# Vetira

> Lewetyracetam · 100 mg/ml · Roztwór doustny

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Vetira
- **Nazwa powszechna:** Levetiracetamum
- **Substancja czynna:** [Lewetyracetam](https://apteka.online/odpowiedniki/levetiracetamum)
- **Moc:** 100 mg/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Roztwór doustny
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N03AX14
- **Liczba opakowań:** 3
- **Numer pozwolenia:** 19602
- **Podmiot odpowiedzialny:** Adamed Pharma S.A.
- **Producent:** Adamed Pharma S.A.
Remedica Ltd, Polska
Cypr
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwpadaczkowe/vetira-rozt-doustny-100-mg-ml-adamed
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwpadaczkowe/vetira-rozt-doustny-100-mg-ml-adamed.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/26839/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/26839/characteristic

## Dostępne opakowania (3)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 butelka 150 ml ¦ 1 strzyk. 3 ml | 5909990935895 | Rp | 39,73 zł (dopłata od 5,67 zł) | Trudno dostępny (2/5) | — |
| 1 butelka 300 ml ¦ 1 strzyk. 10 ml | 5909990935901 | Rp | 74,52 zł (dopłata od 3,20 zł) | Dobrze dostępny (4/5) | — |
| 1 butelka 150 ml ¦ 1 strzyk. 1 ml | 5909990937974 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Leki refundowane

### 1 butelka 150 ml ¦ 1 strzyk. 3 ml — EAN 5909990935895 · cena jedn. 26,49 zł / 100 ml

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Padaczka | ryczałt | 39,73 zł | 5,67 zł | 34,06 zł | 37,26 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

### 1 butelka 300 ml ¦ 1 strzyk. 10 ml — EAN 5909990935901 · cena jedn. 24,84 zł / 100 ml

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Padaczka | ryczałt | 74,52 zł | 3,20 zł | 71,32 zł | 74,52 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Vetira, 100 mg/ml, roztwór doustny.

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każdy 1 ml roztworu zawiera 100 mg lewetyracetamu

Substancje pomocnicze:
Każdy 1 ml roztworu zawiera 300 mg maltytolu ciekłego i 2,5 mg metylu parahydroksybenzoesanu
(E218).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.l

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór doustny.
Bezbarwny płyn.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt Vetira jest wskazany jako monoterapia w leczeniu napadów częściowych lub częściowych
wtórnie uogólnionych u dorosłych i młodzieży w wieku od 16 lat z nowo rozpoznaną padaczką.

Produkt Vetira jest wskazany jako terapia wspomagająca:
• w leczeniu napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u dorosłych,
młodzieży, dzieci i niemowląt w wieku od 1 miesiąca z padaczką.
• w leczeniu napadów mioklonicznych u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z
młodzieńczą padaczką miokloniczną.
• w leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u dorosłych i młodzieży
w wieku od 12 lat z idiopatyczną padaczką uogólnioną.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Częściowe napady padaczkowe
Zalecane dawkowanie w monoterapii (w wieku od 16 lat) i terapii wspomagającej jest takie samo, jak
przedstawione poniżej.

Wszystkie wskazania

Dorośli (≥18 lat) i młodzież (od 12 do 17 lat) o masie ciała 50 kg lub więcej

Początkowa dawka terapeutyczna wynosi 500 mg dwa razy na dobę. Podawanie tej dawki można
rozpocząć w pierwszym dniu leczenia. Jednakże można podać mniejszą dawkę początkową
wynoszącą 250 mg dwa razy na dobę na podstawie przeprowadzonej przez lekarza oceny redukcji

częstości występowania napadów i potencjalnych działań niepożądanych. Po dwóch tygodniach
dawkę można zwiększyć do 500 mg dwa razy na dobę.

W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji, dawkę dobową można zwiększyć do 1500 mg dwa
razy na dobę. Dawkowanie można zmieniać, zwiększając lub zmniejszając dawkę dobową o 250 mg
lub 500 mg dwa razy na dobę, co dwa do czterech tygodni.

Młodzież (od 12 do 17 lat) o masie ciała poniżej 50 kg oraz dzieci od 1 miesiąca życia

Lekarz powinien przepisać najwłaściwszą postać farmaceutyczną, wielkość opakowania i moc, w
zależności od wieku, masy ciała i dawkowania. Patrz punkt Dzieci i młodzież, gdzie podano
dostosowywanie dawki do masy ciała.

Zakończenie podawania
Jeśli leczenie lewetyracetamem ma być zakończone, zaleca się jego stopniowe odstawianie [np.
dorośli i młodzież o masie ciała powyżej 50 kg: zmniejszanie dawki o 500 mg dwa razy na dobę, co
dwa do czterech tygodni; niemowlęta w wieku powyżej 6 miesięcy, dzieci i młodzież o masie ciała
poniżej 50 kg: zmniejszanie dawki nie powinno być znaczniejsze niż o 10 mg/kg mc. dwa razy na
dobę, co dwa tygodnie; niemowlęta (w wieku do 6 miesięcy): zmniejszanie dawki nie powinno być
znaczniejsze niż o 7 mg/kg mc. dwa razy na dobę, co dwa tygodnie].

Specjalne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)

U osób w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek zaleca się dostosowanie dawki (patrz
„Zaburzenia czynności nerek" poniżej).

Zaburzenia czynności nerek

Dawkę dobową ustala się indywidualnie w zależności od czynności nerek.

U dorosłych pacjentów dawkowanie należy dostosować zgodnie z poniższą tabelą. Aby skorzystać z
tabeli dawkowania należy obliczyć klirens kreatyniny u pacjenta (CLkr) w ml/min. Klirens kreatyniny
w ml/min można obliczyć na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy (w mg/dl), u dorosłych i
młodzieży o masie ciała 50 kg i więcej, posługując się następującym wzorem:

[140 - wiek (lata)] x masa ciała (kg)
CLkr (ml/min) = ------------------------------------------------------- (x 0,85 dla kobiet)
72 x stężenie kreatyniny w surowicy (mg/dl)

Następnie należy określić CLkr. dostosowany do powierzchni ciała (body surface area, BSA) według
poniższego wzoru:

CLkr (ml/min)
CLkr (ml/min/1.73 m2) = ----------------------------------- x 1,73
Powierzchnia ciała (m2)

Dostosowanie dawkowania u dorosłych i młodzieży o masie ciała powyżej 50 kg z zaburzoną
czynnością nerek:

Grupa Klirens
kreatyniny
(ml/min/1,73
m2)

Dawka i częstość stosowania

Czynność prawidłowa ≥ 80 500 do 1500 dwa razy na dobę
Niewielkie
zaburzenie czynności
50-79 500 do 1000 mg dwa razy na dobę

Umiarkowane zaburzenie
czynności
30-49 250 do 750 mg dwa razy na dobę

Ciężkie zaburzenie czynności < 30 250 do 500 mg dwa razy na dobę
Schyłkowa niewydolność nerek
pacjenci poddawani dializie (l)
- 500 do 1000 mg jeden raz na dobę (2)

(1) pierwszego dnia leczenia lewetyracetamem zalecana jest dawka początkowa 750 mg
(2) po dializie zalecana jest dawka uzupełniająca 250 do 500 mg.

U dzieci z zaburzoną czynnością nerek, dawki lewetyracetamu należy dostosować w zależności od
czynności nerek, ponieważ klirens lewetyracetamu jest z nią związany. Niniejsze
zalecenie jest oparte na badaniu przeprowadzonym u dorosłych pacjentów z zaburzoną czynnością
nerek.

U młodszej młodzieży, dzieci i niemowląt klirens kreatyniny w ml/min/1,73 m2 można obliczyć na
podstawie stężenia kreatyniny w surowicy (mg/dl), korzystając z poniższego wzoru (wzór Schwartza):

Wzrost (cm) x ks
CLkr (ml/min/1.73 m2) = -------------------------------------------
Stężenie kreatyniny (mg/dl)

ks = 0,45 u niemowląt urodzonych w terminie, w wieku do 1. roku życia; ks = 0,55 u dzieci w wieku
poniżej 13 lat i młodzieży płci żeńskiej; ks = 0,7 u młodzieży płci męskiej

Dostosowanie dawkowania u niemowląt, dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 50 kg z zaburzoną
czynnością nerek:

Grupa Klirens
kreatyniny
(ml/min/1,73 m2)

Dawka i częstość stosowania (1)
Niemowlęta od 1 do
poniżej 6 miesięcy
Niemowlęta i dzieci od 6 do 23
miesięcy, dzieci i młodzież o
masie ciała mniejszej niż 50 kg
Czynność
prawidłowa
≥ 80 7 do 21 mg/kg mc.
(0,07 do 0,21 ml/kg
mc.) dwa razy na dobę

10 do 30 mg/kg mc. (0,10 do
0,30 ml/kg mc.) dwa razy na
dobę
Niewielkie
zaburzenie
czynności

50-79 7 do 14 mg/kg mc.
(0,07 do 0,14 ml/kg
mc.) dwa razy na dobę

10 do 20 mg/kg mc. (0,10 do
0,20 ml/kg mc.) dwa razy na
dobę
Umiarkowane
zaburzenie
czynności

30-49 3,5 do 10,5 mg/kg mc.
(0,035 do 0,105 ml/kg
mc.) dwa razy na dobę

5 do 15 mg/kg mc. (0,05 do
0,15 ml/kg mc.) dwa razy na
dobę
Ciężkie
zaburzenie
czynności

< 30 3,5 do 7 mg/kg mc.
(0,035 do 0,07 ml/kg
mc.) dwa razy na dobę

5 do 10 mg/kg mc. (0,05 do
0,10 ml/kg mc.) dwa razy na
dobę
Schyłkowa
niewydolność
nerek
pacjenci
poddawani
dializie

-- 7 do 14 mg/kg mc.
(0,07 do 0,14 ml/kg
mc.) jeden raz na dobę
(2) (4)

10 do 20 mg/kg mc. (0,10 do
0,20 ml/kg mc.) jeden raz na
dobę (3) (5)

(1) W przypadku dawek poniżej 250 mg, dawek, które nie są wielokrotnością 250 mg i zalecanej dawki
nie można osiągnąć przez przyjęcie kilku tabletek, oraz pacjentów niezdolnych do połykania tabletek,
należy stosować produkt VETIRA roztwór doustny.
(2) Pierwszego dnia leczenia lewetyracetamem zalecana jest dawka nasycająca 10,5 mg/kg mc.
(0,105 ml/kg mc.)
(3) Pierwszego dnia leczenia lewetyracetamem zalecana jest dawka nasycająca 15 mg/kg mc.
(0,15 ml/kg mc.)
(4) Po dializie zalecana jest dawka uzupełniająca 3,5 do 7 mg/kg mc. (0,035 do 0,07 ml/kg mc.)
(5) Po dializie zalecana jest dawka uzupełniająca 5 do 10 mg/kg mc. (0,05 do 0,10 ml/kg mc.)

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z niewielkim lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby nie ma potrzeby
dostosowania dawki. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby, klirens kreatyniny może
nie oddawać w pełni stopnia rzeczywistej, współistniejącej niewydolności nerek. Z tego względu,
zaleca się zmniejszenie podtrzymującej dawki dobowej o 50%, w przypadkach, gdy klirens
kreatyniny wynosi <60 ml/min/1,73 m2.

Dzieci i młodzież

Lekarz powinien zapisać najwłaściwszą postać farmaceutyczną i moc, w zależności od wieku, masy
ciała i dawkowania.

Produkt w postaci tabletki nie jest dostosowany do podawania niemowlętom i dzieciom w wieku
poniżej 6 lat. Produkt Vetira roztwór doustny jest postacią zalecaną do stosowania w tej grupie
pacjentów. Ponadto, dostępne moce tabletek nie są odpowiednie do początkowego leczenia dzieci o
masie ciała mniejszej niż 25 kg, dla pacjentów niezdolnych do połykania tabletek ani do podawania
dawek poniżej 250 mg. We wszystkich powyższych przypadkach należy stosować produkt Vetira
roztwór doustny

Monoterapia

Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania Lewetyracetamu w monoterapii u dzieci i
młodzieży w wieku poniżej 16 lat.
Brak dostępnych danych.

Młodzież (w wieku od 16 do 17 lat) o masie ciała 50 kg i więcej z nowo rozpoznaną padaczką
z napadami częściowymi ulegającymi albo nieulegającymi wtórnemu uogólnieniu.
Informacje dotyczące dorosłych (w wieku ≥18 lat) i młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat) o masie ciała
50 kg i więcej znajdują się w punkcie powyżej.

Terapia wspomagająca u niemowląt i dzieci w wieku od 6 do 23 miesięcy, dzieci (w wieku od 2 do 11
lat) i młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat) o masie ciała mniejszej niż 50 kg

Początkowa dawka terapeutyczna wynosi 10 mg/kg mc. dwa razy na dobę.
W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji, dawkę dobową można zwiększyć o 10 mg/kg mc.
dwa razy na dobę co 2 tygodnie do osiągnięcia zalecanej dawki 30 mg/kg mc. dwa razy na dobę.
Zmiany dawkowania nie powinny przekraczać zmniejszania lub zwiększania dawki
o 10 mg/kg mc. dwa razy na dobę, co dwa tygodnie. We wszystkich wskazaniach należy stosować
najniższą skuteczną dawkę.

Dawkowanie u dzieci o masie ciała 50 kg lub większej jest takie samo jak u dorosłych we wszystkich
wskazaniach.
Informacje dotyczące wszystkich wskazań dla dorosłych (w wieku ≥18 lat) i młodzieży (w wieku od
12 do 17 lat) o masie ciała 50 kg i więcej znajdują się w punkcie powyżej.

Zalecana dawka dla niemowląt w wieku od 6 miesięcy, dzieci i młodzieży:

Masa ciała Dawka początkowa:
10 mg/kg mc. dwa razy na dobę
Dawka maksymalna:
30 mg/kg mc. dwa razy na dobę
6 kg (1) 60 mg (0,6 ml) dwa razy na dobę 180 mg (1,8 ml) dwa razy na dobę
10 kg (1) 100 mg (1 ml) dwa razy na dobę 300 mg (3 ml) dwa razy na dobę
15 kg (1) 150 mg (1,5 ml) dwa razy na dobę 450 mg (4,5 ml) dwa razy na dobę
20 kg (1) 200 mg (2 ml) dwa razy na dobę 600 mg (6 ml) dwa razy na dobę
25 kg 250 mg dwa razy na dobę 750 mg dwa razy na dobę
od 50 kg (2) 500 mg dwa razy na dobę 1500 mg dwa razy na dobę
(1) U dzieci o masie ciała 25 kg lub mniejszej, zaleca się rozpocząć leczenie lewetyracetamem 100
mg/ml roztwór doustny.
(2) Dawka u dzieci i młodzieży o masie ciała 50 kg lub większej, jest taka sama jak u dorosłych.

Terapia wspomagająca u niemowląt w wieku od 1 miesiąca do poniżej 6 miesięcy.

Początkowa dawka terapeutyczna wynosi 7 mg/kg mc. dwa razy na dobę.
W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji, dawkę dobową można zwiększyć o 7mg/kg mc.
dwa razy na dobę, co 2 tygodnie, aż do zalecanej dawki 21mg/kg mc. Zmiany dawkowania nie
powinny przekraczać zmniejszania lub zwiększania dawki o 7 mg/kg mc. dwa razy na dobę, co dwa
tygodnie.
Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę.
Leczenie niemowląt należy rozpoczynać od podawania produktu Vetira, 100 mg/ml roztwór doustny.

Zalecana dawka dla niemowląt w wieku od 1 miesiąca do poniżej 6 miesięcy:

Masa ciała Dawka początkowa:
7 mg/kg mc. dwa razy na dobę
Dawka maksymalna:
21 mg/kg mc. dwa razy na dobę
4 kg 28 mg (0,3 ml) dwa razy na dobę 84 mg (0,85 ml) dwa razy na dobę
5 kg 35 mg (0,35 ml) dwa razy na dobę 105 mg (1,05 ml) dwa razy na dobę
7 kg 49 mg (0,5 ml) dwa razy na dobę 147 mg (1,5 ml) dwa razy na dobę

Dostępne są trzy rodzaje opakowania:
- butelka 300 ml ze strzykawką doustną 10 ml (podającą do 1000 mg lewetyracetamu)
z podziałką co 0,25 ml (25 mg).
Ten rodzaj opakowania należy przeznaczyć dla dzieci w wieku 4 lat i starszych, młodzieży i
dorosłych.
- butelka 150 ml ze strzykawką doustną 3 ml (podającą do 300 mg lewetyracetamu) z podziałką
co 0,1ml (10 mg).
W celu zapewnienia dokładnego dawkowania, tę wielkość opakowania należy przeznaczyć
dla niemowląt i małych dzieci w wieku od 6 miesięcy do poniżej 4 lat.
- butelka 150 ml ze strzykawką doustną 1 ml (podającą do 100 mg lewetyracetamu) z podziałką
co 0,05 ml (5 mg).
W celu zapewnienia dokładnego dawkowania, tę wielkość opakowania należy przeznaczyć
dla niemowląt w wieku od 1 miesiąca do poniżej 6 miesięcy.

Sposób podawania
Roztwór doustny można rozcieńczyć w szklance wody lub butelce dziecka. Roztwór może być
przyjmowany z posiłkiem lub bez posiłku. Po podaniu doustnym lewetyracetam może pozostawiać
gorzki smak.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub inne związki pochodne pirolidonów, lub na którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Zaburzenia czynności nerek
Podawanie lewetyracetamu pacjentom z zaburzeniem czynności nerek może wymagać odpowiedniego
dostosowania dawki. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby, zaleca się ocenę
czynności nerek przed ustaleniem odpowiedniej dawki (patrz punkt 4.2).

Ostre uszkodzenie nerek
Stosowanie lewetyracetamu wiązało się bardzo rzadko z ostrym uszkodzeniem nerek, z czasem
wystąpienia od kilku dni do kilku miesięcy po podaniu.

Liczba krwinek
Opisywano rzadkie przypadki zmniejszenia liczby krwinek (neutropenia, agranulocytoza, leukopenia,
małopłytkowość i pancytopenia) związane z podawaniem lewetyracetamu, występujące głównie na
początku leczenia. Zaleca się badanie morfologii krwi u pacjentów znacznie osłabionych, z gorączką,
nawracającymi infekcjami lub zaburzeniami krzepnięcia krwi (patrz punkt 4.8).

Samobójstwa
U pacjentów leczonych produktami przeciwpadaczkowymi (w tym lewetyracetamem) opisywano
przypadki samobójstw, prób samobójczych oraz myśli i zachowań samobójczych. Meta-analiza
wyników randomizowanych, kontrolowanych placebo, badań klinicznych z zastosowaniem
przeciwpadaczkowych produktów leczniczych, wykazała niewielkie zwiększenie ryzyka
występowania myśli i zachowań samobójczych. Mechanizm tego działania nie jest znany.

Dlatego należy monitorować pacjentów pod względem występowania depresji i (lub) myśli oraz
zachowań samobójczych i rozważyć odpowiednie leczenie. Należy zalecić pacjentom (i opiekunom
pacjentów), aby zgłaszali się po pomoc medyczną, jeśli wystąpią objawy depresji i (lub) myśli oraz
zachowań samobójczych.

Nietypowe i agresywne zachowania
Lewetyracetam może powodować objawy psychotyczne i zaburzenia zachowania, w tym drażliwość i
agresywność. Pacjenci leczeni lewetyracetamem powinni być monitorowani pod kątem wystąpienia
objawów psychiatrycznych wskazujących na istotne zmiany nastroju i (lub) osobowości. Jeśli takie
zachowania zostaną zauważone, należy rozważyć zmianę stosowania leczenia lub stopniowe
odstawianie. Jeśli rozważane jest odstawienie leczenia, patrz punkt 4.2.

Pogorszenie napadów
Tak jak inne leki przeciwpadaczkowe, lewetyracetam może w rzadkich przypadkach spowodować
zwiększenie częstości lub nasilenie napadów. Ten paradoksalny efekt zgłaszano w większości w ciągu
pierwszego miesiąca po rozpoczęciu leczenia lewetyracetamem lub zwiększeniu dawki i był on
odwracalny po odstawieniu leku lub zmniejszeniu dawki. Należy poinstruować pacjenta, by
niezwłocznie skontaktował się z lekarzem prowadzącym w przypadku zaostrzenia padaczki.

Wydłużenie odstępu QT w badaniu elektrokardiograficznym
W trakcie nadzoru po wprowadzeniu do obrotu zaobserwowano rzadkie przypadki wydłużenia
odstępu QT w badaniu elektrokardiograficznym. Lewetyracetam należy stosować ostrożnie podczas
leczenia pacjentów z wydłużeniem skorygowanego odstępu QT, pacjentów leczonych jednocześnie z
zastosowaniem leków wpływających na skorygowany odstęp QT lub pacjentów z występującą w
przeszłości istotną chorobą serca albo zaburzeniami elektrolitowymi.

Dzieci i młodzież

Dostępne dane dotyczące stosowania u dzieci nie sugerują wpływu na wzrost i dojrzewanie. Jednak
długotrwały wpływ na uczenie się, inteligencję, wzrost, funkcje endokrynologiczne, dojrzewanie i
płodność pozostają nieznane.

Substancje pomocnicze
Vetira 100 mg/ml, roztwór doustny zawiera metylu parahydroksybenzoesan (E218), który może
powodować reakcję alergiczną (opóźnioną).
Vetira 100 mg/ml, roztwór doustny zawiera maltitol ciekły. Pacjenci z rzadką dziedziczną
nietolerancją fruktozy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.
Vetira 100 mg/ml, roztwór doustny zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 15 ml, to znaczy lek
uznaje się „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Przeciwpadaczkowe produkty lecznicze
Dane z okresu przed wprowadzeniem do obrotu, pochodzące z badań klinicznych prowadzonych u
dorosłych wskazują, że lewetyracetam nie wywiera wpływu na stężenie w surowicy innych
stosowanych aktualnie leków przeciwpadaczkowych (fenytoiny, karbamazepiny, kwasu
walproinowego, fenobarbitalu, lamotryginy, gabapentyny i prymidonu) oraz, że powyższe leki
przeciwpadaczkowe nie wpływają na farmakokinetykę lewetyracetamu.

Tak jak u dorosłych, u pacjentów pediatrycznych przyjmujących lewetyracetam w dawce do 60 mg/kg
mc./dobę, nie zaobserwowano jednoznacznych dowodów na istnienie klinicznie znaczących interakcji
z innymi produktami leczniczymi.
Ocena retrospektywna interakcji farmakokinetycznych u dzieci i młodzieży (od 4 do 17 lat) z
padaczką potwierdziła, że terapia wspomagająca lewetyracetamem podawanym doustnie nie miała
wpływu na stężenie w stanie stacjonarnym, w surowicy podawanych jednocześnie karbamazepiny i
walproinianu. Jednak dane wskazywały na zwiększenie klirensu lewetyracetamu o 20% u dzieci
przyjmujących przeciwpadaczkowe produkty lecznicze indukujące enzymy. Dostosowanie dawki nie
jest wymagane.

Probenecyd
Wykazano, że probenecyd, lek hamujący wydzielanie w kanalikach nerkowych, podawany w dawce
500 mg cztery razy na dobę, zmniejsza klirens nerkowy głównego metabolitu lewetyracetamu, nie
wpływając jednak na klirens lewetyracetamu. Pomimo to, stężenie tego metabolitu pozostaje
niewielkie.

Metotreksat
Zgłaszano, że jednoczesne podawanie lewetyracetamu i metrotreksatu zmniejsza klirens metotreksatu,
powodując wzrost stężenia metotreksatu we krwi i przedłużenie ekspozycji do poziomu potencjalnie
toksycznego. U pacjentów otrzymujących jednocześnie te leki należy starannie monitorować stężenie
metotreksatu i lewetyracetamu.

Doustne środki antykoncepcyjne i inne interakcje farmakokinetyczne
Lewetyracetam w dawce dobowej 1000 mg nie wpływał na farmakokinetykę doustnych środków
antykoncepcyjnych (etynyloestradiolu i lewonorgestrelu); parametry układu endokrynowego (stężenie
hormonu luteinizującego i progesteronu) pozostawały niezmienione. Lewetyracetam w dawce
dobowej 2000 mg nie wpływał na farmakokinetykę digoksyny i warfaryny; czas protrombinowy
pozostawał niezmieniony. Jednoczesne stosowanie z digoksyną, doustnymi środkami
antykoncepcyjnymi oraz z warfaryną nie wpływało na farmakokinetykę lewetyracetamu.

Leki przeczyszczające
Zgłaszano pojedyncze przypadki zmniejszonej skuteczności lewetyracetamu po jednoczesnym
doustnym podaniu lewetyracetamu z makrogolem, osmotycznym lekiem przeczyszczającym. Dlatego

nie należy przyjmować makrogolu doustnie na godzinę przed i godzinę po zastosowaniu
lewetyracetamu.

Pokarm i alkohol
Pokarm nie zmieniał stopnia wchłaniania lewetyracetamu, ale szybkość wchłaniania była nieznacznie
zmniejszona.
Brak danych dotyczących interakcji lewetyracetamu z alkoholem.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym
Kobiety w wieku rozrodczym powinny otrzymać specjalistyczną poradę medyczną. U kobiety, która
planuje zajść w ciążę, należy ocenić leczenie lewetyracetamem. Tak jak w przypadku wszystkich
leków przeciwpadaczkowych, należy unikać nagłego przerywania leczenia lewetyracetamem,
ponieważ może to prowadzić do wystąpienia napadów drgawkowych z odstawienia, które mogą mieć
poważne konsekwencje dla kobiety i nienarodzonego dziecka. Jeśli tylko możliwe, preferuje się
monoterapię, gdyż leczenie wieloma lekami przeciwpadaczkowymi (LPP) może wiązać się z
większym ryzykiem wad wrodzonych niż podczas monoterapii, w zależności od zastosowanych
dodatkowych leków przeciwpadaczkowych.

Ciąża
Szeroki zakres danych z okresu po wprowadzeniu do obrotu, dotyczących ciężarnych kobiet
przyjmujących lewetyracetam w monoterapii (ponad 1800, w tym ponad 1500 przyjmujących go w
pierwszym trymestrze ciąży) nie wskazuje na zwiększenie ryzyka dużych wrodzonych wad
rozwojowych. Dane dotyczące rozwoju neurologicznego dzieci narażonych na monoterapię
lewetyracetamem w
okresie życia płodowego są ograniczone. Dane z dwóch badań obserwacyjnych opartych na
rejestrach populacyjnych, przeprowadzonych w krajach nordyckich w dużej mierze w tym
samym zbiorze danych i obejmujących ponad 1000 dzieci, które w okresie prenatalnym były
narażone na lewetyracetam, stosowany w monoterapii przez ich matki chorujące na padaczkę,
nie wskazują na zwiększone ryzyko zaburzeń ze spektrum autyzmu ani niepełnosprawności
intelektualnej w porównaniu z dziećmi, które nie były narażone na lek przeciwpadaczkowy w
okresie życia płodowego. Średni czas obserwacji dzieci w grupie leczonej lewetyracetamem był
krótszy niż w grupie dzieci nienarażonych na działanie żadnego leku przeciwpadaczkowego (np.
4,4 roku w porównaniu do 6,8 roku w jednym z badań).
Lewetyracetam można stosować w ciąży, jeśli po dokładnym przeanalizowaniu sytuacji zostanie to
uznane za klinicznie konieczne. W takich przypadkach zaleca się przyjmowanie najniższej skutecznej
dawki.
Zmiany fizjologiczne zachodzące podczas ciąży mogą wpływać na stężenie lewetyracetamu.
Obserwowano zmniejszenie stężenia lewetyracetamu w osoczu podczas ciąży. Zmniejszenie stężenia
jest bardziej wyraźne w trzecim trymestrze (do 60% wartości względem okresu wyjściowego, przed
ciążą). W przypadku kobiet w ciąży stosujących lewetyracetam, należy zapewnić odpowiednie
postępowanie kliniczne.

Karmienie piersią
Lewetyracetam przenika do mleka kobiecego. Z tego względu karmienie piersią nie jest zalecane.
Jednak, jeżeli konieczne jest leczenie podczas karmienia piersią, należy uwzględniając znaczenie
karmienia piersią, rozważyć stosunek korzyści do ryzyka związany z leczeniem.

Płodność
W badaniach na zwierzętach nie wykryto wpływu na płodność (patrz punkt 5.3). Brak danych
klinicznych, nie jest znane ryzyko u ludzi.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Lewetyracetam ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych.
Z powodu możliwości różnic w osobniczej wrażliwości, szczególnie na początku leczenia lub podczas
zwiększania dawki, u niektórych pacjentów może wystąpić senność lub inne objawy ze strony
ośrodkowego układu nerwowego. Z tego względu, pacjentom wykonującym czynności złożone, zaleca
się ostrożność np.: podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługiwania urządzeń
mechanicznych w ruchu. Nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani obsługiwania urządzeń
mechanicznych, dopóki nie jest znany wpływ na zdolność pacjenta do wykonywania tych czynności.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych należały: zapalenie błony śluzowej nosa i gardła,
senność, ból głowy, zmęczenie i zawroty głowy. Przedstawiony poniżej profil zdarzeń niepożądanych
sporządzono na podstawie zbiorczej analizy badań klinicznych kontrolowanych placebo we
wszystkich badanych wskazaniach, w których lewetyracetam podawano w sumie 3 416 pacjentom. Do
uzyskanych danych włączono również informacje dotyczące stosowania lewetyracetamu w otwartych
badaniach uzupełniających oraz dane z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu.
Profil bezpieczeństwa lewetyracetamu jest na ogół podobny we wszystkich grupach wiekowych
(dorośli i dzieci) i zarejestrowanych wskazaniach w leczeniu padaczki.

Zestawienie działań niepożądanych
Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych (u dorosłych, młodzieży, dzieci i
niemowląt >1 miesiąca) i po wprowadzeniu produktu do obrotu zostały przedstawione poniżej według
częstości występowania oraz układów i narządów. Częstość występowania została określona w
następujący sposób: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do
<1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i bardzo rzadko (<1/10 000).

Klasyfikacja
układów
narządów wg
MedDRA

Częstość występowania

Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko

Zakażenia i
zarażenia
pasożytnicze

zapalenie
błony
śluzowej
nosa i gardła

infekcje

Zaburzenia
krwi i układu
chłonnego

małopłytkowość,
leukopenia
Pancytopenia,
neutropenia,
agranulocytoza
Zaburzenia układu
immunologicznego
wysypka polekowa z
eozynofilią i objawami
narządowymi (zespół
DRESS);
nadwrażliwość (w tym
obrzęk naczynioruchowy
i anafilaksja)
Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania

jadłowstręt zmniejszenie masy
ciała, zwiększenie
masy ciała

hiponatremia

Zaburzenia
psychiczne
depresja,
wrogość/
agresywność,
lęk,
bezsenność,

próby samobójcze,
myśli samobójcze,
zaburzenia
psychotyczne,
zaburzenia

samobójstwo
zaburzenia
osobowości,
zaburzenia
myślenia, majaczenie

nerwowość/
drażliwość
zachowania,
omamy, uczucie
złości, splątanie,
napady paniki,
chwiejność
emocjonalna/wahani
a
nastroju, pobudzenie
Zaburzenia
układu
nerwowego

senność,
bóle głowy
drgawki,
zaburzenia
równowagi,
zawroty
głowy
(pochodzenia
ośrodkowego),
ospałość,
drżenie

niepamięć,
zaburzenia pamięci
zaburzenia
koordynacji
ruchów/ataksja,
parestezja,
zaburzenia
koncentracji uwagi

choreoatetoza,
dyskineza,
hiperkinezja, zaburzenia
chodu, encefalopatia,
zaostrzenie napadów
padaczkowych

Zaburzenia oka podwójne widzenie,
niewyraźne widzenie
Zaburzenia
ucha i błędnika
zawroty głowy
(pochodzenia
błędnikowego)
Zaburzenia serca Wydłużenie odstępu QT
w badaniu
elektrokardiograficznym
Zaburzenia
układu
oddechowego,
klatki
piersiowej i
śródpiersia

kaszel

Zaburzenia żołądka
i jelit
ból brzucha,
biegunka,
dyspepsja,
wymioty,
nudności

zapalenie trzustki

Zaburzenia
wątroby i dróg
żółciowych

nieprawidłowe
wyniki testów
wątrobowych

niewydolność
wątroby,
zapalenie
wątroby,
Zaburzenia nerek i
dróg moczowych
ostre uszkodzenie nerek

Zaburzenia
skóry i tkanki
podskórnej

wysypka łysienie, wyprysk,
świąd
martwica toksycznorozpływna naskórka,
zespół StevensaJohnsona,
rumień wielopostaciowy

Zaburzenia
Mięśniowoszkieletowe
i tkanki łącznej

osłabienie mięśni,
ból mięśni
rabdomioliza i
zwiększenie aktywności
fosfokinazy kreatynowej
we krwi*
Zaburzenia astenia/

ogólne i stany
w miejscu
podania

zmęczenie

Urazy, zatrucia
i powikłania po
zabiegach

urazy

* Częstość występowania jest znacząco większa u Japończyków, w porównaniu z pacjentami nie
pochodzącymi z Japonii.

Opis wybranych działań niepożądanych

Ryzyko wystąpienia jadłowstrętu jest większe w przypadku jednoczesnego podawania
Lewetyracetamu i topiratamu.
W kilku przypadkach łysienia zaobserwowano ustąpienie zmian po odstawieniu lewetyracetamu.
W kilku przypadkach pancytopenii zaobserwowano zahamowanie czynności szpiku kostnego.

Przypadki encefalopatii występowały zwykle na początku leczenia (od kilku dni do kilku miesięcy) i
ustępowały po zaprzestaniu leczenia.

Dzieci i młodzież

W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo i otwartych badaniach uzupełniających,
lewetyracetam podawano 190 pacjentom w wieku od 1 miesiąca do poniżej 4 lat (60 z nich
otrzymywało lewetyracetam w badaniach kontrolowanych placebo). W badaniach klinicznych
kontrolowanych placebo i otwartych badaniach uzupełniających, lewetyracetam podawano 645
pacjentom w wieku od 4 do 16 lat (233 z nich otrzymywało lewetyracetam w badaniach
kontrolowanych placebo). W obu grupach wiekowych, dane te uzupełniono informacjami na temat
stosowania lewetyracetamu uzyskanymi w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu.

Dodatkowo, 101 niemowląt w wieku poniżej 12 miesięcy otrzymywało lek w badaniu bezpieczeństwa
po dopuszczeniu do obrotu. Nie zidentyfikowano nowych zagrożeń związanych z bezpieczeństwem
stosowania lewetyracetamu u niemowląt z padaczką, w wieku poniżej 12 miesięcy.

Profil zdarzeń niepożądanych lewetyracetamu jest na ogół podobny we wszystkich grupach
wiekowych i zarejestrowanych wskazaniach w leczeniu padaczki. Dane dotyczące bezpieczeństwa u
dzieci uzyskane w badaniach klinicznych kontrolowanych placebo były podobne do profilu
bezpieczeństwa lewetyracetamu u dorosłych, z wyjątkiem działań niepożądanych dotyczących
zachowania i zaburzeń psychicznych, które występowały częściej u dzieci. U dzieci i młodzieży w
wieku od 4 do 16 lat, częściej niż w innych grupach wiekowych lub niż to wynika z ogólnego profilu
bezpieczeństwa zgłaszano: wymioty (bardzo często, 11,2%), pobudzenie (często, 3,4%), wahania
nastroju (często, 2,1%), chwiejność emocjonalną (często, 1,7%), agresję (często, 8,2%), zaburzenia
zachowania (często, 5,6%) i ospałość (często, 3,9%). U niemowląt i dzieci w wieku od 1 miesiąca do
poniżej 4 lat, częściej niż w innych grupach wiekowych lub w ramach ogólnego profilu
bezpieczeństwa zgłaszano: drażliwość (bardzo często, 11,7%) i zaburzenia koordynacji ruchów
(często, 3,3%).

Badanie u dzieci i młodzieży, zaprojektowane w celu wykazania, że produkt leczniczy nie jest gorszy
(ang. non-inferiority), prowadzone metodą podwójnie ślepej próby i z grupą kontrolną placebo,
dotyczące bezpieczeństwa stosowania, oceniało wpływ lewetyracetamu na funkcje poznawcze oraz
neuropsychiczne u dzieci w wieku od 4 do 16 lat z napadami częściowymi. Stwierdzono, że
lewetyracetam nie różnił się (nie był gorszy) od placebo pod względem zmiany złożonego wyniku
testu pamięci w części Uwaga i pamięć Międzynarodowej Wykonaniowej Skali Leitera-R (ang.

Leiter-R Attention and Memory, Memory Screen Composite) wobec stanu wyjściowego, w populacji
zdefiniowanej przez protokół badania. Wyniki dotyczące funkcji behawioralnych i emocjonalnych u
pacjentów leczonych lewetyracetamem wskazywały pogorszenie w zakresie zachowań agresywnych,
co zmierzono w sposób standaryzowany i systematyczny z wykorzystaniem zwalidowanego narzędzia
- Kwestionariusza zachowań dziecka Achenbacha (ang. CBCL - Achenbach Child Behavior
Checklist). U pacjentów, którzy przyjmowali lewetyracetam w ramach długoterminowego, otwartego
badania obserwacyjnego, zazwyczaj nie występowało pogorszenie w zakresie funkcji behawioralnych
i emocjonalnych; w szczególności wyniki pomiarów, dotyczących zachowań agresywnych nie były
gorsze od wartości wyjściowych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy

Po przedawkowaniu lewetyracetamu obserwowano: senność, pobudzenie, agresywność, zmniejszenie
stanu świadomości, depresję oddechową, śpiączkę.

Postępowanie po przedawkowaniu

Po ostrym przedawkowaniu należy opróżnić żołądek przez wykonanie płukania żołądka lub
wywołanie wymiotów. Nie istnieje żadne swoiste antidotum dla lewetyracetamu.
Leczenie przedawkowania polega na leczeniu objawowym, w tym z możliwością zastosowania
hemodializy. Skuteczność dializy wynosi 60% dla lewetyracetamu oraz 74% dla jego głównego
metabolitu.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwpadaczkowe, inne leki przeciwpadaczkowe, kod ATC:
N03AX14

Substancja czynna, lewetyracetam, jest pochodną pirolidonu (S-enancjomer amidu kwasu α-etylo-2-
oksy-l-pirolidynooctowego) chemicznie niepowiązaną z istniejącymi substancjami czynnymi o
działaniu przeciwpadaczkowym.

Mechanizm działania

Mechanizm działania lewetyracetamu nadal nie jest w pełni poznany. Wyniki badań in vitro i in vivo
wskazują, że lewetyracetam nie zmienia podstawowych właściwości komórki ani prawidłowych
procesów neurotransmisji.

Badania in vitro wykazały, że lewetyracetam wpływa na stężenie Ca2+ w neuronach, częściowo
hamując prądy Ca2+ typu N oraz ograniczając uwalnianie jonów Ca2+ zmagazynowanych wewnątrz
neuronów. Dodatkowo częściowo znosi indukowane przez cynk i beta-karboliny hamowanie prądów
bramkowanych przez GABA i glicynę. Ponadto w badaniach in vitro wykazano, że lewetyracetam
wiąże się w określonym miejscu w tkance mózgowej gryzoni. Tym miejscem jest białko pęcherzyków
synaptycznych 2A, które, jak się uważa, bierze udział w procesie fuzji pęcherzyków i egzocytozy
neurotransmiterów. Stopień powinowactwa lewetyracetamu i spokrewnionych analogów do białka 2A
koreluje z mocą działania przeciwpadaczkowego tych substancji w modelu audiogennych napadów
padaczkowych u myszy. To odkrycie wskazuje, że interakcja lewetyracetamu z białkiem pęcherzyków
synaptycznych 2A wydaje się mieć wpływ na przeciwpadaczkowe działanie tego produktu
leczniczego.

Działania farmakodynamiczne

Lewetyracetam wywołuje ochronę przed drgawkami w wielu zwierzęcych modelach napadów
padaczkowych częściowych i pierwotnie uogólnionych, nie działa drgawkotwórczo.
Główny metabolit jest nieaktywny. Działanie przeciwdrgawkowe u ludzi, zarówno w padaczce z
napadami częściowymi, jak i uogólnionymi (wyładowania padaczkowe w EEG/odpowiedź
świetlnonapadowa w EEG na przerywane bodźce świetlne), potwierdziło szeroki zakres
farmakologicznego profilu lewetyracetamu.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Terapia wspomagająca w leczeniu napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u
dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt w wieku od 1 miesiąca z padaczką.

Skuteczność lewetyracetamu u dorosłych wykazano w trzech badaniach porównawczych,
kontrolowanych placebo, wykonanych metodą podwójnie ślepej próby z zastosowaniem dawek
dobowych wynoszących 1 000 mg, 2 000 mg lub 3 000 mg, podawanych w dwóch dawkach
podzielonych, z okresem leczenia do 18 tygodni. Zsumowane dane wykazały, że odsetek pacjentów, u
których stwierdzono zmniejszenie liczby napadów częściowych w tygodniu o 50% lub więcej, w
porównaniu do okresu odniesienia, w okresie stosowania stałych dawek leku (12/14 tygodni leczenia),
wynosił odpowiednio 27,7%; 31,6% i 41,3% dla dawek 1 000 mg, 2 000 mg, 3 000 mg
lewetyracetamu, a w grupie otrzymującej placebo – 12,6%.

Dzieci i młodzież

Skuteczność lewetyracetamu u dzieci (od 4 do16 lat), oceniano w badaniu porównawczym,
kontrolowanym placebo, przeprowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, obejmującym 198
pacjentów i trwającym 14 tygodni. Uczestnicy badania otrzymywali lewetyracetam w stałej dawce
60 mg/kg mc./dobę (w dwóch dawkach dobowych).
Zmniejszenie liczby napadów częściowych w tygodniu o 50% lub więcej, w porównaniu do okresu
odniesienia, stwierdzono u 44,6% dzieci leczonych lewetyracetamem oraz u 19,6% pacjentów
otrzymujących placebo. W dłuższym okresie leczenia stwierdzono całkowite ustąpienie napadów na
co najmniej 6 miesięcy u 11,4% pacjentów, a na rok lub dłużej, u 7,2% chorych.

Skuteczność lewetyracetamu u pacjentów w wieku dziecięcym (od 1 miesiąca do poniżej 4 lat)
oceniono w badaniu z podwójnie ślepą próbą, z grupą kontrolną placebo, obejmującym
116 pacjentów, z okresem leczenia wynoszącym 5 dni. Pacjenci biorący udział w badaniu stosowali
roztwór doustny w dawce dobowej 20 mg/kg mc., 25 mg/kg mc., 40 mg/kg mc. lub 50 mg/kg mc., w
zależności od schematu stopniowego zwiększania dawki dla danego wieku. W badaniu stosowano
dawki: 20 mg/kg mc./dobę stopniowo zwiększając ją do 40 mg/kg mc./dobę w przypadku niemowląt
w wieku od 1 miesiąca do poniżej 6 miesięcy oraz 25 mg/kg mc./dobę stopniowo zwiększając ją do
50 mg/kg mc./dobę w przypadku niemowląt i dzieci w wieku od 6 miesięcy do poniżej 4 lat.
Całkowita dawka dobowa podawana była w dwóch dawkach podzielonych.

Pierwszorzędowym parametrem skuteczności był odsetek odpowiedzi na leczenie (procent pacjentów,
u których średnia dobowa częstość występowania napadów zmniejszyła się o ≥50% w stosunku do
wartości wyjściowych) oceniany na podstawie odczytu 48-godzinnego zapisu wideo-EEG przez osobę
podlegającą zamaskowaniu, wyznaczoną odgórnie. Analiza skuteczności objęła 109 pacjentów,
u których przeprowadzono co najmniej 24-godzinne badanie wideo-EEG zarówno w okresie
wyjściowym, jak i okresach oceny. U 43,6% pacjentów leczonych lewetyracetamem i 19,6%
pacjentów przyjmujących placebo zaobserwowano odpowiedź na leczenie. Wyniki te są zgodne w
całej grupie wiekowej. W przypadku kontynuacji leczenia długookresowego u 8,6% pacjentów
napady nie występowały przez co najmniej 6 miesięcy, a u 7,8% pacjentów napady nie występowały
przez co najmniej rok.
35 niemowląt w wieku poniżej 1 roku, z napadami częściowymi, otrzymywało lek w kontrolowanych
placebo badaniach klinicznych; jedynie 13 z nich było w wieku poniżej 6 miesięcy.

Monoterapia w leczeniu napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u pacjentów w
wieku od 16 lat z nowo rozpoznaną padaczką.

Skuteczność lewetyracetamu w monoterapii oceniano w badaniu w grupach równoległych,
przeprowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, mającym na celu wykazanie równoważności
lewetyracetamu i karbamazepiny o kontrolowanym uwalnianiu (CR,) u 576 pacjentów w wieku od 16
lat z nowo rozpoznaną padaczką. Warunkiem kwalifikacji do badania było występowanie samoistnych
napadów częściowych lub wyłącznie uogólnionych napadów toniczno-klonicznych. Pacjentów
przydzielano losowo do grupy otrzymującej karbamazepinę CR w dawce 400 – 1 200 mg/dobę lub
lewetyracetam w dawce 1000 – 3000 mg/dobę. Okres leczenia wynosił do 121 tygodni, w zależności
od reakcji pacjenta na leczenie. Sześciomiesięczny okres bez napadów osiągnięto u 73,0% leczonych
lewetyracetamem oraz u 72,8% pacjentów leczonych karbamazepiną CR. Skorygowana różnica
bezwzględna wyniosła 0,2% (95% CI: -7,8 8,2). U ponad połowy pacjentów napady ustąpiły na okres
12 miesięcy (56% leczonych lewetyracetamem i 58,5 % leczonych karbamazepiną CR).

W badaniu odzwierciedlającym praktykę kliniczną, podawane jednocześnie leki przeciwpadaczkowe
mogły być odstawione u ograniczonej liczby pacjentów, którzy odpowiedzieli na lewetyracetam
stosowany w terapii wspomagającej (36 dorosłych pacjentów z 69).

Terapia wspomagająca w leczeniu napadów mioklonicznych u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat
z młodzieńczą padaczką miokloniczną.

Skuteczność lewetyracetamu oceniano w 16-tygodniowym badaniu porównawczym, kontrolowanym
placebo, przeprowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z udziałem pacjentów w wieku od 12 lat,
cierpiących na idiopatyczną padaczkę uogólnioną z napadami mioklonicznymi odpowiadającymi
różnym zespołom klinicznym. U większości pacjentów rozpoznano młodzieńczą padaczkę
miokloniczną.
W badaniu stosowano lewetyracetam w dawce dobowej wynoszącej 3000 mg, podawanej w dwóch
dawkach podzielonych.
Zmniejszenie liczby dni w tygodniu z napadami mioklonicznymi o 50% lub więcej, stwierdzono u
58,3% leczonych lewetyracetamem i u 23,3% pacjentów przyjmujących placebo. W dłuższym okresie
leczenia stwierdzono całkowite ustąpienie napadów mioklonicznych na co najmniej 6 miesięcy u
28,6% pacjentów, a na rok lub dłużej, u 21,0% chorych.

Terapia wspomagająca w leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u
dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z idiopatyczną padaczką uogólnioną.

Skuteczność lewetyracetamu oceniano w 24-tygodniowym badaniu porównawczym, kontrolowanym
placebo, przeprowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, z udziałem dorosłych, młodzieży i
niewielkiej liczby dzieci, cierpiących na padaczkę idiopatyczną uogólnioną z pierwotnie
uogólnionymi napadami toniczno-klonicznymi (PGTC), odpowiadającymi różnym zespołom

klinicznym (młodzieńczej padaczce mioklonicznej, młodzieńczej padaczce z napadami
nieświadomości, dziecięcej padaczce z napadami nieświadomości oraz padaczce z napadami grand
mal występującymi po obudzeniu się). W badaniu stosowano lewetyracetam w dawce 3000 mg/dobę u
dorosłych i młodzieży oraz 60 mg/kg mc./dobę u dzieci, podawanej w dwóch dawkach podzielonych.
Zmniejszenie liczby napadów PGTC w tygodniu o 50% lub więcej stwierdzono u 72,2% leczonych
lewetyracetamem i u 45,2% pacjentów otrzymujących placebo.
W dłuższym okresie leczenia stwierdzono całkowite ustąpienie napadów toniczno-klonicznych na co
najmniej 6 miesięcy u 47,4% pacjentów, a na rok lub dłużej u 31,5% chorych.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Lewetyracetam jest związkiem dobrze rozpuszczalnym i przenikającym. Profil farmakokinetyczny ma
charakter liniowy z niewielką zmiennością wewnątrz- i między-osobniczą. Po wielokrotnym podaniu,
nie występuje zmiana klirensu. Brak dowodów na jakąkolwiek zmienność związaną z płcią, rasą i
rytmem dobowym. Profil farmakokinetyczny jest porównywalny u zdrowych ochotników i u
pacjentów z padaczką.

Ze względu na fakt, że wchłanianie jest całkowite i ma przebieg liniowy, można przewidzieć stężenie
lewetyracetamu w osoczu na podstawie dawki doustnej lewetyracetamu, wyrażonej w mg/kg masy
ciała. Z tego względu, nie ma potrzeby monitorowania stężenia lewetyracetamu w osoczu.

Wykazano znaczącą korelację u dorosłych i dzieci pomiędzy stężeniem w ślinie i w osoczu (stosunek
stężenia w ślinie do stężenia w osoczu wahał się pomiędzy 1 do 1,7 dla leku w postaci tabletek i po
4 godzinach po podaniu dla leku w postaci roztworu doustnego).

Dorośli i młodzież

Wchłanianie

Lewetyracetam jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym. Całkowita biodostępność po podaniu
doustnym wynosi prawie 100%.
Stężenie maksymalne w osoczu (Cmax) jest osiągane po 1,3 h po podaniu. Stężenie w stanie
stacjonarnym osiągane jest po 2 dniach, w przypadku schematu dawkowania dwa razy na dobę.
Po podaniu pojedynczej dawki 1000 mg stężenie maksymalne (Cmax) wynosi zazwyczaj 31 μg/ml, a po
podawaniu wielokrotnym 1000 mg dwa razy na dobę, Cmax wynosi 43 μg/ml.
Stopień wchłaniania nie zależy od dawki i nie zmienia się pod wpływem pokarmu.

Dystrybucja

Brak dostępnych danych dotyczących przenikania produktu do tkanek u ludzi.
Ani lewetyracetam, ani jego główny metabolit, nie wiążą się w sposób istotny z białkami osocza
(<10%). Objętość dystrybucji lewetyracetamu wynosi około 0,5 do 0,7 l/kg, jest to wartość
zbliżona do całkowitej objętości wody w organizmie.

Metabolizm

U ludzi, lewetyracetam nie jest metabolizowany w znacznym stopniu. Główny szlak metabolizmu
(24% dawki) stanowi enzymatyczna hydroliza grupy acetamidowej. Wytwarzanie głównego
metabolitu, ucb L057, nie zachodzi przy współudziale wątrobowych izoenzymów cytochromu P450.
Hydrolizę grupy acetamidowej stwierdzono w wielu tkankach, w tym, w komórkach krwi. Metabolit
ucb L057 jest nieaktywny farmakologicznie.

Zidentyfikowano także dwa inne metabolity. Jeden z nich powstaje przez hydroksylację pierścienia
pirolidynowego (1,6% dawki), a drugi przez otwarcie pierścienia pirolidynowego (0,9% dawki). Inne
niezidentyfikowane składniki stanowią tylko 0,6% dawki.

Nie udowodniono przemiany enancjomerycznej in vivo ani dla lewetyracetamu, ani dla jego głównego
metabolitu.

In vitro wykazano, że lewetyracetam oraz jego główny metabolit nie hamowały aktywności głównych
izomerów ludzkiego wątrobowego cytochromu P450 (CYP 3A4, 2A6, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 1A2),
glukuronylotransferazy (UGT1A1 i UGT1A6) ani aktywności hydroksylazy epoksydowej. Ponadto
lewetyracetam nie wpływa in vitro na glukuronidację kwasu walproinowego.
W hodowlach ludzkich hepatocytów, lewetyracetam nie wywierał wpływu lub miał niewielki wpływ
na CYP1A2, SULT1E1 lub UGT1A1. Lewetyracetam powodował łagodną indukcję CYP2B6 i
CYP3A4. Dane in vitro i dane dotyczące interakcji in vivo z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi,
digoksyną i warfaryną wykazały, że nie należy oczekiwać znacznej indukcji enzymatycznej in vivo.
Dlatego interakcje lewetyracetamu z innymi substancjami lub innych substancji z lewetyracetamem
są mało prawdopodobne.

Wydalanie

Okres półtrwania u osób dorosłych wynosi 7±1 godzin i nie zmienia się w zależności od dawki, drogi
podania lub po podaniu wielokrotnym. Średni całkowity klirens wynosi 0,96 ml/min/kg mc.

Główną drogę wydalania stanowi wydalanie z moczem, średnio 95% dawki (około 93% dawki jest
wydalone w ciągu 48 godzin). Wydalanie z kałem stanowi tylko ok. 0,3% dawki.
W ciągu pierwszych 48 godzin, całkowite wydalanie z moczem lewetyracetamu i jego głównego
metabolitu stanowi odpowiednio 66% i 24% dawki.
Klirens nerkowy lewetyracetamu i ucb L057 wynosi odpowiednio 0,6 ml/min/kg mc. i 4,2 ml/min/kg
mc., co wskazuje na to, że lewetyracetam jest wydalany na drodze filtracji kłębuszkowej z następową
reabsorpcją kanalikową oraz że jego główny metabolit jest również wydalany przez aktywne
wydzielanie kanalikowe, niezależnie od filtracji kłębuszkowej. Wydalanie lewetyracetamu jest
skorelowane z klirensem kreatyniny.

Osoby w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku okres półtrwania zwiększa się o ok. 40% (10 do 11 h.). Jest to związane ze
zmniejszoną wydolnością nerek w tej populacji (patrz punkt 4.2).

Zaburzenie czynności nerek

Całkowity klirens lewetyracetamu oraz jego głównego metabolitu jest skorelowany z klirensem
kreatyniny. Z tego względu, u pacjentów z umiarkowanymi oraz ciężkimi zaburzeniami czynności
nerek zaleca się odpowiednie dostosowanie dobowej dawki podtrzymującej lewetyracetam, na
podstawie klirensu kreatyniny (patrz punkt 4.2).

U dorosłych pacjentów w stadium schyłkowej niewydolności nerek z bezmoczem, okres półtrwania
wynosił około 25 godzin w okresie pomiędzy dializami i około 3,1 godziny podczas dializy. Podczas
typowej 4-godzinnej dializy zostaje usunięte 51% lewetyracetamu.

Zaburzenie czynności wątroby

U osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie stwierdzono istotnej
zmiany klirensu lewetyracetamu. U większości osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby,
klirens lewetyracetamu był zmniejszony o ponad 50% z powodu współistniejącej zaburzonej
czynności nerek (patrz punkt 4.2).

Dzieci i młodzież

Dzieci (od 4 do 12 lat)

Po podaniu doustnym pojedynczej dawki (20 mg/kg mc.) dzieciom (od 6 do 12 lat) chorym na
padaczkę okres półtrwania lewetyracetamu wynosi 6,0 h. Klirens przeliczany na masę ciała jest
około 30% większy niż u osób dorosłych chorych na padaczkę.

Po podaniu wielokrotnym dawki (20 do 60 mg/kg mc./dobę) dzieciom z padaczką (od 4 do 12 lat)
lewetyraceatm był szybko wchłaniany. Stężenie maksymalne w osoczu występowało od 0,5 do 1,0
godziny po podaniu. Zaobserwowano liniowe i proporcjonalne do dawki zwiększanie wchłaniania dla
stężenia maksymalnego i obszaru pod krzywą. Okres połowicznej eliminacji wynosił około 5 godzin.
Pozorny całkowity klirens z organizmu wynosił 1,1 ml/min/kg mc.

Niemowlęta i dzieci (od 1 miesiąca do 4 lat)

Po podaniu pojedynczej dawki (20 mg/kg mc.) 100 mg/ml roztworu doustnego dzieciom chorym na
padaczkę (od 1 miesiąca do 4 lat), lewetyracetam był szybko wchłaniany a stężenie maksymalne w
osoczu zaobserwowano po upływie około 1 godziny od podania leku. Wyniki badań
farmakokinetycznych wykazały, że okres półtrwania był krótszy (5,3 godziny) niż u dorosłych (7,2
godziny) i pozorny klirens z organizmu był szybszy (1,5 ml/min/kg mc.) niż u dorosłych
(0,96 ml/min/kg mc.).

W populacyjnej analizie farmakokinetycznej przeprowadzonej u pacjentów w wieku od 1 miesiąca do
16 lat, masa ciała była w znaczący sposób powiązana z pozornym klirensem (klirens wzrastał wraz ze
wzrostem masy ciała) i pozorną objętością dystrybucji. Również wiek wpływał na oba parametry.
Efekt ten był wyraźny u młodszych dzieci i zmniejszał się wraz z wiekiem, a u dzieci w wieku około 4
lat tracił znaczenie.

W obu populacyjnych analizach farmakokinetycznych obserwowano zwiększenie pozornego klirensu
lewetyracetamu o około 20%, podczas jednoczesnego podawania z lekami przeciwpadaczkowymi
indukującymi enzymy.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W oparciu o standardowo przeprowadzone badania niekliniczne dotyczące farmakologii,
bezpieczeństwa, genotoksyczności oraz rakotwórczości, nie stwierdzono szczególnego ryzyka
stosowania u ludzi.
U szczurów i w mniejszym stopniu u myszy, po podobnej jak u ludzi ekspozycji, obserwowano
działania niepożądane, których nie stwierdzono w badaniach klinicznych, a które mogą mieć
znaczenie w praktyce klinicznej. Objawy te obejmują zmiany w wątrobie, wskazujące na reakcje
adaptacyjne, tj. zwiększenie masy i przerost środkowej części zrazika, nacieczenie tłuszczowe oraz
zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych w osoczu.

Nie zaobserwowano działań niepożądanych wpływających na płodność lub reprodukcję u samic i
samców szczurów po zastosowaniu dawek do 1800 mg/kg mc./dobę [6 razy większych od
maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (ang. MRHD, maximum recommended human daily dose) w
przeliczeniu na mg/m2] w pokoleniu F1 oraz ich rodziców.

Przeprowadzono dwa badania dotyczące rozwoju zarodkowo-płodowego (ang. EFD, embryo-fetal
development) na szczurach, przy zastosowaniu dawek 400, 1200 i 3600 mg/kg mc./dobę. W jednym z
dwóch badań EFD, przy zastosowaniu dawki 3600 mg/kg mc./dobę obserwowano niewielkie
zmniejszenie masy płodu związane z marginalnym zwiększeniem występowania
zmian/nieprawidłowości szkieletowych. Nie stwierdzono wpływu na śmiertelność zarodków ani
zwiększonej częstości wad rozwojowych. Dawka, po której nie obserwuje się działania niepożądanego
(ang. NOAEL No Observed Adverse Effect Level), wynosiła 3600 mg/kg mc./dobę dla ciężarnych

samic szczurów [12-krotność maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi w przeliczeniu na mg/m2] i 1200
mg/kg mc./dobę dla płodów.

Przeprowadzono cztery badania rozwoju zarodkowo-płodowego na królikach z zastosowaniem dawek
200, 600, 800, 1200 i 1800 mg/kg mc./dobę. Dawka 1800 mg/kg mc./dobę powodowała istotną
toksyczność dla ciężarnej samicy i zmniejszenie masy ciała płodu związane ze zwiększoną częstością
występowania płodów z nieprawidłowościami układu krążenia/szkieletowymi. Dawka NOAEL
wyniosła <200 mg/kg mc./dobę dla samic i 200 mg/kg mc./dobę dla płodów (równe dawce MRHD w
przeliczeniu na mg/m2).

Przeprowadzono badanie dotyczące rozwoju około- i poporodowego u szczurów z zastosowaniem
dawek lewetyracetamu 70, 350 i 1800 mg/kg mc./dobę. Dawka NOAEL wyniosła ≥1800 mg/kg
mc./dobę dla samic F0 i dla przeżywalności, wzrostu i rozwoju potomstwa F1, do momentu
zakończenia żywienia mlekiem matki (6-krotność dawki MRHD w przeliczeniu na mg/m2).

W badaniach na zwierzętach, na noworodkach oraz młodych szczurach i psach nie zaobserwowano
działań niepożądanych w standardowych punktach końcowych dotyczących rozwoju lub dojrzewania,
przy stosowaniu dawek do 1800 mg/kg mc./dobę (6-17-krotność dawki MRHD w przeliczeniu na
mg/m2).

### 6. SZCZEGÓŁOWE DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Sodu cytrynian (do ustalenia pH)
Kwas cytrynowy bezwodny (do ustalenia pH)
Metylu parahydroksybenzoesan (E218)
Glicerol (E422)
Acesulfam potasowy (E950)
Maltitol ciekły (E965)
Aromat malinowy
Woda oczyszczona

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy

#### 6.3 Okres ważności

Produktu gotowego: 3 lata
Po pierwszym otwarciu: 4 miesiące

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w oryginalnej butelce w celu ochrony przez światłem.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Vetira 300 ml roztwór doustny zawiera: butelkę ze szkła oranżowego (typ III) o pojemności 300 ml,
zamkniętą białą zakrętką (polipropylen) zabezpieczającą przed otwarciem przez dzieci; 10 ml
strzykawkę do odmierzania dawki (polipropylen, polietylen) i łącznik do strzykawki (polietylen).

Vetira 150 ml roztwór doustny zawiera: butelkę ze szkła oranżowego (typ III) o pojemności 150 ml,
zamkniętą białą zakrętką (polipropylen) zabezpieczającą przed otwarciem przez dzieci; 3 ml
strzykawkę do odmierzania dawki (polipropylen, polietylen) i łącznik do strzykawki (polietylen).

Vetira 150 ml roztwór doustny zawiera: butelkę ze szkła oranżowego (typ III) o pojemności 150 ml,
zamkniętą białą zakrętką (polipropylen) zabezpieczającą przed otwarciem przez dzieci; 1 ml
strzykawkę do odmierzania dawki (polipropylen, polietylen) i łącznik do strzykawki (polietylen).

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Adamed Pharma S.A.
Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A
05-152 Czosnów

### 8. NUMER (-Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
/ DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

2012-01-17

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

12.12.2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.