# Brivaracetam +pharma

> Briwaracetam · 10 mg/ml · Roztwór doustny

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Brivaracetam +pharma
- **Nazwa powszechna:** Brivaracetamum
- **Substancja czynna:** [Briwaracetam](https://apteka.online/odpowiedniki/brivaracetamum)
- **Moc:** 10 mg/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Roztwór doustny
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N03AX23
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 29365
- **Podmiot odpowiedzialny:** +pharma arzneimittel GmbH
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwpadaczkowe/brivaracetam-pharma-rozt-doustny-10-mg-ml-pharma
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwpadaczkowe/brivaracetam-pharma-rozt-doustny-10-mg-ml-pharma.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/49664/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/49664/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 butelka 300 ml | 5901720141750 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Brivaracetam +pharma i w jakim celu się go stosuje?
Co to jest lek Brivaracetam +pharma
Lek Brivaracetam +pharma zawiera substancję czynną – brywaracetam. Należy on do grupy
leków nazywanych lekami przeciwpadaczkowymi. Leki te są stosowane w leczeniu
padaczki.

W jakim celu stosowany jest lek Brivaracetam +pharma
• Lek Brivaracetam +pharma stosowany jest u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od
2 lat.
• Lek ten jest stosowany w leczeniu padaczki z napadami częściowymi z wtórnym
uogólnieniem lub bez wtórnego uogólnienia.
• Napady częściowe to napady, które dotyczą tylko jednej strony mózgu. Napady
częściowe mogą rozszerzyć się na dalsze obszary po obu stronach mózgu, co
nazywane jest „wtórnym uogólnieniem”.
• Lek ten jest stosowany, aby zmniejszyć u pacjenta liczbę napadów.
• Brivaracetam +pharma stosowany jest wraz z innymi lekami stosowanymi w leczeniu
padaczki.

### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Brivaracetam +pharma

Kiedy nie przyjmować leku Brivaracetam +pharma:
- jeśli pacjent ma uczulenie na brywaracetam, podobne związki chemiczne, takie jak
lewetyracetam lub piracetam, lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6). Jeśli pacjent ma co do tego wątpliwości, przed
rozpoczęciem stosowania leku Brivaracetam +pharma należy skonsultować się

z lekarzem lub farmaceutą.
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek po przyjęciu leku Brivaracetam +pharma wystąpiła
ciężka wysypka skórna lub łuszczenie się skóry, powstały pęcherze i (lub)
owrzodzenia jamy ustnej.
W związku z leczeniem lekiem Brivaracetam +pharma zgłaszano ciężkie reakcje skórne,
w tym zespół Stevensa-Johnsona. W razie zauważenia któregokolwiek z objawów
związanych z ciężkimi reakcjami skórnymi opisanymi w punkcie 4, stosowanie leku
Brivaracetam +pharma należy przerwać i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Brivaracetam +pharma należy omówić to z lekarzem
lub farmaceutą, jeśli:
- u pacjenta występują myśli dotyczące samookaleczenia lub samobójstwa. U niewielkiej
liczby osób leczonych lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak lek Brivaracetam
+pharma, wystąpiły myśli dotyczące samookaleczenia lub myśli samobójcze. Jeśli
u pacjenta kiedykolwiek wystąpią takie myśli, należy natychmiast skontaktować się
z lekarzem.
- u pacjenta występują problemy dotyczące wątroby, wówczas lekarz może zadecydować
o dostosowaniu dawki.

Dzieci
Leku Brivaracetam +pharma nie należy podawać dzieciom w wieku poniżej 2 lat.

Lek Brivaracetam +pharma a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez
pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

W szczególności należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek
z następujących leków, ponieważ może to wymagać dostosowania dawki leku Brivaracetam
+pharma:
- ryfampicyna – lek stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
- ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum), lek roślinny stosowany
w leczeniu depresji, lęków i innych zaburzeń.

Lek Brivaracetam +pharma z alkoholem
- Nie zaleca się stosowania tego leku z alkoholem.
- Jeśli pacjent pije alkohol w trakcie przyjmowania leku Brivaracetam +pharma,
negatywne skutki działania alkoholu mogą się nasilić.

Ciąża i karmienie piersią
Kobiety w wieku rozrodczym powinny omówić z lekarzem kwestię stosowania
antykoncepcji.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy
planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem
tego leku.

Nie zaleca się stosowania leku Brivaracetam +pharma w ciąży, ponieważ nie jest znany
wpływ leku Brivaracetam +pharma na ciążę i nienarodzone dziecko.
Nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania leku Brivaracetam +pharma, ponieważ

lek Brivaracetam +pharma przenika do mleka matki.

Nie wolno przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. Przerwanie leczenia może
doprowadzić do zwiększenia liczby napadów padaczkowych i zaszkodzić dziecku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
- W trakcie przyjmowania leku Brivaracetam +pharma może wystąpić senność, zawroty
głowy lub uczucie zmęczenia.
- Wystąpienie tych działań jest bardziej prawdopodobne na początku leczenia lub po
zwiększeniu dawki leku.
- Nie wolno prowadzić pojazdów, jeździć rowerem ani obsługiwać narzędzi lub maszyn
do momentu upewnienia się, jak lek wpływa na pacjenta.

Lek Brivaracetam +pharma roztwór doustny zawiera metylu parahydroksybenzoesan,
sód, sorbitol i glikol propylenowy
- Metylu parahydroksybenzoesan, który może wywołać reakcję alergiczną (opóźnioną).
- Sód: Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w każdym mililitrze, to znaczy lek
uznaje się za „wolny od sodu”.
- Sorbitol (rodzaj cukru): Lek zawiera 168 mg sorbitolu w każdym mililitrze. Sorbitol jest
źródłem fruktozy. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych
cukrów lub stwierdzono wcześniej u pacjenta dziedziczną nietolerancję fruktozy, rzadką
chorobę genetyczną, w której organizm pacjenta nie rozkłada fruktozy, pacjent
powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
- Glikol propylenowy (E1520): Lek zawiera około 0,81 mg glikolu propylenowego
w każdym mililitrze.

### 3. Jak przyjmować lek Brivaracetam +pharma?
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek Brivaracetam +pharma stosowany jest wraz z innymi lekami w leczeniu padaczki.

Jaką dawkę należy przyjąć
Lekarz ustali właściwą dla pacjenta dawkę dobową. Dawkę dobową należy przyjąć w dwóch
równych dawkach podzielonych, mniej więcej co 12 godzin.

Młodzież, dzieci o masie ciała 50 kg lub większej oraz osoby dorosłe
- Zalecana dawka wynosi od 25 mg do 100 mg dwa razy na dobę. Po włączeniu leczenia
lekarz może dokonać modyfikacji dawki w celu ustalenia najbardziej odpowiedniej
dawki dla danego pacjenta.

W poniższej tabeli przedstawiono jedynie przykładowe dawki i strzykawki, których należy
użyć. Lekarz obliczy odpowiednią dawkę dla pacjenta oraz poinformuje go, której
strzykawki należy używać w zależności od masy ciała.

Dawki w mL do przyjmowania dwa razy na dobę oraz strzykawki, których należy użyć
– młodzież i dzieci o masie ciała 50 kg lub większej oraz osoby dorosłe:
Masa ciała Dawka w mL
(co odpowiada
25 mg)

Dawka w mL
(co odpowiada
50 mg)

Dawka w mL
(co odpowiada
75 mg)

Dawka w mL
(co odpowiada
100 mg)
50 kg lub więcej 2,5 mL 5 mL 7,5 mL 10 mL
Użyć strzykawki o pojemności
5 mL
Użyć strzykawki o pojemności
10 mL

Młodzież i dzieci o masie ciała od 20 kg do mniej niż 50 kg
- Zalecana dawka wynosi od 0,5 mg do 2 mg na kilogram masy ciała dwa razy na dobę.
Po włączeniu leczenia lekarz może dokonać modyfikacji dawki w celu ustalenia
najbardziej odpowiedniej dawki dla danego pacjenta.

W poniższej tabeli przedstawiono jedynie przykładowe dawki i strzykawki, których należy
użyć. Lekarz obliczy odpowiednią dawkę dla pacjenta oraz poinformuje go, której
strzykawki należy używać w zależności od masy ciała.

Dawki w mL do przyjmowania dwa razy na dobę oraz strzykawki, których należy użyć
– młodzież i dzieci o masie ciała od 20 kg do mniej niż 50 kg:
Masa ciała Dawka w mL
(co odpowiada
0,5 mg/kg mc.
= 0,05 mL/kg mc.)

Dawka w mL
(co odpowiada
1 mg/kg mc.
= 0,1 mL/kg
mc.)

Dawka w mL
(co odpowiada
1,5 mg/kg mc.
= 0,15 mL/kg
mc.)

Dawka w mL
(co odpowiada
2 mg/kg mc.
= 0,2 mL/kg
mc.)
20 kg 1 mL 2 mL 3 mL 4 mL
25 kg 1,25 mL 2,5 mL 3,75 mL 5 mL
30 kg 1,5 mL 3 mL 4,5 mL 6 mL*
35 kg 1,75 mL 3,5 mL 5,25 mL* 7 mL*
40 kg 2 mL 4 mL 6 mL* 8 mL*
45 kg 2,25 mL 4,5 mL 6,75 mL* 9 mL*

Użyć strzykawki o pojemności
5 mL

W przypadku objętości
pomiędzy 0,5 mL i 5 mL należy
użyć strzykawki doustnej o
pojemności 5 mL

*W przypadku objętości
powyżej 5 mL i nie większej niż
10 mL należy użyć strzykawki
doustnej o pojemności 10 mL

Dzieci o masie ciała od 10 kg do mniej niż 20 kg
- Zalecana dawka wynosi od 0,5 mg do 2,5 mg na kilogram masy ciała dwa razy na dobę.
Lekarz może następnie podjąć decyzję o dostosowaniu dawki, aby określić najlepszą
dawkę dla dziecka.

W poniższej tabeli przedstawiono jedynie przykładowe dawki i strzykawki, których należy
użyć. Lekarz obliczy odpowiednią dawkę dla pacjenta oraz poinformuje go, której
strzykawki należy używać w zależności od masy ciała.

Dawki w mL do przyjmowania dwa razy na dobę oraz strzykawki, których należy użyć
– dzieci o masie ciała od 10 kg do mniej niż 20 kg:
Masa ciała Dawka w mL
(co odpowiada
0,5 mg/kg mc.
= 0,05 mL/kg
mc.)

Dawka w mL
(co odpowiada
1,25 mg/kg mc.
= 0,125 mL/kg
mc.)

Dawka w mL
(co odpowiada
1,5 mg/kg mc.
= 0,15 mL/kg
mc.)

Dawka w mL
(co odpowiada
2 mg/kg mc.
= 0,2 mL/kg
mc.)

Dawka w mL
(co odpowiada
2,5 mg/kg mc.
= 0,25 mL/kg
mc.)
10 kg 0,5 mL 1,25 mL 1,5 mL 2 mL 2,5 mL
12 kg 0,6 mL 1,5 mL 1,8 mL 2,4 mL 3,0 mL
14 kg 0,7 mL 1,75 mL 2,1 mL 2,8 mL 3,5 mL
15 kg 0,75 mL 1,9 mL 2,25 mL 3 mL 3,75 mL
Użyć strzykawki o pojemności 5 mL

Osoby z zaburzeniami czynności wątroby
U osób z zaburzeniami czynności wątroby:
- w przypadku młodzieży lub dzieci o masie ciała 50 kg lub większej oraz osób dorosłych
maksymalna dawka wynosi 75 mg dwa razy na dobę;
- w przypadku młodzieży i dzieci o masie ciała od 20 kg do poniżej 50 kg maksymalna
dawka wynosi 1,5 mg na kilogram masy ciała dwa razy na dobę;
- w przypadku dzieci o masie ciała od 10 kg do poniżej 20 kg maksymalna dawka wynosi
2 mg na kilogram masy ciała dwa razy na dobę;

Jak przyjmować lek Brivaracetam +pharma, roztwór doustny
- Brivaracetam +pharma, roztwór należy przyjąć bez rozcieńczania lub po rozcieńczeniu
wodą lub sokiem, bezpośrednio przed przyjęciem.
- Lek ten może być stosowany z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.

Instrukcja przygotowania leku do użycia dla pacjenta lub opiekuna:
W pudełku znajdują się dwie strzykawki doustne. Lekarz wskaże, której strzykawki należy
używać.
- W przypadku objętości od 0,5 mL do 5 mL, dla zapewnienia dokładnego dawkowania,
należy użyć strzykawki doustnej o pojemności 5 mL dołączonej do opakowania;
- W przypadku objętości powyżej 5 mL i do 10 mL, dla zapewnienia dokładnego
dawkowania, należy użyć strzykawki doustnej o pojemności 10 mL dołączonej do
opakowania.

Strzykawka doustna o pojemności 5 mL Strzykawka doustna o pojemności 10 mL
Strzykawka doustna o pojemności 5 mL ma dwie
nakładające się na siebie podziałki co 0,25 mL
i co 0,1 mL.

Strzykawka doustna o pojemności 10 mL
ma podziałki co 0,25 mL.

- Otworzyć butelkę: nacisnąć zakrętkę i przekręcić w stronę przeciwną do ruchu
wskazówek zegara (rysunek 1)

Przed pierwszym użyciem leku Brivaracetam +pharma należy wykonać następujące
czynności:
- Oddzielić łącznik od strzykawki doustnej (rysunek 2).
- Wcisnąć łącznik w szyjkę butelki (rysunek 3). Upewnić się, że jest dobrze
zamocowany. Nie ma konieczności usunięcia łącznika po zastosowaniu.

Podczas każdego stosowania leku Brivaracetam +pharma należy wykonać następujące
czynności:
- Wcisnąć strzykawkę doustną w otwór łącznika (rysunek 4).
- Odwrócić butelkę do góry dnem (rysunek 5).

- Jedną ręką przytrzymać odwróconą do góry dnem butelkę, drugą rękę użyć do
napełnienia strzykawki doustnej.
- Pociągając tłoczek w dół, nabrać do strzykawki doustnej niewielką ilość roztworu
(rysunek 6).
- Następnie wciskając tłoczek, usunąć pęcherzyki powietrza ze strzykawki (rysunek 7).
- Pociągnąć tłoczek w dół do miejsca na podziałce strzykawki odpowiadającego
zaleconej przez lekarza dawce w mililitrach (mL) (rysunek 8). Po podaniu pierwszej
dawki tłoczek może się ponownie unieść w korpusie strzykawki. Dlatego zanim
odłączymy strzykawkę doustną od butelki, należy upewnić się, że tłoczek znajduje się
w odpowiedniej pozycji.

- Odwrócić butelkę (rysunek 9).
- Wyjąć strzykawkę doustną z łącznika (rysunek 10).

Lek można zażyć na dwa sposoby:
• popychając tłok do końca strzykawki doustnej (rysunek 11) wycisnąć zawartość
strzykawki do wody (lub soku), po czym wypić całą wodę (należy dodać taką ilość
wody, aby ją z łatwością wypić) lub
• wypić roztwór bezpośrednio ze strzykawki doustnej bez wody – wypić całą
zawartość strzykawki (rysunek 12).

- Zamknąć butelkę plastikową zakrętką (nie ma potrzeby wyjmowania łącznika).
- Aby wyczyścić strzykawkę doustną, należy ją wypłukać wyłącznie czystą zimną wodą,
poruszając tłoczek kilka razy w górę i w dół, aby nabrać i usunąć wodę, nie oddzielając
dwóch elementów strzykawki (rysunek 13).

- Przechowywać butelkę, strzykawkę doustną i ulotkę w tekturowym pudełku.

Jak długo należy przyjmować lek Brivaracetam +pharma
Lek Brivaracetam +pharma jest przeznaczony do długotrwałego przyjmowania – należy
stosować go do momentu, kiedy lekarz nie zdecyduje o zaprzestaniu przyjmowania.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Brivaracetam +pharma
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Brivaracetam +pharma, należy zwrócić
się do lekarza. Mogą wystąpić zawroty głowy i senność. Może wystąpić również
którykolwiek z następujących objawów: nudności, uczucie wirowania, problemy z
utrzymaniem równowagi, lęk, uczucie silnego zmęczenia, drażliwość, agresja, bezsenność,
depresja oraz myśli lub próby wyrządzenia sobie krzywdy czy popełnienia samobójstwa.

Pominięcie przyjęcia leku Brivaracetam +pharma
- W razie pominięcia dawki, należy jak najszybciej przyjąć opuszczoną dawkę.
- Kolejną dawkę należy przyjąć o zwykłej porze.
- Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
- W razie wątpliwości, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Przerwanie przyjmowania leku Brivaracetam +pharma
- Dopóki lekarz nie zaleci inaczej, nie należy przerywać przyjmowania tego leku. Wynika
to z faktu, że przerwanie leczenia mogłoby doprowadzić do zwiększenia liczby
napadów padaczkowych.
- Jeśli lekarz podejmie decyzję o przerwaniu stosowania tego leku, dawka będzie
zmniejszana stopniowo. Pozwoli to zapobiec nawrotowi napadów lub ich nasileniu.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
wystąpią.

Bardzo często: może wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób
- senność lub zawroty głowy.

Często: może wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 osób
- grypa
- uczucie silnego zmęczenia
- drgawki, uczucie wirowania (zawroty głowy)
- nudności, zaparcia
- depresja, lęk, bezsenność, drażliwość
- zakażenia nosa i gardła (np. przeziębienie), kaszel
- zmniejszenie apetytu

Niezbyt często: może wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 osób
- reakcje alergiczne;
- zaburzenia myślenia i (lub) utrata kontaktu z rzeczywistością (zaburzenia
psychotyczne), agresywność, pobudzenie;
- myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie lub takie próby – w takim przypadku należy
natychmiast poinformować lekarza;
- spadek liczby białych krwinek (neutropenia) – potwierdzony w badaniu krwi.

Nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
- rozległa wysypka z pęcherzami i łuszczenie się skóry, szczególnie wokół ust, nosa, oczu
i narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona).

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci

Często: może wystąpić rzadziej niż u 1 osoby na 10
- niepokój i nadpobudliwość (nadmierna aktywność psychoruchowa).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów
Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub
przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na
temat bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Brivaracetam +pharma?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku
tekturowym lub butelce po „EXP:”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego
miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.
Okres ważności po pierwszym otwarciu butelki: 10 miesięcy.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy
zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże
chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Brivaracetam +pharma
Substancją czynną leku jest brywaracetam.
Każdy mililitr (mL) zawiera 10 miligramów (mg) brywaracetamu.

Pozostałe składniki to: sorbitol (ciekły, niekrystalizujący), glicerol, karmeloza sodowa,
metylu parahydroksybenzoesan, sodu cytrynian, sukraloza, aromat malinowy (glikol
propylenowy ~81%, triacetyna ~1.3%), kwas cytrynowy, woda oczyszczona.

Jak wygląda lek Brivaracetam +pharma i co zawiera opakowanie
Lek Brivaracetam +pharma 10 mg/mL to lekko lepki roztwór, przejrzysty, bezbarwny.

Butelka o pojemności 300 mL z oranżowego szkła (typ III) lub oranżowa plastikowa butelka
(PET), z białą zakrętką (PP/HDPE) zabezpieczającą przed dostępem dzieci wraz z dołączoną
strzykawką doustną (PP, PE) skalowaną co 5 mL i 10 mL i łącznikiem strzykawki z PE.
Całość w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny
+pharma arzneimittel gmbh
Hafnerstrasse 211
8054 Graz
Austria

Wytwórca
Labomed Pharmaceutical Company S.A.
Metaxa Ioanni 84
194 41 Kropia
Grecja

Vianex S.A.
Plant A, 12 th km. National Road Athens - Lamia
14451 Metamorfossi
Grecja

PharmaPath S.A.
28is Oktovriou 1
12351 Agia Varvara
Grecja

Genericon Pharma Ges.m.b.H.
Hafnerstrasse 211
8054 Graz
Austria

Lek ten jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Węgry Litrunga 10 mg/ml belsőleges oldat
Austria Brivaracetam Genericon 10 mg/ml Lösung zum Einnehmen
Polska Brivaracetam +pharma

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić
się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
+pharma Polska sp. z o.o.
ul. Podgórska 34
31-536 Kraków, Polska
tel: +48 12 262 32 36
e-mail: krakow@pluspharma.eu

Data ostatniej aktualizacji ulotki: luty 2026 r.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Brivaracetam +pharma, 10 mg/mL, roztwór doustny

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każdy mL zawiera 10 mg brywaracetamu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu
Każdy mL roztworu doustnego zawiera 168 mg sorbitolu (E420), 1 mg metylu
parahydroksybenzoesanu (E218) i około 0,81 mg glikolu propylenowego (E1520).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór doustny.
Lekko lepki, przejrzysty roztwór, bezbarwny.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Brivaracetam +pharma jest wskazany w terapii wspomagającej w leczeniu
napadów częściowych z wtórnym uogólnieniem lub bez wtórnego uogólnienia u dorosłych,
młodzieży i dzieci w wieku od 2 lat z padaczką.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Lekarz powinien wybrać najbardziej odpowiednią postać produktu i jego moc w zależności
od masy ciała pacjenta i zaleconej dawki. Zaleca się, aby rodzic lub opiekun podawał roztwór
doustny produktu Brivaracetam +pharma przy użyciu miarki (strzykawki doustnej
o pojemności 10 mL lub 5 mL) dostarczanej w opakowaniu tekturowym leku.
W poniższej tabeli przedstawiono zalecane dawkowanie u osób dorosłych, młodzieży i dzieci
w wieku od 2 lat. Dawkę należy podawać w dwóch równych dawkach podzielonych mniej
więcej co 12 godzin.

Zalecana dawka początkowa Zalecana dawka
podtrzymująca
Zakres dawki
terapeutycznej*
Młodzież i dzieci o masie ciała 50 kg lub większej oraz dorośli

50 mg/dobę (albo 100 mg/dobę)** 100 mg/dobę 50 - 200 mg/dobę
Młodzież i dzieci o masie ciała od 20 kg do mniej niż 50 kg
1 mg/kg mc./dobę (maksymalnie
2 mg/kg mc./dobę)** 2 mg/kg mc./dobę 1–4 mg/kg mc./dobę
Dzieci o masie ciała od 10 kg do mniej niż 20 kg
1 mg/kg mc./dobę (maksymalnie
2,5 mg/kg mc./dobę)** 2,5 mg/kg mc./dobę 1–5 mg/kg mc./dobę
* W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta dawkę można dostosować w tym
zakresie dawek terapeutycznych.
** W zależności od oceny lekarza co do konieczności kontroli napadów

Dorośli
Zalecana dawka początkowa wynosi 50 mg/dobę lub 100 mg/dobę, w zależności od oceny
lekarza odnośnie oczekiwanego zmniejszenia napadów padaczkowych w stosunku do
potencjalnych działań niepożądanych. W zależności od reakcji pacjenta i tolerancji leczenia,
dawkę można dostosować w zakresie dawek terapeutycznych od 50 mg/dobę do 200
mg/dobę.

Młodzież i dzieci o masie ciała 50 kg lub większej
Zalecana dawka początkowa wynosi 50 mg/dobę. Leczenie brywaracetamem można również
rozpocząć od dawki 100 mg/dobę w zależności od oceny lekarza co do konieczności kontroli
napadów padaczkowych. Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 100 mg/dobę. W zależności
od indywidualnej odpowiedzi pacjenta, dawkę można modyfikować w zakresie dawek
terapeutycznych od 50 mg/dobę do 200 mg/dobę.

Młodzież i dzieci o masie ciała od 20 kg do mniej niż 50 kg
Zalecana dawka początkowa wynosi 1 mg/kg mc./dobę. Leczenie brywaracetamem można
również rozpocząć od dawek wynoszących maksymalnie 2 mg/kg mc./dobę w zależności od
oceny lekarza co do konieczności kontroli napadów padaczkowych. Zalecana dawka
podtrzymująca wynosi 2 mg/kg mc./dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi
pacjenta, dawkę można modyfikować w zakresie skutecznych dawek terapeutycznych od
1 mg/kg mc./dobę do 4 mg/kg mc./dobę.

Dzieci o masie ciała od 10 kg do mniej niż 20 kg
Zalecana dawka początkowa wynosi 1 mg/kg mc./dobę. Leczenie brywaracetamem można
również rozpocząć od dawek wynoszących maksymalnie 2,5 mg/kg mc./dobę w oparciu o
ocenę lekarza dotyczącą konieczności kontroli napadów. Zalecana dawka podtrzymująca
wynosi 2,5 mg/kg mc./dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta dawkę
można dostosować w zakresie dawek terapeutycznych od 1 mg/kg mc./dobę do 5 mg/kg
mc./dobę.

Dawkę do jednorazowego przyjęcia dla każdego pacjenta należy obliczyć przy użyciu
następującego wzoru:

Objętość do podania (mL) = [masa ciała (kg) x dawka dobowa (mg/kg mc./dobę)] x 0,05

Z produktem leczniczym Brivaracetam +pharma w postaci roztworu doustnego dostarczane
są:
- strzykawka o pojemności 5 mL z podziałką co 0,1 mL (każda podziałka 0,1 mL
odpowiada 1 mg brywaracetamu). W zakresie od 0,25 mL do 5 mL zaznaczone są
dodatkowe podziałki odpowiadające 0,25 mL i 0,75 mL;
- strzykawka o pojemności 10 mL z podziałką co 0,25 mL (każda podziałka 0,25 mL
odpowiada 2,5 mg brywaracetamu).
Lekarz powinien poinstruować pacjenta, której strzykawki należy używać.

Jeżeli obliczona dawka do jednorazowego podania wynosi 5 mg (0,5 mL) i więcej, ale
maksymalnie 50 mg (5 mL), należy użyć strzykawki doustnej o pojemności 5 mL.
Jeżeli obliczona dawka do podania wynosi więcej niż 50 mg (5 mL), należy użyć większej
strzykawki doustnej o pojemności 10 mL.
Obliczoną dawkę należy zaokrąglić do najbliższej podziałki. Jeżeli obliczona dawka wypada
dokładnie między dwiema podziałkami, należy wybrać większą wartość.

W tabeli poniżej podano przykładowe objętości roztworu doustnego do przyjęcia
w zależności od zaleconej dawki i masy ciała. Objętość roztworu doustnego należy obliczyć
na podstawie dokładnej masy ciała dziecka.
Uwaga: dawki są ograniczone do dostępnych podziałek na strzykawkach. Na przykład, jeżeli
pacjent wymaga dawki wynoszącej 2,15 mL, stosowaną objętość należy zaokrąglić w górę do
2,2 mL, ponieważ za pomocą strzykawki o pojemności 5 mL można podać tylko 2,1 mL albo
2,2 mL. Objętość 1,13 mL należy natomiast zaokrąglić w dół do podawanej objętości
wynoszącej 1,1 mL.

Objętości roztworu doustnego do jednorazowego podania u młodzieży
i dzieci o masie ciała 50 kg lub większej oraz dorosłych
Przepisana
dawka
Dla dawki
50 mg/dobę
25 mg/podanie

Dla dawki
100 mg/dobę
50 mg/podanie

Dla dawki
150 mg/dobę
75 mg/podanie

Dla dawki
200 mg/dobę
100 mg/podanie

Zalecana
strzykawka 5 mL 10 mL
Masa ciała Podawana objętość Podawana objętość
50 kg lub
więcej
2,5 mL
(25 mg) 5 mL
(50 mg) 7,5 mL
(75 mg) 10 mL
(100 mg)
Objętości roztworu doustnego do jednorazowego podania u młodzieży
i dzieci o masie ciała od 20 kg do mniej niż 50 kg
Przepisana
dawka
Dla dawki
1 mg/kg mc./dobę
0,05 mL/kg
mc./podanie
(co odpowiada
0,5 mg/kg mc./
podanie)

Dla dawki
2 mg/kg mc./dobę
0,1 mL/kg
mc./podanie
(co odpowiada
1 mg/kg mc./
podanie

Dla dawki
3 mg/kg mc./dobę
0,15 mL/kg
mc./podanie
(co odpowiada
1,5 mg/kg mc./
podanie

Dla dawki
4 mg/kg mc./dobę
0,2 mL/kg
mc./podanie
(co odpowiada
2 mg/kg mc./podanie

Zalecana
strzykawka
5 mL 5 mL lub 10 mL*

Masa ciała Podawana objętość Podawana objętość
20 kg 1 mL
(10 mg) 2 mL
(20 mg) 3 mL
(30 mg) 4 mL
(40 mg)
25 kg 1,25 mL
(12,5 mg) 2,5 mL
(25 mg) 3,75 mL
(37,5 mg) 5 mL
(50 mg)
30 kg 1,5 mL
(15 mg) 3 mL
(30 mg) 4,5 mL
(45 mg) 6 mL*
(60 mg)
35 kg 1,75 mL
(17,5 mg) 3,5 mL
(35 mg) 5,25 mL*
(52.5 mg) 7 mL*
(70 mg)
40 kg 2 mL
(20 mg) 4 mL
(40 mg) 6 mL*
(60 mg) 8 mL*
(80 mg)
45 kg 2,25 mL
(22,5 mg) 4,5 mL
(45 mg) 6,75 mL*
(67,5 mg) 9 mL*
(90 mg)
* W przypadku objętości powyżej 5 mL i nie większej niż 10 mL należy poinstruować
pacjenta, aby używał strzykawki doustnej o pojemności 10 mL.

Objętości roztworu doustnego do jednorazowego podania u dzieci o masie
ciała od 10 kg do mniej niż 20 kg
Przepisana
dawka
Dla dawki
1 mg/kg
mc./dobę
0,05 mL/kg
mc./podanie
(co odpowiada
0,5 mg/kg
mc./podanie)

Dla dawki
2,5 mg/kg
mc./dobę
0,125 mL/kg
mc./podanie
(co odpowiada
1,25 mg/kg
mc./podanie)

Dla dawki
3 mg/kg
mc./dobę
0,15 mL/kg
mc./podanie
(co odpowiada
1,5 mg/kg
mc./podanie)

Dla dawki
4 mg/kg
mc./dobę
0,2 mL/kg
mc./podanie
(co odpowiada
2 mg/kg
mc./podanie)

Dla dawki
5 mg/kg
mc./dobę
0,25 mL/kg
mc./podanie
(co odpowiada
2,5 mg/kg
mc./podanie)

Zalecana strzykawka: 5 mL
Masa ciała Podawana objętość

10 kg 0,5 mL
(5 mg)
1,25 mL
(12,5 mg)
1,5 mL
(15 mg)
2 mL
(20 mg)
2,5 mL
(25 mg)
12 kg 0,6 mL
(6 mg) 1,5 mL
(15 mg) 1,8 mL
(18 mg) 2,4 mL
(24 mg) 3,0 mL
(30 mg)
14 kg 0,7 mL
(7 mg) 1,75 mL
(17,5 mg) 2,1 mL
(21 mg) 2,8 mL
(28 mg) 3,5 mL
(35 mg)
15 kg 0,75 mL
(7,5 mg) 1,9 mL
(19,0 mg) 2,25 mL
(22,5 mg) 3 mL
(30 mg) 3,75 mL
(37,5 mg)

Pominięcie dawki
W razie pominięcia jednej lub większej liczby dawek, zaleca się przyjęcie pojedynczej dawki,
gdy tylko pacjent sobie o tym fakcie przypomni, oraz przyjęcie kolejnej dawki o zwykłej
porze rano lub wieczorem. Może to pozwolić uniknąć spadku stężenia brywaracetamu
w osoczu poniżej poziomu skuteczności i zapobiec wystąpieniu napadu padaczkowego.

Przerwanie stosowania
W razie konieczności przerwania stosowania brywaracetamu, pacjentom w wieku od 16 lat
zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki o 50 mg/dobę co tydzień. W razie konieczności
przerwania stosowania brywaracetamu pacjentom w wieku poniżej 16 lat zaleca się

zmniejszanie dawki o maksymalnie połowę co tydzień, aż do osiągnięcia dawki
1 mg/kg mc./dobę (w przypadku pacjentów, których masa ciała wynosi mniej niż 50 kg) lub
50 mg/dobę (w przypadku pacjentów, których masa ciała wynosi 50 kg lub więcej).
Po jednym tygodniu leczenia dawką 50 mg/dobę, w ostatnim tygodniu terapii zaleca się
zastosowanie dawki 20 mg/dobę.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku (65 lat lub powyżej)
Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2).
Doświadczenie kliniczne u pacjentów w wieku ≥65 lat jest ograniczone.

Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz
punkt 5.2). Z powodu braku danych nie zaleca się stosowania brywaracetamu u pacjentów
ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych dializie.
Na podstawie danych dotyczących osób dorosłych nie ma konieczności dostosowania dawki
u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek. Nie są dostępne dane kliniczne
dotyczące dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek.

Zaburzenia czynności wątroby
U dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą wątroby, ekspozycja na brywaracetam była
podwyższona.
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, we wszystkich stadiach tych zaburzeń,
zaleca się stosowanie następujących dostosowanych dawek, podawanych w dwóch dawkach
podzielonych mniej więcej co 12 godzin (patrz punkty 4.4 i 5.2). Nie są dostępne dane
kliniczne dotyczące dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności wątroby.

Wiek i masa ciała Zalecana dawka
początkowa
Zalecana maksymalna
dawka dobowa
Młodzież i dzieci o masie ciała 50 kg
lub większej oraz dorośli
50 mg/dobę 150 mg/dobę

Młodzież i dzieci o masie ciała od
20 kg do mniej niż 50 kg
1 mg/kg mc./dobę 3 mg/kg mc./dobę

Dzieci o masie ciała od 10 kg do
mniej niż 20 kg 1 mg/kg mc./dobę 4 mg/kg mc./dobę

Dzieci w wieku poniżej 2 lat
Dotychczas nie ustalono skuteczności stosowania brywaracetamu u dzieci w wieku poniżej
2 lat.
Aktualnie dostępne dane przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2, jednakże nie można
określić zaleceń dotyczących dawkowania.

Sposób podawania

Brywaracetam, roztwór doustny można rozcieńczyć w wodzie lub soku bezpośrednio przed
podaniem; można go przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłku (patrz punkt 5.2).
Do podawania brywaracetamu, roztworu doustnego można wykorzystać sondę nosowożołądkową lub gastrostomię.

Brivaracetam +pharma, roztwór doustny dostarczany jest wraz ze strzykawkami doustnymi
o pojemności 5 mL i 10 mL do doustnego podawania leku oraz z odpowiednim łącznikiem.

Instrukcję użycia zamieszczono w ulotce dołączonej do opakowania.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną, inne pochodne pirolidonu lub na którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Myśli i zachowania samobójcze

U pacjentów leczonych w różnych wskazaniach produktami przeciwpadaczkowymi, w tym
brywaracetamem, opisywano przypadki myśli i zachowań samobójczych. Meta-analiza
wyników randomizowanych, kontrolowanych placebo badań klinicznych z zastosowaniem
leków przeciwpadaczkowych wykazała także niewielkie zwiększenie ryzyka myśli
i zachowań samobójczych. Mechanizm tego zjawiska nie jest znany a dostępne dane nie
wykluczają występowania zwiększonego ryzyka w przypadku stosowania brywaracetamu.
Pacjentów należy obserwować pod kątem objawów występowania myśli i zachowań
samobójczych i rozważyć odpowiednie leczenie. Należy poradzić pacjentom (i ich
opiekunom), aby w razie wystąpienia oznak myśli i zachowań samobójczych, zgłaszali się
po pomoc medyczną (patrz również punkt 4.8, dane dotyczące dzieci i młodzieży).

Zaburzenia czynności wątroby

Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania brywaracetamu u pacjentów ze
współistniejącymi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z zaburzeniami czynności
wątroby zaleca się dostosowanie dawki (patrz punkt 4.2).

Ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR)

W związku z leczeniem brywaracetamem zgłaszano występowanie ciężkich skórnych działań
niepożądanych (ang. severe cutaneous adverse reactions, SCAR), w tym zespołu StevensaJohnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić
do zgonu. W momencie przepisywania leku, należy poinformować pacjentów
o przedmiotowych i podmiotowych objawach tych działań, a potem prowadzić ścisłą
obserwację pod kątem reakcji skórnych. Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy wskazujące na te
reakcje, należy natychmiast odstawić brywaracetam i rozważyć zastosowanie alternatywnego
leczenia.

Substancje pomocnicze

Zawartość sodu
Brywaracetam, roztwór doustny zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na mL, to znaczy lek
uznaje się za „wolny od sodu”.

Nietolerancja fruktozy
Ten lek zawiera 168 mg sorbitolu (E420) na każdy mL. Pacjenci z dziedziczną nietolerancją
fruktozy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.

Substancje pomocnicze, które mogą powodować nietolerancję
Roztwór doustny zawiera metylu parahydroksybenzoesan (E218), który może powodować
reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego).
Brywaracetam, roztwór doustny zawiera glikol propylenowy (E1520).

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Formalne badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.

Interakcje farmakodynamiczne

Jednoczesne stosowanie z lewetyracetamem
W badaniach klinicznych, choć ich liczba była ograniczona, u pacjentów przyjmujących
jednocześnie lewetyracetam nie zaobserwowano korzyści wynikających ze stosowania
brywaracetamu w porównaniu do placebo. Nie zaobserwowano dodatkowych niepokojących
sygnałów dotyczących bezpieczeństwa stosowania lub tolerancji leczenia (patrz punkt 5.1).

Interakcje z alkoholem
W badaniu dotyczącym interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych u zdrowych
ochotników nie wykazano interakcji farmakokinetycznych pomiędzy stosowaniem
brywaracetamu w pojedynczej dawce wynoszącej 200 mg, a etanolem podanym w ciągłym
wlewie w dawce 0,6 g/L. Brywaracetam zwiększył jednak około dwukrotnie wpływ alkoholu
na funkcje psychomotoryczne, koncentrację i pamięć. Nie zaleca się spożywania alkoholu
w trakcie leczenia brywaracetamem.

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę brywaracetamu
Dane pochodzące z badań in vitro wskazują, że brywaracetam charakteryzuje się niskim
potencjałem interakcji. Główny szlak rozkładu brywaracetamu polega na hydrolizie
niezależnej od CYP.
Drugi szlak rozkładu związany jest z hydroksylacją, w której pośredniczy CYP2C19
(patrz punkt 5.2).

Stężenia brywaracetamu w osoczu mogą się zwiększać, gdy produkt podawany jest
jednocześnie z silnymi inhibitorami CYP2C19 (np. flukonazolem, fluwoksaminą), jednakże
ryzyko klinicznie istotnych interakcji, w których pośredniczy CYP2C19, uznaje się za niskie.
Dostępne są ograniczone dane kliniczne wskazujące, że jednoczesne podawanie kannabidiolu
może zwiększać stężenie brywaracetamu w osoczu, prawdopodobnie poprzez inhibicję
CYP2C19, ale znaczenie kliniczne tej interakcji jest niepewne.

Ryfampicyna
U zdrowych ochotników, jednoczesne podawanie z silnym induktorem enzymów,
ryfampicyną (600 mg/dobę przez 5 dni), zmniejszyło obszar powierzchni pod krzywą (AUC)
brywaracetamu o 45%. Należy rozważyć dostosowanie dawki brywaracetamu u pacjentów

rozpoczynających lub kończących leczenie ryfampicyną.

Leki przeciwpadaczkowe będące silnymi induktorami enzymów
Stężenia brywaracetamu w osoczu zmniejszają się podczas jego stosowania jednocześnie
z lekami przeciwpadaczkowymi, które są silnymi induktorami enzymów (karbamazepina,
fenobarbital, fenytoina), jednak nie ma konieczności modyfikacji dawki (patrz tabela 1).

Inne induktory enzymów
Przewiduje się, że inne silne induktory enzymów, takie jak ziele dziurawca zwyczajnego
(Hypericum perforatum) mogą zmniejszać ogólną ekspozycję na brywaracetam. Dlatego,
zaleca się zachowanie ostrożności podczas rozpoczynania lub kończenia leczenia
z zastosowaniem ziela dziurawca zwyczajnego.

Wpływ brywaracetamu na inne produkty lecznicze
Brywaracetam w dawkach od 50 do 150 mg/dobę nie wpływał na AUC midazolamu
(metabolizowanego przez CYP3A4). Ryzyko istotnych klinicznie interakcji z CYP3A4 jest
niskie.

Badania in vitro wykazały, że brywaracetam w niewielkim stopniu wpływa hamująco na
izoformy CYP450 (lub wcale ich nie hamuje) oprócz CYP2C19. Brywaracetam może
zwiększyć stężenie w osoczu produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP2C19
(np.: lanzoprazolu, omeprazolu, diazepamu). W badaniach in vitro brywaracetam nie
indukował CYP1A1/2, ale powodował indukcję CYP3A4 i CYP2B6. W warunkach in vivo
nie zaobserwowano indukcji CYP3A4 (patrz „midazolam” powyżej). Indukcji CYP2B6 nie
badano w warunkach in vivo, a brywaracetam może zmniejszać stężenie w osoczu produktów
leczniczych metabolizowanych przez CYP2B6 (np.: efawirenzu).
Badania interakcji in vitro, prowadzone w celu ustalenia potencjalnego hamującego wpływu
na białka transportowe, nie wykazały efektów istotnych klinicznie, oprócz wpływu na OAT3.
W warunkach in vitro brywaracetam hamował OAT3, przy stężeniu inhibitorowym (IC50)
42-krotnie większym niż Cmax, w największej dawce klinicznej. Brywaracetam w dawce
200 mg/dobę może zwiększyć stężenie w osoczu produktów leczniczych transportowanych
przez OAT3.

Leki przeciwpadaczkowe

Potencjalne interakcje pomiędzy brywaracetamem (50 mg/dobę do 200 mg/dobę) i innymi
lekami przeciwpadaczkowymi, badano w zbiorczej analizie stężeń leku w osoczu z
wszystkich badań fazy 2-3, w analizie farmakokinetyki w populacji badań klinicznych fazy 2-
3 z kontrolą placebo oraz w dedykowanych badaniach dotyczących interakcji pomiędzy
lekami (dla następujących leków przeciwpadaczkowych: karbamazepina, lamotrygina,
fenytoina i topiramat). Wpływ interakcji na stężenie w osoczu zestawiono w tabeli 1
(zwiększenie oznaczono symbolem „↑”, a zmniejszenie symbolem „↓”, stężenie w osoczu
odpowiadające polu pod krzywą w funkcji czasu oznaczono symbolem „AUC”,
a maksymalne obserwowane stężenie symbolem „Cmax”).

Tabela 1: Interakcje farmakokinetyczne pomiędzy brywaracetamem i innymi lekami
przeciwpadaczkowymi

Jednocześnie
podawany lek
przeciwpadaczkowy

Wpływ przeciwpadaczkowego
produktu leczniczego na stężenie
brywaracetamu w osoczu

Wpływ brywaracetamu
na stężenie
przeciwpadaczkowego
produktu leczniczego
w osoczu
Karbamazepina AUC 29% ↓
Cmax 13% ↓
Brak konieczności modyfikacji
dawki

Karbamazepina - brak Epoksyd
karbamazepiny ↑ (patrz niżej).
Brak konieczności modyfikacji
dawki.

Klobazam Brak danych Brak
Klonazepam Brak danych Brak
Lakozamid Brak danych Brak
Lamotrygina Brak Brak
Lewetyracetam Brak Brak
Okskarbazepina Brak Brak (pochodna
monohydroksylowa, MHD)
Fenobarbital AUC 19% ↓
Brak konieczności modyfikacji
dawki.

Brak

Fenytoina AUC 21% ↓
Brak konieczności modyfikacji
dawki.

Brak
a AUC 20% ↑
a Cmax 20% ↑
Pregabalina Brak danych Brak
Topiramat Brak Brak
Kwas walproinowy Brak Brak
Zonisamid Brak danych Brak
a na podstawie badania, w którym podawano większe niż lecznicze dawki brywaracetamu,
wynoszące 400 mg /dobę.

Karbamazepina
Brywaracetam jest umiarkowanym, odwracalnym inhibitorem hydrolazy epoksydowej, co
prowadzi do zwiększenia stężenia epoksydu karbamazepiny, aktywnego metabolitu
karbamazepiny. W kontrolowanych badaniach klinicznych stężenie epoksydu karbamazepiny
w osoczu wzrastało o średnio 37%, 62% i 98% z niewielką zmiennością dla dawek
brywaracetamu wynoszących, odpowiednio, 50 mg/dobę, 100 mg/dobę i 200 mg/dobę.
Nie zaobserwowano ryzyka związanego z bezpieczeństwem stosowania. Nie stwierdzono
efektu addycyjnego brywaracetamu i walproinianu na AUC epoksydu karbamazepiny.

Doustne środki antykoncepcyjne

Podawanie brywaracetamu (100 mg/dobę) jednocześnie z doustnym środkiem
antykoncepcyjnym zawierającym etynyloestradiol (0,03 mg) i lewonorgestrel (0,15 mg) nie
miało wpływu na farmakokinetykę żadnej z tych substancji. W przypadku podawania
brywaracetamu w dawce 400 mg/dobę (dwukrotność zalecanej maksymalnej dawki dobowej)
jednocześnie z doustnym środkiem antykoncepcyjnym zawierającym etynyloestradiol
(0,03 mg) i lewonorgestrel (0,15 mg), zaobserwowano zmniejszenie AUC estrogenu

i progestagenu o, odpowiednio, 27% i 23%, bez wpływu na hamowanie owulacji. Zasadniczo
nie zaobserwowano zmian stężenia w osoczu w czasie w przypadku markerów endogennych
– estradiolu, progesteronu, hormonu luteinizującego (LH), hormonu folikulotropowego (FSH)
oraz globuliny wiążącej hormony płciowe (SHBG).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym

Lekarz powinien omówić metody planowania rodziny i antykoncepcji (patrz: Ciąża)
z kobietami w wieku rozrodczym przyjmującymi brywaracetam.
Jeśli kobieta zdecyduje się zajść w ciążę, należy ponownie dokładnie rozważyć stosowanie
brywaracetamu.

Ciąża

Ogólne zagrożenia związane z padaczką i lekami przeciwpadaczkowymi
W przypadku wszystkich leków przeciwpadaczkowych wykazano, że u dzieci kobiet
leczonych z powodu padaczki wady rozwojowe występują 2-3 razy częściej niż w ogólnej
populacji (około 3%). Obserwowano zwiększenie częstości wad rozwojowych w przypadku
terapii wielolekowej; jednak nie wyjaśniono, w jakim stopniu leczenie i (lub) choroba
podstawowa są odpowiedzialne za wystąpienie wad.
Przerwanie skutecznego leczenia przeciwpadaczkowego może spowodować zaostrzenie
choroby, co może być szkodliwe dla matki i płodu.

Ryzyko związane z brywaracetamem
Dane dotyczące stosowania brywaracetamu u kobiet w okresie ciąży są ograniczone. Brak
danych dotyczących przenikania brywaracetamu przez łożysko u ludzi, ale wykazano, że
brywaracetam łatwo przenika przez łożysko u szczurów (patrz punkt 5.3). Ryzyko dla ludzi
jest nieznane. W badaniach na zwierzętach nie wykryto działania teratogennego
brywaracetamu (patrz punkt 5.3).

Brywaracetam stosowano w badaniach klinicznych w leczeniu wspomagającym.
Po zastosowaniu z karbamazepiną wywoływał związane z dawką zwiększenie stężenia
aktywnego metabolitu, epoksydu karbamazepiny (patrz punkt 4.5). Brak wystarczających
danych pozwalających ustalić kliniczne znaczenie tego efektu w okresie ciąży.

Ze względów ostrożności brywaracetamu nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to
klinicznie konieczne (tj. korzyści dla matki wyraźnie przewyższają ryzyko dla płodu).

Karmienie piersią

Brywaracetam przenika do mleka ludzkiego. Należy zdecydować, czy przerwać karmienie
piersią, czy przerwać stosowanie brywaracetamu, uwzględniając korzyści związane z
leczeniem dla matki. Podczas jednoczesnego podawania brywaracetamu i karbamazepiny,
ilość epoksydu karbamazepiny, który przenika do mleka ludzkiego, może ulec zwiększeniu.
Brak wystarczających danych, aby ocenić znaczenie kliniczne tego efektu.

Płodność

Brak dostępnych danych dotyczących wpływu brywaracetamu na płodność u ludzi.
Nie zaobserwowano wpływu brywaracetamu na płodność u szczurów (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Brywaracetam ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn.

Ze względu na możliwe zróżnicowanie osobniczej wrażliwości niektórzy pacjenci mogą
doświadczać senności, zawrotów głowy i innych objawów ze strony ośrodkowego układu
nerwowego (OUN).
Pacjentom należy zalecić, aby nie prowadzili samochodu oraz nie obsługiwali innych
potencjalnie niebezpiecznych maszyn, dopóki nie jest znany wpływ brywaracetamu na
zdolność do wykonywania takich czynności.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Najczęstszymi działaniami niepożądanymi (>10%) w przypadku leczenia brywaracetamem
były: senność (14,3%) i zawroty głowy (11,0%). Ich nasilenie było zwykle łagodne lub
umiarkowane. Senność i zmęczenie zgłaszano częściej podczas zwiększania dawki.

Odsetek przypadków odstawienia leku z powodu działań niepożądanych wynosił 3,5%, 3,4%
i 4,0% u pacjentów przydzielonych losowo do grupy przyjmującej brywaracetam w dawce,
odpowiednio:
50 mg/dobę, 100 mg/dobę i 200 mg/dobę oraz 1,7% u pacjentów przyjmujących placebo.
Działaniem niepożądanym najczęściej prowadzącym do odstawienia brywaracetamu były
zawroty głowy (0,8%) i drgawki (0,8%).

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

W tabeli poniżej, działania niepożądane zidentyfikowane na podstawie analizy bazy danych
dotyczących bezpieczeństwa w trzech kontrolowanych placebo badaniach z zastosowaniem
stałej dawki u pacjentów w wieku ≥16 lat oraz zgłaszane po wprowadzeniu brywaracetamu
do obrotu, wymieniono według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości
występowania.
Częstości występowania zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często
(≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz nieznana (częstość nie może być
określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości
występowania, działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością.

Klasyfikacja układów
i narządów
Częstość
występowania
Działania niepożądane występujące
podczas badań klinicznych
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Często Grypa

Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Niezbyt często Neutropenia

Zaburzenia układu
immunologicznego
Niezbyt często Nadwrażliwość typu I

Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania
Często Zmniejszenie łaknienia

Zaburzenia psychiczne Często Depresja, lęk, bezsenność, drażliwość
Niezbyt często Myśli samobójcze, zaburzenia psychotyczne,
agresja, pobudzenie
Zaburzenia układu
nerwowego
Bardzo często Zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego),
senność
Często Drgawki, zawroty głowy (pochodzenia
obwodowego)
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia

Często Zakażenia górnych dróg oddechowych,
kaszel

Zaburzenia żołądka i jelit Często Nudności, wymioty, zaparcia

Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej
Nieznana Zespół Stevensa-Johnsona(1)

Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Często Zmęczenie

(1) Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu brywaracetamu do obrotu.

Opis wybranych działań niepożądanych

Neutropenię zgłaszano u 0,5% (6/1099) pacjentów przyjmujących brywaracetam oraz 0%
(0/459) pacjentów przyjmujących placebo. U czterech z tych osób, liczba neutrofili
odnotowana przed przystąpieniem do leczenia była obniżona. Dodatkowe zmniejszenie liczby
neutrofili wystąpiło u tych pacjentów po rozpoczęciu leczenia brywaracetamem. Żaden
z 6 przypadków neutropenii nie był ciężki, nie wymagał specyficznego leczenia ani nie
doprowadził do przerwania stosowania brywaracetamu i nie wiązał się z występowaniem
infekcji.

Myśli samobójcze zgłoszono u 0,3% (3/1099) pacjentów przyjmujących brywaracetam
i 0,7% (3/459) pacjentów przyjmujących placebo. W krótkotrwałych badaniach klinicznych
dotyczących stosowania brywaracetamu u pacjentów z padaczką nie odnotowano przypadków
samobójstwa ani prób samobójczych, jednakże donoszono o nich w otwartych badaniach
rozszerzonych (patrz punkt 4.4).

Podczas badań klinicznych dotyczących brywaracetamu, u niewielkiej liczby pacjentów
(9/3022), zgłaszano występowanie reakcji przypominających nadwrażliwość natychmiastową
(typu I).

Dzieci i młodzież

Profil bezpieczeństwa brywaracetamu u dzieci w wieku od 1 miesiąca życia był zgodny
z profilem bezpieczeństwa obserwowanym u osób dorosłych. W prowadzonych metodą
otwartej próby, niekontrolowanych, długoterminowych badaniach myśli samobójcze
obserwowano u 4,7% dzieci i młodzieży (ocenianych w wieku od 6 lat, częściej u młodzieży)
w porównaniu z 2,4% zgłoszeń od pacjentów dorosłych, natomiast zaburzenia dotyczące
zachowania zgłaszano u 24,8% dzieci i młodzieży w porównaniu z 15,1% u pacjentów
dorosłych. Większość zdarzeń miała nasilenie łagodne lub umiarkowane, charakter inny niż
poważny i ich wystąpienie nie prowadziło do przerwania stosowania badanego leku.
Dodatkowym działaniem niepożądanym zgłaszanym u dzieci była nadmierna aktywność
psychoruchowa (4,7%).

Nie ujawniono szczególnego wzorca zdarzeń niepożądanych u dzieci w wieku od 1 miesiąca
życia do <4 lat w porównaniu z dziećmi ze starszych grup wiekowych. Nie zidentyfikowano
istotnych informacji dotyczących bezpieczeństwa, wskazujących na zwiększoną częstość
występowania określonego zdarzenia niepożądanego w tej grupie wiekowej. Stosowanie
brywaracetamu u dzieci poniżej 2 lat nie jest wskazane, ze względu na fakt, że dostępne dane
są ograniczone. Dostępne są ograniczone dane kliniczne dotyczące noworodków.

Pacjenci w podeszłym wieku:

Spośród 130 osób w podeszłym wieku uczestniczących w programie badań rozwojowych
brywaracetamu fazy 2/3 (44 z padaczką), 100 było w wieku 65-74 lat, a 30 w wieku 75-84 lat.
Profil bezpieczeństwa u pacjentów w podeszłym wieku wydaje się podobny do
obserwowanego u młodszych pacjentów dorosłych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych
działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do
ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu
medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za
pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301,
faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub
przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy

Doświadczenie kliniczne dotyczące przedawkowania brywaracetamu u ludzi jest ograniczone.

Senność i zawroty głowy zgłoszono w przypadku zdrowego pacjenta, który przyjął
pojedynczą dawkę 1400 mg brywaracetamu.
Po wprowadzeniu brywaracetamu do obrotu zgłaszano następujące działania niepożądane
związane z przedawkowaniem brywaracetamu: nudności, zawroty głowy (pochodzenia
obwodowego), zaburzenia równowagi, lęk, zmęczenie, drażliwość, agresja, bezsenność,
depresja i myśli samobójcze. Na ogół działania niepożądane związane z przedawkowaniem
brywaracetamu były zgodne ze znanymi działaniami niepożądanymi.

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Brak swoistego antidotum w razie przedawkowania brywaracetamu. Leczenie
przedawkowania powinno uwzględniać ogólne środki wspomagające. Ponieważ mniej niż
10% brywaracetamu wydalane jest z moczem, uważa się, że hemodializa nie zwiększy
istotnie klirensu brywaracetamu (patrz punkt 5.2).

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwpadaczkowe, inne leki przeciwpadaczkowe,
kod ATC: N03AX23

Mechanizm działania

Brywaracetam charakteryzuje się wysokim i wybiórczym powinowactwem do białka
pęcherzyków synaptycznych 2A (SV2A), glikoproteiny przezbłonowej występującej
presynaptycznie w neuronach i komórkach endokrynowych. Chociaż dokładna rola tego
białka pozostaje niewyjaśniona, wykazano, że moduluje ono egzocytozę neuroprzekaźników.
Uważa się, że wiązanie z białkiem SV2A stanowi główny mechanizm przeciwpadaczkowego
działania brywaracetamu.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Skuteczność brywaracetamu w leczeniu wspomagającym w napadach padaczkowych
częściowych potwierdzono w 3 wieloośrodkowych badaniach klinicznych z randomizacją,
prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanych z użyciem placebo,
z zastosowaniem stałej dawki, w których udział wzięli pacjenci w wieku powyżej 16 lat.
Dawka dobowa brywaracetamu wynosiła w tych badaniach od 5 do 200 mg/dobę.
We wszystkich badaniach zastosowano 8-tygodniowy okres początkowy oraz 12-tygodniowy
okres leczenia bez zwiększania dawki. Z 1558 pacjentów otrzymujących badany lek, 1099
podawano brywaracetam. Kryteria włączenia do badania wymagały wystąpienia u pacjentów
niekontrolowanych napadów padaczkowych częściowych, pomimo leczenia za pomocą 1 lub
2 jednocześnie stosowanych leków przeciwpadaczkowych. U pacjentów musiało wystąpić w
okresie początkowym co najmniej 8 napadów padaczkowych częściowych. Głównymi
punktami końcowymi w badaniach fazy 3 było procentowe zmniejszenie częstości POS
w porównaniu do grupy placebo oraz 50% odsetek odpowiedzi z 50% redukcją częstości
POS, w porównaniu do wartości wyjściowych.
Lekami przeciwpadaczkowymi stosowanymi najczęściej w momencie włączenia do badania
były: karbamazepina (40,6%), lamotrygina (25,2%), walproinian (20,5%), okskarbazepina

(16,0%), topiramat (13,5%), fenytoina (10,2%) i lewetyracetam (9,8%). Mediana początkowej
częstości występowania napadów w tych 3 badaniach wynosiła 9 napadów w ciągu 28 dni.
Średni czas trwania padaczki u pacjentów wynosił 23 lata.
Wyniki dotyczące skuteczności podsumowano w Tabeli 2. Ogólnie brywaracetam był
skuteczny w leczeniu wspomagającym napadów padaczkowych częściowych u pacjentów
w wieku powyżej 16 lat, po zastosowaniu dawki od 50 mg/dobę do 200 mg/dobę.

Tabela 2: Główne wyniki dotyczące skuteczności dla częstości występowania napadów
padaczkowych częściowych w ciągu 28 dni

Badanie Placebo Brywaracetam
* istotność statystyczna (wartość p)

mg/dobę 100
mg/dobę 200
mg/dobę
Badanie N01253(1)

n = 96 n = 101

Odsetek pacjentów, u których wystąpiła
odpowiedź na leczenie – redukcja napadów
o 50%

16,7 32,7*
(p = 0,008)
~ ~

Procentowe zmniejszenie częstości napadów
w porównaniu do grupy placebo (%) nd. 22,0*
(p = 0,004)
~ ~

Badanie N01252(1)

n =100 n = 99 n =100

Odsetek pacjentów, u których wystąpiła
odpowiedź na leczenie – redukcja napadów
o 50%

20,0 27,3
(p = 0,372)
36,0(2)
(p = 0,023)
~

Procentowe zmniejszenie częstości napadów
w porównaniu do grupy placebo (%) nd. 9.2
(p = 0,274)
20.5(2)
(p = 0,010)
~

Badanie N01358

n = 259 n = 252 n = 249

Odsetek pacjentów, u których wystąpiła
odpowiedź na leczenie – redukcja napadów o
50%

21,6 ~ 38,9*
(p <0,001)
37,8*
(p <0,001)

Procentowe zmniejszenie częstości napadów
w porównaniu do grupy placebo (%) nd. ~ 22,8*
(p <0,001)
23,2*
(p <0,001)
n = przydzieleni losowo pacjenci, którzy otrzymali co najmniej 1 dawkę badanego leku
nd. = nie dotyczy
~ dawka nie była badana
*
Istotność statystyczna
(1)
Około 20% pacjentów stosowało jednocześnie lewetyracetam.
(2)
Główny wynik w przypadku badania N01252 nie osiągnął istotności statystycznej na
podstawie procedury testowania sekwencyjnego. Dawka 100 mg/dobę była teoretycznie
istotna.

W badaniach klinicznych zmniejszenie częstości występowania napadów padaczkowych,
w porównaniu do placebo, było większe po zastosowaniu dawki 100 mg/dobę niż po
zastosowaniu dawki 50 mg/dobę. Z wyjątkiem zależnego od dawki zwiększenia częstości
występowania senności i zmęczenia, brywaracetam w dawce 50 mg/dobę i 100 mg/dobę
charakteryzował się podobnym profilem bezpieczeństwa, w tym pod względem działań
niepożądanych związanych z OUN oraz w przypadku stosowania długoterminowego.

Wykres 1 przedstawia odsetek pacjentów (z wyłączeniem pacjentów stosujących jednocześnie
lewetyracetam) według kategorii: zmniejszenie częstości napadów częściowych w ciągu
28 dni w porównaniu do wartości wyjściowych we wszystkich 3 badaniach. Pacjentów,
u których wystąpiło ponad 25% zwiększenie częstości występowania napadów padaczkowych
częściowych, przedstawiono w grupie kolumn po lewej stronie jako „pogorszenie”.
Pacjentów, u których wystąpiła poprawa pod względem procentowej redukcji częstości
występowania napadów padaczkowych częściowych, przedstawiono w 4 skrajnych grupach
kolumn po prawej stronie. Odsetki pacjentów, u których wystąpiło co najmniej 50%
zmniejszenie częstości występowania napadów padaczkowych, wyniosły 20,3%, 34,2%,
39,5%, i 37,8% dla, odpowiednio, placebo, dawki 50 mg/dobę, 100 mg/dobę i 200 mg/dobę.

Wykres 1: Odsetek pacjentów według kategorii: zmiana częstości napadów padaczkowych po
zastosowaniu brywaracetamu i placebo (ponad 12 tygodni), we wszystkich trzech kluczowych
badaniach klinicznych prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby

W zbiorczej analizie danych z trzech kluczowych badań klinicznych nie zaobserwowano
różnic dotyczących skuteczności (mierzonej jako odsetek pacjentów, u których wystąpiła 50%
reakcja na leczenie) w zakresie dawki od 50 mg/dobę do 200 mg/dobę, po skojarzeniu
brywaracetamu z indukującymi i nieindukującymi lekami przeciwpadaczkowymi.
W badaniach klinicznych napady padaczkowe nie wystąpiły w 12-tygodniowym okresie
leczenia u 2,5% (4/161), 5,1% (17/332) i 4,0% (10/249) pacjentów przyjmujących
brywaracetam w dawce, odpowiednio, 50 mg/dobę, 100 mg/dobę i 200 mg/dobę
w porównaniu do 0,5% (2/418) pacjentów przyjmujących placebo.

Poprawę w zakresie mediany procentowej redukcji częstości napadów padaczkowych w ciągu
28 dni zaobserwowano u pacjentów z napadami typu IC (napady toniczno-kloniczne wtórnie
uogólnione) w punkcie wyjściowym badania leczonych brywaracetamem [wynosiła: 66,6%
(n = 62), 61,2% (n = 100) i 82,1% (n = 75) dla pacjentów przyjmujących brywaracetam
odpowiednio w dawce 50 mg/dobę, 100 mg/dobę i 200 mg/dobę, w porównaniu do placebo
33,3% (n = 115)].

Nie ustalono skuteczności brywaracetamu w monoterapii. Nie zaleca się stosowania
brywaracetamu w monoterapii.

Leczenie z lewetyracetamem

W dwóch badaniach klinicznych 3 fazy, z randomizacją i kontrolą z użyciem placebo, u 20%
pacjentów podawano lewetyracetam, jako lek przeciwpadaczkowy stosowany jednocześnie
z brywaracetamem.
Chociaż liczba pacjentów była ograniczona, nie zaobserwowano, by brywaracetam był
bardziej skuteczny niż placebo u pacjentów przyjmujących jednocześnie lewetyracetam, co
może wiązać się z współzawodnictwem w miejscu wiązania SV2A. Nie odnotowano innych
obserwacji dotyczących bezpieczeństwa lub tolerancji.

W trzecim badaniu, wstępnie przygotowana analiza, wykazała przewagę brywaracetamu
w dawkach 100 mg/dobę i 200 mg/dobę nad placebo, u pacjentów z wcześniejszą ekspozycją
na lewetyracetam. Mniejsza skuteczność obserwowana u tych pacjentów w porównaniu
z pacjentami, którzy nie stosowali wcześniej lewetyracetamu była prawdopodobnie związana
z większa liczbą stosowanych wcześniej leków przeciwpadaczkowych i większą częstością
występowania napadów padaczkowych w punkcie wyjściowym.

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)
W trzech kluczowych badaniach klinicznych prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby,
kontrolowanych z użyciem placebo, wzięło udział 38 pacjentów w podeszłym wieku (od 65 do
80 lat). Chociaż dane są ograniczone, skuteczność była porównywalna do obserwowanej
u młodszych uczestników badań.

Otwarte badania rozszerzone
We wszystkich badaniach 81,7% pacjentów, którzy zakończyli udział w badaniach
z randomizacją, zostało włączonych do długoterminowych, otwartych badań rozszerzonych.
Od momentu włączenia do badania z randomizacją napady padaczkowe nie wystąpiły u 5,3%
pacjentów poddanych ekspozycji na brywaracetam przez 6 miesięcy (n = 1500)
w porównaniu do 4,6% i 3,7% uczestników poddanych ekspozycji przez, odpowiednio,
12 miesięcy (n = 1188) i 24 miesiące (n = 847). Ponieważ duży odsetek pacjentów (26%)
przerwał badanie otwarte w związku z brakiem skuteczności, mógł nastąpić błąd w trakcie
doboru próby badanej, gdyż pacjenci, którzy kontynuowali badanie odpowiedzieli lepiej
na leczenie niż ci, którzy ukończyli badanie przedwcześnie.
U pacjentów obserwowanych w otwartych badaniach rozszerzonych przez okres do 8 lat,
profil bezpieczeństwa był podobny do obserwowanego w krótkotrwałych badaniach
klinicznych z kontrolą placebo.

Dzieci i młodzież

U dzieci w wieku 2 lat lub starszych napady padaczkowe częściowe mają podobną
patofizjologię, jak obserwowane u młodzieży i dorosłych. Doświadczenia w stosowaniu
leków przeciwpadaczkowych wskazują, że wyniki badań oceny skuteczności z udziałem osób
dorosłych można przenieść na dzieci w wieku co najmniej 2 lat pod warunkiem określenia
dostosowanej dawki do podawania dzieciom oraz potwierdzenia bezpieczeństwa stosowania
(patrz punkty 5.2 i 4.8). Dawki dla dzieci w wieku od 2 lat określono poprzez dostosowanie
na podstawie masy ciała i ustalono je tak, aby uzyskać stężenie w osoczu podobne do
obserwowanego u osób dorosłych przyjmujących skuteczne dawki (punkt 5.2).

Do długoterminowego, prowadzonego metodą otwartej próby badania bez grupy kontrolnej
dotyczącego oceny bezpieczeństwa stosowania włączono dzieci (w wieku od 1 miesiąca do
poniżej 16 lat), które kontynuowały leczenie po zakończeniu badania farmakokinetycznego
(patrz punkt 5.2), dzieci, które kontynuowały leczenie po zakończeniu badania dotyczącego
bezpieczeństwa dożylnego podania leku (i.v.) oraz dzieci włączone bezpośrednio do badania
dotyczącego oceny bezpieczeństwa.
U dzieci włączonych bezpośrednio do badania leczenie brywaracetamem rozpoczynano od
dawki początkowej 1 mg/kg mc./dobę, którą w zależności od odpowiedzi na leczenie
i tolerancji, zwiększano do 5 mg/kg mc./dobę przez podwajanie dawki w odstępach
tygodniowych. Żadne dziecko nie otrzymało dawki przekraczającej 200 mg/dobę.
W przypadku dzieci o masie ciała 50 kg lub większej leczenie brywaracetamem
rozpoczynano od dawki początkowej 50 mg/dobę, którą w zależności od odpowiedzi na
leczenie i tolerancji zwiększano do 200 mg/dobę poprzez dodawanie 50 mg/dobę co tydzień.

Łącznie w ramach otwartych badań dotyczących oceny bezpieczeństwa i farmakokinetyki
brywaracetam w terapii wspomagającej podano 186 dzieciom z napadami ogniskowymi
w wieku od 1 miesiąca do < 16 lat, z których 149 przyjmowało lek przez co najmniej
3 miesiące, 138 – co najmniej 6 miesięcy, 123 – co najmniej 12 miesięcy, 107 – co najmniej
24 miesiące, a 90 – co najmniej 36 miesięcy.

Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączenia wyników badań produktu
leczniczego zawierającego brywaracetam w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci
i młodzieży z padaczką z napadami padaczkowymi ogniskowymi (aby uzyskać informacje
o stosowaniu u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Brywaracetam w postaci tabletek powlekanych, roztworu doustnego i roztworu do
wstrzykiwań dożylnych charakteryzuje się taką samą wartością AUC, natomiast maksymalne
stężenie w osoczu jest nieznacznie większe po podaniu dożylnym. Brywaracetam wykazuje
liniową i niezależną od czasu farmakokinetykę z niewielką zmiennością wewnątrzi międzyosobniczą. Cechuje go: całkowite wchłanianie, bardzo niski stopień wiązania
z białkami, wydzielanie z moczem po znacznej biotransformacji. Jego metabolity są
nieaktywne farmakologicznie.

Wchłanianie

Brywaracetam jest szybko i całkowicie wchłaniany po podaniu doustnym, a jego

bezwzględna biodostępność wynosi około 100%. Mediana wartości tmax w przypadku
tabletek przyjmowanych bez pokarmu wynosi 1 godzinę (zakres tmax od 0,25 do 3 h).
Podanie z posiłkiem bogatym w tłuszcze spowalniało tempo wchłaniania (mediana wartości
tmax 3 h) i zmniejszało maksymalne stężenie brywaracetamu w osoczu (37% niższe), podczas
gdy stopień wchłaniania pozostał niezmieniony.

Dystrybucja

Brywaracetam słabo (≤ 20%) wiąże się z białkami osocza. Objętość dystrybucji wynosi
0,5 l/kg, jest to wartość zbliżona do objętości dystrybucji całkowitej wody w organizmie.
Ze względu na swe lipofilne właściwości (Log P) brywaracetam łatwo przenika przez błony
komórkowe.

Metabolizm

Brywaracetam jest metabolizowany przede wszystkim w drodze hydrolizy części amidowej
do postaci odpowiadającej kwasowi karboksylowemu (około 60% eliminacji) oraz w drodze
hydroksylacji bocznego łańcucha propylowego (około 30% eliminacji). Hydroliza części
amidowej, w wyniku której powstaje metabolit kwasu karboksylowego (34% dawki
w moczu), zachodzi z udziałem amidazy wątrobowej i pozawątrobowej. W warunkach
in vitro w hydroksylacji brywaracetamu uczestniczy głównie CYP2C19. Oba metabolity są
metabolizowane dalej, tworząc powszechnie występujący kwas hydroksylowy powstały
głównie poprzez hydroksylację bocznego łańcucha propylowego kwasu karboksylowego
(głównie przy udziale CYP2C9). In vivo u ludzi, u których występują nieaktywne mutacje
CYP2C19, wytwarzanie hydroksymetabolitu jest 10-krotnie zmniejszone, a stężenie samego
brywaracetamu wzrasta o około 22% lub 42% u osób z jednym lub dwoma zmutowanymi
allelami. Te trzy metabolity nie są aktywne farmakologicznie.

Eliminacja

Brywaracetam jest wydalany głównie w przemianach metabolicznych oraz z moczem. Ponad
95% dawki, w tym metabolity, wydalane jest z moczem w ciągu 72 godzin po przyjęciu.
Mniej niż 1% dawki wydalany jest z kałem, a mniej niż 10% dawki brywaracetamu wydalane
jest w postaci niezmienionej z moczem. Okres półtrwania w osoczu w fazie eliminacji (t1/2)
wynosi około 9 godzin. Całkowity klirens osoczowy u pacjentów oszacowano na 3,6 l/h.

Liniowość

Farmakokinetyka jest proporcjonalna do dawki w zakresie od 10 mg do co najmniej 600 mg.

Interakcje z produktami leczniczymi

Brywaracetam jest wydalany z organizmu wieloma szlakami, w tym przez nerki, drogą
hydrolizy, w której nie pośredniczy CYP oraz drogą utleniania z udziałem CYP.
W warunkach in vitro brywaracetam nie był substratem ludzkiej P-glikoproteiny (P-gp)
ani białek oporności wielolekowej (MRP) 1 i 2, ani prawdopodobnie polipeptydów
transportujących aniony organiczne 1B1 (OATP1B1) i OATP1B3.
W badaniach in vitro wykazano, że inhibitory CYP (np.: CYP1A, CYP2C8, CYP2C9,
CYP2D6 i CYP3A4) nie powinny znacząco wpływać na dystrybucję brywaracetamu.

In vitro, brywaracetam w stężeniach istotnych klinicznie nie był inhibitorem CYP1A2,
CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4 ani cząsteczek transportujących
P-gp, BCRP, BSEP MRP2, MATE-K, MATE-1, OATP1B1, OATP1B3, OAT1 i OCT1.
In vitro brywaracetam nie indukował CYP1A2.

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)
W badaniu z udziałem osób w podeszłym wieku (65 do 79 lat; z klirensem kreatyniny od
53 do 98 mL/min/1,73 m²) przyjmujących brywaracetam w dawce dobowej 400 mg w dwóch
dawkach podzielonych, okres półtrwania brywaracetamu w osoczu wyniósł 7,9 godziny oraz
9,3 godziny w grupach, odpowiednio, od 65 do 75 lat oraz >75 lat. Klirens osoczowy
brywaracetamu w fazie stacjonarnej był podobny (0,76 mL/min/kg mc.) do obserwowanego
u młodych, zdrowych ochotników płci męskiej (0,83 mL/min/kg mc.) (patrz punkt 4.2).

Zaburzenia czynności nerek
W badaniu z udziałem pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens
kreatyniny <30 mL/min/1,73 m², bez konieczności dializy) wykazano, że wartość AUC
brywaracetamu w osoczu umiarkowanie się zwiększyła (+21%) w porównaniu do wartości
u zdrowych osób z grupy kontrolnej, podczas gdy wartość AUC metabolitów kwasowego,
hydroksylowego i hydroksykwasowego wzrosła, odpowiednio, 3-, 4- i 21-krotnie. Klirens
nerkowy tych nieaktywnych metabolitów zmniejszył się 10- krotnie. W przypadku metabolitu
hydroksykwasowego w badaniach nieklinicznych nie zaobserwowano żadnych zagrożeń
związanych z bezpieczeństwem. Brywaracetamu nie badano u pacjentów poddawanych
hemodializie (patrz punkt 4.2).

Zaburzenia czynności wątroby
Badanie farmakokinetyki u pacjentów z marskością wątroby (klasa A, B i C w skali ChildPugh) wykazało podobne zwiększenie ekspozycji na brywaracetam, niezależnie od nasilenia
choroby (50%, 57% i 59%), względem zdrowej grupy kontrolnej (patrz punkt 4.2).

Masa ciała
Oszacowano na 40% zmniejszenie stężenia w osoczu w stanie stacjonarnym w zakresie masy
ciała od 46 do 115 kg. Jednakże różnica ta nie jest uznawana za istotną statystycznie.

Płeć
Brak klinicznie istotnych różnic w farmakokinetyce brywaracetamu zależnych od płci.

Rasa
Farmakokinetyka brywaracetamu nie zależy w istotnym stopniu od rasy (kaukaska,
azjatycka), jak wykazano w modelowaniu właściwości farmakokinetycznych w populacji
pacjentów z padaczką. Liczba pacjentów o innym pochodzeniu etnicznym była w badaniu
ograniczona.

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne
Wartość EC50 (stężenie brywaracetamu w osoczu odpowiadające 50% maksymalnego) efektu
została oszacowana na poziomie 0,57 mg/l. To stężenie w osoczu jest nieznacznie wyższe od
mediany ekspozycji uzyskanej po podaniu dawek brywaracetamu wynoszących 50 mg/dobę.
Dalsze zmniejszanie częstości napadów można osiągnąć, zwiększając dawkę do 100 mg/dobę.
Po podaniu dawki 200 mg/dobę zostaje osiągnięte plateau.

Dzieci i młodzież

W badaniu farmakokinetycznym z 3-tygodniowym okresem oceny oraz cotygodniowym
ustalonym zwiększaniem dawki, ze stosowaniem brywaracetamu w roztworze doustnym
oceniono 99 uczestników w wieku od 1 miesiąca do < 16 lat. Brywaracetam podawano
w dawkach zwiększanych co tydzień wynoszących około 1 mg/kg mc./dobę, 2 mg/kg
mc./dobę i 4 mg/kg mc./dobę. Wszystkie dawki dostosowywano do masy ciała i żadna z nich
nie przekroczyła, odpowiednio 50 mg/dobę, 100 mg/dobę i 200 mg/dobę. Pod koniec okresu
oceny uczestnicy mogli zakwalifikować się do udziału w długoterminowym badaniu
obserwacyjnym z kontynuacją leczenia w ostatniej podanej dawce (patrz punkt 4.8). Stężenia
w osoczu były proporcjonalne do dawki we wszystkich grupach wiekowych. Modelowanie
właściwości farmakokinetycznych w populacji przeprowadzono na podstawie danych
dotyczących stężenia w niewielkiej liczbie próbek osocza zebranych podczas
trzytygodniowego badania PK oraz trwającego długoterminowego badania kontynuacyjnego.
W analizie uwzględniono 232 dzieci i młodzież w wieku od 2 miesięcy do 17 lat z padaczką.
Analiza wykazała, że po podaniu dawek wynoszących 5,0 mg/kg mc./dobę (masa ciała 10–
20 kg) oraz 4,0 mg/kg mc./dobę (masa ciała 20–50 kg) średnie stężenia w osoczu w fazie
stacjonarnej są takie same jak u dorosłych przyjmujących dawkę 200 mg/dobę. Szacunkowy
klirens osoczowy wynosił 0,96 L/h, 1,61 L/h, 2,18 L/h i 3,19 L/h u dzieci o masie ciała,
odpowiednio, 10 kg, 20 kg, 30 kg i 50 kg. Dla porównania klirens osoczowy u osób dorosłych
oszacowano na 3,58 L/h (masa ciała 70 kg).
Aktualnie brak dostępnych danych dotyczących noworodków.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W badaniach farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa główne efekty były związane
z ośrodkowym układem nerwowym (OUN) (głównie przemijająca depresja OUN
i ograniczona spontaniczna aktywność ruchowa) i występowały po podaniu wielokrotności
(ponad 50 razy) dawki brywaracetamu aktywnej farmakologicznie, wynoszącej 2 mg/kg mc.
Procesy uczenia się i pamięć nie były zaburzone.

Efektami, których nie zaobserwowano w badaniach klinicznych, ale które wystąpiły u psów,
w badaniach toksykologicznych, z zastosowaniem dawki wielokrotnej dla ekspozycji
podobnej do klinicznego AUC w osoczu, była hepatotoksyczność (głównie porfiria).
Jednakże zgromadzone dane toksykologiczne dotyczące brywaracetamu i związku
pokrewnego strukturalnie wskazują, że zmiany w wątrobie psów powstały w wyniku
mechanizmów nieistotnych u ludzi. U szczurów i małp nie zaobserwowano niekorzystnych
zmian w wątrobie po długotrwałym stosowaniu brywaracetamu w dawce 5- i 42-krotnie
przekraczającej kliniczną ekspozycję AUC. U małp objawy ze strony OUN
(wyczerpanie, zaburzenia równowagi, niezdarne ruchy) wystąpiły po podaniu dawki, której
odpowiadała wartość 64-krotnie przekraczająca wartość Cmax w warunkach klinicznych.
Z upływem czasu działania te stawały się mniej widoczne.

W badaniach dotyczących genotoksyczności nie wykryto działania mutagennego ani
klastogennego. Badania dotyczące rakotwórczości przeprowadzone u szczurów nie wskazują
potencjału onkogennego, podczas gdy u myszy obserwowano umiarkowany wzrost częstości
występowania guzów wątrobowokomórkowych u samców. Uznaje się to za wynik
niegenotoksycznego sposobu działania związanego z indukcją enzymów wątrobowych,
podobną do wywoływanej przez fenobarbital, co jest zjawiskiem znanym i właściwym dla
gryzoni.

Brywaracetam nie wpływał na płodność samców ani samic. Nie wykazano potencjału
teratogennego u szczura i królika. Embriotoksyczność zaobserwowano u królika po podaniu
dawki brywaracetamu toksycznej dla matki, przy czym ekspozycja 8-krotnie przekraczała
kliniczną ekspozycję AUC dla maksymalnej dawki zalecanej. U szczurów wykazano, że
brywaracetam szybko przenika przez łożysko i przenika do mleka samicy, przy czym stężenia
są podobne do stężeń w osoczu samic.

Brywaracetam nie wykazywał właściwości uzależniających u szczurów.

Badania dotyczące młodych zwierząt

U młodych szczurów poziom ekspozycji przekraczający od 6 do 15 razy kliniczną ekspozycję
AUC dla maksymalnej dawki zalecanej, ma niekorzystny wpływ na rozwój (tj. umieralność,
objawy kliniczne, zmniejszenie masy ciała i mniejszą masa mózgu). Nie zaobserwowano
niekorzystnego wpływu na czynność OUN oraz wyniki badań neuropatologicznych
i histopatologicznych mózgu. U młodych psów zmiany wywołane przez brywaracetam
po ekspozycji 6-krotnie przekraczającej kliniczną wartość AUC, były podobne do
obserwowanych u zwierząt dorosłych. Nie zaobserwowano niekorzystnego wpływu
w przypadku żadnego ze standardowych punktów końcowych dotyczących rozwoju lub
dojrzewania.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Sorbitol (ciekły, niekrystalizujący)
Glicerol
Karmeloza sodowa
Metylu parahydroksybenzoesan
Sodu cytrynian
Sukraloza
Aromat malinowy (glikol propylenowy~81%, triacetyna~1.3%, sztuczne i naturalne
substancje aromatyzujące)
Kwas cytrynowy
Woda oczyszczona

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata.

Po pierwszym otwarciu: 10 miesięcy.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Butelka o pojemności 300 mL z oranżowego szkła (typ III) lub oranżowa plastikowa butelka
(poli(tereftalan etylenu)), z białą zakrętką (PP/HDPE) zabezpieczającą przed dostępem dzieci
wraz z dołączoną strzykawką doustną (polipropylen, polietylen) skalowaną co 5 mL i 10 mL
i polietylenowym łącznikiem strzykawki. Całość w tekturowym pudełku.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Bez specjalnych wymagań.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć
zgodnie z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

+pharma arzneimittel gmbh
Hafnerstrasse 211
8054 Graz
Austria

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr:

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.