# Brivaracetam Accord

> Briwaracetam · 10 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Brivaracetam Accord
- **Nazwa powszechna:** Brivaracetamum
- **Substancja czynna:** [Briwaracetam](https://apteka.online/odpowiedniki/brivaracetamum)
- **Moc:** 10 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N03AX23
- **Liczba opakowań:** 5
- **Numer pozwolenia:** 29383
- **Podmiot odpowiedzialny:** Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwpadaczkowe/brivaracetam-accord-tabl-powl-10-mg-accord
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwpadaczkowe/brivaracetam-accord-tabl-powl-10-mg-accord.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/49666/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/49666/characteristic

## Dostępne opakowania (5)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 14 tabl. w blistrze | 5909991588151 | Rp | — | Brak danych | — |
| 14 tabl. w blistrze perforowanym | 5909991588182 | Rp | — | Brak danych | — |
| 56 tabl. | 5909991588168 | Rp | — | Brak danych | — |
| 100 tabl. | 5909991588199 | Rp | — | Brak danych | — |
| 168 tabl. | 5909991588175 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Brivaracetam Accord i w jakim celu się go stosuje?
Co to jest lek Brivaracetam Accord
Lek Brivaracetam Accord zawiera substancję czynną – brywaracetam. Należy on do grupy leków
nazywanych lekami przeciwpadaczkowymi. Leki te są stosowane w leczeniu padaczki.

W jakim celu stosowany jest lek Brivaracetam Accord
• Lek Brivaracetam Accord stosowany jest u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od 2 lat.
• Lek ten jest stosowany w leczeniu padaczki z napadami częściowymi z wtórnym uogólnieniem lub bez
wtórnego uogólnienia.
• Napady częściowe to napady, które dotyczą tylko jednej strony mózgu. Napady częściowe mogą
rozszerzyć się na dalsze obszary po obu stronach mózgu, co nazywane jest „wtórnym uogólnieniem”.
• Lek ten jest stosowany, aby zmniejszyć u pacjenta liczbę napadów.
• Brivaracetam Accord podawany jest wraz z innymi lekami stosowanymi w leczeniu padaczki.

### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Brivaracetam Accord

Kiedy nie przyjmować leku Brivaracetam Accord:
- jeśli pacjent ma uczulenie na brywaracetam, podobne związki chemiczne, takie jak lewetyracetam
lub piracetam, lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
Jeśli pacjent ma co do tego wątpliwości, przed rozpoczęciem stosowania leku Brivaracetam Accord
należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek po przyjęciu leku Brivaracetam Accord wystąpiła ciężka wysypka
skórna lub łuszczenie się skóry, powstały pęcherze i (lub) owrzodzenia jamy ustnej.
W związku z leczeniem lekiem Brivaracetam Accord zgłaszano ciężkie reakcje skórne, w tym zespół
Stevensa-Johnsona. W razie zauważenia któregokolwiek z objawów związanych z ciężkimi

reakcjami skórnymi opisanymi w punkcie 4, stosowanie leku Brivaracetam Accord należy przerwać
i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Brivaracetam Accord należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą,
jeśli:
- u pacjenta występują myśli dotyczące samookaleczenia lub samobójstwa. U niewielkiej liczby osób
leczonych lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak lek Brivaracetam Accord, wystąpiły myśli
dotyczące samookaleczenia lub myśli samobójcze. Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpią takie
myśli, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
- u pacjenta występują problemy dotyczące wątroby, wówczas lekarz może zdecydować
o dostosowaniu dawki.

Dzieci
Leku Brivaracetam Accord nie należy podawać dzieciom w wieku poniżej 2 lat.

Lek Brivaracetam Accord a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie
lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

W szczególności należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących
leków, ponieważ może to wymagać dostosowania dawki leku Brivaracetam Accord:
- ryfampicyna – lek stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
- ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum), produkt roślinny stosowany w leczeniu
depresji, lęków i innych zaburzeń.

Lek Brivaracetam Accord z alkoholem
- Nie zaleca się stosowania tego leku z alkoholem.
- Jeśli pacjent pije alkohol w trakcie przyjmowania leku Brivaracetam Accord, negatywne skutki
działania alkoholu mogą się nasilić.

Ciąża i karmienie piersią
Kobiety w wieku rozrodczym powinny omówić z lekarzem kwestię stosowania antykoncepcji.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie zaleca się stosowania leku Brivaracetam Accord w okresie ciąży, ponieważ nie jest znany wpływ leku
Brivaracetam Accord na ciążę i nienarodzone dziecko.

Nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania leku Brivaracetam Accord, ponieważ lek Brivaracetam
Accord przenika do mleka ludzkiego.

Nie wolno przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. Przerwanie leczenia może doprowadzić do
zwiększenia liczby napadów padaczkowych i zaszkodzić dziecku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
- W trakcie przyjmowania leku Brivaracetam Accord może wystąpić senność, zawroty głowy lub
uczucie zmęczenia.
- Wystąpienie tych działań jest bardziej prawdopodobne na początku leczenia lub po zwiększeniu
dawki leku.
- Nie wolno prowadzić pojazdów, jeździć rowerem ani obsługiwać narzędzi lub maszyn do momentu
upewnienia się, jak lek wpływa na pacjenta.

Brivaracetam Accord zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

### 3. Jak przyjmować lek Brivaracetam Accord?
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty. Dla niektórych pacjentów, np. dzieci, bardziej odpowiednie mogą być inne
postaci farmaceutyczne brywaracetamu (na przykład jeżeli dziecko nie potrafi połknąć tabletki w całości
lub jeśli nie można uzyskać dawki stosując całe tabletki); skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Lek Brivaracetam Accord stosowany jest wraz z innymi lekami w leczeniu padaczki.

Jaką dawkę należy przyjąć
Lekarz ustali właściwą dla pacjenta dawkę dobową. Dawkę dobową należy przyjąć w dwóch równych
dawkach podzielonych, mniej więcej co 12 godzin.

Młodzież, dzieci o masie ciała 50 kg lub większej oraz osoby dorosłe
- Zalecana dawka wynosi od 25 mg do 100 mg dwa razy na dobę. Po rozpoczęciu leczenia lekarz może
modyfikować dawkę w celu ustalenia najbardziej odpowiedniej dawki dla danego pacjenta.

Młodzież i dzieci o masie ciała od 20 kg do poniżej 50 kg
- Zalecana dawka wynosi od 0,5 mg do 2 mg na kilogram masy ciała dwa razy na dobę. Po rozpoczęciu
leczenia lekarz może modyfikować dawkę w celu ustalenia najbardziej odpowiedniej dawki dla
danego pacjenta.

Dzieci o masie ciała od 10 kg do poniżej 20 kg
- Zalecana dawka wynosi od 0,5 mg do 2,5 mg na kilogram masy ciała dwa razy na dobę. Lekarz może
następnie podjąć decyzję o dostosowaniu dawki, aby określić najlepszą dawkę dla dziecka.

Osoby z zaburzeniami czynności wątroby
U osób z zaburzeniami czynności wątroby
- w przypadku młodzieży i dzieci o masie ciała 50 kg lub większej oraz osób dorosłych maksymalna
dawka wynosi 75 mg dwa razy na dobę;
- w przypadku młodzieży i dzieci o masie ciała od 20 kg do poniżej 50 kg maksymalna dawka wynosi
1,5 mg na kilogram masy ciała dwa razy na dobę.
- w przypadku dzieci o masie ciała od 10 kg do poniżej 20 kg maksymalna dawka wynosi 2 mg na
kilogram masy ciała dwa razy na dobę;

Jak przyjmować lek Brivaracetam Accord w tabletkach
- Tabletki należy połknąć w całości, popijając szklanką płynu.
- Tabletki należy połykać w całości, aby mieć pewność przyjęcia odpowiedniej dawki. Lek ten może
być stosowany z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.

Jak długo należy przyjmować lek Brivaracetam Accord
Lek Brivaracetam Accord jest przeznaczony do długotrwałego przyjmowania – należy stosować go do
momentu, kiedy lekarz nie zdecyduje o zaprzestaniu przyjmowania.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Brivaracetam Accord
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Brivaracetam Accord, należy zwrócić się do lekarza.
Mogą wystąpić zawroty głowy i senność. Może wystąpić również którykolwiek z następujących objawów:
nudności, uczucie wirowania, problemy z utrzymaniem równowagi, lęk, uczucie silnego zmęczenia,
drażliwość, agresja, bezsenność, depresja oraz myśli lub próby wyrządzenia sobie krzywdy czy popełnienia
samobójstwa.

Pominięcie przyjęcia leku Brivaracetam Accord
W razie pominięcia dawki, należy jak najszybciej przyjąć opuszczoną dawkę.
Kolejną dawkę należy przyjąć o zwykłej porze.
- Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
- W razie wątpliwości, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Przerwanie przyjmowania leku Brivaracetam Accord

- Dopóki lekarz nie zaleci inaczej, nie należy przerywać przyjmowania tego leku. Wynika to z faktu, że
przerwanie leczenia mogłoby doprowadzić do zwiększenia liczby napadów padaczkowych.
- Jeśli lekarz podejmie decyzję o przerwaniu stosowania tego leku, dawka będzie zmniejszana
stopniowo. Pozwoli to zapobiec nawrotowi napadów lub ich nasileniu.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo często: może wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób
- senność lub zawroty głowy.

Często: może wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 osób
- grypa
- uczucie silnego zmęczenia
- drgawki, uczucie wirowania (zawroty głowy)
- nudności, zaparcie
- depresja, lęk, bezsenność, drażliwość
- zakażenia nosa i gardła (jak np. przeziębienie), kaszel
- zmniejszenie apetytu

Niezbyt często: może wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 osób
- reakcje alergiczne;
- zaburzenia myślenia i (lub) utrata kontaktu z rzeczywistością (zaburzenia psychotyczne), agresja,
pobudzenie;
- myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie lub tego próby – w takich przypadkach należy
natychmiast poinformować lekarza;
- zmniejszenie liczby białych krwinek (neutropenia) – potwierdzony w badaniu krwi.

Nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
- rozległa wysypka z pęcherzami i łuszczenie się skóry, szczególnie wokół ust, nosa, oczu i narządów
płciowych (zespół Stevensa-Johnsona).

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci

Często: może wystąpić rzadziej niż u 1 osoby na 10
- niepokój i nadpobudliwość (nadmierna aktywność psychoruchowa).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
faks: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Brivaracetam Accord?
- Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
- Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po
„EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
- Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.
- Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Brivaracetam Accord
Substancją czynną leku jest brywaracetam.
Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg, 25 mg, 50 mg, 75 mg lub 100 mg brywaracetamu.

Pozostałe składniki to:
Rdzeń
Celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana (kukurydziana), kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian
(patrz punkt 2. Brivaracetam Accord zawiera sód)

Otoczka
- tabletki powlekane 10 mg: alkohol poliwinylowy, węglan wapnia, makrogol (MW 3350), talk
- tabletki powlekane 25 mg: alkohol poliwinylowy, węglan wapnia, makrogol (MW 3350), talk, żelaza
tlenek żółty (E172), żelaza tlenek czarny (E172)
- tabletki powlekane 50 mg: alkohol poliwinylowy, węglan wapnia, makrogol (MW 3350), talk, żelaza
tlenek żółty (E172), żelaza tlenek czerwony (E172), żelaza tlenek czarny (E172)
- tabletki powlekane 75 mg: alkohol poliwinylowy, węglan wapnia, makrogol (MW 3350), talk, żelaza
tlenek czerwony (E172), żelaza tlenek czarny (E172)
- tabletki powlekane 100 mg: alkohol poliwinylowy, węglan wapnia, makrogol (MW 3350), talk,
żelaza tlenek żółty (E172), żelaza tlenek czarny (E172)

Jak wygląda lek Brivaracetam Accord i co zawiera opakowanie
Brivaracetam Accord 10 mg to białe lub białawe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane
o średnicy 6 mm z wytłoczonym napisem „10” po jednej stronie.
Brivaracetam Accord 25 mg to szare, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o wymiarach
9 mm x 5 mm z wytłoczonym napisem „25” po jednej stronie.
Brivaracetam Accord 50 mg to żółte, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o wymiarach
12 mm x 7 mm z wytłoczonym napisem „50” po jednej stronie.
Brivaracetam Accord 75 mg to różowe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o wymiarach
13 mm x 7 mm z wytłoczonym napisem „75” po jednej stronie.
Brivaracetam Accord 100 mg to szarozielone, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane
o wymiarach 15 mm x 8 mm z wytłoczonym napisem „100” po jednej stronie.

Tabletki leku Brivaracetam Accord są pakowane w blistry umieszczone w tekturowych pudełkach
zawierających 14 lub 56 tabletek powlekanych lub 14x1 lub 100x1 tabletka powlekana w perforowanych
blistrach jednostkowych z Aluminium/Aluminium.
10 mg, 25 mg, 50 mg i 75 mg są również w opakowaniach zbiorczych zawierających 168 (2 opakowania
po 84) tabletek powlekanych.
100 mg jest również w opakowaniach zbiorczych zawierających 168 (3 opakowania po 56) tabletek
powlekanych.

Wszystkie opakowania dostępne są w blistrach z folii Aluminium/Aluminium (OPA/folia
aluminiowa/PVC).

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
ul. Taśmowa 7
02-677 Warszawa
Tel: + 48 22 577 28 00

Wytwórca/Importer
Holsten Pharma GmbH
Hahnstraße 31-35
60528 Frankfurt am Main
Niemcy

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Chorwacja Brivaracetam Accord 10 mg filmom obložene tablete
Brivaracetam Accord 25 mg filmom obložene tablete
Brivaracetam Accord 50 mg filmom obložene tablete
Brivaracetam Accord 75 mg filmom obložene tablete
Brivaracetam Accord 100 mg filmom obložene tablete
Cypr Brivaracetam Accord
Czechy Brivaracetam Accord
Finlandia Brivaracetam Accord 10 mg kalvopäällysteiset tabletit
Brivaracetam Accord 25 mg kalvopäällysteiset tabletit
Brivaracetam Accord 50 mg kalvopäällysteiset tabletit
Brivaracetam Accord 75 mg kalvopäällysteiset tabletit
Brivaracetam Accord 100 mg kalvopäällysteiset tabletit
Polska Brivaracetam Accord
Rumunia Brivaracetam Accord 10 mg comprimate filmate
Brivaracetam Accord 25 mg comprimate filmate
Brivaracetam Accord 50 mg comprimate filmate
Brivaracetam Accord 75 mg comprimate filmate
Brivaracetam Accord 100 mg comprimate filmate
Słowacja Brivaracetam Accord 10 mg
Brivaracetam Accord 25 mg
Brivaracetam Accord 50 mg
Brivaracetam Accord 75 mg
Brivaracetam Accord 100 mg

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Brivaracetam Accord, 10 mg, tabletki powlekane
Brivaracetam Accord, 25 mg, tabletki powlekane
Brivaracetam Accord, 50 mg, tabletki powlekane
Brivaracetam Accord, 75 mg, tabletki powlekane
Brivaracetam Accord, 100 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Brivaracetam Accord, 10 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg brywaracetamu.

Brivaracetam Accord, 25 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 25 mg brywaracetamu.

Brivaracetam Accord, 50 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 50 mg brywaracetamu.

Brivaracetam Accord, 75 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 75 mg brywaracetamu.

Brivaracetam Accord, 100 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 100 mg brywaracetamu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana (tabletka)

Brivaracetam Accord, 10 mg, tabletki powlekane
Białe lub białawe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 6 mm z wytłoczonym
napisem „10” po jednej stronie.

Brivaracetam Accord, 25 mg, tabletki powlekane
Szare, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o wymiarach 9 mm x 5 mm z wytłoczonym napisem
„25” po jednej stronie.

Brivaracetam Accord, 50 mg, tabletki powlekane
Żółte, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o wymiarach 12 mm x 7 mm z wytłoczonym
napisem „50” po jednej stronie.

Brivaracetam Accord, 75 mg, tabletki powlekane
Różowe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o wymiarach 13 mm x 7 mm z wytłoczonym
napisem „75” po jednej stronie.

Brivaracetam Accord, 100 mg, tabletki powlekane
Szarozielone, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o wymiarach 15 mm x 8 mm z wytłoczonym
napisem „100” po jednej stronie.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Brivaracetam Accord jest wskazany w terapii wspomagającej w leczeniu napadów
częściowych i częściowych wtórnie uogólnionych u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od 2 lat
z padaczką.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Lekarz powinien wybrać najbardziej odpowiednią postać produktu i jego moc w zależności od masy ciała
pacjenta i zaleconej dawki.

W poniższej tabeli przedstawiono zalecane dawkowanie u osób dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od
2 lat. Dawkę należy podawać w dwóch równych dawkach podzielonych, mniej więcej co 12 godzin.

Zalecana dawka początkowa Zalecana dawka podtrzymująca Zakres dawki
terapeutycznej*
Młodzież i dzieci o masie ciała 50 kg lub większej oraz dorośli
50 mg/dobę (albo 100 mg/dobę)** 100 mg/dobę 50-200 mg/dobę

Młodzież i dzieci o masie ciała od 20 kg do poniżej 50 kg
1 mg/kg mc./dobę (maksymalnie
2 mg/kg mc./dobę)**
2 mg/kg mc./dobę 1-4 mg/kg mc./dobę

Dzieci o masie ciała od 10 kg do poniżej 20 kg
1 mg/kg mc./dobę (maksymalnie
2,5 mg/kg mc./dobę)**
2,5 mg/kg mc./dobę 1-5 mg/kg mc./dobę

* W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta dawkę można dostosować w tym zakresie dawek
terapeutycznych.
** W zależności od oceny lekarza co do potrzeby kontroli napadów

Dorośli
Zalecana dawka początkowa wynosi 50 mg/dobę lub 100 mg/dobę, w zależności od oceny lekarza
odnośnie oczekiwanego zmniejszenia napadów w porównaniu z możliwymi działaniami niepożądanymi.
W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta i tolerancji leczenia, dawkę można dostosować w zakresie
dawek terapeutycznych od 50 mg/dobę do 200 mg/dobę.

Młodzież i dzieci o masie ciała 50 kg lub większej
Zalecana dawka początkowa wynosi 50 mg/dobę. Leczenie brywaracetamem można również rozpocząć od
dawki 100 mg/dobę w zależności od oceny lekarza co do potrzeby kontroli napadów padaczkowych.
Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 100 mg/dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta,
dawkę można modyfikować w zakresie dawek terapeutycznych od 50 mg/dobę do 200 mg/dobę.

Młodzież i dzieci o masie ciała od 20 kg do poniżej 50 kg
Zalecana dawka początkowa wynosi 1 mg/kg mc./dobę. Leczenie brywaracetamem można również
rozpocząć od dawek wynoszących maksymalnie 2 mg/kg mc./dobę w zależności od oceny lekarza co do
potrzeby kontroli napadów padaczkowych. Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 2 mg/kg mc./dobę.
W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta, dawkę można modyfikować
w zakresie skutecznych dawek terapeutycznych od 1 mg/kg mc./dobę do 4 mg/kg mc./dobę.

Dzieci o masie ciała od 10 kg do poniżej 20 kg
Zalecana dawka początkowa wynosi 1 mg/kg mc./dobę. Leczenie brywaracetamem można również
rozpocząć od dawek wynoszących maksymalnie 2,5 mg/kg mc./dobę w oparciu o ocenę lekarza dotyczącą
potrzeby kontroli napadów. Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 2,5 mg/kg mc./dobę. W zależności od
indywidualnej odpowiedzi pacjenta dawkę można dostosować w zakresie dawek terapeutycznych od
1 mg/kg mc./dobę do 5 mg/kg mc./dobę.

Pominięcie dawki
W razie pominięcia jednej lub większej liczby dawek, zaleca się przyjęcie pojedynczej dawki, gdy tylko
pacjent sobie o tym fakcie przypomni, oraz przyjęcie kolejnej dawki o zwykłej porze rano lub wieczorem.
Może to pozwolić uniknąć spadku stężenia brywaracetamu w osoczu poniżej poziomu skuteczności
i zapobiec wystąpieniu napadu padaczkowego.

Przerwanie stosowania
W razie konieczności przerwania stosowania brywaracetamu, pacjentom w wieku od 16 lat zaleca się
stopniowe zmniejszanie dawki o 50 mg/dobę co tydzień. W razie konieczności przerwania stosowania
brywaracetamu, pacjentom w wieku poniżej 16 lat zaleca się zmniejszanie dawki o maksymalnie połowę co
tydzień, aż do osiągnięcia dawki 1 mg/kg mc./dobę (w przypadku pacjentów, których masa ciała wynosi
poniżej 50 kg) lub 50 mg/dobę (w przypadku pacjentów, których masa ciała wynosi 50 kg lub więcej).
Po jednym tygodniu leczenia dawką 50 mg/dobę, w ostatnim tygodniu terapii zaleca się zastosowanie
dawki 20 mg/dobę.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku (65 lat i powyżej )
Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2).
Doświadczenie kliniczne u pacjentów w wieku ≥65 lat jest ograniczone.

Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2).
Z powodu braku danych nie zaleca się stosowania brywaracetamu u pacjentów ze schyłkową
niewydolnością nerek poddawanych dializie.
Na podstawie danych dotyczących osób dorosłych, nie ma potrzeby dostosowania dawki u dzieci
i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek. Nie są dostępne dane kliniczne dzieci i młodzieży
z zaburzeniami czynności nerek.

Zaburzenia czynności wątroby
U dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą wątroby, ekspozycja na brywaracetam była podwyższona.
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, we wszystkich stadiach tych zaburzeń, zaleca się
stosowanie następujących dostosowanych dawek, podawanych w dwóch dawkach podzielonych mniej
więcej co 12 godzin (patrz punkty 4.4 i 5.2). Nie są dostępne dane kliniczne dotyczące dzieci i młodzieży
z zaburzeniami czynności wątroby.

Wiek i masa ciała Zalecana dawka
początkowa
Zalecana maksymalna
dawka dobowa
Młodzież i dzieci o masie ciała 50 kg lub
większej oraz dorośli
50 mg/dobę 150 mg/dobę

Młodzież i dzieci o masie ciała od 20 kg do
poniżej 50 kg
1 mg/kg mc./dobę 3 mg/kg mc./dobę

Dzieci o masie ciała od 10 kg do poniżej 20 kg 1 mg/kg mc./dobę 4 mg/kg mc./dobę

Dzieci w wieku poniżej 2 lat
Dotychczas nie ustalono skuteczności stosowania brywaracetamu u dzieci w wieku poniżej
2 lat. Aktualnie dostępne dane przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2, jednakże nie można określić
zaleceń dotyczących dawkowania.

Sposób podawania

Tabletki powlekane zawierające brywaracetam należy przyjmować doustnie i połykać w całości, popijając
płynem. Lek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłku (patrz punkt 5.2). Aby mieć
pewność przyjęcia odpowiedniej dawki, tabletki należy połykać w całości. U pacjentów, którzy nie są
w stanie połykać tabletek w całości albo pacjentów, którym nie można podać dawki z użyciem całych
tabletek, należy stosować brywaracetam w innych postaciach farmaceutycznych.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną, inne pochodne pirolidonu lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Myśli i zachowania samobójcze

U pacjentów leczonych w różnych wskazaniach produktami przeciwpadaczkowymi, w tym
brywaracetamem, opisywano przypadki myśli i zachowań samobójczych. Meta-analiza wyników
randomizowanych, kontrolowanych placebo badań klinicznych z zastosowaniem leków
przeciwpadaczkowych wykazała także niewielkie zwiększenie ryzyka myśli i zachowań samobójczych.
Mechanizm tego zjawiska nie jest znany, a dostępne dane nie wykluczają występowania zwiększonego
ryzyka w przypadku stosowania brywaracetamu.
Pacjentów należy obserwować pod kątem objawów występowania myśli i zachowań samobójczych
i rozważyć odpowiednie leczenie. Należy poradzić pacjentom (i ich opiekunom), aby w razie wystąpienia
oznak myśli i zachowań samobójczych zgłaszali się po pomoc medyczną (patrz także punkt 4.8, dane
dotyczące dzieci i młodzieży).

Ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR)

W związku z leczeniem brywaracetamem zgłaszano występowanie ciężkich skórnych działań
niepożądanych (ang. severe cutaneous adverse reactions, SCAR), w tym zespołu Stevensa-Johnsona
(ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu. W momencie
przepisywania leku, należy poinformować pacjentów o przedmiotowych i podmiotowych objawach tych
działań, a potem prowadzić ścisłą obserwację pod kątem reakcji skórnych. Jeśli wystąpią jakiekolwiek
objawy wskazujące na te reakcje, należy natychmiast odstawić brywaracetam i rozważyć zastosowanie
alternatywnego leczenia.

Zaburzenia czynności wątroby

Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania brywaracetamu u pacjentów ze współistniejącymi
zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się dostosowanie
dawki (patrz punkt 4.2).

Substancje pomocnicze

Zawartość sodu
Brywaracetam zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny
od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Formalne badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.

Interakcje farmakodynamiczne

Jednoczesne stosowanie z lewetyracetamem
W badaniach klinicznych, choć ich liczba była ograniczona, u pacjentów przyjmujących jednocześnie
lewetyracetam nie zaobserwowano korzyści wynikających ze stosowania brywaracetamu w porównaniu do
placebo. Nie zaobserwowano dodatkowych niepokojących sygnałów dotyczących bezpieczeństwa
stosowania lub tolerancji leczenia (patrz punkt 5.1).

Interakcje z alkoholem
W badaniu dotyczącym interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych nie wykazano u zdrowych
ochotników interakcji farmakokinetycznych pomiędzy brywaracetamem w pojedynczej dawce wynoszącej
200 mg a etanolem podanym w ciągłym wlewie w dawce 0,6 g/L. Brywaracetam zwiększył jednak około

dwukrotnie wpływ alkoholu na funkcje psychoruchowe, czujność i pamięć. Nie zaleca się spożywania
alkoholu w trakcie leczenia brywaracetamem.

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę brywaracetamu
Dane pochodzące z badań in vitro wskazują, że brywaracetam charakteryzuje się niskim potencjałem
interakcji. Główny szlak rozkładu brywaracetamu polega na hydrolizie niezależnej od CYP.
Drugi szlak rozkładu związany jest z hydroksylacją, w której pośredniczy CYP2C19 (patrz punkt 5.2).

Stężenia brywaracetamu w osoczu mogą się zwiększać, gdy produkt podawany jest jednocześnie z silnymi
inhibitorami CYP2C19 (np. flukonazolem, fluwoksaminą), jednakże ryzyko klinicznie istotnych interakcji,
w których pośredniczy CYP2C19, uznaje się za niskie. Dostępne są ograniczone dane kliniczne
wskazujące, że jednoczesne podawanie kannabidiolu może zwiększać stężenie brywaracetamu w osoczu,
prawdopodobnie poprzez inhibicję CYP2C19, ale znaczenie kliniczne tej interakcji jest niepewne.

Ryfampicyna
U zdrowych ochotników, jednoczesne podawanie z silnym induktorem enzymów, ryfampicyną
(600 mg/dobę przez 5 dni), zmniejszyło obszar powierzchni pod krzywą (AUC) brywaracetamu o 45%.
Należy rozważyć dostosowanie dawki brywaracetamu u pacjentów rozpoczynających lub kończących
leczenie ryfampicyną.

Leki przeciwpadaczkowe będące silnymi induktorami enzymów
Stężenia brywaracetamu w osoczu zmniejszają się podczas jego stosowania jednocześnie z lekami
przeciwpadaczkowymi, które są silnymi induktorami enzymów (karbamazepina, fenobarbital, fenytoina),
jednak nie ma konieczności modyfikacji dawki (patrz tabela 1).

Inne induktory enzymów
Przewiduje się, że inne silne induktory enzymów, takie jak ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum
perforatum) mogą zmniejszać ogólną ekspozycję na brywaracetam. Dlatego zaleca się zachowanie
ostrożności podczas rozpoczynania lub kończenia leczenia z zastosowaniem ziela dziurawca zwyczajnego.

Wpływ brywaracetamu na inne produkty lecznicze
Brywaracetam w dawkach od 50 do 150 mg/dobę nie wpływał na AUC midazolamu
(metabolizowanego przez CYP3A4). Ryzyko istotnych klinicznie interakcji z CYP3A4 jest niskie.

Badania in vitro wykazały, że brywaracetam w niewielkim stopniu wpływa hamująco na izoformy CYP450
(lub wcale ich nie hamuje) oprócz CYP2C19. Brywaracetam może zwiększyć stężenie w osoczu
produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP2C19 (np.: lanzoprazolu, omeprazolu, diazepamu).
W badaniach in vitro briwaracetam nie indukował CYP1A1/2, ale powodował indukcję CYP3A4
i CYP2B6. W warunkach in vivo nie zaobserwowano indukcji CYP3A4 (patrz „midazolam” powyżej).
Indukcji CYP2B6 nie badano w warunkach in vivo, a brywaracetam może zmniejszać stężenie w osoczu
produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP2B6 (np.: efawirenzu).
Badania interakcji in vitro prowadzone w celu ustalenia potencjalnego hamującego wpływu na białka
transportowe, nie wykazały efektów istotnych klinicznie, oprócz wpływu na OAT3. W warunkach in vitro
brywaracetam hamował OAT3, przy stężeniu inhibitorowym (IC50) 42-krotnie większym niż Cmax
w największej dawce klinicznej. Brywaracetam w dawce 200 mg/dobę może zwiększyć stężenie w osoczu
produktów leczniczych transportowanych przez OAT3.

Leki przeciwpadaczkowe

Potencjalne interakcje pomiędzy brywaracetamem (50 mg/dobę do 200 mg/dobę) i innymi lekami
przeciwpadaczkowymi badano w zbiorczej analizie stężeń leku w osoczu z wszystkich badań klinicznych
fazy 2-3, w analizie farmakokinetyki w populacji badań fazy 2-3 z kontrolą placebo oraz w dedykowanych
badaniach dotyczących interakcji pomiędzy lekami (dla następujących leków przeciwpadaczkowych:
karbamazepina, lamotrygina, fenytoina i topiramat). Wpływ interakcji na stężenie w osoczu zestawiono
w tabeli 1 (zwiększenie oznaczono symbolem „↑”, a zmniejszenie symbolem „↓”, stężenie w osoczu
odpowiadające polu pod krzywą w funkcji czasu oznaczono symbolem „AUC”, a maksymalne

obserwowane stężenie symbolem „Cmax”).

Tabela 1: Interakcje farmakokinetyczne pomiędzy brywaracetamem i innymi lekami przeciwpadaczkowymi

Lek
przeciwpadaczkowy
podawany jednocześnie

Wpływ leków przeciwpadaczkowych
na stężenie brywaracetamu w osoczu
Wpływ brywaracetamu na stężenie
leków przeciwpadaczkowych
w osoczu
Karbamazepina AUC 29% ↓
Cmax 13% ↓
Brak konieczności modyfikacji dawki

Karbamazepina - brak
Epoksyd karbamazepiny ↑
(patrz niżej).
Brak konieczności modyfikacji
dawki.
Klobazam Brak danych Brak
Klonazepam Brak danych Brak
Lakozamid Brak danych Brak
Lamotrygina Brak Brak
Lewetyracetam Brak Brak
Okskarbazepina Brak Brak (pochodna monohydroksylowa,
MHD)
Fenobarbital AUC 19% ↓
Brak konieczności modyfikacji
dawki.

Brak

Fenytoina AUC 21% ↓
Brak konieczności modyfikacji
dawki.

Brak
a AUC 20% ↑
a Cmax 20% ↑
Pregabalina Brak danych Brak
Topiramat Brak Brak
Kwas walproinowy Brak Brak
Zonisamid Brak danych Brak
a na podstawie badania, w którym podawano większe niż lecznicze dawki brywaracetamu, wynoszące
400 mg /dobę

Karbamazepina
Brywaracetam jest umiarkowanym, odwracalnym inhibitorem hydrolazy epoksydowej, co prowadzi do
zwiększenia stężenia epoksydu karbamazepiny, aktywnego metabolitu karbamazepiny. W kontrolowanych
badaniach klinicznych stężenie epoksydu karbamazepiny w osoczu wzrastało o średnio 37%, 62% i 98%
z niewielką zmiennością dla dawek brywaracetamu wynoszących, odpowiednio, 50 mg/dobę, 100 mg/dobę
i 200 mg/dobę. Nie zaobserwowano ryzyka związanego z bezpieczeństwem stosowania. Nie stwierdzono
efektu addycyjnego brywaracetamu i walproinianu na AUC epoksydu karbamazepiny.

Doustne środki antykoncepcyjne

Podawanie brywaracetamu (100 mg/dobę) jednocześnie z doustnym środkiem antykoncepcyjnym
zawierającym etynyloestradiol (0,03 mg) i lewonorgestrel (0,15 mg) nie miało wpływu na farmakokinetykę
żadnej z tych substancji. W przypadku podawania brywaracetamu w dawce 400 mg/dobę (dwukrotność
zalecanej maksymalnej dawki dobowej) jednocześnie z doustnym środkiem antykoncepcyjnym
zawierającym etynyloestradiol (0,03 mg) i lewonorgestrel (0,15 mg), zaobserwowano zmniejszenie AUC
estrogenu i progestagenu o, odpowiednio, 27% i 23%, bez wpływu na hamowanie owulacji. Zasadniczo nie
zaobserwowano zmian stężenia w osoczu w czasie w przypadku markerów endogennych – estradiolu,
progesteronu, hormonu luteinizującego (LH), hormonu folikulotropowego (FSH) oraz globuliny wiążącej
hormony płciowe (SHBG).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym

Należy omówić metody planowania rodziny i antykoncepcji (patrz: Ciąża) z kobietami w wieku

rozrodczym przyjmującymi brywaracetam.
Jeśli kobieta zdecyduje się zajść w ciążę, należy ponownie dokładnie rozważyć stosowanie
brywaracetamu.

Ciąża

Ogólne zagrożenia związane z padaczką i lekami przeciwpadaczkowymi
W przypadku wszystkich leków przeciwpadaczkowych wykazano, że u dzieci kobiet leczonych z powodu
padaczki wady rozwojowe występują 2-3 razy częściej niż w ogólnej populacji (około 3%). Obserwowano
zwiększenie częstości wad rozwojowych w przypadku terapii wielolekowej; jednak nie wyjaśniono,
w jakim stopniu leczenie i (lub) choroba podstawowa są odpowiedzialne za wystąpienie wad. Przerwanie
skutecznego leczenia przeciwpadaczkowego może spowodować zaostrzenie choroby, co może być
szkodliwe dla matki i płodu.

Ryzyko związane z brywaracetamem
Dane dotyczące stosowania brywaracetamu u kobiet w okresie ciąży są ograniczone. Brak danych
dotyczących przenikania brywaracetamu przez łożysko u ludzi, ale wykazano, że brywaracetam łatwo
przenika przez łożysko u szczurów (patrz punkt 5.3). Ryzyko dla ludzi jest nieznane. W badaniach na
zwierzętach nie wykryto działania teratogennego brywaracetamu (patrz punkt 5.3).

Brywaracetam stosowano w badaniach klinicznych w leczeniu wspomagającym. Po zastosowaniu
z karbamazepiną wywoływał związane z dawką zwiększenie stężenia aktywnego metabolitu, epoksydu
karbamazepiny (patrz punkt 4.5). Brak wystarczających danych pozwalających ustalić kliniczne znaczenie
tego efektu w okresie ciąży.

Ze względów ostrożności brywaracetamu nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to klinicznie
konieczne (tj. korzyści dla matki wyraźnie przewyższają ryzyko dla płodu).

Karmienie piersią

Brywaracetam przenika do mleka ludzkiego. Należy zdecydować, czy przerwać karmienie piersią, czy
przerwać stosowanie brywaracetamu, uwzględniając korzyści związane z leczeniem dla matki. Podczas
jednoczesnego podawania brywaracetamu i karbamazepiny, ilość epoksydu karbamazepiny przenikającego
do mleka ludzkiego może ulec zwiększeniu. Brak wystarczajcych danych, aby ocenić znaczenie kliniczne
tego efektu.

Płodność

Brak dostępnych danych dotyczących wpływu brywaracetamu na płodność u ludzi. Nie zaobserwowano
wpływu brywaracetamu na płodność u szczurów (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Brywaracetam ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn.

Ze względu na możliwe zróżnicowanie osobniczej wrażliwości niektórzy pacjenci mogą doświadczać
senności, zawrotów głowy i innych objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN).
Pacjentom należy zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania innych, potencjalnie
niebezpiecznych maszyn, dopóki nie jest znany wpływ brywaracetamu na zdolność do wykonywania takich
czynności.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Najczęstszymi działaniami niepożądanymi (>10%) w przypadku leczenia brywaracetamem były: senność
(14,3%) i zawroty głowy (11,0%). Ich nasilenie było zwykle łagodne lub umiarkowane. Senność

i zmęczenie zgłaszano częściej podczas zwiększania dawki.
Odsetek przypadków odstawienia leku z powodu działań niepożądanych wynosił 3,5%, 3,4% i 4,0%
u pacjentów przydzielonych losowo do grupy przyjmującej brywaracetam w dawce, odpowiednio:
50 mg/dobę, 100 mg/dobę i 200 mg/dobę oraz 1,7% u pacjentów przyjmujących placebo. Działaniem
niepożądanym najczęściej prowadzącym do odstawienia brywaracetamu były zawroty głowy (0,8%)
i drgawki (0,8%).

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

W tabeli poniżej, działania niepożądane zidentyfikowane na podstawie analizy bazy danych dotyczących
bezpieczeństwa w trzech kontrolowanych placebo badaniach z zastosowaniem stałej dawki u pacjentów
w wieku ≥16 lat oraz zgłaszane po wprowadzeniu brywaracetamu do obrotu, wymieniono według
klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania.
Częstości występowania zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do
<1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz nieznana (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane
są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością.

Klasyfikacja układów
i narządów
Częstość
występowania
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Często Grypa

Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Niezbyt często Neutropenia

Zaburzenia układu
immunologicznego
Niezbyt często Nadwrażliwość typu I

Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania
Często Zmniejszenie łaknienia

Zaburzenia psychiczne Często Depresja, lęk, bezsenność, drażliwość
Niezbyt często Myśli samobójcze, zaburzenia psychotyczne,
agresja, pobudzenie
Zaburzenia układu
nerwowego
Bardzo często Zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego),
senność
Często Drgawki, zawroty głowy (pochodzenia
obwodowego)
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia

Często Zakażenia górnych dróg oddechowych, kaszel

Zaburzenia żołądka i jelit Często Nudności, wymioty, zaparcia

Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Nieznana Zespół Stevensa-Johnsona(1)

Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Często Zmęczenie

(1) Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu brywaracetamu do obrotu.

Opis wybranych działań niepożądanych

Neutropenię zgłaszano u 0,5% (6/1099) pacjentów przyjmujących brywaracetam oraz 0% (0/459)
pacjentów przyjmujących placebo. U czterech z tych osób, liczba neutrofili odnotowana przed
przystąpieniem do leczenia była obniżona. Dodatkowe zmniejszenie liczby neutrofili wystąpiło u tych
pacjentów po rozpoczęciu leczenia brywaracetamem. Żaden z 6 przypadków neutropenii nie był ciężki,

nie wymagał specyficznego leczenia ani nie doprowadził do przerwania stosowania brywaracetamu
i nie wiązał się z występowaniem infekcji.

Myśli samobójcze zgłoszono u 0,3% (3/1099) pacjentów przyjmujących brywaracetam i 0,7% (3/459)
pacjentów przyjmujących placebo. W krótkotrwałych badaniach klinicznych dotyczących stosowania
brywaracetamu u pacjentów z padaczką nie odnotowano przypadków samobójstwa ani prób samobójczych,
jednakże donoszono o nich w otwartych badaniach rozszerzonych (patrz punkt 4.4).
Podczas badań klinicznych dotyczących brywaracetamu, u niewielkiej liczby pacjentów (9/3022),
zgłaszano występowanie reakcji przypominających nadwrażliwość natychmiastową (typu I).

Dzieci i młodzież

Profil bezpieczeństwa brywaracetamu u dzieci w wieku od 1 miesiąca życia był zgodny z profilem
bezpieczeństwa obserwowanym u osób dorosłych. W prowadzonych metodą otwartej próby,
niekontrolowanych, długoterminowych badaniach myśli samobójcze obserwowano u 4,7% dzieci
i młodzieży ocenianych w wieku od 6 lat (częściej u młodzieży) w porównaniu z 2,4% zgłoszeń od
pacjentów dorosłych, natomiast zaburzenia dotyczące zachowania zgłaszano u 24,8% dzieci i młodzieży
w porównaniu z 15,1% u pacjentów dorosłych. Większość zdarzeń miała nasilenie łagodne lub
umiarkowane, charakter inny niż poważny i ich wystąpienie nie prowadziło do przerwania stosowania
badanego leku. Dodatkowym działaniem niepożądanym zgłaszanym u dzieci była nadmierna aktywność
psychoruchowa (4,7%).

Nie ujawniono szczególnego wzorca zdarzeń niepożądanych u dzieci w wieku od 1 miesiąca życia do
<4 lat w porównaniu z dziećmi ze starszych grup wiekowych. Nie zidentyfikowano istotnych informacji
dotyczących bezpieczeństwa, wskazujących na zwiększoną częstość występowania określonego zdarzenia
niepożądanego w tej grupie wiekowej. Stosowanie brywaracetamu u dzieci poniżej 2 lat nie jest wskazane,
ze względu na fakt, że dostępne dane są ograniczone. Dostępne są ograniczone dane kliniczne dotyczące
noworodków.

Pacjenci w podeszłym wieku:
Spośród 130 uczestników (44 z padaczką) w podeszłym wieku biorących udział w badaniach klinicznych
fazy 2 i 3 brywaracetamu, 100 pacjentów było w wieku 65–74 lata, a 30 w wieku 75–84 lata. Profil
bezpieczeństwa u pacjentów w podeszłym wieku wydaje się podobny do obserwowanego u młodszych
pacjentów dorosłych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy
Doświadczenie kliniczne dotyczące przedawkowania brywaracetamu u ludzi jest ograniczone. Senność
i zawroty głowy zgłoszono w przypadku zdrowego pacjenta, który przyjął pojedynczą dawkę 1400 mg
brywaracetamu.
Po wprowadzeniu brywaracetamu do obrotu zgłaszano następujące działania niepożądane związane
z przedawkowaniem brywaracetamu: nudności, zawroty głowy (pochodzenia obwodowego), zaburzenia

równowagi, lęk, zmęczenie, drażliwość, agresja, bezsenność, depresja i myśli samobójcze. Na ogół
działania niepożądane związane z przedawkowaniem brywaracetamu były zgodne ze znanymi działaniami
niepożądanymi.

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Brak swoistego antidotum w razie przedawkowania brywaracetamu. Leczenie przedawkowania powinno
uwzględniać ogólne środki wspomagające. Ponieważ mniej niż 10% brywaracetamu wydalane jest
z moczem, uważa się, że hemodializa nie zwiększy istotnie klirensu brywaracetamu (patrz punkt 5.2).

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwpadaczkowe, inne leki przeciwpadaczkowe, kod ATC: N03AX23

Mechanizm działania

Brywaracetam charakteryzuje się wysokim i wybiórczym powinowactwem do białka pęcherzyków
synaptycznych 2A (SV2A), glikoproteiny przezbłonowej występującej presynaptycznie w neuronach i
komórkach endokrynowych. Chociaż dokładna rola tego białka pozostaje niewyjaśniona, wykazano, że
moduluje ono egzocytozę neuroprzekaźników. Uważa się, że wiązanie z białkiem SV2A stanowi główny
mechanizm przeciwdrgawkowego działania brywaracetamu.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Skuteczność brywaracetamu w leczeniu wspomagającym w napadach padaczkowych częściowych (POS,
partial-onset seizures) potwierdzono w 3 wieloośrodkowych badaniach klinicznych z randomizacją,
prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanych z użyciem placebo, z zastosowaniem stałej
dawki, w których udział wzięli pacjenci w wieku powyżej 16 lat. Dawka dobowa brywaracetamu wynosiła
w tych badaniach od 5 do 200 mg/dobę. We wszystkich badaniach zastosowano 8-tygodniowy okres
początkowy oraz 12-tygodniowy okres leczenia bez zwiększania dawki. Z 1558 pacjentów otrzymujących
badany lek, 1099 podawano brywaracetam. Kryteria włączenia do badania wymagały wystąpienia
u pacjentów niekontrolowanych napadów padaczkowych częściowych, pomimo leczenia za pomocą 1 lub
2 jednocześnie stosowanych leków przeciwpadaczkowych. U pacjentów musiało wystąpić w okresie
początkowym co najmniej 8 napadów padaczkowych częściowych. Głównymi punktami końcowymi
w badaniach fazy 3 było procentowe zmniejszenie częstości POS w porównaniu do grupy placebo oraz
50% odsetek odpowiedzi z 50% redukcją częstości POS, w porównaniu do wartości wyjściowych.
Lekami przeciwpadaczkowymi stosowanymi najczęściej w momencie włączenia do badania były:
karbamazepina (40,6%), lamotrygina (25,2%), walproinian (20,5%), okskarbazepina (16,0%), topiramat
(13,5%), fenytoina (10,2%) i lewetyracetam (9,8%). Mediana początkowej częstości występowania
napadów w tych 3 badaniach wynosiła 9 napadów w ciągu 28 dni. Średni czas trwania padaczki
u pacjentów wynosił 23 lata.

Wyniki dotyczące skuteczności podsumowano w Tabeli 2. Ogólnie brywaracetam był skuteczny
w leczeniu wspomagającym napadów padaczkowych częściowych u pacjentów w wieku powyżej 16 lat, po
zastosowaniu dawki od 50 mg/dobę do 200 mg/dobę.

Tabela 2: Główne wyniki dotyczące skuteczności dla częstości występowania napadów padaczkowych
częściowych w ciągu 28 dni

Badanie Placebo Brywaracetam
* istotność statystyczna (wartość p)
50 mg/dobę 100 mg/dobę 200 mg/dobę
Badanie N01253(1)
n = 96 n = 101
Odsetek pacjentów, u których wystąpiła
odpowiedź na leczenie – redukcja napadów
o 50%
16,7 32,7*
(p = 0,008) ~ ~

Procentowe zmniejszenie częstości napadów
w porównaniu do grupy placebo (%) nd. 22,0*
(p = 0,004) ~ ~
Badanie N01252(1)
n =100 n = 99 n =100
Odsetek pacjentów, u których wystąpiła
odpowiedź na leczenie – redukcja napadów
o 50%
20,0 27,3
(p = 0,372)
36,0(2)
(p = 0,023) ~

Procentowe zmniejszenie częstości napadów
w porównaniu do grupy placebo (%) nd. 9,2
(p=0,0274)
20,5(2)
(p = 0,010) ~
Badanie N01358
n = 259 n = 252 n = 249
Odsetek pacjentów, u których wystąpiła
odpowiedź na leczenie – redukcja napadów
o 50%
21,6 ~ 38,9*
(p <0,001)
37,8*
(p <0,001)

Procentowe zmniejszenie częstości napadów
w porównaniu do grupy placebo (%) nd. ~ 22,8*
(p <0,001)
23,2*
(p <0,001)
n = przydzieleni losowo pacjenci, którzy otrzymali co najmniej 1 dawkę badanego leku
nd. – nie dotyczy
~ dawka nie była badana
* Istotność statystyczna
(1) Około 20% pacjentów stosowało jednocześnie lewetyracetam.
(2) Główny wynik w przypadku badania N01252 nie osiągnął istotności statystycznej na podstawie
procedury testowania sekwencyjnego. Dawka 100 mg/dobę była teoretycznie istotna.

W badaniach klinicznych zmniejszenie częstości występowania napadów padaczkowych, w porównaniu do
placebo, było większe po zastosowaniu dawki 100 mg/dobę niż po zastosowaniu dawki 50 mg/dobę.
Z wyjątkiem zależnego od dawki zwiększenia częstości występowania senności i zmęczenia, brywaracetam
w dawce 50 mg/dobę i 100 mg/dobę charakteryzował się podobnym profilem bezpieczeństwa, w tym pod
względem działań niepożądanych związanych z OUN oraz w przypadku stosowania długoterminowego.

Wykres 1 przedstawia odsetek pacjentów (z wyłączeniem pacjentów stosujących jednocześnie
lewetyracetam) według kategorii: zmniejszenie częstości napadów częściowych w ciągu 28 dni
w porównaniu do wartości wyjściowych we wszystkich 3 badaniach. Pacjentów, u których wystąpiło ponad
25% zwiększenie częstości występowania napadów padaczkowych częściowych, przedstawiono w grupie
kolumn po lewej stronie jako „pogorszenie”. Pacjentów, u których wystąpiła poprawa pod względem
procentowej redukcji częstości występowania napadów padaczkowych częściowych, przedstawiono
w 4 skrajnych grupach kolumn po prawej stronie. Odsetki pacjentów, u których wystąpiło co najmniej 50%
zmniejszenie częstości występowania napadów padaczkowych, wyniosły 20,3%, 34,2%, 39,5%, i 37,8%
dla, odpowiednio, placebo, dawki 50 mg/dobę, 100 mg/dobę i 200 mg/dobę.

Wykres 1: Odsetek pacjentów według kategorii: zmiana częstości napadów padaczkowych po zastosowaniu
brywaracetamu i placebo (ponad 12 tygodni), we wszystkich trzech kluczowych badaniach klinicznych
prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby

W zbiorczej analizie danych z trzech kluczowych badań klinicznych nie zaobserwowano różnic
dotyczących skuteczności (mierzonej jako odsetek pacjentów, u których wystąpiła 50% reakcja na
leczenie) w zakresie dawki od 50 mg/dobę do 200 mg/dobę, po skojarzeniu brywaracetamu z indukującymi
i nieindukującymi lekami przeciwpadaczkowymi. W badaniach klinicznych napady padaczkowe nie
wystąpiły w 12-tygodniowym okresie leczenia u 2,5% (4/161), 5,1% (17/332) i 4,0% (10/249) pacjentów
przyjmujących brywaracetam w dawce, odpowiednio, 50 mg/dobę, 100 mg/dobę i 200 mg/dobę
w porównaniu do 0,5% (2/418) pacjentów przyjmujących placebo.

Poprawę w zakresie mediany procentowej redukcji częstości napadów padaczkowych w ciągu 28 dni
zaobserwowano u pacjentów z napadami typu IC (napady toniczno-kloniczne wtórnie uogólnione)
w punkcie wyjściowym badania leczonych brywaracetamem [wynosiła: 66,6% (n = 62), 61,2% (n = 100)
i 82,1% (n = 75) dla pacjentów przyjmujących brywaracetam odpowiednio w dawce 50 mg/dobę, 100
mg/dobę i 200 mg/dobę, w porównaniu do placebo 33,3% (n = 115)].

Nie ustalono skuteczności brywaracetamu w monoterapii. Nie zaleca się stosowania brywaracetamu
w monoterapii.

Leczenie z lewetyracetamem

W dwóch badaniach klinicznych 3 fazy, z randomizacją i kontrolą z użyciem placebo, 20% pacjentów
podawano lewetyracetam, jako lek przeciwpadaczkowy stosowany jednocześnie z brywaracetamem.
Chociaż liczba pacjentów była ograniczona, nie zaobserwowano, by brywaracetam był bardziej skuteczny
niż placebo u pacjentów przyjmujących jednocześnie lewetyracetam, co może wiązać się
z współzawodnictwem w miejscu wiązania SV2A. Nie odnotowano innych obserwacji dotyczących
bezpieczeństwa lub tolerancji.

W trzecim badaniu, wstępnie przygotowana analiza, wykazała przewagę brywaracetamu w dawkach
100 mg/dobę i 200 mg/dobę nad placebo, u pacjentów z wcześniejszą ekspozycją na lewetyracetam.
Mniejsza skutecznosć obserwowana u tych pacjentów w porównaniu z pacjentami, którzy nie stosowali
wcześniej lewetyracetamu, była prawdopodobnie związana z większa liczbą stosowanych wcześniej leków
przeciwpadaczkowych i większą czestością występowania napadów padaczkowych w punkcie
wyjściowym.

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)
W trzech kluczowych badaniach klinicznych prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby,
kontrolowanych z użyciem placebo, wzięło udział 38 pacjentów w podeszłym wieku (od 65 do 80 lat).
Chociaż dane są ograniczone, skuteczność była porównywalna do obserwowanej u młodszych uczestników
badań.

Otwarte badania rozszerzone
We wszystkich badaniach 81,7% pacjentów, którzy zakończyli udział w badaniach z randomizacją, zostało
włączonych do długoterminowych, otwartych badań rozszerzonych. Od momentu włączenia do badania
z randomizacją napady padaczkowe nie wystąpiły u 5,3% pacjentów poddanych ekspozycji na
brywaracetam przez 6 miesięcy (n = 1500) w porównaniu do 4,6% i 3,7% uczestników poddanych
ekspozycji przez, odpowiednio, 12 miesięcy (n = 1188) i 24 miesiące (n = 847). Ponieważ duży odsetek
pacjentów (26%) przerwał badanie otwarte w związku z brakiem skuteczności, mógł nastąpić błąd selekcji
w trakcie doboru próby badanej, gdyż pacjenci, którzy kontynuowali badanie odpowiedzieli lepiej na
leczenie niż ci, którzy ukończyli badanie przedwcześnie.
U pacjentów obserwowanych w otwartych badaniach rozszerzonych przez okres do 8 lat, profil
bezpieczeństwa był podobny do obserwowanego w krótkotrwałych badaniach z kontrolą placebo.

Dzieci i młodzież

U dzieci w wieku 2 lat lub starszych napady padaczkowe częściowe mają podobną patofizjologię, jak
obserwowane u młodzieży i dorosłych. Doświadczenia w stosowaniu leków przeciwpadaczkowych
wskazują, że wyniki badań oceny skuteczności z udziałem osób dorosłych można przenieść na dzieci
w wieku co najmniej 2 lat pod warunkiem określenia dostosowanej dawki do podawania dzieciom oraz
potwierdzenia bezpieczeństwa stosowania (patrz punkty 5.2 i 4.8). Dawki dla dzieci w wieku od 2 lat
określono poprzez dostosowanie na podstawie masy ciała i ustalono je tak, aby uzyskać stężenie leku
w osoczu podobne do obserwowanego u osób dorosłych przyjmujących skuteczne dawki
(punkt 5.2).

Do długoterminowego, prowadzonego metodą otwartej próby badania bez grupy kontrolnej dotyczącego
oceny bezpieczeństwa stosowania włączono dzieci (w wieku od 1 miesiąca do poniżej 16 lat), które
kontynuowały leczenie po zakończeniu badania farmakokinetycznego (patrz punkt 5.2), dzieci, które
kontynuowały leczenie po zakończeniu badania dotyczącego bezpieczeństwa dożylnego podania leku (i.v.)
oraz dzieci włączone bezpośrednio do badania dotyczącego oceny bezpieczeństwa.
U dzieci włączonych bezpośrednio do badania leczenie brywaracetamem rozpoczynano od dawki
początkowej 1 mg/kg mc./dobę, którą w zależności od odpowiedzi na leczenie i tolerancji, zwiększano do
5 mg/kg mc./dobę przez podwajanie dawki w odstępach tygodniowych. Żadne dziecko nie otrzymało
dawki przekraczającej 200 mg/dobę. W przypadku dzieci o masie ciała 50 kg lub większej leczenie
brywaracetamem rozpoczynano od dawki początkowej 50 mg/dobę, którą w zależności od odpowiedzi na
leczenie i tolerancji zwiększano do 200 mg/dobę poprzez dodawanie 50 mg/dobę co tydzień.

Łącznie w ramach otwartych badań dotyczących oceny bezpieczeństwa i farmakokinetyki brywaracetam
w terapii wspomagającej podano 186 dzieciom z napadami częściowymi w wieku od 1 miesiąca do<16 lat,
z których 149 przyjmowało lek przez co najmniej 3 miesiące, 138 – co najmniej 6 miesięcy, 123 – co
najmniej 12 miesięcy, 107 – co najmniej 24 miesiące, a 90 – co najmniej
36 miesięcy.

Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączenia wyników badań produktu leczniczego
zawierającego brywaracetam w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży z padaczką
z napadami padaczkowymi częściowymi (aby uzyskać informacje o stosowaniu u dzieci i młodzieży, patrz
punkt 4.2).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Brywaracetam w postaci tabletek powlekanych, roztworu doustnego i roztworu do wstrzykiwań dożylnych
charakteryzuje się taką samą wartością AUC, natomiast maksymalne stężenie w osoczu jest nieznacznie
większe po podaniu dożylnym. Brywaracetam wykazuje liniową i niezależną od czasu farmakokinetykę

z niewielką zmiennością wewnątrz- i międzyosobniczą. Cechuje go: całkowite wchłanianie, bardzo niski
stopień wiązania z białkami, wydzielanie z moczem po znacznej biotransformacji. Jego metabolity są
nieaktywne farmakologicznie.

Wchłanianie

Brywaracetam jest szybko i całkowicie wchłaniany po podaniu doustnym, a jego bezwzględna
biodostępność wynosi około 100%. Mediana wartości tmax w przypadku tabletek przyjmowanych bez
pokarmu wynosi 1 godzinę (zakres tmax od 0,25 do 3 h).
Podanie z posiłkiem bogatym w tłuszcze spowalniało tempo wchłaniania (mediana wartości tmax 3 h)
i zmniejszało maksymalne stężenie brywaracetamu w osoczu (37% niższe), podczas gdy stopień
wchłaniania pozostał niezmieniony.

Dystrybucja

Brywaracetam słabo (≤20%) wiąże się z białkami osocza. Objętość dystrybucji wynosi 0,5 L/kg mc., jest to
wartość zbliżona do objętości dystrybucji całkowitej wody w organizmie.
Ze względu na swe lipofilne właściwości (Log P) brywaracetam łatwo przenika przez błony
komórkowe.

Metabolizm

Brywaracetam jest metabolizowany przede wszystkim w drodze hydrolizy części amidowej do postaci
odpowiadającej kwasowi karboksylowemu (około 60% eliminacji) oraz w drodze hydroksylacji bocznego
łańcucha propylowego (około 30% eliminacji). Hydroliza części amidowej, w wyniku której powstaje
metabolit kwasu karboksylowego (34% dawki w moczu), zachodzi przy udziale amidazy wątrobowej
i pozawątrobowej. W warunkach in vitro w hydroksylacji brywaracetamu uczestniczy głównie CYP2C19.
Oba metabolity są metabolizowane dalej, tworząc powszechnie występujący kwas hydroksylowy powstały
głównie poprzez hydroksylację bocznego łańcucha propylowego kwasu karboksylowego (głównie przy
udziale CYP2C9).
In vivo u ludzi, u których występują nieaktywne mutacje CYP2C19, wytwarzanie hydroksymetabolitu jest
10-krotnie zmniejszone, a stężenie samego brywaracetamu wzrasta o około 22% lub 42% u osób z jednym
lub dwoma zmutowanymi allelami. Te trzy metabolity nie są aktywne farmakologicznie.

Eliminacja

Brywaracetam jest wydalany głównie po przemianach metabolicznych oraz z moczem. Ponad 95% dawki,
w tym metabolity, wydalane jest z moczem w ciągu 72 godzin po przyjęciu. Mniej niż 1% dawki wydalany
jest z kałem, a mniej niż 10% dawki brywaracetamu wydalane jest w postaci niezmienionej z moczem.
Okres półtrwania w osoczu w fazie eliminacji (t1/2) wynosi około 9 godzin. Całkowity klirens osoczowy
u pacjentów oszacowano na 3,6 L/h.

Liniowość

Farmakokinetyka jest proporcjonalna do dawki w zakresie od 10 mg do co najmniej 600 mg.

Interakcje z produktami leczniczymi

Brywaracetam jest wydalany z organizmu wieloma szlakami, w tym przez nerki, drogą hydrolizy, w której
nie pośredniczy CYP oraz drogą utleniania z udziałem CYP. W warunkach in vitro brywaracetam nie był
substratem ludzkiej P-glikoproteiny (P-gp) ani białek oporności wielolekowej (MRP) 1 i 2, ani
prawdopodobnie polipeptydów transportujących aniony organiczne 1B1 (OATP1B1) i OATP1B3.

W badaniach in vitro wykazano, że inhibitory CYP (np.: CYP1A, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6 i CYP3A4)
nie powinny znacząco wpływać na dystrybucję brywaracetamu.

In vitro, brywaracetam w stężeniach istotnych klinicznie nie był inhibitorem CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6,
CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4 ani cząsteczek transportujących P-gp, BCRP, BSEP MRP2,

MATE-K, MATE-1, OATP1B1, OATP1B3, OAT1 i OCT1. In vitro brywaracetam nie indukował
CYP1A2.

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)
W badaniu z udziałem osób w podeszłym wieku (65 do 79 lat; z klirensem kreatyniny od 53 do
98 mL/min/1,73 m²) przyjmujących brywaracetam w dawce dobowej 400 mg w dwóch dawkach
podzielonych, okres półtrwania brywaracetamu w osoczu wyniósł 7,9 godziny oraz 9,3 godziny w grupach,
odpowiednio, od 65 do 75 lat oraz >75 lat. Klirens osoczowy brywaracetamu w fazie stacjonarnej był
podobny (0,76 mL/min/kg mc.) do obserwowanego u młodych, zdrowych ochotników płci męskiej
(0,83 ml/min/kg mc.) (patrz punkt 4.2).

Zaburzenia czynności nerek
W badaniu z udziałem pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny
<30 ml/min/1,73 m², bez konieczności dializy) wykazano, że wartość AUC brywaracetamu w osoczu
umiarkowanie się zwiększyła (+21%) w porównaniu do wartości u zdrowych osób z grupy kontrolnej,
podczas gdy wartość AUC metabolitów kwasowego, hydroksylowego i hydroksykwasowego wzrosła,
odpowiednio, 3-, 4- i 21-krotnie. Klirens nerkowy tych nieaktywnych metabolitów zmniejszył się
10- krotnie. W przypadku metabolitu hydroksykwasowego w badaniach nieklinicznych nie zaobserwowano
żadnych zagrożeń związanych z bezpieczeństwem. Brywaracetamu nie badano u pacjentów poddawanych
hemodializie (patrz punkt 4.2).

Zaburzenia czynności wątroby
Badanie farmakokinetyki u pacjentów z marskością wątroby (klasa A, B i C w skali Child-Pugh) wykazało
podobne zwiększenie ekspozycji na brywaracetam, niezależnie od nasilenia choroby (50%, 57% i 59%),
względem zdrowej grupy kontrolnej (patrz punkt 4.2).

Masa ciała
Oszacowano na 40% zmniejszenie stężenia w osoczu w stanie stacjonarnym w zakresie masy ciała od 46 do
115 kg. Jednakże różnica ta nie jest uznawana za istotną statystycznie.

Płeć
Brak klinicznie istotnych różnic w farmakokinetyce brywaracetamu zależnych od płci.

Rasa
Farmakokinetyka brywaracetamu nie zależy w istotnym stopniu od rasy (kaukaska, azjatycka), jak
wykazano w modelowaniu właściwości farmakokinetycznych w populacji pacjentów z padaczką. Liczba
pacjentów o innym pochodzeniu etnicznym była w badaniu ograniczona.

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne
Wartość EC50 (stężenie brywaracetamu w osoczu odpowiadające 50% maksymalnego efektu) została
oszacowana na poziomie 0,57 mg/L. To stężenie w osoczu jest nieznacznie wyższe od mediany ekspozycji
uzyskanej po podaniu dawek brywaracetamu wynoszących 50 mg/dobę. Dalsze zmniejszanie częstości
napadów można osiągnąć, zwiększając dawkę do 100 mg/dobę. Po podaniu dawki 200 mg/dobę zostaje
osiągnięte plateau.

Dzieci i młodzież

W badaniu farmakokinetycznym z 3-tygodniowym okresem oceny oraz cotygodniowym ustalonym
zwiększaniem dawki, ze stosowaniem brywaracetamu w roztworze doustnym oceniono 99 uczestników
w wieku od 1 miesiąca do <16 lat. Brywaracetam podawano w dawkach zwiększanych co tydzień
wynoszących około 1 mg/kg mc./dobę, 2 mg/kg mc./dobę i 4 mg/kg mc./dobę. Wszystkie dawki
dostosowywano do masy ciała i żadna z nich nie przekroczyła, odpowiednio 50 mg/dobę, 100 mg/dobę
i 200 mg/dobę. Pod koniec okresu oceny uczestnicy mogli zakwalifikować się do udziału
w długoterminowym badaniu obserwacyjnym z kontynuacją leczenia w ostatniej podanej dawce (patrz
punkt 4.8). Stężenia w osoczu były proporcjonalne do dawki we wszystkich grupach wiekowych.
Modelowanie właściwości farmakokinetycznych w populacji przeprowadzono na podstawie danych

dotyczących stężenia w niewielkiej liczbie próbek osocza zebranych podczas trzytygodniowego badania
PK oraz trwającego długoterminowego badania kontynuacyjnego. W analizie uwzględniono 232 pacjentów
z grupy dzieci i młodzieży w wieku od 2 miesięcy do 17 lat z padaczką. Analiza wykazała, że po podaniu
dawek wynoszących 5,0 mg/kg mc./dobę (masa ciała 10–20 kg) oraz 4,0 mg/kg mc./dobę (masa ciała 20-
50 kg) średnie stężenia w osoczu w fazie stacjonarnej są takie same jak u dorosłych przyjmujących dawkę
200 mg/dobę. Szacunkowy klirens osoczowy wynosił 0,96 L/h, 1,61 L/h, 2,18 L/h i 3,19 L/h u dzieci o
masie ciała, odpowiednio, 10 kg, 20 kg, 30 kg i 50 kg. Dla porównania klirens osoczowy u osób dorosłych
oszacowano na 3,58 L/h (masa ciała 70 kg). Aktualnie brak dostępnych danych dotyczących noworodków.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W badaniach farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa główne efekty były związane z ośrodkowym
układem nerwowym (OUN) (głównie przemijająca depresja OUN i ograniczona spontaniczna aktywność
ruchowa) i występowały po podaniu wielokrotności (ponad 50 razy) dawki brywaracetamu aktywnej
farmakologicznie, wynoszącej 2 mg/kg mc. Procesy uczenia się i pamięć nie były zaburzone.

Efektami, których nie zaobserwowano w badaniach klinicznych, ale które wystąpiły u psów, w badaniach
toksykologicznych z zastosowaniem dawki wielokrotnej przy ekspozycji podobnej do klinicznego AUC
w osoczu, była hepatotoksyczność (głównie porfiria). Jednakże zgromadzone dane toksykologiczne
dotyczące brywaracetamu i związku pokrewnego strukturalnie wskazują, że zmiany w wątrobie psów
powstały w wyniku mechanizmów nieistotnych u ludzi. U szczurów i małp nie zaobserwowano
niekorzystnych zmian w wątrobie po długotrwałym stosowaniu brywaracetamu w dawce 5- i 42-krotnie
przekraczającej kliniczną ekspozycję AUC. U małp objawy ze strony OUN (wyczerpanie, zaburzenia
równowagi, niezdarne ruchy) wystąpiły po podaniu dawki, której odpowiadała wartość 64-krotnie
przekraczająca wartość Cmax w warunkach klinicznych. Z upływem czasu działania te stawały się mniej
widoczne.

W badaniach dotyczących genotoksyczności nie wykryto działania mutagennego ani klastogennego.
Badania dotyczące rakotwórczości przeprowadzone u szczurów nie wskazują potencjału onkogennego,
podczas gdy u myszy obserwowano umiarkowany wzrost częstości występowania guzów
wątrobowokomórkowych u samców. Uznaje się to za wynik niegenotoksycznego sposobu działania
związanego z indukcją enzymów wątrobowych, podobną do wywoływanej przez fenobarbital, co jest
zjawiskiem znanym i właściwym dla gryzoni.

Brywaracetam nie wpływał na płodność samców ani samic. Nie wykazano potencjału teratogennego
u szczura i królika. Embriotoksyczność zaobserwowano u królika po podaniu dawki brywaracetamu
toksycznej dla matki, przy czym ekspozycja 8-krotnie przekraczała kliniczną ekspozycję AUC dla
maksymalnej dawki zalecanej. U szczurów wykazano, że brywaracetam szybko przenika przez łożysko
i przenika do mleka samicy, przy czym stężenia są podobne do stężeń w osoczu samic.

Brywaracetam nie wykazywał właściwości uzależniających u szczurów.

Badania dotyczące młodych zwierząt
U młodych szczurów poziom ekspozycji przekraczający od 6 do 15 razy kliniczną ekspozycję AUC dla
maksymalnej dawki zalecanej, ma niekorzystny wpływ na rozwój (tj. umieralność, objawy kliniczne,
zmniejszenie masy ciała i mniejsza masa mózgu). Nie zaobserwowano niekorzystnego wpływu na
czynność OUN oraz wyniki badań neuropatologicznych i histopatologicznych mózgu. U młodych psów
zmiany wywołane przez brywaracetam po ekspozycji 6-krotnie przekraczającej kliniczną wartość AUC,
były podobne do obserwowanych u zwierząt dorosłych. Nie zaobserwowano niekorzystnego wpływu
w przypadku żadnego ze standardowych punktów końcowych dotyczących rozwoju lub dojrzewania.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń

Celuloza mikrokrystaliczna
Skrobia żelowana (kukurydziana)
Kroskarmeloza sodowa
Magnezu stearynian

Otoczka
Brivaracetam Accord, 10 mg, tabletki powlekane
Alkohol poliwinylowy
Węglan wapnia
Makrogol (MW 3350)
Talk

Brivaracetam Accord, 25 mg, tabletki powlekane
Alkohol poliwinylowy
Węglan wapnia
Makrogol (MW 3350)
Talk
Żelaza tlenek czarny (E172)
Żelaza tlenek żółty (E172)

Brivaracetam Accord, 50 mg, tabletki powlekane
Alkohol poliwinylowy
Węglan wapnia
Makrogol (MW 3350)
Talk
Żelaza tlenek żółty (E172)
Żelaza tlenek czerwony (E172)
Żelaza tlenek czarny (E172)

Brivaracetam Accord, 75 mg, tabletki powlekane
Alkohol poliwinylowy
Węglan wapnia
Makrogol (MW 3350)
Talk
Żelaza tlenek czarny (E172)
Żelaza tlenek czerwony (E172)

Brivaracetam Accord, 100 mg, tabletki powlekane
Alkohol poliwinylowy
Węglan wapnia
Makrogol (MW 3350)
Talk
Żelaza tlenek żółty (E172)
Żelaza tlenek czarny (E172)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blister z folii Aluminium/Aluminium (OPA/folia aluminiowa/PVC). Blistry są dostarczane w tekturowych
pudełkach.

Opakowania zawierają 14 lub 56 tabletek powlekanych w blistrach z folii Aluminium/Aluminium lub
14x1 lub 100x1 tabletka powlekana w perforowanych blistrach jednostkowych z Aluminium/Aluminium.
10 mg, 25 mg, 50 mg i 75 mg są również w opakowaniach zbiorczych zawierających 168 (2 opakowania
po 84) tabletek powlekanych.
100 mg jest również w opakowaniach zbiorczych zawierających 168 (3 opakowania po 56) tabletek
powlekanych.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Bez specjalnych wymagań.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi
przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
ul. Taśmowa 7
02-677 Warszawa

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Brivaracetam Accord, 10 mg, tabletki powlekane – pozwolenie nr:
Brivaracetam Accord, 25 mg, tabletki powlekane – pozwolenie nr:
Brivaracetam Accord, 50 mg, tabletki powlekane – pozwolenie nr:
Brivaracetam Accord, 75 mg, tabletki powlekane – pozwolenie nr:
Brivaracetam Accord, 100 mg, tabletki powlekane – pozwolenie nr:

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.