
przez 9 miesięcy podawano lek w dożylnym bolusie, obserwowano szkodliwy wpływ na jądra
(zwyrodnienie lub martwicę nabłonka plemnikotwórczego). To wskazuje, że pemetreksed może
zaburzać płodność osobników męskich. Nie badano płodności samic.

Pemetreksed nie wykazywał działania mutagennego ani w teście aberracji chromosomalnych
w komórkach jajnika chomika chińskiego in vitro, ani w teście Amesa. In vivo w teście
mikrojądrowym u myszy wykazano klastogenność pemetreksedu.

Nie badano potencjalnego działania rakotwórczego pemetreksedu.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Trometamol
Monotioglicerol
Kwas cytrynowy
Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH)
Kwas solny (do ustalenia pH)
Woda do wstrzykiwań

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Pemetreksed jest fizycznie niezgodny z rozcieńczalnikami zawierającymi wapń, w tym roztworem
Ringera do wstrzykiwań z mleczanami i roztworem Ringera do wstrzykiwań. Nie wolno mieszać tego
produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań
dotyczących zgodności.

Pemetrexed EVER Pharma zawiera trometamol jako substancję pomocniczą. Trometamol wykazuje
niezgodności z cisplatyną powodując rozpad cisplatyny. Nie wolno mieszać tego produktu leczniczego
z innymi produktami leczniczymi. Linie do wlewów dożylnych powinny być przepłukane po podaniu
produktu leczniczego Pemetrexed EVER Pharma.

#### 6.3 Okres ważności

Nieotwarta fiolka
3 lata.

Rozcieńczony roztwór
Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną roztworu do infuzji przygotowanego do użycia
przechowywanego w lodówce (od 2°C do 8°C) przez 28 dni oraz przechowywanego w temperaturze
od 20°C do 30°C przez 7 dni.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy wykorzystać bezpośrednio po sporządzeniu.
Jeżeli produkt nie zostanie natychmiast zużyty, odpowiedzialność za okres przechowywania i warunki
przechowywania przed użyciem ponosi użytkownik: roztwór należy przechowywać w temperaturze
2ºC-8ºC przez okres nie dłuższy niż 24 godziny, chyba że rozcieńczenia dokonano w kontrolowanych
i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie zamrażać.
Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Fiolki z bezbarwnego szkła (typu I), zamknięte korkiem z gumy bromobutylowej, powlekanym
fluoropolimerem z aluminiowym wieczkiem typu flip-off, w ochronnej osłonce lub bez osłonki, w
tekturowym pudełku.

Wielkość opakowań
1 fiolka x 4 ml (100 mg/4 ml)
1 fiolka x 20 ml (500 mg/20 ml)

1 fiolka x 40 ml (1000 mg/40 ml)

Nie wszystkie wielkości opakowań mogą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania produktu leczniczego

Kobiety w ciąży nie powinny przygotowywać tego leku.

### 1. Przygotowywanie roztworu pemetreksedu i dalsze rozcieńczanie roztworu do wlewu dożylnego
należy prowadzić w warunkach aseptycznych.

### 2. Należy obliczyć dawkę i liczbę fiolek produktu leczniczego Pemetrexed EVER Pharma, jaka
będzie potrzebna.

### 3. Odpowiednią objętość produktu leczniczego Pemetrexed EVER Pharma należy rozcieńczyć do
objętości 100 ml przy użyciu roztworu chlorku sodowego do wstrzykiwań 9 mg/ml (0,9%) lub
5% roztworu glukozy do wstrzykiwań, bez środków konserwujących. Lek należy podawać w
infuzji dożylnej trwającej 10 minut.

### 4. Roztwory produktu leczniczego Pemetrexed EVER Pharma przygotowane według
przygotowane w opisany powyżej sposób wykazują zgodność z workami do wlewów i
zestawami do przetoczeń wykonanych z polichlorku winylu i poliolefiny.

### 5. Przed pozajelitowym podaniem produktu leczniczego roztwór należy ocenić wzrokowo w celu
wykrycia ewentualnych cząstek stałych i zmian barwy. Jeżeli w roztworze znajdują się
widoczne cząstki stałe, leku nie należy podawać.

### 6. Roztwory pemetreksedu są przeznaczone do jednorazowego wykorzystania. Wszelkie
niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

Środki ostrożności przy przygotowywaniu i podawaniu produktu leczniczego
Tak, jak w przypadku innych potencjalnie toksycznych leków przeciwnowotworowych, należy
zachować ostrożność podczas kontaktu z lekiem i przygotowywania roztworów pemetreksedu do
infuzji. Zaleca się używanie rękawic. W przypadku zetknięcia się roztworu pemetreksedu ze skórą
należy natychmiast i dokładnie umyć skórę wodą z mydłem. W przypadku kontaktu roztworu
pemetreksedu z błonami śluzowymi należy dokładnie spłukać wodą obszar kontaktu. Pemetreksed nie
powoduje tworzenia się pęcherzy. Nie jest znana swoista odtrutka w sytuacji, gdy doszło do podania
pemetreksedu poza naczynie. Donoszono o nielicznych przypadkach pozanaczyniowego podania
pemetreksedu, które nie zostały ocenione przez badaczy jako poważne. W przypadku wynaczynienia
należy postępować zgodnie z obowiązującymi zasadami, tak jak w przypadku wynaczynienia innych
substancji niepowodujących powstawania pęcherzy.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

EVER Valinject GmbH
Oberburgau 3
4866 Unterach am Attersee
Austria

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

##### 08.10.2021 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

12.12.2024

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.