# Trund

> Lewetyracetam · 1000 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Trund
- **Nazwa powszechna:** Levetiracetamum
- **Substancja czynna:** [Lewetyracetam](https://apteka.online/odpowiedniki/levetiracetamum)
- **Moc:** 1000 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N03AX14
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 18929
- **Podmiot odpowiedzialny:** neuraxpharm Arzneimittel GmbH
- **Producent:** Glenmark Pharmaceuticals s.r.o.
PharOS Mt Ltd
Remedica Ltd
Rontis Hellas Medical and Pharmaceutical Products S.A., Czechy
Malta
Cypr
Grecja
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwpadaczkowe/trund-tabl-powl-1000-mg-neuraxpharm
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwpadaczkowe/trund-tabl-powl-1000-mg-neuraxpharm.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/26406/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/26406/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 50 tabl. | 5909990925940 | Rp | 58,88 zł (dopłata od 7,28 zł) | Trudno dostępny (2/5) | — |
| 100 tabl. | 5909990925957 | Rp | 112,10 zł (dopłata od 8,89 zł) | Trudno dostępny (2/5) | — |

## Leki refundowane

### 100 tabl. — EAN 5909990925957 · cena jedn. 1,12 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Padaczka | ryczałt | 112,10 zł | 8,89 zł | 103,21 zł | 110,32 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

### 50 tabl. — EAN 5909990925940 · cena jedn. 1,18 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Padaczka | ryczałt | 58,88 zł | 7,28 zł | 51,60 zł | 55,16 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Trund i w jakim celu się go stosuje?
Lewetyracetam jest lekiem przeciwpadaczkowym (lekiem stosowanym w leczeniu napadów w
padaczce).

Lek Trund jest stosowany:
• jako monoterapia (stosowanie samego leku) w leczeniu dorosłych i młodzieży w wieku od 16
lat z nowo zdiagnozowaną padaczką w leczeniu pewnych postaci padaczki. Padaczka to stan,
w którym pacjenci mają powtarzające się napady (drgawki). Lewetyracetam jest stosowany w
leczeniu takiej postaci padaczki, w której napady początkowo występują w jednej części
mózgu, ale następnie mogą przenieść się na większe obszary obu półkul mózgu (napady
częściowe wtórnie uogólnione lub bez wtórnego uogólnienia). Lekarz przepisał lewetyracetam
w celu zmniejszenia liczby napadów.
• jako dodatkowy lek poza innym lekiem przeciwpadaczkowym:
◦ u dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt w wieku od 1 miesiąca w leczeniu napadów
częściowych wtórnie uogólnionych lub bez wtórnego uogólnienia,
◦ u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z młodzieńczą padaczką miokloniczną w
leczeniu napadów mioklonicznych (krótkie, podobne do wstrząsów skurcze pojedynczych
mięśni lub grup mięśni),
◦ u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z idiopatyczną padaczką uogólnioną (typ
padaczki, która ma prawdopodobnie podłoże genetyczne), w leczeniu napadów tonicznoklonicznych pierwotnie uogólnionych (duże napady, w tym utrata świadomości).

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Trund

Kiedy nie stosować leku Trund
• Jeśli pacjent ma uczulenie na lewetyracetam, pochodne pirolidonu lub którykolwiek z
pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Trund należy omówić to z lekarzem:
• Jeśli stwierdzono u pacjenta chorobę nerek, lek Trund należy stosować zgodnie z zaleceniami
lekarza. Lekarz może podjąć decyzję o dostosowaniu dawkowania.
• Jeśli zaobserwowano jakiekolwiek spowolnienie wzrostu lub niespodziewane przedwczesne
dojrzewanie dziecka, należy skontaktować się z lekarzem.
• U niektórych pacjentów leczonych lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak lek Trund,
występowały myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójcze. Jeśli wystąpią objawy depresji i
(lub) myśli samobójcze, należy skontaktować się z lekarzem.
• Jeśli w rodzinie pacjenta albo wcześniej u samego pacjenta występował nieregularny rytm
pracy serca (widoczny w badaniu elektrokardiograficznym), albo jeśli u pacjenta występuje
choroba i (lub) przyjmuje on leki, które powodują skłonność do nieregularnego rytmu pracy
serca albo zaburzeń równowagi elektrolitowej.

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli którekolwiek z następujących działań
niepożądanych nasili się lub będą się utrzymywać dłużej niż kilka dni:
• Nietypowe myśli, drażliwość lub bardziej agresywne reakcje niż zwykle, bądź istotne zmiany
nastroju lub zachowania zauważone przez pacjenta, bądź jego rodzinę i przyjaciół.
• Zaostrzenie padaczki
W rzadkich przypadkach napady mogą się pogorszyć lub występować częściej, szczególnie w
pierwszym miesiącu po rozpoczęciu leczenia lub zwiększeniu dawki. W bardzo rzadkiej
postaci padaczki o wczesnym początku (padaczki związanej z mutacjami w genie SCN8A)
powodującej różne rodzaje napadów i utratę umiejętności, pacjent może zauważyć, że napady
nadal występują lub nasilają się w trakcie leczenia.

W przypadku pojawienia się któregokolwiek z tych nowych objawów podczas przyjmowania
leku Trund, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.

Dzieci i młodzież
• Nie jest wskazane stosowanie leku Trund w monoterapii (samego leku Trund) u dzieci i
młodzieży w wieku poniżej 16 lat.

Lek Trund a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Nie należy przyjmować makrogolu (leku używanego w zaparciach) na godzinę przed i godzinę po
zastosowaniu lewetyracetamu, ponieważ może to wpłynąć na skuteczność działania lewetyracetamu.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Lewetyracetam można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy po starannej ocenie lekarz prowadzący uzna
to za konieczne. Nie należy przerywać leczenia bez przedyskutowania tego z lekarzem prowadzącym.
Nie można całkowicie wykluczyć ryzyka wad wrodzonych u płodu.
Podczas leczenia nie zaleca się karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Trund może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania narzędzi lub maszyn, gdyż
stosowanie leku może powodować senność. Jest to bardziej prawdopodobne na początku leczenia lub
po zwiększeniu dawki leku. Nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn, dopóki nie jest
znany wpływ leku na zdolność pacjenta do wykonywania tych czynności.

Lek Trund, 750 mg zawiera żółcień pomarańczową (E 110)

Barwnik żółcień pomarańczowa (E 110) może powodować reakcję alergiczną.

### 3. Jak stosować lek Trund?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Należy przyjmować liczbę tabletek zgodnie z zaleceniami lekarza.
Lek Trund musi być przyjmowany dwa razy na dobę, rano i wieczorem, mniej więcej o tej samej
porze każdego dnia.

Leczenie uzupełniające i monoterapia (w wieku od 16 lat)

Dorośli (w wieku ≥18 lat) i młodzież (w wieku 12 do 17 lat) o masie ciała 50 kg lub więcej:
Zalecana dawka: od 1000 mg do 3000 mg na dobę.
Jeśli pacjent przyjmuje lek po raz pierwszy, lekarz zaleci najpierw mniejszą dawkę przez 2 tygodnie,
a dopiero potem najmniejszą dawkę dobową.
Przykładowo, jeśli dawka dobowa ma wynosić 1000 mg, mniejsza dawka początkowa wynosi 1
tabletkę 250 mg rano i 1 tabletkę 250 mg wieczorem, a dawka będzie stopniowo zwiększana, tak aby
po 2 tygodniach osiągnąć dawkę 1000 mg na dobę.

Młodzież (w wieku od 12 do 17 lat) o masie ciała 50 kg lub mniej:
Lekarz przepisze pacjentowi najbardziej odpowiednią postać farmaceutyczną leku Trund na podstawie
masy ciała i dawki.

Dawka u niemowląt (w wieku od 1 do 23 miesięcy) i dzieci (w wieku od 2 do 11 lat) o masie ciała
mniej niż 50 kg:
Lekarz zaleci najbardziej odpowiednią postać leku Trund w zależności od wieku, masy ciała i dawki.

Lek Trund, 100 mg/ml, roztwór doustny jest postacią najbardziej odpowiednią u niemowląt i dzieci w
wieku poniżej 6 lat oraz u dzieci i młodzieży (w wieku od 6 do 17 lat) o masie ciała poniżej 50 kg,
oraz wtedy, gdy nie można podać właściwej dawki stosując lek w tabletkach.

Sposób podawania:
Tabletki leku Trund należy połykać, popijając wystarczającą ilością płynu (np. szklanką wody). Lek
można stosować z pokarmem lub bez pokarmu. Po podaniu doustnym lewetyracetam może
pozostawiać gorzki smak.

Czas trwania leczenia:
• Lek Trund stosowany jest do leczenia długotrwałego. Należy kontynuować leczenie lekiem
Trund tak długo, jak zaleci to lekarz prowadzący.
• Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem prowadzącym, ponieważ może to
spowodować zwiększenie częstości napadów.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Trund
Możliwe działania niepożądane po przedawkowaniu leku Trund to senność, pobudzenie, agresywność,
obniżona czujność, zahamowanie oddychania i śpiączka.
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza.
Lekarz zaleci najlepsze możliwe leczenie przedawkowania.

Pominięcie zastosowania leku Trund
Należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym, jeśli nie została przyjęta jedna lub więcej dawek
leku.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki.

Przerwanie stosowania leku Trund

Jeśli leczenie lekiem Trund ma zostać przerwane, to lek powinien być odstawiany stopniowo, w celu
uniknięcia zwiększenia częstości napadów padaczkowych. Jeśli lekarz zadecyduje o przerwaniu
leczenia, poinformuje w jaki sposób należy stopniowo odstawiać lek.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku, należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy niezwłocznie poinformować lekarza lub skontaktować się z najbliższym szpitalnym
oddziałem ratunkowym (SOR) jeśli u pacjenta wystąpią:

• osłabienie, zawroty głowy lub trudności w oddychaniu, ponieważ te objawy mogą oznaczać
ciężką reakcję alergiczną (anafilaksja)
• obrzęk twarzy, ust, języka i gardła (obrzęk Quinckego)
• objawy grypopodobne i wysypka na twarzy a następnie na całym ciele, przebiegająca z
wysoką temperaturą, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych obserwowana w
badaniach krwi, zwiększenie liczby niektórych białych krwinek (eozynofilia) oraz
powiększenie węzłów chłonnych (wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi -
zespół DRESS)
• objawy takie jak zmniejszone oddawanie moczu, zmęczenie, nudności, wymioty, splątanie i
obrzęk nóg, kostek lub stóp, gdyż może to być oznaka nagłego pogorszenia czynności nerek;
• wysypka na skórze, która może prowadzić do powstawania pęcherzy i wyglądać jak małe
tarcze strzelnicze (ciemny punkt otoczony jaśniejszym obszarem i ciemnym kręgiem dookoła)
(rumień wielopostaciowy)
• rozległa wysypka z pęcherzami i złuszczającą się skórą, występująca głównie w okolicy ust,
oczu, nosa i narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona)
• cięższa postać wysypki powodująca złuszczanie skóry z ponad 30% powierzchni ciała
(toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka)
• oznaki poważnych zmian psychicznych lub zaobserwowanie u pacjenta oznak dezorientacji,
niepamięci (utraty pamięci), zaburzeń pamięci (zapominanie), zaburzeń zachowania lub
innych objawów neurologicznych, w tym niezamierzonych lub niekontrolowanych ruchów.
Mogą to być objawy encefalopatii.

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to: zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból
głowy, zmęczenie i zawroty głowy. Na początku leczenia lub podczas zwiększania dawki działania
niepożądane, takie jak: senność, zmęczenie lub zawroty głowy, mogą wystąpić częściej. Działania te
powinny z czasem ulec osłabieniu.

Bardzo często: mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób
• zapalenie błony śluzowej nosa i gardła
• senność, bóle głowy

Często: mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 osób
• jadłowstręt (utrata apetytu)
• depresja, uczucie wrogości lub agresja, lęk, bezsenność, nerwowość lub drażliwość,
• drgawki, zaburzenia równowagi, zawroty głowy (uczucie chwiania się), ospałość (brak energii
i zapału), dreszcze (mimowolne drżenie)
• zawroty głowy pochodzenia błędnikowego (uczucie wirowania)
• kaszel
• ból brzucha, biegunka, dyspepsja (niestrawność), wymioty, nudności
• wysypka
• astenia/znużenie (zmęczenie)

Niezbyt często: mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 100 osób
• zmniejszenie liczby płytek krwi, zmniejszenie liczby krwinek białych
• zmniejszenie masy ciała, zwiększenie masy ciała
• próby samobójcze i myśli samobójcze, zaburzenia umysłowe, zaburzenia zachowania,
omamy, napady złości, dezorientacja, napady paniki, chwiejność emocjonalna/wahania
nastroju, pobudzenie
• amnezja (utrata pamięci), zaburzenia pamięci (zapominanie), zaburzenia koordynacji/ataksja
(zaburzenia koordynacji ruchów), parestezje (mrowienie), zaburzenia koncentracji uwagi
(utrata koncentracji)
• diplopia (podwójne widzenie), niewyraźne widzenie
• podwyższone/nieprawidłowe wyniki badań wątrobowych
• wypadanie włosów, wyprysk, świąd
• osłabienie mięśni, bóle mięśni
• urazy

Rzadko: mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 1 000 osób
• zakażenia
• zmniejszenie liczby wszystkich rodzajów krwinek
• ciężkie reakcje alergiczne (wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi – zespół
DRESS, reakcja anafilaktyczna [ciężka i poważna reakcja alergiczna], obrzęk Quinckego
[obrzęk twarzy, ust, języka i gardła])
• zmniejszenie stężenia sodu we krwi
• samobójstwa, zaburzenia osobowości (zaburzenia zachowania), zaburzenia myślenia (powolne
myślenie, niemożność koncentracji uwagi)
• majaczenie
• encefalopatia (szczegółowy opis objawów znajduje się w podpunkcie „Należy niezwłocznie
poinformować lekarza”)
• napady mogą się pogorszyć lub występować częściej
• mimowolne skurcze mięśni w obrębie głowy, tułowia i kończyn, trudności w kontrolowaniu
ruchów, hiperkinezja (nadaktywność)
• zmiana rytmu pracy serca (badanie elektrokardiograficzne)
• zapalenie trzustki
• zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby
• nagłe pogorszenie czynności nerek
• wysypka na skórze, która może powodować powstawanie pęcherzy i wyglądać jak małe tarcze
strzelnicze (ciemny punkt otoczony jaśniejszym obszarem i ciemnym kręgiem dookoła)
(rumień wielopostaciowy), rozległa wysypka z pęcherzami i złuszczającą się skórą,
występująca głównie w okolicy ust, nosa, oczu i narządów płciowych (zespół StevensaJohnsona), oraz cięższa postać wysypki powodująca złuszczanie skóry z ponad 30%
powierzchni ciała (martwicze toksyczne oddzielanie się naskórka).
• rabdomioliza (rozpad mięśni prążkowanych) i związane z tym zwiększenie aktywności
fosfokinazy kreatynowej we krwi. Występowanie jest istotnie częstsze u Japończyków w
porównaniu z innymi pacjentami (niepochodzącymi z Japonii).
• utykanie lub trudności z chodzeniem,
• występujące jednocześnie: gorączka, sztywność mięśni, niestabilne ciśnienie krwi i częstość
akcji serca, dezorientacja, niski poziom świadomości (mogą być to objawy zaburzenia o
nazwie złośliwy zespół neuroleptyczny). Częstość występowania jest znacząco większa u
Japończyków, w porównaniu z pacjentami niepochodzącymi z Japonii.

Bardzo rzadko: mogące wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentów
• powtarzające się niechciane myśli lub odczucia, lub wewnętrzny przymus ciągłego
wykonywania tej samej czynności (zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa; tel.: + 48 22 49 21 301; faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Trund?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym po:
„Termin ważności (EXP)” i na blistrze po skrócie „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień
podanego miesiąca.

Ten lek nie wymaga żadnych specjalnych warunków przechowywania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Trund

Substancją czynną leku jest lewetyracetam.

Pozostałe składniki to:
Rdzeń tabletki: krospowidon (Typ B), powidon K30, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu
stearynian

Otoczka tabletki 250 mg: hypromeloza, makrogol 400, tytanu dwutlenek (E171), talk oczyszczony,
indygotyna, lak (E132)

Otoczka tabletki 500 mg: hypromeloza, makrogol 400, tytanu dwutlenek (E171), talk oczyszczony,
żelaza tlenek żółty (E172)

Otoczka tabletki 750 mg: hypromeloza, makrogol 400, tytanu dwutlenek (E171), talk oczyszczony,
żółcień pomarańczowa (E110), żelaza tlenek czerwony (E172)

Otoczka tabletki 1000 mg: hypromeloza, makrogol 400, tytanu dwutlenek (E171), talk oczyszczony

Jak wygląda lek Trund i co zawiera opakowanie
Lek Trund, 250 mg to niebieskie, podłużne tabletki powlekane z linią podziału po jednej stronie,
o wymiarach 12,9 mm × 6,1 mm. Tabletki powlekane pakowane są w blistry
Aluminium/PVC/PE/PVDC i w tekturowe pudełko po 50 lub 100 tabletek.

Lek Trund, 500 mg to żółte, podłużne tabletki powlekane z linią podziału po jednej stronie,
o wymiarach 16,5 mm × 7,7 mm. Tabletki powlekane pakowane są w blistry
Aluminium/PVC/PE/PVDC i w tekturowe pudełko po 50 lub 100 tabletek.

Lek Trund, 750 mg to pomarańczowe, podłużne tabletki powlekane z linią podziału po jednej stronie,
o wymiarach 18,8 mm × 8,9 mm. Tabletki powlekane pakowane są w blistry
Aluminium/PVC/PE/PVDC i w tekturowe pudełko po 50 lub100 tabletek.

Lek Trund, 1000 mg to białe, podłużne tabletki powlekane z linią podziału po jednej stronie,
o wymiarach 19,2 mm × 10,2 mm. Tabletki powlekane pakowane są w blistry
Aluminium/PVC/PE/PVDC i w tekturowe pudełko po 50 lub100 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny:
neuraxpharm Arzneimittel GmbH
Elisabeth-Selbert Str. 23
40764 Langenfeld
Niemcy

Wytwórca:
Glenmark Pharmaceuticals s.r.o.
Fibichova 143
566 17 Vysoké Mýto
Republika Czeska

PharOS MT Ltd.
HF 62X Hal Far Industrial Estate
Birzebbugia
BBG 3000
Malta

Remedica Ltd
Aharnon str.
Limassol Industrial Estate
P.O. Box 51706
CY-3056 Limassol
Cypr

Rontis Hellas Medical and Pharmaceutical Products S.A.
Larisa Industrial Area,
Larisa, P.O. Box 3012, GR41004
Grecja

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

Neuraxpharm Polska Sp. z o.o.
ul. Poleczki 35
02-822 Warszawa
e-mail: info-poland@neuraxpharm.com

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Czechy TRUND 250 mg/500 mg/1000 mg potahované tablety
Holandia TRUND 250 mg/500 mg/750 mg/1000 mg, filmomhulde tabletten
Polska TRUND
Słowacja TRUND 250 mg/500 mg/1000 mg

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 12/2023

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Trund, 250 mg, tabletki powlekane
Trund, 500 mg, tabletki powlekane
Trund, 750 mg, tabletki powlekane
Trund, 1000 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 250 mg lewetyracetamu.
Każda tabletka powlekana zawiera 500 mg lewetyracetamu.
Każda tabletka powlekana zawiera 750 mg lewetyracetamu.
Każda tabletka powlekana zawiera 1000 mg lewetyracetamu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:
Trund, 750 mg
Każda tabletka powlekana zawiera 0,36 mg żółcieni pomarańczowej (E110).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.
250 mg: Niebieska, podłużna tabletka powlekana z linią podziału po jednej stronie, o wymiarach
12,9 mm× 6,1 mm. Tabletkę można podzielić na połowy.

500 mg: Żółta, podłużna tabletka powlekana z linią podziału po jednej stronie, o wymiarach
16,5 mm × 7,7 mm. Tabletkę można podzielić na połowy.

750 mg: Pomarańczowa, podłużna tabletka powlekana z linią podziału po jednej stronie, o wymiarach
18,8 mm × 8,9 mm. Tabletkę można podzielić na połowy.

1000 mg: Biała, podłużna tabletka powlekana z linią podziału po jednej stronie, o wymiarach
19,2 mm × 10,2 mm. Tabletkę można podzielić na połowy.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt Trund jest wskazany jako monoterapia w leczeniu napadów częściowych lub częściowych
wtórnie uogólnionych u dorosłych i młodzieży w wieku od 16 lat z nowo rozpoznaną padaczką.

Produkt Trund jest wskazany jako terapia wspomagająca:
• w leczeniu napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u dorosłych,
młodzieży, dzieci i niemowląt w wieku od 1 miesiąca z padaczką.
• w leczeniu napadów mioklonicznych u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z
młodzieńczą padaczką miokloniczną.
• w leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u dorosłych i młodzieży
w wieku od 12 lat z idiopatyczną padaczką uogólnioną.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Częściowe napady padaczkowe

Zalecane dawkowanie w monoterapii (w wieku od 16 lat) i terapii wspomagającej jest takie samo, jak
przedstawione poniżej.

Wszystkie wskazania

Dorośli (≥18 lat) i młodzieży (od 12 do 17 lat) o masie ciała 50 kg lub więcej

Początkowa dawka terapeutyczna wynosi 500 mg dwa razy na dobę. Podawanie tej dawki można
rozpocząć w pierwszym dniu leczenia. Jednakże można podać mniejszą dawkę początkową
wynoszącą 250 mg dwa razy na dobę na podstawie przeprowadzonej przez lekarza oceny redukcji
częstości występowania napadów i potencjalnych działań niepożądanych. Po dwóch tygodniach
dawkę można zwiększyć do 500 mg dwa razy na dobę.
W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji, dawkę dobową można zwiększyć do 1500 mg dwa
razy na dobę. Dawkowanie można zmieniać, zwiększając lub zmniejszając dawkę dobową o 250 mg
lub 500 mg dwa razy na dobę, co dwa do czterech tygodni.

Młodzież (od 12 do 17 lat) o masie ciała poniżej 50 kg oraz dzieci od 1 miesiąca życia

Lekarz powinien przepisać najwłaściwszą postać farmaceutyczną, wielkość opakowania i moc, w
zależności od wieku, masy ciała i dawkowania. Patrz punkt Dzieci i młodzież, gdzie podano
dostosowywanie dawki do masy ciała.

Zakończenie podawania
Jeśli leczenie lewetyracetamem ma być zakończone zaleca się jego stopniowe odstawianie [np. dorośli
i młodzież o masie ciała powyżej 50 kg: zmniejszanie dawki o 500 mg dwa razy na dobę, co dwa do
czterech tygodni; niemowlęta w wieku powyżej 6 miesięcy, dzieci i młodzież o masie ciała poniżej
50 kg: zmniejszanie dawki nie powinno być większe niż o 10 mg/kg mc. dwa razy na dobę, co dwa
tygodnie; niemowlęta (w wieku do 6 miesięcy): zmniejszanie dawki nie powinno być większe niż o 7
mg/kg mc. dwa razy na dobę, co dwa tygodnie].

Specjalne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i starsze)

U osób w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek zaleca się dostosowanie dawki (patrz
„Zaburzenia czynności nerek” poniżej).

Zaburzenia czynności nerek

Dawkę dobową ustala się indywidualnie w zależności od czynności nerek.

U dorosłych pacjentów dawkowanie należy dostosować zgodnie z poniższą tabelą. Aby skorzystać z
tabeli dawkowania należy obliczyć klirens kreatyniny u pacjenta (CLkr) w ml/min. Klirens kreatyniny
w ml/min można obliczyć na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy (w mg/dl), u dorosłych i
młodzieży o masie ciała 50 kg i więcej, posługując się następującym wzorem:

Następnie należy określić CLkr dostosowany do powierzchni ciała (body surface area, BSA) według
poniższego wzoru:

Dostosowanie dawkowania u dorosłych i młodzieży o masie ciała powyżej 50 kg z zaburzoną
czynnością nerek
Grupa Klirens kreatyniny
(ml/min/1,73 m2)
Dawka i częstość stosowania

Czynność prawidłowa ≥80 500 do 1500 mg dwa razy na dobę
Niewielkie 50-79 500 do 1000 mg dwa razy na dobę
zaburzenie czynności
Umiarkowane zaburzenie
czynności
30-49 250 do 750 mg dwa razy na dobę

Ciężkie zaburzenie czynności
Schyłkowa niewydolność nerek,
pacjenci poddawani dializie (1)

<30
-
250 do 500 mg dwa razy na dobę
500 do 1000 mg raz na dobę (2)

(1) Pierwszego dnia leczenia lewetyracetamem zalecana jest dawka nasycająca 750 mg.
(2) Po dializie zalecana jest dawka uzupełniająca 250 do 500 mg.

U dzieci z zaburzoną czynnością nerek, dawkę lewetyracetamu należy dostosować w zależności od
czynności nerek, ponieważ klirens lewetyracetamu jest z nią związany. Zalecenie jest oparte na
badaniu przeprowadzonym u dorosłych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek.

U młodszej młodzieży, dzieci i niemowląt klirens kreatyniny w ml/min/1,73 m2 można obliczyć na
podstawie stężenia kreatyniny w surowicy (mg/dl), korzystając z poniższego wzoru (wzór Schwartza):

ks = 0,45 u niemowląt urodzonych w terminie, w wieku do 1. roku życia; ks = 0,55 u dzieci w wieku
poniżej 13 lat i młodzieży płci żeńskiej; ks = 0,7 u młodzieży płci męskiej

Dostosowanie dawkowania u niemowląt, dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 50 kg z zaburzoną
czynnością nerek

Grupa Klirens
kreatyniny
(ml/min/1,73 m2)

Dawka i częstość stosowania(1)
Niemowlęta od 1 do
poniżej 6 miesięcy
Niemowlęta i dzieci od
6 do 23 miesięcy, dzieci i
młodzież o masie ciała
mniejszej niż 50 kg
Czynność
prawidłowa
≥80 7 do 21 mg/kg mc.
(0,07 do 0,21 ml/kg mc.)
dwa razy na dobę

10 do 30 mg/kg mc.
(0,10 do 0,30 ml/kg mc.)
dwa razy na dobę
Niewielkie
zaburzenie
czynności

50-79 7 do 14 mg/kg mc.
(0,07 do 0,14 ml/kg mc.)
dwa razy na dobę

10 do 20 mg/kg mc.
(0,10 do 0,20 ml/kg mc.)
dwa razy na dobę
Umiarkowane
zaburzenie
czynności

30-49 3,5 do 10,5 mg/kg mc.
(0,035 do 0,105 ml/kg mc.)
dwa razy na dobę

5 do 15 mg/kg mc.
(0,05 do 0,15 ml/kg mc.)
dwa razy na dobę
Ciężkie
zaburzenie
czynności

<30 3,5 do 7 mg/kg mc.
(0,035 do 0,07 ml/kg mc.)
dwa razy na dobę

5 do 10 mg/kg mc.
(0,05 do 0,10 ml/kg mc.)
dwa razy na dobę

Schyłkowa
niewydolność
nerek, pacjenci
poddawani
dializie

-- 7 do 14 mg/kg mc.
(0,07 do 0,14 ml/kg mc.)
jeden raz na dobę (2) (4)

10 do 20 mg/kg mc.
(0,10 do 0,20 ml/kg mc.)
jeden raz na dobę (3) (5)

(1) W przypadku dawek poniżej 250 mg, dawek które nie są wielokrotnością 250 mg i gdy zalecanej
dawki nie można uzyskać przez przyjęcie kilku tabletek oraz u pacjentów niezdolnych do połykania
tabletek, należy zastosować lewetyracetam w postaci roztworu doustnego.
(2) Pierwszego dnia leczenia lewetyracetamem zalecana jest dawka nasycająca 10,5 mg/kg mc.
(0,105 ml/kg mc.).
(3) Pierwszego dnia leczenia lewetyracetamem zalecana jest dawka nasycająca 15 mg/kg mc.
(0,15 ml/kg mc.).
(4) Po dializie zalecana jest dawka uzupełniająca 3,5 do 7 mg/kg mc. (0,035 do 0,07 ml/kg mc.).
(5) Po dializie zalecana jest dawka uzupełniająca 5 do 10 mg/kg mc. (0,05 do 0,10 ml/kg mc.).

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z niewielkim lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby nie ma potrzeby
dostosowania dawki. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby, klirens kreatyniny może
nie oddawać w pełni stopnia rzeczywistej, współistniejącej niewydolności nerek. Z tego względu,
zaleca się zmniejszenie podtrzymującej dawki dobowej o 50%, gdy klirens kreatyniny wynosi
<60 ml/min/1,73 m2.

Dzieci i młodzież

Lekarz powinien zapisać najwłaściwszą postać farmaceutyczną i moc, w zależności od wieku, masy
ciała i dawkowania.

Produkt w postaci tabletek nie jest dostosowany do podawania niemowlętom i dzieciom w wieku
poniżej 6 lat. W tej grupie wiekowej zaleca się stosowanie lewetyracetamu w postaci roztworu
doustnego. Ponadto, moce dostępne w postaci tabletek nie są odpowiednie do początkowego leczenia
dzieci o masie ciała mniejszej niż 25 kg, pacjentów niezdolnych do połknięcia tabletki, ani w
przypadku stosowania dawek mniejszych niż 250 mg. We wszystkich powyższych przypadkach
należy zastosować lewetyracetam w postaci roztworu doustnego.

Monoterapia

Nie ustalono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania lewetyracetamu w monoterapii u dzieci i
młodzieży w wieku poniżej 16 lat. Brak dostępnych danych.

Młodzież (w wieku od 16 do 17 lat) o masie ciała 50 kg i więcej z nowo rozpoznaną padaczką z
napadami częściowymi ulegającymi albo nieulegającymi wtórnemu uogólnieniu.

Informacje dotyczące dorosłych (w wieku ≥18 lat) i młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat) o masie ciała
50 kg i więcej znajdują się w punkcie powyżej.

Terapia wspomagająca u niemowląt w wieku od 6 do 23 miesięcy, dzieci (w wieku od 2 do 11 lat) i
młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat) o masie ciała mniejszej niż 50 kg

Postacią zalecaną do stosowania u niemowląt i dzieci w wieku poniżej 6 lat jest lewetyracetam w
postaci roztworu doustnego.

U dzieci w wieku od 6 lat, w przypadku dawek poniżej 250 mg, dawek które nie są wielokrotnością
250 mg i gdy zalecanej dawki nie można uzyskać przez przyjęcie kilku tabletek, oraz u pacjentów
niezdolnych do połykania tabletek, należy stosować lewetyracetam w postaci roztworu doustnego.

We wszystkich wskazaniach należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę.

Dawka początkowa u dzieci i młodzieży o masie ciała 25 kg powinna wynosić 250 mg dwa razy na
dobę, a dawka maksymalna 750 mg dwa razy na dobę.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży o masie ciała 50 kg lub większej jest takie samo, jak u dorosłych we
wszystkich wskazaniach..

Informacje dotyczące wszystkich wskazań dla dorosłych (w wieku ≥18 lat) i młodzieży (w wieku od 12
do 17 lat) o masie ciała 50 kg i więcej znajdują się w punkcie powyżej.

Terapia wspomagająca u niemowląt w wieku od 1 miesiąca do poniżej 6 miesięcy.

Postacią odpowiednią do stosowania u niemowląt jest roztwór doustny.

Sposób podawania
Tabletki powlekane należy przyjmować doustnie, połykać, popijając wystarczającą ilością płynu, z
pokarmem lub bez pokarmu. Po podaniu doustnym lewetyracetam może pozostawiać gorzki smak.
Dawka dobowa jest podawana w dwóch równych dawkach.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub inne związki pochodne pirolidonów, lub na którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Zaburzenia czynności nerek
Podawanie lewetyracetamu pacjentom z zaburzeniem czynności nerek może wymagać odpowiedniego
dostosowania dawki. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby, zaleca się ocenę
czynności nerek przed ustaleniem odpowiedniej dawki (patrz punkt 4.2).

Ostre uszkodzenie nerek
Stosowanie lewetyracetamu wiązało się bardzo rzadko z ostrym uszkodzeniem nerek, z czasem
wystąpienia od kilku dni do kilku miesięcy po podaniu.

Liczba krwinek
Opisywano rzadkie przypadki zmniejszenia liczby krwinek (neutropenia, agranulocytoza, leukopenia,
małopłytkowość i pancytopenia) związane z podawaniem lewetyracetamu, występujące głównie na
początku leczenia. Zaleca się badanie morfologii krwi u pacjentów znacznie osłabionych, z gorączką,
nawracającymi infekcjami lub zaburzeniami krzepnięcia krwi (patrz punkt 4.8).

Samobójstwa
U pacjentów leczonych produktami przeciwpadaczkowymi (w tym lewetyracetamem) opisywano
przypadki samobójstw, prób samobójczych oraz myśli i zachowań samobójczych. Meta-analiza
wyników randomizowanych, kontrolowanych placebo badań klinicznych z zastosowaniem
przeciwpadaczkowych produktów leczniczych, wykazała niewielkie zwiększenie ryzyka myśli i
zachowań samobójczych. Mechanizm tego działania nie jest znany.

Dlatego należy monitorować pacjentów pod względem występowania depresji i (lub) myśli oraz
zachowań samobójczych i rozważyć odpowiednie leczenie. Należy zalecić pacjentom (i opiekunom
pacjentów), aby zgłaszali się po pomoc medyczną, jeśli wystąpią objawy depresji i (lub) myśli oraz
zachowania samobójcze.

Nietypowe i agresywne zachowania
Lewetyracetam może powodować objawy psychotyczne i zaburzenia zachowania, w tym drażliwość i
agresywność. Pacjenci leczeni lewetyracetamem powinni być monitorowani pod kątem pojawienia się
objawów psychiatrycznych sugerujących istotne zmiany nastroju i (lub) osobowości. W przypadku

zauważenia takich zachowań należy rozważyć dostosowanie leczenia lub jego stopniowe zaprzestanie.
Jeśli rozważane jest przerwanie leczenia, należy zapoznać się z punktem 4.2.

Pogorszenie napadów
Tak jak inne leki przeciwpadaczkowe, lewetyracetam może w rzadkich przypadkach spowodować
zwiększenie częstości lub nasilenie napadów. Ten paradoksalny efekt zgłaszano w większości w ciągu
pierwszego miesiąca po rozpoczęciu leczenia lewetyracetamem lub zwiększeniu dawki i był on
odwracalny po odstawieniu leku lub zmniejszeniu dawki. Należy poinstruować pacjenta, by
niezwłocznie skontaktował się z lekarzem prowadzącym w przypadku zaostrzenia padaczki.
Brak skuteczności lub pogorszenie napadów zgłaszano na przykład u pacjentów z padaczką związaną
z mutacjami genu kodującego podjednostkę alfa 8 kanału sodowego bramkowanego napięciem
(SCN8A).

Wydłużenie odstępu QT w badaniu elektrokardiograficznym
W trakcie nadzoru po wprowadzeniu do obrotu zaobserwowano rzadkie przypadki wydłużenia
odstępu QT w badaniu elektrokardiograficznym. Lewetyracetam należy stosować ostrożnie podczas
leczenia pacjentów z wydłużeniem skorygowanego odstępu QT, pacjentów leczonych jednocześnie z
zastosowaniem leków wpływających na skorygowany odstęp QT lub pacjentów z występującą w
przeszłości istotną chorobą serca albo zaburzeniami elektrolitowymi.

Dzieci i młodzież
Produkt w postaci tabletki nie jest odpowiedni do podawania niemowlętom i dzieciom w wieku
poniżej 6 lat.

Dostępne dane dotyczące stosowania u dzieci nie wskazują wpływu na wzrost i dojrzewanie. Jednak
długotrwały wpływ na uczenie się, inteligencję, wzrost, funkcje endokrynologiczne, dojrzewanie i
potencjalny wpływ na płodność pozostają nieznane.

Substancje pomocnicze
Produkt leczniczy Trund, 750 mg, tabletki powlekane zawiera żółcień pomarańczową (E110),
barwnik, który może powowdować reakcję alergiczną.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Przeciwpadaczkowe produkty lecznicze
Dane z okresu przed wprowadzeniem do obrotu, pochodzące z badań klinicznych prowadzonych u
dorosłych wskazują, że lewetyracetam nie wpływa na stężenie w surowicy innych stosowanych
aktualnie leków przeciwpadaczkowych (fenytoiny, karbamazepiny, kwasu walproinowego,
fenobarbitalu, lamotryginy, gabapentyny i prymidonu) oraz, że powyższe leki przeciwpadaczkowe nie
wpływają na farmakokinetykę lewetyracetamu.

Tak jak u dorosłych, u dzieci i młodzieży przyjmujących lewetyracetam w dawce do 60 mg/kg mc. na
dobę, nie zaobserwowano jednoznacznych dowodów na istnienie klinicznie istotnych interakcji z
innymi produktami leczniczymi.
Ocena retrospektywna interakcji farmakokinetycznych u dzieci i młodzieży (od 4 do 17 lat) z
padaczką potwierdziła, że terapia wspomagająca lewetyracetamem podawanym doustnie nie wpływała
na stężenie w stanie stacjonarnym w surowicy podawanych jednocześnie karbamazepiny i
walproinianu. Dane wskazywały jednak na zwiększenie klirensu lewetyracetamu o 20% u dzieci
przyjmujących przeciwpadaczkowe produkty lecznicze indukujące enzymy. Dostosowanie dawki nie
jest wymagane.

Probenecyd
Wykazano, że probenecyd, lek hamujący wydzielanie w kanalikach nerkowych, podawany w dawce
500 mg cztery razy na dobę, zmniejsza klirens nerkowy głównego metabolitu lewetyracetamu, nie
wpływając jednak na klirens lewetyracetamu. Mimo to, stężenie tego metabolitu pozostaje niewielkie.

Metotreksat

Zgłaszano, że jednoczesne podawanie lewetyracetamu i metrotreksatu zmniejsza klirens metotreksatu,
powodując wzrost stężenia metotreksatu we krwi i przedłużenie ekspozycji do stężenia potencjalnie
toksycznego. U pacjentów otrzymujących jednocześnie te leki należy uważnie monitorować stężenie
metotreksatu i lewetyracetamu we krwi.

Doustne środki antykoncepcyjne i inne interakcje farmakokinetyczne
Lewetyracetam w dawce dobowej 1000 mg nie wpływał na farmakokinetykę doustnych środków
antykoncepcyjnych (etynyloestradiolu i lewonorgestrelu); parametry układu endokrynowego (stężenie
hormonu luteinizującego i progesteronu) pozostawały niezmienione. Lewetyracetam w dawce
dobowej 2000 mg nie wpływał na farmakokinetykę digoksyny ani warfaryny; czas protrombinowy
pozostawał niezmieniony. Jednoczesne stosowanie z digoksyną, doustnymi środkami
antykoncepcyjnymi oraz z warfaryną nie wpływało na farmakokinetykę lewetyracetamu.

Leki przeczyszczające
Zgłaszano pojedyncze przypadki zmniejszonej skuteczności lewetyracetamu po jednoczesnym
zastosowaniu z doustnym osmotycznym lekiem przeczyszczającym na bazie makrogolu. Dlatego nie
należy przyjmować makrogolu doustnie godzinę przed i godzinę po zastosowaniu lewetyracetamu.

Pokarm i alkohol
Pokarm nie zmieniał stopnia wchłaniania lewetyracetamu, ale szybkość wchłaniania była nieznacznie
zmniejszona.
Brak danych dotyczących interakcji lewetyracetamu z alkoholem.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym
Kobiety w wieku rozrodczym powinny otrzymać specjalistyczną poradę medyczną. U kobiety, która
planuje zajść w ciążę, należy ocenić leczenie lewetyracetamem. Tak jak w przypadku wszystkich
leków przeciwpadaczkowych, należy unikać nagłego przerywania leczenia lewetyracetamem,
ponieważ może to prowadzić do wystąpienia napadów drgawkowych z odstawienia, które mogą mieć
poważne konsekwencje dla kobiety i nienarodzonego dziecka. Jeśli tylko możliwe, preferuje się
monoterapię, gdyż leczenie wieloma lekami przeciwpadaczkowymi (LPP) może wiązać się z
większym ryzykiem wad wrodzonych niż podczas monoterapii, w zależności od zastosowanych
dodatkowych leków przeciwpadaczkowych.

Ciąża
Szeroki zakres danych z okresu po wprowadzeniu do obrotu, dotyczących ciężarnych kobiet
przyjmujących lewetyracetam w monoterapii (ponad 1800, w tym ponad 1500 przyjmujących go w
pierwszym trymestrze ciąży) nie wskazuje na zwiększenie ryzyka dużych wrodzonych wad
rozwojowych. Dane dotyczące neurorozwoju dzieci narażonych in utero na monoterapię
lewetyracetamem są ograniczone, jednak bieżące badania epidemiologiczne (z udziałem około
100 dzieci) nie wskazują na zwiększone ryzyko zaburzeń neurorozwojowych lub opóźnienia w
rozwoju.
Lewetyracetam można stosować w ciąży, jeśli po dokładnym przeanalizowaniu sytuacji zostanie to
uznane za klinicznie konieczne. W takich przypadkach zaleca się przyjmowanie najniższej skutecznej
dawki.
Zmiany fizjologiczne zachodzące podczas ciąży mogą wpływać na stężenie lewetyracetamu.
Obserwowano zmniejszenie stężenia lewetyracetamu w osoczu podczas ciąży. Zmniejszenie stężenia
jest bardziej wyraźne w trzecim trymestrze (do 60% wartości względem okresu wyjściowego, przed
ciążą). W przypadku kobiet w ciąży stosujących lewetyracetam należy zapewnić odpowiednie
postępowanie kliniczne.

Karmienie piersią
Lewetyracetam przenika do mleka kobiecego. Z tego względu, karmienie piersią nie jest zalecane.
Jednak, jeśli konieczne jest leczenie podczas karmienia piersią, należy, uwzględniając znaczenie
karmienia piersią, rozważyć stosunek korzyści do ryzyka związany z leczeniem.

Płodność
W badaniach na zwierzętach nie wykazano wpływu na płodność (patrz punkt 5.3). Brak danych
klinicznych, nie jest znane ryzyko u ludzi.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Lewetyracetam ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn. Z powodu możliwych różnic w osobniczej wrażliwości, u niektórych pacjentów
może wystąpić senność lub inne objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, szczególnie na
początku leczenia lub podczas zwiększania dawki. Z tego względu, pacjentom wykonującym
czynności złożone, zaleca się ostrożność, np. podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania
maszyn. Nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn, dopóki nie jest znany wpływ
na zdolność pacjenta do wykonywania tych czynności.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: zapalenie błony śluzowej nosa i gardła,
senność, bóle głowy, zmęczenie i zawroty głowy. Przedstawiony poniżej profil działań niepożądanych
sporządzono na podstawie zbiorczej analizy badań klinicznych kontrolowanych placebo we
wszystkich ocenianych wskazaniach, w których lewetyracetam podawano łącznie 3 416 pacjentom.
Uwzględniono również dane dotyczące stosowania lewetyracetamu podczas otwartych badań
uzupełniających oraz dane uzyskane po wprowadzeniu lewetyracetamu do obrotu. Profil
bezpieczeństwa lewetyracetamu jest na ogół podobny we wszystkich grupach wiekowych (dorośli i
dzieci) i zarejestrowanych wskazaniach w leczeniu padaczki.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych (u dorosłych, młodzieży, dzieci i
niemowląt >1 miesiąca) i po wprowadzeniu produktu do obrotu zostały przedstawione poniżej według
układów i narządów oraz częstości występowania. Działania niepożądane przedstawiono według
stopnia ciężkości, a częstość ich występowania została określona w następujący sposób: bardzo często
(≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1
000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).

Klasyfikacja
układów
narządów wg
MedDRA

Częstość występowania
Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzad

Zakażenia i
zarażenia
pasożytnicze

zapalenie
błony śluzowej
nosa i gardła

zakażenia

Zaburzenia
krwi i układu
chłonnego

małopłytkowość,
leukopenia
pancytopenia,
neutropenia,
agranulocytoza
Zaburzenia
układu
immunologicznego

wysypka polekowa
z eozynofilią i
objawami
ogólnoustrojowymi
(zespół DRESS),
nadwrażliwość (w
tym obrzęk
naczynioruchowy i
anafilaksja)
Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania

jadłowstręt zmniejszenie masy
ciała, zwiększenie
masy ciała

hiponatremia

Zaburzenia depresja, wrogość/ próby samobójcze, samobójstwo, zaburzenie

Klasyfikacja
układów
narządów wg
MedDRA

Częstość występowania
Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzad

psychiczne agresywność, lęk,
bezsenność,
nerwowość/drażliwość

myśli samobójcze,
zaburzenia
psychotyczne,
zaburzenia
zachowania, omamy,
uczucie złości,
splątanie, napady
paniki, chwiejność
emocjonalna/wahania nastroju,
pobudzenie

zaburzenia
osobowości,
zaburzenia
myślenia,
majaczenie

obsesyjnokompulsyjne*

Zaburzenia
układu
nerwowego

senność, bóle
głowy
drgawki, zaburzenia
równowagi, zawroty
głowy (pochodzenia
ośrodkowego),
ospałość, drżenie

amnezja, zaburzenia
pamięci, zaburzenia
koordynacji
ruchów/ataksja,
parestezja,
zaburzenia
koncentracji uwagi

choreoatetoza,
dyskineza,
hiperkinezja,
zaburzenia chodu,
encefalopatia,
zaostrzenie
napadów
padaczkowych,
złośliwy zespół
neuroleptyczny*
Zaburzenia
oka
podwójne widzenie,
niewyraźne widzenie
Zaburzenia
ucha i
błędnika

zawroty głowy
(pochodzenia
błędnikowego)
Zaburzenia
serca
wydłużenie
odstępu QT w
badaniu
elektrokardiograficznym
Zaburzenia
układu
oddechowego,
klatki
piersiowej i
śródpiersia

kaszel

Zaburzenia
żołądka i jelit
ból brzucha,
biegunka,
niestrawność,
wymioty, nudności

zapalenie trzustki

Zaburzenia
wątroby i dróg
żółciowych

nieprawidłowe
wyniki badań
wątrobowych

niewydolność
wątroby, zapalenie
wątroby
Zaburzenia
nerek i dróg
moczowych

ostre uszkodzenie
nerek

Zaburzenia
skóry i tkanki
podskórnej

wysypka łysienie, wyprysk,
świąd
toksyczne
martwicze
oddzielanie się
naskórka, zespół
StevensaJohnsona, rumień

Klasyfikacja
układów
narządów wg
MedDRA

Częstość występowania
Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzad

wielopostaciowy
Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe i
tkanki łącznej

osłabienie mięśni,
ból mięśni
rabdomioliza i
zwiększenie
aktywności
fosfokinazy
kreatynowej we
krwi*
Zaburzenia
ogólne i stany
w miejscu
podania

osłabienie/zmęczenie

Urazy,
zatrucia i
powikłania po
zabiegach

urazy

* Częstość występowania jest znacząco większa u Japończyków, w porównaniu z pacjentami
niepochodzącymi z Japonii.
** W ramach nadzoru po wprowadzeniu produktu do obrotu obserwowano bardzo rzadkie przypadki
rozwoju zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD) u pacjentów z OCD lub z zaburzeniami
psychicznymi w wywiadzie.

Opis wybranych działań niepożądanych
Ryzyko jadłowstrętu jest większe w przypadku jednoczesnego podawania lewetyracetamu i
topiramatu. W kilku przypadkach łysienia, poprawę obserwowano po przerwaniu leczenia
lewetyracetamem.
W niektórych przypadkach pancytopenii zaobserwowano zahamowanie czynności szpiku kostnego.

Przypadki encefalopatii zazwyczaj występowały na początku leczenia (w ciągu kilku dni do kilku
miesięcy) i były odwracalne po przerwaniu leczenia.

Dzieci i młodzież
Badania kliniczne kontrolowane placebo i otwarte badania uzupełniające przeprowadzono u
190 pacjentów w wieku od 1 miesiąca do poniżej 4 lat. Sześćdziesiąt z nich otrzymywało
lewetyracetam podczas badań kontrolowanych placebo. Badania kliniczne kontrolowane placebo i
otwarte badania uzupełniające przeprowadzono u 645 pacjentów w wieku od 4 do 16 lat; 233 z nich
otrzymywało lewetyracetam podczas badań kontrolowanych placebo. W obu grupach wiekowych,
dane te uzupełniono informacjami o stosowaniu lewetyracetamu w okresie po jego wprowadzeniu do
obrotu.

Dodatkowo, 101 niemowląt w wieku poniżej 12 miesięcy otrzymywało lek w badaniu bezpieczeństwa
po dopuszczeniu do obrotu. Nie zidentyfikowano nowych zagrożeń związanych z bezpieczeństwem
stosowania lewetyracetamu u niemowląt z padaczką w wieku poniżej 12 miesięcy.

Profil działań niepożądanych związanych ze stosowaniem lewetyracetamu jest na ogół podobny we
wszystkich grupach wiekowych i w zatwierdzonych wskazaniach w leczeniu padaczki. Dane
dotyczące oceny bezpieczeństwa stosowania u dzieci uzyskane podczas badań klinicznych
kontrolowanych placebo były zgodne z profilem bezpieczeństwa stosowania lewetyracetamu u
dorosłych, z wyjątkiem działań niepożądanych dotyczących zachowania i zaburzeń psychicznych,
które występowały częściej u dzieci niż u dorosłych. U dzieci i młodzieży w wieku od 4 do 16 lat
częściej niż w innych grupach wiekowych lub częściej niż to wynika z ogólnego profilu
bezpieczeństwa, zgłaszano: wymioty (bardzo często, 11,2%), pobudzenie (często, 3,4%), wahania
nastroju (często, 2,1%), chwiejność emocjonalną (często, 1,7%), agresję (często, 8,2%), zaburzenia
zachowania (często, 5,6%) i ospałość (często, 3,9%). U niemowląt i dzieci w wieku od 1 miesiąca do

poniżej 4 lat częściej niż w innych grupach wiekowych lub częściej niż to wynika z ogólnego profilu
bezpieczeństwa, zgłaszano: drażliwość (bardzo często, 11,7%) i zaburzenia koordynacji ruchów
(często, 3,3%).

Badanie dotyczące bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży, zaprojektowane w celu
wykazania równoważności lewetyracetamu (ang. non-inferiority), prowadzone metodą podwójnie
ślepej próby i z grupą kontrolną placebo, oceniało wpływ lewetyracetamu na funkcje poznawcze oraz
neuropsychiczne u dzieci w wieku od 4 do 16 lat z napadami częściowymi. Stwierdzono, że
lewetyracetam nie różnił się (nie był gorszy) od placebo pod względem zmiany złożonego wyniku
testu pamięci w części Uwaga i pamięć Międzynarodowej Wykonaniowej Skali Leitera-R (ang.
Leiter-R Attention and Memory, Memory Screen Composite) wobec stanu wyjściowego, w populacji
zdefiniowanej przez protokół badania. Wyniki dotyczące funkcji behawioralnych i emocjonalnych u
pacjentów leczonych lewetyracetamem wskazywały pogorszenie w zakresie zachowań agresywnych,
co zmierzono w sposób standaryzowany i systematyczny z wykorzystaniem zwalidowanego narzędzia
- Kwestionariusza zachowań dziecka Achenbacha (ang. CBCL - Achenbach Child Behavior
Checklist).
U pacjentów, którzy przyjmowali lewetyracetam długookresowo w ramach kontynuacji leczenia w
badaniu obserwacyjnym, zazwyczaj nie występowały jednak zaburzenia behawioralne i emocjonalne;
w szczególności wyniki pomiarów dotyczących zachowań agresywnych nie były gorsze od
wyjściowych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy
Po przedawkowaniu lewetyracetamu obserwowano: senność, pobudzenie, agresywność, zmniejszenie
stanu świadomości, depresję oddechową, śpiączkę.

Postępowanie po przedawkowaniu
Po ostrym przedawkowaniu należy opróżnić żołądek przez wykonanie płukania żołądka lub
wywołanie wymiotów. Nie istnieje żadne swoiste antidotum dla lewetyracetamu.
Leczenie przedawkowania polega na leczeniu objawowym, w tym z możliwością zastosowania
hemodializy. Skuteczność dializy wynosi 60% dla lewetyracetamu oraz 74% dla jego głównego
metabolitu.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwpadaczkowe, inne leki przeciwpadaczkowe, kod ATC:
N03AX14.

Substancja czynna, lewetyracetam, jest pochodną pirolidonu (S-enancjomer amidu kwasu α-etylo-2-
oksy-l-pirolidynooctowego), chemicznie niepowiązaną z istniejącymi substancjami czynnymi o
działaniu przeciwpadaczkowym.

Mechanizm działania

Mechanizm działania lewetyracetamu nadal nie jest w pełni poznany. Wyniki badań in vitro i in vivo
wskazują, że lewetyracetam nie zmienia podstawowych właściwości komórki ani prawidłowych
procesów przewodnictwa nerwowego.
Badania in vitro wykazały, że lewetyracetam wpływa na stężenie Ca2+ w neuronach, częściowo
hamując prądy Ca2+ typu N oraz ograniczając uwalnianie jonów Ca2+ zmagazynowanych wewnątrz
neuronów. Dodatkowo częściowo znosi indukowane przez cynk i beta-karboliny hamowanie prądów
bramkowanych przez GABA i glicynę. Ponadto, w badaniach in vitro wykazano, że lewetyracetam
wiąże się z określonym miejscem w tkance mózgowej gryzoni. Tym miejscem jest białko
pęcherzyków synaptycznych 2A, które, jak się uważa, bierze udział w procesie fuzji pęcherzyków i
egzocytozy neuroprzekaźników. Stopień powinowactwa lewetyracetamu i spokrewnionych analogów
do białka 2A koreluje z mocą działania przeciwpadaczkowego tych substancji w modelu
audiogennych napadów padaczkowych u myszy. To odkrycie wskazuje, że interakcja lewetyracetamu
z białkiem pęcherzyków synaptycznych 2A wydaje się mieć wpływ na przeciwpadaczkowe działanie
tego produktu leczniczego.

Działania farmakodynamiczne

Lewetyracetam wykazuje ochronę przed drgawkami w wielu zwierzęcych modelach napadów
padaczkowych częściowych i pierwotnie uogólnionych, bez działania drgawkotwórczego. Główny
metabolit jest nieaktywny. Działanie przeciwdrgawkowe u ludzi, zarówno w padaczce z napadami
częściowymi, jak i uogólnionymi (wyładowania padaczkowe w EEG/odpowiedź świetlno-napadowa
w EEG na przerywane bodźce świetlne), potwierdziło szeroki zakres profilu farmakologicznego
lewetyracetamu.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Terapia wspomagająca w leczeniu napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u
dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt w wieku od 1 miesiąca z padaczką.

Skuteczność lewetyracetamu u dorosłych wykazano w trzech badaniach porównawczych,
kontrolowanych placebo, wykonanych metodą podwójnie ślepej próby z zastosowaniem dawek
dobowych wynoszących 1 000 mg, 2 000 mg lub 3 000 mg, podawanych w dwóch dawkach
podzielonych, z okresem leczenia do 18 tygodni. Zsumowane dane wykazały, że odsetek pacjentów, u
których stwierdzono zmniejszenie liczby napadów częściowych w tygodniu o 50% lub więcej, w
porównaniu do okresu odniesienia, podczas stosowania stałych dawek leku (12/14 tygodni leczenia),
wynosił odpowiednio 27,7%, 31,6% i 41,3% dla dawek 1 000 mg, 2 000 mg, 3 000 mg
lewetyracetamu, a w grupie otrzymującej placebo – 12,6%.

Dzieci i młodzież

Skuteczność lewetyracetamu u dzieci (w wieku od 4 do16 lat), oceniano w badaniu porównawczym,
kontrolowanym placebo, przeprowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, obejmującym
198 pacjentów i trwającym 14 tygodni. Uczestnicy badania otrzymywali lewetyracetam w stałej
dawce 60 mg/kg mc. na dobę (w dwóch dawkach podzielonych).
Zmniejszenie liczby napadów częściowych w tygodniu o 50% lub więcej, w porównaniu do okresu
odniesienia, stwierdzono u 44,6% pacjentów leczonych lewetyracetamem oraz u 19,6% pacjentów
otrzymujących placebo. W dłuższym okresie leczenia stwierdzono całkowite ustąpienie napadów na
co najmniej 6 miesięcy u 11,4% pacjentów, a na rok lub dłużej u 7,2% pacjentów.

Skuteczność lewetyracetamu u dzieci (w wieku od 1 miesiąca do poniżej 4 lat) oceniono w badaniu z
podwójnie ślepą próbą, z grupą kontrolną placebo, obejmującym 116 pacjentów, leczonych przez

5 dni. Pacjenci biorący udział w badaniu stosowali roztwór doustny w dawce dobowej 20 mg/kg mc.,
25 mg/kg mc., 40 mg/kg mc. lub 50 mg/kg mc., w zależności od schematu stopniowego zwiększania
dawki dla danego wieku. U niemowląt w wieku od 1 miesiąca do poniżej 6 miesięcy stosowano dawkę
20 mg/kg mc. na dobę stopniowo zwiększając ją do 40 mg/kg mc. na dobę, a u niemowląt i dzieci w
wieku od 6 miesięcy do poniżej 4 lat stosowano dawkę 25 mg/kg mc. na dobę stopniowo zwiększając
ją do 50 mg/kg mc. na dobę. Całkowita dawka dobowa podawana była w dwóch dawkach
podzielonych.

Pierwszorzędowym parametrem skuteczności był odsetek odpowiedzi na leczenie (procent pacjentów,
u których średnia dobowa częstość występowania napadów zmniejszyła się o ≥50% w stosunku do
wartości wyjściowych) oceniany na podstawie odczytu 48-godzinnego zapisu wideo-EEG przez
wyznaczoną odgórnie osobę podlegającą zamaskowaniu. Analizę skuteczności przeprowadzono u 109
pacjentów, u których przeprowadzono co najmniej 24-godzinne badanie wideo-EEG zarówno w
okresie wyjściowym, jak i okresach oceny. U 43,6% pacjentów leczonych lewetyracetamem i
19,6% pacjentów przyjmujących placebo zaobserwowano odpowiedź na leczenie. Wyniki te są
zgodne w całej grupie wiekowej. W przypadku długookresowej kontynuacji leczenia u
8,6% pacjentów napady nie występowały przez co najmniej 6 miesięcy, a u 7,8% pacjentów napady
nie występowały przez co najmniej rok.
35 niemowląt w wieku poniżej 1 roku, z napadami częściowymi, otrzymało lek w kontrolowanych
placebo badaniach klinicznych; jedynie 13 z nich było w wieku poniżej 6 miesięcy.

Monoterapia w leczeniu napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u pacjentów w
wieku od 16 lat z nowo rozpoznaną padaczką.

Skuteczność lewetyracetamu w monoterapii oceniano w badaniu w grupach równoległych,
przeprowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, mającym na celu wykazanie równoważności
lewetyracetamu i karbamazepiny o kontrolowanym uwalnianiu (CR) u 576 pacjentów w wieku od
16 lat z nowo rozpoznaną padaczką. Warunkiem kwalifikacji do badania było występowanie
samoistnych napadów częściowych lub wyłącznie uogólnionych napadów toniczno-klonicznych.
Pacjentów przydzielano losowo do grupy otrzymującej karbamazepinę CR w dawce
400–1 200 mg na dobę lub lewetyracetam w dawce 1 000–3 000 mg na dobę. Okres leczenia wynosił
do 121 tygodni, w zależności od reakcji pacjenta na leczenie.
Sześciomiesięczny okres bez napadów osiągnięto u 73,0% leczonych lewetyracetamem oraz u 72,8%
pacjentów leczonych karbamazepiną CR. Skorygowana różnica bezwzględna wyniosła 0,2% (95% CI:
-7,8 8,2). U ponad połowy pacjentów napady ustąpiły na okres 12 miesięcy (56% leczonych
lewetyracetamem i 58,5% leczonych karbamazepiną CR).

W badaniu odzwierciedlającym praktykę kliniczną, podawane jednocześnie leki przeciwpadaczkowe
mogły być odstawione u ograniczonej liczby pacjentów, którzy odpowiedzieli na lewetyracetam
stosowany w terapii wspomagającej (u 36 dorosłych pacjentów z 69).

Terapia wspomagająca w leczeniu napadów mioklonicznych u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat
z młodzieńczą padaczką miokloniczną.

Skuteczność lewetyracetamu oceniano w 16-tygodniowym badaniu porównawczym, kontrolowanym
placebo, przeprowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z udziałem pacjentów w wieku od 12 lat,
u których występowała idiopatyczna padaczka uogólniona z napadami mioklonicznymi
odpowiadająca różnym zespołom klinicznym. U większości pacjentów występowała młodzieńcza
padaczka miokloniczna.
W badaniu stosowano lewetyracetam w dawce dobowej wynoszącej 3 000 mg, podawanej w dwóch
dawkach podzielonych.
Zmniejszenie liczby dni w tygodniu z napadami mioklonicznymi o 50% lub więcej stwierdzono u
58,3% pacjentów leczonych lewetyracetamem i u 23,3% pacjentów przyjmujących placebo. Podczas
dłuższej kontynuacji leczenia stwierdzono całkowite ustąpienie napadów mioklonicznych na co
najmniej 6 miesięcy u 28,6% pacjentów, a na rok lub dłużej u 21,0% pacjentów.

Terapia wspomagająca w leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u
dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z idiopatyczną padaczką uogólnioną.

Skuteczność lewetyracetamu oceniano w 24-tygodniowym badaniu porównawczym, kontrolowanym
placebo, przeprowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, z udziałem dorosłych, młodzieży i
niewielkiej liczby dzieci, u których występowała idiopatyczna padaczka uogólniona z pierwotnie
uogólnionymi napadami toniczno-klonicznymi (PGTC), odpowiadającymi różnym zespołom
klinicznym (młodzieńczej padaczce mioklonicznej, młodzieńczej padaczce z napadami
nieświadomości, dziecięcej padaczce z napadami nieświadomości oraz padaczce z napadami grand
mal występującymi po obudzeniu się). W badaniu stosowano lewetyracetam w dawce 3 000 mg na
dobę u dorosłych i młodzieży oraz 60 mg/kg mc. na dobę u dzieci, podawanej w dwóch dawkach
podzielonych.
Zmniejszenie liczby napadów PGTC w tygodniu o 50% lub więcej stwierdzono u 72,2% leczonych
lewetyracetamem i u 45,2% pacjentów otrzymujących placebo.
Podczas dłuższej kontynuacji leczenia stwierdzono całkowite ustąpienie napadów tonicznoklonicznych na co najmniej 6 miesięcy u 47,4% pacjentów, a na rok lub dłużej u 31,5% pacjentów.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Lewetyracetam jest związkiem dobrze rozpuszczalnym i przenikającym. Profil farmakokinetyczny ma
charakter liniowy z niewielką zmiennością wewnątrz- i międzyosobniczą. Po wielokrotnym podaniu,
nie występuje zmiana klirensu. Brak dowodów na jakąkolwiek zmienność związaną z płcią, rasą i
rytmem dobowym. Profil farmakokinetyczny jest porównywalny u zdrowych ochotników i u
pacjentów z padaczką.

Ze względu na fakt, że wchłanianie jest całkowite i ma przebieg liniowy, można przewidzieć stężenie
lewetyracetamu w osoczu na podstawie dawki doustnej lewetyracetamu, wyrażonej w mg/kg masy
ciała. Z tego względu, nie ma potrzeby monitorowania stężenia lewetyracetamu w osoczu.

Wykazano znaczącą korelację u dorosłych i dzieci pomiędzy stężeniem w ślinie i w osoczu (stosunek
stężenia w ślinie do stężenia w osoczu wahał się pomiędzy 1 do 1,7 po podaniu leku w postaci tabletek
i po 4 godzinach po podaniu leku w postaci roztworu doustnego).

Dorośli i młodzież

Wchłanianie
Lewetyracetam szybko się wchłania po podaniu doustnym. Całkowita biodostępność po podaniu
doustnym wynosi prawie 100%. Stężenie maksymalne w osoczu (Cmax) jest osiągane 1,3 godziny po
podaniu. Stężenie w stanie stacjonarnym osiągane jest po 2 dniach, w przypadku schematu
dawkowania dwa razy na dobę.
Po podaniu pojedynczej dawki 1 000 mg stężenie maksymalne (Cmax) wynosi zazwyczaj 31 μg/ml, a
po podaniu wielokrotnym 1 000 mg dwa razy na dobę, Cmax wynosi 43 μg/ml.
Stopień wchłaniania nie zależy od dawki i nie zmienia się pod wpływem pokarmu.

Dystrybucja
Brak dostępnych danych dotyczących przenikania lewetyracetamu do tkanek u ludzi.
Ani lewetyracetam ani jego główny metabolit nie wiążą się w sposób istotny z białkami osocza
(<10%). Objętość dystrybucji lewetyracetamu wynosi około 0,5 do 0,7 l/kg, jest to wartość zbliżona
do całkowitej objętości wody w organizmie.

Metabolizm
U ludzi lewetyracetam nie jest metabolizowany w znacznym stopniu. Główny szlak metabolizmu
(24% dawki) stanowi enzymatyczna hydroliza grupy acetamidowej.
Wytwarzanie głównego metabolitu, ucb L057, nie zachodzi przy współudziale wątrobowych
izoenzymów cytochromu P450. Hydrolizę grupy acetamidowej stwierdzono w wielu tkankach, w tym,
w komórkach krwi. Metabolit ucb L057 jest nieaktywny farmakologicznie.

Zidentyfikowano także dwa inne metabolity. Jeden z nich powstaje przez hydroksylację pierścienia
pirolidynowego (1,6% dawki), a drugi przez otwarcie pierścienia pirolidynowego (0,9% dawki). Inne
niezidentyfikowane składniki stanowią tylko 0,6% dawki.

Nie udowodniono przemiany enancjomerycznej in vivo ani dla lewetyracetamu, ani dla jego głównego
metabolitu.

In vitro, wykazano, że lewetyracetam oraz jego główny metabolit nie hamowały aktywności głównych
izoenzymów ludzkiego wątrobowego cytochromu P450 (CYP3A4, 2A6, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 1A2),
glukuronylotransferazy (UGT1A1 i UGT1A6) ani aktywności hydroksylazy epoksydowej. Ponadto
lewetyracetam nie wpływa in vitro na glukuronidację kwasu walproinowego.
W hodowlach ludzkich hepatocytów, lewetyracetam nie wpływał lub miał niewielki wpływ na
CYP1A2, SULT1E1 lub UGT1A1. Lewetyracetam powodował łagodną aktywację CYP2B6 i
CYP3A4. Dane in vitro i dane dotyczące interakcji in vivo z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi,
digoksyną i warfaryną wykazały, że nie należy oczekiwać znacznej aktywacji enzymatycznej in vivo.
Dlatego interakcje lewetyracetamu z innymi substancjami lub innych substancji z lewetyracetamem są
mało prawdopodobne.

Wydalanie
Okres półtrwania u osób dorosłych wynosi 7±1 godzin i nie zmienia się w zależności od dawki, drogi
podania lub po podaniu wielokrotnym. Średni całkowity klirens wynosi 0,96 ml/min/kg mc.

Lewetyracetam jest głównie wydalany z moczem, średnio 95% dawki (około 93% dawki jest
wydalone w ciągu 48 godzin). Wydalanie z kałem stanowi tylko około 0,3% dawki.
W ciągu pierwszych 48 godzin łączne wydalanie z moczem lewetyracetamu i jego głównego
metabolitu stanowi odpowiednio 66% i 24% dawki.
Klirens nerkowy lewetyracetamu i ucb L057 wynosi odpowiednio 0,6 ml/min/kg mc. i
4,2 ml/min/kg mc., co wskazuje na to, że lewetyracetam jest wydalany na drodze filtracji
kłębuszkowej z następową reabsorpcją kanalikową oraz, że jego główny metabolit jest również
wydalany przez aktywne wydzielanie kanalikowe, niezależnie od filtracji kłębuszkowej.
Wydalanie lewetyracetamu jest współzależne od klirensu kreatyniny.

Osoby w podeszłym wieku
U osób w podeszłym wieku okres półtrwania zwiększa się o około 40% (10 do 11 godzin). Jest to
związane ze zmniejszoną wydolnością nerek w tej populacji (patrz punkt 4.2).

Zaburzenie czynności nerek
Pozorny całkowity klirens lewetyracetamu oraz jego głównego metabolitu jest współzależny od
klirensu kreatyniny. Z tego względu, u pacjentów z umiarkowanymi oraz ciężkimi zaburzeniami
czynności nerek zaleca się odpowiednie dostosowanie dobowej dawki podtrzymującej lewetyracetamu
na podstawie klirensu kreatyniny (patrz punkt 4.2).

U dorosłych pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek z bezmoczem, okres półtrwania wynosił
około 25 godzin w okresie między dializami i około 3,1 godziny podczas dializy. Podczas typowej
4-godzinnej dializy zostaje usunięte 51% lewetyracetamu.

Zaburzenie czynności wątroby
U osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie stwierdzono istotnej
zmiany klirensu lewetyracetamu. U większości osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby,
klirens lewetyracetamu był zmniejszony o ponad 50% z powodu współistniejącej zaburzonej
czynności nerek (patrz punkt 4.2).

Dzieci i młodzież

Dzieci (od 4 do 12 lat)

Po podaniu doustnym pojedynczej dawki (20 mg/kg mc.) dzieciom z padaczką (od 6 do 12 lat) okres
półtrwania lewetyracetamu wynosił 6,0 godzin. Klirens przeliczany na masę ciała był około 30%
większy niż u osób dorosłych chorych na padaczkę.

Po podaniu wielokrotnym dawki (20 do 60 mg/kg mc. na dobę) dzieciom z padaczką (od 4 do 12 lat)
lewetyracetam był szybko wchłaniany. Stężenie maksymalne w osoczu występowało po 0,5 do
1,0 godziny po podaniu. Zaobserwowano proporcjonalne zwiększanie wchłaniania i dawki, dla
stężenia maksymalnego i obszaru pod krzywą. Okres połowicznej eliminacji wynosił około 5 godzin.
Pozorny całkowity klirens lewetyracetamu wynosił 1,1 ml/min/kg mc.

Niemowlęta i dzieci (od 1 miesiąca do 4 lat)
Po podaniu pojedynczej dawki (20 mg/kg mc.) 100 mg/ml roztworu doustnego dzieciom z padaczką
(od 1 miesiąca do 4 lat), lewetyracetam był szybko wchłaniany, a stężenie maksymalne w osoczu
zaobserwowano po upływie około 1 godziny po podaniu. Wyniki badań farmakokinetycznych
wykazały, że okres półtrwania był krótszy (5,3 godziny) niż u dorosłych (7,2 godziny), a pozorny
klirens szybszy (1,5 ml/min/kg mc.) niż u dorosłych (0,96 ml/min/kg mc.).

W populacyjnej analizie farmakokinetycznej przeprowadzonej u pacjentów w wieku od 1 miesiąca do
16 lat, masa ciała była w znaczący sposób powiązana z pozornym klirensem (klirens wzrastał wraz ze
wzrostem masy ciała) i pozorną objętością dystrybucji. Również wiek wpływał na oba parametry.
Wpływ ten był wyraźny u młodszych dzieci i zmniejszał się wraz z wiekiem, ale u dzieci w wieku
około 4 lat był nieistotny.

W obu populacyjnych analizach farmakokinetycznych obserwowano zwiększenie pozornego klirensu
lewetyracetamu o około 20%, podczas jednoczesnego podawania z lekami przeciwpadaczkowymi
indukującymi enzymy.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W oparciu o standardowo przeprowadzone badania niekliniczne dotyczące bezpieczeństwa
farmakologii, genotoksyczności oraz rakotwórczości, nie stwierdzono szczególnego ryzyka
stosowania u ludzi.
U szczurów i w mniejszym stopniu u myszy, po podobnej jak u ludzi ekspozycji, obserwowano
działania niepożądane, których nie stwierdzono w badaniach klinicznych, a które mogą mieć
znaczenie w praktyce klinicznej. Są to zmiany w wątrobie, wskazujące na reakcje adaptacyjne, tj.
zwiększenie masy i przerost środkowej części zrazika, nacieczenie tłuszczowe oraz zwiększenie
aktywności enzymów wątrobowych w osoczu.

Nie zaobserwowano działań niepożądanych wpływających na płodność lub reprodukcję u samic i
samców szczurów po zastosowaniu dawek do 1 800 mg/kg mc. na dobę [6-krotność maksymalnej
zalecanej dawki u ludzi (ang. MRHD, maximum recommended human daily dose) w przeliczeniu na
mg/m2] w pokoleniu F1 oraz ich rodziców.

Przeprowadzono dwa badania dotyczące rozwoju zarodkowo-płodowego (ang. EFD, embryo-foetal
development) na szczurach, po zastosowaniu dawek 400, 1 200 i 3 600 mg/kg mc. na dobę. W jednym
z dwóch badań EFD, po dawce 3 600 mg/kg mc. na dobę obserwowano niewielkie zmniejszenie masy
płodów związane z marginalnym zwiększeniem liczby zmian/nieprawidłowości szkieletowych. Nie
zaobserwowano wpływu na śmiertelność zarodków ani zwiększonej częstości wad wrodzonych.
Dawka, po której nie obserwuje się działania niepożądanego (ang. NOAEL No Observed Adverse
Effect Level), wynosiła 3 600 mg/kg mc. na dobę dla ciężarnych samic szczurów [12-krotność
maksymalnej zalecanej dawki u ludzi w przeliczeniu na mg/m2] i 1 200 mg/kg mc. na dobę dla
płodów.

Przeprowadzono cztery badania rozwoju zarodkowo-płodowego na królikach, z zastosowaniem dawek
200, 600, 800, 1 200 i 1 800 mg/kg mc. na dobę. Dawka 1 800 mg/kg mc. na dobę wykazywała istotną
toksyczność u ciężarnej samicy i zmniejszenie masy ciała płodu związane ze zwiększoną częstością
występowania płodów z nieprawidłowościami układu krążenia/szkieletowymi. Dawka NOAEL

wyniosła <200 mg/kg mc. na dobę dla samic i 200 mg/kg mc. na dobę dla płodów (równe dawce
MRHD w przeliczeniu na mg/m2).

Przeprowadzono badanie dotyczące rozwoju około- i poporodowego na szczurach z zastosowaniem
dawek lewetyracetamu 70, 350 i 1 800 mg/kg mc. na dobę. Dawka NOAEL wyniosła
≥1 800 mg/kg mc. na dobę dla samic F0 i dla przeżywalności, wzrostu i rozwoju potomstwa F1, do
momentu zakończenia żywienia mlekiem matki (6-krotność dawki MRHD w przeliczeniu na mg/m2).

W badaniach na noworodkach oraz młodych osobnikach szczurów i psów nie zaobserwowano działań
niepożądanych w standardowych punktach końcowych dotyczących rozwoju lub dojrzewania, po
stosowaniu dawek do 1800 mg/kg mc. na dobę (6-17-krotność dawki MRHD w przeliczeniu na
mg/m2).

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki
Krospowidon (Typ B)
Powidon K30
Krzemionka koloidalna bezwodna
Magnezu stearynian

Otoczka tabletki 250 mg
Hypromeloza
Makrogol 400
Tytanu dwutlenek (E171)
Talk oczyszczony
Indygotyna, lak (E132)

Otoczka tabletki 500 mg
Hypromeloza
Makrogol 400
Tytanu dwutlenek (E171)
Talk oczyszczony
Żelaza tlenek żółty (E172)

Otoczka tabletki 750 mg
Hypromeloza
Makrogol 400
Tytanu dwutlenek (E171)
Talk oczyszczony
Żółcień pomarańczowa (E110)
Żelaza tlenek czerwony (E172)

Otoczka tabletki 1000 mg
Hypromeloza
Makrogol 400
Tytanu dwutlenek (E171)
Talk oczyszczony

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Trund, 250 mg, tabletki powlekane pakowany jest w blistry Aluminium/PVC/PE/PVDC w
tekturowym pudełku zawierającym 20, 30, 50, 60, 100 i 200 tabletek powlekanych.

Trund, 500 mg, tabletki powlekane pakowany jest w blistry Aluminium/PVC/PE/PVDC w
tekturowym pudełku zawierającym 10, 20, 30, 50, 60, 100,120 i 200 tabletek powlekanych.

Trund, 750 mg, tabletki powlekane pakowany jest w blistry Aluminium/PVC/PE/PVDC w
tekturowym pudełku zawierającym 20, 30, 50, 60, 80, 100 i 200 tabletek powlekanych.

Trund, 1000 mg, tabletki powlekane pakowany jest w blistry Aluminium/PVC/PE/PVDC w
tekturowym pudełku zawierającym 10, 20, 30, 50, 60, 100 i 200 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

neuraxpharm Arzneimittel GmbH
Elisabeth-Selbert Str. 23
40764 Langenfeld
Niemcy

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Trund, 250 mg: 18926
Trund, 500 mg: 18927
Trund, 750 mg: 18928
Trund, 1000 mg: 18929

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
/ DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia: 23.11.2011
Data przedłużenia pozwolenia: 28.12.2016

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

08.12.2023

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.