# Autokila > Hydroksychlorochina · 200 mg · Tabletki powlekane ## Szczegóły leku - **Nazwa:** Autokila - **Nazwa powszechna:** Hydroxychloroquini sulfas - **Substancja czynna:** [Hydroksychlorochina](https://apteka.online/odpowiedniki/hydroxychloroquini-sulfas) - **Moc:** 200 mg - **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane - **Droga podania:** doustna - **Kategoria dostępności:** Rp - **Kod ATC:** P01BA02 - **Liczba opakowań:** 4 - **Numer pozwolenia:** 28057 - **Podmiot odpowiedzialny:** Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne "Polfa" S.A. - **Producent:** Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne "Polfa" S.A., Polska - **Status RPL:** Produkt aktywny - **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwpierwotniakowe/autokila-tabl-powl-200-mg-tarchominskie - **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwpierwotniakowe/autokila-tabl-powl-200-mg-tarchominskie.md ## Dokumenty PDF - Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/47078/leaflet - ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/47078/characteristic ## Dostępne opakowania (4) | Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz | |---|---|---|---|---|---| | 28 tabl. | 5904016060445 | Rp | — | Brak danych | — | | 30 tabl. | 5904016060421 | Rp | — | Dobrze dostępny (4/5) | — | | 56 tabl. | 5904016060452 | Rp | — | Brak danych | — | | 60 tabl. | 5904016060438 | Rp | — | Brak danych | — | ## Wskaźnik dostępności Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece. - Bardzo dobrze dostępny (5/5) - Dobrze dostępny (4/5) - Trudno dostępny (2/5) - Niedostępny (1/5) - Brak danych Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta. ## Ulotka dla pacjenta ### 1. Co to jest lek Autokila i w jakim celu się go stosuje? Lek Autokila zawiera jako substancję czynną hydroksychlorochiny siarczan. Działanie leku Autokila polega na zmniejszaniu stanu zapalnego u osób z chorobami autoimmunologicznymi, u których układ odpornościowy przez pomyłkę atakuje i ostatecznie niszczy własne tkanki. Lek może być stosowany w leczeniu następujących chorób: • Reumatoidalne zapalenie stawów • Młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów • Toczeń rumieniowaty krążkowy i układowy • Problemy skórne z nadwrażliwością na światło słoneczne. ### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Autokila Kiedy nie stosować leku Autokila • Jeśli pacjent ma uczulenie na: - hydroksychlorochinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6) - inne podobne leki, takie jak chinolony i chinina Do objawów reakcji alergicznej należą: wysypka, problemy z połykaniem lub oddychaniem, obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka. • Jeśli u pacjenta występują niektóre zaburzenia oka (makulopatia, zmiana koloru oczu lub inne problemy z oczami). • Lek Autokila nie powinien być stosowany u dzieci w wieku poniżej 6 lat lub o masie ciała poniżej 35 kg. Nie wolno przyjmować tego leku, jeśli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta. W razie wątpliwości, należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą przed przyjęciem leku Autokila. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Autokila należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli: 2 NR_zmnazwy_05.11.2024 • u pacjenta występują choroby wątroby lub nerek, • u pacjenta występują ciężkie choroby żołądka lub jelit, • u pacjenta występują choroby krwi. U pacjenta może być wykonane badanie krwi w celu sprawdzenia tego stanu, • pacjent ma choroby serca (objawy obejmują duszność i ból w klatce piersiowej), które mogą wymagać obserwacji, • u pacjenta występują zaburzenia układu nerwowego lub mózgu, • u pacjenta występuje łuszczyca (czerwone łuszczące się plamy na skórze, zwykle obejmujące kolana, łokcie i skórę głowy), • u pacjenta wystąpiła wcześniej niepożądana reakcja na chininę, • u pacjenta występuje choroba genetyczna, znana jako niedobór dehydrogenazy glukozo-6- fosforanowej, • u pacjenta występuje rzadka choroba, znana jako porfiria, która wpływa na metabolizm, • u pacjenta występuje nieaktywne przewlekłe zapalenie wątroby typu B, • hydroksychlorochina może powodować zmniejszenie stężenia glukozy we krwi. Pacjent powinien poprosić lekarza o wyjaśnienie przedmiotowych i podmiotowych objawów niskiego stężenia glukozy we krwi. Może być konieczne wykonanie badania stężenia glukozy we krwi, • hydroksychlorochina może powodować zaburzenia rytmu serca u niektórych pacjentów. Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku Autokila, jeśli pacjent ma wrodzone wydłużenie odstępu QT lub u członka jego rodziny występuje wydłużenie odstępu QT, jeśli u pacjenta pojawiło się wydłużenie odstępu QT (widoczne w elektrokardiogramie [badanie EKG]), jeśli u pacjenta występują zaburzenia pracy serca lub wcześniej wystąpił atak serca (zawał mięśnia sercowego), jeśli u pacjenta występują zaburzenia równowagi elektrolitowej (szczególnie niskie stężenie potasu lub magnezu), jeśli pacjent przyjmuje leki wpływające na rytm serca (patrz punkt ,,Lek Autokila a inne leki”). Jeśli w trakcie leczenia wystąpi kołatanie serca lub nieregularne bicie serca, należy przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ryzyko problemów z sercem może być większe wraz ze zwiększeniem dawki. Dlatego należy przestrzegać przyjmowania zalecanej dawki. • w związku ze stosowaniem hydroksychlorochiny notowano występowanie poważnych wysypek skórnych (patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”). Często wysypka może obejmować owrzodzenie jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i zapalenie spojówek (zaczerwienienie i obrzęk oczu). Występowanie takich poważnych wysypek skórnych często poprzedzają objawy grypopodobne, takie jak gorączka, ból głowy i ból ciała. Wysypka może przekształcić się w rozległe pęcherze i łuszczenie się skóry. Jeśli takie objawy skórne wystąpią, należy przerwać przyjmowanie hydroksychlorochiny i natychmiast skontaktować się z lekarzem. • u niektórych osób leczonych lekiem Autokila mogą wystąpić dolegliwości związane ze zdrowiem psychicznym, takie jak irracjonalne myśli, lęk, halucynacje, uczucie dezorientacji lub przygnębienia (depresji), w tym myśli autodestrukcyjne lub samobójcze, nawet w przypadku osób, u których takie zaburzenia nie występowały wcześniej. Jeżeli pacjent lub osoba z jego otoczenia zauważy wystąpienie takich działań niepożądanych (patrz punkt 4), należy niezwłocznie zgłosić się po pomoc medyczną. • podczas stosowania hydroksychlorochiny mogą wystąpić zaburzenia pozapiramidowe. Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy jak mimowolne ruchy powodujące wyginanie i skręcanie różnych części ciała, należy skontaktować się z lekarzem. Przed rozpoczęciem leczenia: • Przed rozpoczęciem stosowania tego leku należy zbadać oczy, • To badanie powinno być powtarzane co najmniej co 12 miesięcy podczas stosowania leku Autokila, • Jeśli pacjent ukończył 65 lat, musi przyjmować dużą dawkę (2 tabletki na dobę) lub ma problemy z nerkami, wówczas badanie to należy przeprowadzać częściej, • W przypadku wątpliwości, czy którakolwiek z wymienionych sytuacji dotyczy pacjenta, należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku Autokila 3 NR_zmnazwy_05.11.2024 Dzieci Autokila nie powinien być stosowany u dzieci w wieku poniżej 6 lat lub o masie ciała poniżej 35 kg. Małe dzieci są szczególnie wrażliwe na toksyczne działania chinolonów, dlatego należy przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci. Autokila a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, również tych, które wydawane są bez recepty. Zwłaszcza o lekach wymienionych poniżej: • Pacjent powinien poinformować lekarza, jeśli przyjmuje leki o stwierdzonym wpływie na rytm serca. Obejmuje to leki stosowane w leczeniu: - zaburzeń rytmu serca (leki o działaniu przeciwarytmicznym), - depresji (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne), - zaburzeń psychicznych (leki przeciwpsychotyczne), - zakażeń bakteryjnych (np. moksyfloksacyna, azytromycyna), - wirusa HIV (np. sakwinawir), - infekcji grzybiczych (np. flukonazol), - infekcji pasożytniczych (np. pentamidyna), - leki przeciwmalaryczne (np. halofantryna). • Insulina lub inne leki przeciwcukrzycowe • Leki na malarię, takie jak meflochina (ponieważ może zwiększać ryzyko wystąpienia drgawek) • Leki przeciwpadaczkowe, a w szczególności fenobarbital, fenytoina, karbamazepina • Leki wpływające na skórę, krew lub oczy • Tamoksyfen, stosowany w leczeniu raka piersi • Agalzydaza, stosowana w rzadkim stanie zwanym choroba Fabry’ego • Leki stosowane w zakażeniach bakteryjnych (takie jak ryfampicyna, klarytromycyna i aminoglikozydy, np. gentamycyna, neomycyna lub tobramycyna) • Neostygmina i pirydostygmina, które są stosowane w leczeniu choroby o nazwie myasthenia gravis (męczliwość mięśni) • Szczepionka przeciw wściekliźnie • Leki, które mogą mieć wpływ na nerki lub wątrobę • Leki zobojętniające sok żołądkowy (na zgagę) i kaolin: lek Autokila należy stosować w odstępie co najmniej 2-godzinnym od tych leków • Cymetydyna, stosowana w chorobie wrzodowej żołądka • Leki stosowane w zakażeniach grzybiczych (takie jak itrakonazol) • Leki stosowane w zaburzeniach lipidowych (takie jak gemfibrozyl, statyny) • Leki stosowane w leczeniu HIV (takie jak rytonawir) • Leki stosowane w przeszczepianiu narządów i zaburzeniach układu odpornościowego (takie jak cyklosporyna) • Leki przeciwzakrzepowe (takie jak dabigatran, klopidogrel) • Leki stosowane w chorobach serca (takie jak digoksyna, flekainid, propafenon, chinidyna i metoprolol) • Prazykwantel (lek przeciwpasożytniczy) • Leki na depresję (fluoksetyna, paroksetyna) • Ziele dziurawca (ziołowy lek łagodzący objawy depresji). Autokila z jedzeniem i piciem Należy unikać spożywania soku grejpfrutowego, ponieważ może to zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Lekarz omówi z pacjentką czy lek Autokila jest dla niej odpowiedni. 4 NR_zmnazwy_05.11.2024 Stosowanie leku Autokila podczas ciąży może wiązać się z niewielkim zwiększeniem ryzyka poważnych wad rozwojowych. Nie należy stosować tego leku podczas ciąży chyba, że lekarz uzna, że korzyści z leczenia dla matki przewyższają ryzyko dla dziecka. Podczas karmienia piersią nie należy stosować leku Autokila chyba, że lekarz uzna, że korzyści przewyższają ryzyko. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Podczas przyjmowania tego leku mogą wystąpić zaburzenia widzenia. Jeśli tak się stanie, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać żadnych urządzeń lub maszyn i należy natychmiast powiadomić lekarza. Lek Autokila zawiera laktozę Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku. ### 3. Jak stosować lek Autokila? Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. Lekarz ustali dawkę dobową leku. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Dawkowanie Dorośli (w tym pacjenci w podeszłym wieku) • jedna lub dwie tabletki na dobę. Dzieci • jedna tabletka na dobę • ten lek jest odpowiedni tylko dla dzieci o wadze większej niż 35 kg. Może upłynąć kilka tygodni, zanim pacjent zauważy korzyści z przyjmowania leku Autokila. Przyjmowanie leku Autokila • Lek należy przyjmować doustnie. • Tabletki należy połykać w całości z posiłkiem lub szklanką mleka. Tabletek nie należy kruszyć ani żuć. • W przypadku przyjmowania tego leku na problemy skórne związane z nadwrażliwością na światło słoneczne, lek Autokila należy przyjmować jedynie w okresach dużej ekspozycji na światło słoneczne. • Lekarz ustala zalecaną dawkę w zależności od masy ciała pacjenta. W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, nie wolno samodzielnie zmieniać dawki i należy zwrócić się do lekarza. • Jeśli w związku z reumatoidalnym zapaleniem stawów pacjent przyjmuje ten lek przez długi czas (ponad 6 miesięcy) i nie zauważa poprawy, powinien zwrócić się do lekarza. Może okazać się, że leczenie należy przerwać. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Autokila • Jeśli pacjent przyjął większą niż zalecana dawkę leku Autokila, należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi lub udać się do szpitalnego oddziału ratunkowego. Należy zabrać ze sobą lek. Pozwoli to lekarzowi ocenić, co zastosował pacjent. • Mogą wystąpić następujące objawy: ból głowy, problemy ze wzrokiem, zmniejszenie ciśnienia krwi, drgawki, zaburzenia pracy serca, a następnie nagłe ciężkie zaburzenia oddychania i prawdopodobnie zawał mięśnia sercowego. Przedawkowanie leku Autokila może zakończyć się zgonem. 5 NR_zmnazwy_05.11.2024 • Szczególne ryzyko dotyczy małych dzieci i niemowląt, jeśli przypadkowo przyjmą lek Autokila. Należy natychmiast zabrać dziecko do szpitala. Pominięcie zastosowania leku Autokila W przypadku pominięcia dawki należy przyjąć ją tak szybko, jak to możliwe. Jeśli jednak zbliża się pora zastosowania kolejnej dawki, należy pominąć pominiętą wcześniej dawkę leku. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki Przerwanie stosowania leku Autokila Lek należy przyjmować do czasu, gdy lekarz nie zaleci zaprzestania leczenia. Nie wolno przerywać stosowania leku Autokila w związku z poprawą stanu zdrowia. W przypadku przerwania stosowania leku może nastąpić ponowne pogorszenie stanu zdrowia. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. ### 4. Możliwe działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy przerwać stosowanie leku Autokila i natychmiast udać się do lekarza lub do szpitala, jeśli: • U pacjenta pojawiła się reakcja alergiczna. Objawami mogą być: czerwona wysypka lub wysypka z guzkami, problemy z połykaniem lub oddychaniem, obrzęk powiek, warg, twarzy, gardła lub języka (częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Należy przerwać stosowanie leku Autokila i natychmiast udać się do lekarza lub do szpitala, jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z wymienionych poniżej poważnych działań niepożądanych – pacjent może potrzebować pilnej pomocy medycznej: Niezbyt często (nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów) • Zaburzenia oka takie jak zmiana koloru oka i zaburzenia widzenia, takie jak niewyraźne widzenie, nadwrażliwość na światło lub sposób, w jaki widziane są barwy. • Jakiekolwiek osłabienie mięśni, bóle, sztywność lub skurcze lub zmiany w odczuwaniu, takie jak mrowienie. Jeśli pacjent przyjmuje ten lek przez dłuższy czas, lekarz będzie sprawdzał mięśnie i ścięgna, aby upewnić się, że działają prawidłowo. Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) • Myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”). • Ciężkie reakcje skórne (patrz punkt 2. „Ostrzeżenia i środki ostrożności”), takie jak: - wysypka z objawami grypopodobnymi i gorączką oraz powiększone węzły chłonne. Może to być schorzenie zwane polekową reakcją z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). - pęcherze, rozległe łuszczenie się skóry, punkty wypełnione ropą, występujące wraz z gorączką. Może to być schorzenie zwane ostrą uogólnioną osutką krostkową (AGEP). - pęcherze lub łuszczenie się skóry wokół warg, oczu, ust, nosa i narządów płciowych, objawy grypopodobne i gorączka. Może to być schorzenie zwane zespołem StevensaJohnsona (SJS). - liczne zmiany skórne, swędzenie skóry, bóle stawów, gorączka i ogólne złe samopoczucie. Może to być choroba o nazwie toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). - reakcje skórne, w tym (barwy śliwkowej, wypukłe, bolesne rany, szczególnie na ramionach, dłoniach, palcach, twarzy i szyi), z jednocześnie mogącą występować gorączką. Może to być schorzenie zwane zespołem Sweeta. • Większa niż zwykle podatność na zakażenia. Może to być spowodowane depresją szpiku kostnego lub zaburzeniem krwi zwanym agranulocytozą. 6 NR_zmnazwy_05.11.2024 • Większa niż zwykle podatność na powstawanie siniaków. Może to być spowodowane zaburzeniem krwi zwanym trombocytopenią. • Uczucie zmęczenia, omdlenia lub zawroty głowy, bladość skóry. Mogą to być objawy niedokrwistości. • Uczucie osłabienia, duszności, większa niż zwykle podatność na powstawanie siniaków i zakażenia. Mogą to być objawy niedokrwistości aplastycznej. • Problemy z wątrobą, które mogą objawiać się ogólnym złym samopoczuciem, z żółtaczką lub bez (zażółcenie skóry i oczu), ciemnym zabarwieniem moczu, nudnościami, wymiotami i (lub) bólem brzucha. Obserwowano rzadkie przypadki niewydolności wątroby (również przypadki śmiertelne). • Nieprawidłowy rytm serca, nieregularny rytm sera stanowiący zagrożenie życia (obserwowany w EKG; patrz punkt 2 ,,Ostrzeżenia i środki ostrożności”). Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie, jeśli którekolwiek z poniższych działań niepożądanych nasilają się lub utrzymują dłużej niż kilka dni: Bardzo częste działania niepożądane (częściej niż u 1 na 10 pacjentów) • Bóle brzucha, nudności. Częste działania niepożądane (nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów) • Wysypki skórne, swędzenie skóry. • Biegunka, wymioty, utrata apetytu (jadłowstręt). • Zmiany nastroju. • Ból głowy. Niezbyt często (nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów) • Zmiany koloru skóry lub wnętrza nosa lub ust. • Nadmierne wypadanie włosów lub utrata koloru włosów. • Nerwowość lub niepokój. • Dzwonienie w uszach (szumy uszne), zawroty głowy, zaburzenia równowagi. Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) • Łuszczyca (czerwone łuszczące się plamy na skórze, zwykle obejmujące kolana, łokcie i skórę głowy). • Uczucie przygnębienia, dezorientacja, pobudzenie, trudności w zasypianiu, urojenia, omamy, , uczucie euforii lub nadmiernego pobudzenia (patrz punkt 2. ,,Ostrzeżenia i środki ostrożności”) (częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). • Utrata słuchu. • Drgawki. • Trudności w oddychaniu, kaszel, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, obrzęk, przyspieszenie akcji serca, oddawanie małej ilości moczu – mogą to być objawy osłabienia mięśnia sercowego (kardiomiopatia). • Większa niż zwykle podatność na zakażenia (może to być spowodowane depresją szpiku kostnego). • Objawy choroby zwanej ,,porfirią”, które mogą obejmować ból brzucha, wymioty, drgawki, pęcherze, swędzenie. • Obniżenie stężenia cukru we krwi (hipoglikemia), które może objawiać się nerwowością, drżeniem lub poceniem się. • Drżenie, skurcze mięśni lub nieregularne, gwałtowne ruchy. Badania krwi U pacjentów leczonych długotrwale lekiem Autokila zaleca się okresowe wykonywanie morfologii krwi, a w przypadku wystąpienia nieprawidłowości należy przerwać stosowanie leku Autokila. Badanie krwi może wykazać nieprawidłowości w pracy wątroby (niezbyt często: nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów). Zgłaszanie działań niepożądanych 7 NR_zmnazwy_05.11.2024 Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301; Faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. ### 5. Jak przechowywać lek Autokila? Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku. Nie stosować leku po upływie terminu ważności (EXP) zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. ### 6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Autokila - Substancją czynną leku jest 200 mg hydroksychlorochiny siarczanu, co odpowiada 154,80 mg hydroksychlorochiny. - Pozostałe składniki leku to: skrobia kukurydziana, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, Powidon K29-32 oraz otoczka Aqua Polish P Yellow 020.202 o składzie: hypromeloza, 6 mPa; tytanu dwutlenek (E171); talk; makrogol 6000; żelaza tlenek, żółty (E172). Jak wygląda lek Autokila i co zawiera opakowanie Tabletki powlekane to wypukłe, okrągłe tabletki w kolorze jasnożółtym o średnicy 9 mm. Tabletki są pakowane w blistry. Opakowanie zawiera 28, 30, 56 lub 60 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne „Polfa” Spółka Akcyjna ul. A. Fleminga 2 03-176 Warszawa Nr telefonu: 22 811-18-14 W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego. ## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) PL_zmnazwy_05.11.2024 CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO ### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Autokila, 200 mg, tabletki powlekane ### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka powlekana zawiera 200 mg hydroksychlorochiny siarczanu (Hydroxychloroquini sulfas), co odpowiada 154,80 mg hydroksychlorochiny. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda tabletka powlekana zawiera 36,0 mg laktozy jednowodnej. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. ### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana Średnica: 9 mm Wypukłe, okrągłe tabletki powlekane w kolorze jasnożółtym. ### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE #### 4.1 Wskazania do stosowania Dorośli Produkt leczniczy Autokila jest zalecany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, tocznia rumieniowatego krążkowego i układowego oraz chorób skóry wywoływanych lub ulegających zaostrzeniu pod wpływem światła słonecznego. Dzieci i młodzież Leczenie młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów (w połączeniu z innymi metodami leczenia), tocznia rumieniowatego krążkowego i układowego. #### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania Tabletki Autokila są przeznaczone do podawania doustnego. Każdą dawkę należy przyjmować z posiłkiem lub szklanką mleka. Hydroksychlorochina działa w sposób skumulowany i wymaga kilku tygodni, aby uzyskać efekt terapeutyczny, natomiast niewielkie działania niepożądane mogą wystąpić stosunkowo wcześnie. W przypadku chorób reumatycznych leczenie należy przerwać, jeśli nie nastąpi poprawa do 6 miesięcy jego stosowania. W przypadku chorób ulegających zaostrzeniu pod wpływem światła, leczenie należy stosować wyłącznie w okresie największej ekspozycji na światło. Dorośli (w tym osoby w podeszłym wieku) Należy zastosować najniższą skuteczną dawkę. Dawka ta nie powinna przekraczać 6,5 mg/kg mc./dobę (obliczona na podstawie należnej masy ciała, a nie rzeczywistej masy ciała) i powinna wynosić 200 mg lub 400 mg na dobę. Dawek 400 mg nie należy stosować u osób dorosłych o należnej masie ciała niższej niż 62 kg. 2 PL_zmnazwy_05.11.2024 Dzieci i młodzież Należy zastosować najniższą skuteczną dawkę, która nie powinna przekraczać 6,5 mg/kg mc./dobę w odniesieniu do należnej masy ciała. Tabletek 200 mg nie należy zatem stosować u dzieci o należnej masie ciała niższej niż 31 kg. #### 4.3 Przeciwwskazania • Nadwrażliwość na substancję czynną, pochodne 4-aminochinoliny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. • Wcześniej istniejąca makulopatia oka. • Wiek poniżej 6 lat (tabletki 200 mg nie są dostosowane do podawania u pacjentów o masie ciała <35 kg) lub przy należnej masie ciała <31 kg (patrz punkt 4.2). #### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Retinopatia • Wszyscy pacjenci powinni przejść badanie okulistyczne przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Autokila. Następnie badania okulistyczne należy powtarzać przynajmniej co 12 miesięcy. • Toksyczny wpływ na siatkówkę jest w dużej mierze zależny od dawki. Ryzyko uszkodzenia siatkówki jest niewielkie przy dobowych dawkach do 6,5 mg/kg masy ciała. Przekroczenie zalecanej dawki gwałtownie zwiększa ryzyko toksycznego wpływu na siatkówkę. Badanie powinno obejmować sprawdzenie ostrości wzroku i widzenia barwnego, staranną oftalmoskopię, fundoskopię i badanie centralnego pola widzenia z czerwoną diodą. Badanie to powinno odbywać się częściej i być dostosowane do pacjenta w następujących sytuacjach: - dawka dobowa przekracza 6,5 mg/kg beztłuszczowej masy ciała. Stosowanie całkowitej masy ciała jako wskazówki dotyczącej dawkowania może spowodować przedawkowanie u osób otyłych - niewydolność nerek - zmniejszenie ostrości wzroku - wiek powyżej 65 lat - dawka skumulowana powyżej 200 g. Należy natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego Autokila u każdego pacjenta, u którego wystąpią zaburzenia pigmentacyjne, ubytki pola widzenia lub inne nieprawidłowości, których nie można wyjaśnić trudnościami z akomodacją (patrz również punkt 4.8). Pacjenci powinni być nadal obserwowani, ponieważ zmiany w obrębie siatkówki i zaburzenia widzenia mogą postępować nawet po zakończeniu leczenia (patrz również punkt 4.8). Nie zaleca się jednoczesnego stosowania hydroksychlorochiny z lekami o działaniu toksycznym na siatkówkę, takimi jak tamoksyfen. Hipoglikemia Wykazano, że hydroksychlorochina może powodować ciężką hipoglikemię, w tym utratę przytomności, co może zagrażać życiu pacjentów stosujących lub niestosujących leki przeciwcukrzycowe (patrz punkty 4.5 i 4.8). Należy ostrzec pacjentów leczonych hydroksychlorochiną o ryzyku wystąpienia hipoglikemii i związanych z nią objawów klinicznych. Konieczne są kontrole stężenia glukozy we krwi i w razie potrzeby skorygowanie leczenia, jeśli wystąpią objawy kliniczne wskazujące na hipoglikemię. 3 PL_zmnazwy_05.11.2024 Wydłużenie odstępu QTc Hydroksychlorochina może wydłużać odstęp QTc u niektórych pacjentów z grupy wysokiego ryzyka. Hydroksychlorochinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem odstępu QT i (lub) ze stwierdzonymi czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, takimi jak: • choroba serca, np. niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, • zaburzenia proarytmiczne, np. bradykardia (częstość rytmu serca <50 uderzeń/min), • epizody arytmii komorowej w wywiadzie, • niewyrównana hipokaliemia i/lub hipomagnezemia, • równoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT (patrz punkt 4.5), ponieważ może to prowadzić do zwiększonego ryzyka występowania komorowych zaburzeń rytmu serca. Wielkość wydłużenia odstępu QT może wzrosnąć wraz ze wzrostem stężenia substancji czynnej, dlatego nie należy przekraczać zalecanej dawki produktu leczniczego (patrz również punkty 4.5 i 4.8). Jeśli podczas leczenia hydroksychlorochiną wystąpią objawy zaburzeń rytmu serca, należy przerwać leczenie i wykonać badanie EKG. Przewlekła kardiotoksyczność U pacjentów leczonych produktem leczniczym Autokila zgłaszano przypadki kardiomiopatii prowadzącej do niewydolności serca, niekiedy zakończonej zgonem (patrz punkty 4.8 i 4.9). Zaleca się obserwację kliniczną pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych kardiomiopatii. Jeśli podczas leczenia hydroksychlorochiną wystąpią objawy kardiomiopatii, leczenie należy przerwać. W razie stwierdzenia zaburzeń przewodzenia (blok odnogi pęczka Hisa/blok przedsionkowokomorowy serca) oraz przerostu obu komór serca, należy wziąć pod uwagę występowanie przewlekłej toksyczności (patrz punkt 4.8). Ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR) W trakcie leczenia hydroksychlorochiną notowano przypadki ciężkich skórnych działań niepożądanych (SCAR, ang. severe cutaneous adverse reactions), w tym reakcje polekowe z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS), ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP), zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielenie się naskórka (TEN). Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka reakcja skórna, może być konieczna hospitalizacja, ponieważ te choroby mogą zagrażać życiu i prowadzić do zgonu. Jeśli wystąpią objawy przedmiotowe i podmiotowe świadczące o ciężkich reakcjach skórnych, należy natychmiast przerwać leczenie hydroksychlorochiną i rozważyć inne leczenie. Inne środki ostrożności Produkt leczniczy Autokila należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących leki, które mogą powodować niepożądane reakcje ze strony oczu lub skóry. Należy również zachować ostrożność w razie jego stosowania w następujących przypadkach: • pacjenci z chorobą wątroby lub nerek oraz osoby przyjmujące leki o znanym niekorzystnym wpływie na te narządy. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy oznaczyć stężenie hydroksychlorochiny w osoczu i odpowiednio dostosować dawkowanie leku; • pacjenci z ciężkimi zaburzeniami przewodu pokarmowego, układu neurologicznego lub krwi. Zaleca się również zachowanie ostrożności w przypadku pacjentów z nadwrażliwością na chininę, z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, z porfirią skórną późną, które mogą ulec zaostrzeniu pod wpływem stosowania hydroksychlorochiny, oraz u pacjentów z łuszczycą, ponieważ wydaje się, że leczenie zwiększa ryzyko występowania reakcji skórnych. 4 PL_zmnazwy_05.11.2024 Małe dzieci są szczególnie wrażliwe na toksyczne działanie 4-aminochinolin. W związku z tym pacjentów należy poinformować o konieczności przechowywania produktu leczniczego w miejscu niedostępnym dla dzieci. Inne sposoby monitorowania przy długotrwałym stosowaniu Podczas długotrwałego leczenia u pacjentów należy okresowo wykonywać badanie morfologii krwi z rozmazem, a w przypadku wystąpienia nieprawidłowości, należy przerwać leczenie hydroksychlorochiną (patrz punkt 4.8). Wszyscy pacjenci leczeni długotrwale powinni być poddawani okresowym badaniom czynności mięśni szkieletowych i odruchów ścięgnistych. W razie ich osłabienia, produkt leczniczy należy odstawić (patrz punkt 4.8). Hepatotoksyczność Podczas stosowania siarczanu hydroksychlorochiny zgłaszano poważne przypadki polekowego uszkodzenia wątroby (DILI), w tym uszkodzenie komórek wątrobowych, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, ostre zapalenie wątroby, mieszane uszkodzenie wątrobowokomórkowe/cholestatyczne i piorunującą niewydolność wątroby (w tym przypadki zakończone zgonem). Czynniki ryzyka mogą obejmować istniejącą wcześniej chorobę wątroby lub stany predysponujące, takie jak niedobór dekarboksylazy uroporfirynogenu lub jednoczesne stosowanie leków hepatotoksycznych. Należy niezwłocznie przeprowadzić ocenę kliniczną i pomiary parametrów czynnościowych wątroby u pacjentów, którzy zgłaszają objawy mogące wskazywać na uszkodzenie wątroby. W przypadku pacjentów ze znacznymi nieprawidłowościami w pracy wątroby, lekarz powinien ocenić stosunek korzyści do ryzyka z kontynuacji leczenia. Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B Reaktywację wirusa zapalenia wątroby typu B zgłaszano u pacjentów leczonych hydroksychlorochiną w połączeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi. Potencjalne ryzyko rakotwórczości Dane dotyczące rakotwórczości u zwierząt dostępne są tylko dla jednego gatunku w odniesieniu do leku macierzystego chlorochiny, a w badaniu tym uzyskano wynik negatywny (patrz punkt 5.3). Nie ma wystarczających danych dotyczących ludzi, aby możliwe było wykluczenie podwyższonego ryzyka rozwoju raka u pacjentów przyjmujących leczenie przewlekłe. Zachowania samobójcze i zaburzenia psychiczne U niektórych pacjentów leczonych hydroksychlorochiną notowano zachowania samobójcze i zaburzenia psychiczne (patrz punkt 4.8). Zaburzenia psychiczne, stanowiące działanie niepożądane, zwykle występowały w ciągu miesiąca po rozpoczęciu leczenia hydroksychlorochiną-występowały także u pacjentów, u których w wywiadzie nie stwierdzono takich zaburzeń. Należy poinstruować pacjentów, aby niezwłocznie zasięgnęli porady lekarza, jeśli podczas leczenia wystąpią u nich objawy psychiczne. Zaburzenia pozapiramidowe Podczas stosowania produktu leczniczego Autokila mogą wystąpić zaburzenia pozapiramidowe (patrz punkt 4.8). Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. #### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Interakcje farmakodynamiczne Leki o stwierdzonym działaniu wydłużającym odstęp QT/ które mogą powodować zaburzenia rytmu serca 5 PL_zmnazwy_05.11.2024 Hydroksychlorochinę należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących leki o stwierdzonym działaniu wydłużającym odstęp QT, na przykład leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, niektóre leki przeciwinfekcyjne (leki przeciwbakteryjne, takie jak fluorochinolony, np. moksyfloksacyna, makrolidy, np. azytromycyna, leki przeciwwirusowe, takie jak sakwinawir, leki przeciwgrzybicze, takie jak flukonazol, leki przeciwpasożytnicze, takie jak pentamidyna), ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu (patrz punkty 4.4, 4.8 i 4.9). Nie należy stosować halofantryny równocześnie z hydroksychlorochiną. Ponieważ hydroksychlorochina może nasilać działanie leków hipoglikemizujących, może być konieczne obniżenie dawek insuliny lub leków przeciwcukrzycowych (patrz również punkt 4.4 „Hipoglikemia” i punkt 4.8). Podawanie hydroksychlorochiny ze środkami przeciwmalarycznymi, o których wiadomo, że obniżają próg drgawkowy (np. meflochina), może zwiększać ryzyko wystąpienia drgawek (patrz punkt 4.8). Działanie leków przeciwpadaczkowych może być zaburzone, jeśli podaje się je razem z hydroksychlorochiną. Ze względu na możliwy efekt addycyjny, należy unikać jednoczesnego stosowania z lekami o potencjalnym działaniu toksycznym na narząd wzroku (patrz również punkt 4.4 „Retinopatia”) lub na krew (patrz punkt 4.8). Podczas jednoczesnego stosowania hydroksychlorochiny z agalzydazą występuje teoretyczne ryzyko hamowania aktywności wewnątrzkomórkowej α-galaktozydazy. Siarczan hydroksychlorochiny może również podlegać kilku znanym interakcjom chlorochiny, mimo że nie istnieją szczegółowe doniesienia. Należą do nich: nasilenie bezpośredniego działania blokującego połączenie nerwowo-mięśniowe przez antybiotyki aminoglikozydowe; antagonistyczny wpływ na działanie neostygminy i pirydostygminy; ograniczenie odpowiedzi humoralnej na pierwotne szczepienie śródskórną szczepionką przeciwko wściekliźnie produkowaną z wykorzystaniem ludzkich komórek diploidalnych. Interakcje farmakokinetyczne Wpływ innych produktów leczniczych na hydroksychlorochinę: Leki zobojętniające kwas żołądkowy i kaolin Jednoczesne podawanie z zawierającymi magnez lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy lub kaolinem może spowodować obniżenie wchłaniania chlorochiny. Zatem na zasadzie ekstrapolacji, hydroksychlorochinę należy przyjmować w odstępie wynoszącym co najmniej dwie godziny od leków zobojętniających kwas żołądkowy lub kaolinu. Inhibitory lub induktory enzymu CYP W badaniach in vitro hydroksychlorochina jest metabolizowana głównie przez izoenzymy CYP2C8, CYP3A4 i CYP2D6, bez większościowego udziału pojedynczego izoenzymu CYP. Jednoczesne stosowanie cymetydyny będącej ogólnym inhibitorem enzymów CYP powodowało 2-krotne zwiększenie ekspozycji na chlorochinę. Ze względu na brak badań in vivo dotyczących interakcji zaleca się zachowanie ostrożności (tj. monitorowanie działań niepożądanych) podczas jednoczesnego stosowania z cymetydyną albo silnymi inhibitorami izoenzymów CYP2C8 i/lub CYP3A4 lub CYP2D6 (takimi jak gemfibrozil, klopidogrel, rytonawir, itrakonazol, klarytromycyna, sok grapefruitowy, fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna). Zgłaszano brak skuteczności hydroksychlorochiny podczas jednoczesnego stosowania z ryfampicyną będącą silnym induktorem izoenzymu CYP2C8 i CYP3A4. Zaleca się zachowanie ostrożności (tj. monitorowanie skuteczności) podczas jednoczesnego stosowania z silnymi induktorami izoenzymów CYP2C8 i/lub CYP3A4 (takimi jak ryfampicyna, ziele dziurawca, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina). 6 PL_zmnazwy_05.11.2024 Wpływ hydroksychlorochiny na inne produkty lecznicze: Substraty glikoproteiny P W badaniach in vitro hydroksychlorochina w wysokich stężeniach hamuje P-gp. Z tego względu podczas jednoczesnego stosowania z hydroksychlorochiną istnieje możliwość wzrostu stężeń substratów P-gp. Zgłaszano występowanie podwyższonych stężeń digoksyny w surowicy podczas jednoczesnego stosowania digoksyny i hydroksychlorochiny. Zaleca się stosowanie ostrożności (tj. odpowiednio monitorowanie działań niepożądanych lub stężeń w osoczu) podczas jednoczesnego stosowania substratów P-gp o wąskim współczynniku terapeutycznym (takich jak digoksyna, dabigatran). Substraty CYP2D6 W badaniach in vitro hydroksychlorochina hamuje izoenzym CYP2D6. U pacjentów otrzymujących hydroksychlorochinę i pojedynczą dawkę metoprololu, substancji służącej ocenie izoenzymu CYP2D6, wartości Cmax i AUC metoprololu uległy 1,7-krotnemu zwiększeniu, co sugeruje, że hydroksychlorochina jest umiarkowanym inhibitorem izoenzymu CYP2D6. Zaleca się zachowanie ostrożności (tj. odpowiednio monitorowanie działań niepożądanych lub stężeń w osoczu) podczas jednoczesnego stosowania substratów izoenzymu CYP2D6 o wąskim współczynniku terapeutycznym (takich jak flekainid, propafenon). Substraty izoenzymu CYP3A4 W badaniach in vitro hydroksychlorochina hamuje izoenzym CYP3A4. Zgłaszano występowanie podwyższonego stężenia cyklosporyny w osoczu (substrat izoenzymu CYP3A4 i P-gp) podczas jednoczesnego stosowania cyklosporyny i hydroksychlorochiny. Ze względu na brak badań in vivo dotyczących interakcji z substratami wrażliwymi na wpływ na izoenzym CYP3A4 zaleca się zachowanie ostrożności (tj. monitorowanie działań niepożądanych) podczas jednoczesnego stosowania hydroksychlorochiny z substratami izoenzymu CYP3A4 (takimi jak cyklosporyna, statyny). Prazykwantel W badaniu interakcji z pojedynczą dawką stwierdzono, że chlorochina obniżała biodostępność prazykwantelu. Nie wiadomo, czy podobny efekt występuje podczas jednoczesnego stosowania hydroksychlorochiny i prazykwantelu. Na zasadzie ekstrapolacji, ze względu na podobieństwa strukturalne i parametrów farmakokinetycznych pomiędzy hydroksychlorochiną i chlorochiną, można oczekiwać podobnego efektu dla hydroksychlorochiny. #### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane z populacyjnego badania kohortowego obejmującego 2045 ciąż narażonych na działanie hydroksychlorochiny, sugerują niewielki wzrost względnego ryzyka (RR) wrodzonych wad rozwojowych związanych z ekspozycją na hydroksychlorochinę w pierwszym trymestrze ciąży (n = 112 zdarzeń). Dla dawki dobowej ≥ 400 mg RR wynosił 1,33 (95% CI, 1,08 – 1,65). Dla dawki dobowej < 400 mg RR wynosił 0,95 (95% CI, 0,60 – 1,50). Badania na zwierzętach z chlorochiną mającą podobną budowę, wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję przy dużej ekspozycji u matki (patrz punkt 5.3). U ludzi hydroksychlorochina przenika przez łożysko, a stężenia we krwi u płodu są podobne do stężeń we krwi u matki. Podczas ciąży należy unikać stosowania siarczanu hydroksychlorochiny z wyjątkiem sytuacji, gdy w opinii lekarza możliwe korzyści przeważają nad potencjalnymi zagrożeniami. Jeśli leczenie hydroksychlorochiną podczas ciąży jest konieczne, należy stosować najniższą skuteczną dawkę. W przypadku przedłużonego stosowania w czasie ciąży, podczas monitorowania dziecka należy wziąć pod uwagę profil bezpieczeństwa hydroksychlorochiny, a w szczególności okulistyczne działania niepożądane. 7 PL_zmnazwy_05.11.2024 Płodność W badaniach na zwierzętach wykazano przypadki zaburzenia płodności u samców pod wpływem chlorochiny (patrz punkt 5.3). Brak jest danych dotyczących wpływu hydroksychlorochiny na płodność u ludzi. Karmienie piersią Hydroksychlorochina przenika do mleka ludzkiego (poniżej 2% dawki przyjętej przez matkę po przeprowadzeniu korekcji względem masy ciała). Należy starannie rozważyć długotrwałe stosowanie hydroksychlorochiny w okresie karmienia piersią ze względu na powolną eliminację i możliwość kumulacji toksycznej ilości leku u niemowlęcia. Niemowlęta są niezwykle wrażliwe na toksyczne działanie związków 4-aminochinolinowych. Dane dotyczące bezpieczeństwa u niemowląt karmionych piersią podczas długotrwałego leczenia hydroksychlorochiną są bardzo ograniczone. Lekarz przepisujący powinien ocenić potencjalne ryzyko i korzyści jej stosowania podczas karmienia piersią, w zależności od wskazań i czasu trwania leczenia. #### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Wkrótce po rozpoczęciu leczenia zgłaszano zaburzenia akomodacji oczu, co może powodować zaburzenia widzenia. Pacjentów należy ostrzec o możliwości wystąpienia tych zaburzeń w kontekście prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Jeśli zaburzenia te nie ulegają samoograniczeniu, ustąpią po obniżeniu dawki lub przerwaniu leczenia. #### 4.8 Działania niepożądane Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Wszystkie działania niepożądane podano według klasyfikacji układ/narząd i częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Bardzo często Często Niezbyt często Nieznana Zaburzenia krwi i układu chłonnego Zahamowanie czynności szpiku kostnego, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, leukopenia, małopłytkowość Zaburzenia układu immunologicznego Pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Jadłowstręt Hipoglikemia, hydroksychlorochina może nasilać porfirię Zaburzenia psychiczne Chwiejność emocjonalna Nerwowość Psychoza, zachowania samobójcze, depresja, omamy, niepokój, pobudzenie, dezorientacja, 8 PL_zmnazwy_05.11.2024 urojenia, mania i zaburzenia snu Zaburzenia układu nerwowego Bóle głowy Zawroty głowy Podczas stosowania leków z tej grupy zgłaszano napady drgawkowe. Zaburzenia pozapiramidowe, takie jak dystonia, dyskinezy i drżenia (patrz punkt 4.4) Zaburzenia oka Nieostre widzenie związane z zaburzeniami akomodacji1 Retinopatia ze zmianami barwnikowymi i zaburzeniami pola widzenia. We wczesnej postaci wydaje się być odwracalna po zaprzestaniu stosowania hydroksychlorochiny. Jeśli dojdzie do jej rozwoju, może istnieć ryzyko progresji nawet po zaprzestaniu leczenia. U pacjentów ze zmianami w obrębie siatkówki początkowo objawy mogą nie występować lub mogą występować mroczki z pierścieniami paracentralnymi i pericentralnymi, mroczkami skroniowymi i nieprawidłowym widzeniem kolorów. Zgłaszano występowanie zmian w obrębie rogówki obejmujących obrzęk i zmętnienia2 Makulopatie i zwyrodnienia plamki żółtej3 Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy, szum w uszach Utrata słuchu Zaburzenia serca Wydłużenie odstępu QT u pacjentów z 9 PL_zmnazwy_05.11.2024 określonymi czynnikami ryzyka, które mogą prowadzić do wystąpienia zaburzeń rytmu serca (torsade de pointes, częstoskurcz komorowy) Kardiomiopatia, która może prowadzić do niewydolności serca i w niektórych przypadkach do zgonu (patrz punkt 4.4 i 4.9). W razie stwierdzenia zaburzeń przewodzenia (blok odnogi pęczka Hisa/blok przedsionkowokomorowy), jak również przerostu obu komór serca, należy wziąć pod uwagę występowanie przewlekłej toksyczności. Przerwanie stosowania hydroksychlorochiny może wiązać się z ustąpieniem zaburzeń. Zaburzenia żołądka i jelit Bóle brzucha, nudności Biegunka, wymioty4 Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby Polekowe uszkodzenie wątroby (DILI), w tym uszkodzenie komórek wątrobowych, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, ostre zapalenie wątroby, mieszane wątrobowokomórkowe/cholestatyczne uszkodzenie wątroby i piorunująca niewydolność wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd, wysypka skórna Zaburzenia pigmentacji skóry i błon śluzowych, rozjaśnienie włosów, Rumień wielopostaciowy, nadwrażliwość na światło, złuszczające zapalenie skóry, zespół Sweeta i ciężkie 10 PL_zmnazwy_05.11.2024 nadmierne wypadanie włosów5 skórne działania niepożądane (SCAR) w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), wysypka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP) (patrz punkt 4.4). Należy odróżnić AGEP od łuszczycy, choć hydroksychlorochina może wywołać napady łuszczycy. Stosowanie produktu leczniczego może wiązać się z występowaniem gorączki i hiperleukocytozy6 Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej Zaburzenia czuciowe i ruchowe Miopatia mięśni szkieletowych lub neuromiopatia prowadzące do postępującego osłabienia i zaniku proksymalnych grup mięśniowych. Osłabienie odruchów ścięgnistych i nieprawidłowe wyniki badań przewodnictwa nerwowego. 1Działanie zależne od dawki i odwracalne. 2Zmiany te są bezobjawowe lub mogą wywołać takie zaburzenia, jak efekt halo, nieostre widzenie lub światłowstręt. Mogą one mieć charakter przejściowy lub ustępować po zakończeniu leczenia. 3Działania te mogą być nieodwracalne. 4 Objawy te zwykle ustępują niezwłocznie po zmniejszeniu dawki lub po przerwaniu leczenia. 5 Zwykle ustępują łatwo po zakończeniu leczenia. 6Pozytywny skutek przynosi zazwyczaj przerwanie stosowania hydroksychlorochiny. 7Miopatia może być odwracalna po zakończeniu stosowania hydroksychlorochiny, ale poprawa może trwać wiele miesięcy. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C; 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl 11 PL_zmnazwy_05.11.2024 Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. #### 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie pochodnych 4-aminochinoliny jest szczególnie niebezpieczne u niemowląt. Niewielkie dawki 1-2 g okazywały się śmiertelne. Objawami przedawkowania mogą być: bóle głowy, zaburzenia widzenia, zapaść sercowonaczyniowa, drgawki, hipokaliemia, zaburzenia rytmu i przewodzenia, w tym wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, częstoskurcz komorowy i migotanie komór, poszerzenie zespołu QRS, bradykardia, rytm węzłowy, blok przedsionkowo-komorowy, a następnie nagłe i potencjalnie śmiertelne zatrzymanie oddechu i zatrzymanie akcji serca. Konieczna jest natychmiastowa pomoc lekarska, ponieważ działania te mogą pojawić się wkrótce po przedawkowaniu. Należy natychmiast doprowadzić do opróżnienia żołądka poprzez wymioty lub płukanie żołądka. Węgiel aktywowany w dawce co najmniej pięciokrotnie przekraczającej przyjętą dawkę może hamować dalsze wchłanianie, jeśli zostanie wprowadzony do żołądka przez zgłębnik, po płukaniu i w ciągu 30 minut od przyjęcia. W razie przedawkowania należy rozważyć pozajelitowe podanie diazepamu. Wykazano, że jest on korzystny w odwracaniu kardiotoksyczności powodowanej przez chlorochinę. W razie konieczności należy zastosować wspomaganie oddechu i leczenie wstrząsu. ### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE #### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwpierwotniakowe, pochodne aminochinoliny Kod ATC: P01BA02 Leki przeciwmalaryczne, takie jak chlorochina i hydroksychlorochina, mają kilka działań farmakologicznych, które mogą przyczyniać się do ich efektu terapeutycznego w leczeniu chorób reumatycznych, ale rola każdego z nich nie jest znana. Należą do nich: interakcja z grupami sulfhydrylowymi, interferencja z aktywnością enzymów (w tym fosfolipazy, reduktazy NADH cytochromu C, cholinesterazy, proteaz i hydrolaz), wiązanie DNA, stabilizacja błon lizosomalnych, hamowanie tworzenia prostaglandyn, hamowanie chemotaksji komórek wielojądrzastych i fagocytozy, możliwe zaburzenia wytwarzania interleukiny 1 przez monocyty i hamowanie uwalniania nadtlenku przez neutrofile. #### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu doustnym najwyższe stężenia w osoczu lub krwi osiągane są po około 3 do 4 godzin. Średnia bezwzględna biodostępność po podaniu doustnym wynosi 79% (SD 12%) po przyjęciu na czczo. Pokarmy nie wpływają na biodostępność hydroksychlorochiny po podaniu doustnym. Dystrybucja Hydroksychlorochina posiada dużą objętość dystrybucji (5500 l dla oceny stężeń we krwi, 44 000 l dla oceny stężeń w osoczu) ze względu na wysokie gromadzenie w tkankach (takich jak oczy, nerki, wątroba i płuca) oraz wykazano jej kumulację w krwinkach ze współczynnikiem krew/osocze wynoszącym 7,2. Około 50% hydroksychlorochiny jest związane z białkami osocza. Metabolizm Hydroksychlorochina jest przekształcana głównie do N-dezetylhydroksychlorochiny oraz dwóch metabolitów wspólnych z chlorochiną: dezetylchlorochiny i bidezetylchlorochiny. W badaniach in vitro hydroksychlorochina jest metabolizowana głównie przez izoenzymy CYP2C8, CYP3A4 i 12 PL_zmnazwy_05.11.2024 CYP2D6, jak również przez enzymy FMO-1 i MAO-A bez przeważającego udziału jednego izoenzymu CYP. Eliminacja Hydroksychlorochina wykazuje wielofazowy profil eliminacji z długim końcowym okresem półtrwania wynoszącym od 30 do 50 dni. Około 20-25% dawki hydroksychlorochiny ulega eliminacji z moczem w postaci niezmienionej. Podczas przewlekłego powtarzanego stosowania dawek 200 mg i 400 mg siarczanu hydroksychlorochiny raz na dobę u osób dorosłych z toczniem lub reumatoidalnym zapaleniem stawów średnie stężenia w stanie stacjonarnym wynosiły odpowiednio około 450-490 ng/ml i 870-970 ng/ml we krwi. Profil farmakokinetyczny hydroksychlorochiny wydaje się mieć charakter liniowy w zakresie dawek leczniczych wynoszących od 200 do 500 mg/dobę. Interakcje farmakokinetyczne Wpływ hydroksychlorochiny na inne produkty lecznicze W badaniach in vitro hydroksychlorochina nie wykazuje potencjału do hamowania izoenzymów CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C19. In vitro hydroksychlorochina hamuje izoenzymy CYP2D6 i CYP3A4. W badaniu interakcji wykazano, że hydroksychlorochina jest łagodnym inhibitorem izoenzymu CYP2D6 (patrz punkt 4.5). W badaniach in vitro hydroksychlorochina nie wykazuje znaczącego potencjału do indukowania izoenzymów CYP1A2, CYP2B6 i CYP3A4. W badaniach in vitro hydroksychlorochona nie hamuje w sposób istotny głównych białek transportowych BCRP, OATP1B1, OATP1B3, OAT1 i OAT3. Hydroksychlorochina w wysokich stężeniach hamowała P-gp (patrz punkt 4.5). W badaniach in vitro hydroksychlorochina nie wykazuje potencjału do hamowania białek transportowych OCT1, OCT2, MATE1 i MATE2-K. Zaburzenia czynności nerek Nie przewiduje się, aby upośledzenie czynności nerek w istotny sposób zmieniało profil farmakokinetyczny hydroksychlorochiny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, ponieważ hydroksychlorochina ulega głównie metabolizmowi i tylko 20-25% dawki hydroksychlorochiny jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Ekspozycja na hydroksychlorochinę może ulec zwiększeniu nawet o 46% u pacjentów z umiarkowanym i ciężkim upośledzeniem czynności nerek (patrz punkt 4.4.). Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na profil farmakokinetyczny hydroksychlorochiny nie był oceniany w specyficznym badaniu FK. Biorąc pod uwagę, że hydroksychlorochina ulega głównie metabolizmowi, oczekuje się, że u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby wystąpi zwiększona ekspozycja na hydroksychlorochinę (patrz punkt 4.4). Osoby w wieku podeszłym Ograniczone dostępne dane dotyczące pacjentów w wieku podeszłym z reumatoidalnym zapaleniem stawów sugerują, że ekspozycja na hydroksychlorochinę pozostaje w tym samym zakresie, co obserwowana u młodszych pacjentów. Dzieci i młodzież Nie ustalono profilu farmakokinetycznego hydroksychlorochiny u dzieci w wieku poniżej 18 lat. #### 5.3 Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa Genotoksyczność/Rakotwórczość Na podstawie prowadzonych badań nie stwierdzono, aby hydroksychlorochina miała działanie genotoksyczne. Brak jest odpowiednich przedklinicznych badań dotyczących rakotwórczości hydroksychlorochiny. 13 PL_zmnazwy_05.11.2024 Toksyczność reprodukcyjna i rozwojowa Hydroksychlorochina przenika przez łożysko. W badaniach na myszach i małpach niezgodnych z GLP wykazano, że przez łożysko przenika chlorochina, substancja spokrewniona z hydroksychlorochiną, oraz dochodzi do jej kumulacji w tkankach oka i ucha płodu. U szczurów wysokie dawki chlorochiny stosowane u matki miały działanie fetotoksyczne oraz powodowały anoftalmię i mikroftalmię. W badaniach na szczurach chlorochina obniżała wydzielanie testosteronu, masę jąder i najądrzy oraz powodowała wytwarzanie nieprawidłowych plemników. Nie ma przedklinicznych danych o bezpieczeństwie istotnych dla lekarza przepisującego, które są dodatkowe w stosunku do danych już zawartych w innych punktach ChPL. ### 6. DANE FARMACEUTYCZNE #### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń Skrobia kukurydziana Laktoza jednowodna Magnezu stearynian Powidon K29-32 Otoczka Aqua Polish P Yellow 020.202 Hypromeloza, 6 mPa Tytanu dwutlenek (E171) Talk Makrogol 6000 Żelaza tlenek, żółty (E172) #### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. #### 6.3 Okres ważności 30 miesięcy #### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. #### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 28, 30, 56 lub 60 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. #### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych wymagań. ### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne „Polfa” Spółka Akcyjna ul. A. Fleminga 2 14 PL_zmnazwy_05.11.2024 03-176 Warszawa ### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Autokila, 200 mg: 28057 ### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 17.10.2023 ### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO --- > Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.