# Lepsitam

> Lewetyracetam · 500 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Lepsitam
- **Nazwa powszechna:** Levetiracetamum
- **Substancja czynna:** [Lewetyracetam](https://apteka.online/odpowiedniki/levetiracetamum)
- **Moc:** 500 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N03AX14
- **Liczba opakowań:** 8
- **Numer pozwolenia:** 22950
- **Podmiot odpowiedzialny:** Pharmathen International S.A.
- **Producent:** Pharmathen S.A., Grecja
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwpadaczkowe/lepsitam-tabl-powl-500-mg-pharmathen
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwpadaczkowe/lepsitam-tabl-powl-500-mg-pharmathen.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/36276/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/36276/characteristic

## Dostępne opakowania (8)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 10 tabl. | 5909991258153 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 20 tabl. | 5909991258160 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 tabl. | 5909991258177 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 50 tabl. | 5909991258184 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 60 tabl. | 5909991258191 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 100 tabl. | 5909991258207 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 120 tabl. | 5909991258214 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 200 tabl. | 5909991258221 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

ANEKS I

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Lepsitam, 250 mg, tabletki powlekane
Lepsitam, 500 mg, tabletki powlekane
Lepsitam, 750 mg, tabletki powlekane
Lepsitam, 1000 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 250 mg lewetyracetamu.
Każda tabletka powlekana zawiera 500 mg lewetyracetamu.
Każda tabletka powlekana zawiera 750 mg lewetyracetamu.
Każda tabletka powlekana zawiera 1000 mg lewetyracetamu.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:
250 mg: Każda tabletka powlekana zawiera 0,0025 mg żółcieni pomarańczowej lak (E 110).
750 mg:Każda tabletka powlekana zawiera 0,08 mg żółcieni pomarańczowej lak (E 110).
1000 mg: Każda tabletka powlekana zawiera 4 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.l

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana
250 mg: Niebieskie, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane.
500 mg:Żółte, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane.
750 mg: Różowe, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane.
1000 mg: Białe, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt Lepsitam jest wskazany do stosowania w monoterapii napadów częściowych lub
częściowych wtórnie uogólnionych u pacjentów w wieku od 16 lat z nowo rozpoznaną padaczką.

Produkt Lepsitam jest wskazany jako terapia wspomagająca:
• w leczeniu napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u dorosłych,
dzieci i niemowląt w wieku od 1 miesiąca z padaczką.
• w leczeniu napadów mioklonicznych u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z młodzieńczą
padaczką miokloniczną.
• w leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u dorosłych i młodzieży w
wieku od 12 lat z idiopatyczną padaczką uogólnioną.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Monoterapia: dorośli i młodzież w wieku od 16 lat

Zalecana dawka początkowa wynosi 250 mg dwa razy na dobę i należy ją zwiększyć do
początkowej dawki terapeutycznej 500 mg dwa razy na dobę po dwóch tygodniach. W
zależności od reakcji na leczenie, dawkę dobową można zwiększyć co dwa tygodnie o 250 mg dwa
razy na dobę. Maksymalna dawka wynosi 1500 mg dwa razy na dobę.

Terapia wspomagająca: dorośli (≥18 lat) i młodzież (od 12 do 17 lat) o masie ciała 50 kg lub więcej

Początkowa dawka terapeutyczna wynosi 500 mg dwa razy na dobę. Podawanie tej dawki można
rozpocząć w pierwszym dniu leczenia.
W zależności od skuteczności klinicznej i tolerancji, dawkę dobową można zwiększyć do 1500 mg
dwa razy na dobę. Dawkowanie można zmieniać, zwiększając lub zmniejszając dawkę dobową o
500 mg dwa razy na dobę, co dwa do czterech tygodni.

Specjalne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)

U osób w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek zaleca się dostosowanie dawki (patrz
„Zaburzenia czynności nerek" poniżej).

Zaburzenia czynności nerek

Dawkę dobową ustala się indywidualnie w zależności od czynności nerek.

U dorosłych pacjentów dawkowanie należy dostosować zgodnie z poniższą tabelą. Aby skorzystać z
tabeli dawkowania należy obliczyć klirens kreatyniny u pacjenta (CLkr.) w ml/min. Klirens kreatyniny
w ml/min można obliczyć na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy (w mg/dl) u dorosłych i
młodzieży o masie ciała 50 kg i więcej, posługując się następującym wzorem:

[140 - wiek (lata)] x masa ciała (kg)
CLkr (ml/min)= ----------------------------------------------------- (x 0,85 dla kobiet)
72 x stężenie kreatyniny w surowicy (mg/dl)

Następnie należy określić CLkr. dostosowany do powierzchni ciała (body surface area, BSA) według
poniższego wzoru:

CLkr (ml/min)
CLkr (ml/min/1,73 m2)= ------------------------------------------------x 1,73
Powierzchnia ciała (m2)

Dostosowanie dawkowania u dorosłych i młodzieży o masie ciała powyżej 50 kg z zaburzoną
czynnością nerek:

Grupa Klirens kreatyniny
(ml/min/1,73 m2
Dawka i częstość stosowania

Czynność prawidłowa ≥ 80 500 do 1500 mg dwa razy na
dobę

Niewielkie
zaburzenie czynności
50-79 500 do 1000 mg dwa razy na
dobę

Umiarkowane zaburzenie
czynności
30-49 250 do 750 mg dwa razy na
dobę

Ciężkie zaburzenie czynności < 30 250 do 500 mg dwa razy na
dobę

Schyłkowa niewydolność nerek
pacjenci poddawani dializie (l
- 500 do 1000 mg jeden raz na
dobę (2)
(1) pierwszego dnia leczenia lewetyracetamem zalecana jest dawka początkowa 750 mg

(2) po dializie zalecana jest dawka uzupełniająca 250 do 500 mg.

U dzieci z zaburzoną czynnością nerek, dawki lewetyracetamu należy dostosować w zależności od
czynności nerek, ponieważ klirens lewetyracetamu jest z nią związany. Niniejsze zalecenie powstało
na podstwie badania przeprowadzonego u dorosłych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek.

U młodszej młodzieży, dzieci i niemowląt klirens kreatyniny w ml/min/1,73 m2 można obliczyć na
podstawie stężenia kreatyniny w surowicy (mg/dl), korzystając z poniższego wzoru (wzór Schwartza):

Wzrost (cm) x ks
CLkr (ml/min/1,73 m2) = -----------------------------------
Stężenie kreatyniny (mg/dl)

ks= 0,45 u niemowląt urodzonych w terminie, w wieku do 1. roku życia; ks= 0,55 u dzieci w wieku
poniżej 13 lat i młodzieży płci żeńskiej; ks= 0,7 u młodzieży płci męskiej

Dostosowanie dawkowania u niemowląt, dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 50 kg z zaburzoną
czynnością nerek:

Grupa Klirens kreatyniny
(ml/min/1,73 m2)
Dawka i częstość stosowania (1)
Niemowlęta od 1 do
poniżej 6 miesięcy
Niemowlęta i dzieci od 6 do 23
miesięcy, dzieci i młodzież o
masie ciała mniejszej niż 50 kg
Czynność
prawidłowa
≥ 80 7 do 21 mg/kg mc. (0,07
do 0,21 ml/kg mc.) dwa
razy na dobę

10 do 30 mg/kg mc. (0,10 do
0,30 ml/kg mc.) dwa razy na
dobę
Niewielkie
zaburzenie
czynności

50-79 7 do 14 mg/kg mc. (0,07
do 0,14 ml/kg mc.) dwa
razy na dobę

10 do 20 mg/kg mc. (0,10 do
0,20 ml/kg mc.) dwa razy na
dobę
Umiarkowane
zaburzenie
czynności

30-49 3,5 do 10,5 mg/kg mc.
(0,035 do
0,105 ml/kg mc.) dwa
razy na dobę

5 do 15 mg/kg mc. (0,05 do
0,15 ml/kg mc.) dwa razy na
dobę

Ciężkie
zaburzenie
czynności

< 30 3,5 do 7 mg/kg mc. (0,035
do 0,07 ml/kg mc.) dwa
razy na dobę

5 do 10 mg/kg mc. (0,05 do
0,10 ml/kg mc.) dwa razy na
dobę
Schyłkowa
niewydolność
nerek, pacjenci
poddawani
dializie

-- 7 do 14 mg/kg mc. (0,07
do 0,14 ml/kg mc.) jeden
raz na dobę (2) (4)

10 do 20 mg/kg mc. (0,10 do
0,20 ml/kg mc.) jeden raz na
dobę (3) (5)

(1) W przypadku dawek mniejszych niż 250 mg, w przypadku dawek, które nie są wielokrotnością 250
mg i gdy zalecanej dawki nie można osiągnąć przez przyjęcie kilku tabletek powlekanych oraz
pacjentów niezdolnych do połykania tabletek, należy stosować lewetyracetam roztwór doustny
(2) pierwszego dnia leczenia lewetyracetamem zalecana jest dawka nasycająca 10,5 mg/kg mc.
(0,105 ml/kg mc.)
(3) pierwszego dnia leczenia lewetyracetamem zalecana jest dawka nasycająca 15 mg/kg mc.
(0,15 ml/kg mc.)
(4) po dializie zalecana jest dawka uzupełniająca 3,5 do 7 mg/kg mc. (0,035 do 0,07 ml/kg mc.)
(5) po dializie zalecana jest dawka uzupełniająca 5 do 10 mg/kg mc. (0,05 do 0,10 ml/kg mc.)

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z niewielkim lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby nie ma potrzeby
dostosowania dawki. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby, klirens kreatyniny może
nie oddawać w pełni stopnia rzeczywistej, współistniejącej niewydolności nerek. Z tego względu,
zaleca się zmniejszenie podtrzymującej dawki dobowej o 50 %, w przypadkach, gdy klirens

kreatyniny wynosi <60 ml/min/1,73 m2.

Dzieci i młodzież
Lekarz powinien zalecić najwłaściwszą postać farmaceutyczną i moc, w zależności od wieku, masy
ciała i dawkowania.

Produkt w postaci tabletki nie jest dostosowany do podawania niemowlętom i dzieciom w wieku
poniżej 6 lat. Postacią zalecaną do stosowania w tej grupie pacjentów jest roztwór doustny. Ponadto,
dostępne moce tabletek nie są odpowiednie do początkowego leczenia dzieci o masie ciała mniejszej
niż 25 kg, dla pacjentów niezdolnych do połykania tabletek ani do podawania dawek poniżej 250 mg.
We wszystkich powyższych przypadkach należy stosować roztwór doustny.

Monoterapia

Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu Lepsitam w monoterapii u dzieci i
młodzieży w wieku poniżej 16 lat.
Brak dostępnych danych.

Terapia wspomagająca u niemowląt i dzieci w wieku od 6 do 23 miesięcy, dzieci (w wieku od 2 do 11
lat) i młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat) o masie ciała mniejszej niż 50 kg

Roztwór doustny jest postacią zalecaną do stosowania u niemowląt i dzieci w wieku poniżej 6 lat.
Lewetyracetam w roztworze doustnym należy stosować u dzieci w wieku 6 lat i starszych, w
przypadku dawek poniżej 250 mg, dawek, które nie są wielokrotnością 250 mg i gdy zalecanej dawki
nie można osiągnąć przez przyjęcie kilku tabletek powlekanych, a także u pacjentów niezdolnych do
połykania tabletek.
Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Dawaka początkowa w przypadku dziecka lub
młodzieży o masie ciała 25 kg powinna wynosić 250 mg dwa razy na dobę, a maksymalna dawka
powinna wynosić 750 mg dwa razy na dobę.
Dawka u dzieci o masie ciała 50 kg lub większej jest taka sama, jak u dorosłych.

Terapia wspomagająca u niemowląt w wieku od 1 miesiąca do poniżej 6 miesięcy.

Postacią odpowiednią do stosowania u niemowląt jest roztwór doustny.

Odstawienie produktu leczniczego
Kiedy leczenie lewetyracetamem ma być zakończone, zaleca się stopniowe odstawianie produktu (np.
dorośli i młodzież o masie ciała powyżej 50 kg: zmniejszanie dawki o 500 mg dwa razy na dobę, co
dwa do czterech tygodni; niemowlęta w wieku powyżej 6 miesięcy, dzieci i młodzież o masie ciała
poniżej 50 kg: zmniejszanie dawki o nie więcej niż 10 mg/kg mc. dwa razy na dobę, co dwa tygodnie;
niemowlęta (w wieku do 6 miesięcy): zmniejszanie dawki o nie więcej niż 7 mg/kg mc. dwa razy na
dobę, co dwa tygodnie).

Sposób podawania
Tabletki powlekane należy przyjmować doustnie, połykać popijając wystarczającą ilością płynu, z
posiłkiem lub bez posiłku. Po podaniu doustnym lewetyracetamu może być odczuwany gorzki smak.
Dawka dobowa jest podawana w dwóch równo podzielonych dawkach.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub inne związki pochodne pirolidonów, lub na którąkolwiek
substancję pomocniczą.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może być konieczna modyfikacja dawki produktu
Lepsitam. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby zaleca się ocenę czynności nerek
przed ustaleniem odpowiedniej dawki (patrz punkt 4.2).

Ostre uszkodzenie nerek
Stosowanie lewetyracetamu wiązało się bardzo rzadko z ostrym uszkodzeniem nerek, które wystąpiło
od kilku dni do kilku miesięcy po podaniu.

Liczba krwinek
Opisywano rzadkie przypadki zmniejszenia liczby krwinek (neutropenia, agranulocytoza, leukopenia,
małopłytkowość i pancytopenia) związane z podawaniem lewetyracetamu, występujące głównie na
początku leczenia. Zaleca się badanie morfologii krwi u pacjentów znacznie osłabionych, z gorączką,
nawracającymi zakażeniami lub zaburzeniami krzepnięcia krwi (patrz punkt 4.8).

Samobójstwa
U pacjentów leczonych produktami przeciwpadaczkowymi (w tym lewetyracetamem) opisywano
przypadki samobójstw, prób samobójczych oraz myśli i zachowań samobójczych. Meta-analiza
wyników randomizowanych, kontrolowanych placebo, badań klinicznych z zastosowaniem
przeciwpadaczkowych produktów leczniczych wykazała niewielkie zwiększenie ryzyka występowania
myśli i zachowań samobójczych. Mechanizm tego działania nie jest znany.

Dlatego należy monitorować pacjentów pod względem występowania depresji i (lub) myśli oraz
zachowań samobójczych i rozważyć odpowiednie leczenie. Należy zalecić pacjentom (i opiekunom
pacjentów), aby zgłaszali się po pomoc medyczną, jeśli wystąpią objawy depresji i (lub) myśli oraz
zachowania samobójcze.

Nietypowe i agresywne zachowania
Lewetyracetam może powodować objawy psychotyczne i zaburzenia behawioralne, w tym drażliwość
i agresywność. Pacjenci leczeni lewetyracetamem powinni być monitorowani pod kątem rozwoju
objawów psychicznych sugerujących istotne zmiany nastroju i (lub) osobowości. W przypadku
zauważenia takich zachowań należy rozważyć dostosowanie leczenia lub jego stopniowe zaprzestanie.
Jeżeli rozważane jest przerwanie leczenia, należy zapoznać się z punktem 4.2.

Dzieci i młodzież
Produkt w postaci tabletki nie jest dostosowany do podawania niemowlętom i dzieciom w wieku
poniżej 6 lat.

Dostępne dane dotyczące stosowania u dzieci nie wykazują wpływu na wzrost i dojrzewanie. Jednak
długotrwały wpływ na uczenie się, inteligencję, wzrost, funkcje endokrynologiczne, dojrzewanie i
potencjalny wpływ na płodność pozostają nieznane.
Substancje pomocnicze
Lepsitam 250 mg i 750 mg tabletki powlekane zawiera substancję barwiącą żółcień pomarańczowa
(E110), która może wywoływać reakcje alergiczne.

Lepsitam 1000 mg tabletki powlekane zawiera laktozę. Nie należy stosować tego produktu
leczniczego u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy
lub zespołem złego wchłaniania glukozy – galaktozy.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Przeciwpadaczkowe produkty lecznicze
Dane z okresu przed wprowadzeniem do obrotu, pochodzące z badań klinicznych prowadzonych u
dorosłych wskazują, że lewetyracetam nie wywiera wpływu na stężenie w surowicy innych
stosowanych aktualnie leków przeciwpadaczkowych (fenytoiny, karbamazepiny, kwasu
walproinowego, fenobarbitalu, lamotryginy, gabapentyny i prymidonu) oraz że powyższe leki
przeciwpadaczkowe nie wpływają na farmakokinetykę lewetyracetamu.

Tak jak u dorosłych, u pacjentów pediatrycznych przyjmujących lewetyracetam w dawce do 60 mg/kg
mc./dobę nie zaobserwowano jednoznacznych dowodów na istnienie klinicznie znaczących interakcji
z innymi produktami leczniczymi.
Ocena retrospektywna interakcji farmakokinetycznych u dzieci i młodzieży (od 4 do 17 lat) z
padaczką potwierdziła, że terapia wspomagająca lewetyracetamem podawanym doustnie nie miała
wpływu na stężenie w stanie stacjonarnym w surowicy podawanych jednocześnie karbamazepiny i
walproinianu. Jednak dane wskazywały na zwiększenie klirensu lewetyracetamu o 20 % u dzieci
przyjmujących przeciwpadaczkowe produkty lecznicze indukujące enzymy. Dostosowanie dawki nie
jest wymagane.

Probenecyd
Wykazano, że probenecyd, lek hamujący wydzielanie w kanalikach nerkowych, podawany w dawce
500 mg cztery razy na dobę zmniejsza klirens nerkowy głównego metabolitu lewetyracetamu, nie
wpływając jednak na klirens lewetyracetamu. Pomimo to, stężenie tego metabolitu pozostaje
niewielkie.

Metotreksat
Zgłaszano, że jednoczesne podawanie lewetyracetamu i metrotreksatu zmniejsza klirens metotreksatu,
co z kolei powoduje zwiekszenie stężenia metotreksatu we krwi do potencjalnie toksycznych wartości
i (lub) przedłużenie wpływu metotreksatu na organizm. U pacjentów otrzymujących te leki
jednocześnie, należy starannie monitorować stężenia metotreksatu i lewetyracetamu we krwi.

Doustne środki antykoncepcyjne i inne interakcje farmakokinetyczne
Lewetyracetam w dawce dobowej 1000 mg nie wpływał na farmakokinetykę doustnych środków
antykoncepcyjnych (etynyloestradiolu i lewonorgestrelu); parametry układu endokrynowego (stężenie
hormonu luteinizującego i progesteronu) pozostawały niezmienione. Lewetyracetam w dawce
dobowej 2000 mg nie wpływał na farmakokinetykę digoksyny i warfaryny; czas protrombinowy
pozostawał niezmieniony. Jednoczesne stosowanie z digoksyną, doustnymi środkami
antykoncepcyjnymi oraz z warfaryną nie wpływało na farmakokinetykę lewetyracetamu.

Leki przeczyszczające
Zgłaszano pojedyncze przypadki zmniejszonej skuteczności lewetyracetamu po jednoczesnym
doustnym podaniu lewetyracetamu z makrogolem, osmotycznym lekiem przeczyszczającym. Dlatego
nie należy przyjmować makrogolu doustnie na godzinę przed i godzinę po zastosowaniu
lewetyracetamu.

Pokarm i alkohol
Pokarm nie zmieniał stopnia wchłaniania lewetyracetamu, ale szybkość wchłaniania była nieznacznie
zmniejszona.
Brak danych dotyczących interakcji lewetyracetamu z alkoholem.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym
Kobiety w wieku rozrodczym powinny otrzymać specjalistyczną poradę medyczną. U kobiety, która
planuje zajść w ciążę, należy ocenić leczenie lewetyracetamem. Tak jak w przypadku wszystkich
leków przeciwpadaczkowych, należy unikać nagłego przerywania leczenia lewetyracetamem,
ponieważ może to prowadzić do wystąpienia napadów drgawkowych z odstawienia, które mogą mieć
poważne konsekwencje dla kobiety i nienarodzonego dziecka. Jeśli tylko możliwe, preferuje się
monoterapię, gdyż leczenie wieloma lekami przeciwpadaczkowymi (LPP) może wiązać się z
większym ryzykiem wad wrodzonych niż podczas monoterapii, w zależności od zastosowanych
dodatkowych leków przeciwpadaczkowych.

Ciąża
Duża liczba danych z badań przeprowadzonych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu u
kobiet w okresie ciąży, które były narażone na lewetyracetam w monoterapii (ponad 1 800 kobiet, z

czego ponad 1500 kobiet narażonych w pierwszym trymestrze ciąży) nie sugeruje zwiększenia ryzyka
poważnych wad wrodzonych. Dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące rozwoju
neurologicznego dzieci narażonych na monoterapię lewetyracetamem w okresie płodowym. Jednak
obecne badania epidemiologiczne (przeprowadzone u około 100 dzieciach) nie wskazują na
zwiększone ryzyko zaburzeń lub opóźnień rozwoju neurologicznego.
Lewetyracetam może być stosowany w okresie ciąży, jeśli po dokładnej ocenie zostanie to uznane
przez lekarza za niezbędne. W takich przypadkach zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej
dawki.
Zmiany fizjologiczne zachodzące podczas ciąży mogą wpływać na stężenie lewetyracetamu.
Obserwowano zmniejszenie stężenia lewetyracetamu w osoczu podczas ciąży. Zmniejszenie stężenia
jest bardziej wyraźne w trzecim trymestrze (do 60 % wartości względem okresu wyjściowego, przed
ciążą). W przypadku kobiet w ciąży stosujących lewetyracetam należy zapewnić odpowiednie
postępowanie kliniczne.

Karmienie piersią
Lewetyracetam przenika do mleka kobiecego. Z tego względu, karmienie piersią nie jest zalecane.
Jednak, jeżeli konieczne jest leczenie podczas karmienia piersią, należy uwzględniając znaczenie
karmienia piersią, rozważyć stosunek korzyści do ryzyka związany z leczeniem.

Płodność
W badaniach na zwierzętach nie wykryto wpływu na płodność (patrz punkt 5.3). Brak danych
klinicznych, nie jest znane ryzyko u ludzi.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Lewetyracetam ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn.
Z powodu różnic w osobniczej wrażliwości, szczególnie na początku leczenia lub podczas
zwiększania dawki, u niektórych pacjentów może wystąpić senność lub inne objawy ze strony
ośrodkowego układu nerwowego. Z tego względu, pacjentom wykonującym czynności złożone, zaleca
się ostrożność, np.: podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w
ruchu. Nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu,
dopóki nie jest znany wpływ na zdolność pacjenta do wykonywania tych czynności.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych należały: zapalenie błony śluzowej nosa i gardła,
senność, ból głowy, zmęczenie i zawroty głowy. Przedstawiony poniżej profil działań niepożądanych
sporządzono na podstawie zbiorczej analizy badań klinicznych kontrolowanych placebo we
wszystkich badanych wskazaniach, w których lewetyracetam podawano w sumie 3 416 pacjentom. Do
uzyskanych danych włączono również informacje dotyczące stosowania lewetyracetamu w otwartych
badaniach uzupełniających oraz dane z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu. Do najczęściej
zgłaszanych działań niepożądanych należało zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból
głowy, zmęczenie i zawroty głowy. Profil bezpieczeństwa lewetyracetamu jest na ogół podobny we
wszystkich grupach wiekowych (dorośli i dzieci) i zarejestrowanych wskazaniach w leczeniu
padaczki.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych (u dorosłych, młodzieży, dzieci i
niemowląt >1 miesiąca) i po wprowadzeniu produktu do obrotu zostały przedstawione poniżej według
częstości występowania oraz układów i narządów. Działania niepożądane przedstawiono w porządku
malejącym według stopnia ich nasilenia i częstości występowania została określona w następujący
sposób: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) i rzadko
(≥1/10 000 do <1/1 000).

Klasyfikacja
układów narządów
wg MedDRA

Częstość występowania
Bardzo
często
Często Niezbyt często Rzadko

Zakażenia i
zarażenia
pasożytnicze

zapalenie
błony
śluzowej
nosa i
gardła

infekcje

Zaburzenia krwi i
układu chłonnego
małopłytkowośc,
leukopenia
pancytopenia,
neutropenia,
agranulocytoza
Zaburzenia układu
immunologicznego
wysypka
polekowa z
eozynofilią i
objawami
narządowymi
(zespół DRESS),
nadwrażliwość
(w tym obrzęk
naczynioruchowy
i reakcja
anafilaktyczna)
Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania

jadłowstręt zmniejszenie masy
ciała, zwiększenie
masy ciała

hiponatremia

Zaburzenia
psychiczne
depresja, wrogość/
agresywność, lęk,
bezsenność,
nerwowość/drażliwość

próby samobójcze,
myśli
samobójcze,zaburzenia
psychotyczne,
zaburzenia
zachowania, omamy,
uczucie złości,
splątanie, napady
paniki, chwiejność
emocjonalna/wahania
nastroju, pobudzenie

samobójstwo,
zaburzenia
osobowości,
zaburzenia
myślenia,
majaczenie

Zaburzenia układu
nerwowego
senność,
bóle
głowy

drgawki, zaburzenia
równowagi, zawroty
głowy (pochodzenia
ośrodkowego),
ospałość, drżenie

niepamięć, zaburzenia
pamięci zaburzenia
koordynacji
ruchów/ataksja,
parestezja, zaburzenia
koncentracji uwagi

choreoatetoza,
dyskineza,
hiperkinezja,
zaburzenia chodu,
encefalopatia

Zaburzenia oka podwójne widzenie,
niewyraźne widzenie
Zaburzenia ucha i
błędnika
zawroty głowy
(pochodzenia
błędnikowego)
Zaburzenia układu
oddechowego,
klatki piersiowej i
śródpiersia

kaszel

Zaburzenia
żołądka i jelit
ból brzucha, biegunka,
dyspepsja, wymioty,
nudności

zapalenie trzustki

Zaburzenia nieprawidłowe wyniki niewydolność

wątroby i dróg
żółciowych
testów wątrobowych wątroby,
zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej
wysypka łysienie, wyprysk,
świąd
martwica
toksycznorozpływna
naskórka, zespół
StevensaJohnsona, rumień
wielopostaciowy
Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe i
tkanki łącznej

osłabienie mięśni, ból
mięśni
rabdomioliza i
zwiększenie
stężenia
fosfokinazy
kreatynowej we
krwi
Zaburzenia
czynności nerek i
dróg moczowych

ostre uszkodzenie
nerek

Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu
podania

astenia/zmęczenie

Urazy, zatrucia i
powikłania po
zabiegach

urazy

*Częstość występowania jest znacząco większa u Japończyków, w porównaniu z pacjentami nie
pochodzącymi z Japonii.

Opis wybranych działań niepożądanych

Ryzyko wystąpienia jadłowstrętu jest większe w przypadku jednoczesnego podawania topiramatu i
lewetyracetamu.
W kilku przypadkach łysienia zaobserwowano ustąpienie zmian po odstawieniu lewetyracetamu.
W kilku przypadkach pancytopenii zaobserwowano zahamowanie czynności szpiku kostnego.

Przypadki encefalopatii zazwyczaj występowały na początku leczenia (w ciągu kilku dni do kilku
miesięcy) i były odwracalne po przerwaniu leczenia.

Dzieci i młodzież

W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo i otwartych badaniach uzupełniających,
lewetyracetam podawano 190 pacjentom w wieku od 1 miesiąca do poniżej 4 lat (60 z nich
otrzymywało lewetyracetam w badaniach kontrolowanych placebo). W badaniach klinicznych
kontrolowanych placebo i otwartych badaniach uzupełniających, lewetyracetam podawano 645
pacjentom w wieku od 4 do 16 lat (233 z nich otrzymywało lewetyracetam w badaniach
kontrolowanych placebo). W obu grupach wiekowych, dane te uzupełniono informacjami na temat
stosowania lewetyracetamu uzyskanymi w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu.

Ponadto, 101 niemowląt w wieku poniżej 12 miesięcy otrzymywało produkt leczniczy w badaniu
bezpieczeństwa stosowania po dopuszczeniu do obrotu. Nie zidentyfikowano nowych zagrożeń
związanych z bezpieczeństwem stosowania lewetyracetamu u niemowląt z padaczką w wieku poniżej
12 miesięcy.

Profil działań niepożądanych lewetyracetamu jest na ogół podobny we wszystkich grupach
wiekowych i zarejestrowanych wskazaniach w leczeniu padaczki. Dane dotyczące bezpieczeństwa u
dzieci uzyskane w badaniach klinicznych kontrolowanych placebo były podobne do profilu

bezpieczeństwa lewetyracetamu u dorosłych, z wyjątkiem działań niepożądanych dotyczących
zachowania i zaburzeń psychicznych, które występowały częściej u dzieci. U dzieci i młodzieży w
wieku od 4 do 16 lat,częściej niż w innych grupach wiekowych lub niż to wynika z ogólnego profilu
bezpieczeństwa zgłaszano: wymioty (bardzo często, 11,2 %), pobudzenie (często, 3,4 %), wahania
nastroju (często, 2,1 %), chwiejność emocjonalną (często, 1,7%), agresję (często, 8,2 %), zaburzenia
zachowania (często, 5,6 %) i ospałość (często, 3,9 %). U niemowląt i dzieci w wieku od 1 miesiąca do
poniżej 4 lat,częściej niż w innych grupach wiekowych lub w ramach ogólnego profilu
bezpieczeństwa zgłaszano: drażliwość (bardzo często, 11,7 %) i zaburzenia koordynacji ruchów
(często, 3,3 %).

Badanie u dzieci i młodzieży, zaprojektowane w celu wykazania, że produkt leczniczy nie jest gorszy
(ang. non-inferiority), prowadzone metodą podwójnie ślepej próby i z grupą kontrolną placebo,
dotyczące bezpieczeństwa stosowania, oceniało wpływ lewetyracetamu na funkcje poznawcze oraz
neuropsychiczne u dzieci w wieku od 4 do 16 lat z napadami częściowymi. Stwierdzono, że
lewetyracetam nie różnił się (nie był gorszy) od placebo pod względem zmiany Złożonego wyniku
testu pamięci w części Uwaga i pamięć Międzynarodowej Wykonaniowej Skali Leitera-R (ang.
Leiter-R Attention and Memory, Memory Screen Composite) wobec stanu wyjściowego, w populacji
zefiniowanej przez protokół badania. Wyniki dotyczące funkcji behawioralnych i emocjonalnych u
pacjentów leczonych lewetyracetamem wskazywały pogorszenie w zakresie zachowań agresywnych,
co zmierzono w sposób standaryzowany i systematyczny z wykorzystaniem zwalidowanego narzędzia
- Kwestionariusza zachowań dziecka Achenbacha (ang. CBCL - Achenbach Child Behavior
Checklist). U pacjentów, którzy przyjmowali lewetyracetam w ramach długoterminowego, otwartego
badania obserwacyjnego, zazwyczaj nie występowało jednak pogorszenie w zakresie funkcji
behawioralnych i emocjonalnych; w szczególności wyniki pomiarów dotyczących zachowań
agresywnych nie były gorsze od wartości wyjściowych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy

Po przedawkowaniu produktu Lepsitam obserwowano: senność, pobudzenie, agresywność,
zmniejszenie stanu świadomości, depresję oddechową, śpiączkę.

Postępowanie po przedawkowaniu

Po ostrym przedawkowaniu należy opróżnić żołądek przez wykonanie płukania żołądka lub
wywołanie wymiotów. Nie istnieje żadne swoiste antidotum dla lewetyracetamu.
Leczenie przedawkowania polega na leczeniu objawowym, w tym z możliwością zastosowania
hemodializy. Skuteczność dializy wynosi 60 % dla lewetyracetamu oraz 74 % dla jego głównego
metabolitu.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwpadaczkowe, inne leki przeciwpadaczkowe, kod ATC:
N03AX14

Substancja czynna, lewetyracetam, jest pochodną pirolidonu (S-enancjomer amidu kwasu α-etylo-2-
oksy-l-pirolidynooctowego) chemicznie nie powiązaną z istniejącymi substancjami czynnymi o
działaniu przeciwpadaczkowym.

Mechanizm działania

Mechanizm działania lewetyracetamu nadal nie jest w pełni poznany. Wyniki badań in vitro i in vivo
wskazują, że lewetyracetam nie zmienia podstawowych właściwości komórki ani prawidłowych
procesów neurotransmisji.
Badania in vitro wykazały, że lewetyracetam wpływa na stężenie Ca2+ w neuronach, częściowo
hamując prądy Ca2+ typu N oraz ograniczając uwalnianie jonów Ca2+ zmagazynowanych wewnątrz
neuronów. Dodatkowo częściowo znosi indukowane przez cynk i beta-karboliny hamowanie prądów
bramkowanych przez GABA i glicynę. Ponadto w badaniach in vitro wykazano, że lewetyracetam
wiąże się z określonym miejscem w tkance mózgowej gryzoni. Tym miejscem jest białko
pęcherzyków synaptycznych 2A, które, jak się uważa, bierze udział w procesie fuzji pęcherzyków i
egzocytozy neurotransmiterów. Stopień powinowactwa lewetyracetamu i spokrewnionych analogów
do białka 2A koreluje z mocą działania przeciwpadaczkowego tych substancji w modelu
audiogennych napadów padaczkowych u myszy. To odkrycie wskazuje, że interakcja lewetyracetamu
z białkiem pęcherzyków synaptycznych 2A wydaje się przyczyniać do przeciwpadaczkowego
działania tego produktu leczniczego.

Działania farmakodynamiczne

Lewetyracetam wywołuje ochronę przed drgawkami w wielu zwierzęcych modelach napadów
padaczkowych częściowych i pierwotnie uogólnionych, nie działa drgawkotwórczo.
Główny metabolit jest nieaktywny. Działanie przeciwdrgawkowe u ludzi, zarówno w padaczce z
napadami częściowymi, jak i uogólnionymi (wyładowania padaczkowe w EEG i odpowiedź świetlnonapadowa w EEG na przerywane bodźce świetlne), potwierdziło szeroki zakres farmakologicznego
profilu lewetyracetamu.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Terapia wspomagająca w leczeniu napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u
dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt w wieku od 1 miesiąca z padaczką

Skuteczność lewetyracetamu u dorosłych wykazano w trzech badaniach porównawczych,
kontrolowanych placebo, wykonanych metodą podwójnie ślepej próby z zastosowaniem dawek
dobowych wynoszących 1 000 mg, 2 000 mg lub 3 000 mg, podawanych w dwóch dawkach
podzielonych, z okresem leczenia do 18 tygodni. Zsumowane dane wykazały, że odsetek pacjentów, u
których stwierdzono zmniejszenie liczby napadów częściowych w tygodniu o 50% lub więcej, w
porównaniu do okresu odniesienia, podczas stosowania stałych dawek leku (12/14 tygodni leczenia),
wynosił odpowiednio 27,7 %; 31,6 % i 41,3 % dla dawek 1 000 mg, 2 000 mg, 3 000 mg
lewetyracetamu, a w grupie otrzymującej placebo – 12,6 %.

Dzieci i młodzież

Skuteczność lewetyracetamu u dzieci (od 4 do16 lat) oceniano w badaniu porównawczym,
kontrolowanym placebo, przeprowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, u 198 pacjentów i

trwającym 14 tygodni. Uczestnicy badania otrzymywali lewetyracetam w stałej dawce 60 mg/kg
mc./dobę (w dwóch dawkach dobowych).
Zmniejszenie liczby napadów częściowych w tygodniu o 50% lub więcej, w porównaniu do okresu
odniesienia, stwierdzono u 44,6 % dzieci leczonych lewetyracetamem oraz u 19,6 % pacjentów
otrzymujących placebo. W dłuższym okresie leczenia stwierdzono całkowite ustąpienie napadów na
co najmniej 6 miesięcy u 11,4 % pacjentów, a na rok lub dłużej, u 7,2 % chorych.

Skuteczność lewetyracetamu u pacjentów w wieku dziecięcym (od 1 miesiąca do poniżej 4 lat)
oceniono w badaniu z podwójnie ślepą próbą, z grupą kontrolną placebo, u 116 pacjentów, z okresem
leczenia wynoszącym 5 dni. Pacjenci biorący udział w badaniu stosowali roztwór doustny w dawce
dobowej 20 mg/kg mc., 25 mg/kg mc., 40 mg/kg mc. lub 50 mg/kg mc., w zależności od schematu
stopniowego zwiększania dawki dla danego wieku. W badaniu stosowano dawki: 20 mg/kg mc./dobę
stopniowo zwiększając ją do 40 mg/kg mc./dobę w przypadku niemowląt w wieku od 1 miesiąca do
poniżej 6 miesięcy oraz 25 mg/kg mc./dobę stopniowo zwiększając ją do 50 mg/kg mc./dobę w
przypadku niemowląt i dzieci w wieku od 6 miesięcy do poniżej 4 lat. Całkowita dawka dobowa
podawana była w dwóch dawkach podzielonych.

Pierwszorzędowym parametrem skuteczności był odsetek odpowiedzi na leczenie (procent pacjentów,
u których średnia dobowa częstość występowania napadów zmniejszyła się o ≥50 % w stosunku do
wartości wyjściowych) oceniany na podstawie odczytu 48-godzinnego zapisu wideo-EEG przez
wyznaczoną odgórnie osobę podlegającą procedurom podwójnie ślepej próby,. Analiza skuteczności
objęła 109 pacjentów, u których przeprowadzono co najmniej 24-godzinne badanie wideo-EEG
zarówno w okresie wyjściowym, jak i w okresach oceny. U 43,6 % pacjentów leczonych
lewetyracetamem i 19,6 % pacjentów przyjmujących placebo zaobserwowano odpowiedź na leczenie.
Wyniki te są zgodne w całej grupie wiekowej. W przypadku kontynuacji leczenia długookresowego u
8,6 % pacjentów napady nie występowały przez co najmniej 6 miesięcy, a u 7,8 % pacjentów napady
nie występowały przez co najmniej rok.
35 niemowląt poniżej 1 roku życia, z napadami częściowymi, otrzymywało lek w badaniach
klinicznych z grupą kontrolną otrzymującą placebo; jedynie 13 z nich było w wieku poniżej 6
miesięcy.

Monoterapia w leczeniu napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u pacjentów w
wieku od 16 lat z nowo rozpoznaną padaczką.

Skuteczność lewetyracetamu w monoterapii oceniano w badaniu w grupach równoległych,
przeprowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, mającym na celu wykazanie równoważności
lewetyracetamu i karbamazepiny o kontrolowanym uwalnianiu (CR,) u 576 pacjentów w wieku od 16
lat z nowo rozpoznaną padaczką. Warunkiem kwalifikacji do badania było występowanie samoistnych
napadów częściowych lub wyłącznie uogólnionych napadów toniczno-klonicznych. Pacjentów
przydzielano losowo do grupy otrzymującej karbamazepinę CR w dawce 400 – 1 200 mg/dobę lub
lewetyracetam w dawce 1 000 – 3 000 mg/dobę. Okres leczenia wynosił do 121 tygodni, w zależności
od reakcji pacjenta na leczenie. Sześciomiesięczny okres bez napadów osiągnięto u 73,0 % leczonych
lewetyracetamem oraz u 72,8% pacjentów leczonych karbamazepiną CR. Skorygowana różnica
bezwzględna wyniosła 0,2 % (95 % CI: -7,8 do 8,2). U ponad połowy pacjentów napady ustąpiły na
okres 12 miesięcy (56 % leczonych lewetyracetamem i 58,5 % leczonych karbamazepiną CR).

W badaniu odzwierciedlającym praktykę kliniczną, podawane jednocześnie leki przeciwpadaczkowe
mogły być odstawione u ograniczonej liczby pacjentów, którzy odpowiedzieli na lewetyracetam
stosowany w terapii wspomagającej (36 dorosłych pacjentów z 69).

Terapia wspomagająca w leczeniu napadów mioklonicznych u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat
z młodzieńczą padaczką miokloniczną.

Skuteczność lewetyracetamu oceniano w 16-tygodniowym badaniu porównawczym,
kontrolowanym placebo, przeprowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z udziałem pacjentów
w wieku od 12 lat, cierpiących na idiopatyczną padaczkę uogólnioną z napadami mioklonicznymi

odpowiadającymi różnym zespołom klinicznym. U większości pacjentów rozpoznano młodzieńczą
padaczkę miokloniczną.
W badaniu stosowano lewetyracetam w dawce dobowej wynoszącej 3 000 mg, podawanej w dwóch
dawkach podzielonych.
Zmniejszenie liczby dni w tygodniu z napadami mioklonicznymi o 50 % lub więcej stwierdzono u
58,3 % leczonych lewetyracetamem i u 23,3 % pacjentów przyjmujących placebo. W dłuższym
okresie leczenia stwierdzono całkowite ustąpienie napadów mioklonicznych na co najmniej 6
miesięcy u 28,6 % pacjentów, a na rok lub dłużej, u 21,0 % chorych.

Terapia wspomagająca w leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u
dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z idiopatyczną padaczką uogólnioną.

Skuteczność lewetyracetamu oceniano w 24-tygodniowym badaniu porównawczym, kontrolowanym
placebo, przeprowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, z udziałem dorosłych, młodzieży i
niewielkiej liczby dzieci, cierpiących na padaczkę idiopatyczną uogólnioną z pierwotnie uogólnionymi
napadami toniczno-klonicznymi (PGTC), odpowiadającymi różnym zespołom klinicznym
(młodzieńczej padaczce mioklonicznej, młodzieńczej padaczce z napadami nieświadomości,
dziecięcej padaczce z napadami nieświadomości oraz padaczce z napadami grand mal występującymi
po obudzeniu się). W badaniu stosowano lewetyracetam w dawce 3 000 mg/dobę u dorosłych i
młodzieży oraz 60 mg/kg mc./dobę u dzieci, podawanej w dwóch dawkach podzielonych.
Zmniejszenie liczby napadów PGTC w tygodniu o 50 % lub więcej stwierdzono u 72,2 % leczonych
lewetyracetamem i u 45,2 % pacjentów otrzymujących placebo.
W dłuższym okresie leczenia stwierdzono całkowite ustąpienie napadów toniczno-klonicznych na co
najmniej 6 miesięcy u 47,4 % pacjentów, a na rok lub dłużej u 31,5 % chorych.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Lewetyracetam jest związkiem dobrze rozpuszczalnym i dobrze przenikającym. Profil
farmakokinetyczny ma charakter liniowy z niewielką zmiennością wewnątrz- i między-osobniczą. Po
wielokrotnym podaniu, nie występuje zmiana klirensu. Brak dowodów na jakąkolwiek zmienność
związaną z płcią, rasą i rytmem dobowym. Profil farmakokinetyczny jest porównywalny u zdrowych
ochotników i u pacjentów z padaczką.

Ze względu na fakt, że wchłanianie jest całkowite i ma przebieg liniowy, można przewidzieć stężenie
lewetyracetamu w osoczu na podstawie dawki doustnej lewetyracetamu, wyrażonej w mg/kg masy
ciała. Z tego względu, nie ma potrzeby monitorowania stężenia lewetyracetamu w osoczu.

Wykazano znaczącą korelację u dorosłych i dzieci pomiędzy stężeniem w ślinie i w osoczu (stosunek
stężenia w ślinie do stężenia w osoczu wahał się od 1 do 1,7 dla leku w postaci tabletek i po 4
godzinach po podaniu dla leku w postaci roztworu doustnego).

Dorośli i młodzież

Wchłanianie

Lewetyracetam jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym. Całkowita biodostępność po podaniu
doustnym wynosi prawie 100 %.
Stężenie maksymalne w osoczu (Cmax) jest osiągane po 1,3 godziny po podaniu. Stężenie w stanie
stacjonarnym osiągane jest po 2 dniach, w przypadku schematu dawkowania dwa razy na dobę.
Po podaniu pojedynczej dawki 1000 mg stężenie maksymalne (Cmax) wynosi zazwyczaj 31 μg/ml, a po
podawaniu wielokrotnym 1000 mg dwa razy na dobę, Cmax wynosi 43 μg/ml.
Stopień wchłaniania nie zależy od dawki i nie zmienia się pod wpływem pokarmu.

Dystrybucja

Brak dostępnych danych dotyczących przenikania produktu do tkanek u ludzi.

Ani lewetyracetam, ani jego główny metabolit, nie wiążą się w sposób istotny z białkami osocza (<10
%). Objętość dystrybucji lewetyracetamu wynosi około 0,5 do 0,7 l/kg, jest to wartość zbliżona do
całkowitej objętości wody w organizmie.

Metabolizm

U ludzi lewetyracetam nie jest metabolizowany w znacznym stopniu. Główny szlak metabolizmu (24
% dawki) stanowi enzymatyczna hydroliza grupy acetamidowej. Wytwarzanie głównego metabolitu,
ucb L057, nie zachodzi przy współudziale wątrobowych izoenzymów cytochromu P450. Hydrolizę
grupy acetamidowej stwierdzono w wielu tkankach, w tym w komórkach krwi. Metabolit ucb L057
jest nieaktywny farmakologicznie.

Zidentyfikowano także dwa inne metabolity. Jeden z nich powstaje przez hydroksylację pierścienia
pirolidynowego (1,6 % dawki), a drugi przez otwarcie pierścienia pirolidynowego (0,9 % dawki). Inne
niezidentyfikowane składniki stanowią tylko 0,6 % dawki.

Nie udowodniono przemiany enancjomerycznej in vivo ani dla lewetyracetamu, ani dla jego głównego
metabolitu.

In vitro wykazano, że lewetyracetam oraz jego główny metabolit nie hamowały aktywności głównych
izomerów ludzkiego wątrobowego cytochromu P450 (CYP 3A4, 2A6, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 1A2),
glukuronylotransferazy (UGT1A1 i UGT1A6) ani aktywności hydroksylazy epoksydowej. Ponadto
lewetyracetam nie wpływa in vitro na glukuronidację kwasu walproinowego.
W hodowlach ludzkich hepatocytów lewetyracetam nie wywierał wpływu lub miał niewielki wpływ
na CYP1A2, SULT1E1 lub UGT1A1. Lewetyracetam powodował łagodną indukcję CYP2B6 i
CYP3A4. Dane in vitro i dane dotyczące interakcji in vivo z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi,
digoksyną i warfaryną wykazały, że nie należy oczekiwać znacznej indukcji enzymatycznej in vivo.
Dlatego interakcje produktu Lepsitam z innymi substancjami czynnymi lub innych substancji
czynnych z produktem Lepsitam są mało prawdopodobne.

Wydalanie

Okres półtrwania u osób dorosłych wynosi 7±1 godzin i nie zmienia się w zależności od dawki, drogi
podania lub po podaniu wielokrotnym. Średni całkowity klirens wynosi 0,96 ml/min/kg mc.

Główną drogę wydalania stanowi wydalanie z moczem, średnio 95 % dawki (około 93 % dawki jest
wydalone w ciągu 48 godzin). Wydalanie z kałem stanowi tylko ok. 0,3 % dawki.
W ciągu pierwszych 48 godzin całkowite wydalanie z moczem lewetyracetamu i jego głównego
metabolitu stanowi odpowiednio 66 % i 24 % dawki.
Klirens nerkowy lewetyracetamu i ucb L057 wynosi odpowiednio 0,6 ml/min/kg mc. i
4,2 ml/min/kg mc., co wskazuje na to, że lewetyracetam jest wydalany na drodze filtracji
kłębuszkowej z następową reabsorpcją kanalikową oraz, że jego główny metabolit jest również
wydalany przez aktywne wydzielanie kanalikowe, niezależnie od filtracji kłębuszkowej. Wydalanie
lewetyracetamu jest skorelowane z klirensem kreatyniny.

Osoby w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku okres półtrwania zwiększa się o ok. 40 % (10 do 11 godzin). Jest to
związane ze zmniejszoną wydolnością nerek w tej populacji (patrz punkt 4.2).

Zaburzenie czynności nerek

Całkowity klirens lewetyracetamu oraz jego głównego metabolitu jest skorelowany z klirensem
kreatyniny. Z tego względu, u pacjentów z umiarkowanymi oraz ciężkimi zaburzeniami czynności
nerek zaleca się odpowiednie dostosowanie dobowej dawki podtrzymującej produktu Lepsitam, na
podstawie klirensu kreatyniny (patrz punkt 4.2).

U dorosłych pacjentów w stadium schyłkowej niewydolności nerek z bezmoczem, okres półtrwania
wynosił około 25 godzin w okresie pomiędzy dializami i około 3,1 godziny podczas dializy. Podczas
typowej 4-godzinnej dializy zostaje usunięte 51 % lewetyracetamu.

Zaburzenie czynności wątroby
U osób z lekkimi i i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie stwierdzono istotnej zmiany
klirensu lewetyracetamu. U większości osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, klirens
lewetyracetamu był zmniejszony o ponad 50 % z powodu współistniejącej zaburzonej czynności nerek
(patrz punkt 4.2).

Dzieci i młodzież

Dzieci (od 4 do 12 lat)

Po podaniu doustnym pojedynczej dawki (20 mg/kg mc.) dzieciom (od 6 do 12 lat) chorym na
padaczkę okres półtrwania lewetyracetamu wynosi 6,0 godzin. Klirens przeliczany na masę ciała jest
około 30 % większy niż u osób dorosłych chorych na padaczkę.

Po podaniu wielokrotnym dawki (20 do 60 mg/kg mc./dobę) dzieciom z padaczką (od 4 do 12 lat)
lewetyraceatm był szybko wchłaniany. Stężenie maksymalne w osoczu występowało od 0,5 do 1,0
godziny po podaniu. Zaobserwowano proporcjonalne zwiększanie wchłaniania liniowego i dawki dla
stężenia maksymalnego i obszaru pod krzywą. Okres połowicznej eliminacji wynosił około 5 godzin.
Pozorny całkowity klirens z organizmu wynosił 1,1 ml/min/kg mc.

Niemowlęta i dzieci (od 1 miesiąca do 4 lat)

Po podaniu pojedynczej dawki (20 mg/kg mc.) 100 mg/ml roztworu doustnego dzieciom chorym na
padaczkę (od 1 miesiąca do 4 lat), lewetyracetam był szybko wchłaniany, a stężenie maksymalne w
osoczu zaobserwowano po upływie około 1 godziny od podania leku. Wyniki badań
farmakokinetycznych wykazały, że okres półtrwania był krótszy (5,3 godziny) niż u dorosłych (7,2
godziny) i pozorny klirens z organizmu był szybszy (1,5 ml/min/kg mc.) niż u dorosłych
(0,96 ml/min/kg mc.).

W populacyjnej analizie farmakokinetycznej przeprowadzonej u pacjentów w wieku od 1 miesiąca do
16 lat, masa ciała była w znaczący sposób powiązana z pozornym klirensem (klirens wzrastał wraz ze
wzrostem masy ciała) i pozorną objętością dystrybucji. Również wiek wpływał na oba parametry.
Efekt ten był wyraźny u młodszych dzieci i zmniejszał się wraz z wiekiem, a u dzieci w wieku około
4 lat tracił znaczenie.

W obu populacyjnych analizach farmakokinetycznych obserwowano zwiększenie pozornego klirensu
lewetyracetamu o około 20 %, podczas jednoczesnego podawania z lekami przeciwpadaczkowymi
indukującymi enzymy.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących
bezpieczeństwa, genotoksyczności i rakotwórczości nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla
człowieka.. U szczurów i w mniejszym stopniu u myszy po poziomach narażenia podobnych do
stosowanych w praktyce kliniczne, obserwowano działania niepożądane, których nie stwierdzono w
badaniach klinicznych, a które mogą mieć znaczenie w praktyce klinicznej. Objawy te obejmują
zmiany w wątrobie, wskazujące na reakcje adaptacyjne, tj. zwiększenie masy i przerost środkowej
części zrazika, nacieczenie tłuszczowe oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych w
osoczu.

Nie zaobserwowano działań niepożądanych wpływających na płodność lub reprodukcję u samic i
samców szczurów po zastosowaniu dawek do 1800 mg/kg mc./dobę [6 razy większych od

maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (ang. MRHD, maximum recommended human daily dose) w
przeliczeniu na mg/m2] w pokoleniu F1 oraz ich rodziców.

Przeprowadzono dwa badania dotyczące rozwoju zarodkowo-płodowego (ang. EFD, embryo-fetal
development) na szczurach, po zastosowaniu dawek 400, 1200 i 3600 mg/kg mc./dobę. W jednym z
dwóch badań EFD przy zastosowaniu dawki 3600 mg/kg mc./dobę obserwowano niewielkie
zmniejszenie masy płodu związane z marginalnym zwiększeniem występowania
zmian/nieprawidłowości szkieletowych. Nie zaobserwowano wpływu na śmiertelność zarodków ani
zwiększonej częstości wad rozwojowych. Dawka, po której nie obserwuje się działania niepożądanego
(ang. NOAEL No Observed Adverse Effect Level), wynosiła 3600 mg/kg mc./dobę dla ciężarnych
samic szczurów [12-krotność maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi w przeliczeniu na mg/m2] i 1200
mg/kg mc./dobę dla płodów.

Przeprowadzono cztery badania rozwoju zarodkowo-płodowego na królikach, przy zastosowaniu
dawek 200, 600, 800, 1200 i 1800 mg/kg mc./dobę. Dawka 1800 mg/kg mc./dobę powodowała istotną
toksyczność dla ciężarnej samicy i zmniejszenie masy ciała płodu związane ze zwiększoną częstością
występowania płodów z nieprawidłowościami układu krążenia/szkieletowymi. Dawka NOAEL
wyniosła <200 mg/kg mc./dobę dla samic i 200 mg/kg mc./dobę dla płodów (równe dawce MRHD w
przeliczeniu na mg/m2).

Przeprowadzono badanie dotyczące rozwoju około- i poporodowego u szczurów przy zastosowaniu
dawek lewetyracetamu 70, 350 i 1800 mg/kg mc./dobę. Dawka NOAEL wyniosła
≥ 1800 mg/kg mc./dobę dla samic F0 i dla przeżywalności, wzrostu i rozwoju potomstwa F1, do
momentu zakończenia żywienia mlekiem matki (6-krotność dawki MRHD w przeliczeniu na mg/m2).

W badaniach na zwierzętach, u noworodków oraz młodych osobników szczurów i psów nie
zaobserwowano działań niepożądanych w standardowych punktach końcowych dotyczących rozwoju
lub dojrzewania, przy stosowaniu dawek do 1800 mg/kg mc./dobę (6-17-krotność dawki MRHD w
przeliczeniu na mg/m2).

### 6. SZCZEGÓŁOWE DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:
Wapnia wodorofosforan, dwuwodny
Celuloza mikrokrystaliczna
Krospowidon
hydroksypropyloceluloza

Otoczka
Lepsitam 250 mg tabletki powlekane
Opadry 02H20569 zawierająca:
Hypromeloza
Tytanu dwutlenek (E 171)
Talk
Glikol propylenowy (E1520)
Indygotyna lak (E 132)
Żółcień pomarańczowa lak (E 110)
Żółcień chinolinowa lak (E 104)

Lepsitam 500 mg tabletki powlekane
Opadry 20J22730 zawierająca:
Hydroksypropyloceluloza
Hypromeloza
Glikol propylenowy (E1520)

Żółcień chinolinowa lak (E 104)
Kwas sorbowy
Sorbitolu monooleinian
Tytanu dwutlenek (E 171)
Wanilina

Lepsitam 750 mg tabletki powlekane
Opadry OY-S-33016 zawierająca:
Hypromeloza
Indygotyna lak (E 132)
Żółcień pomarańczowa (E 110)
Żelaza tlenek czerwony (E 172)
Makrogol 4000
Tytanu dwutlenek (E 171)

Lepsitam 1000 mg tabletki powlekane
Opadry OY-LS-28908 zawierająca:
Hypromeloza
Laktoza jednowodna
Makrogol 4000
Tytanu dwutlenek (E 171)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Lepsitam 250 mg tabletki powlekane pakowane są w blistry z folii PVC/PE/PVDC/Aluminium,
umieszczone w tekturowych pudełkach, zawierających 20, 30, 50, 60, 100, 200 tabletek powlekanych.

Lepsitam 500 mg tabletki powlekane pakowane są w blistry z folii PVC/PE/PVDC/Aluminium,
umieszczone w tekturowych pudełkach, zawierających 10, 20, 30, 50, 60, 100, 120, 200 tabletek
powlekanych

Lepsitam 750 mg tabletki powlekane pakowane są w blistry z folii PVC/PE/PVDC/Aluminium,
umieszczone w tekturowych pudełkach, zawierających 20, 30, 50, 60, 80, 100, 120, 200 tabletek
powlekanych

Lepsitam 1000 mg tabletki powlekane pakowane są w blistry z folii PVC/PE/PVDC/Aluminium,
umieszczone w tekturowych pudełkach, zawierających 10, 20, 30, 50, 60, 100, 200 tabletek
powlekanych

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z

lokalnymi przepisami..

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pharmathen International S.A.
4, Dervenakion str., 15351 Pallini, Attiki, Grecja
Tel.: +30 210 66 65 067
Fax: +30 210 66 66 749

### 8. NUMER (-Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

250 mg: 22949
500 mg: 22950
750 mg: 22951
1000 mg: 22952

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
/ DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 21 Styczeń 2016
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 06 Czerwiec 2019

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

05/06/2020

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.