# Aciclovir Hikma > Acyklowir · 500 mg · Proszek do sporządzania roztworu do infuzji ## Szczegóły leku - **Nazwa:** Aciclovir Hikma - **Nazwa powszechna:** Aciclovirum - **Substancja czynna:** [Acyklowir](https://apteka.online/odpowiedniki/aciclovirum) - **Moc:** 500 mg - **Postać farmaceutyczna:** Proszek do sporządzania roztworu do infuzji - **Droga podania:** dożylna - **Kategoria dostępności:** Rpz - **Kod ATC:** J05AB01 - **Liczba opakowań:** 2 - **Numer pozwolenia:** 23933 - **Podmiot odpowiedzialny:** Hikma Farmaceutica S.A. - **Producent:** Hikma Farmaceutica S.A. Hikma Italia S.p.A., Portugalia Włochy - **Status RPL:** Produkt aktywny - **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwwirusowe-do-stosowania-ogolnego/aciclovir-hikma-prosz-inf-500-mg-hikma - **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwwirusowe-do-stosowania-ogolnego/aciclovir-hikma-prosz-inf-500-mg-hikma.md ## Dokumenty PDF - Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/36575/leaflet - ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/36575/characteristic ## Dostępne opakowania (2) | Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz | |---|---|---|---|---|---| | 10 fiol. 20 ml proszku | 5909991327484 | Rpz | — | Niedostępny (1/5) | — | | 5 fiol. 20 ml proszku | 5909991327477 | Rpz | — | Niedostępny (1/5) | — | ## Wskaźnik dostępności Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece. - Bardzo dobrze dostępny (5/5) - Dobrze dostępny (4/5) - Trudno dostępny (2/5) - Niedostępny (1/5) - Brak danych Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta. ## Ulotka dla pacjenta ### 1. Co to jest lek Aciclovir Hikma i w jakim celu się go stosuje? Lek Aciclovir Hikma zawiera substancję czynną o nazwie acyklowir. Należy on do grupy leków zwanych lekami przeciwwirusowymi. Jego mechanizm działania polega na zabijaniu wirusów lub hamowaniu ich rozwoju. Lek Aciclovir Hikma może być stosowany do: • leczenia zakażeń wywołanych przez wirusa ospy wietrznej i półpaśca (ospa wietrzna); • leczenia ciężkich przypadków opryszczki narządów płciowych; • zapobiegania i leczenia zakażeń wywołanych przez wirusa opryszczki pospolitej (opryszczki wargowej i opryszczki narządów płciowych) u osób ze zmniejszoną odpornością, co oznacza, że ich organizm słabiej zwalcza zakażenia; • leczenia zakażeń wywołanych przez wirusa opryszczki pospolitej u dzieci w wieku do 3 miesiąca. Tego rodzaju zakażenia w rzadko występujących przypadkach może wywoływać wirus odpowiedzialny za opryszczkę wargową i opryszczkę narządów płciowych.; • leczenia opryszczkowego zapalenia mózgu (tego rodzaju zakażenia w rzadko występujących przypadkach może wywoływać wirus odpowiedzialny za opryszczkę wargową i opryszczkę narządów płciowych). ### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Aciclovir Hikma Kiedy nie stosować leku Aciclovir Hikma: - jeżeli pacjent ma uczulenie na acyklowir lub walacyklowir, lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania Aciclovir Hikma należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką. Należy zasięgnąć porady lekarza lub pielęgniarki przed zastosowaniem leku Aciclovir Hikma, jeżeli: • pacjent ma zaburzenia czynności nerek, • pacjent jest w wieku powyżej 65 lat. Jeżeli nie wiadomo, czy powyższe dotyczą pacjenta, należy przed zastosowaniem leku Aciclovir Hikma porozmawiać ze swoim lekarzem lub pielęgniarką. Lek Aciclovir Hikma a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. W szczególności należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeżeli pacjent przyjmuje którekolwiek z następujących leków: • probenecyd stosowany w leczeniu dny moczanowej; • cymetydynę stosowaną w leczeniu wrzodów żołądka; • takrolimus, cyklosporynę lub mykofenolan mofetylu stosowane w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionych narządów przez organizm; • lit stosowany w leczeniu zaburzeń maniakalno-depresyjnych; • teofilinę stosowaną w leczeniu niektórych zaburzeń oddychania. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu acyklowiru na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Lek Aciclovir Hikma zawiera sód Aciclovir Hikma 250 mg Lek zawiera 26,2 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej w każdej fiolka. Odpowiada to 1,31% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych. Aciclovir Hikma 500 mg Lek zawiera 52,2 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 2,61% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych. ### 3. Jak stosować lek Aciclovir Hikma? Pacjent nigdy nie będzie podawał sobie samodzielnie tego leku. Jest on zawsze podawany pacjentowi przez osobę odpowiednio do tego przeszkoloną. Przed podaniem pacjentowi lek ten zostanie rozcieńczony. Lek Aciclovir Hikma jest podawany w formie ciągłego wlewu do żyły pacjenta. Lek ten jest podawany powoli dożylnie przez 1 godzinę. Lek Aciclovir Hikma jest zwykle podawany co 8 godzin. Pacjent może otrzymywać płyny, aby nie dopuścić do odwodnienia organizmu. Otrzymywana dawka, częstość podawania i czas, przez który lek będzie podawany, będą zależeć od: • rodzaju występującego u pacjenta zakażenia, • masy ciała pacjenta, • wieku pacjenta. Lekarz może zmienić dawkę leku Aciclovir Hikma, jeżeli: • pacjent ma zaburzenia czynności nerek. Jeżeli pacjent ma problemy z nerkami, ważne jest, aby przyjmował duże ilości płynów w trakcie stosowania leku Aciclovir Hikma; • pacjent ma nadwagę lub jest otyły; • pacjent jest w podeszłym wieku. Jeżeli pacjenta dotyczą powyższe, przed zastosowaniem leku Aciclovir Hikma należy najpierw zasięgnąć porady lekarza. Stosowanie u dzieci Dawka leku Aciclovir Hikma podawana: • noworodkom i dzieciom w wieku do 12 lat jest obliczana na podstawie masy ciała. Jeżeli dziecko ma problemy z nerkami, dawka leku może zostać zmniejszona. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Aciclovir Hikma Jeżeli przypuszcza się, że pacjent przyjął zbyt dużą dawkę leku Aciclovir Hikma, należy natychmiast poinformować lekarza lub pielęgniarkę. Jeżeli pacjent przyjął zbyt dużą dawkę leku Aciclovir Hikma, może: • odczuwać splątanie lub pobudzenie; • mieć omamy (widzieć lub słyszeć rzeczy, które nie istnieją); • mieć napady drgawkowe, • stracić przytomność (śpiączka). ### 4. Możliwe działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W przypadku stosowania tego leku mogą wystąpić wymienione niżej działania niepożądane: Reakcje alergiczne (u nie więcej niż 1 na 10 000 osób) Jeżeli u pacjenta wystąpiła reakcja alergiczna, należy przerwać stosowanie leku Aciclovir Hikma i natychmiast udać się do lekarza. Do objawów mogą należeć: • wysypka, świąd lub pokrzywka na skórze; • obrzęk twarzy, warg, języka lub innych części ciała; • płytki oddech, oddech świszczący lub trudności z oddychaniem; • gorączka (wysoka temperatura ciała) o niewyjaśnionej przyczynie oraz wrażenie omdlewania, zwłaszcza w pozycji stojącej. Do pozostałych działań niepożądanych należą: Często (u nie więcej niż 1 na 10 osób) • nudności lub wymioty; • swędząca wysypka, która przypomina pokrzywkę; • reakcja skórna po ekspozycji na światło (nadwrażliwość na światło); • świąd; • obrzęk; zaczerwienienie i tkliwość w miejscu podania. Niezbyt często (u nie więcej niż 1 na 100 osób) • częstsze niż zwykle krwawienie z nosa i tworzenie się siniaków. Bardzo rzadko (u nie więcej niż 1 na 10 000 osób) • ból głowy lub zawroty głowy; • biegunka lub bóle brzucha; • uczucie zmęczenia; • gorączka; • wpływ na niektóre wyniki badań krwi i moczu; • osłabienie; • pobudzenie lub splątanie; • dreszcze lub drżenia; • omamy (widzenie lub słyszenie rzeczy, które nie istnieją); • napady drgawkowe; • wrażenie nietypowej senności; • zaburzenia równowagi podczas chodzenia i brak koordynacji ruchowej; • trudności z mówieniem; • niemożność logicznego myślenia lub oceny sytuacji; • utrata przytomności (śpiączka); • paraliż części lub całego ciała; • zaburzenia zachowania, mowy lub ruchu gałek ocznych; • sztywność karku i nadwrażliwość na światło; • zapalenie wątroby; • zażółcenie skóry i białek oczu (żółtaczka); • problemy z nerkami związane z oddawaniem małej ilości moczu lub całkowitą niemożnością oddania moczu; • ból w dolnej części pleców, w okolicy nerek lub nad biodrem (ból nerek). Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. ### 5. Jak przechowywać lek Aciclovir Hikma? Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Lek należy przygotować bezpośrednio przed użyciem. Lek, którego się już nie używa, należy usunąć. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i pudełku po: Termin ważności (EXP). Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. ### 6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Aciclovir Hikma - Substancją czynną leku jest acyklowir. Każda fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej. Każda fiolka zawiera 500 mg acyklowiru w postaci soli sodowej. - Pozostały składnik to sodu wodorotlenek. Jak wygląda lek Aciclovir Hikma i co zawiera opakowanie Lek Aciclovir Hikma jest dostępny we fiolkach ze szkła typu I zawierających biały proszek, z korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym wieczkiem. Lek o mocy 250 mg dostępny jest w fiolkach o pojemności 10 ml, w pudełku zawierającym 5 lub 10 fiolek. Lek o mocy 500 mg dostępny jest w fiolkach o pojemności 20 ml, w pudełku zawierającym 5 lub 10 fiolek. Nie wszystkie rodzaje opakowań mogą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny Hikma Farmacêutica (Portugal), S.A. Estrada do Rio da Mó, 8, 8A e 8B – Fervença 2705-906 Terrugem SNT Portugalia portugaleupharmacovigilance@hikma.com Wytwórca Hikma Farmacêutica (Portugal), S.A. Estrada do Rio da Mó, 8, 8A e 8B – Fervença 2705-906 Terrugem SNT Portugalia Hikma Italia S.p.A. Viale Certosa, 10 27100 Pavia Włochy Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Francja: Aciclovir Hikma 250mg et 500 mg Poudre pour solution pour perfusion Niemcy: Aciclovir Hikma 250 mg und 500 mg, Pulver zur Herstellung einer Infusionslösung Włochy: Aciclovir Hikma 250 mg e 500 mg Polvere per soluzione per infusione Portugalia: Aciclovir Hikma, 250 mg e 500 mg, Pó para solução para perfusão Polska: Aciclovir Hikma 250 mg i 500 mg proszek do sporządzania roztworu do infuzji Hiszpania: Aciclovir Hikma 250 mg Polvo para solución para perfusión Zjednoczone Królestwo: Aciclovir 250mg and 500 mg Powder for solution for infusion Belgia: Aciclovir Hikma 250 et 500 mg poudre pour solution pour perfusion Austria: Aciclovir Hikma 250 mg und 500 mg Pulver zur Herstellung einer Infusionslösung Holandia: Aciclovir Hikma 250 mg en 500 mg poeder voor oplossing voor infusie Data ostatniej aktualizacji ulotki: 12/2023 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------- Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego: Okres ważności roztworu po rekonstytucji i rozcieńczeniu Pod względem chemicznym i fizycznym roztwór zachowuje stabilność przez 12 godzin w temperaturze od 15º do 25ºC. Z mikrobiologicznego punktu widzenia lek należy zużyć natychmiast. Jeśli lek nie zostanie zużyty natychmiast, odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania przed użyciem ponosi użytkownik. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Rekonstytucja: Roztwór leku Aciclovir Hikma zawierający 25 mg acyklowiru na ml należy przygotować, dodając niżej podane objętości wody do wstrzykiwań lub 0,9% roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań dożylnych (0,9%): Postać leku Objętość roztworu rekonstytucji Fiolka zawierająca 250 mg 10 ml Fiolka zawierająca 500 mg 20 ml Na podstawie wyliczonej dawki należy ustalić odpowiednią liczbę i wielkość potrzebnych fiolek przeznaczonych do użycia. W celu rekonstytucji zawartości poszczególnych fiolek należy dodać do każdej z nich zalecaną objętość roztworu do infuzji i delikatnie wstrząsać fiolką, aż zawartość ulegnie całkowitemu rozpuszczeniu. Sposób podawania: Wymaganą dawkę leku Aciclovir Hikma należy podawać w formie powolnej infuzji dożylnej trwającej co najmniej jedną godzinę. Po zrekonstytuowaniu roztworu lek Aciclovir Hikma można podawać za pomocą pompy infuzyjnej o kontrolowanej szybkości infuzji. Ponadto istnieje możliwość dalszego rozcieńczenia zrekonstytuowanego roztworu w celu podania acyklowiru w infuzji dożylnej w stężeniu nieprzekraczającym 5 mg/ml (0,5% w/v). Należy dodać wymaganą objętość rekonstytuowanego roztworu do wybranego roztworu infuzyjnego zgodnie z poniższymi zaleceniami i mocno wstrząsać, aby zapewnić całkowite wymieszanie zawartości. W przypadku dzieci i noworodków, gdy wskazana jest jak najmniejsza objętość roztworu infuzyjnego, zaleca się, wykonać rozcieńczenie w taki sposób, aby 4 ml zrekonstytuowanego roztworu (100 mg acyklowiru) dodać do 20 ml roztworu infuzyjnego. W przypadku dorosłych zaleca się używanie worków infuzyjnych zawierających 100 ml roztworu infuzyjnego, nawet jeżeli uzyskiwałoby się wówczas stężenie acyklowiru znacznie poniżej 5 mg/ml (0,5% w/v). Zatem jeden worek infuzyjny o objętości 100 ml może być używany dla dowolnej dawki pomiędzy 250 mg a 500 mg acyklowiru (10 ml do 20 ml zrekonstytuowanego roztworu), natomiast dla dawek 500 mg do 1000 mg musi zostać użyty drugi worek. Po rozcieńczeniu według zalecanego schematu lek Aciclovir Hikma wykazuje zgodność farmaceutyczną z następującymi roztworami do infuzji i pozostaje stabilny przez maksymalnie 12 godzin w temperaturze pokojowej (15°C-25°C): • roztwór chlorku sodu o stężeniu 4,5 mg/ml (0,45% w/v) i o stężeniu 9 mg/ml (0,9% w/v) w postaci roztworu do infuzji • roztwór chlorku sodu o stężeniu 1,8 mg/ml (0,18% w/v) i glukozy (4% w/v) w postaci roztworu do infuzji • roztwór chlorku sodu o stężeniu 4,5 mg/ml (0,45% w/v) i glukozy (2,5% w/v) w postaci roztworu do infuzji • wieloskładnikowy roztwór mleczanu sodu (roztwór Hartmanna) do infuzji dożylnych Lek Aciclovir Hikma po rozcieńczeniu według powyższego schematu zapewni stężenie akcyklowiru nie większe niż 5 mg/ml (0,5% w/v). Z uwagi na brak przeciwdrobnoustrojowych substancji konserwujących, rekonstytucję i rozcieńczanie leku należy wykonać z zachowaniem zasad aseptyki bezpośrednio przed użyciem, a wszelkie pozostałości niewykorzystanego roztworu należy usunąć. Roztworów po rekonstytucji i rozcieńczonych nie wolno przechowywać w lodówce. Gdyby przed rozpoczęciem lub podczas infuzji pojawiły się w roztworze jakiekolwiek widoczne zmętnienia lub kryształki, roztworu nie wolno używać. ## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO ### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Aciclovir Hikma, 250 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji Aciclovir Hikma, 500 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji ### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Aciclovir Hikma 250mg: Każda fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej. Aciclovir Hikma 500 mg: Każda fiolka zawiera 500 mg acyklowiru w postaci soli sodowej. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Aciclovir Hikma 250 mg: Każda fiolka zawiera 26,2 mg sodu. Aciclovir Hikma 500 mg: Każda fiolka zawiera 52,2 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. ### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do infuzji Biały proszek. ### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE #### 4.1 Wskazania do stosowania Aciclovir Hikma jest wskazany w następujących przypadkach: - leczenie zakażeń wirusem opryszczki pospolitej (Herpes simplex) u pacjentów z zaburzoną odpornością oraz leczenie pierwotnego opryszczkowego zakażenia narządów płciowych o ciężkim przebiegu klinicznym u pacjentów z prawidłową odpornością, - zapobieganie zakażeniom wirusem opryszczki pospolitej (Herpes simplex) u pacjentów z zaburzoną odpornością, - leczenie półpaśca (zakażenia wirusem Varicella-zoster) u pacjentów bez zaburzenia odporności, u których można spodziewać się ciężkiego przebiegu choroby, - leczenie pierwotnych i nawracających zakażeń wirusem ospy wietrznej i półpaśca (Varicellazoster) u pacjentów z zaburzoną odpornością, - leczenie opryszczkowego zapalenia mózgu, - leczenie zakażeń wirusem opryszczki pospolitej (Herpes simplex) u noworodków i niemowląt w wieku do 3 miesięcy. #### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat U pacjentów z zakażeniem wywołanym przez wirusa opryszczki pospolitej (z wyjątkiem pacjentów z opryszczkowym zapaleniem mózgu) i w profilaktyce tych zakażeń lub z zakażeniem wywołanym przez wirusa ospy wietrznej i półpaśca należy stosować produkt leczniczy Aciclovir Hikma w dawce 5 mg/kg masy ciała (mc.) co 8 godzin, jeśli nie występuje u tych pacjentów zaburzenie czynności nerek (patrz: „Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek”). Pacjentom z zaburzoną odpornością i z zakażeniami wywołanymi przez wirusa ospy wietrznej i półpaśca oraz pacjentom z opryszczkowym zapaleniem mózgu produkt leczniczy Aciclovir Hikma należy podawać w dawce 10 mg/kg mc. co 8 godzin, jeśli nie występuje u tych pacjentów zaburzenie czynności nerek (patrz: „Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek”). U pacjentów otyłych, którym acyklowir podawano dożylnie w dawkach wyliczonych na podstawie rzeczywistej masy ciała, można obserwować zwiększenie stężenia produktu leczniczego w osoczu (patrz punkt 5.2). W przypadku pacjentów otyłych, a w szczególności tych z zaburzeniem czynności nerek bądź w wieku podeszłym, należy rozważyć zmniejszenie dawki. Dzieci Dawkę produktu leczniczego Aciclovir Hikma przeznaczoną dla noworodków i dzieci w wieku do 12 lat należy wyliczać na podstawie masy ciała. Noworodkowe zakażenia wirusem Herpes simplex (potwierdzone lub podejrzewane): Dawkę produktu leczniczego Aciclovir Hikma przeznaczoną dla noworodków i niemowląt w wieku do 3 miesiąca życia należy wyliczać na podstawie masy ciała. Produkt leczniczy Aciclovir Hikma stosować w dawkach 20 mg/kg mc. dożylnie co 8 godzin przez 21 dni w przypadku zakażenia rozsianego i zakażenia ośrodkowego układu nerwowego (OUN) lub przez 14 dni w przypadku choroby ograniczonej do skóry i błon śluzowych. Niemowlętom, małym dzieciom i dzieciom w wieku 3 miesięcy lub starszym z zakażeniem wywołanym przez wirusa opryszczki pospolitej (z wyjątkiem opryszczkowego zapalenia mózgu) lub zakażeniem wywołanym przez wirusa ospy wietrznej i półpaśca należy podawać produkt leczniczy Aciclovir Hikma w dawkach 10 mg/kg mc. dożylnie co 8 godzin, jeśli nie występuje u tych pacjentów zaburzenie czynności nerek. Niemowlętom, małym dzieciom oraz dzieciom w wieku 3 miesięcy i starszym z opryszczkowym zapaleniem mózgu należy podawać 20 mg/kg mc. dożylnie co 8 godzin, jeśli nie występuje u tych pacjentów zaburzenie czynności nerek. Niemowlętom, małym dzieciom i dzieciom w wieku od 3 miesięcy do 12 lat z zaburzoną odpornością i zakażeniem wywołanym przez wirusa ospy wietrznej i półpaśca należy podawać dożylnie 20 mg/kg mc. co 8 godzin, jeśli nie występuje u tych pacjentów zaburzenie czynności nerek. Niemowlętom, małym dzieciom i dzieciom w wieku od 3 miesięcy do 12 lat z zaburzoną odpornością i zakażeniem wirusem opryszczki pospolitej należy podawać 20 mg/kg mc. dożylnie co 8 godzin przez 21 dni w przypadku zakażenia rozsianego lub zakażenia ośrodkowego układu nerwowego albo przez 14 dni w przypadku choroby ograniczonej do skóry i błon śluzowych, chyba że czynność nerek jest zaburzona. U noworodków, niemowląt, małych dzieci i dzieci z zaburzeniem czynności nerek wymagana jest odpowiednia modyfikacja dawkowania uzależniona od stopnia zaburzenia czynności nerek (patrz „Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek”). Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku należy brać pod uwagę możliwość występowania zaburzenia czynności nerek i wynikającą z tego konieczność odpowiedniego dostosowania dawki (patrz „Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek” poniżej). Należy utrzymywać odpowiednie nawodnienie organizmu pacjenta. Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek Podczas stosowania produktu leczniczego Aciclovir Hikma pacjentom z zaburzeniem czynności nerek należy zachować ostrożność. Należy utrzymywać odpowiednie nawodnienie organizmu pacjenta. Dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek modyfikuje się na podstawie klirensu kreatyniny wyrażonego w ml/min u dorosłych i młodzieży oraz w ml/min/1,73 m2 powierzchni ciała (pc.) u noworodków, niemowląt, małych dzieci i dzieci w wieku poniżej 12 lat. Sugeruje się następujące zmiany dawkowania: Dostosowanie dawki u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat: Klirens kreatyniny Dawkowanie w przypadku zakażenia wirusem Herpes simplex lub Varicella-zoster Dawkowanie w przypadku opryszczkowego zapalenia mózgu lub u pacjentów z zaburzoną odpornością z zakażeniem wirusem Varicella- zoster 25 do 50 ml/min 5 mg/kg mc. należy podawać co 12 godzin 10 mg/kg mc. należy podawać co 12 godzin 10 do 25 ml/min 5 mg/kg mc. należy podawać co 24 godziny 10 mg/kg mc. należy podawać co 24 godziny 0 (bezmocz) do 10 ml/min 2,5 mg/kg mc. należy podawać co 24 godziny 5 mg/kg mc. należy podawać co 24 godziny Pacjenci poddawani hemodializie 2,5 mg/ kg mc. należy podawać co 24 godziny po cyklu dializy 5 mg/ kg mc. należy podawać co 24 godziny po cyklu dializy Dostosowanie dawki u niemowląt i dzieci w wieku 12 lat i poniżej: Klirens kreatyniny Dawkowanie w przypadku zakażenia wirusem Herpes simplex lub Varicellazoster Dawkowanie w przypadku opryszczkowego zapalenia mózgu lub u pacjentów z zaburzoną odpornością z zakażeniem wirusem Varicella- zoster 25 do 50 ml/min/1,73 m2 pc. 10 mg/kg mc. należy podawać dwa razy na dobę 20 mg/kg mc. należy podawać dwa razy na dobę 10 do 25 ml/min/1,73 m2 pc. 5 mg/kg mc. należy podawać dwa razy na dobę 10 mg/kg mc. należy podawać dwa razy na dobę 0 (bezmocz) do 10 ml/min/1,73 m2 pc. 2,5 mg/kg mc. należy podawać dwa razy na dobę 5 mg/kg mc. należy podawać dwa razy na dobę Pacjenci poddawani hemodializie 2,5 mg/kg mc. należy podawać dwa razy na dobę po cyklu dializy 5 mg/kg mc. należy podawać dwa razy na dobę po cyklu dializy Sposób podawania Podanie dożylne Powolna infuzja dożylna trwająca 1 godzinę. Stosowanie produktu leczniczego Aciclovir Hikma trwa zwykle 5 dni, ale czas ten może ulec zmianie w zależności od stanu pacjenta i reakcji na leczenie. Leczenie w przypadku opryszczkowego zapalenia mózgu trwa zwykle 10 dni. Leczenie zakażenia wirusem opryszczki pospolitej u noworodków trwa zwykle 14 dni w przypadku zakażeń skóry i błon śluzowych oraz 21 dni w przypadku zakażenia rozsianego lub zakażenia ośrodkowego układu nerwowego. Czas trwania stosowania produktu leczniczego Aciclovir Hikma w profilaktyce zakażeń określa długość okresu zagrożenia zakażeniem. Instrukcje dotyczące rekonsytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6. #### 4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, tj. acyklowir lub walacyklowir, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. #### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania W przypadku pacjentów otrzymujących acyklowir dożylnie lub w dużych dawkach doustnie utrzymać odpowiednie nawodnienie organizmu. Dawki podawane drogą dożylną należy podawać w postaci infuzji trwającej jedną godzinę w celu uniknięcia wytrącania się acyklowiru w nerkach. Należy unikać szybkiego podawania produktu leczniczego ani nie podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus). Ryzyko zaburzenia czynności nerek zwiększa się wraz z jednoczesnym stosowaniem innych leków nefrotoksycznych. Wymagane jest zachowanie ostrożności w przypadku podawania dożylnego acyklowiru łącznie z innymi lekami nefrotoksycznymi. Należy unikać kontaktu produktu leczniczego z oczami i niezabezpieczoną skórą. Stosowanie u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek i u pacjentów w podeszłym wieku: Acyklowir jest usuwany z organizmu poprzez nerki, stąd też pacjenci z zaburzeniem czynności nerek wymagają zmniejszenia dawki (patrz punkt 4.2). Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku: u pacjentów w podeszłym wieku wskaźnik całkowitego oczyszczania organizmu z acyklowiru zmniejsza się wraz z klirensem kreatyniny. Należy zwrócić szczególną uwagę na zmniejszenie dawki u pacjentów w podeszłym wieku z zaburzonym klirensem kreatyniny. Zaleca się, aby przed podaniem dużych dawek acyklowiru ocenić stan nawodnienia organizmu pacjenta oraz oznaczyć u niego klirens kreatyniny. Dotyczy to zwłaszcza pacjentów w podeszłym wieku, u których może występować zaburzenie czynności nerek pomimo normalnego stężenia kreatyniny w surowicy krwi. Zarówno u pacjentów w podeszłym wieku, jak i pacjentów z zaburzeniem czynności nerek istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia neurologicznych działań niepożądanych. W związku z tym wymagają oni uważnego monitorowania pod względem pojawienia się objawów wskazujących na wystąpienie tych działań niepożądanych. W zgłaszanych przypadkach reakcje te ustępowały na ogół po przerwaniu leczenia (patrz punkt 4.8). Pacjentom otrzymującym produkt leczniczy Aciclovir Hikma w dużych dawkach (np. w przypadku opryszczkowego zapalenia mózgu) należy zapewnić specjalistyczną opiekę nefrologiczną, zwłaszcza w przypadku pacjentów odwodnionych lub mających jakiekolwiek zaburzenie czynności nerek. Po rekonstytucji produkt leczniczy Aciclovir Hikma ma pH wynoszące ok. 11 i nie powinien być podawany doustnie. Długotrwałe lub wielokrotne stosowanie acyklowiru u pacjentów ze znacznie zaburzoną odporności może powodować wyselekcjonowanie szczepów wirusa o zmniejszonej wrażliwości, mogących nie reagować na dalsze leczenie acyklowirem (patrz punkt 5.1). Aciclovir Hikma 250 mg Produkt leczniczy zawiera 26,2 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 1,31% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Aciclovir Hikma 500 mg Produkt leczniczy zawiera 52,2 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 2,61% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. #### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Acyklowir jest usuwany z organizmu głównie w postaci niezmienionej z moczem poprzez mechanizm aktywnego wydzielania w kanalikach nerkowych. Każdy stosowany jednocześnie lek, który współzawodniczy o ten mechanizm, może zwiększyć stężenie acyklowiru w osoczu. Probenecyd i cymetydyna poprzez ten mechanizm zwiększają wartość AUC acyklowiru i zmniejszają jego wydalanie nerkowy. Jednak z uwagi na szeroki indeks terapeutyczny acyklowiru nie ma konieczności dostosowywania dawkowania. U pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Aciclovir Hikma drogą dożylną należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania leków, które współzawodniczą z acyklowirem o mechanizm wydalania, ze względu na możliwość zwiększenia stężenia osoczowego jednego lub obu leków bądź ich metabolitów. W przypadku jednoczesnego podawania acyklowiru i mykofenolanu mofetylu, leku immunosupresyjnego stosowanego u pacjentów po przeszczepieniu narządu, wykazano zwiększenie wartości AUC acyklowiru i nieczynnego metabolitu mykofenolanu mofetylu. W przypadku jednoczesnego podawania litu wraz z dużymi dożylnymi dawkami acyklowiru należy dokładnie monitorować stężenie litu w surowicy krwi ze względu na ryzyko jego toksyczności. Należy ponadto zachować ostrożność (i monitorować czynność nerek), podczas jednoczesnego stosowania dożylnie produktu leczniczego Aciclovir Hikma z lekami, które wpływają na inne aspekty czynności nerek (np. cyklosporyną, takrolimusem). Badanie eksperymentalne przeprowadzone z udziałem pięciu mężczyzn wykazało, że jednocześnie stosowanie acyklowiru zwiększa wartość AUC całkowitej podawanej teofiliny o ok. 50%. Zaleca się oznaczanie stężenia teofiliny w osoczu podczas leczenia skojarzonego z acyklowirem. #### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Leczenie acyklowirem należy starannie rozważyć i stosować tylko w przypadku, gdy potencjalne korzyści przewyższają możliwość wystąpienia nieznanego ryzyka. Rejestry ciąż z okresu po wprowadzeniu acyklowiru do obrotu przedstawiają dane dotyczące kobiet, którym w okresie ciąży podawano acyklowir w jakiejkolwiek postaci farmaceutycznej. Dane te nie wskazują na większą liczbę wad wrodzonych w porównaniu z populacją ogólną. Ponadto nie wykazano, aby któraś z wad wrodzonych była swoista dla acyklowiru. Nie wykazano też spójności w odniesieniu do ich wspólnej przyczyny. Badania prowadzone na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego toksycznego wpływu produktu leczniczego na rozród. Karmienie piersią Po podaniu doustnym acyklowiru w dawce 200 mg pięć razy na dobę wykryto obecność acyklowiru w mleku ludzkim w stężeniu od 0,6 do 4,1 razy większym niż stężenie w osoczu. Takie stężenie w mleku matki mogłoby spowodować przyjmowanie acyklowiru przez karmione piersią niemowlę w dawkach do 0,3 mg/kg mc. na dobę. W związku z tym zaleca się ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego Aciclovir Hikma u kobiet karmiących piersią. Płodność Brak informacji dotyczących wpływu acyklowiru na płodność u kobiet. W badaniu przeprowadzonym z udziałem 20 pacjentów płci męskiej z prawidłową liczbą plemników w nasieniu wykazano, że acyklowir podawany doustnie przez maksymalnie 6 miesięcy w dawkach do 1 g na dobę nie miał istotnego klinicznie wpływu na liczbę plemników, ich budowę lub ruchliwość. #### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Acyklowir podawany w postaci infuzji dożylnych jest zwykle stosowany u pacjentów hospitalizowanych, toteż informacja o wpływie produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn nie ma tu zazwyczaj zastosowania.. Nie przeprowadzono żadnych badań mających na celu ocenę wpływu acyklowiru na wykonywanie tych czynności. #### 4.8 Działania niepożądane Częstości występowania wymienionych działań niepożądanych są jedynie przybliżone. W większości przypadków dokładne dane umożliwiające określenie częstości występowania nie są dostępne. Ponadto częstość występowania działań niepożądanych może różnić się w zależności od wskazania. W ocenie częstości działań niepożądanych przyjęto następującą klasyfikację: bardzo często: ≥1/10 często: ≥1/100 do <1/10 niezbyt często: ≥1/1 000 do <1/100 rzadko: ≥1/10 000 do <1/1 000 bardzo rzadko: <1/10 000. Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niezbyt często: zmniejszenie wartości wskaźników hematologicznych (niedokrwistość, trombocytopenia, leukopenia). Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny. Zaburzenia psychiczne i zaburzenia układu nerwowego Bardzo rzadko: ból głowy, zawroty głowy, pobudzenie, splątanie, drżenie, niezborność ruchowa, zaburzenia mowy, omamy, objawy psychotyczne, drgawki, senność, encefalopatia, śpiączka. Powyższe objawy mają na ogół charakter przemijający i zwykle stwierdzane są u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub innymi czynnikami sprzyjającymi (patrz punkt 4.4). Zaburzenia naczyniowe Często: zapalenie żył. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo rzadko: duszność. Zaburzenia żołądka i jelit Często: nudności, wymioty. Bardzo rzadko: biegunka, ból brzucha. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Często: przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Bardzo rzadko: przemijające zwiększenie stężenia bilirubiny, żółtaczka, zapalenie wątroby. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: świąd, pokrzywka, wysypka (w tym nadwrażliwość na światło). Bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: zwiększone stężenie mocznika i kreatyniny w surowicy. Uważa się, że szybkie zwiększenie stężenie mocznika i kreatyniny w surowicy jest powiązane z maksymalnym stężeniem produktu leczniczego w osoczu oraz z stanem nawodnienia organizmu pacjenta. Aby uniknąć takiego działania, sporządzony roztwór do infuzji nie należy podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym, ale w powolnej infuzji dożylnej trwającej co najmniej jedną godzinę. Bardzo rzadko: zaburzenia czynności nerek, ostra niewydolność nerek, ból nerek. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie organizmu pacjenta. Zaburzenia czynności nerek zazwyczaj szybko przemijają po uzupełnieniu płynów u pacjenta i (lub) zmniejszeniu dawki bądź całkowitym odstawieniu produktu leczniczego. W wyjątkowych przypadkach może jednak rozwinąć się ostra niewydolność nerek. Ból nerek może wiązać się z niewydolnością nerek oraz obecnością kryształów w moczu. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo rzadko: uczucie zmęczenia, gorączka, miejscowe reakcje zapalne. Ciężkie miejscowe reakcje zapalne, prowadzące niekiedy do martwicy tkanek, występowały po wynaczynieniu acyklowiru wskutek nieprawidłowego podawania dożylnego. Zgłaszanie podejrzenia działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. #### 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie acyklowiru podawanego dożylnie powoduje zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy, azotu mocznikowego we krwi i następnie niewydolność nerek. Opisywano również związane z przedawkowaniem objawy ze strony układu nerwowego, w tym splątanie, omamy, pobudzenie, napady drgawek i śpiączkę. Postępowanie: Pacjentów należy uważnie obserwować, czy nie występują u nich objawy zatrucia. Hemodializa w znacznym stopniu usuwa acyklowir z krwi i może być brana pod uwagę jako metoda postępowania w przypadku objawów przedawkowania. ### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE #### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwwirusowe do stosowania ogólnego; nukleozydy i nukleotydy, z wyjątkiem inhibitorów odwrotnej transkryptazy, kod ATC: J05AB01. Acyklowir jest syntetycznym analogiem nukleozydu purynowego, który w warunkach in vitro i in vivo hamuje namnażanie się wirusów typu herpes, w tym Herpes simplex (HSV) typu 1 i 2, wirusa Varicella-zoster (VZV), wirusa Epsteina-Barr (EBV), a także wirusa cytomegalii (CMV). W hodowlach komórkowych acyklowir wykazuje najsilniejsze działanie przeciwwirusowe na wirusa HSV-1, a następnie (wg. malejącej aktywności) na wirusa HSV-2, VZV, EBV oraz CMV. Hamujące działanie acyklowiru na wirusy HSV-1, HSV-2, VZV i EBV jest wysoce wybiórcze. Acyklowir nie stanowi substratu enzymu kinazy tymidynowej (TK) w zdrowych, niezakażonych komórkach, dlatego jego toksyczność w odniesieniu do komórek ssaków jako gospodarzy jest niewielka, jednak TK kodowana przez HSV, VZV i EBV konwertuje acyklowiru do monofosforanu acyklowiru, analogu nukleozydu, który w dalszej kolejności podlega przekształceniu do difosforanu, a następnie trifosforanu wskutek działania enzymów komórkowych. Trifosforan acyklowiru stanowi substrat wirusowej polimerazy DNA. Jest przez nią wbudowywany w wirusowe DNA i hamuje jego replikację, wskutek czego powoduje przerwanie syntezy łańcucha DNA. Oporność na acyklowir zwykle spowodowana jest fenotypem wykazującym niedobór kinazy tymidynowej, co prowadzi do powstania wirusa, który ma niewielkie szanse na rozwój w komórkach naturalnego gospodarza. Opisywano zmniejszoną wrażliwość na acyklowir będącą wynikiem subtelnych zmian dotyczących kinazy tymidynowej lub polimerazy DNA wirusa. Zjadliwość takich odmian zbliżona jest do wykazywanej przez wirusa typu dzikiego. Monitorowanie klinicznych izolatów HSV i VZV pochodzących od pacjentów leczonych acyklowirem wykazało, że wirus o zmniejszonej wrażliwości na acyklowir niezwykle rzadko występuje u pacjentów immunokompetentnegou (tzn. o prawidłowej odporności). Wirus taki jest częściej wykrywany u pacjentów ze znacznie zaburzoną odpornością, np. pacjentów, którym przeszczepiono narząd lub szpik kostny, pacjentów w trakcie chemioterapii z powodu choroby nowotworowej, a także osób zakażonych ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV). #### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie U dorosłych średnie największe stężenia w stanie stacjonarnym (Cssmax) po trwającej jedną godzinę infuzji dożylnej acyklowiru w dawce 2,5 mg/kg mc., 5 mg/kg mc. i 10 mg/kg mc. wynosiły odpowiednio 22,7 μmol (5,1 μg/ml), 43,6 μmol (9,8 μg/ml) i 92 μmol (20,7 μg/ml). Korespondujące z podanymi wartości (Cssmin) po 7 godzinach wynosiły odpowiednio 2,2 μmol (0,5 μg/ml), 3,1 μmol (0,7 μg/ml) oraz 10,2 μmol (2,3 μg/ml). U dzieci w wieku powyżej 1 roku życia obserwowano podobne wartości Cssmax i Cssmin, gdy dawkę 250 mg/m2 pc. zastąpiono dawką 5 mg/kg mc., a dawkę 500 mg/m2 pc. zastąpiono dawką 10 mg/kg mc. W przypadku noworodków i niemowląt (0 do 3 miesiąc życia) leczonych dawkami acyklowiru wynoszącymi 10 mg/kg mc. i podawanej w jednogodzinnej infuzji dożylnej co 8 godzin wartość Cssmax wynosiła 61,2 μmol (13,8 μg/ml), a wartość Cssmin wynosiła 10,1 μmol (2,3 μg/ml). W przypadku odrębnej grupy noworodków leczonych dawkami 15 mg/kg mc. co 8 godzin wykazano proporcjonalne do dawki zwiększenie wartości, tzn. wartość Cmax wyniosła 83,5 μmol (18,8 μg/ml), a wartość Cmin wyniosła 14,1 μmol (3,2 μg/ml). Dystrybucja W badaniu klinicznym z udziałem kobiet z otyłością patologiczną (n=7), którym podawano dożylnie acyklowir w dawce wyliczonej na podstawie ich masy ciała, stężenie acyklowiru w osoczu było około dwukrotnie większe niż u pacjentek (n=5) z prawidłową masą ciała, z czego wynika, że różnica w stężeniu acyklowiru odpowiadała różnicy w masie ciała pomiędzy obiema grupami uczestniczek. Stężenie acyklowiru w płynie mózgowo-rdzeniowych stanowi około 50% stężenia w osoczu. Acyklowir wiąże się w niewielkim stopniu z białkami osocza (od 9 do 33%). Mało prawdopodobne są interakcje związane z wypieraniem acyklowiru przez inne leki z miejsc wiązania. Eliminacja U dorosłych okres półtrwania acyklowiru w końcowej fazie eliminacji po podaniu acyklowiru wynosi około 2,9 godziny. Lek w większości jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej. Klirens nerkowy acyklowiru jest znacznie większy niż klirens kreatyniny. Wskazuje to na fakt, że w wydalaniu leku oprócz przesączania kłębuszkowego bierze udział wydzielanie kanalikowe. 9-karboksymetoksymetyloguanina stanowiąca 10 do 15% dawki wydalanej w moczu jest jedynym znaczącym metabolitem acyklowiru. Podanie 1 g probenecydu na godzinę przed acyklowirem powoduje wydłużenie okresu półtrwania acyklowiru w końcowej fazie eliminacji o 18% i zwiększa wartość AUC o 40%. Okres półtrwania u tych pacjentów wynosił 3,8 godziny. U pacjentów w podeszłym wieku całkowity klirens ustrojowy acyklowiru zmniejsza się z wiekiem i jest powiązany ze zmniejszeniem klirensu kreatyniny, chociaż zmiana okresu półtrwania acyklowiru w osoczu jest nieduża. Ustalono, że w przypadku pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek średni okres półtrwania acyklowiru wynosi 19,5 godziny. Podczas hemodializy średni okres półtrwania acyklowiru wynosi 5,7 godziny. Podczas dializy stężenie acyklowiru w osoczu zmniejszyło się o około 60%. #### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Mutagenność Wyniki licznych badań dotyczących mutagenności przeprowadzanych w warunkach in vitro i in vivo wskazują na małe prawdopodobieństwo tego, że acyklowir stanowi jakiekolwiek zagrożenia genetycznego dla człowieka. Rakotwórczość W długookresowych badaniach na szczurach i na myszach nie stwierdzono, aby acyklowir wywierał działanie rakotwórcze. Działanie teratogenne Ogólnoustrojowe podawanie acyklowiru, w uznanych międzynarodowo standardowych testach, nie powodowało działania embriotoksycznego ani teratogennego u królików, szczurów i myszy. W badaniach niestandardowych na szczurach występowanie wad płodów odnotowano jedynie po podaniu podskórnym acyklowiru w tak dużych dawkach, że były toksyczne dla matek. Kliniczne znaczenie tych obserwacji nie jest znane. Wpływ na płodność Po podaniu acyklowiru szczurom i psom w dawkach znacząco przekraczających dawki terapeutyczne odnotowano przemijające w znacznym stopniu działania niepożądane na proces spermatogenezy związane z ogólną toksycznością. Badanie obejmujące dwa pokolenia myszy nie wykazało wpływu acyklowiru (podawanego doustnie) na płodność. ### 6. DANE FARMACEUTYCZNE #### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) #### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. #### 6.3 Okres ważności 2 lata Pod względem chemicznym i fizycznym roztwór zachowuje stabilność przez 12 godzin w temperaturze 15º-25ºC. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik. #### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. #### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolki ze szkła typu I z korkami z gumy bromobutylowej i aluminiowym wieczkiem. Fiolka o pojemności 10 ml zawierająca 250 mg acyklowiru. Fiolka o pojemności 20 ml zawierająca 500 mg acyklowiru. Wielkości opakowań: 5 i 10 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. #### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przygotowanie roztworu Produkt leczniczy Aciclovir Hikma należy rekonstytuować przy użyciu podanych objętości wody do wstrzykiwań lub 0,9% roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań dożylnych, tak aby uzyskać roztwór zawierający 25 mg acyklowiru na ml: Postać produktu Objętość roztworu do rekonstytucji Fiolka zawierająca 250 mg 10 ml Fiolka zawierająca 500 mg 20 ml Na podstawie wyliczonej dawki należy ustalić odpowiednią liczbę i wielkość potrzebnych fiolek W celu rekonstytucji zawartości poszczególnych fiolek należy dodać do każdej z nich zalecaną objętość roztworu do infuzji i delikatnie wstrząsać fiolką, aż zawartość ulegnie całkowitemu rozpuszczeniu. Sposób podawania: Wymaganą dawkę produktu leczniczego Aciclovir Hikma należy podawać w formie powolnej infuzji dożylnej trwającej co najmniej jedną godzinę. Po zrekonstytuowaniu produktu leczniczego Aciclovir Hikma można podawać za pomocą pompy infuzyjnej o kontrolowanej szybkości infuzji. Ponadto istnieje możliwość dalszego rozcieńczenia zrekonstytuowanego roztworu w celu podania acyklowiru w infuzji dożylnej w stężeniu nieprzekraczającym 5 mg/ml (0,5% w/v). Należy dodać wymaganą objętość zrekonstytuowanego roztworu do wybranego roztworu infuzyjnego zgodnie z poniższymi zaleceniami i mocno wstrząsać, aby zapewnić całkowite wymieszanie zawartości. W przypadku dzieci i noworodków, gdy wskazana jest jak najmniejsza objętość roztworu infuzyjnego, zaleca się, wykonać rozcieńczenie w taki sposób, aby 4 ml zrekonstytuowanego roztworu (100 mg acyklowiru) dodać do 20 ml roztworu infuzyjnego. W przypadku dorosłych zaleca się używanie worków infuzyjnych zawierających 100 ml roztworu infuzyjnego, nawet jeżeli uzyskiwałoby się wówczas stężenie acyklowiru znacznie poniżej 5 mg/ml (0,5% w/v). Zatem jeden worek infuzyjny o objętości 100 ml może być używany dla dowolnej dawki pomiędzy 250 mg a 500 mg acyklowiru (10 ml do 20 ml zrekonstytuowanego roztworu), natomiast dla dawek 500 mg do 1000 mg musi zostać użyty drugi worek. Po rozcieńczeniu według zalecanego schematu produkt leczniczy Aciclovir Hikma wykazuje zgodność farmaceutyczną z następującymi roztworami do infuzji i pozostaje stabilny przez maksymalnie 12 godzin w temperaturze pokojowej (15°C-25°C): • roztwór chlorku sodu o stężeniu 4,5 mg/ml (0,45% w/v) i o stężeniu 9 mg/ml (0,9% w/v) w postaci roztworu do infuzji • roztwór chlorku sodu o stężeniu 1,8 mg/ml (0,18% w/v) i glukozy (4% w/v) w postaci roztworu do infuzji • roztwór chlorku sodu o stężeniu 4,5 mg/ml (0,45% w/v) i glukozy (2,5% w/v) w postaci roztworu do infuzji • wieloskładnikowy roztwór mleczanu sodu (roztwór Hartmanna) do infuzji dożylnych Produkt leczniczy Aciclovir Hikma po rozcieńczeniu według powyższego schematu zapewni stężenie acyklowiru nie większe niż 5 mg/ml (0,5% w/v). Z uwagi na brak przeciwdrobnoustrojowych substancji konserwujących, rekonstytucja i rozcieńczanie produktu leczniczego należy wykonać z zachowaniem zasad aseptyki bezpośrednio przed użyciem, a wszelkie pozostałości niewykorzystanego roztworu należy usunąć. Roztworów zrekonstytuowanych ani rozcieńczonych nie wolno przechowywać w lodówce. Gdyby przed rozpoczęciem lub podczas infuzji pojawiły się w roztworze jakiekolwiek widoczne zmętnienia lub kryształki, roztworu nie wolno używać. ### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Hikma Farmacêutica (Portugal), S.A. Estrada do Rio da Mó, Nº 8, 8A e 8B Fervença 2705-906 Terrugem SNT Portugalia ### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU 250 mg Pozwolenie nr 23932 500 mg Pozwolenie nr 23933 ### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 25 kwietnia 2017 r. Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 4 września 2020 r. ### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO 12/2023 --- > Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.